dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 26
ἀκούσωμεν δὲ αὐτοῦ , πῶς λέγει · ‘Ἔργων γὰρ εὖ πραχθέντων λόγῳ καλῶς ῥηθέντι μνήμη καὶ κόσμος τοῖς πράξασι γίνεται παρὰ τῶν ἀκουσάντων.’ ἐνταῦθα τοῖς μὲν ἔργοις ὁ λόγος ἀντίκειται , τῷ δὲ πραχθῆναι τὸ ῥηθῆναι , μετωνόμασται δὲ ἀντὶ τοῦ εὖ τὸ καλῶς , παρισοῦται δὲ τὰ τρία μόρια τοῦ λόγου τοῖς τρισί . τοῦ δὲ ἀσφαλῶς βῆναι τὴν περίοδον ἕνεκα καὶ οὐθενὸς ἀναγκαίου , τέλος ἤδη τῆς διανοίας ἐχούσης , προσείληπται τὸ παρὰ τῶν ἀκουσάντων . ἆρά γε ὁμοίως ἡρμήνευται ὁ αὐτὸς νοῦς οὑτοσὶ τοῖς ποιηταῖς , οὓς περιφρονεῖ καὶ ἀπελαύνει τῆς πολιτείας ὁ φιλόσοφος , ἢ κάλλιον καὶ γενναιότερον ; ‘Πρέπει δ᾿ ἐσλοῖσιν ὑμνεῖσθαι καλλίσταις ἀοιδαῖς . τοῦτο γὰρ ἀθανάτοις τιμαῖσι ποτιψαύει μόνον · ῥηθὲν θνᾴσκει δὲ σιγαθὲν καλὸν ἔργον.’ Πίνδαρος τοῦτο πεποίηκεν εἰς Ἀλέξανδρον τὸν Μακεδόνα , περὶ τὰ μέλη καὶ τοὺς ῥυθμοὺς μᾶλλον ἢ περὶ τὴν λέξιν ἐσπουδακώς . Πλάτων δέ , ὃς ἐπαγγέλλεται σοφίαν , τρυφεροῖς καλλωπίζει καὶ περιέργοις σχήμασι τὴν φράσιν . καὶ οὔπω τοῦθʼ κανόν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ μετ᾿ αὐτὴν περιόδῳ τὰ αὐτὰ ποιῶν φανήσεται . φησὶ γάρ · Δεῖ δὴ τοιούτου τινὸς λόγου , ὅστις τοὺς μὲν τετελευτηκότας ἱκανῶς ἐπαινέσει , τοῖς δὲ ζῶσιν εὐμενῶς παραινέσει.᾿ οὐκοῦν ἐπίρρημα ἐπιρρήματι ἀντιπαράκειται καὶ ῥήματι ῥῆμα , τὸ μὲν ἱκανῶς τῷ εὐμενῶς , τῷ δʼ ἐπαινέσει τὸ παραινέσει , καὶ ταῦτα πάρισα · οὐ Λικύμνιοι ταῦτ᾿ εἰσὶν οὐδʼ Ἀγάθωνες οἱ λέγοντες ‘ὕβριν ἤ κύπριν μισθῷ ποθὲν ἢ μόχθον πατρίδων,ʼ ἀλλʼ ὁ δαιμόνιος ἑρμηνεῦσοι Πλάτων . καὶ οὐ τοῖς σχήμασιν ἐπιτιμῶ · φέρει γάρ ποτε καὶ ταῦτα τοῖς λόγοις ὥραν . οὗ χάριν οὐ ψέγω οὐδʼ αὐτὴν τὴν ἐπιτήδευσιν αὐτῶν καὶ τὴν ἀκαιρίαν μόνην μέμφομαι καὶ μάλιστα ὅταν ὑπὸ τοιούτου γίνηται ἀνδρός , ᾧ κανόνι ὀρθοεπείας χρήσασθαι ἀξιοῦμεν . ἐν γὰρ δὴ τῷ αὐτῷ λόγῳ τούτῳ κἀκεῖνά ἐστιν · Ὧν δʼ οὔτε ποιητής πω δόξαν ἀξίαν ἐπʼ ἀξίοις λαβὼν ἔχει,ʼ καὶ αὖθις · ‘Τειχισαμένη καὶ ναυπηγησαμένη , ἐκδεξαμένη τὸν πόλεμον,ʼ καὶ ἔτι · Ὧν ἕνεκα καὶ πρῶτον καὶ ὕστατον καὶ διὰ παντὸς πᾶσαν πάντως προθυμίαν πειρᾶσθε ἔχειν,ʼ καὶ πάλιν · ‘Φέροντες μὲν τὰς συμφορὰς ἀνδρείως δόξουσι τῷ ὄντι ἀνδρείων παίδων πατέρες εἶναι,ʼ κἀκεῖνά γε ἔτι · ‘Τοὺς μὲν παιδεύοντες κοσμίως , τοὺς δὲ γηροτροφοῦντες ἀξίως,ʼ καὶ πάλιν που · ‘Καὶ αὐτὸς δέομαι ὑυπὲρ ἐκείνων , τῶν μὲν μιμεῖσθαι τοὺς ἑαυτῶν , τῶν δὲ καρτερεῖν ὑπὲρ ἑαυτῶν,ʼ καὶ ταυτί · ʼΠολιτεία γὰρ ἀνθρώπων τροφή ʼστι καὶ ἡ μὲν ἀγαθὴ ἀγαθῶν , μὴ καλὴ δὲ κακῶν.ʼ κἀκεῖνα δʼ ἔτι · ‘Νικήσαντες μὲν τοὺς πολεμίους , λυσάμενοι δὲ τοὺς φιλίους , ἀναξίου τύχης τυχόντες.ʼ πολύς ἐστι τῶν τοιούτων σχημάτων ὄχλος δἰ ὅλου τοῦ ἐπιταφίου . ἀλλʼ ἐάσας τὸ περὶ τούτων ἀκριβολογεῖν ἐπʼ ἐκεῖνά τʼ ἐλεύσομαι καί μοι πάνυ μὲν αἰδουμένῳ καὶ ὀκνοῦντι εἰπεῖν , ὅμως δʼ εἰρήσεται , ὅτι παχύτητος καὶ ἀδυνασίας ἔδοξεν εἶναι μηνύματʼ αὐτά .
Lemmas: ἀκούω δέ αὐτός , πῶς λέγω · Ἔργων γάρ εὖ πράσσω λόγος καλός λέγω μνήμη καί κόσμος ὁ πράσσω γίγνομαι παρά ὁ ἀκούω ἐνταῦθα ὁ μέν ἔργον ὁ λόγος ἀντίκειμαι , ὁ δέ πράσσω ὁ λέγω , μετονομάζω δέ ἀντί ὁ εὖ ὁ καλός , παρισόω δέ ὁ τρεῖς μόριον ὁ λόγος ὁ τρεῖς . ὁ δέ ἀσφαλής βαίνω ὁ περίοδος ἕνεκα καί οὐδείς ἀναγκαῖος , τέλος ἤδη ὁ διάνοια ἔχω , προσλαμβάνω ὁ παρά ὁ ἀκούω . ἆρα γε ὅμοιος ἑρμηνεύω ὁ αὐτός νόος οὗτος ὁ ποιητής , ὅς περιφρονέω καί ἀπελαύνω ὁ πολιτεία ὁ φιλόσοφος , ἤ καλός καί γενναῖος ; Πρέπω δέ ἐσθλός ὑμνέω καλός ἀοιδή . οὗτος γάρ ἀθάνατος τιμή προσψαύω μόνος · λέγω θνῄσκω δέ σιγάω καλός ἔργω Πίνδαρος οὗτος ποιέω εἰς Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών , περί ὁ μέλος καί ὁ ῥυθμός μάλα ἤ περί ὁ λέξις σπουδάζω . Πλάτων δέ , ὅς ἐπαγγέλλω σοφία , τρυφερός καλλωπίζω καί περίεργος σχῆμα ὁ φράσις . καί οὔπω οὗτος καίνω , ἀλλά καί ἐν ὁ μετά αὐτός περίοδος ὁ αὐτός ποιέω φαίνω . φημί γάρ · δέω δή τοιοῦτος τις λόγος , ὅστις ὁ μέν τελευτάω ἱκανός ἐπαινέω , ὁ δέ ζάω εὐμενής παραινέω οὐκοῦν ἐπίρρημα ἐπίρρημα ἀντιπαράκειμαι καί ῥῆμα ῥῆμα , ὁ μέν ἱκανός ὁ εὐμενής , ὁ δέ ἐπαινέω ὁ παραίνεσις , καί οὗτος παρίζω · οὐ Λικύμνιος οὗτος εἰμί οὐδέ Ἀγάθων ὁ λέγω ὕβρις ἤ κύπρις μισθός ποθεν ἤ μόχθος πατρίς ἀλλά ὁ δαιμόνιος ἑρμηνεύω Πλάτων . καί οὐ ὁ σχῆμα ἐπιτιμάω · φέρω γάρ ποτέ καί οὗτος ὁ λόγος ὥρα . ὅς χάριν οὐ ψέγω οὐδέ αὐτός ὁ ἐπιτήδευσις αὐτός καί ὁ ἀκαιρία μόνος μέμφομαι καί μάλα ὅταν ὑπό τοιοῦτος γίγνομαι ἀνήρ , ὅς κανών ὀρθοέπεια χράω ἀξιόω . ἐν γάρ δή ὁ αὐτός λόγος οὗτος ἐκεῖνος εἰμί · ὅς δέ οὔτε ποιητής πω δόξα ἄξιος ἐπί ἄξιος λαμβάνω ἔχω καί αὖθις · Τειχίζω καί ναυπηγέω , ἐκδέχομαι ὁ πόλεμος καί ἔτι · ὅς ἕνεκα καί πρῶτος καί ὕστερος καί διά πᾶς πᾶς πάντως προθυμία πειράω ἔχω καί πάλιν · Φέρων μέν ὁ συμφορά ἀνδρεῖος δοκέω ὁ εἰμί ἀνδρεῖος παῖς πατήρ εἶναι ἐκεῖνος γε ἔτι · ‘Τοὺς μέν παιδεύω κόσμιος , ὁ δέ γηροτροφέω ἀΐσσω καί πάλιν που · Κία αὐτός δέω υἱός ἐκεῖνος , ὁ μέν μιμέομαι ὁ ἑαυτοῦ , ὁ δέ καρτερέω ὑπέρ αὐτός καί οὗτος · Πολιτεία γάρ ἄνθρωπος τροφή εἰμί καί ὁ μέν ἀγαθός ἀγαθός , μή καλός δέ κακός ἐκεῖνος δέ ἔτι · Νικάω μέν ὁ πολέμιος , λύω δέ ὁ φίλιος , ἀνάξιος τύχη τυγχάνω πολύς εἰμί ὁ τοιοῦτος σχῆμα ὄχλος διά ὅλος ὁ ἐπιτάφιος . ἀλλά ἐάω ὁ περί οὗτος ἀκριβολογέω ἐπί ἐκεῖνος τε ἔρχομαι καί ἐγώ πάνυ μέν αἰδέομαι καί ὀκνέω λέγω , ὅμως δέ λέγω , ὅτι παχύτης καί ἀδυνασία δοκέω εἰμί μήνυμα αὐτός .