dionysius-halicarnassensis-history.de-isocrate 14
τῷ γὰρ μὴ ἐν καιρῷ γίνεσθαι μηδὲ ἐν ὥρᾳ προσίστασθαί φημι ταῖς ἀκοαῖς . ἐν γοῦν τῷ πανηγυρικῷ τῷ περιβοήτῳ λόγῳ πολύς ἐστιν ἐν τοῖς τοιούτοις · πλείστων μὲν οὖν ἀγαθῶν αἰτίους καὶ μεγίστων ἐπαίνων ἀξίους ἡγοῦμαι · ἐνταῦθα γὰρ οὐ μόνον τῷ κώλῳ τὸ κῶλον ἴσον , ἀλλὰ καὶ τὰ ὀνόματα τοῖς ὀνόμασι , τῷ μὲν πλείστων τὸ μεγίστων , τῷ δʼ ἀγαθῶν τὸ ἐπαίνων , τῷ δὲ αἰτίους τὸ ἀξίους . καὶ αὖθις · οὐδὲ ἀπέλαυον μὲν ὡς ἰδίων , ἠμέλουν δὲ ὡς ἀλλοτρίων · τό τε γὰρ κῶλον τὸ δεύτερον τῷ κώλῳ πάρισον καὶ τῶν ὀνομάτων τῷ μὲν ἀπέλαυον τὸ ἠμέλουν ἀντίθετον , τῷ δὲ ἰδίων τὸ ἀλλοτρίων . οἷς ἐπιτίθησιν · ἀλλὰ ἐκήδοντο μὲν ὡς οἰκείων , ἀπείχοντο δὲ ὥσπερ χρὴ τῶν μηδὲν προσηκόντων . ἀντίκειται δὴ πάλιν κἀνταῦθα τῷ μὲν ἐκήδοντο τὸ ἀπείχοντο , τῷ δὲ οἰκείων τὸ μηδὲν προσηκόντων . καὶ οὔπω ταῦθʼ ἱκανά , ἀλλʼ ἐν τῇ μετὰ ταῦτα περιόδῳ πάλιν ἀντιστρέφει τῷ μὲν αὐτός τε μέλλοι μάλιστα εὐδοκιμήσειν τὸ ἐπιφερόμενον καὶ τοῖς παισὶ μεγάλην δόξαν καταλείψειν , τῷ δὲ οὐδὲ τὰς θρασύτητας τὰς ἀλλήλων ἐζήλουν τὸ συναπτόμενον αὐτῷ οὐδὲ τὰς τόλμας τὰς αὑτῶν ἤσκουν . καὶ οὐδὲ μικρὸν διαλιπὼν ἐπιφέρει τούτοις · ἀλλὰ δεινότερον μὲν ἐνόμιζον εἶναι κακῶς ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἀκούειν ἢ καλῶς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀποθνῄσκειν . οὐκοῦν καὶ δεύτερον τῷ μὲν καλῶς τὸ κακῶς ἀντίστροφον , τῷ δὲ ἀκούειν τὸ ἀποθνῄσκειν πάρισον . εἰ μέτριος εἴη μέχρι δεῦρο , ἀνεκτός , ἀλλʼ οὐκ ἀνήσει . πάλιν γοῦν ἐν τῇ μετʼ αὐτὴν περιόδῳ τίθησιν · ὅτι τοῖς ἀγαθοῖς τῶν ἀνθρώπων οὐδὲν δεήσει πολλῶν γραμμάτων ἀλλʼ ὀλίγων συνθημάτων , καὶ περὶ τῶν κοινῶν καὶ περὶ τῶν ἰδίων ὁμονοήσουσιν . οὐκοῦν τὸ γραμμάτων καὶ συνθημάτων πάρισον καὶ τὸ πολλῶν καὶ ὀλίγων καὶ κοινῶν καὶ ἰδίων ἀντίθετα . ἔπειθʼ ὥσπερ οὐδὲν εἰρηκὼς τοιοῦτον ἀθρόαις ἐπικλύσει ταῖς παρισώσεσιν , ἐπιφέρων ταυτί · καὶ τὰ τῶν ἄλλων διῴκουν θεραπεύοντες ἀλλʼ οὐχ ὑβρίζοντες τοὺς Ἕλληνας καὶ στρατηγεῖν οἰόμενοι δεῖν αὐτῶν ἀλλὰ μὴ τυραννεῖν αὐτῶν καὶ μᾶλλον ἐπιθυμοῦντες ἡγεμόνες ἢ δεσπόται προσαγορεύεσθαι καὶ σωτῆρες ἀλλὰ μὴ λυμεῶνες ἀποκαλεῖσθαι , τῷ ποιεῖν εὖ προσαγόμενοι τὰς πόλεις ἀλλʼ οὐ βίᾳ καταστρεφόμενοι , πιστοτέροις μὲν τοῖς λόγοις ἢ νῦν τοῖς ὅρκοις χρώμενοι , ταῖς δὲ συνθήκαις ὥσπερ ἀνάγκαις ἐμμένειν ἀξιοῦντες . καὶ τί δεῖ τὰ καθʼ ἕκαστα διεξιόντα μηκύνειν ; ὀλίγου γὰρ ἅπας ὁ λόγος ὑπὸ τῶν τοιούτων αὐτῷ κεκόμψευται σχημάτων . οἱ μέντοι γε ἐπὶ τελευτῇ τοῦ βίου γραφέντες λόγοι ἧττόν εἰσι μειρακιώδεις , ὡς ἂν οἶμαι τελείαν ἀπειληφότες τὴν φρόνησιν παρὰ τοῦ χρόνου . καὶ περὶ μὲν τούτων ἱκανὰ ταῦτα . ὥρα δὲ ἂν εἴη καὶ τῶν παραδειγμάτων ἅψασθαι καὶ δεῖξαι τούτοις τίς ἐστιν ἡ τοῦ ῥήτορος ἰσχύς . ἅπαντα μὲν οὖν τὰ γένη τῶν προβλημάτων καὶ πάσας τὰς ἰδέας τῶν λόγων ἀμήχανον ἐν ὀλίγῳ δηλῶσαι , ἀρκεῖ δὲ μία τε δημηγορία παραληφθεῖσα καὶ λόγος εἷς ἐκ τῶν
Lemmas: ὁ γάρ μή ἐν καιρός γίγνομαι μηδέ ἐν ὥρα προσίστημι φημί ὁ ἀκοή . ἐν γοῦν ὁ πανηγυρικός ὁ περιβόητος λόγος πολύς εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος · πολύς μέν οὖν ἀγαθός αἴτιος καί μέγας ἔπαινος ἄξιος ἡγέομαι · ἐνταῦθα γάρ οὐ μόνος ὁ κῶλον ὁ κῶλον ἴσος , ἀλλά καί ὁ ὄνομα ὁ ὄνομα , ὁ μέν πολύς ὁ μέγας , ὁ δέ ἀγαθός ὁ ἔπαινος , ὁ δέ αἴτιος ὁ ἄξιος . καί αὖθις · οὐδέ ἀπολαύω μέν ὡς ἴδιος , ἀμελέω δέ ὡς ἀλλότριος · ὁ τε γάρ κῶλον ὁ δεύτερος ὁ κῶλον παρίζω καί ὁ ὄνομα ὁ μέν ἀπολαύω ὁ ἀμελέω ἀντίθετος , ὁ δέ ἴδιος ὁ ἀλλότριος . ὅς ἐπιτίθημι · ἀλλά κήδω μέν ὡς οἰκεῖος , ἀπέχω δέ ὥσπερ χρή ὁ μηδείς προσήκω . ἀντίκειμαι δή πάλιν ἐνταῦθα ὁ μέν κήδω ὁ ἀπέχω , ὁ δέ οἰκεῖος ὁ μηδείς προσήκω . καί οὔπω οὗτος ἱκανός , ἀλλά ἐν ὁ μετά οὗτος περίοδος πάλιν ἀντιστρέφω ὁ μέν αὐτός τε μέλλω μάλα εὐδοκιμέω ὁ ἐπιφέρω καί ὁ παῖς μέγας δόξα καταλείπω , ὁ δέ οὐδέ ὁ θρασύτης ὁ ἀλλήλων ζηλόω ὁ συνάπτω αὐτός οὐδέ ὁ τόλμα ὁ ἑαυτοῦ ἀσκέω . καί οὐδέ μικρός διαλείπω ἐπιφέρω οὗτος · ἀλλά δεινός μέν νομίζω εἰμί κακός ὑπό ὁ πολίτης ἀκούω ἤ καλός ὑπέρ ὁ πατρίς ἀποθνῄσκω . οὐκοῦν καί δεύτερος ὁ μέν καλός ὁ κακός ἀντίστροφος , ὁ δέ ἀκούω ὁ ἀποθνῄσκω παρίζω . εἰ μέτριος εἰμί μέχρι δεῦρο , ἀνεκτός , ἀλλά οὐ ἀνίημι . πάλιν γοῦν ἐν ὁ μετά αὐτός περίοδος τίθημι · ὅτι ὁ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος οὐδείς δέω πολύς γράμμα ἀλλά ὀλίγος σύνθημα , καί περί ὁ κοινός καί περί ὁ ἴδιος ὁμονοέω . οὐκοῦν ὁ γράμμα καί σύνθημα πάρισος καί ὁ πολύς καί ὀλίγος καί κοινός καί ἴδιος ἀντίθετος . ἔπειτα ὥσπερ οὐδείς λέγω τοιοῦτος ἀθρόος ἐπικλύζω ὁ παρίσωσις , ἐπιφέρω οὗτος · καί ὁ ὁ ἄλλος διοικέω θεραπεύω ἀλλά οὐ ὑβρίζω ὁ Ἕλλην καί στρατηγέω οἴομαι δέω αὐτός ἀλλά μή τυραννεύω αὐτός καί μάλα ἐπιθυμέω ἡγεμών ἤ δεσπότης προσαγορεύω καί σωτήρ ἀλλά μή λυμεών ἀποκαλέω , ὁ ποιέω εὖ προσάγω ὁ πόλις ἀλλά οὐ βία καταστρέφω , πιστός μέν ὁ λόγος ἤ νῦν ὁ ὅρκος χράω , ὁ δέ συνθήκη ὥσπερ ἀνάγκη ἐμμένω ἀξιόω . καί τίς δέω ὁ κατά ἕκαστος διεξέρχομαι μηκύνω ; ὀλίγος γάρ ἅπας ὁ λόγος ὑπό ὁ τοιοῦτος αὐτός κομψεύω σχῆμα . ὁ μέντοι γε ἐπί τελευτή ὁ βίος γράφω λόγος ἥσσων εἰμί μειρακιώδης , ὡς ἄν οἴομαι τέλειος ἀπολαμβάνω ὁ φρόνησις παρά ὁ χρόνος . καί περί μέν οὗτος ἱκανός οὗτος . ὥρα δέ ἄν εἰμί καί ὁ παράδειγμα ἅπτω καί δείκνυμι οὗτος τίς εἰμί ὁ ὁ ῥήτωρ ἰσχύς . ἅπας μέν οὖν ὁ γένος ὁ πρόβλημα καί πᾶς ὁ ἰδέα ὁ λόγος ἀμήχανος ἐν ὀλίγος δηλόω , ἀρκέω δέ εἷς τε δημηγορία παραλαμβάνω καί λόγος εἷς ἐκ ὁ