dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 38
38 τῆς μὲν οὖν αὐστηρᾶς καὶ φιλαρχαίου καὶ μὴ τὸ κομψὸν ἀλλὰ τὸ σεμνὸν ἐπιτηδευούσης ἁρμονίας τοιόσδε ὁ χαρακτήρ · ὀνόμασι χρῆσθαι φιλεῖ μεγάλοις καὶ μακροσυλλάβοις καὶ ταῖς ἕδραις αὐτῶν εἶναι πλουσίως πάνυ βεβηκυίαις , χρόνων τε ἀξιολόγων ἐμπεριλήψει διορίζεσθαι θάτερα ἀπὸ τῶν ἑτέρων . τοῦτο τὸ σχῆμα τῆς ἁρμονίας ποιοῦσιν αἱ τῶν φωνηέντων γραμμάτων παραθέσεις , ὅταν ἥ τε προηγουμένη λέξις εἰς ἓν τούτων λήγῃ καὶ ἡ συνάπτουσα ταύτῃ τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τούτων τινὸς λαμβάνῃ . ἀναγκαῖον γὰρ ἧν χρόνον τινὰ μέσον ἀμφοῖν ἀξιόλογον ἀπολαμβάνεσθαι . καὶ μηδεὶς εἴπῃ · ‘τί δὲ τοῦτό ἐστιν , ἢ πῶς ἄν τις γένοιτο χρόνος , ὃς μεταθῇ ὀνόματα ἀπ’ ἀλλήλων διεστάναι κατὰ τὰς τῶν φωνηέντων συμβολάς;’ δείκνυται γὰρ ὑπό τε μουσικῶν καὶ μετρικῶν ὁ διὰ μέσου τῶν φωνηέντων χρόνος ἑτέρων παρεμβολῇ γραμμάτων ἡμιφώνων ἀναπληροῦσθαι δυνάμενος . | τοῦτο δʼ οὐκ ἂν ἐγίγνετο μὴ σιωπῆς τινος ἀξιολόγου διειργούσης τὰ φωνήεντα ἀπʼ ἀλλήλων . πρῶτον μὲν δὴ τοῦτο τῆς ἁρμονίας ταύτης ἐστὶν ἰδίωμα ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . ἕτερον δὲ τοιοῦτον · ἀνακοπὰς καὶ ἀντιστηριγμοὺς λαμβάνειν καὶ τραχύτητας ἐν ταῖς συμπλοκαῖς τῶν ὀνομάτων ἐπιστυφούσας τὴν ἀκοὴν ἡσυχῇ βούλεται . ἐνταῦθα πάλιν ἡ τῶν ἀφώνων τε καὶ ἡμιφώνων γραμμάτων δύναμις αἰτία , ὁπότʼ ἂν τὰ λήγοντα τῶν ἡγουμένων μορίων ἦ γράμματα τοῖς ἡγουμένοις μηδὲν τῶν ἐπιφερομένων μήτε συναλείφεσθαι μήτε συγχεῖσθαι φύσιν ἔχῃ . πολὺ γὰρ δὴ τὸ ἀντίτυπον ἐν ταῖς τούτων συμβολαῖς γίνεται , ὥσπερ γε καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ὀνόμασιν , ὅταν ἐκ τῶν τραχυνόντων τὴν φωνὴν γραμμάτων αἱ καλούμεναι συλλαβαὶ συντεθῶσι . πολλῆς δέ τινος ἐνταῦθα δεῖ τῆς τεχνήσεως , ἵνα μὴ κακόφωνοι μηδὲ ἀηδεῖς μηδὲ ἄλλην τινὰ ὄχλησιν ἐπενεγκάμεναι ταῖς ἀκοαῖς λάθωσιν αἱ τοιαῦται συζυγίαι , ἀλλʼ ἐπανθῇ τις αὐταῖς χνοῦς ἀρχαιοπινὴς καὶ χάρις ἀβίαστος . ἀρκεῖ γάρ , ὡς ἐν εἰδόσι λέγοντας , ὅτι φύσιν ἔχει μηδὲν τῶν σπουδαίων ῥημάτων ἄμοιρον ὥρας εἶναι καὶ χάριτος ἰδίας , τοσοῦτον μόνον εἰπεῖν .
Lemmas: 38 ὁ μέν οὖν αὐστηρός καί φιλάρχαιος καί μή ὁ κομψός ἀλλά ὁ σεμνός ἐπιτηδεύω ἁρμονία τοιόσδε ὁ χαρακτήρ · ὄνομα χράω φιλέω μέγας καί μακροσύλλαβος καί ὁ ἕδρα αὐτός εἰμί πλούσιος πάνυ βαίνω , χρόνος τε ἀξιόλογος ἐμπερίληψις διορίζω ἕτερος ἀπό ὁ ἕτερος . οὗτος ὁ σχῆμα ὁ ἁρμονία ποιέω ὁ ὁ φωνήεις γράμμα παράθεσις , ὅταν ὁ τε προηγέομαι λέξις εἰς εἷς οὗτος λήγω καί ὁ συνάπτω οὗτος ὁ ἀρχή ἀπό οὗτος τις λαμβάνω . ἀναγκαῖος γάρ εἰμί χρόνος τις μέσος ἄμφω ἀξιόλογος ἀπολαμβάνω . καί μηδείς λέγω · τίς δέ οὗτος εἰμί , ἤ πῶς ἄν τις γίγνομαι χρόνος , ὅς μετατίθημι ὄνομα ἀπό ἀλλήλων διίστημι κατά ὁ ὁ φωνήεις συμβολή δείκνυμι γάρ ὑπό τε μουσικός καί μετρικός ὁ διά μέσος ὁ φωνήεις χρόνος ἕτερος παρεμβολή γράμμα ἡμίφωνος ἀναπληρόω δύναμαι . | οὗτος δέ οὐ ἄν γίγνομαι μή σιωπή τις ἀξιόλογος διείργω ὁ φωνήεις ἀπό ἀλλήλων . πρῶτος μέν δή οὗτος ὁ ἁρμονία οὗτος εἰμί ἰδίωμα ὡς ἐπί ὁ πολύς . ἕτερος δέ τοιοῦτος · ἀνακοπή καί ἀντιστηριγμός λαμβάνω καί τραχύτης ἐν ὁ συμπλοκή ὁ ὄνομα ἐπιστύφω ὁ ἀκοή ἡσυχῇ βούλομαι . ἐνταῦθα πάλιν ὁ ὁ ἄφωνος τε καί ἡμίφωνος γράμμα δύναμις αἴτιος , ὁπότε ἄν ὁ λήγω ὁ ἡγέομαι μόριον ἠμί γράμμα ὁ ἡγέομαι μηδείς ὁ ἐπιφέρω μήτε συναλείφω μήτε συγχέω φύσις ἔχω . πολύς γάρ δή ὁ ἀντίτυπος ἐν ὁ οὗτος συμβολή γίγνομαι , ὥσπερ γε καί ἐν αὐτός ὁ ὄνομα , ὅταν ἐκ ὁ τραχύνω ὁ φωνή γράμμα ὁ καλέω συλλαβή συντίθημι . πολύς δέ τις ἐνταῦθα δέω ὁ τέχνησις , ἵνα μή κακόφωνος μηδέ ἀηδής μηδέ ἄλλος τις ὄχλησις ἐπιφέρω ὁ ἀκοή λανθάνω ὁ τοιοῦτος συζυγία , ἀλλά ἐπανατίθημι τις αὐτός χνόος ἀρχαιοπινής καί χάρις ἀβίαστος . ἀρκέω γάρ , ὡς ἐν οἶδα λέγω , ὅτι φύσις ἔχω μηδείς ὁ σπουδαῖος ῥῆμα ἄμοιρος ὥρα εἰμί καί χάρις ἴδιος , τοσοῦτος μόνος λέγω .