dionysius-halicarnassensis-history.de-dinarcho 11
κατὰ Θεοδώρου εὐθυντικός · ἥκιστα μέν , ὦ ἄνδρες . πρεσβύτερός ἐστι τῆς Δεινάρχου ἡλικίας . εἴρηται γὰρ ἐπὶ Θεοφίλου ἢ Θεμιστοκλέους ἄρχοντος μετὰ Θέελλον ἄρχοντα ἐνιαυτῷ τρίτῳ ἢ τετάρτῳ , ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου γίνεται φανερόν , οὔπω πέμπτον καὶ δέκατον , ὡς ἐδείξαμεν , ἔτος ἔχοντος αὐτοῦ . κατὰ Κηρύκων · εἰ μὲν ὁ πατήρ , ὦ ἄνδρες . οὗτος ὁ ἀγὼν εἴρηται ἐπʼ ἄρχοντος Εὐβούλου ἢ Λυκίσκου τοῦ μετʼ Εὔβουλον , οὔπω εἰκοστὸν ἔτος ἔχοντος αὐτοῦ ὁ μὲν γὰρ λόγος περί τινος ἀποψηφισθέντος γέγονεν ἐπʼ Ἀρχίου τοῦ μετὰ Θεμιστοκλέα . δῆλον δʼ ἕκαστον τῶν εἰρημένων ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου γίγνεται . κατὰ Μοσχίωνος , ἀπογραψαμένου αὐτὸν Νικοδίκου · τῶν ἀποψηφισαμένων , ὦ ἄνδρες , τουτουὶ Μοσχίωνος συμβαλών . καὶ οὗτος ὁ λόγος κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τῷ προτέρῳ εἴρηται . δηλοῦται δʼ ἔκ τε αὐτῆς τῆς ἀρχῆς τοῦ λόγου καὶ τῶν ἑξῆς . κατὰ Μενεκλέους ἀπαγωγῆς · ὦ ἄνδρες δικασταί , καὶ τῶν νόμων καθʼ οὕς . καὶ οὗτος εἴρηται παιδὸς ὄντος ἔτι Δεινάρχου . ὁ μὲν γὰρ κρινόμενός ἐστι Μενεκλῆς ὁ τὴν ἱέρειαν Νῖνον ἑλών , ὁ δὲ κατηγορῶν υἱὸς τῆς Νίνου . ἔστι δὲ ταῦτα πρεσβύτερα τῆς Δεινάρχου ἀκμῆς . ὁ μὲν γὰρ Δημοσθένους περὶ τοῦ ὀνόματος λόγος , ἐν ᾧ τούτων μέμνηται , κατὰ Θέελλον ἢ Ἀπολλόδωρον ἄρχοντα τετέλεσται , ὡς ἐν τοῖς περὶ Δημοσθένους δεδηλώκαμεν . εἰ δʼ ὡς τεθνηκότος ἤδη τοῦ Μενεκλέους ὁ Δημοσθένης ἐκεῖ μέμνηται λέγων · ἑωρᾶτε γὰρ πάντες αὐτὸν χρώμενον , ἕως ἔζη , Μενεκλεῖ , παλαιὸς λόγος τίς ἐστιν . ὅτι δὲ οὗτος ὁ Μενεκλῆς , ἐν αὐτῷ λόγῳ δεδήλωκεν ὁ κατηγορῶν . διαδικασία Ἀθμονεῦσι περὶ τῆς μυρρίνης καὶ τῆς μίλακος · εὔχομαι δὴ τῇ Δήμητρι καὶ τῇ Κόρῃ . πρεσβύτερός ἐστι τῆς Δεινάρχου ἀκμῆς . εἴρηται γὰρ ἐπὶ Νικομάχου ἄρχοντος , ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου γίγνεται δῆλον , ἓν πρὸς τοῖς εἴκοσιν ἔτος τοῦ ῥήτορος ἔχοντος . οἱ μὲν οὖν πρεσβύτεροι τῆς ἀκμῆς αὐτοῦ φερόμενοι ψευδεπίγραφοι λόγοι εἰσὶν οἵδε . μετὰ δὲ τὴν ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Χαλκίδα ἀναχώρησιν οἵδε · διαδικασία τῆς ἱερείας τῆς Δήμητρος πρὸς τὸν ἱεροφάντην · πολλῶν καὶ παραδόξων , ὦ ἄνδρες δικασταί . οὗτος ὁ λόγος ἤδη πεφευγότος αὐτοῦ εἴρηται , ὡς ἐξ αὐτοῦ γίγνεται φανερόν . μέμνηται γὰρ ἐν αὐτῷ ὁ λέγων τῆς κατασχούσης ὀλιγαρχίας . κατὰ Τιμοκράτους εἰσαγγελτικὸς δήμου καταλύσεως · ἔργα ποιεῖς . οὗτος καὶ ἀπʼ αὐτῆς τῆς ἐπιγραφῆς ἐστι δῆλος ψευδεπίγραφος ὤν . κατὰ Σπουδίου · καὶ ἐν τῷ δήμῳ κατηγορήσειν ὑπεσχόμην . μετὰ τὴν κατάλυσιν τῆς ὀλιγαρχίας εἴρηται καὶ οὗτος ἤδη Δεινάρχου φεύγοντος , ὡς ἐξ αὐτοῦ μάλιστα τοῦ λόγου γίγνεται φανερόν . διαδικασία Εὑδανέμων πρὸς Κήρυκας ὑπὲρ τοῦ κανῶς · οὐδαμῶς τοιαῦτα πράγματα . καὶ οὗτος κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους εἴρηται , πεφευγότος ἤδη τοῦ ῥήτορος , ὡς ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ πάλιν δηλοῦται . Ἀττικός · πάντων ἦσαν ὁμοίως . καὶ οὗτος εἴρηται ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις , ὡς καὶ ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ φανερὸν γίγνεται . Αἰτωλικός · καὶ ἡμεῖς , ὦ ἄνδρες Αἰτωλοί , πρέσβεις . οὗτος καθεστώσης τῆς ὀλιγαρχίας ὑπὸ τῶν Ἀθήνηθεν φυγάδων εἴρηται δεομένων τοὺς Αἰτωλοὺς αὑτοῖς βοηθεῖν , ἐπεὶ καὶ ὁ Κάσσανδρος αὐτοῖς ἐλευθέροις οὖσιν ἐπεχείρει , ὡς ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ γίγνεται τοῦτο δῆλον . οὔκουν εἰκὸς φίλον ὄντα τὸν Δείναρχον τῶν τὴν ὀλιγαρχίαν καταστησάντων τοῖς καταλύειν ἐπιχειροῦσιν συναγωνίζεσθαι , οὐδʼ αὐτοὺς Ἀθή νηθε λόγους † καταλαμβάνειν οἷόν τʼ ἐστί . Διφίλῳ δημηγορικός , αἰτοῦντι δωρεάς · διὰ τὸ μὴ ῥᾴδιον εἶναι . τοῦτον ἐπείσθην ὑπὸ Δημοσθένους γεγράφθαι τὸν λόγον , ὅτι τὰς δωρεὰς ἔγραψεν αὐτῷ Δημοσθένης , ὡς Δείναρχος ἐν τῷ κατὰ Δημοσθένους λόγῳ δεδήλωκε , καὶ ὅτι ἐπὶ τέλει τοῦ λόγου ὁ Δίφιλος Δημοσθένην παρακαλεῖ συνήγορον . ἀπίθανον δὲ οἶμαι εἶναι τὰς μὲν τιμὰς οὕτω γράφειν εὐνοοῦντα τῷ Διφίλῳ τὸν Δημοσθένην , λόγον δὲ παρὰ Δεινάρχου λαβόντα περιιδεῖν . Ἑρμίᾳ ἐμπορίου ἐπιμελητῇ περὶ τῶν κατηγορηθέντων ἀπολογία · δέομαι ὑμῶν , ὦ ἄνδρες . ἀπʼ αὐτοῦ τοῦ χαρακτῆρος εὕροι τις ἂν οὐκ ὄντα τὸν λόγον Δεινάρχου ( ὑδαρής τε γὰρ καὶ ἀσθενὴς καὶ ψυχρός ἐστιν ) , ἀλλὰ μᾶλλον αὐτὸν ἄν τις θείη Δημοκλείδου ἢ Μενεσαίχμου ἢ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων τινός . ἀφαιροῦμαι δὲ καὶ τοὺς ὑπὲρ Μενεσαίχμου λόγους ἀμφότέ ρους αὐτοῦ , ὧν ὃ μέν ἐστιν περὶ τῆς Δήλου θυσίας · ἱκετεύομεν ὑμᾶς καί · ὃ δὲ πρὸς Περικλέα καὶ Δημοκράτην , οὗ ἡ ἀρχή · νομίζομεν , ὦ ἄνδρες διά τε τὸν χαρακτῆρα ( ὑδαρὴς γὰρ καὶ κεχυμένος καὶ ψυχρός ) καὶ ὅτι ὁ λέγων αὐτούς , ὢν οὔτε ἄδοξος καὶ μετὰ Λυκοῦργον τὴν διοίκησιν τῶν δημοσίων χρημάτων παραλαβών , ἐξητασμένος δὲ πολλάκις αὐτός , ὡς ἐν τοῖς λόγοις περὶ ἁπάντων μηνύει , καὶ ἐν ἰδίοις καὶ ἐν δημοσίοις ἀγῶσιν οὐκ ἂν ἦν ἀδύνατος , ὥστε Δεινάρχῳ λογογράφῳ · χρῆσθαι . ὑπὲρ τοῦ μὴ ἐκδοῦναι Ἅρπαλον Ἀλεξάνδρῳ οὐκ ἄξιον ἄρα θαυμάζειν . οὐδʼ οὗτος ὁ λόγος ἐμφαίνει τὸν Δεινάρχου χαρακτῆρα . εἰ γὰρ κἂν μηδὲν ἄλλο , τό γʼ οὖν ἠλίθιον καὶ σοφιστικὸν εὕροι τις ἂν ἐν αὐτῷ πολύ , τὸ πλεῖστον ἀπέχον τῶν Δεινάρχου χαρακτήρων . Δηλιακός · Ἀπόλλωνος καὶ Ῥοιοῦς τῆς Σταφύλου . οὗτος οὐ τοῦ ῥήτορος ἀλλʼ ἑτέρου τινὸς συγγραφέως ἐστί . δηλοῖ δʼ ἐκ τοῦ τρόπου καὶ τοῦ χαρακτῆρος ἀρχαϊκὸς ὢν καὶ περιτρέχων τὴν τοπικὴν Δήλου καὶ Λέρου ἱστορίαν . κατὰ Δημοσθένους παρανόμων · εἰώθατε , ὦ ἄνδρες . οὗτος ἐν τοῖς Περγαμηνοῖς πίναξι φέρεται ὡς Καλλικράτους . ἐγὼ δʼ , εἰ μὲν ἐκείνου ἐστίν , οὐκ οἶδα ( οὐδὲ γὰρ ἐνέτυχον τῶν Καλλικράτους οὐδενί , ) ὅτι δὲ πάμπολυ τῶν Δεινάρχου λόγων ἀφέστηκεν , εὐτελής τε ὢν καὶ κενὸς καὶ οὐκ ἀπέχων ἰδιωτικῆς φλυαρίας , πείθομαι .
Lemmas: κατά Θεόδωρος εὐθυντικός · ἦκα μέν , ὦ ἀνήρ . πρέσβυς εἰμί ὁ Δείναρχος ἡλικία . λέγω γάρ ἐπί Θεόφιλος ἤ Θεμιστοκλῆς ἄρχω μετά Θέελλος ἄρχω ἐνιαυτός τρίτος ἤ τέταρτος , ὡς ἐκ αὐτός ὁ λόγος γίγνομαι φανερός , οὔπω πέμπτος καί δέκατος , ὡς δείκνυμι , ἔτος ἔχω αὐτός . κατά Κήρυξ · εἰ μέν ὁ πατήρ , ὦ ἀνήρ . οὗτος ὁ ἀγών λέγω ἐπί ἄρχω Εὔβουλος ἤ Λυκίσκος ὁ μετά Εὔβουλος , οὔπω εἰκοστός ἔτος ἔχω αὐτός ὁ μέν γάρ λόγος περί τις ἀποψηφίζομαι γίγνομαι ἐπί Ἀρχίας ὁ μετά Θεμιστοκλῆς . δῆλος δέ ἕκαστος ὁ λέγω ἐκ αὐτός ὁ λόγος γίγνομαι . κατά Μοσχίων , ἀπογράφω αὐτός Νικόδικος · ὁ ἀποψηφίζομαι , ὦ ἀνήρ , οὗτος Μοσχίων συμβάλλω . καί οὗτος ὁ λόγος κατά ὁ αὐτός χρόνος ὁ πρότερος λέγω . δηλόω δέ ἐκ τε αὐτός ὁ ἀρχή ὁ λόγος καί ὁ ἑξῆς . κατά Μενεκλῆς ἀπαγωγή · ὦ ἀνήρ δικαστής , καί ὁ νόμος κατά ὅς . καί οὗτος λέγω παῖς εἰμί ἔτι Δείναρχος . ὁ μέν γάρ κρίνω εἰμί Μενεκλῆς ὁ ὁ ἱέρεια Νῖνος αἱρέω , ὁ δέ κατηγορέω υἱός ὁ Νίνος . εἰμί δέ οὗτος πρέσβυς ὁ Δείναρχος ἀκμή . ὁ μέν γάρ Δημοσθένης περί ὁ ὄνομα λόγος , ἐν ὅς οὗτος μιμνῄσκω , κατά Θέελλος ἤ Ἀπολλόδωρος ἄρχω τελέω , ὡς ἐν ὁ περί Δημοσθένης δηλόω . εἰ δέ ὡς θνῄσκω ἤδη ὁ Μενεκλῆς ὁ Δημοσθένης ἐκεῖ μιμνῄσκω λέγω · ὁράω γάρ πᾶς αὐτός χράω , ἕως ζάω , Μενεκλῆς , παλαιός λόγος τίς εἰμί . ὅτι δέ οὗτος ὁ Μενεκλῆς , ἐν αὐτός λόγος δηλόω ὁ κατηγορέω . διαδικασία Ἀθμονεύς περί ὁ μυρσίνη καί ὁ μῖλαξ · εὔχομαι δή ὁ Δημήτηρ καί ὁ Κόρα . πρέσβυς εἰμί ὁ Δείναρχος ἀκμή . λέγω γάρ ἐπί Νικόμαχος ἄρχων , ὡς ἐκ αὐτός ὁ λόγος γίγνομαι δῆλος , εἷς πρός ὁ εἴκοσι ἔτος ὁ ῥήτωρ ἔχω . ὁ μέν οὖν πρέσβυς ὁ ἀκμή αὐτός φέρω ψευδεπίγραφος λόγος εἰμί ὅδε . μετά δέ ὁ ἐκ Ἀθῆναι εἰς Χαλκίς ἀναχώρησις ὅδε · διαδικασία ὁ ἱερεία ὁ Δημήτηρ πρός ὁ ἱεροφάντης · πολύς καί παράδοξος , ὦ ἀνήρ δικαστής . οὗτος ὁ λόγος ἤδη φεύγω αὐτός λέγω , ὡς ἐκ αὐτός γίγνομαι φανερός . μιμνῄσκω γάρ ἐν αὐτός ὁ λέγω ὁ κατασχάω ὀλιγαρχία . κατά Τιμοκράτης εἰσαγγελτικός δῆμος κατάλυσις · ἔργον ποιέω . οὗτος καί ἀπό αὐτός ὁ ἐπιγραφή εἰμί δῆλος ψευδεπίγραφος εἰμί . κατά Σπουδίας · καί ἐν ὁ δῆμος κατηγορέω ὑπέχω . μετά ὁ κατάλυσις ὁ ὀλιγαρχία λέγω καί οὗτος ἤδη Δείναρχος φεύγω , ὡς ἐκ αὐτός μάλα ὁ λόγος γίγνομαι φανερός . διαδικασία Εὑδάνεμος πρός Κήρυξ ὑπέρ ὁ κανεύς · οὐδαμῶς τοιοῦτος πρᾶγμα . καί οὗτος κατά ὁ αὐτός χρόνος λέγω , φεύγω ἤδη ὁ ῥήτωρ , ὡς ἐν αὐτός ὁ λόγος πάλιν δηλόω . Ἀττικός · πᾶς εἰμί ὅμοιος . καί οὗτος λέγω ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος , ὡς καί ἐν αὐτός ὁ λόγος φανερός γίγνομαι . Αἰτωλικός · καί ἐγώ , ὦ ἀνήρ Αἰτωλός , πρέσβυς . οὗτος καθίστημι ὁ ὀλιγαρχία ὑπό ὁ Ἀθῆναι φυγάς λέγω δέω ὁ Αἰτωλός ἑαυτοῦ βοηθέω , ἐπεί καί ὁ Κάσσανδρος αὐτός ἐλεύθερος εἰμί ἐπιχειρέω , ὡς ἐν αὐτός ὁ λόγος γίγνομαι οὗτος δῆλος . οὔκουν ἔοικα φίλος εἰμί ὁ Δείναρχος ὁ ὁ ὀλιγαρχία καθίστημι ὁ καταλύω ἐπιχειρέω συναγωνίζομαι , οὐδέ αὐτός Ἀθή νηθε λόγος † καταλαμβάνω οἷος τε εἰμί . Δίφιλος δημηγορικός , αἰτέω δωρεά · διά ὁ μή ῥᾴδιος εἰμί . οὗτος πείθω ὑπό Δημοσθένης γράφω ὁ λόγος , ὅτι ὁ δωρεά γράφω αὐτός Δημοσθένης , ὡς Δείναρχος ἐν ὁ κατά Δημοσθένης λόγος δηλόω , καί ὅτι ἐπί τέλος ὁ λόγος ὁ Δίφιλος Δημοσθένης παρακαλέω συνήγορος . ἀπίθανος δέ οἴομαι εἰμί ὁ μέν τιμή οὕτως γράφω εὐνοέω ὁ Δίφιλος ὁ Δημοσθένης , λόγος δέ παρά Δείναρχος λαμβάνω περιοράω . Ἑρμίας ἐμπόριον ἐπιμελητής περί ὁ κατηγορέω ἀπολογία · δέω σύ , ὦ ἀνήρ . ἀπό αὐτός ὁ χαρακτήρ εὑρίσκω τις ἄν οὐ εἰμί ὁ λόγος Δείναρχος ( ὑδαρής τε γάρ καί ἀσθενής καί ψυχρός εἰμί ) , ἀλλά μάλα αὐτός ἄν τις τίθημι Δημοκλείδης ἤ Μενέσαιχμος ἤ ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος τις . ἀφαιρέω δέ καί ὁ ὑπέρ Μενέσαιχμος λόγος ὁμφότες ρουςʹ αὐτός , ὅς ὅς μέν εἰμί περί ὁ Δῆλος θυσία · ἱκετεύω σύ καί · ὅς δέ πρός Περικλῆς καί Δημοκράτης , ὅς ὁ ἀρχή · νομίζω , ὦ ἀνήρ διά τε ὁ χαρακτήρ ( ὑδαρής γάρ καί χέω καί ψυχρός ) καί ὅτι ὁ λέγω αὐτός , εἰμί οὔτε ἄδοξος καί μετά Λυκοῦργος ὁ διοίκησις ὁ δημόσιος χρῆμα παραλαμβάνω , ἐξετάζω δέ πολλάκις αὐτός , ὡς ἐν ὁ λόγος περί ἅπας μηνύω , καί ἐν ἴδιος καί ἐν δημόσιος ἀγών οὐ ἄν εἰμί ἀδύνατος , ὥστε Δείναρχος λογόγραφος · χράω . ὑπέρ ὁ μή ἐκδίδωμι Ἅρπαλος Ἀλέξανδρος οὐ ἄξιος ἄρα θαυμάζω . οὐδέ οὗτος ὁ λόγος ἐμφαίνω ὁ Δείναρχος χαρακτήρ . εἰ γάρ ἄν μηδείς ἄλλος , ὁ γε οὖν ἠλίθιος καί σοφιστικός εὑρίσκω τις ἄν ἐν αὐτός πολύς , ὁ πολύς ἀπέχω ὁ Δείναρχος χαρακτήρ . Δηλιακός · Ἀπόλλων καί Ῥοιώ ὁ Στάφυλος . οὗτος οὐ ὁ ῥήτωρ ἀλλά ἕτερος τις συγγραφεύς εἰμί . δηλόω δέ ἐκ ὁ τρόπος καί ὁ χαρακτήρ ἀρχαικός εἰμί καί περιτρέχω ὁ τοπικός Δῆλος καί Λέρος ἱστορία . κατά Δημοσθένης παράνομος · εἴωθα , ὦ ἀνήρ . οὗτος ἐν ὁ Περγαμηνός πίναξ φέρω ὡς Καλλικράτης . ἐγώ δέ , εἰ μέν ἐκεῖνος εἰμί , οὐ οἶδα ( οὐδέ γάρ ἐντυγχάνω ὁ Καλλικράτης οὐδείς , ) ὅτι δέ πάμπολυς ὁ Δείναρχος λόγος ἀφίστημι , εὐτελής τε εἰμί καί κενός καί οὐ ἀπέχω ἰδιωτικός φλυαρία , πείθω .