dionysius-thrax-grammar.ars-grammatica dionysius_thrax_uhlig_0182.2
1 τὰ δὲ παρακελεύσεως - φέρε ] παρακελευστικὸν appellat ἄγε Apoll . de adv . 533 , B . 123 , Schn . ; eodem nomine εἶα nuncupat schol . codicis Veneti A ad Iliad I 262 ; παρακελευσματικὸν nominatur idem adverbium ab Choerob . orthogr . A O II 213 , Eustath . ad Iliad . A 302 . Latini ad haec adverbia significanda usurpant verbum hortandi et nomina hortationis hortativorum | εἶα ἄγε φέρε ] eadem exempla 949 , et in O apud Hilg . p 11 . Latini omnes heia proferunt ( vel εἰα ) , multi etiam age . - εἰα spiritu aspero pronuntiantum esse docent schol . Veneti A ad Iliad . I 262 : τὸ παρακελευστικὸν ἐπίρρημα ἀπὸ τούτου τοῦ συνδέσμου ( scil ei ) γέγονε τοῦ ἃ περιττεύοντος , τοῦ τόνου ἀλλαγέντος εἰς περισπώμενον ἀναγκαίως καὶ τῆς δασείας Ἀττικῶς προσελθούσης , ἐκ Choeroboseus orthogr . A O II 213 , ἔστι δὲ παρακελευσματικὸν ἐπίρρημα καὶ γράφεται διὰ τῆς εῖ διφθόγγου · ὥσπερ γὰρ παρὰ τὸ ῥέα γίνεται ῥεῖα διὰ τῆς εῖ διφθόγγου κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ῑ , οὕτως καὶ ἀπὸ τοῦ ἕω τοῦ σημαίνοντος τὸ ἐκπέμπω γίνεται ἔα καὶ εἶα κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ῑ ( ubi perperam tradita sunt ἕω ἔα εἶα ) . Eustathius ad Iliad . A 302 p 107 , de ei δ’ ἄγε disserens : ἕτεροι καὶ τοῦτο σχῆμα ἐκ παραλλήλου φασί ( non ellipsis ) , δύο ἐνταῦθα ἰσοδυνάμων κειμένων λέξεων , τοῦ τε εἰ παρακελευσματικοῦ ἐπιρρήματος καὶ τοῦ ἄγε ἀντὶ τοῦ εἶα ἄγε ...... φασὶ δὲ καὶ ὅτι τοῦτο τὸ εἰ προσλήψει τοῦ ἃ γίνεται εἶα , ὃ δηλοῖ τὸ ἄγε φέρε , καὶ ἀρέσκει οὕτω τῷ Νικάνορι καὶ δοκεῖ κρειττόνως οὕτως ἔχειν ...... δοκεῖ δὲ τὸ ῥηθὲν εἶα παροξύνεσθαι , ὡς κατ’ ἐπέκτασιν ἔχον τὸ ἃ , ὁποῖόν τι καὶ ἐν τῷ ναίχι γίνεται . ὅτι δὲ τὸ εἶα συνεσταλμένην ἔχει τὴν λήγουσαν , ἡ τραγῳδία δηλοῖ ἐν τῷ « ἀλλ’ εἶα , τέκνον » ...... σημείωσαι δὲ ὅτι κατὰ τὴν τέχνην Γεωργίου ( i . e . κατὰ τὴν ὀρθογραφικὴν τ . Γ . τοῦ Χοιροβοσκοῦ ) προπερισπᾶται τὸ ῥηθὲν εἶα , εἰπόντος ὅτι ...... sequitur locus modo transcriptus . de spiritu Eustathius diserti nihil dicit . quem asperum fuisse ex latina quoque pronuntiatione videtur conligi posse . - In Heliodori commentario Dionysii verba ita explanantur apud Hilg . p 11 : δι’ αὐτῶν γὰρ παρακελευόμεθα · « ἄγε δὴ ταχέως τουτὶ συνάρπασον » « ἄγρει μάν , ὅτ’ ἂν αὖτε καρηκομόνυντες Ἀχαιοί » . καὶ χρὴ γινώσκειν , ὡς εὕρηται τὰ τοιαῦτα ἐπιρρήματα εἰς πρόσωπα κινούμενα προστακτικά , unde non concludere , sed suspicari certe licet Heliodorum etiam ἄγρει in arte legisse . nec minus licet coicere Stephanum scholiamant inter παρακελεύσεως adverbia invenisse εἶέν interiectionem . ex huius enim commentario in scholiorum collectionem Vaticanam haec transcripta sunt , de quibus mus . Rhenan . 1864 p 34 egi , : Καὶ τὸ εἶέν δηλοῖ τὸ πορεύου ( nam sic scribendam opinabatur Stephanus interiectionem , de cuius iusta scriptura iterum disputavi in Fleckeiseni Annal . 1880 p 789 . ante καὶ nonnulla verba intercidisse puto , quibus de ἴθι vel ἄγε interpres disseruit ) . ἕω γὰρ τὸ περιπατῶ , ἐξ οὗ καὶ ὁδός . παρακελευστικὸν καὶ παραγραφικὸν λόγον δηλοῖ ( παραγραφικὸν UH , περιγραφικὸν Bekker ) . ἔστι δὲ δύο μέρη λόγου « εἶ κέν » καὶ συγκοπῇ τοῦ κ ὡς ἐφ’ ἑνὸς εἶέν . καὶ δύο τόνοι · πεπλανημένως δὲ
Lemmas: 1 ὁ δέ παρακέλευσις - φέρω ] παρακελευστικός appellat ἄγε Apoll . de adv . 533 , B . 123 , Schn . ; eodem nomine εἶα nuncupat schol . codicis Veneti A ad Iliad I 262 ; παρακελευσματικός nominatur idem adverbium ab Choerob . orthogr . A O II 213 , Eustath . ad Iliad . A 302 . Latini ad haec adverbia significanda usurpant verbum hortandi et nomina hortationis hortativorum | εἶα ἄγω φέρω ] eadem exempla 949 , et in O apud Hilg . p 11 . Latini omnes heia proferunt ( vel εἶα ) , multi etiam age . - εἶα spiritu aspero pronuntiantum esse docent schol . Veneti A ad Iliad . I 262 : ὁ παρακελευστικός ἐπίρρημα ἀπό οὗτος ὁ σύνδεσμος ( scil ei ) γίγνομαι ὁ ὅς περισσεύω , ὁ τόνος ἀλλάσσω εἰς περισπάω ἀναγκαῖος καί ὁ δασύς Ἀττικός προσέρχομαι , ἐκ Choeroboseus orthogr . A O II 213 , εἰμί δέ παρακελευσματικός ἐπίρρημα καί γράφω διά ὁ Εἶ δίφθογγος · ὥσπερ γάρ παρά ὁ Ῥέα γίγνομαι ῥεῖα διά ὁ εἰμί δίφθογγος κατά πλεονασμός ὁ Ι , οὕτω καί ἀπό ὁ ἠώς ὁ σημαίνω ὁ ἐκπέμπω γίγνομαι ἔα καί εἶα κατά πλεονασμός ὁ Ι ( ubi perperam tradita sunt ἠώς ἔα εἶα ) . Eustathius ad Iliad . A 302 p 107 , de ei δέ ἄγω disserens : ἕτερος καί οὗτος σχῆμα ἐκ παράλληλος φημί ( non ellipsis ) , δύο ἐνταῦθα ἰσοδύναμος κεῖμαι λέξις , ὁ τε εἰ παρακελευσματικός ἐπίρρημα καί ὁ ἄγε ἀντί ὁ εἶα ἄγε ...... φημί δέ καί ὅτι οὗτος ὁ εἰ προσλαμβάνω ὁ ὅς γίγνομαι εἶα , ὁ δηλόω ὁ ἄγε φέρω , καί ἀρέσκω οὕτως ὁ Νικάνωρ καί δοκέω κρατύς οὕτω ἔχω ...... δοκέω δέ ὁ λέγω εἶα παροξύνω , ὡς κατά ἐπέκτασις ἔχω ὁ ὅς , ὁποῖος τίς καί ἐν ὁ ναίχι γίγνομαι . ὅτι δέ ὁ εἶα συστέλλω ἔχω ὁ λήγω , ἤ τραγῳδία δηλόω ἐν ὁ « ἀλλά εἶα , τέκνον » ...... σημειόω δέ ὅτι κατά Τάν τέχνη Γεώργιος ( i . e . κατά ὁ ὀρθογραφικός τ . Γ . ὁ Χοιροβοσκός ) προπερισπάω ὁ λέγω εἶα , λέγω ὅτι ...... sequitur locus modo transcriptus . de spiritu Eustathius diserti nihil dicit . quem asperum fuisse ex latina quoque pronuntiatione videtur conligi posse . - In Heliodori commentario Dionysii verba ita explanantur apud Hilg . p 11 : διά αὐτός γάρ παρακελεύομαι · « ἄγω δή ταχύς οὗτος συναρπάζω » « ἀγρέω μείς , ὅτε ἄν αὖτε καρηκομόνυντες Ἀχαιός » . καί χράω γινώσκω , ὡς εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος ἐπίρρημα εἰς πρόσωπον κινέω προστακτικός , unde non concludere , sed suspicari certe licet Heliodorum etiam ἀγρέω in arte legisse . nec minus licet coicere Stephanum scholiamant inter παρακέλευσις adverbia invenisse εἰμί interiectionem . ex huius enim commentario in scholiorum collectionem Vaticanam haec transcripta sunt , de quibus mus . Rhenan . 1864 p 34 egi , : καί ὁ εἰμί δηλόω ὁ πορεύομαι ( nam sic scribendam opinabatur Stephanus interiectionem , de cuius iusta scriptura iterum disputavi in Fleckeiseni Annal . 1880 p 789 . ante καί nonnulla verba intercidisse puto , quibus de ἔρχομαι vel ἄγω interpres disseruit ) . ἠώς γάρ ὁ περιπατέω , ἐκ ὅς καί οὐδός . παρακελευστικός καί παραγραφικός λόγος δηλόω ( παραγραφικός UH , περιγραφικός Bekker ) . εἰμί δέ δύο μέρος λόγος « εἰμί ἄν » καί συγκοπή ὁ κ ὡς ἐπί εἷς εἰμί . καί δύο τόνος · πεπλανημένως δέ