dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 7
7 παράδειγμα δὲ ποιοῦμαι τῆς γε ὑψηλῆς λέξεως ἐξ ἑνὸς βυβλίου τῶν πάνυ περιβοήτων , ἐν ᾧ τοὺς ἐρωτικούς διατίθεται λόγους ὁ Σωκράτης πρὸς ἕνα τῶν γνωρίμων Φαῖδρον , ἀφʼ οὗ τὴν ἐπιγραφὴν εἴληφε τὸ βυβλίον . ἐν γὰρ δὴ τῷ συγγράμματι τούτῳ πολλὴν μὲν ὥραν ἔχει καὶ χαρίτων ἐστὶ μεστὰ τὰ πρῶτα ταυτί · ‘Ὦ φίλε Φαῖδρε , ποῖ δὴ καὶ πόθεν ; Παρὰ Λυσίου , ὦ Σώκρατες , τοῦ Κεφάλου . πορεύομαι δὴ πρὸς περίπατον ἔξω τείχους . συχνὸν γὰρ ἐκεῖ διέτριψα χρόνον καθήμενος ἐξ ἑωθινοῦ’ μέχρι τῆς ἀναγνώσεως τοῦ Λυσιακοῦ λόγου καὶ μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν ἕως τινός . εἶθʼ , ὥσπερ ἐξ ἀέρος εὐδίου καὶ σταθεροῦ πολὺς ἄνεμος καταρραγείς , ταράττει τὸ καθαρὸν τῆς φράσεως ἐς ποιητικὴν ἐκφέρων ἀπειροκαλίαν , ἐνθένδʼ ἀρξάμενος · ‘Ἄγετε δή , Μοῦσαι , εἴτε διʼ ᾠδῆς εἶδος λίγειαι εἴτε διὰ γένος τὸ Λιγύων μουσικὸν ταύτην ἔσχετε τὴν ἐπωνυμίαν , | ξύμ μοι λάβεσθε τοῦ μύθου.ʼ ὅτι δὲ ψόφοι ταῦτʼ εἰσὶ καὶ διθύραμβοι , κόμπον ὀνομάτων πολὺν νοῦν δὲ ὀλίγον ἔχοντες , αὐτὸς ἐρεῖ . διεξιὼν γάρ , ἀφʼ ἧς αἰτίας ἕρως ἐτέθη τῷ πάθει τοὔνομα , καὶ τῇδε χρησάμενος · ‘Ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξης ἐπὶ τἀγαθὸν ὁρμώσης κρατήσασα ἐπιθυμία , πρὸς ἡδονὴν ἄγουσα κάλλους καὶ τῶν ἑαυτῆς συγγενῶν ἐπιθυμιῶν , ἐπὶ σωμάτων κάλλος ἐρρωμένως ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγὴ ἀπʼ αὐτῆς τῆς ῥώμης ἐπωνυμίαν λαβοῦσα ἔρως ἐκλήθηʼ καὶ τοσαύτην ἐκμηκύνας περίφρασιν ὀλίγοις τοῖς ὀνόμασι δυναμένου περιληφθῆναι πράγματος ἐπιλαμβάνεται τῆς ἀκαιρίας τῆς αὐτὸς αὐτοῦ καί φησι · ‘Σιγῇ τοίνυν μου ἄκουε . τῷ ὄντι γὰρ θεῖος εἶναι ἔοικεν ὁ τόπος . ὥστʼ ἐὰν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος γένωμαι προἰόντος τοῦ λόγου , | μὴ θαυμάσῃς . τὰ νῦν γὰρ οὐκέ τι πόρρω διθυράμβων τινῶν φθέγγομαι.ʼ τάδʼ οὐχ ὑ πʼ ἄλλων , ἀλλὰ τοῖς αὑτῶν λόγοις ἁλισκόμεσθα κατὰ τὴν τραγῳδί αν , δαιμονιώτατε Πλάτων , διθυράμβων ψόφους καὶ λήρους ἠγαπηκότες . ἃ δʼ ἐν τῇ παλινῳδίᾳ τὸν ἔρωτα ἀφοσιούμενος αὖθις ὁ Σωκράτης εἴρηκεν ἐνθένδε ἀρξάμενος · ‘Ὁ μὲν δὴ μέγας ἡγεμὼν ἐν οὐρανῷ Ζεὺς ἐλαύνων πτηνὸν ἅρμα , πρῶτος πορεύεται διακοσμῶν πάντα καὶ ἐπιμελούμενος . τῷ δʼ ἕπεται στρατιὰ θεῶν καὶ δαιμόνων κατὰ ἕνδεκα μέρη κεκοσμημένη . μένει γὰρ Ἑστία ἐν θεῶν οἴκῳ μόνη . τῶν δʼ ἄλλων , ὅσοι ἐν τῷ τῶν δώδεκα θεῶν ἀριθμῷ τεταγμένοι θεοὶ ἄρχοντες ἡγοῦνται κατὰ τάξιν , ἣν ἕκαστος ἐτάχθη , πολλαὶ μὲν οὖν καὶ μακάριαι θέαι τε καὶ ἔξοδοι ἐντὸς οὐρανοῦ , ἃς θεῶν γένος εὐδαιμόνων ἐπιστρέφεται , πράττων ἕκαστος διʼ αὑτοῦ τὰ αὐτῶν . ἕπεται δʼ | αἰεὶ ὁ θέλων τε καὶ δυνάμενος · φθόνος γὰρ ἔξω θείου χοροῦ ἵσταται.ʼ ταῦτα καὶ τὰ ὅμοια τούτοις , ἃ πολλά ἐστιν , εἰ λάβοι μέλη καὶ ῥυθμοὺς ὥσπερ οἱ διθύραμβοι καὶ τὰ ὑπορχήματα , τοῖς Πινδάρου ποιήμασιν ἐοικέναι δόξειεν ἂν τοῖς εἰς τὸν ἥλιον εἰρημένοις , ὥς γʼ ἐμοὶ φαίνεται · ‘Ἀκτὶς ἀελίου , τί πολύσκοπʼ ἐμήσω θοῶν μ|ᾶτερ ὀμμάτων ; ἄστρον ὑπέρτατον , ἐν ἁμέρᾳ κλεπτόμενον ἔθηκας ἀμάχανον ἰσχὺν πτανὸν ἀνδράσι καὶ σοφίας ὁδόν , ἐπίσκοτον ἀτραπὸν ἐσσυμένα . ἐλαύνεις τι νεώτερον ἢ πάρος ; ἀλλά σε πρὸς Διὸς ἱπποσόα θοάς , ἱκετεύω , ἀπήμονα ἐς οἶμον τινὰ τράποιο Θήβαις , ὦ πότνια , πάγκοινον τέρας . πολέμου δʼ εἰ σᾶμα φέρεις τινὸς ἢ καρποῦ φθίσιν ἢ νιφετοῦ σθένος ὑπέρφατον ἢ στάσιν οὐλομέναν ἢ πόντου κενεῶσιν ἀμ πέδον ἢ παγετὸν χθονὸς ἢ νότιον θέρος ὕδατι ζακότῳ διερὸν ἢ γαῖαν κατακλύσαισα θήσεις ἀνδρῶν νέον ἐξ ἀρχᾶς γένος , ὀλοφὺ| ρομαι οὐ δὲν ὅ,τι πάντων μέτα πείσομαι᾿ . κἀνταῦθα οὐ κ ἄκαιρος ἡ ἀλ ληγορία , ὡς παρὰ Πλάτωνι .
Lemmas: 7 παράδειγμα δέ ποιέω ὁ γε ὑψηλός λέξις ἐκ εἷς βιβλίον ὁ πάνυ περιβόητος , ἐν ὅς ὁ ἐρωτικός διατίθημι λόγος ὁ Σωκράτης πρός εἷς ὁ γνώριμος Φαῖδρος , ἀπό ὅς ὁ ἐπιγραφή λαμβάνω ὁ βιβλίον . ἐν γάρ δή ὁ σύγγραμμα οὗτος πολύς μέν ὥρα ἔχω καί χάρις εἰμί μεστός ὁ πρῶτος οὗτος · Ὦ φίλος Φαῖδρος , ποῖ δή καί πόθεν ; παρά Λύσιος , ὦ Σωκράτης , ὁ Κέφαλος . πορεύω δή πρός περίπατος ἔξω τεῖχος . συχνός γάρ ἐκεῖ διατρίβω χρόνος κάθημαι ἐκ ἑωθινός μέχρι ὁ ἀνάγνωσις ὁ Λυσιακός λόγος καί μετά ὁ ἀνάγνωσις ἕως τις . εἶτα , ὥσπερ ἐκ ἀήρ εὔδιος καί σταθερός πολύς ἄνεμος καταράσσω , ταράσσω ὁ καθαρός ὁ φράσις εἰς ποιητικός ἐκφέρω ἀπειροκαλία , ἐνθένδε ἄρχω · Ἄγω δή , Μοῦσα , εἴτε διά ἀοιδή εἶδος λιγύς εἴτε διά γένος ὁ Λίγυες μουσικός οὗτος ἔχω ὁ ἐπωνυμία , | ξύν ἐγώ λαμβάνω ὁ μύθος ὅτι δέ ψόφος οὗτος εἰμί καί διθύραμβος , κόμπος ὄνομα πολύς νόος δέ ὀλίγος ἔχω , αὐτός λέγω . διεξέρχομαι γάρ , ἀπό ὅς αἰτία ἔρως τίθημι ὁ πάθος ὄνομα , καί ὅδε χράω · Ἡ γάρ ἄνευ λόγος δόξα ἐπί ἀγαθός ὁρμάω κρατέω ἐπιθυμία , πρός ἡδονή ἄγω κάλλος καί ὁ ἑαυτοῦ συγγενής ἐπιθυμία , ἐπί σῶμα κάλλος ἐρρωμένος ῥώννυμι νικάω ἀγωγή ἀπό αὐτός ὁ ῥώμη ἐπωνυμία λαμβάνω ἔρως καλέω καί τοσοῦτος ἐκμηκύνω περίφρασις ὀλίγος ὁ ὄνομα δύναμαι περιλαμβάνω πρᾶγμα ἐπιλαμβάνω ὁ ἀκαιρία ὁ αὐτός αὐτός καί φημί · Σιγή τοίνυν ἐγώ ἀκούω . ὁ εἰμί γάρ θεῖος εἰμί ἔοικα ὁ τόπος . ὥστε ἐάν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος γίγνομαι προέρχομαι ὁ λόγος , | μή θαυμάζω . ὁ νῦν γάρ οὔκω τίς πρόσω διθύραμβος τις φθέγγομαι ὅδε οὐ ὑ ἐπί ἄλλος , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἁλίσκομαι κατά ὁ τραγῳδί α , δαιμόνιος Πλάτων , διθύραμβος ψόφος καί λῆρος ἀγαπάω . ὅς δέ ἐν ὁ παλινῳδία ὁ ἔρως ἀφοσιόω αὖθις ὁ Σωκράτης λέγω ἐνθένδε ἄρχω · Ὁ μέν δή μέγας ἡγεμών ἐν οὐρανός Ζεύς ἐλαύνω πτηνός ἅρμα , πρῶτος πορεύω διακοσμέω πᾶς καί ἐπιμελέομαι . ὁ δέ ἕπομαι στρατιά θεός καί δαίμων κατά ἕνδεκα μέρος κοσμέω . μένω γάρ Ἑστία ἐν θεός οἶκος μόνος . ὁ δέ ἄλλος , ὅσος ἐν ὁ ὁ δώδεκα θεός ἀριθμός τάσσω θεός ἄρχω ἡγέομαι κατά τάξις , ὅς ἕκαστος τάσσω , πολύς μέν οὖν καί μακάριος θέα τε καί ἔξοδος ἐντός οὐρανός , ὅς θεός γένος εὐδαίμων ἐπιστρέφω , πράσσω ἕκαστος διά ἑαυτοῦ ὁ αὐτός . ἕπομαι δέ | ἀεί ὁ ἐθέλω τε καί δύναμαι · φθόνος γάρ ἔξω θεῖος χορός ἵστημι οὗτος καί ὁ ὅμοιος οὗτος , ὅς πολύς εἰμί , εἰ λαμβάνω μέλος καί ῥυθμός ὥσπερ ὁ διθύραμβος καί ὁ ὑπόρχημα , ὁ Πίνδαρος ποίημα ἔοικα δοκέω ἄν ὁ εἰς ὁ ἥλιος λέγω , ὡς γε ἐγώ φαίνω · Ἀκτίς ἥλιος , τίς πολύσκοπος μήδομαι θοός μ|ᾶτερ ὄμμα ; ἄστρον ὑπέρ , ἐν ἡμέρα κλέπτω τίθημι ἀμήχανος ἰσχύς πτηνός ἀνήρ καί σοφία ὁδός , ἐπίσκοτος ἀτραπός σεύω . ἐλαύνω τις νέος ἤ πάρος ; ἀλλά σύ πρός Ζεύς ἱπποσόας θοός , ἱκετεύω , ἀπήμων εἰς οἶμος τις τρέπω Θῆβαι , ὦ πότνια , πάγκοινος τέρας . πόλεμος δέ εἰ σῆμα φέρω τις ἤ καρπός φθίσις ἤ νιφετός σθένος ὑπέρφατος ἤ στάσις οὐλόμενος ἤ πόντος κενεών ἀν πέδον ἤ παγετός χθών ἤ νότιος θέρος ὕδωρ ζάκοτος διερός ἤ γῆ κατακλύζω τίθημι ἀνήρ νέος ἐκ ἀρχή γένος , ὀλοφὺ| ρομαι οὐ δέν ὅστις πᾶς μετά πείθω . ἐνταῦθα οὐ κ ἄκαιρος ὁ ἀλ ληγοριον , ὡς παρά Πλάτων .