dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 45
τούτοις ἐπιτίθησιν ἔτι φορτικωτέραν διάνοιαν καὶ ἥκιστα τῷ παρόντι καιρῷ πρέπουσαν · καίτοι ἐμοὶ τοιούτῳ ἀνδρὶ ὀργίζεσθε , ὃς οὐδενὸς οἴομαι ἥσσων εἶναι γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι ταῦτα , φιλόπολίς τε καὶ χρημάτων κρείσσων . θαυμαστὸν γάρ , εἰ Περικλῆς ὁ μέγιστος τῶν τότε ῥητόρων ἠγνόει τοῦτο , ὃ μηδεὶς ἂν τῶν ἐχόντων μέτριον νοῦν ἠγνόησεν , ὅτι πανταχῇ μὲν οἱ μὴ τεταμιευμένως ἐπαινοῦντες τὰς ἑαυτῶν ἀρετὰς ἐπαχθεῖς τοῖς ἀκούουσι φαίνονται , μάλιστα δʼ ἐν τοῖς πρὸς τὰ δικαστήρια καὶ τὰς ἐκκλησίας ἀγῶσιν , ἐν οἷς γε δὴ μὴ περὶ τιμῶν αὐτοῖς ἐστιν ἀλλὰ περὶ τιμωριῶν ὁ κίνδυνος · τότε γὰρ οὐκ ἐπαχθεῖς μόνον εἰσὶν ἑτέροις , ἀλλὰ καὶ δυστυχεῖς ἑαυτοῖς ἐκκαλούμενοι τὸν παρὰ τῶν πολλῶν φθόνον · ὅταν δὲ τοὺς αὐτούς τις ἔχῃ δικαστάς τε καὶ κατηγόρους , μυρίων αὐτῷ δεῖ δακρύων τε καὶ οἴκτων εἰς αὐτὸ τοῦτο πρῶτον τὸ μετʼ εὐνοίας ἀκουσθῆναι . ὁ δὲ δημαγωγὸς οὐκ ἀρκεῖται τούτοις ἀλλʼ ἐπεξεργάζεταί τε τούτοις καὶ μεταφράζει τὰ ῥηθέντα · ὅ τε γὰρ γνούς φησί καὶ μὴ σαφῶς διδάξας ἐν ἴσῳ καὶ εἰ μὴ ἐνεθυμήθη , ὅ τʼ ἔχων ἀμφότερα , τῇ δὲ πόλει δύσνους οὐκ ἂν ὁμοίως τι οἰκείως φράζοι · προσόντος δὲ καὶ τοῦδε , χρήμασι δὲ νικωμένου , τὰ ξύμπαντα τούτου ἑνὸς ἂν πωλοῖτο . οὐκ οἶδʼ ὅς τις ἂν ὁμολογήσειεν , ὥσπερ ἀληθῆ ταῦτα ἦν , οὕτως καὶ προσήκοντα εἶναι ὑπὸ Περικλέους ἐν Ἀθηναίοις ἠρεθισμένοις πρὸς αὐτοὺς λέγεσθαι . ἦν δέ γε οὐχ ἡ τῶν κρατίστων ἐνθυμημάτων τε καὶ νοημάτων εὕρεσις αὐτὴ καθʼ ἑαυτὴν ἀξία σπουδῆς , εἰ μὴ καὶ τοῖς πράγμασιν εἴη προσήκοντα καὶ τοῖς προσώποις καὶ τοῖς καιροῖς καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν · ἀλλʼ ὥσπερ καὶ κατʼ ἀρχὰς ἔφην , τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἀποδεικνύμενος ὁ συγγραφεύς , ἣν εἶχε περὶ τῆς Περικλέους ἀρετῆς , παρὰ τόπον ἔοικεν εἰρηκέναι ταῦτα . ἐχρῆν δέ γε αὐτὸν μὲν ὅ τι βούλεται περὶ τοῦ ἀνδρὸς ἀποφαίνεσθαι , τῷ δὲ κινδυνεύοντι τοὺς ταπεινοὺς καὶ παραιτητικοὺς τῆς ὀργῆς ἀποδοῦναι λόγους · τοῦτο γὰρ ἦν πρέπον τῷ μιμεῖσθαι βουλομένῳ συγγραφεῖ τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: οὗτος ἐπιτίθημι ἔτι φορτικός διάνοια καί ἦκα ὁ πάρειμι καιρός πρέπω · καίτοι ἐγώ τοιοῦτος ἀνήρ ὀργίζω , ὅς οὐδείς οἴομαι ἥσσων εἰμί γιγνώσκω τε ὁ δέω καί ἑρμηνεύω οὗτος , φιλόπολις τε καί χρῆμα κρατύς . θαυμαστός γάρ , εἰ Περικλῆς ὁ μέγας ὁ τότε ῥήτωρ ἀγνοέω οὗτος , ὅς μηδείς ἄν ὁ ἔχω μέτριος νόος ἀγνοέω , ὅτι πανταχῇ μέν ὁ μή τεταμιευμένως ἐπαινέω ὁ ἑαυτοῦ ἀρετή ἐπαχθής ὁ ἀκούω φαίνω , μάλα δέ ἐν ὁ πρός ὁ δικαστήριον καί ὁ ἐκκλησία ἀγών , ἐν ὅς γε δή μή περί τιμή αὐτός εἰμί ἀλλά περί τιμωρία ὁ κίνδυνος · τότε γάρ οὐ ἐπαχθής μόνος εἰμί ἕτερος , ἀλλά καί δυστυχής ἑαυτοῦ ἐκκαλέω ὁ παρά ὁ πολύς φθόνος · ὅταν δέ ὁ αὐτός τις ἔχω δικαστής τε καί κατήγορος , μυρίος αὐτός δέω δάκρυον τε καί οἶκτος εἰς αὐτός οὗτος πρῶτος ὁ μετά εὔνοια ἀκούω . ὁ δέ δημαγωγός οὐ ἀρκέω οὗτος ἀλλά ἐπεξεργάζομαι τε οὗτος καί μεταφράζω ὁ λέγω · ὁ τε γάρ γιγνώσκω φημί καί μή σαφής διδάσκω ἐν ἴσος καί εἰ μή ἐνθυμέομαι , ὁ τε ἔχω ἀμφότερος , ὁ δέ πόλις δύσνους οὐ ἄν ὅμοιος τις οἰκεῖος φράζω · πρόσειμι δέ καί ὅδε , χρῆμα δέ νικάω , ὁ σύμπας οὗτος εἷς ἄν πωλέομαι . οὐ οἶδα ὅς τις ἄν ὁμολογέω , ὥσπερ ἀληθής οὗτος εἰμί , οὕτως καί προσήκω εἰμί ὑπό Περικλῆς ἐν Ἀθηναῖος ἐρεθίζω πρός αὐτός λέγω . εἰμί δέ γε οὐ ὁ ὁ κρατύς ἐνθύμημα τε καί νόημα εὕρεσις αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἄξιος σπουδή , εἰ μή καί ὁ πρᾶγμα εἰμί προσήκω καί ὁ πρόσωπον καί ὁ καιρός καί ὁ ἄλλος ἅπας · ἀλλά ὥσπερ καί κατά ἀρχή φημί , ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ἀποδείκνυμι ὁ συγγραφεύς , ὅς ἔχω περί ὁ Περικλῆς ἀρετή , παρά τόπος ἔοικα λέγω οὗτος . χρή δέ γε αὐτός μέν ὅς τις βούλομαι περί ὁ ἀνήρ ἀποφαίνω , ὁ δέ κινδυνεύω ὁ ταπεινός καί παραιτητικός ὁ ὀργή ἀποδίδωμι λόγος · οὗτος γάρ εἰμί πρέπω ὁ μιμέομαι βούλομαι συγγραφεύς ὁ ἀλήθεια .