dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 3
ἔστι δὴ τὸ βούλημά μου τῆς πραγματείας οὐ καταδρομὴ τῆς Θουκυδίδου προαιρέσεώς τε καὶ δυνάμεως , οὐδʼ ἐκλογισμὸς τῶν ἁμαρτημάτων οὐδʼ ἐξευτελισμὸς οὐδʼ ἄλλο τι τοιοῦτον ἔργον οὐδέν , ἐν ᾧ τὰ μὲν κατορθώματα καὶ τὰς ἀρετὰς οὐδενὸς ἠξίωκα λόγου , τοῖς δὲ μὴ κατὰ τὸ κράτιστον εἰρημένοις ἐπιφύομαι · ἐκλογισμὸς δέ τις τοῦ χαρακτῆρος τῶν λόγων , ἅπαντα περιειληφώς , ὅσα συμβέβηκεν αὐτῷ κοινά τε πρὸς ἑτέρους καὶ διαφέροντα παρὰ τοὺς ἄλλους . ἐν οἷς ἀναγκαῖον ἦν μὴ τὰς ἀρετὰς λέγεσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς γειτνιώσας αὐταῖς κακίας . οὐδεμία γὰρ αὐτάρκης ἀνθρώπου φύσις οὔτʼ ἐν λόγοις οὔτʼ ἐν ἔργοις ἀναμάρτητος εἶναι , κρατίστη δὲ ἡ πλεῖστα μὲν ἐπιτυγχάνουσα , ἐλάχιστα δὲ ἀστοχοῦσα . ἐπὶ ταύτην δὴ τὴν ὑπόθεσιν ἀναφέρων ἕκαστος τὰ ῥηθησόμενα μὴ τῆς προαιρέσεώς μου γενέσθω κατήγορος , ἀλλὰ τῶν ἰδίων τοῦ χαρακτῆρος ἔργων ἐξεταστὴς δίκαιος . ὅτι δʼ οὐκ ἐγὼ τοῦτο πρῶτος ἐπικεχείρηκα ποιεῖν , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ πάλαι καὶ καθʼ ἡμᾶς , οὐ φιλαπεχθήμονας προελόμενοι γραφὰς ἀλλὰ θεωρητικὰς τῆς ἀληθείας , μυρίους παρασχέσθαι δυνάμενος μάρτυρας , δυεῖν ἀνδράσιν ἀρκεσθήσομαι μόνοις , Ἀριστοτέλει καὶ Πλάτωνι . Ἀριστοτέλης τε γὰρ οὐχ ἅπαντα κατὰ τὸ κράτιστον εἰρῆσθαι πείθεται τῷ καθηγητῇ Πλάτωνι · ὧν ἐστι τὰ περὶ τῆς ἰδέας καὶ τὰ περὶ τἀγαθοῦ καὶ τὰ περὶ τῆς πολιτείας · αὐτός τε ὁ Πλάτων Παρμενίδην καὶ Πρωταγόραν καὶ Ζήνωνα καὶ τῶν ἄλλων φυσιολόγων οὐκ ὀλίγους ἡμαρτηκότας ἀποδεικνύναι βούλεται · καὶ οὐδεὶς αὐτῷ κατʼ αὐτό γε τοῦτο ἐπιτιμᾷ , ἐνθυμούμενος ὅτι τῆς φιλοσόφου θεωρίας σκοπός ἐστιν ἡ τῆς ἀληθείας γνῶσις , ἀφʼ ἧς καὶ τὸ τοῦ βίου τέλος γίνεται φανερόν . ὅπου δὴ τοὺς περὶ δογμάτων διαφερομένους οὐδεὶς μέμφεται τῆς προαιρέσεως , εἰ μὴ πάντα τὰ τῶν πρεσβυτέρων ἐπαινοῦσιν , ἦ που τούς γε προελομένους χαρακτήρων ἰδιότητα δηλῶσαι μέμψαιτʼ ἄν τις , εἰ μὴ πάσας μαρτυροῦσι τοῖς πρὸ αὐτῶν καὶ τὰς μὴ προσούσας ἀρετάς ;
Lemmas: εἰμί δή ὁ βούλημα ἐγώ ὁ πραγματεία οὐ καταδρομή ὁ Θουκυδίδης προαίρεσις τε καί δύναμις , οὐδέ ἐκλογισμός ὁ ἁμάρτημα οὐδέ ἐξευτελισμός οὐδέ ἄλλος τις τοιοῦτος ἔργον οὐδείς , ἐν ὅς ὁ μέν κατόρθωμα καί ὁ ἀρετή οὐδείς ἀξιόω λόγος , ὁ δέ μή κατά ὁ κρατύς λέγω ἐπιφύω · ἐκλογισμός δέ τις ὁ χαρακτήρ ὁ λόγος , ἅπας περιλαμβάνω , ὅσος συμβαίνω αὐτός κοινός τε πρός ἕτερος καί διαφέρω παρά ὁ ἄλλος . ἐν ὅς ἀναγκαῖος εἰμί μή ὁ ἀρετή λέγω μόνος , ἀλλά καί ὁ γειτνιάω αὐτός κακία . οὐδείς γάρ αὐτάρκης ἄνθρωπος φύσις οὔτε ἐν λόγος οὔτε ἐν ἔργον ἀναμάρτητος εἰμί , κρατύς δέ ὁ πολύς μέν ἐπιτυγχάνω , ἐλαχύς δέ ἀστοχέω . ἐπί οὗτος δή ὁ ὑπόθεσις ἀναφέρω ἕκαστος ὁ λέγω μή ὁ προαίρεσις ἐγώ γίγνομαι κατήγορος , ἀλλά ὁ ἴδιος ὁ χαρακτήρ ἔργον ἐξεταστής δίκαιος . ὅτι δέ οὐ ἐγώ οὗτος πρῶτος ἐπιχειρέω ποιέω , ἀλλά πολύς καί πάλαι καί κατά ἐγώ , οὐ φιλαπεχθήμων προαιρέω γραφή ἀλλά θεωρητικός ὁ ἀλήθεια , μυρίος παρέχω δύναμαι μάρτυς , δύο ἀνήρ ἀρκέω μόνος , Ἀριστοτέλης καί Πλάτων . Ἀριστοτέλης τε γάρ οὐ ἅπας κατά ὁ κρατύς λέγω πείθω ὁ καθηγητής Πλάτων · ὅς εἰμί ὁ περί ὁ ἰδέα καί ὁ περί ἀγαθός καί ὁ περί ὁ πολιτεία · αὐτός τε ὁ Πλάτων Παρμενίδης καί Πρωταγόρας καί Ζήνων καί ὁ ἄλλος φυσιόλογος οὐ ὀλίγος ἁμαρτάνω ἀποδείκνυμι βούλομαι · καί οὐδείς αὐτός κατά αὐτός γε οὗτος ἐπιτιμάω , ἐνθυμέομαι ὅτι ὁ φιλόσοφος θεωρία σκοπός εἰμί ὁ ὁ ἀλήθεια γνῶσις , ἀπό ὅς καί ὁ ὁ βίος τέλος γίγνομαι φανερός . ὅπου δή ὁ περί δόγμα διαφέρω οὐδείς μέμφομαι ὁ προαίρεσις , εἰ μή πᾶς ὁ ὁ πρέσβυς ἐπαινέω , ἦ που ὁ γε προαιρέω χαρακτήρ ἰδιότης δηλόω μέμφομαι ἄν τις , εἰ μή πᾶς μαρτυρέω ὁ πρό αὐτός καί ὁ μή πρόσειμι ἀρετή ;