dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.12
Ταῦτα μὲν 〈 τὰ 〉 παραδείγματα ἕτερα προτείνοντος τοῦ ῥήτορος . ὑπολείπεται δὲ ἡμῖν ὁ λόγος ὁ περὶ τῶν τὰ ἐναντία λεγόντων οἷς βούλονται · ἐπειδὴ 〈 δὲ 〉 οὗτος ὁ λόγος τὸ τελεώτατον σχῆμά ἐστιν , πρότερον δείξωμεν παρὰ Ὁμήρῳ καὶ 〈 ἃ 〉 ἄλλα σχήματα ὑπεθέμεθα . ἦν δὲ τάδε · τὸ δοκεῖν τὰ αὐτὰ λέγοντα ἑτέραν ὑπόθεσιν περαίνειν , καὶ 〈 τὸ 〉 δοκεῖν ἐναντιούμενον * * * ὡς ἐν ἑτέρῳ λόγῳ | τὰς τῶν ἐσχηματισμένων ἀγώνων κατασκευὰς ποιησόμενον ἀναβολῇ τὸ σχῆμα παραδοῦναι . τούτων τοίνυν τὰ παραδείγματα τίνα ; ἐν τῷ β τῆς Ἰλιάδος , ὅτε κατέχουσιν τὸ Ἑλληνικὸν ὅ τε Ὀδυσσεὺς καὶ Νέστωρ , δοκοῦσιν μὲν ἀμφότεροι εἰς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν λέγειν οὐ μόνον γε ἀλλὰ καὶ τὰ αὐτὰ λέγειν · ὥςτε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκες ἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι · ταῦτα Ὀδυσσεύς · ὁ δέ γε Νέστωρ ὣ πόποι , ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθε νηπιάχοις , οἷς οὔ τι μέλει πολεμήια ἔργα . πάλιν Ὀδυσσεύς οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν , ἥν περ ὑπέσταν ἐνθάδ’ ἔτι στείχοντες ἀπ’ Ἄργεος ἱπποβότοιο . εἶτα ὁ Νέστωρ ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ’ ἀνδρῶν . καὶ πάλιν Ὀδυσσεὺς τὴν Κάλχαντος μαντείαν λέγει καὶ τὸ τέρας τὸ περὶ τὸν δράκοντα καὶ τὰ τῆς στρουθοῦ τέκνα . ὁ δέ γε Νέστωρ φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα , καὶ λέγει τὰ οὐράνια σημεῖα καὶ τὰς δεξιὰς ἀστραπάς . ὅθεν καὶ παρέσχετο τοῖς πολλοῖς ζήτησιν , πότερος ἀμείνων ῥήτωρ ἐν τοῖς λόγοις τούτοις , Ὀδυσσεὺς ἢ Νέστωρ · καὶ μαρτύρονταί γε τὸν Ὅμηρον ἑκάτεροι λέγοντα , ὡς τὸν μὲν Ὀδυσσέα ἐπῄνεσεν τὸ πλῆθος , τὸν δὲ έστορα ὁ Ἀγαμέμνων · οἳ μὲν μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο , ὃ δὲ εἰπών τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν . καὶ ἄλλην πολλὴν φλυαρίαν περὶ τὴν παραβολὴν τῶν λόγων φλυαροῦσιν . τὸ δὲ ἦν ἄρα τέχνη · τοσοῦτον γὰρ | ἀπέχουσιν τοῦ ταὐτὰ λέγειν , ὥς τε οὐδ’ εἰς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν λέγουσιν · σόφισμα δὲ τοῦτό ἐστι καὶ πάλαισμα τῶν ἀκουόντων . τί τοῦτο τὸ σόφισμα ; ὁ μὲν Ὀδυσσεὺς κατασχεῖν βούλεται τοὺς Ἕλληνας ὡρμημένους ἀπιέναι · ὁ δὲ Νέστωρ κατεσχημένους ὑπὸ τοῦ Ὀδύσσεως καὶ μένοντας ἐκστρατεῦσαι βούλεται κατὰ γένη ἑκάστους ὑπὸ τῷ οἰκείῳ ἡγεμόνι . καὶ ἔστιν αὐτῷ ἡ τῶν λόγων ὑπόθεσις οὐχ ἥ περ τῷ Ὀδυσσεῖ · γελοῖος γὰρ ἂν ἦν πεπεισμένοις ἔτι διαλεγόμενος . ἀλλὰ τίς ἡ ὑπόθεσις τοῦ Νέστορος ; κρῖν’ ἄνδρας κατὰ φῦλα , κατὰ φρήτρας , Ἀγάμεμνον · ὣς φρήτρη φρήτρῃφιν ἀρήγει , φῦλα δὲ φύλοις καὶ τὰ τούτοις ἐφεξῆς εἰρημένα . διὰ τοῦτο καὶ πάνυ ἀρέσκει τῷ Ἀγαμέμνονι ὁ λόγος ὁ Νέστορος · ὁ γὰρ Νέστωρ , ὃ μάλιστα βούλεται ὁ Ἀγαμέμνων , τοῦτο περαίνει . βούλεται δὲ ἐκστρατεῦσαι τοὺς Ἕλληνας · διὸ καὶ τὴν ἀπόπειραν πεποίηται · ἀλλ’ ἄγετ’ , αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν . | διὰ τοῦτο ἐπαινεῖ τὸν έστορα , βουλόμενος πάντας τοὺς ἡγεμόνας καὶ τὸν δῆμον τῶν στρατιωτῶν ὁμοίως ὁμογνώμονας αὐτῷ γενέσθαι , λέγων τοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἷεν Ἀχαιῶν . ἔνθα δὴ καὶ παραμυθούμενος τοὺς Ελληνας ὑπὲρ Ἀχιλλέως ἀγανακτοῦντας , ὁμολογίαν ἤδη ποιεῖται τοῦ ἁμαρτήματος , ἐπάγων τάδε τὰ ἔπη · καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχησάμεθ’ εἵνεκα κούρης ἀντιβίοις ἐπέεσσιν · ἐγ δ’ ἦρχον χαλεπαίνων . εἰ δέ ποτ’ ἔς γε μίαν βουλεύσομεν , οὐκέτ’ ἔπειτα Τρωσὶν ἀνάβλησις κακοῦ ἔσσεται οὐδ’ ἠβαιόν . αὕτη οὖν ἡ τέχνη · ἐπειδὴ κατεσχημένους ὁρᾷ τοὺς Ἕλ ληνας ὑπὸ τοῦ δυσσέως , μέλλει δὲ ἕτερον ἐπάξειν λόγον , τὸν τοῦ πῶς δεῖ στρατεύεσθαι ἑκάστους , διὰ τῶν πεπεικότων ἤδη λόγων πορεύεται , ἵνα δεξαμένων τῶν ἀκροατῶν ἃ ἐπῄνεσαν λάθῃ ἐπαγαγὼν τὴν ἰδίαν ὑπόθεσιν . τοῦτο μὲν τὸ παράδειγμα τοῦ τὰ αὐτὰ δοκοῦντα ἑτέρ λέγειν ἕτερα ἀγωνίζεσθαι . |
Lemmas: οὗτος μέν 〈 ὁ 〉 παράδειγμα ἕτερος προτείνω ὁ ῥήτωρ . ὑπολείπω δέ ἐγώ ὁ λόγος ὁ περί ὁ ὁ ἐναντίος λέγω ὅς βούλομαι · ἐπεί 〈 δέ 〉 οὗτος ὁ λόγος ὁ τέλειος σχῆμα εἰμί , πρότερος δείκνυμι παρά Ὅμηρος καί 〈 ὁ 〉 ἄλλος σχῆμα ὑποτίθημι . εἰμί δέ ὅδε · ὁ δοκέω ὁ αὐτός λέγω ἕτερος ὑπόθεσις περαίνω , καί 〈 ὁ 〉 δοκέω ἐναντιόομαι * * * ὡς ἐν ἕτερος λόγος | ὁ ὁ σχηματίζω ἀγών κατασκευή ποιέω ἀναβολή ὁ σχῆμα παραδίδωμι . οὗτος τοίνυν ὁ παράδειγμα τίς ; ἐν ὁ Β ὁ Ἰλιάς , ὅτε κατέχω ὁ Ἑλληνικός ὅς τε Ὀδυσσεύς καί Νέστωρ , δοκέω μέν ἀμφότερος εἰς ὁ αὐτός ὑπόθεσις λέγω οὖον μόνος γε ἀλλά καί ὁ αὐτός λέγω · ἵημι γάρ ἢ παῖς νεαρός χήρα τε γυνή ἀλλήλων ὀδύρομαι οἶκος δέ νέομαι · οὗτος Ὀδυσσεύς · ὁ δέ γε Νέστωρ ὅς πόποι , εἰμί δή παῖς ἔοικα ἀγοράομαι νηπίαχος , ὅς οὖον τίς μέλος πολεμήιος ἔργον . πάλιν Ὀδυσσεύς οὐδέ ὅς ἐκτελέω ὑπόσχεσις , ὅς περ ὑφίστημι ἐνθάδε ἔτι στείχω ἀπό Ἄργος ἱππόβοτος . εἶτα ὁ Νέστωρ ἐν πῦρ δή βουλή τε γίγνομαι μῆδος τε ἀνήρ . καί πάλιν Ὀδυσσεύς ὁ Κάλχας μαντεῖος λέγω καί ὁ τέρας ὁ περί ὁ δράκων καί ὁ ὁ στρουθός τέκνον . ὁ δέ γε Νέστωρ φημί γάρ οὖν κατανεύω ὑπερμενής Κρονίων , καί λέγω ὁ οὐράνιος σημεῖον καί ὁ δεξιά ἀστραπή . ὅθεν καί παρέχω ὁ πολύς ζήτησις , πότερος ἀγαθός ῥήτωρ ἐν ὁ λόγος οὗτος , Ὀδυσσεύς ἢ Νέστωρ · καί μαρτύρομαι γε ὁ Ὅμηρος ἑκάτερος λέγω , ὡς ὁ μέν Ὀδυσσεύς ἐπαινέω ὁ πλῆθος , ὁ δέ ἕστωρ ὁ Ἀγαμέμνων · ἕ μέν μῦθος ἐπαινέω Ὀδυσσεύς θεῖος , ὅς δέ εἶπον τοιοῦτος δέκα ἐγώ συμφράδμων ἄγω Ἀχαιός . καί ἄλλος πολύς φλυαρία περί ὁ παραβολή ὁ λόγος φλυαρέω . ὁ δέ εἰμί ἄρα τέχνη · τοσοῦτος γάρ | ἀπέχω ὁ αὐτός λέγω , ὅς τε οὐδέ εἰς ὁ αὐτός ὑπόθεσις λέγω · σόφισμα δέ οὗτος εἰμί καί πάλαισμα ὁ ἀκούω . τίς οὗτος ὁ σόφισμα ; ὁ μέν Ὀδυσσεύς κατέχω βούλομαι ὁ Ἕλλην ὁρμάω ἀφίημι · ὁ δέ Νέστωρ κατέχω ὑπό ὁ Οδύσσεως καί μένω ἐκστρατεύω βούλομαι κατά γένος ἕκαστος ὑπό ὁ οἰκεῖος ἡγεμών . καί εἰμί αὐτός ὁ ὁ λόγος ὑπόθεσις οὐ ὅς περ ὁ Ὀδυσσεύς · γελοῖος γάρ εἄν εἰμί πείθω ἔτι διαλέγω . ἀλλά τίς ὁ ὑπόθεσις ὁ Νέστωρ ; κρίνω ἀνήρ κατά φῦλον , κατά φράτρα , Ἀγαμέμνων · ὡς φρατρία φράτρα ἀρήγω , φῦλον δέ φῦλον καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς εἴρω . διά οὗτος καί πάνυ ἀρέσκω ὁ Ἀγαμέμνων ὁ λόγος ὁ Νέστωρ · ὁ γάρ Νέστωρ , ὅς μάλιστα βούλομαι ὁ Ἀγαμέμνων , οὗτος περαίνω . βούλομαι δέ ἐκστρατεύω ὁ Ἕλλην · διό καί ὁ ἀπόπειρα ποιέω · ἀλλά ἄγω , ἀεί ἄν πως θωρήσσω υἱός Ἀχαιός . | διά οὗτος ἐπαινέω ὁ ἕστωρ , βούλομαι πᾶς ὁ ἡγεμών καί ὁ δῆμος ὁ στρατιώτης ὁμοίως ὁμογνώμων αὐτός γίγνομαι , λέγω τοιοῦτος δέκα ἐγώ συμφράδμων ἵημι Ἀχαιός . ἔνθα δή καί παραμυθέομαι ὁ Ἕλλην ὑπέρ Ἀχιλλεύς ἀγανακτέω , ὁμολογία ἤδη ποιέω ὁ ἁμάρτημα , ἐπάγω ὅδε ὁ ἔπος · καί γάρ ἐγώ Ἀχιλλεύς τε μάχομαι ἕνεκα κόρη ἀντίβιος ἔπος · ἐκ δέ ἄρχω χαλεπαίνω . εἰμί δέ πρός εἰς γε εἷς βουλεύω , οὐκέτι ἔπειτα Τρώς ἀνάβλησις κακός εἰμί οὐδέ ἠβαιός . οὗτος οὖν ὁ τέχνη · ἐπεί κατέχω ὁράω ὁ αἱρέω Ληνᾶς ὑπό ὁ δύσις , μέλλω δέ ἕτερος ἐπάγω λόγος , ὁ ὁ πῶς δεῖ στρατεύω ἕκαστος , διά ὁ πείθω ἤδη λόγος πορεύω , ἵνα δέχομαι ὁ ἀκροατής ὁ ἐπαινέω λανθάνω ἐπάγω ὁ ἴδιος ὑπόθεσις . οὗτος μέν ὁ παράδειγμα ὁ ὁ αὐτός δοκέω ἑτέρ λέγω ἕτερος ἀγωνίζομαι . |