dionysius-halicarnassensis-history.de-isaeo 19
βούλομαι δὲ ἤδη καὶ περὶ τῶν ἄλλων ῥητόρων ἀποδοῦναι τὸν λόγον , ἵνα μή τις ἀγνοίᾳ με δόξῃ παραλιπεῖν αὐτοὺς ἐπιφανεῖς ὄντας καὶ ὀνόματος ἠξιωμένους οὐ μετρίου ἢ φυγῇ τοῦ πόνου τὸ ῥᾷστον αἱρούμενον τῶν ἔργων τὴν περὶ αὐτῶν ἀφεικέναι σκέψιν . ἐγὼ γὰρ οὔτε ἠγνόουν , οὓς ἅπαντες ἴσασιν , οὔτε ὤκνουν ἂν ὑπὲρ αὐτῶν γράφειν , εἴ τι χρήσιμον ἔμελλεν ἐξοίσειν ἡ γραφή . ἐνθυμούμενος δέ , ὅτι τὴν μὲν ποιητικὴν κατασκευὴν καὶ τὸ μετέωρον δὴ τοῦτο καὶ πομπικὸν εἰρημένον οὐδεὶς Ἰσοκράτους ἀμείνων ἐγένετο , παρέλιπον ἑκών , οὓς ᾔδειν ἧττον ἐν ταῖς ἰδέαις ταύταις κατορθοῦντας , Γοργίαν μὲν τὸν Λεοντῖνον ἐκπίπτοντα τοῦ μετρίου καὶ πολλαχοῦ παιδαριώδη γιγνόμενον ὁρῶν , Ἀλκιδάμαντα δὲ τὸν ἀκουστὴν αὐτοῦ παχύτερον ὄντα τὴν λέξιν καὶ κενότερον , Θεόδωρον δὲ τὸν Βυζάντιον ἀρχαῖόν τινα καὶ οὔτε ἐν ταῖς τέχναις ἀκριβῆ οὔτε ἐξέτασιν ἱκανὴν ἐν τοῖς ἐναγωνίοις δεδωκότα λόγοις , Ἀναξιμένην δὲ τὸν Λαμψακηνὸν ἐν ἁπάσαις μὲν ταῖς ἰδέαις τῶν λόγων τετράγωνόν τινα εἶναι βουλόμενον ( καὶ γὰρ ἱστορίας γέγραφε καὶ περὶ τοῦ ποιητοῦ συντάξεις καταλέλοιπε καὶ τέχνας ἐξενήνοχεν , ἧπται δὲ καὶ συμβουλευτικῶν καὶ δικανικῶν ἀγώνων ) , οὐ μέντοι τέλειόν γε ἐν οὐδεμιᾷ τούτων τῶν ἰδεῶν ἀλλʼ ἀσθενῆ καὶ ἀπίθανον ὄντα ἐν ἁπάσαις θεωρῶν . οὐ δὴ δεῖν ᾠόμην Ἰσοκράτους ἐν ἅπασι πάντων τούτων ὑπερέχοντος λόγον τινὰ ποιεῖσθαι περὶ ἐκείνων οὐδέ γε περὶ τῶν συμβιωσάντων Ἰσοκράτει καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἑρμηνείας ἐκείνου ἐκμιμησαμένων οὐθενός , Θεοδέκτου λέγω καὶ Θεοπόμπου καὶ Ναυκράτους Ἐφόρου τε καὶ Φιλίσκου καὶ Κηφισοδώρου καὶ ἄλλων συχνῶν . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι κρίνεσθαι πρὸς τὴν Ἰσοκράτους δύναμίν εἰσιν ἐπιτήδειοι . τῶν μὲν δὴ κατὰ ταύτην τὴν ἀγωγὴν κοσμουμένων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα διαφορώτατον ἡγησάμενος , οὐκ ἔτι
Lemmas: βούλομαι δέ ἤδη καί περί ὁ ἄλλος ῥήτωρ ἀποδίδωμι ὁ λόγος , ἵνα μή τις ἄγνοια ἐγώ δοκέω παραλείπω αὐτός ἐπιφανής εἰμί καί ὄνομα ἀξιόω οὐ μέτριος ἤ φυγή ὁ πόνος ὁ ῥᾴδιος αἱρέω ὁ ἔργον ὁ περί αὐτός ἀφίημι σκέψις . ἐγώ γάρ οὔτε ἀγνοέω , ὅς ἅπας οἶδα , οὔτε ὀκνέω ἄν ὑπέρ αὐτός γράφω , εἰ τις χρήσιμος μέλλω ἐκφέρω ὁ γραφή . ἐνθυμέομαι δέ , ὅτι ὁ μέν ποιητικός κατασκευή καί ὁ μετέωρος δή οὗτος καί πομπικός λέγω οὐδείς Ἰσοκράτης ἀγαθός γίγνομαι , παραλείπω ἑκών , ὅς οἶδα ἥσσων ἐν ὁ ἰδέα οὗτος κατορθόω , Γοργίας μέν ὁ Λεοντῖνος ἐκπίπτω ὁ μέτριος καί πολλαχοῦ παιδαριώδης γίγνομαι ὁράω , Ἀλκιδάμας δέ ὁ ἀκουστής αὐτός παχύς εἰμί ὁ λέξις καί κενός , Θεόδωρος δέ ὁ Βυζάντιος ἀρχαῖος τις καί οὔτε ἐν ὁ τέχνη ἀκριβής οὔτε ἐξέτασις ἱκανός ἐν ὁ ἐναγώνιος δίδωμι λόγος , Ἀναξιμένης δέ ὁ Λαμψακηνός ἐν ἅπας μέν ὁ ἰδέα ὁ λόγος τετράγωνος τις εἰμί βούλομαι ( καί γάρ ἱστορία γράφω καί περί ὁ ποιητής σύνταξις καταλείπω καί τέχνη ἐκφέρω , ἅπτω δέ καί συμβουλευτικός καί δικανικός ἀγών ) , οὐ μέντοι τέλειος γε ἐν οὐδείς οὗτος ὁ ἰδέα ἀλλά ἀσθενής καί ἀπίθανος εἰμί ἐν ἅπας θεωρέω . οὐ δή δέω οἴομαι Ἰσοκράτης ἐν ἅπας πᾶς οὗτος ὑπερέχω λόγος τις ποιέω περί ἐκεῖνος οὐδέ γε περί ὁ συμβιόω Ἰσοκράτης καί ὁ χαρακτήρ ὁ ἑρμηνεία ἐκεῖνος ἐκμιμέομαι οὐδείς , Θεοδέκτης λέγω καί Θεόπομπος καί Ναυκράτης Ἔφορος τε καί Φιλίσκος καί Κηφισόδωρος καί ἄλλος συχνός . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος κρίνω πρός ὁ Ἰσοκράτης δύναμις εἰμί ἐπιτήδειος . ὁ μέν δή κατά οὗτος ὁ ἀγωγή κοσμέω ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ διάφορος ἡγέομαι , οὐ ἔτι