dionysius-halicarnassensis-history.de-antiquis-oratoribus 4
ἀλλὰ γὰρ τὸ μὲν εὐχαριστεῖν τῷ μεταβάλλοντι τὰ πράγματα χρόνῳ καὶ τὸ τοὺς τὰ κράτιστα προαιρουμένους ἐπαινεῖν καὶ τὸ τὰ μέλλοντα ἐκ τῶν γεγονότων εἰκάζειν καὶ πάντα τὰ παραπλήσια τούτοις , ἃ κἂν ὁ τυχὼν εἰπεῖν δύναιτο , ἀφήσω , ἐξ ὧν δʼ ἂν ἔτι μείζω λάβοι τὰ κρείττονα ἰσχύν , ταῦτα πειράσομαι λέγειν , ὑπόθεσιν τοῦ λόγου κοινὴν καὶ φιλάνθρωπον καὶ πλεῖστα δυναμένην ὠφελῆσαι λαβών . ἔστι δὲ ἥδε , τίνες εἰσὶν ἀξιολογώτατοι τῶν ἀρχαίων ῥητόρων τε καὶ συγγραφέων καὶ τίνες αὐτῶν ἐγένοντο προαιρέσεις τοῦ τε βίου καὶ τῶν λόγων καὶ τί παρʼ ἑκάστου δεῖ λαμβάνειν ἢ φυλάττεσθαι , καλὰ θεωρήματα καὶ ἀναγκαῖα τοῖς ἀσκοῦσι τὴν πολιτικὴν φιλοσοφίαν καὶ οὐ δήπου μὰ Δία κοινὰ οὐδὲ κατημαξευμένα τοῖς πρότερον . ἐγὼ γοῦν οὐδεμιᾷ τοιαύτῃ περιτυχὼν οἶδα γραφῇ , πολλὴν ζήτησιν αὐτῶν ποιησάμενος . οὐ μέντοι διαβεβαιοῦμαι γε ὡς δὴ καὶ σαφῶς εἰδώς · τάχα γὰρ ἂν εἶέν τινες αἱ ἐμὲ διαλανθάνουσαι τοιαῦται γραφαί , τὸ δὲ τῆς ἀπάντων ἱστορίας ὅρον ἑαυτὸν ποιεῖν καὶ περὶ τοῦ μὴ γεγονέναι τι τῶν δυνατῶν γενέσθαι λέγειν αὔθαδες πάνυ καὶ οὐ πόρρω μανίας . περὶ μὲν οὖν τούτων οὐδὲν ἔχω , καθάπερ ἔφην , διαβεβαιοῦσθαι . τῶν δὲ ῥητόρων τε καὶ συγγραφέων , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος , πολλῶν πάνυ ὄντων καὶ ἀγαθῶν τὸ μὲν ὑπὲρ ἁπάντων γράφειν μακροῦ λόγου δεόμενον ὁρῶν ἐάσω , τοὺς δὲ χαριεστάτους ἐξ αὐτῶν προχειρισάμενος κατὰ τὰς ἡλικίας ἐρῶ περὶ ἑκάστου , νῦν μὲν περὶ τῶν ῥητόρων , ἐὰν δὲ ἐγχωρῇ , καὶ περὶ τῶν ἱστορικῶν . ἔσονται δὲ οἱ παραλαμβανόμενοι ῥήτορες τρεῖς μὲν ἐκ τῶν πρεσβυτέρων , Λυσίας Ἰσοκράτης Ἰσαῖος , τρεῖς δʼ ἐκ τῶν ἐπακμασάντων τούτοις , Δημοσθένης Ὑπερείδης Αἰσχίνης , οὓς ἐγὼ τῶν ἄλλων ἡγοῦμαι κρατίστους , καὶ διαιρεθήσεται μὲν εἰς δύο συντάξεις ἡ πραγματεία , τὴν δὲ ἀρχὴν ἀπὸ ταύτης λήψεται τῆς ὑπὲρ τῶν πρεσβυτέρων γραφείσης . προειρημένων δὴ τούτων ἐπανάγειν καιρὸς ἐπὶ τὰ προκείμενα .
Lemmas: ἀλλά γάρ ὁ μέν εὐχαριστέω ὁ μεταβάλλω ὁ πρᾶγμα χρόνος καί ὁ ὁ ὁ κρατύς προαιρέω ἐπαινέω καί ὁ ὁ μέλλω ἐκ ὁ γίγνομαι εἰκάζω καί πᾶς ὁ παραπλήσιος οὗτος , ὅς ἄν ὁ τυγχάνω λέγω δύναμαι , ἀφίημι , ἐκ ὅς δέ ἄν ἔτι μέγας λαμβάνω ὁ κρατύς ἰσχύς , οὗτος πειράω λέγω , ὑπόθεσις ὁ λόγος κοινός καί φιλάνθρωπος καί πολύς δύναμαι ὠφελέω λαμβάνω . εἰμί δέ ὅδε , τίς εἰμί ἀξιόλογος ὁ ἀρχαῖος ῥήτωρ τε καί συγγραφεύς καί τίς αὐτός γίγνομαι προαίρεσις ὁ τε βίος καί ὁ λόγος καί τίς παρά ἕκαστος δέω λαμβάνω ἤ φυλάσσω , καλός θεώρημα καί ἀναγκαῖος ὁ ἀσκέω ὁ πολιτικός φιλοσοφία καί οὐ δήπου μά Ζεύς κοινός οὐδέ καθαμαξεύω ὁ πρότερος . ἐγώ γοῦν οὐδείς τοιοῦτος περιτυγχάνω οἶδα γραφή , πολύς ζήτησις αὐτός ποιέω . οὐ μέντοι διαβεβαιόω γε ὡς δή καί σαφής οἶδα · τάχα γάρ ἄν εἰμί τις ὁ ἐγώ διαλανθάνω τοιοῦτος γραφή , ὁ δέ ὁ ἀπαντάω ἱστορία ὅρος ἑαυτοῦ ποιέω καί περί ὁ μή γίγνομαι τις ὁ δυνατός γίγνομαι λέγω αὔθαδες πάνυ καί οὐ πρόσω μανία . περί μέν οὖν οὗτος οὐδείς ἔχω , καθά φημί , διαβεβαιόω . ὁ δέ ῥήτωρ τε καί συγγραφεύς , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος , πολύς πάνυ εἰμί καί ἀγαθός ὁ μέν ὑπέρ ἅπας γράφω μακρός λόγος δέω ὁράω ἐάω , ὁ δέ χαρίεις ἐκ αὐτός προχειρίζω κατά ὁ ἡλικία λέγω περί ἕκαστος , νῦν μέν περί ὁ ῥήτωρ , ἐάν δέ ἐγχωρέω , καί περί ὁ ἱστορικός . εἰμί δέ ὁ παραλαμβάνω ῥήτωρ τρεῖς μέν ἐκ ὁ πρέσβυς , Λυσίας Ἰσοκράτης Ἰσαῖος , τρεῖς δέ ἐκ ὁ ἐπακμάζω οὗτος , Δημοσθένης Ὑπερείδης Αἰσχίνης , ὅς ἐγώ ὁ ἄλλος ἡγέομαι κρατύς , καί διαιρέω μέν εἰς δύο σύνταξις ὁ πραγματεία , ὁ δέ ἀρχή ἀπό οὗτος λαμβάνω ὁ ὑπέρ ὁ πρέσβυς γράφω . προλέγω δή οὗτος ἐπανάγω καιρός ἐπί ὁ πρόκειμαι .