dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 12
12 αὕτη μὲν ἡ Ἀυσίου διήγησις ἐκ τοῦ κατὰ Τίσιδος λόγου . ἣν δὲ νῦν μέλλω λέγειν , Δημοσθένους ἐκ τοῦ κατὰ Κόνωνος , ἧς τὴν πραγματικὴν ὁμοιότητα ἐάσαντες τὴν ἐν τῆ λέξει σκοπῶμεν · ‘ Ἐξήλθομεν ἔτος τουτὶ τρίτον εἰς Πάνακτον φρουρὰς ἡμῖν προγρα φείσης . ἐσκήνωσαν οὖν οἱ υἱεῖς οἱ Κόνωνος τουτουὶ ἐγγὺς ἡμῶν , ὡς οὐκ ἂν ἐβουλόμην . ἡ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἔχθρα καὶ τὰ προσκρούματα ἐκεῖθεν ἡμῖν συνέβη · ἑξῆς δὲ ἀκούσεσθε . ἔπινον ἑκάστοτε οὗτοι τὴν ἡμέραν ὅλην , ἐπειδὴ τάχιστα ἀριστήσειαν , καὶ τοῦθ’ , ἕωσπερ ἦμεν ἐν τῇ φρουρᾷ , διετέλουν ποιοῦντες · ἡμεῖς δʼ , ὥσπερ ἐνθάδε εἰώθειμεν , οὕτω διήγομεν καὶ ἔξω . καὶ ἣν δειπνοποιεῖσθαι τοῖς ἄλλοις ὥραν συμβαίνοι , ταύτην ἂν οὐτοι ἐπαρμνουν ἥδη , τὰ μὲν πολλὰ εἰς τούς παῖδας τοὺς ἀκολούθους ἡμῶν , τελευτῶντες δὲ καὶ εἰς ἡμᾶς αὐτούς . φήσαντες γὰρ καπνίζειν αὐτούς ὀψοποιουμένους τοὺς παῖδας ἢ κακῶς λέγειν , ὅ τι τύχοιεν , ἔτυπτον καὶ τὰς ἀμίδας κατεσκεδάννυσαν καὶ προσεούρουν καὶ ἀσελγείας καὶ ὕβρεως οὐδʼ ὁτιοῦν ἀπέλειπον . ὁρῶντες δὲ ἡμεῖς ταῦτα καὶ λυπούμενοι τὸ μὲν πρῶτον ἀπεπεμψάμεθα · ὡς δʼ ἐχλεύαζον ἡμᾶς καὶ οὐκ ἐπαύοντο , τῷ στρατηγῷ τὸ πρᾶγμα εἴπομεν κοινῇ πάντες οἱ σύσσιτοι προσελθόντες , οὐδὲν ἐγὸὼ τῶν ἄλλων ἔξω . λοιδορηθέντος δὲ αὐτοῖς ἐκείνου καὶ κακίσαντος αὐτούς , οὐ μόνον περὶ ὧν εἰς ἡμᾶς ἠσέλγαινον ἀλλὰ καὶ περὶ ὧν ἐποίουν ὅλως ἐν τῷ στρατοπέδῳ , τοσούτου ἐδέησαν παύσασθαι ἢ αἰσχυνθῆναι , ὥστε , ἐπειδὴ θᾶττον συνεσκότασεν , εὐθὺς ὡς ἡμᾶς εἰσεπήδησαν ταύτῃ τῇ ἑσπέρᾳ . καὶ τὸ μὲν πρῶτον κακῶς ἔλεγον , ἔπειτα δὲ καὶ πληγὰς ἐνέτειναν ἐμοὶ καὶ τοσαύτην κραυγὴν καὶ θόρυβον περὶ τὴν σκηνὴν ἐποίησαν , ὥστε καὶ τὸν στρατηγὸν καὶ τοὺς ταξιάρχους ἐλθεῖν καὶ τῶν ἄλλων τινὰς στρατιωτῶν , οἳ διεκώλυσαν μηδὲν ἡμᾶς ἀνήκεστον παθεῖν μηδʼ αὐτοὺς ποιῆσαι παροινουμένους ὑπὸ τούτων . τοῦ δὲ πράγματος εἰς τοῦτο παρελθόντος , ὡς δεῦρο ἀνήλθομεν , ἦν ἡμῖν , οἶον εἰκός , ἐκ τούτων ὀργὴ καὶ ἔχθρα πρὸς ἀλλήλους . οὐ μὴν ἔγωγε ῥμην δεῖν οὕτε δίκην λαχεῖν αὐτοῖς οὔτε λόγον ποιεῖσθαι τῶν συμβάντων . ἀλλʼ ἐκεῖνʼ ἀπλῶς ἐγνώκειν τὸ λοιπὸν εὐλαβεῖσθαι καὶ φυλάττεσθαι μὴ πλησιάζειν ὡς τοὺς τοιούτους . πρῶτον μὲν οὖν , ὧν εἴρηκα , τούτων βούλομαι τὰς μαρτυρίας παρασχόμενος μετὰ ταῦτα , ὅσα ὑστὸ τούτου πέπονθα , ἐπιδεῖξαι , ἴνα εἰδῆτε , ὅτι ᾇ προσῆκε τοῖς τὸ πρῶτον ἁμαρτηθεῖσιν ἐπιτιμᾶν , οὗτος αὐτὸς πρὸς τούτοις πολλᾷ δεινότερα διαπέπρακται . — Μάρτυρες . — Ὧν μὲν τοίνυν οὐθένα ἄμην δεῖν λόγον ποιεῖσθαι , ταῦτά ἐστι . χρόνῳ δʼ ὕστερον οὐ πολλῷ περιπατοῦντος ὥσπερ εἰώ|θειν ἑσπέρας ἐν ἀγορὰ μου μετὰ Θνανοστράτου τοῦ Κοηφισέως τῶν ἡλικιωτῶν τινος παρέρχεται Κτησίας , ὁ υἱὸς ὁ τούτου μεθύων κατὰ τὸ Δεωκόριον ἐγγύς ἰὼιν Πυθοδώρου . κατιδὼν δὲ ἡμᾶς καὶ κραυγάσας καὶ διαλεχθείς τι πρὸς αὐτὸν οὕτως , ὡς ἂν μεθύων , ὥστε μὴ μαθεῖν , ὅ τι λέγει , παρῆλθε πρὸς Μελίτην ἄνω . ἔπινον δʼ ἄρα ἐνταῦθα παρὰ αμφίλῳ τῷ γναφεῖ Κόνων οὑτοσὶ θεόδωρός τις Ἀλκιβιάδης Στίνθαρος ὁ Εύβούλου Θεογένης ὁ Ἀνδρομένους πολλοί τινες , οὓς ἐξαναστήσας ὁ Κτησίας ἐπορεύετο εἰς τὴν ἀγοράν . καὶ ἡμῖν συμβαίνει ἀναστρέφουσιν ἐκ τοῦ Φερρεφαττίου καὶ περιπατοῦσι πάλιν κατʼ αὐτό πως τὸ Λεω|κόριον εἶναι , καὶ τούτοις περιτυγχάνομεν . ὡς δʼ ἀνεμίχθημεν , εἷς μὲν αὐτῶν ἀγνώς τις τῷ Φανοστράτῳ προσπίπτει καὶ κατεῖχεν ἐκεῖνον . Κόνων δὲ οὑτοσὶ καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ καὶ ὁ ᾿ Ανδρομένους υἱὸς ἐμοὶ περιπεσόντες τὸ μὲν πρῶτον ἐξέδυον , εἶτα ὑποσκελίσαντες καὶ ῥάξαντες εἰς τὸν βόρβορον οὕτω διέθηκαν ἐναλλόμενοι καὶ ὑβρίζοντες , ὥστε τὸ μὲν χεῖλος διακόψαι τοὺς δʼ ὀφθαλμοὺς συγκλεῖσαι . οὕτω δὲ κακῶς ἔχοντα κατέλιπον , ὥστε μήτε ἀναστῆναι μήτε φθέγξασθαι δύνασθαι . κείμενος δʼ αὐτῶν ἥκουον πολλὰ καὶ δεινὰ λεγόντων . καὶ τὰ μὲν ἄλλα βλασφημίας ἔχει τινάς , ἃς κἂν ὀνομάζειν ὀκνήσαιμι , ὃ δὲ τῆς ὕβρεώς ἐστι τῆς τούτου σημεῖον καὶ τεκμήριον , ὡς πᾶν τὸ πρᾶγμα ὑπὸ τούτου γενόμενον , τοῦθʼ ὑμῖν ἐρῶ · ᾖδεν γὰρ τοὺς ἀλεκτρυόνας μιμούμενος τοὺς νενικηκότας , οἳ δὲ κροτεῖν αὐτὸν ἠξίουν τοῖς ἀγκῶσιν ἀντὶ πτερύγων τὰς πλευράς.ʼ
Lemmas: 12 οὗτος μέν ὁ αυσιον διήγησις ἐκ ὁ κατά Τίσις λόγος . ὅς δέ νῦν μέλλω λέγω , Δημοσθένης ἐκ ὁ κατά Κόνων , ὅς ὁ πραγματικός ὁμοιότης ἐάω ὁ ἐν ὁ λέξις σκοπέω · ‘ ἐξέρχομαι ἔτος οὗτος τρίτος εἰς Πάνακτον φρουρά ἐγώ προγραω φείδομαι . σκηνόω οὖν ὁ υἱός ὁ Κόνων οὗτος ἐγγύς ἐγώ , ὡς οὐ ἄν βούλομαι . ὁ γάρ ἐκ ἀρχή ἔχθρα καί ὁ πρόσκρουμα ἐκεῖθεν ἐγώ συμβαίνω · ἑξῆς δέ ἀκούω . πίνω ἑκάστοτε οὗτος ὁ ἡμέρα ὅλος , ἐπειδή ταχύς ἀριστάω , καί οὗτος , ἕωσπερ εἰμί ἐν ὁ φρουρά , διατελέω ποιέω · ἐγώ δέ , ὥσπερ ἐνθάδε εἴωθα , οὕτως διάγω καί ἔξω . καί ὅς δειπνοποιέω ὁ ἄλλος ὥρα συμβαίνω , οὗτος ἄν οὗτος ἐπαρμνουν ἤδη , ὁ μέν πολύς εἰς ὁ παῖς ὁ ἀκόλουθος ἐγώ , τελευτάω δέ καί εἰς ἐγώ αὐτός . φημί γάρ καπνίζω αὐτός ὀψοποιέω ὁ παῖς ἤ κακός λέγω , ὅς τις τυγχάνω , τύπτω καί ὁ ἀμίς κατασκεδάννυμι καί προσουρέω καί ἀσέλγεια καί ὕβρις οὐδέ ὁστισοῦν ἀπολείπω . ὁράω δέ ἐγώ οὗτος καί λυπέω ὁ μέν πρῶτος ἀποπέμπω · ὡς δέ χλευάζω ἐγώ καί οὐ παύω , ὁ στρατηγός ὁ πρᾶγμα λέγω κοινῇ πᾶς ὁ σύσσιτος προσέρχομαι , οὐδείς γόος ὁ ἄλλος ἔξω . λοιδορέω δέ αὐτός ἐκεῖνος καί κακίζω αὐτός , οὐ μόνος περί ὅς εἰς ἐγώ ἀσελγαίνω ἀλλά καί περί ὅς ποιέω ὅλος ἐν ὁ στρατόπεδον , τοσοῦτος δέω παύω ἤ αἰσχύνω , ὥστε , ἐπειδή ταχύς συσκοτάζω , εὐθύς ὡς ἐγώ εἰσπηδάω οὗτος ὁ ἑσπέρα . καί ὁ μέν πρῶτος κακός λέγω , ἔπειτα δέ καί πληγή ἐντείνω ἐγώ καί τοσοῦτος κραυγή καί θόρυβος περί ὁ σκηνή ποιέω , ὥστε καί ὁ στρατηγός καί ὁ ταξίαρχος ἔρχομαι καί ὁ ἄλλος τις στρατιώτης , ὅς διακωλύω μηδείς ἐγώ ἀνήκεστος πάσχω μηδέ αὐτός ποιέω παροινέω ὑπό οὗτος . ὁ δέ πρᾶγμα εἰς οὗτος παρέρχομαι , ὡς δεῦρο ἀνέρχομαι , εἰμί ἐγώ , οἷος ἔοικα , ἐκ οὗτος ὀργή καί ἔχθρα πρός ἀλλήλων . οὐ μήν ἐγώ ῥμην δέω ἵημι δίκη λαγχάνω αὐτός οὔτε λόγος ποιέω ὁ συμβαίνω . ἀλλά ἐκεῖνος ἁπλῶς γιγνώσκω ὁ λοιπός εὐλαβέομαι καί φυλάσσω μή πλησιάζω ὡς ὁ τοιοῦτος . πρῶτος μέν οὖν , ὅς λέγω , οὗτος βούλομαι ὁ μαρτυρία παρέχω μετά οὗτος , ὅσος ὑστὸ οὗτος πάσχω , ἐπιδείκνυμι , ἵνα οἶδα , ὅτι ὅς προσήκω ὁ ὁ πρῶτος ἁμαρτάνω ἐπιτιμάω , οὗτος αὐτός πρός οὗτος πολύς δεινός διαπράσσω . — μάρτυς . — ὅς μέν τοίνυν οὐδείς ἄμη δέω λόγος ποιέω , οὗτος εἰμί . χρόνος δέ ὕστερον οὐ πολύς περιπατέω ὥσπερ εἴωθα ἑσπέρα ἐν ἀγορά ἐγώ μετά θνανοστρατος ὁ Κοηφισέως ὁ ἡλικιώτης τις παρέρχομαι Κτησίας , ὁ υἱός ὁ οὗτος μεθύω κατά ὁ Δεωκόριον ἐγγύς ἰών Πυθόδωρος . κατοράω δέ ἐγώ καί κραυγάζω καί διαλέγω τις πρός ἑαυτοῦ οὕτως , ὡς ἄν μεθύω , ὥστε μή μανθάνω , ὅς τις λέγω , παρέρχομαι πρός Μελίτη ἄνω . πίνω δέ ἄρα ἐνταῦθα παρά αμφίλῳ ὁ κναφεύς Κόνων οὗτος Θεόδωρος τις Ἀλκιβιάδης Στίνθαρος ὁ Εὔβουλος Θεογένης ὁ Ἀνδρομένης πολύς τις , ὅς ἐξανίστημι ὁ Κτησίας πορεύω εἰς ὁ ἀγορά . καί ἐγώ συμβαίνω ἀναστρέφω ἐκ ὁ Φερρεφάττιον καί περιπατέω πάλιν κατά αὐτός πως ὁ Λεω|κόριον εἰμί , καί οὗτος περιτυγχάνω . ὡς δέ ἀναμίσγω , εἷς μέν αὐτός ἀγνώς τις ὁ Φανόστρατος προσπίπτω καί κατέχω ἐκεῖνος . Κόνων δέ οὗτος καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ ᾿ Ἀνδρομένης υἱός ἐγώ περιπίπτω ὁ μέν πρῶτος ἐκδύω , εἶτα ὑποσκελίζω καί ἀράσσω εἰς ὁ βόρβορος οὕτως διατίθημι ἐνάλλομαι καί ὑβρίζω , ὥστε ὁ μέν χεῖλος διακόπτω ὁ δέ ὀφθαλμός συγκλείω . οὕτως δέ κακός ἔχω καταλείπω , ὥστε μήτε ἀνίστημι μήτε φθέγγομαι δύναμαι . κεῖμαι δέ αὐτός ἀκούω πολύς καί δεινός λέγω . καί ὁ μέν ἄλλος βλασφημία ἔχω τις , ὅς ἄν ὀνομάζω ὀκνέω , ὅς δέ ὁ ὕβρις εἰμί ὁ οὗτος σημεῖον καί τεκμήριον , ὡς πᾶς ὁ πρᾶγμα ὑπό οὗτος γίγνομαι , οὗτος σύ λέγω · ἀείδω γάρ ὁ ἀλεκτρυών μιμέομαι ὁ νικάω , ὁ δέ κροτέω αὐτός ἀξιόω ὁ ἀγκών ἀντί πτέρυξ ὁ πλευρά