dionysius-halicarnassensis-history.de-isocrate 19
ὁ μὲν ἀγών μοι μέγας ἐστίν , ὦ ἄνδρες δικασταί · οὐ γὰρ μόνον περὶ πολλῶν χρημάτων κινδυνεύω , ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ μὴ δοκεῖν ἀδίκως τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν · ὃ ἐγὼ περὶ πλείστου ποιοῦμαι · οὐσία γάρ μοι ἱκανὴ καταλειφθήσεται καὶ τούτων στερηθέντι . εἰ δὲ δόξαιμι μηδὲν προσῆκον τοσαῦτα χρήματα ἐγκαλέσαι , διαβληθείην ἂν τὸν ἅπαντα βίον . ἔστι δέ , ὦ ἄνδρες δικασταί , πάντων χαλεπώτατον τοιούτων ἀντιδίκων τυχεῖν . τὰ μὲν γὰρ συμβόλαια πρὸς τοὺς ἐπὶ ταῖς τραπέζαις ἄνευ μαρτύρων γίνεται , τοῖς ἀδικουμένοις δὲ πρὸς τοιούτους ἀνάγκη κινδυνεύειν , οἳ καὶ φίλους πολλοὺς κέκτηνται καὶ χρήματα πολλὰ διαχειρίζουσι καὶ πιστοὶ διὰ τὴν τέχνην δοκοῦσιν εἶναι . ὅμως δὲ καὶ τούτων ὑπαρχόντων ἡγοῦμαι φανερὸν πᾶσι ποιήσειν , ὅτι ἀποστεροῦμαι τοσούτων χρημάτων ὑπὸ Πασίωνος . ἐξ ἀρχῆς δὲ ὑμῖν , ὅπως ἂν δύνωμαι , διηγήσομαι τὰ πεπραγμένα . ἐμοὶ γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , πατὴρ μέν ἐστι Σωπαῖος , ὃν οἱ πλέοντες εἰς τὸν Πόντον ἅπαντες ἴσασιν οὕτως οἰκείως πρὸς Σάτυρον διακείμενον , ὥστε πολλῆς μὲν χώρας ἄρχειν , ἁπάσης δὲ τῆς δυνάμεως ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκείνου . πυνθανόμενος δὲ καὶ περὶ τῆσδε τῆς πόλεως καὶ περὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐπεθύμησʼ ἀποδημῆσαι . ἐμπλήσας δὲ ὁ πατήρ μου δύο ναῦς σίτου καὶ χρήματα δοὺς ἐξέπεμψεν ἅμα κατʼ ἐμπορίαν καὶ θεωρίαν . συστήσαντος δέ μοι Πυθοδώρου τοῦ Φοίνικος Πασίωνα ἐχρώμην τῇ τούτου τραπέζῃ . χρόνῳ δʼ ὕστερον διαβολῆς πρὸς Σάτυρον γενομένης , ὡς καὶ ὁ πατὴρ οὑμὸς ἐπιβουλεύοι τῇ ἀρχῇ κἀγὼ τοῖς φυγάσι συγγενοίμην , τὸν μὲν πατέρα μου συλλαμβάνει , ἐπιστέλλει δὲ τοῖς ἐνθάδε ἐπιδημοῦσιν ἐκ τοῦ Πόντου , τὰ χρήματα παρʼ ἐμοῦ παραλαβεῖν καὶ αὐτὸν εἰσπλεῖν κελεύειν , ἐὰν δὲ τούτων μηδὲν ποιῶ , παρʼ ὑμῶν ἐξαιτεῖν . ἐν τοσούτοις δὲ κακοῖς ὤν , ὦ ἄνδρες δικασταί , λέγω πρὸς Πασίωνα τὰς ἐμαυτοῦ συμφοράς . οὕτω γὰρ οἰκείως πρὸς αὐτὸν διεκείμην , ὥστε μὴ μόνον περὶ τῶν χρημάτων ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἄλλων τούτῳ μάλιστα πιστεύειν . ἡγούμην δέ , εἰ μὲν προοίμην ἅπαντα τὰ χρήματα , κινδυνεύσειν , εἴ τι πάθοι ἐκεῖνος , στερηθεὶς καὶ τῶν ἐνθάδε καὶ τῶν ἐκεῖ πάντων ἐνδεὴς γενήσεσθαι , εἰ δʼ ὁμολογῶν εἶναι ἐπιστείλαντος Σατύρου μὴ παραδοίην , εἰς τὰς μεγίστας διαβολὰς ἐμαυτὸν καὶ τὸν πατέρα καταστήσειν πρὸς Σάτυρον . βουλευομένοις οὖν ἡμῖν ἐδόκει βέλτιστον εἶναι τὰ μὲν φανερὰ τῶν χρημάτων παραδοῦναι , περὶ δὲ τῶν παρὰ τούτῳ κειμένων μὴ μόνον ἔξαρνον εἶναι , ἀλλὰ καὶ ὀφείλοντά με καὶ τούτῳ καὶ ἑτέροις ἐπὶ τόκῳ φαίνεσθαι καὶ πάντα ποιεῖν , ἐξ ὧν ἐκεῖνοι μάλιστα ἤμελλον πεισθήσεσθαι μὴ εἶναί μοι χρήματα . τότε μὲν οὖν , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἐνόμιζόν μοι Πασίωνα δι’ εὔνοιαν ἅπαντα ταῦτα συμβουλεύειν . ἐπειδὴ δὲ ταῦτα πρὸς τοὺς περὶ Σάτυρον διεπραξάμην , ἔγνων αὐτὸν ἐπιβουλεύοντα τοῖς ἐμοῖς . βουλομένου γὰρ ἐμοῦ κομίσασθαι τἀμαυτοῦ καὶ πλεῖν εἰς Βυζάντιον , ἡγησάμενος οὗτος κάλλιστον καιρὸν αὑτῷ παραπεπτωκέναι · τὰ μὲν γὰρ χρήματα πολλὰ εἶναι τὰ παρʼ αὐτῷ κείμενα καὶ ἄξια ἀναισχυντίας , ἐμὲ δὲ πολλῶν ἀκουόντων ἔξαρνον γεγενῆσθαι μηδὲν κεκτῆσθαι πᾶσί τε φανερὸν ἀπαιτούμενον καὶ ἑτέροις ὁμολογοῦντα ὀφείλειν · καὶ πρὸς τούτοις , ὦ ἄνδρες δικασταί , νομίζων , εἰ μὲν αὐτοῦ μένειν ἐπιχειροίην , ἐκδοθήσεσθαί με ὑπὸ τῆς πόλεως Σατύρῳ , εἰ δʼ ἄλλοσέ ποι τραποίμην , οὐδὲν αὐτῷ μελήσειν τῶν ἐμῶν λόγων , εἰ δʼ εἰσπλευσοίμην εἰς τὸν Πόντον , ἀποθανεῖσθαί με μετὰ τοῦ πατρός · ταῦτα διαλογιζόμενος διενοεῖτό με ἀποστερεῖν τὰ χρήματα καὶ πρὸς μὲν ἐμὲ προσεποιεῖτο ἀπορεῖν ἐν τῷ παρόντι καὶ οὐκ ἂν ἔχειν ἀποδοῦναι . ἐπειδὴ δʼ ἐγώ , βουλόμενος εἰδέναι τὸ πρᾶγμα , προσπέμπω Φιλόμηλον αὐτῷ καὶ Μενέξενον ἀπαιτήσοντας , ἔξαρνος γίνεται πρὸς αὐτοὺς μηδὲν ἔχειν τῶν ἐμῶν . πανταχόθεν δέ μοι τοσούτων κακῶν προσπεπτωκότων τίνα οἴεσθέ με γνώμην ἔχειν ; ᾧ γε ὑπῆρχε σιωπῶντι μὲν ὑπὸ τούτου ἀπεστερῆσθαι τῶν χρημάτων , λέγοντι δὲ ταῦτα μὲν μηδὲν μᾶλλον κομίσασθαι , πρὸς Σάτυρον δὲ εἰς τὴν μεγίστην διαβολὴν ἐμαυτὸν καὶ τὸν πατέρα καταστῆσαι . κράτιστον οὖν ἡγησάμην ἡσυχίαν ἄγειν . μετὰ ταῦτα , ὦ ἄνδρες δικασταί , ἀφικνοῦνταί μοι ἀπαγγέλλοντες , ὅτι ὁ πατὴρ ἀφεῖται καὶ Σατύρῳ οὕτως ἁπάντων μεταμέλει τῶν πεπραγμένων , ὥστε πίστεις τε τὰς μεγίστας αὐτῷ δεδωκὼς εἴη καὶ τὴν ἀρχὴν ἔτι μείζω πεποιηκὼς ἧς εἶχε πρότερον καὶ τὴν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν γυναῖκα τῷ ἑαυτοῦ υἱεῖ εἰληφώς . πυθόμενος δὲ ταῦτα Πασίων καὶ εἰδὼς ὅτι φανερῶς ἤδη πράξω περὶ τῶν ἐμαυτοῦ , ἀφανίζει τὸν παῖδα , ὃς συνῄδει περὶ τῶν χρημάτων . ἐπειδὴ δὲ ἐγὼν προσελθὼν ἐπεζήτουν αὐτόν , ἡγούμενος ἔλεγχον ἂν τοῦτον σαφέστατον γενέσθαι περὶ ὧν ἐνεκάλουν , λέγει λόγον δεινότατον , ὡς ἐγὼ καὶ Μενέξενος διαφθείραντες καὶ πείσαντες τὸν ἐπὶ τῇ τραπέζῃ καθήμενον ἓξ τάλαντα ἀργυρίου λάβοιμεν παρʼ αὐτοῦ . ἵνα δὲ μηδεὶς ἔλεγχος μηδὲ βάσανος γένοιτο περὶ αὐτῶν , ἔφασκεν ἡμᾶς ἀφανίσαντας τὸν παῖδα ἀντεγκαλεῖν αὐτῷ καὶ ἐξαιτεῖν τοῦτον , ὃν αὐτοὶ ἠφανίσαμεν . καὶ ταῦτα λέγων καὶ ἀγανακτῶν καὶ δακρύων εἷλκέ με πρὸς τὸν πολέμαρχον , ἐγγυητὰς αἰτῶν , καὶ οὐ πρότερον ἀφῆκεν , ἕως αὐτῷ κατέστησα ἓξ ταλάντων ἐγγυητάς . καί μοι ἀνάβητε τούτων μάρτυρες . ταῦθʼ ὅτι μὲν ὅλῳ τῷ γένει διαφέρει τῶν ἐπιδεικτικῶν τε καὶ συμβουλευτικῶν κατὰ τὸν χαρακτῆρα τῆς λέξεως , οὐθείς ἐστιν ὃς οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν . οὐ μέντοι παντάπασί γε τὴν Ἰσοκράτειον ἀγωγὴν ἐκβέβηκεν , ἀκαρῆ δέ τινα διασῴζει τῆς κατασκευῆς τε καὶ
Lemmas: ὁ μέν ἀγών ἐγώ μέγας εἰμί , ὦ ἀνήρ δικαστής · οὐ γάρ μόνος περί πολύς χρῆμα κινδυνεύω , ἀλλά καί περί ὁ μή δοκέω ἄδικος ὁ ἀλλότριος ἐπιθυμέω · ὅς ἐγώ περί πολύς ποιέω · οὐσία γάρ ἐγώ ἱκανός καταλείπω καί οὗτος στερέω . εἰ δέ δοκέω μηδείς προσήκω τοσοῦτος χρῆμα ἐγκαλέω , διαβάλλω ἄν ὁ ἅπας βίος . εἰμί δέ , ὦ ἀνήρ δικαστής , πᾶς χαλεπός τοιοῦτος ἀντίδικος τυγχάνω . ὁ μέν γάρ συμβόλαιον πρός ὁ ἐπί ὁ τράπεζα ἄνευ μάρτυς γίγνομαι , ὁ ἀδικέω δέ πρός τοιοῦτος ἀνάγκη κινδυνεύω , ὅς καί φίλος πολύς κτάομαι καί χρῆμα πολύς διαχειρίζω καί πιστός διά ὁ τέχνη δοκέω εἰμί . ὅμως δέ καί οὗτος ὑπάρχω ἡγέομαι φανερός πᾶς ποιέω , ὅτι ἀποστερέω τοσοῦτος χρῆμα ὑπό Πασίων . ἐκ ἀρχή δέ σύ , ὅπως ἄν δύναμαι , διηγέομαι ὁ πράσσω . ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ δικαστής , πατήρ μέν εἰμί Σωπαῖος , ὅς ὁ πλέω εἰς ὁ Πόντος ἅπας οἶδα οὕτως οἰκεῖος πρός Σάτυρος διάκειμαι , ὥστε πολύς μέν χώρα ἄρχω , ἅπας δέ ὁ δύναμις ἐπιμελέομαι ὁ ἐκεῖνος . πυνθάνομαι δέ καί περί ὅδε ὁ πόλις καί περί ὁ ἄλλος Ἑλλάς ἐπιθυμέω ἀποδημέω . ἐμπίμπλημι δέ ὁ πατήρ ἐγώ δύο ναῦς σῖτος καί χρῆμα δίδωμι ἐκπέμπω ἅμα κατά ἐμπορία καί θεωρία . συνίστημι δέ ἐγώ Πυθόδωρος ὁ Φοῖνιξ Πασίων χράω ὁ οὗτος τράπεζα . χρόνος δέ ὕστερον διαβολή πρός Σάτυρος γίγνομαι , ὡς καί ὁ πατήρ ἐμός ἐπιβουλεύω ὁ ἀρχή ἐγώ ὁ φυγάς συγγίγνομαι , ὁ μέν πατήρ ἐγώ συλλαμβάνω , ἐπιστέλλω δέ ὁ ἐνθάδε ἐπιδημέω ἐκ ὁ Πόντος , ὁ χρῆμα παρά ἐγώ παραλαμβάνω καί αὐτός εἰσπλέω κελεύω , ἐάν δέ οὗτος μηδείς ποιέω , παρά σύ ἐξαιτέω . ἐν τοσοῦτος δέ κακός εἰμί , ὦ ἀνήρ δικαστής , λέγω πρός Πασίων ὁ ἐμαυτοῦ συμφορά . οὕτως γάρ οἰκεῖος πρός αὐτός διάκειμαι , ὥστε μή μόνος περί ὁ χρῆμα ἀλλά καί περί ὁ ἄλλος οὗτος μάλα πιστεύω . ἡγέομαι δέ , εἰ μέν προοιμάω ἅπας ὁ χρῆμα , κινδυνεύω , εἰ τις πάσχω ἐκεῖνος , στερέω καί ὁ ἐνθάδε καί ὁ ἐκεῖ πᾶς ἐνδεής γίγνομαι , εἰ δέ ὁμολογέω εἰμί ἐπιστέλλω Σάτυρος μή παραδίδωμι , εἰς ὁ μέγας διαβολή ἐμαυτοῦ καί ὁ πατήρ καθίστημι πρός Σάτυρος . βουλεύω οὖν ἐγώ δοκέω ἀγαθός εἰμί ὁ μέν φανερός ὁ χρῆμα παραδίδωμι , περί δέ ὁ παρά οὗτος κεῖμαι μή μόνος ἔξαρνος εἰμί , ἀλλά καί ὀφείλω ἐγώ καί οὗτος καί ἕτερος ἐπί τόκος φαίνω καί πᾶς ποιέω , ἐκ ὅς ἐκεῖνος μάλα μέλλω πείθω μή εἰμί ἐγώ χρῆμα . τότε μέν οὖν , ὦ ἀνήρ δικαστής , νομίζω ἐγώ Πασίων διά εὔνοια ἅπας οὗτος συμβουλεύω . ἐπειδή δέ οὗτος πρός ὁ περί Σάτυρος διαπράσσω , γιγνώσκω αὐτός ἐπιβουλεύω ὁ ἐμός . βούλομαι γάρ ἐγώ κομίζω ἐμαυτοῦ καί πλέω εἰς Βυζάντιον , ἡγέομαι οὗτος καλός καιρός ἑαυτοῦ παραπίπτω · ὁ μέν γάρ χρῆμα πολύς εἰμί ὁ παρά αὐτός κεῖμαι καί ἄξιος ἀναισχυντία , ἐγώ δέ πολύς ἀκούω ἔξαρνος γίγνομαι μηδείς κτάομαι πᾶς τε φανερός ἀπαιτέω καί ἕτερος ὁμολογέω ὀφείλω · καί πρός οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , νομίζω , εἰ μέν αὐτοῦ μένω ἐπιχειρέω , ἐκδίδωμι ἐγώ ὑπό ὁ πόλις Σάτυρος , εἰ δέ ἄλλοτε ποι τρέπω , οὐδείς αὐτός μέλω ὁ ἐμός λόγος , εἰ δέ εἰσπλέω εἰς ὁ Πόντος , ἀποθνῄσκω ἐγώ μετά ὁ πατήρ · οὗτος διαλογίζομαι διανοέω ἐγώ ἀποστερέω ὁ χρῆμα καί πρός μέν ἐγώ προσποιέω ἀπορέω ἐν ὁ πάρειμι καί οὐ ἄν ἔχω ἀποδίδωμι . ἐπειδή δέ ἐγώ , βούλομαι οἶδα ὁ πρᾶγμα , προσπέμπω Φιλόμηλος αὐτός καί Μενέξενος ἀπαιτέω , ἔξαρνος γίγνομαι πρός αὐτός μηδείς ἔχω ὁ ἐμός . πανταχόθεν δέ ἐγώ τοσοῦτος κακός προσπίπτω τίς οἴομαι ἐγώ γνώμη ἔχω ; ὅς γε ὑπάρχω σιωπάω μέν ὑπό οὗτος ἀποστερέω ὁ χρῆμα , λέγω δέ οὗτος μέν μηδείς μάλα κομίζω , πρός Σάτυρος δέ εἰς ὁ μέγας διαβολή ἐμαυτοῦ καί ὁ πατήρ καθίστημι . κρατύς οὖν ἡγέομαι ἡσυχία ἄγω . μετά οὗτος , ὦ ἀνήρ δικαστής , ἀφικνέομαι ἐγώ ἀπαγγέλλω , ὅτι ὁ πατήρ ἀφίημι καί Σάτυρος οὕτως ἅπας μεταμέλομαι ὁ πράσσω , ὥστε πίστις τε ὁ μέγας αὐτός δίδωμι εἰμί καί ὁ ἀρχή ἔτι μέγας ποιέω ὅς ἔχω πρότερος καί ὁ ἀδελφή ὁ ἐμός γυνή ὁ ἑαυτοῦ υἱός λαμβάνω . πυνθάνομαι δέ οὗτος Πασίων καί οἶδα ὅτι φανερός ἤδη πράσσω περί ὁ ἐμαυτοῦ , ἀφανίζω ὁ παῖς , ὅς σύνοιδα περί ὁ χρῆμα . ἐπειδή δέ ἐγώ προσέρχομαι ἐπιζητέω αὐτός , ἡγέομαι ἔλεγχος ἄν οὗτος σαφής γίγνομαι περί ὅς ἐγκαλέω , λέγω λόγος δεινός , ὡς ἐγώ καί Μενέξενος διαφθείρω καί πείθω ὁ ἐπί ὁ τράπεζα κάθημαι ἕξ τάλαντον ἀργύριον λαμβάνω παρά αὐτός . ἵνα δέ μηδείς ἔλεγχος μηδέ βάσανος γίγνομαι περί αὐτός , φάσκω ἐγώ ἀφανίζω ὁ παῖς ἀντεγκαλέω αὐτός καί ἐξαιτέω οὗτος , ὅς αὐτός ἀφανίζω . καί οὗτος λέγω καί ἀγανακτέω καί δακρύω ἕλκω ἐγώ πρός ὁ πολέμαρχος , ἐγγυητής αἰτέω , καί οὐ πρότερος ἀφίημι , ἕως αὐτός καθίστημι ἕξ τάλαντον ἐγγυητής . καί ἐγώ ἀναβαίνω οὗτος μάρτυς . οὗτος ὅτι μέν ὅλος ὁ γένος διαφέρω ὁ ἐπιδεικτικός τε καί συμβουλευτικός κατά ὁ χαρακτήρ ὁ λέξις , οὐδείς εἰμί ὅς οὐ ἄν ὁμολογέω . οὐ μέντοι παντάπασι γε ὁ Ἰσοκράτειος ἀγωγή ἐκβαίνω , ἀκαρής δέ τις διασῴζω ὁ κατασκευή τε καί