dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 37
ἐξετάσωμεν δὴ παρὰ τοῦτον τὸν διάλογον τὸν οὕτω καλῶς καὶ περιττῶς ἔχοντα ἕτερον αὐτοῦ διάλογον , ὃν μάλιστα ἐπαινοῦσιν οἱ τοῦ χαρακτῆρος τούτου θαυμασταί . ὑποτίθεται δή , στρατιὰν ἀποστειλάντων Ἀθηναίων ἐπὶ Μηλίους Λακεδαιμονίων ἀποίκους , πρὶν ἄρξασθαι τοῦ πολέμου , τὸν στρατηγὸν τῶν Ἀθηναίων καὶ τοὺς προβούλους τῶν Μηλίων συνιόντας εἰς λόγους περὶ καταλύσεως τοῦ πολέμου · καὶ κατʼ ἀρχὰς μὲν ἐκ τοῦ ἰδίου προσώπου δηλοῖ τὰ λεχθέντα ὑφʼ ἑκατέρων , ἐπὶ μιᾶς δʼ ἀποκρίσεως τοῦτο τὸ σχῆμα διατηρήσας , τὸ διηγηματικόν , προσωποποιεῖ τὸν μετὰ ταῦτα διάλογον καὶ δραματίζει . ἄρχει δʼ ὁ Ἀθηναῖος τάδε λέγων · ἐπειδὴ οὐ πρὸς τὸ πλῆθος οἱ λόγοι γίγνονται , ὅπως δὴ μὴ συνεχεῖ ῥήσει οἱ λαοὶ ἐπαγωγὰ καὶ ἀνέλεγκτα ἐς ἅπαξ ἀκούσαντες ἡμῶν ἀπατηθῶσι ( γινώσκομεν γὰρ ὅτι τοῦτο φρονεῖ ἡμῶν ἡ ἐς τοὺς ὀλίγους ἀγωγή , ) ὑμεῖς οἱ προκαθήμενοι ἔτι ἀσφαλέστερον ποιήσετε . καὶ μηδʼ ὑμεῖς ἐν ὀλίγῳ ἀλλὰ πρὸς τὸ μὴ δοκοῦν ἐπιτηδείως λέγεσθαι εὐθὺς ὑπολαμβάνοντες κρίνετε · καὶ πρῶτον , εἰ ἀρέσκει ὡς λέγομεν , εἴπατε . οἱ δὲ τῶν Μηλίων σύνεδροι ἀπεκρίναντο · ἡ μὲν ἐπιείκεια τοῦ διδάσκειν καθʼ ἡσυχίαν ἀλλήλους οὐ ψέγεται · τὰ δὲ τοῦ πολέμου παρόντα ἤδη καὶ οὐ μέλλοντα διαφέροντα αὐτοῦ φαίνετε . τοῦτο τὸ τελευταῖον εἴ τις ἐν τοῖς σχήμασιν ἀξιώσει φέρειν , οὐκ ἂν φθάνοι πάντας τοὺς σολοικισμούς , ὅσοι γίγνονται παρὰ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ παρὰ τὰς πτώσεις , σχήματα καλῶν ; προθεὶς γὰρ ἡ μὲν ἐπιείκεια τοῦ διδάσκειν καθʼ ἡσυχίαν οὐ ψέγεται , ἔπειτα συνάψας τῷ ἑνικῷ καὶ κατὰ τὴν ὀρθὴν ἐξενηνεγμένῳ πτῶσιν τὰ δὲ τοῦ πολέμου παρόντα ἤδη καὶ οὐ μέλλοντα ἐπιζεύγνσι τούτοις ἑνικὸν καὶ κατὰ τὴν γενικὴν ἐσχηματισμένον πτῶσιν , εἴ τε ἄρθρον δεικτικὸν βούλεταί τις αὐτὸ καλεῖν εἴ τε ἀντονομασίαν , τὸ αὐτοῦ · τοῦτο δὲ οὔτε τῷ θηλυκῷ καὶ ἑνικῷ καὶ ὀνοματικῷ προσαρμοττόμενον σῴζει τὴν ἀκολουθίαν οὔτε τῷ πληθυντικῷ καὶ οὐδετέρῳ καὶ κατὰ τὴν αἰτιατικὴν ἐσχηματισμένῳ πτῶσιν . ἦν δʼ ἂν ὁ λόγος κατάλληλος οὕτω σχηματισθείς · ἡ μὲν ἐπιείκεια τοῦ διδάσκειν καθʼ ἡσυχίαν ἀλλήλους οὐ ψέγεται , τὰ δὲ τοῦ πολέμου παρόντα ἤδη καὶ οὐ μέλλοντα διαφέροντα αὐτῆς φαίνεται . τούτοις ἐπιτίθησιν ἐνθύμημα νενοημένον μὲν οὐκ ἀτόπως , ἡρμηνευμένον δὲ οὐκ εὐπαρακολουθήτως · εἰ μὲν τοίνυν ὑπονοίας τῶν μελλόντων λογιούμενοι ἢ ἄλλο τι ξυνήκετε , ἢ ἐκ τῶν παρόντων καὶ ὧν ὁρᾶτε περὶ σωτηρίας βουλεύσαντες τῇ πόλει , παυόμεθα · εἰ δʼ ἐπὶτοῦτο , λέγοιμεν ἄν .
Lemmas: ἐξετάζω δή παρά οὗτος ὁ διάλογος ὁ οὕτως καλός καί περισσός ἔχω ἕτερος αὐτός διάλογος , ὅς μάλα ἐπαινέω ὁ ὁ χαρακτήρ οὗτος θαυμαστός . ὑποτίθημι δή , στρατιά ἀποστέλλω Ἀθηναῖος ἐπί Μήλιος Λακεδαιμόνιος ἄποικος , πρίν ἄρχω ὁ πόλεμος , ὁ στρατηγός ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ πρόβουλος ὁ Μήλιος συνέρχομαι εἰς λόγος περί κατάλυσις ὁ πόλεμος · καί κατά ἀρχή μέν ἐκ ὁ ἴδιος πρόσωπον δηλόω ὁ λέγω ὑπό ἑκάτερος , ἐπί εἷς δέ ἀπόκρισις οὗτος ὁ σχῆμα διατηρέω , ὁ διηγηματικός , προσωποποιέω ὁ μετά οὗτος διάλογος καί δραματίζω . ἄρχω δέ ὁ Ἀθηναῖος ὅδε λέγω · ἐπειδή οὐ πρός ὁ πλῆθος ὁ λόγος γίγνομαι , ὅπως δή μή συνεχής ῥῆσις ὁ λαός ἐπαγωγός καί ἀνέλεγκτος εἰς ἅπαξ ἀκούω ἐγώ ἀπατάω ( γιγνώσκω γάρ ὅτι οὗτος φρονέω ἐγώ ὁ εἰς ὁ ὀλίγος ἀγωγή , ) σύ ὁ προκάθημαι ἔτι ἀσφαλής ποιέω . καί μηδέ σύ ἐν ὀλίγος ἀλλά πρός ὁ μή δοκέω ἐπιτήδειος λέγω εὐθύς ὑπολαμβάνω κρίνω · καί πρῶτος , εἰ ἀρέσκω ὡς λέγω , λέγω . ὁ δέ ὁ Μήλιος σύνεδρος ἀποκρίνω · ὁ μέν ἐπιείκεια ὁ διδάσκω κατά ἡσυχία ἀλλήλων οὐ ψέγω · ὁ δέ ὁ πόλεμος πάρειμι ἤδη καί οὐ μέλλω διαφέρω αὐτός φαίνω . οὗτος ὁ τελευταῖος εἰ τις ἐν ὁ σχῆμα ἀξιόω φέρω , οὐ ἄν φθάνω πᾶς ὁ σολοικισμός , ὅσος γίγνομαι παρά ὁ ἀριθμός καί παρά ὁ πτῶσις , σχῆμα καλέω ; προτίθημι γάρ ὁ μέν ἐπιείκεια ὁ διδάσκω κατά ἡσυχία οὐ ψέγω , ἔπειτα συνάπτω ὁ ἑνικός καί κατά ὁ ὀρθός ἐκφέρω πτῶσις ὁ δέ ὁ πόλεμος πάρειμι ἤδη καί οὐ μέλλω ἐπιζεύγνμι οὗτος ἑνικός καί κατά ὁ γενικός σχηματίζω πτῶσις , εἰ τε ἄρθρον δεικτικός βούλομαι τις αὐτός καλέω εἰ τε ἀντονομασία , ὁ αὐτός · οὗτος δέ οὔτε ὁ θηλυκός καί ἑνικός καί ὀνοματικός προσαρμόζω σῴζω ὁ ἀκολουθία οὔτε ὁ πληθυντικός καί οὐδέτερος καί κατά ὁ αἰτιατικός σχηματίζω πτῶσις . εἰμί δέ ἄν ὁ λόγος κατάλληλος οὕτως σχηματίζω · ὁ μέν ἐπιείκεια ὁ διδάσκω κατά ἡσυχία ἀλλήλων οὐ ψέγω , ὁ δέ ὁ πόλεμος πάρειμι ἤδη καί οὐ μέλλω διαφέρω αὐτός φαίνω . οὗτος ἐπιτίθημι ἐνθύμημα νοέω μέν οὐ ἄτοπος , ἑρμηνεύω δέ οὐ εὐπαρακολούθητος · εἰ μέν τοίνυν ὑπόνοια ὁ μέλλω λογίζομαι ἤ ἄλλος τις συνήκω , ἤ ἐκ ὁ πάρειμι καί ὅς ὁράω περί σωτηρία βουλεύω ὁ πόλις , παύω · εἰ δέ πίτούω , λέγω ἄν .