ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 1
Δῶρόν τοι καὶ ἐγώ , τέκνον φίλε Ῥοῦφε Μελίτιε , τοῦτο δίδωμι , καθάπερ ἡ παρ’ Ὁμήρῳ φησὶν Ἑλένη ξενίζουσα τὸν Τηλέμαχον , πρώτην ἡμέραν ἄγοντι ταύτην γενέθλιον , ἀφ’ οὗ παραγέγονας εἰς ἀνδρὸς ἡλικίαν . πέμπω δὲ κτῆμα τὸ αὐτὸ καὶ χρῆμα πρὸς πάσας τὰς ἐν τῷ βίῳ χρείας , ὁπόσαι γίνονται διὰ λόγων ὠφελίμων . Διττῆς γὰρ οὔσης ἀσκήσεως περὶ πάντας ὡς εἰπεῖν τοὺς λόγους , τῆς περὶ τὰ νοήματα καὶ τὴν λέξιν , ὧν ἣ μὲν τοῦ πραγματικοῦ τόπου μᾶλλον ἐφάπτεσθαι δό - ξειεν ἄν , ἣ δὲ τοῦ λεκτικοῦ , καὶ πάντων ὅσοι τοῦ λέγειν εὖ στοχάζονται περὶ ἀμφοτέρας τὰς θεωρίας τοῦ λόγου ταύτας σπουδαζόντων ἐξ ἴσου , ἡ μὲν ἐπὶ τὰ πράγματα καὶ τὴν ἐν τούτοις φρόνησιν ἄγουσα ἡμᾶς ἐπιστήμη βραδεῖα ἐστὶ καὶ χαλεπὴ νέοις , μᾶλλον δὲ ἀδύνατος εἰς ἀγενείων καὶ μειρακίων πεσεῖν ἡλικίαν · ἀκμαζούσης γὰρ ἤδη συνέσεως ἐστὶν ἡ τούτων κατάληψις πολλῇ μὲν ἱστορίᾳ λόγων τε καὶ ἔργων , πολλῇ δὲ πείρᾳ καὶ συμφορᾷ παθῶν οἰκείων τε καὶ ἀλλοτρίων συναυξομένη . τὸ δὲ περὶ τὰς λέξεις φιλόκαλον καὶ ταῖς νεαραῖς συνανθεῖν εἴωθεν οὐχ ἧττον ἡλικίαις · ἐπτόηται γὰρ ἅπασα νέου ψυχὴ περὶ τὸν τῆς ἑρμηνείας ὡραϊσμόν , ἀλόγους τινὰς καὶ ὥσπερ ἐνθουσιώδεις ἐπὶ τοῦτο λαμβάνουσα τὰς ὁρμάς · οἷς πολλῆς πάνυ καὶ ἔμφρονος δεῖ τῆς πρώτης ἐπιστάσεως τε καὶ ἀγωγῆς , εἰ μέλλουσι μὴ πᾶν , ὅ τι κεν ἐπ’ ἀκαιρίμαν γλῶσσαν ἔπος ἔλθοι , λέγειν μηδ’ εἰκῇ συνθήσειν τὰ προστυχόντα ἀλλήλοις , ἀλλ’ ἐκλογῇ κεχρῆσθαι καθαρῶν ἅμα καὶ γενναίων ὀνομάτων , καὶ συνθέσει ταῦτα κοσμήσειν 15 μεμιγμένον ἐχούσῃ τῷ σεμνῷ τὸ ἡδύ .
Lemmas: δῶρον ὅς καί ἐγώ , τέκνον φίλος Ῥοῦφος Μελίτιος , οὗτος δίδωμι , καθάπερ ὁ παρά Ὅμηρος φημί Ἑλένη ξενίζω ὁ Τηλέμαχος , πρῶτος ἡμέρα ἄγω οὗτος γενέθλιος , ἀπό ὅς παραγίγνομαι εἰς ἀνήρ ἡλικία . πέμπω δέ κτῆμα ὁ αὐτός καί χρῆμα πρός πᾶς ὁ ἐν ὁ βίος χρεία , ὁπόσος γίγνομαι διά λόγος ὠφέλιμος . δισσός γάρ εἰμί ἄσκησις περί πᾶς ὡς εἶπον ὁ λόγος , ὁ περί ὁ νόημα καί ὁ λέξις , ὅς ὅς μέν ὁ πραγματικός τόπος μᾶλλον ἐφάπτω δίδωμι - ξέω ἄν , ὅς δέ ὁ λεκτικός , καί πᾶς ὅσος ὁ λέγω εὕω στοχάζομαι περί ἀμφότερος ὁ θεωρία ὁ λόγος οὗτος σπουδάζω ἐκ ἴσος , ὁ μέν ἐπί ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἐν οὗτος φρόνησις ἄγω ἐγώ ἐπιστήμη βραδύς εἰμί καί χαλεπός νέος , μᾶλλον δέ ἀδύνατος εἰς ἀγένειος καί μειράκιον πίπτω ἡλικία · ἀκμάζω γάρ ἤδη σύνεσις εἰμί ὁ οὗτος κατάληψις πολύς μέν ἱστορία λόγος τε καί ἔργον , πολύς δέ πείρω καί συμφορά πάθος οἰκέω τε καί ἀλλότριος συναυξάνω . ὁ δέ περί ὁ λέγω Φιλόκαλον καί ὁ νεαρός συνανθέω εἴωθα οὐ κακός ἡλικία · πτοέω γάρ ἅπας νέος ψυχή περί ὁ ὁ ἑρμηνεία ὡραισμός , ἄλογος τις καί ὥσπερ ἐνθουσιώδης ἐπί οὗτος λαμβάνω ὁ ὁρμή · ὅς πολύς πάνυ καί ἔμφρων δεῖ ὁ πρῶτος ἐπίστασις τε καί ἀγωγή , εἰμί μέλλω μή πᾶς , ὅς τίς ἄν ἐπί ἀκαίριμος γλῶσσα ἔπος ἔρχομαι , λέγω μηδέ εἰκῇ συντίθημι ὁ προστυγχάνω ἀλλήλων , ἀλλά ἐκλογή χράομαι καθαρός ἅμα καί γενναῖος ὄνομα , καί σύνθεσις οὗτος κοσμέω 15 μίγνυμι ἔχω ὁ σεμνός ὁ ἡδύς .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 2
Ἡ δὲ σύνθεσις ἔστι μὲν ὥσπερ καὶ αὐτὸ δηλοῖ τοὔνομα , ποιά τις θέσις παράλληλος τῶν τοῦ λόγου μορίων · ἃ δὴ καὶ στοιχεῖα τινὲς τῆς λέξεως καλοῦσιν . ἡ δὲ τῶν τοιούτων μερῶν πλοκὴ καὶ παράθεσις τὰ 20 λεγόμενα ποιεῖ κῶλα · ἔπειθ’ ἡ τούτων ἁρμονία τὰς καλουμένας συμπληροῖ περιόδους · αὗται δὲ τὸν σύμπαντα τελειοῦσι λόγον . Ἔστι δὴ τῆς συνθέσεως ἔργα τά τε ὀνόματα οἰκείως θεῖναι παρ’ ἄλληλα καὶ τοῖς κώλοις ἀποδοῦναι τὴν 25 προσήκουσαν ἁρμονίαν καὶ ταῖς περιόδοις διαλαβεῖν εὖ τὸν λόγον . δευτέρα δ’ οὖσα μοῖρα τῶν περὶ τὸν λεκτικὸν τόπον θεωρημάτων κατανοοῦντι τὴν τάξιν ( ἡγεῖται γὰρ ἡ τῶν ὀνομάτων ἐκλογὴ καὶ προὑφίσταται ταύτης κατὰ φύσιν ) ἡδονὴν καὶ πειθὼ καὶ κράτος ἐν τοῖς λόγοις οὐκ ὀλίγῳ κρεῖττον ἐκείνης ἔχει . καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν , ὅσαι διαφόρους ὕλας λαμβάνουσαι συμφορητὸν ἐκ τούτων ποιοῦσι τὸ τέλος , ὡς οἰκοδομικὴ καὶ τεκτονικὴ καὶ πολιτική , τὸ αὐτὸ συμβαίνει · αἱ γὰρ συνθετικαὶ δυνάμεις τῇ μὲν τάξει δεύτεραι τῶν λεκτικῶν εἰσι , τῇ δὲ δυνάμει πρότεραι .
Lemmas: ὁ δέ σύνθεσις εἰμί μέν ὥσπερ καί αὐτός δηλόω ὄνομα , ποιός τις θέσις παράλληλος ὁ ὁ λόγος μόριον · ὁ δή καί στοιχεῖον τις ὁ λέξις καλέω . ὁ δέ ὁ τοιοῦτος μέρος πλοκή καί παράθεσις ὁ 20 λέγω ποιέω κῶλον · ἔπειτα ὁ οὗτος ἁρμονία ὁ καλέω συμπληρόω περίοδος · οὗτος δέ ὁ σύμπας τελειόω λόγος . εἰμί δή ὁ σύνθεσις ἔργον ὁ τε ὄνομα οἰκεῖος τίθημι παρά ἀλλήλων καί ὁ κῶλον ἀποδίδωμι ὁ 25 προσήκω ἁρμονία καί ὁ περίοδος διαλαμβάνω εὕω ὁ λόγος . δύο δέ εἰμί μοῖρα ὁ περί ὁ λεκτικός τόπος θεώρημα κατανοέω ὁ τάξις ( ἡγέομαι γάρ ὁ ὁ ὄνομα ἐκλογή καί προυφίστημι οὗτος κατά φύσις ) ἡδονά καί πειθώ καί κράτος ἐν ὁ λόγος οὐ ὀλίγος ἀγαθός ἐκεῖνος ἔχω . καί γάρ καί ἐπί ὁ ἄλλος τέχνη , ὅσος διάφορος Ὕλας λαμβάνω συμφορητός ἐκ οὗτος ποιέω ὁ τέλος , ὡς οἰκοδομικός καί τεκτονικός καί πολιτικός , ὁ αὐτός συμβαίνω · ὁ γάρ συνθετικός δύναμις ὁ μέν τάξις δύο ὁ λεκτικός εἰμί , ὁ δέ δύναμις πρότερος .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 4
τὸ δὲ αὐτὸ δύναται καὶ ἡ πεζὴ λέξις παθεῖν τῇ ἐμμέτρῳ · μενόντων γὰρ τῶν αὐτῶν ὀνομάτων , ἀλλαττομένης δὲ τῆς συνθέσεως , καταφανὲς τὸ ἐν αὐτῇ ἄμουσόν τε καὶ ἀκαλλώπιστον · οἷονΚροῖσος ἦν Λυδὸς μὲν γένος , παῖς δὲ Ἀλυάττεω , τύραννος δὲ ἐθνῶν τῶν ἐντὸς Ἅλυος ποταμοῦ · εἰ γὰρ ὑπαλλάξεις , ἔφθαρται ἡ σύνθεσις · οἷον Κροῖσος ἦν Ἀλυάττου μὲν παῖς , γένος δὲ Λυδός , τύραννος δὲ τῶν ἐντὸς Ἄλυος ποταμοῦ ἐθνῶν " . ὅτι τοίνυν μείζονα ἰσχὺν ἔχει τῆς ἐκλογῆς ἡ σύνθεσις , φανερόν . καί μοι οὐ δοκεῖ τις ἁμαρτεῖν εἰκάσας αὐτὴν τῇ Ὁμηρικῇ Ἀθηνᾷ · ἐκείνη τε γὰρ τὸν Ὀδυσσέα τὸν αὐτὸν ὄντα ἄλλοτε ἀλλοῖον ἐποίει φαίνεσθαι · τοτὲ μὲν μικρὸν καὶ ῥυσὸν καὶ αἰσχρὸν πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον ἠδὲ γέροντι , τοτὲ δὲ τῇ αὐτῇ ῥάβδῳ πάλιν ἐφαψαμένη μείζονά τ’ εἰσιδέειν καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι , καδ δὲ κάρητος οὔλας ἧκε κόμας , ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας . αὐτή τε τὰ αὐτὰ λαμβάνουσα ὀνόματα τοτὲ μὲν ἄμορφα καὶ ταπεινὰ καὶ πτωχὰ ποιεῖ φαίνεσθαι τὰ νοήματα , τοτὲ δ’ ὑψηλὰ καὶ πλούσια καὶ ἁδρὰ καὶ καλά . καὶ τοῦτ’ ἦν σχεδὸν ᾧ μάλιστα διαλλάττει ποιητής τε ποιητοῦ καὶ ῥήτωρ ῥήτορος , τὸ συντιθέναι δεξιῶς τὰ ὀνόματα .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός δύναμαι καί ὁ πεζός λέξις πάσχω ὁ ἔμμετρος · μένω γάρ ὁ αὐτός ὄνομα , ἀλλάσσω δέ ὁ σύνθεσις , καταφανής ὁ ἐν αὐτός ἄμουσος τε καί ἀκαλλώπιστος · Κοῖνος εἰμί Λυδός μέν γένος , παῖς δέ Ἀλυάττης , τύραννος δέ ἔθνος ὁ ἐντός Ἅλυς ποταμός · εἰμί γάρ ὑπαλλάσσω , φθείρω ὁ σύνθεσις · οἷος Κροῖσος εἰμί Ἀλυάττης μέν παῖς , γένος δέ Λυδός , τύραννος δέ ὁ ἐντός ἄλυς ποταμός ἔθνος " . ὅτι τοίνυν μείζων ἰσχύς ἔχω ὁ ἐκλογή ὁ σύνθεσις , φανερός . καί ἐγώ οὖον δοκέω τις ἁμαρτάνω εἰκάζω αὐτός ὁ ὁμηρικός Ἀθηνᾶ · ἐκεῖνος τε γάρ ὁ Ὀδυσσεύς ὁ αὐτός εἰμί ἄλλοτε ἀλλοῖος ποιέω φαίνω · τοτέ μέν μικρός καί ῥυσός καί αἰσχρός πτωχός λευγαλέος ἐναλίγκιος ἠδέ γέρων , τοτέ δέ ὁ αὐτός ῥάβδος πάλιν ἐφάπτω μέγας τε εἰσοράω καί παχύς τίθημι ὁράω , κατά δέ κάρη ὅλος ἵημι κόμη , ὑακίνθινος ἄνθος ὅμοιος . αὐτός τε ὁ αὐτός λαμβάνω ὄνομα τοτέ μέν ἄμορφος καί ταπεινός καί πτωχός ποιέω φαίνω ὁ νόημα , τοτέ δέ ὑψηλός καί πλούσιος καί ἁδρός καί καλός . καί οὗτος εἰμί σχεδόν ὅς μάλιστα διαλλάσσω ποιητής τε ποιητής καί ῥήτωρ ῥήτωρ , ὁ συντίθημι δεξιός ὁ ὄνομα .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 5
καὶ δὴ καὶ τοῖς ἀρχαίοις πολλὴ πρόνοια τῆς ἰδέας ἦν ταύτης · καὶ οὔτε τὰ ὀνόματα τοῖς ὀνόμασιν οὔτε τὰ κῶλα τοῖς κώλοις οὔτε τὰς περιόδους ἀλλήλαις εἰκῇ συνάπτειν ᾤοντο δεῖν · τέχνη δέ τις ἦν παρ’ αὐτοῖς καὶ θεωρήματα , οἷς χρώμενοι συνετίθεσαν εὖ .
Lemmas: καί δή καί ὁ ἀρχαῖος πολύς πρόνοια ὁ ἰδέα εἰμί οὗτος · καί οὔτε ὁ ὄνομα ὁ ὄνομα οὔτε ὁ κῶλον ὁ κῶλον οὔτε ὁ περίοδος ἀλλήλων εἰκῇ συνάπτω οἴομαι δήω · τέχνη δέ τις εἰμί παρά αὐτός καί θεώρημα , ὅς χράω συντίθημι εὕω .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 7
Μία μὲν δὴ θεωρία τῆς συνθετικῆς ἐπιστήμης ἡ περὶ αὐτὰ τὰ πρῶτα μόρια καὶ τὰ στοιχεῖα τῆς λέξεως ἥδε · ἑτέρα δὲ ἡ περὶ τὰ κῶλα , ποικιλωτέρας δεομένη πραγματείας καὶ μείζονος · καὶ γὰρ ταῦτα ἁρμόσαι πρὸς ἄλληλα δεῖ , ὥστε οἰκεῖα φαίνεσθαι καὶ φίλα · καὶ σχηματίσαι ὡς ἂν ἐνδέχηται κράτιστα , προκατασκευάσαι τε εἴ πού τι δέοι μειώσει καὶ πλεονασμῷ καὶ εἰ δή τινι ἄλλῃ κατασκευῇ . τούτων δ’ ἕκαστα ἡ πεῖρα αὐτὴ διδάσκει · πολλάκις γὰρ τουτὶ τὸ κῶλον τούτου μὲν προτεθὲν ἢ ἐπὶ τούτῳ τεθὲν εὐστομίαν τινὰ ἐμφαίνει καὶ σεμνότητα , ἑτέραν δέ τινα συζυγίαν λαβὸν ἄχαρι φαίνεται καὶ ἄσεμνον · οἷον τὸ τοῦ Θουκυδίδου ἡμεῖς τε , ὦ Λακεδαιμόνιοι , ἡμῶν ἡ ἐλπίς , δεδίαμεν , μὴ οὐ βέβαιοι ἦτε εἴ τις μεθαρμόσας οὕτως ἐρεῖ ἡμεῖς τε , ὦ Λακεδαιμόνιοι , δεδίαμεν , μὴ οὐ βέβαιοι ἦτε , ἡμῶν ἡ ἐλπίς , οὐ τὴν αὐτὴν χάριν ἢ τὸ αὐτὸ πάθος φυλάξει · καὶ τὸ τοῦ Δημοσθένους τὸ λαβεῖν οὖν τὰ διδόμενα ὁμολογῶν ἔννομον εἶναι , τὸ χάριν τούτων ἀποδοῦναι παρανόμων γράφῃ εἴ τις μεταθεὶς ἐρεῖ ὁμολογῶν οὖν ἔννομον εἶναι τὸ λαβεῖν τὰ διδόμενα , παρανόμων γράφῃ τὸ τούτων χάριν ἀποδοῦναι , οὐχ ὁμοίως ἔσται δικανικὴ καὶ στρογγύλη ἡ περίοδος .
Lemmas: Μία μέν δή θεωρία ὁ συνθετικός ἐπιστήμη ὁ περί αὐτός ὁ πρῶτος μόριον καί ὁ στοιχεῖον ὁ λέξις ὅδε · ἕτερος δέ ὁ περί ὁ κῶλον , ποικίλος δήω πραγματεία καί μείζων · καί γάρ οὗτος ἁρμόζω πρός ἀλλήλων δεῖ , ὥστε οἰκεῖος φαίνω καί φίλος · καί σχηματίζω ὡς εἄν ἐνδέχομαι ἀγαθός , προκατασκευάζω τε εἰμί πού τίς δήω μειόω καί πλεονασμός καί εἰμί δή τις ἄλλος κατασκευή . οὗτος δέ ἕκαστος ὁ πείρω αὐτός διδάσκω · πολλάκις γάρ οὗτος ὁ κῶλον οὗτος μέν προτίθημι ἢ ἐπί οὗτος τίθημι εὐστομία τις ἐμφαίνω καί σεμνότης , ἕτερος δέ τις συζυγία λαμβάνω ἄχαρις φαίνω καί ἄσεμνος · οἷος ὁ ὁ Θουκυδίδης ἐγώ τε , εἰμί Λακεδαιμόνιος , ἐγώ ὁ ἐλπίς , δείδω , μή οὖον βέβαιος εἰμί εἰμί τις μεθαρμόζω οὕτως εἴρω ἐγώ τε , εἰμί Λακεδαιμόνιος , δείδω , μή οὖον βέβαιος εἰμί , ἐγώ ὁ ἐλπίς , οὖον ὁ αὐτός χάρις ἢ ὁ αὐτός πάθος φυλάσσω · καί ὁ ὁ Δημοσθένης ὁ λαμβάνω οὖν ὁ δίδωμι ὁμολογέω ἔννομος εἰμί , ὁ χάρις οὗτος ἀποδίδωμι παράνομος γράφω εἰμί τις μετατίθημι εἴρω ὁμολογέω οὖν ἔννομος εἰμί ὁ λαμβάνω ὁ δίδωμι , παράνομος γράφω ὁ οὗτος χάρις ἀποδίδωμι , οὐ ὁμοίως εἰμί δικανικός καί στρογγύλος ὁ περίοδος .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 8
Ἡ μὲν δὴ περὶ τὴν ἁρμογὴν τῶν κώλων θεωρία τοιαύτη · ἡ δὲ περὶ τὸν σχηματισμὸν ποταπή ; οὐκ ἔστιν εἷς τρόπος τῆς ἐκφορᾶς ἁπάντων τῶν νοημάτων , ἀλλὰ τὰ μὲν ὡς ἀποφαινόμενοι λέγομεν , τὰ δ’ ὡς πυνθανόμενοι , τὰ δ’ ὡς εὐχόμενοι , τὰ δ’ ὡς ἐπιτάττοντες , τὰ δ’ ὡς διαποροῦντες , τὰ δ’ ὡς ὑποτιθέμενοι , τὰ δὲ ἄλλως πως σχηματίζοντες · οἷς ἀκολούθως καὶ τὴν λέξιν πειρώμεθα σχηματίζειν . πολλοὶ δὲ δή που σχηματισμοὶ καὶ τῆς λέξεως εἰσίν , ὥσπερ καὶ τῆς διανοίας · οὓς οὐχ οἷόν τε κεφαλαιωδῶς περιλαβεῖν . οὐ γὰρ δὴ τὸ αὐτὸ δύναται ποιεῖν τὸ αὐτὸ κῶλον οὕτω σχηματισθὲν ἢ οὕτως . ἐρῶ δὲ ἐπὶ παραδείγματος · εἰ τοῦτον ἐξήνεγκε τὸν τρόπον ὁ Δημοσθένης τὴν λέξιν ταύτην ταῦτ’ εἴπας ἔγραψα · γράψας δὲ ἐπρέσβευσα · πρεσβεύσας δὲ ἔπεισα Θηβαίους , ἄρ’ οὕτως ἂν συνέκειτο χαριέντως , ὡς νῦν σύγκειται καὶ οὐκ εἶπον μὲν ταῦτα , οὐκ ἔγραψα δέ · οὐδὲ ἔγραψα μέν , οὐκ ἐπρέσβευσα δέ · οὐδὲ ἐπρέσβευσα μέν , οὐκ ἔπεισα δὲ Θηβαίους ;
Lemmas: ὁ μέν δή περί ὁ ἁρμογή ὁ κῶλον θεωρία τοιοῦτος · ὁ δέ περί ὁ σχηματισμός ποδαπός ; οὐ εἰμί εἷς τρόπος ὁ ἐκφορά ἅπας ὁ νόημα , ἀλλά ὁ μέν ὡς ἀποφαίνω λέγω , ὁ δέ ὡς πυνθάνομαι , ὁ δέ ὡς εὔχομαι , ὁ δέ ὡς ἐπιτάσσω , ὁ δέ ὡς διαπορέω , ὁ δέ ὡς ὑποτίθημι , ὁ δέ ἄλλως πως σχηματίζω · ὅς ἀκόλουθος καί ὁ λέξις πείρω σχηματίζω . πολύς δέ δή ποῦ σχηματισμός καί ὁ λέξις εἰμί , ὥσπερ καί ὁ διάνοια · ὅς οὐ οἷος τε κεφαλαιώδης περιλαμβάνω . οὖον γάρ δή ὁ αὐτός δύναμαι ποιέω ὁ αὐτός κῶλον οὗτος σχηματίζω ἢ οὕτως . εἴρω δέ ἐπί παράδειγμα · εἰμί οὗτος ἐκφέρω ὁ τρόπος ὁ Δημοσθένης ὁ λέξις οὗτος αὐτός εἶπον γράφω · γράφω δέ πρεσβεύω · πρεσβεύω δέ πείθω Θηβαῖος , ἄρα οὕτως εἄν σύγκειμαι χαρίεις , ὡς νῦν σύγκειμαι καί οὐ εἶπον μέν οὗτος , οὐ γράφω δέ · οὐδέ γράφω μέν , οὐ πρεσβεύω δέ · οὐδέ πρεσβεύω μέν , οὐ πείθω δέ Θηβαῖος ;
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 10
Διωρισμένων δὴ τούτων , ἀκόλουθον ἂν εἴη λέγειν , τίνα ἐστὶν ὧν δεῖ στοχάζεσθαι τὸν βουλόμενον συντιθέναι τὴν λέξιν εὖ , καὶ διὰ τίνων θεωρημάτων τυγχάτων νοι τις ὧν ἂν βούληται . δοκεῖ δή μοι δύο ταῦτ’ εἶναι γενικώτατα ὧν ἐφίεσθαι δεῖ τοὺς συντιθέντας μέτρα τε καὶ λόγους , ἥ τε ἡδονὴ καὶ τὸ καλόν · ἀμφότερα γὰρ ἐπιζητεῖ ταῦτα ἡ ἀκοή , ὅμοιόν τι πάσχουσα τῇ ὁράσει · καὶ γὰρ ἐκείνη πλάσματα καὶ γραφὰς καὶ γλυφὰς ὁρῶσα , ὅταν εὑρίσκῃ ταῦτα ἐν αὐτοῖς , ἀρκεῖται καὶ οὐδὲν ἔτι ποθεῖ . καὶ παράδοξον οὐδέν , εἰ δύο ποιῶ τέλη καὶ χωρίζω τὸ καλὸν ἀπὸ τῆς ἡδονῆς , καὶ ἡγοῦμαί τινα λέξιν ἡδέως μὲν συγκεῖσθαι , μὴ καλῶς δέ , ἢ καλῶς μέν , οὐ μὴν καὶ ἡδέως . ἡ γάρ τοι Θουκυδίδου λέξις καὶ Ἀντιφῶντος τοῦ Ῥαμνουσίου καλῶς μὲν σύγκειται νὴ Δία · οὐ μὴν ἡδέως γε πάνυ · ἡ δέ γε τοῦ Κνιδίου Κτησίου καὶ ἡ τοῦ Σωκρατικοῦ Ξενοφῶντος ἡδέως μέν , οὐ μὴν καλῶς γε ἐφ’ ὅσον ἔδει · λέγω δὲ κοινότερον , ἀλλ’ οὐχὶ καθάπαξ · ἐπεὶ καὶ παρ’ ἐκείνοις ἥρμοσταί τινα ἡδέως , ὡς καὶ παρὰ τούτοις καλῶς . ἡ δὲ Ἡροδότου σύνθεσις ἀμφότερα ταῦτα ἔχει · καὶ γὰρ ἡδεῖα ἐστὶ καὶ καλή .
Lemmas: διορίζω δή οὗτος , ἀκόλουθος εἄν εἰμί λέγω , τίς εἰμί ὅς δεῖ στοχάζομαι ὁ βούλομαι συντίθημι ὁ λέξις εὕω , καί διά τίνω θεώρημα τυγχάνω νόος τις ὅς εἄν βούλομαι . δοκέω δή ἐγώ δύο αὐτός εἰμί γενικός ὅς ἐφίημι δεῖ ὁ συντίθημι μέτρον τε καί λόγος , ὅς τε ἡδονή καί ὁ καλός · ἀμφότερος γάρ ἐπιζητέω οὗτος ὁ ἀκοή , ὁμοῖος τίς πάσχω ὁ ὅρασις · καί γάρ ἐκεῖνος πλάσμα καί γραφή καί γλυφή ὁράω , ὅταν εὑρίσκω οὗτος ἐν αὐτός , ἀρκέω καί οὐδείς ἔτι ποθέω . καί παράδοξος οὐδείς , εἰμί δύο ποιέω τέλος καί χωρίζω ὁ καλός ἀπό ὁ ἡδονή , καί ἡγέομαι τις λέξις ἡδύς μέν σύγκειμαι , μή καλῶς δέ , ἢ καλῶς μέν , οὖον μήv καί ἡδύς . ὁ γάρ ὅς Θουκυδίδης λέξις καί Ἀντιφῶν ὁ Ῥαμνούσιος καλῶς μέν σύγκειμαι νή Ζεύς · οὖον μήv ἡδύς γε πάνυ · ὁ δέ γε ὁ κνίδιος Κτησίας καί ὁ ὁ Σωκρατικός Ξενοφῶν ἡδύς μέν , οὖον μήv καλῶς γε ἐπί ὅσος ἐσθίω · λέγω δέ κοινός , ἀλλά οὐ καθάπαξ · ἐπεί καί παρά ἐκεῖνος ἁρμόζω τις ἡδύς , ὡς καί παρά οὗτος καλῶς . ὁ δέ Ἡρόδοτος σύνθεσις ἀμφότερος οὗτος ἔχω · καί γάρ ἡδύς εἰμί καί καλός .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 13
Καλὴ δ’ ἐκ τίνων γίνεται εἴ τις ἔροιτο , ἐκ τῶν αὐτῶν ἂν φαίην καὶ οὐχ ἑτέρων · τὰ γὰρ αὐτὰ ποιητικὰ ἀμφοῖν · μέλος εὐγενές , ῥυθμὸς ἀξιωματικός , μεταβολὴ μεγαλοπρεπής , τὸ πᾶσι τούτοις παρακολουθοῦν πρέπον · αἰτία δὲ καὶ ἐνταῦθα ἥ τε τῶν γραμμάτων φύσις καὶ ἡ τῶν συλλαβῶν δύναμις , ἐξ ὧν πλέκεται τὰ ὀνόματα · ὑπὲρ ὧν καιρὸς ἂν εἴη λέγειν .
Lemmas: καλός δέ ἐκ τίνω γίγνομαι εἰμί τις ἔρομαι , ἐκ ὁ αὐτός εἄν φημί καί οὐ ἕτερος · ὁ γάρ αὐτός ποιητικός ἄμφω · μέλος εὐγενής , ῥυθμός ἀξιωματικός , μεταβολή μεγαλοπρεπής , ὁ πᾶς οὗτος παρακολουθέω πρέπω · αἰτία δέ καί ἐνταῦθα ὅς τε ὁ γράμμα φύσις καί ὁ ὁ συλλαβή δύναμις , ἐκ ὅς πλέκω ὁ ὄνομα · ὑπέρ ὅς καιρός εἄν εἰμί λέγω .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 18
ἔνθέν τοι καὶ Θουκυδίδης ἀξιωματικῶς συγκεῖσθαι τὴν ἐν τῷ ἐπιταφίῳ λέξιν βουλόμενος οὕτω φησίν · Οἱ μὲν πολλοὶ τῶν ἐνθάδε ἤδη εἰρηκότων ἐπαινοῦσι τὸν προσθέντα τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε , ὡς καλὸν ἐπὶ τοῖς ἐκ τῶν πολέμων θαπτομένοις ἀγορεύεσθαι αὐτόν’ · διόλου γὰρ ταυτὶ τὰ κῶλα ἐκ σπονδείων καὶ ἀναπαίστων καὶ κρητικῶν εἴτ’ οὖν ἀμφιμάκρων καὶ δακτύλων καὶ τῶν τοιούτων ἃ τὴν σεμνότητα ποιεῖ σύγκειται . καὶ μυρία τοιαῦτα καὶ παρὰ Πλάτωνι ἔστιν εὑρεῖν . ὁ γὰρ ἀνὴρ ἐμμέλειάν τε καὶ εὐρυθμίαν συνιδεῖν δαιμονιώτατος · καὶ εἴ γε δεινὸς ἦν οὕτως ἐκλέξαι τὰ ὀνόματα , ὡς συνθεῖναι περιττός , καὶ νύ κεν ἢ παρήλασεν ἂν τὸν Δημοσθένην κάλλος ἑρμηνείας ἢ ἀμφήριστον ἔθηκε . νῦν δὲ περὶ μὲν τὴν ἐκλογὴν ἔστιν ὅτε διαμαρτάνει , καὶ μάλιστα ἐν οἷς ἂν τὴν ὑψηλὴν καὶ περιττὴν καὶ ἐγκατάσκευον διώκῃ φράσιν · συντίθησι δὲ τὰ ὀνόματα καὶ ἡδέως καὶ καλῶς νὴ Δία , καὶ οὐκ ἄν τις αὐτὸν ἔχοι κατὰ τοῦτο μέμψασθαι τὸ μέρος . ὁ δὲ Δημοσθένης ὅρος τίς ἐστιν ἐκλογῆς τε ὀνομάτων καὶ κάλλους συνθέσεως .
Lemmas: ἔνθεν ὅς καί Θουκυδίδης ἀξιωματικός σύγκειμαι ὁ ἐν ὁ ἐπιτάφιος λέξις βούλομαι οὗτος φημί · ὁ μέν πολύς ὁ ἐνθάδε ἤδη λέγω ἐπαινέω ὁ προστίθημι ὁ νόμος ὁ λόγος ὅδε , ὡς καλός ἐπί ὁ ἐκ ὁ Πολέμων θάπτω ἀγορεύω αὐτός · διόλου γάρ οὗτος ὁ κῶλον ἐκ σπονδεῖος καί ἀνάπαιστος καί κρητικός ἔτι οὖν ἀμφίμακρος καί δάκτυλος καί ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ σεμνότης ποιέω σύγκειμαι . καί μυρίος τοιοῦτος καί παρά Πλάτων εἰμί εὑρίσκω . ὁ γάρ ἀνήρ ἐμμέλεια τε καί εὐρυθμία συνοράω δαιμόνιος · καί εἰμί γε δεινός εἰμί οὕτως ἐκλέγω ὁ ὄνομα , ὡς συντίθημι περισσός , καί νῦ ἄν ἢ παρελαύνω εἄν ὁ Δημοσθένης κάλλος ἑρμηνεία ἢ ἀμφήριστος τίθημι . νῦν δέ περί μέν ὁ ἐκλογή εἰμί ὅτε διαμαρτάνω , καί μάλιστα ἐν ὅς εἄν ὁ ὑψηλός καί περισσός καί ἐγκατάσκευος διώκω φράσις · συντίθημι δέ ὁ ὄνομα καί ἡδύς καί καλῶς νή Ζεύς , καί οὐ ἄν τις αὐτός ἔχω κατά οὗτος μέμφομαι ὁ μέρος . ὁ δέ Δημοσθένης ὅρος τίς εἰμί ἐκλογή τε ὄνομα καί κάλλος σύνθεσις .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 21
Διαφοραὶ δὲ συνθέσεως εἰδικαὶ μὲν σφόδρα πολλαὶ καὶ εἰς σύνοψιν ἐλθεῖν οὐ δυνάμεναι · οὐ γὰρ ὁμοίως τὰ αὐτὰ ὀνόματα συντίθεμεν ἄπαντες . τὰς μέντοι γενικὰς αὐτῆς διαφορὰς μόνας τρεῖς εἶναι πείθομαι , ἃς οὐκ ἔχων ὀνομάζειν μεταφορικοῖς ὀνόμασι καλῶ , τὴν μὲν αὐστηράν , τὴν δὲ γλαφυρὰν ἢ ἀνθηράν , τὴν δὲ τρίτην εὔκρατον εἴ τε κατὰ στέρησιν τῶν ἄκρων εἴ τε κατὰ μῖξιν εἴ τε κατὰ ἄνεσιν καὶ ἐπίτασιν τῶν ἐσχάτων ὅρων .
Lemmas: διαφορά δέ σύνθεσις εἰδικός μέν σφόδρα πολύς καί εἰς σύνοψις ἔρχομαι οὖον δύναμαι · οὖον γάρ ὁμοίως ὁ αὐτός ὄνομα συντίθημι ἀπάντομαι . ὁ μέντοι γενικός αὐτός διαφορά μόνος τρεῖς εἰμί πείθω , ὅς οὐ ἔχω ὀνομάζω μεταφορικός ὄνομα καλέω , ὁ μέν αὐστηρός , ὁ δέ γλαφυρός ἢ ἀνθηρός , ὁ δέ τρίτος εὔκρατος εἰμί τε κατά στέρησις ὁ ἄκρος εἰμί τε κατά μῖξις εἰμί τε κατά ἄνεσις καί ἐπίτασις ὁ ἔσχατος ὁράω .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 24
Ἡ δὲ τρίτη καὶ μέση τῶν εἰρημένων ἁρμονιῶν σχῆμα μὲν ἴδιον οὐδὲν ἔχει , κεκέρασται δὲ ὡς ἐξ ἐκείνων μετρίως . καὶ ἔστιν ἐκλογή τις τῶν ἐν ἑκατέρᾳ κρατίστων . ὧν αὕτη δοκεῖ μοι τὰ πρωτεῖα ἐπιτηδεία εἶναι φέρεσθαι , ἐπειδὴ μεσότης μέν τις ἐστί · μεσότης δὲ ἡ ἀρετὴ καὶ βίων καὶ ἔργων . ὁρᾶται δὲ οὐ κατὰ ἀπαρτισμόν , ἀλλὰ ἐν πλάτει , καὶ τὰς εἰδικὰς ἔχει διαφορὰς πολλάς · οἵ τε χρησάμενοι αὐτῇ οὐ τὰ αὐτὰ πάντες οὐδ’ ὁμοίως ἐπετήδευσαν . Κορυφὴ μὲν οὖν ἀπάντων καὶ σκοπός , ἐξ οὗ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα καὶ πᾶσαι κρῆναι , δικαίως ἂν Ὅμηρος λέγοιτο · πᾶς γὰρ αὐτῷ τόπος , ὅτου τις ἂν ἅψοιτο , ταῖς τε αὐστηραῖς καὶ ἀνθηραῖς ἁρμονίαις εἰς ἄκρον διαπεποίκιλται . τῶν δὲ ἄλλων ὅσοι τὴν αὐτὴν μεσότητα ἐπετήδευσαν , ὕστεροι μέντοι Ὁμήρου μακρῷ παρ’ ἐκεῖνον ἐξεταζόμενοι φαίνοιντ’ ἄν · καθ’ ἑαυτοὺς δὲ εἰ θεωροίη τις αὐτούς , ἀξιοθέατοι · μελοποιῶν μὲν Στησίχορός τε καὶ Ἀλκαῖος , τραγῳδοποιῶν δὲ Σοφοκλῆς , συγγραφέων δὲ Ἡρόδοτος , ῥητόρων δὲ Δημοσθένης , φιλοσόφων δὲ κατ’ ἐμὴν δόξαν Δημόκριτός τε καὶ Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης . τούτων γὰρ ἑτέρους εὑρεῖν ἀμήχανον ἄμεινον κεράσαντας τοὺς λόγους .
Lemmas: ὁ δέ τρίτος καί μέσος ὁ εἴρω ἁρμονία σχῆμα μέν ἴδιος οὐδείς ἔχω , κεράννυμι δέ ὡς ἐκ ἐκεῖνος μέτριος . καί εἰμί ἐκλογή τις ὁ ἐν ἑκάτερος ἀγαθός . ὅς οὗτος δοκέω ἐγώ ὁ πρωτεῖος ἐπιτήδειος εἰμί φέρω , ἐπεί μεσότης μέν τις εἰμί · μεσότης δέ ὁ ἀρετή καί Βίων καί ἔργον . ὁράω δέ οὖον κατά ἀπαρτισμός , ἀλλά ἐν πλάτος , καί ὁ εἰδικός ἔχω διαφορά πολύς · ὁ τε χράω αὐτός οὖον ὁ αὐτός πᾶς οὐδέ ὁμοίως ἐπιτηδεύω . Κορυφή μέν οὖν ἀπαντάω καί σκοπός , ἐκ ὅς πᾶς ποταμός καί πᾶς θάλασσα καί πᾶς κρήνη , δικαίως εἄν Ὅμηρος λέγω · πᾶς γάρ αὐτός τόπος , ὅστις τις εἄν ἅπτω , ὁ τε αὐστηρός καί ἀνθηρός ἁρμονία εἰς ἄκρος διαποικίλλω . ὁ δέ ἄλλος ὅσος ὁ αὐτός μεσότης ἐπιτηδεύω , ὕστερος μέντοι Ὅμηρος μακρός παρά ἐκεῖνος ἐξετάζω φαίνω ἄν · κατά ἑαυτοῦ δέ εἰμί θεωρέω τις αὐτός , ἀξιοθέατος · μελοποιός μέν Στησίχορος τε καί Ἀλκαῖος , τραγῳδοποιός δέ Σοφοκλῆς , συγγραφεύς δέ Ἡρόδοτος , ῥήτωρ δέ Δημοσθένης , φιλόσοφος δέ κατά ἐμός δόξα Δημόκριτος τε καί Πλάτων καί Ἀριστοτέλης . οὗτος γάρ ἕτερος εὑρίσκω ἀμήχανος ἀγαθός κεράννυμι ὁ λόγος .
dionysius-halicarnassensis-history.de-compositione-verborum-epitome 26
Περὶ δὲ τῆς ἐμμελοῦς καὶ ἐμμέτρου συνθέσεως τῆς ἐχούσης πολλὴν ὁμοιότητα πρὸς τὴν πεζὴν λέξιν , πρώτη μέν ἐστιν αἰτία κἀνταῦθα ἡ τῶν ὀνομάτων ἁρμογή · δευτέρα δὲ ἡ τῶν κώλων σύνθεσις · τρίτη δὲ ἡ τῶν περιόδων ἐμμετρία . τὸν δὴ βουλόμενον ἐν τούτῳ τῷ μέρει κατορθοῦν δεῖ τὰ τῆς λέξεως μόρια * * * συμμέτρως μὴ συναπαρτίζοντα τοῖς στίχοις , ἀλλὰ διατέμνοντα τὸ μέτρον , ἄνισά τε ποιεῖν αὐτὰ καὶ ἀνόμοια · πολλάκις δὲ καὶ εἰς κόμματα συνάγειν βραχύτερα κώλων · τάς τε περιόδους μήτε ἰσομεγέθεις μήτε ὁμοιοσχήμονας τὰς γοῦν παρακειμένας ἀλλήλαις ἐργάζεσθαι · ἔγγιστα γὰρ φαίνεται λόγοις τὸ περὶ τοὺς ῥυθμοὺς καὶ τὰ μέτρα πεπλανημένον · παράδειγμα τούτων Αὐτὰρ ὅ γ’ ἐγ λιμένος προσέβη τρηχεῖαν ἀταρπόν · ἕν μὲν δὴ τοῦτο κῶλον . ἕτερον δέ χῶρον ἀν’ ὑλήεντα ἔλαττόν τε τοῦ προτέρου , καὶ δίχα τέμνον τὸν στίχον · τρίτον δέ δι’ ἄκριας κομμάτιον · τέταρτον δέ οἷ οἱ Ἀθήνη πέφραδε δῖον ὑφορβόν ἐξ ἡμιστιχίων δύο · ἔπειτα τὸ τελευταῖον ὅ οἱ βιότοιο μάλιστα κήδετο οἰκήων · οὕς κτήσατο δῖος Ὀδυσσεύς ἀτελῆ μὲν τὸν τρίτον ποιοῦν στίχον , τοῦ δὲ τετάρτου τῇ προσθήκῃ τὴν ἀκρίβειαν ἀφῃρημένον . τὰ δ’ αὐτὰ νοητέον κἀν τοῖς ἰαμβικοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις μέτροις · ὧν παρὰ τοῖς τραγικοῖς μυρία τὰ παραδείγματα . Τοιαῦτα δ’ ἐστὶ τὰ ὅμοια τοῖς καλοῖς λόγοις μέτρα καὶ μέλη , διὰ ταύτας γινόμενα τὰς αἰτίας .
Lemmas: περι δέ ὁ ἐμμελής καί ἔμμετρος σύνθεσις ὁ ἔχω πολύς ὁμοιότης πρός ὁ πεζός λέξις , πρῶτος μέν εἰμί αἰτία ἐνταῦθα ὁ ὁ ὄνομα ἁρμογή · δύο δέ ὁ ὁ κῶλον σύνθεσις · τρίτος δέ ὁ ὁ περίοδος ἐμμετρία . ὁ δή βούλομαι ἐν οὗτος ὁ μέρος κατορθόω δεῖ ὁ ὁ λέξις μόριον * * * σύμμετρος μή συναπαρτίζω ὁ στίχος , ἀλλά διατέμνω ὁ μέτρον , ἄνισος τε ποιέω αὐτός καί ἀνόμοιος · πολλάκις δέ καί εἰς κόμμα συνάγω βραχύς κῶλον · ὁ τε περίοδος μήτε ἰσομεγέθης μήτε ὁμοιοσχήμων ὁ γοῦν παράκειμαι ἀλλήλων ἐργάζομαι · ἔγγιστος γάρ φαίνω λόγος ὁ περί ὁ ῥυθμός καί ὁ μέτρον πλανάω · παράδειγμα οὗτος ἀτάρ ὅς γε ἐκ λιμήν προσβαίνω τραχύς ἀτραπός · εἷς μέν δή οὗτος κῶλον . ἕτερος δέ χῶρος ἄνω ὑλήεις ἐλάσσων τε ὁ πρότερος , καί δίχα τέμνω ὁ στίχος · τρίτος δέ διά ἄκρις κομμάτιον · τέταρτος δέ οἷ ὁ Ἀθήνη φράζω δῖος ὑφορβός ἐκ ἡμιστίχιον δύο · ἔπειτα ὁ τελευταῖος ὅς ὁ βίοτος μάλιστα κήδω οἰκεύς · ὅς κτάομαι δῖος Ὀδυσσεύς ἀτελής μέν ὁ τρίτος ποιέω στίχος , ὁ δέ τέταρτος ὁ προσθήκη ὁ ἀκρίβεια ἀφαιρέω . ὁ δέ αὐτός νοητέον ἐν ὁ ἰαμβικός καί ὁ ἄλλος μέτρον · ὅς παρά ὁ τραγικός μυρίος ὁ παράδειγμα . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ὅμοιος ὁ καλός λόγος μέτρον καί μέλος , διά οὗτος γίγνομαι ὁ αἴτιος .