diogenes-babylonius.testimonia-et-fragmenta 76
πρὸς δὲ τούτοις ὡς . . . . . . | δης μὲ(ν εἰ)κότως ει | πεος . . . . . . . . . . αν . . . . ἐλευθερ ( . . . ) νομ . . . . | περιάπτει(ν ἔ)ρωτα | βούλεται κα(ὶ ) Τιμόθε(ον ) | ἕ(νε)κα τῶν εὐγενῶν πρεπώδη , τὰ δ’ ἑταιρῶν , οὐκ ἔστιν φύσει καὶ μὴ κατὰ διατάξεις κενάς · οὐδ’ οὗτος ὑποδείγμα(τ)α παρέθηκε τοιούτων , ἀλλὰ διανοημάτων · μόν(ο)ν ( δὲ ) φατικῶς συμπαρ(έ)συρε καὶ τὸ μ(έ)λος . οὐδὲ τοὺς νέους τοῖς μέλεσι διαφ(θε)ίροντας παρέδειξεν τὸν Ἴβυκον καὶ τὸν Ἀνακρέοντα καὶ τοὺς ὁμοίους , ἀλλὰ τοῖς διανοήμασι · καὶ γὰρ ἅπερ Σαπ̣ | ( φὼ ) ὀνόματ’ ἔλεγε , τούτοις ἔθρυπτεν , εἴπερ ( ἄ)ρα · μέλ(ος δ’ ἀ)κόλουθον ὂν ποιότητι φωνῆς . . τ . . . οὐ δύνατ’ ε(ἶ)ναι . . . . . . . . δ(ι)ὰ ( με)λῶ(ν ) ὁμοίω(ς ) ἀ(λ)λ’ ὀνομάτω(ν ) καὶ διανοημ(ά)των ἀρέσκεσθαι καὶ τοὺς ἐρω(μ)ένου(ς ) , εἰ θέλουσιν , ὁμολο(γ)ήσομεν , τὸν δ’ Ἀριστοφ(ά)ν(ην ) τοὺς ἀρχαίους ἀποφ(αίνε)ιν ἐνκεκλ(ασ)μένῃ καθά(περ ) οἱ παλαιοὶ τῇ φωνῇ χ(ρ)ῆ(σθ)αι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖ(ς προ)αγωγεύειν ἑαυτούς , ( οὐ τοῖς ) μέλεσιν · εἰ δὲ τούτοις ( ἔλε)γεν , ( κ)λαίειν αὐτῷ προσ(λέγ)ομεν · ταῦτα γὰρ οὔτ’ εἰς ἅ φησιν ὥ(σ)περ ἀδίστακτα ( ἔ)χων , ἐκκαλεῖθ’ ὅσον ἐφ’ αὑ(τοῖ)ς , οὔτε πρὸς συνουσίας ( αἰσχρ)ὰς καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖ(κας ) καὶ νέους ὡραίους ( εἰς γ)υναικισμόν · οὔτε γὰ(ρ οὗτ)ος οὔθ’ οἱ κωμικοὶ ( π)αρέδ(ε)ιξάν ( τ)ι τῶν Ἀγάθωνο(ς ) καὶ Δημοκρίτου τοιο(ῦτ)ον , ἀλλὰ μόνον λέγουσ(ιν ) · οὐ ( δὲ ) Νίκανδρος οὐδὲ κ . . . . τ)οῦτ(ο ) παρέστησε δ(ιὰ ) τῶ(ν . . . . . ἀλλ’ ) ἐπλ(ά)νησεν εἴπερ ἄρα . καὶ πρὸς ( συνουσίας αἰσχρὰς ) ἐκκαλεῖσ(θαι καὶ ἄνδρας καὶ γυ)ναῖκας κα(ὶ νέους ὡραίους ) εἰς γυναικισ(μόν . . . . . Ἀγάθωνος ἃ κατ(ηγοροῦσιν οἱ ) κωμικοὶ κα ( ὶ . . . . . . . . . . | καὶ Δημοκρ(ίτου . Νίκαν)δρον δὲ τὸν . . . . . . . . . . ἐ)πιδει(κ)νύμε(νον . . . . . . . . | ἔργοις διδάξ(αντα . . . . ) ἀλλὰ καὶ
Lemmas: πρός δέ οὗτος ὡς . . . . . . | δήω μέν εἰκότως ει | πέος . . . . . . . . . . αν . . . . ἐλευθερ ( . . . ) νομ . . . . | περιάπτω ἔρως | βούλομαι καί ) Τιμόθεος ) | ἕνος ὁ εὐγενής πρεπώδης , ὁ δέ ἑταίρα , οὐ εἰμί φύσις καί μή κατά διάταξις κενός · οὐδέ οὗτος ὑπόδειγμα παρατίθημι τοιοῦτος , ἀλλά διανόημα · μόνος ( δέ ) φατικός συμπαρ(έ)συρε καί ὁ μέλος . οὐδέ ὁ νέος ὁ μέλος διαφθείρω παραδείκνυμι ὁ Ἴβυκος καί ὁ Ἀνακρέων καί ὁ ὅμοιος , ἀλλά ὁ διανόημα · καί γάρ ὅσπερ ΣΑΠ | ( φημί ) ὄνομα λέγω , οὗτος θρύπτω , εἴπερ ( ἄρα · μέλος δέ ἀκόλουθος εἰμί ποιότης φωνή . . τ . . . οὖον δύο εἰμί . . . . . . . . ὅδιος ( μέλα ) ὅμοιος ) ἀ(λ)λ’ ὄνομα ) καί διανόημα ἀρέσκω καί ὁ ἐρωμένος ) , εἰμί ἐθέλω , ὁμολογέω , ὁ δέ Ἀριστοφάνης ) ὁ ἀρχαῖος ἀποφαίνω ἐγκαλέω καθάπερ ) ὁ παλαιός ὁ φωνή χ(ρ)ῆ(σθ)αι καί ὁ ὀφθαλμός προαγωγεύω ἑαυτοῦ , ( οὖον ὁ ) μέλος · εἰμί δέ οὗτος ( ἔρχομαι , ( κ)λαιεν αὐτός προσλέγω · οὗτος γάρ οὔτε εἰς ὅς φημί ὥσπερ αδίστακτος ( ἔχω , ἐκκαλέω ὅσος ἐπί αὐτός , οὔτε πρός συνουσία ( αἰσχρός καί ἀνήρ καί γυναῖ(κας ) καί νέος ὡραῖος ( εἰς γυναικισμός · οὔτε γάρ οὗτος οὔτε ὁ κωμικός ( παραδείκνυμι ( ὅς ὁ Ἀγάθων ) καί Δημόκριτος τοιοῦτος , ἀλλά μόνος λέγω ) · οὖον ( δέ ) Νίκανδρος οὐδέ Κ . . . . τοῦτος ) παρίστημι διά ) τῆ . . . . . ἀλλά ) ἐπλ(ά)νησεν εἴπερ ἄρα . καί πρός ( συνουσία αἰσχρός ) ἐκκαλέω καί ἀνήρ καί γυ)ναικαι καί νέος ὡραῖος ) εἰς γυναικισμός . . . . . Ἀγάθων ὁ κατηγορέω ὁ ) κωμικός ἄν ( ί . . . . . . . . . . | καί Δημοκρίτης . Νίκανδρος δέ ὁ . . . . . . . . . . ἐπιδείκνυμι . . . . . . . . | ἔργον διδάσκω . . . . ) ἀλλά καί