dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 54
φέρε γὰρ ἐπιχειρείτω τις προφέρεσθαι τούσδε τοὺς 54 ἀριθμούς · Ὄλυνθον μὲν δὴ καὶ Μεθώνην καὶ Ἀπολλωνίαν καὶ δύο καὶ τριάκοντα πόλεις ἐπὶ Θρᾴκης ἐῶ , ἃς ἁπάσας οὕτως ὠμῶς ἀνήρηκεν , ὥστε μηδ᾿ , εἰ πώποτε ᾠκίσθησαν , ῥᾴδιον ἦν προσελθόντας εἰπεῖν . καὶ τὸ Φωκέων τοσοῦτον ἔθνος ἀνηρημένον σιωπῶ᾿ . ἐνταῦθα ἡ λέξις αὐτὴ διδάσκει , τίνος ὑποκρίσεως δεῖ αὐτῇ . διῃρηκὼς γὰρ τὸ πλῆθος τῶν ἀνηρημένων ὑπὸ Φιλίππου πόλεων ἐπὶ Θρᾴκης οὔ φησιν ἐρεῖν . οὐχὶ ταῦτʼ οὖν εἰρωνευόμενον δεῖ λέγειν καὶ ἅμα ὑπαγανακτοῦντα καὶ παρεντείνοντα τὸν ἦχον ; εἶτʼ εἰ καὶ φησὶν οὐκ ἔχειν ἐρεῖν ταῦθʼ ὥσπερ δεινὰ καὶ πέρα δεινῶν , ὅμως ὀδύρεται πόλεων κατάλογον καὶ τελείαν ἀναίρεσιν διέξεισιν , ὡς οὐδʼ ἴχνος ἔτι λοιπὸν | ἐχουσῶν τῆς παλαιᾶς οἰκήσεως . οὐ διʼ ὀργῆς τʼ οὖν ταῦτα ὑπερβαλλούσης καὶ οἴκτου λέγεσθαι προσήκει ; τίνες οὖν εἰσιν ὀργῆς καὶ ὀλοφυρμοῦ τόνοι καὶ ἐγκλίσεις καὶ σχηματισμοὶ προσώπου καὶ φοραὶ χειρῶν ; ἃς οἱ κατʼ ἀλήθειαν ταῦτα πεπονθότες ἐπιτελοῦσι . πάνυ γὰρ εὔηθες ἄλλο τι ζητεῖν ὑποκρίσεως διδασκαλεῖον , ἀφέντας τὴν ἀλήθειαν . καὶ αὖθις ἐπιφέρει ὁ ἀνήρ · ῾ἀλλὰ Θετταλία πῶς ἔχει ; οὐχὶ τὰς πολιτείας αὐτῶν ἀφῄρηται καὶ τετραρχίας καθέστακεν , ἵνα μὴ μόνον κατὰ πόλεις , ἀλλὰ καὶ κατὰ ἔθνη δουλεύωσιν ; αἱ δʼ ἐν Εὐβοίᾳ πόλεις οὐκ ἤδη τυραν νοῦν|ται , καὶ ταῦτα ἐν νήσῳ πλησίον Θηβῶν καὶ Ἀθηνῶν;ʼ ταῦτα πάλιν ἑτέραν ὑπόκρισιν ἀπαιτεῖ . πυνθάνεται γάρ , εἶτʼ ἀνθυποφέρει καὶ παρʼ ἕκαστον ἀγανακτεῖ καὶ τὸ δεινὸν αὔξει . ἴδιον δὲ δή που σχῆμα πεύσεως , ἴδιον δʼ ἀνθυποφορᾶς , ἰδιον δʼ αὐξήσεως · οὐ δύναται ταῦτα ἐνὶ τόνῳ καὶ μιᾷ μορφῇ φωνῆς λέγεσθαι . τούτοις ἐκεῖνα ἕπεται · ῾καὶ οὐ γράφει μὲν ταῦτα , τοῖς δʼ ἔργοις οὐ ποιεῖ , ἀλλʼ ἐφʼ Ελλήσποντον οἴχεται , πρότερον ἧκεν ἐπʼ Αμβρακίαν , Ἦλιν ἔχει τηλικαύτην πόλιν ἐν Πελοποννήσῳ , Μεγάροις ἐπεβούλευσεν · οὔθʼ ἡ Ελλὰς οὔθʼ ἡ βάρβαρος χωρεῖ τὴν πλεονεξίαν τοῦ ἀνθρώπου᾿ . ταῦτα ἔνεστι προφέρεσθαι ἡδονῇ ἐν παροδικοῖς μέλεσιν ὥσπερ ἱστορίαν ; οὐκ αὐτὰ βοᾷ καὶ διδάσκει , πῶς αὐτὰ δεῖ λέγεσθαι , μόνον οὐ φωνὴν ἀφιέντα · ᾿ἐνταῦθα ἀστεῖον ἦχον , ταῦτα ἐσπευσμένως εἰπέ , ταῦτʼ ἀναβεβλημένως , δευρὶ δʼ ἀπόλιπε τὸ συνεχές , ἐνταυθοῖ σύναψον τὰ ἑξῆς , τούτοις συνάλγησον , τούτων καταφρόνησον , ταῦτα ἐκδειματώθητι , ταῦτα διάσυρον , ταῦτα αὔξησονʼ ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ . οὐκοῦν ἔστιν |ἀλόγου ζῴου ψυχὴν ἔχοντα , μᾶλλον δὲ λίθου φύσιν νωθράν , ἀναίσθητον , ἀκίνητον , ἀπαθῆ , τὴν Δημοσθένους προφέρεσθαι λέξιν ; πολλοῦ γε καὶ δεῖν , ἐπεὶ τὸ κάλλιστον αὐτῆς ἀγαθὸν ἀπολεῖται , τὸ πνεῦμα , καὶ οὐδὲν διοίσει σώματος καλοῦ μέν , ἀκινήτου δὲ καὶ νεκροῦ . πόλλʼ ἄν τις εἰς τοῦτο τὸ μέρος εἰπεῖν ἔχοι , τοῦ δὲ συντάγματος ἱκανὸν εἰληφότος ἤδη μῆκος αὐτοῦ που καταπαῦσαι χρὴ τὸν λόγον , ἐκεῖνο ἔτι νὴ Δία τοῖς εἰρημένοις προσαποδόντας , ὅτι πάσας ἔχουσα τὰς ἀρετὰς ἡ Δημοσθένους λέξις λείπεται εὐτραπελίας , ἣν οἱ πολλοὶ καλοῦσι χάριν . πλεῖστον γὰρ αὐτῆς μετέχει μέρος Οὐ γάρ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποιδιν , ὡς καὶ τοὺς ἀστεισμοὺς ἅμα ἐν τοῖς Δημοσθένους λόγοις . οὐδὲν γάρ , ὧν ἑτέροις τισὶν ἔδωκεν ἀγαθῶν ὁ δαίμων , ἐκείνῳ ἐφθόνησεν .
Lemmas: φέρω γάρ ἐπιχειρέω τις προφέρω ὅδε ὁ 54 ἀριθμός · Ὄλυνθος μέν δή καί Μεθώνη καί Ἀπολλωνία καί δύο καί τριάκοντα πόλις ἐπί Θρᾴκη ἐάω , ὅς ἅπας οὕτως ὠμός ἀναιρέω , ὥστε μηδέ , εἰ πώποτε οἰκίζω , ῥᾴδιος εἰμί προσέρχομαι λέγω . καί ὁ Φωκεύς τοσοῦτος ἔθνος ἀναιρέω σιωπάω . ἐνταῦθα ὁ λέξις αὐτός διδάσκω , τίς ὑπόκρισις δέω αὐτός . διαλέγω γάρ ὁ πλῆθος ὁ ανηρημένος ὑπό Φίλιππος πόλις ἐπί Θρᾴκη οὐ φημί λέγω . οὐ οὗτος οὖν εἰρωνεύομαι δέω λέγω καί ἅμα ὑπαγανακτέω καί παρεντείνω ὁ ἦχος ; εἶτα εἰ καί φημί οὐ ἔχω λέγω οὗτος ὥσπερ δεινός καί πέρα δεινός , ὅμως ὀδύρομαι πόλις κατάλογος καί τέλειος ἀναίρεσις διεξέρχομαι , ὡς οὐδέ ἴχνος ἔτι λοιπός | ἔχω ὁ παλαιός οἴκησις . οὐ διά ὀργή τε οὖν οὗτος ὑπερβάλλω καί οἶκτος λέγω προσήκω ; τίς οὖν εἰμί ὀργή καί ὀλοφυρμός τόνος καί ἔγκλισις καί σχηματισμός πρόσωπον καί φορά χείρ ; ὅς ὁ κατά ἀλήθεια οὗτος πάσχω ἐπιτελέω . πάνυ γάρ εὐήθης ἄλλος τις ζητέω ὑπόκρισις διδασκαλεῖον , ἀφίημι ὁ ἀλήθεια . καί αὖθις ἐπιφέρω ὁ ἀνήρ · ῾ἀλλὰ Θεσσαλία πῶς ἔχω ; οὐ ὁ πολιτεία αὐτός ἀφαιρέω καί τετραρχία καθίστημι , ἵνα μή μόνος κατά πόλις , ἀλλά καί κατά ἔθνος δουλεύω ; ὁ δέ ἐν Εὔβοια πόλις οὐ ἤδη Τύρας νέω , καί οὗτος ἐν νῆσος πλησίον Θῆβαι καί Ἀθηνῶς οὗτος πάλιν ἕτερος ὑπόκρισις ἀπαιτέω . πυνθάνομαι γάρ , εἶτα ἀνθυποφέρω καί παρά ἕκαστος ἀγανακτέω καί ὁ δεινός αὐξάνω . ἴδιος δέ δή που σχῆμα πεῦσις , ἴδιος δέ ἀνθυποφορά , ἴδιος δέ αὔξησις · οὐ δύναμαι οὗτος εἷς τόνος καί εἷς μορφή φωνή λέγω . οὗτος ἐκεῖνος ἕπομαι · ὅς οὐ γράφω μέν οὗτος , ὁ δέ ἔργον οὐ ποιέω , ἀλλά ἐπί Ἑλλήσποντος οἴχομαι , πρότερος ἥκω ἐπί Ἀμβρακία , Ἦλις ἔχω τηλικοῦτος πόλις ἐν Πελοπόννησος , Μέγαρος ἐπιβουλεύω · οὔτε ὁ Ἑλλάς οὔτε ὁ βάρβαρος χωρέω ὁ πλεονεξία ὁ ἄνθρωπος . οὗτος ἔνειμι προφέρω ἡδονή ἐν παροδικός μέλος ὥσπερ ἱστορία ; οὐ αὐτός βοάω καί διδάσκω , πῶς αὐτός δέω λέγω , μόνος οὐ φωνή ἀφίημι · ἐνταῦθα ἀστεῖος ἦχος , οὗτος ἐσπευσμένως λέγω , οὗτος ἀναβάλλω , δεῦρο δέ ἀπολείπω ὁ συνεχής , ἐνταυθοῖ συνάπτω ὁ ἑξῆς , οὗτος συναλγέω , οὗτος καταφρονέω , οὗτος ἐκδειματόω , οὗτος διασύρω , οὗτος αὐξάνω ; ἐγώ μέν δοκέω . οὐκοῦν εἰμί ἄλογος ζῷον ψυχή ἔχω , μάλα δέ λίθος φύσις νωθρός , ἀναίσθητος , ἀκίνητος , ἀπαθής , ὁ Δημοσθένης προφέρω λέξις ; πολύς γε καί δέω , ἐπεί ὁ καλός αὐτός ἀγαθός ἀπόλλυμι , ὁ πνεῦμα , καί οὐδείς διαφέρω σῶμα καλός μέν , ἀκίνητος δέ καί νεκρός . πολύς ἄν τις εἰς οὗτος ὁ μέρος λέγω ἔχω , ὁ δέ σύνταγμα ἱκανός λαμβάνω ἤδη μῆκος αὐτός που καταπαύω χρή ὁ λόγος , ἐκεῖνος ἔτι νή Ζεύς ὁ λέγω προσαποδίδωμι , ὅτι πᾶς ἔχω ὁ ἀρετή ὁ Δημοσθένης λέξις λείπω εὐτραπελία , ὅς ὁ πολύς καλέω χάρις . πολύς γάρ αὐτός μετέχω μέρος οὐ γάρ πως ἅμα πᾶς θεός δίδωμι ἀνθρώποιδιν , ὡς καί ὁ ἀστεισμός ἅμα ἐν ὁ Δημοσθένης λόγος . οὐδείς γάρ , ὅς ἕτερος τις δίδωμι ἀγαθός ὁ δαίμων , ἐκεῖνος φθονέω .