dionysius-halicarnassensis-history.de-isocrate 8
τίς δὲ τὸν Ἀρεοπαγιτικὸν ἀναγνοὺς λόγον οὐκ ἂν γένοιτο κοσμιώτερος , ἢ τίς οὐκ ἂν θαυμάσειε τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ῥήτορος ; ὃς ἐτόλμησε διαλεχθῆναι περὶ πολιτείας Ἀθηναίοις ἀξιῶν μεταθέσθαι μὲν τὴν τότε καθεστῶσαν δημοκρατίαν ὡς μεγάλα βλάπτουσαν τὴν πόλιν , ὑπὲρ ἧς τῶν δημαγωγῶν οὐθεὶς ἐπεχείρει λέγειν , θεωρῶν εἰς τοσαύτην αὐτὴν προεληλυθυῖαν ἀκοσμίαν , ὥστε μηδὲ τοὺς ἄρχοντας ἔτι τῶν ἰδιωτῶν κρατεῖν , ἀλλʼ ἕκαστον , ὅ τι καθʼ ἡδονὴν αὐτῷ γίνοιτο , καὶ ποιοῦντα καὶ λέγοντα , καὶ τὴν ἄκαιρον παρρησίαν δημοτικὴν ἐξουσίαν ὑπὸ πάντων νομιζομένην , ἀνασώσασθαι δὲ τὴν ὑπὸ Σόλωνός τε καὶ Κλεισθένους κατασταθεῖσαν πολιτείαν . ἧς τὴν προαίρεσιν καὶ τὰ ἤθη διεξιὼν δεινότερον μὲν ἡγεῖσθαί φησι τοὺς τότε ἀνθρώπους τὸ τοῖς πρεσβυτέροις ἀντειπεῖν ἢ δημοκρατίαν δὲ αὐτοὺς νομίζειν οὐ τὴν ἀκολασίαν , ἀλλὰ τὴν σωφροσύνην . τὸ δὲ ἐλεύθερον οὐκ ἐν τῷ καταφρονεῖν τῶν ἀρχόντων ἀλλʼ ἐν τῷ τὰ κελευόμενα ποιεῖν τίθεσθαι , ἐξουσίαν τε οὐθενὶ τῶν ἀκολάστων ἐπιτρέπειν , ἀλλὰ τοῖς βελτίστοις ἀνατιθέναι τὰς ἀρχάς , τοιούτους ἔσεσθαι τοὺς ἄλλους ὑπολαμβάνοντας , οἷοί περ ἂν ὦσιν οἱ τὴν πόλιν διοικοῦντες . ἀντὶ δὲ τοῦ τὰς ἰδίας οὐσίας ἐκ τῶν δημοσίων ἐπανορθοῦν τοὺς ἰδίους πλούτους εἰς τὰ κοινὰ καταχορηγεῖν . χωρὶς δὲ τούτων πλείω τὴν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι τοὺς πατέρας τῶν υἱῶν ἀνδρῶν γενομένων ἢ παίδων ὄντων ἐποιοῦντο , ἐνθυμουμένους , ὡς οὐκ ἐξ ἐκείνης τῆς παιδείας ἀλλʼ ἐκ ταύτης τῆς σωφροσύνης μᾶλλον ὠφελεῖται τὸ κοινόν . κρείττονά τε ὑπολαμβάνειν τὰ χρηστὰ ἐπιτηδεύματα τῆς ἀκριβοῦς νομοθεσίας , σκοποῦντας οὐχ ὅπως ταῖς τιμωρίαις τοὺς ἁμαρτάνοντας ἀνείρξουσιν , ἀλλʼ ὡς μηδὲν ἄξιον ζημίας ἕκαστον παρασκευάσουσιν ἐπιτηδεύειν , καὶ τὴν μὲν πατρίδα δεῖν οἰομένους ἐν ἐξουσίᾳ διάγειν μεγάλῃ , τοῖς δʼ ἰδιώταις μηδὲν ἐξεῖναι ποιεῖν , ὅ τι ἂν οἱ νόμοι κωλύωσι . καρτερεῖν δὲ τὰ δεινὰ καὶ μὴ ἐκπλήττεσθαι ταῖς συμφοραῖς .
Lemmas: τίς δέ ὁ Ἀρεοπαγιτικός ἀναγιγνώσκω λόγος οὐ ἄν γίγνομαι κόσμιος , ἤ τίς οὐ ἄν θαυμάζω ὁ ἐπιβολή ὁ ῥήτωρ ; ὅς τολμάω διαλέγω περί πολιτεία Ἀθηναῖος ἀξιόω μετατίθημι μέν ὁ τότε καθίστημι δημοκρατία ὡς μέγας βλάπτω ὁ πόλις , ὑπέρ ὅς ὁ δημαγωγός οὐδείς ἐπιχειρέω λέγω , θεωρέω εἰς τοσοῦτος αὐτός προέρχομαι ἀκοσμία , ὥστε μηδέ ὁ ἄρχω ἔτι ὁ ἰδιώτης κρατέω , ἀλλά ἕκαστος , ὅς τις κατά ἡδονή αὐτός γίγνομαι , καί ποιέω καί λέγω , καί ὁ ἄκαιρος παρρησία δημοτικός ἐξουσία ὑπό πᾶς νομίζω , ἀνασῴζω δέ ὁ ὑπό Σόλων τε καί Κλεισθένης καθίστημι πολιτεία . ὅς ὁ προαίρεσις καί ὁ ἦθος διεξέρχομαι δεινός μέν ἡγέομαι φημί ὁ τότε ἄνθρωπος ὁ ὁ πρέσβυς ἀντιλέγω ἤ δημοκρατία δέ αὐτός νομίζω οὐ ὁ ἀκολασία , ἀλλά ὁ σωφροσύνη . ὁ δέ ἐλεύθερος οὐ ἐν ὁ καταφρονέω ὁ ἄρχων ἀλλά ἐν ὁ ὁ κελεύω ποιέω τίθημι , ἐξουσία τε οὐδείς ὁ ἀκόλαστος ἐπιτρέπω , ἀλλά ὁ ἀγαθός ἀνατίθημι ὁ ἀρχή , τοιοῦτος εἰμί ὁ ἄλλος ὑπολαμβάνω , οἷος περ ἄν εἰμί ὁ ὁ πόλις διοικέω . ἀντί δέ ὁ ὁ ἴδιος οὐσία ἐκ ὁ δημόσιος ἐπανορθόω ὁ ἴδιος πλοῦτος εἰς ὁ κοινός καταχορηγέω . χωρίς δέ οὗτος πολύς ὁ ἐπιμέλεια ποιέω ὁ πατήρ ὁ υἱός ἀνήρ γίγνομαι ἤ παῖς εἰμί ποιέω , ἐνθυμέομαι , ὡς οὐ ἐκ ἐκεῖνος ὁ παιδεία ἀλλά ἐκ οὗτος ὁ σωφροσύνη μάλα ὠφελέω ὁ κοινός . κρατύς τε ὑπολαμβάνω ὁ χρηστός ἐπιτήδευμα ὁ ἀκριβής νομοθεσία , σκοπέω οὐ ὅπως ὁ τιμωρία ὁ ἁμαρτάνω ἀνείργω , ἀλλά ὡς μηδείς ἄξιος ζημία ἕκαστος παρασκευάζω ἐπιτηδεύω , καί ὁ μέν πατρίς δέω οἴομαι ἐν ἐξουσία διάγω μέγας , ὁ δέ ἰδιώτης μηδείς ἔξεστι ποιέω , ὅς τις ἄν ὁ νόμος κωλύω . καρτερέω δέ ὁ δεινός καί μή ἐκπλήσσω ὁ συμφορά .