dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 14
14 ὥστε περὶ μὲν τοῦ χαρακτῆρος . τοῦ δὲ ῥητορικοῦ γένους τοῦ μεταξύ τῶν ἄκρων ἑκατέρων , ὃ ἀτελὲς παραλαβὼν ὁ Δημοσθένης παρʼ Ἰσοκράτους τε καὶ ἔτι προτέρου Θρασυμάχου καὶ τελευταίου Πλάτωνος ἐτελείωσεν ὅσον ἦν ἀνθρωπίνη φύσει δυνατόν , πολλὰ μὲν ἄν τις ἐκ τῶν κατὰ Φιλίππου δημηγοριῶν πολλὰ δʼ ἐκ τῶν ἄλλων δημοσίων λόγων παραδείγματα λάβοι , πλεῖστα δὲ καὶ κάλλιστα ἐκ τῆς ὑπὲρ Κτησιφῶντος ἀπολογίας · οὗτος γὰρ δή μοι δοκεῖ καλλίστη καὶ μετριωτάτη κατασκευῇ λέξεως κεχρῆσθαι ὁ λόγος . εἰ μὲν οὖν χρόνον ἀρκοῦντα εἶχον , καὶ τὰς λέξεις αὐτὰς ἂν παρετίθην . πολλῶν δέ μοι καὶ ἀναγκαίων ἔτι καταλειπομένων , τοῦτο μὲν ἐάσω , δείγμασι δὲ μόνον ἐν τῷ παρόντι χρήσομαι βραχυτάτοις ὡς ἐν εἰδόσι λέγων . ἔστι δὴ τὰ τοιαῦτα τοῦ μέσου χαρακτῆρος παραδείγματα ἐκ μὲν τῆς Αἰσχίνου κατηγορίας · ‘Ἀεὶ μὲν γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , προσήκει μισεῖν καὶ κολάζειν τοὺς προδότας καὶ δωροδόκους , μάλιστα δὲ νῦν ἐπὶ τοῦ καιροῦ τούτου γένοιτ᾿ ἂν καὶ πάντας ὠφελήσειεν ἀνθρώπους κοινῇ . νόσημα γάρ , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , δεινὸν ἐμπέπτωκεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ χαλεπόν , ὃ πολλῆς τινος εὐτυχίας καὶ παῤ ὑμῶν ἐπιμελείας δεόμε|νον’ καὶ τὰ ἑόμενα τούτοις . ἐκ δὲ τῆς Ἀριστοκράτους κατηγορίας · ‘Πολλὰ μὲν δὴ παῤ ἡμῖν ἐστι τοιαῦτα , οἷα οὐχ ἑτέρωθι , ἓν δʼ οὖν ἰδιώτατον πάντων καὶ σεμνότατον τὸ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ δικαστήριον , περὶ οὗ τοσαῦτά ἐστι καλὰ παραδεδομένα καὶ μυθώδη καὶ ὧν αὐτοὶ μάρτυρες ἐσμέν , ὅσα περὶ οὐδενὸς ἄλλου δικαστηρίου’ καὶ τὰ ἑξῆς . ἐκ δὲ τοῦ περὶ τῶν ἀτελειῶν λόγου · ‘Πρῶτον μὲν τοίνυν Κόνωνα σκοπεῖτε , εἰ ἄρα ἄξιον καταμεμψαμένους ἢ τὸν ἄνδρα ἢ τὰ πεπραγμένα ἄκυρόν τι ποιῆσαι τῶν ἐκείνῳ δοθέντων . οὗτος γάρ , ὡς ὑμῶν τινῶν ἔστιν ἀκοῦσαι τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡλικίαν ὄντων , μετὰ τὴν τοῦ δήμου κάθοδον τὴν ἐκ Πειραιέως ἀσθενοῦς ἡμῶν τῆς πόλεως οὔσης’ καὶ τὰ ἀκόλουθα . ἐκ δὲ τῆς ὑπὲρ Κτησιφῶντος ἀπολογίας · ‘ Ἃ μὲν οὖν πρὸ τοῦ πολιτεύεσθαι καὶ δημηγορεῖν ἐμὲ προὔλαβε καὶ κατέσχε Φίλιππος , ἐάσω · | οὐδὲν γὰρ ἡγοῦμαι τούτων εἶναι πρὸς ἐμέ · ἃ δὲ ἀφʼ ἧς ἡμέρας ἐπὶ ταῦτα ἐπέστην ἐγώ , διεκώλυον λαβεῖν , ταῦτα ἀναμνήσω καὶ περὶ τούτων ὑφέξω λόγον , τοσοῦτον ὑπειπών · πλεονέκτημα , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , μέγα ὑπῆρξε Φιλίππῳ . παρὰ γὰρ τοῖς Ἕλλησιν οὐ τισὶν ἀλλὰ πᾶσιν ὁμοίως φορὰ προδοτῶν καὶ δωροδόκων καὶ θεοῖς ἐχθρῶν ἀνθρώπων συνέβη , ὅσην οὐδεὶς τὸ πρότερον μέμνηται γεγονυῖανʼ καὶ τὰ συναπτόμενα τούτοις .
Lemmas: 14 ὥστε περί μέν ὁ χαρακτήρ . ὁ δέ ῥητορικός γένος ὁ μεταξύ ὁ ἄκρον ἑκάτερος , ὅς ἀτελής παραλαμβάνω ὁ Δημοσθένης παρά Ἰσοκράτης τε καί ἔτι πρότερος Θρασύμαχος καί τελευταῖος Πλάτων τελειόω ὅσος εἰμί ἀνθρώπινος φύσις δυνατός , πολύς μέν ἄν τις ἐκ ὁ κατά Φίλιππος δημηγορία πολύς δέ ἐκ ὁ ἄλλος δημόσιος λόγος παράδειγμα λαμβάνω , πολύς δέ καί καλός ἐκ ὁ ὑπέρ Κτησιφῶν ἀπολογία · οὗτος γάρ δή ἐγώ δοκέω καλός καί μέτριος κατασκευή λέξις χράω ὁ λόγος . εἰ μέν οὖν χρόνος ἀρκέω ἔχω , καί ὁ λέξις αὐτός ἄν παρατίθημι . πολύς δέ ἐγώ καί ἀναγκαῖος ἔτι καταλείπω , οὗτος μέν ἐάω , δεῖγμα δέ μόνος ἐν ὁ πάρειμι χράω βραχύς ὡς ἐν οἶδα λέγω . εἰμί δή ὁ τοιοῦτος ὁ μέσος χαρακτήρ παράδειγμα ἐκ μέν ὁ Αἰσχίνης κατηγορία · Ἀεί μέν γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , προσήκω μισέω καί κολάζω ὁ προδότης καί δωροδόκος , μάλα δέ νῦν ἐπί ὁ καιρός οὗτος γίγνομαι ἄν καί πᾶς ὠφελέω ἄνθρωπος κοινῇ . νόσημα γάρ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , δεινός ἐμπίπτω εἰς ὁ Ἑλλάς καί χαλεπός , ὅς πολύς τις εὐτυχία καί παρά σύ ἐπιμέλεια δέω καί ὁ ἵημι οὗτος . ἐκ δέ ὁ Ἀριστοκράτης κατηγορία · ‘Πολλὰ μέν δή παρά ἐγώ εἰμί τοιοῦτος , οἷος οὐ ἑτέρωθι , εἷς δέ οὖν ἴδιος πᾶς καί σεμνός ὁ ἐν Ἄρειος πάγος δικαστήριον , περί ὅς τοσοῦτος εἰμί καλός παραδίδωμι καί μυθώδης καί ὅς αὐτός μάρτυς εἰμί , ὅσος περί οὐδείς ἄλλος δικαστήριον καί ὁ ἑξῆς . ἐκ δέ ὁ περί ὁ ἀτέλεια λόγος · Πῶρος μέν τοίνυν Κόνων σκοπέω , εἰ ἄρα ἄξιος καταμέμφομαι ἤ ὁ ἀνήρ ἤ ὁ πράσσω ἄκυρος τις ποιέω ὁ ἐκεῖνος δίδωμι . οὗτος γάρ , ὡς σύ τις εἰμί ἀκούω ὁ κατά ὁ αὐτός ἡλικία εἰμί , μετά ὁ ὁ δῆμος κάθοδος ὁ ἐκ Πειραιεύς ἀσθενής ἐγώ ὁ πόλις οὔσης’ καί ὁ ἀκόλουθος . ἐκ δέ ὁ ὑπέρ Κτησιφῶν ἀπολογία · ‘ ὅς μέν οὖν πρό ὁ πολιτεύω καί δημηγορέω ἐγώ προλαμβάνω καί κατέχω Φίλιππος , ἐάω · | οὐδείς γάρ ἡγέομαι οὗτος εἰμί πρός ἐγώ · ὅς δέ ἀπό ὅς ἡμέρα ἐπί οὗτος ἐφίστημι ἐγώ , διακωλύω λαμβάνω , οὗτος ἀναμιμνῄσκω καί περί οὗτος ὑπέχω λόγος , τοσοῦτος ὑπολέγω · πλεονέκτημα , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , μέγας ὑπάρχω Φίλιππος . παρά γάρ ὁ Ἕλλην οὐ τις ἀλλά πᾶς ὅμοιος φορά προδότης καί δωροδόκος καί θεός ἐχθρός ἄνθρωπος συμβαίνω , ὅσος οὐδείς ὁ πρότερος μιμνῄσκω γίγνομαι καί ὁ συνάπτω οὗτος .