dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 20
ἄτονος δὲ δὴ καὶ λαβὰς οὐ κραταιὰς ἔχουσα πῶς ἐστιν ἡ λέξις ; τῷ ἐπιφέρειν τινὰ τοῖς εἰρημένοις διάνοιαν τοιαύτην · ‘τοσοῦτον δὲ χείρους ἐσμὲν τῶν προγόνων οὐ μόνον τῶν εὐδοκιμησάντων ἀλλὰ καὶ τῶν μισηθέντων , ὅσον ἐκεῖνοι μὲν εἰ πολεμεῖν πρός τινα ψηφίσαιντο , μεστῆς οὔσης ἀργυρίου καὶ χρυσίου τῆς ἀκροπόλεως ὅμως ὑπὲρ τῶν δοξάντων τοῖς ἑαυτῶν σώμασιν ᾤοντο δεῖν κινδυνεύειν , ἡμεῖς δʼ εἰς τοσαύτην ἀπορίαν ἐληλυθότες καὶ τοσοῦτοι τὸ πλῆ|θος ὄντες , ὥσπερ βασιλεὺς ὁ μέγας μισθωτοῖς χρώμεθα τοῖς στρατοπέδοις’ . φέρε δὲ πῶς ἐνῆν αὐτὴν εἰπεῖν στρογγυλωτέραν ; ‘ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως χείρους ἐσμὲν τῶν προγόνων , τὰ δʼ ἄλλα βελτίους , οὐ λέγω τῶν εὐδοκιμησάντων , πόθεν γάρ ; ἀλλὰ τῶν μισηθέντων . καὶ τίς οὐκ οἶδεν , ὅτι ἐκεῖνοι μὲν πλείστων ποτὲ πληρώσαντες χρημάτων τὴν ἀκρόπολιν οὐ κατεμισθοφόρουν τὸν κοινὸν πλοῦτον εἰς τοὺς πολεμίους , ἀλλὰ ἀπὸ τῶν ἰδίων εἰσφέροντες ἔστιν ὅτε καὶ τοῖς ἑαυτῶν σώμασι κινδυνεύειν ἠξίουν ; ἡμεῖς δὲ οὕτως ὄντες ἄποροι καὶ τοσοῦτοι τὸ πλῆθος μισθοφόροις τοῖς στρατεύμασι πολεμοῦμεν ὥσπερ καὶ βασιλεὺς ὁ μέγας’ . ἀλλὰ μὴν ὅτι γε ἄψυχός ἐστιν ἡ διάλεκτος αὐτοῦ καὶ οὐ παθητικὴ πνεύματός τε , οὗ μάλιστα δεῖ τοῖς ἐναγωνίοις λόγοις , ἐλαχίστην ἔχουσα μοῖραν , οἴομαι μὲν ἔγωγε καὶ χωρὶς ὑπομνήσεως ἅπασιν εἶναι φανερόν . εἰ δὲ ἄρα καὶ παραδειγμάτων δεῖ , πολλῶν ὄντων , ἅ τις ἂν εἰπεῖν ἔχοι , μιᾷ διανοίᾳ χρησάμενος ἀρκεσθήσομαι . διαδέ|χεται δὴ τὴν ὀλίγῳ πρότερον ἐξετασθεῖσαν ἀντίθεσιν ἑτέρα τοιαύτη τις ἀντίθεσις · ‘καὶ τότε μέν , εἰ τριήρεις ἐπληροῦμεν , τοὺς μὲν ξένους καὶ δούλους ναύτας ἐνεβιβάζομεν τοὺς δὲ πολίτας μεθ᾿ ὅπλων ἐξεπέμπομεν , νῦν δὲ τοῖς μὲν ξένοις ὁπλίταις χρώμεθα τοὺς δὲ πολίτας ἐλαύνειν ἀναγκάζομεν , ὥσθʼ ὁπόταν ἀποβαίνωσιν εἰς τὴν τῶν πολεμίων , οἱ μὲν ἄρχειν τῶν Ἑλλήνων ἀξιοῦντες ὑπηρέσιον ἔχοντες ἐκβαίνουσιν , οἱ δὲ τοιοῦτοι τὰς φύσεις ὄντες , οἵους ὀλίγῳ πρότερον εἶπον , μεθʼ ὅπλων κινδυνεύουσιν’ . ἐν τούτοις οὐ μέμφομαι τὸν ἄνδρα τοῦ λήματος ( γενναία γὰρ ἡ διάνοια καὶ δυναμένη κινῆσαι πάθος ) , τὸ δὲ τῆς λέξεως λεῖον καὶ μαλακὸν αἰτιῶμαι . τραχεῖαν γὰρ ἔδει καὶ πικρὰν εἶναι καὶ πληγῇ τι παραπλήσιον ποιεῖν · ἣ δʼ ἔστιν ὑγρὰ καὶ ὁμαλὴ καὶ ὥσπερ ἔλαιον ἀψοφητὶ διὰ τῆς ἀκοῆς ῥέουσα , θέλγειν γέ τοι καὶ ἡδύνειν ζητοῦσα τὴν ἀκοήν . ἀλλʼ εὖ τοῖς σχήμασιν ἔχει πρὸς ἀγῶνας πολλοῖς οὖσι καὶ | ποικίλοις καὶ διὰ τούτων παθαίνει τοὺς ἀκούοντας ; πολλοῦ γε καὶ δεῖ . τὰ γὰρ ἐκλύοντα μάλιστα τὴν δύναμιν αὐτῆς καὶ ἀποστρέφοντα τὴν ἀκοὴν ταῦτʼ ἔστι τὰ μειρακιώδη πάρισα καὶ τὰ ψυχρὰ ἀντίθετα καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις . αὐτίκα ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ λέξει , περὶ ἧς ὁ λόγος , τό τε πρᾶγμα ὅλον ἐστὶν ἀντίθεσις καὶ τὰ κατὰ μέρος αὐτοῦ νοήματα ἓν πρὸς ἓν ἀντίκειται καὶ τῶν περιόδων ἑκάστη διʼ ἀντιθέτων κατεσκεύασται , ὥστʼ ἀποκναίειν τοὺς ἀκούοντας ἀηδίᾳ καὶ κόρῳ . ὅ δὲ λέγω , τοιοῦτόν ἐστι . πάσης διανοίας καὶ περιόδου καὶ λήμματος αἵ τε ἀρχαὶ καὶ αἱ ἐπιφοραὶ τοιαῦταί εἰσιν · οἳ μὲν γὰρ ἡμεῖς δέ , καί · κἀκεῖνοι μὲν ἡμεῖς δέ , καί · τότε μὲν νῦν δέ , καί · ὅσον οἳ μὲν ἡμεῖς δέ , καί · τοῦτο μὲν τοῦτο δέ . ταῦτʼ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἕως τελευτῆς κεκύκλωκε . τροπαὶ δὲ καὶ μεταβολαὶ καὶ ποικιλίαι σχημά|των , ἃ πέφυκε λύειν τὸν τῆς διανοίας κόπον , οὐδαμοῦ . πολλὰ ἄν τις ἔχοι τοιαῦτα ἐπιτιμᾶν Ἰσοκράτει τῶν περὶ τὴν διάλεκτον ἐλλειμμάτων , ἀλλὰ καὶ ταῦθʼ ἱκανά .
Lemmas: ἄτονος δέ δή καί λαβή οὐ κραταιός ἔχω πῶς εἰμί ὁ λέξις ; ὁ ἐπιφέρω τις ὁ λέγω διάνοια τοιοῦτος · τοσοῦτος δέ χείρων εἰμί ὁ πρόγονος οὐ μόνος ὁ εὐδοκιμέω ἀλλά καί ὁ μισέω , ὅσον ἐκεῖνος μέν εἰ πολεμέω πρός τις ψηφίζω , μεστός σέω Ἀργύριος καί χρυσίον ὁ ἀκρόπολις ὅμως ὑπέρ ὁ δοκέω ὁ ἑαυτοῦ σῶμα οἴομαι δεῖ κινδυνεύω , ἐγώ δέ εἰς τοσοῦτος ἀπορία ἔρχομαι καί τοσοῦτος ὁ πλῆθος ο , ὥσπερ βασιλεύς ὁ μέγας μισθωτός χράω ὁ στρατοπέδοις’ . φέρω δέ πῶς ἔνειμι αὐτός λέγω στρογγύλος ; ἀλλά οὗτος μέν ἴσως χείρων εἰμί ὁ πρόγονος , ὁ δέ ἄλλος ἀγαθός , οὐ λέγω ὁ εὐδοκιμέω , πόθεν γάρ ; ἀλλά ὁ μισέω . καί τίς οὐ οἶδα , ὅτι ἐκεῖνος μέν πλεῖστος ποτέ πληρόω χρῆμα ὁ ἀκρόπολις οὐ καταμισθοφορέω ὁ κοινός πλοῦτος εἰς ὁ πολέμιος , ἀλλά ἀπό ὁ ἴδιος εἰσφέρω εἰμί ὅτε καί ὁ ἑαυτοῦ σῶμα κινδυνεύω ἀξιόω ; ἐγώ δέ οὕτως ο ἄπορος καί τοσοῦτος ὁ πλῆθος μισθοφόρος ὁ στράτευμα πολεμέω ὥσπερ καί βασιλεύς ὁ μέγας . ἀλλά μήν ὅτι γε ἄψυχος εἰμί ὁ διάλεκτος αὐτός καί οὐ παθητικός πνεῦμα τε , ὅς μάλιστα δέω ὁ ἐναγώνιος λόγος , μικρός ἔχω μοῖρα , οἴομαι μέν ἐγώ καί Χωρὶς ὑπόμνησις ἅπας ἔρχομαι φανερός . εἰ δέ ἄρα καί παράδειγμα δέω , πολύς εἰμί , ὅς τις ἄν εἶπον ἔχω , εἷς διάνοια χράω ἀρκέω . διαδέχομαι δή ὁ ὀλίγος πρότερος ἐξετάζω ἀντίθεσις ἕτερος τοιοῦτος τις ἀντίθεσις · καί τότε μέν , εἰ τριήρης πληρόω , ὁ μέν ξένος καί δοῦλος ναύτης ἐμβιβάζω ὁ δέ πολίτης μετά ὅπλον ἐκπέμπω , νῦν δέ ὁ μέν ξένος ὁπλίτης χράω ὁ δέ πολίτης ἐλαύνω ἀναγκάζω , ὥστε ὁπόταν ἀποβαίνω εἰς ὁ ὁ πολέμιος , ὁ μέν ἄρχω ὁ Έλληνας ἄξιος ὑπηρέσιον ἔχω ἐκβαίνω , ὁ δέ τοιοῦτος ὁ φύσις ο , οἷος ὀλίγος πρότερος λέγω , μετά ὅπλον κινδυνεύω . ἐν οὗτος οὐ μέμφομαι ὁ ἀνήρ ὁ λῆμα ( γενναῖος γάρ ὁ διάνοια καί δυνάμενος κινέω πάθος ) , ὁ δέ ὁ λέξις λεῖος καί μαλακός αἰτιάομαι . τραχύς γάρ δέω καί πικρός ἔρχομαι καί πληγή τίς παραπλήσιος ποιέω · ὁ δέ εἰμί ὑγρός καί ὁμαλής καί ὥσπερ ἔλαιον ἀψοφητί διά ὁ ἀκοή ἐρέω , θέλγω γε τοι καί ἡδύνω ζητέω ὁ ἀκοή . ἀλλά εὖ ὁ σχῆμα ἔχω πρός ἀγών πολύς εἰμί καί | ποικίλος καί διά οὗτος παθαίνω ὁ ἀκούω ; πολύς γε καί δέω . ὁ γάρ ἐκλύω μάλιστα ὁ δύναμις αὐτηες͂ς καί ἀποστρέφω ὁ ἀκοή οὗτος εἰμί ὁ μειρακιώδης πάρισος καί ὁ ψυχρός ἀντίθετος καί ὁ παραπλήσιος οὗτος . αὐτίκα ἐν αὐτός οὗτος ὁ λέξις , περί ὅς ὁ λόγος , ὁ τε πρᾶγμα ὅλος εἰμί ἀντίθεσις καί ὁ κατά μέρος αὐτός νόημα εἷς πρός εἷς ἀντίκειμαι καί ὁ περίοδος ἕκαστος διά ἀντίθετος κατασκευάζω , ὥστε ἀποκναίω ὁ ἀκούω ἀηδία καί κόρος . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . πᾶς διάνοια καί περίοδος καί λῆμμα ὁ τε ἀρχή καί ὁ ἐπιφορά τοιοῦτος εἰμί · ὁ μέν γάρ ἐγώ δέ , εἰ · ἐκεῖνος μέν ἐγώ δέ , εἰ · τότε μέν νῦν δέ , εἰ · ὅσον ὁ μέν ἐγώ δέ , εἰ · οὗτος μέν οὗτος δέ . οὗτος ἀπό ὁ ἀρχή ἠώς τελευτή κυκλόω . τροπή δέ καί μεταβολή καί ποικιλία σχῆμα , α φύω λύω ὁ ὁ διάνοια κόπος , οὐδαμοῦ . πολύς ἄν τις ἔχω τοιοῦτος ἐπιτιμάω Ἰσοκράτης ὁ περί ὁ διάλεκτος ἔλλειμμα , ἀλλά καί οὗτος ἱκανός .