dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 6.4
Μετὰ ταῦτα δὲ ἐν μὲν τοῖς κοινοῖς ἐπὶ τὸ προτρεπτικὸν μεταβησόμεθα , προτρέποντες ἐπὶ τὰ ὅμοια τοὺς ὑπολειπομένους . καὶ πολὺς ὁ τόπος οὗτος . εἶτα οὕτως ἐπὶ τὸ παραμυθητικὸν τῶν πατέρων , ὅσοι τε ἔτι | παιδοποιεῖσθαι ἱκανοί , ὅσοι τε ἔξω τῆς ὥρας ταύτης · καὶ εἴρηται ταῦτα καὶ παρὰ τῷ Θουκυδίδῃ . ἐν δὲ τοῖς ἰδίοις τὸ μὲν προτρεπτικὸν ἐνίοτε μὲν οὐδὲ ὅλως παραλαμβάνομεν διὰ τὸ τάχα ἂν εἰ τύχοι παῖδας εἶναι τοὺς κατοιχομένους · ἐνίοτε δὲ ἐπὶ βραχύ , πλὴν ἐπὶ τοῖς πάνυ ἐνδόξοις . ἐνταῦθα γὰρ οὐδὲν κωλύει καὶ ἐπὶ πλεῖον χρῆσθαι τῷ εἴδει , οἷον 〈 εἰ 〉 ἐπὶ ἄρχοντός τινος καὶ τοιούτου προσώπου ὁ ἐπιτάφιος γίνοιτο , ἀναγκαῖον παρακελεύεσθαι μιμεῖσθαι τοῖς παισὶν τοὺς ἑαυτῶν τοκέας , καὶ ἐπὶ τὰ ὅμοια σπεύλοὺς δεῖν . ἀναγκαιότερος δὲ ὁ παραμυθητικὸς παραμυθουμένων ἡμῶν τοὺς προσήκοντας . δεῖ δὲ εἰδέναι καὶ τὴν μέθοδον τοῦ παραμυθητικοῦ · οὐ γὰρ θρηνεῖν οὐδὲ ἀπολοφύρεσθαι τοὺς ἀποθανόντας · οὐ γὰρ ἂν παραμυθοίμεθα τοὺς ὑπολειπομένους , ἀλλὰ μεῖζον τὸ πένθος παρασκευάζοιμεν · καὶ οὐ δόξει εἶναι τῶν κατοιχομένων ἔπαινος , ἀλλὰ ὀλοφυρμὸς ὡς τὰ δεινότατα παθόντων . πειρᾶσθαι δὲ ἐν τῷ παραμυθεῖσθαι καὶ | ἐνδιδόναι τοῦ πάθους τοῖς ὑπολειπομένοις , καὶ μὴ ἀντιτείνειν εὐθύς · ῥᾷον γὰρ ἐπαξόμεθα · ἅμα δὲ καὶ ἔπαινον ἕξει ὁ λόγος , εἰ λέγοιμεν , ὅτι οὐ ῥᾴδιον ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ῥᾷον φέρειν . ἐπειδὴ δὲ οἱ ἐν πολέμῳ τελευτήσαντες ὅμοιοι ταῖς ἡλικίαις , οὐδὲν ἀπὸ τούτων ἕξομεν εἰς παραμυθίαν ἐπιχειρεῖν , πλὴν ὅτι ἐνδόξως ἀπέθανον ὑπὲρ τῆς πατρίδος καὶ οὗτοι , καὶ ὅτι ταχὺς καὶ ἀναίσθητος ὁ τοιοῦτος θάνατος , καὶ ἐκτὸς βασάνων καὶ τῶν κακῶν τῶν ἐκ τῆς νόσου · ὅτι δημοσίας ταφῆς ἔλαχον ( ζηλωτὸν δὲ τοῦτο καὶ τοῖς μετὰ ταῦτα ) καὶ ἀθάνατος αὐτῶν ἡ δόξα . .
Lemmas: μετά οὗτος δέ ἐν μέν ὁ κοινός ἐπί ὁ προτρεπτικός μεταβαίνω , προτρέπω ἐπί ὁ ὅμοιος ὁ ὑπολείπω . καί πολύς ὁ τόπος οὗτος . εἶτα οὕτως ἐπί ὁ παραμυθητικός ὁ πατήρ , ὅσος τε ἔτι | παιδοποιέω ἱκανός , ὅσος τε ἔξω ὁ ὥρα οὗτος · καί εἴρω οὗτος καί παρά ὁ Θουκυδίδης . ἐν δέ ὁ ἴδιος ὁ μέν προτρεπτικός ἐνίοτε μέν οὐδέ ὅλως παραλαμβάνω διά ὁ τάχα εἄν εἰμί τυγχάνω παῖς εἰμί ὁ κατοίχομαι · ἐνίοτε δέ ἐπί βραχύς , πλήν ἐπί ὁ πάνυ ἔνδοξος . ἐνταῦθα γάρ οὐδείς κωλύω καί ἐπί πλείων χράω ὁ εἶδος , οἷος 〈 εἰμί 〉 ἐπί ἄρχω τις καί τοιοῦτος πρόσωπον ὁ ἐπιτάφιος γίγνομαι , ἀναγκαῖος παρακελεύομαι μιμέομαι ὁ παῖς ὁ ἑαυτοῦ τοκεύς , καί ἐπί ὁ ὅμοιος σπεύλοὺς δήω . ἀναγκαῖος δέ ὁ παραμυθητικός παραμυθέομαι ἐγώ ὁ προσήκω . δεῖ δέ οἶδα καί ὁ μέθοδος ὁ παραμυθητικός · οὖον γάρ θρηνέω οὐδέ ἀπολοφύρομαι ὁ ἀποθνῄσκω · οὖον γάρ εἄν παραμυθέω ὁ ὑπολείπω , ἀλλά μείζων ὁ πένθος παρασκευάζω · καί οὖον δοκέω εἰμί ὁ κατοίχομαι ἔπαινος , ἀλλά ὀλοφυρμός ὡς ὁ δεινός πάσχω . πειράω δέ ἐν ὁ παραμυθέομαι καί | ἐνδίδωμι ὁ πάθος ὁ ὑπολείπω , καί μή ἀντιτείνω εὐθύς · ῥᾳδίως γάρ ἐπάγω · ἅμα δέ καί ἔπαινος ἔχω ὁ λόγος , εἰμί λέγω , ὅτι οὖον ῥᾴδιος ἐπί ὁ τοιοῦτος ῥᾳδίως φέρω . ἐπεί δέ ὁ ἐν πόλεμος τελευτάω ὅμοιος ὁ ἡλικία , οὐδείς ἀπό οὗτος ἔχω εἰς παραμυθία ἐπιχειρέω , πλήν ὅτι ἔνδοξος ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ πατρίς καί οὗτος , καί ὅτι ταχύς καί ἀναίσθητος ὁ τοιοῦτος θάνατος , καί ἐκτός βάσανος καί ὁ κακός ὁ ἐκ ὁ νόσος · ὅτι δημόσιος ταφή λαγχάνω ( ζηλωτός δέ οὗτος καί ὁ μετά οὗτος ) καί ἀθάνατος αὐτός ὁ δόξα . .