dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum 3
ἔστι τοίνυν πᾶσα λέξις ᾗ σημαίνομεν τὰς νοήσεις ἣ μὲν ἔμμετρος , ἣ δὲ ἄμετρος · ὧν ἑκατέρα καλῆς μὲν ἁρμονίας τυχοῦσα καλὸν οἵα τʼ ἐστὶ ποιεῖν καὶ τὸ μέτρον καὶ τὸν λόγον , ἀνεπιστάτως δὲ καὶ ὡς ἔτυχεν ῥιπτουμένη προσαπόλλυσι καὶ τὸ ἐν τῇ διανοίᾳ χρήσιμον . πολλοὶ γοῦν καὶ ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς φιλόσοφοί τε καὶ ῥήτορες λέξεις πάνυ καλὰς καὶ πρεπούσας τοῖς ὑποκειμένοις ἐκλέξαντες ἐπιμελῶς , ἁρμονίαν δὲ αὐταῖς ἀποδόντες εἰκαίαν τινὰ καὶ ἄμουσον οὐδὲν χρηστὸν ἀπέλαυσαν ἐκείνου τοῦ πόνου . ἕτεροι δʼ εὐκαταφρόνητα καὶ ταπεινὰ λαβόντες ὀνόματα , συνθέντες δʼ αὐτὰ ἡδέως καὶ περιττῶς πολλὴν τὴν ἀφροδίτην τῷ λόγῳ περιέθηκαν . καὶ σχεδὸν ἀνάλογόν τι πεπονθέναι δόξειεν ἂν ἡ σύνθεσις πρὸς τὴν ἐκλογήν , ὃ πάσχει τὰ ὀνόματα πρὸς τὰ νοήματα . ὥσπερ γὰρ οὐδὲν ὄφελος διανοίας ἐστὶ χρηστῆς , εἰ μή τις αὐτῇ κόσμον ἀποδώσει καλῆς ὀνομασίας , οὕτω κἀνταῦθα οὐδέν ἐστι προὔργου λέξιν εὑρεῖν καθαρὰν καὶ καλλιρήμονα , εἰ μὴ καὶ κόσμον αὐτῇ τις ἁρμονίας τὸν προσήκοντα περιθήσει . ἵνα δὲ μὴ δόξω φάσιν ἀναπόδεικτον λέγειν , ἐξ ὧν ἐπείσθην κρεῖττον εἶναι καὶ τελειότερον ἄσκημα τῆς ἐκλογῆς τὴν σύνθεσιν , ἔργῳ πειράσομαι δεικνύναι , ἐμμέτρων τε καὶ πεζῶν λόγων ἀπαρχὰς ὀλίγας προχειρισάμενος . λαμβανέσθω δὲ ποιητῶν μὲν Ὅμηρος , συγγραφέων δὲ Ἡρόδοτος · ἀπόχρη γὰρ ἐκ τούτων καὶ περὶ τῶν ἄλλων εἰκάσαι . ἔστι δὴ παρʼ Ὁμήρῳ μὲν ὁ παρὰ τῷ συβώτῃ καταγόμενος Ὀδυσσεὺς περὶ τὴν ἑωθινὴν ὥραν ἀκρατίζεσθαι μέλλων , ὡς τοῖς παλαιοῖς ἔθος ἦν · ἔπειτα ὁ Τηλέμαχος αὐτοῖς ἐπιφαινόμενος ἐκ τῆς εἰς Πελοπόννησον ἀποδημίας · πραγμάτιʼ ἄττα βιωτικὰ ἡρμηνευμένα ὑπέρευ . ποῦ δʼ ἐστὶν ἡ τῆς ἑρμηνείας ἀρετή , τὰ ποιήματα δηλώσει παρατεθέντα αὐτά · τὼ δʼ αὖτʼ ἐν κλισίῃς Ὀδυσεὺς καὶ δῖος ὑφορβὸς ἐντύνοντʼ ἄριστον ἅμʼ ἠοῖ κειαμένω πῦρ ἔκπεμψάν τε νομῆας ἅμʼ ἀγρομένοισι σύεσσι . Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες ὑλακόμωροι οὐδʼ ὕλαον προσιόντα . νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς σαίνοντάς τε κύνας , ὑπὸ δὲ κτύπος ἦλθε ποδοῖιν · αἶψα δʼ ἂρ Εὔμαιον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα · Εὔμαιʼ , ἦ μάλα τίς τοι ἐλεύσεται ἐνθάδʼ ἑταῖρος ἢ καὶ γνώριμος ἄλλος , ἐπεὶ κύνες οὐχ ὑλάουσιν , ἀλλὰ περισσαίνουσι · ποδῶν δʼ ὑπὸ δοῦπον ἀκούω . οὔπω πᾶν εἴρητο ἔπος , ὅτε οἱ φίλος υἱὸς ἔστη ἐνὶ προθύροισι . ταφὼν δʼ ἀνόρουσε συβώτης · ἐκ δʼ ἄρα οἱ χειρῶν πέσεν ἄγγεα , τοῖς ἐπονεῖτο κιρνὰς αἴθοπα οἶνον . ὃ δʼ ἀντίος ἔδραμʼ ἄνακτος · κύσσε δέ μιν κεφαλήν τε καὶ ἄμφω φάεα καλὰ χεῖράς τʼ ἀμφοτέρας · θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ . ταῦθʼ ὅτι μὲν ἐπάγεται καὶ κηλεῖ τὰς ἀκοὰς ποιημάτων τε τῶν πάνυ ἡδίστων οὐδενὸς ἥττω μοῖραν ἔχει , πάντες ἂν εὖ οἶδʼ ὅτι μαρτυρήσειαν . ποῦ δὲ αὐτῶν ἐστιν ἡ πειθὼ καὶ διὰ τί τοιαῦτά ἐστι , πότερον διὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν ὀνομάτων ἢ διὰ τὴν σύνθεσιν ; οὐδεὶς ἂν εἴποι διὰ τὴν ἐκλογήν , ὡς ἐγὼ πείθομαι · διὰ γὰρ τῶν εὐτελεστάτων καὶ ταπεινοτάτων ὀνομάτων πέπλεκται πᾶσα ἡ λέξις , οἷς ἂν καὶ γεωργὸς καὶ θαλαττουργὸς καὶ χειροτέχνης καὶ πᾶς ὁ μηδεμίαν ὤραν τοῦ λέγειν εὖ ποιούμενος ἐξ ἑτοίμου λαβὼν ἐχρήσατο . λυθέντος γοῦν τοῦ μέτρου φαῦλα φανήσεται τὰ αὐτὰ ταῦτα καὶ ἄζηλα · οὔτε γὰρ μεταφοραί τινες ἔνεισιν εὐγενεῖς οὔτε ὑπαλλαγαὶ οὔτε καταχρήσεις οὔτʼ ἄλλη τροπικὴ διάλεκτος οὐδεμία , οὐδὲ δὴ γλῶτται παλαιαί τινες οὐδὲ ξένα ἢ πεποιημένα ὀνόματα . τί οὖν λείπεται μὴ οὐχὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κάλλους τῆς ἑρμηνείας αἰτιᾶσθαι ; τοιαῦτα δʼ ἐστὶ παρὰ τῷ ποιητῇ μυρία , ὡς εὖ οἶδʼ ὅτι πάντες ἴσασιν · ἐμοὶ δʼ ὑπομνήσεως ἕνεκα λέγοντι ἀρκεῖ ταῦτα μόνα εἰρῆσθαι . φέρε δὴ μεταβῶμεν ἤδη καὶ ἐπὶ τὴν πεζὴν διάλεκτον καὶ σκοπῶμεν , εἰ κἀκείνῃ τοῦτο συμβέβηκε τὸ πάθος , ὥστε παρὰ μικρὰ καὶ φαῦλα πράγματά τε καὶ ὀνόματα συνταχθέντα καλῶς μεγάλας ἡδονὰς γίνεσθαι καὶ χάριτας . ἔστι δὴ παρὰ τῷ Ἡροδότῳ βασιλεύς τις Λυδῶν , ὃν ἐκεῖνος Κανδαύλην καλεῖ , Μυρσίλον δὲ καλεῖσθαί φησιν ὑφʼ Ἑλλήνων , τῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς ἐρῶν , ἔπειτα ἀξιῶν τινα τῶν ἑταίρων αὐτοῦ γυμνὴν τὴν ἄνθρωπον ἰδεῖν , ὃ δὲ ἀπομαχόμενος μὴ ἀναγκασθῆναι , ὡς δὲ οὐκ ἔπειθεν , ὑπομένων τε καὶ θεώμενος αὐτήν—πρᾶγμα οὐχ ὅτι σεμνὸν ἢ καλλιλογεῖσθαι ἐπιτήδειον , ἀλλὰ καὶ παιδικὸν καὶ ἐπικίνδυνον καὶ τοῦ αἰσχροῦ μᾶλλον ἢ τοῦ καλοῦ ἐγγυτέρῳ · ἀλλʼ εἴρηται σφόδρα δεξιῶς , καὶ κρεῖττον γέγονεν ἀκουσθῆναι λεγόμενον ἢ ὀφθῆναι γινόμενον . ἵνα δὲ μή τις ὑπολάβῃ τὴν διάλεκτον εἶναι τῆς ἡδονῆς αἰτίαν τῇ λέξει , μεταθεὶς αὐτῆς τὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν Ἀτθίδα γλῶτταν καὶ οὐδὲν ἄλλο περιεργασάμενος οὕτως ἐξοίσω τὸν διάλογον . Γύγη , οὐ γάρ σε δοκῶ πείθεσθαί μοι λέγοντι περὶ τοῦ εἴδους τῆς γυναικός · ὦτα γὰρ τυγχάνει ἀνθρώποις ὄντα ἀπιστότερα ὀφθαλμῶν · ποίει ὅπως ἐκείνην θεάσῃ γυμνήν . ὃ δʼ ἀναβοήσας εἶπε · δέσποτα , τίνα λόγον λέγεις οὐχ ὑγιᾶ , κελεύων με δέσποιναν τὴν ἐμὴν θεάσασθαι γυμνήν ; ἅμα δὲ χιτῶνι ἐκδυομένῳ συνεκδύεται καὶ τὴν αἰδῶ γυνή . πάλαι δὲ τὰ καλὰ ἀνθρώποις ἐξεύρηται , ἐξ ὧν μανθάνειν δεῖ · ἐν οἷς ἓν τόδʼ ἐστίν , ὁρᾶν τινα τὰ ἑαυτοῦ . ἐγὼ δὲ πείθομαι ἐκείνην εἶναι πασῶν γυναικῶν καλλίστην , καὶ σοῦ δέομαι μὴ δεῖσθαι ἀνόμων . ὃ μὲν δὴ λέγων ταῦτα ἀπεμάχετο ... , ὃ δʼ ἠμείβετο τοῖσδε · θάρσει Γύγη , καὶ μὴ φοβοῦ μήτʼ ἐμέ , ὡς πειρώμενόν σου λέγω λόγον τόνδε , μήτε γυναῖκα τὴν ἐμήν , μή τί σοι ἐξ αὐτῆς γένηται βλάβος . ἀρχὴν γὰρ ἐγὼ μηχανήσομαι οὕτως , ὥστε μηδὲ μαθεῖν αὐτὴν ὀφθεῖσαν ὑπὸ σοῦ . ἀγαγὼν γάρ σε εἰς τὸ οἴκημα , ἐν ᾧ κοιμώμεθα , ὄπισθε τῆς ἀνοιγομένης θύρας στήσω · μετὰ δὲ ἐμὲ εἰσελθόντα παρέσται καὶ ἡ γυνὴ ἡ ἐμὴ εἰς κοίτην . κεῖται δʼ ἐγγὺς τῆς εἰσόδου θρόνος · ἐπὶ τοῦτον τῶν ἱματίων καθʼ ἓν ἕκαστον ἐκδῦσα θήσει , καὶ καθʼ ἡσυχίαν πολλὴν παρέσται σοι θεάσασθαι . ὅταν δʼ ἀπὸ τοῦ θρόνου πορεύηται ἐπὶ τὴν εὐνὴν κατὰ νώτου τε αὐτῆς γένῃ , σοὶ μελέτω τὸ ἐντεῦθεν , ὅπως μή σε ὄψεται ἀπιόντα διὰ θυρῶν . ὃ μὲν δὴ ὡς οὐκ ἐδύνατο διαφυγεῖν , ἕτοιμος ἦν . οὐκ ἂν ἔχοι τις οὐδὲ ἐνταῦθα εἰπεῖν , ὅτι τὸ ἀξίωμα καὶ ἡ σεμνότης τῶν ὀνομάτων εὔμορφον πεποίηκε τὴν φράσιν · ἀνεπιτήδευτα γάρ ἐστι καὶ ἀνέκλεκτα , οἷα ἡ φύσις τέθηκεν σύμβολα τοῖς πράγμασιν · οὐδὲ γὰρ ἥρμοττεν ἴσως κρείττοσι χρήσασθαι ἑτέροις . ἀνάγκη δὲ δή που , ὅταν τοῖς κυριωτάτοις τε καὶ προσεχεστάτοις ὀνόμασιν ἐκφέρηται , τὰ νοήματα μηδὲν σεμνότερʼ εἶναι , ἢ οἷά ἐστιν ἐκεῖνα . ὅτι δὲ οὐδὲν ἐν αὐτοῖς ἐστι σεμνὸν οὐδὲ περιττόν , ὁ βουλόμενος εἴσεται μεταθεὶς οὐδὲν ὅ τι μὴ τὴν ἁρμονίαν . πολλὰ δὲ καὶ παρὰ τούτῳ τῷ ἀνδρὶ τοιαῦτά ἐστιν , ἐξ ὧν ἄν τις τεκμήραιτο , ὅτι οὐκ ἐν τῷ κάλλει τῶν ὀνομάτων ἡ πειθὼ τῆς ἑρμηνείας ἦν , ἀλλʼ ἐν τῇ συζυγίᾳ . καὶ περὶ μὲν τούτων ἱκανὰ ταῦτα .
Lemmas: εἰμί τοίνυν πᾶς λέξις ὅς σημαίνω ὁ νόησις ὁ μέν ἔμμετρος , ὁ δέ ἄμετρος · ὅς ἑκάτερος καλός μέν ἁρμονία τυγχάνω καλός οἷος τε εἰμί ποιέω καί ὁ μέτρον καί ὁ λόγος , ἀνεπίστατος δέ καί ὡς τυγχάνω ῥίπτω προσαπόλλυμι καί ὁ ἐν ὁ διάνοια χρήσιμος . πολύς γοῦν καί ποιητής καί συγγραφεύς φιλόσοφος τε καί ῥήτωρ λέξις πάνυ καλός καί πρέπω ὁ ὑπόκειμαι ἐκλέγω ἐπιμελής , ἁρμονία δέ αὐτός ἀποδίδωμι εἰκαῖος τις καί ἄμουσος οὐδείς χρηστός ἀπολαύω ἐκεῖνος ὁ πόνος . ἕτερος δέ εὐκαταφρόνητος καί ταπεινός λαμβάνω ὄνομα , συντίθημι δέ αὐτός ἡδύς καί περισσός πολύς ὁ ἀφροδίτη ὁ λόγος περιτίθημι . καί σχεδόν ἀνάλογος τις πάσχω δοκέω ἄν ὁ σύνθεσις πρός ὁ ἐκλογή , ὅς πάσχω ὁ ὄνομα πρός ὁ νόημα . ὥσπερ γάρ οὐδείς ὄφελος διάνοια εἰμί χρηστός , εἰ μή τις αὐτός κόσμος ἀποδίδωμι καλός ὀνομασία , οὕτως ἐνταῦθα οὐδείς εἰμί ἔργον λέξις εὑρίσκω καθαρός καί καλλιρήμων , εἰ μή καί κόσμος αὐτός τις ἁρμονία ὁ προσήκω περιτίθημι . ἵνα δέ μή δοκέω φάσις ἀναπόδεικτος λέγω , ἐκ ὅς πείθω κρατύς εἰμί καί τέλειος ἄσκημα ὁ ἐκλογή ὁ σύνθεσις , ἔργον πειράω δείκνυμι , ἔμμετρος τε καί πεζός λόγος ἀπαρχή ὀλίγος προχειρίζω . λαμβάνω δέ ποιητής μέν Ὅμηρος , συγγραφεύς δέ Ἡρόδοτος · ἀποχράω γάρ ἐκ οὗτος καί περί ὁ ἄλλος εἰκάζω . εἰμί δή παρά Ὅμηρος μέν ὁ παρά ὁ συβώτης κατάγω Ὀδυσσεύς περί ὁ ἑωθινός ὥρα ἀκρατίζομαι μέλλω , ὡς ὁ παλαιός ἔθος εἰμί · ἔπειτα ὁ Τηλέμαχος αὐτός ἐπιφαίνω ἐκ ὁ εἰς Πελοπόννησος ἀποδημία · πραγμάτιον τις βιωτικός ἑρμηνεύω ὑπέρευ . ποῦ δέ εἰμί ὁ ὁ ἑρμηνεία ἀρετή , ὁ ποίημα δηλόω παρατίθημι αὐτός · ὁ δέ αὖτε ἐν κλισία Ὀδυσσεύς καί δῖος ὑφορβός ἐντύνω ἀγαθός ἅμα ἠώς καίω πῦρ ἐκπέμπω τε νομεύς ἅμα ἀγείρω ὗς . Τηλέμαχος δέ περισαίνω κύων ὑλακόμωρος οὐδέ ὑλάω προσέρχομαι . νοέω δέ δῖος Ὀδυσσεύς σαίνω τε κύων , ὑπό δέ κτύπος ἔρχομαι πούς · αἶψα δέ ἄρα Εὔμαιος προσφωνέω ἐγγύς εἰμί · Εὔμαιος , ἦ μάλα τις σύ ἔρχομαι ἐνθάδε ἑταῖρος ἤ καί γνώριμος ἄλλος , ἐπεί κύων οὐ ὑλάω , ἀλλά περισαίνω · πούς δέ ὑπό δοῦπος ἀκούω . οὔπω πᾶς λέγω ἔπος , ὅτε ἕ φίλος υἱός ἵστημι ἐν πρόθυρον . τέθηπα δέ ἀνορούω συβώτης · ἐκ δέ ἄρα ἕ χείρ πίπτω ἄγγος , ὁ πονέω κιρνάω αἶθοψ οἶνος . ὁ δέ ἀντίος τρέχω ἄναξ · κυνέω δέ μιν κεφαλή τε καί ἄμφω φάος καλός χείρ τε ἀμφότερος · θαλερός δέ ἕ ἐκπίπτω δάκρυον . οὗτος ὅτι μέν ἐπάγω καί κηλέω ὁ ἀκοή ποίημα τε ὁ πάνυ ἡδύς οὐδείς ἥσσων μοῖρα ἔχω , πᾶς ἄν εὖ οἶδα ὅτι μαρτυρέω . ποῦ δέ αὐτός εἰμί ὁ πειθώ καί διά τίς τοιοῦτος εἰμί , πότερος διά ὁ ἐκλογή ὁ ὄνομα ἤ διά ὁ σύνθεσις ; οὐδείς ἄν λέγω διά ὁ ἐκλογή , ὡς ἐγώ πείθω · διά γάρ ὁ εὐτελής καί ταπεινός ὄνομα πλέκω πᾶς ὁ λέξις , ὅς ἄν καί γεωργός καί θαλασσουργός καί χειροτέχνης καί πᾶς ὁ μηδείς ὤρα ὁ λέγω εὖ ποιέω ἐκ ἑτοῖμος λαμβάνω χράω . λύω γοῦν ὁ μέτρον φαῦλος φαίνω ὁ αὐτός οὗτος καί ἄζηλος · οὔτε γάρ μεταφορά τις ἔνειμι εὐγενής οὔτε ὑπαλλαγή οὔτε κατάχρησις οὔτε ἄλλος τροπικός διάλεκτος οὐδείς , οὐδέ δή γλῶσσα παλαιός τις οὐδέ ξένος ἤ ποιέω ὄνομα . τίς οὖν λείπω μή οὐ ὁ σύνθεσις ὁ κάλλος ὁ ἑρμηνεία αἰτιάομαι ; τοιοῦτος δέ εἰμί παρά ὁ ποιητής μυρίος , ὡς εὖ οἶδα ὅτι πᾶς οἶδα · ἐγώ δέ ὑπόμνησις ἕνεκα λέγω ἀρκέω οὗτος μόνος λέγω . φέρω δή μεταβαίνω ἤδη καί ἐπί ὁ πεζός διάλεκτος καί σκοπέω , εἰ ἐκεῖνος οὗτος συμβαίνω ὁ πάθος , ὥστε παρά μικρός καί φαῦλος πρᾶγμα τε καί ὄνομα συντάσσω καλός μέγας ἡδονή γίγνομαι καί χάρις . εἰμί δή παρά ὁ Ἡρόδοτος βασιλεύς τις Λυδός , ὅς ἐκεῖνος Κανδαύλης καλέω , Μυρσίλος δέ καλέω φημί ὑπό Ἕλλην , ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἐράω , ἔπειτα ἀξιόω τις ὁ ἑταῖρος αὐτός γυμνός ὁ ἄνθρωπος ὁράω , ὁ δέ ἀπομάχομαι μή ἀναγκάζω , ὡς δέ οὐ πείθω , ὑπομένω τε καί θεάομαι αὐτήν—πρᾶγμα οὐ ὅτι σεμνός ἤ καλλιλογέω ἐπιτήδειος , ἀλλά καί παιδικός καί ἐπικίνδυνος καί ὁ αἰσχρός μάλα ἤ ὁ καλός ἐγγύτερος · ἀλλά λέγω σφόδρα δεξιός , καί κρατύς γίγνομαι ἀκούω λέγω ἤ ὁράω γίγνομαι . ἵνα δέ μή τις ὑπολαμβάνω ὁ διάλεκτος εἰμί ὁ ἡδονή αἰτία ὁ λέξις , μετατίθημι αὐτός ὁ χαρακτήρ εἰς ὁ Ἀτθίς γλῶσσα καί οὐδείς ἄλλος περιεργάζομαι οὕτως ἐκφέρω ὁ διάλογος . Γύγης , οὐ γάρ σύ δοκέω πείθω ἐγώ λέγω περί ὁ εἶδος ὁ γυνή · οὖς γάρ τυγχάνω ἄνθρωπος εἰμί ἄπιστος ὀφθαλμός · ποιέω ὅπως ἐκεῖνος θεάομαι γυμνός . ὁ δέ ἀναβοάω λέγω · δεσπότης , τίς λόγος λέγω οὐ ὑγιής , κελεύω ἐγώ δέσποινα ὁ ἐμός θεάομαι γυμνός ; ἅμα δέ χιτών ἐκδύω συνεκδύομαι καί ὁ αἰδώς γυνή . πάλαι δέ ὁ καλός ἄνθρωπος ἐξευρίσκω , ἐκ ὅς μανθάνω δέω · ἐν ὅς εἷς ὅδε εἰμί , ὁράω τις ὁ ἑαυτοῦ . ἐγώ δέ πείθω ἐκεῖνος εἰμί πᾶς γυνή καλός , καί σύ δέω μή δέω ἄνομος . ὁ μέν δή λέγω οὗτος ἀπομάχομαι ... , ὁ δέ ἀμείβω ὅδε · θαρσέω Γύγης , καί μή φοβέω μήτε ἐγώ , ὡς πειράω σύ λέγω λόγος ὅδε , μήτε γυνή ὁ ἐμός , μή τις σύ ἐκ αὐτός γίγνομαι βλάβος . ἀρχή γάρ ἐγώ μηχανάομαι οὕτως , ὥστε μηδέ μανθάνω αὐτός ὁράω ὑπό σύ . ἄγω γάρ σύ εἰς ὁ οἴκημα , ἐν ὅς κοιμάω , ὄπισθεν ὁ ἀνοίγνυμι θύρα ἵστημι · μετά δέ ἐγώ εἰσέρχομαι πάρειμι καί ὁ γυνή ὁ ἐμός εἰς κοίτη . κεῖμαι δέ ἐγγύς ὁ εἴσοδος θρόνος · ἐπί οὗτος ὁ ἱμάτιον κατά εἷς ἕκαστος ἐκδύω τίθημι , καί κατά ἡσυχία πολύς πάρειμι σύ θεάομαι . ὅταν δέ ἀπό ὁ θρόνος πορεύω ἐπί ὁ εὐνή κατά νῶτον τε αὐτός γίγνομαι , σύ μέλω ὁ ἐντεῦθεν , ὅπως μή σύ ὁράω ἀπέρχομαι διά θύρα . ὁ μέν δή ὡς οὐ δύναμαι διαφεύγω , ἑτοῖμος εἰμί . οὐ ἄν ἔχω τις οὐδέ ἐνταῦθα λέγω , ὅτι ὁ ἀξίωμα καί ὁ σεμνότης ὁ ὄνομα εὔμορφος ποιέω ὁ φράσις · ἀνεπιτήδευτος γάρ εἰμί καί ἀνέκλεκτος , οἷος ὁ φύσις τίθημι σύμβολον ὁ πρᾶγμα · οὐδέ γάρ ἁρμόζω ἴσως κρατύς χράω ἕτερος . ἀνάγκη δέ δή που , ὅταν ὁ κύριος τε καί προσεχής ὄνομα ἐκφέρω , ὁ νόημα μηδείς σεμνός εἰμί , ἤ οἷος εἰμί ἐκεῖνος . ὅτι δέ οὐδείς ἐν αὐτός εἰμί σεμνός οὐδέ περισσός , ὁ βούλομαι οἶδα μετατίθημι οὐδείς ὅς τις μή ὁ ἁρμονία . πολύς δέ καί παρά οὗτος ὁ ἀνήρ τοιοῦτος εἰμί , ἐκ ὅς ἄν τις τεκμαίρομαι , ὅτι οὐ ἐν ὁ κάλλος ὁ ὄνομα ὁ πειθώ ὁ ἑρμηνεία εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ συζυγία . καί περί μέν οὗτος ἱκανός οὗτος .