dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 43
43 δεδειγμένης δή μοι τῆς αἱρέσεως τοῦ ῥήτορος ταύτης ἤδη τις παρʼ ἑαυτῷ σκοπείτω τὰ λεχθέντα , ὅτι τοιαῦτʼ ἐστίν , ἐνθυμούμενος μὲν ὅσα σεμνῶς κατεσκεύασται τῷ ἀνδρὶ καὶ αὐστηρῶς καὶ ἀξιωματικῶς , ἐνθυμούμενος δὲ ὅσα τερπνῶς καὶ ἡδέως . εἰ δὲ κἀνταῦθα δόξει τι δεῖν ἀποδείξεως , ὅντινα βούλεται τῶν λόγων αὐτοῦ προχειρισάμενος καὶ ἀφ οἧ βούλεται μέρους ἀρξάμενος καταβαινέτω τε καὶ σκοπείτω τῶν λεγομένων ἕκαστον , εἰ τὰ μὲν ἀναβεβλημένας ἔχει τὰς ἁρμονίας καὶ διεστώσας , τὰ δὲ προσκολλώσας καὶ συμπεπυκνωμένας , καὶ τὰ μὲν ἀποτραχύνει τε καὶ πικραίνει τὴν ἀκοήν , τὰ δὲ πραΰνει καὶ λεαίνει , καὶ τὰ μὲν εἰς πάθος ἐκτρέπει τοὺς ἀκούοντας , τὰ δʼ εἰς ἦθος ὑπάγεται , τὰ δʼ ἄλλας τινὰς ἐργάζεται καὶ πολλὰς διαφορὰς παρʼ αὐτὴν τὴν σύνθεσιν . οἷά ἐστι ταυτί ( χρήσομαι δὲ παραδείγμασιν οὐκ ἐξ ἐπιτηδεύσεως , ἀλλʼ οἷς ἐνέτυχον , ἐξ ἑνὸς τῶν Φιλιππικῶν λαβών ) · Ἑἰ δέ τις ὑμῶν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸν Φίλιππον εὐτυχοῦντα ὁρῶν ταύτῃ φοβερὸν προσπολεμῆσαι νομίζει , σώφρονος μὲν ἀνθρώπου προνοίᾳ χρῆται · μεγάλη γὰρ ῥοπή , μᾶλλον δὲ ὅλον ἡ τύχη παρὰ πάντʼ ἐστὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων πράγματα . οὐ μὴν ἀλλʼ ἔγωγε , εἴ τις αἵρεσίν μοι δοίη , τὴν τῆς ἡμε|τέρας πόλεως τύχην ἂν ἑλοίμην ἐθελόντων , ἃ προσήκει , ποιεῖν ὑμῶν καὶ κατὰ μικρόν , ἢ τὴν ἐκείνου.ʼ ἐν ταῖς τρισὶ περιόδοις ταύταις τὰ μὲν ἄλλα ὀνόματα πάντα εὐφώνως τε σύγκειται καὶ ἡδέως τῷ συνεχεῖς σφόδρα καὶ μαλακὰς αὐτῶν εἶναι τὰς ἁρμονίας . ὀλίγα δʼ ἐστὶ παντάπασιν , ἃ διίστησι τὰς ἁρμονίας καὶ τραχείας φαίνεσθαι ποιεῖ αὐτάς , ἐν μὲν τῇ πρώτῃ περιόδῳ κατὰ δύο τόπους τὰ φωνήεντα συγκρουόμενα ἔν τε τῷ ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοιʼ καὶ ἐν τῷ ‘εὐτυχοῦντα ὁρῶνʼ , ἃ διἵστησι τὸ συναφές . καὶ κατʼ ἄλλους δύο τόπους ἢ τρεῖς τὰ ἡμίφωνα καὶ ἄφωνα παραπίπτοντα ἀλλήλοις τὰ φύσιν οὐκ ἔχοντα συναλείφεσθαι ἔν τε τῷ ‘τὸν Φίλιππον’ καὶ ἐν τῷ ‘ταύτῃ φοβερὸν προσπολεμῆσαι’ ταράττει τοὺς ἤχους μετρίως καὶ οὐκ ἐᾷ φαίνεσθαι μαλακούς . ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ περιόδῳ τραχύνεται μὲν ἡ σύνθεσις ἐν τῷ ‘μεγάλη γὰρ ῥοπή’ , διὰ τὸ μὴ συναλείφεσθαι τὰ δύο ρ ρ καὶ ἐν τῷ ‘ἀνθρώπων πράγματα’ διὰ τὸ μὴ συλλεαίνεσθαι ⟨ τὸ ν ⟩ τῷ ἑξῆς . διασπᾶται δʼ ἐν τῷ | ‘μᾶλλον δὲ ὅλον ἡ τύχη’ , βραχέων φωνηέντων πολύν τὸν μεταξὺ χρόνον περιλαμβανόντων . ἐν δὲ τῇ τρίτῃ περιόδῳ τὰ φωνήεντα μέν , εἴ τις αὐτὰ βούλοιτο συναλείψας ἐκθλίβειν ὥσπερ τὸ οἴομαι καὶ δέον , οὐκ ἂν εὕροι συμπλεκόμενα ἀλλήλοις . τῶν δὲ συμφωνουμένων δυσὶν ἢ τρισὶν χωρίοις τὴν λειότητα μὴ φυλάττουσαι σὺν τοῖς παρακειμένοις εὑρεθήσονται ἐν τῷ ‘αἵρεσίν μοι δοίη’ καὶ ἐν τῷ ‘τὴν τῆς ἡμετέρας πόλεως’ . μέχρι μὲν δὴ τῶνδε ἡ δευτέρα τὰ πρωτεῖα ἁρμονία φέρει , ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς γὰρἡ προτέρα ( διέσπασται γὰρ μᾶλλον τῆς ἑτέρας ) · Πολὺ γὰρ πλείους ἀφορμὰς εἰς τὸ τὴν παρὰ τῶν θεῶν εὔνοιαν | ἔχειν ὁρῶ ὑμῖν ἐνούσας ἢ ἐκείνῳ . ἀλλʼ , οἴομαι , καθήμεθα οὐδὲν ποιοῦντες · οὐκ ἔνι δʼ αὐτὸν ἀργοῦντα οὐδὲ φίλοις ἐπιτάττειν , μή τί γε θεοῖς.ʼ ἐν τούτοις γὰρ δὴ τά τε φωνήεντα πολλαχῇ συγκρουόμενα δῆλά ἐστι καὶ τὰ ἡμίφωνα καὶ ἄφωνα , ἐξ ὧν στηριγμούς τε καὶ ἐγκαθισμοὺς αἱ ἁρμονίαι λαμβάνουσι καὶ τραχύτητας αἱ φωναὶ συχνάς . ἔπειθʼ αἱ ταύταις ἐπιβάλλουσαι περίοδοι διαστάσεις μὲν οὐ λαμβάνουσι φωνηέντων , καὶ παρὰ τοῦτο ἐπιτρόχαλος αὐτῶν ἐστιν ἡ σύνθεσις , ἀφώνων δὲ καὶ ἡμιφώνων συμβολαῖς διαχαραττόμεναι τραχύνουσι τὴν φωνὴν συμμέτρως . καὶ τἆλλα δὲ τὸν αὐτὸν ἅπαντα κατεσκεύασται τρόπον . τί γὰρ δεῖ τὰ πλείω λέγοντα μηκύνειν ; οὐ μόνον δὲ αἱ τῶν ὀνομάτων συζυγίαι τὴν μικτὴν ἁρμονίαν λαμβάνουσι παρʼ αὐτῷ καὶ μέσην , ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν κώλων κατασκευαί τε καὶ συνθέσεις καὶ τὰ τῶν περιόδων μήκη τε καὶ σχήματα καὶ οἱ περιλαμβάνοντες αὐτάς τε καὶ τὰ κῶλα ῥυθμοί . καὶ γὰρ καὶ κατὰ κόμματα πολλὰ εἴρηται τῷ ἀνδρὶ , καὶ τὰ πλεῖστά γε οὕτως κατεσκεύασται , καὶ ἐν περιόδοις | οὐκ ὀλίγα . τῶν δὲ περιόδων αἳ μέν εἰσιν εὐκόρυφοι καὶ στρογγύλαι ὥσπερ ἀπὸ τόρνου , αἳ δὲ ὕπτιαί τε καὶ κεχυμέναι καὶ οὐκ ἔχουσαι τὰς βάσεις περιττάς . μήκει τε αἳ μὲν ἐλάττους , ὥστε συμμετρηθῆναι πρὸς ἀνδρὸς πνεῦμα , αἳ δὲ πολλῷ μείζους , οἷαι καὶ μέχρι τῆς τετάρτης ἀναπαύσεως προελθοῦσαι τότε λήγειν εἰς πέρας . τῶν τε σχημάτων ἔνθα μὲν ἄν τις εὕροι τὰ σεμνὰ καὶ αὐστηρὰ καὶ ἀρχαῖα πλεονάζοντα , ἔνθα δὲ τὰ λιγυρὰ καὶ γλαφυρὰ καὶ θεατρικά . καὶ τῶν ῥυθμῶν πολλαχῇ μὲν τοὺς ἀνδρώδεις καὶ ἀξιωματικοὺς καὶ εὐγενεῖς , σπανίως δέ που τοὺς ὑπορχηματικούς τε καὶ Ἰωνικῶς διακλωμένους . ὑπὲρ ὧν ὀλίγον ὕστερον ἐροῦμεν · ἕτερος γὰρ ἐπιτηδειότερος αὐτοῖς ἔσται τόπος . νυνὶ δέ , ὃ προσαπαιτεῖν ἔοικεν ὁ λόγος , ἔτι προσθείς , ἐπὶ τὰ λοιπὰ τῶν προκειμένων μεταβήσομαι.|
Lemmas: 43 δείκνυμι δή ἐγώ ὁ αἵρεσις ὁ ῥήτωρ οὗτος ἤδη τις παρά ἑαυτοῦ σκοπέω ὁ λέγω , ὅτι τοιοῦτος εἰμί , ἐνθυμέομαι μέν ὅσος σεμνός κατασκευάζω ὁ ἀνήρ καί αὐστηρός καί ἀξιωματικός , ἐνθυμέομαι δέ ὅσος τερπνός καί ἡδύς . εἰ δέ ἐνταῦθα δοκέω τις δέω ἀπόδειξις , ὅστις βούλομαι ὁ λόγος αὐτός προχειρίζω καί ἀφ ΟΗΕ βούλομαι μέρος ἄρχω καταβαίνω τε καί σκοπέω ὁ λέγω ἕκαστος , εἰ ὁ μέν ἀναβάλλω ἔχω ὁ ἁρμονία καί διΐστημι , ὁ δέ προσκολλάω καί συμπυκνόω , καί ὁ μέν ἀποτραχύνω τε καί πικραίνω ὁ ἀκοή , ὁ δέ πραύνω καί λεαίνω , καί ὁ μέν εἰς πάθος ἐκτρέπω ὁ ἀκούω , ὁ δέ εἰς ἦθος ὑπάγω , ὁ δέ ἄλλος τις ἐργάζομαι καί πολύς διαφορά παρά αὐτός ὁ σύνθεσις . οἷος εἰμί οὗτος ( χράω δέ παράδειγμα οὐ ἐκ ἐπιτήδευσις , ἀλλά ὅς ἐντυγχάνω , ἐκ εἷς ὁ Φιλιππικός λαμβάνω ) · εἰ δέ τις σύ , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ Φίλιππος εὐτυχέω ὁράω οὗτος φοβερός προσπολεμέω νομίζω , σώφρων μέν ἄνθρωπος πρόνοια χράω · μέγας γάρ ῥοπή , μάλα δέ ὅλος ὁ τύχη παρά πᾶς εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα . οὐ μήν ἀλλά ἐγώ , εἰ τις αἵρεσις ἐγώ δίδωμι , ὁ ὁ ἡμέτερος πόλις τύχη ἄν αἱρέω ἐθέλω , ὅς προσήκω , ποιέω σύ καί κατά μικρός , ἤ ὁ ἐκεῖνος ἐν ὁ τρεῖς περίοδος οὗτος ὁ μέν ἄλλος ὄνομα πᾶς εὔφωνος τε σύγκειμαι καί ἡδύς ὁ συνεχής σφόδρα καί μαλακός αὐτός εἰμί ὁ ἁρμονία . ὀλίγος δέ εἰμί παντάπασι , ὅς διίστημι ὁ ἁρμονία καί τραχύς φαίνω ποιέω αὐτός , ἐν μέν ὁ πρῶτος περίοδος κατά δύο τόπος ὁ φωνήεις συγκρούω ἐν τε ὁ ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος καί ἐν ὁ εὐτυχέω ὁράω , ὅς διίστημι ὁ συναφής . καί κατά ἄλλος δύο τόπος ἤ τρεῖς ὁ ἡμίφωνος καί ἄφωνος παραπίπτω ἀλλήλων ὁ φύσις οὐ ἔχω συναλείφω ἐν τε ὁ ‘τὸν Φιλιππόνε καί ἐν ὁ ταῦτα φοβερός προσπολεμέω ταράσσω ὁ ἦχος μέτριος καί οὐ ἐάω φαίνω μαλακός . ἐν δέ ὁ δεύτερος περίοδος τραχύνω μέν ὁ σύνθεσις ἐν ὁ μέγαλος γάρ ῥοπή , διά ὁ μή συναλείφω ὁ δύο ρ̅ ρ̅ καί ἐν ὁ ‘ἀνθρώπων πραγματᾶς διά ὁ μή συλλεαίνω ⟨ ὁ ν ⟩ ὁ ἑξῆς . διασπάω δέ ἐν ὁ | μᾶλλος δέ ὅλος ὁ τύχη , βραχύς φωνήεις πολύς ὁ μεταξύ χρόνος περιλαμβάνω . ἐν δέ ὁ τρίτος περίοδος ὁ φωνήεις μέν , εἰ τις αὐτός βούλομαι συναλείφω ἐκθλίβω ὥσπερ ὁ οἴομαι καί δέω , οὐ ἄν εὑρίσκω συμπλέκω ἀλλήλων . ὁ δέ συμφωνέω δύο ἤ τρεῖς χωρίον ὁ λειότης μή φυλάσσω σύν ὁ παράκειμαι εὑρίσκω ἐν ὁ ‘αἵρεσίν ἐγώ δέω καί ἐν ὁ τῆ ὁ ἡμέτερος πόλεος . μέχρι μέν δή ὅδε ὁ δεύτερος ὁ πρωτεῖον ἁρμονία φέρω , ἐν δέ ὁ ἑξῆς Γάρη πρότερος ( διασπάω γάρ μάλα ὁ ἕτερος ) · πολύς γάρ πολύς ἀφορμή εἰς ὁ ὁ παρά ὁ θεός εὔνοια | ἔχω ὁράω σύ ἔνειμι ἤ ἐκεῖνος . ἀλλά , οἴομαι , κάθημαι οὐδείς ποιέω · οὐ ἔνειμι δέ αὐτός ἀργέω οὐδέ φίλος ἐπιτάσσω , μή τις γε θεός ἐν οὗτος γάρ δή ὁ τε φωνήεις πολλαχῆ συγκρούω δῆλος εἰμί καί ὁ ἡμίφωνος καί ἄφωνος , ἐκ ὅς στηριγμός τε καί ἐγκαθισμός ὁ ἁρμονία λαμβάνω καί τραχύτης ὁ φωνή συχνός . ἔπειτα ὁ οὗτος ἐπιβάλλω περίοδος διάστασις μέν οὐ λαμβάνω φωνήεις , καί παρά οὗτος ἐπιτρόχαλος αὐτός εἰμί ὁ σύνθεσις , ἄφωνος δέ καί ἡμίφωνος συμβολή διαχαράσσω τραχύνω ὁ φωνή σύμμετρος . καί ἄλλος δέ ὁ αὐτός ἅπας κατασκευάζω τρόπος . τίς γάρ δέω ὁ πολύς λέγω μηκύνω ; οὐ μόνος δέ ὁ ὁ ὄνομα συζυγία ὁ μικτός ἁρμονία λαμβάνω παρά αὐτός καί μέσος , ἀλλά καί ὁ ὁ κῶλον κατασκευή τε καί σύνθεσις καί ὁ ὁ περίοδος μῆκος τε καί σχῆμα καί ὁ περιλαμβάνω αὐτός τε καί ὁ κῶλον ῥυθμός . καί γάρ καί κατά κόμμα πολύς λέγω ὁ ἀνήρ , καί ὁ πολύς γε οὕτως κατασκευάζω , καί ἐν περίοδος | οὐ ὀλίγος . ὁ δέ περίοδος ὁ μέν εἰμί εὐκόρυφος καί στρογγύλος ὥσπερ ἀπό τόρνος , ὁ δέ ὕπτιος τε καί χέω καί οὐ ἔχω ὁ βάσις περισσός . μῆκος τε ὁ μέν ἐλαχύς , ὥστε συμμετρέω πρός ἀνήρ πνεῦμα , ὁ δέ πολύς μέγας , οἷος καί μέχρι ὁ τέταρτος ἀνάπαυσις προέρχομαι τότε λήγω εἰς πέρας . ὁ τε σχῆμα ἔνθα μέν ἄν τις εὑρίσκω ὁ σεμνός καί αὐστηρός καί ἀρχαῖος πλεονάζω , ἔνθα δέ ὁ λιγυρός καί γλαφυρός καί θεατρικός . καί ὁ ῥυθμός πολλαχῆ μέν ὁ ἀνδρώδης καί ἀξιωματικός καί εὐγενής , σπάνιος δέ που ὁ ὑπορχηματικός τε καί Ἰωνικός διακλάω . ὑπέρ ὅς ὀλίγος ὕστερον λέγω · ἕτερος γάρ ἐπιτήδειος αὐτός εἰμί τόπος . νυνί δέ , ὅς προσαπαιτέω ἔοικα ὁ λόγος , ἔτι προστίθημι , ἐπί ὁ λοιπός ὁ πρόκειμαι μεταβαίνω