elias.eliae-olim-davidis-in-aristotelis-categorias-commentarium 1
Τῶν Ἀριστοτελικῶν ἀρχόμενοι λόγων εὐθὺς ἐκ θυρῶν φίλα τῷ Ἀριστοτέλει διαπραξώμεθα καὶ τὴν φίλην αὐτῷ συντομίαν συνόψει συντομωτάτῃ περιβάλωμεν · σύνοψις γὰρ καὶ συντομία φίλαι τῷ Ἀριστοτέλει , Πυθαγορείῳ κατ’ ἀλήθειαν γεγονότι καὶ τὴν Πυθαγόρου σιωπὴν εἰς τὴν γείτονα βραχυλογίαν μεταγαγόντι . δέκα δέ τισι κεφαλαίοις περικλείομεν τὴν αὐτοῦ φιλοσοφίαν . καὶ πρῶτόν ἐστι τῶν δέκα διὰ τί οὕτως ὠνομάσθη ἡ Ἀριστοτέλους φιλοσοφία , Περιπατητική . ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο μερικὸν καὶ ἀφιλόσοφον φιλοκαθόλου γὰρ ὁ φιλόσοφος ) , τὰ καθόλου ζητείσθω διὰ τίνας καὶ πόσας αἰτίας ὠνομάσθησαν αἱ κατὰ φιλοσοφίαν αἱρέσεις . δεύτερον τίς ἡ διαίρεσις τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων πολλῶν ὄντων , χιλίων τὸν ἀριθμόν , ὥς φησι Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος ἀναγραφὴν αὐτῶν ποιησάμενος καὶ τὸν βίον αὐτοῦ καὶ τὴν διάθεσιν . τρίτον πόθεν δεῖ ἄρχεσθαι τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων . τέταρτον τί τὸ τέλος αὐτῶν . καὶ ἐπειδὴ ὅπου ἀρχὴ καὶ τέλος , ἔστι τι καὶ μεταξύ , πέμπτον ζητείσθω τίς ἡ μεταξὺ ὁδός . ἕκτον ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροατὴν κατὰ ζωὴν καὶ γνῶσιν . ἕβδομον ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἐξηγητήν · μηδὲ γὰρ οὗτος ἐκφευγέτω τὴν βάσανον διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐξηγητοῦ , ἀλλ’ εὐθύνας διδότω ὁποῖός ἐστιν . ὄγδοον τί τὸ εἶδος τῆς φράσεως αὐτοῦ . ἔνατον διὰ τί ἀσάφειαν ἐπετήδευσεν · οὐδὲ γὰρ ἦν φύσει τοιοῦτος , ὡς δηλοῦσιν αἱ ἐπιστολαὶ αὐτοῦ σαφεῖς οὖσαι καὶ οἱ τόποι καὶ τὰ Μετέωρα πάνυ σαφῆ ὄντα . δέκατον κεφάλαιον πόσα καὶ τίνα δεῖ προλαμβάνειν παντὸς Ἀριστοτελικοῦ βιβλίου . Ταῦτα πάντα τοῦ Πρόκλου λέγοντος δεῖν προλαμβάνειν ἀρχομένους τῶν Ἀριστοτελικῶν συνταγμάτων ἐν τῇ συναναγνώσει σύνταγμα δὲ τούτου Πρόκλειον ) , καὶ τὴν αἰτίαν μὴ προστιθέντος , φέρε ἡμεῖς ἐκ διαιρέσεως τινος προσθῶμεν | καὶ τὴν αἰτίαν . ἡ δὲ διαίρεσις πρόεισιν οὕτως περιέχουσα · ἡ Ἀριστοτέλους φιλοσοφία καὶ ὀνομάζεται καὶ ὑφέστηκε . καὶ ἐπειδὴ ὀνομάζεται , ζητοῦμεν πρῶιον διὰ τί οὕτως ὠνομάσθησαν αἱ κατὰ φιλοσοφίαν αἱρέσεις καὶ διὰ τί Περιπατητικὴ ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους ἐκλήθη φιλοσοφία . ἐπειδὴ δὲ ὑφέστηκεν , ἢ καθ’ ἑαυτὴν ὑφέστηκε νόμῳ τέχνης καὶ ἐπιστήμης ἢ πρὸς ἡμᾶς ὡς διδακτή . ἐπειδὴ οὖν καθ’ ἑαυτὴν ὑφέστηκεν , ἢ ἀπὸ τῶν τελείων ἐπὶ τὰ ἀτελῆ καὶ μερικώτερα χωρεῖ ἢ ἀπὸ τῶν ἀτελῶν ἐπὶ τὰ τέλεια , καὶ ζητοπῦμεν τίς ἡ ἀρχή , τί τὸ τέλος , τίς ἡ μεταξὺ ὁδός . καὶ οὕτως μὲν εἰ καθ’ ἑαυτήν . εἰ δὲ πρὸς ἡμᾶς , ζητοῦμεν τίς ὁ ἀκροατὴς καὶ τίς ὁ ἐξηγητής . ἐπειδὴ δὲ διαιρέσεως συνταγμάτων ἐμνήσθημεν , ἐν δὲ τοῖς συντάγμασίν ἐστι καὶ λέξις καὶ διάνοια διὰ μὲν τὴν λέξιν ζητοῦμεν τί τὸ εἶδος τῆς φράσεως καὶ διὰ τί τὴν ἀσάφειαν ἐπετήδευσε , διὰ δὲ τὴν διάνοιαν πόσα καὶ ποῖα δεῖ προλαμβάνειν κεφάλαια τῶν Ἀριστοτέλους συνταγμάτων . ταῦτα ἔχει ἡ παροῦσα θεωρία . Πρῶτον κεφάλαιον ἦν τῶν περικλειόντων τὴν Ἀριστοτέλους φιλοσοφίαν τὸ ζητῆσαι κατὰ πόσους καὶ τίνας τρόπους ὠνομάσθησαν αἱ κατὰ φιλοσοφίαν αἱρέσεις . καὶ δεῖ εἰδέναι ὅτι κατὰ ἑπτὰ τρόπους · ἢ γὰρ ἀπὸ τοῦ αἱρεσιάρχου , ὡς Πλατωνικοὶ καὶ Ἀριστοτελικοί , ἢ ἀπὸ τῆς πατρίδος τοῦ αἱρεσιάρχου , ὡς Κυρηναικοὶ δι’ Ἀρίστιππον τὸν Κυρηναῖον . ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐκ ἀκριβῶς δυνάμεθα παρακολουθεῖν τοῖς λεγομένοις , εἰ μὴ πρῶτον γνῶμεν τί ἐστιν αἵρεσις , φέρε πρότερον περὶ αὐτῆς εἴπωμεν . αἵρεσίς ἐστι ἀνδρῶν ἀστείων δόξα πρὸς μὲν ἑαυτοὺς συμφωνούντων πρὸς δὲ ἄλλους διαφωνούντων . καὶ καλῶς εἶπεν ῾ἀνδρῶν᾿ καὶ οὐκ ἀνδρός · ἑνὸς γὰρ ἀνδρὸς δόξα αἵρεσιν οὐ ποιεῖ · θέσις γὰρ τότε γίνεται , ὡς ἡ Ἡρακλείτου ὅτι πάντα κινεῖται , ἡ Παρμενίδου ὅτι ἓν τὸ ὂν καὶ ἀκίνητον , ἡ Ἀντισθένους ὅτι οὐκ ἔστιν ἄντιλέγειν · θέσις γάρ ἐστι παράδοξος ὑπόληψις ἑνὸς τῶν κατὰ φιλοσοφίαν γνωρίμων . τὸ δὲ ῾ἀστείων᾿ καὶ αὐτὸ καλῶς πρόσκειται , ἵν’ ὦσιν ἀξιόλογοι καὶ ἐπιστήμονες · ἐὰν γὰρ ὦσιν εἰκαιολόγοι καὶ ἀγελαῖοι , οὐ ποιοῦσιν οὐδὲ τέχνην οὐδὲ ἐπιστήμην . ‘πρὸς ἑαυτοὺς συμφωνούντων καὶ πρὸς ἄλλους διαφωνούτων᾿ · ἐὰν γὰρ καὶ πρὸς ἑαυτοὺς καὶ πρὸς ἄλλους συμφωνῶσιν , οὐ ποιοῦσιν αἵρεσιν ἀλλὰ τὸ ἀντικείμενον τῇ αἱρέσει , τοῦτ’ ἔστι κοινὴν ἔννοιαν · χαρακτηρίζει γὰρ τὴν αἵρεσιν συμφωνία μετὰ διαφωνίας , καὶ οὐκ ἐν τοῖς τυχοῦσιν ἀνθρώποις ἀλλ’ ἐν ἀστείοις καὶ ἀξιολόγοις . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς αἱρέσεως . δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι κατὰ ἑπτὰ | τρόπους ὀνομάζοντι αἱ κατὰ φιλοσοφίαν 222r αἱρέσεις · ἢ γὰρ ἀπὸ τοῦ αἱρεσιάρχου , ὡς Πλατωνικοὶ καὶ Ἀριστοτελικοί , ἢ ἀπὸ τῆς πατρίδος τοῦ αἱρεσιάρχου , ὡς Κυρηναϊκοὶ δι’ Ἀρίστιππον ἢ Ἐρετριεῖς διὰ Μενέδημον τὸν Ἐρετριέα ἢ Μεγαρικοὶ διὰ Τερψίωνα καὶ Εὐκλείδην τοὺς Μεγαρεῖς , ὅθεν καὶ Μεγαρικὴ φιλοσοφία , ἢ Ἠλιακοὶ διὰ Φαίδωνα τὸν ἀπὸ τῆς Ἤλιδος . καὶ οὕτω μὲν ἀπὸ τῆς τοῦ αἱρεσιάρχου πατριοος . Ἤ ἀπὸ τοῦ τόπου , ἐν ᾦ τὰς διατριβὰς ἐποιοῦντο , ὡς οἱ Στωικοὶ διὰ τὴν ἐν τῇ Ἀττικῇ ποικίλην στοάν , ἐν ᾗ ἐπαίδευε χηνῶν ὁ Κιττιεύς , οὐχ ὁ Ἐλεάτης ὁ καὶ Παρμενίδειος ὁ ἀμφοτερόγλωσσος , περὶ οὗ εἴρηται ἀμφοτερογλώττοιο μέγα σθένος οὐκ ἀλαπαδνὸν Ζήνωνος . ἀμφοτερόγλωσσος δ’ ἐκλήθη οὐχ ὅτι διαλεκτικὸς ἦν , ὡς ὁ Κιττιεύς , καὶ τὰ αὐτὰ ἀνεσκεύαζε καὶ κατεσκεύαζεν , ἀλλ’ ὅτι τῇ ζωῇ διαλεκτικὸς ἦν ἄλλα μὲν λέγων ἄλλα δὲ φρονῶν · ἐρωτηθεὶς γὰρ οὗτός ποτε ὑπό του τυράννου τίνες εἰσὶν οἱ μάλιστα ἐπιβουλεύοντες τῇ τυραννίδι αὐτοῦ , τοὺς δορυφόρους ἔδειξεν · ὁ δὲ πεισθεὶς καὶ ἀνελὼν αὐτοὺς διεφθάρη · ἀγαθὸν γὰρ ἐνόμισε τὸ ψεύσασθαι διὰ τὴν τοῦ τυράννου ἀναίρεσιν . καὶ τῷ οἰκείῳ διδασκάλῳ ποτὲ Παρμενίδῃ ἓν λέγοντι τὸ ὂν καὶ τὸ εἶδος , ἐκ τῆς ἐνεργείας πολλὰ τὰ ὄντα , συντίθησιν ἐκ τεσσαράκοντα ἐπιχειρημάτων ὅτι ἓν τὸ ὄν , ἀγαθὸν νομίσας τῷ οἰκείῳ συμμαχεῖν διδασκάλῳ . καί ποτε πάλιν τῷ αὐτῷ συνηγορῶν διδασκάλῳ ἀκίνητον λέγοντι τὸ ὄν , διὰ πέντε ἐπιχειρημάτων κατασκευάζει ὅτι ἀκίνητον τὸ ὄν · οἷς ἀντειπεῖν μὴ δυνηθεὶς Ἀντισθένης ὁ Κυνικὸς ἀναστὰς ἐβάδισε , νομίσας ἰσχυροτέραν εἶναι πάσης τῆς διὰ λόγων ἀντιλογίας τὴν διὰ τῆς ἐνεργείας ἀπόδειξιν . οὕτω μὲν καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου τῆς συνουσίας . Ἤ ἀπὸ τῆς ἐν τοῖς φιλοσόφοις ἐπικρίσεως , ὡς οἱ ἐφεκτικοί · οὗτοι γὰρ ἀκαταληψίαν δοξάζοντες ἐπεῖχον τὰς λύσεις τῶν προτάσεων . ἐκλήθη δὲ καὶ τρίπους ἡ αἵρεσις αὐτῶν , ἐπειδὴ τριπλᾶς ἐποιοῦντο τὰς ἀποκρίσεις · ἐρωτώμενοι γὰρ ὅ τι ἡ ψυχή , θνητὴ ἢ ἀθάνατος , ἔλεγον ὅτι ἢ θνητὴ ἢ ἀθάνατος ἢ ἀμφότερα ἢ οὐδέτερον . ἐκλήθη δὲ καὶ ἀπορηματικὴ διὰ τὸ ἀπορεῖν μόνον καὶ μὴ ἐπιλύεσθαι . οὗτοι δὲ ἀντίκεινται τοῖς Πρωταγορείοις · οἱ γὰρ Πρωταγόρειοι τἀληθὲς ἐπρέσβευον , λέγοντες ὅτι τὸ δοκοῦν ἑκάστῳ ἀληθές ἐστιν . ἐλέγχει δὲ ὁ Πλατῶν ἰδία ἑκατέρους , τοὺς μὲν ἐφεκτικοὺς ἐν τῷ Θεαιτήτῳ λέγων πρὸς αὐτοὺς οὕτως · ὅτι ῾κατειληφότες λέγετε μὴ εἶναι κατάληψιν ἢ μὴ κατειληφότες ; καὶ εἰ μὲν κατειληφότες , ἰδοὺ | ἔστι κατάληψις · εἰ δὲ μὴ κατειληφότες , οὐ πειθόμεθα ὑμῖν μὴ κατειληφόσιν ὅτι ἔστιν ἀκαταληψία᾿ . τοὺς τοὺς δὲ Πρωταγορείου ἐλέγχει ἐν τῷ Πρωταγόρᾳ διαλόγῳ λέγων οὕτως · ὅτι ῾ἡμεῖς , ὧ Πρωταγόρα , λέγοντές σε δοξάζειν κακῶς ἀληθεύομεν ἢ ψευδόμεθα ; εἰ μὲν γὰρ ἀληθεύομεν , σὺ ψεύδῃ , καὶ ἰδοὺ ἔστι τὸ ψεῦδος · εἰ δὲ ψευδόμεθα σοὺ ἀληθεύοντος , ἰδοὺ πάλιν ἔστι τὸ ψεῦδος . ψεύδῃ οὖν , κἄν τε ἀληθεύῃς κἄν τε ψεύδῃ᾿ . καὶ ἐπάγει λέγων ὅτι Πρωταγόρας ψεύδεται , κἄν τε ἀληθεύῃ κἄν τε ψεύδηται . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης δι’ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπιχειρήματος ἐλέγχει διὰ τὸ ἀξίωμα τῆς ἀντιφάσεως · εἰ γὰρ οἱ μὲν πάντῃ ψευδῆ δοξάζουσιν οἱ δὲ πάντῃ ἀληθῆ , ἀντίφασις τὸ τοιοῦτον , οὐδέποτε δὲ ἡ ἀντίφασις συναληθεύει · οὐδὲ γὰρ πάντως ἀληθῆ οὐδὲ πάντως ψευδῆ . ταύτης δὲ τῆς αἱρέσεως ἐνόμισάν τινες καὶ τὸν Πλάτωνα εἶναι διὰ τὸ κεχρῆσθαι διστακτικοῖς προσρήμασι , λέγοντα ῾δοκῶ μοι᾿ καὶ ῾ἴσως᾿ καὶ ῾τάχα᾿ καὶ ῾ὑπολαμβάνω᾿ . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ Πλάτων δι’ ἀκρίβειαν ἔλεγεν , οὔτε δὲ ὁ ἀκριβὴς πάντως ἐφεκτικὸς οὔτε ὁ ἐφεκτικὸς ἀκριβής . πλὴν οὐκ ἐφεκτικὸς ὁ Πλατῶν · ἔστι γὰρ πολλαχοῦ ἀκοῦσαι αὐτοῦ λέγοντος καὶ ἀποφαινομένου , ὅπῃ ἔλεγεν ὡς κατὰ τὸν ποιητήν , ἐν μὲν τῷ Φαιδρῷ ὅτι ἡ ψυχὴ πᾶσα ἀθάνατος καὶ ἐν τῷ Φαίδωνι ὅτι ἀδαμαντίνοις δεῖ δεσμοῖς τὴν δόξαν ταύτην ἔχοντα περὶ τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς εἰς Ἅιδου ἰέναι , κἀν τοῖς Νόμοις ὅτι ἀληθέστερα τὰ νῦν λεγόμενα τοῦ τὴν Κρήτην νῆσον εἶναι ἐν Κρήτῃ γὰρ τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο · οὐ γὰρ ἠξίου ἔτι σκηνὰς τῶν αὑτοῦ διαλόγων ποιεῖσθαι τὰς Ἀθήνας διὰ τὰ συμβάντα ἐπὶ Σωκράτει ) , καὶ ἐν τῇ Πολιτείᾳ φησὶν ὅτι μισθωσώμεθα κήρυκα Στέντορος μεγαλοφωνότερον , ὅστις ἀναβὰς ἐφ’ ὑψηλοῦ βήματος ἀναβοήσει ὡς ὁ μὲν δίκαιος εὐδαίμων , καὶ εἰ λάθῃ πάντας ἀνθρώπους τοιοῦτος ὢν καὶ διὰ τοῦτο ἄδικος νομιζόμενος μαστιγοῖτο , ὁ δὲ ἄδικος ἄθλιος , καὶ εἰ λάθῃ πάντας ἀνθρώπους τοιοῦτος ὢν καὶ διὰ τοῦτο δίκαιος νομιζόμενος τιμῷτο ὑπὸ πάντων . ἐπεξέτεινα δ’ ἂν τὰς χρήσεις τοῦ Πλάτωνος κατασκευαζούσας ὅτι οὐκ ἦν ἐφεκτικός , εἰ μὴ ὅτι πρόλογος νῦν Ἀριστοτελικῶν πρόκειται , οὐχὶ δὲ Πλατωνικῶν . Πέμπτος τρόπος ἦν τῆς ἐπωνυμίας τῶν κατὰ φιλοσοφίαν αἱφέσεων ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς , ὥσπερ οἱ Κυνικοὶ φιλόσοφοι . Κυνικοὶ δὲ ἐκλήθησαν διὰ τέσσαρας αἰτίας · ἢ γὰρ διὰ τὸ ἀδιάφορον τοῦ ζῴου , ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ ἀδιαφορίᾳ ἐπετήδευον ὡς οἱ κύνες δημοσίᾳ ἐσθίειν καὶ ἀφροδισιάζεθαι καὶ ἀνυπόδετοι | περιπατεῖν καὶ ἐν πίθοις καὶ ἐν τριόδοις καθεύδειν . τοῦτο δὲ ἐποίουν τοῦ φύσει καλοῦ ὀρεγόμενοι · ἔλεγον γὰρ ὅτι εἰ ἀγαθόν ἐστι , δεῖ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ πράττεσθαι , εἰ δὲ οὐκ ἔστιν ἀγαθόν , οὔτε κοινῇ οὔτε ἰδίᾳ αὐτὸ διαπρακτέον · οὐ γὰρ ἦν παρ’ αὐτοῖς ἀλλὰ τὸ μὲν φάσθαι τὸ δὲ ἐγκεκρυμμένον εἶναι , ἀλλ’ ἦν παρ’ αὐτοῖς τὸ εἰπὲ καὶ ἀμφαδίην , ἐπεὶ οὔτινα δείδια ἔμπης . αὕτη πρώτη αἰτία . δευτέρα αἰτία , ὅτι ἀναιδὲς ζῷον ὁ κύων , ἐπετήδευον δὲ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀναίδειαν , οὐ τὴν χείρονα τῆς αἰδοῦς ἀλλὰ τὴν κρείττονα · διττὴ γὰρ ἡ ἀναίδεια ἡ μὲν χείρων τῆς αἰδοῦς ἡ δὲ κρείττων , ἥ τ’ ἄνδρας μέγα σίνεται ἡ δ’ ὀνίνησι . ταύτην οὖν τὴν ἀναίδειαν ἐπετήδευον τὴν κρείττονα αἰδοῦς , οἷον ὑλακτοῦντες κατὰ τῶν ἀλλοτρίων τῆς αὑτῶν φιλοσοφίας . τρίτη αἰτία , ὅτι φρουρητικὸν ζῷον ὁ κύων · ἐφρούρουν δὲ καὶ αὐτοὶ τὰ δόγματα τῆς φιλοσοφίας διὰ τῶν ἀποδείξεων καὶ μέγα ἐφρόνουν ἐπὶ τούτῳ · φαίη γὰρ ἂν ἡ τύχη πρὸς Ἀντισθένην τὸν προστάτην τῆς αἱρέσεως ταύτης οὕτως ἐννέα δὴ προέηκα τανυγλώχινας ὀ·ιστούς , τοῦτον δ’ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα , ὅτι , φησί , τοσαύτας αὐτῷ συμφορὰς ἐπήγαγον , καὶ οὐκ ἠδυνήθην αὐτοῦ καταβαλεῖν τὸ φρόνημα . αὕτη καὶ ἡ τρίτη αἰτία . τετάρτη δὲ ὅτι διακριτικὸν ζῷον ὁ κύων γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ τὸ φίλον καὶ τὸ ἀλλότριον ὁρίζον · ὃν γὰρ γινώσκει , νομίζει φίλον εἶναι , καὶ εἰ ῥόπαλον ἐπιφέροιτο , ὃν δ’ ἀγνοεῖ , ἐχθρόν , καὶ εἰ δέλεαρ ἐπιφερόμενος εἴη · οὕτως οὖν καὶ οὗτοι τοὺς μὲν ἐπι - τηδείους πρὸς φιλοσοφίαν φίλους ἐνόμιζον καὶ εὐμενῶς ἐδέχοντο , τοὺς δὲ ἀνεπιτηδείους ἀπήλαυνον δίκην κυνῶν κατ’ αὐτῶν ὑλακτοῦντες . διὸ καὶ ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Γοργίᾳ φησὶν ὅτι ἔχει τινὰ σοφίαν ὁ κύων διακρίνειν φίλον ἀπὸ ἐχθροῦ . καὶ τὸ διακρίνειν δὲ ἀλήθειαν καὶ ψεῦδος μόνου φιλοσόφου . οὕτως καὶ ὁ πέμπτος τρόπος . Ἔκτος δὲ τρόπος ἀπὸ τοῦ τέλους , ὥσπερ οἱ Ἡδονικοί · τέλος γὰρ τῶν ὄντων τὴν ἡδονὴν ἔλεγον · ὧν τῆς φιλοσοφίας κατῆρξεν Ἐπίκουρος , ᾧ συνήκμασεν ὁ Μένανδρος . οὗτοι δὲ οἱ Ἐπικούρειοι καὶ μέχρι τῶν οὐρανίων ἵστων τὴν πρόνοιαν , ἵνα μὴ πράγματα σχῇ τό θεῖον περιεργαζόμενον τὰ τῇδε . μέμνηται δὲ τῆς δόξης ταύτης καὶ Μένανδρος ἐν τοῖς Ἐπιτρέπουσιν , ἥνικα φησιν οἴει τοσαύτην τοὺς θεοὺς ἄγειν σχολήν , ὡς ἀγαθόν τε καὶ κακὸν καθ’ ἡμέραν νέμειν ἑκάστῳ σμικρὸν ἦν ; οὗτοι ἔλεγον τέλος εἶναι τὴν ἡδονήν , οὐ τὴν αἰσχρὰν δῆθεν τὴν δι’ ἀφροδισίων καὶ ἄλλων ἡδυπαθειῶν , ἀλλὰ τὴν ἀσχολίαν τῶν παθῶν καὶ καταστηματικήν , τὴν καθιστῶσαν τὴν ψυχὴν ὥστε μὴ πάσχειν | αἰσχρόν τι πάθος · οὐδὲ γὰρ ἡδονὴ τέλος τῆς φύσεως · οὐδὲ γὰρ διὰ τοῦτο ἐνεργεῖ ἡ φύσις , ἵνα ἡδώμεθα , ἀλλὰ συνέπλεξεν ἡδονὴν τῇ ἐνεργεία οἷον δελεάσασα καὶ γοητεύσασα ἡμᾶς δι’ αὐτῆς πρὸς τὸ ἐπίμοχθον τῶν ἐνεργειῶν · ἐπίμοχθον γὰρ μὴ πεινῶντα ἐσθίειν καὶ μὴ διψῶντα πίνειν . ἡ ἡδονὴ οὖν οὐκ ἔστι τέλος , ἀλλ’ ἕπεται ἤτοι συμπλέκεται τῇ κατὰ φύσιν ἐνεργείᾳ , ὥσπερ ἡ σκιὰ τῷ ἐν φωτὶ βαδίζοντι . οὕτως καὶ ὁ ἕκτος τρόπος . Ἕβδομος τρόπος τῆς ἐπωνυμίας τῶν κατὰ φιλοσοφίαν αἱρέσεων ὁ ὀνομασθεὶς ἀπό τινος συμβεβηκότος , ὡς οἱ Περιπατητικοὶ ἀπὸ τοῦ Πλάτωνος κατὰ περίπατον τὰς συνουσίας ποιουμένου διὰ τὸ ἅμα τῇ ψυχῇ τὸ σῶμα γυμνάζειν . καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἀναχωρήσαντος διαδέχεται τὴν σχολὴν αὐτοῦ Σπεύσιππος ὁ υἱὸς τῆς Πρωτώνης ἀδελφῆς τοῦ Πλάτωνος · οὐκ ἐτύγχανε γὰρ τηνικαῦτα παρὼν ὁ Ἀριστοτέλης · μετασταλεὶς γὰρ ἦν ὑπὸ Φιλίππου ἐν Μακεδονίᾳ ἐπὶ τῷ παιδεῦσαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἀλέξανδρον , ὃν παραλαβὼν οὕτως ἐπιμελῶς ἐπαίδευσε τὴν βασιλικὴν ἐπιστήμην ὡς ἐπιλέγειν τὸν Ἀλέξανδρον , ἡνίκα μηδένα ὠφέλησεν , ὅτι ῾σήμερον οὐκ ἐβασίλευσα · οὐδένα γὰρ εὐεργέτησα᾿ . καί ποτε τοῦ ’ Ἀριστοτέλος εἰπόντος ὅτι ἄπειροι κόσμοι κατὰ Δημόκριτον , ἐπιδακρῦσαί φασι τὸν Ἀλέξανδρον , ὅτι οὐδ’ ἑνὸς ὅλου κόσμου ἠδυνήθη ἐπικρατῆσαι . ἐκεῖθεν δὲ ὑποστρέψας ὁ Ἀριστοτέλης διαδέχεται τὴν σχολὴν τοῦ Σπευσίππου σὺν Ξενοκράτει , καὶ ἀμφότεροι ἐλέγοντο Περιπατητικοὶ τοῖς τόποις διαφέροντες · οἱ μὲν γὰρ ἐκαλοῦντο Λύκειοι Περιπατητικοί , ὡς οἱ Ἀριστοτελικοί , οἱ δὲ ἄλλοι Ἀκαδημαϊκοὶ Περιπατητικοί , ὡς οἱ τοῦ Ξενοκράτους . τῷ χρόνῳ δέ , οἷ συμβαίνει , ἐξέλιπε <τῶν> μὲν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου καὶ ἐκαλοῦντο Περιπατητικοὶ χωρὶς τοῦ Λύκειοι . τῶν δὲ Ξενοκρατείων τὸ τῆς ἐνεργείας ὄνομα ἐξέλιπε καὶ ἐκαλοῦντο Ἀκαδημαϊκοὶ . Περιπατητικοὶ οὖν ἐκαλοῦντο , οὐχ ὅτι κατὰ περίπατον ἐξηγοῦντο , ἀλλ’ ὅτι διεδέξαντο τὴν σχολὴν τοὐ Πλάτωνος , διὰ μέσου Σπευσίππου , κατὰ περίπατον ποιουμένου τὰς ἐξηγήσεις . Οὗτοί εἰσιν οἱ ἑπτὰ τρόποι τῆς ἐπωνυμίας τῶν κατὰ φιλοσοφίαν αἱρέσεων . προσθῶμεν δὲ καὶ ἡμεῖς καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ εἶναι ἑπτὰ μόνον τοὺς τρόπους καὶ μήτε πλείονας μήτε ἐλάττονας . δεῖ εἰδέναι ὅτι ὠνομάσθησαν αἱ κατὰ φιλοσοφίαν αἱρέσεις ἢ ἀπὸ τύχης , ὡς Περιπατητικοί , ἢ ἀπὸ διανοίας , ἢ ἀπὸ περιστατικοῦ ἢ ἀπὸ προηγουμένου , καὶ ἀπὸ περιστατικοῦ ἢ ὀνόματος ἢ τόπου . καὶ εἰ μὲν ὀνόματος , ὡς Πλατωνικοί , εἰ δὲ τόπου , ἢ χωριστοῦ ἢ ἀχωρίστου . καὶ εἰ μὲν ἀχωρίστου , ποιεῖ τὴν τῆς πατρίδος ἐπωνυμίαν , | εἰ δὲ χωριστοῦ , ποιεῖ τὴν ἀπὸ τόπου ἐπωνυμίαν . ἀπὸ δὲ προηγουμένου ἢ ἀπὸ τοῦ τέλους , ὥσπερ οἱ Ἡδονικοί , ἢ ἀπὸ τῆς πρὸ τέλους κατασκευῆς , καὶ ταύτης ἢ γνωστικῆς ἢ ζωτικῆς . καὶ εἰ μὲν γνωστικῆς , ποιεῖ τοὺς ἐφεκτικούς , εἰ δὲ ζωτικῆς , ποιεῖ τοὺς Κυνικούς . ταῦτα καὶ περὶ τῆς αἰτίας τῶν ἐπωνυμιῶν . Δεύτερον ἦν κεφάλαιον τῶν προτεθέντων τὸ εἰπεῖν τὴν διαίρεσιν τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων χιλίων ὄντων τὸν ἀριθμόν , ὡς Ἀνδρόνικος παραδίδωσιν ὁ † ποίτου ἑνδέκατος γενόμενος διάδοχος . τῶν τοίνυν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων τὰ μέν εἰσι μερικὰ τὰ δὲ καθόλου τὰ δὲ μεταξύ . μερικὰ δὲ λέγονται οὐχ ἁπλῶς τὰ πρὸς ἕνα γεγραμμένα δυνατὸν γὰρ καὶ καθολικὸν πρᾶγμα πρὸς ἕνα γράψαι · οὕτω γοῦν ἡ Περὶ κόσμου πραγματεία καθολικὴ οὖσα προσπεφώνηται Ἀλεξάνδρῳ τῷ βασιλεῖ ) , ἀλλὰ μερικὰ λέγω ὅσα περὶ ἑνὸς καὶ μερικοῦ καὶ πρὸς ἕνα , ὥσπερ αἱ ἐπιστολαὶ αὐτοῦ · αἱ γὰρ ἐπιστολαὶ πρὸς ἕνα εἰσὶ γεγραμμέναι , ἃς ἐν ὀκτὼ βιβλίοις συνήγαγεν Ἀρτέμων τις μετὰ Ἀριστοτέλην γενόμενος . καὶ καθόλου δὲ λέγονται ὅσα περὶ πάντων τῶν μονοειδῶν διαλαμβάνει , ὡς ἡ Φυσικὴ ἀκρόασις φυσικῶν πάντων καὶ ἡ Περὶ οὐρανοῦ καὶ τὸ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς καὶ τὰ Μετέωρα πάντων τῶν ἐν τῷ μεταρσίῳ τόπῳ ἱσταμένων . τὰ δὲ μεταξὺ ὅσα μήτε ἑο περὶ πάντων μήτε περὶ ἑνὸς ἀλλὰ περὶ πλειόνων διαλέγεται , ὡς ἡ ἱστορία . διττὴ δὲ αὕτη , ἡ μὲν πολιτικὴ ὡς αἱ Πολιτεῖαι , ἃς ἱστόρησεν ἐκ τοῦ πολλὴν γῆν περιελθεῖν ἅμα Ἀλεξάνδρῳ τῷ βασιλεῖ , ἃς ἐκδέδωκε κατὰ στοιχεῖον διακοσίας πεντήκοντα οὔσας τὸν ἀριθμόν , ἡ δὲ φυσικὴ ὡς ἡ Περὶ φυτῶν καὶ ζῴων ἱστορία . Ἰῶν δὲ καθόλου τὰ μέν εἰσιν ὑπομνηματικὰ τὰ δὲ συνταγματικά . καὶ ὑπομνηματικὰ μὲν λέγονται ἐν οἷς μόνα τὰ κεφάλαια ἀπεγράφησαν δίχα προοιμίων καὶ ἐπιλόγων καὶ τῆς πρεπούσης ἐκδόσεσιν ἀπαγγελίας . τὸ δὲ τοῦ ὑπομνήματος ὄνομα παρὰ Πλάτωνι κεῖται ἐν τῇ Ἐπινομίδι συνόψει οὔσῃ τῶν νόμων · φησὶ γὰρ ἐκεῖ περὶ τῶν νόμων ἀνεκδότων μεινάντων ῾ὡς ἄρα φθάνουσί τινες ὑπομνήματα αὐτῶν εἰληφότες᾿ . διὸ οὐδὲ δεῖ ἐκ τῶν ὑπομνηματικῶν πιστοῦσθαι τὰς Ἀριστοτέλους δόξας ὡς διόρθωσιν ὑπομεινάντων . τῶν δὲ ὑπομνηματικῶν τὰ μὲν μονοειδῆ τὰ δὲ ποικίλα , μονοειδῆ μὲν ὡς ἐνομίσθη τὸ Περὶ ἑρμηνείας ὑπομνηματικὸν διὰ τὴν ἀσάφειαν , πρὶν γράψαι τὸν φιλόσοφον Ἀμμώνιον εἰς αὐτὸ ὑπόμνημα καὶ δεῖξαι ὅτι καὶ προοίμιον ἔχει καὶ ἐπιλόγους καὶ τὴν πρέπουσαν τῇ ἐκδόσει ἀπαγγελίαν , τὰ δὲ ποικίλα ὡς τὰ πρὸς εὐκαίριον αὐτῷ γεγραμμένα ἑβδομήκοντα βιβλία Περὶ συμμίκτων ζητῇ | μάτων χωρὶς προοιμίων καὶ ἐπιλόγου καὶ τῆς διαιρέσεως . Τῶν δὲ συνταγματικῶν τὰ μέν εἰσιν αὐτοπρόσωπα , ἃ καὶ ἀκροαματικὰ λέγονται , τὰ δὲ διαλογικά , ἃ καὶ ἐξωτερικὰ λέγονται . καὶ ὡς μὲν αὐτοπρόσωπα ἀντίκεινται τοῖς διαλογικοῖς , ὡς δὲ ἀκροαματικὰ ἀντίκεινται τοῖς ἐξωτερικοῖς · πάντας γὰρ ἀνθρώπους ὠφελεῖν βουλόμενος ὁ Ἀριστοτέλης ἔγραψε καὶ πρὸς τοὺς ἐπιτηδείους τῆς φιλοσοφίας ἐξ οἰκείου προσώπου διὸ καὶ ἀκροαματικὰ λέγονται , ὡς δέον αὐτῶν πάντως ἀκροάσασθαι · ὅθεν καὶ Φυσικὴ ἀκρόασις , ἐπειδὴ εὐδοκιμεῖν δοκεῖ ὁ Ἀριστοτέλης μάλιστα ἐν αὐτῇ καὶ δέον αὐτῆς πάντως ἀκροάσασθαι τοὺς ἔχοντας ἐπὶ φιλοσοφίαν ) , ἔγραψε δὲ καὶ πρὸς τοὺς ἀνεπιτηδείους πρὸς φιλοσοφίαν τὰ διαλογικά καὶ ἐν μὲν τοῖς ἀκροαματικοῖς ἃτε δὴ πρὸς ἄνδρας μέλλοντας φιλοσοφεῖν διαλεγόμενος <ἀνροαματικοῖς ἐν δὲ τοῖς διαλογικοῖς> πιθανοῖς κέχρηται λόγοις . κατασκευάζων δὲ τὴν ἀθανασίαν τῆς ψυχῆς κἀν τοῖς ἀκροαματικοῖς δι’ ἀναγκαστικῶν λόγων κατασκευάζει , ἐν δὲ τοῖς διαλογικοῖς διὰ πιθανῶν εἰκότων · φησὶ γὰρ ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς ἀκροαματικοῖς ὅτι ἡ ψυχὴ ἄφθαρτος · εἰ γὰρ ἦν φθαρτή , ἔδει μάλιστα αὐτὴν φθείρεσθαι ὑπὸ τῆς ἐν τῷ γήρᾳ ἀμαυρώσεως · τότε δὲ ἀκμάζει τοῦ σώματος παρακμάσαντος , ὥσπερ οὖν παρακμάζει ὅτε τὸ σῶμα ἀκμάζει · τὸ δὲ ὅτε δεῖ φθείρεσθαι ἀκμάζον ἄφθαρτον · ἡ ψυχὴ ἄρα ἄφθαρτός ἐστι . καὶ οὕτως μὲν ἐν τοῖς ἀκροαματικοῖς . ἐν δὲ τοῖς διαλογικοῖς φησιν οὕτως · ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , ἐπειδὴ αὐτοφυῶς πάντες οἱ ἄνθρωποι καὶ σπένδομεν χοὰς τοῖς κατοιχομένοις καὶ ὄμνυμεν κατ’ αὐτῶν , οὐδεὶς δὲ τῷ μηδαμῇ μηδαμῶς ὄντι σπένδει ποτὲ ἢ ὄμνυσι κατ’ αὐτοῦ . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἄλλην διαφορὰν λέγει τῶν ἀκροαματικῶν πρὸς τὰ διαλογικά , ὅτι ἐν μὲν τοῖς ἀκροαματικοῖς τὰ δοκοῦντα αὐτῷ λέγει καὶ τὰ ἀληθῆ , ἐν δὲ τοῖς διαλογικοῖς τὰ ἄλλοις δοκοῦντα , τὰ ψευδῆ . ἀλλ’ , ὦ Ἀλέξανοδρε , ἔστιν εἰπεῖν πρὸς αὐτόν , ὅτι οὐκ ἔστιν τοῦτο φιλοσόφου · τὸ γὰρ ψεῦδος μὲν ἑλέσθαι , ἀφανίσαι δὲ τὸ ἀληθές , οὐχὶ θεμιτόν · ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ἀνὴρ ὁμῶς Ἀίδαο πύλῃσιν , ὅς χ’ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσὶν ἄλλο δ’ ἐνίσπῃ . τοῦτο δὲ εἶπεν ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπειδὴ τὴν λογικὴν ψυχὴν βούλεται φθαρτὴν εἶναι , ὁ δὲ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς διαλογικοῖς μάλιστα δοκεῖ κηρύττειν τὴν ἀθανασίαν τῆς ψυχῆς · ἵνα οὖν μὴ σχῇ ἐλέγχοντα τὸν Ἀριστοτέλην , διὰ τοῦτο εἶπε τὴν τοιαύτην διαφοράν . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Ἡ διαίρεσις τῶν αὐτοπροσώπων κατὰ τὴν διαίρεσιν γίνεται τῆς φιλοσοφίας προστιθεμένου τοῦ λογικοῦ ἤτοι ὀργανικοῦ · τῆς γὰρ φιλοσοφίας εἰς δύο διαιρουμένης τὰ αὐτοπρόσωπα εἰς τρία διαιρεῖται · τούτων γὰρ τὰ μέν εἰσι θεωρητικὰ τὰ δὲ πρακτικὰ τὰ δὲ λογικὰ ἤτοι ὀργανικά . καὶ ἕκαστον τούτων εἰς τρία διαιρεῖται · τὰ γὰρ θεωρητικὰ εἰς τρία διαιροῦνται , εἰς φυσιολογικὸν μαθηματικὸν θεολογικόν , τὰ δὲ πρακτικὰ εἰς ἠθικὰ οἰκονομικὰ πολιτικά , τὰ δὲ λογικὰ εἰς τὰ πρὸ τῆς μεθόδου εἰς αὐτὴν τὴν μέθοδον καὶ εἰς τὰ ὑποδυόμενα τὴν μέθοδον . τὰ οὖν φυσικὰ τοῦ Ἀριστοτέλους ἢ περὶ τῶν σωματικῶν ἐστιν ἢ περὶ τῶν ἀσωμάτων . καὶ εἰ μὲν περὶ ἀσωμάτων , ἢ περὶ τῶν χειρόνων τῶν σωμάτων ἢ περὶ τῶν κρειττόνων . καὶ εἰ μὲν περὶ τῶν κρειττόνων τῶν σωμάτων , ὡς ἡ Περὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ πραγματεία ἡ γὰρ ψυχὴ κρείττων τοῦ σώματος πέφυκεν εἶναι ) , εἰ δὲ περὶ χειρόνων τοῦ σώματος , ὡς τὰ Περὶ τῶν χρωμάτων αὐτοῦ ζητήματα · τὰ γὰρ χρώματα χείρω τῶν σωμάτων καθέστηκε , καθότι ἐν αὐτοῖς ἔχει τὸ εἶναι . ἡ δὲ περὶ τὰ σώματα αὐτοῦ φυσιολογία ἢ περὶ τὰ ὑπὲρ τὴν σελήνην , ὡς τὰ οὐράνια σώματα καὶ ἡ περὶ τούτων ζήτησις , περὶ γαλαξίου περὶ ἄστρων περὶ ἡλίου καὶ σελήνης , ἢ περὶ τῶν ὑπὸ σελήνην , καὶ τούτων ἢ περὶ τὰ καθόλου τῆς τῶν σωμάτων φύσεως , ὡς τὰ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς ζητήματα , ἢ περὶ τῶν μερικῶν . καὶ εἰ μὲν μερικῶν , ἢ ἐμψύχων ἢ ἀψύχων . καὶ εἰ μὲν ἐμψύχων , ἡ αἰσθητικῶν ἢ ἀναισθήτων . καὶ εἰ μὲν περὶ ἀναισθήτων ἐμψύχων , ὡς τὰ Περὶ φυτῶν αὐτοῦ ζητήματα , εἰ δὲ αἰσθητικῶν , καὶ τούτων πάλιν ἢ περὶ τῶν καθόλου , ὡς αἱ Περὶ τῶν ζῴων αὐτοῦ ἱστορίαι , ἔνθα διαλέγεται περὶ τῶν ἐν τοῖς ζῴοις παθημάτων , περὶ γήρους καὶ νεότητος , περὶ αὐξήσεως καὶ μειώσεως ταῦτα γὰρ καθόλου εἰσὶ καὶ πᾶσι τοῖς ζῴοις ὑπάρχει ) , ἢ αὖ κατ’ ἰδίαν , ὡς Περὶ τῆς καθ’ ὕπνον μαντικῆς · αὕτη γὰρ μόνοις τοῖς ἀνθρώποις ὑπάρχει . εἰ δὲ πάλιν περὶ τῶν ὑπὸ σελήνην αὐτοῦ φυσιολογικῶν ζητημάτων , τὰ μὲν ὑπὲρ τὴν γῆν ἐστι τὰ δὲ ἐν τῇ γῇ τὰ δὲ ὑπὸ τὴν γῆν · καὶ εἰ μὲν ὑπὲρ τὴν γῆν , ὡς τὰ Μετεωρολογικὰ αὐτοῦ , ἔνθα διαλέγεται περὶ τῆς καπνώδους ἀτμίδος καὶ αὐχμηρώδους , περὶ βροντῆς τε καὶ ἀστραπῆς καὶ νεφῶν καὶ περὶ τῶν διᾳττόντων κομητῶν , δαλῶν τε καὶ αἰγῶν καὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν , εἰ δὲ ἐν τῇ γῆ , ὡς ἡ Περὶ θαλασσῶν καὶ ποταμῶν καὶ πηγῶν πραγματεία , εἰ δὲ περὶ τῶν ὑπὸ τὴν γῆν , ὡς ἡ Περὶ τῶν σεισμῶν καὶ χασμάτων αὐτοῦ ζήτησις . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς φυσιολογικῆς τοῦ ’ Ἀριστοτέλους . τὰ δὲ μαθηματικὰ αὐτοῦ ὡς τὰ Ὀπτικὰ καὶ Μηχανικὰ αὐτῷ βιβλία γεγραμμένα , θεολογικὰ δὲ ὡς τὰ Μετὰ τὰ φυσικὰ περὶ ἀρχῆς ζητήματα . αὕτη μὲν ἡ διαίρεσις τῶν θεωρητικῶν . Τῶν δὲ πρακτικῶν τὰ μέν εἰσιν ἠθικὰ τὰ δὲ οἰκονομικὰ τὰ δὲ πολιτικά . ἠθικὰ μὲν ὡς τὰ Εὐδήμεια καὶ Νικομάχεια τά τε μικρὰ καὶ τὰ μεγάλα · τὰ μὲν γὰρ τῷ πατρὶ προσφωνεῖ Νικομάχῳ καὶ λέγοντι Νικομάχεια μεγάλα , τὰ δὲ τῷ υἱῷ ὁμωνύμῳ τῷ πατρὶ καὶ λέγονται Ι Νικομάχεια μικρά . πολιτικὰ δὲ ὡς τὸ Πολιτικὸν σύνταγμα , ἐν ᾧ διδάσκει πῶς δεῖ πολιτεύεσθαι . κἀν τῷ δευτέρῳ λόγῳ τοῦ Πολιτικοῦ ἀντιλέγει τῇ Πολιτείᾳ Πλάτωνος ἅτε ὁμοστοίχῳ οὔσῃ τῇ πολιτείᾳ · ἐν γὰρ ταῖς Πολιτείαις οὐ διδάσκει πῶς δεῖ πολιτεύεσθαι , ἀλλὰ πῶς οἱ πρὸ αὐτοῦ ἐπολιτεύσαντο ἄνθρωποι . ἀλλὰ μὴν καὶ οἰκονομικά εἰσιν αὐτῷ γεγραμμένα βιβλία , ὡς τὸ οἰκονομικὸν σύνταγμα καὶ Περὶ συμβιώσεως ἀνδρὸς καὶ γυναικός , ἐν ᾧ λέγει ἐκ τεσσάρων σχέσεων συγκεκροτῆσθαι τὸν εὖ ἔχοντα οἶκον , πατρὸς πρὸς τέκνα , ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα , δεσπότου πρὸς δούλους , εἰσιόντων πρὸς ἐξιόντα καὶ ὡς εἴρηται ἡμῖν ἐν τοῖς τῆς Πορφυρίου Εἰσαγωγῆς προλεγομένοις . αὕτη καὶ ἡ τοῦ πρακτικοῦ διαίρεσις . To δὲ λογικὸν καὶ αὐτὸ εἰς τρία διαιρεῖται , εἰς τὰ πρὸ τῆς ἀποδείξεως ἤγουν μεθόδου καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἀπόδειξιν καὶ εἰς τὰ ὑποδυόμενα τὴν ἀπόδειξιν . καὶ τὰ μὲν πρὸ τῆς μεθόδου καὶ τῆς ἀποδείξεως εἰσιν αἵ τε Κατηγορίαι καὶ τὸ Περὶ ἑρμηνείας καὶ τὰ Πρότερα ἀναλυτικά , τὰ δὲ αὐτὴν τὴν μέθοδον τῆς ἀποδείξεως διδάσκοντά εἰσι τὰ Δεύτερα ἀναλυτικά , τὰ oe ὑποδυόμενα αὐτὴν τὴν ἀπόδειξίν εἰσι τὰ τοπικά , αἱ ῾Ρητορικαὶ τέχναι , οἱ Σοφιστικοὶ ἔλεγχοι καὶ τὸ Περὶ ποιητικῆς · πέντε γάρ εἰσιν εἴδη τῶν συλ - λογισμῶν , ἀποδεικτικὸς διαλεκτικὸς ῥητορικὸς σοφιστικὸς ποιητικός . καὶ εἰκότως , ἐπειδὴ καὶ αἱ προτάσεις ὅθεν λαμβάνονται πέντε εἰσίν · ἢ γὰρ πάντῃ ἀληθεῖς εἰσιν αἱ προτάσεις καὶ ποιοῦσι τὸν ἀποδεικτικόν . ἢ πάντῃ ψευδεῖς καὶ ποιοῦσι τὸν ποιητικὸν τὸν μυθώδη , ἢ πῇ μὲν ἀληθεῖς πῇ δὲ ψευδεῖς , καὶ τοῦτο τριχῶς · ἢ γὰρ μᾶλλον ἀληθεύει ἧττον δὲ ψεύδεται καὶ ποιεῖ τὸν διαλεκτικὸν συλλογισμόν , ἡ πλέον ἔχει τὸ ψεῦδος τοῦ ἀληθοῦς καὶ ποιεῖ τὸν σοφιστικόν , ἢ ἐπίσης ἔχει τὸ ἀληθὲς τῷ ψεύδει καὶ ποιεῖ τὸν ῥητορικόν . ὅθεν καὶ στάσεις παρὰ μόνοις τοῖς ῥήτορσι διὰ τὸ ἐξισάζειν τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος · ἣν γὰρ ἐκτελεῖ χρείαν ἡ στάθμη τῷ τέκτονι διακρίνουσα τὰ εὐθέα ἀπὸ τῶν καμπύλων καὶ παρὰ τοῖς οἰκοδόμοις τὸ βαρύλλιον διακρῖνον τὰ ὀρθὰ ἀπὸ τῶν κεκλιμένων , οὓτω ἡ λογικὴ ὄργανον οὖσα τῆς φιλοσοφίας διακρίνει τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν , ἵνα μὴ ψευδῆ δοξάσωμεν μηδὲ κακὰ διαπραξώμεθα . ταῦτα ἔχει καὶ ἡ παροῦσα πρᾶξις . Ἐπειδὴ πολλὰ ὄντα τὰ Ἀριστοτελικὰ βιβλία ἔγνωμεν διὰ ἰῆς διαιρέσεως καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἴσμεν τί μὲν πρῶτον τί δὲ μετέπειτα τί δὲ ὑστάτιον μεταχειρισώμεθα , φέρε τρία τινὰ ζητήσωμεν , τίς ἡ ἀρχὴ τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων , τί τὸ τέλος , τίς ἡ μεταξὺ ὁδός . ταῦτα δὲ ζητοῦμεν οὐ μόνον διὰ τὸ πλῆθος αὐτῶν ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν διαφωνίαν τῶν ἀρχαίων · οἱ μὲν γὰρ ἔλεγον ὅτι δεῖ ἀπὸ τῆς φυσικῆς ἄρξασθαι , οἱ δὲ ἀπὸ τῆς λογικῆς , ἄλλοι δὲ ἀπὸ τῆς ἠθικῆς , ἕτεροι δὲ ἀπὸ τῆς | μαθηματικῆς · Βοηθὸς γὰρ ὁ Σιδώνιος ἀπὸ τῆς φυσικῆς λέγει , Ἀνδρόνικος δὲ ὁ Ῥόδιος ὁ Περιπατητικὸς ὁ ἑνδέκατος διάδοχος τῆς Ἀριστοτέλους σχολῆς ἀπὸ τῆς λογικῆς ἔλεγε , τῶν δὲ Πλατωνικῶν οἷ μὲν ἀπὸ τῆς ἠθικῆς οἱ δὲ ἀπὸ τῶν μαθηματικῶν . καὶ πάντες τὰς οἰκείας δόξας κατεσκεύαζον · οἱ γὰρ λέγοντες ὅτι δεῖ ἀπὸ τῆς ἠθικῆς ἄρχεσθαι ἔλεγον ὅτι δεῖ πρότερον κοσμῆσαι τὰ ἠθικὰ προκαθάραντας τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν μοχθηρῶν ἠθῶν , ἵνα καθαρὰ οὖσα καθαρᾷ προσομιλήσῃ τῇ φιλοσοφίᾳ · ῾ μὴ καθαρὸν γὰρ καθαρῶν ἐφάπτεσθαι οὐχὶ θεμιτόν᾿ κατὰ τὴν Πλάτωνος φωνήν , ὡς καὶ οἱ ἰατρικοί φασι ῾τὰ ῥῆ καθαρὰ τῶν σωμάτων ὁκόσα ἄν θρέψῃς , μᾶλλον ἂν βλάψοις ὕλην ὑποβάλλων τῇ κακοχυμίᾳ᾿ , καὶ ὡς οὐκ ἔστιν ὄψει λημώσῃ ἢ φλεγμαινούσῃ ἀκριβολογήσασθαι τὰ ὁρατά , οὕτω καὶ ὁ τοῖς μοχθηροῖς δόγμασι προκατειλημμένος τὴν ψυχὴν ἐπιχειρῶν διδάσκειν μείζονας ἀρχὰς αὐτῇ ψευδοδοξίας παρέχει , καὶ ἀπαίδευτος οὐχ ὁ μηδὲν εἰδὼς ἀλλ’ ὁ τὸν ἐν αὑτῷ παῖδα μὴ καταστείλας · ἔστι γὰρ παῖς ἐν ἡμῖν καὶ γέρουσιν οὖσι , τοῦτ’ ἔστιν ἡ ἄλογος ψυχή , ἣν δεῖ παιδεύειν · ὅθεν καὶ παιδεία εἴρηται ἡ ἀναγωγὴ ὡς τοῦ ὲν ἡμῖν παιδὸς οὖσα καταστολή , καὶ πεπαιδευμένος παρὰ Πλάτωνι οὐχ ὁ πολλὰ εἰδὼς καὶ ῥέων χρήσεις ἀλλ’ ὁ τὸν ἐν αὑτῷ παῖδα κατεσταλμένον ἔχων · διό φησιν αὐτὸς ὅτι ’ φιλόσοφον ἐγὼ καλῶ τὸν εὖ ζῶντα , κἂν μήτε γράμματα μήτε νεῖν ἐπίσταται᾿ , τὰ περισπούδαστα τοῖς Ἀθηναίοις , γράμματα μὲν διὰ τὴν σοφίαν , νεῖν δὲ διὰ τὸ ναυμαχεῖν . οὕτως μὲν οὗτοι . Οἱ δὲ ἀπὸ τῆς φυσικῆς λέγοντες ἄρχεσθαι ἔλεγον ὅτι τὰ μαλακώτερά εἰσιν ὡς σύντροφα ἐκ παίδων ψηλαφώμενα ὑφ’ ἡμῶν , οἷον σάρκες φλέβες νεῦρα , καὶ ὅτι οἱ ἰατροὶ ἀρχόμενοι τῆς θεραπείας ἀπὸ τῶν μαλακωτέρων ἄρχονται φαρμάκων , ὅτι μάλιστα δοκεῖ Ἀριστοτέλης εὐδοκιμεῖν ἐν ταῖς φυσικαῖς αὐτοῦ πραγματείαις . οὕτως καὶ οὗτοι . οἱ δὲ λέγοντες ὅτι δεῖ ἀπὸ τῶν μαθηματικῶν ἄρχεσθαί φασιν ὅτι δεῖ ταῦτα πρῶτον ἀναγινώσκειν διὰ τὸ θάρρος τῶν ἀποδείξεων ταῦτα γὰρ κυρίως μανθάνομεν , τὰ δὲ εἰκάζομεν ἤπερ μανθάνομεν ) , καὶ ὅτι ἐν τούτοις διδασκόμεθα πῶς δεῖ μανθάνειν , ὅτι γραμμικαῖς ἀνάγκαις , οὐκ ἀξιοπιστίᾳ προσώπων ἀναπαυούμενοι , καὶ διὰ Πλάτωνα ἐπιγράψαντα πρὸ τοῦ μουσείου ῾ ἀγεωμέτρητος μηδεὶς εἰσίτω.’ Οί δὲ λέγοντες ὅτι δεῖ ἀπὸ τῆς λογικῆς ἄρχεσθαι ἔφασκον ὅτι ὄργανον ἡ λογικὴ καὶ δεῖ πρῶτον εἰδέναι τὸ ὄργανον καὶ εἶθ’ οὕτως ποῦ δεῖ χρήσασθαι τῷ ὀργάνῳ · οὕτω γὰρ καὶ ἐπὶ βαναύσων τεχνῶν ἔχει · ὁ γὰρ φοιτήσας εἰς τέκτονα πρῶτον μανθάνει τὰ ὄργανα , οἷον τρύπανον τέρετρον , καὶ εἶθ’ οὕτως ἄρχεται αὐτῆς τῆς τεκτονικῆς . οὕτως μὲν οὖν καὶ οὗτοι . | φέρε δὲ ἡμεῖς εἴπωμεν τἀληθὲς πόθεν δεῖ ἄρχεσθαι . ἔδει τοίνυν ἄρχεσθαι ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἠθικῆς διὰ τοὺς λέγοντας δεῖν ἀπὸ τῆς ἠθικῆς ἄρχεσθαι · τούτων γὰρ δριμύτερον οὐδὲν ἔχομεν . ἀλλ’ ἐπειδὴ διδασκόμεθα τὰ ἤθη οὐκ ἐκ συνηθείας καθάπερ τὰ πληγῇ νεμόμενα ζῷα , δεῖν ἄρχεσθαι ἀπὸ τῆς λογικῆς , μηδὲ οὕτως ἀμελήσαντας τῶν ἠθῶν ἀλλ’ ἁμωσγέπως αὖ κοσμήσαντας διὰ παραινέσεων ἐγγράφων ἢ ἀγράφων , οἷαί εἰσιν αἰ Ἰσοκράτους , ἵν’ ἕτοιμον εὕροι ὁ λόγος τὸ ὅ τι ἀκριβῶς ἐπαγιώθη ἐν αὐτῷ · ἰστέον γὰρ ὅτι τῆς φιλοσοφίας εἰς τὸ θεωρητικὸν καὶ τὸ πρακτικὸν διαιρουμένης καὶ τοῦ μὲν θεωρητικοῦ περὶ τὸ ἐν λόγοις ἀληθὲς καὶ ψεῦδος καταγινομένου τοῦ δὲ πρακτικοῦ περὶ τὸ ἐν πράξει ἀγαθὸν καὶ κακόν , παρῆλθεν ὁ συλλογισμὸς ὄργανον κοσκίνου δίκην οἷον ἐκλογῆς καὶ ἀπεκλογῆς , ἵν’ ἐν μὲν θεωρίᾳ ἐκλέξηται τὸ ἀληθὲς ἐν δὲ πράξει τὸ ἀγαθόν , ἀπεκλέξηται δὲ καὶ τὸ ψεῦδος καὶ τὸ κακόν , ἵνα μήτε ψευδῆ δοξάσωμεν μήτε κακὰ διαπραξώμεθα . καὶ εἰ ἦν ἐν τοῖς Πλάτωνος χρόνοις ἡ διαλεκτική , οὐκ ἄν ἐπέγραψεν ὁ Πλατῶν πρὸ τοῦ οἰκείου μουσείου ‘ἀγεωμέτρητος μηδεὶς εἰσίτω᾿ , ὁπότε καὶ οὗτος ἐνεδείξατο τὴν δύναμιν αὐτῆς ἐν τῷ Σοφιστῇ λέγων ῾γύμναζε σαυτὸν διὰ τῆς καλουμένης παρὰ πολλοῖς ἀδολεσχίας , ἕως ἔτι νέος εἶ , ἐπεὶ διαφεύξεταί σε τάληθές ᾿ , ἀδολεσχίαν καλέσας τὴν ἀποστασίαν τῶν πραγμάτων ἤγουν τὴν λογικήν · καὶ γὰρ Ἀριστοτέλης ἐν ἰῇ λογικὴ ἀντὶ τῶν πραγμάτων εἰσφέρει ταῦτα τὰ στοιχεῖα , ἄλφα βῆτα γάμμα , καὶ διὰ τούτων διδάσκει τὰς συμπλοκὰς τῶν συλλογισμῶν · διὸ συνεχῶς αὐτοῖς χρώμενος ἐν τῇ λογικῇ οἷον ἀδολεσχίαν τινὰ ποιεῖ ἑκάστοτε τὰ αὐτὰ λέγων . ταῦτα καὶ ἡμεῖς καὶ πόθεν δεῖ ἄρχεσθαι εἴπωμεν . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Ἐπειδὴ ἔδειξεν ἡμῖν ὁ λόγος ὅτι δεῖ ἀπὸ τῆς λογικῆς ἄρχεσθαι προ - κοσμήσαντας τὰ ἤθη , ἵνα καθαροὶ ὄντες καθαρᾷ προσομιλήσωμεν τῇ φιλοφίᾳ , ἔτι δὲ τῆς φιλοσοφίας διαιρουμένης εἴς τε τὸ θεωρητικὸν καὶ πρακτικὸν ἡ λογικὴ οἷα κόσκινόν τι οὖσα , ὡς προείπομεν , ἐκλέγεται ἀπὸ μὲν τοῦ θεωρητικοῦ τὸ ἀληθὲς ἀπὸ δὲ τοῦ πρακτικοῦ τὸ ἀγαθόν , ἀπεκλέγεται δὲ καὶ τὸ ψεῦδος τοῦ θεωρητικοῦ καὶ τὸ κακὸν πάλιν τοῦ πρακτικοῦ , ἵνα μήτε ψευδῆ δοξάσωμεν μήτε κακὰ διαπραξώμεθα , ἔχοντες τὴν λογικὴν διακρίνουσαν , ἤγουν τὴν ἀπόδειξιν , ἥτις ἐστὶ τῷ ὄντι τὸ Ἐρμαϊκὸν μῶλυ , ᾗτινι ὁπλισάμενοι οὐ θέλγονται ὑπὸ τῶν Σειρήνων τῶν ἑτεροδόξων αἱρέσεων τῆς φιλοσοφίας , ὥσπερ ὁ Ὀδυσσεύς , τῶν ἑταίρων αὐτοῦ συωθέντων ὑπὸ τοῦ τῆς Κίρκης φαρμάκου , ὁ δὲ τῇ ἀποδείξει μὴ ὁπλισάμενος γίνεται ὗς Βοιωτία · συνήγαγεν οὖν ὁ λόγος ὅτι δεῖ ἀπὸ τῆς λογικῆς ἄρχεσθαι τὰ ἤθη πρότερον κοσμήσαντας . Καὶ ἐπειδὴ | συνεχῶς περὶ τῆς ἀρχῆς ἐζητοῦμεν , ἡ δὲ ἀρχὴ πάντως τέλους ἐστὶν ἀρχή , φέρε περὶ τοῦ τέλους ζητήσωμεν , ἐπειδὴ καὶ τέταρτον κεφάλαιον ἦν τῶν προτεθέντων ζητῆσαι τί τὸ τέλος , καὶ ὅτι γινώσκοντες τί τὸ τέλος προθυμότεροι γινόμεθα . οἱ δὲ μὴ γινώσκοντες τὸ τέλος τυφλοῖς ἐοίκασι βαδίζουσι καὶ φερομένοις οἷ μὴ δεῖ . τέλος τοίνυν τῆς Ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας τὸ γνῶναι ὅτι πάντων μία ἐστὶν ἀρχή · ἀποδεκτέον γὰρ μᾶλλον ἐπὶ θεοῦ τὸ εἰρημένον ἤπερ ἐπὶ βασιλέως , ὡς παρὰ τῷ ποιητῇ οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη . ὅτι δὲ μία πάντων ἀρχὴ δείκνυσιν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ θεολογῶν οὕτως · ἡ ἀρχὴ ἢ μία ἢ πολλαί · καὶ εἰ μὲν μία , ἔχομεν τὸ ζητούμενον , εἰ δὲ πολλαί , ἢ τεταγμέναι ἡ ἄτακτοι . ἀλλ’ εἰ μὲν ἄτακτοι , ἀτακτότερα τὰ ἐξ αὐτῶν καὶ οὐκέτι κόσμος ὁ κόσμος ἀλλ’ ἀκοσμία , καὶ ἔσται τὸ παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν μὴ ὄντος . εἰ δὲ τεταγμέναι , ἢ ὑφ’ ἑαυτῶν ἐτάχθησαν ἢ ἔξωθεν ὑπό τινος αἰτίας · ἀλλ’ εἰ μὲν ὑφ’ ἑαυτῶν , ἔχουσί τι κοινὸν τὸ συνάπτον αὐτὰς κἀκεῖνο ἡ ἀρχή , εἰ δὲ ὑπ’ ἔξωθέν τινος αἰτίας , πάλιν ἢ μιᾶς ἢ πλειόνων . καὶ εἰ μὲν μιᾶς , ἐντεῦθεν μία ἐστὶν ἡ ἀρχή , εἰ δὲ πλειόνων , ἢ τεταγμένων ἡ ἀτάκτων . οὐ παύσομαι τὰ αὐτὰ πολλάκις ἀνακυκλῶν καὶ ἐπ’ ἀπείρῳ , τοῦ ἀπείρου δὲ μὴ ὄντος , μία ἄρα τοῦ παντὸς ἡ ἀρχή . ἣ καὶ ἄλλως · ὅτι ἡ ἀρχὴ ἢ μία ἢ πολλαί . καὶ εἰ μὲν πολλαί , ἡ τὰ αὐτὰ παράγουσιν ἢ ἕτερα . καὶ εἰ μὲν τὰ αὐτά , περίεργος ἡ μία τῆς ἄλλης πάντα παραγούσης καὶ περιττὴ ἡ μία , εἰ δὲ ἕτερα , ἀτελὴς ἑκατέρα · λείπει γὰρ τῇδε τὰ παραγόμενα ὑπὸ τῆσδε . οὐδὲν δὲ τὸ θεῖον ἀτελὲς οὐδέποτε · μία ἄρα τοῦ παντὸς ἀρχή . καὶ ταύτην βούλεται ποιητικὴν εἶναι οὐρανίων καὶ τῶν ὑπὸ τὴν σελήνην · εἰ γὰρ καὶ ἅμα θεὸς ἅμα κόσμος , ἀλλ’ οὖν κατ’ αἰτίαν προυπάρχει ὁ θεὸς τοῦ κόσμου , καὶ οὐκ ἐκ τοῦ αὐτομάτου ὁ κόσμος ἀλλὰ τὸν θεὸν ἔχει αἴτιον , ὥσπερ καὶ ὁ ἥλιος τοῦ οἰκείου φωτὸς προυπάρχει κατ’ αἰτίαν . εἰ δέ τις ἐρεῖ ὅτι πολλαὶ ἀρχαὶ κατὰ Ἀριστοτέλην ὅσα γὰρ τὰ κύκλῳ κινούμενα , τοσαῦτα καὶ ἀκίνητα · λέγει γὰρ ταῖς ἑπτὰ σφαίραις ἑπτὰ νοῦς ἐφεστάναι καὶ κινεῖν , αὐτοὺς δὲ ἀκινήτους εἶναι ) , ἀλλὰ καὶ οὕτως μία ἀρχή · ἐξηρτημένοι γάρ εἰσι πάντες οἱ ὑποβεβηκότες νόες τοῦ ἑνὸς τοῦ κινοῦντος τὴν ἀπλανῆ . εἰ δὲ ἐρεῖς ῾καὶ διὰ τί τὸν νοῦν λέγει τὴν πρωτίστην ἀρχὴν καὶ μὴ τὸ ἀγαθόν , ὡς ὁ Πλάτων΄;᾿ , ἐπίστασο ὅτι καὶ μετὰ τὰ φυσιολογικὰ θεολογῶν εὐθὺς ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ πραγματείᾳ εὐλόγως τὸν νοῦν φυσικωτέραν ἀρχὴν εἶπεν , ἐπεὶ οἶδε καὶ αὐτὸς τὸ ἀγαθὸν τὴν μίαν τοῦ ὄντος ἀρχήν , ὡς δηλοῖ τὸ προοίμιον τῆς Ἠθικῆς αὐτοῦ πραγματείας ἔχον οὕτως ῾πᾶσα τέχνη καὶ πᾶσα μέθοδος ἔτι δὲ πρᾶξίς τε καὶ προαίρεσις ἀγαθοῦ | τινος ἐφίεσθαι δοκεῖ.’ διὸ καὶ καλῶς ἀπεφήναντο τὸ ἀγαθόν , οὗ πάντα ἐφίεται . ἰστέον δὲ ὅτι ἀεὶ θεολογῶν ὁ Ἀριστοτέλης φυσιολογεῖ εἰ γὰρ καὶ περὶ κινούμενα ἡ φυσιολογία περὶ δὲ ἀκίνητα ἡ θεολογία , ἀλλ’ οὖν τὰ ἀκίνητα , φημί , τῶν διὰ κινήσεως εἰσιν αἴτια ) , ὥσπερ ἀνάπαλιν ὁ Πλατῶν ἀεὶ φυσιολογῶν θεολογεῖ , πανταχοῦ παρεγκυκλῶν τὸ δόγμα τῶν ἰδεῶν . ἐν οἷς καὶ τὸ τέταρτον κεφάλαιον . Πέμπτον δὲ κεφάλαιον ἦν , ἐν ᾧ ἐζητοῦμεν τίνες αἱ μεταξὺ ὁδοί . δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι πέντε εἰσὶ βαθμοὶ τῆς φιλοσοφίας , λογικὴ ἠθικὴ φυσικὴ μαθηματικὴ θεολογία . ἄκρα μὲν ἐν τούτοις δύο , λογικὴ καὶ θεολογία , μέσα δὲ τὰ λοιπά . καὶ τούτων τὰ μὲν περιρραντηρίοις καὶ θειώσεσιν ἔοικε , τὰ δὲ προτελείοις καὶ αὐταῖς ταῖς μυήσεσι · περιρραντηρίοις μὲν γὰρ καὶ θειώσεσιν ἔοικεν ἡ ἠθικὴ ἀποκαθαίρουσα τὴν ψυχὴν τῶν μοχθηρῶν δογμάτων , ἵνα τεταγμένη οὖσα καθαρὰ ᾖ καὶ καθαρᾷ προσομιλήσῃ τῇ φιλοσοφίᾳ ( ἡ γὰρ τάξις πρὸς τῷ ἑνί , ἡ δὲ ἀταξία πρὸς ἰῷ πλήθει ) , προτελείοις δὲ ἔοικεν ἡ φυσική · εἰ γὰρ καὶ ἀκίνητα ζητοῦμεν ἐν τῇ θεολογίᾳ κινούμενα δὲ ἐν τῇ φυσιολογίᾳ , ἀλλ’ οὖν κινήσεως αἴτια τὰ θεῖα καὶ ἐκ τῶν κινουμένων εἰς ἔννοιαν ἐρχόμεθα τῶν νοητῶν · τὸ γὰρ ἀφανὲς ἐκ τοῦ φανεροῦ ταχίστην ἔχει τὴν διάγνωσιν . αὐτοῖς δὲ τοῖς τελείοις ἔοικεν ἡ μαθηματικὴ ὥσπερ κλῖμάξ τις καὶ γέφυρα διαβιβάζουσα ἡμᾶς ἀπὸ τῶν πάντῃ ἐνύλων ἐπὶ τὰ πάντῃ ἄυλα . τοῦτο δὲ πάντως ὅλον τέμενος ἡ Ἀριστοτέλους φιλοσοφία , ἡ δὲ λογικὴ τριγχοῦ δίκην φρουρεῖ τὰ ἐν αὐτῇ θεωρήματα . Ἐν τῇ παρούσῃ πράξει ζητήσωμεν τὸ ἕκτον καὶ ἕβδομον κεφάλαιον · ἥκομεν γὰρ ὑμᾶς τε καὶ ἡμᾶς ἐξετάσοντες . ζητείσθω δὲ ἐν τῷ ἕκτῳ κεφαλαίῳ ὁποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἀκροατὴν τῷ τε βίῳ καὶ τῇ γνώσει , ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ ὁποῖον δεῖ καὶ τὸν ἐξηγητήν . ἔστω τοίνυν ὁ μὲν ἀκροατὴς κατὰ ζωὴν τεταγμένος καὶ μικρὸς κόσμος , ἵνα διὰ μὲν τῆς ἐν αὐτῷ τάξεως τὴν μίαν τοῦ παντὸς ἀρχὴν γνῷ ἡ γὰρ τάξις πρὸς τῷ ἑνὶ ἡ δὲ ἀταξία πρὸς τῷ πλήθει ) , διὰ δὲ τοῦ ἐν αὐτῷ μικροῦ κόσμου τὸν ὅλον κόσμον ἐπιγνῷ . ἔσται δὲ μικρὸς κόσμος , εἰ ὥσπερ ἐν τῷ κόσμῳ τὰ κρείττονα τῶν χειρόνων ἄρχει · αἰσχρὸν γὰρ ἀνδρί τινι ἢ μορίῳ κρατεῖσθαι ὑπὸ τοῦ χείρονος , ὥς φησιν ὁ Πλατῶν , διὸ κρατείτω μὲν ὁ λόγος τοῦ θυμοῦ ὁ θυμὸς δὲ τῆς ἐπιθυμίας · κοσμεῖ γὰρ τὸν μὲν λόγον φρόνησις τὸν ἀνδρεία τὴν δὲ ἐπιθυμίαν ἡ σωφροσύνη · τούτου γε εὖ ἔχοντος καὶ ἰδιοπραγοῦντος ἐπιφαίνεται ἡ δικαιοσύνη , οὐκ ἐν τῷδε τῷ μορίῳ οὖσα τῆς ψυχῆς ἢ τῷδε ἀλλ’ οἷον ἁρμονία τις οὖσα τούτων καὶ τὸ ἐπιγινόμενον εἶδος . τοιοῦτος μὲν ἔστω κατὰ ζωήν . κατὰ δὲ γνῶσιν ἔστω ἀκριβὴς μὴ ἐπαναπερὶ παυόμενος | τῇ ἀξιοπιστίᾳ τῶν προσώπων · ὁ γὰρ τοιοῦτος μὴ πιστεύων ὡς ἔτυχε τοῖς παλαιοῖς ἄλλῳ τρόπῳ πιστεύει · πιστεύει γὰρ Σωκράτει λέγοντι ῾καὶ Σωκράτους μὲν ὀλίγον φροντιστέον τῆς ἀληθείας δὲ πολύ᾿ καὶ Ἀριστοτέλει λέγοντι ἐν τῇ Ἠθικῇ ῾φίλος μὲν ὁ ἀνήρ , φίλη δὲ καὶ ἡ ἀλήθεια · ἀμφοῖν δὲ φίλοιν ὄντοιν αἱρετέον μᾶλλον τὸ ἀληθές᾿ . καὶ δι’ ἄλλην δὲ αἰτίαν ἔστω ἀκριβής , ἐπειδὴ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πάθους γίνεται μισολογία καὶ μισανθρωπία , ὥς φησιν ὁ Πλατῶν ἐν τῷ Φαίδωνι , ἐκ τοῦ ῥᾳδίως πιστεύειν ἢ ἤθεσιν ἢ λόγοις · καὶ οἱ εἰσοικισάμενοι γάρ τινας ὡς χρηστὰ ἤθη ἔχοντας ἐπ’ αὐτοφώρῳ καταλαβόντες ὅτι φαῦλοί εἰσι τοῦ λοιποῦ μισάνθρωποι γεγόνασι , καὶ οἱ πιστεύσαντες λόγοις τισὶν ὡς ἀρραγέσι τελευταῖον δὲ ὁρῶντες αὐτοὺς ὑπὸ τῶν διαλεκτικῶν ταραττομένους τοῦ λοιποῦ μισόλογοι ἐγένοντο . ἵνα οὗν μήτε μισόλογοι γενώμεθα μήτε μισάνθρωποι , δέον ἡμᾶς τοὺς ἀκροατὰς ἀκριβεῖς εἶναι καὶ μὴ ἀνέχεσθαι τῶν ἀποτάδην λόγων , ἀλλ’ ἐκδιδόναι ἑαυτοὺς τοῖς κατὰ πεῦσιν καὶ ἀπόκρισιν λόγοις διὰ Σωκράτην λέγοντα πάλιν ὅτι ἱεῖ μὴ σὺ σεαυτοῦ λέγοντος ἀκούσῃς , ἄλλῳ λέγοντι μὴ πιστεύσῃς᾿ , τοῦτ’ ἔστιν εἰ μὴ σὺ ὁ δεδωκὼς τὰς προτάσεις καὶ ἐξ ἀνάγκης τὸ συμπέρασμα δεδωκώς , ἄλλῳ μὴ πιστεύσῃς · ὅ γε τὸ σπέρμα δεδωκὼς τοῦ φῦναι τὸ κακὸν αἴτιός ἐστι . ἔστι δὲ εἰπεῖν πρὸς τοὺς ἔξωθεν ἐπιχειροῦντας λέγειν τὸ συμπέρασμα ἄλλου δεδωκότος τὰς προτάσεις ῾πῶς ἄν σύ μοι λέξειας ἅ με χρὴ λέγειν;’ , καὶ πρὸς τὸν δεδωκότα τὰς προτάσεις ἀγανακτοῦντα δὲ ἐπὶ τῷ συμπεράσματι ὅτι ῾ σοῦ ταῦτα , οὐκ ἐμοῦ κλύεις᾿ . δεῖ αὐτὸν μὴ εἶναι δύσεριν καὶ φιλόνεικον · ῾ὁ γὰρ τοῖς ἐναργέσι μαχόμενος᾿ , φησὶν ὁ Ἀριστοτέλης , ῾αἰσθήσεως ἢ κολάσεως δεῖται · εἰ γὰρ εἰδὼς ἀντέλεγε τῇ ἀληθείᾳ , κολάσεως , εἰ δὲ ἀγνοῶν , αἰσθήσεως᾿ . τοιοῦτος μὲν ὁ ἀκροατής . Ὁ δὲ ἐξηγητὴς ἔστω ἅμα ἐξηγητὴς καὶ ἐπιστήμων . ἔστι δὲ ἐξηγητοῦ μὲν ἔργον ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἀσαφῶν ἐν τῇ λέξει , ἐπιστήμονος δὲ ἡ κρίσις τοῦ ἀληθοῦς καὶ τοῦ ψεύδους , ἤτοι ἀνεμίων καὶ γονίμων . δεῖ αὐτὸν μὴ συμμεταβάλλεσθαι οἷς ἂν ἐξηγῆται δίκην τῶν ἐν σκηνῇ ὄντων καὶ διάφορα πρόσωπα ὑποδυομένων διὰ τὸ μιμεῖσθαι διάφορα ἤθη , καὶ Ἀριστοτελικόν μὲν γίνεσθαι τὰ τοῦ Ἀριστοτέλους ἐξηγούμενον καὶ λέγειν ὅτι οὐκ ἐγένετο φιλόσοφος τοιοῦτος , Πλατωνικὰ δὲ ἐξηγούμενον Πλατωνικὸν γίνεσθαι καὶ λέγειν ὅτι οὐκ ἐγένετο κατὰ Πλάτωνα φιλόσοφος . δεῖ αὐτὸν μὴ ἐκ παντὸς τρόπου βιάζεσθαι καὶ λέγειν ὅτι πάντως ἀληθεύει ὁ ἀρχαῖος ὃν ἐξηγεῖται , ἀλλὰ πανταχοῦ ἐπιλέγειν ῾φίλος ὁ ἀνήρ , φίλη δὲ καὶ ἡ ἀλήθεια , ἀμφοῖν δὲ φίλοιν προκειμένοιν φιλαιτέρα ἡ ἀλήθεια᾿ . δεῖ αὐτὸν μὴ συμπάσχειν αἱρέσει τινί , ὃ πέπονθεν Ἰάμβλιχος · οὗτος γὰρ προσπάσχων τῷ Πλάτωνι συνδίδωσι τῷ Ἀριστοτέλει ὅτι οὐκ ἀντιλέγει τῷ Πλάτωνι διὰ τὰς ἰδέας . δεῖ αὐτὸν μὴ ἀντιπάσχειν αἱρέσει , ὥσπερ Ἀλέξανδρος · οὗτος γὰρ ἀντιπάσχων τῇ ἀθανασίᾳ τῆς ψυχῆς τῆς λογικῆς τὰς εἰρημένας ῥήσεις ἐν τῷ ἀθάνατος ἡ ψυχὴ πειρᾶται πάσαν στροφὴν περιστρέφειν . δεῖ αὐτὸν πάντα εἰδέναι τὰ Ἀριστοτέλους , ἵνα σύμφωνον δείξας τὸν Ἀριστοτέλην ἑαυτῷ τὰ Ἀριστοτέλους διὰ τῶν Ἀριστοτέλους ἐξηγήσηται . δεῖ αὐτὸν πάντα εἰδέναι τὰ Πλάτωνος , ἵνα σύμφωνον ἑαυτῷ τὸν Πλάτωνα ἀποδείξῃ τὰ Ἀριστοτέλους τῶν Πλάτωνος εἰσαγωγὴν ποιούμενος . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Ὄγδοον κεφάλαιον τῶν προτεθέντων τὸ ζητῆσαι τί τὸ εἶδος τῆς Ἀριστοτέλους ἀπαγγελίας . οὐχ ἓν τοίνυν τοῦτο , ἀλλὰ διάφορον , εἰ μηδ’ ἄν εἴποι τις ἄλλῳ τρόπῳ ἓν τῷ πανταχοῦ πρόσφορον εἶναι αὐτὸ τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασιν · ὡς γὰρ πρόσφορον δοκεῖ ἓν εἶναι · παντοίων γὰρ πραγμάτων ἁψάμενος ὁ Ἀριστοτέλης παναρμόνιον εἶδος λόγων ἐπετήδευσε , συμμεταμορφῶν ἀεὶ τοὺς λόγους τοῖς πράγμασι . διὸ ἐν μὲν τοῖς μερικοῖς , φημὶ δὲ ταῖς ἐπιστολαῖς , ἐστὶ σύντομος , κοινὸς ἅμα καὶ ἴδιος , κοινὸς μέν , ἐπειδὴ οὐδὲν διαφέρει ἐπιστολιμαῖος χαρακτὴρ τῆς κοινῆς διαλέκτου ἢ τῷ ἔγγραφον εἶναι καὶ πρὸς ἀπόντας , ἴδιος δέ , ἵνα μὴ εἰς ἰδιωτισμὸν ἐμπέσωμεν . διὸ καὶ ὁ Ἑρμογένης ἐν τῇ Ἑητορικῇ τέχνῃ φησὶ ‘τὰ κοινὰ καινῶς καὶ τὰ καινὰ κοινῶς᾿ . τὰ γὰρ κοινότερα ἐνθυμήματα δεῖ ξενοπρεπέσι λέξεσι φράζειν , ἵνα μὴ καταφρονῶνται διὰ τὸ χαμαίζηλον τῆς λέξεως , τὰ δὲ καινὰ πάλιν καὶ ξενοπρεπέστερα τῶν ἐνθυμημάτων δεῖ κοινοτέραις λέξεσι φράζειν , ἵνα βαθέα ὄντα νοῆται . ἀλλὰ καὶ δριμύς ἐστιν · ὅτι γὰρ δριμύς , δηλοῖ αὐτοῦ μία ἐπιστολή · μετὰ γὰρ θάνατον Σωκράτους ὑπεξελθὼν Ἀθηνῶν καὶ διατρίβων ἐν Χαλκίδι ἀνεκαλεῖτο ὑπὸ Ἀθηναίων ἐπανελθεῖν , καὶ μὴ πεισθεὶς ἀντέγραψεν οὓτως οὐ μὴ ἐάσω Ἀθηναίους δὶς ἁμαρτεῖν εἰς φιλοσοφίαν , παρ’ οἷς ὄχνη ἐπ’ ὄχνῃ γηράσκει , σῦκον δ’ ἐπὶ σύκῳ᾿ . διὰ δὲ τοῦ ῾σῦκον δ’ ἐπὶ σύκῳ᾿ ᾐνίξατο τοὺς συκοφάντας πολλοὺς ὄντας Ἀθήνησι καὶ ἀεὶ δεχομένους αὑτοὺς καὶ μηδέποτε λήγοντας . Ἐv δὲ τοῖς μεταξύ , φημὶ δὲ ταῖς διτταῖς ἱστορίαις , ἀκριβὴς καὶ διηρθρωμένος , ὅπερ μάλιστα ἁρμόζει τῇ ἱστορίᾳ · οὐ γὰρ ἔστιν ὡς ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔξωθεν ἐπιχειρῆσαι , οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ἱστορίας . ἐν δὲ τοῖς καθόλου ἐν μὲν τοῖς διαλογικοῖς , τοῖς καὶ ἐξωτερικοῖς , σαφὴς ὡς πρὸς τοὺς ἔξω φιλοσοφίας διαλεγόμενος , ὡς δὲ ἐν διαλεκτικοῖς ποικίλος ταῖς μιμήσεσιν , Ἀφροδίτης ὄνομα ] γέμων καὶ χαρίτων ἀνάμεστος . ἐν δὲ τοῖς καθόλου τοῖς αὐτοπροσώποις , ] τοῖς καὶ ἀκροαματικοῖς , κατὰ μὲν τὴν λέξιν ἀσαφής · γίνεται δὲ ἡ ἀσάφεια διὰ τοὐ ὀνοματοποιεῖν , ὡς ὅταν λέγῃ κατηγορίας οὐ τὰς ἐπὶ ἐγκλήμασι δίκας , ὡς ἔθος , ἀλλὰ τὰ γενικώτατα , ὡς ἔθος ἔχει ἀεὶ κατηγορεῖσθαι καὶ μηδέποτε ὑποκεῖσθαι , καὶ κεφαλωτὸν καὶ πηδαλιωτὸν καὶ πτερωτόν , ὡς ἡνίκα λέγει * * , ἢ πάλιν τόπον , ὡς ἡνίκα λέγει οὐ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος καθ’ ὃ περιέχεται τὸ περιεχόμενον , ὡς ὡρίσατο ἐν τοῖς Φυσικοῖς , ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα τὸ πολλῶν ἐπιχειρημάτων περιεκτικόν , καὶ ἑρμηνείαν , ὡς ἡνίκα λέγει τὴν ἀκαλλώπιστον λέξιν ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας . ἀλλὰ καὶ ἄλλως ἀσαφής ἐστιν · ἀπορῶν γὰρ οὐκ εὐθὺς τὴν λύσιν τίθησι παράλληλον , ἀλλ’ ἐπισυνάπτει δευτέραν καὶ τρίτην ἀπορίαν καὶ οὕτω διὰ τῆς λύσεως τῆς τρίτης ἀπορίας λύει τὴν πρώτην ἀπορίαν . ἐν δὲ τῇ διανοίᾳ οὐκ ἐξίσταται τοῦ φαινομένου · διὸ δυσωπεῖ ἀεὶ καὶ καταναγκάζει τοὺς ἀκροατὰς ἐκ τῆς ἐναργείας τῶν φαινομένων . καὶ τὰ δειχθέντα αὐτῷ διὰ τοῦ λόγου ἐπισφραγίζει διὰ τῆς τῶν παλαιῶν μαρτυρίας , ὅτι οὕτω δοκεῖ καὶ Ἡρακλείτῳ καὶ Ἐμπεδοκλεῖ . καὶ τὰ ὑπὲρ φύσιν ζητῶν πιστοῦται αὐτὰ ἐκ τῶν κατὰ φύσιν · διὸ ἀεὶ ὁ Ἀριστοτέλης θεολογῶν φυσιολογεῖ , ὥσπερ ἀνάπαλιν ὁ Πλατῶν ἀεὶ φυσιολογῶν θεολογεῖ , παντελῶς παρεγκυκλῶν τὸ δόγμα τῶν ἰδεῶν . ἐν οἷς καὶ ἡ παρσῦσα θεωρία . Ἔναιον κεφάλαιον ἦν τῶν προτεθέντων τὸ ζητῆσαι διὰ τί τὴν ἀσάφειαν ἐπετήδευσεν ὁ Ἀριστοτέλης · οὐ γὰρ φύσει ἦν ἀσαφὴς καί τι δι’ ἀσθένειαν ἀπαγγελτικὴν τοῦτο ἐποίει πολλαχοῦ γὰρ σαφῶς ἀπαγγέλλει , οἷον ἐν τοῖς μερικοῖς πᾶσι καὶ ἐν τοῖς μεταξύ , καὶ τῶν καθόλου ἐν τοῖς διαλογικοῖς πᾶσι καὶ τῶν αὐτοπροσώπων ἔν τισιν , οἷον ἐν τοῖς Μετεώροις καὶ τοῖς τόποις καὶ τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις ) , ἀλλὰ φύσει ὢν σαφὴς ἐπετήδευσε τὴν ἀσάφειαν . ἐπιτηδεύει δὲ αὐτὴν διὰ τρεῖς αἰτίας · ἢ γὰρ κρύψεως χάριν ἡ δοκιμασίας ἢ γυμνασίας · ὅπερ γὰρ τοῖς ποιηταῖς οἱ μῦθοι καὶ τοῖς ἱερεῦσι τὰ παραπετάσματα , τοῦτο τῷ Ἀριστοτέλει ἡ ἀσάφεια μονονουχὶ ἐπάγοντι τὸ Ὀρφικὸν ἐκεῖνο ἀείδω ξυνετοῖσι , θύρας δ’ ἐπίθεσθε βεβήλοις . καὶ τὸ ὅμοιον τούτῳ κακοφραδέων δὲ βεβήλων οὔατα λαχνήεντα περισκεπέτωσαν ἀράχναι , καὶ τὸ Καλλιμάχειον ἐκεῖνο τὸν κάλαθον κατιόντα χαμαὶ δέρκεσθε γυναῖκες , μηδ’ ἀπὸ τοῦ τέγεος μηδ’ ὑψόθεν αὐγάσσησθε , καὶ Ἀριστοτέλης ἐγκαλούμενος ὑπὸ Ἀλεξάνδρου ἐπὶ τῇ ἐκδόσει τῶν αὑτοῦ συγγραμμάτων ῾καὶ ἐκδέδοται᾿ φησὶ ῾καὶ οὐκ ἐκδέδοται᾿ , αἰνιττόμενος τὴν ἀσάφειαν , ὡς καί τις τῶν Πυθαγορείων ἐκδοὺς τὸ μονόβιβλον τὸ Περὶ τῶν ἀλόγων γραμμάτων ναυαγίῳ περιέπεσεν ὡς τὰ ἀπόρρητα ἐξορχησάμενος ] καὶ ὅ φησιν ὁ Πλατῶν διὰ τὴν ἀσάφειαν , ῾ ἵν’ εἰ ἡ δέλτος τι πάθῃ ἢ ἐν γῇ ἡ ἐν θαλάσσῃ , ὁ ἀναγνοὺς μὴ γνῷ᾿ , οὕτω μὲν κρύψεως χάριν . ἢ δοκιμάσεως τῶν ἐπιτηδείων καὶ ἀνεπιτηδείων , ἵνα οἱ μὲν ἀνεπιτήδειοι πρὸς φιλοσοφίαν κατανωτίσωνται , ( πρὸς οὗς ἔστιν εἰπεῖν πῇ φεύγεις μετὰ νῶτα βαλὼν κακὸς ὣς ἐν ὁμίλῳ ; ) , οἱ δ’ ἐπιτήδειοι πρὸς φιλοσοφίαν ἑτοιμότεροι γένωνται , μανθάνοντες ὡς πλείονος ἐπιμελείας δέονται τὰ μαθήματα , πρὸς οὓς ἔστιν εἰπεῖν τὸ Πλατωνικὸν ἐν τῇ ἐπινομίδι εἰρημένον οὕτως · ‘εἴτε χαλεπὰ εἴτε ῥᾴδια , ταύτῃ ἰτέον , ταῦτα μαθήματα , αὕτη ἡ ὁδός · ἀμελεῖν δὲ οὐ δεῖ᾿ . οὕτω καὶ οἱ ἀετοὶ κρίνουσι τὴν γνησιότητα καὶ τὴν νοθείαν τῶν νεοττίων · ἱστῶντες γὰρ τὰ νεόττια ἀντικρὺ τοῦ ἡλίου , ὅσα μὲν ἀσκαρδαμυκτὶ δύνανται ἀντωπῆσαι πρὸς τὰς αὐγὰς τοῦ ἡλίου , ἐπανάγοντες εἰς τὴν καλιὰν ὡς γνήσια ἐκτρέφουσιν , ὅσα δὲ μὴ δυνηθῶσιν ἀντωπῆσαι πρὸς τὰς αὐγὰς τοῦ ἡλίου , ὡς νόθα ἀποβάλλονται · ὡς γὰρ δῖος καὶ βασιλικὸς ὁ ἀετὸς τὴν βασιλικωτέραν τῶν αἰσθήσεων ἠκριβωμένην ἔχει , φημὶ δὲ τὴν ὄψιν . ὅτι δὲ βασιλικὸς ὁ ἀετός , δηλοῖ τὸ μὴ θέλειν αὐτὸν θνησιμαῖον ἐσθίειν ποτέ . οὕτω καὶ οἱ Κελτοὶ τῷ ᾿Ρήνῳ ποταμῷ κρίνουσι τὰ γνήσια τέκνα καὶ τὴν νοθείαν τῶν βρεφῶν · ἐμβάλλοντες γὰρ εἰς ἀσπίδα τὰ βρέφη ἀφιᾶσιν ἐν τοῖς ὕδασι , καὶ ὅσα μὲν αὐτῶν περισωθῶσιν ἐκ τοῦ ὕδατος , γνήσια νομίζοντες ἐκτρέφουσιν , ὅσα δὲ κατακλυσθῶσιν ἐκ τοῦ ῥεύματος τοῦ ποταμοῦ , ὡς νόθα ἡγοῦνται ἀπόλλυσθαι . οἱ δὲ Πυθαγόρειοι καὶ τοὺς ἐπιτηδείους καὶ τοὺς ἀνεπιτηδείους πρὸς τὴν αὑτῶν φιλοσοφίαν δι’ ὀνειράτων προεγίνωσκον · ἀνέκρινον γὰρ αὐτοὺς μετὰ τὸ πολλὰ εὔξασθαι ποῖα εἶδον ὀνείρατα , καὶ ὅσους μὲν ἐνόμισαν ἐπιτηδείους εἶναι , εἰσεδέχοντο ἐν τῇ σχολῇ ἤγουν ἐν τῷ ὁμακοίῳ , τοὺς δὲ ἀνεπιτηδείους ἀπεβάλλοντο μετὰ πάσης τῆς περιουσίας , καὶ τοῦ λοιποῦ κενοτάφιον ποιήσαντες ὡς περὶ ἀποιχομένων ἤγουν τεθενώτων διελέγοντο . ὅθεν καί τις τοῦτο παθὼν ἐξ αὐτῶν Χειλέων ὁ Λακεδαιμόνιος πῦρ ὑφῆψε τῇ σχολῇ καὶ πολλοὺς ἔφθειρεν . ὁ δὲ Πλατῶν διὰ τῆς μέθης ἔκρινε τὴν γνησιότητα τῶν ἐπιτηδείων καὶ μή , ἄμεινον ποιῶν τοῦ Πυθαγόρου , διότι τοῖς ὀνείρασιν ἔστι πολλὰ προσθεῖναι καὶ ἀφελεῖν , μεθυσθέντες δὲ πάντα ἀτρεκῶς ἐξαγγέλλομεν , ἃ πρώην πολλοῖς ἐκρύπτομεν περιβολαιοις . οὐτῶ μὲν καὶ δοκιμασίας χάριν ἡ γυμνασίας · οὐτῶ γοῦν ὁ Πλατῶν τὴν χαλεπότητα τῶν δογμάτων ἐπετήδευσε γυμνασίας χάριν . οὕτω καὶ ὁ Ἀπόλλων τὸ λοξὸν τῶν μαντευμάτων ἐπετήδευσε · πείρας γὰρ χάριν τῷ Κροίσῳ δέδωκεν ἀσαφῆ χρησμὸν Κροῖσος Ἅλυν διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει · ἄδηλον γὰρ ἢ τὴν ἰδίαν ἢ τὴν τῶν ὑπεναντίων · διὸ ἀπατηθεὶς ἐπεστράτευσε καὶ κατόπιν ἔπραξε . καὶ τοῖς Ἀθηναίοις χρησμὸς ἐδόθη τεῖχος Τριτογενεῖ ξύλινον διδοῖ | εὐρύοπα Ζεύς · ἐδήλου γὰρ ὡς διὰ τριήρων δεῖ αὐτοὺς ναυμαχῆσαι · τοῦτο ἐδήλου τὸ ξύλινον τεῖχος . τοῦτο δὲ ὑπέλαβε Θεμιστοκλῆς ὡς δεινότατος ξυνιέναι . καὶ τοῖς Σαλαμινίοις ἐδόθη χρησμὸς λέγων ὦ θεία Σαλαμίς , ἀπολεῖς δὲ σὺ τέκνα γυναικῶν · ἄδηλον δὲ ποίων γυναικῶν , τῶν ἰδίων ἢ τῶν ὑπεναντίων . καὶ συνελόντι φάναι , ὃ τοῖς ποιηταῖς οἱ μῦθοι καὶ τοῖς ἱερεῦσι τὰ παραπετάσματα , τοῦτο τῷ Ἀριστοτέλει ἡ κατὰ λέξιν ἀσάφεια , κρύψεως χάριν . πάλιν ὃ τοῖς ἀετοῖς ὁ ἥλιος καὶ τοῖς Κελτοῖς ὁ ῾Ρῆνος , τοῖς Πυθαγορείοις τὰ ὀνείρατα , τῷ Πλά - τωνι ἡ χαλεπότης τῶν δογμάτων , ἡ μέθη , τοῦτο τῷ Ἀριστοτέλει ἡ κατὰ λέξιν ἀσάφεια , δοκιμασίας χάριν * * * Δέκατον ἦν κεφάλαιον τῶν προτεθέντων τὸ ζητῆσαι πόσα καὶ τίνα κεφάλαια δεῖ προλαμβάνειν ἐπὶ παντὸς Ἀριστοτελικοῦ συγγράμματος . ἓξ τοίνυν κεφάλαια δεῖ προλαμβάνειν , τὸν σκοπὸν τὸ χρήσιμον καὶ τὰ ἑξῆς . ζητητέον δὲ τὸν σκοπὸν καὶ ὅτε κηρύττεται ὑπὸ τῆς ἐπιγραφῆς , ἐπειδὴ πάντα πρὸς τὸν σκοπὸν ἀφορᾷ , ὥς φησι καὶ ὁ Πλατῶν ῾ ὦ παῖ , μία ἐστὶν ἀρχὴ τοῦ καλῶς βουλεύεσθαι . τὸ εἰδέναι περὶ ὅτου ἐστὶν ἡ σκέψις , ἢ τοῦ παντὸς ἁμαρτάνειν ἀνάγκη᾿ . κηρύττεται δὲ ὁ σκοπὸς ὑπὸ τῆς ἐπιγραφῆς , ὡς ἐν τῷ Περὶ ψυχῆς κἀν τῷ Περὶ οὐρανοῦ κἀν τῷ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς . μάλιστα δὲ ζητητέον τὸν σκοπόν , ὅτε μὴ ὑπὸ τῆς ἐπιγραφῆς κηρύττεται , ὅτε πάνυ ἀσαφής ἐστιν ἡ ἐπιγραφὴ καὶ ἀπεξενωμένη , ὡς αἱ Κατηγορίαι καὶ τὸ Περὶ ἑρμηνείας . τὸ δὲ χρήσιμον ζητητέον διὰ τὸ συντονωτέρους γενέσθαι τοὺς ἀκροατὰς οἷον δέλεαρ ὁρῶντας προσγινόμενον τὸ ἐξ αὐτοῦ κέρδος πρὸς ἐρωτικὴν διάθεσιν . μάλιστα δὲ τὸ χρήσιμον ζητητέον διὰ τὰ δοκοῦντα μάτην γεγράφθαι βιβλία , ὡς οἱ τόποι τὰ αὐτὰ ἀνασκευάζοντες καὶ κατακευάζοντες , ἢ ἐπὶ κακῷ , ὡς οἱ Σοφιστικοὶ ἔλεγχοι τρόπους ἀπάτης διδάσκοντες . ὑπὲρ ὧν ἔστιν εἰπεῖν ὅτι καὶ οἱ τόποι ἐπὶ καλῷ ἐγράφησαν · γυμνασίας γὰρ χάριν , ἵνα θλιβομένη ἡ ψυχὴ ἐκ τῶν ἐφ’ ἑκάτερα ἐπιχειρημάτων ἀπογεννήσῃ τὸ τῆς ἀληθείας φῶς , δίκην τῶν πυρεκβόλων λίθων τῶν παρατριβομένων ἀλλήλοις καὶ πῦρ ἀφιέντων ἢ φῶς . ἀλλ’ οὐδὲ οἱ Σοφιστικοὶ ἔλεγχοι ἐπὶ κακῷ , εἰ καὶ τρόπους ἀπάτης διδάσκουσιν · οὐ γὰρ ἵν’ ἀπατήσωμεν ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀπατηθῶμεν . οὕτω γὰρ οἱ ἰατροὶ διδάσκουσι τὰ δηλητήρια οὐ διὰ χρῆσιν ἀλλὰ διὰ φυγήν . τὴν δὲ αἰτίαν τῆς ἐπιγραφῆς ζητητέον , καὶ ὅτε κηρύττει τὸν σκοπόν , μάλιστα δὲ ζητητέον τὴν ἐπιγραφήν , ὅτε ἀσαφής ἐστιν , ὅτε ὀνοματοποιεῖ ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς ἐν Κατηγορίαις καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας · καὶ γὰρ ὅταν λέγῃ Κατηγορίας , οὐ τὰς ἐπ’ ἐγκλήμασι δίκας , ὡς ἔθος , φησίν , ἀλλὰ τὰ γενικώτατα | ὡς ἔθος ἔχοντα ἀεὶ κατηγορεῖσθαι καὶ μηδέποτε ὑποκεῖσθαι , καὶ πάλιν περὶ τόπων , οὐ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος καθ’ ὃ περιέχεται τὸ περιεχόμενον , ὡς λέγομεν περιέχεσθαι τὸν οἶνον ὑπὸ τῆς τοῦ κεραμίου ἔνδοθεν ἐπιφανείας , ἀλλὰ κανόνα τὸν πολλῶν κανόνων περιεκτικόν . καὶ πάλιν τὸ Περὶ ἑρμηνείας λέγων οὐ τὴν κατὰ λέξιν ἑρμηνείαν λέγει , ἀλλὰ τὰς τῆς ψυχῆς ἐννοίας . Ἐφ᾿ οἷς ζητητέον καὶ τὸ γνήσιον διὰ τὰς γινομένας νοθείας · νοθεύονται γὰρ τὰ βιβλία πενταχῶς · ἡ γὰρ δι’ εὐγνωμοσύνην μαθητῶν τὰ οἰκεῖα συγγράμματα τοῖς οἰκείοις διδασκάλοις ἀνατιθέντων , ὡς τὰ Πυθαγόρου καὶ Σωκράτους ἐπιγραφόμενα βιβλία μὴ ὄντα Σωκράτους ἢ Πυθαγόρου ἀλλὰ Σωκρατικῶν καὶ Πυθαγορικῶν . ἢ διὰ φιλοτιμίαν βασιλικήν · Ἰοβάτους γὰρ τοῦ Λιβύων βασιλέως συναγαγόντος τὰ Πυθαγόρου καὶ Πτολεμαίου τὰ Ἀριστοτέλους . τινὲς καπηλείας χάριν τὰ τυχόντα συγγράμματα λαμβάνοντες ἐκέδρουν καὶ ἔσηπον διὰ παραθέσεως νέων πυρῶν , ἵνα σχοῖεν δῆθεν τὴν ἐκ τοῦ χρόνου ἀξιοπιστίαν . ἢ δι’ ὁμωνυμίαν συγγραφέων ἡ συγγραμμάτων ἢ ὑπομνημάτων · καὶ συγγραφέων μέν , ὅτι οὐ μόνος Ἀριστοτέλης ὁ Σταγειρίτης οὕτως ἐκαλεῖτο ἀλλὰ καὶ ἄλλοι Ἀριστοτέλεις ἐγένοντο ἐπὶ αὐτοῦ , ὡς ὁ παιδοτρίβης καὶ ἐπίκλην Μῦθος , καὶ μετὰ ταῦτα , ὡς ὁ διδάσκαλος Ἀλέξανδρος · ἔδει γὰρ αὐτὸν οἷον δεύτερον ὄνια Ἀριστοτέλην . πάντων οὖν τούτων συγγραψαμένων * * νομίζονται τοῦ Σταγειρίτου εἶναι . * * * ἀλλὰ καὶ δι’ ὁμωνυμίαν ὑπομνημάτων γίνεται ἀπάτη , τοῦ Ἀλεξάνδρου μὴ μόνον τὰ Ἀριστοτέλους ὑπομνηματίσαντος βιβλία τοῦ Σταγειρίτου ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων , καὶ νομίζονται πάντα τὰ τοιαῦτα ὑπομνήματα εἰς τὰ τοῦ Σταγειρίτου γεγράφθαι διὰ τὸ ἐπίσημον τοῦ ἀνδρός . [ ἢ διὰ τὸ ἐκλογὰς εἶναι ἐνομίσθησαν τοῦ αὐτοῦ εἶναι τοῦ ποιήσαντος τὰς ἐκλογὰς καὶ οὐχὶ τῶν πρωτοτύπων συγγραφέων . ἢ δι’ ὀφρὺν κτήσεως ξενοπρεπῶν βιβλίων τινὲς ἄσημοι ὄντες συγγραφεῖς διὰ τὸ δόξαι ξενοπρεπεῖς εἶναι καὶ τοιαῦτα ἔχειν βιβλία ἐπέγραφον ὀνόματα συγγραφέως ἐνδόξου . ] οὕτω μὲν τὸ γνήσιον . τὴν δὲ τάξιν ζητητέον οὐ πρὸς τὰ ἀνομοιοειδῆ , ἥτις εἴρηται ἡμῖν , ὅτε ἐλέγομεν ὅτι δεῖ τὴν λογικὴν προηγεῖσθαι καὶ μετὰ ταύτην τὴν ἠθικὴν καὶ οὕτως ἐφεξῆς , ὡς εἴρηται , ἀλλὰ πρὸς τὰ ὁμοιοειδῆ τάξιν ζητητέον , λογικοῦ ὄντος τοὐ βιβλίου , ποίαν τάξιν ἔχει πρὸς τὰ λογικά , ἢ πρὸς τὰ φυσικὰ τὸ φυσικόν . τὴν δὲ εἰς τὰ μόρια διαίρεσιν ζητητέον ὡς ἀνατομῆς τάξιν ἔχουσαν · ὥσπερ γὰρ ἡ ἀνατομὴ τῶν ἐν βάθει μορίων ἀνάπτυξιν ποιουμένη τὴν ἑκάστου χρείαν παρίστησιν , οὕτω καὶ ἡ εἰς τὰ μόρια διαίρεσις τῶν ’ Ἀριστοτέολους συγγραμμάτων ἀρίστη . τὸ δὲ τίς ὁ τρόπος τῆς διδασκαλίας | οὐ ζητοῦμεν , ὡς καὶ αὐτοῦ ἀνωτέρω εἰρημένου , ὅτε ἐζητοῦμεν τί τὸ εἶδος τῆς φράσεως τοῦ Ἀριστοτέλους . ταῦτα ἔχει καὶ ἡ παροῦσα πρᾶξις . Ἐπειδὴ κατὰ τὸν Παιανιέα πᾶς λόγος , ἂν ἀπῇ τὰ ἔργα , μάταιόν τι νομίζεται καὶ κενόν , φέρε ἔργῳ προλάβωμεν τοῦ βιβλίου τῶν Κατηγοριῶν τὰ εἰωθότα ζητεῖσθαι ἐπὶ ἑκάστου Ἀριστοτελικοῦ βιβλίου , τὸν σκοπόν , τὸ χρήσιμον καὶ τὰ ἑξῆς . οὐχ εἷς τοίνυν ἔδοξεν εἶναι ὁ σκοπὸς τῶν κατηγοριῶν , ἀλλὰ πλείους · ὅσα γὰρ τὰ ὄντα , τοσοῦτο φέρονται καὶ σκοποί . τριττὰ δὲ τὰ ὄντα , φωναί , νοήματα καὶ πράγματα . οἱ μὲν οὖν περὶ φωνῶν εἰρήκασι τὸν σκοπόν , ὡς ’ Ἀλέξανδρος καὶ Εὐστάθιος , οἱ δὲ περὶ νοημάτων , ὡς Πορφύριος , οἱ δὲ περὶ πραγμάτων , ὡς Ἑρμῖνος · πάντες μὲν γὰρ συνεφώνησαν περὶ τῶν δέκα κατηγοριῶν εἶναι τὸν σκοπόν , ἀλλ’ οἱ μὲν ὡς ἐκφωνουμένων μόνον , οἱ δὲ ὡς ὑφεστωσῶν , οἱ δὲ ὡς νοουμένων . καὶ οὐκ εστιν εἰπεῖν ὅτι ὀνόματι μὲν τρεῖς οἱ σκοποὶ , ἔργῳ δὲ εἷς · οὐδὲ γὰρ ἀκολουθεῖ ταῦτα ἀλλήλοις · οὐ γὰρ ὅπου φωναί , καὶ νοήματα πάντως , διὰ τὰς ἀσήμους φωνάς , οὐδὲ ὅπου νοήματα , ἐκεῖ καὶ πράγματα , διὰ τόν τραγέλαφον καὶ ἱπποκένταυρον νοήματα ὄντα ἀνύπαρκτα . ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς αἰτίας διαφέρουσι · νοῦ μὲν γὰρ τὰ νοήματα , θεοῦ δὲ τὸ παράγειν τὰ πράγματα , . ψυχῆς δὲ τὰς φωνάς . οὐχ εἷς ἄρα κατ’ αὐτοὺς ὁ σκοπὸς ἀλλὰ πλείους , καὶ πάντοτε τούτοις ἕλκουσι καὶ ἀνθέλκουσι τὸν Ἀριστοτέλην πρὸς κατασκευὴν τῆς ἰδίας δόξης · οἱ μὲν γὰρ λέγοντες ὅτι περὶ φωνῶν μόνον , ἐκ τῆς ἐπιγραφῆς κατασκευάζουσιν , ὅτι Κατηγορίαι ἐπιγέγραπται τὸ βιβλίον , κατηγορία δέ ἐστι τὸ κατά τινος ἀγορεύεσθαι ἤγουν λέγεσθαι , τὸ δὲ γέγεσθαι φωνή ἐστι · περὶ φωνῶν ἄρα ὁ σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν . καὶ ὅτι κατακέχρηται τῷ λέγεται ῾ ὁμώνυμα λέγεται᾿ ῾ συνώνυμα δὲ λέγεται᾿ <λέγων> , τὸ δὲ λέγεται φωνή · περὶ φωνῶν ἄρα ὁ σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν , καὶ πάλιν ἐκ τοῦ διελεῖν αὐτὸν τὰ λεγόμενα εἰς δύο · φησὶ γὰρ ὅτι ῾τῶν λεγομένων τὰ μὲν κατὰ συμπλοκὴν λέγεται τὰ δὲ ἄνευ συμπλοκῆς᾿ , καὶ τὰ μὲν ἄνευ συμπλοκῆς εἰς δέκα διεῖλε κατηγορίας · αἱ οὖν κατηγορίαι περὶ φωνῶν εἰσιν ὡς ἐκ τῶν λεγομένων ἔχουσαι τὸ εἶναι · τὸ γὰρ λέγεται φωνῆς πρόσρημα . οἱ δὲ λέγοντες ὅτι περὶ πραγμάτων ὁ σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν κατασκευάζουσιν οὕτως · ὅτι τοῖς ἑαυτῶν ἑάλωτε πτεροῖς κατὰ τὴν παροιμίαν · ἃ γὰρ λέγετε κατασκευάζοντες ὅτι περὶ φωνῶν , τὰ αὐτά φαμεν πρὸς κατασκευὴν ὅτι περὶ πραγμάτων · φατὲ ὅτι Κατηγορίαι ἐπιγέγραπται , τὸ δὲ κατηγορεῖσθαι καὶ λέγεσθαι κατά τινος φωνῆς ἴδιον σημαντικῆς πράγματος · περὶ πραγμάτων ἄρα ὁ σκοπός . εἰ δὲ λέγετε ὅτι κατακέχρηται τῷ λέγεται , καὶ τῷ τί ἐστιν ῾οὐσία ἐστί λέγων καὶ ῾δεύτεραι οὐσίαι εἰσί λέγων · περὶ πραγμάτων ἄρα ὁ σκοπός . εἰ δὲ πάλιν λέγετε ὅτι διαιρεῖ τὰ λεγόμενα εἰς τὰ συμπεπλεγμένα καὶ εἰς τὰ ἄνευ συμπλοκῆς καὶ ἐξ αὐτῶν κατάγει τὰς κατηγορίας , τοῦτο ἡμῖν συνᾴδει · τὰ λεγόμενα γὰρ διεῖλεν , οὐ τὰ λέγοντα · τὰ δὲ λεγόμενα πράγματά εἰσι · περὶ πραγμάτων ἄρα ὁ σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν . οἱ δὲ λέγοντες ὅτι περὶ νοημάτων φασὶ πρὸς τοὺς πρώτους ὅτι νικᾶσθε ἡμῖν ἀμφότεροι , καὶ οἱ λέγοντες περὶ πραγμάτων μόνων εἶναι τὸν σκοπὸν καὶ οἱ λέγοντες περὶ φωνῶν , ἵνα τὰ μέσα τούτων ἀναφανῇ τὰ νοήματα , ὡς καὶ ἐξαγγέλλοντα καὶ ἐξαγγελλόμενα · ἐξαγγέλλουσι γὰρ μόναι αἱ φωναί , ἐξαγγέλλονται δὲ μόνα τὰ πράγματα , τὰ δὲ νοήματα καὶ ἐξαγγέλλουσι καὶ ἐξαγγέλλονται . Τούτων οὕτω μαχομένων ὀψέ ποτε ἐπιγενόμενος ὁ Ἰάμβλιχος ἔλυσε τοὺς ἄνδρας τῆς τε πρὸς ἀλλήλους στάσεως καὶ τῆς πρὸς τὸν Ἀριστοτέλην , λέγων οὕτως · μάχεσθε , ὦ ἄνδρες , μὴ μαχόμενοι καὶ ἀληθεύετε μὴ ἀληθεύσντες καὶ ψεύδεσθε μὴ ψευδόμενοι · ὅμοιον γὰρ πάσχετε , ὥσπερ ἄν εἴ τινες ἄνδρες ἐθέλοιεν ὁρίσασθαι τὸν ἄνθρωπον καὶ ὁ μὲν εἴποι αὐτὸν ζῷον μόνον ὁ δὲ λογικὸν ὁ δὲ θνητὸν ὁ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , μηδεὶς δὲ τὸ ὅλον ἑνῶσαι δυνηθῇ ὅτι ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν . οὕτως οὖν καὶ ὑμεῖς ὁ μὲν περὶ φωνῶν λέγει μόνον ὁ δὲ περὶ πραγμάτων ὁ δὲ περὶ νοημάτων , ἐνὸν πάντα μῖξαι καὶ εἰπεῖν ὅτι καὶ περὶ φωνῶν καὶ περὶ νοημάτων καὶ περὶ πραγμάτων · ἐρωτάσθωσαν γὰρ οἱ λέγοντες περὶ φωνῶν μόνον ὃτι ῾ποίων φωνῶν ; ἆρα τῶν ἀσήμων ; οὐ δήπου γραμματικῶν γὰρ αὗται ) , ἀλλὰ τῶν σημαινουσῶν πράγματα · οὐκ ἄρα περὶ φωνῶν μόνον ἀλλὰ περὶ τῶν σημαινουσῶν πράγματα᾿ . οἱ δὲ περὶ πραγμάτων μόνον λέγοντες ἐρωτάσθωσαν καὶ αὐτοί · ῾πῶς διδάσκει ὁ φιλόσοφος τὰ πράγματα ; δακτύλῳ χρώμενος ; οὐ δήπου · μερικὸν γὰρ δήπου τοῦτο καὶ ἀφιλόσοφον · φιλοκαθόλου γὰρ οἱ φιλόσοφοι , τὰ δὲ καθόλου οὐκ ἐνδέχεται χωρὶς λόγου διδάξαι οὐδὲ τῷ δακτύλῳ · ὁ · * * ἄρα † χρήματα πράγματα διδάσκει ἐξ ἀνάγκης᾿ . οἱ δὲ περὶ νοημάτων λέγοντες εἶναι τὸν σκοπὸν ἐρωτάσθωσαν · ῾περὶ ποίων νοημάτων ; τῶν διακένων καὶ μὴ ἐποχουμένων τοῖς πράγμασιν , ἢ τῶν ἐποχουμένων τοῖς πράγμασιν ; οὐ δήπου περὶ τῶν μὴ ἐποχουμένων , ἐπεὶ οὐκέτι ἡ φιλοσοφία ἐστὶ γνῶσις τῶν ὄντων ἀλλὰ τῶν μὴ ὄντων , ἀλλὰ περὶ τῶν ἐποχουμένων · οὐκ ἄρα περὶ νοημάτων μόνον ἀλλὰ καὶ περὶ πραγμάτων᾿ . εἰ δὲ περὶ πραγμάτων , ἐξ ἀνάγκης καὶ περὶ φωνῶν διαλέγεται · εἰ ἄρα περὶ νοημάτων καὶ πραγμάτων , ἐξ ἀνάγκης καὶ περὶ φωνῶν διαλέγεται · οὐκέτι οὖν περὶ φωνῶν μόνον ἢ περὶ πραγμάτων ἢ περὶ νοημάτων , ἀλλὰ περὶ φωνῶν καὶ περὶ πραγμάτων διὰ μέσων νοημάτων · ἑκάστῃ γὰρ μονάδι ἡ λοιπὴ δυὰς ἕπεται . ἀλλ’ ὅσον ἐκ τούτων τρεῖς δόξουσιν I εἶναι οἱ σκοποί , ὅπερ οὐδ’ αὐτῷ Ἰαμβλίχῳ δοκεῖ · ἐν γὰρ τοῖς σκοποῖς τῶν Πλάτωνος διαλόγων παντὸς βιβλίου ἕνα βούλεται εἶναι τὸν σκοπόν . οὕτως οὖν εἴπωμεν · ὁ σκοπὸς τοῦ βιβλίου τῶν Κατηγοριῶν περὶ φωνῶν ἐστι σημαινουσῶν πράγματα διὰ μέσου νοημάτων . Ἀλλ᾿ ἐπειδὴ τὸ ‘Σωκράτης περιπατεῖ᾿ καὶ ἀπλῶς πᾶσα πρότασις φωνή ἐστι σημαντικὴ πράγματος διὰ μέσου νοήματος , περὶ δὲ τῶν προτάσεων ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας διαλαμβάνει , εἴπωμεν ἄλλως τὸν σκοπόν · ὁ σκοπὸς τῶν Κατηγοριῶν περὶ ἁπλῶν φωνῶν σημαινουσῶν ἁπλᾶ πράγματα διὰ μέσου . ἁπλῶν νοημάτων . ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ τὸ ὄνομα καθ’ αὑτὸ καὶ τὸ ῥῆμα φωναί εἰσιν ἁπλαῖ ἀπλᾶ σημαίνουσαι πράγματα διὰ μέσου ἁπλῶν νοημάτων , περὶ δὲ ὀνόματος καὶ ῥήματος ἐνταῦθα οὐ ζητεῖ ἀλλ’ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας , εἴπωμεν ἄλλως τὸν σκοπόν · ὁ σκοπὸς τοῦ βιβλίου τῶν Κατηγοριῶν περὶ τῆς πρώτης θέσεως τῶν ἁπλῶν φωνῶν τῶν σημαινουσῶν ἀπλᾶ πράγματα διὰ μέσου ἁπλῶν νοημάτων · πάλαι γὰρ συνελθόντες οἱ ὀνοματοθέται ὠνόμασαν τὸ μὲν ἄνθρωπον τὸ δὲ τυχὸν ἵππον τὸ δὲ τρέχει τὸ δὲ νικᾷ , μὴ προσδιορισάμενοι ποῖα σημαίνει χρόνον καὶ ποῖα οὕ . καλοῦνται ταῦτα τῆς πρώτης θέσεως τῷ ἁπλῶς οὕτως ὀνομάσαι τὰ πράγματα . ὕστερον δὲ ἐπιγενόμενοι ἕτεροι ὅσα μὲν εὗρον προσσημαίνοντα χρόνον , ῥῆμα ἐκάλεσαν , ὅσα δὲ οὐ προσσημαίνοντα χρόνον , ὄνομα . αἱ Κατηγορίαι οὖν τὰ περὶ τῆς πρώτης θέσεως ζητοῦσιν , ὡς εἴρηται , καὶ οὐ περὶ τῶν τῆς δευτέρας θέσεως , τοῦτ’ ἔστιν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων . ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ τὰ ὀνόματα τῆς πρώτης θέσεως ἄπειρά εἰσι τὰ κατὰ μέρος , αἱ δὲ κατηγορίαι ὡρισμέναι εἰσί δέκα γὰρ τὸν ἀριθμόν ) , εἴπωμεν οὕτως · ὅτι ὁ σκοπὸς τοὐ βιβλίου τῶν Κατηγοριῶν διαλαμβάνει περὶ τῆς πρώτης θέσεως τῶν ἁπλῶν φωνῶν τῶν σημαινουσῶν ἁπλᾶ πράγματα διὰ μέσου ἁπλῶν νοημάτων , καὶ τούτων οὐκ εἰδικωτάτων οὐκ ἀτόμων οὐ μερικῶν οὐχ ὑπαλλήλων , ἀλλὰ γενικωτάτων . ἐν οἷς θεῷ καὶ ἡ παροῦσα πρᾶξις . Δεύτερον οὖν κεφάλαιον τὸ χρήσιμον . οὐ χρήσιμος ἡ παροῦσα πραγματεία , τολμῶ λέγειν . πρὸς φιλοσοφίαν , ἀλλὰ χρήσιμος ὡς αὐτὴ ἡ φιλοσοφία · καὶ ἡ φιλοσοφία γὰρ γνῶσίς ἐστι πάντων τῶν ὄντων καὶ τὸ παρὸν βιβλίον πάντα τὰ ὄντα περιέχει · ὑπὸ γὰρ τὰς δέκα κατηγορίας πάντα τὰ ὄντα ἀνάγεται . καὶ δι’ ἀποφάσεως τὸ χρήσιμον ῥητέον τοῦ παρόντος βιβλίου οὕτως · εἰ μὴ ἦν ἡ . πρώτη θέσις τῶν ἁπλῶν φωνῶν , ἡ δευτέρα οὐκ ἂν ἦν · εἰ μὴ ἦν ἡ δευτέρα θέσις , ὀνόματα καὶ ῥήματα οὐκ ἄν ἦσαν · τούτων δὲ μὴ ὄντων πρότασις οὐκ ἦν · προτάσεως δὲ μὴ οὔσης συλλογισμὸς οὐκ ἦν · συλλογισμοῦ μὴ ὄντος ἀπόδειξις οὐκ ἦν · | ἀποδείξεως μὴ οὕσης ἀπέλειπον ἄν τὰ ὄργανα τὰ διακριτικά , ἐν μὲν θεωρίᾳ διάκρισις τῶν ἀληθῶν καὶ τῶν ψευδῶν καὶ ἡ ἐκλογὴ μὲν τῶν ἀληθῶν ἀπεκλογὴ δὲ τῶν ψευδῶν , ἐν δὲ πράξει διάκρισις ἀγαθοῦ ἀπὸ κακοῦ καὶ ἡ ἐκλογὴ μὲν τῶν ἀγαθῶν ἀπεκλογὴ δὲ τῶν κακῶν · εἰ μὴ ἦν τὸ θεωρητικὸν καὶ τὸ πρακτικόν , ἡ φιλοσοφία οὐκ ἦν · εἰ μὴ ἡ φιλοσοφία ἦν , τὸ εὐδαιμονεῖν οὐκ ἦν . καὶ ἔχεις διὰ τοῦ δι’ ἀποφάσεως χρησίμου καὶ τὴν τάξιν , ὅτι δεῖ προηγεῖσθαι τὸ παρὸν βιβλίον παντὸς ἄλλου λογικοῦ βιβλίου , ἐπειδὴ καὶ ἡ πρώτη θέσις τῶν ἁπλῶν φωνῶν πάντων προηγεῖται . Ἐφ᾿ οἷς εἴπωμεν καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐπιγραφῆς . ἓξ τοίνυν ἐπιγραφαὶ φέρονται τοῦ παρόντος βιβλίου · οἱ μὲν γὰρ ἐπέγραψαν Κατηγορίαι , ὡς αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης , οἱ δὲ Περὶ τῶν κατηγοριῶν , ὥς τινες ἑταῖροι τοῦ Ἀριστοτέλους , οἱ δὲ Περὶ δέκα γενῶν * * τοῦ ὄντος , ὡς Πλωτῖνος ταῖς κατηγορίαις , οἱ δὲ Πρὸ τῶν τόπων , ὡς Ἀρχύτας ὁ Ταραντῖνος , οἱ δὲ Περὶ τῶν καθόλου λόγων , ὡς Ἄδραστος ὁ Ἀφροδισιεὺς ὁ Περιπατητικός . νικᾶ δὲ πάσας ἡ τοῦ ’ Ἀριστοτέλους · ὁ γὰρ ἐπιγράφων ὅτι Κατηγορίαι ἐνδείκνυται ὅτι οἱ λόγοι δι’ οἰκείαν ἰσχὺν ἴσχυσαν γενέσθαι ὅπερ τὰ πράγματα . οὕτω καὶ Ἀριστείδης χάριν μαρτυρῶν τῶν ῾Υπὲρ τῶν τεττάρων ἐπέγραψε τοὺς λόγους οὕτω · Κίμων , Μιλτιάδης , Περικλῆς , Θεμιστοκλῆς . καὶ ὁ Πλατῶν δὲ ἐπιγράφει οὕτως · Γοργίας , Φαίδων , Φαιδρὸς . οἱ δὲ ἐπιγράφοντες Περὶ τῶν κατηγοριῶν ἢ ὁ * * Περὶ τῶν γενῶν τοῦ ὄντος ἢ Περὶ τῶν καθόλου λόγων ἐνδείκνυνται ὅτι οἱ λόγοι δι’ οἰκείαν ἀσθένειαν κατόπιν ἐγένοντο τῶν πραγμάτων καὶ οὐκ ἴσχυσαν γενέσθαι ὡς αὐτὰ τὰ πράγματα . νικᾷ δὲ καὶ τὴν Πρὸ τῶν τόπων ἐπιγραφήν · εἰ γὰρ καὶ ἐξὸν τὴν τάξιν ἐπιγραφὴν ποιῆσαι , ὡς ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικά , ἀλλ’ ἐκεῖ εὐλόγως · καὶ μόναις γὰρ ἕπεται ταῖς Φυσικαῖς καὶ μόνα , τὸ δὲ παρὸν βιβλίον οὐ μόνων προηγεῖται τῶν τόπων ἀλλὰ καὶ ἄλλων . οἶδε δὲ πάσας τἀς ἐπιγραφὰς ὁ Ἀριστοτέλης ἐπιγράφειν , Κατηγορίαι , τόποι , ἀλλὰ καὶ τὴν Περὶ οὐρανοῦ καὶ κόσμου . αὕτη καὶ ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς . Ἐφ᾿ οἷς εἴπωμεν τὸ γνήσιον . γνήσιον τοίνυν ἐκ τοῦ παλαιοῦ τὸ παρὸν βιβλίον ἀπὸ τῆς φράσεως καὶ τῆς δεινότητος τῶν ἐνθυμημάτων καὶ ἐκ τοῦ ὀνομαστὶ μεμνῆσθαι α·ὐτὸν τοῦ παρόντος βιβλίου ἐν ἄλλοις αὑτοῦ βιβλίοις καὶ λέγειν ὅτι ῾ ὡς εἴρηται ἐν Κατηγορίαις᾿ , καὶ ἐκ τοῦ κατὰ ζῆλον αὐτοῦ γράψαι τοὺς ἑταίρους αὐτοῦ ὁμώνυμα βιβλία καὶ χρήσασθαι τῇ ῾περὶ᾿ πρπιέσει , καὶ ἐκ τοῦ εὐθύνας δεδωκέναι αὐτὸ τοῖς Ἀττικοῖς ἐξηγηταῖς · τεσσαράκοντα γὰρ βιβλίων εὑρεθέντων ἐν παλαιαῖς βιβλιοθήκαις τῶν Ἀναλυτικῶν καὶ δύο τῶν Κατηγοριῶν τέσσαρα μόνα τῶν Ἀναλυτικῶν ἐκκρίνουσι | καὶ τῶν Κατηγοριῶν ἕν , καὶ εἰ μὴ γνήσιον ἦν τὸ παρὸν σύγγραμμα , ἀκέφαλος ἦν πᾶσα ἡ λογικὴ πραγματεία · Συριανὸς μὲν γάρ ὁ φιλόσοφος ἐπέγραψε τῷ Φαίδωνι νοθευομένῳ ὑπό τινος Παναιτίου · εἴ με Πλατῶν οὐ γράψε , δύω ἐγένοντο Πλάτωνες · Σωκρατικῶν ὀάρων ἄνθεα πάντα φέρω . ἀλλὰ νόθον μ’ ἐτέλεσσε Παναίτιος , ὅς ῥ’ ἐτάλασσε καὶ ψυχὴν θνητὴν καί με νόθον τελέσαι . ἐγὼ δέ , φησὶν ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος , ἐπιγράφω ταῖς Κατηγορίαις εἰ μὴ Ἀριστοτέλους γενόμην , ἢ διπλόος οὗτος , ἢ σοφίην ἀκάρηνον ἐδείματο νόσφιν ἐμεῖο . οὕτως καὶ τὸ γνήσιον . Ἐφ᾿ οἷς εἴπωμεν τὴν εἰς τὰ μόρια διαίρεσιν . εἰς τρία τοίνυν διαιρεῖται τὸ παρὸν βιβλίον , 〈 εἰς τὰ πρὸ τῶν κατηγοριῶν 〉 , εἰς τὰς κατηγορίας , τουτ᾿ εστιν εἰς αὐτοὺς τοὺς αγωνας , καὶ εἰς τὰ χρησιμα πρὸς τὰς κατηγορίας · τὸ πρῶτον γὰρ καὶ τὸ τελευταῖον τμῆμα χρήσιμα διδάσκει πρὸς τὰς κατηγορίας , πλὴν οὐ τὰ αὐτά · ἐν μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ τμήματι ἐκεῖνα τὰ χρήσιμα διδάσκει , ὧν οὐδεμίαν ἔχομεν πρόσκλησιν ἐκ τῆς συνθείς , περὶ ὁμωνύμων , περὶ ὑποκειμένου , περὶ κατηγορουμένου · ἐν δὲ τῷ τελευταίῳ τμήματι ἐκεῖνα τῶν χρησίμων διδάσκει , ἃ καὶ ἐκ τῆς συνηθείας γινώσκομεν , περὶ προτέρου , περὶ τοῦ ἅμα , περὶ τοὐ ἔχειν , περὶ κινήσεως . οὐκ ἠβουλήθη δὲ πάντα τὰ χρήσιμα ἐν ἑνὶ μέρει εἰπεῖν , ἵνα μὴ τὰ προτέλεια μείζονα ποιήσῃ τῶν ἀγώνων . καὶ ἡμεῖς οὖν ἵνα μὴ τὰ προοίμια μείζονα ποιήσωμεν , τῶν μὲν προοιμίων ἅλις , ἐπ’ αὐτοὺς δὲ τοὺς ἀγῶνας λοιπὸν χωρήσωμεν καὶ τὴν ἐξήγησιν τῆς λέξεως . ἐν οἷς καὶ τὰ προλεγόμενα τῶν Κατηγοριῶν .
Lemmas: ὁ Ἀριστοτελικός ἄρχω λόγος εὐθύς ἐκ θύρα φίλος ὁ Ἀριστοτέλης διαπράσσω καί ὁ φίλος αὐτός συντομία σύνοψις σύντομος περιβάλλω · σύνοψις γάρ καί συντομία Φίλαι ὁ Ἀριστοτέλης , Πυθαγόρειος κατά ἀλήθεια γίγνομαι καί ὁ Πυθαγόρας σιωπή εἰς ὁ γείτων βραχυλογία μετάγω . δέκα δέ τις κεφάλαιος περικλείω ὁ αὐτός φιλοσοφία . καί πρότερος εἰμί ὁ δέκα διά τίς οὕτως ὀνομάζω ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , περιπατητικός . ἀλλά ἐπεί οὗτος μερικός καί ἀφιλόσοφος φιλοκάθολος γάρ ὁ φιλόσοφος ) , ὁ καθόλου ζητέω διά τίς καί πόσος αἴτιος ὀνομάζω ὁ κατά φιλοσοφία αἵρεσις . δύο τίς ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα πολύς εἰμί , χίλιοι ὁ ἀριθμός , ὅς φημί Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος ἀναγραφή αὐτός ποιέω καί ὁ βίος αὐτός καί ὁ διάθεσις . τρίτος πόθεν δεῖ ἄρχω ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα . τέταρτος τίς ὁ τέλος αὐτός . καί ἐπεί ὅπου ἀρχή καί τέλος , εἰμί τίς καί μεταξύ , πέμπτος ζητέω τίς ὁ μεταξύ ὁδός . ἕκτος ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροατής κατά ζωή καί γνῶσις . ἕβδομος ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἐξηγητής · μηδέ γάρ οὗτος ἐκφεύγω ὁ βάσανος διά ὁ ἀξίωμα ὁ ἐξηγητής , ἀλλά εὐθύνω δίδωμι ὁποῖος εἰμί . ὄγδοος τίς ὁ εἶδος ὁ φράσις αὐτός . ἔνατος διά τίς ἀσάφεια ἐπιτηδεύω · οὐδέ γάρ εἰμί φύσις τοιοῦτος , ὡς δηλόω ὁ ἐπιστολή αὐτός σαφής εἰμί καί ὁ τόπος καί ὁ Μετέωρα πάνυ σαφής εἰμί . δέκατος κεφάλαιος πόσος καί τίς δεῖ προλαμβάνω πᾶς Ἀριστοτελικός βιβλίον . οὗτος πᾶς ὁ Πρόκλος λέγω δήω προλαμβάνω ἄρχω ὁ Ἀριστοτελικός σύνταγμα ἐν ὁ συνανάγνωσις σύνταγμα δέ οὗτος προκλείω ) , καί ὁ αἴτιος μή προστίθημι , φέρω ἐγώ ἐκ διαίρεσις τις προστίθημι | καί ὁ αἴτιος . ὁ δέ διαίρεσις πρόειμι οὕτως περιέχω · ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία καί ὀνομάζω καί ὑφίστημι . καί ἐπεί ὀνομάζω , ζητέω πρώϊος διά τίς οὕτως ὀνομάζω ὁ κατά φιλοσοφία αἵρεσις καί διά τίς περιπατητικός ὁ ὁ Ἀριστοτέλης καλέω φιλοσοφία . ἐπεί δέ ὑφίστημι , ἢ κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι νόμος τέχνη καί ἐπιστήμη ἢ πρός ἐγώ ὡς διδακτός . ἐπεί οὖν κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι , ἢ ἀπό ὁ τέλειος ἐπί ὁ ἀτελής καί μερικός χωρέω ἢ ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος , καί ζητέω τίς ὁ ἀρχή , τίς ὁ τέλος , τίς ὁ μεταξύ ὁδός . καί οὕτως μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ . εἰμί δέ πρός ἐγώ , ζητέω τίς ὁ ἀκροατής καί τίς ὁ ἐξηγητής . ἐπεί δέ διαίρεσις σύνταγμα μιμνήσκω , ἐν δέ ὁ σύνταγμα εἰμί καί λέξις καί διάνοια διά μέν ὁ λέξις ζητέω τίς ὁ εἶδος ὁ φράσις καί διά τίς ὁ ἀσάφεια ἐπιτηδεύω , διά δέ ὁ διάνοια πόσος καί ποῖος δεῖ προλαμβάνω κεφάλαιος ὁ Ἀριστοτέλης σύνταγμα . οὗτος ἔχω ὁ πάρειμι θεωρία . Πρῶτος κεφάλαιος εἰμί ὁ περικλείω ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία ὁ ζητέω κατά πόσος καί τίς τρόπος ὀνομάζω ὁ κατά φιλοσοφία αἵρεσις . καί δεῖ οἶδα ὅτι κατά ἑπτά τρόπος · ἢ γάρ ἀπό ὁ αἱρεσιάρχης , ὡς πλατωνικός καί αριστοτελικός , ἢ ἀπό ὁ πατρίς ὁ αἱρεσιάρχης , ὡς Κυρηναικός διά Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος . ἀλλά ἐπεί οὐ ἀκριβῶς δύναμαι παρακολουθέω ὁ λέγω , εἰμί μή πρῶτος γιγνώσκω τίς εἰμί αἵρεσις , φέρω πρότερος περί αὐτός εἶπον . αἵρεσις εἰμί ἀνήρ ἀστεῖος δόξα πρός μέν ἑαυτοῦ συμφωνέω πρός δέ ἄλλος διαφωνέω . καί καλῶς εἶπον ἄνδρος καί οὐ ἀνήρ · εἷς γάρ ἀνήρ δόξα αἵρεσις οὖον ποιέω · θέσις γάρ τότε γίγνομαι , ὡς ὁ Ἡράκλειτος ὅτι πᾶς κινέω , ὁ Παρμενίδης ὅτι εἷς ὁ εἰμί καί ἀκίνητος , ὁ Ἀντισθένης ὅτι οὐ εἰμί ἀντιλέγω · θέσις γάρ εἰμί παράδοξος ὑπόληψις εἷς ὁ κατά φιλοσοφία γνώριμος . ὁ δέ ἄστειος καί αὐτός καλῶς πρόσκειμαι , ἵνα εἰμί ἀξιόλογος καί ἐπιστήμων · ἐάν γάρ εἰμί εἰκαιολογέω καί ἀγελαῖος , οὖον ποιέω οὐδέ τέχνη οὐδέ ἐπιστήμη . πρός ἑαυτοῦ συμφωνέω καί πρός ἄλλος διαφωνέω · ἐάν γάρ καί πρός ἑαυτοῦ καί πρός ἄλλος συμφωνέω , οὖον ποιέω αἵρεσις ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι ὁ αἵρεσις , οὗτος εἰμί κοινός ἔννοια · χαρακτηρίζω γάρ ὁ αἵρεσις συμφωνία μετά διαφωνία , καί οὐ ἐν ὁ τυγχάνω ἄνθρωπος ἀλλά ἐν ἀστεῖος καί ἀξιόλογος . καί οὗτος μέν περί ὁ αἵρεσις . δεῖ δέ οἶδα ὅτι κατά ἑπτά | τρόπος ὀνομάζω ὁ κατά φιλοσοφία 222r αἵρεσις · ἢ γάρ ἀπό ὁ αἱρεσιάρχης , ὡς πλατωνικός καί αριστοτελικός , ἢ ἀπό ὁ πατρίς ὁ αἱρεσιάρχης , ὡς Κυρηναικός διά Ἀρίστιππος ἢ Ἐρετριεύς διά Μενέδημος ὁ Ἐρετριεύς ἢ Μεγαρικός διά Τερψίων καί Εὐκλείδης ὁ Μεγαρεύς , ὅθεν καί Μεγαρικός φιλοσοφία , ἢ Ἠλιακός διά Φαίδων ὁ ἀπό ὁ Ἦλις . καί οὗτος μέν ἀπό ὁ ὁ αἱρεσιάρχης πατριός . ἤ ἀπό ὁ τόπος , ἐν οἶς ὁ διατριβή ποιέω , ὡς ὁ στωϊκός διά ὁ ἐν ὁ Ἀττικός ποικίλος στοά , ἐν ὅς παιδεύω χήν ὁ Κιτιεύς , οὐ ὁ Ἐλεάτης ὁ καί Παρμενίδειος ὁ ἀμφοτερόγλωσσος , περί ὅς εἴρω ἀμφοτερογλώττοιο μέγας σθένος οὐ ἀλαπαδνός Ζήνων . ἀμφοτερόγλωσσος δέ καλέω οὐ ὅτι διαλεκτικός εἰμί , ὡς ὁ Κιτιεύς , καί ὁ αὐτός ἀνασκευάζω καί κατασκευάζω , ἀλλά ὅτι ὁ ζωή διαλεκτικός εἰμί ἄλλος μέν λέγω ἄλλος δέ φρονέω · ἐρωτάω γάρ οὗτος ποτός ὑπό ὁ τύραννος τίς εἰμί ὁ μάλιστα ἐπιβουλεύω ὁ τυραννίς αὐτός , ὁ δορυφόρος δείκνυμι · ὁ δέ πείθω καί ἀναιρέω αὐτός διαφθείρω · ἀγαθός γάρ νομίζω ὁ ψεύδω διά ὁ ὁ τύραννος ἀναίρεσις . καί ὁ οἰκεῖος διδάσκαλος ποτέ Παρμενίδης εἷς λέγω ὁ εἰμί καί ὁ εἶδος , ἐκ ὁ ἐνέργεια πολύς ὁ εἰμί , συντίθημι ἐκ τεσσαράκοντα ἐπιχείρημα ὅτι εἷς ὁ εἰμί , ἀγαθός νομίζω ὁ οἰκεῖος συμμαχέω διδάσκαλος . καί ποτός πάλιν ὁ αὐτός συνηγορέω διδάσκαλος ἀκίνητος λέγω ὁ εἰμί , διά πέντε ἐπιχείρημα κατασκευάζω ὅτι ἀκίνητος ὁ εἰμί · ὅς ἀντιλέγω μή δύναμαι Ἀντισθένης ὁ κυνικός ἀνίστημι βαδίζω , νομίζω ἰσχυρός εἰμί πᾶς ὁ διά λόγος ἀντιλογία ὁ διά ὁ ἐνέργεια ἀπόδειξις . οὗτος μέν καί ἀπό ὁ τόπος ὁ συνουσία . ἤ ἀπό ὁ ἐν ὁ φιλόσοφος ἐπίκρισις , ὡς ὁ ἐφεκτικός · οὗτος γάρ ἀκαταληψία δοξάζω ἐπέχω ὁ λύω ὁ πρότασις . καλέω δέ καί τρίπους ὁ αἵρεσις αὐτός , ἐπεί τριπλόος ποιέω ὁ ἀπόκρισις · ἐρωτάω γάρ ὅς τίς ὁ ψυχή , θνητός ἢ ἀθάνατος , λέγω ὅτι ἢ θνητός ἢ ἀθάνατος ἢ ἀμφότερος ἢ οὐδέτερος . καλέω δέ καί ἀπορηματικός διά ὁ ἀπορέω μόνος καί μή ἐπιλύω . οὗτος δέ ἀντίκειμαι ὁ πρωταγορεω · ὁ γάρ πρωταγόρειος ἀληθής πρεσβεύω , λέγω ὅτι ὁ δοκέω ἕκαστος ἀληθής εἰμί . ἔλεγχος δέ ὁ Πλάτος ἴδιος ἑκάτερος , ὁ μέν ἐφεκτικός ἐν ὁ Θεαίτητος λέγω πρός αὐτός οὕτως · ὅτι καταλαμβάνω λέγω μή εἰμί κατάληψις ἢ μή καταλαμβάνω ; καί εἰμί μέν καταλαμβάνω , ἰδού | εἰμί κατάληψις · εἰμί δέ μή καταλαμβάνω , οὖον πείθω σύ μή καταλαμβάνω ὅτι εἰμί ἀκαταληψία . ὁ ὁ δέ Πρωταγόρειος ἔλεγχος ἐν ὁ Πρωταγόρας διάλογος λέγω οὕτως · ὅτι ἡμεῖς , ἵημι Πρωταγόρας , λέγω σύ δοξάζω κακῶς ἀληθεύω ἢ ψεύδω ; εἰμί μέν γάρ ἀληθεύω , σύ ψεύδω , καί ἰδού εἰμί ὁ ψεῦδος · εἰμί δέ ψεύδω σύ ἀληθεύω , ἰδού πάλιν εἰμί ὁ ψεῦδος . ψεύδω οὖν , ἄν τε ἀληθεύω ἄν τε ψεύδω . καί ἐπάγω λέγω ὅτι Πρωταγόρας ψεύδω , ἄν τε ἀληθεύω ἄν τε ψεύδω . ὁ δέ Ἀριστοτέλης διά εἷς καί ὁ αὐτός ἐπιχείρημα ἔλεγχος διά ὁ ἀξίωμα ὁ ἀντίφασις · εἰμί γάρ ὁ μέν πάντῃ ψευδής δοξάζω ὁ δέ πάντῃ ἀληθής , ἀντίφασις ὁ τοιοῦτος , οὐδέποτε δέ ὁ ἀντίφασις συναληθεύω · οὐδέ γάρ πάντως ἀληθής οὐδέ πάντως ψευδής . οὗτος δέ ὁ αἵρεσις νομίζω τις καί ὁ Πλάτων εἰμί διά ὁ χράομαι διστακτικός πρόσρημα , λέγω δοκέω μοιόν καί ἴασος καί τάχα καί ὑπολαμβάνω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ Πλάτων διά ἀκρίβεια λέγω , οὔτε δέ ὁ ἀκριβής πάντως ἐφεκτικός οὔτε ὁ ἐφεκτικός ἀκριβής . πλήν οὐ ἐφεκτικός ὁ Πλάτος · εἰμί γάρ πολλαχοῦ ἀκούω αὐτός λέγω καί ἀποφαίνω , ὅπῃ λέγω ὡς κατά ὁ ποιητής , ἐν μέν ὁ Φαιδρός ὅτι ὁ ψυχή πᾶς ἀθάνατος καί ἐν ὁ Φαίδων ὅτι ἀδαμάντινος δεῖ δεσμός ὁ δόξα οὗτος ἔχω περί ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή εἰς Ἅιδου εἶμι , ἐν ὁ Νόμος ὅτι ἀληθής ὁ νῦν λέγω ὁ ὁ Κρήτη νῆσος εἰμί ἐν Κρήτη γάρ ὁ διατριβή ποιέω · οὖον γάρ ἀξιόω ἔτι σκηνή ὁ αὐτός διάλογος ποιέω ὁ Ἀθῆναι διά ὁ συμβαίνω ἐπί Σωκράτης ) , καί ἐν ὁ πολιτεία φημί ὅτι μισθόω κῆρυξ Στέντωρ μεγαλόφωνος , ὅστις ἀναβαίνω ἐπί ὑψηλός βῆμα ἀναβοάω ὡς ὁ μέν δίκαιος εὐδαίμων , καί εἰμί λανθάνω πᾶς ἄνθρωπος τοιοῦτος εἰμί καί διά οὗτος ἄδικος νομίζω μαστιγόω , ὁ δέ ἄδικος ἄθλιος , καί εἰμί λανθάνω πᾶς ἄνθρωπος τοιοῦτος εἰμί καί διά οὗτος δίκαιος νομίζω τιμάω ὑπό πᾶς . ἐπεκτείνω δέ εἄν ὁ χρῆσις ὁ Πλάτων κατασκευάζω ὅτι οὐ εἰμί ἐφεκτικός , εἰμί μή ὅτι πρόλογος νῦν Ἀριστοτελικός πρόκειμαι , οὐ δέ πλατωνικός . Πέμπτος τρόπος εἰμί ὁ ἐπωνυμία ὁ κατά φιλοσοφία αἱφέσεων ἀπό ὁ τρόπος ὁ ζωή , ὥσπερ ὁ κυνικός φιλόσοφος . κυνικός δέ καλέω διά τέσσαρες αἴτιος · ἢ γάρ διά ὁ ἀδιάφορος ὁ ζῷον , ἐπεί καί αὐτός ἀδιαφορία ἐπιτηδεύω ὡς ὁ κύω δημόσιος ἐσθίω καί ἀφροδισιάζω καί ἀνυπόδετος | περιπατέω καί ἐν πείθω καί ἐν τρίοδος καθεύδω . οὗτος δέ ποιέω ὁ φύσις καλός ὀρέγω · λέγω γάρ ὅτι εἰμί ἀγαθός εἰμί , δεῖ κοινός καί ἴδιος πράσσω , εἰμί δέ οὐ εἰμί ἀγαθός , οὔτε κοινός οὔτε ἴδιος αὐτός διαπρακτέος · οὖον γάρ εἰμί παρά αὐτός ἀλλά ὁ μέν φημί ὁ δέ ἐγκρύπτω εἰμί , ἀλλά εἰμί παρά αὐτός ὁ εἶπον καί ἀμφάδιος , ἐπεί οὔτις δείδω ἔμπας . οὗτος πρῶτος αἰτία . δύο αἰτία , ὅτι ἀναιδής ζῷον ὁ κύω , ἐπιτηδεύω δέ καί αὐτός ὁ ἀναίδεια , οὖον ὁ χείρων ὁ αἰδώς ἀλλά ὁ ἀγαθός · δισσός γάρ ὁ ἀναίδεια ὁ μέν χείρων ὁ αἰδώς ὁ δέ ἀγαθός , ὅς τε ἀνήρ μέγας σίνομαι ὁ δέ ὀνίνημι . οὗτος οὖν ὁ ἀναίδεια ἐπιτηδεύω ὁ ἀγαθός αἰδώς , οἷος ὑλακτέω κατά ὁ ἀλλότριος ὁ ἑαυτοῦ φιλοσοφία . τρίτος αἰτία , ὅτι φρουρητικός ζῷον ὁ κύω · φρουρέω δέ καί αὐτός ὁ δόγμα ὁ φιλοσοφία διά ὁ ἀπόδειξις καί μέγας φρονέω ἐπί οὗτος · φημί γάρ εἄν ὁ τύχη πρός Ἀντισθένης ὁ προστάτης ὁ αἵρεσις οὗτος οὕτως ἐννέα δή προΐημι τανυγλώχις ο·ιστος , οὗτος δέ οὖον δύναμαι βάλλω κύω λυσσητήρ , ὅτι , φημί , τοσοῦτος αὐτός συμφορά ἐπάγω , καί οὐ δύναμαι αὐτός καταβάλλω ὁ φρόνημα . οὗτος καί ὁ τρίτος αἰτία . τέταρτος δέ ὅτι διακριτικός ζῷον ὁ κύω γνῶσις καί ἄγνοια ὁ φίλος καί ὁ ἀλλότριος ὁρίζω · ὅς γάρ γιγνώσκω , νομίζω φίλος εἰμί , καί εἰμί ῥόπαλον ἐπιφέρω , ὅς δέ ἀγνοέω , ἐχθρός , καί εἰμί δέλεαρ ἐπιφέρω εἰμί · οὕτως οὖν καί οὗτος ὁ μέν ἐπι - τηδείους πρός φιλοσοφία φίλος νομίζω καί εὐμενής δέχομαι , ὁ δέ ἀνεπιτήδειος ἀπελαύνω δίκη κύω κατά αὐτός ὑλακτέω . διό καί ὁ Πλάτος ἐν ὁ Γοργίας φημί ὅτι ἔχω τις σοφία ὁ κύω διακρίνω φίλος ἀπό ἐχθρός . καί ὁ διακρίνω δέ ἀλήθεια καί ψεῦδος μόνος φιλόσοφος . οὕτως καί ὁ πέμπτος τρόπος . ἕκτος δέ τρόπος ἀπό ὁ τέλος , ὥσπερ ὁ Ἡδονικός · τέλος γάρ ὁ εἰμί ὁ ἡδονά λέγω · ὅς ὁ φιλοσοφία κατάρχω Ἐπίκουρος , ὅς συνακμάζω ὁ Μένανδρος . οὗτος δέ ὁ Ἐπικούρειος καί μέχρι ὁ οὐράνιος Ἵστων ὁ πρόνοια , ἵνα μή πρᾶγμα ἔχω ὁ θέω περιεργάζομαι ὁ ὅδε . μιμνήσκω δέ ὁ δόξα οὗτος καί Μένανδρος ἐν ὁ ἐπιτρέπω , ἑνίζω φημί οἴομαι τοσοῦτος ὁ θεός ἄγω σχολή , ὡς ἀγαθός τε καί κακός κατά ἡμέρα νέμω ἕκαστος μικρός εἰμί ; οὗτος λέγω τέλος εἰμί ὁ ἡδονή , οὖον ὁ αἰσχρός δῆθεν ὁ διά Ἀφροδίσιος καί ἄλλος ἡδυπάθεια , ἀλλά ὁ ἀσχολία ὁ πάθος καί καταστηματικός , ὁ καθίστημι ὁ ψυχή ὥστε μή πάσχω | αἰσχρός τίς πάθος · οὐδέ γάρ ἡδονή τέλος ὁ φύσις · οὐδέ γάρ διά οὗτος ἐνεργέω ὁ φύσις , ἵνα ἥδομαι , ἀλλά συμπλέκω ἡδονά ὁ ἐνέργεια οἷος δελεάζω καί γοητεύω ἐγώ διά αὐτός πρός ὁ ἐπίμοχθος ὁ ἐνέργεια · ἐπίμοχθος γάρ μή πεινάω ἐσθίω καί μή διψάω πίνω . ὁ ἡδονή οὖν οὐ εἰμί τέλος , ἀλλά ἕπω ἤτοι συμπλέκω ὁ κατά φύσις ἐνέργεια , ὥσπερ ὁ σκιά ὁ ἐν φάος βαδίζω . οὕτως καί ὁ ἕκτος τρόπος . Ἕβδομος τρόπος ὁ ἐπωνυμία ὁ κατά φιλοσοφία αἵρεσις ὁ ὀνομάζω ἀπό τις συμβεβηκός , ὡς ὁ περιπατητικός ἀπό ὁ Πλάτων κατά περίπατος ὁ συνουσία ποιέω διά ὁ ἅμα ὁ Ψυχή ὁ σῶμα γυμνάζω . καί ὁ ἀνθρώπινος ἀναχωρέω διαδέχομαι ὁ σχολή αὐτός Σπεύσιππος ὁ υἱός ὁ Πρωτώνης ἀδελφός ὁ Πλάτων · οὐ τυγχάνω γάρ τηνικαῦτα πάρειμι ὁ Ἀριστοτέλης · μεταστέλλω γάρ εἰμί ὑπό Φίλιππος ἐν Μακεδονία ἐπί ὁ παιδεύω ὁ υἱός αὐτός Ἀλέξανδρος , ὅς παραλαμβάνω οὕτως ἐπιμελής παιδεύω ὁ βασιλικός ἐπιστήμη ὡς ἐπιλέγω ὁ Ἀλέξανδρος , ἡνίκα μηδείς ὠφελέω , ὅτι ὕω οὐ βασιλεύω · οὐδείς γάρ εὐεργετέω . καί ποτός ὁ ’ Ἀριστοτέλης εἶπον ὅτι ἤπειρος κόσμος κατά Δημόκριτος , ἐπιδακρύω φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ὅτι οὐδέ εἷς ὅλος κόσμος δύναμαι ἐπικρατέω . ἐκεῖθεν δέ ὑποστρέφω ὁ Ἀριστοτέλης διαδέχομαι ὁ σχολή ὁ Σπεύσιππος σύν Ξενοκράτης , καί ἀμφότερος λέγω περιπατητικός ὁ τόπος διαφέρω · ὁ μέν γάρ καλέω Λύκειος περιπατητικός , ὡς ὁ αριστοτελικός , ὁ δέ ἄλλος Ἀκαδημαικός περιπατητικός , ὡς ὁ ὁ Ξενοκράτης . ὁ χρόνος δέ , οἷ συμβαίνω , ἐκλείπω ὅς μέν ὁ ὄνομα ὁ τόπος καί καλέω περιπατητικός Χωρὶς ὁ Λύκειος . ὁ δέ Ξενοκράτειος ὁ ὁ ἐνέργεια ὄνομα ἐκλείπω καί καλέω Ἀκαδημαικός . περιπατητικός οὖν καλέω , οὐ ὅτι κατά περίπατος ἐξηγέομαι , ἀλλά ὅτι διαδέχομαι ὁ σχολή ὁ Πλάτων , διά μέσος Σπεύσιππος , κατά περίπατος ποιέω ὁ ἐξήγησις . οὗτος εἰμί ὁ ἑπτά τρόπος ὁ ἐπωνυμία ὁ κατά φιλοσοφία αἵρεσις . προστίθημι δέ καί ἐγώ καί ὁ αἴτιος ὁ εἰμί ἑπτά μόνος ὁ τρόπος καί μήτε πλείων μήτε μικρός . δεῖ οἶδα ὅτι ὀνομάζω ὁ κατά φιλοσοφία αἵρεσις ἢ ἀπό τυγχάνω , ὡς περιπατητικός , ἢ ἀπό διάνοια , ἢ ἀπό περιστατικός ἢ ἀπό προηγούμενος , καί ἀπό περιστατικός ἢ ὄνομα ἢ τόπος . καί εἰμί μέν ὄνομα , ὡς πλατωνικός , εἰμί δέ τόπος , ἢ χωριστής ἢ ἀχώριστος . καί εἰμί μέν ἀχώριστος , ποιέω ὁ ὁ πατρίς ἐπωνυμία , | εἰμί δέ χωριστής , ποιέω ὁ ἀπό τόπος ἐπωνυμία . ἀπό δέ προηγούμενος ἢ ἀπό ὁ τέλος , ὥσπερ ὁ ἡδονικός , ἢ ἀπό ὁ πρό τέλος κατασκευή , καί οὗτος ἢ γνωστικός ἢ ζωτικός . καί εἰμί μέν γνωστικός , ποιέω ὁ εφεκτικός , εἰμί δέ ζωτικός , ποιέω ὁ Κυνικός . οὗτος καί περί ὁ αἴτιος ὁ ἐπωνυμία . Δεύτερος εἰμί κεφάλαιος ὁ προτίθημι ὁ εἶπον ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα χίλιοι εἰμί ὁ ἀριθμός , ὡς Ἀνδρόνικος παραδίδωμι ὁ † ποιος ἑνδέκατος γίγνομαι διάδοχος . ὁ τοίνυν Ἀριστοτελικός σύγγραμμα ὁ μέν εἰμί μερικός ὁ δέ καθόλου ὁ δέ μεταξύ . μερικός δέ λέγω οὐ ἁπλόος ὁ πρός εἷς γράφω δυνατός γάρ καί καθολικός πρᾶγμα πρός εἷς γράφω · οὗτος γοῦν ὁ περι κόσμος πραγματεία καθολικός εἰμί προσφωνέω Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς ) , ἀλλά μερικός λέγω ὅσος περί εἷς καί μερικός καί πρός εἷς , ὥσπερ ὁ ἐπιστολή αὐτός · ὁ γάρ ἐπιστολή πρός εἷς εἰμί γράφω , ὅς ἐν ὀκτώ βιβλίον συνάγω Ἀρτέμων τις μετά Ἀριστοτέλης γίγνομαι . καί καθόλου δέ λέγω ὅσος περί πᾶς ὁ μονοειδής διαλαμβάνω , ὡς ὁ φυσικός ἀκρόασις φυσικός πᾶς καί ὁ περι οὐρανός καί ὁ περι γένεσις καί φθορά καί ὁ Μετέωρα πᾶς ὁ ἐν ὁ μετάρσιος τόπος ἵστημι . ὁ δέ μεταξύ ὅσος μήτε ὅς περί πᾶς μήτε περί εἷς ἀλλά περί πλείων διαλέγω , ὡς ὁ ἱστορία . δισσός δέ οὗτος , ὁ μέν πολιτικός ὡς ὁ πολιτεία , ὅς ἱστορέω ἐκ ὁ πολύς γῆ περιέρχομαι ἅμα Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς , ὅς ἐκδίδωμι κατά στοιχεῖον διακόσιοι πεντήκοντα εἰμί ὁ ἀριθμός , ὁ δέ φυσικός ὡς ὁ περι φυτός καί ζῷον ἱστορία . Ἰώ δέ καθόλου ὁ μέν εἰμί υπομνηματικός ὁ δέ συνταγματικά . καί υπομνηματικός μέν λέγω ἐν ὅς μόνος ὁ κεφάλαιος ἀπογράφω δίχα προοίμιον καί ἐπίλογος καί ὁ πρέπω ἔκδοσις ἀπαγγελία . ὁ δέ ὁ ὑπόμνημα ὄνομα παρά Πλάτων κεῖμαι ἐν ὁ Ἐπινομίς σύνοψις εἰμί ὁ νόμος · φημί γάρ ἐκεῖ περί ὁ νόμος ἀνέκδοτος μένω ὡς ἄρα φθάνω τις ὑπόμνημα αὐτός λαμβάνω . διό οὐδέ δεῖ ἐκ ὁ ὑπομνηματικός πιστόω ὁ Ἀριστοτέλης δόξα ὡς διόρθωσις ὑπομένω . ὁ δέ ὑπομνηματικός ὁ μέν μονοειδής ὁ δέ ποικίλος , μονοειδής μέν ὡς νομίζω ὁ περι ἑρμηνεία ὑπομνηματικός διά ὁ ἀσάφεια , πρίν γράφω ὁ φιλόσοφος Ἀμμώνιος εἰς αὐτός ὑπόμνημα καί δείκνυμι ὅτι καί προοίμιον ἔχω καί ἐπίλογος καί ὁ πρέπω ὁ ἔκδοσις ἀπαγγελία , ὁ δέ ποικίλος ὡς ὁ πρός εὔκαιρος αὐτός γράφω ἑβδομήκοντα βιβλίον περι σύμμικτος ζητέω | Μάτων Χωρὶς προοίμιον καί ἐπίλογος καί ὁ διαίρεσις . ὁ δέ συνταγματικός ὁ μέν εἰμί αυτοπρόσωπος , ὁ καί ακροαματικός λέγω , ὁ δέ διαλογικός , ὁ καί ἐξωτερικός λέγω . καί ὡς μέν αυτοπρόσωπος ἀντίκειμαι ὁ διαλογικός , ὡς δέ ακροαματικός ἀντίκειμαι ὁ ἐξωτερικός · πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὠφελέω βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης γράφω καί πρός ὁ ἐπιτήδειος ὁ φιλοσοφία ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον διό καί ακροαματικός λέγω , ὡς δήω αὐτός πάντως ἀκροάομαι · ὅθεν καί φυσικός ἀκρόασις , ἐπεί εὐδοκιμέω δοκέω ὁ Ἀριστοτέλης μάλιστα ἐν αὐτός καί δήω αὐτός πάντως ἀκροάομαι ὁ ἔχω ἐπί φιλοσοφία ) , γράφω δέ καί πρός ὁ ἀνεπιτήδειος πρός φιλοσοφία ὁ διαλογικός καί ἐν μέν ὁ ἀκροαματικός ἅτε δή πρός ἀνήρ μέλλω φιλοσοφέω διαλέγω <ανροαματικοιξ ἐν δέ ὁ διαλογικός πιθανός χράομαι λόγος . κατασκευάζω δέ ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή ἐν ὁ ἀκροαματικός διά αναγκαστικός λόγος κατασκευάζω , ἐν δέ ὁ διαλογικός διά πιθανός εἰκός · φημί γάρ ἐν ὁ περι Ψυχή ἀκροαματικός ὅτι ὁ ψυχή ἄφθαρτος · εἰμί γάρ εἰμί φθαρτός , ἐσθίω μάλιστα αὐτός φθείρω ὑπό ὁ ἐν ὁ γῆρας ἀμαύρωσις · τότε δέ ἀκμάζω ὁ σῶμα παρακμάζω , ὥσπερ οὖν παρακμάζω ὅτε ὁ σῶμα ἀκμάζω · ὁ δέ ὅτε δεῖ φθείρω ἀκμάζω ἄφθαρτος · ὁ ψυχή ἄρα ἄφθαρτος εἰμί . καί οὕτως μέν ἐν ὁ ἀκροαματικός . ἐν δέ ὁ διαλογικός φημί οὕτως · ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος , ἐπεί αὐτοφυής πᾶς ὁ ἄνθρωπος καί σπένδω χοή ὁ κατοίχομαι καί ὄμνυμι κατά αὐτός , οὐδείς δέ ὁ μηδαμός μηδαμῶς εἰμί σπένδω ποτέ ἢ ὄμνυμι κατά αὐτός . ὁ δέ Ἀλέξανδρος ἄλλος διαφορά λέγω ὁ ἀκροαματικός πρός ὁ διαλογικός , ὅτι ἐν μέν ὁ ἀκροαματικός ὁ δοκέω αὐτός λέγω καί ὁ ἀληθής , ἐν δέ ὁ διαλογικός ὁ ἄλλος δοκέω , ὁ ψευδής . ἀλλά , εἰμί Ἀλέξανοδρε , εἰμί εἶπον πρός αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος φιλόσοφος · ὁ γάρ ψεῦδος μέν αἱρέω , ἀφανίζω δέ ὁ ἀληθής , οὐ θεμιτός · ἐχθρός γάρ ἐγώ ἐκεῖνος ἀνήρ ὁμῶς ᾍδης πύλη , ὅς καί ἕτερος μέν κεύθω ἐν φρήν ἄλλος δέ ἐνέπω . οὗτος δέ εἶπον ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπεί ὁ λογικός ψυχή βούλομαι φθαρτός εἰμί , ὁ δέ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ διαλογικός μάλιστα δοκέω κηρύσσω ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή · ἵνα οὖν μή ἔχω ἐλέγχω ὁ Ἀριστοτέλης , διά οὗτος εἶπον ὁ τοιοῦτος διαφορά . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . ὁ διαίρεσις ὁ αυτοπρόσωπος κατά ὁ διαίρεσις γίγνομαι ὁ φιλοσοφία προστίθημι ὁ λογικός ἤτοι ὀργανικός · ὁ γάρ φιλοσοφία εἰς δύο διαιρέω ὁ αυτοπρόσωπος εἰς τρεῖς διαιρέω · οὗτος γάρ ὁ μέν εἰμί θεωρητικός ὁ δέ πρακτικός ὁ δέ λογικός ἤτοι ὀργανικός . καί ἕκαστος οὗτος εἰς τρεῖς διαιρέω · ὁ γάρ θεωρητικός εἰς τρεῖς διαιρέω , εἰς φυσιολογικός μαθηματικός θεολογικός , ὁ δέ πρακτικός εἰς ἠθικός οἰκονομικός πολιτικός , ὁ δέ λογικός εἰς ὁ πρό ὁ μέθοδος εἰς αὐτός ὁ μέθοδος καί εἰς ὁ ὑποδύω ὁ μέθοδος . ὁ οὖν φυσικός ὁ Ἀριστοτέλης ἢ περί ὁ σωματικός εἰμί ἢ περί ὁ ἀσώματος . καί εἰμί μέν περί ἀσώματος , ἢ περί ὁ χείρων ὁ σῶμα ἢ περί ὁ ἀγαθός . καί εἰμί μέν περί ὁ ἀγαθός ὁ σῶμα , ὡς ὁ περι ὁ Ψυχή αὐτός πραγματεία ὁ γάρ ψυχή ἀγαθός ὁ σῶμα φύω εἰμί ) , εἰμί δέ περί χείρων ὁ σῶμα , ὡς ὁ περι ὁ χρῶμα αὐτός ζήτημα · ὁ γάρ χρῶμα χείρων ὁ σῶμα καθίστημι , καθότι ἐν αὐτός ἔχω ὁ εἰμί . ὁ δέ περί ὁ σῶμα αὐτός φυσιολογία ἢ περί ὁ ὑπέρ ὁ σελήνη , ὡς ὁ οὐράνιος σῶμα καί ὁ περί οὗτος ζήτησις , περί γαλαξίας περί ἄστρον περί ἥλιος καί σελήνη , ἢ περί ὁ ὑπό σελήνη , καί οὗτος ἢ περί ὁ καθόλου ὁ ὁ σῶμα φύσις , ὡς ὁ περι γένεσις καί φθορά ζήτημα , ἢ περί ὁ μερικός . καί εἰμί μέν μερικός , ἢ ἔμψυχος ἢ ἄψυχος . καί εἰμί μέν ἔμψυχος , ὁ αἰσθητικός ἢ ἀναίσθητος . καί εἰμί μέν περί ἀναίσθητος ἔμψυχος , ὡς ὁ περι φυτός αὐτός ζήτημα , εἰμί δέ αἰσθητικός , καί οὗτος πάλιν ἢ περί ὁ καθόλου , ὡς ὁ περι ὁ ζῷον αὐτός ἱστορία , ἔνθα διαλέγω περί ὁ ἐν ὁ ζῷον πάθημα , περί γήρους καί νεότης , περί αὔξησις καί μείωσις οὗτος γάρ καθόλου εἰμί καί πᾶς ὁ ζῷον ὑπάρχω ) , ἢ αὖος κατά ἴδιος , ὡς περι ὁ κατά ὕπνος μαντικός · οὗτος γάρ μόνος ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω . εἰμί δέ πάλιν περί ὁ ὑπό σελήνη αὐτός φυσιολογικός ζήτημα , ὁ μέν ὑπέρ ὁ γῆ εἰμί ὁ δέ ἐν ὁ γῆ ὁ δέ ὑπό ὁ γῆ · καί εἰμί μέν ὑπέρ ὁ γῆ , ὡς ὁ μετεωρολογικός αὐτός , ἔνθα διαλέγω περί ὁ καπνώδης ἀτμίς καί αὐχμηρώδης , περί βροντή τε καί ἀστραπή καί νέφος καί περί ὁ διαίσσω κοσμητής , δαλός τε καί αἴξ καί ὁ ἄλλος εἶδος , εἰμί δέ ἐν ὁ γῆ , ὡς ὁ περι θάλασσα καί ποταμός καί πηγή πραγματεία , εἰμί δέ περί ὁ ὑπό ὁ γῆ , ὡς ὁ περι ὁ σεισμός καί χάσμα αὐτός ζήτησις . καί οὗτος μέν περί ὁ φυσιολογικός ὁ ’ Ἀριστοτέλης . ὁ δέ μαθηματικός αὐτός ὡς ὁ ὀπτικός καί μηχανικός αὐτός βιβλίον γράφω , θεολογικός δέ ὡς ὁ μετά ὁ φυσικός περί ἀρχή ζήτημα . οὗτος μέν ὁ διαίρεσις ὁ θεωρητικός . ὁ δέ πρακτικός ὁ μέν εἰμί ἠθικός ὁ δέ οἰκονομικός ὁ δέ πολιτικός . ἠθικός μέν ὡς ὁ Εὐδήμειος καί Νικομάχεια ὁ τε μικρός καί ὁ μέγας · ὁ μέν γάρ ὁ πατήρ προσφωνέω Νικόμαχος καί λέγω Νικομάχεια μέγας , ὁ δέ ὁ υἱός ὁμώνυμος ὁ πατήρ καί λέγω Ι Νικομάχεια μικρός . πολιτικός δέ ὡς ὁ πολιτικός σύνταγμα , ἐν ὅς διδάσκω πῶς δεῖ πολιτεύω . ἐν ὁ δύο λόγος ὁ πολιτικός ἀντιλέγω ὁ πολιτεία Πλάτων ἅτε ὁμοστοιχέω εἰμί ὁ πολιτεία · ἐν γάρ ὁ πολιτεία οὖον διδάσκω πῶς δεῖ πολιτεύω , ἀλλά πῶς ὁ πρό αὐτός πολιτεύω ἄνθρωπος . ἀλλά μήv καί οἰκονομικός εἰμί αὐτός γράφω βιβλίον , ὡς ὁ οἰκονομικός σύνταγμα καί περι συμβίωσις ἀνήρ καί γυνή , ἐν ὅς λέγω ἐκ τέσσαρες σχέσις συγκροτέω ὁ εὕω ἔχω οἶκος , πατήρ πρός τέκνον , ἀνήρ πρός γυνή , δεσπότης πρός δοῦλος , εἰσέρχομαι πρός ἔξειμι καί ὡς εἴρω ἐγώ ἐν ὁ ὁ Πορφύριος εἰσαγωγή προλέγω . οὗτος καί ὁ ὁ πρακτικός διαίρεσις . To δέ λογικός καί αὐτός εἰς τρεῖς διαιρέω , εἰς ὁ πρό ὁ ἀπόδειξις ἤγουν μέθοδος καί εἰς αὐτός ὁ ἀπόδειξις καί εἰς ὁ ὑποδύω ὁ ἀπόδειξις . καί ὁ μέν πρό ὁ μέθοδος καί ὁ ἀπόδειξις εἰμί ὁ τε κατηγορία καί ὁ περι ἑρμηνεία καί ὁ Πρότερος ἀναλυτικός , ὁ δέ αὐτός ὁ μέθοδος ὁ ἀπόδειξις διδάσκω εἰμί ὁ δύο ἀναλυτικός , ὁ oe ὑποδύω αὐτός ὁ ἀπόδειξις εἰμί ὁ τοπικός , ὁ Ρητορικός τέχνη , ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 καί ὁ περι ποιητικός · πέντε γάρ εἰμί εἶδος ὁ συλ - λογισμός , ἀποδεικτικός διαλεκτικός ῥητορικός σοφιστικός ποιητικός . καί εἰκότως , ἐπεί καί ὁ πρότασις ὅθεν λαμβάνω πέντε εἰμί · ἢ γάρ πάντῃ ἀληθής εἰμί ὁ πρότασις καί ποιέω ὁ ἀποδεικτικός . ἢ πάντῃ ψευδής καί ποιέω ὁ ποιητικός ὁ μυθώδης , ἢ πῇ μέν ἀληθής πῇ δέ ψευδής , καί οὗτος τριχῶς · ἢ γάρ μᾶλλον ἀληθεύω κακός δέ ψεύδω καί ποιέω ὁ διαλεκτικός συλλογισμός , ὁ πλέω ἔχω ὁ ψεῦδος ὁ ἀληθής καί ποιέω ὁ σοφιστικός , ἢ ἐπίσης ἔχω ὁ ἀληθής ὁ ψεύδω καί ποιέω ὁ ῥητορικός . ὅθεν καί στάσις παρά μόνος ὁ ῥήτωρ διά ὁ ἐξισάζω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος · ὅς γάρ ἐκτελέω χρεία ὁ στάθμη ὁ τέκτων διακρίνω ὁ εὐθύς ἀπό ὁ καμπύλος καί παρά ὁ οἰκοδόμος ὁ βαρύλλιον διακρίνω ὁ ὀρθός ἀπό ὁ κλίνω , οὕτως ὁ λογικός ὄργανον εἰμί ὁ φιλοσοφία διακρίνω ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος καί ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός , ἵνα μή ψευδής δοξάζω μηδέ κακός διαπράσσω . οὗτος ἔχω καί ὁ πάρειμι πρᾶξις . ἐπεί πολύς εἰμί ὁ Ἀριστοτελικός βιβλίον γιγνώσκω διά εἷς διαίρεσις καί διά οὗτος οὐ οἶδα τίς μέν πρῶτος τίς δέ μετέπειτα τίς δέ ὑστάτιος μεταχειρίζω , φέρω τρεῖς τις ζητέω , τίς ὁ ἀρχή ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα , τίς ὁ τέλος , τίς ὁ μεταξύ ὁδός . οὗτος δέ ζητέω οὖον μόνος διά ὁ πλῆθος αὐτός ἀλλά καί διά ὁ διαφωνία ὁ ἀρχαῖος · ὁ μέν γάρ λέγω ὅτι δεῖ ἀπό ὁ φυσικός ἄρχω , ὁ δέ ἀπό ὁ λογικός , ἄλλος δέ ἀπό ὁ ἠθικός , ἕτερος δέ ἀπό ὁ | μαθηματικός · βοηθός γάρ ὁ Σιδώνιος ἀπό ὁ φυσικός λέγω , Ἀνδρόνικος δέ ὁ Ῥόδιος ὁ περιπατητικός ὁ ἑνδέκατος διάδοχος ὁ Ἀριστοτέλης σχολή ἀπό ὁ λογικός λέγω , ὁ δέ πλατωνικός οἷ μέν ἀπό ὁ ἠθικός ὁ δέ ἀπό ὁ μαθηματικός . καί πᾶς ὁ οἰκεῖος δόξα κατασκευάζω · ὁ γάρ λέγω ὅτι δεῖ ἀπό ὁ ἠθικός ἄρχω λέγω ὅτι δεῖ πρότερος κοσμέω ὁ ἠθικός προκαθαίρω ὁ ψυχή ἀπό ὁ μοχθηρός ἠθέω , ἵνα καθαρός εἰμί καθαρός προσομιλέω ὁ φιλοσοφία · ῾ μή καθαρός γάρ καθαρός ἐφάπτω οὐ θεμιτός κατά ὁ Πλάτων φωνή , ὡς καί ὁ ἰατρικός φημί ὗτος ῥέω καθαρός ὁ σῶμα ὁπόσος ἄν τρέφω , μᾶλλον εἄν βλάπτω ὕλη ὑποβάλλω ὁ κακοχυμία , καί ὡς οὐ εἰμί ὁράω λημάω ἢ φλεγμαίνω ἀκριβολογέω ὁ ὁρατής , οὗτος καί ὁ ὁ μοχθηρός δόγμα προκαταλαμβάνω ὁ ψυχή ἐπιχειρέω διδάσκω μείζων ἀρχή αὐτός ψευδοδοξία παρέχω , καί ἀπαίδευτος οὐ ὁ μηδείς εἰδοί ἀλλά ὁ ὁ ἐν ἑαυτοῦ παῖς μή καταστέλλω · εἰμί γάρ παῖς ἐν ἐγώ καί γέρων εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ ἄλογος ψυχή , ὅς δεῖ παιδεύω · ὅθεν καί παιδεία εἴρω ὁ ἀναγωγή ὡς ὁ εἰμί ἐγώ παῖς εἰμί καταστολή , καί παιδεύω παρά Πλάτων οὐ ὁ πολύς εἰδοί καί ῥέω χρῆσις ἀλλά ὁ ὁ ἐν ἑαυτοῦ παῖς καταστέλλω ἔχω · διό φημί αὐτός ὅτι ’ φιλόσοφος ἐγώ καλέω ὁ εὕω ζῶ , κἀν μήτε γράμμα μήτε νέος ἐφίστημι , ὁ περισπούδαστος ὁ Ἀθηναῖος , γράμμα μέν διά ὁ σοφία , νέος δέ διά ὁ ναυμαχέω . οὕτως μέν οὗτος . ὁ δέ ἀπό ὁ φυσικός λέγω ἄρχω λέγω ὅτι ὁ μαλακός εἰμί ὡς σύντροφος ἐκ παῖς ψηλαφάω ὑπό ἐγώ , οἷος σάρξ φλέψ νεῦρον , καί ὅτι ὁ ἰατρός ἄρχω ὁ θεραπεία ἀπό ὁ μαλακός ἄρχω φάρμακον , ὅτι μάλιστα δοκέω Ἀριστοτέλης εὐδοκιμέω ἐν ὁ φυσικός αὐτός πραγματεία . οὕτως καί οὗτος . ὁ δέ λέγω ὅτι δεῖ ἀπό ὁ μαθηματικός ἄρχω φημί ὅτι δεῖ οὗτος πρῶτος ἀναγιγνώσκω διά ὁ θάρσος ὁ ἀπόδειξις οὗτος γάρ κύριος μανθάνω , ὁ δέ εἰκάζω ἤ2 μανθάνω ) , καί ὅτι ἐν οὗτος διδάσκω πῶς δεῖ μανθάνω , ὅτι γραμμικός ἀνάγκη , οὐ ἀξιοπιστία πρόσωπον ἀναπαύω , καί διά Πλάτων ἐπιγράφω πρό ὁ μουσεῖον ῾ ἀγεωμέτρητος μηδείς εἰσέρχομαι οἷ δέ λέγω ὅτι δεῖ ἀπό ὁ λογικός ἄρχω φάσκω ὅτι ὄργανον ὁ λογικός καί δεῖ πρῶτος οἶδα ὁ ὄργανον καί εἶτα οὕτως ποῦ δεῖ χράω ὁ ὄργανον · οὗτος γάρ καί ἐπί βάναυσος τέχνη ἔχω · ὁ γάρ φοιτάω εἰς τέκτων πρῶτος μανθάνω ὁ ὄργανον , οἷος τρύπανον τέρετρον , καί εἶτα οὕτως ἄρχω αὐτός ὁ τεκτονικός . οὕτως μέν οὖν καί οὗτος . | φέρω δέ ἐγώ εἶπον ἀληθής πόθεν δεῖ ἄρχω . ἐσθίω τοίνυν ἄρχω ἐγώ ἀπό ὁ ἠθικός διά ὁ λέγω δήω ἀπό ὁ ἠθικός ἄρχω · οὗτος γάρ δριμύς οὐδείς ἔχω . ἀλλά ἐπεί διδάσκω ὁ ἦθος οὐ ἐκ συνήθεια καθάπερ ὁ πλήσσω νέμω ζῷον , δήω ἄρχω ἀπό ὁ λογικός , μηδέ οὕτως ἀμελέω ὁ ἠθέω ἀλλά ἀμῶς αὖος κοσμέω διά παραίνεσις ἐγγράφω ἢ ἄγραφος , οἷος εἰμί ὁ Ἰσοκράτης , ἵνα ἑτοῖμος εὑρίσκω ὁ λόγος ὁ ὅς τίς ἀκριβῶς παγιόω ἐν αὐτός · ἰστέον γάρ ὅτι ὁ φιλοσοφία εἰς ὁ θεωρητικός καί ὁ πρακτικός διαιρέω καί ὁ μέν θεωρητικός περί ὁ ἐν λόγος ἀληθής καί ψεῦδος καταγίγνομαι ὁ δέ πρακτικός περί ὁ ἐν πρᾶξις ἀγαθός καί κακός , παρέρχομαι ὁ συλλογισμός ὄργανον κόσκινον δίκη οἷος ἐκλογή καί ἀπεκλογή , ἵνα ἐν μέν θεωρία ἐκλέγω ὁ ἀληθής ἐν δέ πρᾶξις ὁ ἀγαθός , ἀποκλείω δέ καί ὁ ψεῦδος καί ὁ κακός , ἵνα μήτε ψευδής δοξάζω μήτε κακός διαπράσσω . καί εἰμί εἰμί ἐν ὁ Πλάτων χρόνος ὁ διαλεκτική , οὐ ἄν ἐπιγράφω ὁ Πλάτος πρό ὁ οἰκεῖος μουσεῖον ἀγεωμέτρητος μηδείς εἰσέρχομαι , ὁπότε καί οὗτος ἐνδείκνυμι ὁ δύναμις αὐτός ἐν ὁ σοφιστής λέγω γυμνάζω σαυτοῦ διά ὁ καλέω παρά πολύς ἀδολεσχία , ἠώς ἔτι νέος εἰμί , ἐπεί διαφεύγω σύ ταλήθης ᾿ , ἀδολεσχία καλέω ὁ ἀποστασία ὁ πρᾶγμα ἤγουν ὁ λογικός · καί γάρ Ἀριστοτέλης ἐν εἷς λογικός ἀντί ὁ πρᾶγμα εἰσφέρω οὗτος ὁ στοιχεῖον , ἄλφα βῆτα γάμμα , καί διά οὗτος διδάσκω ὁ συμπλοκή ὁ συλλογισμός · διό συνεχῶς αὐτός χράω ἐν ὁ λογικός οἷος ἀδολεσχία τις ποιέω ἑκάστοτε ὁ αὐτός λέγω . οὗτος καί ἐγώ καί πόθεν δεῖ ἄρχω εἶπον . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . ἐπεί δείκνυμι ἐγώ ὁ λόγος ὅτι δεῖ ἀπό ὁ λογικός ἄρχω προ - κοσμέω ὁ ἦθος , ἵνα καθαρός εἰμί καθαρός προσομιλέω ὁ φιλοφίᾳ , ἔτι δέ ὁ φιλοσοφία διαιρέω εἰς τε ὁ θεωρητικός καί πρακτικός ὁ λογικός οἷος κόσκινον τίς εἰμί , ὡς προεῖπον , ἐκλέγω ἀπό μέν ὁ θεωρητικός ὁ ἀληθής ἀπό δέ ὁ πρακτικός ὁ ἀγαθός , ἀπεκλέγω δέ καί ὁ ψεῦδος ὁ θεωρητικός καί ὁ κακός πάλιν ὁ πρακτικός , ἵνα μήτε ψευδής δοξάζω μήτε κακός διαπράσσω , ἔχω ὁ λογικός διακρίνω , ἤγουν ὁ ἀπόδειξις , ὅστις εἰμί ὁ εἰμί ὁ Ἐρμαϊκός μῶλυς , ὅστις ὁπλίζω οὖον θέλγω ὑπό ὁ Σειρήν ὁ ἑτερόδοξος αἵρεσις ὁ φιλοσοφία , ὥσπερ ὁ Ὀδυσσεύς , ὁ ἑταῖρος αὐτός σεύω ὑπό ὁ ὁ Κίρκη φάρμακον , ὁ δέ ὁ ἀποδείκνυμι μή ὁπλίζω γίγνομαι ὗς Βοιωτία · συνάγω οὖν ὁ λόγος ὅτι δεῖ ἀπό ὁ λογικός ἄρχω ὁ ἦθος πρότερος κοσμέω . καί ἐπεί | συνεχῶς περί ὁ ἀρχή ζητέω , ὁ δέ ἀρχή πάντως τέλος εἰμί ἀρχή , φέρω περί ὁ τέλος ζητέω , ἐπεί καί τέταρτος κεφάλαιος εἰμί ὁ προτίθημι ζητέω τίς ὁ τέλος , καί ὅτι γιγνώσκω τίς ὁ τέλος πρόθυμος γίγνομαι . ὁ δέ μή γιγνώσκω ὁ τέλος τυφλός ἔοικα βαδίζω καί φέρω οἷ μή δεῖ . τέλος τοίνυν ὁ Ἀριστοτελικός φιλοσοφία ὁ γιγνώσκω ὅτι πᾶς εἷς εἰμί ἀρχή · ἀποδεκτέος γάρ μᾶλλον ἐπί θεός ὁ εἴρω ἤ2 ἐπί βασιλεύς , ὡς παρά ὁ ποιητής οὐ ἀγαθός πολυκοιρανία . ὅτι δέ εἷς πᾶς ἀρχή δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός θεολογέω οὕτως · ὁ ἀρχή ἢ εἷς ἢ πολύς · καί εἰμί μέν εἷς , ἔχω ὁ ζητέω , εἰμί δέ πολύς , ἢ τάσσω ὁ ἄτακτος . ἀλλά εἰμί μέν ἄτακτος , ἄτακτος ὁ ἐκ αὐτός καί οὐκέτι κόσμος ὁ κόσμος ἀλλά ἀκοσμία , καί εἰμί ὁ παρά φύσις ὁ κατά φύσις μή εἰμί . εἰμί δέ τάσσω , ἢ ὑπό ἑαυτοῦ τάσσω ἢ ἔξωθεν ὑπό τις αἴτιος · ἀλλά εἰμί μέν ὑπό ἑαυτοῦ , ἔχω τίς κοινός ὁ συνάπτω αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀρχή , εἰμί δέ ὑπό ἔξωθεν τις αἴτιος , πάλιν ἢ εἷς ἢ πλείων . καί εἰμί μέν εἷς , ἐντεῦθεν εἷς εἰμί ὁ ἀρχή , εἰμί δέ πλείων , ἢ τάσσω ὁ ἄτακτος . οὖον παύω ὁ αὐτός πολλάκις ἀνακυκλέω καί ἐπί ἤπειρος , ὁ ἤπειρος δέ μή εἰμί , εἷς ἄρα ὁ πᾶς ὁ ἀρχή . ὅς καί ἄλλως · ὅτι ὁ ἀρχή ἢ εἷς ἢ πολύς . καί εἰμί μέν πολύς , ὁ ὁ αὐτός παράγω ἢ ἕτερος . καί εἰμί μέν ὁ αὐτός , περίεργος ὁ εἷς ὁ ἄλλος πᾶς παράγω καί περισσός ὁ εἷς , εἰμί δέ ἕτερος , ἀτελής ἑκάτερος · λείπω γάρ ὅδε ὁ παράγω ὑπό ὅδε . οὐδείς δέ ὁ θέω ἀτελής οὐδέποτε · εἷς ἄρα ὁ πᾶς ἀρχή . καί οὗτος βούλομαι ποιητικός εἰμί οὐράνιος καί ὁ ὑπό ὁ σελήνη · εἰμί γάρ καί ἅμα θεός ἅμα κόσμος , ἀλλά οὖν κατά αἴτιος προυπάρχω ὁ θεός ὁ κόσμος , καί οὐ ἐκ ὁ αὐτόματος ὁ κόσμος ἀλλά ὁ θεός ἔχω αἴτιος , ὥσπερ καί ὁ ἥλιος ὁ οἰκεῖος φάος προυπάρχω κατά αἴτιος . εἰμί δέ τις εἴρω ὅτι πολύς ἀρχή κατά Ἀριστοτέλης ὅσος γάρ ὁ κύκλος κινέω , τοσοῦτος καί ἀκίνητος · λέγω γάρ ὁ ἑπτά σφαῖρα ἑπτά νόος ἐφίστημι καί κινέω , αὐτός δέ ἀκίνητος εἰμί ) , ἀλλά καί οὕτως εἷς ἀρχή · ἐξαρτάω γάρ εἰμί πᾶς ὁ ὑποβαίνω νόος ὁ εἷς ὁ κινέω ὁ ἀπλανῆ . εἰμί δέ εἴρω ὅς διά τίς ὁ νόος λέγω ὁ πρῶτος ἀρχή καί μή ὁ ἀγαθός , ὡς ὁ Πλάτων , ἐπίσταμαι ὅτι καί μετά ὁ φυσιολογικός θεολογέω εὐθύς ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός πραγματεία εὔλογος ὁ νόος φυσικός ἀρχή εἶπον , ἐπεί οἶδα καί αὐτός ὁ ἀγαθός ὁ εἷς ὁ εἰμί ἀρχή , ὡς δηλόω ὁ προοίμιον ὁ ἠθικός αὐτός πραγματεία ἔχω οὕτως ἅπτω τέχνη καί πᾶς μέθοδος ἔτι δέ πρᾶξις τε καί προαίρεσις ἀγαθός | τις ἐφίημι δοκέω διό καί καλῶς ἀποφαίνω ὁ ἀγαθός , ὅς πᾶς ἐφίημι . ἰστέον δέ ὅτι ἀεί θεολογέω ὁ Ἀριστοτέλης φυσιολογέω εἰμί γάρ καί περί κινέω ὁ φυσιολογία περί δέ ἀκίνητος ὁ θεολογία , ἀλλά οὖν ὁ ἀκίνητος , φημί , ὁ διά κίνησις εἰμί αἴτιος ) , ὥσπερ ἀνάπαλιν ὁ Πλάτος ἀεί φυσιολογέω θεολογέω , πανταχοῦ παρεγκυκλέω ὁ δόγμα ὁ ἰδέα . ἐν ὅς καί ὁ τέταρτος κεφάλαιος . Πέμπτος δέ κεφάλαιος εἰμί , ἐν ὅς ζητέω τίς ὁ μεταξύ ὁδός . δεῖ δέ οἶδα ὅτι πέντε εἰμί βαθμός ὁ φιλοσοφία , λογικός ἠθικός φυσικός μαθηματικός θεολογία . ἄκρος μέν ἐν οὗτος δύο , λογικός καί θεολογία , μέσος δέ ὁ λοιπός . καί οὗτος ὁ μέν περιρραντήριον καί θείωσις ἔοικα , ὁ δέ προτέλεια καί αὐτός ὁ μύησις · περιρραντήριον μέν γάρ καί θείωσις ἔοικα ὁ ἠθικός ἀποκαθαίρω ὁ ψυχή ὁ μοχθηρός δόγμα , ἵνα τάσσω εἰμί καθαρός εἰμί καί καθαρός προσομιλέω ὁ φιλοσοφία ( ὁ γάρ τάξις πρός ὁ εἷς , ὁ δέ ἀταξία πρός ἰός πλῆθος ) , προτέλεια δέ ἔοικα ὁ φυσικός · εἰμί γάρ καί ἀκίνητος ζητέω ἐν ὁ θεολογία κινέω δέ ἐν ὁ φυσιολογία , ἀλλά οὖν κίνησις αἴτιος ὁ θεῖον καί ἐκ ὁ κινέω εἰς ἔννοια ἔρχομαι ὁ νοητός · ὁ γάρ ἀφανής ἐκ ὁ φανερός ταχύς ἔχω ὁ διάγνωσις . αὐτός δέ ὁ τέλειος ἔοικα ὁ μαθηματικός ὥσπερ κλῖμαξ τις καί γέφυρα διαβιβάζω ἐγώ ἀπό ὁ πάντῃ ἔνυλος ἐπί ὁ πάντῃ ἄυλος . οὗτος δέ πάντως ὅλος τέμενος ὁ Ἀριστοτέλης φιλοσοφία , ὁ δέ λογικός τριγχός δίκη φρουρέω ὁ ἐν αὐτός θεώρημα . ἐν ὁ πάρειμι πρᾶξις ζητέω ὁ ἕκτος καί ἕβδομος κεφάλαιος · ἥκω γάρ σύ τε καί ἐγώ ἐξετάζω . ζητέω δέ ἐν ὁ ἕκτος κεφάλαιος ὁποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἀκροατής ὁ τε βίος καί ὁ γνῶσις , ἐν δέ ὁ ἕβδομος ὁποῖος δεῖ καί ὁ ἐξηγητής . ἵστημι τοίνυν ὁ μέν ἀκροατής κατά ζωή τάσσω καί μικρός κόσμος , ἵνα διά μέν ὁ ἐν αὐτός τάξις ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή γιγνώσκω ὁ γάρ τάξις πρός ὁ εἷς ὁ δέ ἀταξία πρός ὁ πλῆθος ) , διά δέ ὁ ἐν αὐτός μικρός κόσμος ὁ ὅλος κόσμος ἐπιγιγνώσκω . εἰμί δέ μικρός κόσμος , εἰμί ὥσπερ ἐν ὁ κόσμος ὁ ἀγαθός ὁ χείρων ἄρχω · αἰσχρός γάρ ἀνήρ τις ἢ μόριον κρατέω ὑπό ὁ χείρων , ὅς φημί ὁ Πλάτος , διό κρατέω μέν ὁ λόγος ὁ θυμός ὁ θυμός δέ ὁ ἐπιθυμία · κοσμέω γάρ ὁ μέν λόγος φρόνησις ὁ ἀνδρεία ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ σωφροσύνη · οὗτος γε εὕω ἔχω καί ἰδιοπραγέω ἐπιφαίνω ὁ δικαιοσύνη , οὐ ἐν ὅδε ὁ μόριον εἰμί ὁ Ψυχή ἢ ὅδε ἀλλά οἷος ἁρμονία τις εἰμί οὗτος καί ὁ ἐπιγίγνομαι εἶδος . τοιοῦτος μέν ἵστημι κατά ζωή . κατά δέ γνῶσις ἵστημι ἀκριβής μή ἐπαναπερὶ παύω | ὁ ἀξιοπιστία ὁ πρόσωπον · ὁ γάρ τοιοῦτος μή πιστεύω ὡς τυγχάνω ὁ παλαιός ἄλλος τρόπος πιστεύω · πιστεύω γάρ Σωκράτης λέγω ὅς Σωκράτης μέν ὀλίγος φροντιστέον ὁ ἀλήθεια δέ Πολύα καί Ἀριστοτέλης λέγω ἐν ὁ ἠθικός φίλος μέν ὁ ἀνήρ , φίλος δέ καί ὁ ἀλήθεια · ἄμφω δέ φίλος εἰμί αἱρετέος μᾶλλον ὁ ἀληθής . καί διά ἄλλος δέ αἴτιος ἵστημι ἀκριβής , ἐπεί ἐκ ὁ αὐτός πάθος γίγνομαι μισολογία καί μισανθρωπία , ὅς φημί ὁ Πλάτος ἐν ὁ Φαίδων , ἐκ ὁ ῥᾳδίως πιστεύω ἢ ἦθος ἢ λόγος · καί ὁ εἰσοικίζω γάρ τις ὡς χρηστός ἦθος ἔχω ἐπί αὐτόφωρος καταλαμβάνω ὅτι φαῦλος εἰμί ὁ λοιπός μισάνθρωπος γίγνομαι , καί ὁ πιστεύω λόγος τις ὡς ἀρραγής τελευταῖος δέ ὁράω αὐτός ὑπό ὁ διαλεκτική ταράσσω ὁ λοιπός μισόλογος γίγνομαι . ἵνα ἐν μήτε μισόλογος γίγνομαι μήτε μισάνθρωπος , δήω ἐγώ ὁ ἀκροατής ἀκριβής εἰμί καί μή ἀνέχω ὁ ἀποτάδην λόγος , ἀλλά ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ κατά πεῦσις καί ἀπόκρισις λόγος διά Σωκράτης λέγω πάλιν ὅτι ἵημι μή σύ σεαυτοῦ λέγω ἀκούω , ἄλλος λέγω μή πιστεύω , οὗτος εἰμί εἰμί μή σύ ὁ δίδωμι ὁ πρότασις καί ἐκ ἀνάγκη ὁ συμπέρασμα δίδωμι , ἄλλος μή πιστεύω · ὅς γε ὁ σπέρμα δίδωμι ὁ φύω ὁ κακός αἴτιος εἰμί . εἰμί δέ εἶπον πρός ὁ ἔξωθεν ἐπιχειρέω λέγω ὁ συμπέρασμα ἄλλος δίδωμι ὁ πρότασις ὕπος ἄν σῦς ἐγώ λέγω ὅς ἐγώ χρή λέγω , καί πρός ὁ δίδωμι ὁ πρότασις ἀγανακτέω δέ ἐπί ὁ συμπέρασμα ὅτι ῾ σύ οὗτος , οὐ ἐγώ κλύω . δεῖ αὐτός μή εἰμί δύσερις καί φιλόνεικος · ὅς γάρ ὁ ἐναργής μάχομαι , φημί ὁ Ἀριστοτέλης , ἰάομαι ἢ κόλασις δήω · εἰμί γάρ εἰδοί ἀντιλέγω ὁ ἀλήθεια , κόλασις , εἰμί δέ ἀγνοέω , αἴσθησις . τοιοῦτος μέν ὁ ἀκροατής . ὁ δέ ἐξηγητής ἵστημι ἅμα ἐξηγητής καί Ἐπιστήμων . εἰμί δέ ἐξηγητής μέν ἔργον ὁ ἀνάπτυξις ὁ ἀσαφής ἐν ὁ λέγω , ἐπιστήμων δέ ὁ κρίσις ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος , ἤτοι ἀνεμία καί γόνιμος . δεῖ αὐτός μή συμμεταβάλλω ὅς εἄν ἐξηγέομαι δίκη ὁ ἐν σκηνή εἰμί καί διάφορος πρόσωπον ὑποδύομαι διά ὁ μιμέομαι διάφορος ἦθος , καί Ἀριστοτελικός μέν γίγνομαι ὁ ὁ Ἀριστοτέλης ἐξηγέομαι καί λέγω ὅτι οὐ γίγνομαι φιλόσοφος τοιοῦτος , πλατωνικός δέ ἐξηγέομαι πλατωνικός γίγνομαι καί λέγω ὅτι οὐ γίγνομαι κατά Πλάτων φιλόσοφος . δεῖ αὐτός μή ἐκ πᾶς τρόπος βιάζομαι καί λέγω ὅτι πάντως ἀληθεύω ὁ ἀρχαῖος ὅς ἐξηγέομαι , ἀλλά πανταχοῦ ἐπιλέγω φίλος ὁ ἀνήρ , φίλος δέ καί ὁ ἀλήθεια , ἄμφω δέ φίλος πρόκειμαι φίλος ὁ ἀλήθεια . δεῖ αὐτός μή συμπάσχω αἵρεσις τις , ὅς πάσχω Ἰάμβλιχος · οὗτος γάρ προσπάσχω ὁ Πλάτων συνδίδωμι ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι οὐ ἀντιλέγω ὁ Πλάτων διά ὁ ἰδέα . δεῖ αὐτός μή ἀντιπάσχω αἵρεσις , ὥσπερ Ἀλέξανδρος · οὗτος γάρ ἀντιπάσχω ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή ὁ λογικός ὁ εἴρω ῥῆσις ἐν ὁ ἀθάνατος ὁ ψυχή πειράω πᾶς στροφή περιστρέφω . δεῖ αὐτός πᾶς οἶδα ὁ Ἀριστοτέλης , ἵνα σύμφωνος δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης ἑαυτοῦ ὁ Ἀριστοτέλης διά ὁ Ἀριστοτέλης ἐξηγέομαι . δεῖ αὐτός πᾶς οἶδα ὁ Πλάτων , ἵνα σύμφωνος ἑαυτοῦ ὁ Πλάτων ἀποδείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ Πλάτων εἰσαγωγή ποιέω . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . ὄγδοος κεφάλαιος ὁ προτίθημι ὁ ζητέω τίς ὁ εἶδος ὁ Ἀριστοτέλης ἀπαγγελία . οὐ εἷς τοίνυν οὗτος , ἀλλά διάφορος , εἰμί μηδέ ἄν εἶπον τις ἄλλος τρόπος εἷς ὁ πανταχοῦ πρόσφορος εἰμί αὐτός ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα · ὡς γάρ πρόσφορος δοκέω εἷς εἰμί · παντοῖος γάρ πρᾶγμα ἅπτω ὁ Ἀριστοτέλης παναρμόνιος εἶδος λόγος ἐπιτηδεύω , συμμεταμορφόω ἀεί ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα . διό ἐν μέν ὁ μερικός , φημί δέ ὁ ἐπιστολή , εἰμί σύντομος , κοινός ἅμα καί ἴδιος , κοινός μέν , ἐπεί οὐδείς διαφέρω ἐπιστολιμαῖος χαρακτήρ ὁ κοινός διάλεκτος ἢ ὁ ἔγγραφος εἰμί καί πρός ἄπειμι , ἴδιος δέ , ἵνα μή εἰς ἰδιωτισμός ἐμπίπτω . διό καί ὁ Ἑρμογένης ἐν ὁ Ἑητορικῇ τέχνη φημί τάτος κοινός καινός καί ὁ καινός κοινός . ὁ γάρ κοινός ἐνθύμημα δεῖ ξενοπρεπής λέξις φράζω , ἵνα μή καταφρονέω διά ὁ χαμαίζηλος ὁ λέξις , ὁ δέ καινός πάλιν καί ξενοπρεπής ὁ ἐνθύμημα δεῖ κοινός λέξις φράζω , ἵνα βαθύς εἰμί νοέω . ἀλλά καί δριμύς εἰμί · ὅτι γάρ δριμύς , δηλόω αὐτός εἷς ἐπιστολή · μετά γάρ θάνατος Σωκράτης ὑπεξέρχομαι Ἀθῆναι καί διατρίβω ἐν Χαλκίς ἀνακαλέω ὑπό Ἀθηναῖος ἐπανέρχομαι , καί μή πείθω ἀντιγράφω οὕτως οὖον μή ἐάω Ἀθηναῖος δίς ἁμαρτάνω εἰς φιλοσοφία , παρά ὅς ὄγχνη ἐπί ὄχνη γηράσκω , σῦκον δέ ἐπί Συκώι . διά δέ ὁ ὕω δέ ἐπί Συκώι αἰνίζω ὁ συκοφάντης πολύς εἰμί Ἀθήνησι καί ἀεί δέχομαι ἑαυτοῦ καί μηδέποτε λήγω . Ἐ δέ ὁ μεταξύ , φημί δέ ὁ διττός ἱστορία , ἀκριβής καί διαρθρόω , ὅσπερ μάλιστα ἁρμόζω ὁ ἱστορία · οὖον γάρ εἰμί ὡς ἐπί ὁ ἄλλος ἔξωθεν ἐπιχειρέω , οὗτος καί ἐπί ὁ ἱστορία . ἐν δέ ὁ καθόλου ἐν μέν ὁ διαλογικός , ὁ καί ἐξωτερικός , σαφής ὡς πρός ὁ ἔξω φιλοσοφία διαλέγω , ὡς δέ ἐν διαλεκτικός ποικίλος ὁ μίμησις , Ἀφροδίτη ὄνομα ] γέμω καί Χαρίτων ἀνάμεστος . ἐν δέ ὁ καθόλου ὁ αὐτοπροσωπέω , ] ὁ καί ἀκροαματικός , κατά μέν ὁ λέξις ἀσαφής · γίγνομαι δέ ὁ ἀσάφεια διά ὁ ὀνοματοποιέω , ὡς ὅταν λέγω κατηγορία οὖον ὁ ἐπί ἔγκλημα δίκη , ὡς ἔθος , ἀλλά ὁ γενικός , ὡς ἔθος ἔχω ἀεί κατηγορέω καί μηδέποτε ὑπόκειμαι , καί κεφαλωτός καί πηδαλιωτός καί πτερωτός , ὡς ἡνίκα λέγω * * , ἢ πάλιν τόπος , ὡς ἡνίκα λέγω οὖον ὁ πέρας ὁ περιέχω κατά ὅς περιέχω ὁ περιέχω , ὡς ὁρίζω ἐν ὁ φυσικός , ἀλλά ὁ ἐπιχείρημα ὁ πολύς ἐπιχείρημα περιεκτικός , καί ἑρμηνεία , ὡς ἡνίκα λέγω ὁ ἀκαλλώπιστος λέξις ἐν ὁ περι ἑρμηνεία . ἀλλά καί ἄλλως ἀσαφής εἰμί · ἀπορέω γάρ οὐ εὐθύς ὁ λύσις τίθημι παράλληλος , ἀλλά ἐπισυνάπτω δύο καί τρίτος ἀπορία καί οὗτος διά ὁ λύσις ὁ τρίτος ἀπορία λύω ὁ πρῶτος ἀπορία . ἐν δέ ὁ διάνοια οὐ ἐξίστημι ὁ φαίνω · διό δυσωπέω ἀεί καί καταναγκάζω ὁ ἀκροατής ἐκ ὁ ἐνάργεια ὁ φαίνω . καί ὁ δείκνυμι αὐτός διά ὁ λόγος επισφραγίζω διά ὁ ὁ παλαιός μαρτυρία , ὅτι οὗτος δοκέω καί Ἡράκλειτος καί Ἐμπεδοκλῆς . καί ὁ ὑπέρ φύσις ζητέω πιστόω αὐτός ἐκ ὁ κατά φύσις · διό ἀεί ὁ Ἀριστοτέλης θεολογέω φυσιολογέω , ὥσπερ ἀνάπαλιν ὁ Πλάτος ἀεί φυσιολογέω θεολογέω , παντελῶς παρεγκυκλέω ὁ δόγμα ὁ ἰδέα . ἐν ὅς καί ὁ πάρειμι θεωρία . νάω κεφάλαιος εἰμί ὁ προτίθημι ὁ ζητέω διά τίς ὁ ἀσάφεια ἐπιτηδεύω ὁ Ἀριστοτέλης · οὖον γάρ φύσις εἰμί ἀσαφής καί τίς διά ἀσθένεια ἀπαγγελτικός οὗτος ποιέω πολλαχοῦ γάρ σαφῶς ἀπαγγέλλω , οἷος ἐν ὁ μερικός πᾶς καί ἐν ὁ μεταξύ , καί ὁ καθόλου ἐν ὁ διαλογικός πᾶς καί ὁ αυτοπρόσωπος ἐν τις , οἷος ἐν ὁ μετέωρος καί ὁ τόπος καί ὁ σοφιστικός ἐλέγχω ) , ἀλλά φύσις εἰμί σαφής ἐπιτηδεύω ὁ ἀσάφεια . ἐπιτηδεύω δέ αὐτός διά τρεῖς αἴτιος · ἢ γάρ κρύψις χάρις ὁ δοκιμασία ἢ γυμνασία · ὅσπερ γάρ ὁ ποιητής ὁ μῦθος καί ὁ ἱερεύς ὁ παραπέτασμα , οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ ἀσάφεια μονονού ἐπάγω ὁ ὀρφεύς ἐκεῖνος ἀείδω συνετός , θύρα δέ πείθω βέβηλος . καί ὁ ὅμοιος οὗτος κακοφραδής δέ βέβηλος οὖς λαχνήεις περισκοπέω ἀράχνης , καί ὁ καλλιμάχειος ἐκεῖνος ὁ κάλαθος κατέρχομαι χαμαί δέρκομαι γυνή , μηδέ ἀπό ὁ τέγος μηδέ ὑψόθεν αὐγάζω , καί Ἀριστοτέλης ἐγκαλέω ὑπό Ἀλέξανδρος ἐπί ὁ ἔκδοσις ὁ αὐτός σύγγραμμα ὅς ἐκδίδωμι φημί ὅς οὐ ἐκδίδωμι , αἰνίσσομαι ὁ ἀσάφεια , ὡς καί τις ὁ Πυθαγόρειος ἐκδίδωμι ὁ μονόβιβλον ὁ περι ὁ ἄλογος γράμμα ναυάγιον περιπίπτω ὡς ὁ ἀπόρρητος ἐξορχέομαι ] καί ὅς φημί ὁ Πλάτος διά ὁ ἀσάφεια , ῾ ἵνα εἰμί ὁ δέλτος τίς πάσχω ἢ ἐν γῆ ὁ ἐν θάλασσα , ὁ ἀναγιγνώσκω μή γιγνώσκω , οὗτος μέν κρύψις χάρις . ἢ δοκίμασις ὁ ἐπιτήδειος καί ἀνεπιτήδειος , ἵνα ὁ μέν ἀνεπιτήδειος πρός φιλοσοφία κατανωτίζομαι , ( πρός ὗς εἰμί εἶπον πῇ φεύγω μετά νῶτον βάλλω κακός ὡς ἐν ὅμιλος ; ) , ὁ δέ ἐπιτήδειος πρός φιλοσοφία ἑτοῖμος γίγνομαι , μανθάνω ὡς πλείων ἐπιμέλεια δήω ὁ μάθημα , πρός ὅς εἰμί εἶπον ὁ πλατωνικός ἐν ὁ ἐπινομίς εἴρω οὕτως · ἐπιτίθημι χαλεπός εἴτε ῥᾴδιος , οὗτος εἶμι , οὗτος μάθημα , οὗτος ὁ ὁδός · ἀμελέω δέ οὖον δίειμι . οὗτος καί ὁ ἀετός κρίνω ὁ γνησιότης καί ὁ νοθεία ὁ νεόσσιον · ἱστάω γάρ ὁ νεόσσιον ἀντικρύ ὁ ἥλιος , ὅσος μέν ἀσκαρδαμυκτί δύναμαι ἀντωπέω πρός ὁ αὐγή ὁ ἥλιος , ἐπανάγω εἰς ὁ καλιά ὡς γνήσιος ἐκτρέφω , ὅσος δέ μή δύναμαι ἀντωπέω πρός ὁ αὐγή ὁ ἥλιος , ὡς νόθος ἀποβάλλω · ὡς γάρ δῖος καί βασιλικός ὁ ἀετός ὁ βασιλικός ὁ αἴσθησις ἀκριβόω ἔχω , φημί δέ ὁ ὄψις . ὅτι δέ βασιλικός ὁ ἀετός , δηλόω ὁ μή ἐθέλω αὐτός θνησιμαῖος ἐσθίω ποτός . οὗτος καί ὁ Κελτοί ὁ Ῥῆνος ποταμός κρίνω ὁ γνήσιος τέκνον καί ὁ νοθεία ὁ βρέφος · ἐμβάλλω γάρ εἰς ἀσπίς ὁ βρέφος ἀφίημι ἐν ὁ ὕδωρ , καί ὅσος μέν αὐτός περισῴζω ἐκ ὁ ὕδωρ , γνήσιος νομίζω ἐκτρέφω , ὅσος δέ κατακλύζω ἐκ ὁ ῥεῦμα ὁ ποταμός , ὡς νόθος ἡγέομαι ἀπόλλυμι . ὁ δέ Πυθαγόρειος καί ὁ ἐπιτήδειος καί ὁ ἀνεπιτήδειος πρός ὁ ἑαυτοῦ φιλοσοφία διά ὄνειρος προγιγνώσκω · ἀνακρίνω γάρ αὐτός μετά ὁ πολύς εὔχομαι ποῖος εἶδον ὄνειρος , καί ὅσος μέν νομίζω ἐπιτήδειος εἰμί , εἰσδέχομαι ἐν ὁ σχολή ἤγουν ἐν ὁ ὁμακοίῳ , ὁ δέ ἀνεπιτήδειος ἀποβάλλω μετά πᾶς ὁ περιουσία , καί ὁ λοιπός κενοτάφιον ποιέω ὡς περί ἀποίχομαι ἤγουν θνῄσκω διαλέγω . ὅθεν καί τις οὗτος πάσχω ἐκ αὐτός Χειλέων ὁ Λακεδαιμόνιος πῦρ ὑφάπτω ὁ σχολή καί πολύς φθείρω . ὁ δέ Πλάτος διά ὁ μέθη κρίνω ὁ γνησιότης ὁ ἐπιτήδειος καί μή , ἀγαθός ποιέω ὁ Πυθαγόρας , διότι ὁ ὄνειρος εἰμί πολύς προστίθημι καί ἀφαιρέω , μεθύσκω δέ πᾶς ἀτρεκής ἐξαγγέλλω , ὁ πρώην πολύς κρύπτω περιβόλαιον . οὐτάω μέν καί δοκιμασία χάρις ὁ γυμνασία · οὐτάω γοῦν ὁ Πλάτος ὁ χαλεπότης ὁ δόγμα ἐπιτηδεύω γυμνασία χάρις . οὗτος καί ὁ Ἀπόλλων ὁ λοξός ὁ μάντευμα ἐπιτηδεύω · πείρω γάρ χάρις ὁ Κροῖσος δίδωμι ἀσαφής χρησμός Κροῖσος Ἅλυς διαβαίνω μέγας ἀρχή καταλύω · ἄδηλος γάρ ἢ ὁ ἴδιος ἢ ὁ ὁ ὑπεναντίος · διό ἀπατάω ἐπιστρατεύω καί κατόπιν πράσσω . καί ὁ Ἀθηναῖος χρησμός δίδωμι τεῖχος Τριτογενής ξύλινος δίδωμι | εὐρύοπα Ζεύς · δηλόω γάρ ὡς διά τριήρης δεῖ αὐτός ναυμαχέω · οὗτος δηλόω ὁ ξύλινος τεῖχος . οὗτος δέ ὑπολαμβάνω Θεμιστοκλῆς ὡς δεινός συνίημι . καί ὁ Σαλαμίνιος δίδωμι χρησμός λέγω εἰμί θεῖος Σαλαμίς , ἀπόλλυμι δέ σύ τέκνον γυνή · ἄδηλος δέ ποῖος γυνή , ὁ ἴδιος ἢ ὁ ὑπεναντίος . καί συναιρέω φαίνω , ὅς ὁ ποιητής ὁ μῦθος καί ὁ ἱερεύς ὁ παραπέτασμα , οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κατά λέξις ἀσάφεια , κρύψις χάρις . πάλιν ὅς ὁ ἀετός ὁ ἥλιος καί ὁ Κελτός ὁ Ῥῆνος , ὁ Πυθαγόρειος ὁ ὄνειρος , ὁ πλάν - τωνί ὁ χαλεπότης ὁ δόγμα , ὁ μέθη , οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὁ κατά λέξις ἀσάφεια , δοκιμασία χάρις * * * δέκατος εἰμί κεφάλαιος ὁ προτίθημι ὁ ζητέω πόσος καί τίς κεφάλαιος δεῖ προλαμβάνω ἐπί πᾶς Ἀριστοτελικός σύγγραμμα . ἓξ τοίνυν κεφάλαιος δεῖ προλαμβάνω , ὁ σκοπός ὁ χρήσιμος καί ὁ ἑξῆς . ζητητέος δέ ὁ σκοπός καί ὅτε κηρύσσω ὑπό ὁ ἐπιγραφή , ἐπεί πᾶς πρός ὁ σκοπός ἀφοράω , ὅς φημί καί ὁ Πλάτος ῾ εἰμί παῖς , εἷς εἰμί ἀρχή ὁ καλῶς βουλεύω . ὁ οἶδα περί ὅστις εἰμί ὁ σκέψις , ἢ ὁ πᾶς ἁμαρτάνω ἀνάγκη . κηρύσσω δέ ὁ σκοπός ὑπό ὁ ἐπιγραφή , ὡς ἐν ὁ περι Ψυχή ἐν ὁ περι οὐρανός ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά . μάλιστα δέ ζητητέος ὁ σκοπός , ὅτε μή ὑπό ὁ ἐπιγραφή κηρύσσω , ὅτε πάνυ ἀσαφής εἰμί ὁ ἐπιγραφή καί ἀποξενόω , ὡς ὁ κατηγορία καί ὁ περι ἑρμηνεία . ὁ δέ χρήσιμος ζητητέος διά ὁ σύντονος γίγνομαι ὁ ἀκροατής οἷος δέλεαρ ὁράω προσγίγνομαι ὁ ἐκ αὐτός κέρδος πρός ἐρωτικός διάθεσις . μάλιστα δέ ὁ χρήσιμος ζητητέος διά ὁ δοκέω μάτην γράφω βιβλίον , ὡς ὁ τόπος ὁ αὐτός ἀνασκευάζω καί κατακευάζοντες , ἢ ἐπί κακός , ὡς ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 τρόπος ἀπάτη διδάσκω . ὑπέρ ὅς εἰμί εἶπον ὅτι καί ὁ τόπος ἐπί καλός γράφω · γυμνασία γάρ χάρις , ἵνα θλίβω ὁ ψυχή ἐκ ὁ ἐπί ἑκάτερος ἐπιχείρημα ἀπογεννάω ὁ ὁ ἀλήθεια φάος , δίκη ὁ πυρεκβολέω λίθος ὁ παρατρίβω ἀλλήλων καί πῦρ ἀφίημι ἢ φάος . ἀλλά οὐδέ ὁ σοφιστικός ἔλεγχος2 ἐπί κακός , εἰμί καί τρόπος ἀπάτη διδάσκω · οὖον γάρ ἵνα ἀπατάω ἀλλά ἵνα μή ἀπατάω . οὗτος γάρ ὁ ἰατρός διδάσκω ὁ δηλητήριος οὖον διά χρῆσις ἀλλά διά φυγή . ὁ δέ αἴτιος ὁ ἐπιγραφή ζητητέος , καί ὅτε κηρύσσω ὁ σκοπός , μάλιστα δέ ζητητέος ὁ ἐπιγραφή , ὅτε ἀσαφής εἰμί , ὅτε ονοματοποιώ ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς ἐν κατηγορία καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία · καί γάρ ὅταν λέγω κατηγορία , οὖον ὁ ἐπί ἔγκλημα δίκη , ὡς ἔθος , φημί , ἀλλά ὁ γενικός | ὡς ἔθος ἔχω ἀεί κατηγορέω καί μηδέποτε ὑπόκειμαι , καί πάλιν περί τόπος , οὖον ὁ πέρας ὁ περιέχω κατά ὅς περιέχω ὁ περιέχω , ὡς λέγω περιέχω ὁ οἶνος ὑπό ὁ ὁ κεράμιον ἔνδοθεν ἐπιφάνεια , ἀλλά κανών ὁ πολύς κανών περιεκτικός . καί πάλιν ὁ περι ἑρμηνεία λέγω οὖον ὁ κατά λέξις ἑρμηνεία λέγω , ἀλλά ὁ ὁ Ψυχή ἔννοια . ἐπί ὅς ζητητέος καί ὁ γνήσιος διά ὁ γίγνομαι νοθεία · νοθεύω γάρ ὁ βιβλίον πενταχῶς · ὁ γάρ διά εὐγνωμοσύνη μαθητής ὁ οἰκεῖος σύγγραμμα ὁ οἰκέω διδάσκαλος ἀνατίθημι , ὡς ὁ Πυθαγόρας καί Σωκράτης ἐπιγράφω βιβλίον μή εἰμί Σωκράτης ἢ Πυθαγόρας ἀλλά Σωκρατικός καί Πυθαγορικός . ἢ διά φιλοτιμία βασιλικός · Ἰοβάτης γάρ ὁ Λίβυς βασιλεύς συνάγω ὁ Πυθαγόρας καί Πτολεμαῖος ὁ Ἀριστοτέλης . τις καπηλεία χάρις ὁ τυγχάνω σύγγραμμα λαμβάνω κεδρόω καί σήπω διά παράθεσις νέος πυρά , ἵνα ἔχω δῆθεν ὁ ἐκ ὁ χρόνος ἀξιοπιστία . ἢ διά ὁμωνυμία συγγραφεύς ὁ σύγγραμμα ἢ ὑπόμνημα · καί συγγραφεύς μέν , ὅτι οὖον μόνος Ἀριστοτέλης ὁ Σταγειρίτης οὕτως καλέω ἀλλά καί ἄλλος Ἀριστοτέλεις γίγνομαι ἐπί αὐτός , ὡς ὁ παιδοτρίβης καί ἐπίκλη Μῦθος , καί μετά οὗτος , ὡς ὁ διδάσκαλος Ἀλέξανδρος · ἐσθίω γάρ αὐτός οἷος δύο ὄνιον Ἀριστοτέλης . πᾶς οὖν οὗτος συγγράφω * * νομίζω ὁ Σταγειρίτης εἰμί . * * * ἀλλά καί διά ὁμωνυμία ὑπόμνημα γίγνομαι ἀπάτη , ὁ Ἀλέξανδρος μή μόνος ὁ Ἀριστοτέλης ὑπομνηματίζω βιβλίον ὁ Σταγειρίτης ἀλλά καί ὁ ἄλλος , καί νομίζω πᾶς ὁ τοιοῦτος ὑπόμνημα εἰς ὁ ὁ Σταγειρίτης γράφω διά ὁ ἐπίσημος ὁ ἀνήρ . [ ἢ διά ὁ ἐκλογή εἰμί νομίζω ὁ αὐτός εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἐκλογή καί οὐ ὁ πρωτότυπος συγγραφεύς . ἢ διά ὀφρύς κτῆσις ξενοπρεπής βιβλίον τις ἄσημος εἰμί συγγραφεύς διά ὁ δόξα ξενοπρεπής εἰμί καί τοιοῦτος ἔχω βιβλίον ἐπιγράφω ὄνομα συγγραφεύς ἔνδοξος . ] οὗτος μέν ὁ γνήσιος . ὁ δέ τάξις ζητητέος οὖον πρός ὁ ἀνομοιοειδής , ὅστις εἴρω ἐγώ , ὅτε λέγω ὅτι δεῖ ὁ λογικός προηγέομαι καί μετά οὗτος ὁ ἠθικός καί οὕτως ἐφεξῆς , ὡς εἴρω , ἀλλά πρός ὁ ὁμοιοειδής τάξις ζητητέος , λογικός εἰμί ὁ βιβλίον , ποῖος τάξις ἔχω πρός ὁ λογικός , ἢ πρός ὁ φυσικός ὁ φυσικός . ὁ δέ εἰς ὁ μόριον διαίρεσις ζητητέος ὡς ἀνατομή τάξις ἔχω · ὥσπερ γάρ ὁ ἀνατομή ὁ ἐν βάθος μόριον ἀνάπτυξις ποιέω ὁ ἕκαστος χρεία παρίστημι , οὗτος καί ὁ εἰς ὁ μόριον διαίρεσις ὁ ’ Ἀριστοτέολους σύγγραμμα ἀγαθός . ὁ δέ τίς ὁ τρόπος ὁ διδασκαλία | οὖον ζητέω , ὡς καί αὐτός ἀνωτέρω εἴρω , ὅτε ζητέω τίς ὁ εἶδος ὁ φράσις ὁ Ἀριστοτέλης . οὗτος ἔχω καί ὁ πάρειμι πρᾶξις . ἐπεί κατά ὁ Παιανιεύς πᾶς λόγος , εἄν ἄπειμι ὁ ἔργον , μάταιος τίς νομίζω καί κενός , φέρω ἔργον προλαμβάνω ὁ βιβλίον ὁ κατηγορία ὁ εἴωθα ζητέω ἐπί ἕκαστος Ἀριστοτελικός βιβλίον , ὁ σκοπός , ὁ χρήσιμος καί ὁ ἑξῆς . οὐ εἷς τοίνυν δοκέω εἰμί ὁ σκοπός ὁ κατηγορία , ἀλλά πλείων · ὅσος γάρ ὁ εἰμί , τοσοῦτος φέρω καί σκοπός . τρισσός δέ ὁ εἰμί , φωνή , νόημα καί πρᾶγμα . ὁ μέν οὖν περί φωνή εἴρω ὁ σκοπός , ὡς ’ Ἀλέξανδρος καί Εὐστάθιος , ὁ δέ περί νόημα , ὡς Πορφύριος , ὁ δέ περί πρᾶγμα , ὡς Ἑρμῖνος · πᾶς μέν γάρ συμφωνέω περί ὁ δέκα κατηγορία εἰμί ὁ σκοπός , ἀλλά ὁ μέν ὡς ἐκφωνέω μόνος , ὁ δέ ὡς ὑφίστημι , ὁ δέ ὡς νοέω . καί οὐ εἰμί εἶπον ὅτι ὄνομα μέν τρεῖς ὁ σκοπός , ἔργον δέ εἷς · οὐδέ γάρ ἀκολουθέω οὗτος ἀλλήλων · οὖον γάρ ὅπου φωνή , καί νόημα πάντως , διά ὁ ἄσημος φωνή , οὐδέ ὅπου νόημα , ἐκεῖ καί πρᾶγμα , διά ὁ τραγέλαφος καί ἱπποκένταυρος νόημα εἰμί ἀνύπαρκτος . ἀλλά καί κατά ὁ αἴτιος διαφέρω · νόος μέν γάρ ὁ νόημα , θεός δέ ὁ παράγω ὁ πρᾶγμα , . Ψυχή δέ ὁ φωνή . οὐ εἷς ἄρα κατά αὐτός ὁ σκοπός ἀλλά πλείων , καί πάντοτε οὗτος ἕλκω καί ἀνθέλκω ὁ Ἀριστοτέλης πρός κατασκευή ὁ ἴδιος δόξα · ὁ μέν γάρ λέγω ὅτι περί φωνή μόνος , ἐκ ὁ ἐπιγραφή κατασκευάζω , ὅτι κατηγορία ἐπιγράφω ὁ βιβλίον , κατηγορία δέ εἰμί ὁ κατά τις ἀγορεύω ἤγουν λέγω , ὁ δέ γίγνομαι φωνή εἰμί · περί φωνή ἄρα ὁ σκοπός ὁ κατηγορία . καί ὅτι καταχράομαι ὁ λέγω ῾ ὁμώνυμος λέγω ῾ συνώνυμος δέ λέγω <λέγων> , ὁ δέ λέγω φωνή · περί φωνή ἄρα ὁ σκοπός ὁ κατηγορία , καί πάλιν ἐκ ὁ διαιρέω αὐτός ὁ λέγω εἰς δύο · φημί γάρ ὅτι ὗτος λέγω ὁ μέν κατά συμπλοκή λέγω ὁ δέ ἄνευ συμπλοκή , καί ὁ μέν ἄνευ συμπλοκή εἰς δέκα διαιρέω κατηγορία · ὁ οὖν κατηγορία περί φωνή εἰμί ὡς ἐκ ὁ λέγω ἔχω ὁ εἰμί · ὁ γάρ λέγω φωνή πρόσρημα . ὁ δέ λέγω ὅτι περί πρᾶγμα ὁ σκοπός ὁ κατηγορία κατασκευάζω οὕτως · ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ἁλίσκομαι πτερόν κατά ὁ παροιμία · ὁ γάρ λέγω κατασκευάζω ὅτι περί φωνή , ὁ αὐτός φημί πρός κατασκευή ὅτι περί πρᾶγμα · φημί ὅτι κατηγορία ἐπιγράφω , ὁ δέ κατηγορέω καί λέγω κατά τις φωνή ἴδιος σημαντικός πρᾶγμα · περί πρᾶγμα ἄρα ὁ σκοπός . εἰμί δέ λέγω ὅτι καταχράομαι ὁ λέγω , καί ὁ τίς εἰμί οὐσία εἰμί λέγω καί ῾δευτερας οὐσία εἰμί λέγω · περί πρᾶγμα ἄρα ὁ σκοπός . εἰμί δέ πάλιν λέγω ὅτι διαιρέω ὁ λέγω εἰς ὁ συμπλέκω καί εἰς ὁ ἄνευ συμπλοκή καί ἐκ αὐτός κατάγω ὁ κατηγορία , οὗτος ἐγώ συνᾴδω · ὁ λέγω γάρ διαιρέω , οὖον ὁ λέγω · ὁ δέ λέγω πρᾶγμα εἰμί · περί πρᾶγμα ἄρα ὁ σκοπός ὁ κατηγορία . ὁ δέ λέγω ὅτι περί νόημα φημί πρός ὁ πρῶτος ὅτι νικάω ἐγώ ἀμφότερος , καί ὁ λέγω περί πρᾶγμα μόνος εἰμί ὁ σκοπός καί ὁ λέγω περί φωνή , ἵνα ὁ μέσος οὗτος ἀναφαίνω ὁ νόημα , ὡς καί ἐξαγγέλλω καί ἐξαγγέλλω · ἐξαγγέλλω γάρ μόνος ὁ φωνή , ἐξαγγέλλω δέ μόνος ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ νόημα καί ἐξαγγέλλω καί ἐξαγγέλλω . οὗτος οὗτος μάχομαι ὀψέ ποτός ἐπιγίγνομαι ὁ Ἰάμβλιχος λύω ὁ ἀνήρ ὁ τε πρός ἀλλήλων στάσις καί ὁ πρός ὁ Ἀριστοτέλης , λέγω οὕτως · μάχομαι , εἰμί ἀνήρ , μή μάχομαι καί ἀληθεύω μή ἀληθεύω καί ψεύδω μή ψεύδω · ὅμοιος γάρ πάσχω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις ἀνήρ ἐθέλω ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ μέν εἶπον αὐτός ζῷον μόνος ὁ δέ λογικός ὁ δέ θνητός ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , μηδείς δέ ὁ ὅλος ἑνόω δύναμαι ὅτι ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός . οὕτως οὖν καί σύ ὁ μέν περί φωνή λέγω μόνος ὁ δέ περί πρᾶγμα ὁ δέ περί νόημα , ἐν-εἰμί πᾶς μίγνυμι καί εἶπον ὅτι καί περί φωνή καί περί νόημα καί περί πρᾶγμα · ἐρωτάω γάρ ὁ λέγω περί φωνή μόνος ὅτι ἅποιος φωνή ; ἆρα ὁ ἄσημος ; οὖον δήπου γραμματικός γάρ οὗτος ) , ἀλλά ὁ σημαίνω πρᾶγμα · οὐ ἄρα περί φωνή μόνος ἀλλά περί ὁ σημαίνω πραγματᾶς . ὁ δέ περί πρᾶγμα μόνος λέγω ἐρωτάω καί αὐτός · ὕπος διδάσκω ὁ φιλόσοφος ὁ πρᾶγμα ; δάκτυλος χράω ; οὖον δήπου · μερικός γάρ δήπου οὗτος καί ἀφιλόσοφος · φιλοκάθολος γάρ ὁ φιλόσοφος , ὁ δέ καθόλου οὐ ἐνδέχομαι Χωρὶς λόγος διδάσκω οὐδέ ὁ δάκτυλος · ὁ · * * ἄρα † χρῆμα πρᾶγμα διδάσκω ἐκ ἀνάγκη . ὁ δέ περί νόημα λέγω εἰμί ὁ σκοπός ἐρωτάω · ὅς ποῖος νόημα ; ὁ διάκενος καί μή ἐποχέομαι ὁ πρᾶγμα , ἢ ὁ ἐποχέομαι ὁ πρᾶγμα ; οὖον δήπου περί ὁ μή ἐποχέομαι , ἐπεί οὐκέτι ὁ φιλοσοφία εἰμί γνῶσις ὁ εἰμί ἀλλά ὁ μή εἰμί , ἀλλά περί ὁ ἐποχέομαι · οὐ ἄρα περί νόημα μόνος ἀλλά καί περί πραγματώνω . εἰμί δέ περί πρᾶγμα , ἐκ ἀνάγκη καί περί φωνή διαλέγω · εἰμί ἄρα περί νόημα καί πρᾶγμα , ἐκ ἀνάγκη καί περί φωνή διαλέγω · οὐκέτι οὖν περί φωνή μόνος ἢ περί πρᾶγμα ἢ περί νόημα , ἀλλά περί φωνή καί περί πρᾶγμα διά μέσος νόημα · ἕκαστος γάρ μόνος ὁ λοιπός δυάς ἕπω . ἀλλά ὅσος ἐκ οὗτος τρεῖς δοκέω I εἰμί ὁ σκοπός , ὅσπερ οὐδέ αὐτός Ἰάμβλιχος δοκέω · ἐν γάρ ὁ σκοπός ὁ Πλάτων διάλογος πᾶς βιβλίον εἷς βούλομαι εἰμί ὁ σκοπός . οὕτως οὖν εἶπον · ὁ σκοπός ὁ βιβλίον ὁ κατηγορία περί φωνή εἰμί σημαίνω πρᾶγμα διά μέσος νόημα . ἀλλά ἐπεί ὁ Σωκράτης περιπατέω καί ἀπλόος πᾶς πρότασις φωνή εἰμί σημαντικός πρᾶγμα διά μέσος νόημα , περί δέ ὁ πρότασις ἐν ὁ περι ἑρμηνεία διαλαμβάνω , εἶπον ἄλλως ὁ σκοπός · ὁ σκοπός ὁ κατηγορία περί ἁπλόος φωνή σημαίνω ἁπλόος πρᾶγμα διά μέσος . ἁπλόος νόημα . ἀλλά ἐπεί καί ὁ ὄνομα κατά ἑαυτοῦ καί ὁ ῥῆμα φωνή εἰμί ἁπλόος ἀπολάω σημαίνω πρᾶγμα διά μέσος ἁπλόος νόημα , περί δέ ὄνομα καί ῥῆμα ἐνταῦθα οὖον ζητέω ἀλλά ἐν ὁ περι ἑρμηνεία , εἶπον ἄλλως ὁ σκοπός · ὁ σκοπός ὁ βιβλίον ὁ κατηγορία περί ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή ὁ σημαίνω ἀπολάω πρᾶγμα διά μέσος ἁπλόος νόημα · πάλαι γάρ συνέρχομαι ὁ ὀνοματοθέτης ὀνομάζω ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ δέ τυγχάνω ἵππος ὁ δέ τρέχω ὁ δέ νικάω , μή προσδιορίζω ποῖος σημαίνω χρόνος καί ποῖος ἕ . καλέω οὗτος ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος οὕτως ὀνομάζω ὁ πρᾶγμα . ὕστερος δέ ἐπιγίγνομαι ἕτερος ὅσος μέν εὑρίσκω προσσημαίνω χρόνος , ῥῆμα καλέω , ὅσος δέ οὖον προσσημαίνω χρόνος , ὄνομα . ὁ κατηγορία οὖν ὁ περί ὁ πρῶτος θέσις ζητέω , ὡς εἴρω , καί οὖον περί ὁ ὁ δύο θέσις , οὗτος εἰμί ὄνομα καί ῥῆμα . ἀλλά ἐπεί καί ὁ ὄνομα ὁ πρῶτος θέσις ἄπειρος εἰμί ὁ κατά μέρος , ὁ δέ κατηγορία ὁρίζω εἰμί δέκα γάρ ὁ ἀριθμός ) , εἶπον οὕτως · ὅτι ὁ σκοπός ὁ βιβλίον ὁ κατηγορία διαλαμβάνω περί ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή ὁ σημαίνω ἁπλόος πρᾶγμα διά μέσος ἁπλόος νόημα , καί οὗτος οὐ εἰδικός οὐ ἄτομος οὖον μερικός οὐ ὑπάλληλος , ἀλλά γενικός . ἐν ὅς θεός καί ὁ πάρειμι πρᾶξις . Δεύτερος οὖν κεφάλαιος ὁ χρήσιμος . οὖον χρήσιμος ὁ πάρειμι πραγματεία , τολμάω λέγω . πρός φιλοσοφία , ἀλλά χρήσιμος ὡς αὐτός ὁ φιλοσοφία · καί ὁ φιλοσοφία γάρ γνῶσις εἰμί πᾶς ὁ εἰμί καί ὁ πάρειμι βιβλίον πᾶς ὁ εἰμί περιέχω · ὑπό γάρ ὁ δέκα κατηγορία πᾶς ὁ εἰμί ἀνάγω . καί διά ἀπόφασις ὁ χρήσιμος ῥητέος ὁ πάρειμι βιβλίον οὕτως · εἰμί μή εἰμί ὁ . πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή , ὁ δύο οὐ εἄν εἰμί · εἰμί μή εἰμί ὁ δύο θέσις , ὄνομα καί ῥῆμα οὐ ἄν εἰμί · οὗτος δέ μή εἰμί πρότασις οὐ εἰμί · πρότασις δέ μή εἰμί συλλογισμός οὐ εἰμί · συλλογισμός μή εἰμί ἀπόδειξις οὐ εἰμί · | ἀπόδειξις μή ὗσις ἀπολείπω ἄν ὁ ὄργανον ὁ διακριτικός , ἐν μέν θεωρία διάκρισις ὁ ἀληθής καί ὁ ψευδής καί ὁ ἐκλογή μέν ὁ ἀληθής ἀπεκλογή δέ ὁ ψευδής , ἐν δέ πρᾶξις διάκρισις ἀγαθός ἀπό κακός καί ὁ ἐκλογή μέν ὁ ἀγαθός ἀπεκλογή δέ ὁ κακός · εἰμί μή εἰμί ὁ θεωρητικός καί ὁ πρακτικός , ὁ φιλοσοφία οὐ εἰμί · εἰμί μή ὁ φιλοσοφία εἰμί , ὁ εὐδαιμονέω οὐ εἰμί . καί ἔχω διά ὁ διά ἀπόφασις χρήσιμος καί ὁ τάξις , ὅτι δεῖ προηγέομαι ὁ πάρειμι βιβλίον πᾶς ἄλλος λογικός βιβλίον , ἐπεί καί ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή πᾶς προηγέομαι . ἐπί ὅς εἶπον καί ὁ αἴτιος ὁ ἐπιγραφή . ἓξ τοίνυν ἐπιγραφή φέρω ὁ πάρειμι βιβλίον · ὁ μέν γάρ ἐπιγράφω κατηγορία , ὡς αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ δέ περι ὁ κατηγορία , ὅς τις ἑταῖρος ὁ Ἀριστοτέλης , ὁ δέ περι δέκα γένος * * ὁ εἰμί , ὡς Πλωτῖνος ὁ κατηγορία , ὁ δέ πρό ὁ τόπος , ὡς Ἀρχύτας ὁ Ταραντῖνος , ὁ δέ περι ὁ καθόλου λόγος , ὡς Ἄδραστος ὁ Ἀφροδισιεύς ὁ περιπατητικός . νικάω δέ πᾶς ὁ ὁ ’ Ἀριστοτέλης · ὁ γάρ ἐπιγράφω ὅτι κατηγορία ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ λόγος διά οἰκεῖος ἰσχύς ἰσχύω γίγνομαι ὅσπερ ὁ πρᾶγμα . οὗτος καί Ἀριστείδης χάρις μαρτυρέω ὁ Ὑπέρ ὁ τέσσαρες ἐπιγράφω ὁ λόγος οὗτος · Κίμων , Μιλτιάδης , Περικλῆς , Θεμιστοκλῆς . καί ὁ Πλάτος δέ ἐπιγράφω οὕτως · Γοργίας , Φαίδων , Φαιδρός . ὁ δέ ἐπιγράφω περι ὁ κατηγορία ἢ ὁ * * περι ὁ γένος ὁ εἰμί ἢ περι ὁ καθόλου λόγος ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ λόγος διά οἰκεῖος ἀσθένεια κατόπιν γίγνομαι ὁ πρᾶγμα καί οὐ ἰσχύω γίγνομαι ὡς αὐτός ὁ πρᾶγμα . νικάω δέ καί ὁ πρό ὁ τόπος ἐπιγραφή · εἰμί γάρ καί ἔξεστι ὁ τάξις ἐπιγραφή ποιέω , ὡς ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός , ἀλλά ἐκεῖ εὔλογος · καί μόνος γάρ ἕπω ὁ φυσικός καί μόνος , ὁ δέ πάρειμι βιβλίον οὖον μόνος προηγέομαι ὁ τόπος ἀλλά καί ἄλλος . οἶδα δέ πᾶς εἰς ἐπιγραφή ὁ Ἀριστοτέλης ἐπιγράφω , κατηγορία , τόπος , ἀλλά καί ὁ περι οὐρανός καί κόσμος . οὗτος καί ὁ αἰτία ὁ ἐπιγραφή . ἐπί ὅς εἶπον ὁ γνήσιος . γνήσιος τοίνυν ἐκ ὁ παλαιός ὁ πάρειμι βιβλίον ἀπό ὁ φράσις καί ὁ δεινότης ὁ ἐνθύμημα καί ἐκ ὁ ὀνομαστί μιμνήσκω αὐτός ὁ πάρειμι βιβλίον ἐν ἄλλος αὐτός βιβλίον καί λέγω ὅτι ῾ ὡς εἴρω ἐν Κατηγορία , καί ἐκ ὁ κατά ζῆλος αὐτός γράφω ὁ ἑταῖρος αὐτός ὁμώνυμος βιβλίον καί χράω ὁ ὅς πρπιειμι , καί ἐκ ὁ εὐθύνω δίδωμι αὐτός ὁ Ἀττικός ἐξηγητής · τεσσαράκοντα γάρ βιβλίον εὑρίσκω ἐν παλαιός βιβλιοθήκη ὁ ἀναλυτικός καί δύο ὁ κατηγορία τέσσαρες μόνος ὁ ἀναλυτικός ἐκκρίνω | καί ὁ κατηγορία εἷς , καί εἰμί μή γνήσιος εἰμί ὁ πάρειμι σύγγραμμα , ἀκέφαλος εἰμί πᾶς ὁ λογικός πραγματεία · Συριανός μέν γάρ ὁ φιλόσοφος ἐπιγράφω ὁ Φαίδων νοθεύω ὑπό τις Παναίτιος · εἰμί ἐγώ Πλάτος οὖον γράφω , δύο γίγνομαι Πλάτων · Σωκρατικός ὄαρ ἄνθος πᾶς φέρω . ἀλλά νόθος εἷς τελέω Παναίτιος , ὅς ἄρα ἔτλην καί ψυχή θνητός καί ἐγώ νόθος τελέω . ἐγώ δέ , φημί ὁ ἡμέτερος διδάσκαλος , ἐπιγράφω ὁ κατηγορία εἰμί μή Ἀριστοτέλης γίγνομαι , ἢ διπλόος οὗτος , ἢ σοφία ἀκάρηνος δέμω νόσφι μου . οὕτως καί ὁ γνήσιος . ἐπί ὅς εἶπον ὁ εἰς ὁ μόριον διαίρεσις . εἰς τρεῖς τοίνυν διαιρέω ὁ πάρειμι βιβλίον , 〈 εἰς ὁ πρό ὁ κατηγορία 〉 , εἰς ὁ κατηγορία , οὗτος εἰμί εἰς αὐτός ὁ ἀγών , καί εἰς ὁ χρήσιμος πρός ὁ κατηγορία · ὁ πρῶτος γάρ καί ὁ τελευταῖος τμῆμα χρήσιμος διδάσκω πρός ὁ κατηγορία , πλήν οὖον ὁ αὐτός · ἐν μέν γάρ ὁ πρῶτος τμῆμα ἐκεῖνος ὁ χρήσιμος διδάσκω , ὅς οὐδείς ἔχω πρόσκλησις ἐκ ὁ συντίθημι , περί ὁμώνυμος , περί ὑπόκειμαι , περί κατηγορέω · ἐν δέ ὁ τελευταῖος τμῆμα ἐκεῖνος ὁ χρήσιμος διδάσκω , ὁ καί ἐκ ὁ συνήθεια γιγνώσκω , περί πρότερος , περί ὁ ἅμα , περί ὁ ἔχω , περί κίνησις . οὐ βούλομαι δέ πᾶς ὁ χρήσιμος ἐν εἷς μέρος εἶπον , ἵνα μή ὁ προτέλειος μείζων ποιέω ὁ ἀγών . καί ἐγώ οὖν ἵνα μή ὁ προοίμιον μείζων ποιέω , ὁ μέν προοίμιον ἅλις , ἐπί αὐτός δέ ὁ ἀγών λοιπός χωρέω καί ὁ ἐξήγησις ὁ λέξις . ἐν ὅς καί ὁ προλέγω ὁ κατηγορία .