diogenes-babylonius.testimonia-et-fragmenta 61
συ(νωμολογ)ηκέναι δ’ αὐτῷ , τὰ μὲ(ν αὐτο)φυοῦς αἰσθήσεως δε(ῖσ)θαι , τὰ δ’ ἐπιστημονικῆς , τὰ ( θ)ερμὰ μὲν καὶ τὰ ( ψ)υχρὰ τ(ῆς αὐ)τοφυοῦς , τὸ δ’ ἡρμοσμέν(ον ) καὶ ἀνάρμοστον τῆς ἐπ(ιστη)μονικῆς · ( ἑ)τέραν δὲ τῇ ( τοι)αύτῃ συ(νε)ζευγμένη(ν κα)ὶ παρακολουθοῦσαν ὡς ( ἐπὶ τ)ὸ πολύ , δι’ ἧς δεχόμεθα ( τὴν π)αρεπομένην [ ἡδον(ὴν ] ἑκ)άστῳ τῶν αἰσθητῶν ( ἡδον)ήν τε ( καὶ λύ)πην , οὖσαν ( οὐ πᾶσι ) τὴν αὐτήν . οὗ γὰρ ἂν ( ἀνα)μειχθῶσιν δύο αἰσθήσεις , ( περὶ ) μὲν τὸ ὑπο(κ)εί(μ)ενον συμ(φ)ωνεῖ(ν ) , οἷον ὅτι . . ηγον ἢ α(ὐστ)ηρόν , περὶ δὲ τὴν ( π)αρεπ(ομέν)ην ἡδονήν ( τ)ε καὶ λ(ύπην ) διαφωνεῖν ( ἐν)α(ργῶς ) . Contra haec disputat : κᾆτα ποῖ(ον ) τὸ ὑ(πὸ ἄλ)λ(η)ς δυνάμεως περὶ τὴν αἴσθησιν καταλαμβάνεσθ(α)ι τὰς ποιότητας ὧν ἀντιλαμβάνονται , καὶ τὰς ἡδ(ονὰ)ς καὶ ὀχλήσεις τὰς ( ἀ)π’ αὐτῶν , τῆς μὲν αὐτοφυοῦς , τῆς δ’ ἐπιστημονι(κῆ)ς · ὑπ(ὸ γ)ὰρ αὐτοφυοῦς καὶ ( ἀλ)όγου κρείνετα(ι δυνάμεως ἡ ποι)ότης αὐτὴ κ(αθ’ αὑτήν · ὑπὸ δ’ ἐπ)ιστημονι(κῆς τὸ πρὸς ἡμᾶς ἀπ’ ἐκεί)νου μᾶλλον ; ο(ὐ μαχόμενον τ)οῖς ἐναργέσιν ( καὶ διεψευσμέν)ον προ(χ)ειρότα(τα ; κα)τὰ λόγον δ(ὲ ) καὶ τὸ ( ἐπὶ τούτῳ ὅμοι)ον , ὅ φησιν ἐναρ(γ)ὲς εἶνα(ι , εἴλη)πται · ⟨ αἱ ⟩ παραπ(λή)σιοι γὰ(ρ ) αἰσθ(ήσεις ) κατὰ τ(ὴ)ν διάθε(σ)ιν οὐ(χ ) ὅτι μὲν ( αὐσ)τηρὸν τὸ ὑ(ποκε)ίμενον ὁμολογοῦσ(ιν , εἰ δ’ ) ὀχληρῶς ἢ ἐπιτερπῶς ( ἔχ)ει διαφωνοῦσιν , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ποιοῦνται κρίσιν . καὶ ἐπὶ μέν γε τούτω(ν ) παρά τινας προδιαθέσεις ἐνδέχεται παραλλαττούσας συμβαίνειν ἐπαισθήσεις , ἐπὶ δὲ τῶν ἀκοῶν οὐδ’ ἔστιν ὅλως διαφορά τις , ἀλλὰ πᾶσαι τὰς ὁμοίας τῶν ὁμ(οί)ων μελῶν ἀντι(λήψ)εις ποιοῦνται καὶ τὰς ἡδονὰς παραπλησίους ἀπολαμβάνουσιν , ὥστε καὶ τῆς ἐνα(ρ)μονίου καὶ τῆς χρωματικῆς διαφέρονται ( ο)ὐ κατὰ τὴν ἄλογον ἐπα(ίσ)θησιν ἀλλὰ κατὰ τὰς δό(ξας ) , οἱ μέν , ὥσπερ οἱ τούτῳ ( π)αραπλήσ(ιοι ) , τὴν μ(ὲν ) φά(σκο)ντες εἶναι σεμνὴν κα(ὶ γεν)ναίαν καὶ ( ἁπ)λῆν καὶ ( καθ)αράν , τὴν ( δ’ ἄ)νανδρον ( καὶ φο)ρτικὴν κα(ὶ ) ἀνελεύθερον . οἱ δὲ － οἱ δὲ － · τὰ δ’ ἀνά(λ)ο(γ)α καὶ ἐπὶ τῶν ῥυθμῶν ( κ)α(ὶ ) μελοποϊῶν · καὶ ( π)ρό(δηλόν ) ἐστιν ὡς ἡ μουσική , κἂν ( ἡ ) πολυε(ι)δεστάτη κα(θ’ ἅπαν διαφορὰ ἁλ)ῶι προσοῦσα ( αὐ)τῆι , τῶν ( ἠ)θῶν ἐ(μ)φ(ά)σεις οὐδέποτε ( πο)ιήσε(ι οὐδ’ ἄλλων | ἄλλως κατὰ τὴν διάθεσιν τὰς | ἀκοὰς κινήσει ) ἅτε ἀπαρα(λ)λάκτου(ς κ)αθεστώσας . καὶ διὰ τοῦ(το ) ζητῶν μουσικὸς τὴν τοιαύτην σύνεσιν , ᾗ δυνήσεται διαγινώσκειν , αἱ ποῖαι τῶν αἰσθήσεων πῶς διατεθήσονται , τῶν ἀνυπάρκτων ἐπιστήμην ζητεῖ καὶ τ(ὰ ) πρὸς τοῦτο κενῶς παραδίδωσιν .
Lemmas: συνομολογέω δέ αὐτός , ὁ μέν αὐτοφυής αἴσθησις δείδω , ὁ δέ ἐπιστημονικός , ὁ ( θερμός μέν καί ὁ ( ψ)υχραω τῆ αὐτοφυής , ὁ δέ ἁρμόζω ) καί ἀνάρμοστος ὁ ἐπιστημονικός · ( ἑ)τέραν δέ ὁ ( τοι)αύτῃ συ(νε)ζευγμένη(ν καί παρακολουθέω ὡς ( ἐπί ὅς πολύς , διά ὅς δέχομαι ( ὁ παραποιέω [ ἡδονή ] ἕκαστος ὁ αἰσθητής ( ἡδονή τε ( καί λύπη , εἰμί ( οὖον πᾶς ) ὁ αὐτός . ὅς γάρ εἄν ( ἀναμείγνυμι δύο αἴσθησις , ( περί ) μέν ὁ ὑπο(κ)εί(μ)ενον συμφωνέω ) , οἷος ὅτι . . ἄγω ἢ αὐστηρός , περί δέ ὁ ( παραποιέω ἡδονή ( ὅς καί λύπη ) διαφωνέω ( ἐν)α(ργῶς ) . Contra haec disputat : εἶτα ποῖος ) ὁ ὑπό ἅλλομαι δύναμις περί ὁ αἴσθησις καταλαμβάνω ὁ ποιότης ὅς ἀντιλαμβάνω , καί ὁ ἡδονή καί ὄχλησις ὁ ( ἄπειμι αὐτός , ὁ μέν αὐτοφυής , ὁ δέ ἐπιστημονικός · ὑπό Γάρ αὐτοφυής καί ( ἄλογος κραίνω δύναμις ὁ ποιότης αὐτός καίω ἑαυτοῦ · ὑπό δέ ἐπιστημονικός ὁ πρός ἐγώ ἀπό ἐκεῖνος μᾶλλον ; οὐ μάχομαι ὅς ἐναργής ( καί διαψεύδω προ(χ)ειρότα(τα ; κατά λόγος δέ ) καί ὁ ( ἐπί οὗτος ὅμοιος , ὅς φημί ἐναργής εἶμι , λαμβάνω · ⟨ ὁ ⟩ παραπηλόω γάρ ) αἰσθάνομαι ) κατά ὅς διάθεσις οὐ ) ὅτι μέν ( αὐστηρός ὁ ὑπόκειμαι ὁμολογέω , εἰμί δέ ) ὀχληρός ἢ ἐπιτερπῶς ( ἔχω διαφωνέω , ἀλλά ὁ αὐτός ποιέω κρίσις . καί ἐπί μέν γε τοῦτος ) παρά τις προδιάθεσις ἐνδέχομαι παραλλάσσω συμβαίνω ἐπαίσθησις , ἐπί δέ ὁ ἀκοή οὐδέ εἰμί ὅλως διαφορά τις , ἀλλά πᾶς ὁ ὅμοιος ὁ ὁμοιόω μέλος ἀντίληψις ποιέω καί ὁ ἡδονά παραπλήσιος ἀπολαμβάνω , ὥστε καί ὁ ἐνα(ρ)μονίου καί ὁ χρωματικός διαφέρω ( οὐ κατά ὁ ἄλογος ἐπαισθάνομαι ἀλλά κατά ὁ δοξάζω ) , ὁ μέν , ὥσπερ ὁ οὗτος ( παραπλήσιος ) , ὁ μέν ) φάσκω εἰμί σεμνός καί γενναῖος καί ( ἁπλός καί ( καθαίρω , ὁ ( δέ ἄνανδρος ( καί φορτικός καί ) ἀνελεύθερος . ὁ δέ － ὁ δέ － · ὁ δέ ἀνάλογος καί ἐπί ὁ ῥυθμός ( ὅς ) μελοποιός · καί ( πρόδηλος ) εἰμί ὡς ὁ μουσικός , κἀν ( ὁ ) πολυειδής καίω ἅπας διαφορά ἁλίσκομαι πρόσειμι ( αὐ)τῆι , ὁ ( ἠθέω ἐμφαίνω οὐδέποτε ( ποιέω οὐδέ ἄλλος | ἄλλως κατά ὁ διάθεσις ὁ | ἀκοή κινέω ) ἅτε ἀπαρα(λ)λάκτου(ς καθίστημι . καί διά τοῦτος ) ζητέω μουσικός ὁ τοιοῦτος σύνεσις , ὅς δύναμαι διαγιγνώσκω , ὁ ποῖος ὁ αἴσθησις πῶς διατίθημι , ὁ ἀνύπαρκτος ἐπιστήμη ζητέω καί τῆ ) πρός οὗτος κενός παραδίδωμι .