elias-cretensis.commentarii-in-sancti-gregorii-nazianzeni-orationes-xix pg036_0435.1
P . 553 , D . E . 553 , A . ) F . 140 v . m . ( ἡ Θεὸς φωνή ) ἦν μετὰ τὴν ὁ ὧν τῆσιν , ἀπὸ τοῦ αἰθεῖν ἐτυμολογῶν , δ σημαίνει τὸ καλεῖν , ὡς Πλάτων , ἡ θέειν , δ σημαίνει τὰ τρέχειν ( 1 ) , διὰ τὸ ἀεικίντων καὶ διαπανημένων τῶν μοχθηρῶν ἔξεων , ὡς ( ad : τοῖς περὶ ταῦτα κομῶσις P . 553 , A . ) τοῖς περὶ ταῦτα τεχνικοῖς δοκεῖ , εἰ καὶ ἐγγύς ἐστι τῆς ὁ ὧν φωνῆς καὶ πῦς καὶ οὐσίαν παραβολοῖ , διὰ τὸ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ κατακαλιζον εἶναι ( 2 ) , ἀλλ’ οὐν τῶν πρὸς τι ἐστὶ . P . 553 , B . ) F . 141 r . s . διττῆς ... ταύτης οὐσης ( sc . τῆς οἰκονομίας ) , τῆς μὲν ὑπὲρ τὸ σῶμα , ὅφ’ ἧς ψυχωνόμεθα καὶ διεκυβερνᾶτο ( 3 ) τὰ καθ’ ἡμᾶς πρὸ τοῦ σαρκωθῆναι τὸν ἐνυπόστατον τοῦ Θεοῦ λόγον , τῆς δὲ μετὰ τὸ σαρκωθῆναι καὶ μεθ’ ἡμῶν ἀναστραφῆναι . P . 553 . D . Ira [ 4 ] ὡς τὸν Θεὸν ἐν ἑαυτῷ μέρον ὁ τούτων εἰ καταφρόνῃ , μᾶλλον ἀκαίρειν πρὸς τὸ τέλειον καὶ τῆς δὲ ἀρετῶν οἰκείωσιν . ] F . 141 r . m . υἱοὶ Θεοῦ χρηματίζαντες καὶ ἐνοῖχοι σχὼντες Θεόν . F . 141 r . i . τῶν ἄλλων σπουδαίων ἀνδρῶν , ὡν Θεὸς ὁ Θεὸς διὰ τὴν ἐξ ἀρετῆς οἰκείωσιν . F . 141 v . s . ( ἀσχητικοὶ πόνοι ) δι’ ὧν πρὸς τὸ ὕψος τῶν ἀρετῶν ἀνακρίνομεν , ἐξ ὧν πλουτεῖ τις τὸ ἐνοῖχον ἔχειν Θεόν , ἐξ ἀρετῶν Θεῷ οἰκειωμένους . Ibid . δεῖ δὲ καὶ λλαίζειν τὰ σωτηριώδη διὰ τὸ πάγιον τῆς τῶν ἀρετῶν ἔξεως , παρέλκων.δὲ τὸ δὲ ἐν τῇ . ταῦτα δὲ τῆς οἰκονομίας ( 5 ) , ἐκ περιττοῦ χειμένου κατὰ Ἀττικοὺς . F . 141 v . m . ταχὰ ἀμυδρὰν εἰκόνα εἰπεῖν . F . 141 v . m . τὰ τρία πρόσωπα , ἀδιαστάτως ἀλλήλων ἄχρις ἡμῶν συγκαταδεύοντα ( 6 ) . P . 554 , A . ) F . 142 r . i . ( ad verba νανοχῶς et νανόχης Eu . Jo . 14 , 7 . 9 . ) δρασιαν τὴν γνώσιν καλῶν , ἐπεὶ καὶ ὁ ὀφθαλμὸς ψυχῆς ὁ νοῦς , οὔπερ ἡ γνώσις . P . 554 , B . ) F . 142 v . m . εἰ δὲ τις διὰ τοὺς λόγους τοῦ ταύτῳ καὶ ταύτῳ τὸν τεχνητὴν φθᾶσει τοὺς οἰκοδομήσαν ἐνυπάρχειν , οὐ πόρρω τοῦ λόγου πεσεται . F . 142 v . m . ὡς Λόγος δὲ ὁ Υἱὸς ὀνοεῖται παρὰ τῷ Εὐαγγελιστῇ ( 7 ) . P . 554 , B . σοφία δὲ , ὡς ἐπιστήμη ὁλίων τε καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων . ) F . 142 v . m . λέγεται δὲ σοφία ( Christus ) , ὡς τοὺς λόγους πάντων ἐν ἑαυτῷ προέχων , τῶν τε θείων καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς καὶ τῶν ἀνθρωπίνων καὶ καθ’ ἡμᾶς , καὶ κατὰ τὸν μέγαν εἰπεῖν Δωσὶσιον , ὡς πάσης σοφίας ὑποστάτης . οὐ γὰρ μόνον οὗτος πάσης σοφίας ὑπερῆλθεν ἐκτὸς καὶ τῆς
Lemmas: P . 553 , D . E . 553 , A . ) F . 140 v . m . ( ὁ θεός φωνή ) εἰμί μετά ὁ ὁ ὅς τῆσιν , ἀπό ὁ αἴθω ἐτυμολογέω , δ σημαίνω ὁ καλέω , ὡς Πλάτων , ὁ θέω , δ σημαίνω ὁ τρέχω ( 1 ) , διά ὁ ἀεικίντων καί διαπανημένων ὁ μοχθηρός ἕξις , ὡς ( ad : ὁ περί οὗτος κομέω P . 553 , A . ) ὁ περί οὗτος τεχνικός δοκέω , εἰμί καί ἐγγύς εἰμί ὁ ὁ ὅς φωνή καί πῦς καί οὐσία παράβολος , διά ὁ ὁ θεός ἐγώ πῦρ κατακαλιζον εἰμί ( 2 ) , ἀλλά ὀν ὁ πρός τίς εἰμί . P . 553 , B . ) F . 141 r . s . διττός ... οὗτος εἰμί ( sc . ὁ οἰκονομία ) , ὁ μέν ὑπέρ ὁ σῶμα , ὑπό ὅς ψύχω καί διακυβερνάω ( 3 ) ὁ κατά ἐγώ πρό ὁ σαρκόω ὁ ἐνυπόστατος ὁ Θεός λόγος , ὁ δέ μετά ὁ σαρκόω καί μετά ἐγώ ἀναστρέφω . P . 553 . D . Ira [ 4 ] ὡς ὁ θεός ἐν ἑαυτοῦ μέρω ὁ οὗτος εἰμί καταφρονέω , μᾶλλον ἀκαιρέω πρός ὁ τέλειος καί ὁ δέ ἀρετή οἰκέω . ] F . 141 r . m . υἱός Θεός χρηματίζω καί φέρω ἔχω Θεός . F . 141 r . i . ὁ ἄλλος σπουδαῖος ἀνήρ , ὡς θεός ὁ θεός διά ὁ ἐκ ἀρετή οἰκέω . F . 141 v . s . ( ασχητικεω πόνος ) διά ὅς πρός ὁ ὕψος ὁ ἀρετή ἀνακρίνω , ἐκ ὅς πλουτέω τις ὁ φέρω ἔχω Θεός , ἐκ ἀρετή Θεός οικειωμένος . Ibid . δεῖ δέ καί λλαιζεω ὁ σωτηριώδης διά ὁ πάγιος ὁ ὁ ἀρετή ἕξις , παρέλκω ὁ δέ ἐν ὁ . οὗτος δέ ὁ οἰκονομία ( 5 ) , ἐκ περισσός χέω κατά ἀττικός . F . 141 v . m . Ταχά ἀμυδρός εἰκών εἶπον . F . 141 v . m . ὁ τρεῖς πρόσωπον , ἀδιάστατος ἀλλήλων ἄχρι ἐγώ συγκαταδέω ( 6 ) . P . 554 , A . ) F . 142 r . i . ( ad verba νανοχῶς et νανοχεω Eu . Jo . 14 , 7 . 9 . ) δράω ὁ γνῶσις καλός , ἐπεί καί ὁ ὀφθαλμός Ψυχή ὁ νόος , οὐ ὁ γνῶσις . P . 554 , B . ) F . 142 v . m . εἰμί δέ τις διά ὁ λόγος ὁ ταύτος καί ταύτος ὁ τεχνητός φθάνω ὁ οἰκοδομέω ἐν-ὑπάρχω , οὖον πόρρω ὁ λόγος πίπτω . F . 142 v . m . ὡς Λόγος δέ ὁ υἱός ὀνίνημι παρά ὁ εὐαγγελιστής ( 7 ) . P . 554 , B . σοφία δέ , ὡς ἐπιστήμη ὁλίων τε καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα . ) F . 142 v . m . λέγω δέ σοφία ( Christus ) , ὡς ὁ λόγος πᾶς ἐν ἑαυτοῦ προέχω , ὁ τε θεῖον καί ὑπέρ ἐγώ καί ὁ ἀνθρώπινος καί κατά ἐγώ , καί κατά ὁ μέγας εἶπον Δωσὶσιον , ὡς πᾶς σοφία ὑποστάτης . οὖον γάρ μόνος οὗτος πᾶς σοφία ὑπερέρχομαι ἐκτός καί ὁ