dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 39
ἐν μὲν δὴ τοῖς ἐλαχίστοις τε καὶ στοιχειώδεσι μορίοις 39 τῆς λέξεως ταῦτα χαρακτηρικὰ τῆς πρώτης ἐστὶν ἁρμονίας , ἐν δὲ τοῖς καλουμένοις κώλοις , ἃ συντίθεται μὲν ἐκ τῶν ὀνομάτων , συμπληροῖ δὲ τὰς περιόδους , οὐ μόνον ταῦτα , ἀλλὰ καὶ ⟨ τὸ ⟩ τοὺς ῥυθμοὺς τοὺς καταμετροῦντας αὐτὰ μὴ τραπεινοὺς μηδὲ μαλθακοὺς μηδʼ ἀγεννεῖς εἶναι , ὑψηλοὺς δὲ καὶ ἀνδρώδεις καὶ μεγαλοπρεπεῖς . οὐ γὰρ δὴ φαῦλόν τι πρᾶγμα ῥυθμὸς ἐν λόγοις οὐδὲ προσθήκης τινὸς μοῖραν ἔχον οὐκ ἀναγκαίας , ἀλλʼ εἰ δεῖ τἀληθές , ὡς ἐμὴ δόξα , εἰπεῖν , ἀπάντων κυριώτατον τῶν γοητεύειν δυναμένων καὶ κηλεῖν τὰς ἀκοάς . πρὸς δὲ τοῖς ῥυθμοῖς καὶ τὸ τοὺς σχηματισμοὺς γενναίους εἶναι καὶ ἀξιωματικοὺς οὐ μόνον τοὺς κατὰ τὰς νοήσεις ἀλλὰ καὶ κατʼ αὐτὴν τὴν λέξιν συνισταμένους . ἐξαριθμεῖσθαι δὲ νῦν , ὅσα γένη σχηματισμῶν ἐστι τῶν τε κατωνομασμένων καὶ τῶν ἀκατονομάστων , καὶ τίσιν αὐτῶν ἡ τοιαύτη μάλιστα πέφυκεν ἁρμονία χαίρειν , οὐκ ἔχω καιρόν . ἔτι τῆς ἁρμονίας ταύτης οἰκεῖόν ἐστι καὶ τὸ τὰς περιόδους αὐτουργούς τινας εἶναι καὶ ἀφελεῖς καὶ μήτε συναπαρτιζούσας ἑαυταῖς τὸν νοῦν μήτε συμμεμετρημένας τῷ πνεύματι τοῦ λέγοντος μηδέ γε παραπληρώμασι τῶν ὀνομάτων οὐκ ἀναγκαίοις ὡς πρὸς τὴν ὑποκειμένην διάνοιαν χρωμένας μηδʼ εἰς θεατρικούς τινας καὶ γλαφυροὺς καταληγούσας ῥυθμούς . καθόλου δέ γε οὐδὲ ἀσπάζεται τὸ ἐμπερίοδον ἥδε ἡ σύνθεσις ὡς τὰ πολλά , ἀποιήτως δέ πως καὶ ἀφελῶς καὶ τὰ πλείω κομματικῶς κατεσκευάσθαι βούλεται , παράδειγμα ποιουμένη τὴν ἀκατάσκευον φύσιν . εἰ δέ ποτε ἀκολουθήσειεν τοῖς ἀνεπιτηδεύτως συντιθεμένοις κώλοις ἢ | περιόδοις ἢ βάσεσιν εἄρυθμος , τὸ συμβὰν ἐκ τῆς αὐτομάτου τύχης οὐκ ἀπωθεῖται . καὶ ταῦτα δʼ ἔτι τῆς ἀρχαίας καὶ αὐστηρᾶς ἁρμονίας ἐστὶ χαρακτηρικά · τὸ μήτε συνδέσμοις χρῆσθαι πολλοῖς μήτʼ ἄρθροις συνεχέσιν ἀλλʼ ἔστιν ὅτε καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐλάττοσιν , τὸ μὴ χρονίζειν ἐπὶ τῶν αὐτῶν πτώσεων τὸν λόγον ἀλλὰ θαμινὰ μεταπίπτειν , τὸ τῆς ἀκολουθίας τῶν προεξενεχθέντων ὑπεροπτικῶς ἔχειν τὴν φράσιν μηδὲ κατʼ ἄλληλα , τὸ περιττῶς καὶ ἰδίως καὶ μὴ κατὰ τὴν ὑπόληψιν ἢ βούλησιν τῶν πολλῶν συζεύγνυσθαι τὰ μόρια . καὶ παραδείγματα δὲ αὐτῆς ποιητῶν μὲν καὶ μελοποιῶν ἥ τʼ Αἰσχύλου λέξις ὀλίγου δεῖν πᾶσα καὶ ἡ Πινδάρου , χωρὶς ὅτι μὴ τὰ Παρθένεια καὶ εἴ τινα τούτοις ὁμοίας ἀπαιτεῖ κατασκευάς · διαφαίνεται δέ τις ὑμοία κἀν τούτοις | εὐγένεια καὶ σεμνότης ἁρμονίας τὸν ἀρχαῖον φυλάττουσα πίνον . συγγραφέων δὲ λαμπρότατός τε καὶ μάλιστα τῶν ἄλλων κατορθῶν περὶ ταύτην τὴν ἰδέαν Θουκυδίδης . εἰ δέ τῳ δοκεῖ μαρτυρίων ἔτι δεῖν τῷ λόγῳ , παρελθὼν τοὺς ποιητὰς ἐκ τῆς Θουκυδίδου λέξεως ταυτί Τούτου δὲ τοῦ πολέμου μῆκός τε μέγα προὔβη , παθήματά τε ξυνέβη γενέσθαι τῇ Ἑλλάδι πολλὰ οἷα οὐχ ἕτερα ἐν ἴσῳ χρόνῳ . οὕτε γὰρ πόλεις τοσαίδε ληφθεῖσαι ἠρημώθησαν αἳ μὲν ὑπὸ βαρβάρων , αἳ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἀντιπολεμούντων , εἰσὶ δὲ αἳ καὶ οἰκήτορας μετέβαλον ἁλισκόμεναι , οὔτε φυγαὶ τοσαίδε ἀνθρώπων καὶ φόνος ὃ μὲν κατʼ αὐτὸν τὸν πόλεμον , ὃ δὲ διὰ τὸ στασιάζειν . τά τε πρότερον ἀκοῇ μὲν λεγόμενα , ἔργῳ δὲ σπανιώτερον βεβαιούμενα οὐκ ἄπιστα κατέστη σεισμῶν τε πέρι , οἳ ἐπὶ πλεῖστον ἅμα μέρος γῆς καὶ ἰσχυρότατοι οἱ αὐτοὶ ἐπέσχον , ἡλίου τʼ ἐκλείψεις , | αἳ πυκνότεραι παρὰ τὰ ἐκ τοῦ πρὶν χρόνου μνημονευόμενα συνέβησαν , αὐχμοί τʼ ἔστιν παρʼ οἷς μεγάλοι καὶ ἀπʼ αὐτῶν καὶ λιμοὶ καὶ ἡ οὐχ ἥκιστα βλάψασα καὶ μέρος τι φθείρασα ἡ λοιμώδης νόσος.ʼ ἡ μὲν δὴ πρώτη τῶν ἁρμονιῶν ἡ γεννικὴ καὶ αὐστηρὰ καὶ μεγαλόφρων καὶ τὸ ἀρχαιοπρεπὲς διώκουσα τοιάδε τίς ἐστι κατὰ τὸν χαρακτῆρα .
Lemmas: ἐν μέν δή ὁ ἐλαχύς τε καί στοιχειώδης μόριον 39 ὁ λέξις οὗτος χαρακτηρικός ὁ πρῶτος εἰμί ἁρμονία , ἐν δέ ὁ καλέω κῶλον , ὅς συντίθημι μέν ἐκ ὁ ὄνομα , συμπληρόω δέ ὁ περίοδος , οὐ μόνος οὗτος , ἀλλά καί ⟨ ὁ ⟩ ὁ ῥυθμός ὁ καταμετρέω αὐτός μή τραπεινοος μηδέ μαλθακός μηδέ ἀγεννής εἰμί , ὑψηλός δέ καί ἀνδρώδης καί μεγαλοπρεπής . οὐ γάρ δή φαῦλος τις πρᾶγμα ῥυθμός ἐν λόγος οὐδέ προσθήκη τις μοῖρα ἔχω οὐ ἀναγκαῖος , ἀλλά εἰ δέω ἀληθής , ὡς ἐμός δόξα , λέγω , ἅπας κύριος ὁ γοητεύω δύναμαι καί κηλέω ὁ ἀκοή . πρός δέ ὁ ῥυθμός καί ὁ ὁ σχηματισμός γενναῖος εἰμί καί ἀξιωματικός οὐ μόνος ὁ κατά ὁ νόησις ἀλλά καί κατά αὐτός ὁ λέξις συνίστημι . ἐξαριθμέω δέ νῦν , ὅσος γένος σχηματισμός εἰμί ὁ τε κατονομάζω καί ὁ ἀκατονόμαστος , καί τίς αὐτός ὁ τοιοῦτος μάλα φύω ἁρμονία χαίρω , οὐ ἔχω καιρός . ἔτι ὁ ἁρμονία οὗτος οἰκεῖος εἰμί καί ὁ ὁ περίοδος αὐτουργός τις εἰμί καί ἀφελής καί μήτε συναπαρτίζω ἑαυτοῦ ὁ νόος μήτε συμμετρέω ὁ πνεῦμα ὁ λέγω μηδέ γε παραπλήρωμα ὁ ὄνομα οὐ ἀναγκαῖος ὡς πρός ὁ ὑπόκειμαι διάνοια χράω μηδέ εἰς θεατρικός τις καί γλαφυρός καταλήγω ῥυθμός . καθόλου δέ γε οὐδέ ἀσπάζομαι ὁ ἐμπερίοδος ὅδε ὁ σύνθεσις ὡς ὁ πολύς , ἀποίητος δέ πως καί ἀφελής καί ὁ πολύς κομματικός κατασκευάζω βούλομαι , παράδειγμα ποιέω ὁ ἀκατάσκευος φύσις . εἰ δέ ποτέ ἀκολουθέω ὁ ἀνεπιτήδευτος συντίθημι κῶλον ἤ | περίοδος ἤ βάσις ἄρρυθμος , ὁ συμβαίνω ἐκ ὁ αὐτόματος τύχη οὐ ἀπωθέω . καί οὗτος δέ ἔτι ὁ ἀρχαῖος καί αὐστηρός ἁρμονία εἰμί χαρακτηρικός · ὁ μήτε σύνδεσμος χράω πολύς μήτε ἄρθρον συνεχής ἀλλά εἰμί ὅτε καί ὁ ἀναγκαῖος ἐλαχύς , ὁ μή χρονίζω ἐπί ὁ αὐτός πτῶσις ὁ λόγος ἀλλά θαμινός μεταπίπτω , ὁ ὁ ἀκολουθία ὁ προεκφέρω ὑπεροπτικός ἔχω ὁ φράσις μηδέ κατά ἀλλήλων , ὁ περισσός καί ἴδιος καί μή κατά ὁ ὑπόληψις ἤ βούλησις ὁ πολύς συζεύγνυμι ὁ μόριον . καί παράδειγμα δέ αὐτός ποιητής μέν καί μελοποιός ὁ τε Αἰσχύλος λέξις ὀλίγος δέω πᾶς καί ὁ Πίνδαρος , χωρίς ὅτι μή ὁ Παρθένεια καί εἰ τις οὗτος ὅμοιος ἀπαιτέω κατασκευή · διαφαίνω δέ τις ὑμός ἐν οὗτος | εὐγένεια καί σεμνότης ἁρμονία ὁ ἀρχαῖος φυλάσσω πίνος . συγγραφεύς δέ λαμπρός τε καί μάλα ὁ ἄλλος κατορθόω περί οὗτος ὁ ἰδέα Θουκυδίδης . εἰ δέ τις δοκέω μαρτύριον ἔτι δέω ὁ λόγος , παρέρχομαι ὁ ποιητής ἐκ ὁ Θουκυδίδης λέξις οὗτος οὗτος δέ ὁ πόλεμος μῆκος τε μέγας προβαίνω , πάθημα τε συμβαίνω γίγνομαι ὁ Ἑλλάς πολύς οἷος οὐ ἕτερος ἐν ἴσος χρόνος . ἵημι γάρ πόλις τοσόσδε λαμβάνω ἐρημόω ὁ μέν ὑπό βάρβαρος , ὁ δέ ὑπό σφεῖς αὐτός ἀντιπολεμέω , εἰμί δέ ὅς καί οἰκήτωρ μεταβάλλω ἁλίσκομαι , οὔτε φυγή τοσόσδε ἄνθρωπος καί φόνος ὁ μέν κατά αὐτός ὁ πόλεμος , ὁ δέ διά ὁ στασιάζω . ὁ τε πρότερος ἀκοή μέν λέγω , ἔργον δέ σπάνιος βεβαιόω οὐ ἄπιστος καθίστημι σεισμός τε περί , ὅς ἐπί πολύς ἅμα μέρος γῆ καί ἰσχυρός ὁ αὐτός ἐπέχω , ἥλιος τε ἔκλειψις , | ὅς πυκνός παρά ὁ ἐκ ὁ πρίν χρόνος μνημονεύω συμβαίνω , αὐχμός τε εἰμί παρά ὅς μέγας καί ἀπό αὐτός καί λιμός καί ὁ οὐ ἦκα βλάπτω καί μέρος τις φθείρω ὁ λοιμώδης ὅνος ὁ μέν δή πρῶτος ὁ ἁρμονία ὁ γεννικός καί αὐστηρός καί μεγαλόφρων καί ὁ ἀρχαιοπρεπής διώκω τοιόσδε τις εἰμί κατά ὁ χαρακτήρ .