dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 32
32 οὐθείς ἐστιν , ὃς οὐχ ὁμολογήσειεν , εἰ μόνον ἔχοι μετρίαν αἴσθησιν περὶ λόγους καὶ μήτε βάσκανος εἴη μήτε δύσερίς τις , τοσούτῳ διαφέρειν τὴν ἀρτίως παρατεθεῖσαν λέξιν τῆς προτέρας , ὅσῳ διαλλάττει πολεμιστήρια μὲν ὅπλα πομπευτηρίων , ἀληθιναὶ δὲ ὄψεις εἰδώλων , ἐν ἡλίῳ δὲ καὶ πόνοις τεθραμμένα σώματα τῶν σκιὰς καὶ ῥᾳστώνας διωκόντων . ἣ μὲν γὰρ οὐδὲν ἔξω τῆς εἀμορφίας ἐπιτηδεύει καὶ παρὰ τοῦτʼ ἔστιν αὐτῆς τὸ καλὸν ἐν ἀναληθέσιν , ἣ δὲ οὐδέν , ὅ τι οὐκ ἐπὶ τὸ χρήσιμον καὶ ἀληθινὸν ἄγει . καί μοι δοκεῖ τις οὐκ ἂν ἁμαρτεῖν τὴν μὲν Πλάτωνος λέξιν εἰκάσας ἀνθηρῷ χωρίῳ καταγωγὰς ἡδείας ἔχοντι καὶ τέρψεις ἐφημέρους , τὴν δὲ Δημοσθένους διάλεκτον εὐκάρπῳ καὶ παμφόρῳ γῇ καὶ οὔτε τῶν ἀναγκαίων εἰς βίον οὔτε τῶν περιττῶν εἰς τέρψιν σπανιζούσῃ . δυνάμενος δʼ ἄν , εἰ βουλοίμην , καὶ τὰ κατὰ μέρος ἑκατέρας κατορθώματα ἐξετάζειν καὶ δεικνύειν , ὅσῳ κρείττων ἐστὶν ἡ Δημοσθένους λέξις τῆς Πλατωνικῆς οὐ μόνον κατὰ τὸ ἀληθινὸν καὶ πρὸς ἀγῶνας ἐπιτήδειον ( τοῦτο γὰρ ὡς πρὸς εἰδότας ὁμοίως ἅπαντας οὐδὲ λόγου δεῖν οἶμαι ) , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ τροπικόν , περὶ ὃ μάλιστα δεινὸς ὁ Πλάτων εἶναι δοκεῖ , καὶ πολλὰς ἔχων ἀφορμὰς λόγων ταύτην μὲν εἰς ἕτερον καιρὸν ἀναβάλλομαι τὴν θεωρίαν , εἴπερ περιέσται μοι χρόνος · ἰδίαν γὰρ οὐκ ὀκνήσω περὶ αὐτῆς ἐξενέγκαι πραγματείαν . νυνὶ δέ , ὅσα ἐν τῷ παρόντι ἥρμοττεν , εἴρηται . ἐπειδὴ δὲ παρελθεῖν ἡμῖν οὐκ ἐνῆν Πλάτωνα , ᾧ τὰ πρωτεῖά τινες ἀπονέμουσι , κατατρῖψαι δὲ τὸν λόγον περὶ μίαν ταύτην τὴν θεωρίαν ἐπιλελησμένου τῆς ὑποθέ| σεως ἦν , τῇδέ . μοι περιγεγράφθω . βούλομαι δὲ δὴ καὶ συλλογίσασθαι τὰ εἰρημένα ἐξ ἀρχῆς καὶ δεῖξαι πάνθʼ , ὅσα ὑυπεσχόμην ἀρχόμενος τῆς θεωρίας τοῦ λεκτικοῦ τόπου , πεποιηκότα ἐμαυτόν .
Lemmas: 32 οὐδείς εἰμί , ὅς οὐ ὁμολογέω , εἰ μόνος ἔχω μέτριος αἴσθησις περί λόγος καί μήτε βάσκανος εἰμί μήτε δύσερις τις , τοσοῦτος διαφέρω ὁ ἄρτιος παρατίθημι λέξις ὁ πρότερος , ὅσος διαλλάσσω πολεμιστήριος μέν ὅπλον πομπευτήριος , ἀληθινός δέ ὄψις εἴδωλον , ἐν ἥλιος δέ καί πόνος τρέφω σῶμα ὁ σκιά καί ῥᾳστώνη διώκω . ὁ μέν γάρ οὐδείς ἔξω ὁ ἀμορφία ἐπιτηδεύω καί παρά οὗτος εἰμί αὐτός ὁ καλός ἐν ἀναληθής , ὁ δέ οὐδείς , ὅς τις οὐ ἐπί ὁ χρήσιμος καί ἀληθινός ἄγω . καί ἐγώ δοκέω τις οὐ ἄν ἁμαρτάνω ὁ μέν Πλάτων λέξις εἰκάζω ἀνθηρός χωρίον καταγωγή ἡδύς ἔχω καί τέρψις ἐφήμερος , ὁ δέ Δημοσθένης διάλεκτος εὔκαρπος καί πάμφορος γῆ καί οὔτε ὁ ἀναγκαῖος εἰς βίος οὔτε ὁ περισσός εἰς τέρψις σπανίζω . δύναμαι δέ ἄν , εἰ βούλομαι , καί ὁ κατά μέρος ἑκάτερος κατόρθωμα ἐξετάζω καί δείκνυμι , ὅσος κρατύς εἰμί ὁ Δημοσθένης λέξις ὁ Πλατωνικός οὐ μόνος κατά ὁ ἀληθινός καί πρός ἀγών ἐπιτήδειος ( οὗτος γάρ ὡς πρός οἶδα ὅμοιος ἅπας οὐδέ λόγος δέω οἴομαι ) , ἀλλά καί κατά ὁ τροπικός , περί ὅς μάλα δεινός ὁ Πλάτων εἰμί δοκέω , καί πολύς ἔχω ἀφορμή λόγος οὗτος μέν εἰς ἕτερος καιρός ἀναβάλλω ὁ θεωρία , εἴπερ περίειμι ἐγώ χρόνος · ἴδιος γάρ οὐ ὀκνέω περί αὐτός ἐκφέρω πραγματεία . νυνί δέ , ὅσος ἐν ὁ πάρειμι ἁρμόζω , λέγω . ἐπειδή δέ παρέρχομαι ἐγώ οὐ ἔνειμι Πλάτων , ὅς ὁ πρωτεῖον τις ἀπονέμω , κατατρίβω δέ ὁ λόγος περί εἷς οὗτος ὁ θεωρία ἐπιλανθάνομαι ὁ ὑποτίθημι σέως εἰμί , τῇδε . ἐγώ περιγράφω . βούλομαι δέ δή καί συλλογίζομαι ὁ λέγω ἐκ ἀρχή καί δείκνυμι πᾶς , ὅσος ὑπισχνέομαι ἄρχω ὁ θεωρία ὁ λεκτικός τόπος , ποιέω ἐμαυτοῦ .