dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 45
ἐκ δὲ τῶν ἐναγωνίων αὐτοῦ λόγων , ὁπόσοι πρὸς δικαστήρια γεγόνασιν ἢ πρὸς ἐκκλησίας , τεκμαίρομαι , ὅτι ταύτην τὴν γνώμην ὁ ἀνὴρ εἶχεν . ὁρῶ γὰρ αὐτόν , εἴ ποτε λάβοι πράγματα χαριεστέρας δεόμενα κατασκευῆς , πανηγυρικὴν αὐτοῖς ἀποδιδόντα τῆς λέξεως ἁρμονίαν , ὡς ἐν τῷ κατὰ Ἀριστοκράτους πεποίηκε λόγῳ πολλαχῇ μὲν καὶ ἄλλῃ , μάλιστα δʼ ἐν οἷς τὸν περὶ τῶν νόμων ἀποδίδωσι λόγον καὶ τὸν περὶ τῶν φο|νικῶν δικαστηρίων , ἐφʼ ἧς χρείας ἕκαστον αὐτῶν τέτακται · κἀν τῷ κατὰ Λεπτίνου περὶ τῆς ἀτελείας κατὰ πολλὰ μέρη , μάλιστα δʼ ἐν τοῖς ἐγκωμίοις τῶν εὐεργετῶν τῆς πόλεως Χαβρίου τε καὶ Κόνωνος καί τινων ἑτέρων , κἀν τῷ περὶ τοῦ στεφάνου καὶ ἐν ἄλλοις συχνοῖς . τοῦτο δὲ δή μοι πρῶτον ἐνθυμηθεὶς δοκεῖ συμμεθαρμόζεσθαι ταῖς ὑποθέσεσι τὸν χαρακτῆρα τῆς συνθέσεως καὶ ἔτι μετὰ τοῦτο τὰς ἰδέας τοῦ λόγου καταμαθών , ὅτι οὐχ ἅπασαι τὸν αὐτὸν ἀπαιτοῦσιν οὔτε ἐκλογῆς ὀνομάτων κόσμον οὔτε συνθέσεως , ἀλλʼ αἳ μὲν τὸν γλαφυρώτερον αἳ δὲ τὸν αὐστηρότερον , καὶ τῇ τούτων ἀκολουθήσας χρείᾳ τὰ μὲν προοίμια καὶ τὰς διηγήσεις ποιεῖν πλεῖον ἐχούσας τοῦ σεμνοῦ τὸ ἡδύ , τὰς δὲ πίστεις καὶ τοὺς ἐπιλόγους τῆς μὲν ἡδείας συνθέσεως ἐλάττω μοῖραν ἐχούσας , τῆς δὲ | αὐστηρᾶς καὶ πεπινωμένης πλείω . ἐν αἷς μὲν γὰρ δεῖ κολακευθῆναι τὸν ἀκροατὴν καὶ παρακολουθῆσαι τοῖς πράγμασι κακῶν ἀλλοτρίων διηγήσεις αὐχμηρὰς ἐνίοτε καὶ ἀηδεῖς ἀκούοντα , ἔνθα εἰ μὴ τὸ παρηδῦνον ἡ σύνθεσις ἐπενέγκοι ἢ παραμυθήσαιτο τὸν τῆς διανοίας κόπον , οὐχ ἕξουσιν αἱ πίστεις βάσιν ἀσφαλῆ · ἐν οἷς δὲ τὰ πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ συμφέρον συντείνοντα λέγεσθαι · ταῦτα δὲ ἀπλοϊκῶς πως καὶ γενναίως καὶ μετὰ σεμνότητος αὐστηρᾶς ἀπαιτοῦσιν οἱ πολλοὶ μανθάνειν , τὸ δὲ κωτίλον ἐν τούτοις καὶ ἀπατηλὸν ὥραν οὐκ ἔχει ἐπὶ τῶν ἐναγωνίων λόγων . οὐ τὴν αὐτὴν οὖν ἐπιστάμενος ἀπάντων φύσιν οὐδὲ τοὺς αὐτοὺς ᾤετο δεῖν πᾶσι προσήκειν κόσμους , ἀλλὰ τοῖς μὲν δημηγορικοῖς τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν μεγαληγορίαν μᾶλλον ἁρμόττειν , τοῖς | δὲ δικανικοῖς , ἔνθα τῶν ἀλλοτρίων ἀκουστὴς γίνεται κακῶν ὁ δικαστής , ψυχῆς τε καὶ τῶν ἄλλων , ὅσα τιμιώτατά ἐστιν ἀνθρώποις , ἀγών , τὴν χάριν καὶ τὴν ἡδονὴν καὶ τὴν ἀπάτην καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις . διὰ τοῦτο ἐν μὲν ταῖς συμβουλαῖς καὶ μάλιστα ταῖς κατὰ Φιλίππου κατακορεστέραις κέχρηται ταῖς αὐστηραῖς ἁρμονίαις , ἐν δὲ τοῖς πρὸς τὰ δικαστήρια συνταχθεῖσι ταῖς γλαφυραῖς . καὶ αὐτῶν δὲ τῶν δικανικῶν πάλιν ἐν μὲν τοῖς δημοσίοις , ἔνθα τὸ ἀξίωμα ἔδει τῆς πόλεως φυλάξαι , ταῖς μεγαλοπρεπεστέραις πλείοσιν , ἐν δὲ τοῖς ἰδιωτικοῖς ἐλάττοσι .
Lemmas: ἐκ δέ ὁ ἐναγώνιος αὐτός λόγος , ὁπόσος πρός δικαστήριον γίγνομαι ἤ πρός ἐκκλησία , τεκμαίρομαι , ὅτι οὗτος ὁ γνώμη ὁ ἀνήρ ἔχω . ὁράω γάρ αὐτός , εἰ ποτέ λαμβάνω πρᾶγμα χαρίεις δέω κατασκευή , πανηγυρικός αὐτός ἀποδίδωμι ὁ λέξις ἁρμονία , ὡς ἐν ὁ κατά Ἀριστοκράτης ποιέω λόγος πολλαχῆ μέν καί ἄλλῃ , μάλα δέ ἐν ὄις ὁ περί ὁ νόμος ἀποδίδωμι λόγος καί ὁ περί ὁ φονικός δικαστήριον , ἐπί ὅς χρεία ἕκαστος αὐτός τάσσω · ἐν ὁ κατά Λεπτίνης περί ὁ ἀτέλεια κατά πολύς μέρος , μάλα δέ ἐν ὁ ἐγκώμιον ὁ εὐεργέτης ὁ πόλις Χαβρίας τε καί Κόνων καί τις ἕτερος , ἐν ὁ περί ὁ στέφανος καί ἐν ἄλλος συχνός . οὗτος δέ δή ἐγώ πρῶτος ἐνθυμέομαι δοκέω συμμεθαρμόζω ὁ ὑπόθεσις ὁ χαρακτήρ ὁ σύνθεσις καί ἔτι μετά οὗτος ὁ ἰδέα ὁ λόγος καταμανθάνω , ὅτι οὐ ἅπας ὁ αὐτός ἀπαιτέω οὔτε ἐκλογή ὄνομα κόσμος οὔτε σύνθεσις , ἀλλά ὁ μέν ὁ γλαφυρός ὁ δέ ὁ αὐστηρός , καί ὁ οὗτος ἀκολουθέω χρεία ὁ μέν προοίμιον καί ὁ διήγησις ποιέω πολύς ἔχω ὁ σεμνός ὁ ἡδύς , ὁ δέ πίστις καί ὁ ἐπίλογος ὁ μέν ἡδύς σύνθεσις ἐλαχύς μοῖρα ἔχω , ὁ δέ | αὐστηρός καί πινόομαι πολύς . ἐν ὅς μέν γάρ δέω κολακεύω ὁ ἀκροατής καί παρακολουθέω ὁ πρᾶγμα κακός ἀλλότριος διήγησις αὐχμηρός ἐνίοτε καί ἀηδής ἀκούω , ἔνθα εἰ μή ὁ παρηδύνω ὁ σύνθεσις ἐπιφέρω ἤ παραμυθέομαι ὁ ὁ διάνοια κόπος , οὐ ἔχω ὁ πίστις βάσις ἀσφαλής · ἐν ὅς δέ ὁ πρός ὁ ἀλήθεια καί ὁ συμφέρω συντείνω λέγω · οὗτος δέ ἁπλοικός πως καί γενναῖος καί μετά σεμνότης αὐστηρός ἀπαιτέω ὁ πολύς μανθάνω , ὁ δέ κωτίλος ἐν οὗτος καί ἀπατηλός ὥρα οὐ ἔχω ἐπί ὁ ἐναγώνιος λόγος . οὐ ὁ αὐτός οὖν ἐπίσταμαι ἅπας φύσις οὐδέ ὁ αὐτός οἴομαι δέω πᾶς προσήκω κόσμος , ἀλλά ὁ μέν δημηγορικός ὁ ἀξίωμα καί ὁ μεγαληγορία μάλα ἁρμόζω , ὁ | δέ δικανικός , ἔνθα ὁ ἀλλότριος ἀκουστής γίγνομαι κακός ὁ δικαστής , ψυχή τε καί ὁ ἄλλος , ὅσος τίμιος εἰμί ἄνθρωπος , ἀγών , ὁ χάρις καί ὁ ἡδονή καί ὁ ἀπάτη καί ὁ παραπλήσιος οὗτος . διά οὗτος ἐν μέν ὁ συμβουλή καί μάλα ὁ κατά Φίλιππος κατακορής χράω ὁ αὐστηρός ἁρμονία , ἐν δέ ὁ πρός ὁ δικαστήριον συντάσσω ὁ γλαφυρός . καί αὐτός δέ ὁ δικανικός πάλιν ἐν μέν ὁ δημόσιος , ἔνθα ὁ ἀξίωμα δέω ὁ πόλις φυλάσσω , ὁ μεγαλοπρεπής πολύς , ἐν δέ ὁ ἰδιωτικός ἐλαχύς .