dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 18
ὧν δʼ ἕνεκα νῦν ὑπήχθην ταῦτα προειπεῖν ʽοὐ γὰρ δὴ τὴν ἄλλως γέ μοι προὔκειτο μετρικῶν καὶ ῥυθμικῶν ἅπτεσθαι θεωρημάτων , ἀλλὰ τοῦ ἀναγκαίου ἕνεκἀ , ταῦτʼ ἐστίν , ὅτι διὰ μὲν τῶν γενναίων καὶ ἀξιωματικῶν καὶ μέγεθος ἐχόντων ῥυθμῶν ἀξιωματικὴ γίνεται σύνθεσις καὶ γενναία καὶ μεγαλοπρεπής , διὰ δὲ τῶν ἀγεννῶν τε καὶ ταπεινῶν ἀμεγέθης τις καὶ ἄσεμνος , ἐάν τε καθʼ ἑαυτοὺς ἕκαστοι τούτων λαμβάνωνται τῶν ῥυθμῶν , ἐάν τε ἀλλήλοις κατὰ τὰς ὁμοζυγίας συμπλέκωνται . εἰ μὲν οὖν ἔσται δύναμις ἐξ ἁπάντων κρατίστων ῥυθμῶν συνθεῖναι τὴν λέξιν , ἔχοι ἂν ἡμῖν κατʼ εὐχήν · εἰ δʼ ἀναγκαῖον εἴη μίσγειν τοῖς κρείττοσι τοὺς χείρονας , ὡς ἐπὶ πολλῶν γίνεται ʽτὰ γὰρ ὀνόματα κεῖται τοῖς πράγμασιν ὡς ἔτυχεν̓ , οἰκονομεῖν αὐτὰ χρὴ φιλοτέχνως καὶ διακλέπτειν τῇ χάριτι τῆς συνθέσεως τὴν ἀνάγκην ἄλλως τε καὶ πολλὴν τὴν ἄδειαν ἔχοντας · οὐ γὰρ ἀπελαύνεται ῥυθμὸς οὐδεὶς ἐκ τῆς ἀμέτρου λέξεως , ὥσπερ ἐκ τῆς ἐμμέτρου . μαρτύρια δὲ ὧν εἴρηκα παραθεῖναι λοιπόν , ἵνα μοι καὶ πίστιν ὁ λόγος λάβῃ . ἔσται δʼ ὀλίγα περὶ πολλῶν . φέρε δή , τίς οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν ἀξιωματικῶς τε συγκεῖσθαι καὶ μεγαλοπρεπῶς τὴν Θουκυδίδου λέξιν τὴν ἐν τῷ ἐπιταφίῳ ταύτην · οἱ μὲν πολλοὶ τῶν ἐνθάδε ἤδη εἰρηκότων ἐπαινοῦσι τὸν προσθέντα τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε , ὡς καλὸν ἐπὶ τοῖς ἐκ τῶν πολέμων θαπτομένοις ἀγορεύεσθαι αὐτόν . τί οὖν ἐστιν ὃ πεποίηκε ταύτην μεγαλοπρεπῆ τὴν σύνθεσιν ; τὸ ἐκ τοιούτων συγκεῖσθαι ῥυθμῶν τὰ κῶλα . τρεῖς μὲν γὰρ οἱ τοῦ πρώτου προηγούμενοι κώλου σπονδεῖοι πόδες εἰσίν , ὁ δὲ τέταρτος ἀνάπαιστος , ὁ δὲ μετὰ τοῦτον αὖθις σπονδεῖος , ἔπειτα κρητικός , ἅπαντες ἀξιωματικοί . καὶ τὸ μὲν πρῶτον κῶλον διὰ ταῦτʼ ἐστὶ σεμνόν · τὸ δὲ ἑξῆς τουτί ἐπαινοῦσι τὸν προσθέντα τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε δύο μὲν ὑποβακχείους ἔχει τοὺς πρώτους πόδας , κρητικὸν δὲ τὸν τρίτον , εἶτʼ αὖθις ὑποβακχείους δύο καὶ συλλαβὴν ὑφʼ ἧς τελειοῦται τὸ κῶλον · ὥστʼ εἰκότως σεμνόν ἐστι καὶ τοῦτο ἐκ τῶν εὐγενεστάτων τε καὶ καλλίστων ῥυθμῶν συγκείμενον . τὸ δὲ δὴ τρίτον κῶλον ὡς καλὸν ἐπὶ τοῖς ἐκ τῶν πολέμων θαπτομένοις ἀγορεύεσθαι αὐτόν ἄρχεται μὲν ἀπὸ τοῦ κρητικοῦ ποδός , δεύτερον δὲ λαμβάνει τὸν ἀνάπαιστον καὶ τρίτον σπονδεῖον καὶ τέταρτον αὖθις ἀνάπαιστον , εἶτα δύο τοὺς ἑξῆς δακτύλους , καὶ σπονδείους δύο τοὺς τελευταίους , εἶτα κατάληξιν . εὐγενὲς δὴ καὶ τοῦτο διὰ τοὺς πόδας γέγονεν . τὰ πλεῖστα δʼ ἐστὶ παρὰ Θουκυδίδῃ τοιαῦτα , μᾶλλον δὲ ὀλίγα τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα , ὥστʼ εἰκότως ὑψηλὸς εἶναι δοκεῖ καὶ καλλιεπὴς ὡς εὐγενεῖς ἐπάγων ῥυθμούς . τὴν δὲ δὴ Πλατωνικὴν λέξιν ταυτηνὶ τίνι ποτὲ ἄλλῳ κοσμηθεῖσαν οὕτως ἀξιωματικὴν εἶναι φαίη τις ἂν καὶ καλήν , εἰ μὴ τῷ συγκεῖσθαι διὰ τῶν καλλίστων τε καὶ ἀξιολογωτάτων ῥυθμῶν ; ἔστι γὰρ δὴ τῶν πάνυ φανερῶν καὶ περιβοήτων , ᾗ κέχρηται ὁ ἀνὴρ κατὰ τὴν τοῦ ἐπιταφίου ἀρχήν · ἔργῳ μὲν ἡμῖν οἵδε ἔχουσιν τὰ προσήκοντα σφίσιν αὐτοῖς · ὧν τυχόντες πορεύονται τὴν εἱμαρμένην πορείαν . ἐν τούτοις δύο μέν ἐστιν ἃ συμπληροῖ τὴν περίοδον κῶλα , ῥυθμοὶ δὲ οἱ ταῦτα διαλαμβάνοντες οἵδε · βακχεῖος μὲν ὁ πρῶτος · οὐ γὰρ δή γε ὡς ἰαμβικὸν ἀξιώσαιμʼ ἂν ἔγωγε τὸ κῶλον τουτὶ ῥυθμίζειν ἐνθυμούμενος ὅτι οὐκ ἐπιτροχάλους καὶ ταχεῖς ἀλλʼ ἀναβεβλημένους καὶ βραδεῖς τοῖς οἰκτιζομένοις προσῆκεν ἀποδίδοσθαι τοὺς χρόνους · σπονδεῖος δʼ ὁ δεύτερος · ὁ δʼ ἑξῆς δάκτυλος διαιρουμένης τῆς συναλοιφῆς · εἶθʼ ὁ μετὰ τοῦτον σπονδεῖος · ὁ δʼ ἑξῆς μᾶλλον κρητικὸς ἢ ἀνάπαιστος · ἔπειθʼ , ὡς ἐμὴ δόξα , σπονδεῖος · ὁ δὲ τελευταῖος ὑποβάκχειος , εἰ δὲ βούλεταί τις , ἀνάπαιστος · εἶτα κατάληξις . τούτων τῶν ῥυθμῶν οὐδεὶς ταπεινὸς οὐδὲ ἀγεννής . τοῦ δὲ ἑξῆς κώλου τουδί ὧν τυχόντες πορεύονται τὴν εἱμαρμένην πορείαν δύο μέν εἰσιν οἱ πρῶτοι πόδες κρητικοί , σπονδεῖοι δὲ οἱ μετὰ τούτους δύο · μεθʼ οὓς αὖθις κρητικός , ἔπειτα τελευταῖος ὑποβάκχειος . ἀνάγκη δὴ τὸν ἐξ ἁπάντων συγκείμενον καλῶν ῥυθμῶν καλὸν εἶναι λόγον . μυρία τοιαῦτʼ ἔστιν εὑρεῖν καὶ παρὰ Πλάτωνι . ὁ γὰρ ἀνὴρ ἐμμέλειάν τε καὶ εὐρυθμίαν συνιδεῖν δαιμονιώτατος , καὶ εἴ γε δεινὸς ἦν οὕτως ἐκλέξαι τὰ ὀνόματα ὡς συνθεῖναι περιττός , καί νύ κεν ἢ παρέλασσεν τὸν Δημοσθένη κάλλους ἑρμηνείας ἕνεκεν , ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν . νῦν δὲ περὶ μὲν τὴν ἐκλογὴν ἔστιν ὅτε διαμαρτάνει , καὶ μάλιστα ἐν οἷς ἂν τὴν ὑψηλὴν καὶ περιττὴν καὶ ἐγκατάσκευον διώκῃ φράσιν , ὑπὲρ ὧν ἑτέρωθί μοι δηλοῦται σαφέστερον . συντίθησι δὲ τὰ ὀνόματα καὶ ἡδέως καὶ καλῶς νὴ Δία , καὶ οὐκ ἄν τις αὐτὸν ἔχοι κατὰ τοῦτο μέμψασθαι τὸ μέρος . ἑνὸς ἔτι παραθήσομαι λέξιν , ᾧ τὰ ἀριστεῖα τῆς ἐν λόγοις δεινότητος ἀποδίδωμι . ὅρος γὰρ δή τίς ἐστιν ἐκλογῆς τε ὀνομάτων καὶ κάλλους συνθέσεως ὁ Δημοσθένης . ἐν δὴ τῷ περὶ τοῦ στεφάνου λόγῳ τρία μέν ἐστιν ἃ τὴν πρώτην περίοδον συμπληροῖ κῶλα , οἱ δὲ ταῦτα καταμετροῦντες οἵδέ εἰσιν ῥυθμοί · πρῶτον μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , τοῖς θεοῖς εὔχομαι πᾶσι καὶ πάσαις . ἄρχει δὲ τοῦ κώλου βακχεῖος ῥυθμός , ἔπειθʼ ἕπεται σπονδεῖος , εἶτʼ ἀνάπαιστός τε καὶ μετὰ τοῦτον ἕτερος σπονδεῖος , εἶθʼ ἑξῆς κρητικοὶ τρεῖς , σπονδεῖος δʼ ὁ τελευταῖος . τοῦ δὲ δευτέρου κώλου τοῦδε ὅσην εὔνοιαν ἔχων ἐγὼ διατελῶ τῇ τε πόλει καὶ πᾶσιν ὑμῖν πρῶτος μὲν ὑποβάκχειός ἐστι πούς , εἶτα βακχεῖος , εἰ δὲ βούλεταί τις , δάκτυλος · εἶτα κρητικός · μεθʼ οὕς εἰσι δύο σύνθετοι πόδες οἱ καλούμενοι παιᾶνες · οἷς ἕπεται μολοττὸς ἢ βακχεῖος , ἐγχωρεῖ γὰρ ἑκατέρως αὐτὸν διαιρεῖν · τελευταῖος δὲ σπονδεῖος . τοῦ δὲ τρίτου κώλου τοῦδε τοσαύτην ὑπάρξαι μοι παρʼ ὑμῶν εἰς τουτονὶ τὸν ἀγῶνα ἄρχουσι μὲν ὑποβάκχειοι δύο , ἕπεται δὲ κρητικός , ᾧ συνῆπται σπονδεῖος · εἶτʼ αὖθις βακχεῖος ἢ κρητικός , καὶ τελευταῖος πάλιν κρητικός , εἶτα κατάληξις . τί οὖν ἐκώλυε καλὴν ἁρμονίαν εἶναι λέξεως , ἐν ᾗ μήτε πυρρίχιός ἐστι ποὺς μήτε ἰαμβικὸς μήτε ἀμφίβραχυς μήτε τῶν χορείων ἢ τροχαίων μηδείς ; καὶ οὐ λέγω τοῦτο , ὅτι τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἕκαστος οὐ κέχρηταί ποτε καὶ τοῖς ἀγεννεστέροις ῥυθμοῖς ʽκέχρηται γάῤ , ἀλλʼ εὖ συγκεκρύφασιν αὐτοὺς καὶ συνυφάγκασι διαλαβόντες τοῖς κρείττοσι τοὺς χείρονας . οἷς δὲ μὴ ἐγένετο πρόνοια τούτου τοῦ μέρους , οἳ μὲν ταπεινάς , οἳ δὲ κατακεκλασμένας , οἳ δʼ ἄλλην τινὰ αἰσχύνην καὶ ἀμορφίαν ἐχούσας ἐξήνεγκαν τὰς γραφάς . ὧν ἐστι πρῶτός τε καὶ μέσος καὶ τελευταῖος ὁ Μάγνης Ἡγησίας · ὑπὲρ οὗ μὰ τὸν Δία καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς ἅπαντας οὐκ οἶδα τί χρὴ λέγειν , πότερα τοσαύτη περὶ αὐτὸν ἀναισθησία καὶ παχύτης ἦν ὥστε μὴ συνορᾶν , οἵτινές εἰσιν ἀγεννεῖς ἢ εὐγενεῖς ῥυθμοί , ἢ τοσαύτη θεοβλάβεια καὶ διαφθορὰ τῶν φρενῶν ὥστʼ εἰδότα τοὺς κρείττους ἔπειτα αἱρεῖσθαι τοὺς χείρονας , ὃ καὶ μᾶλλον πείθομαι · ἀγνοίας μὲν γάρ ἐστι καὶ τὸ κατορθοῦν πολλαχῇ , προνοίας δὲ τὸ μηδέποτε . ἐν γοῦν ταῖς τοσαύταις γραφαῖς , αἷς καταλέλοιπεν ὁ ἀνήρ , μίαν οὐκ ἂν εὕροι τις σελίδα συγκειμένην εὐτυχῶς . ἔοικεν δὴ ταῦτα ὑπολαβεῖν ἐκείνων κρείττω καὶ μετὰ σπουδῆς αὐτὰ ποιεῖν , εἰς ἃ διʼ ἀνάγκην ἐμπεσὼν ἄν τις ἐν λόγῳ σχεδίῳ διʼ αἰσχύνης θεῖτο φρόνημα ἔχων ἀνήρ . θήσω δὲ καὶ τούτου λέξιν ἐκ τῆς ἱστορίας , ἵνα σοι γένηται δῆλον ἐκ τῆς ἀντιπαραθέσεως , ὅσην μὲν ἀξίωσιν ἔχει τὸ εὐγενὲς ἐν ῥυθμοῖς , ὅσην δʼ αἰσχύνην τὸ ἀγεννές . ἔστιν δʼ ὃ λαμβάνει πρᾶγμα ὁ σοφιστὴς τοιόνδε . Ἀλέξανδρος πολιορκῶν Γάζαν χωρίον τι τῆς Συρίας πάνυ ἐχυρὸν τραυματίας τε γίνεται κατὰ τὴν προσβολὴν καὶ τὸ χωρίον αἱρεῖ χρόνῳ . φερόμενος δʼ ὑπʼ ὀργῆς τούς τʼ ἐγκαταληφθέντας ἀποσφάττει πάντας , ἐπιτρέψας τοῖς Μακεδόσι τὸν ἐντυχόντα κτείνειν , καὶ τὸν ἡγεμόνα αὐτῶν αἰχμάλωτον λαβών , ἄνδρα ἐν ἀξιώματι καὶ τύχης καὶ εἴδους , ἐξ ἁρματείου δίφρου δῆσαι κελεύσας ζῶντα καὶ τοὺς ἵππους ἐλαύνειν ἀνὰ κράτος ἐν τῇ πάντων ὄψει διαφθείρει . τούτων οὐκ ἂν ἔχοι τις εἰπεῖν δεινότερα πάθη οὐδʼ ὄψει φοβερώτερα πῶς δὴ ταῦτα ἡρμήνευκεν ὁ σοφιστής , ἄξιον ἰδεῖν , πότερα σεμνῶς καὶ ὑψηλῶς ἢ ταπεινῶς καὶ καταγελάστως . ὁ δὲ βασιλεὺς ἔχων τὸ σύνταγμα προηγεῖτο . καί πως ἐβεβούλευτο τῶν πολεμίων τοῖς ἀρίστοις , ἀπαντᾶν ἐπιόντι · τοῦτο γὰρ ἔγνωστο , κρατήσασιν ἑνὸς συνεκβαλεῖν καὶ τὸ πλῆθος . ἡ μὲν οὖν ἐλπὶς αὕτη συνέδραμεν εἰς τόλμαν , ὥστʼ Ἀλέξανδρον μηδέποτε κινδυνεῦσαι πρότερον οὕτως . ἀνὴρ γὰρ τῶν πολεμίων εἰς γόνατα συγκαμφθεὶς ἔδοξεν τοῦτʼ Ἀλεξάνδρῳ τῆς ἱκετείας ἕνεκα πρᾶξαι . προσέμενος δʼ ἐγγὺς μικρὸν ἐκνεύει τὸ ξίφος ἐνέγκαντος ἐπὶ τὰ πτερύγια τοῦ θώρακος , ὥστε γενέσθαι τὴν πληγὴν οὐ καιριωτάτην . ἀλλὰ τὸν μὲν αὐτὸς ἀπώλεσεν κατὰ κεφαλῆς τύπτων τῇ μαχαίρᾳ , τοὺς δʼ ἄλλους ὀργὴ πρόσφατος ἐπίμπρα . οὕτως ἄρα ἑκάστου τὸν ἔλεον ἐξέστησεν ἡ τοῦ τολμήματος ἀπόνοια τῶν μὲν ἰδόντων , τῶν δʼ ἀκουσάντων , ὥσθʼ ἑξακισχιλίους ὑπὸ τὴν σάλπιγγα ἐκείνην τῶν βαρβάρων κατακοπῆναι . τὸν μέντοι Βαῖτιν αὐτὸν ἀνήγαγον ζῶντα Λεόνατος καὶ Φιλωτᾶς . ἰδὼν δὲ πολύσαρκον καὶ μέγαν καὶ βλοσυρωπόν ʽμέλας γὰρ ἦν καὶ τὸ χρῶμἀ , μισήσας ἐφʼ οἷς ἐβεβούλευτο καὶ τὸ εἶδος ἐκέλευσεν διὰ τῶν ποδῶν χαλκοῦν ψάλιον διείραντας ἕλκειν κύκλῳ γυμνόν . πιλούμενος δὲ κακοῖς περὶ πολλὰς τραχύτητας ἔκραζεν . αὐτὸ δʼ ἦν , ὃ λέγω , τὸ συνάγον ἀνθρώπους . ἐπέτεινε μὲν γὰρ ὁ πόνος , βάρβαρον δʼ ἐβόα , δεσπότην καθικετεύων · γελᾶν δὲ ὁ σολοικισμὸς ἐποίει . τὸ δὲ στέαρ καὶ τὸ κύτος τῆς σαρκὸς ἀνέφαινε Βαβυλώνιον ζῷον ἕτερον ἁδρόν . ὁ μὲν οὖν ὄχλος ἐνέπαιζε , στρατιωτικὴν ὕβριν ὑβρίζων εἰδεχθῆ καὶ τῷ τρόπῳ σκαιὸν ἐχθρόν . ἆρά γε ὅμοια ταῦτʼ ἐστὶ τοῖς Ὁμηρικοῖς ἐκείνοις , ἐν οἷς Ἀχιλλεύς ἐστιν αἰκιζόμενος Ἕκτορα μετὰ τὴν τελευτήν ; καίτοι τό γε πάθος ἐκεῖνο ἔλαττον · εἰς ἀναίσθητον γὰρ σῶμα ἡ ὕβρις · ἀλλʼ ὅμως ἄξιον ἰδεῖν , ὅσῳ διενήνοχεν ὁ ποιητὴς τοῦ σοφιστοῦ · ἦ ῥα , καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα · ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης , βοέους δʼ ἐξῆπτεν ἱμάντας , ἐκ δίφροιο δʼ ἔδησε · κάρη δʼ ἕλκεσθαι ἔασεν . ἐς δίφρον δʼ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχεʼ ἀείρας μάστιξεν δʼ ἐλάαν · τὼ δʼ οὐκ ἄκοντε πετέσθην . τοῦ δʼ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος · ἀμφὶ δὲ χαῖται κυάνεαι πίμπλαντο , κάρη δʼ ἅπαν ἐν κονίῃσι κεῖτο πάρος χαρίεν · τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ . ὡς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν · ἡ δέ νυ μήτηρ τῖλε κόμην , ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε · κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδʼ ἐσιδοῦσα . ᾤμωξεν δʼ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος , ἀμφὶ δὲ λαοὶ κωκυτῷ τʼ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ . τῷ δὲ μάλιστʼ ἂρ ἔην ἐναλίγκιον , ὡς εἰ ἅπασα Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατʼ ἄκρης . οὕτως εὐγενὲς σῶμα καὶ δεινὰ πάθη λέγεσθαι προσῆκεν ὑπʼ ἀνδρῶν φρόνημα καὶ νοῦν ἐχόντων . ὡς δὲ ὁ Μάγνης εἴρηκεν , ὑπὸ γυναικῶν ἢ κατεαγότων ἀνθρώπων λέγοιτʼ ἂν καὶ οὐδὲ τούτων μετὰ σπουδῆς , ἀλλʼ ἐπὶ χλευασμῷ καὶ καταγέλωτι . τί οὖν αἴτιον ἦν ἐκείνων μὲν τῶν ποιημάτων τῆς εὐγενείας , τούτων δὲ τῶν φλυαρημάτων τῆς ταπεινότητος ; ἡ τῶν ῥυθμῶν διαφορὰ πάντων μάλιστα , καὶ εἰ μὴ μόνη . ἐν ἐκείνοις μὲν γὰρ οὐδεὶς ἄσεμνος στίχος , ἐνταῦθα δὲ οὐδεμία περίοδος ἥτις οὐ λυπήσει . εἰρηκὼς δὴ καὶ περὶ τῶν ῥυθμῶν ὅσην δύναμιν ἔχουσιν , ἐπὶ τὰ λειπόμενα μεταβήσομαι .
Lemmas: ὅς δέ ἕνεκα νῦν ὑπάγω οὗτος προλέγω ὕω γάρ δή ὁ ἄλλος γε ἐγώ πρόκειμαι μετρικός καί ῥυθμικός ἅπτω θεώρημα , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος ἕνεκα , οὗτος εἰμί , ὅτι διά μέν ὁ γενναῖος καί ἀξιωματικός καί μέγεθος ἔχω ῥυθμός ἀξιωματικός γίγνομαι σύνθεσις καί γενναῖος καί μεγαλοπρεπής , διά δέ ὁ ἀγεννής τε καί ταπεινός ἀμεγέθης τις καί ἄσεμνος , ἐάν τε κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος οὗτος λαμβάνω ὁ ῥυθμός , ἐάν τε ἀλλήλων κατά ὁ ὁμοζυγία συμπλέκω . εἰ μέν οὖν εἰμί δύναμις ἐκ ἅπας κρατύς ῥυθμός συντίθημι ὁ λέξις , ἔχω ἄν ἐγώ κατά εὐχή · εἰ δέ ἀναγκαῖος εἰμί μείγνυμι ὁ κρατύς ὁ κακός , ὡς ἐπί πολύς γίγνομαι ὅς γάρ ὄνομα κεῖμαι ὁ πρᾶγμα ὡς τυγχάνω , οἰκονομέω αὐτός χρή φιλότεχνος καί διακλέπτω ὁ χάρις ὁ σύνθεσις ὁ ἀνάγκη ἄλλος τε καί πολύς ὁ ἄδεια ἔχω · οὐ γάρ ἀπελαύνω ῥυθμός οὐδείς ἐκ ὁ ἄμετρος λέξις , ὥσπερ ἐκ ὁ ἔμμετρος . μαρτύριον δέ ὅς λέγω παρατίθημι λοιπός , ἵνα ἐγώ καί πίστις ὁ λόγος λαμβάνω . εἰμί δέ ὀλίγος περί πολύς . φέρω δή , τίς οὐ ἄν ὁμολογέω ἀξιωματικός τε σύγκειμαι καί μεγαλοπρεπής ὁ Θουκυδίδης λέξις ὁ ἐν ὁ ἐπιτάφιος οὗτος · ὁ μέν πολύς ὁ ἐνθάδε ἤδη λέγω ἐπαινέω ὁ προστίθημι ὁ νόμος ὁ λόγος ὅδε , ὡς καλός ἐπί ὁ ἐκ ὁ πόλεμος θάπτω ἀγορεύω αὐτός . τίς οὖν εἰμί ὅς ποιέω οὗτος μεγαλοπρεπής ὁ σύνθεσις ; ὁ ἐκ τοιοῦτος σύγκειμαι ῥυθμός ὁ κῶλον . τρεῖς μέν γάρ ὁ ὁ πρῶτος προηγέομαι κῶλον σπονδεῖος πούς εἰμί , ὁ δέ τέταρτος ἀνάπαιστος , ὁ δέ μετά οὗτος αὖθις σπονδεῖος , ἔπειτα κρητικός , ἅπας ἀξιωματικός . καί ὁ μέν πρῶτος κῶλον διά οὗτος εἰμί σεμνός · ὁ δέ ἑξῆς οὗτος ἐπαινέω ὁ προστίθημι ὁ νόμος ὁ λόγος ὅδε δύο μέν ὑποβάκχειος ἔχω ὁ πρῶτος πούς , κρητικός δέ ὁ τρίτος , εἶτα αὖθις ὑποβάκχειος δύο καί συλλαβή ὑπό ὅς τελειόω ὁ κῶλον · ὥστε ἔοικα σεμνός εἰμί καί οὗτος ἐκ ὁ εὐγενής τε καί καλός ῥυθμός σύγκειμαι . ὁ δέ δή τρίτος κῶλον ὡς καλός ἐπί ὁ ἐκ ὁ πόλεμος θάπτω ἀγορεύω αὐτός ἄρχω μέν ἀπό ὁ κρητικός πούς , δεύτερος δέ λαμβάνω ὁ ἀνάπαιστος καί τρίτος σπονδεῖον καί τέταρτος αὖθις ἀνάπαιστος , εἶτα δύο ὁ ἑξῆς δάκτυλος , καί σπονδεῖος δύο ὁ τελευταῖος , εἶτα κατάληξις . εὐγενής δή καί οὗτος διά ὁ πούς γίγνομαι . ὁ πολύς δέ εἰμί παρά Θουκυδίδης τοιοῦτος , μάλα δέ ὀλίγος ὁ μή οὕτως ἔχω , ὥστε ἔοικα ὑψηλός εἰμί δοκέω καί καλλιεπής ὡς εὐγενής ἐπάγω ῥυθμός . ὁ δέ δή Πλατωνικός λέξις οὗτος τίς ποτέ ἄλλος κοσμέω οὕτως ἀξιωματικός εἰμί φημί τις ἄν καί καλός , εἰ μή ὁ σύγκειμαι διά ὁ καλός τε καί ἀξιόλογος ῥυθμός ; εἰμί γάρ δή ὁ πάνυ φανερός καί περιβόητος , ὅς χράω ὁ ἀνήρ κατά ὁ ὁ ἐπιτάφιος ἀρχή · ἔργον μέν ἐγώ ὅδε ἔχω ὁ προσήκω σφεῖς αὐτός · ὅς τυγχάνω πορεύω ὁ μείρομαι πορεία . ἐν οὗτος δύο μέν εἰμί ὅς συμπληρόω ὁ περίοδος κῶλον , ῥυθμός δέ ὁ οὗτος διαλαμβάνω ὅδε · βάκχειος μέν ὁ πρῶτος · οὐ γάρ δή γε ὡς ἰαμβικός ἀξιόω ἄν ἐγώ ὁ κῶλον οὗτος ῥυθμίζω ἐνθυμέομαι ὅτι οὐ ἐπιτρόχαλος καί ταχύς ἀλλά ἀναβάλλω καί βραδύς ὁ οἰκτίζω προσήκω ἀποδίδωμι ὁ χρόνος · σπονδεῖος δέ ὁ δεύτερος · ὁ δέ ἑξῆς δάκτυλος διαιρέω ὁ συναλιφή · εἶτα ὁ μετά οὗτος σπονδεῖος · ὁ δέ ἑξῆς μάλα κρητικός ἤ ἀνάπαιστος · ἔπειτα , ὡς ἐμός δόξα , σπονδεῖος · ὁ δέ τελευταῖος ὑποβάκχειος , εἰ δέ βούλομαι τις , ἀνάπαιστος · εἶτα κατάληξις . οὗτος ὁ ῥυθμός οὐδείς ταπεινός οὐδέ ἀγεννής . ὁ δέ ἑξῆς κῶλον εδί ὅς τυγχάνω πορεύω ὁ μείρομαι πορεία δύο μέν εἰμί ὁ πρῶτος πούς κρητικός , σπονδεῖος δέ ὁ μετά οὗτος δύο · μετά ὅς αὖθις κρητικός , ἔπειτα τελευταῖος ὑποβάκχειος . ἀνάγκη δή ὁ ἐκ ἅπας σύγκειμαι καλός ῥυθμός καλός εἰμί λόγος . μυρίος τοιοῦτος εἰμί εὑρίσκω καί παρά Πλάτων . ὁ γάρ ἀνήρ ἐμμέλεια τε καί εὐρυθμία συνοράω δαιμόνιος , καί εἰ γε δεινός εἰμί οὕτως ἐκλέγω ὁ ὄνομα ὡς συντίθημι περισσός , καί νῦν ἄν ἤ παρελαύνω ὁ Δημοσθένης κάλλος ἑρμηνεία ἕνεκα , ἤ ἀμφήριστος τίθημι . νῦν δέ περί μέν ὁ ἐκλογή εἰμί ὅτε διαμαρτάνω , καί μάλα ἐν ὅς ἄν ὁ ὑψηλός καί περισσός καί ἐγκατάσκευος διώκω φράσις , ὑπέρ ὅς ἑτέρωθι ἐγώ δηλόω σαφής . συντίθημι δέ ὁ ὄνομα καί ἡδύς καί καλός νή Ζεύς , καί οὐ ἄν τις αὐτός ἔχω κατά οὗτος μέμφομαι ὁ μέρος . εἷς ἔτι παρατίθημι λέξις , ὅς ὁ ἀριστεῖα ὁ ἐν λόγος δεινότης ἀποδίδωμι . ὅρος γάρ δή τις εἰμί ἐκλογή τε ὄνομα καί κάλλος σύνθεσις ὁ Δημοσθένης . ἐν δή ὁ περί ὁ στέφανος λόγος τρεῖς μέν εἰμί ὅς ὁ πρῶτος περίοδος συμπληρόω κῶλον , ὁ δέ οὗτος καταμετρέω ὅδε εἰμί ῥυθμός · πρῶτος μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , ὁ θεός εὔχομαι πᾶς καί πᾶς . ἄρχω δέ ὁ κῶλον βάκχειος ῥυθμός , ἔπειτα ἕπομαι σπονδεῖος , εἶτα ἀνάπαιστος τε καί μετά οὗτος ἕτερος σπονδεῖος , εἶτα ἑξῆς κρητικός τρεῖς , σπονδεῖος δέ ὁ τελευταῖος . ὁ δέ δεύτερος κῶλον ὅδε ὅσος εὔνοια ἔχω ἐγώ διατελέω ὁ τε πόλις καί πᾶς σύ πρῶτος μέν ὑποβάκχειος εἰμί πούς , εἶτα βάκχειος , εἰ δέ βούλομαι τις , δάκτυλος · εἶτα κρητικός · μετά ὅς εἰμί δύο σύνθετος πούς ὁ καλέω Παιάν · ὅς ἕπομαι μολοσσός ἤ βάκχειος , ἐγχωρέω γάρ ἑκάτερος αὐτός διαιρέω · τελευταῖος δέ σπονδεῖος . ὁ δέ τρίτος κῶλον ὅδε τοσοῦτος ὑπάρχω ἐγώ παρά σύ εἰς οὗτος ὁ ἀγών ἄρχω μέν ὑποβάκχειος δύο , ἕπομαι δέ κρητικός , ὅς συνάπτω σπονδεῖος · εἶτα αὖθις βάκχειος ἤ κρητικός , καί τελευταῖος πάλιν κρητικός , εἶτα κατάληξις . τίς οὖν κωλύω καλός ἁρμονία εἰμί λέξις , ἐν ὅς μήτε πυρρίχιος εἰμί πούς μήτε ἰαμβικός μήτε ἀμφίβραχυς μήτε ὁ χορεῖος ἤ τροχαῖος μηδείς ; καί οὐ λέγω οὗτος , ὅτι ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἕκαστος οὐ χράω ποτέ καί ὁ ἀγεννής ῥυθμός ἔχω γάρ , ἀλλά εὖ συγκρύπτω αὐτός καί συνυφαίνω διαλαμβάνω ὁ κρατύς ὁ κακός . ὅς δέ μή γίγνομαι πρόνοια οὗτος ὁ μέρος , ὁ μέν ταπεινός , ὁ δέ κατακλάω , ὁ δέ ἄλλος τις αἰσχύνη καί ἀμορφία ἔχω ἐκφέρω ὁ γραφή . ὅς εἰμί πρῶτος τε καί μέσος καί τελευταῖος ὁ Μάγνης Ἡγησίας · ὑπέρ ὅς μά ὁ Ζεύς καί ὁ ἄλλος θεός ἅπας οὐ οἶδα τίς χρή λέγω , πότερος τοσοῦτος περί αὐτός ἀναισθησία καί παχύτης εἰμί ὥστε μή συνοράω , ὅστις εἰμί ἀγεννής ἤ εὐγενής ῥυθμός , ἤ τοσοῦτος θεοβλάβεια καί διαφθορά ὁ φρήν ὥστε οἶδα ὁ κρατύς ἔπειτα αἱρέω ὁ κακός , ὅς καί μάλα πείθω · ἄγνοια μέν γάρ εἰμί καί ὁ κατορθόω πολλαχῆ , πρόνοια δέ ὁ μηδέποτε . ἐν γοῦν ὁ τοσοῦτος γραφή , ὅς καταλείπω ὁ ἀνήρ , εἷς οὐ ἄν εὑρίσκω τις σελίς σύγκειμαι εὐτυχής . ἔοικα δή οὗτος ὑπολαμβάνω ἐκεῖνος κρατύς καί μετά σπουδή αὐτός ποιέω , εἰς ὅς διά ἀνάγκη ἐμπίπτω ἄν τις ἐν λόγος σχέδιος διά αἰσχύνη θέω φρόνημα ἔχω ἀνήρ . τίθημι δέ καί οὗτος λέξις ἐκ ὁ ἱστορία , ἵνα σύ γίγνομαι δῆλος ἐκ ὁ ἀντιπαράθεσις , ὅσος μέν ἀξίωσις ἔχω ὁ εὐγενής ἐν ῥυθμός , ὅσος δέ αἰσχύνη ὁ ἀγεννής . εἰμί δέ ὅς λαμβάνω πρᾶγμα ὁ σοφιστής τοιόσδε . Ἀλέξανδρος πολιορκέω Γάζα χωρίον τις ὁ Συρία πάνυ ἐχυρός τραυματίας τε γίγνομαι κατά ὁ προσβολή καί ὁ χωρίον αἱρέω χρόνος . φέρω δέ ὑπό ὀργή ὁ τε ἐγκαταλαμβάνω ἀποσφάζω πᾶς , ἐπιτρέπω ὁ Μακεδών ὁ ἐντυγχάνω κτείνω , καί ὁ ἡγεμών αὐτός αἰχμάλωτος λαμβάνω , ἀνήρ ἐν ἀξίωμα καί τύχη καί εἶδος , ἐκ ἁρμάτειος δίφρος δέω κελεύω ζάω καί ὁ ἵππος ἐλαύνω ἀνά κράτος ἐν ὁ πᾶς ὄψις διαφθείρω . οὗτος οὐ ἄν ἔχω τις λέγω δεινός πάθος οὐδέ ὄψις φοβερός πῶς δή οὗτος ἑρμηνεύω ὁ σοφιστής , ἄξιος ὁράω , πότερος σεμνός καί ὑψηλός ἤ ταπεινός καί καταγέλαστος . ὁ δέ βασιλεύς ἔχω ὁ σύνταγμα προηγέομαι . καί πως βουλεύω ὁ πολέμιος ὁ ἀγαθός , ἀπαντάω ἐπέρχομαι · οὗτος γάρ γιγνώσκω , κρατέω εἷς συνεκβάλλω καί ὁ πλῆθος . ὁ μέν οὖν ἐλπίς οὗτος συντρέχω εἰς τόλμα , ὥστε Ἀλέξανδρος μηδέποτε κινδυνεύω πρότερος οὕτως . ἀνήρ γάρ ὁ πολέμιος εἰς γόνυ συγκάμπτω δοκέω οὗτος Ἀλέξανδρος ὁ ἱκετεία ἕνεκα πράσσω . προσίημι δέ ἐγγύς μικρός ἐκνεύω ὁ ξίφος φέρω ἐπί ὁ πτερύγιον ὁ θώραξ , ὥστε γίγνομαι ὁ πληγή οὐ καίριος . ἀλλά ὁ μέν αὐτός ἀπόλλυμι κατά κεφαλή τύπτω ὁ μάχαιρα , ὁ δέ ἄλλος ὀργή πρόσφατος πίμπρημι . οὕτως ἄρα ἕκαστος ὁ ἔλεος ἐξίστημι ὁ ὁ τόλμημα ἀπόνοια ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ ἀκούω , ὥστε ἑξακισχίλιοι ὑπό ὁ σάλπιγξ ἐκεῖνος ὁ βάρβαρος κατακόπτω . ὁ μέντοι Βαῖτις αὐτός ἀνάγω ζάω Λεόνατος καί Φιλωτᾶς . ὁράω δέ πολύσαρκος καί μέγας καί βλοσυρωπός ʽμέλας γάρ εἰμί καί ὁ χρῶμα , μισέω ἐπί ὅς βουλεύω καί ὁ εἶδος κελεύω διά ὁ πούς χάλκεος ψάλιον διείρω ἕλκω κύκλος γυμνός . πιλέω δέ κακός περί πολύς τραχύτης κράζω . αὐτός δέ εἰμί , ὅς λέγω , ὁ συνάγω ἄνθρωπος . ἐπιτείνω μέν γάρ ὁ πόνος , βάρβαρος δέ βοάω , δεσπότης καθικετεύω · γελάω δέ ὁ σολοικισμός ποιέω . ὁ δέ στέαρ καί ὁ κύτος ὁ σάρξ ἀναφαίνω Βαβυλώνιος ζῷον ἕτερος ἁδρός . ὁ μέν οὖν ὄχλος ἐμπαίζω , στρατιωτικός ὕβρις ὑβρίζω εἰδεχθής καί ὁ τρόπος σκαιός ἐχθρός . ἆρα γε ὅμοιος οὗτος εἰμί ὁ Ὁμηρικός ἐκεῖνος , ἐν ὅς Ἀχιλλεύς εἰμί αἰκίζω Ἕκτωρ μετά ὁ τελευτή ; καίτοι ὁ γε πάθος ἐκεῖνος ἐλαχύς · εἰς ἀναίσθητος γάρ σῶμα ὁ ὕβρις · ἀλλά ὅμως ἄξιος ὁράω , ὅσος διαφέρω ὁ ποιητής ὁ σοφιστής · ἠμί ἄρα , καί Ἕκτωρ δῖος ἀεικής μήδομαι ἔργον · ἀμφότερος μετόπισθε πούς τετραίνω τένων εἰς σφυρόν ἐκ πτέρνα , βόειος δέ ἐξάπτω ἱμάς , ἐκ δίφρος δέ δέω · κάρα δέ ἕλκω ἐάω . εἰς δίφρος δέ ἀναβαίνω ἀνά τε κλυτός τεῦχος ἀείρω μαστίζω δέ ἐλαύνω · ὁ δέ οὐ ἄκων πέτομαι . ὁ δέ εἰμί ἕλκω κονίσαλος · ἀμφί δέ χαίτη κυάνεος πίμπλημι , κάρα δέ ἅπας ἐν κονία κεῖμαι πάρος χαρίεις · τότε δέ Ζεύς δυσμενής δίδωμι ἀεικίζω ἑός ἐν πατρίς γῆ . ὡς ὁ μέν κονίω κάρα ἅπας · ὁ δέ νυν μήτηρ τίλλω κόμη , ἀπό δέ λιπαρός ῥίπτω καλύπτρα τηλόσε · κωκύω δέ μάλα μέγας παῖς εἰσοράω . οἰμώζω δέ ἐλεεινός πατήρ φίλος , ἀμφί δέ λαός κωκυτός τε ἔχω καί οἰμωγή κατά ἄστυ . ὁ δέ μάλα ἄρα εἰμί ἐναλίγκιος , ὡς εἰ ἅπας Ἴλιος ὀφρυόεις πῦρ σμύχω κατά ἄκρα . οὕτως εὐγενής σῶμα καί δεινός πάθος λέγω προσήκω ὑπό ἀνήρ φρόνημα καί νόος ἔχω . ὡς δέ ὁ Μάγνης λέγω , ὑπό γυνή ἤ κατάγνυμι ἄνθρωπος λέγω ἄν καί οὐδέ οὗτος μετά σπουδή , ἀλλά ἐπί χλευασμός καί κατάγελως . τίς οὖν αἴτιος εἰμί ἐκεῖνος μέν ὁ ποίημα ὁ εὐγένεια , οὗτος δέ ὁ φλυάρημα ὁ ταπεινότης ; ὁ ὁ ῥυθμός διαφορά πᾶς μάλα , καί εἰ μή μόνος . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ οὐδείς ἄσεμνος στίχος , ἐνταῦθα δέ οὐδείς περίοδος ὅστις οὐ λυπέω . λέγω δή καί περί ὁ ῥυθμός ὅσος δύναμις ἔχω , ἐπί ὁ λείπω μεταβαίνω .