domitius-callistratus.fragmenta 4.11
Ὁρᾶν μὲν δὴ ταῦτα ἔξεστι , ἀκούειν δὲ καὶ γράφειν ὑπὲρ αὐτῶν , ἃ Καλλίστρατός τε ὁ Περὶ Σαμοθρᾴκης συνταξάμενος ἱστορίαν , καὶ Σάτυρος ὁ τοὺς ἀρχαίους μύθους συναγαγὼν καὶ ἄλλοι συχνοὶ , παλαιότατος δὲ , ὧν ἡμεῖς ἴσμεν , ποιητὴς Ἀρκτῖνος . Λέγουσι γοῦν ὧδε · Χρύσης τὴν Πάλλαντος θυγατέρα γημαμένην Δαρδάνῳ , φερνὰς ἐπενέγκασθαι δωρεὰς Ἀθηνᾶς , τὰ δὲ Παλλάδια καὶ τὰ ἱερὰ τῶν μεγάλων θεῶν , διδαχθεῖσαν αὐτῶν τὰς τελετάς . Ἐπειδὴ δὲ τὴν ἐπομβρίαν φεύγοντες Ἀρκάδες Πελοπόννησον μὲν ἐξέλιπον , ἐν δὲ τῇ Θρᾳκίᾳ νήσῳ τοὺς βίους ἱδρύσαντο , κατασκευάσαι τὸν Δάρδανον ἐνταῦθα τῶν θεῶν τούτων ἱερὸν , ἀρρήτους τοῖς ἄλλοις ποιοῦντα τὰς ἰδίας αὐτῶν ὀνομασίας καὶ τὰς τελετὰς αὐτοῖς , τὰς καὶ εἰς τόδε χρόνου γινομένας ὑπὸ Σαμοθρᾴκων , ἐπιτελεῖν . Ὡς δὲ μετῆγε τοῦ λαοῦ τὴν πλείονα μοῖραν εἰς τὴν Ἀσίαν , τὰ μὲν ἱερὰ τῶν θεῶν καὶ τὰς τελετὰς τοῖς ὑπομείνασιν ἐν τῇ νήσῳ καταλιπεῖν · τὰ δὲ Παλλάδια καὶ τὰς τῶν θεῶν εἰκόνας κατασκευασάμενον ( ἀνασκευασάμενον Sylb . ) ἀγαγέσθαι μετ’ αὐτοῦ . Διαμαντευόμενον δὲ περὶ τῆς οἰκήσεως τά τε ἄλλα μαθεῖν , καὶ περὶ τῶν ἱερῶν τῆς φυλακῆς τόνδε χρησμὸν λαβεῖν · Εἰς πόλιν , ἣν κτίσητε , θεοῖς σέβας ἄφθιτον αἰεὶ θεῖναι , καὶ φυλακαῖς τε σέβειν θυσίαις τε χοροῖς τε . Εὐτ’ ἂν ( ἔς τ’ ἂν Reisk . ) γὰρ τάδε σεμνὰ καθ’ ὐμετέραν χώραν ᾖ , δῶρα Διὸς κούρης , ἀλόχου σέθεν , ἡ δὲ πόλις σοι ἔσται ἀπόρθητος τὸν ἀεὶ χρόνον ἥματα πάντα . Δάρδανον μὲν οὖν ἐν τῇ κτισθείσῃ τε ὑφ’ ἑαυτοῦ καὶ ὀνομασίας ὁμοίας τυχούσῃ πόλει τὰ ἕδη καταλιπεῖν . Ἰλίου δ’ ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ συνοικισθέντος , ἐκεῖ μετενεχθῆναι πρὸς τῶν συγγόνων ( ἐκγόνων Sylb . ) αὐτοῦ τὰ ἱερά . Ποιήσασθαι δὲ τοὺς Ἰλιεῖς νεών τε καὶ ἄδυτον αὐτοῖς ἐπὶ τῆς ἄκρας , καὶ φυλάττειν δι’ ἐπιμελείας ἧς ἐδύναντο πλείστης , θεόπεμπτά τε ἡγουμένους εἶναι καὶ σωτηρίας κύρια τῇ πόλει . Ἁλισκομένης δὲ τῆς κάτω πόλεως , τὸν Αἰνείαν κύριον τῆς ἄκρας γενόμενον , ἄραντα ἐκ τῶν ἀδύτων τά τε ἱερὰ τῶν μεγάλων θεῶν καὶ ὅπερ ἔτι περιῆν Παλλάδιον . Θἄτερον γὰρ Ὀδυσσέα καὶ Διομήδη νυκτὸς εἷς Ἴλιον ἀφικομένους λαβεῖν . Οἴχεσθαι δὲ κομίσαντα τὸν Αἰνείαν ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἐλθεῖν ἄγοντα εἰς Ἰταλίαν . Ἀρκτῖνος δέ φησιν ὑπὸ Διὸς δοθῆναι Δαρδάνῳ Παλλάδιον ἓν καὶ εἶναι τοῦτο ἐν Ἰλίῳ ἕως ἡ πόλις ἡλίσκετο ‚ κεκρυμμένον ἐν ἀβάτῳ . Εἰκόνα δὲ ἐκείνου κατεσκευασμένην μηδὲ ἓν τοῦ ἀρχετύπου διάφορον , ἀπάτης τῶν ἐπιβουλευόντων ἕνεκα , ἐν φανερῷ τεθῆναι , καὶ αὐτὴν Ἀχαίους ἐπιβουλεύσαντας λαβεῖν . Τὰ μὲν οὖν εἰς Ἰταλίαν ὑπ’ Αἰνείου κομισθέντα ἱερὰ , τοῖς εἰρημένοις ἀνδράσι πειθόμενος , γράφω τῶν τε μεγάλων θεῶν εἰκόνας εἶναι , οὓς Σαμοθρᾷκες Ἑλλήνων μάλιστα ὀργιάζουσι , etc .
Lemmas: ὁράω μέν δή οὗτος ἔξεστι , ἀκούω δέ καί γράφω ὑπέρ αὐτός , ὅς Καλλίστρατος τε ὁ περι Σαμοθρᾴκη συντάσσω ἱστορία , καί Σάτυρος ὁ ὁ ἀρχαῖος μῦθος συνάγω καί ἄλλος συχνός , παλαιός δέ , ὅς ἐγώ οἶδα , ποιητής Ἀρκτῖνος . λέγω γοῦν ὧδε · Χρυσή ὁ Πάλλας θυγάτηρ γαμέω Δάρδανος , φερνή ἐπιφέρω δωρεά Ἀθηνᾶ , ὁ δέ Παλλαδία καί ὁ ἱερόν ὁ μέγας θεός , διδάσκω αὐτός ὁ τελετή . Ἐπειδή δέ ὁ ἐπομβρία φεύγω Αρκαδές Πελοπόννησος μέν ἐκλείπω , ἐν δέ ὁ Θρᾴκιος νῆσος ὁ βίος ἱδρύω , κατασκευάζω ὁ Δάρδανος ἐνταῦθα ὁ θεός οὗτος ἱερός , ἄρρητος ὁ ἄλλος ποιέω ὁ ἴδιος αὐτός ὀνομασία καί ὁ τελετή αὐτός , ὁ καί εἰς ὅδε χρόνος γίγνομαι ὑπό Σαμόθρᾳξ , ἐπιτελέω . ὡς δέ μετάγω ὁ λαός ὁ πολύς μοῖρα εἰς ὁ Ἀσία , ὁ μέν ἱερόν ὁ θεός καί ὁ τελετή ὁ ὑπομένω ἐν ὁ νῆσος καταλείπω · ὁ δέ Παλλαδία καί ὁ ὁ θεός εἰκών κατασκευάζω ( ἀνασκευάζω Sylb . ) ἄγω μετά αὐτός . διαμαντεύομαι δέ περί ὁ οἴκησις ὁ τε ἄλλος μανθάνω , καί περί ὁ ἱερός ὁ φυλακή ὅδε χρησμός λαμβάνω · εἰς πόλις , ὅς κτίζω , θεός σέβας ἄφθιτος ἀεί τίθημι , καί φυλακή τε σέβω θυσία τε χορός τε . εὐτε ἄν ( εἰς τε ἄν Reisk . ) γάρ ὅδε σεμνός κατά ὑμέτερος χώρα εἰμί , δῶρον Ζεύς κόρη , ἄλοχος σῦς , ὁ δέ πόλις σύ εἰμί ἀπόρθητος ὁ ἀεί χρόνος ἧμα πᾶς . Δάρδανος μέν οὖν ἐν ὁ κτίζω τε ὑπό ἑαυτοῦ καί ὀνομασία ὅμοιος τυγχάνω πόλις ὁ ἕδος καταλείπω . Ἴλιον δέ ἐν ὕστερος χρόνος συνοικίζω , ἐκεῖ μεταφέρω πρός ὁ σύγγονος ( ἔκγονος Sylb . ) αὐτός ὁ ἱερός . ποιέω δέ ὁ Ἰλιεύς νέος τε καί ἄδυτος αὐτός ἐπί ὁ ἄκρος , καί φυλάσσω διά ἐπιμέλεια ὅς δύναμαι πλεῖστος , θεόπεμπτος τε ἡγέομαι ἔρχομαι καί σωτηρία κύριος ὁ πόλις . ἁλίσκομαι δέ ὁ κάτω πόλις , ὁ Αἰνείας κύριος ὁ ἄκρος γίγνομαι , ἀείρω ἐκ ὁ ἄδυτος ὁ τε ἱερόν ὁ μέγας θεός καί ὅς ἔτι περίειμι Παλλάδιον . θἄς γάρ Ὀδυσσεύς καί Διομήδης νύξ εἷς Ἴλιος ἀφικνέομαι λαμβάνω . οἴχομαι δέ κομίζω ὁ Αἰνείας ἐκ ὁ πόλις καί ἔρχομαι ἄγω εἰς Ἰταλία . Ἀρκτῖνος δέ φημί ὑπό Ζεύς δίδωμι Δάρδανος Παλλάδιον εἷς καί ἔρχομαι οὗτος ἐν Ἴλιον ἠώς ὁ πόλις ἁλίσκομαι ‚ κρύπτω ἐν ἄβατος . Εἰκών δέ ἐκεῖνος κατασκευάζω μηδέ εἷς ὁ ἀρχέτυπος διάφορος , ἀπάτη ὁ ἐπιβουλεύω ἕνεκα , ἐν φανερός τίθημι , καί αὐτός Ἀχαιός ἐπιβουλεύω λαμβάνω . ὁ μέν οὖν εἰς Ἰταλία ὑπό Αἰνείας κομίζω ἱερόν , ὁ λέγω ἀνήρ πείθω , γράφω ὁ τε μέγας θεός εἰκών ἔρχομαι , ὅς Σαμοθρᾷκες Έλληνας μάλιστα ὀργιάζω , etc .