dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 5
ἡ δὲ δὴ Πλατωνικὴ διάλεκτος βούλεται μὲν εἶναι καὶ αὐτὴ μῖγμα ἑκατέρων τῶν χαρακτήρων , τοῦ | τε ὑψηλοῦ καὶ ἰσχνοῦ , καθάπερ εἴρηταί μοι πρότερον , πέφυκε δʼ οὐχ ὁμοίως πρὸς ἀμφοτέρους τοὺς χαρακτῆρας εὐτυχής . ὅταν μὲν οὖν τὴν ἰσχνὴν καὶ ἀφελῆ καὶ ἀποίητον ἐπιτηδεύῃ φράσιν , ἐκτόπως ἡδεῖά ἐστι . καὶ φιλάνθρωπος . καθαρὰ γὰρ ἀποχρώντως γίνεται καὶ διαυγής , ὥσπερ τὰ διαφανέστατα τῶν ναμάτων , ἀκριβής τε καὶ λεπτὴ παῤ ἡντινοῦν ἑτέραν τῶν τὴν αὐτὴν διάλεκτον εἰργασμένων . τήν τε κοινότητα διώκει τῶν ὀνομάτων καὶ τὴν σαφήνειαν ἀσκεῖ , πάσης ὑπεριδοῦσα κατασκευῆς ἐπιθέτου . ὅ τε πίνος αὐτῇ ὁ τῆς ἀρχαιότητος ἠρέμα καὶ λεληθότως ἐπιτρέχει χλοερόν τέ τι καὶ τεθηλὸς καὶ μεστὸν ὥρας ἄνθος ἀναδίδωσι . καὶ ὥσπερ ἀπὸ τῶν εὐωδεστάτων λειμώνων οὖρά τις ἡδεῖα ἐξ αὐτῆς φέρεται . καὶ οὔτε τὸ λιγυρὸν ἔοικεν ἐμφαίνειν λάλον οὔτε τὸ κομψὸν θεατρικόν . ὅταν δὲ εἰς τὴν περιττολογίαν καὶ τὸ καλλιεπεῖν , ὃ πολλάκις εἴωθε ποιεῖν , ἄμετρον ὁρμὴν λάβῃ , πολλῷ χείρων ἑαυτῆς γίνεται · καὶ γὰρ ἀηδεστέρα καὶ κάκιον ἑλληνίζουσα καὶ παχυτέρα φαίνεται μελαίνει τε τὸ σαφὲς καὶ ζόφῳ ποιεῖ παραπλήσιον ἕλκει τε μακρὸν ἀποτείνασα τὸν νοῦν , συστρέψαι δέον ἐν ὀνόμασιν ὀλίγοις . ἐκχεῖται δʼ εἰς ἀπειροκάλους περιφράσεις πλοῦτον ὀνομάτων ἐπιδεικνυμένη κενόν , ὑπεριδοῦσά τε τῶν κυρίων καὶ ἐν τῇ κοινῇ χρήσει κειμένων τὰ πεποιημένα ζητεῖ καὶ ξένα καὶ ἀρχαιοπρεπῆ . μάλιστα δὲ χειμάζεται περὶ τὴν τροπικὴν φράσιν , πολλὴ μὲν ἐν τοῖς ἐπιθέτοις , ἄκαιρος δʼ ἐν ταῖς μετωνυμίαις , σκληρὰ δὲ καὶ οὐ σῴζουσα τὴν ἀναλογίαν ἐν ταῖς μεταφοραῖς . ἀλληγορίας τε περιβάλλεται πολλὰς καὶ μακράς , οὔτε μέτρον ἐχούσας οὔτε καιρόν . σχήμασί τε ποιητικοῖς ἐσχάτην προσβάλλουσιν ἀηδίαν καὶ μάλιστα τοῖς Γοργιείοις ἀκαίρως καὶ μειρακιωδῶς ἐναβρύνεται . καὶ πολὺς ὁ τελέτης ἐν τοῖς τοιούτοις παῤ αὐτῷ , ὡς καὶ Δημήτριος ὁ Φαληρεὺς εἴρηκέ που καὶ ἄλλοι συχνοὶ πρότερον . οὐ γὰρ ἐμὸς ὁ μῦθος .
Lemmas: ὁ δέ δή Πλατωνικός διάλεκτος βούλομαι μέν εἰμί καί αὐτός μῖγμα ἑκάτερος ὁ χαρακτήρ , ὁ | τε ὑψηλός καί ἰσχνός , καθά λέγω ἐγώ πρότερος , φύω δέ οὐ ὅμοιος πρός ἀμφότερος ὁ χαρακτήρ εὐτυχής . ὅταν μέν οὖν ὁ ἰσχνός καί ἀφελής καί ἀποίητος ἐπιτηδεύω φράσις , ἔκτοπος ἡδύς εἰμί . καί φιλάνθρωπος . καθαρός γάρ ἀποχρώντως γίγνομαι καί διαυγής , ὥσπερ ὁ διαφανής ὁ νᾶμα , ἀκριβής τε καί λεπτός παρά ὅστις ἕτερος ὁ ὁ αὐτός διάλεκτος ἐργάζομαι . ὁ τε κοινότης διώκω ὁ ὄνομα καί ὁ σαφήνεια ἀσκέω , πᾶς ὑπεριδέω κατασκευή ἐπίθετος . ὁ τε πίνος αὐτός ὁ ὁ ἀρχαιότης ἠρέμα καί λεληθότως ἐπιτρέχω χλωρός τε τις καί θάλλω καί μεστός ὥρα ἄνθος ἀναδίδωμι . καί ὥσπερ ἀπό ὁ εὐώδης λειμών οὖρον τις ἡδύς ἐκ αὐτός φέρω . καί οὔτε ὁ λιγυρός ἔοικα ἐμφαίνω λάλος οὔτε ὁ κομψός θεατρικός . ὅταν δέ εἰς ὁ περισσολογία καί ὁ καλλιεπέω , ὅς πολλάκις εἴωθα ποιέω , ἄμετρος ὁρμή λαμβάνω , πολύς κακός ἑαυτοῦ γίγνομαι · καί γάρ ἀηδής καί κακός ἑλληνίζω καί παχύς φαίνω μελαίνω τε ὁ σαφής καί ζόφος ποιέω παραπλήσιος ἕλκω τε μακρός ἀποτείνω ὁ νόος , συστρέφω δέω ἐν ὄνομα ὀλίγος . ἐκχέω δέ εἰς ἀπειρόκαλος περίφρασις πλοῦτος ὄνομα ἐπιδείκνυμι κενός , ὑπεριδέω τε ὁ κύριος καί ἐν ὁ κοινός χρῆσις κεῖμαι ὁ ποιέω ζητέω καί ξένος καί ἀρχαιοπρεπής . μάλα δέ χειμάζω περί ὁ τροπικός φράσις , πολύς μέν ἐν ὁ ἐπίθετος , ἄκαιρος δέ ἐν ὁ μετωνυμία , σκληρός δέ καί οὐ σῴζω ὁ ἀναλογία ἐν ὁ μεταφορά . ἀλληγορία τε περιβάλλω πολύς καί μακρός , οὔτε μέτρον ἔχω οὔτε καιρός . σχῆμα τε ποιητικός ἔσχατος προσβάλλω ἀηδία καί μάλα ὁ Γοργίειος ἄκαιρος καί μειρακιώδης ἐναβρύνομαι . καί πολύς ὁ τελέτης ἐν ὁ τοιοῦτος παρά αὐτός , ὡς καί Δημήτριος ὁ Φαληρεύς λέγω που καί ἄλλος συχνός πρότερος . οὐ γάρ ἐμός ὁ μῦθος .