diogenes-sinopensis.fragmenta-et-apophthegmata archytas_mullach_fpg2_0404.2
ρίμους λυγρώσασθαι αὐτὸν θελήσαι · τὸν δὲ εὐθὲς αὐτοὺς εἰπεῖν · οὐδὲ γὰρ τοὺς λέοντας δούλους εἶναι τῶν τρεφόντων , ἀλλὰ τοὺς τρέφοντας τῶν λεόντων · δούλου γὰρ τὸ σβέσεσθαι · τὰ δὲ θηρία φοβερὰ τοῖς ἀνθρώποις εἶναι . Philo Iudaeus in libello omn . libr . prob . p . 883 ed . Francof . : ὁ γοῦν κυνικὸς φιλόσοφος Διογένης ὑμεῖ καὶ μεγέθει τοσούτῳ φρονήσεως ἐχρήσατο , ὥστ᾽ ἄλλος ὑπὸ ληστῶν , ἐπεὶ γλίσχρως καὶ μόγις τὰς ἀναγκαίας παρεῖχον αὐτῷ τροφάς , οὐδ᾽ ὑπὸ τῆς παρουσίας τῆς χαμηθείς , οὔτε τὴν ὀμότητα τῶν ὑπηγμένων δεῖσας , Ἀτοπώτατον , ἔφη , γίνεται , δελφάκια μὲν ἢ πρόβατα ὀπότε μέλοι πιπράσκεσθαι , τροφαὶς ἐπιμελεστέρας εἰς εὐσάρκιαν πταίνειν , ζῴων δὲ τὸ ἀριστον , ἄνθρωπον , ἀστίας · κατασκληκευθέντα , ἐπευανίζεσθαι . Ἀσθὼν δὲ τροφὰς διαρκεῖς , ἐπειδὴ μεθ᾽ ἐτέρων ἐμελλεν ἀπεμπολεῖσθαι , καθίσας πρότερον χρήστα μαλ᾽ εὐδασῶς , ἐπιδιδὺς καὶ τοῖς πλησίον . Ἐνὸς δὲ οὐ μόνον λυπουμένου , ἀλλὰ καὶ σφόδρα κατηρυσόντος , Οὐ παύση τῆς συννοίας ; ἔφη , χρῶ τοῖς παροῦσι . Καὶ γὰρ τ᾽ ἡχώμας Νιόβη ἐμνήσατο οἴτου , Τήπερ δώδεκα παῖδες ἐνὶ μεγάρῳσιν ὀλοντο , Ἔς μὲν θυγατέρας , Ἔς δ᾽ υἱέας ἡδύοντο . Ἐπινεισιμενὸς τισὶ τῶν ὀνητικῶς ἔχόντων , Τί δ᾽ οἶδας ; Ἀρχεῖν , εἶπεν , ἄνθρώπων , ὀς δοῖκε , τῆς ψυχῆς τὸ ἐλεύθερον καὶ εὐγενὲς καὶ φύσει βασιλικὸν ὑπηνούσης . Ἦδη δὲ καὶ πρὸς χαριεντισμὸν ὑπὸ τῆς συνήθους ἐκεχειρίας , ἐν ὀ οἱ ἄλλοι συννοίας γέμοντες καπήρων , ἐτραπότο . Λέγεται γοῦν , ὀτι θεασάμενος τῖνα τῶν ἀνωμένων , ὀν δήλεια νόσος εἶχεν , ἐκ τῆς δέμεος οὐκ ἄρθενα , προσελθὼν ἔφη · Σὺ με πρῶ · σὺ γὰρ ἀνὸρς χρεῖαν ἔχειν μοι δοκεῖς , ὀς τὸν μὲν δυσωπηθέντα , ἐφ᾽ ὀς ἐαντοῦ σνυδεῖ , καταθύναι , τοὺς δὲ ἄλλους τὸ σὺν εὐτολαίᾳ εὐθὺδολον ἐκπληττεσθαι . — 6 Diog . Laert . lib . VI , 30-32 : Εὐδούλος δὲ φησιν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Διογένος πράσις , οὕτως · ἄγειν τοὺς παῖδας τοῦ Ξενιάδου μετὰ τὰ λοιπὰ μαθήματα , ὀστε ἱππεῦειν , τοξεῦειν , σφενδόναν , ἀκοντίζειν . Ἐπειτα δὲ τῇ παλαιστρᾷ οὐκ ἐπέτρεπε τὸ παιδοτρίβην ἀλητικῶς ἄγειν , ἀλλ᾽ αὐτοῦ τοῦ ἐρυθήματος χάριν καὶ εὐεξίας . Κατεῖχον δὲ οἱ παῖδες · πολλὰ ποιητῶν καὶ συγγραφέων καὶ τῶν αὐτοῦ Διογένος · πᾶσάν τε ἔφοδον σύντομον , πρὸς τὸ ἐμνημόνευστον , ἐπῆσκει . Ἐν οἴκῳ τε ἐδίδασκε διακονεῖσθαι λιτῇ τροφῇ χρωμένους , καὶ ὀδὼρ πίνοντας . Ἐν γρῶ κουρίδας τε καὶ ἀκαλλωπίστους · εἰργάζετο , καὶ ἄχίγνους καὶ ἀνυποδήτους , καὶ σιωπηλούς , καθ᾽ αὐτοὺς βλέποντας ἐν ταῖς ὀδοῖς . Ἔξηγε δ᾽ αὐτοὺς καὶ ἐπὶ κυνηγεσία . Οἱ δὲ καὶ αὐτοῦ Διογένοὺς ἐπιμελίαν ἐποιοῦντο , καὶ πρὸς τοὺς
Lemmas: ρίμους λυγρώσασθαι αὐτός ἐθέλω · ὁ δέ εὐθύς αὐτός εἶπον · οὐδέ γάρ ὁ λέων δοῦλος εἰμί ὁ τρέφω , ἀλλά ὁ τρέφω ὁ λέων · δοῦλος γάρ ὁ σβέννυμι · ὁ δέ θηρίον φοβερός ὁ ἄνθρωπος εἰμί . Philo Iudaeus in libello omn . libr . prob . p . 883 ed . Francof . : ὁ γοῦν κυνικός φιλόσοφος Διογένης ὕω καί μέγεθος τοσοῦτος φρόνησις χράω , ὥστε ἄλλος ὑπό λῃστής , ἐπεί γλίσχρος καί μόγις ὁ ἀναγκαῖος παρέχω αὐτός τροφή , οὐδέ ὑπό ὁ παρουσία ὁ χαμηθείς , οὔτε ὁ ὀμότης ὁ ὑπάγω δείδω , ἄτοπος , φημί , γίγνομαι , δελφάκιον μέν ἢ πρόβατον ὁπότε μέλω πέρνημι , τροφή ἐπιμελής εἰς εὐσαρκία πέτομαι , ζῷον δέ ὁ ἀγαθός , ἄνθρωπος , Ἀστίας · κατασκληκευθεω , επευανιζω . οἰδάνω δέ τροφή διαρκής , ἐπεί μετά ἕτερος μέλλω ἀπεμπολάω , καθίζω πρότερος Χρήστα μάλα εὐδασῶς , ἐπιδίδωμι καί ὁ πλησίος . εἷς δέ οὖον μόνος λυπέω , ἀλλά καί σφόδρα κατερύω , οὖον παύω ὁ σύννοια ; φημί , χράω ὁ πάρειμι . καί γάρ τε ἡχώμας Νιόβη μιμνήσκω οἶτος , ὅς δώδεκα παῖς ἐν μέγαρος ὄλλυμι , εἰς μέν θυγάτηρ , εἰς δέ υἱός δύο . Ἐπινεισιμενὸς τις ὁ ὀνητικῶς ἔχοω , τις δέ οἶδα ; ἄρχω , εἶπον , ἄνθρωπος , ὅς δοκέω , ὁ Ψυχή ὁ ἐλεύθερος καί εὐγενής καί φύσις βασιλικός υπηνουω . ἤδη δέ καί πρός χαριεντισμός ὑπό ὁ συνήθης ἐκεχειρία , ἐν ὁ ὁ ἄλλος σύννοια γέμω καπήρας , τρέπω . λέγω γοῦν , ὅτι θεάομαι τίς ὁ ἄνω , ἀνά δῆλιος νόσος ἔχω , ἐκ ὁ δέμω οὐ ἄρθενα , προσέρχομαι φημί · σύ ἐγώ πρός · σύ γάρ ἀνόρ χρεῖα ἔχω ἐγώ δοκέω , ὅς ὁ μέν δυσωπέω , ἐπί ὅς ἐάω συνδέω , κατατίθημι , ὁ δέ ἄλλος ὁ σύν ευτολειος ευθυδολος ἐκπλήσσω . — 6 Diog . Laert . lib . VI , 30-32 : Εὔδουλος δέ φημί ἐν ὁ ἐπιγράφω Διογένος πρᾶσις , οὕτως · ἄγω ὁ παῖς ὁ Ξενιάδης μετά ὁ λοιπάς μάθημα , ὅστε ἱππεύω , τοξεύω , σφενδονάω , ἀκοντίζω . ἔπειτα δέ ὁ παλαίστρα οὐ ἐπιτρέπω ὁ παιδοτρίβης ἀλητικός ἄγω , ἀλλά αὐτός ὁ ἐρύθημα χάρις καί εὐεξία . κατέχω δέ ὁ παῖς · πολύς ποιητής καί συγγραφεύς καί ὁ αὐτός Διογένος · πᾶς τε ἔφοδος σύντομος , πρός ὁ μνημονεύω , ἐφίημι . ἐν οἶκος τε διδάσκω διακονέω λιτός τροφή χράω , καί ὀδὼρ πίνω . ἐν γράω κουρίς τε καί ἀκαλλώπιστος · ἐργάζομαι , καί ἄχίγνους καί ἀνυπόδητος , καί σιωπηλός , κατά αὐτός βλέπω ἐν ὁ οὐδός . ἐξάγω δέ αὐτός καί ἐπί κυνηγεσία . ὁ δέ καί αὐτός Διογενής ἐπιμελία ποιέω , καί πρός ὁ