dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 9.4
Ὁ δὲ ἕτερα λέγων καὶ ἕτερα διοικούμενος λόγος ἐστὶ τῆς Θέτιδος πρὸς τὸν Ἀχιλλέα , ἄλογος εἶναι δοκῶν , ἂν μή τις τὸ σχῆμα γνῷ . παραμυθουμένη γὰρ τὸν υἱὸν ἐπὶ τῷ Πατρόκλου θανάτῳ λέγει ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ ἐν φιλότητι μίσγεσθαι . | τίς ἂν εἴη ταύτης τῆς παραινέσεως ἀπρεπεστέρα παρὰ μητρός ; ἀλλὰ ὡς μητρικῶς παραμυθουμένη ὑπαινίττεται πρὸς τὸν Ἀχιλλέα , ὅτι οὐ χρὴ αὐτὸν τρυφᾶν , ἀλλὰ μεμνῆσθαι καὶ τῆς προτέρας χάριτος τῆς περὶ τὴν Βρισηίδα , ὅτι ἐπήμυνεν αὐτῷ ὁ Ζεύς , καὶ ἵνα ἀπολάβῃ , δεινὰ πεπόνθασιν οἱ Ἀχαιοί . ἵν’ οὖν μὴ ὀνειδίζοι τοῦτο , ὡς λύπης παραμυθίαν προτείνουσα τὸ καὶ συναναπαύσασθαι τῇ γυναικὶ τὴν ἀνάμνησιν ἐποιήσατο . σαφέστερον δὲ τὸ εἶδος τοῦτο δηλοῖ ὁ Διομήδους λόγος πρὸς Ἀγαμέμνονα , ὅτε Ἀγαμέμνων ἀπόπειραν ποιεῖται τῶν Ἐλλήνων τῶν ἀριστέων , τὸ δεύτερον κελεύων φεύγειν · Ἀτρείδη , σοὶ πρῶτα μαχέσσομαι ἀφραδέοντι , ἣ θέμις ἐστίν , ἄναξ , ἀγορῇ · σὺ δὲ μή τι χολωθῇς . ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσιν , φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα . ταῦτα δὲ πάντα ἴσασ’ Ἀργεῖοι ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες . σοὶ δὲ διάνδιχ’ ἔδωκε Κρόνου παῖς ἀγκυλομήτεω , σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων · | ἀλκὴν δ’ οὔ τοι δῶκεν , ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον . δαιμόνι’ , οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ’ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας , ὡς ἀγορεύεις ; εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται , ὥςτε νέεσθαι , ἔρχεο · πάρ τοι ὁδός . νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ’ , αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί . ἀλλ’ ἄλλοι μενέουσι καρηκομόωντες Ἀχαιοί , εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν · εἰ δὲ καὶ αὐτοί , φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν · νῶι δ’ , ἐγὼ Σθένελός τε , μαχησόμεθ’ , εἰς ὅ κε τέκμωρ Ἰλίου εὕρωμεν · σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν . οὗτος ὁ λόγος , ἂν μή τι ἕτερον διοικῆται ἢ λέγῃ , παντάπασιν ἄτοπός ἐστι καὶ ἀσχήμων · τὸ γὰρ ἐν κακοῖς ἐπιτίθεσθαι τῷ βασιλεῖ καὶ λοιδορεῖσθαι ἀπρεπέστατον . καὶ ἔοικέ πως ὁ Διομήδης ὁμολογεῖν , ὅτι ἀπρεπῶς χρῆται τῷ λόγῳ · προοιμιάζεται γοῦν παραιτούμενος . καὶ ἀτοπώτατον πρᾶγμα λέγειν , ὅτε μὲν αὐτῷ ὠνείδιζεν ὁ Ἀγαμέμνων , ἤνεγκεν εὐπρεπῶς καὶ τῷ Σθενέλῳ ἀποκρινομένῳ ἐπετίμησεν Τέττα , σιωπῇ ἧσο , ἐμῷ δ’ ἐπιπείθεο μύθῳ . οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς . νῦν δὲ ἀναμιμνῄσκεται καὶ μνησικακεῖ . εἰ δέ τις φαίη ἐπειδὴ ἠρίστευσεν , θαρρεῖ , τοσούτῳ μᾶλλον ὑβριστότερος φαίνεται , εἰ τῇ τύχῃ ἐντρυφᾷ . ἀλλ’ εἰδέναι χρή , ὅτι αὗται αἱ λοιδορίαι πρὸς Ἀγαμέμνονα χρυσὸς ἦν τῷ Ἀγαμέμνονι . ἐν γὰρ σχήματι τοῦ ἀγανακτεῖν πρὸς αὐτὸν συναγορεύει · καὶ βουλόμενος παραινέσαι τοῖς ἀριστεῦσι μένειν καὶ μὴ ἀπαλλἀττεσθαι οὐκ ἐν σχήματι παραινέσεως διαλέγεται ἀλλ’ ἐν ὀργῆς τἦς πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα σχἠματι κατετόλμησεν τοιαύτην γνώμην καταθέσθαι εἰς μέσον . ἤδε γὰρ ἡ λοιδορία ἐπὶ τοῦτο ἔρχεται · δαιμόνι’ , οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ’ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας , ὡς ἀγορεύεις;| ἃ γὰρ ἔδει συμβουλεύοντα πείθειν , μένειν , ταῦτα λέγει ὡς ἀγανακτῶν , εἰ ἀξιοῖ μένειν αὐτοὺς ὡς φεύγοντας · προτείνεται γάρ . εἶθ’ ἡ ἐπίτασις τοῦ σὺ πορεύου , καὶ οἱ ἄλλοι μενοῦσιν . οὐ γὰρ ἀξιοῖ συμβουλεύειν μένειν , ἀλλ’ ὡς πεπεισμένων διαλέγεται · εἶτα φοβούμενος , μὴ ἐνδῶσιν , καὶ αὐτοῖς συγχωρεῖ φεύγειν . οὗτος ὁ σχηματισμός ἐστι τοῦ ἄλλα λέγοντα ἄλλα διοικεῖν .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος λέγω καί ἕτερος διοικέω λόγος εἰμί ὁ Θέτις πρός ὁ Ἀχιλλεύς , ἄλογος εἰμί δοκέω , εἄν μή τις ὁ σχῆμα γιγνώσκω . παραμυθέομαι γάρ ὁ υἱός ἐπί ὁ Πάτροκλος θάνατος λέγω ἀγαθός δέ γυνή περ ἐν φιλότης μίσγω . | τίς εἄν εἰμί οὗτος ὁ παραίνεσις ἀπρεπής παρά μήτηρ ; ἀλλά ὡς μητρικώς παραμυθέομαι ὑπαινίσσομαι πρός ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτι οὖον χρή αὐτός τρυφάω , ἀλλά μιμνήσκω καί ὁ πρότερος χάρις ὁ περί ὁ Βρισηΐς , ὅτι ἐπαμύνω αὐτός ὁ Ζεύς , καί ἵνα ἀπολαμβάνω , δεινός πάσχω ὁ Ἀχαιός . ἵνα οὖν μή ὀνειδίζω οὗτος , ὡς λύπη παραμυθία προτείνω ὁ καί συναναπαύομαι ὁ γυνή ὁ ἀνάμνησις ποιέω . σαφής δέ ὁ εἶδος οὗτος δηλόω ὁ Διομήδης λόγος πρός Ἀγαμέμνων , ὅτε Ἀγαμέμνων ἀπόπειρα ποιέω ὁ Ἕλλην ὁ Ἀριστεύς , ὁ δύο κελεύω φεύγω · Ἀτρείδης , σύ πρῶτος μάχομαι ἀφραδέω , ὅς θέμις εἰμί , ἄναξ , ἀγορά · σύ δέ μή τίς χολόω . ἀλκή μέν ἐγώ πρῶτος ὀνειδίζω ἐν Δαναοί , φημί εἰμί ἀπόλεμος καί ἄναλκις . οὗτος δέ πᾶς οἶδα Ἀργεῖος ἠμὲν νέος ἠδέ γέρων . σύ δέ διάνδιχα δίδωμι Κρόνος παῖς ἀγκυλομήτης , σκῆπτρον μέν ὅς δίδωμι τιμάω περί πᾶς · | ἀλκή δέ οὖον ὅς δίδωμι , ὅς τε κράτος εἰμί μέγας . δαιμόνιον , οὗτος ποῦ μάλα ἔλπω υἱός Ἀχαιός ἀπόλεμος τε εἰμί καί ἄναλκις , ὡς ἀγορεύω ; εἰμί δέ ὅς αὐτός θυμός ἐπισσεύω , ἵημι νέομαι , ἔρχομαι · παρά ὅς ὁδός . ναῦς δέ ὅς ἄγχι θάλασσα ἵστημι , ὁ ὅς ἕπω Μυκήνηθεν μάλα πολύς . ἀλλά ἄλλος μένω καρηκομόωντες Ἀχαιός , εἰς ὅς κε περ Τροία διαπέρθω · εἰμί δέ καί αὐτός , φεύγω σύν ναῦς φίλος εἰς πατρίς γαῖα · ἐγώ δέ , ἐγώ Σθένελος τε , μάχομαι , εἰς ὅς κε τέκμαρ Ἴλιον εὑρίσκω · σύν γάρ θεός ἔρχομαι . οὗτος ὁ λόγος , εἄν μή τίς ἕτερος διοικέω ἢ λέγω , παντάπασι ἄτοπος εἰμί καί ἀσχήμων · ὁ γάρ ἐν κακός ἐπιτίθημι ὁ βασιλεύς καί λοιδορέω ἀπρεπής . καί ἔοικα πως ὁ Διομήδης ὁμολογέω , ὅτι ἀπρεπῶς χράω ὁ λόγος · προοιμιάζομαι γοῦν παραιτέομαι . καί ἄτοπος πρᾶγμα λέγω , ὅτε μέν αὐτός ὀνειδίζω ὁ Ἀγαμέμνων , φέρω εὐπρεπῶς καί ὁ Σθένελος ἀποκρίνω ἐπιτιμάω Τέττα , σιωπή ἧμαι , ἐμός δέ ἐπιπείθομαι μῦθος . οὖον γάρ ἐγώ νεμεσάω Ἀγαμέμνων ποιμήν λαός ὀτρύνω μάχομαι ἐυκνήμις Ἀχαιός . νῦν δέ ἀναμιμνήσκω καί μνησικακέω . εἰμί δέ τις φημί ἐπεί ἀριστεύω , θαρσέω , τοσοῦτος μᾶλλον ὕβριστος φαίνω , εἰμί ὁ τυγχάνω ἐντρυφάω . ἀλλά οἶδα χρή , ὅτι οὗτος ὁ λοιδορία πρός Ἀγαμέμνων χρυσός εἰμί ὁ Ἀγαμέμνων . ἐν γάρ σχῆμα ὁ ἀγανακτέω πρός αὐτός συναγορεύω · καί βούλομαι παραινέω ὁ Ἀριστεύς μένω καί μή ἀπαλλάσσω οὐ ἐν σχῆμα παραίνεσις διαλέγω ἀλλά ἐν ὀργή ὅς πρός ὁ Ἀγαμέμνων σχῆμα κατατολμάω τοιοῦτος γνώμη κατατίθημι εἰς μέσος . ἀδέω γάρ ὁ λοιδορία ἐπί οὗτος ἔρχομαι · δαιμόνιον , οὗτος ποῦ μάλα ἔλπω υἱός Ἀχαιός ἀπόλεμος τε εἰμί καί ἄναλκις , ὡς ἀγορεύω ὁ γάρ ἐσθίω συμβουλεύω πείθω , μένω , οὗτος λέγω ὡς ἀγανακτέω , εἰμί ἀξιόω μένω αὐτός ὡς φεύγω · προτείνω γάρ . εἶτα ὁ ἐπίτασις ὁ σύ πορεύω , καί ὁ ἄλλος μένω . οὖον γάρ ἀξιόω συμβουλεύω μένω , ἀλλά ὡς πείθω διαλέγω · εἶτα φοβέω , μή ἐνδέω , καί αὐτός συγχωρέω φεύγω . οὗτος ὁ σχηματισμός εἰμί ὁ ἄλλος λέγω ἄλλος διοικέω .