dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 19
ἔτι δὲ μᾶλλον ἴδοι τις ἂν τὸ περὶ τὰς ἐξεργασίας τοῦ συγγραφέως ἀνώμαλον ἐπιλογισάμενος , ὅτι πολλὰ καὶ μεγάλα πράγματα παραλιπὼν τὸ προοίμιον τῆς ἱστορίας μέχρι πεντακοσίων ἐκμηκύνει στίχων , τὰ πρὸ τοῦδε τοῦ πολέμου πραχθέντα τοῖς Ἕλλησι μικρὰ βουλόμενος ἀποδεῖξαι καὶ οὐκ ἄξια τῷδε παραβάλλεσθαι . οὔτε γὰρ τἀληθὲς οὕτως εἶχεν , ὡς ἐκ πολλῶν ἔστι παραδεῖξαι πραγμάτων , οὔτε ὁ τῆς τέχνης ὑπαγορεύει λόγος οὕτω μεθοδεύειν τὰς αὐξήσεις ( οὐ γὰρ εἴ τι τῶν μικρῶν μεῖζόν ἐστι , διὰ τοῦτʼ ἐστὶν ἤδη μέγα , ἀλλʼ εἴ τι τῶν μεγάλων ὑπερέχει ) · γέγονέ τε αὐτῷ τὸ προοίμιον , τοσαύτας εἰληφὸς ἀποδεικτικὰς τῆς προθέσεως ἐξεργασίας , ἱστορία τις αὐτὴ καθʼ αὑτήν . οἱ δὲ τὰς ῥητορικὰς συνταξάμενοι τέχνας παραγγέλλουσι δείγματα τῶν λόγων τὰ προοίμια ποιεῖν αὐτὰ τὰ κεφάλαια τῶν μελλόντων δηλοῦσθαι προλαμβάνοντας . ὃ δὴ καὶ πεποίηκεν ὁ ἀνὴρ ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ προοιμίου , μέλλων ἄρχεσθαι τῆς διηγήσεως , ἐν ἐλάττοσιν ἢ πεντήκοντα στίχοις · ὥστε τὰ πολλὰ ἐκεῖνα καὶ καταβλητικὰ τοῦ μεγέθους τῆς Ἑλλάδος οὐκ ἀναγκαίως αὐτῷ παρέλκεσθαι , ὅτι κατὰ τὸν Τρωικὸν πόλεμον οὔπω σύμπασα ἐκαλεῖτο ἑνὶ ὀνόματι ἡ Ἑλλάς , καὶ ὅτι περαιοῦσθαι ναυσὶν ἐπʼ ἀλλήλους οἱ τροφῆς ἀπορούμενοι ἤρξαντο καὶ προσπίπτοντες πόλεσιν ἀτειχίστοις καὶ κατὰ κώμας οἰκουμέναις ἥρπαζον καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου ἐντεῦθεν ἐποιοῦντο . τί δʼ ἦν ἀναγκαῖον περὶ τῆς Ἀθηναίων τρυφῆς , ᾗ τὸ παλαιὸν ἐχρῶντο , λέγειν , ὅτι κρωβύλους τε ἀνεπλέκοντο καὶ χρυσοῦς τέττιγας εἶχον ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς ; καὶ ὅτι Λακεδαιμόνιοι ἐγυμνώθησάν τε πρῶτοι καὶ εἰς τὸ φανερὸν ἀποδύντες λίπα μετὰ τοῦ γυμνάζεσθαι ἠλείψαντο ; ὁ δὲ δὴ ναυπηγὸς ὁ Κορίνθιος Ἀμεινοκλῆς ὁ κατασκευάσας Σαμίοις πρῶτος τέτταρας τριήρεις , καὶ ὁ Σάμου τύραννος Πολυκράτης ὁ Ῥήνειαν ἑλὼν καὶ ἀναθεὶς τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Δηλίῳ , καὶ οἱ Φωκαεῖς οἱ Μασσαλίαν οἰκίσαντες ὅτι ναυμαχίᾳ Καρχηδονίους ἐνίκων , καὶ τὰ ἄλλα ὅσα τούτοις ἐστὶν ὅμοια , τίνα καιρὸν εἶχε πρὸ τῆς διηγήσεως λέγεσθαι ; εἰ δʼ ἔστιν ὅσιόν μοι καὶ θεμιτὸν εἰπεῖν ἃ φρονῶ ,
Lemmas: ἔτι δέ μάλα ὁράω τις ἄν ὁ περί ὁ ἐξεργασία ὁ συγγραφεύς ἀνώμαλος ἐπιλογίζομαι , ὅτι πολύς καί μέγας πρᾶγμα παραλείπω ὁ προοίμιον ὁ ἱστορία μέχρι πεντακόσιοι ἐκμηκύνω στίχος , ὁ πρό ὅδε ὁ πόλεμος πράσσω ὁ Ἕλλην μικρός βούλομαι ἀποδείκνυμι καί οὐ ἄξιος ὅδε παραβάλλω . οὔτε γάρ ἀληθής οὕτως ἔχω , ὡς ἐκ πολύς εἰμί παραδείκνυμι πρᾶγμα , οὔτε ὁ ὁ τέχνη ὑπαγορεύω λόγος οὕτως μεθοδεύω ὁ αὔξησις ( οὐ γάρ εἰ τις ὁ μικρός μέγας εἰμί , διά οὗτος εἰμί ἤδη μέγας , ἀλλά εἰ τις ὁ μέγας ὑπερέχω ) · γίγνομαι τε αὐτός ὁ προοίμιον , τοσοῦτος λαμβάνω ἀποδεικτικός ὁ πρόθεσις ἐξεργασία , ἱστορία τις αὐτός κατά ἑαυτοῦ . ὁ δέ ὁ ῥητορικός συντάσσω τέχνη παραγγέλλω δεῖγμα ὁ λόγος ὁ προοίμιον ποιέω αὐτός ὁ κεφάλαιος ὁ μέλλω δηλόω προλαμβάνω . ὅς δή καί ποιέω ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ τέλος ὁ προοίμιον , μέλλω ἄρχω ὁ διήγησις , ἐν ἐλαχύς ἤ πεντήκοντα στίχος · ὥστε ὁ πολύς ἐκεῖνος καί καταβλητικός ὁ μέγεθος ὁ Ἑλλάς οὐ ἀναγκαῖος αὐτός παρέλκω , ὅτι κατά ὁ Τρωϊκός πόλεμος οὔπω σύμπας καλέω εἷς ὄνομα ὁ Ἑλλάς , καί ὅτι περαιόω ναῦς ἐπί ἀλλήλων ὁ τροφή ἀπορέω ἄρχω καί προσπίπτω πόλις ἀτείχιστος καί κατά κώμη οἰκέω ἁρπάζω καί ὁ πολύς ὁ βίος ἐντεῦθεν ποιέω . τίς δέ εἰμί ἀναγκαῖος περί ὁ Ἀθηναῖος τρυφή , ὅς ὁ παλαιός χράω , λέγω , ὅτι κρώβυλος τε ἀναπλέκω καί χρύσεος τέττιξ ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή ; καί ὅτι Λακεδαιμόνιος γυμνόω τε πρῶτος καί εἰς ὁ φανερός ἀποδύω λίπος μετά ὁ γυμνάζω ἀλείφω ; ὁ δέ δή ναυπηγός ὁ Κορίνθιος Ἀμεινοκλῆς ὁ κατασκευάζω Σάμιος πρῶτος τέσσαρες τριήρης , καί ὁ Σάμος τύραννος Πολυκράτης ὁ Ῥηνεία αἱρέω καί ἀνατίθημι ὁ Ἀπόλλων ὁ Δήλιος , καί ὁ Φωκαιεύς ὁ Μασσαλία οἰκίζω ὅτι ναυμαχία Καρχηδόνιος νικάω , καί ὁ ἄλλος ὅσος οὗτος εἰμί ὅμοιος , τίς καιρός ἔχω πρό ὁ διήγησις λέγω ; εἰ δέ εἰμί ὅσιος ἐγώ καί θεμιτός λέγω ὅς φρονέω ,