dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 19
19 εἰ δὲ ὀρθῶς ἐπιλογίζομαι ταῦτʼ ἐγὼ καὶ ἔστιν ἐν ταύταις ταῖς ἀρεταῖς ἐνδεέστερος ὁ ἀνήρ , πάρεστι τῷ βουλομένῳ σκοπεῖν ἐπὶ τῆς ἀρτίως παρατεθείσης λέξεως ποιουμένῳ τὴν ἐξέτασιν . εὐθέως γοῦν τὴν πρώτην διάνοιαν ὀλίγοις ὀνόμασιν ἐξενεχθῆναι δυναμένην μακρὰν ποιεῖ κυκλογραφῶν καὶ δὶς ἢ τρὶς τὰ αὐτὰ λέγων . ἐνῆν | μὲν οὖν ἐν τῷ πρώτῳ κώλῳ τῷ ‘τίς γὰρ ἂν ἄλλοθεν ἐπελθών’ τὸ ‘καὶ μὴ συνδιεφθαρμένος ἡμῖν , ἀλλʼ ἐξαίφνης ἐπιστὰς τοῖς γινομένοις·’ δυνάμει γὰρ ἄμφω ταὐτά . καὶ ἐν τῷ ‘οἳ φιλοτιμούμεθα μὲν ἐπὶ τοῖς τῶν προγόνων ἔργοις’ τὸ ‘καὶ τὴν πόλιν ἐκ τῶν τότε πραχθέντων ἐγκωμιάζειν ἀξιοῦμεν’ · τὸ γὰρ αὐτὸ φιλοτιμεῖσθαί τε καὶ ἐπαινεῖν . καὶ ἐν τῷ ‘οὐδὲν δὲ τῶν αὐτῶν ἐκείνοις πράττομεν’ τὸ ‘ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον’ · ἤρκει γὰρ αὐτῶν εἰρῆσθαι θάτερον . ἐξῆν δέ γε μίαν ἐκ τοῖν δυοῖν ποιῆσαι περίοδον καὶ συντομωτέραν καὶ χαριεστέραν · ‘τίς γὰρ ἂν ἄλλοθεν ἐπελθὼν οὐκ ἂν μαίνεσθαι νομίσειεν ἡμᾶς , οἳ φιλοτιμούμεθα μὲν ἐπὶ τοῖς τῶν προγόνων ἔργοις , οὐδὲν δὲ τῶν αὐτῶν ἐκείνοις πράττομεν’ ; πολλὰ τοιαῦτά ἐστι παραπληρώματα καθʼ ἑκάστην ὀλίγου δεῖν περίοδον οὐκ ἀναγκαίαν ἔχοντα χώραν , ἃ ποιεῖ τὴν ἑρμηνείαν ἀμετροτέραν , τὴν δὲ περίοδον κομψοτέραν . μακρὰ μὲν οὖν ἡ λέξις οὕτως ἐστὶν αὐτῷ , πλα|τεῖα δὲ καὶ ἀσυγκρότητος πῶς ; ‘κἀκεῖνοι μὲν ἐλευθεροῦντες τὰς πόλεις τὰς Ἑλληνίδας καὶ βοηθοῦντες αὐταῖς τῆς ἡγεμονίας ἠξιώθησαν , ἡμεῖς δὲ καταδουλούμενοι καὶ τἀναντία τοῖς τότε πράττοντες ἀγανακτοῦμεν , εἰ μὴ τὴν αὐτὴν τιμὴν ἐκείνοις ἕξομεν’ , ταῦτα κεκολπωμένα σφίγξαι μᾶλλον ἐνῆν καὶ στρογγυλώτερα ὧδέ πως ποιῆσαι · ‘κἀκεῖνοι μὲν ἐλευθεροῦντες τὴν Ἑλλάδα καὶ σῴζοντες ἐπὶ τὴν ἡγεμονίαν προῆλθον , ἡμεῖς δὲ καταδουλούμενοι καὶ διολλύντες ἀγανακτοῦμεν , εἰ μὴ τῶν ἴσων τευξόμεθα’ . καὶ ἡ μετὰ ταῦτα διάνοια πλατέως τε εἴρηται καὶ ἀσυγκρότητός ἐστιν · ‘οἳ τοσοῦτον ἀπολελείμμεθα καὶ ταῖς διανοίαις καὶ τοῖς ἔργοις τῶν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν χρόνον γενομένων , ὅσον οἳ μὲν ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας τήν τε πατρίδα τὴν ἑαυτῶν ἐκλιπεῖν ἐτόλμησαν καὶ μαχόμενοι καὶ ναυμαχοῦντες τοὺς βαρβάρους ἐνίκησαν’ . ἐξῆν δέ γε αὐτῆς ἐπιστρέψαι τὸ πλάτος οὕτως ἐξενέγκαντα · ‘οἳ τοσούτῳ χείρους ἐσμὲν τῶν προγόνων , ὅσον οἳ μὲν ὑπὲρ τοῦ σῶσαι τοὺς Ἕλληνας τήν τε πατρίδα τὴν ἑαυτῶν ἐξέλιπον καὶ μαχόμενοι πρὸς τοὺς βαρβάρους ἐνίκησαν’ . μυρία καὶ ταύτης ἐστὶ λαβεῖν τῆς ἀσθενείας δείγματα . ἔξω γὰρ ὀλίγων τινῶν , οἷς οὐκ ἐκ προνοίας μᾶλλον ἢ κατ᾿ αὐτοματισμὸν συμβέβηκε τὸ συνεστράφθαι , τἆλλα ἐν πλάτει λέγεται .
Lemmas: 19 εἰ δέ ὀρθός ἐπιλογίζομαι οὗτος ἐγώ καί εἰμί ἐν οὗτος ὁ ἀρετή ἐνδεής ὁ ἀνήρ , πάρειμι ὁ βούλομαι σκοπέω ἐπί ὁ ἄρτιος παρατίθημι λέξις ποιέω ὁ ἐξέτασις . εὐθύς γοῦν ὁ πρῶτος διάνοια ὀλίγος ὄνομα ἐκφέρω δύναμαι μακρός ποιέω κυκλογραφέω καί δίς ἤ τρίς ὁ αὐτός λέγω . ἔνειμι | μέν οὖν ἐν ὁ πρῶτος κῶλον ὁ τίς γάρ ἄν ἄλλοθεν ἐπέρχομαι ὁ καί μή συνδιαφθείρομαι ἐγώ , ἀλλά ἐξαίφνης ἐφίστημι ὁ γίγνομαι δύναμις γάρ ἄμφω αὐτός . καί ἐν ὁ οἴ φιλοτιμέομαι μέν ἐπί ὁ ὁ πρόγονος ἔργω ὁ καί ὁ πόλις ἐκ ὁ τότε πράσσω ἐγκωμιάζω ἀξιόω · ὁ γάρ αὐτός φιλοτιμέομαι τε καί ἐπαινέω . καί ἐν ὁ ‘οὐδὲν δέ ὁ αὐτός ἐκεῖνος πράσσω ὁ ἀλλά πᾶς τοὐναντίον · ἀρκέω γάρ αὐτός λέγω ἕτερος . ἔξεστι δέ γε εἷς ἐκ ὁ δύο ποιέω περίοδος καί σύντομος καί χαρίεις · τίς γάρ ἄν ἄλλοθεν ἐπέρχομαι οὐ ἄν μαίνομαι νομίζω ἐγώ , ὅς φιλοτιμέομαι μέν ἐπί ὁ ὁ πρόγονος ἔργον , οὐδείς δέ ὁ αὐτός ἐκεῖνος πράσσω ; πολύς τοιοῦτος εἰμί παραπλήρωμα κατά ἕκαστος ὀλίγος δέω περίοδος οὐ ἀναγκαῖος ἔχω χώρα , ὅς ποιέω ὁ ἑρμηνεία ἄμετρος , ὁ δέ περίοδος κομψός . μακρός μέν οὖν ὁ λέξις οὕτως εἰμί αὐτός , πλατεῖον δέ καί ἀσυγκρότητος πῶς ; ‘κακεινοος μέν ἐλευθερόω ὁ πόλις ὁ Ἑλληνίς καί βοηθέω αὐτός ὁ ἡγεμονία ἀξιόω , ἐγώ δέ καταδουλόω καί ἐναντίος ὁ τότε πράσσω ἀγανακτέω , εἰ μή ὁ αὐτός τιμή ἐκεῖνος ἔχω , οὗτος κολπόω σφίγγω μάλα ἔνειμι καί στρογγύλος ὧδε πως ποιέω · ‘κακεινοος μέν ἐλευθερόω ὁ Ἑλλάς καί σῴζω ἐπί ὁ ἡγεμονία προέρχομαι , ἐγώ δέ καταδουλόω καί διόλλυμι ἀγανακτέω , εἰ μή ὁ ἴσος τεύχω . καί ὁ μετά οὗτος διάνοια πλατύς τε λέγω καί ἀσυγκρότητος εἰμί · οἴ τοσοῦτος ἀπολείπω καί ὁ διάνοια καί ὁ ἔργον ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος γίγνομαι , ὅσος ὁ μέν ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία ὁ τε πατρίς ὁ ἑαυτοῦ ἐκλείπω τολμάω καί μάχομαι καί ναυμαχέω ὁ βάρβαρος νικάω . ἔξεστι δέ γε αὐτός ἐπιστρέφω ὁ πλάτος οὕτως ἐκφέρω · οἴ τοσοῦτος κακός εἰμί ὁ πρόγονος , ὅσος ὁ μέν ὑπέρ ὁ σῴζω ὁ Ἕλλην ὁ τε πατρίς ὁ ἑαυτοῦ ἐκλείπω καί μάχομαι πρός ὁ βάρβαρος νικάω . μυρίος καί οὗτος εἰμί λαμβάνω ὁ ἀσθένεια δεῖγμα . ἔξω γάρ ὀλίγος τις , ὅς οὐ ἐκ πρόνοια μάλα ἤ κατά αὐτοματισμός συμβαίνω ὁ συστρέφω , ἄλλος ἐν πλάτος λέγω .