ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 7
μία μὲν δὴ θεωρία τῆς συνθετικῆς ἐπιστήμης ἡ περὶ αὐτὰ τὰ πρῶτα μόρια καὶ στοιχεῖα τῆς λέξεως ἥδε · ἑτέρα δέ , ὥσπερ καὶ κατʼ ἀρχὰς ἔφην , ἡ περὶ τὰ καλούμενα κῶλα , ποικιλωτέρας τε δεομένη πραγματείας καὶ μείζονος , ὑπὲρ ἧς αὐτίκα δὴ πειράσομαι λέγειν ὡς ἔχω γνώμης . καὶ γὰρ ταῦτα ἁρμόσαι πρὸς ἄλληλα δεῖ ὥστʼ οἰκεῖα φαίνεσθαι καὶ φίλα καὶ σχηματίσαι ὡς ἂν ἐνδέχηται κράτιστα προκατασκευάσαι τε , εἴ πού τι δέοι , μειώσει καὶ πλεονασμῷ καὶ εἰ δή τινʼ ἄλλην μετασκευὴν δέχεται τὰ κῶλα · τούτων δʼ ἕκαστον ἡ πεῖρα αὐτὴ διδάσκει · πολλάκις γὰρ τουτὶ τὸ κῶλον τούτου μὲν προτεθὲν ἢ ἐπὶ τούτῳ τεθὲν εὐστομίαν τινὰ ἐμφαίνει καὶ σεμνότητα , ἑτέραν δέ τινα συζυγίαν λαβὸν ἄχαρι φαίνεται καὶ ἄσεμνον . ὃ δὲ λέγω , σαφέστερον ἔσται , εἴ τις αὐτὸ ἐπὶ παραδείγματος ἴδοι . ἔστι δή τις παρὰ τῷ Θουκυδίδῃ λέξις ἐν τῇ Πλαταιέων δημηγορίᾳ πάνυ χαριέντως συγκειμένη καὶ μεστὴ πάθους ἥδε · ὑμεῖς τε ὦ Λακεδαιμόνιοι ἡ μόνη ἐλπίς , δέδιμεν , μὴ οὐ βέβαιοι ἦτε . φέρε δή τις λύσας τὴν συζυγίαν ταύτην μεθαρμοσάτω τὰ κῶλα οὕτως · ὑμεῖς τε , ὦ Λακεδαιμόνιοι , δέδιμεν μὴ οὐ βέβαιοι ἦτε , ἡ μόνη ἐλπίς . ἆρʼ ἔτι μένει τοῦτον τὸν τρόπον ἡρμοσμένων τῶν κώλων ἡ αὐτὴ χάρις ἢ τὸ αὐτὸ πάθος ; οὐδεὶς ἂν εἴποι . τί δʼ εἰ τὴν Δημοσθένους λέξιν ταύτην τὸ λαβεῖν οὖν τὰ διδόμενα ὁμολογῶν ἔννομον εἶναι , τὸ χάριν τούτων ἀποδοῦναι παρανόμων γράφει ; λύσας τις καὶ μεταθεὶς τὰ κῶλα τουτονὶ τὸν τρόπον ἐξενέγκαι · ὁμολογῶν οὖν ἔννομον εἶναι τὸ λαβεῖν τὰ διδόμενα , παρανόμων γράφῃ τὸ τούτων χάριν ἀποδοῦναι , ἆρʼ ὁμοίως ἔσται δικανικὴ καὶ στρογγύλη ; ἐγὼ μὲν οὐκ οἴομαι .
Lemmas: εἷς μέν δή θεωρία ὁ συνθετικός ἐπιστήμη ὁ περί αὐτός ὁ πρῶτος μόριον καί στοιχεῖον ὁ λέξις ὅδε · ἕτερος δέ , ὥσπερ καί κατά ἀρχή φημί , ὁ περί ὁ καλέω κῶλον , ποικίλος τε δέω πραγματεία καί μέγας , ὑπέρ ὅς αὐτίκα δή πειράω λέγω ὡς ἔχω γνώμη . καί γάρ οὗτος ἁρμόζω πρός ἀλλήλων δέω ὥστε οἰκεῖος φαίνω καί φίλος καί σχηματίζω ὡς ἄν ἐνδέχομαι κρατύς προκατασκευάζω τε , εἰ που τις δέω , μείωσις καί πλεονασμός καί εἰ δή τις ἄλλος μετασκευή δέχομαι ὁ κῶλον · οὗτος δέ ἕκαστος ὁ πεῖρα αὐτός διδάσκω · πολλάκις γάρ οὗτος ὁ κῶλον οὗτος μέν προτίθημι ἤ ἐπί οὗτος τίθημι εὐστομία τις ἐμφαίνω καί σεμνότης , ἕτερος δέ τις συζυγία λαμβάνω ἄχαρις φαίνω καί ἄσεμνος . ὅς δέ λέγω , σαφής εἰμί , εἰ τις αὐτός ἐπί παράδειγμα ὁράω . εἰμί δή τις παρά ὁ Θουκυδίδης λέξις ἐν ὁ Πλαταιεύς δημηγορία πάνυ χαρίεις σύγκειμαι καί μεστός πάθος ὅδε · σύ τε ὦ Λακεδαιμόνιος ὁ μόνος ἐλπίς , δείδω , μή οὐ βέβαιος εἰμί . φέρω δή τις λύω ὁ συζυγία οὗτος μεθαρμόζω ὁ κῶλον οὕτως · σύ τε , ὦ Λακεδαιμόνιος , δείδω μή οὐ βέβαιος εἰμί , ὁ μόνος ἐλπίς . ἆρα ἔτι μένω οὗτος ὁ τρόπος ἁρμόζω ὁ κῶλον ὁ αὐτός χάρις ἤ ὁ αὐτός πάθος ; οὐδείς ἄν λέγω . τίς δέ εἰ ὁ Δημοσθένης λέξις οὗτος ὁ λαμβάνω οὖν ὁ δίδωμι ὁμολογέω ἔννομος εἰμί , ὁ χάριν οὗτος ἀποδίδωμι παράνομος γράφω ; λύω τις καί μετατίθημι ὁ κῶλον οὗτος ὁ τρόπος ἐκφέρω · ὁμολογέω οὖν ἔννομος εἰμί ὁ λαμβάνω ὁ δίδωμι , παράνομος γράφω ὁ οὗτος χάρις ἀποδίδωμι , ἆρα ὅμοιος εἰμί δικανικός καί στρογγύλος ; ἐγώ μέν οὐ οἴομαι .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 8
ἡ μὲν δὴ περὶ τὴν ἁρμογὴν τῶν κώλων θεωρία τοιαύτη , ἡ δὲ περὶ τὸν σχηματισμὸν ποδαπή ; οὐκ ἔστιν εἷς τρόπος τῆς ἐκφορᾶς ἁπάντων τῶν νοημάτων , ἀλλὰ τὰ μὲν ὡς ἀποφαινόμενοι λέγομεν , τὰ δʼ ὡς πυνθανόμενοι , τὰ δʼ ὡς εὐχόμενοι , τὰ δʼ ὡς ἐπιτάττοντες , τὰ δʼ ὡς διαποροῦντες , τὰ δʼ ὡς ὑποτιθέμενοι , τὰ δὲ ἄλλως πως σχηματίζοντες , οἷς ἀκολούθως καὶ τὴν λέξιν πειρώμεθα σχηματίζειν . πολλοὶ δὲ δή που σχηματισμοὶ καὶ τῆς λέξεώς εἰσιν ὥσπερ καὶ τῆς διανοίας , οὓς οὐχ οἷόν τε κεφαλαιωδῶς περιλαβεῖν , ἴσως δὲ καὶ ἄπειροι · περὶ ὧν καὶ πολὺς ὁ λόγος καὶ βαθεῖα ἡ θεωρία . οὐ δὴ τὸ αὐτὸ δύναται ποιεῖν τὸ αὐτὸ κῶλον οὕτω σχηματισθὲν ἢ οὕτως . ἐρῶ δὲ ἐπὶ παραδείγματος · εἰ τοῦτον ἐξήνεγκε τὸν τρόπον ὁ Δημοσθένης τὴν λέξιν ταύτην ταῦτʼ εἴπας ἔγραψα , γράψας δʼ ἐπρέσβευσα , πρεσβεύσας δʼ ἔπεισα Θηβαίους , ἆρʼ οὕτως ἂν συνέκειτο χαριέντως , ὡς νῦν σύγκειται ; οὐκ εἶπον μὲν ταῦτα , οὐκ ἔγραψα δέ · οὐδʼ ἔγραψα μέν , οὐκ ἐπρέσβευσα δέ · οὐδʼ ἐπρέσβευσα μέν , οὐκ ἔπεισα δὲ Θηβαίους . πολὺς δʼ ἂν εἴη μοι λόγος , εἰ περὶ πάντων βουλοίμην λέγειν τῶν σχηματισμῶν ὅσους τὰ κῶλα ἐπιδέχεται . ἀπόχρη δὲ εἰσαγωγῆς ἕνεκα τοσαῦτα εἰρῆσθαι .
Lemmas: ὁ μέν δή περί ὁ ἁρμογή ὁ κῶλον θεωρία τοιοῦτος , ὁ δέ περί ὁ σχηματισμός ποδαπός ; οὐ εἰμί εἷς τρόπος ὁ ἐκφορά ἅπας ὁ νόημα , ἀλλά ὁ μέν ὡς ἀποφαίνω λέγω , ὁ δέ ὡς πυνθάνομαι , ὁ δέ ὡς εὔχομαι , ὁ δέ ὡς ἐπιτάσσω , ὁ δέ ὡς διαπορέω , ὁ δέ ὡς ὑποτίθημι , ὁ δέ ἄλλος πως σχηματίζω , ὅς ἀκόλουθος καί ὁ λέξις πειράω σχηματίζω . πολύς δέ δή που σχηματισμός καί ὁ λέξις εἰμί ὥσπερ καί ὁ διάνοια , ὅς οὐ οἷος τε κεφαλαιώδης περιλαμβάνω , ἴσως δέ καί ἄπειρος · περί ὅς καί πολύς ὁ λόγος καί βαθύς ὁ θεωρία . οὐ δή ὁ αὐτός δύναμαι ποιέω ὁ αὐτός κῶλον οὕτως σχηματίζω ἤ οὕτως . λέγω δέ ἐπί παράδειγμα · εἰ οὗτος ἐκφέρω ὁ τρόπος ὁ Δημοσθένης ὁ λέξις οὗτος οὗτος λέγω γράφω , γράφω δέ πρεσβεύω , πρεσβεύω δέ πείθω Θηβαῖος , ἆρα οὕτως ἄν σύγκειμαι χαρίεις , ὡς νῦν σύγκειμαι ; οὐ λέγω μέν οὗτος , οὐ γράφω δέ · οὐδέ γράφω μέν , οὐ πρεσβεύω δέ · οὐδέ πρεσβεύω μέν , οὐ πείθω δέ Θηβαῖος . πολύς δέ ἄν εἰμί ἐγώ λόγος , εἰ περί πᾶς βούλομαι λέγω ὁ σχηματισμός ὅσος ὁ κῶλον ἐπιδέχομαι . ἀποχράω δέ εἰσαγωγή ἕνεκα τοσοῦτος λέγω .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 10
διωρισμένων δή μοι τούτων ἀκόλουθον ἂν εἴη λέγειν , τίνα ἐστὶν ὧν δεῖ στοχάζεσθαι τὸν βουλόμενον συντιθέναι τὴν λέξιν εὖ καὶ διὰ τίνων θεωρημάτων τυγχάνοι τις ἂν ὧν βούλεται . δοκεῖ δέ μοι δύο ταῦτʼ εἶναι τὰ γενικώτατα , ὧν ἐφίεσθαι δεῖ τοὺς συντιθέντας μέτρα τε καὶ λόγους , ἥ τε ἡδονὴ καὶ τὸ καλόν · ἀμφότερα γὰρ ἐπιζητεῖ ταῦτα ἡ ἀκοή , ὅμοιόν τι πάσχουσα τῇ ὁράσει · καὶ γὰρ ἐκείνη πλάσματα καὶ γραφὰς καὶ γλυφὰς καὶ ὅσα δημιουργήματα χειρῶν ἐστιν ἀνθρωπίνων ὁρῶσα ὅταν εὑρίσκῃ τό τε ἡδὺ ἐνὸν ἐν αὐτοῖς καὶ τὸ καλόν , ἀρκεῖται καὶ οὐδὲν ἔτι ποθεῖ . καὶ μὴ παράδοξον ἡγήσηταί τις , εἰ δύο ποιῶ τέλη καὶ χωρίζω τὸ καλὸν ἀπὸ τῆς ἡδονῆς , μηδʼ ἄτοπον εἶναι νομίσῃ , εἴ τινα ἡγοῦμαι λέξιν ἡδέως μὲν συγκεῖσθαι , μὴ καλῶς δέ , ἢ καλῶς μέν , οὐ μὴν καὶ ἡδέως · φέρει γὰρ ἡ ἀλήθεια τὸ τοιοῦτον καὶ οὐδὲν ἀξιῶ καινόν · ἥ γέ τοι Θουκυδίδου λέξις καὶ Ἀντιφῶντος τοῦ Ῥαμνουσίου καλῶς μὲν σύγκειται νὴ Δία , εἴ πέρ τινες καὶ ἄλλαι , καὶ οὐκ ἄν τις αὐτὰς ἔχοι μέμψασθαι κατὰ τοῦτο , οὐ μὴν ἡδέως γε πάνυ · ἡ δέ γε τοῦ Κνιδίου συγγραφέως Κτησίου καὶ ἡ τοῦ Σωκρατικοῦ Ξενοφῶντος ἡδέως μὲν ὡς ἔνι μάλιστα , οὐ μὴν καλῶς γʼ ἐφʼ ὅσον ἔδει · λέγω δὲ κοινότερον , ἀλλʼ οὐχὶ καθάπαξ , ἐπεὶ καὶ παρʼ ἐκείνοις ἥρμοσταί τινα ἡδέως καὶ παρὰ τούτοις καλῶς . ἡ δὲ Ἡροδότου σύνθεσις ἀμφότερα ταῦτα ἔχει , καὶ γὰρ ἡδεῖά ἐστι καὶ καλή .
Lemmas: διορίζω δή ἐγώ οὗτος ἀκόλουθος ἄν εἰμί λέγω , τίς εἰμί ὅς δέω στοχάζομαι ὁ βούλομαι συντίθημι ὁ λέξις εὖ καί διά τίς θεώρημα τυγχάνω τις ἄν ὅς βούλομαι . δοκέω δέ ἐγώ δύο οὗτος εἰμί ὁ γενικός , ὅς ἐφίημι δέω ὁ συντίθημι μέτρον τε καί λόγος , ὁ τε ἡδονή καί ὁ καλός · ἀμφότερος γάρ ἐπιζητέω οὗτος ὁ ἀκοή , ὅμοιος τις πάσχω ὁ ὅρασις · καί γάρ ἐκεῖνος πλάσμα καί γραφή καί γλυφή καί ὅσος δημιούργημα χείρ εἰμί ἀνθρώπινος ὁράω ὅταν εὑρίσκω ὁ τε ἡδύς ἔνειμι ἐν αὐτός καί ὁ καλός , ἀρκέω καί οὐδείς ἔτι ποθέω . καί μή παράδοξος ἡγέομαι τις , εἰ δύο ποιέω τέλος καί χωρίζω ὁ καλός ἀπό ὁ ἡδονή , μηδέ ἄτοπος εἰμί νομίζω , εἰ τις ἡγέομαι λέξις ἡδύς μέν σύγκειμαι , μή καλός δέ , ἤ καλός μέν , οὐ μήν καί ἡδύς · φέρω γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ τοιοῦτος καί οὐδείς ἀξιόω καινός · ὁ γε τοι Θουκυδίδης λέξις καί Ἀντιφῶν ὁ Ῥαμνούσιος καλός μέν σύγκειμαι νή Ζεύς , εἰ περ τις καί ἄλλος , καί οὐ ἄν τις αὐτός ἔχω μέμφομαι κατά οὗτος , οὐ μήν ἡδύς γε πάνυ · ὁ δέ γε ὁ Κνίδιος συγγραφεύς Κτήσιος καί ὁ ὁ Σωκρατικός Ξενοφῶν ἡδύς μέν ὡς ἔνειμι μάλα , οὐ μήν καλός γε ἐπί ὅσος δέω · λέγω δέ κοινός , ἀλλά οὐ καθάπαξ , ἐπεί καί παρά ἐκεῖνος ἁρμόζω τις ἡδύς καί παρά οὗτος καλός . ὁ δέ Ἡρόδοτος σύνθεσις ἀμφότερος οὗτος ἔχω , καί γάρ ἡδύς εἰμί καί καλός .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 13
εἶἑν . καλὴ δʼ ἁρμονία πῶς γένοιτʼ ἂν εἴ τις ἔροιτό με καὶ ἐκ ποίων θεωρημάτων , οὐκ ἄλλως πως νὴ Δία φαίην ἂν οὐδʼ ἐξ ἄλλων τινῶν ἢ ἐξ ὧν περ ἡ ἡδεῖα · τὰ γὰρ αὐτὰ ποιητικὰ ἀμφοῖν , μέλος εὐγενές , ῥυθμὸς ἀξιωματικός , μεταβολὴ μεγαλοπρεπής , τὸ πᾶσι τούτοις παρακολουθοῦν πρέπον . ὥσπερ γὰρ ἡδεῖά τις γίνεται λέξις , οὕτω γενναία τις ἄρα , καὶ ῥυθμὸς ὥσπερ γλαφυρός τις , οὕτω καὶ σεμνός τις ἕτερος , καὶ τὸ μεταβάλλειν ὥσπερ χάριν ἔχει , οὕτω καὶ τόνον · τὸ δὲ δὴ πρέπον εἰ μὴ τοῦ καλοῦ πλεῖστον ἕξει μέρος , σχολῇ γʼ ἂν ἄλλου τινός . ἐξ ἁπάντων δή φημι τούτων ἐπιτηδεύεσθαι δεῖν τὸ καλὸν ἐν ἁρμονίᾳ λέξεως ἐξ ὧν περ καὶ τὸ ἡδύ . αἰτία δὲ κἀνταῦθα ἥ τε τῶν γραμμάτων φύσις καὶ ἡ τῶν συλλαβῶν δύναμις , ἐξ ὧν πλέκεται τὰ ὀνόματα · ὑπὲρ ὧν καιρὸς ἂν εἴη λέγειν , ὥσπερ ὑπεσχόμην .
Lemmas: εἶεν . καλός δέ ἁρμονία πῶς γίγνομαι ἄν εἰ τις ἔρομαι ἐγώ καί ἐκ ποῖος θεώρημα , οὐ ἄλλος πως νή Ζεύς φημί ἄν οὐδέ ἐκ ἄλλος τις ἤ ἐκ ὅς περ ὁ ἡδύς · ὁ γάρ αὐτός ποιητικός ἄμφω , μέλος εὐγενής , ῥυθμός ἀξιωματικός , μεταβολή μεγαλοπρεπής , ὁ πᾶς οὗτος παρακολουθέω πρέπω . ὥσπερ γάρ ἡδύς τις γίγνομαι λέξις , οὕτως γενναῖος τις ἄρα , καί ῥυθμός ὥσπερ γλαφυρός τις , οὕτως καί σεμνός τις ἕτερος , καί ὁ μεταβάλλω ὥσπερ χάρις ἔχω , οὕτως καί τόνος · ὁ δέ δή πρέπω εἰ μή ὁ καλός πολύς ἔχω μέρος , σχολή γε ἄν ἄλλος τις . ἐκ ἅπας δή φημί οὗτος ἐπιτηδεύω δέω ὁ καλός ἐν ἁρμονία λέξις ἐκ ὅς περ καί ὁ ἡδύς . αἰτία δέ ἐνταῦθα ὁ τε ὁ γράμμα φύσις καί ὁ ὁ συλλαβή δύναμις , ἐκ ὅς πλέκω ὁ ὄνομα · ὑπέρ ὅς καιρός ἄν εἰμί λέγω , ὥσπερ ὑπέχω .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 21
ἐγὼ τῆς συνθέσεως εἰδικὰς μὲν διαφορὰς πολλὰς σφόδρα εἶναι τίθεμαι καὶ οὔτʼ εἰς σύνοψιν ἐλθεῖν δυναμένας οὔτʼ εἰς λογισμὸν ἀκριβῆ , οἴομαί τε ἴδιον ἡμῶν ἑκάστῳ χαρακτῆρα ὥσπερ ὄψεως , οὕτω καὶ συνθέσεως ὀνομάτων παρακολουθεῖν , οὐ φαύλῳ παραδείγματι χρώμενος ζῳγραφίᾳ · ὥσπερ γὰρ ἐν ἐκείνῃ τὰ αὐτὰ φάρμακα λαμβάνοντες ἅπαντες οἱ τὰ ζῷα γράφοντες οὐδὲν ἐοικότα ποιοῦσιν ἀλλήλοις τὰ μίγματα , τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν ποιητικῇ τε διαλέκτῳ καὶ τῇ ἄλλῃ πάσῃ τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασι χρώμενοι πάντες οὐχ ὁμοίως αὐτὰ συντίθεμεν . τὰς μέντοι γενικὰς αὐτῆς διαφορὰς ταύτας εἶναι πείθομαι μόνας τὰς τρεῖς , αἷς ὁ βουλόμενος ὀνόματα θήσεται τὰ οἰκεῖα , ἐπειδὰν τούς τε χαρακτῆρας αὐτῶν καὶ τὰς διαφορὰς ἀκούσῃ . ἐγὼ μέντοι κυρίοις ὀνόμασιν οὐκ ἔχων αὐτὰς προσαγορεῦσαι ὡς ἀκατονομάστους μεταφορικοῖς ὀνόμασι καλῶ τὴν μὲν αὐστηράν , τὴν δὲ γλαφυράν , τὴν δὲ τρίτην εὔκρατον · ἣν ὅπως ποτὲ γίνεσθαι φαίην ἄν , ἔγωγε ἀπορῶ καὶ δίχα μοι νόος ἀτρέκειαν εἰπεῖν , εἴτε κατὰ στέρησιν τῶν ἄκρων ἑκατέρας εἴτε κατὰ μῖξιν · οὐ γὰρ ῥᾴδιον εἰκάσαι τὸ σαφές . μή ποτʼ οὖν κρεῖττον ᾖ λέγειν , ὅτι κατὰ ἄνεσίν τε καὶ ἐπίτασιν τῶν ἐσχάτων ὅρων οἱ διὰ μέσου γίνονται πολλοὶ πάνυ ὄντες · οὐ γὰρ ὥσπερ ἐν μουσικῇ τὸ ἴσον ἀπέχει τῆς νήτης καὶ τῆς ὑπάτης ἡ μέση , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐν λόγοις ὁ μέσος χαρακτὴρ ἑκατέρου τῶν ἄκρων ἴσον ἀφέστηκεν , ἀλλʼ ἔστι τῶν ἐν πλάτει θεωρουμένων ὡς ἀγέλη τε καὶ σωρὸς καὶ ἄλλα πολλά . ἀλλὰ γὰρ οὐχ οὗτος ὁ καιρὸς ἁρμόττων τῇ θεωρίᾳ ταύτῃ · λεκτέον δʼ , ὥσπερ ὑπεθέμην , καὶ περὶ τῶν χαρακτήρων οὐχ ἅπανθʼ ὅσʼ ἂν εἰπεῖν ἔχοιμι ʽμακρῶν γὰρ ἄν μοι πάνυ δεήσειε λόγων̓ , ἀλλʼ αὐτὰ τὰ φανερώτατα .
Lemmas: ἐγώ ὁ σύνθεσις εἰδικός μέν διαφορά πολύς σφόδρα εἰμί τίθημι καί οὔτε εἰς σύνοψις ἔρχομαι δύναμαι οὔτε εἰς λογισμός ἀκριβής , οἴομαι τε ἴδιος ἐγώ ἕκαστος χαρακτήρ ὥσπερ ὄψις , οὕτως καί σύνθεσις ὄνομα παρακολουθέω , οὐ φαῦλος παράδειγμα χράω ζῳγραφία · ὥσπερ γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ αὐτός φάρμακον λαμβάνω ἅπας ὁ ὁ ζῷον γράφω οὐδείς ἔοικα ποιέω ἀλλήλων ὁ μίγμα , ὁ αὐτός τρόπος ἐν ποιητικός τε διάλεκτος καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ αὐτός ὄνομα χράω πᾶς οὐ ὅμοιος αὐτός συντίθημι . ὁ μέντοι γενικός αὐτός διαφορά οὗτος εἰμί πείθω μόνος ὁ τρεῖς , ὅς ὁ βούλομαι ὄνομα τίθημι ὁ οἰκεῖος , ἐπειδάν ὁ τε χαρακτήρ αὐτός καί ὁ διαφορά ἀκούω . ἐγώ μέντοι κύριος ὄνομα οὐ ἔχω αὐτός προσαγορεύω ὡς ἀκατονόμαστος μεταφορικός ὄνομα καλέω ὁ μέν αὐστηρός , ὁ δέ γλαφυρός , ὁ δέ τρίτος εὔκρατος · ὅς ὅπως ποτέ γίγνομαι φημί ἄν , ἐγώ ἀπορέω καί δίχα ἐγώ νόος ἀτρέκεια λέγω , εἴτε κατά στέρησις ὁ ἄκρος ἑκάτερος εἴτε κατά μίξις · οὐ γάρ ῥᾴδιος εἰκάζω ὁ σαφής . μή ποτέ οὖν κρατύς εἰμί λέγω , ὅτι κατά ἄνεσις τε καί ἐπίτασις ὁ ἔσχατος ὅρος ὁ διά μέσος γίγνομαι πολύς πάνυ εἰμί · οὐ γάρ ὥσπερ ἐν μουσική ὁ ἴσος ἀπέχω ὁ νήτη καί ὁ ὑπάτη ὁ μέση , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐν λόγος ὁ μέσος χαρακτήρ ἑκάτερος ὁ ἄκρον ἴσος ἀφίστημι , ἀλλά εἰμί ὁ ἐν πλάτος θεωρέω ὡς ἀγέλη τε καί σωρός καί ἄλλος πολύς . ἀλλά γάρ οὐ οὗτος ὁ καιρός ἁρμόζω ὁ θεωρία οὗτος · λεκτέος δέ , ὥσπερ ὑποτίθημι , καί περί ὁ χαρακτήρ οὐ ἅπας ὅσος ἄν λέγω ἔχω ʽμακρῶν γάρ ἄν ἐγώ πάνυ δέω λόγος , ἀλλά αὐτός ὁ φανερός .