dionysius-halicarnassensis-history.de-antiquis-oratoribus 1
πολλὴν χάριν ἦν εἰδέναι τῷ καθʼ ἡμᾶς χρόνῳ δίκαιον , ὦ κράτιστε Ἀμμαῖε , καὶ ἄλλων μέν τινων ἐπιτηδευμάτων ἕνεκα νῦν κάλλιον ἀσκουμένων ἢ πρότερον , οὐχ ἥκιστα δὲ τῆς περὶ τοὺς πολιτικοὺς λόγους ἐπιμελείας οὐ μικρὰν ἐπίδοσιν πεποιημένης ἐπὶ τὰ κρείττω . ἐν γὰρ δὴ τοῖς πρὸ ἡμῶν χρόνοις ἡ μὲν ἀρχαία καὶ φιλόσοφος ῥητορικὴ προπηλακιζομένη καὶ δεινὰς ὕβρεις ὑπομένουσα κατελύετο , ἀρξαμένη μὲν ἀπὸ τῆς Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος τελευτῆς ἐκπνεῖν καὶ μαραίνεσθαι κατʼ ὀλίγον , ἐπὶ δὲ τῆς καθʼ ἡμᾶς ἡλικίας μικροῦ δεήσασα εἰς τέλος ἠφανίσθαι · ἑτέρα δέ τις ἐπὶ τὴν ἐκείνης παρελθοῦσα τάξιν , ἀφόρητος ἀναιδείᾳ θεατρικῇ καὶ ἀνάγωγος καὶ οὔτε φιλοσοφίας οὔτε ἄλλου παιδεύματος οὐδενὸς μετειληφυῖα ἐλευθερίου , λαθοῦσα καὶ παρακρουσαμένη τὴν τῶν ὄχλων ἄγνοιαν , οὐ μόνον ἐν εὐπορίᾳ καὶ τρυφῇ καὶ μορφῇ πλείονι τῆς ἑτέρας διῆγεν , ἀλλὰ καὶ τὰς τιμὰς καὶ τὰς προστασίας τῶν πόλεων , ἃς ἔδει τὴν φιλόσοφον ἔχειν , εἰς ἑαυτὴν ἀνηρτήσατο καὶ ἦν φορτική τις πάνυ καὶ ὀχληρὰ καὶ τελευτῶσα παραπλησίαν ἐποίησε γενέσθαι τὴν Ἑλλάδα ταῖς τῶν ἀσώτων καὶ κακοδαιμόνων οἰκίαις . ὥσπερ γὰρ ἐν ἐκείναις ἡ μὲν ἐλευθέρα καὶ σώφρων γαμετὴ κάθηται μηδενὸς οὖσα τῶν αὑτῆς κυρία , ἑταίρα δέ τις ἄφρων ἐπʼ ὀλέθρῳ τοῦ βίου παροῦσα πάσης ἀξιοῖ τῆς οὐσίας ἄρχειν , σκυβαλίζουσα καὶ δεδιττομένη τὴν ἑτέραν · τὸν αὐτὸν τρόπον ἐν πάσῃ πόλει καὶ οὐδεμιᾶς ἧττον ἐν ταῖς εὐπαιδεύτοις ( τουτὶ γὰρ ἁπάντων τῶν κακῶν ἔσχατον ) ἡ μὲν Ἀττικὴ μοῦσα καὶ ἀρχαία καὶ αὐτόχθων ἄτιμον εἰλήφει σχῆμα , τῶν ἑαυτῆς ἐκπεσοῦσα ἀγαθῶν , ἡ δὲ ἔκ τινων βαράθρων τῆς Ἀσίας ἐχθὲς καὶ πρῴην ἀφικομένη , Μυσὴ ἢ Φρυγία τις ἢ Καρικόν τι κακόν , Ἑλληνίδας ἠξίου διοικεῖν πόλεις ἀπελάσασα τῶν κοινῶν τὴν ἑτέραν , ἡ ἀμαθὴς τὴν φιλόσοφον καὶ ἡ μαινομένη τὴν σώφρονα .
Lemmas: πολύς χάρις εἰμί οἶδα ὁ κατά ἐγώ χρόνος δίκαιος , ὦ κρατύς Ἀμμαῖος , καί ἄλλος μέν τις ἐπιτήδευμα ἕνεκα νῦν καλός ἀσκέω ἤ πρότερος , οὐ ἦκα δέ ὁ περί ὁ πολιτικός λόγος ἐπιμέλεια οὐ μικρός ἐπίδοσις ποιέω ἐπί ὁ κρατύς . ἐν γάρ δή ὁ πρό ἐγώ χρόνος ὁ μέν ἀρχαῖος καί φιλόσοφος ῥητορικός προπηλακίζω καί δεινός ὕβρις ὑπομένω καταλύω , ἄρχω μέν ἀπό ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών τελευτή ἐκπνέω καί μαραίνω κατά ὀλίγος , ἐπί δέ ὁ κατά ἐγώ ἡλικία μικρός δέω εἰς τέλος ἀφανίζω · ἕτερος δέ τις ἐπί ὁ ἐκεῖνος παρέρχομαι τάξις , ἀφόρητος ἀναίδεια θεατρικός καί ἀνάγωγος καί οὔτε φιλοσοφία οὔτε ἄλλος παίδευμα οὐδείς μεταλαμβάνω ἐλευθέριος , λανθάνω καί παρακρούω ὁ ὁ ὄχλος ἄγνοια , οὐ μόνος ἐν εὐπορία καί τρυφή καί μορφή πολύς ὁ ἕτερος διάγω , ἀλλά καί ὁ τιμή καί ὁ προστασία ὁ πόλις , ὅς δέω ὁ φιλόσοφος ἔχω , εἰς ἑαυτοῦ ἀναρτάω καί εἰμί φορτικός τις πάνυ καί ὀχληρός καί τελευτάω παραπλήσιος ποιέω γίγνομαι ὁ Ἑλλάς ὁ ὁ ἄσωτος καί κακοδαίμων οἰκία . ὥσπερ γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέν ἐλεύθερος καί σώφρων γαμετή κάθημαι μηδείς εἰμί ὁ ἑαυτοῦ κύριος , ἑταίρα δέ τις ἄφρων ἐπί ὄλεθρος ὁ βίος πάρειμι πᾶς ἀξιόω ὁ οὐσία ἄρχω , σκυβαλίζω καί δειδίσσομαι ὁ ἕτερος · ὁ αὐτός τρόπος ἐν πᾶς πόλις καί οὐδείς ἥσσων ἐν ὁ εὐπαίδευτος ( οὗτος γάρ ἅπας ὁ κακός ἔσχατος ) ὁ μέν Ἀττικός μοῦσα καί ἀρχαῖος καί αὐτόχθων ἄτιμος λαμβάνω σχῆμα , ὁ ἑαυτοῦ ἐκπίπτω ἀγαθός , ὁ δέ ἐκ τις βάραθρον ὁ Ἀσία χθές καί πρῴην ἀφικνέομαι , Μυσός ἤ Φρύγιος τις ἤ Καρικός τις κακός , Ἑλληνίς ἀξιόω διοικέω πόλις ἀπελαύνω ὁ κοινός ὁ ἕτερος , ὁ ἀμαθής ὁ φιλόσοφος καί ὁ μαίνομαι ὁ σώφρων .