diogenes-sinopensis.fragmenta-et-apophthegmata archytas_mullach_fpg2_0405.1
gna frequentia Graeciae celebrabatur , jam senex pergeret , febrí in itinere dicitur apprehensus accubuisse in crepidine viae , volentibusque eum amicis aut in jumentum aut in vehiculum tollere , non acquievit , sed transiens ad arboris umbram locutus est : Abite quaeso et spectatum pergitè , haec me nox aut victorem probabit aut victum . Si febrem vicerò , ad agonem veniam ; si me vicerit , ad inferna descendam . Ibiqne per noctem , eliso gutture , non tam mori se ait , quam febrem morte excludere . Athenaeus lib . VIII pag . 361 E : καὶ Διογένης · ὁ δὲ κύων ὡμὸν πολὺποδα καταφαγὼν ἐπιθυμεῖν αὐτῷ τῆς γαστροῦ · ἀπέθανε . Lucianus vitt . auct . cap . 10 sub persona Diogenis : καὶ τέλος , ἦν σοι δοκῇ , πολὺποδα ὠμὸν , ἡ σπητίαν φαγὼν , ἀπόθανε . Julianus orat . VI init . : ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξωθὴν τοῦ πολὺποδος κυμμαθεῖ · καὶ φησι τὸν Διογένη τῆς ἀνοίας καὶ κενοδοξίας ἐκτετινέναι δίχας , ὥσπερ ὑπὸ κανοῦνιο , τῆς τροφῆς , διαφθοράντα . Plutarchus in Aqua et ignis comparatione cap . 2 , vol . XIII p . 126 : καὶ Διογένης ὁ δὲ κύων ἡμιστα προσεχρήτο πυρί , ὥστε καὶ πολὺποδα καταπιὼν ὡμὸν · Οὕτως ὑπὲρ ὑμῶν , εἶπε , ὦ ἄνδρες , παραβάλλομαι . Tatianus orat . ad Graecos init . : Διογένης · πίθηκος · καὶ σχήματι τὴν αὐταρκεῖαν σεμνυνόμενος , πολὺποδος ὠμοβορίης , παθὼν συγχθεῖς ἱλαῶ , διὰ τὴν ἄκρασίαν ἀποτέθνηκεν . Solates apud Stobaeum Floril . XCVIII , 9 : πολὺποδα φαγὼν ὁ Διογένης ὡμὸν τέθνηκεν . Aelianus var . hist . lib . VIII cap . 14 : Διογένης ὁ Σινωπεύς , ὅτε λοιπὸν ἔνοσε ἐπὶ θανάτου , ἐπαντὸν φάμεν μόγις ἐξέφθε κατὰ τινὸς γεραρίου πρὸς γεω-αστίου ὄντος , καὶ προτεταξὼ τῇ παλαιστρωφύλακι , ἐπειδὰν αἰσθεται ἀποπνεῦντα αὐτόν , βέβαι εἰς τὸν Ἡλιού . Οὕτως ἄρα ὀλίγον ἔμελε Διογένει καὶ θανάτου καὶ ταφῆς . — ( 8 ) Diogenes Laertius lib . VI , 33 : ἔλεγεν ἐαυτὸν κύνα εἶναι τῶν ἐπανουμένων , ἀλλὰ μηδὲν τοὺς τῶν ἐπανουμένων συνεξίζειν ἐκὶ τὴν ὁρᾶν . Quapropter etiam canis marmoreus in Diogenis tumulo positus fuit teste Laertio VI , 78 . Vid . annot . 7 . In hunc incerti poetae epigramma est , insertum Anthologiae lib . III . Sunt autem versus graeci : Εἰπέ , κύων , τίνος ἄνδρός ἐραστὸς σῶμα φυλάττεις ; Τοῦ Κυνός . Ἀλλὰ τίς τὸν οὕτως ἄνθρωπον ὁ κύων ; Διογένης . Γίνος εἶπε . Σινωπεύς · δὲς πίδων φῦκε . Καὶ μέλη · νῦν δὲ θανὼν ἄσπίζει οἴκον ἔχει . Quos sic imitatus est Ausonius : Dic , Canis , hic cujus Tumulus ? Canis . Ad Canis hic quis ? Diogenes . Obiit ? Non obiit , sed abit Diogenes ; cui pera penus ; cui dolia sedes . Ad manes abiit ? Cerberus ire vetat . Quonam igitur ? Clari fragrat qua stella Leonis , Additus est justae nunc Cani' Efigonae . — ( 9 ) Diogenes Laertius lib . VI , 22-23 : τριβώνια διπλώσας πρώτως κατὰ τινος ὀκὼ τοῦ ἀναχῶν ἔχειν καὶ ἐναλίψαι αὐτῇ , πῆραν τ' ἐμορφαίσατο , ἔνθα αὐτῷ τὰ σῶμα ἦν , καὶ παντὶ τότρω ἐξήρθη εἰς πάντα , δεσμοῦν τε καὶ καθεδρῶν καὶ διαλεγόμενος . Ὅτε καὶ τοὺς Ἀθηναίους ἐκασίας , λαβὼν τὴν τοῦ Διὸς στολὴν καὶ τὸ πομπῶν , αὐτὸ κατασκευασάμενος ἐνδιαστάθαι . Βακτηρίης δ' ἀπεστηρίζοντο ἀσθενείας · ἐπειτα μέντοι καὶ διὰ παντὸς ἐφόρει , οὐ μὴν ἐν ἄστει , ἀλλὰ κατ' ὀδὸν αὐτῇ τε καὶ τῇ κνήμῃ , καθὼς φησιν Ἀθηναῖος · ὁ Ἀθηναῖος προστάττει · καὶ Πολυδευκῆς ὁ ῥήτωρ καὶ Λυσανίας ὁ Ἀλγειρόσιος . Ἐπιστελεῖς δὲ τὴν οἰκείαν οὐδὲ προνοήσασθαι , βεβαινόμενος , τὸν ἐν τῇ Μητρῶν πίδων ἔσχεσθαι οἰκίαν , ὡς καὶ αὐτὸν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς διασαφεῖ . Καὶ θέρους · μὲν ἐπὶ ψάμμω ἱστίης ἐκλινοῦντο , χειμῶνος δ' ἀνδριάν .
Lemmas: gna frequentia Graeciae celebrabatur , jam senex pergeret , febrí in itinere dicitur apprehensus accubuisse in crepidine viae , volentibusque eum amicis aut in jumentum aut in vehiculum tollere , non acquievit , sed transiens ad arboris umbram locutus est : Abite quaeso et spectatum pergitè , haec me nox aut victorem probabit aut victum . Si febrem vicerò , ad agonem veniam ; si me vicerit , ad inferna descendam . Ibiqne per noctem , eliso gutture , non tam mori se ait , quam febrem morte excludere . Athenaeus lib . VIII pag . 361 E : καί Διογένης · ὁ δέ κύω ὠμός πολύπους κατεσθίω ἐπιθυμέω αὐτός ὁ γαστροῦ · ἀποθνῄσκω . Lucianus vitt . auct . cap . 10 sub persona Diogenis : καί τέλος , εἰμί σύ δοκέω , πολύπους ὠμός , ὁ σπητίαν φαγεῖν , ἀποθνῄσκω . Julianus orat . VI init . : ἀλλά καί ὁ ἐξωθὴν ὁ πολύπους κυμμαθεῖ · καί φημί ὁ Διογένης ὁ ἄνοια καί κενοδοξία ἐκτείνω διχή , ὥσπερ ὑπό κανονίζω , ὁ τροφή , διαφθορά . Plutarchus in Aqua et ignis comparatione cap . 2 , vol . XIII p . 126 : καί Διογένης ὁ δέ κύω ἡμιστα προσχράομαι πῦρ , ὥστε καί πολύπους καταπίνω ὠμός · οὕτως ὑπέρ σύ , εἶπον , εἰμί ἀνήρ , παραβάλλω . Tatianus orat . ad Graecos init . : Διογένης · πίθηκος · καί σχῆμα ὁ αὐτάρκεια σεμνύνω , πολύπους ὠμοβορία , πάσχω συγχέω ἵλαος , διά ὁ ἀκράτεια ἀποθνῄσκω . Solates apud Stobaeum Floril . XCVIII , 9 : πολύπους φαγεῖν ὁ Διογένης ὠμός θνῄσκω . Aelianus var . hist . lib . VIII cap . 14 : Διογένης ὁ Σινωπεύς , ὅτε λοιπός νόσος ἐπί θάνατος , λήγω φημί μόγις ἐκφέρω κατά τις γεραρίου πρός γεω-αστίου εἰμί , καί προτάσσω ὁ παλαιστρωφυλακις , ἐπειδάν ἀΐσθω ἀποπνέω αὐτός , βέβαιος εἰς ὁ ἡλιούς . οὕτως ἄρα ὀλίγος μέλω Διογένης καί θάνατος καί ταφή . — ( 8 ) Diogenes Laertius lib . VI , 33 : λέγω ἑαυτοῦ κύω εἰμί ὁ επανουμην , ἀλλά μηδείς ὁ ὁ επανουμην συνεξέρχομαι ἐπίτεξ ὁ ὁράω . Quapropter etiam canis marmoreus in Diogenis tumulo positus fuit teste Laertio VI , 78 . Vid . annot . 7 . In hunc incerti poetae epigramma est , insertum Anthologiae lib . III . Sunt autem versus graeci : ἐπές , κύω , τίς Ἄνδρος ἐραστός σῶμα φυλάσσω ; ὁ κυνός . ἀλλά τίς ὁ οὕτως ἄνθρωπος ὁ κύω ; Διογένης . Γίνος εἶπον . Σινωπεύς · δες Πίδων φῦκος . καί μέλος · νῦν δέ θνήσκω ἀσπίζω οἴκος ἔχω . Quos sic imitatus est Ausonius : Dic , Canis , hic cujus Tumulus ? Canis . Ad Canis hic quis ? Diogenes . Obiit ? Non obiit , sed abit Diogenes ; cui pera penus ; cui dolia sedes . Ad manes abiit ? Cerberus ire vetat . Quonam igitur ? Clari fragrat qua stella Leonis , Additus est justae nunc Cani' Efigonae . — ( 9 ) Diogenes Laertius lib . VI , 22-23 : τριβώνιον διπλόω πρῶτος κατά τις ὀκόν ὁ ἀναχέω ἔχω καί ἐναλείφω αὐτός , ἐπαίρω τε ἐμορφαίσατο , ἔνθα αὐτός ὁ σῶμα εἰμί , καί πᾶς τότρω ἐξαίρω εἰς πᾶς , δεσμέω τε καί καθέδρα καί διαλέγω . ὅτε καί ὁ Ἀθηναῖος κασία , λαμβάνω ὁ ὁ Ζεύς στολή καί ὁ πομπός , αὐτός κατασκευάζω ἐνδιαστάθαι . Βακτηρία δέ ἀποστηρίζω ἀσθένεια · ἔπειτα μέντοι καί διά πᾶς φορέω , οὖον μήv ἐν Ἄστυ , ἀλλά κατά ὁδός αὐτός τε καί ὁ κνήμη , καθώς φημί Ἀθηναῖος · ὁ Ἀθηναῖος προστάσσω · καί πολυδευκής ὁ ῥήτωρ καί Λυσανίας ὁ αλγειροθεος . ἐπιστέλλω δέ ὁ οἰκεῖος οὐδέ προνοέω , βαίνω , ὁ ἐν ὁ Μήτρα Πίδων ἔχω οἰκίον , ὡς καί αὐτός ἐν ὁ ἐπιστολή διασαφέω . καί θέρος · μέν ἐπί ψάμμος ἑστία κλίνω , χειμών δέ ἀνδριάς .