dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 26
περὶ δὲ τῆς ἐμμελοῦς τε καὶ ἐμμέτρου συνθέσεως τῆς ἐχούσης πολλὴν ὁμοιότητα πρὸς τὴν πεζὴν λέξιν τοιαῦτά τινα λέγειν ἔχω , ὡς πρώτη μέν ἐστιν αἰτία κἀνταῦθα τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ ἐπὶ τῆς ἀμέτρου ποιητικῆς ἡ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν ἁρμογή , δευτέρα δὲ ἡ τῶν κώλων σύνθεσις , τρίτη δὲ ἡ τῶν περιόδων συμμετρία . τὸν δὴ βουλόμενον ἐν τούτῳ τῷ μέρει κατορθοῦν τὰ τῆς λέξεως μόρια δεῖ πολυειδῶς στρέφειν τε καὶ συναρμόττειν καὶ τὰ κῶλα ἐν διαστήμασι ποιεῖν συμμέτρως , μὴ συναπαρτίζοντα τοῖς στίχοις ἀλλὰ διατέμνοντα τὸ μέτρον , ἄνισά τε ποιεῖν αὐτὰ καὶ ἀνόμοια , πολλάκις δὲ καὶ εἰς κόμματα συνάγειν βραχύτερα κώλων , τάς τε περιόδους μήτε ἰσομεγέθεις μήτε ὁμοιοσχήμονας τὰς γοῦν παρακειμένας ἀλλήλαις ἐργάζεσθαι · ἔγγιστα γὰρ φαίνεται λόγοις τὸ περὶ τοὺς ῥυθμοὺς καὶ τὰ μέτρα πεπλανημένον . τοῖς μὲν οὖν τὰ ἔπη καὶ τοὺς ἰάμβους καὶ τὰ ἄλλα τὰ ὁμοειδῆ μέτρα κατασκευάζουσιν οὐκ ἔξεστι πολλοῖς διαλαμβάνειν μέτροις ἢ ῥυθμοῖς τὰς ποιήσεις , ἀλλʼ ἀνάγκη μένειν ἀεὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σχήματος · τοῖς δὲ μελοποιοῖς ἔξεστι πολλὰ μέτρα καὶ ῥυθμοὺς εἰς μίαν ἐμβαλεῖν περίοδον · ὥσθʼ οἱ μὲν τὰ μονόμετρα συντιθέντες ὅταν διαλύσωσι τοὺς στίχους τοῖς κώλοις διαλαμβάνοντες ἄλλοτε ἄλλως , διαχέουσι καὶ ἀφανίζουσι τὴν ἀκρίβειαν τοῦ μέτρου , καὶ ὅταν τὰς περιόδους μεγέθει τε καὶ σχήματι ποικίλας ποιῶσιν , εἰς λήθην ἐμβάλλουσιν ἡμᾶς τοῦ μέτρου · οἱ δὲ μελοποιοὶ πολυμέτρους τὰς στροφὰς ἐργαζόμενοι καὶ τῶν κώλων ἑκάστοτε πάλιν ἀνίσων τε ὄντων καὶ ἀνομοίων ἀλλήλοις ἀνομοίους τε καὶ ἀνίσους ποιούμενοι τὰς διαιρέσεις , διʼ ἄμφω δὲ ταῦτα οὐκ ἐῶντες ἡμᾶς ὁμοειδοῦς ἀντίληψιν λαβεῖν ῥυθμοῦ πολλὴν τὴν πρὸς τοὺς λόγους ὁμοιότητα κατασκευάζουσιν ἐν τοῖς μέλεσιν , ἔνεστί τε καὶ τροπικῶν καὶ ξένων καὶ γλωττηματικῶν καὶ τῶν ἄλλων ποιητικῶν ὀνομάτων μενόντων ἐν τοῖς ποιήμασιν μηδὲν ἧττον αὐτὰ φαίνεσθαι λόγῳ παραπλήσια . μηδεὶς δὲ ὑπολαμβανέτω με ἀγνοεῖν ὅτι κακία ποιήματος ἡ καλουμένη λογοείδεια δοκεῖ τις εἶναι , μηδὲ καταγιγνωσκέτω μου ταύτην τὴν ἀμαθίαν , ὡς ἄρα ἐγὼ κακίαν τινὰ ἐν ἀρεταῖς τάττω ποιημάτων ἢ λόγων · ὡς δὲ ἀξιῶ διαιρεῖν κἀν τούτοις τὰ σπουδαῖα ἀπὸ τῶν μηδενὸς ἀξίων , ἀκούσας μαθέτω . ἐγὼ τοὺς λόγους τὸν μὲν ἰδιώτην ἐπιστάμενος ὄντα , τὸν ἀδολέσχην τοῦτον λέγω καὶ φλύαρον , τὸν δὲ πολιτικόν , ἐν ᾧ τὸ πολὺ κατεσκευασμένον ἐστὶ καὶ ἔντεχνον , ὅ τι μὲν ἂν τῶν ποιημάτων ὅμοιον εὑρίσκω τῷ φλυάρῳ καὶ ἀδολέσχῃ , γέλωτος ἄξιον τίθεμαι , ὅ τι δʼ ἂν τῷ κατεσκευασμένῳ καὶ ἐντέχνῳ , ζήλου καὶ σπουδῆς ἐπιτήδειον τυγχάνειν οἴομαι . εἰ μὲν οὖν διαφόρου προσηγορίας τῶν λόγων ἑκάτερος ἐτύγχανεν , ἀκόλουθον ἦν ἂν καὶ τῶν ποιημάτων ἃ τούτοις ἔοικεν διαφόροις ὀνόμασι καλεῖν ἑκάτερον · ἐπειδὴ δὲ ὅ τε σπουδαῖος καὶ ὁ τοῦ μηδενὸς ἄξιος ὁμοίως καλεῖται λόγος , οὐκ ἂν ἁμαρτάνοι τις τὰ μὲν ἐοικότα τῷ καλῷ λόγῳ ποιήματα καλὰ ἡγούμενος , τὰ δὲ τῷ μοχθηρῷ πονηρὰ οὐδὲν ὑπὸ τῆς τοῦ λόγου ὁμοειδείας ταραττόμενος . κωλύσει γὰρ οὐδὲν ἡ τῆς ὀνομασίας ὁμοιότης κατὰ διαφόρων ταττομένης πραγμάτων τὴν ἑκατέρου φύσιν ὁρᾶν . εἰρηκὼς δὴ καὶ περὶ τούτων παραδείγματά σοι τῶν εἰρημένων ὀλίγα θεὶς αὐτοῦ κατακλείσω τὸν λόγον . ἐκ μὲν οὖν τῆς ἐπικῆς ποιήσεως ταῦτα ἀπόχρη · αὐτὰρ ὅ γʼ ἐγ λιμένος προσέβη τρηχεῖαν ἀταρπόν · ἓν μὲν δὴ τοῦτο κῶλον . ἕτερον δὲ χῶρον ἀνʼ ὑλήεντα ἔλαττόν τε τοῦ προτέρου καὶ δίχα τέμνον τὸν στίχον . τρίτον δὲ τουτί διʼ ἄκριας ἔλαττον κώλου κομμάτιον . τέταρτον δὲ οἷ οἱ Ἀθήνη πέφραδε δῖον ὑφορβόν ἐξ ἡμιστιχίων δύο συγκείμενον καὶ τοῖς προτέροις οὐδὲν ἐοικός . ἔπειτα τὸ τελευταῖον ὅ οἱ βιότοιο μάλιστα κήδετο οἰκήων οὓς κτήσατο δῖος Ὀδυσσεύς ἐντελῆ μὲν τὸν τρίτον ποιοῦν στίχον , τοῦ δὲ τετάρτου τῇ προσθήκῃ τὴν ἀκρίβειαν ἀφῃρημένον . ἔπειτʼ αὖθις τὸν δʼ ἄρʼ ἐνὶ προδόμῳ εὗρʼ ἥμενον οὐ συνεκτρέχον οὐδὲ τοῦτο τῷ στίχῳ . ἔνθά οἱ αὐλὴ ὑψηλὴ δέδμητο ἄνισον καὶ τοῦτο τῷ προτέρῳ . κἄπειτα ὁ ἑξῆς νοῦς ἀπερίοδος ἐν κώλοις τε καὶ κόμμασι λεγόμενος · ἐπιθεὶς γὰρ περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ , πάλιν ἐποίσει καλή τε μεγάλη τε βραχύτερον κώλου κομμάτιον , εἶτα περίδρομος ὄνομα καθʼ ἑαυτὸ νοῦν τινα ἔχον . εἶθʼ ἑξῆς τὰ ἄλλα τὸν αὐτὸν κατασκευάσει τρόπον · τί γὰρ δεῖ μηκύνειν ; ἐκ δὲ τῆς ποιήσεως τῆς ἰαμβικῆς τὰ παρʼ Εὐριπίδου ταυτί ὦ γαῖα πατρὶς ἣν Πέλοψ ὁρίζεται , χαῖρε , τὸ πρῶτον ἄχρι τούτου κῶλον . ὅς τε πέτραν Ἀρκάδων δυσχείμερον ἐμβατεύεις τὸ δεύτερον μέχρι τοῦδε . ἔνθεν εὔχομαι γένος . τοῦτο τρίτον . τὰ μὲν πρότερα μείζονα στίχου , τοῦτο δὲ ἔλαττον . Αὔγη γὰρ Ἀλέου παῖς με τῷ Τιρυνθίῳ τίκτει λαθραίως Ἡρακλεῖ · μετὰ τοῦτο ξύνοιδε ὄρος Παρθένιον , οὐθέτερον αὐτῶν στίχῳ συμμετρούμενον . εἶτʼ αὖθις ἕτερον στίχου τε ἔλαττον καὶ στίχου μεῖζον ἔνθα μητέρʼ ὠδίνων ἐμὴν ἔλυσεν Εἰλείθυια καὶ τὰ ἑξῆς τούτοις παραπλήσια . ἐκ δὲ τῆς μελικῆς τὰ Σιμωνίδεια ταῦτα · γέγραπται δὲ κατὰ διαστολὰς οὐχ ὧν Ἀριστοφάνης ἢ ἄλλός τις κατεσκεύασε κώλων ἀλλʼ ὧν ὁ πεζὸς λόγος ἀπαιτεῖ . πρόσεχε δὴ τῷ μέλει καὶ ἀναγίνωσκε κατὰ διαστολάς , καὶ εὖ ἴσθʼ ὅτι λήσεταί σε ὁ ῥυθμὸς τῆς ᾠδῆς καὶ οὐχ ἕξεις συμβαλεῖν οὔτε στροφὴν οὔτε ἀντίστροφον οὔτʼ ἐπῳδόν , ἀλλὰ φανήσεταί σοι λόγος εἷς εἰρόμενος . ἔστι δὲ ἡ διὰ πελάγους φερομένη Δανάη τὰς ἑαυτῆς ἀποδυρομένη τύχας · ὅτε λάρνακι ἐν δαιδαλέᾳ ἄνεμός τε μιν πνέων ἐφόρει κινηθεῖσά τε λίμνα , δείματι φρίττεν οὔτʼ ἀδιάντοισι παρειαῖς ἀμφί τε Περσέι βάλλε φίλαν χέρα εἶπέν τε · ὦ τέκος , οἷον ἔχω πόνον , οὐ δἀνιᾷ σε · γαλαθηνῷ δʼ ἤθεϊ κνοώσσεις ἐν ἀτερπέι δούρατι χαλκεογόμφῳ δίχα νυκτὸς ἀλαμπεῖ κυανέῳ τε δνόφῳ σταλείς . ἅλμαν δʼ ὕπερθεν τεᾶν κομᾶν βαθεῖαν παριόντος κύματος οὐκ ἀλέγεις οὐδʼ ἀνέμου φθόγγον , πορφυρέᾳ κείμενος ἐν χλανίδι πρὸς κόλπῳ καλὸν πρόσωπον . εἰ δέ τοι δεινὸν τό γε δεινὸν ἦν , καί κεν ἐμῶν ῥημάτων λεπτὸν ὑπεῖχες οὖας . κέλομαι · εὗδε βρέφος , εὑδέτω δὲ πόντος , εὑδέτω ἄμετρον κακόν . μεταβουλία δέ τις φανείη , Ζεῦ πάτερ , ἐκ σέο · ὅ τι δὴ θαρσαλέον ἔπος εὔχομαι νόσφι δίκας , σύγγνωθί μοι . τοιαῦτά ἐστι τὰ ὅμοια τοῖς καλοῖς λόγοις μέτρα καὶ μέλη , διὰ ταύτας γινόμενα τὰς αἰτίας ἃς προεῖπά σοι . τοῦθʼ ἕξεις δῶρον ἡμέτερον , ὦ Ῥοῦφε , πολλῶν ἀντάξιον ἄλλων , εἰ βουληθείης ἐν ταῖς χερσί τε αὐτὸ συνεχῶς ὥσπέρ τι καὶ ἄλλο τῶν πάνυ χρησίμων ἔχειν καὶ συνασκεῖν αὑτὸν ταῖς καθʼ ἡμέραν γυμνασίαις . οὐ γὰρ αὐτάρκη τὰ παραγγέλματα τῶν τεχνῶν ἐστι δεινοὺς ἀγωνιστὰς ποιῆσαι τοὺς βουλομένους γε δίχα μελέτης τε καὶ γυμνασίας · ἀλλʼ ἐπὶ τοῖς πονεῖν καὶ κακοπαθεῖν βουλομένοις κεῖται σπουδαῖʼ ἂν εἶναι τὰ παραγγέλματα καὶ λόγου ἄξια ἢ φαῦλα καὶ ἄχρηστα .
Lemmas: περί δέ ὁ ἐμμελής τε καί ἔμμετρος σύνθεσις ὁ ἔχω πολύς ὁμοιότης πρός ὁ πεζός λέξις τοιοῦτος τις λέγω ἔχω , ὡς πρῶτος μέν εἰμί αἰτία ἐνταῦθα ὁ αὐτός τρόπος ὅς ἐπί ὁ ἄμετρος ποιητικός ὁ ὁ ὄνομα αὐτός ἁρμογή , δεύτερος δέ ὁ ὁ κῶλον σύνθεσις , τρίτος δέ ὁ ὁ περίοδος συμμετρία . ὁ δή βούλομαι ἐν οὗτος ὁ μέρος κατορθόω ὁ ὁ λέξις μόριον δέω πολυειδής στρέφω τε καί συναρμόζω καί ὁ κῶλον ἐν διάστημα ποιέω σύμμετρος , μή συναπαρτίζω ὁ στίχος ἀλλά διατέμνω ὁ μέτρον , ἄνισος τε ποιέω αὐτός καί ἀνόμοιος , πολλάκις δέ καί εἰς κόμμα συνάγω βραχύς κῶλον , ὁ τε περίοδος μήτε ἰσομεγέθης μήτε ὁμοιοσχήμων ὁ γοῦν παράκειμαι ἀλλήλων ἐργάζομαι · ἐγγύς γάρ φαίνω λόγος ὁ περί ὁ ῥυθμός καί ὁ μέτρον πλανάω . ὁ μέν οὖν ὁ ἔπος καί ὁ ἴαμβος καί ὁ ἄλλος ὁ ὁμοειδής μέτρον κατασκευάζω οὐ ἔξεστι πολύς διαλαμβάνω μέτρον ἤ ῥυθμός ὁ ποίησις , ἀλλά ἀνάγκη μένω ἀεί ἐπί ὁ αὐτός σχῆμα · ὁ δέ μελοποιός ἔξεστι πολύς μέτρον καί ῥυθμός εἰς εἷς ἐμβάλλω περίοδος · ὥστε ὁ μέν ὁ μονόμετρος συντίθημι ὅταν διαλύω ὁ στίχος ὁ κῶλον διαλαμβάνω ἄλλοτε ἄλλος , διαχέω καί ἀφανίζω ὁ ἀκρίβεια ὁ μέτρον , καί ὅταν ὁ περίοδος μέγεθος τε καί σχῆμα ποικίλος ποιέω , εἰς λήθη ἐμβάλλω ἐγώ ὁ μέτρον · ὁ δέ μελοποιός πολύμετρος ὁ στροφή ἐργάζομαι καί ὁ κῶλον ἑκάστοτε πάλιν ἄνισος τε εἰμί καί ἀνόμοιος ἀλλήλων ἀνόμοιος τε καί ἄνισος ποιέω ὁ διαίρεσις , διά ἄμφω δέ οὗτος οὐ ἐάω ἐγώ ὁμοειδής ἀντίληψις λαμβάνω ῥυθμός πολύς ὁ πρός ὁ λόγος ὁμοιότης κατασκευάζω ἐν ὁ μέλος , ἔνειμι τε καί τροπικός καί ξένος καί γλωσσηματικός καί ὁ ἄλλος ποιητικός ὄνομα μένω ἐν ὁ ποίημα μηδείς ἥσσων αὐτός φαίνω λόγος παραπλήσιος . μηδείς δέ ὑπολαμβάνω ἐγώ ἀγνοέω ὅτι κακία ποίημα ὁ καλέω λογοείδεια δοκέω τις εἰμί , μηδέ καταγιγνώσκω ἐγώ οὗτος ὁ ἀμαθία , ὡς ἄρα ἐγώ κακία τις ἐν ἀρετή τάσσω ποίημα ἤ λόγος · ὡς δέ ἀξιόω διαιρέω ἐν οὗτος ὁ σπουδαῖος ἀπό ὁ μηδείς ἄξιος , ἀκούω μανθάνω . ἐγώ ὁ λόγος ὁ μέν ἰδιώτης ἐπίσταμαι εἰμί , ὁ ἀδολέσχης οὗτος λέγω καί φλύαρος , ὁ δέ πολιτικός , ἐν ὅς ὁ πολύς κατασκευάζω εἰμί καί ἔντεχνος , ὅς τις μέν ἄν ὁ ποίημα ὅμοιος εὑρίσκω ὁ φλύαρος καί ἀδολέσχης , γέλως ἄξιος τίθημι , ὅς τις δέ ἄν ὁ κατασκευάζω καί ἔντεχνος , ζῆλος καί σπουδή ἐπιτήδειος τυγχάνω οἴομαι . εἰ μέν οὖν διάφορος προσηγορία ὁ λόγος ἑκάτερος τυγχάνω , ἀκόλουθος εἰμί ἄν καί ὁ ποίημα ὅς οὗτος ἔοικα διάφορος ὄνομα καλέω ἑκάτερος · ἐπειδή δέ ὁ τε σπουδαῖος καί ὁ ὁ μηδείς ἄξιος ὅμοιος καλέω λόγος , οὐ ἄν ἁμαρτάνω τις ὁ μέν ἔοικα ὁ καλός λόγος ποίημα καλός ἡγέομαι , ὁ δέ ὁ μοχθηρός πονηρός οὐδείς ὑπό ὁ ὁ λόγος ὁμοείδεια ταράσσω . κωλύω γάρ οὐδείς ὁ ὁ ὀνομασία ὁμοιότης κατά διάφορος τάσσω πρᾶγμα ὁ ἑκάτερος φύσις ὁράω . λέγω δή καί περί οὗτος παράδειγμα σύ ὁ λέγω ὀλίγος τίθημι αὐτοῦ κατακλείω ὁ λόγος . ἐκ μέν οὖν ὁ ἐπικός ποίησις οὗτος ἀποχράω · ἀτάρ ὁ γε ἐκ λιμήν προσβαίνω τραχύς ἀτραπός · εἷς μέν δή οὗτος κῶλον . ἕτερος δέ χῶρος ἀνά ὑλήεις ἐλαχύς τε ὁ πρότερος καί δίχα τέμνω ὁ στίχος . τρίτος δέ οὗτος διά ἄκρις ἐλαχύς κῶλον κομμάτιον . τέταρτος δέ ἕ ἕ Ἀθήνη φράζω δῖος ὑφορβός ἐκ ἡμιστίχιον δύο σύγκειμαι καί ὁ πρότερος οὐδείς ἔοικα . ἔπειτα ὁ τελευταῖος ὅς ἕ βίοτος μάλα κήδω οἰκεύς ὅς κτάομαι δῖος Ὀδυσσεύς ἐντελής μέν ὁ τρίτος ποιέω στίχος , ὁ δέ τέταρτος ὁ προσθήκη ὁ ἀκρίβεια ἀφαιρέω . ἔπειτα αὖθις ὁ δέ ἄρα ἐν πρόδομος εὑρίσκω ἧμαι οὐ συνεκτρέχω οὐδέ οὗτος ὁ στίχος . ἔνθα ἕ αὐλή ὑψηλός δέμω ἄνισος καί οὗτος ὁ πρότερος . ἔπειτα ὁ ἑξῆς νόος ἀπερίοδος ἐν κῶλον τε καί κόμμα λέγω · ἐπιτίθημι γάρ περίσκεπτος ἐν χῶρος , πάλιν ἐπιφέρω καλός τε μέγας τε βραχύς κῶλον κομμάτιον , εἶτα περίδρομος ὄνομα κατά ἑαυτοῦ νόος τις ἔχω . εἶτα ἑξῆς ὁ ἄλλος ὁ αὐτός κατασκευάζω τρόπος · τίς γάρ δέω μηκύνω ; ἐκ δέ ὁ ποίησις ὁ ἰαμβικός ὁ παρά Εὐριπίδης οὗτος ὦ γῆ πατρίς ὅς Πέλοψ ὁρίζω , χαίρω , ὁ πρῶτος ἄχρι οὗτος κῶλον . ὅς τε πέτρα Ἀρκάς δυσχείμερος ἐμβατεύω ὁ δεύτερος μέχρι ὅδε . ἔνθεν εὔχομαι γένος . οὗτος τρίτος . ὁ μέν πρότερος μέγας στίχος , οὗτος δέ ἐλαχύς . Αὔγη γάρ Ἄλεος παῖς ἐγώ ὁ Τιρύνθιος τίκτω λαθραῖος Ἡρακλῆς · μετά οὗτος σύνοιδα ὄρος Παρθένιος , οὐθέτερος αὐτός στίχος συμμετρέω . εἶτα αὖθις ἕτερος στίχος τε ἐλαχύς καί στίχος μέγας ἔνθα μήτηρ ὠδίς ἐμός λύω Εἰλείθυια καί ὁ ἑξῆς οὗτος παραπλήσιος . ἐκ δέ ὁ μελικός ὁ Σιμωνίδειος οὗτος · γράφω δέ κατά διαστολή οὐ ὅς Ἀριστοφάνης ἤ ἄλλος τις κατασκευάζω κῶλον ἀλλά ὅς ὁ πεζός λόγος ἀπαιτέω . προσέχω δή ὁ μέλος καί ἀναγιγνώσκω κατά διαστολή , καί εὖ οἶδα ὅτι λανθάνω σύ ὁ ῥυθμός ὁ ἀοιδή καί οὐ ἔχω συμβάλλω οὔτε στροφή οὔτε ἀντίστροφος οὔτε ἐπῳδός , ἀλλά φαίνω σύ λόγος εἷς ἔρομαι . εἰμί δέ ὁ διά πέλαγος φέρω Δανάη ὁ ἑαυτοῦ ἀποδύρομαι τύχη · ὅτε λάρναξ ἐν δαιδάλεος ἄνεμος τε μιν πνέω φορέω κινέω τε λίμνη , δεῖμα φρίζω οὔτε ἀδίαντος παρειά ἀμφί τε Περσεύς βάλλω φίλος χείρ λέγω τε · ὦ τέκος , οἷος ἔχω πόνος , οὐ ἀνιάω σύ · γαλαθηνός δέ ἦθος κνοωίσσω ἐν ἀτερπής δόρυ χαλκεόγομφος δίχα νύξ ἀλαμπής κυάνεος τε δνόφος στέλλω . ἅλμη δέ ὕπερθεν τεός κομάω βαθύς παρέρχομαι κῦμα οὐ ἀλέγω οὐδέ ἄνεμος φθόγγος , πορφύρεος κεῖμαι ἐν χλανίς πρός κόλπος καλός πρόσωπον . εἰ δέ τοι δεινός ὁ γε δεινός εἰμί , καί ἄν ἐμός ῥῆμα λεπτός ὑπέχω οὖας . κέλομαι · εὕδω βρέφος , εὕδω δέ πόντος , εὕδω ἄμετρος κακός . μεταβουλία δέ τις φαίνω , Ζεύς πατήρ , ἐκ σύ · ὁ τις δή θαρσαλέος ἔπος εὔχομαι νόσφι δίκη , συγγιγνώσκω ἐγώ . τοιοῦτος εἰμί ὁ ὅμοιος ὁ καλός λόγος μέτρον καί μέλος , διά οὗτος γίγνομαι ὁ αἰτία ὅς προλέγω σύ . οὗτος ἔχω δῶρον ἡμέτερος , ὦ Ῥοῦφος , πολύς ἀντάξιος ἄλλος , εἰ βούλομαι ἐν ὁ χείρ τε αὐτός συνεχής ὥσπερ τις καί ἄλλος ὁ πάνυ χρήσιμος ἔχω καί συνασκέω ἑαυτοῦ ὁ κατά ἡμέρα γυμνασία . οὐ γάρ αὐτάρκης ὁ παράγγελμα ὁ τέχνη εἰμί δεινός ἀγωνιστής ποιέω ὁ βούλομαι γε δίχα μελέτη τε καί γυμνασία · ἀλλά ἐπί ὁ πονέω καί κακοπαθέω βούλομαι κεῖμαι σπουδαῖος ἄν εἰμί ὁ παράγγελμα καί λόγος ἄξιος ἤ φαῦλος καί ἄχρηστος .