ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.120
ὡς ἐν τῇ αὐτῇ φησι . καὶ λυπηθήσεσθαι δὲ τὸν σοφόν , ὡς ὁ Διογένης ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν Ἐπιλέκτων · καὶ δικάσεσθαι · καὶ συγγράμματα καταλείψειν · οὐ πανηγυριεῖν δέ · καὶ κτήσεως προνοήσεσθαι καὶ τοῦ μέλλοντος . φιλαγρήσειν . τύχῃ τʼ ἀντιτάξεσθαι , φίλον τε οὐδένα προήσεσθαι . εὐδοξίας ἐπὶ τοσοῦτον προνοήσεσθαι , ἐφʼ ὅσον μὴ καταφρονήσεσθαι · μᾶλλόν τε εὐφρανθήσεσθαι τῶν ἄλλων ἐν ταῖς θεωρίαις . Εἰκόνας τε ἀναθήσειν . 〈 εὖ 〉 εἰ ἔχοι , ἀδιαφόρως ἂν σχοίη . μόνον τε τὸν σοφὸν ὀρθῶς ἂν περί τε μουσικῆς καὶ ποιητικῆς διαλέξεσθαι · ποιήματά τε ἐνεργείᾳ οὐκ ἂν ποιῆσαι . οὐ κινεῖσθαί τε ἕτερον ἑτέρου σοφώτερον . χρηματιεῖσθαί τε , ἀλλʼ ἀπὸ μόνης σοφίας , ἀπορήσαντα . καὶ μόναρχον ἐν καιρῷ θεραπεύσειν . καὶ ἐπιχαρήσεσθαί τινι ἐπὶ τῷ διορθώματι · καὶ σχολὴν κατασκευάσειν , ἀλλʼ οὐχ ὥστʼ ὀχλαγωγῆσαι · καὶ ἀναγνώσεσθαι ἐν πλήθει , ἀλλʼ οὐχ ἑκόντα · δογματιεῖν τε καὶ οὐκ ἀπορήσειν · καὶ καθʼ ὕπνους δὲ ὅμοιον ἔσεσθαι , καὶ ὑπὲρ φίλου ποτὲ τεθνήξεσθαι . Δοκεῖ δʼ αὐτοῖς ἁμαρτήματα ἄνισα εἶναι . καὶ τὴν ὑγίειαν τισὶ μὲν ἀγαθόν , τισὶ δʼ ἀδιάφορον . τὴν δὲ ἀνδρείαν φύσει μὴ γίνεσθαι , λογισμῷ δὲ τοῦ συμφέροντος · καὶ τὴν φιλίαν διὰ τὰς χρείας · δεῖν μέντοι προκατάρχεσθαι ( καὶ γὰρ τὴν γῆν σπείρομεν ) , συνίστασθαι δὲ αὐτὴν κατὰ κοινωνίαν τοῖς ταῖς ἡδοναῖς ἐκπεπληρωμ 〈 ένοις 〉 .
Lemmas: ὡς ἐν ὁ αὐτός φημί . καί λυπέω δέ ὁ σοφός , ὡς ὁ Διογένης ἐν ὁ πέμπτος ὁ Ἐπίλεκτος · καί δικάζω · καί σύγγραμμα καταλείπω · οὐ πανηγυρίζω δέ · καί κτῆσις προνοέω καί ὁ μέλλω . φιλαγρέω . τύχη τε ἀντιτάσσω , φίλος τε οὐδείς προίημι . εὐδοξία ἐπί τοσοῦτος προνοέω , ἐπί ὅσος μή καταφρονέω · μάλα τε εὐφραίνω ὁ ἄλλος ἐν ὁ θεωρία . εἰκών τε ἀνατίθημι . 〈 εὖ 〉 εἰ ἔχω , ἀδιάφορος ἄν ἔχω . μόνος τε ὁ σοφός ὀρθός ἄν περί τε μουσικός καί ποιητικός διαλέγω · ποίημα τε ἐνέργεια οὐ ἄν ποιέω . οὐ κινέω τε ἕτερος ἕτερος σοφός . χρηματίζω τε , ἀλλά ἀπό μόνος σοφία , ἀπορέω . καί μόναρχος ἐν καιρός θεραπεύω . καί ἐπιχαίρω τις ἐπί ὁ διόρθωμα · καί σχολή κατασκευάζω , ἀλλά οὐ ὥστε ὀχλαγωγέω · καί ἀναγιγνώσκω ἐν πλῆθος , ἀλλά οὐ ἑκών · δογματίζω τε καί οὐ ἀπορέω · καί κατά ὕπνος δέ ὅμοιος εἰμί , καί ὑπέρ φίλος ποτέ θνῄσκω . δοκέω δέ αὐτός ἁμάρτημα ἄνισος εἰμί . καί ὁ ὑγίεια τις μέν ἀγαθός , τις δέ ἀδιάφορος . ὁ δέ ἀνδρεία φύσις μή γίγνομαι , λογισμός δέ ὁ συμφέρω · καί ὁ φιλία διά ὁ χρεία · δέω μέντοι προκατάρχομαι ( καί γάρ ὁ γῆ σπείρω ) , συνίστημι δέ αὐτός κατά κοινωνία ὁ ὁ ἡδονή ἐκπληρόω 〈 ἕνος 〉 .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.121
Τὴν εὐδαιμονίαν διχῆ νοεῖσθαι , τήν τε ἀκροτάτην , οἵα ἐστὶ περὶ τὸν θεόν , ἐπίτασιν οὐκ ἔχουσαν · καὶ τὴν 〈 κατὰ τὴν 〉 προσθήκην καὶ ἀφαίρεσιν ἡδονῶν . Μετιτέον δʼ ἐπὶ τὴν ἐπιστολήν . “ Ἐπίκουρος Μενοικεῖ χαίρειν .
Lemmas: ὁ εὐδαιμονία διχῆ νοέω , ὁ τε ἄκρος , οἷος εἰμί περί ὁ θεός , ἐπίτασις οὐ ἔχω · καί ὁ 〈 κατά ὁ 〉 προσθήκη καί ἀφαίρεσις ἡδονή . μετιτέον δέ ἐπί ὁ ἐπιστολή . “ Ἐπίκουρος Μενοικεύς χαίρω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.122
“ Μήτε νέος τις ὢν μελλέτω φιλοσοφεῖν , μήτε γέρων ὑπάρχων κοπιάτω φιλοσοφῶν · οὔτε γὰρ ἄωρος οὐδείς ἐστιν οὔτε πάρωρος πρὸς τὸ κατὰ ψυχὴν ὑγιαῖνον . ὁ δὲ λέγων ἢ μήπω τοῦ φιλοσοφεῖν ὑπάρχειν ἢ παρεληλυθέναι τὴν ὥραν ὅμοιός ἐστι τῷ λέγοντι πρὸς εὐδαιμονίαν ἢ μήπω παρεῖναι τὴν ὥραν ἢ μηκέτι εἶναι τὴν ὥραν . ὥστε φιλοσοφητέον καὶ νέῳ καὶ γέροντι , τῷ μὲν ὅπως γηράσκων νεάζῃ τοῖς ἀγαθοῖς διὰ τὴν χάριν τῶν γεγονότων , τῷ δʼ ὅπως νέος ἅμα καὶ παλαιὸς ᾖ διὰ τὴν ἀφοβίαν τῶν μελλόντων . μελετᾶν οὖν χρὴ τὰ ποιοῦντα τὴν εὐδαιμονίαν , εἴ περ παρούσης μὲν αὐτῆς , πάντα ἔχομεν , ἀπούσης δέ , πάντα πράττομεν εἰς τὸ ταύτην ἔχειν .
Lemmas: “ Μητός νέος τις εἰμί μέλλω φιλοσοφέω , μήτε γέρων ὑπάρχω κοπιάω φιλοσοφέω · οὔτε γάρ ἄωρος οὐδείς εἰμί οὔτε πάρωρος πρός ὁ κατά ψυχή ὑγιαίνω . ὁ δέ λέγω ἤ μήπω ὁ φιλοσοφέω ὑπάρχω ἤ παρέρχομαι ὁ ὥρα ὅμοιος εἰμί ὁ λέγω πρός εὐδαιμονία ἤ μήπω πάρειμι ὁ ὥρα ἤ μηκέτι εἰμί ὁ ὥρα . ὥστε φιλοσοφέω καί νέος καί γέρων , ὁ μέν ὅπως γηράσκω νεάζω ὁ ἀγαθός διά ὁ χάρις ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ὅπως νέος ἅμα καί παλαιός εἰμί διά ὁ ἀφοβία ὁ μέλλω . μελετάω οὖν χρή ὁ ποιέω ὁ εὐδαιμονία , εἰ περ πάρειμι μέν αὐτός , πᾶς ἔχω , ἄπειμι δέ , πᾶς πράσσω εἰς ὁ οὗτος ἔχω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.123
“ Ἃ δέ σοι συνεχῶς παρήγγελλον , ταῦτα καὶ πρᾶττε καὶ μελέτα , στοιχεῖα τοῦ καλῶς ζῆν ταῦτʼ εἶναι διαλαμβάνων . πρῶτον μὲν τὸν θεὸν ζῷον ἄφθαρτον καὶ μακάριον νομίζων , ὡς ἡ κοινὴ τοῦ θεοῦ νόησις ὑπεγράφη , μηθὲν μήτε τῆς ἀφθαρσίας ἀλλότριον μήτε τῆς μακαριότητος ἀνοίκειον αὐτῷ πρόσαπτε · πᾶν δὲ τὸ φυλάττειν αὐτοῦ δυνάμενον τὴν μετʼ ἀφθαρσίας μακαριότητα περὶ αὐτοῦ δόξαζε . θεοὶ μὲν γάρ εἰσιν . ἐναργὴς δέ ἐστιν αὐτῶν ἡ γνῶσις · οἵους δʼ αὐτοὺς 〈 οἱ 〉 πολλοὶ νομίζουσιν , οὐκ εἰσίν · οὐ γὰρ φυλάττουσιν αὐτοὺς οἵους νοοῦσιν . ἀσεβὴς δὲ οὐχ ὁ τοὺς τῶν πολλῶν θεοὺς ἀναιρῶν , ἀλλʼ ὁ τὰς τῶν πολλῶν δόξας θεοῖς προσάπτων .
Lemmas: “ ὅς δέ σύ συνεχής παραγγέλλω , οὗτος καί πράσσω καί μελετάω , στοιχεῖον ὁ καλός ζάω οὗτος εἰμί διαλαμβάνω . πρῶτος μέν ὁ θεός ζῷον ἄφθαρτος καί μακάριος νομίζω , ὡς ὁ κοινός ὁ θεός νόησις ὑπογράφω , μηδείς μήτε ὁ ἀφθαρσία ἀλλότριος μήτε ὁ μακαριότης ἀνοίκειος αὐτός προσάπτω · πᾶς δέ ὁ φυλάσσω αὐτός δύναμαι ὁ μετά ἀφθαρσία μακαριότης περί αὐτός δοξάζω . θεός μέν γάρ εἰμί . ἐναργής δέ εἰμί αὐτός ὁ γνῶσις · οἷος δέ αὐτός 〈 ὁ 〉 πολύς νομίζω , οὐ εἰμί · οὐ γάρ φυλάσσω αὐτός οἷος νοέω . ἀσεβής δέ οὐ ὁ ὁ ὁ πολύς θεός ἀναιρέω , ἀλλά ὁ ὁ ὁ πολύς δόξα θεός προσάπτω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.124
οὐ γὰρ προλήψεις εἰσίν , ἀλλʼ ὑπολήψεις ψευδεῖς αἱ τῶν πολλῶν ὑπὲρ θεῶν ἀποφάσεις · ἔνθεν αἱ μέγισται βλάβαι τε τοῖς κακοῖς ἐκ θεῶν ἐπάγονται καὶ ὠφέλειαι τοῖς ἀγαθοῖς . ταῖς γὰρ ἰδίαις οἰκειούμενοι διὰ παντὸς ἀρεταῖς τοὺς ὁμοίους ἀποδέχονται , πᾶν τὸ μὴ τοιοῦτον ὡς ἀλλότριον νομίζοντες . “ Συνέθιζε δὲ ἐν τῷ νομίζειν μηδὲν πρὸς ἡμᾶς εἶναι τὸν θάνατον · ἐπεὶ πᾶν ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἐν αἰσθήσει · στέρησις δέ ἐστιν αἰσθήσεως ὁ θάνατος . ὅθεν γνῶσις ὀρθὴ τοῦ μηθὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς τὸν θάνατον ἀπολαυστὸν ποιεῖ τὸ τῆς ζωῆς θνητόν , οὐκ ἄπειρον προστιθεῖσα χρόνον ἀλλὰ τὸν τῆς ἀθανασίας ἀφελομένη πόθον .
Lemmas: οὐ γάρ πρόληψις εἰμί , ἀλλά ὑπόληψις ψευδής ὁ ὁ πολύς ὑπέρ θεός ἀπόφασις · ἔνθεν ὁ μέγας βλάβη τε ὁ κακός ἐκ θεός ἐπάγω καί ὠφέλεια ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ ἴδιος οἰκειόω διά πᾶς ἀρετή ὁ ὅμοιος ἀποδέχομαι , πᾶς ὁ μή τοιοῦτος ὡς ἀλλότριος νομίζω . “ συνεθίζω δέ ἐν ὁ νομίζω μηδείς πρός ἐγώ εἰμί ὁ θάνατος · ἐπεί πᾶς ἀγαθός καί κακός ἐν αἴσθησις · στέρησις δέ εἰμί αἴσθησις ὁ θάνατος . ὅθεν γνῶσις ὀρθός ὁ μηδείς εἰμί πρός ἐγώ ὁ θάνατος ἀπολαυστός ποιέω ὁ ὁ ζωή θνητός , οὐ ἄπειρος προστίθημι χρόνος ἀλλά ὁ ὁ ἀθανασία ἀφαιρέω πόθος .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.125
οὐθὲν γάρ ἐστιν ἐν τῷ ζῆν δεινὸν τῷ κατειληφότι γνησίως τὸ μηθὲν ὑπάρχειν ἐν τῷ μὴ ζῆν δεινόν . ὥστε μάταιος ὁ λέγων δεδιέναι τὸν θάνατον οὐχ ὅτι λυπήσει παρών , ἀλλʼ ὅτι λυπεῖ μέλλων . ὃ γὰρ παρὸν οὐκ ἐνοχλεῖ , προσδοκώμενον κενῶς λυπεῖ . τὸ φρικωδέστατον οὖν τῶν κακῶν ὁ θάνατος οὐθὲν πρὸς ἡμᾶς , ἐπειδή περ ὅταν μὲν ἡμεῖς ὦμεν , ὁ θάνατος οὐ πάρεστιν · ὅταν δʼ ὁ θάνατος παρῇ , τόθʼ ἡμεῖς οὐκ ἐσμέν . οὔτε οὖν πρὸς τοὺς ζῶντάς ἐστιν οὔτε πρὸς τοὺς τετελευτηκότας , ἐπειδήπερ περὶ οὓς μὲν οὐκ ἔστιν , οἱ δʼ οὐκέτι εἰσίν . ἀλλʼ οἱ πολλοὶ τὸν θάνατον ὁτὲ μὲν ὡς μέγιστον τῶν κακῶν φεύγουσιν , ὁτὲ δὲ ὡς ἀνάπαυσιν τῶν ἐν τῷ ζῆν 〈 κακῶ αἱροῦνται .
Lemmas: οὐδείς γάρ εἰμί ἐν ὁ ζάω δεινός ὁ καταλαμβάνω γνήσιος ὁ μηδείς ὑπάρχω ἐν ὁ μή ζάω δεινός . ὥστε μάταιος ὁ λέγω δείδω ὁ θάνατος οὐ ὅτι λυπέω πάρειμι , ἀλλά ὅτι λυπέω μέλλω . ὅς γάρ πάρειμι οὐ ἐνοχλέω , προσδοκάω κενῶς λυπέω . ὁ φρικώδης οὖν ὁ κακός ὁ θάνατος οὐδείς πρός ἐγώ , ἐπειδή περ ὅταν μέν ἐγώ εἰμί , ὁ θάνατος οὐ πάρειμι · ὅταν δέ ὁ θάνατος παρέρχομαι , τότε ἐγώ οὐ εἰμί . οὔτε οὖν πρός ὁ ζάω εἰμί οὔτε πρός ὁ τελευτάω , ἐπειδή περί ὅς μέν οὐ εἰμί , ὁ δέ οὐκέτι εἰμί . ἀλλά ὁ πολύς ὁ θάνατος ὅτε μέν ὡς μέγας ὁ κακός φεύγω , ὅτε δέ ὡς ἀνάπαυσις ὁ ἐν ὁ ζάω 〈 κακός αἱρέω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.126
ὁ δὲ σοφὸς οὔτε παραιτεῖται τὸ ζῆν 〉 οὔτε φοβεῖται τὸ μὴ ζῆν · οὔτε γὰρ αὐτῷ προσίσταται τὸ ζῆν οὔτε δοξάζεται κακὸν εἶναι τὸ μὴ ζῆν . ὥσπερ δὲ τὸ σιτίον οὐ τὸ πλεῖον πάντως ἀλλὰ τὸ ἥδιστον αἱρεῖται , οὕτω καὶ χρόνον οὐ τὸν μήκιστον ἀλλὰ τὸν ἥδιστον καρπίζεται . ὁ δὲ παραγγέλλων τὸν μὲν νέον καλῶς ζῆν , τὸν δὲ γέροντα καλῶς καταστρέφειν εὐήθης ἐστὶν οὐ μόνον διὰ τὸ τῆς ζωῆς ἀσπαστόν , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ τὴν αὐτὴν εἶναι μελέτην τοῦ καλῶς ζῆν καὶ τοῦ καλῶς ἀποθνήσκειν . πολὺ δὲ χεῖρον καὶ ὁ λέγων , καλὸν μὲν μὴ φῦναι , φύντα δʼ ὅπως ὤκιστα πύλας Ἀΐδαο περῆσαι .
Lemmas: ὁ δέ σοφός οὔτε παραιτέομαι ὁ ζάω 〉 οὔτε φοβέω ὁ μή ζάω · οὔτε γάρ αὐτός προσίστημι ὁ ζάω οὔτε δοξάζω κακός εἰμί ὁ μή ζάω . ὥσπερ δέ ὁ σιτίον οὐ ὁ πολύς πάντως ἀλλά ὁ ἡδύς αἱρέω , οὕτως καί χρόνος οὐ ὁ μήκιστος ἀλλά ὁ ἡδύς καρπίζω . ὁ δέ παραγγέλλω ὁ μέν νέος καλός ζάω , ὁ δέ γέρων καλός καταστρέφω εὐήθης εἰμί οὐ μόνος διά ὁ ὁ ζωή ἀσπαστός , ἀλλά καί διά ὁ ὁ αὐτός εἰμί μελέτη ὁ καλός ζάω καί ὁ καλός ἀποθνῄσκω . πολύς δέ κακός καί ὁ λέγω , καλός μέν μή φύω , φύω δέ ὅπως ὠκύς πύλη ᾍδης περάω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.127
εἰ μὲν γὰρ πεποιθὼς τοῦτό φησι , πῶς οὐκ ἀπέρχεται τοῦ ζῆν ; ἐν ἑτοίμῳ γὰρ αὐτῷ τοῦτʼ ἔστιν , εἴπερ ἦν βεβουλευμένον αὐτῷ βεβαίως · εἰ δὲ μωκώμενος , μάταιος ἐν τοῖς οὐκ ἐπιδεχομένοις . “ Μνημονευτέον δὲ ὡς τὸ μέλλον οὔτε ἡμέτερον οὔτε πάντως οὐχ ἡμέτερον , ἵνα μήτε πάντως προσμένωμεν ὡς ἐσόμενον μήτε ἀπελπίζωμεν ὡς πάντως οὐκ ἐσόμενον . “ Ἀναλογιστέον δὲ ὡς τῶν ἐπιθυμιῶν αἱ μέν εἰσι φυσικαί , αἱ δὲ κεναί . καὶ τῶν φυσικῶν αἱ μὲν ἀναγκαῖαι , αἱ δὲ φυσικαὶ μόνον · τῶν δʼ ἀναγκαίων αἱ μὲν πρὸς εὐδαιμονίαν εἰσὶν ἀναγκαῖαι , αἱ δὲ πρὸς τὴν τοῦ σώματος ἀοχλησίαν , αἱ δὲ πρὸς αὐτὸ τὸ ζῆν .
Lemmas: εἰ μέν γάρ πείθω οὗτος φημί , πῶς οὐ ἀπέρχομαι ὁ ζάω ; ἐν ἑτοῖμος γάρ αὐτός οὗτος εἰμί , εἴπερ εἰμί βουλεύω αὐτός βέβαιος · εἰ δέ μωκάομαι , μάταιος ἐν ὁ οὐ ἐπιδέχομαι . “ μνημονεύω δέ ὡς ὁ μέλλω οὔτε ἡμέτερος οὔτε πάντως οὐ ἡμέτερος , ἵνα μήτε πάντως προσμένω ὡς εἰμί μήτε ἀπελπίζω ὡς πάντως οὐ εἰμί . “ ἀναλογιστέω δέ ὡς ὁ ἐπιθυμία ὁ μέν εἰμί φυσικός , ὁ δέ κενός . καί ὁ φυσικός ὁ μέν ἀναγκαῖος , ὁ δέ φυσικός μόνος · ὁ δέ ἀναγκαῖος ὁ μέν πρός εὐδαιμονία εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ δέ πρός ὁ ὁ σῶμα ἀοχλησία , ὁ δέ πρός αὐτός ὁ ζάω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.128
τούτων γὰρ ἀπλανὴς θεωρία πᾶσαν αἵρεσιν καὶ φυγὴν ἐπανάγειν οἶδεν ἐπὶ τὴν τοῦ σώματος ὑγίειαν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἀταραξίαν , ἐπεὶ τοῦτο τοῦ μακαρίως ζῆν ἐστι τέλος . τούτου γὰρ χάριν πάντα πράττομεν , ὅπως μήτε ἀλγῶμεν μήτε ταρβῶμεν · ὅταν δʼ ἅπαξ τοῦτο περὶ ἡμᾶς γένηται , λύεται πᾶς ὁ τῆς ψυχῆς χειμών , οὐκ ἔχοντος τοῦ ζῴου βαδίζειν ὡς πρὸς ἐνδέον τι καὶ ζητεῖν ἕτερον ᾧ τὸ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἀγαθὸν συμπληρωθήσεται . τότε γὰρ ἡδονῆς χρείαν ἔχομεν , ὅταν ἐκ τοῦ μὴ παρεῖναι τὴν ἡδονὴν ἀλγῶμεν · ὅταν δὲ μὴ ἀλγῶμεν , οὐκέτι τῆς ἡδονῆς δεόμεθα . καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἡδονὴν ἀρχὴν καὶ τέλος λέγομεν εἶναι τοῦ μακαρίως ζῆν ·
Lemmas: οὗτος γάρ ἀπλανής θεωρία πᾶς αἵρεσις καί φυγή ἐπανάγω οἶδα ἐπί ὁ ὁ σῶμα ὑγίεια καί ὁ ὁ ψυχή ἀταραξία , ἐπεί οὗτος ὁ μακαρίως ζάω εἰμί τέλος . οὗτος γάρ χάριν πᾶς πράσσω , ὅπως μήτε ἀλγέω μήτε ταρβέω · ὅταν δέ ἅπαξ οὗτος περί ἐγώ γίγνομαι , λύω πᾶς ὁ ὁ ψυχή χειμών , οὐ ἔχω ὁ ζῷον βαδίζω ὡς πρός ἐνδέω τις καί ζητέω ἕτερος ὅς ὁ ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα ἀγαθός συμπληρόω . τότε γάρ ἡδονή χρεία ἔχω , ὅταν ἐκ ὁ μή πάρειμι ὁ ἡδονή ἀλγέω · ὅταν δέ μή ἀλγέω , οὐκέτι ὁ ἡδονή δέω . καί διά οὗτος ὁ ἡδονή ἀρχή καί τέλος λέγω εἰμί ὁ μακαρίως ζάω ·
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.129
ταύτην γὰρ ἀγαθὸν πρῶτον καὶ συγγενικὸν ἔγνωμεν , καὶ ἀπὸ ταύτης καταρχόμεθα πάσης αἱρέσεως καὶ φυγῆς καὶ ἐπὶ ταύτην καταντῶμεν ὡς κανόνι τῷ πάθει πᾶν ἀγαθὸν κρίνοντες . καὶ ἐπεὶ πρῶτον ἀγαθὸν τοῦτο καὶ σύμφυτον , διὰ τοῦτο καὶ οὐ πᾶσαν ἡδονὴν αἱρούμεθα , ἀλλʼ ἔστιν ὅτε πολλὰς ἡδονὰς ὑπερβαίνομεν , ὅταν πλεῖον ἡμῖν τὸ δυσχερὲς ἐκ τούτων ἕπηται · καὶ πολλὰς ἀλγηδόνας ἡδονῶν κρείττους νομίζομεν , ἐπειδὰν μείζων ἡμῖν ἡδονὴ παρακολουθῇ πολὺν χρόνον ὑπομείνασι τὰς ἀλγηδόνας . πᾶσα οὖν ἡδονὴ διὰ τὸ φύσιν ἔχειν οἰκείαν ἀγαθόν , οὐ πᾶσα μέντοι 〈 γʼ 〉 αἱρετή · καθά περ καὶ ἀλγηδὼν πᾶσα κακόν , οὐ πᾶσα δὲ ἀεὶ φευκτὴ πεφυκυῖα .
Lemmas: οὗτος γάρ ἀγαθός πρῶτος καί συγγενικός γιγνώσκω , καί ἀπό οὗτος κατάρχω πᾶς αἵρεσις καί φυγή καί ἐπί οὗτος κατανθίημι ὡς κανών ὁ πάθος πᾶς ἀγαθός κρίνω . καί ἐπεί πρῶτος ἀγαθός οὗτος καί σύμφυτος , διά οὗτος καί οὐ πᾶς ἡδονή αἱρέω , ἀλλά εἰμί ὅτε πολύς ἡδονή ὑπερβαίνω , ὅταν πολύς ἐγώ ὁ δυσχερής ἐκ οὗτος ἕπομαι · καί πολύς ἀλγηδών ἡδονή κρατύς νομίζω , ἐπειδάν μέγας ἐγώ ἡδονή παρακολουθέω πολύς χρόνος ὑπομένω ὁ ἀλγηδών . πᾶς οὖν ἡδονή διά ὁ φύσις ἔχω οἰκεῖος ἀγαθός , οὐ πᾶς μέντοι 〈 γε 〉 αἱρετός · καθά περ καί ἀλγηδών πᾶς κακός , οὐ πᾶς δέ ἀεί φευκτός φύω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.130
τῇ μέντοι συμμετρήσει καὶ συμφερόντων καὶ ἀσυμφόρων βλέψει ταῦτα πάντα κρίνειν καθήκει · χρώμεθα γὰρ τῷ μὲν ἀγαθῷ κατά τινας χρόνους ὡς κακῷ , τῷ δὲ κακῷ τἄμπαλιν ὡς ἀγαθῷ . καὶ τὴν αὐτάρκειαν δὲ ἀγαθὸν μέγα νομίζομεν , οὐχ ἵνα πάντως τοῖς ὀλίγοις χρώμεθα , ἀλλʼ ὅπως ἐὰν μὴ ἔχωμεν τὰ πολλά , τοῖς ὀλίγοις ἀρκώμεθα , πεπεισμένοι γνησίως ὅτι ἥδιστα πολυτελείας ἀπολαύουσιν οἱ ἥκιστα ταύτης δεόμενοι , καὶ ὅτι τὸ μὲν φυσικὸν πᾶν εὐπόριστόν ἐστι , τὸ δὲ κενὸν δυσπόριστον . οἱ γὰρ λιτοὶ χυλοὶ ἴσην πολυτελεῖ διαίτῃ τὴν ἡδονὴν ἐπιφέρουσιν , ὅταν ἅπαξ τὸ ἀλγοῦν κατʼ ἔνδειαν ἐξαιρεθῇ ·
Lemmas: ὁ μέντοι συμμέτρησις καί συμφέρω καί ἀσύμφορος βλέψις οὗτος πᾶς κρίνω καθήκω · χράω γάρ ὁ μέν ἀγαθός κατά τις χρόνος ὡς κακός , ὁ δέ κακός ἔμπαλιν ὡς ἀγαθός . καί ὁ αὐτάρκεια δέ ἀγαθός μέγας νομίζω , οὐ ἵνα πάντως ὁ ὀλίγος χράω , ἀλλά ὅπως ἐάν μή ἔχω ὁ πολύς , ὁ ὀλίγος ἀρκέω , πείθω γνήσιος ὅτι ἡδύς πολυτέλεια ἀπολαύω ὁ ἦκα οὗτος δέω , καί ὅτι ὁ μέν φυσικός πᾶς εὐπόριστος εἰμί , ὁ δέ κενός δυσπόριστος . ὁ γάρ λιτός χυλός ἴσος πολυτελής δίαιτα ὁ ἡδονή ἐπιφέρω , ὅταν ἅπαξ ὁ ἀλγέω κατά ἔνδεια ἐξαιρέω ·
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.131
καὶ μᾶζα καὶ ὕδωρ τὴν ἀκροτάτην ἀποδίδωσιν ἡδονήν , ἐπειδὰν ἐνδέων τις αὐτὰ προσενέγκηται . τὸ συνεθίζειν οὖν ἐν ταῖς ἁπλαῖς καὶ οὐ πολυτελέσι διαίταις καὶ ὑγιείας ἐστὶ συμπληρωτικὸν καὶ πρὸς τὰς ἀναγκαίας τοῦ βίου χρήσεις ἄοκνον ποιεῖ τὸν ἄνθρωπον καὶ τοῖς πολυτελέσιν ἐκ διαλειμμάτων προσερχομένους κρεῖττον ἡμᾶς διατίθησι καὶ πρὸς τὴν τύχην ἀφόβους παρασκευάζει . “ Ὅταν οὖν λέγωμεν ἡδονὴν τέλος ὑπάρχειν , οὐ τὰς τῶν ἀσώτων ἡδονὰς καὶ τὰς ἐν ἀπολαύσει κειμένας λέγομεν , ὥς τινες ἀγνοοῦντες καὶ οὐχ ὁμολογοῦντες ἢ κακῶς ἐκδεχόμενοι νομίζουσιν , ἀλλὰ τὸ μήτε ἀλγεῖν κατὰ σῶμα μήτε ταράττεσθαι κατὰ ψυχήν .
Lemmas: καί μᾶζα καί ὕδωρ ὁ ἄκρος ἀποδίδωμι ἡδονή , ἐπειδάν ἐνδέω τις αὐτός προσφέρω . ὁ συνεθίζω οὖν ἐν ὁ ἁπλόος καί οὐ πολυτελής δίαιτα καί ὑγίεια εἰμί συμπληρωτικός καί πρός ὁ ἀναγκαῖος ὁ βίος χρῆσις ἄοκνος ποιέω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ πολυτελής ἐκ διάλειμμα προσέρχομαι κρατύς ἐγώ διατίθημι καί πρός ὁ τύχη ἄφοβος παρασκευάζω . “ ὅταν οὖν λέγω ἡδονή τέλος ὑπάρχω , οὐ ὁ ὁ ἄσωτος ἡδονή καί ὁ ἐν ἀπόλαυσις κεῖμαι λέγω , ὡς τις ἀγνοέω καί οὐ ὁμολογέω ἤ κακός ἐκδέχομαι νομίζω , ἀλλά ὁ μήτε ἀλγέω κατά σῶμα μήτε ταράσσω κατά ψυχή .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.132
οὐ γὰρ πότοι καὶ κῶμοι συνείροντες οὐδʼ ἀπολαύσεις παίδων καὶ γυναικῶν οὐδʼ ἰχθύων καὶ τῶν ἄλλων , ὅσα φέρει πολυτελὴς τράπεζα , τὸν ἡδὶν γεννᾷ βίον , ἀλλὰ νήφων λογισμὸς καὶ τὰς αἰτίας ἐξερευνῶν πάσης αἱρέσεως καὶ φυγῆς καὶ τὰς δόξας ἐξελαύνων ἐξ ὧν πλεῖστος τὰς ψυχὰς καταλαμβάνει θόρυβος . τούτων δὲ πάντων ἀρχὴ καὶ τὸ μέγιστον ἀγαθὸν φρόνησις · διὸ καὶ φιλοσοφίας τιμιώτερον ὑπάρχει φρόνησις , ἐξ ἧς αἱ λοιπαὶ πᾶσαι πεφύκασιν ἀρεταί , διδάσκουσα ὡς οὐκ ἔστιν ἡδέως ζῆν ἄνευ τοῦ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως , οὐδὲ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως ἄνευ τοῦ ἡδέως · συμπεφύκασι γὰρ αἱ ἀρεταὶ τῷ ζῆν ἡδέως , καὶ τὸ ζῆν ἡδέως τούτων ἐστὶν ἀχώριστον .
Lemmas: οὐ γάρ πότος καί κῶμος συνείρω οὐδέ ἀπόλαυσις παῖς καί γυνή οὐδέ ἰχθῦς καί ὁ ἄλλος , ὅσος φέρω πολυτελής τράπεζα , ὁ ὅδε γεννάω βίος , ἀλλά νήφω λογισμός καί ὁ αἰτία ἐξερευνάω πᾶς αἵρεσις καί φυγή καί ὁ δόξα ἐξελαύνω ἐκ ὅς πολύς ὁ ψυχή καταλαμβάνω θόρυβος . οὗτος δέ πᾶς ἀρχή καί ὁ μέγας ἀγαθός φρόνησις · διό καί φιλοσοφία τίμιος ὑπάρχω φρόνησις , ἐκ ὅς ὁ λοιπός πᾶς φύω ἀρετή , διδάσκω ὡς οὐ εἰμί ἡδύς ζάω ἄνευ ὁ φρόνιμος καί καλός καί δίκαιος , οὐδέ φρόνιμος καί καλός καί δίκαιος ἄνευ ὁ ἡδύς · συμφύω γάρ ὁ ἀρετή ὁ ζάω ἡδύς , καί ὁ ζάω ἡδύς οὗτος εἰμί ἀχώριστος .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.133
“ Ἐπεὶ τίνα νομίζεις εἶναι κρείττονα τοῦ καὶ περὶ θεῶν ὅσια δοξάζοντος καὶ περὶ θανάτου διὰ παντὸς ἀφόβως ἔχοντος καὶ τὸ τῆς φύσεως ἐπιλελογισμένου τέλος , καὶ τὸ μὲν τῶν ἀγαθῶν πέρας ὡς ἔστιν εὐσυμπλήρωτόν τε καὶ εὐπόριστον διαλαμβάνοντος , τὸ δὲ τῶν κακῶν ὡς ἢ χρόνους ἢ πόνους ἔχει βραχεῖς , τὴν δὲ ὑπό τινων δεσπότιν εἰσαγομένην πάντων διαγελῶντος 〈 εἱμαρμένην καὶ μᾶλλον ἃ μὲν κατʼ ἀνάγκην γίγνεσθαι λέγοντοσ 〉 , ἃ δὲ ἀπὸ τύχης , ἃ δὲ παρʼ ἡμᾶς διὰ τὸ τὴν μὲν ἀνάγκην ἀνυπεύθυνον εἶναι , τὴν δὲ τύχην ἄστατον ὁρᾶν , τὸ δὲ παρʼ ἡμᾶς ἀδέσποτον , ᾧ καὶ τὸ μεμπτὸν καὶ τὸ ἐναντίον παρακολουθεῖν πέφυκεν
Lemmas: “ ἐπεί τίς νομίζω εἰμί κρατύς ὁ καί περί θεός ὅσιος δοξάζω καί περί θάνατος διά πᾶς ἄφοβος ἔχω καί ὁ ὁ φύσις ἐπιλογίζομαι τέλος , καί ὁ μέν ὁ ἀγαθός πέρας ὡς εἰμί εὐσυμπλήρωτος τε καί εὐπόριστος διαλαμβάνω , ὁ δέ ὁ κακός ὡς ἤ χρόνος ἤ πόνος ἔχω βραχύς , ὁ δέ ὑπό τις δεσπότις εἰσάγω πᾶς διαγελάω 〈 μείρομαι καί μάλα ὅς μέν κατά ἀνάγκη γίγνομαι λέγω 〉 , ὅς δέ ἀπό τύχη , ὅς δέ παρά ἐγώ διά ὁ ὁ μέν ἀνάγκη ἀνυπεύθυνος εἰμί , ὁ δέ τύχη ἄστατος ὁράω , ὁ δέ παρά ἐγώ ἀδέσποτος , ὁ καί ὁ μεμπτός καί ὁ ἐναντίος παρακολουθέω φύω
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.134
( ἐπεὶ κρεῖττον ἦν τῷ περὶ θεῶν μύθῳ κατακολουθεῖν ἢ τῇ τῶν φυσικῶν εἱμαρμένῃ δουλεύειν · ὁ μὲν γὰρ ἐλπίδα παραιτήσεως ὑπογράφει θεῶν διὰ τιμῆς , ἡ δὲ ἀπαραίτητον ἔχει τὴν ἀνάγκην ) , τὴν δὲ τύχην οὔτε θεόν , ὡς οἱ πολλοὶ νομίζουσιν , ὑπολαμβάνοντος ( οὐθὲν γὰρ ἀτάκτως θεῷ πράττεται ) οὔτε ἀβέβαιον αἰτίαν ( 〈 οὐκ 〉 οἴεται μὲν γὰρ ἀγαθὸν ἢ κακὸν ἐκ ταύτης πρὸς τὸ μακαρίως ζῆν ἀνθρώποις δίδοσθαι , ἀρχὰς μέντοι μεγάλων ἀγαθῶν ἢ κακῶν ὑπὸ ταύτης χορηγεῖσθαι ) ,
Lemmas: ( ἐπεί κρατύς εἰμί ὁ περί θεός μῦθος κατακολουθέω ἤ ὁ ὁ φυσικός μείρομαι δουλεύω · ὁ μέν γάρ ἐλπίς παραίτησις ὑπογράφω θεός διά τιμή , ὁ δέ ἀπαραίτητος ἔχω ὁ ἀνάγκη ) , ὁ δέ τύχη οὔτε θεός , ὡς ὁ πολύς νομίζω , ὑπολαμβάνω ( οὐδείς γάρ ἄτακτος θεός πράσσω ) οὔτε ἀβέβαιος αἰτία ( 〈 οὐ 〉 οἴομαι μέν γάρ ἀγαθός ἤ κακός ἐκ οὗτος πρός ὁ μακαρίως ζάω ἄνθρωπος δίδωμι , ἀρχή μέντοι μέγας ἀγαθός ἤ κακός ὑπό οὗτος χορηγέω ) ,
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.135
κρεῖττον εἶναι νομίζοντος εὐλογίστως ἀτυχεῖν ἢ ἀλογίστως εὐτυχεῖν · βέλτιον γὰρ ἐν ταῖς πράξεσι τὸ καλῶς κριθὲν μὴ ὀρθωθῆναι διὰ ταύτην . “ Ταῦτα οὖν καὶ τὰ τούτοις συγγενῆ μελέτα πρὸς σεαυτὸν ἡμέρας καὶ νυκτὸς πρός τε τὸν ὅμοιον σεαυτῷ , καὶ οὐδέποτε οὔθʼ ὕπαρ οὔτʼ ὄναρ διαταραχθήσῃ , ζήσεις δὲ ὡς θεὸς ἐν ἀνθρώποις . οὐθὲν γὰρ ἔοικε θνητῷ ζῴῳ ζῶν ἄνθρωπος ἐν ἀθανάτοις ἀγαθοῖς . Μαντικὴν δʼ ἅπασαν ἐν ἄλλοις ἀναιρεῖ , ὡς καὶ ἐν τῇ μικρᾷ ἐπιτομῇ . καί φησι · μαντικὴ οὖσα ἀνύπαρκτος , εἰ δὲ καὶ ὑπαρκτή , οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς ἡγητέα γινόμενα . Τοσαῦτα καὶ περὶ τῶν βιωτικῶν · καὶ ἐπὶ πλείω διείλεκται ἀλλαχόθι .
Lemmas: κρατύς εἰμί νομίζω εὐλόγιστος ἀτυχέω ἤ ἀλόγιστος εὐτυχέω · ἀγαθός γάρ ἐν ὁ πρᾶξις ὁ καλός κρίνω μή ὀρθόω διά οὗτος . “ οὗτος οὖν καί ὁ οὗτος συγγενής μελετάω πρός σεαυτοῦ ἡμέρα καί νύξ πρός τε ὁ ὅμοιος σεαυτοῦ , καί οὐδέποτε οὔτε ὕπαρ οὔτε ὄναρ διαταράσσω , ζάω δέ ὡς θεός ἐν ἄνθρωπος . οὐδείς γάρ ἔοικα θνητός ζῷον ζάω ἄνθρωπος ἐν ἀθάνατος ἀγαθός . μαντικός δέ ἅπας ἐν ἄλλος ἀναιρέω , ὡς καί ἐν ὁ μικρός ἐπιτομή . καί φημί · μαντικός εἰμί ἀνύπαρκτος , εἰ δέ καί ὑπαρκτός , οὐδείς πρός ἐγώ ἡγητέον γίγνομαι . τοσοῦτος καί περί ὁ βιωτικός · καί ἐπί πολύς διαλέγω ἀλλαχόθι .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.136
Διαφέρεται δὲ πρὸς τοὺς Κυρηναϊκοὺς περὶ τῆς ἡδονῆς · οἱ μὲν γὰρ τὴν καταστηματικὴν οὐκ ἐγκρίνουσι , μόνην δὲ τὴν ἐν κινήσει · ὁ δὲ ἀμφοτέραν * * ψυχῆς καὶ σώματος , ὥς φησιν ἐν τῷ Περὶ αἱρέσεως καὶ φυγῆς καὶ ἐν τῷ Περὶ τέλους καὶ ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ βίων καὶ ἐν τῇ πρὸς τοὺς ἐν Μυτιλήνῃ φιλοσόφους ἐπιστολῇ . ὁμοίως δὲ καὶ Διογένης ἐν τῇ ἑπτακαιδεκάτῃ τῶν Ἐπιλέκτων καὶ Μητρόδωρος ἐν τῷ Τιμοκράτει λέγουσιν οὕτω · νοουμένης δὲ ἡδονῆς τῆς τε κατὰ κίνησιν καὶ τῆς καταστηματικῆς . ὁ δʼ Ἐπίκουρος ἐν τῷ Περὶ αἱρέσεων οὕτω λέγει · ἡ μὲν γὰρ ἀταραξία καὶ ἀπονία καταστηματικαί εἰσιν ἡδοναί · ἡ δὲ χαρὰ καὶ ἡ εὐφροσύνη κατὰ κίνησιν ἐνεργείᾳ βλέπονται .
Lemmas: διαφέρω δέ πρός ὁ Κυρηναικός περί ὁ ἡδονή · ὁ μέν γάρ ὁ καταστηματικός οὐ ἐγκρίνω , μόνος δέ ὁ ἐν κίνησις · ὁ δέ ἀμφότερος * * ψυχή καί σῶμα , ὡς φημί ἐν ὁ Περι αἵρεσις καί φυγή καί ἐν ὁ Περι τέλος καί ἐν ὁ πρῶτος Περι βίος καί ἐν ὁ πρός ὁ ἐν Μυτιλήνη φιλόσοφος ἐπιστολή . ὅμοιος δέ καί Διογένης ἐν ὁ ἑπτακαιδέκατος ὁ Ἐπίλεκτος καί Μητρόδωρος ἐν ὁ Τιμοκράτης λέγω οὕτως · νοέω δέ ἡδονή ὁ τε κατά κίνησις καί ὁ καταστηματικός . ὁ δέ Ἐπίκουρος ἐν ὁ Περι αἵρεσις οὕτως λέγω · ὁ μέν γάρ ἀταραξία καί ἀπονία καταστηματικός εἰμί ἡδονή · ὁ δέ χαρά καί ὁ εὐφροσύνη κατά κίνησις ἐνέργεια βλέπω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.137
Ἔτι πρὸς τοὺς Κυρηναϊκούς · οἱ μὲν γὰρ χείρους τὰς σωματικὰς ἀλγηδόνας τῶν ψυχικῶν , κολάζεσθαι γοῦν τοὺς ἁμαρτάνοντας σώματι · ὁ δὲ τὰς ψυχικάς . τὴν γοῦν σάρκα τὸ παρὸν μόνον χειμάζειν , τὴν δὲ ψυχὴν καὶ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον . οὕτως οὖν καὶ μείζονας ἡδονὰς εἶναι τὰς τῆς ψυχῆς . ἀποδείξει δὲ χρῆται τοῦ τέλος εἶναι τὴν ἡδονὴν τῷ τὰ ζῷα ἅμα τῷ γεννηθῆναι τῇ μὲν εὐαρεστεῖσθαι , τῷ δὲ πόνῳ προσκρούειν φυσικῶς καὶ χωρὶς λόγου . αὐτοπαθῶς οὖν φεύγομεν τὴν ἀλγηδόνα · ἵνα καὶ ὁ Ἡρακλῆς καταβιβρωσκόμενος ὑπὸ τοῦ χιτῶνος βοᾷ δάκνων ἰύζων · ἀμφὶ δʼ ἔστενον πέτραι Λοκρῶν τʼ ὄρειοι πρῶνες Εὐβοίας τʼ ἄκραι .
Lemmas: ἔτι πρός ὁ Κυρηναικός · ὁ μέν γάρ κακός ὁ σωματικός ἀλγηδών ὁ ψυχικός , κολάζω γοῦν ὁ ἁμαρτάνω σῶμα · ὁ δέ ὁ ψυχικός . ὁ γοῦν σάρξ ὁ πάρειμι μόνος χειμάζω , ὁ δέ ψυχή καί ὁ παρέρχομαι καί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω . οὕτως οὖν καί μέγας ἡδονή εἰμί ὁ ὁ ψυχή . ἀπόδειξις δέ χράω ὁ τέλος εἰμί ὁ ἡδονή ὁ ὁ ζῷον ἅμα ὁ γεννάω ὁ μέν εὐαρεστέω , ὁ δέ πόνος προσκρούω φυσικός καί χωρίς λόγος . αὐτοπαθής οὖν φεύγω ὁ ἀλγηδών · ἵνα καί ὁ Ἡρακλῆς καταβιβρώσκω ὑπό ὁ χιτών βοάω δάκνω ἰύζω · ἀμφί δέ στένω πέτρα Λοκροί τε ὄρειος πρών Εὔβοια τε ἄκρα .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.138
Διὰ δὲ τὴν ἡδονὴν καὶ τὰς ἀρετὰς αἱρεῖσθαι , οὐ διʼ αὑτάς , ὥσπερ τὴν ἰατρικὴν διὰ τὴν ὑγίειαν , καθά φησι καὶ Διογένης ἐν τῇ εἰκοστῇ τῶν Ἐπιλέκτων , ὃς καὶ διαγωγὴν λέγει τὴν ἀγωγήν . ὁ δʼ Ἐπίκουρος καὶ ἀχώριστόν φησι τῆς ἡδονῆς τὴν ἀρετὴν μόνην · τὰ δʼ ἄλλα χωρίζεσθαι , οἷον βρωτά . Καὶ φέρε οὖν δὴ νῦν τὸν κολοφῶνα , ὡς ἂν εἴποι τις , ἐπιθῶμεν τοῦ παντὸς συγγράμματος καὶ τοῦ βίου τοῦ φιλοσόφου , τὰς Κυρίας αὐτοῦ δόξας παραθέμενοι καὶ ταύταις τὸ πᾶν σύγγραμμα κατακλείσαντες , τέλει χρησάμενοι τῇ τῆς εὐδαιμονίας ἀρχῇ .
Lemmas: διά δέ ὁ ἡδονή καί ὁ ἀρετή αἱρέω , οὐ διά ἑαυτοῦ , ὥσπερ ὁ ἰατρικός διά ὁ ὑγίεια , καθά φημί καί Διογένης ἐν ὁ εἰκοστός ὁ Ἐπίλεκτος , ὅς καί διαγωγή λέγω ὁ ἀγωγή . ὁ δέ Ἐπίκουρος καί ἀχώριστος φημί ὁ ἡδονή ὁ ἀρετή μόνος · ὁ δέ ἄλλος χωρίζω , οἷος βρωτός . καί φέρω οὖν δή νῦν ὁ κολοφών , ὡς ἄν λέγω τις , ἐπιτίθημι ὁ πᾶς σύγγραμμα καί ὁ βίος ὁ φιλόσοφος , ὁ Κύριος αὐτός δόξα παρατίθημι καί οὗτος ὁ πᾶς σύγγραμμα κατακλείω , τέλος χράω ὁ ὁ εὐδαιμονία ἀρχή .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.139
[ I . ] Τὸ μακάριον καὶ ἄφθαρτον οὔτε αὐτὸ πράγματα ἔχει οὔτε ἄλλῳ παρέχει , ὥστε οὔτε ὀργαῖς οὔτε χάρισι συνέχεται · ἐν ἀσθενεῖ γὰρ πᾶν τὸ τοιοῦτον . [ ἐν ἄλλοις δέ φησι τοὺς θεοὺς λόγῳ θεωρητούς , οὓς μὲν κατʼ ἀριθμὸν ὑφεστῶτας , οὓς δὲ καθʼ ὁμοείδειαν ἐκ τῆς συνεχοῦς ἐπιρρύσεως τῶν ὁμοίων εἰδώλων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀποτετελεσμένωι ἀνθρωποειδῶς . ] [ II . ] Ὁ θάνατος οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς · τὸ γὰρ διαλυθὲν ἀναισθητεῖ · τὸ δʼ ἀναισθητοῦν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς . [ III . ] Ὅρος τοῦ μεγέθους τῶν ἡδονῶν ἡ παντὸς τοῦ ἀλγοῦντος ὑπεξαίρεσις . ὅπου δʼ ἂν τὸ ἡδόμενον ἐνῇ , καθʼ ὃν ἂν χρόνον ᾖ , οὐκ ἔστι τὸ ἀλγοῦν ἢ τὸ λυπούμενον ἢ τὸ συναμφότερον .
Lemmas: [ I . ] ὁ μακάριος καί ἄφθαρτος οὔτε αὐτός πρᾶγμα ἔχω οὔτε ἄλλος παρέχω , ὥστε οὔτε ὀργή οὔτε χάρις συνέχω · ἐν ἀσθενής γάρ πᾶς ὁ τοιοῦτος . [ ἐν ἄλλος δέ φημί ὁ θεός λόγος θεωρητός , ὅς μέν κατά ἀριθμός ὑφίστημι , ὅς δέ κατά ὁμοείδεια ἐκ ὁ συνεχής ἐπίρρυσις ὁ ὅμοιος εἴδωλον ἐπί ὁ αὐτός ἀποτελέω ἀνθρωποειδής . ] [ II . ] ὁ θάνατος οὐδείς πρός ἐγώ · ὁ γάρ διαλύω ἀναισθητέω · ὁ δέ ἀναισθητέω οὐδείς πρός ἐγώ . [ III . ] ὅρος ὁ μέγεθος ὁ ἡδονή ὁ πᾶς ὁ ἀλγέω ὑπεξαίρεσις . ὅπου δέ ἄν ὁ ἥδομαι ἔνειμι , κατά ὅς ἄν χρόνος εἰμί , οὐ εἰμί ὁ ἀλγέω ἤ ὁ λυπέω ἤ ὁ συναμφότεροι .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.140
[ IV . ] Οὐ χρονίζει τὸ ἀλγοῦν συνεχῶς ἐν τῇ σαρκί , ἀλλὰ τὸ μὲν ἄκρον τὸν ἐλάχιστον χρόνον πάρεστι , τὸ δὲ μόνον ὑπερτεῖνον τὸ ἡδόμενον κατὰ σάρκα οὐ πολλὰς ἡμέρας συμμένει . αἱ δὲ πολυχρόνιοι τῶν ἀρρωστιῶν πλεονάζον ἔχουσι τὸ ἡδόμενον ἐν τῇ σαρκὶ ἤ περ τὸ ἀλγοῦν . [ V . ] Οὐκ ἔστιν ἡδέως ζῆν ἄνευ τοῦ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίως , 〈 οὐδὲ φρονίμως καὶ καλῶς καὶ δικαίωσ 〉 ἄνευ τοῦ ἡδέως . ὅτῳ δὲ τοῦτο μὴ ὑπάρχει ἐξ οὗ ζῆν φρονίμως , καὶ καλῶς καὶ δικαίως ὑπάρχει , οὐκ ἔστι τοῦτον ἡδέως ζῆν .
Lemmas: [ IV . ] οὐ χρονίζω ὁ ἀλγέω συνεχής ἐν ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ μέν ἄκρος ὁ ἐλαχύς χρόνος πάρειμι , ὁ δέ μόνος ὑπερτείνω ὁ ἥδομαι κατά σάρξ οὐ πολύς ἡμέρα συμμένω . ὁ δέ πολυχρόνιος ὁ ἀρρωστία πλεονάζω ἔχω ὁ ἥδομαι ἐν ὁ σάρξ ἤ περ ὁ ἀλγέω . [ V . ] οὐ εἰμί ἡδύς ζάω ἄνευ ὁ φρόνιμος καί καλός καί δίκαιος , 〈 οὐδέ φρόνιμος καί καλός καί δίκαιος 〉 ἄνευ ὁ ἡδύς . ὅστις δέ οὗτος μή ὑπάρχω ἐκ ὅς ζάω φρόνιμος , καί καλός καί δίκαιος ὑπάρχω , οὐ εἰμί οὗτος ἡδύς ζάω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.141
[ VI . ] Ἕνεκα τοῦ θαρρεῖν ἐξ ἀνθρώπων , ἦν κατὰ φύσιν [ ἀρχῆς καὶ βασιλείας ] ἀγαθόν , ἐξ ὧν ἄν ποτε τοῦθʼ οἷός τʼ ᾖ παρασκευάζεσθαι . [ VII . ] Ἔνδοξοι καὶ περίβλεπτοί τινες ἐβουλήθησαν γενέσθαι , τὴν ἐξ ἀνθρώπων ἀσφάλειαν οὕτω νομίζοντες περιποιήσεσθαι . ὥστʼ εἰ μὲν ἀσφαλὴς ὁ τῶν τοιούτων βίος , ἀπέλαβον τὸ τῆς φύσεως ἀγαθόν · εἰ δὲ μὴ ἀσφαλής , οὐκ ἔχουσιν οὗ ἕνεκα ἐξ ἀρχῆς κατὰ τὸ τῆς φύσεως οἰκεῖον ὠρέχθησαν . [ VIII . ] Οὐδεμία ἡδονὴ καθʼ ἑαυτὸ κακόν · ἀλλὰ τὰ τινῶν ἡδονῶν ποιητικὰ πολλαπλασίους ἐπιφέρει τὰς ὀχλήσεις τῶν ἡδονῶν .
Lemmas: [ VI . ] ἕνεκα ὁ θαρσέω ἐκ ἄνθρωπος , εἰμί κατά φύσις [ ἀρχή καί βασιλεία ] ἀγαθός , ἐκ ὅς ἄν ποτέ οὗτος οἷος τε εἰμί παρασκευάζω . [ VII . ] ἔνδοξος καί περίβλεπτος τις βούλομαι γίγνομαι , ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἀσφάλεια οὕτως νομίζω περιποιέω . ὥστε εἰ μέν ἀσφαλής ὁ ὁ τοιοῦτος βίος , ἀπολαμβάνω ὁ ὁ φύσις ἀγαθός · εἰ δέ μή ἀσφαλής , οὐ ἔχω ὅς ἕνεκα ἐκ ἀρχή κατά ὁ ὁ φύσις οἰκεῖος ὀρέγω . [ VIII . ] οὐδείς ἡδονή κατά ἑαυτοῦ κακός · ἀλλά ὁ τις ἡδονή ποιητικός πολλαπλάσιος ἐπιφέρω ὁ ὄχλησις ὁ ἡδονή .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.142
[ IX . ] Εἰ κατεπυκνοῦτο πᾶσα ἡδονή , καὶ χρόνῳ καὶ περὶ ὅλον τὸ ἄθροισμα ὑπῆρχεν ἢ τὰ κυριώτατα μέρη τῆς φύσεως , οὐκ ἄν ποτε διέφερον ἀλλήλων αἱ ἡδοναί . [ X . ] Εἰ τὰ ποιητικὰ τῶν περὶ τοὺς ἀσώτους ἡδονῶν ἔλυε τοὺς φόβους τῆς διανοίας τούς τε περὶ μετεώρων καὶ θανάτου καὶ ἀλγηδόνων , ἔτι τε τὸ πέρας τῶν ἐπιθυμιῶν ἐδίδασκεν , οὐκ ἄν ποτε εἴχομεν ὅ τι ἐμεμψάμεθα αὐτοῖς , πανταχόθεν εἰσπληρουμένοις τῶν ἡδονῶν καὶ οὐδαμόθεν οὔτε τὸ ἀλγοῦν οὔτε τὸ λυπούμενον ἔχουσιν , ὅ περ ἐστὶ τὸ κακόν . [ XI . ] Εἰ μηθὲν ἡμᾶς αἱ τῶν μετεώρων ὑποψίαι ἠνώχλουν καὶ αἱ περὶ θανάτου , μή ποτε πρὸς ἡμᾶς ᾖ τι , ἔτι τε τὸ μὴ κατανοεῖν τοὺς ὅρους τῶν ἀλγηδόνων καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν , οὐκ ἂν προσεδεόμεθα φυσιολογίας .
Lemmas: [ IX . ] εἰ καταπυκνόω πᾶς ἡδονή , καί χρόνος καί περί ὅλος ὁ ἄθροισμα ὑπάρχω ἤ ὁ κύριος μέρος ὁ φύσις , οὐ ἄν ποτέ διαφέρω ἀλλήλων ὁ ἡδονή . [ X . ] εἰ ὁ ποιητικός ὁ περί ὁ ἄσωτος ἡδονή ἐλύω ὁ φόβος ὁ διάνοια ὁ τε περί μετέωρος καί θάνατος καί ἀλγηδών , ἔτι τε ὁ πέρας ὁ ἐπιθυμία διδάσκω , οὐ ἄν ποτέ ἔχω ὅς τις μέμφομαι αὐτός , πανταχόθεν εἰσπληρόω ὁ ἡδονή καί οὐδαμόθεν οὔτε ὁ ἀλγέω οὔτε ὁ λυπέω ἔχω , ὅς περ εἰμί ὁ κακός . [ XI . ] εἰ μηδείς ἐγώ ὁ ὁ μετέωρος ὑποψία ἀνοχλέω καί ὁ περί θάνατος , μή ποτέ πρός ἐγώ εἰμί τις , ἔτι τε ὁ μή κατανοέω ὁ ὅρος ὁ ἀλγηδών καί ὁ ἐπιθυμία , οὐ ἄν προσδέω φυσιολογία .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.143
[ XII . ] Οὐκ ἦν τὸ φοβούμενον λύειν ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων μὴ κατειδότα τίς ἡ τοῦ σύμπαντος φύσις , ἀλλʼ ὑποπτευόμενόν τι τῶν κατὰ τοὺς μύθους · ὥστε οὐκ ἦν ἄνευ φυσιολογίας ἀκεραίους τὰς ἡδονὰς ἀπολαμβάνειν . [ XIII . ] Οὐθὲν ὄφελος ἦν τὴν κατʼ ἀνθρώπους ἀσφάλειαν κατασκευάζεσθαι τῶν ἄνωθεν ὑπόπτων καθεστώτων καὶ τῶν ὑπὸ γῆς καὶ ἁπλῶς τῶν ἐν τῷ ἀπείρῳ . [ XIV . ] Τῆς ἀσφαλείας τῆς ἐξ ἀνθρώπων γενομένης μέχρι τινὸς δυνάμει τε ἐξερειστικὴ καὶ εὐπορίᾳ εἰλικρινεστάτη γίνεται ἡ ἐκ τῆς ἡσυχίας καὶ ἐκχωρήσεως τῶν πολλῶν ἀσφάλεια .
Lemmas: [ XII . ] οὐ εἰμί ὁ φοβέω λύω ὑπέρ ὁ κύριος μή κάτοιδα τίς ὁ ὁ σύμπας φύσις , ἀλλά ὑποπτεύω τις ὁ κατά ὁ μῦθος · ὥστε οὐ εἰμί ἄνευ φυσιολογία ἀκέραιος ὁ ἡδονή ἀπολαμβάνω . [ XIII . ] οὐδείς ὄφελος εἰμί ὁ κατά ἄνθρωπος ἀσφάλεια κατασκευάζω ὁ ἄνωθεν ὕποπτος καθίστημι καί ὁ ὑπό γῆ καί ἁπλῶς ὁ ἐν ὁ ἄπειρος . [ XIV . ] ὁ ἀσφάλεια ὁ ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι μέχρι τις δύναμις τε ἐξερειστικός καί εὐπορία εἰλικρινής γίγνομαι ὁ ἐκ ὁ ἡσυχία καί ἐκχώρησις ὁ πολύς ἀσφάλεια .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.144
[ XV . ] Ὁ τῆς φύσεως πλοῦτος καὶ ὥρισται καὶ εὐπόριστός ἐστιν · ὁ δὲ τῶν κενῶν δοξῶν εἰς ἄπειρον ἐκπίπτει . [ XVI . ] Βραχέα σοφῷ τύχη παρεμπίπτει , τὰ δὲ μέγιστα καὶ κυριώτατα ὁ λογισμὸς διῴκηκε καὶ κατὰ τὸν συνεχῆ χρόνον τοῦ βίου διοικεῖ καὶ διοικήσει . [ XVII . ] Ὁ δίκαιος ἀταρακτότατος , ὁ δʼ ἄδικος πλείστης ταραχῆς γέμων . [ XVIII . ] Οὐκ ἐπαύξεται ἐν τῇ σαρκὶ ἡ ἡδονή , ἐπειδὰν ἅπαξ τὸ κατʼ ἔνδειαν ἀλγοῦν ἐξαιρεθῇ , ἀλλὰ μόνον ποικίλλεται . τῆς δὲ διανοίας τὸ πέρας τὸ κατὰ τὴν ἡδονὴν ἀπεγέννησεν ἥ τε τούτων αὐτῶν ἐκλόγησις καὶ τῶν ὁμογενῶν τούτοις , ὅσα τοὺς μεγίστους φόβους παρεσκεύαζε τῇ διανοίᾳ .
Lemmas: [ XV . ] ὁ ὁ φύσις πλοῦτος καί ὁρίζω καί εὐπόριστος εἰμί · ὁ δέ ὁ κενός δόξα εἰς ἄπειρος ἐκπίπτω . [ XVI . ] βραχύς σοφός τύχη παρεμπίπτω , ὁ δέ μέγας καί κύριος ὁ λογισμός διοικέω καί κατά ὁ συνεχής χρόνος ὁ βίος διοικέω καί διοικέω . [ XVII . ] ὁ δίκαιος ἀτάρακτος , ὁ δέ ἄδικος πολύς ταραχή γέμω . [ XVIII . ] οὐ ἐπαυξάνω ἐν ὁ σάρξ ὁ ἡδονή , ἐπειδάν ἅπαξ ὁ κατά ἔνδεια ἀλγέω ἐξαιρέω , ἀλλά μόνος ποικίλλω . ὁ δέ διάνοια ὁ πέρας ὁ κατά ὁ ἡδονή ἀπογεννάω ὁ τε οὗτος αὐτός ἐκλόγησις καί ὁ ὁμογενής οὗτος , ὅσος ὁ μέγας φόβος παρασκευάζω ὁ διάνοια .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.145
[ XIX . ] Ὁ ἄπειρος χρόνος ἴσην ἔχει τὴν ἡδονὴν καὶ ὁ πεπερασμένος , ἐάν τις αὐτῆς τὰ πέρατα καταμετρήσῃ τῷ λογισμῷ . [ XX . ] Ἡ μὲν σὰρξ ἀπέλαβε τὰ πέρατα τῆς ἡδονῆς ἄπειρα , καὶ ἄπειρος αὐτὴν χρόνος παρεσκεύασεν . ἡ δὲ διάνοια τοῦ τῆς σαρκὸς τέλους καὶ πέρατος λαβοῦσα τὸν ἐπιλογισμὸν καὶ τοὺς ὑπὲρ τοῦ αἰῶνος φόβους ἐκλύσασα τὸν παντελῆ βίον παρεσκεύασεν , καὶ οὐθὲν ἔτι τοῦ ἀπείρου χρόνου προσεδεήθη · 〈 οὐ 〉 μὴν ἀλλʼ οὔτε ἔφυγε τὴν ἡδονήν , οὐθʼ ἡνίκα τὴν ἐξαγωγὴν ἐκ τοῦ ζῆν τὰ πράγματα παρεσκεύαζεν , ὡς ἐλλείπουσά τι τοῦ ἀρίστου βίου κατέστρεφεν .
Lemmas: [ XIX . ] ὁ ἄπειρος χρόνος ἴσος ἔχω ὁ ἡδονή καί ὁ περαίνω , ἐάν τις αὐτός ὁ πέρας καταμετρέω ὁ λογισμός . [ XX . ] ὁ μέν σάρξ ἀπολαμβάνω ὁ πέρας ὁ ἡδονή ἄπειρος , καί ἄπειρος αὐτός χρόνος παρασκευάζω . ὁ δέ διάνοια ὁ ὁ σάρξ τέλος καί πέρας λαμβάνω ὁ ἐπιλογισμός καί ὁ ὑπέρ ὁ αἰών φόβος ἐκλύω ὁ παντελής βίος παρασκευάζω , καί οὐδείς ἔτι ὁ ἄπειρος χρόνος προσδέομαι · 〈 οὐ 〉 μήν ἀλλά οὔτε φεύγω ὁ ἡδονή , οὐτίς ἡνίκα ὁ ἐξαγωγή ἐκ ὁ ζάω ὁ πρᾶγμα παρασκευάζω , ὡς ἐλλείπω τις ὁ ἀγαθός βίος καταστρέφω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.146
[ XXI . ] Ὁ τὰ πέρατα τοῦ βίου κατειδὼς οἶδεν , ὡς εὐπόριστόν ἐστι τὸ 〈 τὸ 〉 ἀλγοῦν κατʼ ἔνδειαν ἐξαιροῦν καὶ τὸ τὸν ὅλον βίον παντελῆ καθιστάν · ὥστʼ οὐδὲν προσδεῖται πραγμάτων ἀγῶνας κεκτημένων . [ XXII . ] Τὸ ὑφεστηκὸς δεῖ τέλος ἐπιλογίζεσθαι καὶ πᾶσαν τὴν ἐνάργειαν , ἐφʼ ἣν τὰ δοξαζόμενα ἀνάγομεν · εἰ δὲ μή , πάντα ἀκρισίας καὶ ταραχῆς ἔσται μεστά . [ XXIII . ] Εἰ μάχῃ πάσαις ταῖς αἰσθήσεσιν , οὐχ ἕξεις οὐδʼ ἃς ἂν φῇς αὐτῶν διεψεῦσθαι πρὸς τί ποιούμενος τὴν ἀναγωγὴν κρίνῃς .
Lemmas: [ XXI . ] ὁ ὁ πέρας ὁ βίος κάτοιδα οἶδα , ὡς εὐπόριστος εἰμί ὁ 〈 ὁ 〉 ἀλγέω κατά ἔνδεια ἐξαιρέω καί ὁ ὁ ὅλος βίος παντελής καθίστημι · ὥστε οὐδείς προσδέω πρᾶγμα ἀγών κτάομαι . [ XXII . ] ὁ ὑφίστημι δέω τέλος ἐπιλογίζομαι καί πᾶς ὁ ἐνάργεια , ἐπί ὅς ὁ δοξάζω ἀνάγω · εἰ δέ μή , πᾶς ἀκρισία καί ταραχή εἰμί μεστός . [ XXIII . ] εἰ μάχη πᾶς ὁ αἴσθησις , οὐ ἔχω οὐδέ ὅς ἄν φημί αὐτός διαψεύδω πρός τίς ποιέω ὁ ἀναγωγή κρίνω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.147
[ XXIV . ] Εἴ τινʼ ἐκβαλεῖς ἁπλῶς αἴσθησιν καὶ μὴ διαιρήσεις τὸ δοξαζόμενον κατὰ τὸ προσμένον καὶ τὸ παρὸν ἤδη κατὰ τὴν αἴσθησιν καὶ τὰ πάθη καὶ πᾶσαν φανταστικὴν ἐπιβολὴν τῆς διανοίας , συνταράξεις καὶ τὰς λοιπὰς αἰσθήσεις τῇ ματαίῳ δόξῃ , ὥστε τὸ κριτήριον ἅπαν ἐκβαλεῖς . εἰ δὲ βεβαιώσεις καὶ τὸ προσμένον ἅπαν ἐν ταῖς δοξαστικαῖς ἐννοίαις καὶ τὸ μὴ τὴν ἐπιμαρτύρησιν , οὐκ ἐκλείψεις τὸ διεψευσμένον · ὡς τετηρηκὼς ἔσῃ πᾶσαν ἀμφισβήτησιν κατὰ πᾶσαν κρίσιν τοῦ ὀρθῶς ἢ μὴ ὀρθῶς .
Lemmas: [ XXIV . ] εἰ τις ἐκβάλλω ἁπλῶς αἴσθησις καί μή διαιρέω ὁ δοξάζω κατά ὁ προσμένω καί ὁ πάρειμι ἤδη κατά ὁ αἴσθησις καί ὁ πάθος καί πᾶς φανταστικός ἐπιβολή ὁ διάνοια , συνταράσσω καί ὁ λοιπός αἴσθησις ὁ μάταιος δόξα , ὥστε ὁ κριτήριον ἅπας ἐκβάλλω . εἰ δέ βεβαιόω καί ὁ προσμένω ἅπας ἐν ὁ δοξαστικός ἔννοια καί ὁ μή ὁ ἐπιμαρτύρησις , οὐ ἐκλείπω ὁ διαψεύδω · ὡς τηρέω εἰμί πᾶς ἀμφισβήτησις κατά πᾶς κρίσις ὁ ὀρθός ἤ μή ὀρθός .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.148
[ XXV . ] Εἰ μὴ παρὰ πάντα καιρὸν ἐπανοίσεις ἕκαστον τῶν πραττομένων ἐπὶ τὸ τέλος τῆς φύσεως , ἀλλὰ προκαταστρέψεις εἴ τε φυγὴν εἴ τε δίωξιν ποιούμενος εἰς ἄλλο τι , οὐκ ἔσονταί σοι τοῖς λόγοις αἱ πράξεις ἀκόλουθοι . [ XXVI . ] Τῶν ἐπιθυμιῶν ὅσαι μὴ ἐπʼ ἀλγοῦν ἐπανάγουσιν ἐὰν μὴ συμπληρωθῶσιν , οὐκ εἰσὶν ἀναγκαῖαι ἀλλʼ εὐδιάχυτον τὴν ὄρεξιν ἔχουσιν , ὅταν δυσπόριστοι ἢ βλάβης ἀπεργαστικαὶ δόξωσιν εἶναι . [ XXVII . ] Ὧν ἡ σοφία παρασκευάζεται εἰς τὴν τοῦ ὅλου βίου μακαριότητα , πολὺ μέγιστόν ἐστιν ἡ τῆς φιλίας κτῆσις . [ XXVIII . ] Ἡ αὐτὴ γνώμη θαρρεῖν τε ἐποίησεν ὑπὲρ τοῦ μηθὲν αἰώνιον εἶναι δεινὸν μηδὲ πολυχρόνιον , καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς τοῖς ὡρισμένοις ἀσφάλειαν φιλίαις μάλιστα κατεῖδε συντελουμένην .
Lemmas: [ XXV . ] εἰ μή παρά πᾶς καιρός ἐπαναφέρω ἕκαστος ὁ πράσσω ἐπί ὁ τέλος ὁ φύσις , ἀλλά προκαταστρέφω εἰ τε φυγή εἰ τε δίωξις ποιέω εἰς ἄλλος τις , οὐ εἰμί σύ ὁ λόγος ὁ πρᾶξις ἀκόλουθος . [ XXVI . ] ὁ ἐπιθυμία ὅσος μή ἐπί ἀλγέω ἐπανάγω ἐάν μή συμπληρόω , οὐ εἰμί ἀναγκαῖος ἀλλά εὐδιάχυτος ὁ ὄρεξις ἔχω , ὅταν δυσπόριστος ἤ βλάβη ἀπεργαστικός δοκέω εἰμί . [ XXVII . ] ὅς ὁ σοφία παρασκευάζω εἰς ὁ ὁ ὅλος βίος μακαριότης , πολύς μέγας εἰμί ὁ ὁ φιλία κτῆσις . [ XXVIII . ] ὁ αὐτός γνώμη θαρσέω τε ποιέω ὑπέρ ὁ μηδείς αἰώνιος εἰμί δεινός μηδέ πολυχρόνιος , καί ὁ ἐν αὐτός ὁ ὁρίζω ἀσφάλεια φιλία μάλα καθοράω συντελέω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.149
[ XXIX . ] Τῶν ἐπιθυμιῶν αἱ μέν εἰσι φυσικαὶ 〈 καὶ ἀναγκαῖαι · αἱ δὲ φυσικαὶ 〉 καὶ οὐκ ἀναγκαῖαι · αἱ δὲ οὔτε φυσικαὶ οὔτʼ ἀναγκαῖαι ἀλλὰ παρὰ κενὴν δόξαν γινόμεναι . [ φυσικὰς καὶ ἀναγκαίας ἡγεῖται ὁ Ἐπίκουρος τὰς ἀλγηδόνος ἀπολυούσας , ὡς ποτὸν ἐπὶ δίψους · φυσικὰς δὲ οὐκ ἀναγκαίας δὲ τὰς ποικιλλούσας μόνον τὴν ἡδονήν , μὴ ὑπεξαιρουμένας δὲ τὸ ἄλγημα , ὡς πολυτελῆ σιτία · οὔτε δὲ φυσικὰς οὔτʼ ἀναγκαίας , ὡς στεφάνους καὶ ἀνδριάντων ἀναθέσεις . ] [ XXX . ] Ἐν αἷς τῶν φυσικῶν ἐπιθυμιῶν , μὴ ἐπʼ ἀλγοῦν δὲ ἐπαναγουσῶν ἐὰν μὴ συντελεσθῶσιν , ὑπάρχει ἡ σπουδὴ σύντονος , παρὰ κενὴν δόξαν αὗται γίνονται καὶ οὐ παρὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν οὐ διαχέονται ἀλλὰ παρὰ τὴν τοῦ ἀνθρώπου κενοδοξίαν .
Lemmas: [ XXIX . ] ὁ ἐπιθυμία ὁ μέν εἰμί φυσικός 〈 καί ἀναγκαῖος · ὁ δέ φυσικός 〉 καί οὐ ἀναγκαῖος · ὁ δέ οὔτε φυσικός οὔτε ἀναγκαῖος ἀλλά παρά κενός δόξα γίγνομαι . [ φυσικός καί ἀναγκαῖος ἡγέομαι ὁ Ἐπίκουρος ὁ ἀλγηδών ἀπολύω , ὡς ποτός ἐπί δίψος · φυσικός δέ οὐ ἀναγκαῖος δέ ὁ ποικίλλω μόνος ὁ ἡδονή , μή ὑπεξαιρέω δέ ὁ ἄλγημα , ὡς πολυτελής σιτίον · οὔτε δέ φυσικός οὔτε ἀναγκαῖος , ὡς στέφανος καί ἀνδριάς ἀνάθεσις . ] [ XXX . ] ἐν ὅς ὁ φυσικός ἐπιθυμία , μή ἐπί ἀλγέω δέ ἐπανάγω ἐάν μή συντελέω , ὑπάρχω ὁ σπουδή σύντονος , παρά κενός δόξα οὗτος γίγνομαι καί οὐ παρά ὁ ἑαυτοῦ φύσις οὐ διηχέω ἀλλά παρά ὁ ὁ ἄνθρωπος κενοδοξία .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.150
[ XXXI . ] Τὸ τῆς φύσεως δίκαιόν ἐστι σύμβολον τοῦ συμφέροντος εἰς τὸ μὴ βλάπτειν ἀλλήλους μηδὲ βλάπτεσθαι . [ XXXII . ] Ὅσα τῶν ζῴων μὴ ἠδύνατο συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν ἄλλα μηδὲ βλάπτεσθαι , πρὸς ταῦτα οὐθὲν ἦν δίκαιον οὐδὲ ἄδικον . ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ἐθνῶν ὅσα μὴ ἠδύνατο ἢ μὴ ἐβούλετο τὰς συνθήκας ποιεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι . [ XXXIII . ] Οὐκ ἦν τι καθʼ ἑαυτὸ δικαιοσύνη , ἀλλʼ ἐν ταῖς μετʼ ἀλλήλων συστροφαῖς καθʼ ὁπηλίκους δή ποτε ἀεὶ τόπους συνθήκη τις ὑπὲρ τοῦ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι .
Lemmas: [ XXXI . ] ὁ ὁ φύσις δίκαιος εἰμί σύμβολον ὁ συμφέρω εἰς ὁ μή βλάπτω ἀλλήλων μηδέ βλάπτω . [ XXXII . ] ὅσος ὁ ζῷον μή δύναμαι συνθήκη ποιέω ὁ ὑπέρ ὁ μή βλάπτω ἄλλος μηδέ βλάπτω , πρός οὗτος οὐδείς εἰμί δίκαιος οὐδέ ἄδικος . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἔθνος ὅσος μή δύναμαι ἤ μή βούλομαι ὁ συνθήκη ποιέω ὁ ὑπέρ ὁ μή βλάπτω μηδέ βλάπτω . [ XXXIII . ] οὐ εἰμί τις κατά ἑαυτοῦ δικαιοσύνη , ἀλλά ἐν ὁ μετά ἀλλήλων συστροφή κατά ὁπηλίκος δή ποτέ ἀεί τόπος συνθήκη τις ὑπέρ ὁ μή βλάπτω μηδέ βλάπτω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.151
[ XXXIV . ] Ἡ ἀδικία οὐ καθʼ ἑαυτὴν κακόν , ἀλλʼ ἐν τῷ κατὰ τὴν ὑποψίαν φόβῳ , εἰ μὴ λήσει τοὺς ὑπὲρ τῶν τοιούτων ἐφεστηκότας κολαστάς . [ XXXV . ] Οὐκ ἔστι τὸν λάθρᾳ τι κινοῦντα ὧν συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους εἰς τὸ μὴ βλάπτειν μηδὲ βλάπτεσθαι , πιστεύειν ὅτι λήσει , κἂν μυριάκις ἐπὶ τοῦ παρόντος λανθάνῃ . μέχρι γὰρ καταστροφῆς ἄδηλον εἰ καὶ λήσει . [ XXXVI . ] Κατὰ μὲν 〈 τὸ 〉 κοινὸν πᾶσι τὸ δίκαιον τὸ αὐτό , συμφέρον γάρ τι ἦν ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους κοινωνίᾳ · κατὰ δὲ τὸ ἴδιον χώρας καὶ ὅσων δή ποτε αἰτιῶν οὐ πᾶσι συνέπεται τὸ αὐτὸ δίκαιον εἶναι .
Lemmas: [ XXXIV . ] ὁ ἀδικία οὐ κατά ἑαυτοῦ κακός , ἀλλά ἐν ὁ κατά ὁ ὑποψία φόβος , εἰ μή λανθάνω ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἐφίστημι κολαστής . [ XXXV . ] οὐ εἰμί ὁ λάθρῃ τις κινέω ὅς συντίθημι πρός ἀλλήλων εἰς ὁ μή βλάπτω μηδέ βλάπτω , πιστεύω ὅτι λανθάνω , ἐάν μυριάκις ἐπί ὁ πάρειμι λανθάνω . μέχρι γάρ καταστροφή ἄδηλος εἰ καί λανθάνω . [ XXXVI . ] κατά μέν 〈 ὁ 〉 κοινός πᾶς ὁ δίκαιος ὁ αὐτός , συμφέρω γάρ τις εἰμί ἐν ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία · κατά δέ ὁ ἴδιος χώρα καί ὅσος δή ποτέ αἰτία οὐ πᾶς συνέπομαι ὁ αὐτός δίκαιος εἰμί .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.152
[ XXXVII . ] Τὸ μὲν ἐπιμαρτυρούμενον ὅτι συμφέρει ἐν ταῖς χρείαις τῆς πρὸς ἀλλήλους κοινωνίας τῶν νομισθέντων εἶναι δικαίων , ἔχει τὸν τοῦ δικαίου χαρακτῆρα , ἐάν τε τὸ αὐτὸ πᾶσι γένηται ἐάν τε μὴ τὸ αὐτό . ἐάν δὲ νόμον θῆταί τις , μὴ ἀποβαίνῃ δὲ κατὰ τὸ συμφέρον τῆς πρὸς ἀλλήλους κοινωνίας , οὐκέτι τοῦτο τὴν τοῦ δικαίου φύσιν ἔχει . κἂν μεταπίπτῃ τὸ κατὰ τὸ δίκαιον συμφέρον , χρόνον δέ τινα εἰς τὴν πρόληψιν ἐναρμόττῃ , οὐδὲν ἧττον ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἦν δίκαιον τοῖς μὴ φωναῖς κεναῖς ἑαυτοὺς συνταράττουσιν , ἀλλʼ ἁπλῶς εἰς τὰ πράγματα βλέπουσιν .
Lemmas: [ XXXVII . ] ὁ μέν ἐπιμαρτυρέω ὅτι συμφέρω ἐν ὁ χρεία ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ὁ νομίζω εἰμί δίκαιος , ἔχω ὁ ὁ δίκαιος χαρακτήρ , ἐάν τε ὁ αὐτός πᾶς γίγνομαι ἐάν τε μή ὁ αὐτός . ἐάν δέ νόμος τίθημι τις , μή ἀποβαίνω δέ κατά ὁ συμφέρω ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία , οὐκέτι οὗτος ὁ ὁ δίκαιος φύσις ἔχω . ἐάν μεταπίπτω ὁ κατά ὁ δίκαιος συμφέρω , χρόνος δέ τις εἰς ὁ πρόληψις ἐναρμόζω , οὐδείς ἥσσων ἐκεῖνος ὁ χρόνος εἰμί δίκαιος ὁ μή φωνή κενός ἑαυτοῦ συνταράσσω , ἀλλά ἁπλῶς εἰς ὁ πρᾶγμα βλέπω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.153
[ XXXVIII . ] Ἔνθα μὴ καινῶν γενομένων τῶν περιεστώτων πραγμάτων ἀνεφάνη μὴ ἁρμόττοντα εἰς τὴν πρόληψιν τὰ νομισθέντα δίκαια ἐπʼ αὐτῶν τῶν ἔργων , οὐκ ἦν ταῦτα δίκαια . ἔνθα δὲ καινῶν γενομένων τῶν πραγμάτων οὐκ ἔτι συνέφερε τὰ αὐτὰ δίκαια κείμενα , ἐνταῦθα δὲ τότε μὲν ἦν δίκαια , ὅτε συνέφερεν εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους κοινωνίαν τῶν συμπολιτευομένων · ὕστερον δʼ οὐκ ἦν ἔτι δίκαια , ὅτε μὴ συνέφερεν .
Lemmas: [ XXXVIII . ] ἔνθα μή καινός γίγνομαι ὁ περιίστημι πρᾶγμα ἀναφαίνω μή ἁρμόζω εἰς ὁ πρόληψις ὁ νομίζω δίκαιος ἐπί αὐτός ὁ ἔργον , οὐ εἰμί οὗτος δίκαιος . ἔνθα δέ καινός γίγνομαι ὁ πρᾶγμα οὐ ἔτι συμφέρω ὁ αὐτός δίκαιος κεῖμαι , ἐνταῦθα δέ τότε μέν εἰμί δίκαιος , ὅτε συμφέρω εἰς ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ὁ συμπολιτεύω · ὕστερον δέ οὐ εἰμί ἔτι δίκαιος , ὅτε μή συμφέρω .
diogenes-laertius-biography.vitae-philosophorum 10.1.154
[ XXXIX . ] Ὁ τὸ μὴ θαρροῦν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν ἄριστα συστησάμενος οὗτος τὰ μὲν δυνατὰ ὁμόφυλα κατεσκευάσατο · τὰ δὲ μὴ δυνατὰ οὐκ ἀλλόφυλά γε · ὅσα δὲ μηδὲ τοῦτο δυνατὸς ἦν , ἀνεπίμεικτος ἐγένετο , καὶ ἐξωρίσαθʼ ὅσα τούτων λυσιτελῆ πράττειν . [ XL . ] Ὅσοι τὴν δύναμιν ἔσχον τοῦ τὸ θαρρεῖν μάλιστα ἐκ τῶν ὁμορούντων παρασκευάσασθαι , οὕτω καὶ ἐβίωσαν μετʼ ἀλλήλων ἥδιστα τὸ βεβαιότατον πίστωμα ἔχοντες , καὶ πληρεστάτην οἰκειότητα ἀπολαβόντες οὐκ ὠδύραντο ὡς πρὸς ἔλεον τὴν τοῦ τελευτήσαντος προκαταστροφήν .
Lemmas: [ XXXIX . ] ὁ ὁ μή θαρσέω ἀπό ὁ ἔξωθεν ἀγαθός συνίστημι οὗτος ὁ μέν δυνατός ὁμόφυλος κατασκευάζω · ὁ δέ μή δυνατός οὐ ἀλλόφυλος γε · ὅσος δέ μηδέ οὗτος δυνατός εἰμί , ἀνεπίμεικτος γίγνομαι , καί ἐξορίζω ὅσος οὗτος λυσιτελής πράσσω . [ XL . ] ὅσος ὁ δύναμις ἔχω ὁ ὁ θαρσέω μάλα ἐκ ὁ ὁμορέω παρασκευάζω , οὕτως καί βιόω μετά ἀλλήλων ἡδύς ὁ βέβαιος πίστωμα ἔχω , καί πλήρης οἰκειότης ἀπολαμβάνω οὐ ὀδύρομαι ὡς πρός ἔλεος ὁ ὁ τελευτάω προκαταστροφή .