diodorus-siculus.fragmenta-lib-21-40 2.xxxv
Ὅτι κατὰ τὴν Ῥώμην Κατιλίνας τις κατάχρεως ( 1 ) καὶ Λέντλος , ὁ ἐπικαλούμενος Σούρας , ἀθροίσαντες ὄχλον ( 2 ) ἀπόστασιν ἐμελέτησαν κατὰ τῆς συγκλήτου τοιῷδέ τινι τρόπῳ . Μελλούσης τινὸς ἑορτῆς εἶναι , καθ’ ἣν ἔθος ἦν τοὺς πατρωνευομένους ὑπὸ τῶν ἐν ὑπεροχαῖς ὄντων ξένια πέμπειν , καὶ διὰ ταύτην αἰτίαν τίαν δι’ ὃλης τῆς νυκτὸς ἀνεῶχθαι τὰς οἰκίας συνέβαινε , συνέθεντο οὖν κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν εἰσπέμπειν εἰς τὰς τῶν ἐπιβουλευομένων οἰκίας τοὺς προσάξοντας αὐτοῖς τὰς χεῖρας · οὓς ἔδει τὴν μὲν φαντασίαν χάριν τῆς τῶν ξενίων εἰσφορᾶς ἀνυπόπτως εἰσελθόντας , καὶ ἀδήλως παρεζωσμένους ξίφη , καὶ κατ’ ὀλίγους ἐφ’ ἑκάστῃ οἰκίᾳ μεμερισμένους , ὑφ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἅπασαν σχεδὸν τὴν σύγκλητον ἀνελεῖν . Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον διεσκευασμένης τῆς ἐπιβουλῆς , παραδόξως διεσώθησαν . Ὄντων γὰρ πλειόνων ἢ τεσσαρακοσίων τῶν ἐπὶ τὴν σφαγὴν τεταγμένων , ἕνα τούτων διακείμενον ἐρωτικῶς πρός τινα παιδίσκην καὶ ὑπὸ ταύτης παραθεωρούμενον πλεονάκις λέγειν[φασίν ὅτι ] ( 3 ) μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἔσται τοῦ πνεύματος αὐτῆς κύριος . Τῆς δὲ θαυμαζούσης τὸ ῥηθὲν καὶ μὴ δυναμένης νοῆσαι τὴν αἰτίαν τῆς ἁμίλλης , τὸν μὲν νεανίσκον μένειν ἐπὶ τῆς ἀνατάσεως ( 4 ) , τὴν δὲ κατὰ τὴν συμπεριφορὰν καὶ τὴν μετ’ αὐτοῦ μέθην , ὑποκριναμένην κεχαρισμένας ὁμιλίας ( 5 ) ἀξιοῦν δηλῶσαι , τίνα ποτὲ νοῦν ἔχει τὸ ῥηθέν · τὸν δὲ διὰ τὸν ἔρωτα βουλόμενον ταύτῃ χαρίσασθαι , πᾶσαν τὴν ἁλήθειαν μηνῦσαι . Τὴν δὲ προσποιηθεῖσαν μετ’ εὐνοίας καὶ χαρᾶς δεδέχθαι τὸν λόγον , σιωπῆσαι · τῇ δὲ ὑστεραίᾳ πρὸς τὴν τοῦ ὑπάτου Κικέρωνος γυναῖκα καταντήσασαν , καὶ κατ’ ἰδίαν διαλεχθεῖσαν περὶ τούτων , ἀπαγγεῖλαι τοὺς ῥηθέντας λόγους ὑπὸ τοῦ νεανίσκου . Καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ φανερὰν γενέσθαι τὴν τούτων συνωμοσίαν . Τὸν δὲ τὰ μὲν ἀνατάσει καὶ φόβῳ , τὰ δὲ παρακλήσει φιλανθρώπῳ χρησάμενον μαθεῖν ἀκριβῶς παρ’ αὐτῶν τὴν ὅλην ἐπιβουλήν .
Lemmas: ὅτι κατά ὁ Ῥώμη Κατιλίνας τις κατάχρεος ( 1 ) καί Λέντλος , ὁ ἐπικαλέω Σούρας , ἀθροίζω ὄχλος ( 2 ) ἀπόστασις μελετάω κατά ὁ σύγκλητος τοιόσδε τις τρόπος . Μέλλω τις ἑορτή ἔρχομαι , κατά ὅς ἔθος εἰμί ὁ πατρωνεύω ὑπό ὁ ἐν ὑπεροχή εἰμί ξένιος πέμπω , καί διά οὗτος αἰτία τίας διά ὅλος ὁ νύξ ἀνοίγνυμι ὁ οἰκία συμβαίνω , συντίθημι οὖν κατά οὗτος ὁ καιρός εἰσπέμπω εἰς ὁ ὁ ἐπιβουλεύω οἰκία ὁ προσάγω αὐτός ὁ χείρ · ὅς δέω ὁ μέν φαντασία χάρις ὁ ὁ ξένιος εἰσφορά ἀνύποπτος εἰσέρχομαι , καί ἄδηλος παραζώννυμι ξίφος , καί κατά ὀλίγος ἐπί ἕκαστος οἰκία μερίζω , ὑπό εἷς καί ὁ αὐτός καιρός ἅπας σχεδόν ὁ σύγκλητος ἀναιρέω . οὗτος δέ ὁ τρόπος διασκευάζω ὁ ἐπιβουλή , παράδοξος διασῴζω . εἰμί γάρ πολύς ἢ τεσσαρακοθεος ὁ ἐπί ὁ σφαγή τάσσω , εἷς οὗτος διάκειμαι ἐρωτικός πρός τις παιδίσκη καί ὑπό οὗτος παραθεωρέω πλεονάκις λέγειν[φασίν ὅτι ] ( 3 ) μετά ὀλίγος ἡμέρα εἰμί ὁ πνεῦμα αὐτηες͂ς κύριος . ὁ δέ θαυμάζω ὁ λέγω καί μή δύναμαι νοέω ὁ αἰτία ὁ ἅμιλλα , ὁ μέν νεανίσκος μένω ἐπί ὁ ἀνάτασις ( 4 ) , ὁ δέ κατά ὁ συμπεριφορά καί ὁ μετά αὐτός μέθη , ὑποκρίνομαι χαρίζω ὁμιλία ( 5 ) ἀξιόω δηλόω , τίς ποτέ νόος ἔχω ὁ λέγω · ὁ δέ διά ὁ ἔρως βούλομαι οὗτος χαρίζομαι , πᾶς ὁ ἀλήθεια μηνύω . Τά δέ προσποιέω μετά εὔνοια καί χαρά δέχομαι ὁ λόγος , σιωπάω · ὁ δέ ὑστεραῖος πρός ὁ ὁ ὕπατος Κικέρων γυνή καταντάω , καί κατά ἴδιος διαλέγω περί οὗτος , ἀπαγγέλλω ὁ λέγω λόγος ὑπό ὁ νεανίσκος . καί οὗτος ὁ τρόπος φανερός γίγνομαι ὁ οὗτος συνωμοσία . ὁ δέ ὁ μέν ἀνάτασις καί φόβος , ὁ δέ παράκλησις φιλάνθρωπος χράω μανθάνω ἀκριβῶς παρά αὐτός ὁ ὅλος ἐπιβουλή .