dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 31
ἀντιπαρεξετάσωμεν οὖν ταύτῃ Δημοσθένους λαβόντες λέξιν ἐκ τοῦ ὑπὲρ Κτησιφῶντος λόγου . ἔστι δʼ οὐ παράκλησις Ἀθηναίων ἐπὶ τὸ καλὸν καὶ τὴν ἀρετήν , ὥσπερ παρὰ τῷ Πλάτωνι , ἀλλʼ ἐγκώμιον τῆς πόλεως , ὅτι πάντα ἡγεῖται τἆλλα ἐλάττω τιμῆς καὶ δόξης , ἧς φέ|ρουσι καλαὶ πράξεις , κἂν εἰ μή τις αὐτὰς μέλλοι κατορθοῦν . ἔστι δʼ ἡ λέξις ἥδε · Ἐπειδὴ δὲ πολὺς τοῖς συμβεβηκόσιν ἔγκειται , βούλομαί τι καὶ παράδοξον εἰπεῖν , καί μου , πρὸς Διὸς καὶ θεῶν , μηδεὶς τὴν ὑπερβολὴν θαυμάσῃ , ἀλλὰ μετʼ εὐνοίας , ἃ λέγω , θεωρησάτω . εἰ γὰρ ἦν ἅπασι πρόδηλα τὰ μέλλοντα γενήσεσθαι καὶ προῄδεσαν ἅπαντες καὶ σὺ προὔλεγες καὶ διεμαρτύρου βοῶν καὶ κεκραγώς , ὃς οὐδʼ ἐφθέγξω , οὐδʼ οὕτως ἀποστατέον τῇ πόλει τούτων ἦν , εἴπερ δόξης ἢ προγόνων ἢ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος εἶχε λόγον . νῦν μέν γε ἀποτυχεῖν δοκεῖ τῶν πραγμάτων , ὃ πᾶσι κοινόν ἐστιν ἀνθρώποις , ὅταν τῷ θεῷ ταῦτα δοκῇ · τότε δʼ ἀξιοῦσα προεστάναι τῶν Ἑλλήνων , εἶτα ἀποστᾶσα τούτου , Φιλίππῳ προδεδωκέναι πάντως ἂν ἔσχεν αἰτίαν . εἰ γὰρ ταῦτα προεῖτο ἀκονιτί , περὶ ὧν οὐθένα κίνδυνον ὁντινοῦν οὐχ ὑπέμειναν οἱ πρόγονοι , τίς οὐχὶ κατέπτυσεν ἄν σου ; μὴ γὰρ τῆς πόλεώς γε μηδʼ ἐμοῦ . τίσι δʼ ὀφθαλμοῖς , πρὸς Διός , ἑωρῶμεν ἂν τοὺς εἰς τὴν πόλιν ἀνθρώπους ἀφικνουμένους , εἰ τὰ μὲν πράγματα εἰς ὅπερ νυνὶ περιέστη , ἡγεμὼν δὲ καὶ κύριος ᾑρέθη Φίλιππος ἁπάντων , τὸν δʼ ὑπὲρ τοῦ μὴ γενέσθαι ταῦτα ἀγῶνα ἕτεροί τινες χωρὶς ἡμῶν ἦσαν πεποιημένοι , καὶ ταῦτα μηδεπώποτε τῆς πόλεως ἐν τοῖς πρόσθε χρόνοις ἀσφάλειαν ἄδοξον μᾶλλον ἢ τὸν ὑπὲρ τῶν καλῶν κίνδυνον ᾑρημένης ; τίς γὰρ οὐκ οἶδεν Ἑλλήνων , τίς δὲ βαρβάρων , ὅτι καὶ παρὰ Θηβαίων καὶ παρὰ τῶν τούτων ἔτι πρότερον ἰσχυρῶν γενομένων Δακεδαιμονίων καὶ παρὰ τοῦ Περσῶν βασιλέως μετὰ πολλῆς χάριτος τοῦτʼ ἂν ἀσμένως ἐδόθη τῇ πόλει , ὅ τι βούλεται , λαβούσῃ καὶ τὰ ἑαυτῆς ἐχούσῃ τὸ κελευόμενον ποιεῖν καὶ ἐᾶν ἕτερον τῶν Ἑλλήνων προεστάναι ; ἀλλʼ οὐκ ἦν , ὡς ἔοικε , ταῦτα τοῖς τότε Ἀθηναίοις πάτρια οὐδʼ ἀνεκτὰ οὐδ᾿ ἔμφυτα , οὐδʼ ἐδυνήθη πώποτε τὴν πόλιν οὐδεὶς ἐκ παντὸς τοῦ χρόνου πεῖσαι τοῖς ἰσχύουσι μὲν μὴ δίκαια δὲ πράττουσι προστιθεμένην ἀσφαλῶς δουλεύειν . ἀλλʼ ἀγωνιζομένη περὶ πρωτείων καὶ τιμῆς καὶ δόξης κινδυνεύουσα πάντα τὸν αἰῶνα διετέλεσε . καὶ ταῦθʼ οὕτως σεμνὰ καὶ καλὰ καὶ προσήκοντα τοῖς ὑμετέροις ἤθεσιν ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι , ὥστε καὶ τῶν προγόνων τοὺς ταῦτα πράξαντας μάλιστα ἐπαινεῖτε , εἰκότως . τίς γὰρ οὐκ ἂν ἀγάσαιτο τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῆς ἀρετῆς , οἳ καὶ τὴν χώραν καὶ τὴν πόλιν ἐκλιπεῖν ὑπέμειναν , εἰς τὰς τριήρεις ἐμβάντες , ὑπὲρ τοῦ μὴ τὸ κελευόμενον ποιῆσαι , τὸν μὲν ταῦτα συμβουλεύσαντα θεμιστοκλέα στρατηγὸν ἑλόμενοι , τὸν δʼ ὑπακούειν ἀποφηνάμενον τοῖς ἐπιταττομένοις Κυρσίλον καταλιθώσαντες οὐ μόνον αὐτόν , ἀλλὰ καὶ αἱ γυναῖκες αἱ ὑμέτεραι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ; οὐ γὰρ ἐζήτουν οἱ τότε Ἀθηναῖοι οὔτε ῥήτορα οὔτε στρατηγόν , δἰ ὅτου δουλεύσουσιν εὐτυχῶς , ἀλλʼ οὐδὲ ζῆν ἠξίουν , εἰ μὴ μετʼ ἐλευθερίας ἐξέσται τοῦτο ποιεῖν . ἡγεῖτο γὰρ αὐτῶν ἕκαστος οὐχὶ τῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ μόνον γεγενῆσθαι , ἀλλὰ καὶ τῇ πατρίδι . διαφέρει δὲ τί ; ὅτι ὁ μὲν τοῖς γονεῦσι μόνον γεγενῆσθαι νομίζων τὸν τῆς εἱμαρμένης καὶ τὸν αὐτόματον θάνατον περιμένει , ὁ δὲ καὶ τῇ πατρίδι , ὑπὲρ τοῦ μὴ ταύτην ἐπιδεῖν δουλεύουσαν ἀποθνῄσκειν ἐθελήσει καὶ φοβερωτέρας ἡγήσεται τοῦ θανάτου τὰς ὕβρεις καὶ τὰς ἀτιμίας , ἃς ἐν δουλευούσῃ τῇ πόλει φέρειν ἀνάγκη . εἰ μὲν τοίνυν τοῦτʼ ἐπεχείρησα νῦν λέγειν , ὡς ἐγὼ προήγαγον ὑμᾶς ἄξια τῶν προγόνων φρονεῖν , τίς οὐκ ἂν εἰκότως ἐπετίμησέ μοι ; νῦν δʼ ἐγὼ μὲν ὑμετέρας τὰς τοιαύτας προαιρέσεις ἀποφαίνω καὶ δείκνυμι , ὅτι καὶ πρὸ ἐμοῦ τοῦτʼ εἶχε τὸ φρόνημα ἡ πόλις . τῆς μέντοι διακονίας τῆς ἐφʼ ἑκάστοις τῶν πεπραγμένων καὶ ἐμαυτῷ μετ|εῖνα φημι . οὗτος δὲ ὁ τῶν ὅλων κατηγορῶν καὶ κελεύων ὑμᾶς ἐμοὶ πικρῶς ἔχειν ὡς φόβων καὶ κινδύνων αἰτίῳ τῇ πόλει τῆς μὲν εἰς τὸ παρὸν τιμῆς ἐμὲ ἀποστερῆσαι γλίχεται , τὰ δʼ εἰς ἅπαντα τὸν χρόνον ἐγκώμια ὑμῶν ἀφαιρεῖται . εἰ γὰρ ὡς οὐ τὰ βέλτιστα ἐμοῦ πολιτευσαμένου καταψηφιεῖσθε , διημαρτηκέναι δόξετε , οὐ τῇ τῆς τύχης ἀγνωμοσύνη τὰ συμβάντα παθεῖν . ἀλλʼ οὐκ ἔστιν , ὅπως ἡμάρτετε , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τὸν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ἐλευθερίας καὶ σωτηρίας κίνδυνον ἀράμενοι οὐ μὰ τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας τῶν προγόνων καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς παραταξαμένους καὶ τοὺς ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχήσαντας καὶ τοὺς ἐπʼ Ἀρτεμισίῳ καὶ πολλοὺς ἑτέρους τοὺς ἐν τοῖς δημοσίοις μνήμασι κειμένους ἀγαθοὺς ἄνδρας , οὓς ἅπαντας ὁμοίως ἡ πόλις τῆς αὐτῆς ἀξιώσασα τιμῆς ἔθαψεν , Αἰσχίνη , οὐχὶ τοὺς κρατήσαντας αὐτῶν οὐδὲ τοὺς κατορθώσαντας μόνους , δικαίως . ὃ μὲν γὰρ ἦν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἔργον , ἅπασι πέπρακται , τῇ τύχῃ δέ , ἣν ὁ δαίμων ἔνειμεν ἑκάστοις , ταύτῃ κέχρηνται.ʼ
Lemmas: ἀντιπαρεξετάζω οὖν οὗτος Δημοσθένης λαμβάνω λέξις ἐκ ὁ ὑπέρ Κτησιφῶν λόγος . εἰμί δέ οὐ παράκλησις Ἀθηναῖος ἐπί ὁ καλός καί ὁ ἀρετή , ὥσπερ παρά ὁ Πλάτων , ἀλλά ἐγκώμιον ὁ πόλις , ὅτι πᾶς ἡγέομαι ἄλλος ἐλαχύς τιμή καί δόξα , ὅς φέρω καλός πρᾶξις , ἄν εἰ μή τις αὐτός μέλλω κατορθόω . εἰμί δέ ὁ λέξις ὅδε · ἐπειδή δέ πολύς ὁ συμβαίνω ἔγκειμαι , βούλομαι τις καί παράδοξος λέγω , καί ἐγώ , πρός Ζεύς καί θεός , μηδείς ὁ ὑπερβολή θαυμάζω , ἀλλά μετά εὔνοια , ὅς λέγω , θεωρέω . εἰ γάρ εἰμί ἅπας πρόδηλος ὁ μέλλω γίγνομαι καί πρόοιδα ἅπας καί σύ προλέγω καί διαμαρτύρομαι βοάω καί κράζω , ὅς οὐδέ φθέγγομαι , οὐδέ οὕτως ἀφίστημι ὁ πόλις οὗτος εἰμί , εἴπερ δόξα ἤ πρόγονος ἤ ὁ μέλλω αἰών ἔχω λόγος . νῦν μέν γε ἀποτυγχάνω δοκέω ὁ πρᾶγμα , ὅς πᾶς κοινός εἰμί ἄνθρωπος , ὅταν ὁ θεός οὗτος δοκέω · τότε δέ ἀξιόω προΐστημι ὁ Ἕλλην , εἶτα ἀφίστημι οὗτος , Φίλιππος προδίδωμι πάντως ἄν ἔχω αἰτία . εἰ γάρ οὗτος προίημι ἀκονιτί , περί ὅς οὐδείς κίνδυνος ὅστις οὐ ὑπομένω ὁ πρόγονος , τίς οὐ καταπτύω ἄν σύ ; μή γάρ ὁ πόλις γε μηδέ ἐγώ . τίς δέ ὀφθαλμός , πρός Ζεύς , ὁράω ἄν ὁ εἰς ὁ πόλις ἄνθρωπος ἀφικνέομαι , εἰ ὁ μέν πρᾶγμα εἰς ὅς νυνί περιίστημι , ἡγεμών δέ καί κύριος αἱρέω Φίλιππος ἅπας , ὁ δέ ὑπέρ ὁ μή γίγνομαι οὗτος ἀγών ἕτερος τις χωρίς ἐγώ εἰμί ποιέω , καί οὗτος μηδεπώποτε ὁ πόλις ἐν ὁ πρόσθεν χρόνος ἀσφάλεια ἄδοξος μάλα ἤ ὁ ὑπέρ ὁ καλός κίνδυνος αἱρέω ; τίς γάρ οὐ οἶδα Ἕλλην , τίς δέ βάρβαρος , ὅτι καί παρά Θηβαῖος καί παρά ὁ οὗτος ἔτι πρότερος ἰσχυρός γίγνομαι Δακεδαιμόνιος καί παρά ὁ Πέρσης βασιλεύς μετά πολύς χάρις οὗτος ἄν ἄσμενος δίδωμι ὁ πόλις , ὅς τις βούλομαι , λαμβάνω καί ὁ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ κελεύω ποιέω καί ἐάω ἕτερος ὁ Ἕλλην προΐστημι ; ἀλλά οὐ εἰμί , ὡς ἔοικα , οὗτος ὁ τότε Ἀθηναῖος πάτριος οὐδέ ἀνεκτός οὐδέ ἔμφυτος , οὐδέ δύναμαι πώποτε ὁ πόλις οὐδείς ἐκ πᾶς ὁ χρόνος πείθω ὁ ἰσχύω μέν μή δίκαιος δέ πράσσω προστίθημι ἀσφαλής δουλεύω . ἀλλά ἀγωνίζομαι περί πρωτεῖον καί τιμή καί δόξα κινδυνεύω πᾶς ὁ αἰών διατελέω . καί οὗτος οὕτως σεμνός καί καλός καί προσήκω ὁ ὑμέτερος ἦθος σύ ὑπολαμβάνω εἰμί , ὥστε καί ὁ πρόγονος ὁ οὗτος πράσσω μάλα ἐπαινέω , ἔοικα . τίς γάρ οὐ ἄν ἄγαμαι ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ ἀρετή , ὅς καί ὁ χώρα καί ὁ πόλις ἐκλείπω ὑπομένω , εἰς ὁ τριήρης ἐμβαίνω , ὑπέρ ὁ μή ὁ κελεύω ποιέω , ὁ μέν οὗτος συμβουλεύω Θεμιστοκλῆς στρατηγός αἱρέω , ὁ δέ ὑπακούω ἀποφαίνω ὁ ἐπιτάσσω Κυρσίλος καταλιθόω οὐ μόνος αὐτός , ἀλλά καί ὁ γυνή ὁ ὑμέτερος ὁ γυνή αὐτός ; οὐ γάρ ζητέω ὁ τότε Ἀθηναῖος οὔτε ῥήτωρ οὔτε στρατηγός , διά ὅστις δουλεύω εὐτυχής , ἀλλά οὐδέ ζάω ἀξιόω , εἰ μή μετά ἐλευθερία ἔξεστι οὗτος ποιέω . ἡγέομαι γάρ αὐτός ἕκαστος οὐ ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ μόνος γίγνομαι , ἀλλά καί ὁ πατρίς . διαφέρω δέ τίς ; ὅτι ὁ μέν ὁ γονεύς μόνος γίγνομαι νομίζω ὁ ὁ μείρομαι καί ὁ αὐτόματος θάνατος περιμένω , ὁ δέ καί ὁ πατρίς , ὑπέρ ὁ μή οὗτος ἐφοράω δουλεύω ἀποθνῄσκω ἐθέλω καί φοβερός ἡγέομαι ὁ θάνατος ὁ ὕβρις καί ὁ ἀτιμία , ὅς ἐν δουλεύω ὁ πόλις φέρω ἀνάγκη . εἰ μέν τοίνυν οὗτος ἐπιχειρέω νῦν λέγω , ὡς ἐγώ προάγω σύ ἄξιος ὁ πρόγονος φρονέω , τίς οὐ ἄν ἔοικα ἐπιτιμάω ἐγώ ; νῦν δέ ἐγώ μέν ὑμέτερος ὁ τοιοῦτος προαίρεσις ἀποφαίνω καί δείκνυμι , ὅτι καί πρό ἐγώ οὗτος ἔχω ὁ φρόνημα ὁ πόλις . ὁ μέντοι διακονία ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ πράσσω καί ἐμαυτοῦ μέτειμι φημί . οὗτος δέ ὁ ὁ ὅλος κατηγορέω καί κελεύω σύ ἐγώ πικρός ἔχω ὡς φόβος καί κίνδυνος αἴτιος ὁ πόλις ὁ μέν εἰς ὁ πάρειμι τιμή ἐγώ ἀποστερέω γλίχομαι , ὁ δέ εἰς ἅπας ὁ χρόνος ἐγκώμιον σύ ἀφαιρέω . εἰ γάρ ὡς οὐ ὁ ἀγαθός ἐγώ πολιτεύω καταψηφίζομαι , διαμαρτάνω δοκέω , οὐ ὁ ὁ τύχη ἀγνωμοσύνη ὁ συμβαίνω πάσχω . ἀλλά οὐ εἰμί , ὅπως ἁμαρτάνω , ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ ὑπέρ ὁ ἅπας ἐλευθερία καί σωτηρία κίνδυνος ἀράομαι οὐ μά ὁ ἐν Μαραθών προκινδυνεύω ὁ πρόγονος καί ὁ ἐν Πλάταια παρατάσσω καί ὁ ἐν Σαλαμίς ναυμαχέω καί ὁ ἐπί Ἀρτεμίσιον καί πολύς ἕτερος ὁ ἐν ὁ δημόσιος μνῆμα κεῖμαι ἀγαθός ἀνήρ , ὅς ἅπας ὅμοιος ὁ πόλις ὁ αὐτός ἀξιόω τιμή θάπτω , Αἰσχίνης , οὐ ὁ κρατέω αὐτός οὐδέ ὁ κατορθόω μόνος , δίκαιος . ὅς μέν γάρ εἰμί ἀγαθός ἀνήρ ἔργον , ἅπας πράσσω , ὁ τύχη δέ , ὅς ὁ δαίμων ἔνειμι ἕκαστος , οὗτος χράω