dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 33
οὗτος ὁ χαρακτὴρ τῆς ἀσαφοῦς καὶ πεπλεγμένης λέξεως , ἐν ᾗ πλείων ἔνεστι τῆς θέλξεως ἡ σκοτίζουσα τὴν διάνοιαν ὄχλησις , ἕως ἑκατὸν ἐκμηκύνεται στίχων . θήσω δὲ καὶ τὰ ἑξῆς οὐδεμίαν ἔτι λέξιν ἐμαυτοῦ προστιθείς · πάντων δʼ αὐτῶν αἴτιον ἀρχὴ ἡ διὰ πλεονεξίαν καὶ φιλοτιμίαν , ἐκ δʼ αὐτῶν καὶ ἐς τὸ φιλονεικεῖν καθισταμένων τὸ πρόθυμον . οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προστάντες , μετὰ ὀνόματος ἑκάτεροι εὐπρεποῦς , πλήθους τε ἰσονομίας πολιτικῆς καὶ ἀριστοκρατίας σώφρονος προτιμήσει , τὰ μὲν κοινὰ λόγῳ θεραπεύοντες ἆθλα ἐποιοῦντο · παντὶ δὲ τρόπῳ ἀγωνιζόμενοι ἀλλήλων περιγενέσθαι ἐτόλμησάν τε τὰ δεινότατα , ἐπεξῄεσάν τε τὰς τιμωρίας ἔτι μείζους , οὐ μέχρι τοῦ δικαίου καὶ τῇ πόλει ξυμφόρου προστιθέντες , ἐς δὲ τὸ ἑκατέροις που αἰεὶ ἡδονὴν ἔχον ὁρίζοντες · καὶ ἢ μετὰ ψήφου ἀδίκου καταγνώσεως ἢ χειρὶ κτώμενοι τὸ κρατεῖν ἕτοιμοι ἦσαν τὴν αὐτίκα φιλονεικίαν ἐκπιμπλάναι . ὥστʼ εὐσεβείᾳ μὲν οὐδέτεροι ἐνόμιζον , εὐπρεπείᾳ δὲ λόγου , οἷς ξυμβαίη ἐπιφθόνως τι διαπράξασθαι , ἄμεινον ἤκουον · τὰ δὲ μέσα τῶν πολιτῶν ὑπʼ ἀμφοτέρων , ἢ ὅτι οὐκ ἐξηγωνίζοντο ἢ ὅτι φθόνῳ τοῦ περιεῖναι , διεφθείροντο . οὕτω πᾶσα ἰδέα κατέστη κακοτροπίας διὰ τὰς στάσεις τῷ Ἑλληνικῷ · καὶ τὸ εὔηθες , οὗ τὸ γενναῖον πλεῖστον μετέχει , καταγελασθὲν ἠφανίσθη · τὸ δὲ ἀντιτετάχθαι ἀλλήλοις τῇ γνώμῃ ἀπίστως ἐπὶ πολὺ διήνεγκεν . οὐ γὰρ ἦν ὁ διαλύσων οὔτε λόγος ἐχυρὸς οὔτε ὅρκος φοβερός . κρείττους δὲ ὄντες πάντες λογισμῷ ἐς τὸ ἀνέλπιστον τοῦ βεβαίου μὴ παθεῖν μᾶλλον προεσκόπουν ἢ πιστεῦσαι ἐδύναντο . καὶ οἱ φαυλότεροι γνώμην ὡς τὰ πλείω περιεγίγνοντο . τῷ γὰρ δεδιέναι τό τε αὑτῶν ἐνδεὲς καὶ τὸ τῶν ἐναντίων ξυνετόν , μὴ λόγοις τε ἥττους ὦσι καὶ ἐκ τοῦ πολυτρόπου αὐτῶν τῆς γνώμης φθάσωσι προεπιβουλευόμενοι , τολμηρῶς πρὸς τὰ ἔργα ἐχώρουν · οἱ δὲ καταφρονοῦντες κἂν προαισθέσθαι , καὶ ἔργῳ οὐδὲν σφᾶς δεῖν λαμβάνειν , ἃ γνώμῃ ἔξεστιν , ἄφρακτοι μᾶλλον διεφθείροντο . ἑκ πολλῶν ἔτι δυνάμενος παραδειγμάτων ποιῆσαι φανερόν , ὅτι κρείττων ἐστὶν ἐν τοῖς διηγήμασιν , ὅταν ἐν τῷ συνήθει καὶ κοινῷ τῆς διαλέκτου χαρακτῆρι μένῃ , χείρων δέ , ὅταν ἐκτρέψῃ τὴν διάλεκτον ἐκ τῆς συνήθους ἐπὶ τὰ ξένα ὀνόματα καὶ βεβιασμένα σχήματα , ὧν ἔνια σολοικισμῶν παρέχεται δόξαν , ἀρκεσθήσομαι τούτοις , ἵνα μὴ περαιτέρω τοῦ δέοντος ἡ γραφή μοι προβῇ .
Lemmas: οὗτος ὁ χαρακτήρ ὁ ἀσαφής καί πλέκω λέξις , ἐν ὅς πολύς ἔνειμι ὁ θέλξις ὁ σκοτίζω ὁ διάνοια ὄχλησις , ἕως ἑκατόν ἐκμηκύνω στίχος . τίθημι δέ καί ὁ ἑξῆς οὐδείς ἔτι λέξις ἐμαυτοῦ προστίθημι · πᾶς δέ αὐτός αἴτιος ἀρχή ὁ διά πλεονεξία καί φιλοτιμία , ἐκ δέ αὐτός καί εἰς ὁ φιλονεικέω καθίστημι ὁ πρόθυμος . ὁ γάρ ἐν ὁ πόλις προΐστημι , μετά ὄνομα ἑκάτερος εὐπρεπής , πλῆθος τε ἰσονομία πολιτικός καί ἀριστοκρατία σώφρων προτίμησις , ὁ μέν κοινός λόγος θεραπεύω ἆθλον ποιέω · πᾶς δέ τρόπος ἀγωνίζομαι ἀλλήλων περιγίγνομαι τολμάω τε ὁ δεινός , ἐπεξέρχομαι τε ὁ τιμωρία ἔτι μέγας , οὐ μέχρι ὁ δίκαιος καί ὁ πόλις σύμφορος προστίθημι , εἰς δέ ὁ ἑκάτερος που ἀεί ἡδονή ἔχω ὁρίζω · καί ἤ μετά ψῆφος ἄδικος κατάγνωσις ἤ χείρ κτάομαι ὁ κρατέω ἑτοῖμος εἰμί ὁ αὐτίκα φιλονικία ἐκπίμπλημι . ὥστε εὐσέβεια μέν οὐδέτερος νομίζω , εὐπρέπεια δέ λόγος , ὅς συμβαίνω ἐπίφθονος τις διαπράσσω , ἀγαθός ἀκούω · ὁ δέ μέσος ὁ πολίτης ὑπό ἀμφότερος , ἤ ὅτι οὐ ἐξαγωνίζομαι ἤ ὅτι φθόνος ὁ περίειμι , διαφθείρω . οὕτως πᾶς ἰδέα καθίστημι κακοτροπία διά ὁ στάσις ὁ Ἑλληνικός · καί ὁ εὐήθης , ὅς ὁ γενναῖος πολύς μετέχω , καταγελάω ἀφανίζω · ὁ δέ ἀντιτάσσω ἀλλήλων ὁ γνώμη ἄπιστος ἐπί πολύς διαφέρω . οὐ γάρ εἰμί ὁ διαλύω οὔτε λόγος ἐχυρός οὔτε ὅρκος φοβερός . κρατύς δέ εἰμί πᾶς λογισμός εἰς ὁ ἀνέλπιστος ὁ βέβαιος μή πάσχω μάλα προσκοπέω ἤ πιστεύω δύναμαι . καί ὁ φαῦλος γνώμη ὡς ὁ πολύς περιγίγνομαι . ὁ γάρ δείδω ὁ τε ἑαυτοῦ ἐνδεής καί ὁ ὁ ἐναντίος συνετός , μή λόγος τε ἥσσων εἰμί καί ἐκ ὁ πολύτροπος αὐτός ὁ γνώμη φθάνω προεπιβουλεύω , τολμηρός πρός ὁ ἔργον χωρέω · ὁ δέ καταφρονέω ἐάν προαισθάνομαι , καί ἔργον οὐδείς σφεῖς δέω λαμβάνω , ὅς γνώμη ἔξεστι , ἄφρακτος μάλα διαφθείρω . ἑκ πολύς ἔτι δύναμαι παράδειγμα ποιέω φανερός , ὅτι κρατύς εἰμί ἐν ὁ διήγημα , ὅταν ἐν ὁ συνήθης καί κοινός ὁ διάλεκτος χαρακτήρ μένω , κακός δέ , ὅταν ἐκτρέπω ὁ διάλεκτος ἐκ ὁ συνήθης ἐπί ὁ ξένος ὄνομα καί βιάζω σχῆμα , ὅς ἔνιοι σολοικισμός παρέχω δόξα , ἀρκέω οὗτος , ἵνα μή πέρα ὁ δέω ὁ γραφή ἐγώ προβαίνω .