dionysius-thrax-grammar.ars-grammatica dionysius_thrax_uhlig_0167.4
1—2 ( Hel ) : ἔδει εἰπεῖν ἑνικός ἐμός , δυϊκὸς ἐμώ , πληθυντικὸς ἐμοί , καὶ μὴ πρόσωπα ἀντὶ ἀριθμοῦ παραστῆσαι || 3 post πτώσεις non habent δὲ ante , sed habet ς | μὲν post πρωτοτύπων habet ante ς , om || 3—4 ὀρθῆς — γενικῆς — δοτικῆς — αἰτιατικῆς — κλητικῆς genetivos habent ς et et subsequens scholion ( Hel ) , ubi rur ‐ sus reprehenditur artigraphus : πάλιν μέμψεως ἄξιος ὁ τεχνογράφος , ὅτι βουλόμενος πτώσεις πρωτοτύπων ἀντωνυμιῶν παραστῆσαι , μετὰ τῶν πτώσεων καὶ τὰ πρόσωπα παρέλαβεν . ἔδει γὰρ οὕτως εἰπεῖν · ὀρθῆς ἐγώ , γενικῆς ἐμοῦ , δοτικῆς ἐμοί , αἰτιατικῆς ἐμέ , κλητικῆς σύ , ἵνα πάλιν πάσης πτώσεως μίαν φωνὴν λέγων μὴ ταράξῃ τὸν ἀκροατήν ( cfr ς ) . ante praebet ὀρθή , sed eiusdem commentarii lemmata habent γενικῆς δοτικῆς αἰτιατικῆς κλητικῆς | δὲ om post γεν . δοτ . αἰτ . ; post κλητικῆς quoque om , sed habet || 4 σύ ] quamobrem nec prima persona nec tertia vocabitum habeat , exponunt ( Steph ? ) et post ( Hel ) in Hilgardi programmate p 10 adn . 2 , cfr Apollonius de pron . p Schn . || 5 δὲ post παραγώγων om , sed habet in N apud Wachsm et post ( Hel ) | ante ἐμός habent ὀρθῆς sicut γενικῆς ἀντε ἐμοῦ , δοτικῆς ἀντε ἐμῷ , αἰτιατικῆς ἀντε ἐμόν apud Wachsm et post ( Hel ) apud Hilg , om omnium casuum nomina || 6 post ὄν legebat κλητικῆς ἐμός post ( Hel ) apud Hilg p 10 adn . 2 : « παραγώγων δὲ » ἀπὸ κοινοῦ τὸ πτώσεις , ἵν’ ᾖ · παραγώγων δὲ πτώσεις . « ὀρθῆς ἐμός σός ὅς , γενικῆς ἐμοῦ σοῦ οὖ , δοτικῆς ἐμῷ σῷ ᾧ , αἰτιατικῆς ἐμόν σόν ὄν , κλητικῆς ἐμός . » πάλιν καὶ ἐνταῦθα πτώσεις βουλόμενος εἰπεῖν , συμπεριέλαβεν ἑκάστης πτώσεως τὰ τρία πρόσωπα , ὅπερ οὐκ ἔδει διὰ τὸν προειρημένον λόγον ( cfr supra ad lin 1 et 3 et ad p ) , ἀλλ’ οὕτως προενέγκασθαι ( nam hoc verbum legitur in O ) · ὀρθῆς ἐμός , γενικῆς ἐμοῦ , δοτικῆς ἐμῷ ( pro quo perperam ἐμοί legitur in O ) , αἰτιατικῆς ἐμόν ,
Lemmas: 1—2 ( Hel ) : δέω λέγω ἑνικός ἐμός , δυικός ἐμός , πληθυντικός ἐγώ , καί μή πρόσωπον ἀντί ἀριθμός παρίστημι || 3 post πτῶσις non habent δέ ante , sed habet ϛ | μέν post πρωτότυπος habet ante ϛ , om || 3—4 ὀρθός — γενικός — δοτικός — αἰτιατικός — κλητικός genetivos habent ϛ et et subsequens scholion ( Hel ) , ubi rur ‐ sus reprehenditur artigraphus : πάλιν μέμψις ἄξιος ὁ τεχνογράφος , ὅτι βούλομαι πτῶσις πρωτότυπος ἀντωνυμία παρίστημι , μετά ὁ πτῶσις καί ὁ πρόσωπον παραλαμβάνω . δέω γάρ οὕτω λέγω · ὀρθός ἐγώ , γενικός ἐγώ , δοτικός ἐγώ , αἰτιατικός ἐγώ , κλητικός σῦς , ἵνα πάλιν πᾶς πτῶσις εἷς φωνή λέγω μή ταράσσω ὁ ἀκροατής ( cfr ϛ ) . ante praebet ὀρθός , sed eiusdem commentarii lemmata habent γενικός δοτικός αἰτιατικός κλητικός | δέ om post γε . δοτός . αἰτ . ; post κλητικός quoque om , sed habet || 4 σῦς ] quamobrem nec prima persona nec tertia vocabitum habeat , exponunt ( Steph ? ) et post ( Hel ) in Hilgardi programmate p 10 adn . 2 , cfr Apollonius de pron . p Schn . || 5 δέ post παραγωγή om , sed habet in N apud Wachsm et post ( Hel ) | ante ἐμός habent ὀρθός sicut γενικός Αἴας ἐγώ , δοτικός Αἴας ἐμός , αἰτιατικός Αἴας ἐμός apud Wachsm et post ( Hel ) apud Hilg , om omnium casuum nomina || 6 post εἰμί legebat κλητικός ἐμός post ( Hel ) apud Hilg p 10 adn . 2 : « παραγωγή δέ » ἀπό κοινός ὁ πτῶσις , ἵνα εἰμί · παραγωγή δέ πτῶσις . « ὀρθός ἐμός σός ὅς , γενικός ἐγώ σύ ὅς , δοτικός ἐμός σός ὅς , αἰτιατικός ἐμός σός εἰμί , κλητικός ἐμός . » πάλιν καί ἐνταῦθα πτῶσις βούλομαι λέγω , συμπεριλαμβάνω ἕκαστος πτῶσις ὁ τρεῖς πρόσωπον , ὅσπερ οὐ δέω διά ὁ προλέγω λόγος ( cfr supra ad lin 1 et 3 et ad p ) , ἀλλά οὕτω προφέρω ( nam hoc verbum legitur in O ) · ὀρθός ἐμός , γενικός ἐγώ , δοτικός ἐμός ( pro quo perperam ἐγώ legitur in O ) , αἰτιατικός ἐμός ,