dionysius-halicarnassensis-history.de-demosthenis-dictione 24
λαμβανέσθω δὲ πρότερος Πλάτων , καὶ ἐπειδὴ μέγα 24 φρονεῖν ἔοικεν ἐπί τε ἀκριβείᾳ καὶ σεμνότητι ὀνομάτων , ταῦτα ἐπὶ τῶν αὐτοῦ βασανίσω , ἀρξάμενος , ὅθεν περ κἀκεῖνος , τοῦ λόγου · ‘Ἔργῳ μὲν ἡμῖν οἵδε ἔχουσι τὰ προσήκοντα σφίσιν αὐτοῖς , ὧν τυχόντες πορεύονται τὴν εἱμαρμένην πορείαν.ʼ ἡ μὲν εἰσβολὴ θαυμαστὴ καὶ πρέπουσα τοῖς ὑποκειμένοις πράγμασι κάλλους τε ὀνομάτων ἕνεκα καὶ σεμνότητος καὶ ἁρμονίας , τὰ δʼ ἐπιλεγόμενα οὐκέθʼ ὅμοια τοῖς πρώτοις , αὐτίκα τό · προπεμφθέντες κοινῇ μὲν ὑπὸ τῆς πόλεως , ἰδίᾳ δὲ ὑπὸ τῶν οἰκείων.ʼ ἐν γὰρ τῷ πάντα τὰ προσήκοντα σφίσιν αὐτοῖς ἔχειν τοὺς θαπτομένους ἐνῆν καὶ τὸ προπεμφθῆναι τὰ σώματʼ αὐτῶν ἐπὶ τὰς ταφὰς δημοσίᾳ τε καὶ ἰδίᾳ . ὥστε οὐκ ἀναγκαῖον ἦν πάλιν ταὐτὸ λέγειν · εἰ μὴ κράτιστον ἀπάντων τῶν περὶ τὰς ταφὰς νομίμων τοῦτο ὑπελάμβανεν ὁ ἀνὴρ εἶναι , λέγω δὴ τὸ παρεῖναι πολλοὺς ταῖς ἐκκομιδαῖς , καὶ οὐθὲν ἄτοπον ἐδόκει ποιεῖν συμπεριλαβών τε αὐτὸ τοῖς ἄλλοις καὶ χωρὶς ὑπὲρ αὐτοῦ μόνου λέγων . ἠλίθιος ἄρα τις ἦν , εἰ τοῦτον ἐδόκει τοῖς τελευτήσασι λαμπρότατον εἶναι τῶν κόσμων , οἷς ἡ πόλις αὐτοὺς ἐκόσμει . ἵνα γὰρ ἀφῶ πάντα τὰ ἄλλα , τὸ δημοσίᾳ γηροτροφεῖσθαι τοὺς πατέρας αὐτῶν ἄχρι θανάτου καὶ παιδεύεσθαι τοὺς υἱεῖς ἕως ἥβης πόσῳ κρεῖττον ἦν τοῦ προπέμπεσθαι τὰ σώματα δημοσίᾳ ; ἐμοὶ μὲν δοκεῖ μακρῷ . οὐκοῦν οὐκ ἀναγκαία , Πλάτων , ἥδε ἡ προσθήκη . ἀλλʼ ἄρα γε εἰ μὴ τοῦ ἀναγκαίου , κάλλους γε ἢ τῶν ἄλλων τινὸς τῶν ἐπιθέτων ἕνεκα κόσμων παρείληπται τὸ κῶλον αὐτῷ τουτί ; πολλοῦ γε καὶ δεῖ · πρὸς γὰρ τῷ μηδὲν ἔχειν σπουδῆς ἄξιον μήτε κατὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν ὀνομάτωνγ μήτε κατὰ τὴν σύνθεσιν προσδιαφθείρει καὶ τὴν πρὸ αὐτοῦ περίοδον , λυμαίνεται γοῦν τήν τε συμμετρίαν αὐτῆς καὶ τὴν εὐφωνίαν . νῦν μὲν γὰρ δυσὶ περιλαμβανομένη κώλοις σύμμετρός ἐστι καὶ ἐναρμόνιος καὶ στρογγύλη καὶ βάσιν εἴληφεν ἀσφαλῆ · ἐὰν δὲ προσλάβῃ τουτὶ τὸ κῶλον , ἅπαντα ταῦτα ἀπεκρίθησαν , καὶ μεταλήψεται τὸν ἱστορικὸν ἀντὶ τοῦ λογικοῦ τύπον . εἰ δὲ χωρίσαντες τοῦτο τὸ κῶλον ἀπὸ τῶν προηγουμένων αὐτὸ καθʼ αὐτὸ ἐξοίσομεν , οὔτε περίοδος ἡμῖν γενήσεται καθʼ ἑαυτὸ γενόμενον οὕτε ὖθος ἢ πάθος ἔξει μὰ Δία οὕτε ἄλλην πειθὼ καὶ χάριν οὐδεμίαν . εἰ δὴ μήτε τοῦ ἀναγκαίου χάριν ἡ προσθήκη παρείληπται μήτε τοῦ περιττοῦ ( περὶ ταῦτα δὲ καὶ ἐν τούτοις ἡ τῆς λέξεως κατασκευή ) , τίς ἂν τοῦτο ἔτι ἕτερον ὀνομάσειεν εἰ μὴ τοῦθʼ ὅπερ ἐστὶν ἀληθῶς , ἀκαιρίαν . τούτοις ἐκεῖνα ἐπιτίθησιν ὁ ἀνήρ · ῾Λόγῳ δὲ δὴ τὸν λειπόμενον κόσμον ὅ τε νόμος προστάττει τούτοις ἀποδοῦναι . τοῖς ἀνδράσι καὶ χρή.ʼ τὸ καὶ χρὴ πάλιν ἐνταῦθαγ κείμενον ἐπὶ τελευτῆς τίνος ἕνεκα παρείληπται καὶ διὰ τί ; πότερα σαφεστέραν ποιῆσαι τὴν λέξιν ; ἀλλὰ καὶ χωρὶς τῆς προσθέσεως ταύτης ἐστὶ σαφής . εἴ γε οὖν οὕτως εἶχε · ῾Λόγῳ δὲ δὴ τὸν λειπόμενον κόσμον ὁ νόμος ἀποδοῦναι προστάττει τοῖς ἀνδράσι,ʼ τίς ἂν ταύτην ἐμέμψατο ὡς οὐ σαφῆ ; ἀλλὰ τοῦτο ἥδιον ἀκουσθῆναι καὶ μεγαλοπρεπέστερον ; πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον ἠφάνικεν αὐτῆς τὸ σεμνὸν καὶ λελύμανται . καὶ τοῦτο οὐ λόγῳ δεῖ μαθεῖν ἕκαστον , ἀλλʼ ἐκ τῶν ἑαυτοῦ γνῶναι παθῶν . ταῖς γὰρ ἀλόγοις αἰσθήσεσιν ἅπαντα τὰ ὀχληρὰ καὶ ἡδέα κρίνεται , καὶ οὐθὲν δεῖ ταύταις οὕτε διδαχῆς οὔτε παραμυθίας .
Lemmas: λαμβάνω δέ πρότερος Πλάτων , καί ἐπειδή μέγας 24 φρονέω ἔοικα ἐπί τε ἀκρίβεια καί σεμνότης ὄνομα , οὗτος ἐπί ὁ αὐτός βασανίζω , ἄρχω , ὅθεν περ ἐκεῖνος , ὁ λόγος · Ἔργος μέν ἐγώ ὅδε ἔχω ὁ προσήκω σφεῖς αὐτός , ὅς τυγχάνω πορεύω ὁ μείρομαι πορεία ὁ μέν εἰσβολή θαυμαστός καί πρέπω ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα κάλλος τε ὄνομα ἕνεκα καί σεμνότης καί ἁρμονία , ὁ δέ ἐπιλέγω οὐκέτι ὅμοιος ὁ πρῶτος , αὐτίκα ὁ · προπέμπω κοινῇ μέν ὑπό ὁ πόλις , ἴδιος δέ ὑπό ὁ οἰκεῖος ἐν γάρ ὁ πᾶς ὁ προσήκω σφεῖς αὐτός ἔχω ὁ θάπτω ἔνειμι καί ὁ προπέμπω ὁ σῶμα αὐτός ἐπί ὁ ταφή δημόσιος τε καί ἴδιος . ὥστε οὐ ἀναγκαῖος εἰμί πάλιν αὐτός λέγω · εἰ μή κρατύς ἅπας ὁ περί ὁ ταφή νόμιμος οὗτος ὑπολαμβάνω ὁ ἀνήρ εἰμί , λέγω δή ὁ πάρειμι πολύς ὁ ἐκκομιδή , καί οὐδείς ἄτοπος δοκέω ποιέω συμπεριλαμβάνω τε αὐτός ὁ ἄλλος καί χωρίς ὑπέρ αὐτός μόνος λέγω . ἠλίθιος ἄρα τις εἰμί , εἰ οὗτος δοκέω ὁ τελευτάω λαμπρός εἰμί ὁ κόσμος , ὅς ὁ πόλις αὐτός κοσμέω . ἵνα γάρ ἀφίημι πᾶς ὁ ἄλλος , ὁ δημοσίᾳ γηροτροφέω ὁ πατήρ αὐτός ἄχρι θάνατος καί παιδεύω ὁ υἱός ἕως ἥβη πόσος κρατύς εἰμί ὁ προπέμπω ὁ σῶμα δημοσίᾳ ; ἐγώ μέν δοκέω μακρός . οὐκοῦν οὐ ἀναγκαῖος , Πλάτων , ὅδε ὁ προσθήκη . ἀλλά ἄρα γε εἰ μή ὁ ἀναγκαῖος , κάλλος γε ἤ ὁ ἄλλος τις ὁ ἐπίθετος ἕνεκα κόσμος παραλαμβάνω ὁ κῶλον αὐτός οὗτος ; πολύς γε καί δέω · πρός γάρ ὁ μηδείς ἔχω σπουδή ἄξιος μήτε κατά ὁ ἐκλογή ὁ ὀνομάτωνγ μήτε κατά ὁ σύνθεσις προσδιαφθείρω καί ὁ πρό αὐτός περίοδος , λυμαίνομαι γοῦν ὁ τε συμμετρία αὐτός καί ὁ εὐφωνία . νῦν μέν γάρ δύο περιλαμβάνω κῶλον σύμμετρος εἰμί καί ἐναρμόνιος καί στρογγύλος καί βάσις λαμβάνω ἀσφαλής · ἐάν δέ προσλαμβάνω οὗτος ὁ κῶλον , ἅπας οὗτος ἀποκρίνω , καί μεταλαμβάνω ὁ ἱστορικός ἀντί ὁ λογικός τύπος . εἰ δέ χωρίζω οὗτος ὁ κῶλον ἀπό ὁ προηγέομαι αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐκφέρω , οὔτε περίοδος ἐγώ γίγνομαι κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ἵημι κόρυς ἤ πάθος ἔχω μά Ζεύς ἵημι ἄλλος πειθώ καί χάρις οὐδείς . εἰ δή μήτε ὁ ἀναγκαῖος χάριν ὁ προσθήκη παραλαμβάνω μήτε ὁ περισσός ( περί οὗτος δέ καί ἐν οὗτος ὁ ὁ λέξις κατασκευή ) , τίς ἄν οὗτος ἔτι ἕτερος ὀνομάζω εἰ μή οὗτος ὅς εἰμί ἀληθής , ἀκαιρία . οὗτος ἐκεῖνος ἐπιτίθημι ὁ ἀνήρ · Λόγος δέ δή ὁ λείπω κόσμος ὁ τε νόμος προστάσσω οὗτος ἀποδίδωμι . ὁ ἀνήρ καί ὅρχος ὁ καί χρή πάλιν ἐνταῦθαγ κεῖμαι ἐπί τελευτή τίς ἕνεκα παραλαμβάνω καί διά τίς ; πότερος σαφής ποιέω ὁ λέξις ; ἀλλά καί χωρίς ὁ πρόσθεσις οὗτος εἰμί σαφής . εἰ γε οὖν οὕτως ἔχω · Λόγος δέ δή ὁ λείπω κόσμος ὁ νόμος ἀποδίδωμι προστάσσω ὁ ἀνδράσι,ʼ τίς ἄν οὗτος μέμφομαι ὡς οὐ σαφής ; ἀλλά οὗτος ἡδύς ἀκούω καί μεγαλοπρεπής ; πᾶς μέν οὖν ἐναντίος ἀφανίζω αὐτός ὁ σεμνός καί λυμαίνομαι . καί οὗτος οὐ λόγος δέω μανθάνω ἕκαστος , ἀλλά ἐκ ὁ ἑαυτοῦ γιγνώσκω πάθος . ὁ γάρ ἄλογος αἴσθησις ἅπας ὁ ὀχληρός καί ἡδύς κρίνω , καί οὐδείς δέω οὗτος ἵημι διδαχή οὔτε παραμυθία .