dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 6.5
Ἐπὶ δὲ τοῖς καθ’ ἕκαστον καὶ ἀπὸ τῶν ἡλικιῶν πολλὰς ἀφορμὰς παρέξει ὁ λόγος εἰς παραμυθίαν · εἰ μέν τις ἄφνω τελευτήσειεν καὶ ἀλύπως , ὅτι μακαρίως αὐτῷ ἡ τελευτὴ συνηνέχθη · εἰ δέ τις νόσῳ καὶ πολὺν χρόνον νοσήσας , ὅτι γενναίως ἐνεκαρτέρησεν τῇ νόσῳ · ἢ εἴ τις ἐν πολέμῳ , ὅτι ὑπὲρ πατρίδος ἀγωνιζόμενος · ἢ εἴ τις ἐν πρεσβείᾳ , ὅτι ὑπὲρ τῆς πόλεως · κἂν εἰ ἐν ἀποδημίᾳ , ὅτι οὐδὲν διενήνοχεν · μία γὰρ καὶ ἡ αὐτὴ οἶμος κατὰ τὸν Αἰσχύλον εἰς Ἁιδου φέρουσα · εἰ δέ τις ἐν τῇ πατρίδι , ὅτι ἐν τῇ φιλτάτῃ καὶ τῇ γειναμένῃ καὶ τοῖς οἰκειοτάτοις πᾶσιν . ἀπὸ ἡλικίας · εἰ μὲν νέος ὣν τοῦτο πάθοι , ὅτι θεοφιλής · τοὺς γὰρ τοιούτους φιλοῦσιν οἱ θεοί · καὶ ὅτι καὶ τῶν παλαιῶν πολλοὺς ἀνήρπασαν , οἷον τὸν Γανυμήδην , τὸν Τιθωνόν , τὸν Ἀχιλλέα , μὴ βουλόμενοι αὐτοὺς ἐν τοῖς κακοῖς τοῖς ἐν τῇ γῇ καλινδεῖσθαι ἢ πολὺν χρόνον ἐγκατορωρύχθαι τὴν ψυχὴν ἐν τῷ σώματι ὥςπερ ἐν τάφῳ ἢ ἐν δεσμωτηρίῳ μηδὲ δουλεύειν δεσπόταις κακοῖς , ἀλλὰ ἐλευθεροῦν · καὶ μακάριοι φυγόντες τὰ ἀλγεινὰ τοῦ βίου καὶ τὰ πάθη τὰ συμπίπτοντα τοῖς ἀνθρώποις , μυρία ταῦτα ὄντα καὶ ἄπειρα , ὀφθαλμῶν πηρώσεις , ποδῶν , ἑτέρου τινὸς μέρους τοῦ σώματος , καὶ ὅτι τῷ ὄντι ἡ νόσος ἀλγεινοτάτη . εἰ δὲ μέσος τὴν ἡλικίαν , ὅτι ἐνακμάσας τῷ βίῳ καὶ νῷ δεῖγμα τῆς ἀρετῆς τῆς ἑαυτοῦ παρέσχεν · καὶ ὅτι ποθούμε|νος , οὐκ ἀηδὴς ἤδη διὰ τὸ γῆρας γενόμενος ἀπῆλθε τοῦ βίου , ἀλλ’ ἐν ἡλικίᾳ . εἰ δὲ δὴ ἐν γήρᾳ τις τελευτήσειεν , ὅτι εἰς πᾶσαν ἀπόλαυσιν τῶν ἐν τῷ βίῳ καλῶν συνετων μετρήθῇ αὐτῷ ὁ χρόνος . ἐν τούτῳ παρατιθέναι ἀναγκαῖον , ὁπόσα ἐν πανηγύρεσιν τερπνά , ὅσα ἐν γάμοις , παιδοποιίαις , τιμαῖς 〈 ταῖς 〉 παρὰ τῆς πατρίδος · ταῦτα γὰρ ἡ πλείων περίοδος τοῦ χρόνου παρέχειν εἴωθεν · καὶ ὅτι λιπαρὸν γῆρας κατὰ τὸν Νέστορα ἐβίωσεν · ὅτι τούτου ἕνεκα ἐνδιέτριψεν , ἵνα παράδειγμα γένηται τοῖς ἄλλοις , καὶ μάλιστα εἰ ἔνδοξον εἴη τὸ πρόσωπον . ἐπὶ τέλει δὲ περὶ ψυχῆς ἀναγκαῖον εἰπεῖν , ὅτι ἀθάνατος , καὶ ὅτι τοὺς τοιούτους ἐν θεοῖς ὄντας ἄμεινον εἰκὸς ἀπολαβεῖν . ἀρχὰς δὲ ἐνίοτε αὐτὸ παρέξει τὸ πρόσωπον ἰδίας καὶ μὴ κοινάς · οἷον εἰ ἀπὸ λόγων εἴη , ὅτι ἀκόλουθον τοῖς λόγοις εὐφημεῖν αὐτόν · ἢ εἴπερ ἐπὶ ἑτέροις αὐτός τι τοιοῦτον εἰρηκὼς εἴη , ὅτι τὸν αὐτὸν ἔρανον καὶ τούτῳ ἀποδοτέον · ἢ ὅ τί ποτ’ ἂν ἡ ἰδιότης τοῦ προσώπου παρέχῃ . |
Lemmas: ἐπί δέ ὁ κατά ἕκαστος καί ἀπό ὁ ἡλικία πολύς ἀφορμή παρέχω ὁ λόγος εἰς παραμυθία · εἰμί μέν τις ἄφνω τελευτάω καί ἄλυπος , ὅτι μακάριος αὐτός ὁ τελευτή συμφέρω · εἰμί δέ τις νόσος καί πολύς χρόνος νοσέω , ὅτι γενναῖος ἐγκαρτερέω ὁ νόσος · ἢ εἰμί τις ἐν πόλεμος , ὅτι ὑπέρ πατρίς ἀγωνίζομαι · ἢ εἰμί τις ἐν πρέσβυς , ὅτι ὑπέρ ὁ πόλις · κἀν εἰμί ἐν ἀποδημία , ὅτι οὐδείς διαφέρω · εἷς γάρ καί ὁ αὐτός οἶμος κατά ὁ Αἰσχύλος εἰς αἰδέομαι φέρω · εἰμί δέ τις ἐν ὁ πατρίς , ὅτι ἐν ὁ φίλος καί ὁ γείνομαι καί ὁ οἰκεῖος πᾶς . ἀπό ἡλικία · εἰμί μέν νέος ἐάν οὗτος πάσχω , ὅτι θεοφιλής · ὁ γάρ τοιοῦτος φιλέω ὁ θεός · καί ὅτι καί ὁ παλαιός πολύς ἀναρπάζω , οἷος ὁ Γανυμήδης , ὁ Τιθωνός , ὁ Ἀχιλλεύς , μή βούλομαι αὐτός ἐν ὁ κακός ὁ ἐν ὁ γῆ καλινδέομαι ἢ πολύς χρόνος ἐγκατορύσσω ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα ὅς ἐν τάφος ἢ ἐν δεσμωτήριον μηδέ δουλεύω δεσπότης κακός , ἀλλά ἐλευθερόω · καί μακάριος φυγή ὁ ἀλγεινός ὁ βίος καί ὁ πάθος ὁ συμπίπτω ὁ ἄνθρωπος , μυρίος οὗτος εἰμί καί ἤπειρος , ὀφθαλμός πήρωσις , πούς , ἕτερος τις μέρος ὁ σῶμα , καί ὅτι ὁ εἰμί ὁ νόσος ἀλγεινός . εἰμί δέ μέσος ὁ ἡλικία , ὅτι ἐνακμάζω ὁ βίος καί νάω δεῖγμα ὁ ἀρετή ὁ ἑαυτοῦ παρέχω · καί ὅτι ποθέω , οὐ ἀηδής ἤδη διά ὁ γῆρας γίγνομαι ἀπέρχομαι ὁ βίος , ἀλλά ἐν ἡλικία . εἰμί δέ δή ἐν γῆρας τις τελευτάω , ὅτι εἰς πᾶς ἀπόλαυσις ὁ ἐν ὁ βίος καλός συνίημι μετρέω αὐτός ὁ χρόνος . ἐν οὗτος παρατίθημι ἀναγκαῖος , ὁπόσος ἐν πανήγυρις τερπνός , ὅσος ἐν γάμος , παιδοποιία , τιμή 〈 ὁ 〉 παρά ὁ πατρίς · οὗτος γάρ ὁ πλείων περίοδος ὁ χρόνος παρέχω εἴωθα · καί ὅτι λιπαρός γῆρας κατά ὁ Νέστωρ βιόω · ὅτι οὗτος ἕνεκα ἐνδιατρίβω , ἵνα παράδειγμα γίγνομαι ὁ ἄλλος , καί μάλιστα εἰμί ἔνδοξος εἰμί ὁ πρόσωπον . ἐπί τέλος δέ περί Ψυχή ἀναγκαῖος εἶπον , ὅτι ἀθάνατος , καί ὅτι ὁ τοιοῦτος ἐν θεός εἰμί ἀγαθός εἰκός ἀπολαμβάνω . ἀρχή δέ ἐνίοτε αὐτός παρέχω ὁ πρόσωπον ἴδιος καί μή κοινός · οἷος εἰμί ἀπό λόγος εἰμί , ὅτι ἀκόλουθος ὁ λόγος εὐφημέω αὐτός · ἢ εἴπερ ἐπί ἕτερος αὐτός τίς τοιοῦτος ἐρῶ εἰμί , ὅτι ὁ αὐτός ἔρανος καί οὗτος ἀποδοτέον · ἢ ὅς τίς πρός εἄν ὁ ἰδιότης ὁ πρόσωπον παρέχω . |