dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 33
33 ἡ πρόθεσις ἦν μοι καὶ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λόγου , κρατίστη λέξει καὶ πρὸς ἅπασαν ἀνθρώπου φύσιν ἡρμοσμένη μετριώτατα Δημοσθένη κεχρημένον ἐπιδεῖξαι , καὶ τοῦτό γε συνάγειν ἐπειρώμην οὐκ ἐξ αὐτῆς ἐκείνης μόνης τὰς πίστεις διδούς ( ᾔδειν γὰρ ὅτι οὐδὲν αὔταρκές ἐστιν ἐφʼ ἑαυτοῦ θεωρούμενον , οἷόν ἐστιν , ὀφθῆναι καὶ καθαρῶς ) , ἀλλʼ ἀντιπαρατιθεὶς αὐτῇ τὰς τῶν ἄλλων ῥητόρων τε καὶ φιλοσόφων λέξεις τὰς κράτιστα δοκούσας ἔχειν καὶ τῇ διʼ ἀλλήλων βασάνῳ φανερὰν ποιῶν τὴν ἀμείνω . ἵνʼ οὖν τὴν φυσικὴν ὁδὸν ὁ λόγος μοι λάβη , τοὺς χαρακτῆρας τῶν διαλέκτων τοὺς ἀξιολογωτάτους κατηριθμησάμην καὶ τοὺς πρωτεύσαντρας ἐν αὐτοῖς ἄνδρας ἐπῆλθον , ἔπειτα δείξας ἀτελεῖς ἅπαντας ἐκείνους καὶ καθʼ ὃ μάλιστα ἀστοχεῖν ἕκαστον ὑπελάμβανον τοῦ τέλους ἐκλογισάμενος διὰ βραχέων , ἦλθον ἐπὶ τὸν Δημοσθένη . τοῦτον δὲ ἑνὸς μὲν οὐδενὸς ἀποφηνάμενος οὔτε χαρακτῆρος οὔτʼ ἀνδρὸς ζηλωτὴν γενέσθαι , ἐξ ἁπάντων δὲ τὰ κράτιστα ἐκλεξάμενον κοινὴν καὶ φιλάνθρωπον τὴν ἑρμηνείαν κατεσκευακέναι καὶ κατὰ τοῦτο μάλιστα διαφέρειν τῶν ἄλλων , πίστεις ὑπὲρ τοῦδε παρειχόμην , διελόμενος μὲν τὴν λέξιν εἰς τρεῖς χαρακτῆρας τοὺς γενικωτάτους τόν τε ἰσχνὸν καὶ τὸν ὑψηλὸν καὶ τὸν μεταξύ τούτων , ἀποδεικνύς δʼ αὐτὸν ἐν τοῖς τρισὶ γένεσι κατορθοῦντα τῶν ἄλλων μάλιστα , λέξεις τινὰς αὐτοῦ λαμβάνων , αἷς ἀντιπαρεξήταζον ἑτέρας ὁμοειδεῖς λόγου μὲν ἀξίας , οὐ μὴν ἀνεπιλήπτους γε τελέως οὐδʼ , ὥσπερ ἐκείνη , πάσας τὰς ἀρετὰς ἐχούσας . καὶ γὰρ ἥ τε Ἰσοκράτους καὶ Πλάτωνος καίτοι θαυμασιωτάτων ἀνδρῶν μνήμη καὶ σύγκρισις οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότος ἐγίγνετό μοι , ἀλλʼ , ἐπεὶ τοῦ μέσου καὶ κρατίστου χαρακτῆρος οὗτοι ζηλωταὶ γενόμενοι μεγίστης δόξης ἔτυχον , ἵνα δείξαιμι , κἂν εἰ τῶν ἄλλων ἀμείνους εἰσί , Δημοσθένει γε οὐκ ἀξίους ὄντας ἁμιλλᾶσθαι περὶ τῶν ἀριστείων .
Lemmas: 33 ὁ πρόθεσις εἰμί ἐγώ καί ὁ ἐπάγγελμα ὁ λόγος , ἀγαθός λέξις καί πρός ἅπας ἄνθρωπος φύσις ἁρμόζω μέτριος Δημοσθένης χράω ἐπιδείκνυμι , καί οὗτος γε συνάγω πειράω οὐ ἐκ αὐτός ἐκεῖνος μόνος ὁ πίστις δίδωμι ( οἶδα γάρ ὅτι οὐδείς αὐτάρκης εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω , οἷος εἰμί , ὁράω καί καθαρός ) , ἀλλά ἀντιπαρατίθημι αὐτός ὁ ὁ ἄλλος ῥήτωρ τε καί φιλόσοφος λέξις ὁ κρατύς δοκέω ἔχω καί ὁ διά ἀλλήλων βάσανος φανερός ποιέω ὁ ἀγαθός . ἵνα οὖν ὁ φυσικός ὁδός ὁ λόγος ἐγώ λαμβάνω , ὁ χαρακτήρ ὁ διάλεκτος ὁ ἀξιόλογος καταριθμέω καί ὁ πρωτεύω ἐν αὐτός ἀνήρ ἐπέρχομαι , ἔπειτα δείκνυμι ἀτελής ἅπας ἐκεῖνος καί κατά ὅς μάλα ἀστοχέω ἕκαστος ὑπολαμβάνω ὁ τέλος ἐκλογίζομαι διά βραχύς , ἔρχομαι ἐπί ὁ Δημοσθένης . οὗτος δέ εἷς μέν οὐδείς ἀποφαίνω οὔτε χαρακτήρ οὔτε ἀνήρ ζηλωτής γίγνομαι , ἐκ ἅπας δέ ὁ κρατύς ἐκλέγω κοινός καί φιλάνθρωπος ὁ ἑρμηνεία κατασκευάζω καί κατά οὗτος μάλα διαφέρω ὁ ἄλλος , πίστις ὑπέρ ὅδε παρέχω , διαιρέω μέν ὁ λέξις εἰς τρεῖς χαρακτήρ ὁ γενικός ὁ τε ἰσχνός καί ὁ ὑψηλός καί ὁ μεταξύ οὗτος , ἀποδείκνυμι δέ αὐτός ἐν ὁ τρεῖς γένος κατορθόω ὁ ἄλλος μάλα , λέξις τις αὐτός λαμβάνω , ὅς ἀντιπαρεξετάζω ἕτερος ὁμοειδής λόγος μέν ἀξία , οὐ μήν ἀνεπίληπτος γε τέλειος οὐδέ , ὥσπερ ἐκεῖνος , πᾶς ὁ ἀρετή ἔχω . καί γάρ ὁ τε Ἰσοκράτης καί Πλάτων καίτοι θαυμάσιος ἀνήρ μνήμη καί σύγκρισις οὐ ἔξω ὁ ἔοικα γίγνομαι ἐγώ , ἀλλά , ἐπεί ὁ μέσος καί κρατύς χαρακτήρ οὗτος ζηλωτής γίγνομαι μέγας δόξα τυγχάνω , ἵνα δείκνυμι , ἄν εἰ ὁ ἄλλος ἀγαθός εἰμί , Δημοσθένης γε οὐ ἄξιος εἰμί ἁμιλλάομαι περί ὁ ἀριστεῖα .