dionysius-halicarnassensis-history.de-lysia 33
ὅτε ἐνομίζομεν , ὦ ἄνδρε Ἀθηναῖοι , τὰς γεγενημένας συμφορὰς ἱκανὰ μνημεῖα τῇ πόλει καταλελεῖφθαι , ὥστε μηδʼ ἂν τοὺς ἐπιγινομένους ἑτέρας πολιτείας ἐπιθυμεῖν , τότε δὴ οὗτοι τοὺς κακῶς πεπονθότας καὶ ἀμφοτέρων πεπειραμένους ἐξαπατῆσαι ζητοῦσι τοῖς αὐτοῖς ψηφίσμασιν , οἷσπερ καὶ πρότερον δὶς ἤδη . καὶ τούτων μὲν οὐ θαυμάζω , ὑμῶν δὲ τῶν ἀκροωμένων , ὅτι πάντων ἐστὲ ἐπιλησμονέστατοι ἢ πάσχειν ἑτοιμότατοι κακῶς ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν , οἳ τῇ μὲν τύχῃ τῶν Πειραιεῖ πραγμάτων μετέσχον , τῇ δὲ γνώμῃ τῶν ἐξ ἄστεως . καίτοι τί ἔδει φεύγοντας κατελθεῖν , εἰ χειροτονοῦντες ὑμᾶς αὐτοὺς καταδουλώσεσθε ; ἐγὼ μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , οὔτε οὐσίᾳ τῆς πολιτείας οὔτε γένει ἀπελαυνόμενος , ἀλλʼ ἀμφότερα τῶν ἀντιλεγόντων πρότερος ὢν ἡγοῦμαι ταύτην μόνην σωτηρίαν εἶναι τῇ πόλει , ἅπασιν Ἀθηναίοις τῆς πολιτείας μετεῖναι · ἐπεὶ ὅτε καὶ τὰ τείχη καὶ τὰς ναῦς καὶ τὰ χρήματα ἐκαὶ συμμάχους ἐκτησάμεθα , οὐχ ὅπως τινὰ Ἀθηναῖον ἀπώσομεν διενοούμεθα , ἀλλὰ καὶ Εὐβοεῦσιν ἐπιγαμίαν ἐποιούμεθα · καὶ τοὺς ὑπάρχοντας πολίτας ἀπελῶμεν ; οὔκ , ἂν ἔμοιγε πείθησθε , οὐδὲ μετὰ τῶν τειχῶν καὶ ταῦτα ἡμῶν αὐτῶν περιαιρησόμεθα , ὁπλίτας πολλοὺς καὶ ἱππέας καὶ τοξότας · ὧν ὑμεῖς ἀντεχόμενοι βεβαίως δημοκρατήσεσθε , τῶν δὲ ἐχθρῶν πλέον ἐπικρατήσετε , ὠφελιμώτεροι δὲ τοῖς συμμάχοις ἔσεσθε . ἐπίστασθε γὰρ † ταῖς ἐφʼ ἡμῶν ὀλιγαρχίαις γεγενημέναις καὶ οὐ τοὺς γῆν κεκτημένους ἔχοντας τὴν πόλιν , ἀλλὰ πολλοὺς μὲν αὐτῶν ἀποθανόντας , πολλοὺς δʼ ἐκ τῆς πόλεως ἐκπεσόντας · οὓς ὁ δῆμος καταγαγὼν ὑμῖν μὲν τὴν ὑμετέραν ἀπέδωκεν , αὐτὸς δὲ ταύτης οὐκ ἐτόλμησε μετασχεῖν . ὥστʼ ἐὰν ἔμοιγε πείθησθε , οὐ τοὺς εὐεργέτας , καθὸ δύνασθε , τῆς πατρίδος ἀποστερήσετε οὐδὲ τοὺς λόγους πιστοτέρους τῶν ἔργων οὐδὲ τὰ μέλλοντα τῶν γεγενημένων νομιεῖτε ἄλλως τε καὶ μεμνημένοι τῶν περὶ τῆς ὀλιγαρχίας μαχομένων , οἳ τῷ μὲν λόγῳ τῷ δήμῳ πολεμοῦσι , τῷ δὲ ἔργῳ τῶν ὑμετέρων ἐπιθυμοῦσιν , ἅπερ κτήσονται , ὅταν ὑμᾶς ἐρήμους συμμάχων λάβωσιν , εἶτα τοιούτων ἡμῖν ὑπαρχόντων ἐροῦσι , τίς ἔσται σωτηρία τῇ πόλει , εἰ μὴ ποιήσομεν , ἃ Λακεδαιμόνιοι κελεύουσιν ; ἐγὼ δὲ τούτους εἰπεῖν ἀξιῶ , τίς τῷ πλήθει περιγενήσεται , εἰ ποιήσομεν , ἃ ἐκεῖνοι προστάττουσιν ; εἰ δὲ μή , πολὺ κάλλιον μαχομένοις ἀποθνῄσκειν ἢ φανερῶς ἡμῶν αὐτῶν θάνατον καταψηφίσασθαι . ἡγοῦμαι γάρ , ἐὰν μὲν πείσω , ἀμφοτέροις εἶναι κοινὸν τὸν κίνδυνον ὁρῶ δὲ καὶ Ἀργείους καὶ Μαντινέας τὴν αὐτὴν ἔχοντας γνώμην τὴν αὑτῶν οἰκοῦντας , τοὺς μὲν ὁμόρους ὄντας Λακεδαιμονίοις , τοὺς δʼ ἐγγὺς οἰκοῦντας , καὶ τοὺς μὲν οὐδὲν ἡμῶν πλείους , τοὺς δὲ οὐδὲ τρισχιλίους ὄντας . ἴσασι γὰρ Λακεδαιμόνιοι , ὅτι , κἂν πολλάκις εἰς τὴν τούτων ἐμβάλωσι , πολλάκις αὐτοῖς ἀπαντήσονται ὅπλα λαβόντες , ὥστε οὐ καλὸς αὐτοῖς ὁ κίνδυνος δοκεῖ εἶναι , ἐὰν μὲν νικήσωσι , τούτους οὐδὲ καταδουλώσασθαί γʼ , ἐὰν δὲ ἡττηθῶσι , σφᾶς αὐτοὺς τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἀποστερῆσαι . ὅσῳ δʼ ἂν ἄμεινον πράττωσι , τοσούτῳ ἧττον ἐπιθυμοῦσι κινδυνεύειν . εἴχομεν δέ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ ἡμεῖς ταύτην τὴν γνώμην , ὅτε τῶν Ἑλλήνων ἤρχομεν , καὶ ἐδοκοῦμεν καλῶς βουλεύεσθαι , περιορῶντες μὲν τὴν χώραν τεμνομένην , οὐ νομίζοντες δὲ χρῆναι περὶ αὐτῆς διαμάχεσθαι . ἄξιον γὰρ ἦν ὀλίγων ἀμελοῦντας πολλῶν ἀγαθῶν φείσασθαι . νῦν δὲ ἐπεὶ ἐκείνων μὲν ἁπάντων μάχῃ ἐστερήμεθα , ἡ δὲ πατρὶς ἡμῖν λέλειπται , ἴσμεν ὅτι ὁ κίνδυνος οὗτος μόνος ἔχει τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας . ἀλλὰ γὰρ χρὴ ἀναμνησθέντας , ὅτι ἤδη καὶ ἑτέροις ἀδικουμένοις βοηθήσαντες ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ πολλὰ τρόπαια τῶν πολεμίων ἐστήσαμεν , ἄνδρας ἀγαθοὺς περὶ τῆς πατρίδος καὶ ἡμῶν αὐτῶν γίγνεσθαι , πιστεύοντας μὲν τοῖς θεοῖς καὶ ἐλπίζοντας ἐπεὶ τὸ δίκαιον μετὰ τῶν ἀδικουμένων ἔσται . δεινὸν γὰρ ἂν εἴη , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , εἰ , ὅτε μὲν ἐφεύγομεν , ἐμαχόμεθα Λακεδαιμονίοις , ἵνα κατέλθωμεν , κατελθόντες δὲ φευξόμεθα , ἵνα μὴ μαχώμεθα . οὐκοῦν αἰσχρόν , εἰ εἰς τοῦτο κακίας ἥξομεν , ὥστε οἱ μὲν πρόγονοι καὶ ὑπὲρ τῆς τῶν ἄλλων ἐλευθερίας διεκινδύνευον , ὑμεῖς δὲ οὐδὲ ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας αὐτῶν τολμᾶτε πολεμεῖν ;
Lemmas: ὅτε νομίζω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ γίγνομαι συμφορά ἱκανός μνημεῖον ὁ πόλις καταλείπω , ὥστε μηδέ ἄν ὁ ἐπιγίγνομαι ἕτερος πολιτεία ἐπιθυμέω , τότε δή οὗτος ὁ κακός πάσχω καί ἀμφότερος πειράω ἐξαπατάω ζητέω ὁ αὐτός ψήφισμα , ὅς καί πρότερος δίς ἤδη . καί οὗτος μέν οὐ θαυμάζω , σύ δέ ὁ ἀκροάομαι , ὅτι πᾶς εἰμί ἐπιλήσμων ἤ πάσχω ἑτοῖμος κακός ὑπό τοιοῦτος ἀνήρ , ὅς ὁ μέν τύχη ὁ Πειραιεύς πρᾶγμα μετέχω , ὁ δέ γνώμη ὁ ἐκ ἄστυ . καίτοι τίς δέω φεύγω κατέρχομαι , εἰ χειροτονέω σύ αὐτός καταδουλόω ; ἐγώ μέν οὖν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , οὔτε οὐσία ὁ πολιτεία οὔτε γένος ἀπελαύνω , ἀλλά ἀμφότερος ὁ ἀντιλέγω πρότερος εἰμί ἡγέομαι οὗτος μόνος σωτηρία εἰμί ὁ πόλις , ἅπας Ἀθηναῖος ὁ πολιτεία μέτειμι · ἐπεί ὅτε καί ὁ τεῖχος καί ὁ ναῦς καί ὁ χρῆμα καίμι σύμμαχος κτάομαι , οὐ ὅπως τις Ἀθηναῖος ἀπωθέω διανοόω , ἀλλά καί Εὐβοεύς ἐπιγαμία ποιέω · καί ὁ ὑπάρχω πολίτης ἀπολούω ; οὐ , ἐάν ἐγώ πείθω , οὐδέ μετά ὁ τεῖχος καί οὗτος ἐγώ αὐτός περιαιρέω , ὁπλίτης πολύς καί ἱππεύς καί τοξότης · ὅς σύ ἀντέχω βέβαιος δημοκρατέομαι , ὁ δέ ἐχθρός πολύς ἐπικρατέω , ὠφέλιμος δέ ὁ σύμμαχος εἰμί . ἐπίσταμαι γάρ † ὁ ἐπί ἐγώ ὀλιγαρχία γίγνομαι καί οὐ ὁ γῆ κτάομαι ἔχω ὁ πόλις , ἀλλά πολύς μέν αὐτός ἀποθνῄσκω , πολύς δέ ἐκ ὁ πόλις ἐκπίπτω · ὅς ὁ δῆμος κατάγω σύ μέν ὁ ὑμέτερος ἀποδίδωμι , αὐτός δέ οὗτος οὐ τολμάω μετέχω . ὥστε ἐάν ἐγώ πείθω , οὐ ὁ εὐεργέτης , καθό δύναμαι , ὁ πατρίς ἀποστερέω οὐδέ ὁ λόγος πιστός ὁ ἔργον οὐδέ ὁ μέλλω ὁ γίγνομαι νομίζω ἄλλος τε καί μιμνῄσκω ὁ περί ὁ ὀλιγαρχία μάχομαι , ὅς ὁ μέν λόγος ὁ δῆμος πολεμέω , ὁ δέ ἔργον ὁ ὑμέτερος ἐπιθυμέω , ὅς κτάομαι , ὅταν σύ ἐρῆμος σύμμαχος λαμβάνω , εἶτα τοιοῦτος ἐγώ ὑπάρχω λέγω , τίς εἰμί σωτηρία ὁ πόλις , εἰ μή ποιέω , ὅς Λακεδαιμόνιος κελεύω ; ἐγώ δέ οὗτος λέγω ἀξιόω , τίς ὁ πλῆθος περιγίγνομαι , εἰ ποιέω , ὅς ἐκεῖνος προστάσσω ; εἰ δέ μή , πολύς καλός μάχομαι ἀποθνῄσκω ἤ φανερός ἐγώ αὐτός θάνατος καταψηφίζομαι . ἡγέομαι γάρ , ἐάν μέν πείθω , ἀμφότερος εἰμί κοινός ὁ κίνδυνος ὁράω δέ καί Ἀργεῖος καί Μαντινεύς ὁ αὐτός ἔχω γνώμη ὁ ἑαυτοῦ οἰκέω , ὁ μέν ὅμορος εἰμί Λακεδαιμόνιος , ὁ δέ ἐγγύς οἰκέω , καί ὁ μέν οὐδείς ἐγώ πολύς , ὁ δέ οὐδέ τρισχίλιοι εἰμί . οἶδα γάρ Λακεδαιμόνιος , ὅτι , ἐάν πολλάκις εἰς ὁ οὗτος ἐμβάλλω , πολλάκις αὐτός ἀπαντάω ὅπλον λαμβάνω , ὥστε οὐ καλός αὐτός ὁ κίνδυνος δοκέω εἰμί , ἐάν μέν νικάω , οὗτος οὐδέ καταδουλόω γε , ἐάν δέ ἡσσάομαι , σφεῖς αὐτός ὁ ὑπάρχω ἀγαθός ἀποστερέω . ὅσος δέ ἄν ἀγαθός πράσσω , τοσοῦτος ἥσσων ἐπιθυμέω κινδυνεύω . ἔχω δέ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ἐγώ οὗτος ὁ γνώμη , ὅτε ὁ Ἕλλην ἄρχω , καί δοκέω καλός βουλεύω , περιοράω μέν ὁ χώρα τέμνω , οὐ νομίζω δέ χρή περί αὐτός διαμάχομαι . ἄξιος γάρ εἰμί ὀλίγος ἀμελέω πολύς ἀγαθός φείδομαι . νῦν δέ ἐπεί ἐκεῖνος μέν ἅπας μάχη στερέω , ὁ δέ πατρίς ἐγώ λείπω , οἶδα ὅτι ὁ κίνδυνος οὗτος μόνος ἔχω ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία . ἀλλά γάρ χρή ἀναμιμνῄσκω , ὅτι ἤδη καί ἕτερος ἀδικέω βοηθέω ἐν ὁ ἀλλότριος πολύς τρόπαιον ὁ πολέμιος ἵστημι , ἀνήρ ἀγαθός περί ὁ πατρίς καί ἐγώ αὐτός γίγνομαι , πιστεύω μέν ὁ θεός καί ἐλπίζω ἐπεί ὁ δίκαιος μετά ὁ ἀδικέω εἰμί . δεινός γάρ ἄν εἰμί , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , εἰ , ὅτε μέν φεύγω , μάχομαι Λακεδαιμόνιος , ἵνα κατέρχομαι , κατέρχομαι δέ φεύγω , ἵνα μή μάχομαι . οὐκοῦν αἰσχρός , εἰ εἰς οὗτος κακία ἥκω , ὥστε ὁ μέν πρόγονος καί ὑπέρ ὁ ὁ ἄλλος ἐλευθερία διακινδυνεύω , σύ δέ οὐδέ ὑπέρ ὁ ὑμέτερος αὐτός τολμάω πολεμέω ;