dionysius-halicarnassensis-history.de-isaeo 20
περὶ τῶν ἄλλων ἠξίωσα μακρολογεῖν καὶ δαπανᾶν εἰς οὐδὲν ἀναγκαῖον τὸν χρόνον . τῶν δὲ τοὺς ἀκριβεῖς προαιρουμένων λόγους καὶ πρὸς τὴν ἐναγώνιον ἀσκούντων ῥητορικήν , ὧν ἐγένετο Ἀντιφῶν τε ὁ Ῥαμνούσιος καὶ Θρασύμαχος ὁ Καλχηδόνιος καὶ Πολυκράτης ὁ Ἀθηναῖος Κριτίας τε ὁ τῶν τριάκοντα ἄρξας καὶ Ζωΐλος ὁ τὰς καθʼ Ὁμήρου συντάξεις καταλιπὼν καὶ ἄλλοι τοιοῦτοί τινες , οὐδένα ἡγούμενος οὔτε ἀκριβέστερον οὔτε χαριέστερον γεγονέναι Λυσίου · Ἀντιφῶν γε μὴν τὸ αὐστηρὸν ἔχει μόνον καὶ ἀρχαῖον , ἀγωνιστὴς δὲ λόγων οὔτε συμβουλευτικῶν οὔτε δικανικῶν ἐστι , Πολυκράτης δὲ κενὸς μὲν ἐν τοῖς ἀληθινοῖς , ψυχρὸς δὲ καὶ φορτικὸς ἐν τοῖς ἐπιδεικτικοῖς , ἄχαρις δὲ ἐν τοῖς χαριεντισμοῦ δεομένοις ἐστί , Θρασύμαχος δὲ καθαρὸς μὲν καὶ λεπτὸς καὶ δεινὸς εὑρεῖν τε καὶ εἰπεῖν στρογγύλως καὶ περιττῶς , ὃ βούλεται , πᾶς δέ ἐστιν ἐν τοῖς τεχνογραφικοῖς καὶ ἐπιδεικτικοῖς , δικανικοὺς δὲ οὐκ ἀπολέλοιπε λόγους , τὰ δὲ αὐτὰ καὶ περὶ Κριτίου καὶ περὶ Ζωΐλου τις ἂν εἰπεῖν ἔχοι πλὴν ὅσον τοῖς χαρακτῆρσι Ζῆς ἑρμηνείας διαλλάττουσιν ἀλλήλων · τούτων δή , φημί , τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν παραπλησίων τούτοις διαφέρειν οἰόμενος Λυσίαν καὶ ὥσπερ ἀρχέτυπον ἀπογράφων ὑπερέχειν , ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα ταύτης τῆς προαιρέσεως τῶν λόγων ἐποιησάμην κανόνα . τὸν δὲ δὴ τρίτον Ἰσαῖον εἴ τις ἔροιτό με τίνος ἕνεκα προσεθέμην , Λυσίου δὴ ζηλωτὴν ὄντα , ταύτην ἂν αὐτῷ φαίην τὴν αἰτίαν , ὅτι μοι δοκεῖ τῆς Δημοσθένους δεινότητος , ἣν οὐθείς ἐστιν ὃς οὐ τελειοτάτην ἁπασῶν οἴεται γενέσθαι , τὰ σπέρματα καὶ τὰς ἀρχὰς οὗτος ὁ ἀνὴρ παρασχεῖν . διὰ μὲν δὴ ταύτας τὰς αἰτίας τούσδε τοὺς ἄνδρας μόνους παρέλαβον . εἰ δὲ περὶ πάντων ἠξίουν γράφειν , εἰς κενότητας ἄν μοι ὁ λόγος ἐξέπιπτε καὶ πρὸς τῷ μηθὲν ἢ μὴ πολὺ τὸ χρήσιμον ἔχειν εἰς ἀπέραντόν τινα καὶ οὐ σύμμετρον ἐξεμηκύνθη γραφήν . καὶ περὶ τούτων μὲν ἅλις . ἑτέραν δὲ ἀρχὴν ποιήσομαι τοῦ λόγου περί τε Δημοσθένους καὶ Ὑπερείδου καὶ τρίτου λέγων Αἰσχίνου . ἡ γὰρ δὴ τελειοτάτη ῥητορικὴ καὶ τὸ κράτος τῶν ἐναγωνίων λόγων ἐν τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἔοικεν εἶναι .
Lemmas: περί ὁ ἄλλος ἀξιόω μακρολογέω καί δαπανάω εἰς οὐδείς ἀναγκαῖος ὁ χρόνος . ὁ δέ ὁ ἀκριβής προαιρέω λόγος καί πρός ὁ ἐναγώνιος ἀσκέω ῥητορικός , ὅς γίγνομαι Ἀντιφῶν τε ὁ Ῥαμνούσιος καί Θρασύμαχος ὁ Καλχηδόνιος καί Πολυκράτης ὁ Ἀθηναῖος Κριτίας τε ὁ ὁ τριάκοντα ἄρχω καί Ζωΐλος ὁ ὁ κατά Ὅμηρος σύνταξις καταλείπω καί ἄλλος τοιοῦτος τις , οὐδείς ἡγέομαι οὔτε ἀκριβής οὔτε χαρίεις γίγνομαι Λύσιος · Ἀντιφῶν γε μήν ὁ αὐστηρός ἔχω μόνος καί ἀρχαῖος , ἀγωνιστής δέ λόγος οὔτε συμβουλευτικός οὔτε δικανικός εἰμί , Πολυκράτης δέ κενός μέν ἐν ὁ ἀληθινός , ψυχρός δέ καί φορτικός ἐν ὁ ἐπιδεικτικός , ἄχαρις δέ ἐν ὁ χαριεντισμός δέω εἰμί , Θρασύμαχος δέ καθαρός μέν καί λεπτός καί δεινός εὑρίσκω τε καί λέγω στρογγύλος καί περισσός , ὅς βούλομαι , πᾶς δέ εἰμί ἐν ὁ τεχνογραφικός καί ἐπιδεικτικός , δικανικός δέ οὐ ἀπολείπω λόγος , ὁ δέ αὐτός καί περί Κριτίας καί περί Ζωΐλος τις ἄν λέγω ἔχω πλήν ὅσος ὁ χαρακτήρ Ζῆς ἑρμηνεία διαλλάσσω ἀλλήλων · οὗτος δή , φημί , ὁ ἀνήρ καί ὁ παραπλήσιος οὗτος διαφέρω οἴομαι Λυσίας καί ὥσπερ ἀρχέτυπος ἀπογράφω ὑπερέχω , ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ προαίρεσις ὁ λόγος ποιέω κανών . ὁ δέ δή τρίτος Ἰσαῖος εἰ τις ἔρομαι ἐγώ τίς ἕνεκα προστίθημι , Λύσιος δή ζηλωτής εἰμί , οὗτος ἄν αὐτός φημί ὁ αἰτία , ὅτι ἐγώ δοκέω ὁ Δημοσθένης δεινότης , ὅς οὐδείς εἰμί ὅς οὐ τέλειος ἅπας οἴομαι γίγνομαι , ὁ σπέρμα καί ὁ ἀρχή οὗτος ὁ ἀνήρ παρέχω . διά μέν δή οὗτος ὁ αἰτία ὅδε ὁ ἀνήρ μόνος παραλαμβάνω . εἰ δέ περί πᾶς ἀξιόω γράφω , εἰς κενότης ἄν ἐγώ ὁ λόγος ἐκπίπτω καί πρός ὁ μηδείς ἤ μή πολύς ὁ χρήσιμος ἔχω εἰς ἀπέραντος τις καί οὐ σύμμετρος ἐκμηκύνω γραφή . καί περί οὗτος μέν ἅλις . ἕτερος δέ ἀρχή ποιέω ὁ λόγος περί τε Δημοσθένης καί Ὑπερείδης καί τρίτος λέγω Αἰσχίνης . ὁ γάρ δή τέλειος ῥητορικός καί ὁ κράτος ὁ ἐναγώνιος λόγος ἐν οὗτος ὁ ἀνήρ ἔοικα εἰμί .