ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 5.6
Ἐν ἅπασι δὲ τούτοις μεμίχθω ἡ προτροπὴ καὶ παράκλησις πρὸς εὔνοιαν τῆς πόλεως · δεῖν γὰρ τοὺς ἀγαθοὺς ἄρχοντας ταῖς τοιαύταις πόλεσιν τὰς παρ’ ἑαυτῶν εὐνοίας προσνέμειν . ἐπὶ δὲ τῷ τέλει εὐχῇ χρησόμεθα ὑπὲρ τοῦ βασιλέως καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ ἄρχοντος . καὶ ὑπὲρ ἡμῶν δὲ αὐτῶν πάλιν μνησθησόμεθα , εἰ μὲν τῶν ἀρχομένων εἴημεν , ὅτι ἀπὸ τοῦ τοιούτου ἡμεῖς τιμῆς καὶ δόξης τευξόμεθα · εἰ δὲ τῶν ἤδη προευδοκιμηκότων καὶ προειρηκότων , ἀνεπαχθῶς περὶ αὑτῶν εἰπόντες εἰς τοῦτο καταλύσομεν τὸν λόγον , ὡς ἐλπίδος τι καὶ αὐτοὶ ἔχοντες τοῦ μὴ φυλαχθήσεσθαι μόνον ἐπὶ τούτων τὴν δόξαν ἑαυτοῖς , ἀλλὰ καὶ πολλῷ ἀμείνω πρὸς τὸ λοιπὸν ἔσεσθαι .
Lemmas: ἐν ἅπας δέ οὗτος μίγνυμι ὁ προτροπή καί παράκλησις πρός εὔνοια ὁ πόλις · δήω γάρ ὁ ἀγαθός ἄρχω ὁ τοιοῦτος πόλις ὁ παρά ἑαυτοῦ εὔνοια προσνέμω . ἐπί δέ ὁ τέλος εὐχή χράω ὑπέρ ὁ βασιλεύς καί ὑπέρ αὐτός ὁ ἄρχω . καί ὑπέρ ἐγώ δέ αὐτός πάλιν μιμνήσκω , εἰμί μέν ὁ ἄρχω εἰμί , ὅτι ἀπό ὁ τοιοῦτος ἐγώ τιμή καί δόξα τυγχάνω · εἰμί δέ ὁ ἤδη προευδοκιμέω καί προλέγω , ἀνεπαχθῶς περί ἑαυτοῦ εἶπον εἰς οὗτος καταλύω ὁ λόγος , ὡς ἐλπίς τίς καί αὐτός ἔχω ὁ μή φυλάσσω μόνος ἐπί οὗτος ὁ δόξα ἑαυτοῦ , ἀλλά καί πολύς ἀγαθός πρός ὁ λοιπός εἰμί .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 5.7
Ἀπαγγελία δὲ πρέποι ἂν μάλιστα μεμιγμένη τῷ τοιούτῳ λόγῳ , ἐνιαχοῦ μὲν συνεστραμμένη , ἐνιαχοῦ δὲ διηρμένη , ἐν τοῖς μύθοις ἀφελεστέρα . τὸ δὲ σαφὲς τῆς ἑρμηνείας δι’ ὅλου τοῦ λόγου μάλιστα ἐν σπουδῇ ἔστω | τῷ λέγοντι . [ Καθόλου ὁ περὶ τῶν πανηγυρικῶν λόγος ὧδέ πως περαίνοιτο ἄν . ]
Lemmas: ἀπαγγελία δέ πρέπω εἄν μάλιστα μίγνυμι ὁ τοιοῦτος λόγος , ἐνιαχοῦ μέν συστρέφω , ἐνιαχοῦ δέ διαίρω , ἐν ὁ μῦθος ἀφελής . ὁ δέ σαφής ὁ ἑρμηνεία διά ὅλος ὁ λόγος μάλιστα ἐν σπουδή ἵστημι | ὁ λέγω . [ Κάθολος ὁ περί ὁ πανηγυρικός λόγος ὧδε πως περαίνω ἄν . ]
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 6.1
Οὐ μὲν δὴ οὐδὲ τούτων ἀπείρως ἔχειν τόν γε δὴ ὁδῷ τινι καὶ ἐπιστήμῃ μετιόντα λόγους χρή . ἀπευκτὰ μὲν γὰρ τὰ τοιαῦτα , ἀναγκαῖα δὲ ἀνθρώποις γε οὖσι καὶ παρελθοῦσιν εἰς τὸν ἀνθρώπινον βίον . ἀνθρώπῳ γὰρ γενομένῳ κατὰ τὸν τοῦ Καλλαίσχρου τὸν τῶν τριάκοντα βέβαιον μὲν οὐδέν , ὅτι μὴ κατθανεῖν γενομένῳ , καὶ ζῶντι εἶναι μὴ οἷόν τε ἐκτὸς ἄτης βαίνειν . ἐπειδὴ τοίνυν ἀμφὶ ταφὴν δύο λόγοι μεμηχάνηνται , ὃ μὲν κοινὸς πρὸς πόλιν ἅπασαν καὶ δῆμον [ ὁ μὲν ] τοῖς ἐν πο|λέμῳ πεσοῦσιν , ἰδίᾳ δὲ καὶ καθ’ ἕκαστον ἅτερος αὐτοῖν , οἷα δὴ τὰ πολλὰ ἐν εἰρήνῃ συμπίπτειν ἀνάγκη , ἐν διαφόροις ἡλικίαις ἑκάστῳ τῆς τελευτῆς συμπεσούσης · ὄνομά γε μὴν ἀμφοῖν ἓν καὶ τὸ αὐτό , ἐπιτάφιος οὕτως ὀνομαζόμενος · παραδείγματα δὲ αὐτῶν ἔστί που καὶ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις , τοῦ μὲν κοινοῦ καὶ πολιτικοῦ παρά γε τῷ τοῦ Ὀλόρου καὶ παρὰ τῷ τοῦ Ἀρίστωνος , Λυσίας τε καὶ Ὑπερείδης καὶ ὁ Παιανιεὺς καὶ ὁ τοῦ Ἰσοκράτους ἑταῖρος Ναυκράτης πολλὰς ἡμῖν τοιαύτας ἰδέας παρέσχοντο . οὐκ ἀπορήσομεν δὲ οὐδὲ τῶν πρὸς ἕκαστον · ἐπεί τοι καὶ τὰ ποιήματα μεστὰ τούτων , οἱ ἐπικήδειοι οὕτως ὀνομαζόμενοι θρῆνοί τε · ὡς αὕτως πλοῦτος πολὺς τῶν καταλογάδην ἐστὶ τοιούτων λόγων ἔν τε τοῖς πάλαι καὶ τοῖς ὀλίγον τι πρὸ ἡμῶν γενομένοις · 〈 οὐ 〉 λήξομεν δὲ οὐδὲ νῦν , ἔστ’ ἂν γένος ἀνθρώπων καὶ τὸ χρεὼν ἐπικρατοῦν ᾖ . μέτιμεν οὖν αὐτοῖν ἑκάτερον τὸν τρόπον τοῦτον .
Lemmas: οὖον μέν δή οὐδέ οὗτος ἤπειρος ἔχω ὁ γε δή ὁδός τις καί ἐπιστήμη μέτειμι1 λόγος χρή . ἀπευκτός μέν γάρ ὁ τοιοῦτος , ἀναγκαῖος δέ ἄνθρωπος γε εἰμί καί παρέρχομαι εἰς ὁ ἀνθρώπινος βίος . ἄνθρωπος γάρ γίγνομαι κατά ὁ ὁ Κάλλαισχρος ὁ ὁ τριάκοντα βέβαιος μέν οὐδείς , ὅτι μή καταθνῄσκω γίγνομαι , καί ζῶ εἰμί μή οἷος τε ἐκτός ἄτη βαίνω . ἐπεί τοίνυν ἀμφί ταφή δύο λόγος μηχανάομαι , ὅς μέν κοινός πρός πόλις ἅπας καί δῆμος [ ὁ μέν ] ὁ ἐν πόλεμος πίπτω , ἴδιος δέ καί κατά ἕκαστος ἕτερος αὐτός , οἷος δή ὁ πολύς ἐν εἰρήνη συμπίπτω ἀνάγκη , ἐν διάφορος ἡλικία ἕκαστος ὁ τελευτή συμπίπτω · ὄνομα γε μήv ἄμφω εἷς καί ὁ αὐτός , ἐπιτάφιος οὕτως ὀνομάζω · παράδειγμα δέ αὐτός εἰμί ποῦ καί παρά ὁ ἀρχαῖος , ὁ μέν κοινός καί πολιτικός παρά γε ὁ ὁ Ὄλορος καί παρά ὁ ὁ Ἀρίστων , Λυσίας τε καί Ὑπερείδης καί ὁ Παιανιεύς καί ὁ ὁ Ἰσοκράτης ἑταῖρος Ναυκράτης πολύς ἐγώ τοιοῦτος ἰδέα παρέχω . οὐ ἀπορέω δέ οὐδέ ὁ πρός ἕκαστος · ἐπεί ὅς καί ὁ ποίημα μεστός οὗτος , ὁ ἐπικήδειος οὕτως ὀνομάζω θρῆνος τε · ὡς αὔτως πλοῦτος πολύς ὁ καταλογάδην εἰμί τοιοῦτος λόγος ἐν τε ὁ πάλαι καί ὁ ὀλίγος τίς πρό ἐγώ γίγνομαι · 〈 οὖον 〉 λήγω δέ οὐδέ νῦν , ἔστω εἄν γένος ἄνθρωπος καί ὁ χρεὼν ἐπικρατέω εἰμί . μέτειμι οὖν αὐτός ἑκάτερος ὁ τρόπος οὗτος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 6.2
Συνελόντι μὲν οὖν ὁ ἐπιτάφιος ἔπαινός ἐστι τῶν κατοιχομένων . εἰ δὲ τοῦτο , δῆλόν που , ὡς καὶ ἀπὸ τῶν αὐτῶν ὀπῶν ληπτέον , ἀφ’ ὧν περ καὶ τὰ ἐγκώμια · πατρίδος , γένους , φύσεως , ἀγωγῆς , πράξεως . ἄχρι μὲν οὖν τινὸς τὴν αὐτὴν ἰτέον , οἷον περὶ πατρίδος λέγοντα , ὅτι μεγάλη καὶ ἔνδοξος καὶ ἀρχαία , καὶ εἰ τύχοι αὐτὴ πρώτη παρελθοῦσα εἰς ἀνθρώπους , οἷα καὶ Πλάτων περὶ τῆς Ἀττικῆς διέξεισιν · εἰ δὲ μικρά , ὅτι διὰ τούτους ἤδῃ καὶ τὴν ἀρετὴν τὴν τούτων καὶ δόξαν ἔνδοξος καὶ αὐτὴ ἐγένετο , οἷον ἡ Σαλαμὶς διὰ τὸν Αἴαντα ἢ τὴν ἀρετὴν τῶν ναυμαχησάντων , καὶ ἡ Αἴγινα διὰ τὸν Αἰακόν . ἢ εἴ τι βέλτιον περὶ αὐτῆς ἔχοιμεν λέγειν εἰρημένον , ὥςπερ θείαν τὴν Σαλαμῖνα εἶπεν ὁ Πύθιος · ὅτι ἐκ θεοῦ ἐκτίσθη , ὥσπερ Ἰωνία , Βυζάντιον ἢ εἰ δή τις ἑτέρα πόλις | . καὶ ἐπὶ μὲν τῶν ἐν πολέμοις πεσόντων κἂν ἐπιδαψιλεύσαιτό τις ἐν τούτοις . ἐπὶ δὲ τῶν καθ’ ἕκαστον οὐ πάνυ τι ἀναγκαῖος ὁ πολὺς περὶ τῆς πατρίδος λόγος · ἰτέον οὖν ἐπὶ τοὺς προγόνους , εἰ οἱ πρόγονοι μὴ ἐπήλυδες , ἀλλ’ αὐτόχθονες · καὶ εἰ ἐπήλυδες , ἀλλὰ κρίσει τὴν ἀρίστην γῆν λαβόντες , οὐ τύχῃ · καὶ ὅτι ἢ ἐκ τοῦ Δωρικοῦ γένους , ὅ περ ἀνδρειότατον · ἢ ἐκ τοῦ Ἰωνικοῦ , ὅ περ σοφώτατον , καὶ ὅτι ‛ Ἑλληνες . εἰ δὲ ἐπὶ τινὸς εὐκλείας λόγος γίγνοιτο , ὅτι πατρὸς ἀγαθοῦ καὶ προγόνων , καὶ ἐν βραχεῖ περὶ αὐτῶν εἰπεῖν τὸν ἔπαινον , ὁποῖοι δημοσίᾳ , ὁποῖοι ἰδίᾳ , ὁποῖοι ἐν λόγοις , ὁποῖοι ἐν βίῳ , καὶ εἴ τι ἐν ἔργοις ἢ ἐν πράξεσιν · ἢ εἴ τινα τοιαῦτα ἡ ποιότης τοῦ προσώπου παρέχοι ἐκ τῆς φύσεως , ὅτι εὐφυὴς εἰς πάντα , κοινὸς δὲ ὁ τοιοῦτος .
Lemmas: συναιρέω μέν οὖν ὁ ἐπιτάφιος ἔπαινος εἰμί ὁ κατοίχομαι . εἰμί δέ οὗτος , δῆλος ποῦ , ὡς καί ἀπό ὁ αὐτός ὄψ ληπτέος , ἀπό ὅς περ καί ὁ ἐγκώμιον · πατρίς , γένος , φύσις , ἀγωγή , πρᾶξις . ἄχρι μέν οὖν τις ὁ αὐτός εἶμι , οἷος περί πατρίς λέγω , ὅτι μέγας καί ἔνδοξος καί ἀρχαῖος , καί εἰμί τυγχάνω αὐτός πρῶτος παρέρχομαι εἰς ἄνθρωπος , οἷος καί Πλάτων περί ὁ Ἀττικός διεξέρχομαι · εἰμί δέ μικρός , ὅτι διά οὗτος ἤδη καί ὁ ἀρετή ὁ οὗτος καί δόξα ἔνδοξος καί αὐτός γίγνομαι , οἷος ὁ Σαλαμίς διά ὁ Αἴας ἢ ὁ ἀρετή ὁ ναυμαχέω , καί ὁ Αἴγινα διά ὁ Αἰακός . ἢ εἰμί τίς ἀγαθός περί αὐτός ἔχω λέγω εἴρω , ὅς θεῖος ὁ Σαλαμίς εἶπον ὁ Πύθιος · ὅτι ἐκ θεός κτίζω , ὥσπερ Ἰωνία , Βυζάντιον ἢ εἰμί δή τις ἕτερος πόλις | . καί ἐπί μέν ὁ ἐν πόλεμος πίπτω κἀν ἐπιδαψιλεύω τις ἐν οὗτος . ἐπί δέ ὁ κατά ἕκαστος οὖον πάνυ τίς ἀναγκαῖος ὁ πολύς περί ὁ πατρίς λόγος · εἶμι οὖν ἐπί ὁ πρόγονος , εἰμί ὁ πρόγονος μή ἔπηλυς , ἀλλά αὐτόχθων · καί εἰμί ἔπηλυς , ἀλλά κρίσις ὁ ἀγαθός γῆ λαμβάνω , οὖον τυγχάνω · καί ὅτι ἢ ἐκ ὁ Δωρικός γένος , ὅς περ ἀνδρεῖος · ἢ ἐκ ὁ Ἰωνικός , ὅς περ σοφός , καί ὅτι ‛ Ἕλλην . εἰμί δέ ἐπί τις εὔκλεια λόγος γίγνομαι , ὅτι πατήρ ἀγαθός καί πρόγονος , καί ἐν βραχύς περί αὐτός εἶπον ὁ ἔπαινος , ὁποῖος δημόσιος , ὁποῖος ἴδιος , ὁποῖος ἐν λόγος , ὁποῖος ἐν βίος , καί εἰμί τίς ἐν ἔργον ἢ ἐν πρᾶξις · ἢ εἰμί τις τοιοῦτος ὁ ποιότης ὁ πρόσωπον παρέχω ἐκ ὁ φύσις , ὅτι εὐφυής εἰς πᾶς , κοινός δέ ὁ τοιοῦτος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 6.3
Ἐν δὲ τῇ ἀγωγῇ γενόμενοι ἐπὶ μὲν τῶν κοινῶν | τὴν πολιτείαν ληψόμεθα , ὅτι ἢ δημοκρατία ἢ ἀριστοκρατία · ἐν δὲ τοῖς ἰδίοις τὴν ἀνατροφὴν καὶ τὴν παιδείαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα . ἐν δὲ ταῖς [ κοιναῖς ] πράξεσιν ὁ μὲν κοινὸς ἕξει τὰ κατὰ πολέμους ἔργα καὶ ὅπως ἐτελεύτησαν , ὥςπερ ἀμέλει καὶ Πλάτωνί γε καὶ Θουκυδίδῃ καὶ τοῖς ἄλλοις εἴρηται . ὁπόταν δὲ περὶ ἑνός τινος λέγωμεν , περὶ τῆς ἀρετῆς ποιησόμεθα τὸν λόγον , οἷον περὶ ἀνδρείας , περὶ δικαιοσύνης , περὶ σοφίας · ὁποῖος περὶ τὴν πόλιν ἐν τούτοις , ὁποῖος ἰδίᾳ περὶ ἕκαστα · ὁποῖος περὶ φίλους , ὁποῖος περὶ ἐχθρούς · καὶ ἔτι προστεθήτω , οἷος περὶ γονέας , οἷος ἐν ἀρχαῖς , εἴ τινα ἦρξεν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἀγωγή γίγνομαι ἐπί μέν ὁ κοινός | ὁ πολιτεία λαμβάνω , ὅτι ἢ δημοκρατία ἢ ἀριστοκρατία · ἐν δέ ὁ ἴδιος ὁ ἀνατροφή καί ὁ παιδεία καί ὁ ἐπιτήδευμα . ἐν δέ ὁ [ κοινός ] πρᾶξις ὁ μέν κοινός ἔχω ὁ κατά πόλεμος ἔργον καί ὅπως τελευτάω , ὅς ἀμελέω καί Πλάτων γε καί Θουκυδίδης καί ὁ ἄλλος εἴρω . ὁπόταν δέ περί εἷς τις λέγω , περί ὁ ἀρετή ποιέω ὁ λόγος , οἷος περί ἀνδρεῖος , περί δικαιοσύνη , περί σοφία · ὁποῖος περί ὁ πόλις ἐν οὗτος , ὁποῖος ἴδιος περί ἕκαστος · ὁποῖος περί φίλος , ὁποῖος περί ἐχθρός · καί ἔτι προστίθημι , οἷος περί γονεύς , οἷος ἐν ἀρχή , εἰμί τις ἄρχω .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 6.6
Ἡ δὲ ἀπαγγελία ποικίλη , ἐν μὲν τοῖς ἀγωνιστικοῖς συνεστραμμένη · ἐν δὲ τοῖς ἐνδόξοις καὶ μέγεθος ἔχουσιν , οἷον ὅσα περὶ ψυχῆς , διηρμένη καὶ μέγεθος ἔχουσα καὶ ἐγγὺς βαίνουσα τῆς τοῦ Πλάτωνος .
Lemmas: ὁ δέ ἀπαγγελία ποικίλος , ἐν μέν ὁ ἀγωνιστικός συστρέφω · ἐν δέ ὁ ἔνδοξος καί μέγεθος ἔχω , οἷος ὅσος περί Ψυχή , διαίρω καί μέγεθος ἔχω καί ἐγγύς βαίνω ὁ ὁ Πλάτων .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 7.1
Ἀκόλουθος ἂν εἴη καί , ὡς 〈 ἂν 〉 εἴποι τις , συναφής , ὦ Ἐχέκρατες , καὶ ὁ ἐν ταύταις ταῖς πανηγύρεσι λεγόμενος λόγος , οὐκ εἰς αὐτὴν μέντοι τὴν πανήγυριν , ἀλλ’ εἰς τοὺς ἀνταγωνιστὰς τοὺς ἐν τῇ πανηγύρει καὶ τοῖς ἀγωνισταῖς ἀθληταῖς δή που , ὁ προτρεπτικὸς οὕτως λεγόμενος . Σκεπτέον οὖν πρῶτον εὐθύς , ὅς τίς ποτε ὁ λέγων ( ὡς ἔγωγε οἶδα καὶ Ὀλυμπίασιν καὶ ἐπ’ ἐμοῦ τοῦτο γενόμενον καὶ Πυθοῖ καὶ ἄλλοθι πολλαχοῦ τισίν ) · νῦν μὲν | γὰρ ἴσως πολίτης , νῦν δὲ καὶ αὐτῶν τῶν περὶ τὸν ἀγῶνά τις , ἐγὼ δὲ ἤδη καὶ τὸν ἀγωνοθέτην εἶδον ἀγωνιστὴν τούτου τοῦ λόγου γεγενημένον .
Lemmas: ἀκόλουθος εἄν εἰμί καί , ὡς 〈 εἄν 〉 εἶπον τις , συναφής , εἰμί Ἐχεκράτης , καί ὁ ἐν οὗτος ὁ πανήγυρις λέγω λόγος , οὐ εἰς αὐτός μέντοι ὁ πανήγυρις , ἀλλά εἰς ὁ ἀνταγωνιστής ὁ ἐν ὁ πανήγυρις καί ὁ ἀγωνιστής ἀθλητής δή ποῦ , ὁ προτρεπτικός οὕτως λέγω . σκεπτέος οὖν πρῶτος εὐθύς , ὅς τίς ποτός ὁ λέγω ( ὡς ἔγωγε οἶδα καί Ὀλυμπία καί ἐπί ἐγώ οὗτος γίγνομαι καί Πυθώ καί ἄλλοθι πολλαχοῦ τις ) · νῦν μέν | γάρ ἴσως πολίτης , νῦν δέ καί αὐτός ὁ περί ὁ ἀγών τις , ἐγώ δέ ἤδη καί ὁ ἀγωνοθέτης εἶδον ἀγωνιστής οὗτος ὁ λόγος γίγνομαι .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 7.2
τὰς γὰρ ἀρχὰς ἴσως που καὶ ἐντεῦθέν τις οὐκ ἄπο καιροῦ ποιήσεται . εἰ μὲν πολίτης εἴη , ὅτι καὶ αὐτὸς πεισθεὶς τοῖς ἀγωνοθέταις καὶ τῷ τῆς πόλεως νόμῳ εἰς τὸν ἀγῶνα καθῆκεν ἑαυτὸν καὶ παρεβάλετο κινδύνῳ οὐχ ἧττον ὄντι ἐργὡδει · ἐκειῖνος μὲν γὰρ σώματος , ὅδε δὲ ψυχῆς . χαλεπώτεροι δὲ οἱ ἀγῶνες οἱ τῆς ψυχῆς ἢ〈οἱ 〉 τοῦ σώματος . ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς ἀγωνίας τῶν σωμάτων καὶ φανερὰ ἡ νίκη καὶ ὑπὸ τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἥ περ ἐναργεστάτη τῶν αἰσθήσεων · ἔτι δὲ καὶ βραβευτὴς ἐφέστηκεν ἐπ’ αὐτῷ τούτῳ κρείττων τοῦ παρὰ τῶν ἄλλων φθόνου . ἥδε 〈 δὲ ἡ 〉 κρίσις οὐκ ἐφ’ ἑνί , ἀλλ’ ἐπὶ πολλοῖς · καὶ οὐκ ὀφθαλμοῖς κρίνουσιν , ἀλλὰ γνώμῃ , ἐν ᾗ πολλὰ τὰ ἀν|τιστατοῦντα · ἄγνοια καὶ φιλοτιμία καὶ φθόνος , ἐφ’ ἅπασι δὲ τὸ μὴ βούλεσθαι τοὺς ἀκούοντας μείζονα εἶναι τὰ ἐπαινούμενα τῷ περὶ αὐτῶν λόγῳ . τούτοις δὲ ὑποβάλλειν κἀκεῖνο ἀναγκαῖον , τὸ ἀνελεῖν ὡς ἀντικείμενον ἐκ τῆς τοῦ προσώπου ποιότητος , ὅτι μὴ καταφρονητέον λόγων τοῖς ἀθληταῖς ἅτε ἐν ἔργοις ἀσκοῦσι . λόγος γὰρ εἰς πάντα ἐπιτήδειος καὶ πρὸς πᾶν ἐπιρρώννυσιν · οὕτως καὶ ἐπὶ πολέμου καὶ ἐπὶ παρατάξεως δέονται στρατιῶται τοῦ παρὰ τῶν στρατηγῶν λόγου καὶ τῆς προτροπῆς , καὶ αὐτοὶ αὑτῶν ἐρρωμενέστεροι ἐγένοντο . μάλιστα δὲ οἱ ἀθληταὶ δέοιντο ἂν τῆς ἀπὸ τοῦ λόγου προτροπῆς καὶ ἐπικελεύσεως , ὄντες μὲν καὶ αὐτοὶ Ἑρμοῦ τε καὶ Ἡρακλέους μαθηταί τε καὶ ζηλωταί ( ὧν ὃ μὲν εὑρετὴς τοῦ λόγου ἢ αὐτὸ χρῆμα λόγος · ὃ δὲ σὺν τῇ Ἀθηνᾷ πάντα κατώρθωσεν τὰ ἐπιταχθέντα · ἣ δὲ τί ἂν ἄλλο εἴη ἢ νοῦς τε καὶ λόγος ; ) , καὶ ὁσημέραι δὲ ἐπὶ ταῖς γυμνασίαις ἑκάστοτε τοιούτους τοὺς ἐπικελευομένους ἔχοντες αὑτοῖς . |
Lemmas: ὁ γάρ ἀρχή ἴσως ποῦ καί ἐντεῦθεν τις οὐ ἀπό καιρός ποιέω . εἰμί μέν πολίτης εἰμί , ὅτι καί αὐτός πείθω ὁ ἀγωνοθέτης καί ὁ ὁ πόλις νόμος εἰς ὁ ἀγών καθίημι ἑαυτοῦ καί παραβάλλω κίνδυνος οὐ κακός εἰμί ἐργώδης · ἐκεῖνος μέν γάρ σῶμα , ὅδε δέ Ψυχή . χαλεπός δέ ὁ ἀγών ὁ ὁ Ψυχή ἵημι 〉 ὁ σῶμα . ἐπί μέν γάρ ὁ ἀγωνία ὁ σῶμα καί φανερός ὁ νίκη καί ὑπό ὁ ὀφθαλμός , ὅς περ ἐναργής ὁ αἴσθησις · ἔτι δέ καί βραβεύς ἐφίστημι ἐπί αὐτός οὗτος ἀγαθός ὁ παρά ὁ ἄλλος φθόνος . ὅδε 〈 δέ ὁ 〉 κρίσις οὐ ἐπί εἷς , ἀλλά ἐπί πολύς · καί οὐ ὀφθαλμός κρίνω , ἀλλά γνώμη , ἐν ὅς πολύς ὁ ἀντιστατέω · ἄγνοια καί φιλοτιμία καί φθόνος , ἐπί ἅπας δέ ὁ μή βούλομαι ὁ ἀκούω μείζων εἰμί ὁ ἐπαινέω ὁ περί αὐτός λόγος . οὗτος δέ ὑποβάλλω ἐκεῖνος ἀναγκαῖος , ὁ ἀναιρέω ὡς ἀντίκειμαι ἐκ ὁ ὁ πρόσωπον ποιότης , ὅτι μή καταφρονητέον λόγος ὁ ἀθλητής ἅτε ἐν ἔργον ἀσκέω . λόγος γάρ εἰς πᾶς ἐπιτήδειος καί πρός πᾶς ἐπιρρώννυμι · οὕτως καί ἐπί πόλεμος καί ἐπί παράταξις δήω στρατιώτης ὁ παρά ὁ στρατηγός λόγος καί ὁ προτροπή , καί αὐτός ἑαυτοῦ ἐρρωμένος γίγνομαι . μάλιστα δέ ὁ ἀθλητής δήω εἄν ὁ ἀπό ὁ λόγος προτροπή καί ἐπικέλευσις , εἰμί μέν καί αὐτός Ἑρμῆς τε καί Ἡρακλῆς μαθητής τε καί ζηλωτής ( ὅς ὅς μέν εὑρετής ὁ λόγος ἢ αὐτός χρῆμα λόγος · ὅς δέ σύν ὁ Ἀθηνᾶ πᾶς κατορθόω ὁ ἐπιτάσσω · ὅς δέ τίς εἄν ἄλλος εἰμί ἢ νόος τε καί λόγος ; ) , καί ὁσημέραι δέ ἐπί ὁ γυμνασία ἑκάστοτε τοιοῦτος ὁ ἐπικελεύω ἔχω ἑαυτοῦ . |
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 7.5
Εἶτα ἐπὶ τούτοις προσάξεις καὶ τὸν περὶ τῆς πόλεως λόγον , ὅτι καὶ διὰ τὴν πόλιν αὐτὴν σπουδαστέον περὶ τὸν ἀγῶνα . σύμμετρος δὲ γινέσθω ὁ ἔπαινος , ἐπειδὴ οὐ περὶ αὐτοῦ νῦν πρόκειται . ἀφορμαὶ δὲ εἰς τοῦτο ἔσονται δήπου ἱκαναὶ αἱ προειρημέναι ἐν ταῖς περὶ τοῦ πανηγυρικοῦ λόγου μεθόδοις . ὁμοίως δὲ καὶ περὶ αὐτῆς τῆς πανηγύρεως ἐρεῖς ἐφεξῆς , καὶ πόθεν ἤρξατο , καὶ τίς ὁ | καταστήσας , καὶ τίνων θεῶν ἐπάγεται , καὶ τίς ὁ ἐπώνυμος αὐτῆς · καὶ ἔπαινος διὰ βραχέων ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἀφορμῶν τῶν ἐκεῖ παραδεδομένων . ἀναγκαῖον δὲ ἐνταῦθα γενόμενον καὶ σύγκρισιν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς ἄλλους ἀγῶνας . ἡ δὲ σύγκρισις ἔσται καὶ ἀπὸ τόπου τοῦ ἀγῶνος , οἷον 〈 ὅτι ἐνδοξότατος , καὶ 〉 ἀπὸ χρόνου , ὅτι ἀρχαιότατος · ἢ εἰ νέος , ὅτι ὅσον τῷ χρόνῳ ὑποδεῖ , τοσοῦτον τῇ δόξῃ προέχει · καὶ ὅτι εἰ νῦν περισπούδαστός ἐστι , πολλῷ περισπουδαστότερος ἔσται λαβὼν τὸν χρόνον . εἰ θεὸς εἴη ὁ ἐπώνυμος , τὰ προσόντα τῷ θεῷ · εἰ τῶν ἡρώων τις , ὁμοίως τὰς πράξεις · εἰ ἐπιτάφιος , ὅτι καὶ αὐτὸς διὰ τὴν ἀρετὴν τοῦ ἀγῶνος καὶ τῆς τούτου θέσεως ἠξιώθη . ἔτι καὶ τὴν πόλιν παραβαλεῖς πρὸς τὰς ἄλλας , ἀπὸ μεγέθους , ἀπὸ κάλλους , ἀπὸ οἰκιστοῦ , ἀπὸ οἰκειώματος · εἴρηται | δὲ καὶ ταῦτα ἤδη . τούτων δὲ ῥηθέντων οἰκειότατα ἂν ἐπαχθείη ὁ πρὸς τοὺς ἀθλητὰς λόγος κατὰ τὸν Θουκυδίδην · Περὶ τοιαύτης οὖν πόλεως καὶ τοιούτου ἀγῶνος πολλοὶ μὲν καὶ ἄλλοι καὶ πάλαι ἐφιλοτιμήσαντο καὶ ἐσπούδασαν νικηφόροι γενέσθαι .
Lemmas: εἶτα ἐπί οὗτος προσάγω καί ὁ περί ὁ πόλις λόγος , ὅτι καί διά ὁ πόλις αὐτός σπουδαστέος περί ὁ ἀγών . σύμμετρος δέ γίγνομαι ὁ ἔπαινος , ἐπεί οὖον περί αὐτός νῦν πρόκειμαι . ἀφορμή δέ εἰς οὗτος εἰμί δήπου ἱκανός ὁ προερέω ἐν ὁ περί ὁ πανηγυρικός λόγος μέθοδος . ὁμοίως δέ καί περί αὐτός ὁ πανήγυρις εἴρω ἐφεξῆς , καί πόθεν ἄρχω , καί τίς ὁ | καθίστημι , καί τίνω θεός ἐπάγω , καί τίς ὁ ἐπώνυμος αὐτός · καί ἔπαινος διά βραχύς ἀπό ὁ αὐτός ἀφορμή ὁ ἐκεῖ παραδίδωμι . ἀναγκαῖος δέ ἐνταῦθα γίγνομαι καί σύγκρισις ποιέω πρός ὁ ἄλλος ἀγών . ὁ δέ σύγκρισις εἰμί καί ἀπό τόπος ὁ ἀγών , οἷος 〈 ὅτι ἔνδοξος , καί 〉 ἀπό χρόνος , ὅτι ἀρχαῖος · ἢ εἰμί νέος , ὅτι ὅσος ὁ χρόνος ὑποδέω , τοσοῦτος ὁ δόξα προέχω · καί ὅτι εἰμί νῦν περισπούδαστος εἰμί , πολύς περισπούδαστος εἰμί λαμβάνω ὁ χρόνος . εἰμί θεός εἰμί ὁ ἐπώνυμος , ὁ πρόσειμι ὁ θεός · εἰμί ὁ ἥρως τις , ὁμοίως ὁ πρᾶξις · εἰμί ἐπιτάφιος , ὅτι καί αὐτός διά ὁ ἀρετή ὁ ἀγών καί ὁ οὗτος θέσις ἀξιόω . ἔτι καί ὁ πόλις παραβάλλω πρός ὁ ἄλλος , ἀπό μέγεθος , ἀπό κάλλος , ἀπό οἰκιστής , ἀπό οἰκείωμα · εἴρω | δέ καί οὗτος ἤδη . οὗτος δέ εἴρω οἰκεῖος εἄν ἐπάγω ὁ πρός ὁ ἀθλητής λόγος κατά ὁ Θουκυδίδης · περι τοιοῦτος οὖν πόλις καί τοιοῦτος ἀγών πολύς μέν καί ἄλλος καί πάλαι φιλοτιμέομαι καί σπουδάζω νικηφόρος γίγνομαι .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 7.7
Ἐν δὲ τούτῳ τῷ τόπῳ γενομένους ἀναγκαῖον | καὶ τῶν ἀρχαίων μνημονεύειν καὶ παραδείγματα φέρειν , ὅσοι ἔνδοξοι · οἳ μὲν ὅτι ἀήττητοι , οἳ δὲ ὅτι πλείστας νίκας ἤραντο , οἳ δὲ ὅτι εἰ καὶ ὀλίγας , ἀλλὰ τὰς ἐνδοξοτάτας , καὶ ὅτι πάσας προῖκα , καὶ ὅτι ἀπὸ σωφροσύνης , ἀπὸ ἐγκρατείας , ἀπὸ τῆς ἀσκήσεως τοιοῦτοι ἐγένοντο · καὶ ὅ τι αὐτοῖς τοιοῦτον συνέβη · ὅτι πολλοὶ καὶ ἰσόθεοι ἐνομίσθησαν , οἳ δὲ καὶ ὡς θεοὶ τιμῶνται τῶν πάλαι .
Lemmas: ἐν δέ οὗτος ὁ τόπος γίγνομαι ἀναγκαῖος | καί ὁ ἀρχαῖος μνημονεύω καί παράδειγμα φέρω , ὅσος ἔνδοξος · ἕ μέν ὅτι ἀήττητος , ἕ δέ ὅτι πλεῖστος Νίκη ἔραμαι , ἕ δέ ὅτι εἰμί καί ὀλίγος , ἀλλά ὁ ἔνδοξος , καί ὅτι πᾶς προίξ , καί ὅτι ἀπό σωφροσύνη , ἀπό ἐγκράτεια , ἀπό ὁ ἄσκησις τοιοῦτος γίγνομαι · καί ὅς τίς αὐτός τοιοῦτος συμβαίνω · ὅτι πολύς καί ἰσόθεος νομίζω , ἕ δέ καί ὡς θεός τιμάω ὁ πάλαι .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.1
Ἀγῶνας ἐσχηματισμένους παντάπασιν οὔ φασιν εἶναι τινές , ἀλλὰ μέρη μὲν ἀγώνων ἐσχηματίσθαι συνομολογοῦσιν , τὸ δὲ ὅλας ὑποθέσεις διὰ τούτου τοῦ τρόπου τῶν λόγων περαίνεσθαι οὐχ οἷόν τε εἶναι φασί ( μὴ γὰρ δυνατὸν εἶναι μὴ σαφῶς ἀκούοντας τοὺς ἀκροωμένους συνἱέναι περὶ οὗ ὁ λόγος ἐστίν ) , οὐδὲ τοὺς παλαιοὺς κεχρῆσθαι τῷ τοιούτῳ εἴδει τῶν λόγων καὶ τῶν ἀγώνων . ἡμεῖς δὲ καὶ ὅσοι τρόποι τῶν ἐσχηματισμένων ἀγώνων , φράσομεν , καὶ τῆς μεταχειρίσεως αὖ τὴν μέθοδον δηλώσομεν , αὐτοὺς τοὺς παλαιούς οὓς οὔ φασί τινες κεχρῆσθαι τῷ τρόπῳ τῶν λόγων , μαρτυρόμενοι .
Lemmas: Ἀγών σχηματίζω παντάπασι οὖον φημί εἰμί τις , ἀλλά μέρος μέν ἀγών σχηματίζω συνομολογέω , ὁ δέ ὅλος ὑπόθεσις διά οὗτος ὁ τρόπος ὁ λόγος περαίνω οὐ οἷος τε εἰμί φημί ( μή γάρ δυνατός εἰμί μή σαφῶς ἀκούω ὁ ἀκροάζομαι συνίημι περί ὅς ὁ λόγος εἰμί ) , οὐδέ ὁ παλαιός χράομαι ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ λόγος καί ὁ ἀγών . ἐγώ δέ καί ὅσος τρόπος ὁ σχηματίζω ἀγών , φράζω , καί ὁ μεταχείρισις αὖος ὁ μέθοδος δηλόω , αὐτός ὁ παλαιός ὅς οὖον φημί τις χράομαι ὁ τρόπος ὁ λόγος , μαρτύρομαι .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.2
Ἐστι γὰρ τῶν καλουμένων σχημάτων εἴδη γ̄ · τὸ μέν ἐστι σχῆμα λέγον μὲν ἃ βούλεται , δεόμενον δὲ εὐπρεπείας ἢ δι’ ἀξίωσιν τῶν προσώπων , πρὸς οὓς ὁ λόγος , ἢ δι’ ἀσφάλειαν πρὸς τοὺς ἀκούοντας . καὶ τούτῳ μὲν τῷ εἴδει οὐκ ἀντιλέγουσιν οἱ ῥητορικοί , ἀλλὰ καλοῦσιν αὐτὸ χρῶμα . τοὺς γὰρ εὐπροσώπους λόγους , οὐκ οἶδα ὁπόθεν ὁρμηθέντες , οὕτως ὀνομάζουσιν , ὅταν ἢ πρὸς πατρίδα τις διαλέγηται ἢ πρὸς ἀριστέα ἢ πρὸς | στρατηγὸν ἢ πρὸς ἀρχήν τινα ἢ πρὸς ὅλην πόλιν . τὸ δέ τι σχῆμά ἐστι πλαγίως ἕτερα μὲν λέγον , ἕτερα δὲ ἐργαζόμενον ἐν λόγοις . τρίτον σχῆμά ἐστι τὸ οἷς λέγει τὰ ἐναντία πραχθῆναι πραγματευόμενον .
Lemmas: εἰμί γάρ ὁ καλέω σχῆμα εἶδος Γ · ὁ μέν εἰμί σχῆμα λέγω μέν ὁ βούλομαι , δήω δέ εὐπρέπεια ἢ διά ἀξίωσις ὁ πρόσωπον , πρός ὅς ὁ λόγος , ἢ διά ἀσφάλεια πρός ὁ ἀκούω . καί οὗτος μέν ὁ εἶδος οὐ ἀντιλέγω ὁ ῥητορικός , ἀλλά καλέω αὐτός χρῶμα . ὁ γάρ εὐπρόσωπος λόγος , οὐ οἶδα ὁπόθεν ὁρμάω , οὕτως ὀνομάζω , ὅταν ἢ πρός πατρίς τις διαλέγω ἢ πρός Ἀριστεύς ἢ πρός | στρατηγός ἢ πρός ἀρχή τις ἢ πρός ὅλος πόλις . ὁ δέ τίς σχῆμα εἰμί πλάγιος ἕτερος μέν λέγω , ἕτερος δέ ἐργάζομαι ἐν λόγος . τρίτος σχῆμα εἰμί ὁ ὅς λέγω ὁ ἐναντίος πράσσω πραγματεύομαι .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.4
Ἤρτηνται δὲ τούτων τῶν τρόπων κἀκεῖνα · τὸ τὰ αὐτὰ δοκοῦντα λέγειν ἑτέρῳ προειπόντι ἑτέραν ὑπόθεσιν διοικεῖσθαι · τὸ ἐναντιοῦσθαι δοκοῦντα τῷ λόγῳ βοηθεῖν τῷ ἔργῳ , προκατασκευάσαντος τοῦ σχήματος τὴν χρείαν · τὸ 〈 ὡς ἐροῦντα 〉 ἐν ἄλλῳ λόγῳ ὑπερβαλέσθαι τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ παρρησίαν εἰς ἕτερον καιρόν . Τούτων δὴ καὶ τὰ παραδείγματα λαβεῖν ἐκ τῶν βυβλίων . ληψόμεθα δὲ παρὰ Δημοσθένους , Θουκυδίδου , Ξενοφῶντος , Πλάτωνος , | Εὐριπίδου , τῆς κωμῳδίας , Ὁμήρου · ἀπὸ πασῶν ἰδεῶν τῆς ῥητορικῆς , συμβουλευτικῆς δικανικῆς πανηγυρικῆς . Μεμνῆσθαι χρή , ὅτι τῇ μεθόδῳ [ καὶ περὶ τῶν σχημάτων τῶν ἐναντία βουλομένων οἷς λέγουσιν ἀγωνιζόμενοι ] , ἐάν τις πορεύηται , ὡς ἔφαμεν , δι’ ἐναντιώσεων , μέγας κίνδυνος πρόσεστι τῷ μὴ φωραθῆναι ὑπὸ τῶν ἀκροωμένων , ὅτι τεχνάζει , τῆς ἐναντιώσεως εἰς δόξαν ἐμπεσεῖν · εἰ γὰρ μὴ ἐλεγχθείη ἡ τέχνη , συμβήσεται φιλονεικοῦντας , ἃ προσποιεῖται λέγειν , συγχωρεῖν τῷ ῥήτορι , οὐχ ἃ βούλεται ταῦτα ψηφίζεσθαι . φράσομεν οὖν καὶ ὅπως τις ἂν λάθοι μεταχειριζόμενος τὸν δι’ ἐναντιώσεων λόγον .
Lemmas: ἀρτάω δέ οὗτος ὁ τρόπος ἐκεῖνος · ὁ ὁ αὐτός δοκέω λέγω ἕτερος προλέγω ἕτερος ὑπόθεσις διοικέω · ὁ ἐναντιόομαι δοκέω ὁ λόγος βοηθέω ὁ ἔργον , προκατασκευάζω ὁ σχῆμα ὁ χρεία · ὁ 〈 ὡς ἐρῶ 〉 ἐν ἄλλος λόγος ὑπερβάλλω ὁ ὑπέρ αὐτός παρρησία εἰς ἕτερος καιρός . οὗτος δή καί ὁ παράδειγμα λαμβάνω ἐκ ὁ βυβλίον . λαμβάνω δέ παρά Δημοσθένης , Θουκυδίδης , Ξενοφῶν , Πλάτων , | Εὐριπίδης , ὁ κωμῳδία , Ὅμηρος · ἀπό πᾶς ἰδέα ὁ ῥητορικός , συμβουλευτικός δικανικός πανηγυρικός . μιμνήσκω χρή , ὅτι ὁ μέθοδος [ καί περί ὁ σχῆμα ὁ ἐναντίος βούλομαι ὅς λέγω ἀγωνίζομαι ] , ἐάν τις πορεύω , ὡς φημί , διά ἐναντίωσις , μέγας κίνδυνος πρόσειμι ὁ μή φωράω ὑπό ὁ ἀκροάομαι , ὅτι τεχνάζω , ὁ ἐναντίωσις εἰς δόξα ἐμπίπτω · εἰμί γάρ μή ἐλέγχω ὁ τέχνη , συμβαίνω φιλονεικέω , ὁ προσποιέω λέγω , συγχωρέω ὁ ῥήτωρ , οὐ ὁ βούλομαι οὗτος ψηφίζω . φράζω οὖν καί ὅπως τις εἄν λανθάνω μεταχειρίζω ὁ διά ἐναντίωσις λόγος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.8
Ἐπεὶ μέντοι συμβουλευτικῶν καὶ δικανικῶν ἐμνήσθημεν , λάβε καὶ παρὰ Πλάτωνος παραδείγματα ἀγώνων πλειόνων συμπεπλεγμένων καὶ τρόπον τινὰ πάντων 〈 τῶν 〉 μερῶν τῆς ῥητορικῆς συναγομένων . ἡ Σωκράτους Ἀπολογία τὴν μὲν πρότασιν ἔχει , ὡς τὸ ἐπίγραμμα δηλοῖ , ἀπολογίαν , ἔστι δὲ καὶ Ἀθηναίων κατηγορία , εἰ τοιοῦτον ἄνδρα εἰς δίκην ὑπήγαγον . καὶ κέκρυπται τὸ πικρὸν τῆς κατηγορίας τῷ ἐπιεικεῖ τῆς ἀπολογίας · ἃ γὰρ ὑπὲρ αὑτοῦ ἀπολογεῖται , Ἀθηναίων κα|τηγορεῖ . δύο μὲν αὗται συμπλοκαί . τρίτη δέ · ὁ λόγος ἐστὶ Σωκράτους ἐγκώμιον , καὶ τὸ ἐπαχθὲς τοῦ λόγου ἐπεσκίασται τῷ ἀναγκαίῳ τῆς ἀπολογίας · τρίτη αὕτη συμπλοκή . καὶ γεγόνασι δύο μὲν δικανικαὶ ὑποθέσεις συνημμέναι , ἡ ἀπολογία καὶ ἡ κατηγορία · μία δὲ ἐγκωμιαστική , ὁ ἔπαινος ὁ Σωκράτους . τετάρτη συμπλοκή , ἥ περ μεγίστη ὑπόθεσις τῷ Πλάτωνι , ἔχουσα συμβουλευτικῆς ἰδέας δύναμιν , φιλόσοφον δὲ τὴν θεωρίαν · ἔστι γὰρ τὸ βυβλίον παράγγελμα , ὁποῖον εἶναι δεῖ τὸν φιλόσοφον . τοῦτο , ὡς μὲν ἐν ῥητορικῇ , συμβουλευτικὴ ἰδέα · ὡς δ’ ἐν φιλοσοφίᾳ , δόγμα παραδιδόμενον · τοιοῦτον γὰρ εἶναι τὸν φιλόσοφον , ὁποῖος ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ φαίνεται Σωκράτης . ταύτην τὴν κρᾶσιν τῶν τεττάρων ὑποθέσεων ζηλώσας ὁ Δημοσθένης ἐν τῷ περὶ τοῦ στεφάνου τὴν μίμησιν ἐξήνεγκεν · καὶ γὰρ ἀπολογίαν ἔχει ὑπὲρ ὧν κατηγορεῖται , καὶ κατηγορίαν ἐλέγχοντος τοὺς ἠδικηκότας καὶ τῶν κακῶν αἰτίους , καὶ φανερῶς ἐγκώ|μιον δεικνύντος ἐφ’ οἷς ἄξιός ἐστι τοῦ στεφάνου , καὶ τὸ δόγμα ὡς ἐν λόγῳ δικανικῷ καὶ πολιτικῷ , ὁποῖον εἶναι 〈 δεῖ 〉 τὸν πολιτικὸν ἄνδρα καὶ σύμβουλον ἀγαθόν . λέγει γοῦν αὐτὸς ἐν τῷ λόγῳ σαφῶς · ταῦτα καὶ τοιαῦτα πράττειν , Αἰσχίνη , τὸν καλὸν κἀγαθὸν πολίτην δεῖ .
Lemmas: ἐπεί μέντοι συμβουλευτικός καί δικανικός μιμνήσκω , λαμβάνω καί παρά Πλάτων παράδειγμα ἀγών πλείων συμπλέκω καί τρόπος τις πᾶς 〈 ὁ 〉 μέρος ὁ ῥητορικός συνάγω . ὁ Σωκράτης ἀπολογία ὁ μέν πρότασις ἔχω , ὡς ὁ ἐπίγραμμα δηλόω , ἀπολογία , εἰμί δέ καί Ἀθηναῖος κατηγορία , εἰμί τοιοῦτος ἀνήρ εἰς δίκη ὑπάγω . καί κρύπτω ὁ πικρός ὁ κατηγορία ὁ ἐπιεικής ὁ ἀπολογία · ὁ γάρ ὑπέρ αὐτός ἀπολογέομαι , Ἀθηναῖος κατηγορέω . δύο μέν οὗτος συμπλοκή . τρίτος δέ · ὁ λόγος εἰμί Σωκράτης ἐγκώμιον , καί ὁ ἐπαχθής ὁ λόγος ἐπισκιάζω ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἀπολογία · τρίτος οὗτος συμπλοκή . καί γίγνομαι δύο μέν δικανικός ὑπόθεσις συνάπτω , ὁ ἀπολογία καί ὁ κατηγορία · εἷς δέ εγκωμιαστικός , ὁ ἔπαινος ὁ Σωκράτης . τέταρτος συμπλοκή , ὅς περ μέγας ὑπόθεσις ὁ Πλάτων , ἔχω συμβουλευτικός ἰδέα δύναμις , φιλόσοφος δέ ὁ θεωρία · εἰμί γάρ ὁ βυβλίον παράγγελμα , ὁποῖος εἰμί δεῖ ὁ φιλόσοφος . οὗτος , ὡς μέν ἐν ῥητορικός , συμβουλευτικός ἰδέα · ὡς δέ ἐν φιλοσοφία , δόγμα παραδίδωμι · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ φιλόσοφος , ὁποῖος ἐν ὁ ἀπολογία φαίνω Σωκράτης . οὗτος ὁ κρᾶσις ὁ τέσσαρες ὑπόθεσις ζηλόω ὁ Δημοσθένης ἐν ὁ περί ὁ στέφανος ὁ μίμησις ἐκφέρω · καί γάρ ἀπολογία ἔχω ὑπέρ ὅς κατηγορέω , καί κατηγορία ἐλέγχω ὁ ἀδικέω καί ὁ κακός αἴτιος , καί φανερῶς ἐγκώμιον δείκνυμι ἐπί ὅς ἄξιος εἰμί ὁ στέφανος , καί ὁ δόγμα ὡς ἐν λόγος δικανικός καί πολιτικός , ὁποῖος εἰμί 〈 δεῖ 〉 ὁ πολιτικός ἀνήρ καί σύμβουλος ἀγαθός . λέγω γοῦν αὐτός ἐν ὁ λόγος σαφῶς · οὗτος καί τοιοῦτος πράσσω , Αἰσχίνης , ὁ καλός ἀγαθός πολίτης δεῖ .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.10
Ἀλλὰ καὶ ὐριπίδης ὁ ποιητὴς ἐν ὅλῳ δράματι λόγον ἐσχηματισμένον περαίνει , ἐν τῇ Μελανίππῃ τῇ σοφῇ . κἀκεῖ δὲ τὸ σχῆμα διπλοῦν , τὸ μὲν αὐτοῦ τοῦ ποιητοῦ , τὸ δὲ τοῦ ὑποκειμένου προσώπου τῆς Μελανίππης . | συγγέγονεν Ἀναξαγόρᾳ ὁ Εὐριπίδης · δόγμα δὲ ἦν Ἀναξαγόρου τὸ ὁμοῦ πάντα χρήματα . μετὰ ταῦτα συγγενόμενος Σωκράτει καὶ κρείττονος λόγου μετασχών , ἀξιώσας , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ τὸν Ἀναξαγόρου λόγον μνήμης ἐν τοῖς δράμασιν , ἐξήγαγεν αὐτὸ τὸ δόγμα ἐν τῇ Μελανίππῃ τῇ σοφῇ . ἡ γοῦν ἀρχὴ τοῦ λόγου αὐτῷ αἰνίττεται τὴν πρὸς τὸν διδάσκαλον εὔνοιαν · φησὶ γὰρ ἡ Μελανίππη Καὶ οὐκ ἐμὸς ὁ μῦθος , ἀλλ’ ἐμῆς μητρὸς πάρα . ὁ μὲν Εὐριπίδου σχηματισμὸς οὖτος · ὁ δὲ τῆς Μελανίππης τίς ; τὰ παιδία ἐξέθηκε εἰς τὰ τοῦ πατρὸς βουφόρβια · ὁ δὲ πατὴρ οἰόμενος εἶναι τοῦτο τέρας γνώμην ποιεῖται κατακαῦσαι τὰ παιδία · ἣ δὲ σῷσαι βουλομένη τὰ τέκνα , ὅτι μηδέν ἐστι τέρας , φιλοσοφεῖ . καὶ οὕτως | τὴν αὑτῆς χρείαν διοικεῖται ἐν παραινέσεως σχήματι φιλοσοφοῦσα .
Lemmas: ἀλλά καί υριπιδηω ὁ ποιητής ἐν ὅλος δρᾶμα λόγος σχηματίζω περαίνω , ἐν ὁ Μελανίππη ὁ σοφός . ἐκεῖ δέ ὁ σχῆμα διπλόος , ὁ μέν αὐτός ὁ ποιητής , ὁ δέ ὁ ὑπόκειμαι πρόσωπον ὁ Μελανίππη . | συγγίγνομαι Ἀναξαγόρας ὁ Εὐριπίδης · δόγμα δέ εἰμί Ἀναξαγόρας ὁ ὁμοῦ πᾶς χρῆμα . μετά οὗτος συγγίγνομαι Σωκράτης καί ἀγαθός λόγος μετέχω , ἀξιόω , ὡς ἐγώ δοκέω , καί ὁ Ἀναξαγόρας λόγος μνήμη ἐν ὁ δρᾶμα , ἐξάγω αὐτός ὁ δόγμα ἐν ὁ Μελανίππη ὁ σοφός . ὁ γοῦν ἀρχή ὁ λόγος αὐτός αἰνίσσομαι ὁ πρός ὁ διδάσκαλος εὔνοια · φημί γάρ ὁ Μελανίππη καί οὐ ἐμός ὁ μῦθος , ἀλλά ἐμός μήτηρ πάρα . ὁ μέν Εὐριπίδης σχηματισμός οὗτος · ὁ δέ ὁ Μελανίππη τίς ; ὁ παιδίον ἐκτίθημι εἰς ὁ ὁ πατήρ βουφόρβια · ὁ δέ πατήρ οἴομαι εἰμί οὗτος τέρας γνώμη ποιέω κατακαίω ὁ παιδίον · ὅς δέ σῴζω βούλομαι ὁ τέκνον , ὅτι μηδείς εἰμί τέρας , φιλοσοφέω . καί οὕτως | ὁ ἑαυτοῦ χρεία διοικέω ἐν παραίνεσις σχῆμα φιλοσοφέω .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 8.16
Λοιπὸς δὲ ἡμῖν ἐστι λόγος , τοῦ λανθάνειν ἡ τέχνη . τίς οὖν ἡ τέχνη ; ἡ τοῦ πάθους προσθήκη . ὡς γὰρ σχετλιάζων τοὺς λόγους ποιεῖται , καὶ ἤρξατο ἀπὸ τοῦ μέμφεσθαι τὸν Δία καὶ βλασφημεῖν εἰς τὸν θεόν · οὕτως ἔκλεψεν τὸν ἀκροατήν . οἱ γὰρ ἀκούοντες οἴονται αὐτὸν ὑπὸ ἀκρασίας οὐκ ἀκριβεῖ λόγῳ χρώμενον ἀλλὰ πάθει ταῦτα διεξιέναι . αὕτη καὶ τοῦ σχηματίζοντα τὸν σχηματισμὸν τοῦτον λαθεῖν ἡ μέθοδος . Ἔχεῖς οὖν συμπλοκὴν πίστεων , ἥ περ μεγίστη σχημάτων μέθοδος · ἄ περ ἂν εἶπες εἰς ἁπλῆν ὑπόθεσιν , τὰ αὐτὰ λέγοντα ἐπὶ τῶν πλαγίων λόγων τὸ σχῆμα περαίνειν · συγκατασκευάζοντα τὸν οἰκεῖον ἀγῶνα τῷ κοινῷ , ὡς ἔμαθες παρὰ Δημοσθένους , παρὰ Θουκυδίδου , παρὰ Πλάτωνος · εὐδιάλυτα λέγειν · στρεφομένοις χρῆσθαι λόγοις ἐν προσποιήσει πάθους . καὶ ὅλως εἰδέναι χρή , ὅτι τὰ σχήματα οὐχὶ προσκρούματά ἐστιν 〈 ἐν 〉 ὀνομάτων ἀμφιβολίαις λεγόμενα , ἀλλὰ ἀγῶνες ὅλοι τέχνῃ τῆς συμπλοκῆς διοικούμενοι . ἡ μὲν γὰρ διαίρεσις ἁπλῆ τῶν σχημάτων , ἡ δὲ κατασκευὴ τῶν κεφαλαίων ἑκάστων ὡς δι’ ἁπλῶν πορευομένοις τοὺς πλαγίους περαίνει λόγους .
Lemmas: λοιπός δέ ἐγώ εἰμί λόγος , ὁ λανθάνω ὁ τέχνη . τίς οὖν ὁ τέχνη ; ὁ ὁ πάθος προσθήκη . ὡς γάρ σχετλῖάζω ὁ λόγος ποιέω , καί ἄρχω ἀπό ὁ μέμφομαι ὁ Ζεύς καί βλασφημέω εἰς ὁ θεός · οὕτως κλέπτω ὁ ἀκροατής . ὁ γάρ ἀκούω οἴομαι αὐτός ὑπό ἀκράτεια οὐ ἀκριβής λόγος χράω ἀλλά πάθος οὗτος διεξιέναι . οὗτος καί ὁ σχηματίζω ὁ σχηματισμός οὗτος λανθάνω ὁ μέθοδος . ἔχω οὖν συμπλοκή πίστις , ὅς περ μέγας σχῆμα μέθοδος · ὅς περ εἄν εἶπον εἰς ἁπλόος ὑπόθεσις , ὁ αὐτός λέγω ἐπί ὁ πλάγιος λόγος ὁ σχῆμα περαίνω · συγκατασκευάζω ὁ οἰκέω ἀγών ὁ κοινός , ὡς μανθάνω παρά Δημοσθένης , παρά Θουκυδίδης , παρά Πλάτων · εὐδιάλυτος λέγω · στρέφω χράω λόγος ἐν προσποιέω πάθος . καί ὅλως οἶδα χρή , ὅτι ὁ σχῆμα οὐ πρόσκρουμα εἰμί 〈 ἐν 〉 ὄνομα ἀμφιβολία λέγω , ἀλλά ἀγών ὅλος τέχνη ὁ συμπλοκή διοικέω . ὁ μέν γάρ διαίρεσις ἁπλόος ὁ σχῆμα , ὁ δέ κατασκευή ὁ κεφάλαιος ἕκαστος ὡς διά ἁπλόος πορεύω ὁ πλάγιος περαίνω λόγος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 9.1
Τολμῶσί τινες λέγειν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐσχηματισμένη ἰδέα λόγων . δεῖ γὰρ ἁπλῶς λέγειν ἢ μὴ λέγειν . καὶ γὰρ οὐδὲν πλέον τὸ καθ’ ὑπόνοιαν λέγειν . | εἰ γὰρ συνίησιν ὁ ἀκούων , ἐξ ἴσου καθέστηκεν τῷ φανερῶς ἀκούοντι · εἰ μὴ συνίησι , πλέον οὐδὲν τῷ λέγοντι . ἡμεῖς δὲ φαμέν , ὅτι τοσοῦτον ἀπέχει ὀρθῶς λέγειν ὁ λέγων μὴ εἶναι ἐσχηματισμένους λόγους , ὥςτε τοὐναντίον οὐδεὶς λόγος ἀσχημάτιστος οὐδὲ ἁπλοῦς λόγος οὐδείς . καὶ δὴ ἀπὸ τῶν συντρόφων καὶ συνήθων ἀρχώμεθα . τὸ προσαγορεύειν ἄνευ σχήματος οὐ γίνεται · ὃ μὲν φιλοφρόνως προσαγορεύει , ὃ δὲ αἰδημόνως , ὃ δὲ σκώπτων , ὃ δὲ λαρῶς , ὃ δὲ ὡς θαυμάζων . αἱ κλήσεις εἰς ἴδια δεῖπνα σχηματισμοῦ δέονται · οὐ γὰρ πάντας ὁμοίως τις καλεῖ , ἀλλὰ ἑκάστῳ τὴν πρέπουσαν κλῆσιν προστίθησιν . αἱ τῶν δανεισμάτων ἀπαιτήσεις οὐ πρὸς πάντας ὅμοιαι , ἀλλ’ εὐπρεπείας δέονται καὶ διοικήσεως · καὶ αἳ μέν εἰσι θρασύτεραι , αἳ δὲ μετριώτεραι , αἳ δὲ ἄλλης προφάσεως δέον|ται . ἵνα βραχέως εἴπω , ὅλον τὸ τῆς εἰρωνείας σχῆμα ἐσχηματισμένου λόγου σημεῖόν ἐστι .
Lemmas: τολμάω τις λέγω , ὅτι οὐ εἰμί σχηματίζω ἰδέα λόγος . δεῖ γάρ ἁπλόος λέγω ἢ μή λέγω . καί γάρ οὐδείς πλέω ὁ κατά ὑπόνοια λέγω . | εἰμί γάρ συνίημι ὁ ἀκούω , ἐκ ἴσος καθίστημι ὁ φανερῶς ἀκούω · εἰμί μή συνίημι , πλέω οὐδείς ὁ λέγω . ἐγώ δέ φημί , ὅτι τοσοῦτος ἀπέχω ὀρθῶς λέγω ὁ λέγω μή εἰμί σχηματίζω λόγος , ἵημι ἐναντίος οὐδείς λόγος ἀσχημάτιστος οὐδέ ἁπλόος λόγος οὐδείς . καί δή ἀπό ὁ Συντρόφων καί συνήθης ἄρχω . ὁ προσαγορεύω ἄνευ σχῆμα οὖον γίγνομαι · ὅς μέν φιλόφρων προσαγορεύω , ὅς δέ αἰδήμων , ὅς δέ σκώπτω , ὅς δέ λαρός , ὅς δέ ὡς θαυμάζω . ὁ κλῆσις εἰς ἴδιος δεῖπνον σχηματισμός δήω · οὖον γάρ πᾶς ὁμοίως τις καλέω , ἀλλά ἕκαστος ὁ πρέπω κλῆσις προστίθημι . ὁ ὁ δάνεισμα ἀπαιτέω οὖον πρός πᾶς ὅμοιος , ἀλλά εὐπρέπεια δήω καί διοίκησις · καί ὅς μέν εἰμί θρασύς , ὅς δέ μέτριος , ὅς δέ ἄλλος πρόφασις δίδωμι . ἵνα βραχύς εἶπον , ὅλος ὁ ὁ εἰρωνεία σχῆμα σχηματίζω λόγος σημεῖον εἰμί .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 9.2
Δείξομεν δὲ καὶ ἀγῶνας ὅλους ἐσχηματισμένους καὶ λόγους δημηγορικοὺς [ ἐσχηματισμένους ] καὶ πανηγυρικῆς ἰδέας , καὶ ἀποφανοῦμεν τῶν σχημάτων τὰ εἴδη . ἔστιν δὲ ταῦτα · ἤτοι λέγει μὲν 〈 ἃ 〉 βούλεται , εὐπρεπῶς δὲ λέγει · ἢ ἕτερα προτείνων ἕτερα διοικεῖται · ἢ τὰ ἐναντία προτείνων τὰ ἐναντία διοικεῖται . 〈 ποῦ 〉 τούτων τὰ παραδείγματα καὶ ἡ διδασκαλία ; Ὅμηρος πάντα παραδίδωσι .
Lemmas: δείκνυμι δέ καί ἀγών ὅλος σχηματίζω καί λόγος δημηγορικός [ σχηματίζω ] καί πανηγυρικός ἰδέα , καί ἀποφαίνω ὁ σχῆμα ὁ εἶδος . εἰμί δέ οὗτος · ἤτοι λέγω μέν 〈 ὁ 〉 βούλομαι , εὐπρεπῶς δέ λέγω · ἢ ἕτερος προτείνω ἕτερος διοικέω · ἢ ὁ ἐναντίος προτείνω ὁ ἐναντίος διοικέω . 〈 ποῦ 〉 οὗτος ὁ παράδειγμα καί ὁ διδασκαλία ; Ὅμηρος πᾶς παραδίδωμι .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 9.3
Τὸ λέγοντα ζητεῖν εὐπρεπῶς λέγειν δείκνυσιν ἐπὶ τῆς Ἴριδος καὶ τοῦ οσειδῶνος ἀγανακτοῦντος πρὸς τὸν Δία · παραινεῖ αὐτῷ ἡ Ἶρις εὐπρεπέστερον λέγειν , ἵν’ ἀκινδυνότερος ὁ λόγος ᾖ · καὶ ταυτὶ παραινοῦσα ἐν τῇ | παρρησίᾳ τῆς παραινέσεως τὸ εὐπρεπὲς διοικεῖ · ὥςτε καὶ τὸ παράγγελμά ἐστι καὶ ἡ τέχνη παραδιδομένη · Οὕτω γὰρ δή τοι , γαιήοχε κυανοχαῖτα , τόνδε φέρω Διὶ μῦθον ἀπηνέα τε κρατερόν τε , ἤ τι μεταστρέψεις ; ταῦτα μὲν παραινεῖ τὸ εὐπρεπὲς διδάσκουσα . ποιεῖ δὲ αὐτὴ αὐτὸ πῶς ; μετὰ γὰρ ἐπαίνων θεραπεύει αὐτόν , ἵνα ἀνάσχηται τῆς παρρησίας , καὶ τὴν ἀπειλὴν αὐτῷ ἐπάγει ὀνόματι ἑνὶ λέγουσα Διὶ μῦθον .
Lemmas: ὁ λέγω ζητέω εὐπρεπῶς λέγω δείκνυμι ἐπί ὁ Ἶρις καί ὁ οσειδῶνος ἀγανακτέω πρός ὁ Ζεύς · παραινέω αὐτός ὁ Ἶρις εὐπρεπής λέγω , ἵνα ἀκίνδυνος ὁ λόγος εἰμί · καί οὗτος παραινέω ἐν ὁ | παρρησία ὁ παραίνεσις ὁ εὐπρεπής διοικέω · ἵημι καί ὁ παράγγελμα εἰμί καί ὁ τέχνη παραδίδωμι · οὕτως γάρ δή ὅς , γαιήοχος κυανοχαίτης , ὅδε φέρω Ζεύς μῦθος ἀπηνής τε καρτερός τε , ἤ τίς μεταστρέφω ; οὗτος μέν παραινέω ὁ εὐπρεπής διδάσκω . ποιέω δέ αὐτός αὐτός πῶς ; μετά γάρ ἔπαινος θεραπεύω αὐτός , ἵνα ἀνέχω ὁ παρρησία , καί ὁ ἀπειλή αὐτός ἐπάγω ὄνομα εἷς λέγω Ζεύς μῦθος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 9.9
Ἴωμεν τοίνυν ἐπὶ τὰ πεζὰ παραδείγματα . Δημοσθένης διδάσκει ἡμᾶς εὐπρεπῶς διαλέγεσθαι , ἃ βούλεταί τις , καὶ οἶδεν τοῦ σχήματος τούτου τὸ ὄνομα · λέγει δὲ ἐν τῷ περὶ τοῦ στεφάνου ὧδὲ τῇ λέξει · ἐπειδὰν ἔλθωσι μὲν οἱ πρέσβεις εἰς Θήβας , πῶς χρῆσθαι τῷ πράγματι παραινῶ , τούτῳ μοι πάνυ προσέχετε τὸν νοῦν . εἶτα ἐπάγει ὥςπερ διδάσκαλος παραδιδοὺς μαθητῇ τὴν διοίκησιν · μὴ δεῖσθαι Θηβαίων μηδέν ( αἰσχρὸς γὰρ ὁ καιρός ) , ἀλλ’ ἐπαγγέλλεσθαι βοηθήσειν ἐκείνοις , ἂν κελεύωσιν , ὡς ἐκείνων μὲν ὄντων ἐν τοῖς ἐσχάτοις , ἡμῶν δὲ ἄμεινον ἢ ’κεῖνοι τὸ μέλλον 〈 προορωμένων 〉 · ἵν’ ἐὰν μὲν δέχωνται ταῦτα καὶ πεισθῶσιν ἡμῖν , καὶ ἃ βουλόμεθα ὦμεν διοικούμενοι καὶ μετὰ σχήματος ἀξίου τῆς πόλεως ταῦτα πράξωμεν · ἂν δ’ ἄρα μὴ τύχῃ , ἐκεῖνοι μὲν ἑαυτῶν 〈 κατηγορῶσιν 〉 , ἄν τι ἐξαμαρτάνωσιν , ἡμεῖς δὲ μηδὲν 〈 ἂν 〉 αἰσχρὸν μηδὲ κακὸν ὀφθείημεν πεπεισμένοι . |
Lemmas: εἶμι τοίνυν ἐπί ὁ πεζός παράδειγμα . Δημοσθένης διδάσκω ἐγώ εὐπρεπῶς διαλέγω , ὁ βούλομαι τις , καί οἶδα ὁ σχῆμα οὗτος ὁ ὄνομα · λέγω δέ ἐν ὁ περί ὁ στέφανος ὧδε ὁ λέγω · ἐπειδάν ἔρχομαι μέν ὁ πρέσβυς εἰς Θῆβαι , πῶς χράω ὁ πρᾶγμα παραινῶ , οὗτος ἐγώ πάνυ προσέχω ὁ νόος . εἶτα ἐπάγω ὅς διδάσκαλος παραδίδωμι μαθητής ὁ διοίκησις · μή δήω Θηβαῖος μηδείς ( αἰσχρός γάρ ὁ καιρός ) , ἀλλά ἐπαγγέλλω βοηθέω ἐκεῖνος , εἄν κελεύω , ὡς ἐκεῖνος μέν εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος , ἐγώ δέ ἀγαθός ἢ ἐκεῖνος ὁ μέλλω 〈 προοράω 〉 · ἵνα ἐάν μέν δέχομαι οὗτος καί πείθω ἐγώ , καί ὁ βούλομαι εἰμί διοικέω καί μετά σχῆμα ἄξιος ὁ πόλις οὗτος πράσσω · εἄν δέ ἄρα μή τυγχάνω , ἐκεῖνος μέν ἑαυτοῦ 〈 κατηγορέω 〉 , ἄν τίς ἐξαμαρτάνω , ἐγώ δέ μηδείς 〈 εἄν 〉 αἰσχρός μηδέ κακός ὁράω πείθω . |
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.1
Τάδε πλημμελούμενα ἐν ταῖς μελέταις · οἳ μὲν ἠθῶν ἀμοίρους τοὺς λόγους ποιοῦνται οἰόμενοι τοῦ | πράγματος εἶναι τὸν ἀγῶνα , τὸ δὲ ἦθος ἐν παρέργῳ τιθέ - μένοι · οἳ δὲ περὶ τὴν κρᾶσιν τῶν ἠθῶν οὐ σπουδαίως ἔχουσιν , ἀλλ’ ἂν μὲν ἀπλοῦν ᾖ τὸ ἦθος καὶ παντί τῳ ἰδεῖν ἐκκείμενον , ἰδόντες καὶ προσπεσόντες χρῶνται τῷ ἦθει · ἂν δὲ διπλοῦν ᾖ ἢ τριπλοῦν καὶ ποικιλώτερον , οὔτε τὰς διαιρέσεις τῶν ἠθῶν ζητοῦσιν οὔτε περὶ τὴν κρᾶσιν αὐτῶν πραγματεύονται · ὅθεν αὐτοῖς οὐδὲ ἀγωνίζεσθαι τοῖς ἤθεσιν συμβαίνει , ἀλλ’ ὁ τοῦ ἤθους ἀγὼν ὑπάρχει τὰ καλούμενα ἐπιφωνήματα , προστυχοῦσαί τινες αὐτόματοι φωναὶ ἠθικαί . παρ’ ὃ καὶ τὸν ἔπαινον καρποῦνται γυμνὰ τὰ ἤθη φθεγγόμενοι , δέον καθόλου τούτοις διαγωνίζεσθαι , ὥςπερ σώματι ψυχὴν συμπλέκοντας τὰ ἤθη τοῖς πράγμασιν . ἔτι τε οὐχ ὑποτείνουσι τὸ ἓν μέγα ἦθος ( ἔστι δὲ τοῦτο 〈 τὸ 〉 ἐκ φιλοσοφίας ) , οὗ τὰ ἄλλα πάντα 〈 τὰ 〉 κατὰ μέρος ἐξήρτηται πρόσφορα τοῖς ἑκάστοτε ὑποκειμένοις προσώποις · παρ’ ὃ καὶ μικρότεροι ἐν ταῖς τῶν ἠθῶν χρείαις εἰσίν , ὁπόταν καὶ τὰ ἤθη || μεταχειρίζωνται , οὐδαμοῦ τὸ μεγαλοπρεπὲς διασῴζοντες , δέον τοῦτο φυλάττειν πανταχοῦ . ὥςπερ γὰρ ἐν ψυχῇ δεῖ τὸν λογισμὸν κρατεῖν , θυμὸν δὲ καὶ ἐπιθυμίαν τούτῳ ὑπακούειν , καὶ ὅσα γε θυμῷ πράττομεν , μετὰ λογισμοῦ θυμοῦσθαι , ὅσα δὲ ἐπιθυμίαις χαριζόμεθα , μὴ ἄγαν ἀλογίστως χαρίζεσθαι · οὕτω δὲ δεῖ κἀν τῷ λόγῳ ἓν μὲν ἦθος ἐκεῖνο τὸ μέγιστον τὸ ἐκ φιλοσοφίας ὥςπερ λογισμὸν ὑποκεῖσθαι τῷ λόγῳ , τὰ δὲ ἄλλα ἐπάγειν , τὰ θυμικὰ λέγω καὶ τὰ οἰκτρὰ καὶ τὰ ἀστεῖα καὶ τὰ πικρὰ καὶ τὰ ἐπίφθονα , πάντα ταῦτα ἐκείνου ἐξηρτημένα καὶ ἀλλήλοις συγκε - κραμένα κατὰ τὸν τῆς χρείας λόγον .
Lemmas: ὅδε πλημμελέω ἐν ὁ μελέτη · ἕ μέν ἠθέω ἄμοιρος ὁ λόγος ποιέω οἴομαι ὁ | πρᾶγμα εἰμί ὁ ἀγών , ὁ δέ ἦθος ἐν πάρεργον τιθός - μένω · ἕ δέ περί ὁ κρᾶσις ὁ ἠθέω οὖον σπουδαῖος ἔχω , ἀλλά εἄν μέν ἀπολόω εἰμί ὁ ἦθος καί πᾶς ὁ ὁράω ἔκκειμαι , ὁράω καί προσπίπτω χράω ὁ ἠθέω · εἄν δέ διπλόος εἰμί ἢ τριπλόος καί ποικίλως , οὔτε ὁ διαίρεσις ὁ ἠθέω ζητέω οὔτε περί ὁ κρᾶσις αὐτός πραγματεύομαι · ὅθεν αὐτός οὐδέ ἀγωνίζομαι ὁ ἦθος συμβαίνω , ἀλλά ὁ ὁ ἦθος ἀγών ὑπάρχω ὁ καλέω επιφώνημα , προστυγχάνω τις αὐτόματος φωνή ἠθικός . παρά ὅς καί ὁ ἔπαινος καρπέω γυμνός ὁ ἦθος φθέγγομαι , δήω καθόλου οὗτος διαγωνίζομαι , ὅς σῶμα ψυχή συμπλέκω ὁ ἦθος ὁ πρᾶγμα . ἔτι τε οὐ ὑποτείνω ὁ εἷς μέγας ἦθος ( εἰμί δέ οὗτος 〈 ὁ 〉 ἐκ φιλοσοφία ) , ὅς ὁ ἄλλος πᾶς 〈 ὁ 〉 κατά μέρος ἐξαρτάω πρόσφορον ὁ ἑκάστοτε ὑπόκειμαι πρόσωπον · παρά ὅς καί μικρός ἐν ὁ ὁ ἠθέω χρεία εἰμί , ὁπόταν καί ὁ ἦθος || μεταχειρίζω , οὐδαμοῦ ὁ μεγαλοπρεπής διασῴζω , δήω οὗτος φυλάσσω πανταχοῦ . ὅς γάρ ἐν Ψυχή δεῖ ὁ λογισμός κρατέω , θυμός δέ καί ἐπιθυμία οὗτος ὑπακούω , καί ὅσος γε θυμός πράσσω , μετά λογισμός θυμόω , ὅσος δέ ἐπιθυμία χαρίζομαι , μή ἄγαν ἀλογίστως χαρίζομαι · οὗτος δέ δεῖ ἐν ὁ λόγος εἷς μέν ἦθος ἐκεῖνος ὁ μέγας ὁ ἐκ φιλοσοφία ὅς λογισμός ὑπόκειμαι ὁ λόγος , ὁ δέ ἄλλος ἐπάγω , ὁ θυμικός λέγω καί ὁ οἰκτρός καί ὁ ἀστεῖος καί ὁ πικρός καί ὁ ἐπίφθονος , πᾶς οὗτος ἐκεῖνος ἐξαρτάω καί ἀλλήλων συγκαίω - κραίνω κατά ὁ ὁ χρεία λόγος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.2
Τοῦτο τὸ ἦθος Πλάτων ὑποθέμενος καὶ τὰ τῶν σοφιστῶν καὶ τὰ τῶν πολιτικῶν καὶ τὰ τῶν δημιουργῶν , καὶ τὰ τῶν μειρακίων καὶ τὰ τῶν ἀνδρῶν καὶ τὰ τῶν πρεσβυτέρων , καὶ τὰ τῶν γυναικῶν , καὶ τὰ τῶν | δούλων καὶ τὰ ἐλευθέρων ἤθη κατὰ λόγον τούτῳ συνέπλεξεν . τοῦτο καὶ Δημοσθένης ὑποθέμενος δι’ ὅλου μεγαλοπρεπής ἐστιν ἐν τοῖς λόγοις , ὁμοίως ἔν τε τοῖς συμβουλευτικοῖς τὸ τοῦ πολιτικοῦ ἦθος ὑποθέμενος καὶ τὸ τοῦ κολακεύοντος τούτῳ συμπλέκων 〈 καὶ ἐν τοῖς δικανικοῖς 〉 * * . * * καὶ διαφέρων τὴν δόξαν τοῦ συναγορεύοντος , ἐν οἷς πραχθῆναι συναγωνίζεται , κατὰ μίμησιν τὴν Πλάτωνος . καὶ γὰρ ἐκεῖνος τὰ δόγματα οὐκ αὐτὸς ἀποφαίνεται , εἶτα περὶ αὐτῶν διαγωνίζεται · ἀλλὰ ἐν μέσῳ τὴν ζήτησιν ποιούμενος πρὸς τοὺς διαλεγομένους εὑρίσκων μᾶλλον τὸ δέον δόγμα ἢ φιλονεικῶν ὑπὲρ αὐτοῦ φαίνεται , πλὴν ὅσα περὶ τῶν κρειττόνων ἢ καθ’ ἡμᾶς διαλέγεται . τοῦτο καὶ Ὅμηρος πανταχῇ τηρῶν καὶ πάντα ἤθη καὶ πάσας φαντασίας ἀπὸ τοῦ ἴσου ὑμνῶν καὶ τῇ τοιαύτῃ τέχνῃ μεταχειριζόμενος πρὸς τὰς διαφορὰς τῶν ὑποκειμένων προσώπων ποιεῖται τὴν διάκρισιν . |
Lemmas: οὗτος ὁ ἦθος Πλάτων ὑποτίθημι καί ὁ ὁ σοφιστής καί ὁ ὁ πολιτικός καί ὁ ὁ δημιουργός , καί ὁ ὁ μειράκιον καί ὁ ὁ ἀνήρ καί ὁ ὁ πρέσβυς , καί ὁ ὁ γυνή , καί ὁ ὁ | δοῦλος καί ὁ ἐλεύθερος ἦθος κατά λόγος οὗτος συμπλέκω . οὗτος καί Δημοσθένης ὑποτίθημι διά ὅλος μεγαλοπρεπής εἰμί ἐν ὁ λόγος , ὁμοίως ἐν τε ὁ συμβουλευτικός ὁ ὁ πολιτικός ἦθος ὑποτίθημι καί ὁ ὁ κολακεύω οὗτος συμπλέκω 〈 καί ἐν ὁ δικανικός 〉 * * . * * καί διαφέρω ὁ δόξα ὁ συναγορεύω , ἐν ὅς πράσσω συναγωνίζομαι , κατά μίμησις ὁ Πλάτων . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ δόγμα οὐ αὐτός ἀποφαίνω , εἶτα περί αὐτός διαγωνίζομαι · ἀλλά ἐν μέσος ὁ ζήτησις ποιέω πρός ὁ διαλέγω εὑρίσκω μᾶλλον ὁ δήω δόγμα ἢ φιλονεικέω ὑπέρ αὐτός φαίνω , πλήν ὅσος περί ὁ ἀγαθός ἢ κατά ἐγώ διαλέγω . οὗτος καί Ὅμηρος πανταχῇ τηρέω καί πᾶς ἦθος καί πᾶς φαντασία ἀπό ὁ ἴσος ὑμνέω καί ὁ τοιοῦτος τέχνη μεταχειρίζω πρός ὁ διαφορά ὁ ὑπόκειμαι πρόσωπον ποιέω ὁ διάκρισις . |
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.3
Ταῦτα μὲν ἐν ἤθει πλημμελοῦμεν , 〈 οἳ μὲν 〉 τὸ μηδὲ ὅλως ζητεῖν , οἳ δὲ τὸ μὴ πάντα εὑρίσκειν , οἳ δὲ τὸ μὴ περὶ τὴν κρᾶσιν πραγματεύεσθαι , οἱ δὲ πλεῖστοι καὶ σχεδὸν ἅπαντες καὶ τὸ μὴ 〈 τὸ 〉 πρῶτον καὶ μέγιστον ἦθος ὑφίστασθαι καὶ τὰ ἄλλα ἀκολούθως τούτῳ ἐπάγειν .
Lemmas: οὗτος μέν ἐν ἠθέω πλημμελέω , 〈 ἕ μέν 〉 ὁ μηδέ ὅλως ζητέω , ἕ δέ ὁ μή πᾶς εὑρίσκω , ἕ δέ ὁ μή περί ὁ κρᾶσις πραγματεύομαι , ὁ δέ πλεῖστος καί σχεδόν ἅπας καί ὁ μή 〈 ὁ 〉 πρῶτος καί μέγας ἦθος ὑφίστημι καί ὁ ἄλλος ἀκόλουθος οὗτος ἐπάγω .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.4
Περὶ δὲ γνώμην πρῶτον τὰ μέτρα οὐχ ὁρῶμεν , ἀλλ’ οἳ μὲν πάντα διὰ βραχέων ἐπιτρέχουσι δείξαντες ἕκαστα τῶν ζητουμένων καὶ παρελθόντες , συντομίαν τινὰ τοῦτο νομίζοντες , τὴν ἀπόλειψιν τῆς τῶν πραγμάτων θεωρίας · οἳ δὲ ὅπως πλεῖστα εἰς ἕκαστον τῶν ὑποκειμένων ζητημάτων ἐροῦσι , σκοποῦνται οὐκ εἰδότες , ὅτι τὰ μὲν φύσει ὁμολογούμενα καὶ τὰ τοῖς ἤθεσι διεγνωσμένα καὶ τὰ ἔθεσι κεκριμένα βραχείᾳ ἀποφάσει τὴν ἰσχὺν ἔχει , ἐὰν δέ τις μηκύνῃ , ψυχρότερα καὶ ἀσθενέστερα αὐτὰ ἐξεργάζεται · περὶ δὲ τὰς τῶν νόμων ἐξετάσεις καὶ τὰς τούτων ἀποδείξεις ἡ πολλὴ πραγματεία ἀναγκαία τῷ ῥήτορι . ἔτι τε πολλάκις ἀγνοοῦμεν ἅ τε βρα|χέως δεῖ λέγειν καὶ οἷς δεῖ μῆκος περιτιθέναι . καίτοι βραχὺς ὁ περὶ τούτων λόγος , ὡς τὰ ἰσχυρότατα βραχύτατα λεκτέον , τὰ δὲ ἀσθενέστατά ἐστι καὶ τὰ ἀγχώμαλα τὰ τῆς βοηθείας τοῦ ῥήτορος εἰς ῥοπὴν δεόμενα . ὅλως δὲ οὔτε βραχέα οὔτε πολλὰ δεῖ ζητεῖν λέγειν , ἀλλὰ σύμμετρα πανταχοῦ , ζητοῦντας πρὸς τῇ συμμετρίᾳ πανταχοῦ καὶ τὴν ἀσφάλειαν · ἐπιθυμίᾳ δὲ τοῦ πολλὰ δοκεῖν εὑρίσκειν καὶ λέγειν πολλὰ ἐν τοῖς λόγοις λυμαινόμεθα . ταῦτα μὲν καὶ περὶ τὴν γνώμην ἁμαρτάνομεν .
Lemmas: περι δέ γνώμη πρῶτος ὁ μέτρον οὐ ὁράω , ἀλλά ἕ μέν πᾶς διά βραχύς ἐπιτρέχω δείκνυμι ἕκαστος ὁ ζητέω καί παρέρχομαι , συντομία τις οὗτος νομίζω , ὁ ἀπόλειψις ὁ ὁ πρᾶγμα θεωρία · ἕ δέ ὅπως πλεῖστος εἰς ἕκαστος ὁ ὑπόκειμαι ζήτημα εἴρω , σκοπέω οὐ οἶδα , ὅτι ὁ μέν φύσις ὁμολογέω καί ὁ ὁ ἦθος διαγιγνώσκω καί ὁ ἔθος κρίνω βραχύς ἀπόφασις ὁ ἰσχύς ἔχω , ἐάν δέ τις μηκύνω , ψυχρός καί ἀσθενής αὐτός ἐξεργάζομαι · περί δέ ὁ ὁ νόμος ἐξέτασις καί ὁ οὗτος ἀποδείκνυμι ὁ πολύς πραγματεία ἀναγκαῖος ὁ ῥήτωρ . ἔτι τε πολλάκις ἀγνοέω ὅς τε βραχύς δεῖ λέγω καί ὅς δεῖ μῆκος περιτίθημι . καίτοι βραχύς ὁ περί οὗτος λόγος , ὡς ὁ ἰσχυρός βραχύς λεκτέος , ὁ δέ ἀσθενής εἰμί καί ὁ ἀγχώμαλος ὁ ὁ βοήθεια ὁ ῥήτωρ εἰς ῥοπή δήω . ὅλως δέ οὔτε βραχύς οὔτε πολύς δεῖ ζητέω λέγω , ἀλλά σύμμετρος πανταχοῦ , ζητέω πρός ὁ συμμετρία πανταχοῦ καί ὁ ἀσφάλεια · ἐπιθυμία δέ ὁ πολύς δοκέω εὑρίσκω καί λέγω πολύς ἐν ὁ λόγος λυμαίνομαι . οὗτος μέν καί περί ὁ γνώμη ἁμαρτάνω .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.5
Ἀτεχνία δὲ ἐν μελέταις αὕτη · πρώτη μὲν γυμνὴ τῶν κεφαλαίων πρότασις πανταχοῦ τῷ μὴ ἐπίστασθαι μήτε προδιοικεῖσθαι , ὃ πέρ ἐστι προσυστῆσαι ἢ προ - διαβαλεῖν , μήτε τὰς τῶν προτάσεων μεθόδους · αἳ | ἐπὶ τριῶν σχημάτων ἀγωνίζονται · ἢ ὡς εἰδότος τοῦ λέγοντος τὰ μέλλοντα λεχθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ ἀντιδίκου · οἶδ τοίνυν , ὅτι ἐρεῖ καὶ ἀλλὰ νὴ Δία ἐρεῖ · ἢ ὡς πυθομένου · πέπυσμαι τοίνυν αὐτὸν ἐρεῖν , ἀπήγγειλεν τοίνυν τίς μοι · ἢ ὡς στοχαζομένου . ὧν ἑκάστη τῶν προτάσεων κατὰ λόγον τέχνης προτείνεται . ὁ δὲ λόγος τῆς τέχνης οὗτος · περὶ ὧν θαρροῦμεν λύσειν , ἐροῦμεν εἰδέναι ἐροῦντα τὸν ἀντίδικον · περὶ ὧν ἀμφιβόλως ἔχομεν καὶ μέσως , εἰκάζειν προσποιησόμεθα · ἃ δὲ ἰσχυρὰ ὄντα τῷ ἀντιδίκῳ ἴσμεν , ταῦτα ἀκηκοέναι φήσομεν , ἵνα μὴ δοκῶμεν συνειδέναι τὰ ἰσχυρὰ τοῖς ἐναντίοις .
Lemmas: ἀτεχνία δέ ἐν μελέτη οὗτος · πρῶτος μέν γυμνός ὁ κεφάλαιος πρότασις πανταχοῦ ὁ μή ἐφίστημι μήτε προδιοικέω , ὅς περ εἰμί προσυνίστημι ἢ προ - διαβάλλω , μήτε ὁ ὁ πρότασις μέθοδος · ὅς | ἐπί τρεῖς σχῆμα ἀγωνίζομαι · ἢ ὡς οἶδα ὁ λέγω ὁ μέλλω λέγω ὑπό ὁ ἀντίδικος · οἶδα τοίνυν , ὅτι εἴρω καί ἀλλά νή Ζεύς εἴρω · ἢ ὡς πυνθάνομαι · πυνθάνομαι τοίνυν αὐτός εἴρω , ἀπαγγέλλω τοίνυν τίς ἐγώ · ἢ ὡς στοχάζομαι . ὅς ἕκαστος ὁ πρότασις κατά λόγος τέχνη προτείνω . ὁ δέ λόγος ὁ τέχνη οὗτος · περί ὅς θαρσέω λύω , εἴρω οἶδα ἐρῶ ὁ ἀντίδικος · περί ὅς ἀμφίβολος ἔχω καί μέσος , εἰκάζω προσποιέω · ὁ δέ ἰσχυρός εἰμί ὁ ἀντίδικος οἶδα , οὗτος ἀκούω φημί , ἵνα μή δοκέω σύνοιδα ὁ ἰσχυρός ὁ ἐναντίος .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.7
Περὶ δὲ τὴν λέξιν συχνὰ τὰ ἁμαρτήματα . οἳ μὲν γὰρ πάνυ εὐτελῶς φθέγγονται καὶ φασὶ τὸ κατὰ φύσιν δὴ καὶ γνώριμον μεταδιώκειν , οὐκ εἰδότες ὅτι ἐν τῷ καλῷ μάλιστα 〈 τὸ 〉 γνώριμόν ἐστιν , ἐν δὲ τῷ ἀγοραίῳ τῆς λέξεως οὐδὲ τὸ σαφές , μή τί γε 〈 τὸ 〉 γνώριμον φαίνεται · τὸ γὰρ ἀγοραῖον οὔτε τὴν δήλωσιν ἀκριβῆ οὔτε τὴν φαντασίαν ἐναργῆ παρέχεται . οἳ δὲ τὸ παράσημον τῆς λέξεως ἐναγκαλίζονται , εἴ πού τι ἀνακεχωρηκὸς ὄνομα ἢ ῥῆμα εἴρηται , τοῦτο θηρῶντες καὶ πανταχοῦ φθεγγόμενοι , ἐπ’ ἀρχαιότητι δή τινι σεμνυνόμενοι · γελοῖον πεπονθότες , εἴ γε μὴ λογίζονται , ὅτι τὰ βυβλία διὰ τῶν γνωριμωτάτων ἀγωνίζεται , τὰ δὲ ἀνακεχωρηκότα ταῦτα σπάνιά ἐστιν . οὔκουν ἀρχαΐζειν 〈 ἂν 〉 δοκοίη ὁ τὰ ὀλιγάκις εἰρημένα ἀρχαίοις λέγων , ἀλλ’ ὁ τοῖς ἀεὶ λεγομένοις καὶ πανταχοῦ χρώμενος . ἀγνοοῦσιν δὲ καὶ τὴν χρῆσιν τῶν σπανίων ὀνο|μάτων , καθ’ ἃς αἰτίας ἔνεστι τοῖς βυβλίοις . εἰσὶ δὲ αἱ αἰτίαι αὗται · πρώτη μὲν ἐκείνη ·
Lemmas: περι δέ ὁ λέξις συχνός ὁ ἁμάρτημα . ἕ μέν γάρ πάνυ εὐτελής φθέγγομαι καί φημί ὁ κατά φύσις δή καί γνώριμος μεταδιώκω , οὐ οἶδα ὅτι ἐν ὁ καλός μάλιστα 〈 ὁ 〉 γνώριμος εἰμί , ἐν δέ ὁ ἀγοραῖος ὁ λέξις οὐδέ ὁ σαφής , μή τίς γε 〈 ὁ 〉 γνώριμος φαίνω · ὁ γάρ ἀγοραῖος οὔτε ὁ δήλωσις ἀκριβής οὔτε ὁ φαντασία ἐναργής παρέχω . ἕ δέ ὁ παράσημον ὁ λέξις ἐναγκαλίζομαι , εἰμί πού τίς ἀναχωρέω ὄνομα ἢ ῥῆμα εἴρω , οὗτος θήρ καί πανταχοῦ φθέγγομαι , ἐπί ἀρχαιότης δή τις σεμνύνω · γελοῖος πάσχω , εἰμί γε μή λογίζομαι , ὅτι ὁ βυβλίον διά ὁ γνώριμος ἀγωνίζομαι , ὁ δέ ἀναχωρέω οὗτος σπάνιος εἰμί . οὔκουν ἀρχαΐζω 〈 εἄν 〉 δοκέω ὁ ὁ ὀλιγάκις εἴρω ἀρχαῖος λέγω , ἀλλά ὁ ὁ ἀεί λέγω καί πανταχοῦ χράω . ἀγνοέω δέ καί ὁ χρῆσις ὁ σπάνις ὄνομα , κατά ὅς αἴτιος ἔνειμι ὁ βυβλίον . εἰμί δέ ὁ αἰτία οὗτος · πρῶτος μέν ἐκεῖνος ·
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.8
ἔνια τῶν ὀνομάτων τοῖς τότε καιροῖς συνήθη ἦν καὶ γνώριμα , ὧν νῦν ἡ χρῆσις ἐξερρύηκεν · ἐκεῖνοι μὲν οὖν ὡς γνωρίμοις ἐχρῶντο , ἡμεῖς δ’ ἂν αὐτὰ εἰκότως ἐκκλίνοιμεν . δευτέρα αἰτία ·
Lemmas: ἔνιοι ὁ ὄνομα ὁ τότε καιρός συνήθης εἰμί καί γνώριμος , ὅς νῦν ὁ χρῆσις ἐκρέω · ἐκεῖνος μέν οὖν ὡς γνώριμος χράω , ἐγώ δέ εἄν αὐτός εἰκότως ἐκκλίνω . δύο αἰτία ·
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.9
ἔνια τῶν πραγμάτων τῷ μὴ πολλάκις συνήθη τοῖς ἀνθρώποις εἶναι ἀήθη πάντα ἔσχεν καὶ τὰ ὀνόματα , οἷον τὸ περὶ τοὺς ὀδόντας πάθος , ὅταν ὑπό τινος δριμέος ἢ στριφνοῦ μὴ οἷοί τε ὦσιν τέμνειν οἱ ὐδόντες ὥςπερ φρίττοντες . τοῦτο γὰρ σπανίως συμβαίνει · σπανία δὴ καὶ ἡ χρῆσις τοῦ ὀνόματος . ἡμεῖς δὲ ἐκκυκλοῦμεν ἀεὶ τὰ τοιαῦτα ὀνόματα .
Lemmas: ἔνιοι ὁ πρᾶγμα ὁ μή πολλάκις συνήθης ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἀήθης πᾶς ἔχω καί ὁ ὄνομα , οἷος ὁ περί ὁ ὀδούς πάθος , ὅταν ὑπό τις δριμύς ἢ στριφνός μή οἷος τε εἰμί τέμνω ὁ αὐδάω ὅς φρίσσω . οὗτος γάρ σπανίως συμβαίνω · σπάνις δή καί ὁ χρῆσις ὁ ὄνομα . ἐγώ δέ ἐκκυκλέω ἀεί ὁ τοιοῦτος ὄνομα .
dionysius-halicarnassensis-history.ars-rhetorica-sp 10.10
τρίτη δὲ αἰτία ἐκείνη · ἐνίοτε λέγουσιν τὰ σπάνια τῶν ὀνομάτων κατὰ μίμησιν τὴν πρὸς ἑτέρους , καθάπερ ἐν ἰδιώματι κωμῳδίας . ἡμεῖς δὲ οὔτε παίζοντες οὔτε | ἀνάγκῃ κατακλειόμενοι θηρῶμεν τὰ ὀλίγα ταῦτα ὀνόματα , ὀψιμαθίᾳ καὶ ἀπειροκαλίᾳ τοῖς αἰσχίστοις τῶν παθῶν περιπεπτωκότες . Ἔτι κἀκεῖνο πλημμέλημα ἐν τῇ λέξει τὸ ὑπὸ φιλοτιμίας πᾶσι χρῆσθαι τοῖς εἰρημένοις ὀνόμασι πανταχοῦ , τὸν καιρὸν μὴ προστιθέντα , οἷον λέγω ἱστορικόν που ὄνομα , διαλεκτικόν , ποιητικόν , ἐκ τραγῳδίας ἢ κωμῳδίας φθέγγεσθαι ὄνομα . ἔστιν δὲ τοῦτο παιδείας μὲν ἴσως ἔνδειξις , χρήσεως δὲ ἀπειρία . δεῖ γὰρ διακρίνειν , τίνα δικανικά τε τῶν ὀνομάτων , τίνα διαλεκτικὰ καὶ τίνα ἱστορικά , καὶ τίνα ποιητικὰ ἑκατέρας τῆς ποιήσεως , καὶ ἐπιλέγεσθαι τὰ πολιτικὰ πανταχόθεν · εἰ δὲ μή , καὶ γελοῖοι καὶ ἐπίφθονοι φανούμεθα · οὐχ ὡς οὐκ ἔστι που καὶ διαλεκτικὸν ὄνομα καὶ ἱστορικὸν καὶ ποιητικὸν ἐν τοῖς πολιτικοῖς βυβλίοις , ἀλλ’ ἐπίστασθαι δεῖ καὶ τὸν καιρὸν τῆς χρήσεως καὶ τὴν διοίκησιν . ἔστιν δὲ ὁ μὲν καιρὸς ἐκεῖνος , ὅταν ἐναργέστερόν τι ὄνομα ᾖ ἀπὸ ποιήσεως ἢ διαλεκτικῆς ἢ ἱστορικῆς , χρῆσθαι , | ὡς ὁ ῥήτωρ , πρὸς τὴν ἐνέργειαν . ἡ δὲ διοίκησις ἐκείνη , τὸ προεξηγήσασθαι καὶ τοῖς προταχθεῖσιν ἢ ἐπιφερομένοις οὖσι γνωρίμοις ἀφανίσαι τὴν καινότητα τοῦ ὀνόματος καὶ ὁμολογίᾳ χρῆσθαι τοῦ τὸ ῥῆμα ἐξ ἄλλης ἰδέας λόγων εἶναι · ἱκανὴ γὰρ 〈 ἡ 〉 ὁμολογία καὶ παραμυθία τῆς καινότητος . ταῦτα καὶ ἔτι πλείω τούτων κατὰ λέξιν ἁμαρτάνομεν .
Lemmas: τρίτος δέ αἰτία ἐκεῖνος · ἐνίοτε λέγω ὁ σπάνις ὁ ὄνομα κατά μίμησις ὁ πρός ἕτερος , καθάπερ ἐν ἰδίωμα κωμῳδία . ἐγώ δέ οὔτε παίζω οὔτε | ἀνάγκη κατακλείω θηράω ὁ ὀλίγος οὗτος ὄνομα , ὀψιμαθία καί ἀπειροκαλία ὁ αἰσχρός ὁ πάθος περιπίπτω . ἔτι ἐκεῖνος πλημμέλημα ἐν ὁ λέγω ὁ ὑπό φιλοτιμία πᾶς χράω ὁ εἴρω ὄνομα πανταχοῦ , ὁ καιρός μή προστίθημι , οἷος λέγω ἱστορικός ποῦ ὄνομα , διαλεκτικός , ποιητικός , ἐκ τραγῳδία ἢ κωμῳδία φθέγγομαι ὄνομα . εἰμί δέ οὗτος παιδεία μέν ἴσως ἔνδειξις , χρῆσις δέ ἀπειρία . δεῖ γάρ διακρίνω , τίς δικανικός τε ὁ ὄνομα , τίς διαλεκτικός καί τίς ἱστορικός , καί τίς ποιητικός ἑκάτερος ὁ ποίησις , καί ἐπιλέγω ὁ πολιτικός πανταχόθεν · εἰμί δέ μή , καί γελοῖος καί ἐπίφθονος φαίνω · οὐ ὡς οὐ εἰμί ποῦ καί διαλεκτικός ὄνομα καί ἱστορικός καί ποιητικός ἐν ὁ πολιτικός βυβλίον , ἀλλά ἐφίστημι δεῖ καί ὁ καιρός ὁ χρῆσις καί ὁ διοίκησις . εἰμί δέ ὁ μέν καιρός ἐκεῖνος , ὅταν ἐναργής τίς ὄνομα εἰμί ἀπό ποίησις ἢ διαλεκτική ἢ ἱστορικός , χράω , | ὡς ὁ ῥήτωρ , πρός ὁ ἐνέργεια . ὁ δέ διοίκησις ἐκεῖνος , ὁ προεξηγέομαι καί ὁ προτάσσω ἢ ἐπιφέρω εἰμί γνώριμος ἀφανίζω ὁ καινότης ὁ ὄνομα καί ὁμολογία χράω ὁ ὁ ῥῆμα ἐκ ἄλλος ἰδέα λόγος εἰμί · ἱκανός γάρ 〈 ὁ 〉 ὁμολογία καί παραμυθία ὁ καινότης . οὗτος καί ἔτι πλείων οὗτος κατά λέξις ἁμαρτάνω .