diogenes-sinopensis.fragmenta-et-apophthegmata archytas_mullach_fpg2_0405.2
τας κεχωνισμένους περιελάμβανε , πανταχόθεν ἐαυτὸν συνασκῶν . Hieronymus contra Jovinianum lib . II : Refert Salyrus , qui illustrium virorum scripsit historiam , quod Diogenes palliolo duplici usus sit propter frigus . Origines contra Celsum lib . II ἀλλὰ καὶ Διογένης · δι' ὑπερβολούσαν εὐτελείαν πίδων φῦκε , καὶ παρ' οὐδενὶ τῶν νοῦν ἔχοντων κἂν μέτριον , τοῦτο γε χάριν , Διογένης · ἐν παλκὶ ἦν . Diogenianus IV , 38 : ζωὴν πίδων · ἐπὶ τῶν ἐπικεινῶς καὶ μετρίως καὶ ἀπραχμοῦνως βιούντων , ἀπὸ Διογένους , ὡς παῖδος ἡδίστη διαγωγῇ . Suidas v . ζεῖ γύτρα , ζῆ φιλία · ζωὴν πίδων · ἐπὶ τῶν μετρίως καὶ ταπεινῶς ζώντων , ἀπὸ Διογένους τοῦ φιλοσόφου , ὁ πίδος ἦν ἡ ἡδίστη καταγωγῇ . Juvenalis Sat . XIV , 308 seqq . : dolia nudì Non ardent Cynici : si frigeris , altera fiet Cras domus , aut eadem plumbo commissa manebit . Sensit Alexander , testa cum vidit in illa Magnum habitatorem : quanto felicior hic qui Nil cuperet , quam qui totum sibi posceret orbem , Passurus gestis aquanda pericula rebus . Lucianus in libello Quomodo scribenda sit historia : ὁ δὲ Διογένης ὁρῶν ταῦτα , ἐπεὶ μηδὲν εἶχεν δ , τι καὶ πράττοι , οὐδεὶς γὰρ αὐτῷ ἐς οὐδὲν ἐχρήστο , διαφασάμενος · τὸ τριβώνιον , σπουδὴν μείζα καὶ αὐτὸς ἐκὶλε τὸν πίδων , ἐν ᾧ ἐτύγχανεν οἰκῶν , ὅπου καὶ κάτω τοῦ Κρανοῦν . Καὶ τινος τῶν συνήθων ἐρωμίνου , Τί ταῦτα ποιεῖς ὡ Διογένης ; Κυλίω , ἔφη , κατὰ τὸν πίδων , ὡς μη-μόνος ἀργεῖν δοκοῦν ἐν τοσοῦτοῖς ἐργαζομένους . Seneca epist . XC , 11 : Quomodo , oro te , convenit , ut Diogenem mireria et Daedalum ? Uter ex his sapiens tibi videtur ? qui serrat commentus est , an ille qui quum vidisset puerum cava manu bibentem aquam , fregit prolinus exemtum e perula calicem hac obijuratione sui : Quamdiu homo stultus supervacuas sarcinulas habui ! qui se complicit in dolo , et in eo cubitavit ? — ( 10 ) Cicero Tusc . lib . V , 32 . Similiter Plutarchus vit . Alexandri cap . XIV : εἰς δὲ τὸν Ἰσθμὸν τῶν Ἑλλήνων συλλεγέντων , καὶ ψηφισαμένων ἀπὶ Πύρρας μετ' Ἀλεξάνδρου στρατεῦσαι , ἠγεμὼν ἀνηγορεύθη . Πολλῶν δὲ καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ φιλοσόφων ἀπηνηγόρευσαν αὐτῷ , καὶ συννηδομένων , ἡλθε καὶ Διογένη τὸν Σινωπεῖα ταῦτο ποιήσεν , διατριβόντα περὶ Κόρινθον . Ὅς δ' ἐκεῖνος , διὰχιστον Ἀλεξάνδρου λόγον ἔχων , ἐν τῷ Κρανοῦν σχολὴν ἔχων , αὐτὸς ἐπορεύετο πρὸς αὐτόν . Ἐτυχὲ δὲ κατακεῖμενος ἐν ἡλίῳ , καὶ μικρὸν μὲν ἀναστάς , ἀναδεῦναι τοποῦτον ἐπεκρύψαν , καὶ διεξῆλθεν εἰς τὸν Ἀλεξάνδρου · ὡς δ' ἐκεῖνος · ἀσπαζόμενος καὶ προσεπών αὐτὸν ἡρώτισεν , εἰ τινος τυγχάνει δεόμενος ; Μικρὸν , εἶπεν , ἀπὸ τοῦ ἡλίου μεταστήθι . Πρὸς τοῦτο λέγεται τὸν Ἀλέξανδρον οὕτω διατεθῆναι καὶ θαυμάσαι καταφρονηθέντα τῇν ὑπεροφίαν καὶ τὸ μέγεθος τοῦ ἀνδρός , ὥστε τῶν περὶ αὐτόν , ὡς ἀπηρέσεν , διαγελαίντων καὶ σκωπτούντων · Ἀλλὰ μὴν ἄγω , εἶπεν , εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἦμην , Διογένην ἄν ἤμην . Addo Diog . Laert . VI , 38 ( fragm . 114 ) ; Simplic . ad Epictet . cap . 21 p . 123 ed . Salmas ; Valer . Max . IV , 3 ; Anton . el Maxim . serm . de fortuna prospera et adversa ( fragm . 275 ) . — ( 11 ) Cicero de nat . deor . III , 34 . — ( 12 ) Vid . fragm . 120 .
Lemmas: ὅς χονίζω περιλαμβάνω , πανταχόθεν ἑαυτοῦ συνασκέω . Hieronymus contra Jovinianum lib . II : Refert Salyrus , qui illustrium virorum scripsit historiam , quod Diogenes palliolo duplici usus sit propter frigus . Origines contra Celsum lib . II ἀλλά καί Διογένης · διά υπερβολουω εὐτέλεια Πίδων φῦκος , καί παρά οὐδείς ὁ νόος ἔχω κἀν μέτριος , οὗτος γε χάρις , Διογένης · ἐν παλκὶ εἰμί . Diogenianus IV , 38 : ζωή Πίδων · ἐπί ὁ επιεκεινος καί μέτριος καί απραχμουναω βιόω , ἀπό Διογένης , ὡς παῖς Ἡδίστη διαγωγή . Suidas v . ζέω γύτρα , ζῶ φίλιος · ζωή Πίδων · ἐπί ὁ μέτριος καί ταπεινός ζῶ , ἀπό Διογένης ὁ φιλόσοφος , ὁ πίθος εἰμί ὁ Ἡδίστη καταγωγή . Juvenalis Sat . XIV , 308 seqq . : dolia nudì Non ardent Cynici : si frigeris , altera fiet Cras domus , aut eadem plumbo commissa manebit . Sensit Alexander , testa cum vidit in illa Magnum habitatorem : quanto felicior hic qui Nil cuperet , quam qui totum sibi posceret orbem , Passurus gestis aquanda pericula rebus . Lucianus in libello Quomodo scribenda sit historia : ὁ δέ Διογένης ὁράω οὗτος , ἐπεί μηδείς ἔχω δ , τίς καί πράσσω , οὐδείς γάρ αὐτός εἰς οὐδείς χράω , διαφαίνω · ὁ τρίβω , σπουδή μείζα καί αὐτός ἐκὶλε ὁ Πίδων , ἐν ὅς τυγχάνω οἰκέω , ὅπου καί κάτω ὁ κραίνω . καί τις ὁ συνήθης ερωμινοος , τις οὗτος ποιέω εἰμί Διογένης ; κυλίω , φημί , κατά ὁ Πίδων , ὡς μη-μόνος ἀργέω δοκέω ἐν τοσοῦτος ἐργάζομαι . Seneca epist . XC , 11 : Quomodo , oro te , convenit , ut Diogenem mireria et Daedalum ? Uter ex his sapiens tibi videtur ? qui serrat commentus est , an ille qui quum vidisset puerum cava manu bibentem aquam , fregit prolinus exemtum e perula calicem hac obijuratione sui : Quamdiu homo stultus supervacuas sarcinulas habui ! qui se complicit in dolo , et in eo cubitavit ? — ( 10 ) Cicero Tusc . lib . V , 32 . Similiter Plutarchus vit . Alexandri cap . XIV : εἰς δέ ὁ Ἰσθμός ὁ Ἕλλην συλλέγω , καί ψηφίζω ἀπύ Πύρρα μετά Ἀλέξανδρος στρατεύω , ἡγεμών ἀναγορεύω . πολλες δέ καί πολιτικός ἀνήρ καί φιλόσοφος απηνηγορεω αὐτός , καί συνήδομαι , ἔρχομαι καί Διογένης ὁ Σινωπεύς ταῦτο ποιέω , διατρίβω περί Κόρινθος . ὅς δέ ἐκεῖνος , διὰχιστον Ἀλέξανδρος λόγος ἔχω , ἐν ὁ κραίνω σχολή ἔχω , αὐτός πορεύω πρός αὐτός . τυγχάνω δέ κατάκειμαι ἐν ἥλιος , καί μικρός μέν ἀνίστημι , ἀναδέω τοπόω ἐπικρύπτω , καί διεξέρχομαι εἰς ὁ Ἀλέξανδρος · ὡς δέ ἐκεῖνος · ἀσπάζομαι καί προσπίπτω αὐτός ἐρωτάω , εἰμί τις τυγχάνω δήω ; μικρός , εἶπον , ἀπό ὁ ἥλιος μεθίστημι . πρός οὗτος λέγω ὁ Ἀλέξανδρος οὗτος διατίθημι καί θαυμάζω καταφρονέω ὁ ὑπεροφίαν καί ὁ μέγεθος ὁ ἀνήρ , ὥστε ὁ περί αὐτός , ὡς ἀπαρέσκω , διαγελάω καί σκώπτω · ἀλλά μήv ἄγω , εἶπον , εἰμί μή Ἀλέξανδρος εἶμαι , Διογένης ἄν εἰμί . Addo Diog . Laert . VI , 38 ( fragm . 114 ) ; Simplic . ad Epictet . cap . 21 p . 123 ed . Salmas ; Valer . Max . IV , 3 ; Anton . el Maxim . serm . de fortuna prospera et adversa ( fragm . 275 ) . — ( 11 ) Cicero de nat . deor . III , 34 . — ( 12 ) Vid . fragm . 120 .