dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.11
Ἡ δέ γε κωμῳδία ὅτι πολιτεύεται ἐν τοῖς δράμασι καὶ φιλοσοφεῖ , ἡ τῶν περὶ . τὸν Κρατῖνον καὶ Ἀριστοφάνην καὶ Εὔπολιν , τί δεῖ καὶ λέγειν ; ἡ γάρ τοι κωμῳδία αὐτὴ τὸ γελοῖον προστησαμένη φιλοσοφεῖ . Ξενορῶν δὲ ὁ καλὸς ὡς ἐν τῇ Παιδείᾳ βουλόμενος τοὺς ἐκ τοῦ δήμου τῶν Περσῶν ὁμοσκεύους ποιῆσαι τοῖς ὁμοτίμοις , καὶ πάλιν βουλόμενος κοινὸν ἀγῶνα ἀρετῆς τοῖς ἄριστα στρατευσομένοις προτιθέναι , τοῖς τε ὁμοτίμοις διαλεγόμενος ἐν Κύρου λόγῳ ὡς αὐτοῖς χαριζόμενος , καὶ τοῖς δημοτικοῖς ὡς ἐκείνων προνοούμενος 〈 σχηματίζει 〉 ἐν ἑκατέρῳ τῷ λόγῳ , παρίημι λέγειν . ἐν δὲ τῇ Ἀναβάσει ὑποπτεύουσι μὲν οἱ στρατιῶται , ὡς ἐπὶ βασιλέα ὁ στόλος ἐστί , καὶ οὐκ ἔτι ἕπεσθαι Κύρῳ βούλονται · ὁ δὲ Κλέαρχος ἐν τοῖς στρατιώταις δημηγορεῖ ὑπισχνούμενος μὲν ἕψεσθαι τοῖς στρατιώταις πανταχόσε , ἐν δὲ τῷ λόγῳ κατασκευάζων τὸ ἀναγκαῖον εἶναι μένειν , μιμούμενος τὸν Ὁμήρου Φοίνικα . καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἐν ταῖς Λιταῖς προτείνεται τὴν ὑπόθεσιν τῶν λόγων τοῦ Ἀχιλλέως , ὡς οὐ δυνατὸν 〈 ὂν 〉 αὑτῷ μένειν , ἂν ἐκεῖνος ἀπίῃ , ἀλλὰ πάντως ἑψόμενος τῷ Ἀχιλλεῖ . τὰς δὲ αἰτίας λέγων δι’ ἃς οὐκ ἂν ἀπολειφθείη τοῦ Ἀχιλλέως , ὅτι χρὴ μένειν τὸν Ἀχιλλέα κατασκευάζει , τῷ μὲν δοκεῖν δεικνύς , καθ’ ἃς προφάσεις οὐ μενετέον αὑτῷ , ἔργῳ δὲ ἀπαιτῶν τὰς χάριτας , ἅς εἰς τὸν Ἀχιλλέα κατέθετο θρέψας καὶ παιδεύσας , Ἀγαμέμνονι δὲ χάριν φέρων τῷ λόγῳ . καὶ ὅτι ταῦτα διανοούμενος τὸ σχῆμα τῶν λόγων ἐποιήσατο , αὐτὸς Ἀχιλλεὺς ἐπεκδιδάσκει . ὅπερ Ὁμήρῳ ἔθος , καὶ ὅςτις ἄλλος μετεχειρίσατο τὸ εἶδος τοῦτο , παρ’ Ὁμήρου μαθὼν τοῦτο ποιεῖ , τὸ ἐν ταῖς τῶν ἀποκρινομένων ῥήσεσι τῶν προειπόντων τὰς τέχνας διδάσκειν . λέγει τοίνυν ὁ Ἀχιλλεύς | Μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων , Ἀτρείδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν . ὁρᾷς , ὡς τὴν τέχνην ὁ μαθητὴς τοῦ διδασκάλου ἀπεκαάλυψεν δεικνὺς ὅτι συνῆκεν , ὡς πάντα εἰς χάριν Ἀγαμέμνονος λέγεται καὶ ἐπὶ τῷ τὸν θυμὸν μαλάξαι τοῦ Ἀχιλλέως . εἶτα ἐπειδὴ χάριτας αὐτῷ κατελογίσατο ὁ Φοῖνιξ , ἵνα μὴ δοκοίη ἀχάριστος εἶναι , καὶ αὐτὸς πλαγίως ἀπολύεται τὴν αἰτίαν · ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς .
Lemmas: ὁ δέ γε κωμῳδία ὅτι πολιτεύω ἐν ὁ δρᾶμα καί φιλοσοφέω , ὁ ὁ περί . ὁ Κρατῖνος καί Ἀριστοφάνης καί Εὔπολις , τίς δεῖ καί λέγω ; ὁ γάρ ὅς κωμῳδία αὐτός ὁ γελοῖος προΐστημι φιλοσοφέω . ξενοροος δέ ὁ καλός ὡς ἐν ὁ παιδεία βούλομαι ὁ ἐκ ὁ δῆμος ὁ Πέρσης ὁμόσκευος ποιέω ὁ ὁμότιμος , καί πάλιν βούλομαι κοινός ἀγών ἀρετή ὁ ἀγαθός στρατεύω προτίθημι , ὁ τε ὁμότιμος διαλέγω ἐν Κῦρος λόγος ὡς αὐτός χαρίζομαι , καί ὁ δημοτικός ὡς ἐκεῖνος προνοέω 〈 σχηματίζω 〉 ἐν ἑκάτερος ὁ λόγος , παρίημι λέγω . ἐν δέ ὁ Ἀνάβασις ὑποπτεύω μέν ὁ στρατιώτης , ὡς ἐπί βασιλεύς ὁ στόλος εἰμί , καί οὐ ἔτι ἕπω Κῦρος βούλομαι · ὁ δέ Κλέαρχος ἐν ὁ στρατιώτης δημηγορέω ὑπισχνέομαι μέν ἕπω ὁ στρατιώτης πανταχόσε , ἐν δέ ὁ λόγος κατασκευάζω ὁ ἀναγκαῖος εἰμί μένω , μιμέομαι ὁ Ὅμηρος Φοῖνιξ . καί γάρ ἐκεῖνος ἐν ὁ λιτή προτείνω ὁ ὑπόθεσις ὁ λόγος ὁ Ἀχιλλεύς , ὡς οὖον δυνατός 〈 εἰμί 〉 ἑαυτοῦ μένω , εἄν ἐκεῖνος ἄπειμι , ἀλλά πάντως ἕπω ὁ Ἀχιλλεύς . ὁ δέ αἴτιος λέγω διά ὅς οὐ εἄν ἀπολείπω ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτι χρή μένω ὁ Ἀχιλλεύς κατασκευάζω , ὁ μέν δοκέω δείκνυμι , κατά ὅς πρόφασις οὖον μενετέον ἑαυτοῦ , ἔργον δέ ἀπαιτέω ὁ χάρις , ὅς εἰς ὁ Ἀχιλλεύς κατατίθημι τρέφω καί παιδεύω , Ἀγαμέμνων δέ χάρις φέρω ὁ λόγος . καί ὅτι οὗτος διανοέομαι ὁ σχῆμα ὁ λόγος ποιέω , αὐτός Ἀχιλλεύς ἐπεκδιδάσκω . ὅσπερ Ὅμηρος ἔθος , καί ὅστις ἄλλος μεταχειρίζω ὁ εἶδος οὗτος , παρά Ὅμηρος μανθάνω οὗτος ποιέω , ὁ ἐν ὁ ὁ ἀποκρίνω ῥῆσις ὁ προεῖπον ὁ τέχνη διδάσκω . λέγω τοίνυν ὁ Ἀχιλλεύς | μὴ ἐγώ συγχέω θυμός ὀδύρομαι καί ἀχεύων , Ἀτρείδης ἥρως φέρω χάρις . ὁράω , ὡς ὁ τέχνη ὁ μαθητής ὁ διδάσκαλος ἀποκαλύπτω δείκνυμι ὅτι συνίημι , ὡς πᾶς εἰς χάρις Ἀγαμέμνων λέγω καί ἐπί ὁ ὁ θυμός μαλάσσω ὁ Ἀχιλλεύς . εἶτα ἐπεί χάρις αὐτός καταλογίζομαι ὁ Φοῖνιξ , ἵνα μή δοκέω ἀχάριστος εἰμί , καί αὐτός πλάγιος ἀπολύω ὁ αἴτιος · ἴσος ἐγώ βασιλεύω καί ἥμισυς μείρομαι τιμή .