dionysius-halicarnassensis-history.de-isaeo 7
τί δὴ ταῦτα τὰ προοίμια ἀλλήλων διαφέρει ; παρὰ Λυσίᾳ μὲν ἡδεῖά ἐστιν ἡ εἰσβολὴ καὶ διʼ οὐδὲν ἄλλο μᾶλλον ἢ ὅτι φυσικῶς πως εἴρηται καὶ ἀφελῶς · ἀναγκαῖόν μοι δοκεῖ εἶναι , ὦ ἄνδρες δικασταί , περὶ τῆς φιλίας τῆς ἐμῆς καὶ τῆς Φερενίκου πρῶτον εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς . καὶ τὸ ἐπιλεγόμενον τούτῳ ἔτι μᾶλλον ἀκατάσκευον φαίνεται εἶναι καί , ὡς ἂν ἰδιώτης τις εἰπεῖν δύναιτο , εἰρημένον · ἵνα μηδεὶς ὑμῶν θαυμάσῃ , ὅτι ὑπὲρ οὐδενὸς ὑμῶν πώποτε εἰρηκὼς πρότερον ὑπὲρ τούτου νῦν λέγω . παρὰ δὲ Ἰσαίῳ κατεσκεύασται τὸ δοκοῦν εἶναι ἀφελὲς καὶ οὐ λέληθεν , ὅτι ἐστὶ ῥητορικόν · ἐγὼ καὶ πρότερον Εὐμάθει τούτῳ ἐγενόμην χρήσιμος δικαίως καὶ νῦν , εἴ τι ἔστι κατʼ ἐμέ , πειράσομαι συσσῴζειν αὐτόν . ὑψηλότερά τε γάρ ἐστι καὶ ἧττον ἐκείνων ἀφελέστερα , καὶ ἔτι μᾶλλον τὰ ἐπιφερόμενα · μικρὰ δέ μου ἀκούσατε , ἵνα μηδεὶς ὑπολάβῃ ὑμῶν , ὡς ἐγὼ προπετείᾳ ἢ ἄλλῃ τινὶ ἀδικίᾳ πρὸς τὰ Εὐμάθους πράγματα προσῆλθον . ἥ τε γὰρ προπέτεια καὶ ἡ ἀδικία καὶ τὸ πρὸς τὰ Εὐμάθους πράγματα προσελθεῖν πεποιημένοις μᾶλλον ἔοικεν ἢ αὐτοφυέσι . καὶ αὖθίς γε παρὰ μὲν τῷ Λυσίᾳ ἡ πρόφασις λέγεται ἀνεπιτηδεύτως · ἐμοὶ γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , ξένος ἦν Κηφισόδοτος ὁ τούτου πατήρ , καὶ ὅτε ἐφεύγομεν , ἐν Θήβαις παρʼ ἐκείνῳ κατηγόμην καὶ ἐγὼ καὶ ἄλλος Ἀθηναίων ὁ βουλόμενος . ἡδέως τε καὶ ἀφοριστικῶς τὰ μετὰ ταῦτα ἐπιτίθεται · καὶ πολλὰ καὶ ἀγαθὰ καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ παθόντες ὑπʼ αὐτοῦ εἰς τὴν ἡμετέραν αὐτῶν κατήλθομεν . παρὰ δὲ τῷ Ἰσαίῳ πέφρασται περιεργότερον καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχει τῆς Δημοσθένους κατασκευῆς · τριηραρχοῦντος γάρ μου ἐπὶ Κηφισοδότου ἄρχοντος καὶ λόγου ἀπαγγελθέντος πρὸς τοὺς οἰκείους , ὡς ἄρα τετελευτηκὼς εἴην ἐν τῇ ναυμαχίᾳ , οὔσης μοι παρακαταθήκης παρʼ Εὐμάθει τούτῳ . τό τε γὰρ λόγου ἀπαγγελθέντος καὶ τὸ ὡς ἄρα τετελευτηκὼς εἴην καὶ τὸ οὔσης ἐμοὶ παρακαταθήκης οὐκ ἂν φαίην ἔγωγε ἀφελῶς εἰρῆσθαι . ἐκείνως γὰρ λεγόμενα μᾶλλον ἀποίητα · ὅτε γὰρ ἐτριηράρχουν καὶ ἀπηγγέλη τοῖς ἐνθάδε , ὡς ἄρα τετελευτηκὼς εἴην , ἔχων μου παρακαταθήκην Εὐμάθης οὑτοσί .
Lemmas: τίς δή οὗτος ὁ προοίμιον ἀλλήλων διαφέρω ; παρά Λυσίας μέν ἡδύς εἰμί ὁ εἰσβολή καί διά οὐδείς ἄλλος μάλα ἤ ὅτι φυσικός πως λέγω καί ἀφελής · ἀναγκαῖος ἐγώ δοκέω εἰμί , ὦ ἀνήρ δικαστής , περί ὁ φιλία ὁ ἐμός καί ὁ Φερένικος πρῶτος λέγω πρός σύ . καί ὁ ἐπιλέγω οὗτος ἔτι μάλα ἀκατάσκευος φαίνω εἰμί καί , ὡς ἄν ἰδιώτης τις λέγω δύναμαι , λέγω · ἵνα μηδείς σύ θαυμάζω , ὅτι ὑπέρ οὐδείς σύ πώποτε λέγω πρότερος ὑπέρ οὗτος νῦν λέγω . παρά δέ Ἰσαῖος κατασκευάζω ὁ δοκέω εἰμί ἀφελής καί οὐ λανθάνω , ὅτι εἰμί ῥητορικός · ἐγώ καί πρότερος Εὐμάθης οὗτος γίγνομαι χρήσιμος δίκαιος καί νῦν , εἰ τις εἰμί κατά ἐγώ , πειράω συσσῴζω αὐτός . ὑψηλός τε γάρ εἰμί καί ἥσσων ἐκεῖνος ἀφελής , καί ἔτι μάλα ὁ ἐπιφέρω · μικρός δέ ἐγώ ἀκούω , ἵνα μηδείς ὑπολαμβάνω σύ , ὡς ἐγώ προπέτεια ἤ ἄλλος τις ἀδικία πρός ὁ Εὐμάθης πρᾶγμα προσέρχομαι . ὁ τε γάρ προπέτεια καί ὁ ἀδικία καί ὁ πρός ὁ Εὐμάθης πρᾶγμα προσέρχομαι ποιέω μάλα ἔοικα ἤ αὐτοφυής . καί αὖθις γε παρά μέν ὁ Λυσίας ὁ πρόφασις λέγω ἀνεπιτήδευτος · ἐγώ γάρ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ξένος εἰμί Κηφισόδοτος ὁ οὗτος πατήρ , καί ὅτε φεύγω , ἐν Θῆβαι παρά ἐκεῖνος κατάγω καί ἐγώ καί ἄλλος Ἀθηναῖος ὁ βούλομαι . ἡδύς τε καί ἀφοριστικός ὁ μετά οὗτος ἐπιτίθημι · καί πολύς καί ἀγαθός καί ἴδιος καί δημοσίᾳ πάσχω ὑπό αὐτός εἰς ὁ ἡμέτερος αὐτός κατέρχομαι . παρά δέ ὁ Ἰσαῖος φράζω περίεργος καί οὐ μακρός ἀπέχω ὁ Δημοσθένης κατασκευή · τριηραρχέω γάρ ἐγώ ἐπί Κηφισόδοτος ἄρχων καί λόγος ἀπαγγέλλω πρός ὁ οἰκεῖος , ὡς ἄρα τελευτάω εἰμί ἐν ὁ ναυμαχία , εἰμί ἐγώ παρακαταθήκη παρά Εὐμάθης οὗτος . ὁ τε γάρ λόγος ἀπαγγέλλω καί ὁ ὡς ἄρα τελευτάω εἰμί καί ὁ εἰμί ἐγώ παρακαταθήκη οὐ ἄν φημί ἐγώ ἀφελής λέγω . ἐκεῖνος γάρ λέγω μάλα ἀποίητος · ὅτε γάρ τριηραρχέω καί ἀπαγγέλλω ὁ ἐνθάδε , ὡς ἄρα τελευτάω εἰμί , ἔχω ἐγώ παρακαταθήκη Εὐμάθης οὗτος .