dionysius-thrax-grammar.ars-grammatica dionysius_thrax_uhlig_0112.3
1-2 ὅτι - σιγμοῖς non habent E' E' E' , ὅτι et ἕν - σιγμοῖς om E' . ὅτι confir - mant ante 806,14 et subsequens scholion ( Mel ) , ubi ὅτι - καθέστηκεν explanatur ὅτι ὅσον ἐλάττονα εἰσι τῶν φωνηέντων , et 806,9 ( Steph ) , qui παρ’ ὅσον inter - pretatur παρ’ ὀλίγον . qui Stephanum descripsit , etiam δι πραε - mittitur ὅτι νοσυλαξ ) μυγμοῖς καὶ σιγμοῖς interpretatur 807,1 addens : ἀπὸ μέρους δὲ τὸ πᾶν ἐδήλωσεν · ἀλλὰ καὶ ῥάζουσιν , ὡς τὸ Ϡ ( ῥαζοῦσιν UH ; legendum ῥοιζοῦσιν , quamquam ῥάζω quoque sonum significat ) καὶ συρισμοὺς ἀποτελοῦσιν ( sic Ub , H falso σιγμους . forsitan συριγμοὺς ) , ὡς τὸ ς ξ ψ . deinde interiectis καὶ ἄλλως verbis sequuntur : μυγμὸς λέγεται ὁ τοῦ μ ἦχος , οἷον συμμένειν · ὁ δὲ τοῦ ν νυγμός , οἷον συννεύειν · ὁ δὲ τοῦ ζ ξ ψ καὶ ς σιγμός , οἷον συρίζω ξέω ψηλαφῶ σείω · ὁ δὲ τοῦ Ϡ ῥοῖζος , οἷον συρράπτω . In H tribuantur Stephanus haec posteriora verba , in U vero ea , quae ante καὶ ἄλλως leguntur ; neque habet nisi antecedentia verba is , qui hic Stephanianum commentarium exscripsit , Goettl 17,1-6 . Ergo Stephanus legebat nihil nisi μυγμοῖς καὶ σιγμοῖς et putabat his vocabulis tanquam exemplis omnes ψόφους denotari ; alius vero scholiasta videtur invenisse quattuor voces : μυγμόν νυγμόν σιγμόν ῥοῖζον , quarum ultima iuxta σιγμόν et μυγμόν legitur etiam in Dion . Halic . de compos . verb . p 72 R . 156 Sch . et in Sext . E . 621,29 . cfr praef . - Melampodis 806,14 , ita legitur in U : « ἔν τε τοῖς στιγμοῖς ( στιγμαῖς b ) καὶ σιγμοῖς ( supra σι in H additum νυ ) » . ἐν τῷ θέλειν ἡμᾶς ἐκφωνεῖν ἄνευ τῶν φωνηέντων κατ’ ἰδίαν ταῦτα ( adde τὰ ) προλεχθέντα ὀκτὼ ἡμίφωνα , τελείαν μὲν φωνὴν οὐ δυνάμεθα ἀφιέναι , μυγμόν ( H νυγμόν ) δέ τινα ἢ συριγμόν , ὅπερ ἐστὶν ἀρχὴ φωνῆς , ἐκβάλλομεν , ut videatur hic quoque scholiasta in arte μυγμοῖς καὶ σιγμοῖς invenisse : nam συριγμοῦ νομεν , quod in explicatione habet , putaverim interpretamentum esse ( cfr ad huius no - minis usum D . H . de compos . verb . p 80 . 82 . 79 R . p 170 . 172 . 168 Sch . et Ari - stid . Quintilianus II p 89 Meib . ) . - Psellus 255-259 : Βραχὺ γὰρ ἀπολέλοιπε τούτων τῆς εὐφωνίας ( scil τῶν φωνηέντων ) . Καὶ δῆλον ἐκ τοῦ συριγμόν , μυγμὸν καὶ ῥοῖζον ἔχειν · Τὸ μὲν γὰρ ζῆτα καὶ τὸ ξι , τὸ ψί τε καὶ τὸ σίγμα Τὸν συριγμὸν ἐργάζονται , τὸ βῆμα ( flagitatur τὸ ῥῶ δὲ ) μόνον ῥοῖζον · Μυγμοῖς δὲ πάλιν γίνεται τὸ μῦ τε καὶ νῦ , ἄναξ 809,23 ( Steph ) : « μέσα δὲ τούτων τρία ( sic Ub , ταῦτα τὰ τρία H ) » . μέσα δὲ αὐτὰ εἴρηται πρὸς σύγκρισιν . τίνων δὲ μέσα ἐστί ; δῆλον ὅτι τῶν προειρημένων . ὥσπερ δὲ περὶ τῶν προτακτικῶν δια -
Lemmas: 1-2 ὅτι - σιγμός non habent E' E' E' , ὅτι et εἷς - σιγμός om E' . ὅτι confir - mant ante 806,14 et subsequens scholion ( Mel ) , ubi ὅτι - καθίστημι explanatur ὅτι ὅσον μικρός εἰμί ὁ φωνήεις , et 806,9 ( Steph ) , qui παρά ὅσον inter - pretatur παρά ὀλίγος . qui Stephanum descripsit , etiam διά πρᾶος - mittitur ὅτι νοσυλαξ ) μυγμός καί σιγμός interpretatur 807,1 addens : ἀπό μέρος δέ ὁ πᾶς δηλόω · ἀλλά καί ῥάζω , ὡς ὁ Ϡ ( ῥάζω UH ; legendum ῥοΐζω , quamquam ῥάζω quoque sonum significat ) καί συρισμός ἀποτελέω ( sic Ub , H falso σιγμός . forsitan συριγμός ) , ὡς ὁ ϛ ξ ψ . deinde interiectis καί ἄλλως verbis sequuntur : μυγμός λέγω ὁ ὁ μ ἦχος , οἷος συμμένω · ὁ δέ ὁ ν νυγμός , οἷος συννεύω · ὁ δέ ὁ ζ ξ ψ καί ϛ σιγμός , οἷος συρίζω ξέω ψηλαφάω σείω · ὁ δέ ὁ Ϡ ῥοῖζος , οἷος συρράπτω . In H tribuantur Stephanus haec posteriora verba , in U vero ea , quae ante καί ἄλλως leguntur ; neque habet nisi antecedentia verba is , qui hic Stephanianum commentarium exscripsit , Goettl 17,1-6 . Ergo Stephanus legebat nihil nisi μυγμός καί σιγμός et putabat his vocabulis tanquam exemplis omnes ψόφος denotari ; alius vero scholiasta videtur invenisse quattuor voces : μυγμός νυγμός σιγμός ῥοῖζος , quarum ultima iuxta σιγμός et μυγμός legitur etiam in Dion . Halic . de compos . verb . p 72 R . 156 Sch . et in Sext . E . 621,29 . cfr praef . - Melampodis 806,14 , ita legitur in U : « ἐν τε ὁ στιγμός ( στιγμή b ) καί σιγμός ( supra βρόχος in H additum νυν ) » . ἐν ὁ ἐθέλω ἐγώ ἐκφωνέω ἄνευ ὁ φωνήεις κατά ἴδιος Ταΰς ( adde ὁ ) προλέγω ὀκτώ ἡμίφωνον , τέλειος μέν φωνή οὐ δύναμαι ἀφίημι , μυγμός ( H νυγμός ) δέ τις ἤ συριγμός , ὅς εἰμί ἀρχή φωνή , ἐκβάλλω , ut videatur hic quoque scholiasta in arte μυγμός καί σιγμός invenisse : nam συριγμός νόμος , quod in explicatione habet , putaverim interpretamentum esse ( cfr ad huius no - minis usum D . H . de compos . verb . p 80 . 82 . 79 R . p 170 . 172 . 168 Sch . et Ari - stid . Quintilianus II p 89 Meib . ) . - Psellus 255-259 : βραχύς γάρ ἀπολείπω οὗτος Τῆς εὐφωνία ( scil ὁ φωνήεις ) . καί δῆλος ἐκ ὁ συριγμός , μυγμός καί ῥοῖζος ἔχω · Τέ μέν γάρ ζῆτα καί ὁ ξ , ὁ ψῖ τε καί ὁ σίγμα Τώς συριγμός ἐργάζομαι , ὁ βῆμα ( flagitatur ὁ ῥῶ δέ ) μόνος ῥοῖζος · μυγμός δέ πάλιν γίγνομαι ὁ μῦς τε καί νῦ , ἄναξ 809,23 ( Steph ) : « μέσος δέ οὗτος τρεῖς ( sic Ub , οὗτος ὁ τρεῖς H ) » . μέσος δέ αὐτός λέγω πρός σύγκρισις . τίς δέ μέσος εἰμί ; δῆλος ὅτι ὁ προλέγω . ὥσπερ δέ περί ὁ προτακτικός δα -