diogenes-apolloniates.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0362.1
μάλιστα δ᾽ ἐμφαίνεσθαι τὸ ἔναντιον χρῶμα · διὸ τοὺς μελανοφθάλμους μεθ᾽ ἡμέραν καὶ τὰ λαμπρὰ μᾶλλον ὁρᾶν , τοὺς δ᾽ ἐναντίους νύκτωρ . ὅτι δὲ ὁ ἔντὸς ἀήρ αἰσθάνεται μικρὸν ὡν μόριον τοῦ θεοῦ , σημεῖον εἶναι , διότι πολλάκις πρὸς ἄλλα τὸν νοῦν ἔχοντες οὐθ᾽ ὁρῶμεν οὐτ᾽ ἀκούομεν . ἡδονὴν δὲ καὶ 43 λύπην γίνεσθαι τόνδε τὸν τρόπον · ὅταν μὲν πολὺς ὁ ἀὴρ μίσγῃται τῷ αἵματι καὶ κουφίζῃ κατὰ φύσιν ὡν καὶ κατὰ πᾶν τὸ σῶμα διεξῶν , ἡδονήν · ὅταν δὲ παρὰ φύσιν καὶ μὴ μίσγῃται συνιῴαντος τοῦ αἵματος καὶ ἀσθενεστέρον καὶ πυκνότερον γινομένου , λύπην . ὁμοίως καὶ θάρσος καὶ ὑγίειαν καὶ τάναντία . 10 κριτικώτατον δὲ ἡδονῆς τὴν γλῶτταν · ἀπαλώτατον γὰρ εἶναι καὶ μανὸν καὶ τὰς φλέβας ἀπάσας ἀνίκειν εἰς αὐτήν · διὸ σημεῖά τε πλεῖστα τοῖς κάμνουσιν ἐπ᾽ αὐτῆς εἶναι , καὶ τῶν ἄλλων ζώων τὰ χρώματα μηνύειν · ὅποσα γὰρ ἂν ἡ καὶ ὅποια , τοσαῦτα ἐμφαίνεσθαι . τὴν μὲν οὖν αἴσθησιν οὕτω καὶ διὰ τοῦτο γίνεσθαι . φρονεῖν δ᾽ , ὥσπερ ἐλέχθη [ 39 ] , τῷ ἀέρι καθαρῷ καὶ ξηρῷ · 44 καλλιέν γὰρ τὴν ἰκάδα τοῦ νοῦν · διὸ καὶ ἐν τοῖς ὑπνοῖς καὶ ἐν ταῖς μέθαις καὶ ἐν ταῖς πλημοναῖς ἧττον φρονεῖν · ὅτι δὲ ἡ ὑγρότης ἀφαίρεῖται τὸν νοῦν . σημεῖον , διότι τὰ ἄλλα ζῷα χειρῶ τὴν διάνοιαν · ἀναπνεῖν τε γὰρ τὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἀέρα καὶ τροφὴν ὑγροτέραν προσφέρεσθαι . τοὺς δὲ ὄρνιθας ἀναπνεῖν μὲν καθαρόν , φύσιν δὲ ὁμοίαν ἔχειν τοῖς ἰχθύσι · καὶ γὰρ τὴν σάρκα σιφράν , καὶ τὸ πνεῦμα οὐ διέναι διὰ παντός , ἀλλὰ ἐστάναι περὶ τὴν κοιλίαν · διὸ τὴν μὲν τροφὴν ταχὺ πέττειν , αὐτὸ δ᾽ ἄφρον εἶναι · συμβάλλεσθαι δὲ τι πρὸς τὴν τροφήν καὶ τὸ στόμα καὶ τὴν γλῶτταν · οὐ γὰρ δύνασθαι συνείναι ἀλλήλων . τὰ δὲ φυτὰ διὰ τὸ μὴ εἶναι κοῖλα μηδ᾽ ἀναδέχεσθαι τὸν ἀέρα παντελῶς ἀφρηρίσθαι τὸ φρονεῖν . ταῦτόν δ᾽ αἴτιον εἶναι καὶ ὅτι τὰ παιδία ἄφρονα · 45 πολὺ γὰρ ἔχειν τὸ ὑγρόν , ὥστε μὴ δύνασθαι διὰ παντὸς διέναι τοῦ σώματος , ἀλλὰ ἐκκρίνεσθαι περὶ τὰ στήθη · διὸ νωθὴ τε εἶναι καὶ ἄφρονα · ὀρύλα δὲ καὶ ὅλως ὀξὺτροπα καὶ εὐμετάπτωτα διὰ τὸ ἐκ μικρῶν κλίνεσθαι τὸν ἀέρα πολύν · ὅπερ καὶ τῆς λήθης αἴτιον εἶναι · διὰ γὰρ τὸ μὴ ἔναι διὰ παντὸς τοῦ σώματος οὐ δύνασθαι συνείναι · σημεῖον δέ . καὶ γὰρ τοῖς ἀναμνησκομένοις τὴν ἀπορίαν εἶναι περὶ τὸ στήθος , ὅταν δὲ εὑρῶσιν , διασκιθνασθαι καὶ ἀνακουφίζεσθαι τῆς λύπης .
Lemmas: μάλιστα δέ ἐμφαίνω ὁ ἐναντίος χρῶμα · διό ὁ μελανόφθαλμος μετά ἡμέρα καί ὁ λαμπρός μᾶλλον ὁράω , ὁ δέ ἐναντίος νύκτωρ . ὅτι δέ ὁ ἐντός ἀήρ αἰσθάνομαι μικρός ὅς μόριον ὁ θεός , σημεῖον ἔρχομαι , διότι πολλάκις πρός ἄλλος ὁ νόος ἔχω οὐ ὁράω οὐ ἀκούω . ἡδονή δέ καί 43 λύπη γίγνομαι ὅδε ὁ τρόπος · ὅταν μέν πολύς ὁ ἀήρ μείγνυμι ὁ αἷμα καί κουφίζω κατά φύσις ὅς καί κατά πᾶς ὁ σῶμα διέξειμι , ἡδονή · ὅταν δέ παρά φύσις καί μή μείγνυμι συνιαίνω ὁ αἷμα καί ἀσθενής καί πυκνός γίγνομαι , λύπη . ὅμοιος καί θάρσος καί ὑγίεια καί τἀναντία . 10 κριτικός δέ ἡδονή ὁ γλῶττα · ἀπαλός γάρ ἔρχομαι καί μανός καί ὁ φλέβα ἅπας ἀνίκω εἰς αὐτός · διό σημεῖον τε πλεῖστος ὁ κάμνω ἐπί αὐτηες͂ς ἔρχομαι , καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁ χρῶμα μηνύω · ὁπόσος γάρ ἄν ὁ καί όποιος , τοσοῦτος ἐμφαίνω . ὁ μέν οὖν αἴσθησις οὕτως καί διά οὗτος γίγνομαι . φρονέω δέ , ὥσπερ λέγω [ 39 ] , ὁ ἀήρ καθαρός καί ξηρός · 44 κάλλιος γάρ ὁ ἰκάς ὁ νόος · διό καί ἐν ὁ ὕπνος καί ἐν ὁ μέθη καί ἐν ὁ πλημοναιας κακός φρονέω · ὅτι δέ ὁ ὑγρότης ἀφαιρέω ὁ νόος . σημεῖον , διότι Τά ἄλλος ζῷον χειρόω ὁ διάνοια · ἀναπνέω τε γάρ ὁ ἀπό ὁ γῆ αέρας καί τροφή ὑγρός προσφέρω . ὁ δέ ὄρνις ἀναπνέω μέν καθαρός , φύσις δέ ὅμοιος ἔχω ὁ ἰχθύς · καί γάρ ὁ σάρκα σιφρην , καί ὁ πνεῦμα οὐ δίειμι διά πᾶς , ἀλλά ἵστημι περί ὁ κοιλία · διό ὁ μέν τροφή ταχύς πέσσω , αὐτός δέ ἄφρων ἔρχομαι · συμβάλλω δέ τίς πρός ὁ τροφή καί ὁ στόμα καί ὁ γλῶττα · οὐ γάρ δύναμαι σύνειμι ἀλλήλων . ὁ δέ φυτόν διά ὁ μή ἔρχομαι κοῖλος μηδέ ἀναδέχομαι ὁ αέρας παντελής ἀφαιρέω ὁ φρονέω . αὐτός δέ αἴτιος ἔρχομαι καί ὅτι ὁ παιδίον ἄφρων · 45 πολύς γάρ ἔχω ὁ ὑγρός , ὥστε μή δύναμαι διά πᾶς δίειμι ὁ σῶμα , ἀλλά ἐκκρίνω περί ὁ στῆθος · διό νωθής τε ἔρχομαι καί ἄφρων · ὀρύλα δέ καί ὅλος οξυτροπη καί εὐμετάπτωτος διά ὁ ἐκ μικρός κλίνω ὁ αέρας πολύς · ὅς καί ὁ λήθη αἴτιος ἔρχομαι · διά γάρ ὁ μή ἕνος διά πᾶς ὁ σῶμα οὐ δύναμαι σύνειμι · σημεῖον δέ . καί γάρ ὁ ἀναμιμνήσκω ὁ ἀπορία ἔρχομαι περί ὁ στήθος , ὅταν δέ εὑρίσκω , διασκιθνασθαι καί ἀνακουφίζω ὁ λύπη .