dionysius-halicarnassensis-history.de-lysia 8
ἀποδίδωμί τε οὖν αὐτῷ καὶ τὴν εὐπρεπεστάτην ἀρετήν , καλουμένην δὲ ὑπὸ πολλῶν ἠθοποιΐαν . ἁπλῶς γὰρ οὐδὲν εὑρεῖν δύναμαι παρὰ τῷ ῥήτορι τούτῳ πρόσωπον οὔτε ἀνηθοποίητον οὔτε ἄψυχον . τριῶν τε ὄντων , ἐν οἷς καὶ περὶ ἃ τὴν ἀρετὴν εἶναι ταύτην συμβέβηκε , διανοίας τε καὶ λέξεως καὶ τρίτης τῆς συνθέσεως , ἐν ἅπασι τούτοις αὐτὸν ἀποφαίνομαι κατορθοῦν . οὐ γὰρ διανοουμένους μόνον ὑποτίθεται χρηστὰ καὶ ἐπιεικῆ καὶ μέτρια τοὺς λέγοντας , ὥστε εἰκόνας εἶναι δοκεῖν τῶν ἠθῶν τοὺς λόγους , ἀλλὰ καὶ τὴν λέξιν ἀποδίδωσι τοῖς ἤθεσιν οἰκείαν , ᾗ πέφυκεν αὐτὰ ἑαυτῶν κράτιστα δηλοῦσθαι , τὴν σαφῆ καὶ κυρίαν καὶ κοινὴν καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις συνηθεστάτην · ὁ γὰρ ὄγκος καὶ τὸ ξένον καὶ τὸ ἐξ ἐπιτηδεύσεως ἅπαν ἀνηθοποίητον . καὶ συντίθησί γε αὐτὴν ἀφελῶς πάνυ καὶ ἁπλῶς , ὁρῶν ὅτι οὐκ ἐν τῇ περιόδῳ καὶ τοῖς ῥυθμοῖς , ἀλλʼ ἐν τῇ διαλελυμένῃ λέξει γίνεται τὸ ἦθος . καθόλου δέ , ἵνα καὶ περὶ ταύτης εἴπω τῆς ἀρετῆς , οὐκ οἶδʼ εἴ τις ἄλλος ῥητόρων τῶν γε τῇ ὁμοίᾳ κατασκευῇ χρησαμένων τοῦ λόγου εἴτε ἥδιον συνέθηκεν εἴτε πιθανώτερον . δοκεῖ μὲν γὰρ ἀποίητός τις εἶναι καὶ ἀτεχνίτευτος ὁ τῆς ἁρμονίας αὐτοῦ χαρακτὴρ καὶ οὐ θαυμάσαιμʼ ἄν , εἰ πᾶσι μὲν τοῖς ἰδιώταις , οὐκ ὀλίγοις δὲ καὶ τῶν φιλολόγων , ὅσοι μὴ μεγάλας ἔχουσι τριβὰς περὶ λόγους , τοιαύτην τινὰ παράσχοι δόξαν , ὅτι ἀνεπιτηδεύτως καὶ οὐ κατὰ τέχνην , αὐτομάτως δέ πως καὶ ὡς ἔτυχε σύγκειται . ἔστι δὲ παντὸς μᾶλλον ἔργου τεχνικοῦ κατεσκευασμένος . πεποίηται γὰρ αὐτῷ τοῦτο τὸ ἀποίητον καὶ δέδεται τὸ λελυμένον καὶ ἐν αὐτῷ τῷ μὴ δοκεῖν δεινῶς κατεσκευάσθαι τὸ δεινὸν ἔχει . τὴν ἀλήθειαν οὖν τις ἐπιτηδεύων καὶ φύσεως μιμητὴς γίνεσθαι βουλόμενος οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι τῇ Λυσίου συνθέσει χρώμενος · ἑτέραν γὰρ οὐκ ἂν εὕροι ταύτης ἀληθεστέραν .
Lemmas: ἀποδίδωμι τε οὖν αὐτός καί ὁ εὐπρεπής ἀρετή , καλέω δέ ὑπό πολύς ἠθοποιία . ἁπλῶς γάρ οὐδείς εὑρίσκω δύναμαι παρά ὁ ῥήτωρ οὗτος πρόσωπον οὔτε ἀνηθοποίητος οὔτε ἄψυχος . τρεῖς τε εἰμί , ἐν ὅς καί περί ὅς ὁ ἀρετή εἰμί οὗτος συμβαίνω , διάνοια τε καί λέξις καί τρίτος ὁ σύνθεσις , ἐν ἅπας οὗτος αὐτός ἀποφαίνω κατορθόω . οὐ γάρ διανοέω μόνος ὑποτίθημι χρηστός καί ἐπιεικής καί μέτριος ὁ λέγω , ὥστε εἰκών εἰμί δοκέω ὁ ἦθος ὁ λόγος , ἀλλά καί ὁ λέξις ἀποδίδωμι ὁ ἦθος οἰκεῖος , ὅς φύω αὐτός ἑαυτοῦ κρατύς δηλόω , ὁ σαφής καί κύριος καί κοινός καί πᾶς ἄνθρωπος συνήθης · ὁ γάρ ὄγκος καί ὁ ξένος καί ὁ ἐκ ἐπιτήδευσις ἅπας ἀνηθοποίητος . καί συντίθημι γε αὐτός ἀφελής πάνυ καί ἁπλῶς , ὁράω ὅτι οὐ ἐν ὁ περίοδος καί ὁ ῥυθμός , ἀλλά ἐν ὁ διαλύω λέξις γίγνομαι ὁ ἦθος . καθόλου δέ , ἵνα καί περί οὗτος λέγω ὁ ἀρετή , οὐ οἶδα εἰ τις ἄλλος ῥήτωρ ὁ γε ὁ ὅμοιος κατασκευή χράω ὁ λόγος εἴτε ἡδύς συντίθημι εἴτε πιθανός . δοκέω μέν γάρ ἀποίητος τις εἰμί καί ἀτεχνίτευτος ὁ ὁ ἁρμονία αὐτός χαρακτήρ καί οὐ θαυμάζω ἄν , εἰ πᾶς μέν ὁ ἰδιώτης , οὐ ὀλίγος δέ καί ὁ φιλόλογος , ὅσος μή μέγας ἔχω τριβή περί λόγος , τοιοῦτος τις παρέχω δόξα , ὅτι ἀνεπιτήδευτος καί οὐ κατά τέχνη , αὐτόματος δέ πως καί ὡς τυγχάνω σύγκειμαι . εἰμί δέ πᾶς μάλα ἔργον τεχνικός κατασκευάζω . ποιέω γάρ αὐτός οὗτος ὁ ἀποίητος καί δέω ὁ λύω καί ἐν αὐτός ὁ μή δοκέω δεινός κατασκευάζω ὁ δεινός ἔχω . ὁ ἀλήθεια οὖν τις ἐπιτηδεύω καί φύσις μιμητής γίγνομαι βούλομαι οὐ ἄν ἁμαρτάνω ὁ Λύσιος σύνθεσις χράω · ἕτερος γάρ οὐ ἄν εὑρίσκω οὗτος ἀληθής .