dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 36
ἐν μὲν οὖν τῇ δευτέρᾳ βύβλῳ τὴν ἐπὶ Πλαταιὰς Λακεδαιμονίων τε καὶ τῶν συμμάχων ἔλασιν ἀρξάμενος γράφειν ὑποτίθεται , τοῦ βασιλέως τῶν Λακεδαιμονίων Ἀρχιδάμου μέλλοντος δῃώσειν τὴν γῆν , πρέσβεις παρὰ τῶν Πλαταιέων ἀφιγμένους πρὸς αὐτόν , καὶ λόγους ἀποδίδωσιν , οἵους εἰκὸς ἦν ὑπὸ ἀμφοτέρων εἰρῆσθαι , τοῖς τε προσώποις πρέποντας καὶ τοῖς πράγμασιν οἰκείους καὶ μήτʼ ἐλλείποντας τοῦ μετρίου μήτε ὑπεραίροντας , λέξει τε κεκόσμηκεν αὐτοὺς καθαρᾷ καὶ σαφεῖ καὶ συντόμῳ καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐχούσῃ · τήν τε ἁρμονίαν οὕτως ἔναυλον ἀποδέδωκεν ἅμα τοῖς ἡδίστοις παρεξετάζεσθαι · τοῦ δʼ ἐπιγιγνομένου θέρους οἱ Πελοποννήσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι ἐς μὲν τὴν Ἀττικὴν οὐκ ἐσέβαλον , ἐστράτευσαν δʼ ἐπὶ Πλάταιαν · ἡγεῖτο δʼ Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου Λακεδαιμονίων βασιλεύς · καὶ καθίσας τὸν στρατὸν ἔμελλε δῃώσειν τὴν γῆν . οἱ δὲ Πλαταιεῖς εὐθὺς πρέσβεις πέμψαντες πρὸς αὐτὸν ἔλεγον τοιάδε · Ἀρχίδαμε καὶ Λακεδαιμόνιοι , οὐ δίκαια ποιεῖτε οὐδὲ ἄξια οὔθʼ ὑμῶν οὔτε πατέρων ὧν ἐστε , ἐς γῆν τὴν Πλαταιέων στρατεύοντες . Παυσανίας γὰρ ὁ Κλεομβρότου Λακεδαιμόνιος ἐλευθερώσας τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῶν Μήδων μετὰ Ἑλλήνων τῶν ἐθελησάντων συνάρασθαι τοῦ κινδύνου καὶ τῆς μάχης , ἣ παρʼ ἡμῖν ἐγένετο , θύσας ἐν τῇ Πλαταιέων ἀγορᾷ ἱερὰ Διὶ ἐλευθερίῳ καὶ ξυγκαλέσας πάντας τοὺς συμμάχους , ἀπεδίδου Πλαταιεῦσι γῆν καὶ πόλιν τὴν σφετέραν ἔχοντας αὐτονόμους οἰκεῖν , στρατεῦσαί τε μηδένα ποτὲ ἀδίκως ἐπʼ αὐτοὺς μηδʼ ἐπὶ δουλείᾳ · εἰ δὲ μή , ἀμύνειν τοὺς παρόντας ξυμμάχους κατὰ δύναμιν . τάδε μὲν ἡμῖν πατέρες οἱ ὑμέτεροι ἔδοσαν ἀρετῆς ἕνεκα καὶ προθυμίας τῆς ἐν ἐκείνοις τοῖς κινδύνοις γενομένης . ὑμεῖς δὲ τἀναντία ἐκείνοις δρᾶτε · μετὰ γὰρ Θηβαίων τῶν ἡμῖν ἐχθίστων ἐπὶ δουλείᾳ τῇ ἡμετέρᾳ ἥκετε . μάρτυρας δὲ θεοὺς τούς τε ὁρκίους τότε γενομένους ποιούμενοι καὶ τοὺς ὑμετέρους πατρῴους καὶ ἡμετέρους ἐγχωρίους λέγομεν ὑμῖν , γῆν τὴν Πλαταιίδα μὴ ἀδικεῖν μηδὲ παραβαίνειν τοὺς ὅρκους , ἐᾶν δὲ οἰκεῖν αὐτονόμους , ὥσπερ Παυσανίας ἐδικαίωσε . τοιαῦτα τῶν Πλαταιέων λεγόντων Ἀρχίδαμος ἀποκρίνεται τοιάδε · δίκαια λέγετε , ὦ ἄνδρες Πλαταιεῖς , ἢν ποιῆτε ὅμοια τοῖς λόγοις . καθάπερ γὰρ Παυσανίας ὑμῖν παρέδωκεν , αὐτοί τε αὐτονομεῖσθε καὶ τοὺς ἄλλους ξυνελευθεροῦτε , ὅσοι μετασχόντες τῶν τότε κινδύνων ὑμῖν τε ξυνώμοσαν καὶ εἰσὶ νῦν ὑπʼ Ἀθηναίοις · παρασκευή τε τοσήδε καὶ πόλεμος γεγένηται αὐτῶν ἕνεκα καὶ τῶν ἄλλων ἐλευθερώσεως . ἧς μάλιστα μὲν μετασχόντες καὶ αὐτοὶ ἐμμείνατε τοῖς ὅρκοις . εἰ δὲ μή , ἅπερ καὶ πρότερον ἤδη προὐκαλεσάμεθα , ἡσυχίαν ἄγετε νεμόμενοι τὰ ὑμέτερα αὐτῶν · καὶ ἔστε μηδὲ μεθʼ ἑτέρων , δέχεσθε δʼ ἀμφοτέρους φίλους , ἐπὶ πολέμῳ δὲ μηδετέρους . καὶ τάδε ἡμῖν ἀρκέσει . ὁ μὲν Ἀρχίδαμος τοσαῦτα εἶπεν . οἱ δὲ Πλαταιῶν πρέσβεις ἀκούσαντες ταῦτα εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν · καὶ τῷ πλήθει τὰ ῥηθέντα κοινώσαντες ἀπεκρίναντο αὐτῷ , ὅτι ἀδύνατα εἴη σφίσι ποιεῖν , ἃ προκαλεῖται , ἄνευ Ἀθηναίων · παῖδες γὰρ σφῶν καὶ γυναῖκες παρʼ ἐκείνοις εἴησαν . δεδιέναι δὲ καὶ περὶ πάσῃ τῇ πόλει , μὴ ʼκείνων ἀποχωρησάντων Ἀθηναῖοι ἐλθόντες σφίσιν οὐκ ἐπιτρέπωσιν ἢ Θηβαῖοι ὡς ἔνορκοι ὄντες κατὰ τὸ ἀμφοτέρους δέχεσθαι αὖθις σφῶν τὴν πόλιν πειράσωσι καταλαβεῖν . ὃ δὲ θαρσύνων αὐτοὺς πρὸς ταῦτα ἔφη · ὑμεῖς δὲ πόλιν μὲν καὶ οἰκίας ἡμῖν παράδοτε τοῖς Λακεδαιμονίοις , καὶ γῆς ὅρους ἀποδείξατε , καὶ δένδρα τὰ ὑμέτερα καὶ εἴ τι ἄλλο δυνατὸν εἰς ἀριθμὸν ἐλθεῖν · αὐτοὶ δὲ μεταχωρήσατε ὅποι βούλεσθε , ἕως ἂν ὁ πόλεμος ἦ · ἐπειδὰν δὲ παρέλθῃ , ἀποδώσομεν ὑμῖν , ἃ ἂν παραλάβωμεν · μέχρι δὲ τοῦδε ἕξομεν ὑμῖν παρακαταθήκην ἐργαζόμενοι καὶ ἀποφορὰν φέροντες , ἣ ἂν ὑμῖν ἱκανὴ μέλλῃ ἔσεσθαι . οἳ δὲ ἀκούσαντες αὖθις εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν , καὶ βουλευσάμενοι μετὰ τοῦ πλήθους ἔλεξαν , ὅτι βούλονται Ἀθηναίοις κοινῶσαι πρῶτον ἃ προκαλεῖται , καὶ ἢν πείθωσιν αὐτούς , ποιεῖν ταῦτα . μέχρι δὲ τούτου σπείσασθαι σφίσιν ἐκέλευον καὶ τὴν γῆν μὴ δῃοῦν . ὃ δʼ ἡμέρας τε ἐσπείσατο , ἐν αἷς εἰκὸς ἦν κομισθῆναι , καὶ τὴν γῆν οὐκ ἔτεμνεν . ἐλθόντες δὲ οἱ Πλαταιεῖς πρέσβεις ὡς τοὺς Ἀθηναίους καὶ βουλευσάμενοι μετʼ αὐτῶν πάλιν ἦλθον ἀγγέλλοντες τοῖς ἐν τῇ πόλει τοιάδε · οὔτʼ ἐν τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ , ἄνδρες Πλαταιεῖς , ἀφʼ οὗ ξύμμαχοι ἐγενόμεθα , Ἀθηναῖοι φασὶν ἐν οὐδενὶ ὑμᾶς προέσθαι ἀδικουμένους οὔτε νῦν περιόψεσθαι , βοηθήσειν δὲ κατὰ δύναμιν · ἐπισκήπτουσίν τε ὑμῖν πρὸς τῶν ὅρκων , οὓς οἱ πατέρες ὤμοσαν , μηδὲν νεωτερίζειν περὶ τὴν συμμαχίαν . τοιαῦτα τῶν πρέσβεων ἀπαγγειλάντων οἱ Πλαταιεῖς ἐβουλεύσαντο Ἀθηναίους μὴ προδιδόναι , ἀλλʼ ἀνασχέσθαι καὶ γῆν τεμνομένην , εἰ δέοι , ὁρῶντας καὶ ἄλλο πάσχοντας , ὅ τι ἂν ξυμβαίνῃ · ἐξελθεῖν τε μηδένα ἔτι , ἀλλʼ ἀπὸ τοῦ τείχους ἀποκρίνασθαι , ὅτι ἀδύνατά ἐστι σφίσι ποιεῖν ἃ Λακεδαιμόνιοι προκαλοῦνται . ὡς δʼ ἀπεκρίναντο , ἐντεῦθεν δὴ πρῶτον μὲν ἐς ἐπιμαρτυρίαν καὶ θεῶν καὶ ἡρώων τῶν ἐγχωρίων Ἀρχίδαμος ὁ βασιλεὺς κατέστη λέγων ὧδε · θεοὶ ὅσοι γῆν τὴν Πλαταιίδα ἔχετε , καὶ ἥρωες , ξυνίστορες ἔστε , ὅτι οὔτε τὴν ἀρχὴν ἀδίκως , ἐκλιπόντων δὲ τῶνδε προτέρων τὸ ξυνώμοτον ἐπὶ γῆν τήνδε ἤλθομεν , ἐν ᾗ οἱ πατέρες ἡμῶν εὐξάμενοι ὑμῖν Μήδων ἐκράτησαν καὶ παρέσχετε αὐτὴν εὐμενῆ ἐναγωνίσασθαι τοῖς Ἕλλησιν , οὔτε νῦν ἤν τι ποιῶμεν , ἀδικήσομεν · προκαλεσάμενοι γὰρ πολλὰ καὶ εἰκότα οὐ τυγχάνομεν . ξυγγνώμονες δὲ ἔστε τῆς μὲν ἀδικίας κολάζεσθαι τοῖς ὑπάρχουσι προτέροις , τῆς δὲ τιμωρίας τυγχάνειν τοῖς ἐπιφέρουσι νομίμως . τοσαῦτα ἐπιθειάσας καθίστη εἰς πόλεμον τὸν στρατόν .
Lemmas: ἐν μέν οὖν ὁ δεύτερος βύβλος ὁ ἐπί Πλαταιαί Λακεδαιμόνιος τε καί ὁ σύμμαχος ἔλασις ἄρχω γράφω ὑποτίθημι , ὁ βασιλεύς ὁ Λακεδαιμόνιος Ἀρχίδαμος μέλλω δηϊόω ὁ γῆ , πρέσβυς παρά ὁ Πλαταιεύς ἀφικνέομαι πρός αὐτός , καί λόγος ἀποδίδωμι , οἷος ἔοικα εἰμί ὑπό ἀμφότερος λέγω , ὁ τε πρόσωπον πρέπω καί ὁ πρᾶγμα οἰκεῖος καί μήτε ἐλλείπω ὁ μέτριος μήτε ὑπεραίρω , λέξις τε κοσμέω αὐτός καθαρός καί σαφής καί σύντομος καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἔχω · ὁ τε ἁρμονία οὕτως ἔναυλος ἀποδίδωμι ἅμα ὁ ἡδύς παρεξετάζω · ὁ δέ ἐπιγίγνομαι θέρος ὁ Πελοποννήσιος καί ὁ σύμμαχος εἰς μέν ὁ Ἀττική οὐ εἰσβάλλω , στρατεύω δέ ἐπί Πλάταια · ἡγέομαι δέ Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξίδαμος Λακεδαιμόνιος βασιλεύς · καί καθίζω ὁ στρατός μέλλω δηϊόω ὁ γῆ . ὁ δέ Πλαταιεύς εὐθύς πρέσβυς πέμπω πρός αὐτός λέγω τοιόσδε · Ἀρχίδαμος καί Λακεδαιμόνιος , οὐ δίκαιος ποιέω οὐδέ ἄξιος οὔτε σύ οὔτε πατήρ ὅς εἰμί , εἰς γῆ ὁ Πλαταιεύς στρατεύω . Παυσανίας γάρ ὁ Κλεόμβροτος Λακεδαιμόνιος ἐλευθερόω ὁ Ἑλλάς ἀπό ὁ Μῆδος μετά Ἕλλην ὁ ἐθέλω συναίρω ὁ κίνδυνος καί ὁ μάχη , ὅς παρά ἐγώ γίγνομαι , θύω ἐν ὁ Πλαταιεύς ἀγορά ἱερόν Ζεύς ἐλευθέριος καί συγκαλέω πᾶς ὁ σύμμαχος , ἀποδίδωμι Πλαταιεύς γῆ καί πόλις ὁ σφέτερος ἔχω αὐτόνομος οἰκέω , στρατεύω τε μηδείς ποτέ ἄδικος ἐπί αὐτός μηδέ ἐπί δουλεία · εἰ δέ μή , ἀμύνω ὁ πάρειμι σύμμαχος κατά δύναμις . ὅδε μέν ἐγώ πατήρ ὁ ὑμέτερος δίδωμι ἀρετή ἕνεκα καί προθυμία ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ κίνδυνος γίγνομαι . σύ δέ ἐναντίος ἐκεῖνος δράω · μετά γάρ Θηβαῖος ὁ ἐγώ ἐχθρός ἐπί δουλεία ὁ ἡμέτερος ἥκω . μάρτυς δέ θεός ὁ τε ὅρκιος τότε γίγνομαι ποιέω καί ὁ ὑμέτερος πατρῷος καί ἡμέτερος ἐγχώριος λέγω σύ , γῆ ὁ Πλαταιικός μή ἀδικέω μηδέ παραβαίνω ὁ ὅρκος , ἐάω δέ οἰκέω αὐτόνομος , ὥσπερ Παυσανίας δικαιόω . τοιοῦτος ὁ Πλαταιεύς λέγω Ἀρχίδαμος ἀποκρίνω τοιόσδε · δίκαιος λέγω , ὦ ἀνήρ Πλαταιεύς , ἐάν ποιέω ὅμοιος ὁ λόγος . καθά γάρ Παυσανίας σύ παραδίδωμι , αὐτός τε αὐτονομέομαι καί ὁ ἄλλος συνελευθερόω , ὅσος μετέχω ὁ τότε κίνδυνος σύ τε συνόμνυμι καί εἰμί νῦν ὑπό Ἀθηναῖος · παρασκευή τε τοσόσδε καί πόλεμος γίγνομαι αὐτός ἕνεκα καί ὁ ἄλλος ἐλευθέρωσις . ὅς μάλα μέν μετέχω καί αὐτός ἐμμένω ὁ ὅρκος . εἰ δέ μή , ὅς καί πρότερος ἤδη προκαλέω , ἡσυχία ἄγω νέμω ὁ ὑμέτερος αὐτός · καί εἰμί μηδέ μετά ἕτερος , δέχομαι δέ ἀμφότερος φίλος , ἐπί πόλεμος δέ μηδέτερος . καί ὅδε ἐγώ ἀρκέω . ὁ μέν Ἀρχίδαμος τοσοῦτος λέγω . ὁ δέ Πλαταιός πρέσβυς ἀκούω οὗτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις · καί ὁ πλῆθος ὁ λέγω κοινόω ἀποκρίνω αὐτός , ὅτι ἀδύνατος εἰμί σφεῖς ποιέω , ὅς προκαλέω , ἄνευ Ἀθηναῖος · παῖς γάρ σφεῖς καί γυνή παρά ἐκεῖνος εἰμί . δείδω δέ καί περί πᾶς ὁ πόλις , μή ἐκεῖνος ἀποχωρέω Ἀθηναῖος ἔρχομαι σφεῖς οὐ ἐπιτρέπω ἤ Θηβαῖος ὡς ἔνορκος εἰμί κατά ὁ ἀμφότερος δέχομαι αὖθις σφεῖς ὁ πόλις πειράω καταλαμβάνω . ὁ δέ θαρσύνω αὐτός πρός οὗτος φημί · σύ δέ πόλις μέν καί οἰκία ἐγώ παραδίδωμι ὁ Λακεδαιμόνιος , καί γῆ ὅρος ἀποδείκνυμι , καί δένδρον ὁ ὑμέτερος καί εἰ τις ἄλλος δυνατός εἰς ἀριθμός ἔρχομαι · αὐτός δέ μεταχωρέω ὅποι βούλομαι , ἕως ἄν ὁ πόλεμος ἠμί · ἐπειδάν δέ παρέρχομαι , ἀποδίδωμι σύ , ὅς ἄν παραλαμβάνω · μέχρι δέ ὅδε ἔχω σύ παρακαταθήκη ἐργάζομαι καί ἀποφορά φέρω , ὅς ἄν σύ ἱκανός μέλλω εἰμί . ὁ δέ ἀκούω αὖθις εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις , καί βουλεύω μετά ὁ πλῆθος λέγω , ὅτι βούλομαι Ἀθηναῖος κοινόω πρῶτος ὅς προκαλέω , καί ἐάν πείθω αὐτός , ποιέω οὗτος . μέχρι δέ οὗτος σπένδω σφεῖς κελεύω καί ὁ γῆ μή δηϊόω . ὁ δέ ἡμέρα τε σπένδω , ἐν ὅς ἔοικα εἰμί κομίζω , καί ὁ γῆ οὐ τέμνω . ἔρχομαι δέ ὁ Πλαταιεύς πρέσβυς ὡς ὁ Ἀθηναῖος καί βουλεύω μετά αὐτός πάλιν ἔρχομαι ἀγγέλλω ὁ ἐν ὁ πόλις τοιόσδε · οὔτε ἐν ὁ πρό ὁ χρόνος , ἀνήρ Πλαταιεύς , ἀπό ὅς σύμμαχος γίγνομαι , Ἀθηναῖος φημί ἐν οὐδείς σύ προίημι ἀδικέω οὔτε νῦν περιοράω , βοηθέω δέ κατά δύναμις · ἐπισκήπτω τε σύ πρός ὁ ὅρκος , ὅς ὁ πατήρ ὄμνυμι , μηδείς νεωτερίζω περί ὁ συμμαχία . τοιοῦτος ὁ πρέσβυς ἀπαγγέλλω ὁ Πλαταιεύς βουλεύω Ἀθηναῖος μή προδίδωμι , ἀλλά ἀνέχω καί γῆ τέμνω , εἰ δέω , ὁράω καί ἄλλος πάσχω , ὅς τις ἄν συμβαίνω · ἐξέρχομαι τε μηδείς ἔτι , ἀλλά ἀπό ὁ τεῖχος ἀποκρίνω , ὅτι ἀδύνατος εἰμί σφεῖς ποιέω ὅς Λακεδαιμόνιος προκαλέω . ὡς δέ ἀποκρίνω , ἐντεῦθεν δή πρῶτος μέν εἰς ἐπιμαρτυρία καί θεός καί ἥρως ὁ ἐγχώριος Ἀρχίδαμος ὁ βασιλεύς καθίστημι λέγω ὧδε · θεός ὅσος γῆ ὁ Πλαταιικός ἔχω , καί ἥρως , συνίστωρ εἰμί , ὅτι οὔτε ὁ ἀρχή ἄδικος , ἐκλείπω δέ ὅδε πρότερος ὁ συνώμοτος ἐπί γῆ ὅδε ἔρχομαι , ἐν ὅς ὁ πατήρ ἐγώ εὔχομαι σύ Μῆδος κρατέω καί παρέχω αὐτός εὐμενής ἐναγωνίζομαι ὁ Ἕλλην , οὔτε νῦν ἐάν τις ποιέω , ἀδικέω · προκαλέω γάρ πολύς καί ἔοικα οὐ τυγχάνω . συγγνώμων δέ εἰμί ὁ μέν ἀδικία κολάζω ὁ ὑπάρχω πρότερος , ὁ δέ τιμωρία τυγχάνω ὁ ἐπιφέρω νόμιμος . τοσοῦτος ἐπιθειάζω καθίστημι εἰς πόλεμος ὁ στρατός .