dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 9.14
Κατὰ ταύτας τὰς ὑφηγήσεις ἔστιν ἐπιόντα πολλὰ καὶ τῶν ποιημάτων καὶ τῶν συγγραμμάτων καὶ τῶν δικανικῶν καὶ τῶν συμβουλευτικῶν λόγων καὶ τῶν ἐν ταῖς ἱστορίαις εὑρεῖν πλείους τὰς πλάσεις τῶν σχημάτων ἢ τὰς ἁπλότητας τῶν κοινῶν λόγων . λέγω δὲ καὶ προστίθημι , ὅτι καὶ ὅταν τις ἁπλῶς λέγῃ , καὶ τοῦτο τέχνῃ σχήματος γίνεται , ἵνα ἡ τῆς ἁπλότητος προσποίησις τὸ πιθανὸν ἔχῃ τῷ ἀκούοντι . καὶ τεκμήριον τούτου ἐστὶν ὁ λόγος ὁ τοῦ Αἴαντος πρὸς Ἀχιλλέα ἐν ταῖς Αιταῖς . ὁ μὲν γὰρ Φοῖνιξ τέχνῃ χρῆται πρὸς αὐτόν , καὶ προτείνας αὐτῷ ἡδίστην ὑπόθεσιν ἐναντιωτάτην ἀγωνίζεται · εἰ μὲν δὴ νόστον γε μετὰ φρεσί , φαίδιμ’ Ἀχιλλεῦ , βάλλεαι , οὐδ’ ἔτι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσιν πῦρ ἐθέλεις ἀίδηλον , ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ , πῶς ἂν ἔπειτ’ ἀπὸ σεῖο , φίλον τέκος , αὖθι λιποίμην ; ἡδίστη γὰρ ὑπόθεσις Ἀχιλλεῖ τὸ λέγειν τὸν Φοίνικα , ὅτι οὐκ ἀπολειφθήσεται . εἶτα ἡ αἰτία τοῦ μὴ ἀπολειφθῆναι , ἡ τροφή , ἡ ἀγωγή , τὸ ἐξ ἀρχῆς συντετράφθαι . ταῦτα δὲ πάντα εἰς τὴν ἐναντίαν ὑπόθεσιν · πιθοῦ μοι · | τέτροφα γάρ σε , καὶ χάριτας ὀφείλεις . καὶ ὅτι τοῦτό ἐστιν * * * ἐπὶ τέλει ὁμολογία τῆς ἀληθινῆς ἐπιβολῆς · ἀλλ’ , Αχιλεῦ , δάμασον θυμὸν μέγαν , οὐδέ τί σε χρὴ νηλεὲς ἦτορ ἔχειν · στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί . τοῦτο τὸ σχῆμα συνιδὼν καὶ ὁ Ἀχιλλεὺς ἀντισχηματίζει ἑξῆς , μιμούμενος τὴν τέχνην τοῦ διδασκάλου . ἐξηγεῖται γὰρ οὕτως · μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων , Ἀτρείδῃ ἥρωι φέρων χάριν . αὕτη μὲν ἐξήγησις τῆς τοῦ Φοίνικος τέχνης · εἶτα ὁ ἀντισχηματισμός · ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς . τί γάρ ; ἐκεῖνος τοιοῦτόν τι εἶπεν ἤ τινα χάριν ᾔτησεν ; ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀνέμνησεν αὐτὸν εἰπών | πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ , 〈 καὶ 〉 τὰς ἐν τῇ νεότητι πάθας προέτεινεν αὐτῷ , ὡς ὀφείλοντος χάριτας , καὶ αὐτὸς ἐσχημάτισεν εἰπών · ἄλλην χάριν λάμβανε μείζω , μὴ ταύτην αἴτει . ταῦτα μὲν ὁ Φοῖνιξ σχηματίζει .
Lemmas: κατά οὗτος ὁ ὑφήγησις εἰμί ἔπειμι πολύς καί ὁ ποίημα καί ὁ σύγγραμμα καί ὁ δικανικός καί ὁ συμβουλευτικός λόγος καί ὁ ἐν ὁ ἱστορία εὑρίσκω πλείων ὁ πλάσσω ὁ σχῆμα ἢ ὁ απλότητα ὁ κοινός λόγος . λέγω δέ καί προστίθημι , ὅτι καί ὅταν τις ἁπλόος λέγω , καί οὗτος τέχνη σχῆμα γίγνομαι , ἵνα ὁ ὁ ἁπλότης προσποίησις ὁ πιθανός ἔχω ὁ ἀκούω . καί τεκμήριον οὗτος εἰμί ὁ λόγος ὁ ὁ Αἴας πρός Ἀχιλλεύς ἐν ὁ ἀΐτας . ὁ μέν γάρ Φοῖνιξ τέχνη χράω πρός αὐτός , καί προτείνω αὐτός ἡδύς ὑπόθεσις ἐναντίος ἀγωνίζομαι · εἰμί μέν δή νόστος γε μετά φρήν , φαίδιμος Ἀχιλλεύς , βάλλω , οὐδέ ἔτι πάμπαν ἀμύνω ναῦς θοός πῦρ ἐθέλω ἀίδηλος , ἐπεί χόλος ἐμπίπτω θυμός , πῶς εἄν ἔπειτα ἀπό σῦς , φίλος τέκος , αὐτόθι λείπω ; Ἡδίστη γάρ ὑπόθεσις Ἀχιλλεύς ὁ λέγω ὁ Φοῖνιξ , ὅτι οὐ ἀπολείπω . εἶτα ὁ αἰτία ὁ μή ἀπολείπω , ὁ τροφή , ὁ ἀγωγή , ὁ ἐκ ἀρχή συντρέπω . οὗτος δέ πᾶς εἰς ὁ ἐναντίος ὑπόθεσις · πείθω ἐγώ · | τρέφω γάρ σύ , καί χάρις ὀφείλω . καί ὅτι οὗτος εἰμί * * * ἐπί τέλος ὁμολογία ὁ ἀληθινός ἐπιβολεύς · ἀλλά , Ἀχιλλεύς , δαμάζω θυμός μέγας , οὐδέ τίς σύ χρή νηλής ἦτορ ἔχω · στρεπτός δέ τε καί θεός αὐτός . οὗτος ὁ σχῆμα σύν-εἶδον καί ὁ Ἀχιλλεύς ἀντισχηματίζω ἑξῆς , μιμέομαι ὁ τέχνη ὁ διδάσκαλος . ἐξηγέομαι γάρ οὕτως · μή ἐγώ συγχέω θυμός ὀδύρομαι καί ἀχεύων , Ἀτρείδης ἥρως φέρω χάρις . οὗτος μέν ἐξήγησις ὁ ὁ Φοῖνιξ τέχνη · εἶτα ὁ ἀντισχηματισμός · ἴσος ἐγώ βασιλεύω καί ἥμισυς μείρομαι τιμή . τίς γάρ ; ἐκεῖνος τοιοῦτος τίς εἶπον ἤ τις χάρις αἰτέω ; ἀλλά ἐπεί ἀναμιμνήσκω αὐτός εἶπον | πολλάκις ἐγώ καταδεύω ἐπί στῆθος χιτών οἶνος ἀποβλύζω ἐν νηπιέη ἀλγεινός , 〈 καί 〉 ὁ ἐν ὁ νεότης πάθος προτείνω αὐτός , ὡς ὀφείλω χάρις , καί αὐτός σχηματίζω εἶπον · ἄλλος χάρις λαμβάνω μείζων , μή οὗτος αἰτέω . οὗτος μέν ὁ Φοῖνιξ σχηματίζω .