dionysius-halicarnassensis-history.de-thucydide 48
ἐκ δὲ τῆς Ἑρμοκράτους δημηγορίας ἐπαινεῖν μὲν ἔχω ταῦτα τὰ κατορθώματα τοῦ συγγραφέως · ἀλλʼ οὐ γὰρ δὴ τὴν Ἀθηναίων εὐκατηγόρητον οὖσαν πόλιν νῦν ἥκομεν ἀποφανοῦντες ἐν εἰδόσιν , ὅσα ἀδικεῖ · πολὺ δὲ μᾶλλον ἡμᾶς αὐτοὺς αἰτιασόμενοι , ὅτι ἔχοντες παραδείγματα τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων , ὡς ἐδουλώθησαν οὐκ ἀμύνοντες σφίσιν αὐτοῖς , καὶ νῦν ἐφʼ ἡμᾶς τὰ αὐτὰ παρόντα σοφίσματα , Λεοντίνων τε ξυγγενῶν κατοικίσεις καὶ Αἰγεσταίων ξυμμάχων ἐπικουρίας , οὐ ξυστραφέντες βουλόμεθα προθυμότερον δεῖξαι αὐτοῖς , ὅτι οὐκ Ἴωνες ταῦτά εἰσιν οὐδὲ Ἑλλησπόντιοι καὶ νησιῶται , οἳ δεσπότην ἢ Μῆδον ἢ ἕνα γέ τινα ἀεὶ μεταβάλλοντες δουλοῦνται , ἀλλὰ Δωριεῖς ἐλεύθεροι ἀπʼ αὐτονόμου τῆς Πελοποννήσου τὴν Σικελίαν οἰκοῦντες . ἢ μένομεν , ἕως ἂν ἕκαστοι κατὰ πόλεις ληφθῶμεν , εἰδότες ὅτι ταύτῃ μόνον ἁλωτοί ἐσμεν ; ταῦτα γὰρ ἐν τῷ σαφεῖ καὶ καθαρῷ τῆς διαλέκτου τρόπῳ λεγόμενα προσείληφε καὶ τὸ τάχος καὶ τὸ κάλλος καὶ τὸν τόνον καὶ τὴν μεγαλοπρέπειαν καὶ τὴν δεινότητα , καὶ πάθους ἐστὶν ἐναγωνίου μεστά · οἷς ἂν καὶ ἐν δικαστηρίῳ χρήσαιτό τις καὶ ἐν ἐκκλησίαις , καὶ φίλοις διαλεγόμενος . καὶ ἔτι πρὸς τούτοις ἐκεῖνα · εἴ τέ τις φθονεῖ μὲν ἢ καὶ φοβεῖται ( ἀμφότερα γὰρ τάδε πάσχει τὰ μείζω , ) διὰ δʼ αὐτὰ τὰς Συρακόσσας κακωθῆναι μέν , ἵνα σωφρονισθῶμεν , βούλεται , περιγενέσθαι δὲ ἕνεκα τῆς ἑαυτοῦ ἀσφαλείας , οὐκ ἀνθρωπείας δυνάμεως βούλησιν ἐλπίζει . οὐ γὰρ οἷόν τε ἅμα τῆς τε ἐπιθυμίας καὶ τῆς τύχης τὸν αὐτὸν ὁμοίως ταμίαν γενέσθαι , καὶ τὰ ἐπὶ τελευτῇ κείμενα τοῦ λόγου · δεόμεθα οὖν καὶ μαρτυρόμεθα , εἰ μὴ πείσομεν , ὅτι ἐπιβουλευόμεθα μὲν ὑπὸ Ἰώνων ἀεὶ πολεμίων , προδιδόμεθα δὲ ὑφʼ ὑμῶν Δωριεῖς Δωριέων · καὶ εἰ καταστρέψονται ἡμᾶς Ἀθηναῖοι , ταῖς μὲν ὑμετέραις γνώμαις κρατήσουσι , τῷ δʼ αὑτῶν ὀνόματι τιμηθήσονται , καὶ τῆς νίκης οὐκ ἄλλον τινὰ ἆθλον ἢ τὸν τὴν νίκην παρασχόντα λήψονται . ταῦτα μὲν δὴ καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις καλὰ καὶ ζήλου ἄξια ἡγοῦμαι . ἐκεῖνα δʼ οὐκ οἶδʼ ὅπως ἂν ἐπαινέσαιμι · νῦν γὰρ εἰς τὴν Σικελίαν προφάσει μέν , ᾗ πυνθάνεσθε , διανοίᾳ δέ , ἣν πάντες ὑπονοοῦμεν . καί μοι δοκοῦσιν οὐ Λεοντίνους βούλεσθαι κατοικίσαι , ἀλλʼ ἡμᾶς μᾶλλον ἐξοικίσαι . ψυχρὰ γὰρ ἡ παρονομασία καὶ οὐ προσβάλλουσα πάθος , ἀλλʼ ἐπιτήδευσιν . καὶ ἔτι τὰ πεπλεγμένα καὶ πολλὰς τὰς ἕλικας ἔχοντα σχήματα ταυτί · καὶ οὐ περὶ τῆς ἐλευθερίας ἄρα οὔτε οἵδε τῶν Ἑλλήνων οὔτε οἱ Ἕλληνες τῆς ἑαυτῶν τῷ Μήδῳ ἀντέστησαν , περὶ δὲ τοῦ , οἳ μὲν σφίσιν ἀλλὰ μὴ ἐκείνῳ καταδουλώσεως , οἳ δʼ ἐπὶ δεσπότου μεταβολῇ οὐκ ἀξυνετωτέρου , κακοξυνετωτέρου δέ . καὶ ἔτι τὸ κατακορὲς τῆς μεταγωγῆς τῆς ἔκ τε τοῦ πληθυντικοῦ εἰς τὸ ἑνικὸν καὶ ἐκ τοῦ περὶ προσώπων λόγου εἰς τὸ τοῦ λέγοντος πρόσωπον · καὶ εἴ τῳ ἄρα παρέστηκε τὸν μὲν Συρακόσιον , ἑαυτὸν δʼ οὐ πολέμιον εἶναι τῷ Ἀθηναίῳ καὶ δεινὸν ἡγεῖται ὑπέρ γε τῆς ἐμῆς κινδυνεύειν , ἐνθυμηθήτω οὐ περὶ τῆς ἐμῆς μᾶλλον , ἐν ἴσῳ δὲ καὶ τῆς ἑαυτοῦ ἅμα ἐν τῇ ἐμῇ μαχόμενος , τοσούτῳ δὲ καὶ ἀσφαλέστερον , ὅσῳ οὐ προδιεφθαρμένου ἐμοῦ , ἔχων δὲ ξύμμαχον ἐμὲ καὶ οὐκ ἔρημος ἀγωνιεῖται · τόν τε Ἀθηναῖον μὴ τὴν τοῦ Συρακοσίου ἔχθραν κολάσασθαι . ταῦτα γὰρ καὶ μειρακιώδη καὶ περίεργα καὶ τῶν λεγομένων αἰνιγμάτων ἀσαφέστερα . καὶ ἐκεῖνα ἔτι πρὸς τούτοις · καὶ εἰ γνώμῃ ἁμάρτοι , τοῖς αὑτοῦ κακοῖς ὀλοφυρθεὶς τάχʼ ἂν ἴσως καὶ τοῖς ἐμοῖς ἀγαθοῖς ποτε βουληθείη αὖθις φθονῆσαι · ἀδύνατον δὲ προεμένῳ καὶ μὴ τοὺς αὐτοὺς κινδύνους οὐ περὶ τῶν ὀνομάτων , ἀλλὰ περὶ τῶν ἔργων ἐθελήσαντι προσλαβεῖν . οἷς ἐπιτίθησιν οὐδὲ μειρακίῳ προσῆκον ἐπιφώνημα · λόγῳ μὲν γὰρ τὴν ἡμετέραν δύναμιν σῴζοι ἄν τις , ἔργῳ δὲ τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν .
Lemmas: ἐκ δέ ὁ Ἑρμοκράτης δημηγορία ἐπαινέω μέν ἔχω οὗτος ὁ κατόρθωμα ὁ συγγραφεύς · ἀλλά οὐ γάρ δή ὁ Ἀθηναῖος εὐκατηγόρητος εἰμί πόλις νῦν ἥκω ἀποφαίνω ἐν οἶδα , ὅσος ἀδικέω · πολύς δέ μάλα ἐγώ αὐτός αἰτιάομαι , ὅτι ἔχω παράδειγμα ὁ ἐκεῖ Ἕλλην , ὡς δουλόω οὐ ἀμύνω σφεῖς αὐτός , καί νῦν ἐπί ἐγώ ὁ αὐτός πάρειμι σόφισμα , Λεοντῖνος τε συγγενής κατοίκισις καί Αἰγεσταῖος σύμμαχος ἐπικουρία , οὐ συστρέφω βούλομαι πρόθυμος δείκνυμι αὐτός , ὅτι οὐ Ἴων οὗτος εἰμί οὐδέ Ἑλλησπόντιος καί νησιώτης , ὅς δεσπότης ἤ Μῆδος ἤ εἷς γε τις ἀεί μεταβάλλω δουλόω , ἀλλά Δωριεύς ἐλεύθερος ἀπό αὐτόνομος ὁ Πελοπόννησος ὁ Σικελία οἰκέω . ἤ μένω , ἕως ἄν ἕκαστος κατά πόλις λαμβάνω , οἶδα ὅτι ταύτῃ μόνος ἁλωτός εἰμί ; οὗτος γάρ ἐν ὁ σαφής καί καθαρός ὁ διάλεκτος τρόπος λέγω προσλαμβάνω καί ὁ τάχος καί ὁ κάλλος καί ὁ τόνος καί ὁ μεγαλοπρέπεια καί ὁ δεινότης , καί πάθος εἰμί ἐναγώνιος μεστός · ὅς ἄν καί ἐν δικαστήριον χράω τις καί ἐν ἐκκλησία , καί φίλος διαλέγω . καί ἔτι πρός οὗτος ἐκεῖνος · εἰ τε τις φθονέω μέν ἤ καί φοβέω ( ἀμφότερος γάρ ὅδε πάσχω ὁ μέγας , ) διά δέ αὐτός ὁ Συρακόσσα κακόω μέν , ἵνα σωφρονίζω , βούλομαι , περιγίγνομαι δέ ἕνεκα ὁ ἑαυτοῦ ἀσφάλεια , οὐ ἀνθρώπειος δύναμις βούλησις ἐλπίζω . οὐ γάρ οἷος τε ἅμα ὁ τε ἐπιθυμία καί ὁ τύχη ὁ αὐτός ὅμοιος ταμίας γίγνομαι , καί ὁ ἐπί τελευτή κεῖμαι ὁ λόγος · δέω οὖν καί μαρτύρομαι , εἰ μή πείθω , ὅτι ἐπιβουλεύω μέν ὑπό Ἴων ἀεί πολέμιος , προδίδωμι δέ ὑπό σύ Δωριεύς Δωριεύς · καί εἰ καταστρέφω ἐγώ Ἀθηναῖος , ὁ μέν ὑμέτερος γνώμη κρατέω , ὁ δέ ἑαυτοῦ ὄνομα τιμάω , καί ὁ νίκη οὐ ἄλλος τις ἆθλον ἤ ὁ ὁ νίκη παρέχω λαμβάνω . οὗτος μέν δή καί ὁ παραπλήσιος οὗτος καλός καί ζῆλος ἄξιος ἡγέομαι . ἐκεῖνος δέ οὐ οἶδα ὅπως ἄν ἐπαινέω · νῦν γάρ εἰς ὁ Σικελία πρόφασις μέν , ὅς πυνθάνομαι , διάνοια δέ , ὅς πᾶς ὑπονοέω . καί ἐγώ δοκέω οὐ Λεοντῖνος βούλομαι κατοικίζω , ἀλλά ἐγώ μάλα ἐξοικίζω . ψυχρός γάρ ὁ παρονομασία καί οὐ προσβάλλω πάθος , ἀλλά ἐπιτήδευσις . καί ἔτι ὁ πλέκω καί πολύς ὁ ἕλιξ ἔχω σχῆμα οὗτος · καί οὐ περί ὁ ἐλευθερία ἄρα οὔτε ὅδε ὁ Ἕλλην οὔτε ὁ Ἕλλην ὁ ἑαυτοῦ ὁ Μῆδος ἀνθίστημι , περί δέ ὁ , ὁ μέν σφεῖς ἀλλά μή ἐκεῖνος καταδούλωσις , ὁ δέ ἐπί δεσπότης μεταβολή οὐ ἀσύνετος , κακοξύνετος δέ . καί ἔτι ὁ κατακορής ὁ μεταγωγή ὁ ἐκ τε ὁ πληθυντικός εἰς ὁ ἑνικός καί ἐκ ὁ περί πρόσωπον λόγος εἰς ὁ ὁ λέγω πρόσωπον · καί εἰ τις ἄρα παρίστημι ὁ μέν Συρακούσιος , ἑαυτοῦ δέ οὐ πολέμιος εἰμί ὁ Ἀθηναῖος καί δεινός ἡγέομαι ὑπέρ γε ὁ ἐμός κινδυνεύω , ἐνθυμέομαι οὐ περί ὁ ἐμός μάλα , ἐν ἴσος δέ καί ὁ ἑαυτοῦ ἅμα ἐν ὁ ἐμός μάχομαι , τοσοῦτος δέ καί ἀσφαλής , ὅσος οὐ προδιαφθείρω ἐγώ , ἔχω δέ σύμμαχος ἐγώ καί οὐ ἐρῆμος ἀγωνίζομαι · ὁ τε Ἀθηναῖος μή ὁ ὁ Συρακούσιος ἔχθρα κολάζω . οὗτος γάρ καί μειρακιώδης καί περίεργος καί ὁ λέγω αἴνιγμα ἀσαφής . καί ἐκεῖνος ἔτι πρός οὗτος · καί εἰ γνώμη ἁμαρτάνω , ὁ ἑαυτοῦ κακός ὀλοφύρομαι τάχα ἄν ἴσως καί ὁ ἐμός ἀγαθός ποτέ βούλομαι αὖθις φθονέω · ἀδύνατος δέ προίημι καί μή ὁ αὐτός κίνδυνος οὐ περί ὁ ὄνομα , ἀλλά περί ὁ ἔργον ἐθέλω προσλαμβάνω . ὅς ἐπιτίθημι οὐδέ μειράκιον προσήκω ἐπιφώνημα · λόγος μέν γάρ ὁ ἡμέτερος δύναμις σῴζω ἄν τις , ἔργον δέ ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία .