dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 2
μέλλων δὲ τῶν κατὰ μέρος ἅπτεσθαι λόγων , ὀλίγα περὶ ἐμαυτοῦ τε καὶ τοῦ γένους τῆς πραγματείας βούλομαι προειπεῖν · οὐ σοῦ μὰ Δία καὶ τῶν σοὶ παραπλησίων ἕνεκα , τῶν ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου κρινόντων τὰ πράγματα καὶ μηδὲν ἡγουμένων χρῆμα τιμιώτερον τῆς ἀληθείας · ἀλλὰ τῶν ἄλλων , ὅσοις πολὺ τὸ φιλαίτιον ἔνεστιν εἴ τε κατὰ τὸν ζῆλον τῶν ἀρχαίων γινόμενον εἴτε κατὰ τὴν ὑπεροψίαν τῶν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἡλικίας εἴ τε κατʼ ἀμφότερα ταῦτα τὰ πάθη κοινὰ τῆς ἀνθρωπίνης ὄντα φύσεως . ὑποπτεύω γὰρ ἔσεσθαί τινας τῶν ἀναγνωσομένων τὴν γραφὴν τοὺς ἐπιτιμήσοντας ἡμῖν , ὅτι τολμῶμεν ἀποφαίνειν Θουκυδίδην τὸν ἁπάντων κράτιστον τῶν ἱστοριογράφων καὶ κατὰ τὴν προαίρεσίν ποτε τῶν λόγων ἁμαρτάνοντα καὶ κατὰ τὴν δύναμιν ἐξασθενοῦντα , καὶ διὰ τοῦθʼ οὗτος ἡμᾶς ὁ λογισμὸς εἰσῆλθεν , ὅτι παράδοξα καινοτομεῖν πράγματα πρῶτοι καὶ μόνοι δόξομεν , εἴ τι τῶν ὑπὸ Θουκυδίδου γραφέντων συκοφαντεῖν ἐπιβαλοίμεθα , οὐ ταῖς κοιναῖς μόνον ἐναντιούμενοι δόξαις , ἃς ἅπαντες ἐκ τοῦ μακροῦ χρόνου παραλαβόντες ἀναφαιρέτους ἔχουσιν , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἰδίαις τῶν ἐπιφανεστάτων φιλοσόφων τε καὶ ῥητόρων μαρτυρίαις ἀπιστοῦντες , οἳ κανόνα τῆς ἱστορικῆς πραγματείας ἐκεῖνον ὑποτίθενται τὸν ἄνδρα καὶ τῆς περὶ τοὺς πολιτικοὺς λόγους δεινότητος ὅρον · ὧν οὔτε προαιρέσεις ἰσχυρὰς . ταύτας δὴ τὰς ἐπιτιμήσεις ἀπολύσασθαι βουλόμενος ἐχούσας τι θεατρικὸν καὶ τῶν πολλῶν ἀγωγόν , περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσοῦτον ἀρκεσθήσομαι μόνον εἰπών , ὅτι τὸ φιλόνεικον τοῦτο καὶ δύσερι καὶ προσυλακτοῦν εἰκῇ πᾶσιν ἐν παντὶ πεφυλαγμένος τῷ βίῳ μέχρι τοῦ παρόντος καὶ οὐδεμίαν ἐκδεδωκὼς γραφήν , ἐν ᾗ κατηγορῶ τινος , ἔξω μιᾶς πραγματείας , ἣν συνεταξάμην ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς φιλοσοφίας πρὸς τοὺς κατατρέχοντας αὐτῆς ἀδίκως , οὐκ ἂν ἐπεχείρησα νῦν πρῶτον εἰς τὸν ἐπιφανέστατον τῶν συγγραφέων τὴν οὔτʼ ἐλευθέροις ἤθεσι πρέπουσαν οὔτʼ ἐμαυτῷ συνήθη κακοήθειαν ἐναποδείκνυσθαι . περὶ δὲ τοῦ γένους τῆς γραφῆς πλείονα μὲν εἶχον λέγειν , ἀρκεσθήσομαι δὲ ὀλίγοις . εἰ δὲ ἀληθεῖς καὶ προσήκοντας ἐμαυτῷ προῄρημαι λόγους , σύ τε κρινεῖς καὶ τῶν ἄλλων φιλολόγων ἕκαστος .
Lemmas: μέλλω δέ ὁ κατά μέρος ἅπτω λόγος , ὀλίγος περί ἐμαυτοῦ τε καί ὁ γένος ὁ πραγματεία βούλομαι προλέγω · οὐ σύ μά Ζεύς καί ὁ σύ παραπλήσιος ἕνεκα , ὁ ἀπό πᾶς ὁ ἀγαθός κρίνω ὁ πρᾶγμα καί μηδείς ἡγέομαι χρῆμα τίμιος ὁ ἀλήθεια · ἀλλά ὁ ἄλλος , ὅσος πολύς ὁ φιλαίτιος ἔνειμι εἰ τε κατά ὁ ζῆλος ὁ ἀρχαῖος γίγνομαι εἴτε κατά ὁ ὑπεροψία ὁ ἐπί ὁ αὐτός ἡλικία εἰ τε κατά ἀμφότερος οὗτος ὁ πάθος κοινός ὁ ἀνθρώπινος εἰμί φύσις . ὑποπτεύω γάρ εἰμί τις ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ γραφή ὁ ἐπιτιμάω ἐγώ , ὅτι τολμάω ἀποφαίνω Θουκυδίδης ὁ ἅπας κρατύς ὁ ἱστοριόγραφος καί κατά ὁ προαίρεσις ποτέ ὁ λόγος ἁμαρτάνω καί κατά ὁ δύναμις ἐξασθενέω , καί διά οὗτος οὗτος ἐγώ ὁ λογισμός εἰσέρχομαι , ὅτι παράδοξος καινοτομέω πρᾶγμα πρῶτος καί μόνος δοκέω , εἰ τις ὁ ὑπό Θουκυδίδης γράφω συκοφαντέω ἐπιβάλλω , οὐ ὁ κοινός μόνος ἐναντιόομαι δόξα , ὅς ἅπας ἐκ ὁ μακρός χρόνος παραλαμβάνω ἀναφαίρετος ἔχω , ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ ἐπιφανής φιλόσοφος τε καί ῥήτωρ μαρτυρία ἀπιστέω , ὅς κανών ὁ ἱστορικός πραγματεία ἐκεῖνος ὑποτίθημι ὁ ἀνήρ καί ὁ περί ὁ πολιτικός λόγος δεινότης ὅρος · ὅς οὔτε προαίρεσις ἰσχυρός . οὗτος δή ὁ ἐπιτίμησις ἀπολύω βούλομαι ἔχω τις θεατρικός καί ὁ πολύς ἀγωγός , περί μέν ἐμαυτοῦ τοσοῦτος ἀρκέω μόνος λέγω , ὅτι ὁ φιλόνικος οὗτος καί δύσερις καί προσυλακτέω εἰκῇ πᾶς ἐν πᾶς φυλάσσω ὁ βίος μέχρι ὁ πάρειμι καί οὐδείς ἐκδίδωμι γραφή , ἐν ὅς κατηγορέω τις , ἔξω εἷς πραγματεία , ὅς συντάσσω ὑπέρ ὁ πολιτικός φιλοσοφία πρός ὁ κατατρέχω αὐτός ἄδικος , οὐ ἄν ἐπιχειρέω νῦν πρῶτος εἰς ὁ ἐπιφανής ὁ συγγραφεύς ὁ οὔτε ἐλεύθερος ἦθος πρέπω οὔτε ἐμαυτοῦ συνήθης κακοήθεια ἐναποδείκνυμαι . περί δέ ὁ γένος ὁ γραφή πολύς μέν ἔχω λέγω , ἀρκέω δέ ὀλίγος . εἰ δέ ἀληθής καί προσήκω ἐμαυτοῦ προαιρέω λόγος , σύ τε κρίνω καί ὁ ἄλλος φιλόλογος ἕκαστος .