dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 41
πολλὰς δυνάμενος ἔτι διανοίας παρασχέσθαι τὸ συνετὸν ἐχούσας πονηρόν , ἵνα μὴ πλείων ὁ λόγος γένοιτό μοι τοῦ μετρίου , τὴν τελευταίαν ἔτι προσθήκην παραλήψομαι μόνην , ἣν ἀπαλλαττόμενος ἐκ τοῦ συλλόγου ὁ Ἀθηναῖος εἴρηκεν · ἀλλʼ ὑμῶν τὰ μὲν ἰσχυρὰ ὄντα ἐλπιζόμενα μέλλεται , τὰ δὲ παρόντα βραχέα πρὸς τὰ ἤδη ἀντιτεταγμένα περιγενέσθαι . πολλήν γε ἀλογίαν φησί τῆς διανοίας παρέχετε , εἰ μὴ μεταστησάμενοι ἡμᾶς ἄλλό τι τῶνδε σωφρονέστερον γνώσεσθε . οἷς ἐπιτίθησιν οὐ γὰρ δὴ ἐπί γε τὴν ἐν τοῖς αἰσχροῖς καὶ προὔπτοις κινδύνοις πλεῖστα διαφθείρουσαν ἀνθρώπους αἰσχύνην τρέψεσθε . πολλοῖς γὰρ προορωμένοις ἔτι ἐς οἷα φέρονται τὸ αἰσχρὸν καλούμενον ὀνόματος ἐπαγωγοῦ δυνάμεις ἐπεσπάσατο ἡσσηθεῖσι τοῦ ῥήματος ἔργῳ συμφοραῖς ἀνηκέστοις ὁρῶντας περιπεσεῖν . τούτων τῶν λόγων ὅτι μὲν οὔτε αὐτὸς μετέσχεν ὁ συγγραφεὺς τῷ συλλόγῳ τότε παρατυχὼν οὔτε τῶν διαθεμένων αὐτοὺς Ἀθηναίων ἢ Μηλίων ἤκουσεν , ἐξ ὧν αὐτὸς ἐν τῇ πρὸ ταύτης βύβλῳ περὶ αὑτοῦ γράφει , μαθεῖν ῥᾴδιον , ὅτι μετὰ τὴν ἐν Ἀμφιπόλει στρατηγίαν ἐξελαθεὶς τῆς πατρίδος πάντα τὸν λοιπὸν τοῦ πολέμου χρόνον ἐν Θρᾴκῃ διέτριψε . λείπεται δὴ σκοπεῖν , εἰ τοῖς τε πράγμασι προσήκοντα καὶ τοῖς συνεληλυθόσιν εἰς τὸν σύλλογον προσώποις ἁρμόττοντα πέπλακε τὸν διάλογον ἐχόμενος ὡς ἔγγιστα τῆς συμπάσης γνώμης τῶν ἀληθῶς λεχθέντων , ὡς αὐτὸς ἐν τῷ προοιμίῳ τῆς ἱστορίας προείρηκεν . ἆρʼ οὖν ὥσπερ τοῖς Μηλίοις οἰκεῖοι καὶ προσήκοντες ἦσαν οἱ περὶ τῆς ἐλευθερίας λόγοι παρακαλοῦντες τοὺς Ἀθηναίους μὴ καταδουλοῦσθαι πόλιν Ἑλληνίδα μηδὲν ἁμαρτάνουσαν εἰς αὐτούς , οὕτως καὶ τοῖς Ἀθηναίων στρατηγοῖς πρέποντες ἦσαν οἱ περὶ τῶν δικαίων μήτʼ ἐξετάζειν ἐῶντες μήτε λέγειν , ἀλλὰ τὸν τῆς βίας καὶ πλεονεξίας νόμον εἰσάγοντες καὶ ταῦτʼ εἶναι δίκαια τοῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνοντες , ὅσα τοῖς ἰσχυροτέροις δοκεῖ ; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐκ οἴομαι τοῖς ἐκ τῆς εὐνομωτάτης πόλεως ἐπὶ τὰς ἔξω πόλεις ἀποστελλομένοις ἡγεμόσι ταῦτα προσήκειν λέγεσθαι , οὐδʼ ἂν ἀξιώσαιμι τοὺς μὲν μικροπολίτας καὶ μηδὲν ἔργον ἐπιφανὲς ἀποδειξαμένους Μηλίους πλέονα τοῦ καλοῦ ποιεῖσθαι πρόνοιαν ἢ τοῦ ἀσφαλοῦς καὶ πάντα ἑτοίμους εἶναι τὰ δεινὰ ὑποφέρειν , ἵνα μηδὲν ἄσχημον ἀναγκασθῶσι πράττειν , τοὺς δὲ προελομένους τήν τε χώραν καὶ τὴν πόλιν ἐκλιπεῖν κατὰ τὸν Περσικὸν πόλεμον Ἀθηναίους , ἵνα μηδὲν αἰσχρὸν ὑπομείνωσιν ἐπίταγμα , τῶν ταὐτὰ προαιρουμένων ὡς ἀνοήτων κατηγορεῖν . οἴομαι δʼ , ὅτι κἂν εἴ τινες ἄλλοι παρόντων Ἀθηναίων ταῦτα ἐπεχείρουν λέγειν , ἐπαχθῶς ἤνεγκαν ἂν οἱ τὸν κοινὸν βίον ἐξημερώσαντες . ἐγὼ μὲν δὴ διὰ ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ ἐπαινῶ τὸν διάλογον τοῦτον ἀντιπαρεξετάζων τὸν ἕτερον . ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ Ἀρχίδαμος ὁ Λακεδαιμόνιος δίκαιά τε προκαλεῖται τοὺς Πλαταιεῖς καὶ λέξει κέχρηται καθαρᾷ καὶ σαφεῖ καὶ οὐδὲν ἐχούσῃ σχῆμα βεβασανισμένον οὐδὲ ἀνακόλουθον · ἐν τούτῳ δὲ οἱ φρονιμώτατοι τῶν Ἑλλήνων αἴσχιστα μὲν ἐνθυμήματα φέρουσιν , ἀηδεστάτῃ δʼ αὐτὰ περιλαμβάνουσι λέξει · εἰ μὴ ἄρα μνησικακῶν ὁ συγγραφεὺς τῇ πόλει διὰ τὴν καταδίκην ταῦτα τὰ ὀνείδη κατεσκέδασεν αὐτῆς , ἐξ ὧν ἅπαντες μισήσειν αὐτὴν ἔμελλον . ἃ γὰρ οἱ προεστηκότες τῶν πόλεων καὶ τηλικαύτας ἐξουσίας πιστευόμενοι φρονεῖν τε καὶ λέγειν ἐοίκασιν πρὸς τὰς πόλεις ὑπὲρ τῆς αὑτῶν πατρίδος , ταῦτα κοινὰ ὑπολαμβάνουσιν ἅπαντες εἶναι τῆς ἀποστελλούσης πόλεως αὐτούς . καὶ περὶ μὲν τῶν διαλόγων ἅλις .
Lemmas: πολύς δύναμαι ἔτι διάνοια παρέχω ὁ συνετός ἔχω πονηρός , ἵνα μή πολύς ὁ λόγος γίγνομαι ἐγώ ὁ μέτριος , ὁ τελευταῖος ἔτι προσθήκη παραλαμβάνω μόνος , ὅς ἀπαλλάσσω ἐκ ὁ σύλλογος ὁ Ἀθηναῖος λέγω · ἀλλά σύ ὁ μέν ἰσχυρός εἰμί ἐλπίζω μέλλω , ὁ δέ πάρειμι βραχύς πρός ὁ ἤδη ἀντιτάσσω περιγίγνομαι . πολύς γε ἀλογία φημί ὁ διάνοια παρέχω , εἰ μή μεθίστημι ἐγώ ἄλλος τις ὅδε σώφρων γιγνώσκω . ὅς ἐπιτίθημι οὐ γάρ δή ἐπί γε ὁ ἐν ὁ αἰσχρός καί πρόοπτος κίνδυνος πολύς διαφθείρω ἄνθρωπος αἰσχύνη τρέπω . πολύς γάρ προοράω ἔτι εἰς οἷος φέρω ὁ αἰσχρός καλέω ὄνομα ἐπαγωγός δύναμις ἐπισπάω ἡσσάομαι ὁ ῥῆμα ἔργον συμφορά ἀνήκεστος ὁράω περιπίπτω . οὗτος ὁ λόγος ὅτι μέν οὔτε αὐτός μετέχω ὁ συγγραφεύς ὁ σύλλογος τότε παρατυγχάνω οὔτε ὁ διατίθημι αὐτός Ἀθηναῖος ἤ Μήλιος ἀκούω , ἐκ ὅς αὐτός ἐν ὁ πρό οὗτος βύβλος περί ἑαυτοῦ γράφω , μανθάνω ῥᾴδιος , ὅτι μετά ὁ ἐν Ἀμφίπολις στρατηγία ἐξελαύνω ὁ πατρίς πᾶς ὁ λοιπός ὁ πόλεμος χρόνος ἐν Θρᾴκη διατρίβω . λείπω δή σκοπέω , εἰ ὁ τε πρᾶγμα προσήκω καί ὁ συνέρχομαι εἰς ὁ σύλλογος πρόσωπον ἁρμόζω πλάσσω ὁ διάλογος ἔχω ὡς ἐγγύς ὁ σύμπας γνώμη ὁ ἀληθής λέγω , ὡς αὐτός ἐν ὁ προοίμιον ὁ ἱστορία προλέγω . ἆρα οὖν ὥσπερ ὁ Μήλιος οἰκεῖος καί προσήκω εἰμί ὁ περί ὁ ἐλευθερία λόγος παρακαλέω ὁ Ἀθηναῖος μή καταδουλόω πόλις Ἑλληνίς μηδείς ἁμαρτάνω εἰς αὐτός , οὕτως καί ὁ Ἀθηναῖος στρατηγός πρέπω εἰμί ὁ περί ὁ δίκαιος μήτε ἐξετάζω ἐάω μήτε λέγω , ἀλλά ὁ ὁ βία καί πλεονεξία νόμος εἰσάγω καί οὗτος εἰμί δίκαιος ὁ ἀσθενής ἀποφαίνω , ὅσος ὁ ἰσχυρός δοκέω ; ἐγώ μέν γάρ οὐ οἴομαι ὁ ἐκ ὁ εὔνομος πόλις ἐπί ὁ ἔξω πόλις ἀποστέλλω ἡγεμών οὗτος προσήκω λέγω , οὐδέ ἄν ἀξιόω ὁ μέν μικροπολίτης καί μηδείς ἔργον ἐπιφανής ἀποδείκνυμι Μήλιος πολύς ὁ καλός ποιέω πρόνοια ἤ ὁ ἀσφαλής καί πᾶς ἑτοῖμος εἰμί ὁ δεινός ὑποφέρω , ἵνα μηδείς ἄσχημος ἀναγκάζω πράσσω , ὁ δέ προαιρέω ὁ τε χώρα καί ὁ πόλις ἐκλείπω κατά ὁ Περσικός πόλεμος Ἀθηναῖος , ἵνα μηδείς αἰσχρός ὑπομένω ἐπίταγμα , ὁ αὐτός προαιρέω ὡς ἀνόητος κατηγορέω . οἴομαι δέ , ὅτι ἄν εἰ τις ἄλλος πάρειμι Ἀθηναῖος οὗτος ἐπιχειρέω λέγω , ἐπαχθής φέρω ἄν ὁ ὁ κοινός βίος ἐξημερόω . ἐγώ μέν δή διά οὗτος ὁ αἰτία οὐ ἐπαινέω ὁ διάλογος οὗτος ἀντιπαρεξετάζω ὁ ἕτερος . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ Ἀρχίδαμος ὁ Λακεδαιμόνιος δίκαιος τε προκαλέω ὁ Πλαταιεύς καί λέξις χράω καθαρός καί σαφής καί οὐδείς ἔχω σχῆμα βασανίζω οὐδέ ἀνακόλουθος · ἐν οὗτος δέ ὁ φρόνιμος ὁ Ἕλλην αἰσχρός μέν ἐνθύμημα φέρω , ἀηδής δέ αὐτός περιλαμβάνω λέξις · εἰ μή ἄρα μνησικακέω ὁ συγγραφεύς ὁ πόλις διά ὁ δίκη οὗτος ὁ ὄνειδος κατασκεδάννυμι αὐτός , ἐκ ὅς ἅπας μισέω αὐτός μέλλω . ὅς γάρ ὁ προΐστημι ὁ πόλις καί τηλικοῦτος ἐξουσία πιστεύω φρονέω τε καί λέγω ἔοικα πρός ὁ πόλις ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ πατρίς , οὗτος κοινός ὑπολαμβάνω ἅπας εἰμί ὁ ἀποστέλλω πόλις αὐτός . καί περί μέν ὁ διάλογος ἅλις .