diodorus-siculus.fragmenta-lib-21-40 2.xvi
Ὅτι τῷ Δημητρίῳ πάλιν ἐκ τῶν ὄχλων ἐπέστη περὶ τῆς βασιλείας κίνδυνος , διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἀλλοτροίτητα . Τῶν γὰρ μισθοφόρων τὶς Ἀνδρίσκος ὄνομα , τήν τε ( 1 ) ὄψιν καὶ τὴν ἡλικίαν ὁμοίαν ἔχων Φιλίππῳ τῷ Περσέως υἱῷ , τὸ μὲν πρῶτον ὑπὸ τῶν γνωρίμων ἐσκώπτετο , καὶ Περσέως υἱὸς ἀπεκαλεῖτο · ταχὺ δὲ παρὰ τοῖς πολλοῖς ὁ λόγος ἐπιστεύθη . Τοῦ δὲ Ἀνδρίσκου κατὰ τὴν τῶν πολλῶν φήμην ἀποτολμήσαντος , καὶ μὴ μόνον ἑαυτὸν Περσέως φάσκοντος υἱὸν , ἀλλὰ καὶ πλαστὴν γένεσιν καὶ τροφὴν ἀποφαινομένου , καὶ μετὰ ὄχλου προσελθόντος τῷ Δημητρίῳ , καὶ παρακαλοῦντος αὐτὸν καταγαγεῖν εἰς Μακεδονίαν ἐπὶ τὴν πατρῴαν βασιλείαν , τὸ μὲν πρῶτον ὁ Δημήτριος ἔσχεν ὡς περὶ μόνου ( 2 ) , τοῦ δὲ πλήθους ἀθροισθέντος , καὶ πολλῶν λεγόντων δεῖν ἢ κατάγειν τὸν Ἀνδρίσκον ἢ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς τὸν Δημήτριον , εἰ μήτε δύναται μήτε βούλεται βασιλεύειν , φοβηθεὶς τὴν τῶν ὄχλων ὀξύτητα , νυκτὸς συνέλαβε τὸν Ἀνδρίσκον , καὶ παραχρῆμα εἰς τὴν Ῥώμην ἀπέστειλε , διασαφῶν τὰ λεγόμενα περὶ αὐτοῦ τῇ συγκλήτῳ . Περὶ αὐτοῦ πάλιν ἄλλως ἡ διήγησις ( 3 ) . Δημητρίου τοῦ βασιλέως ἀναπέμψαντος εἰς τὴν Ῥώμην νεανίσκον τινὰ ὡς Περσέως υἱὸν , ὄνομα Ἀνδρίσκον , τοῦτον ἡ σύγκλητος οἰκεῖν προσέταξεν ἔν τινι πόλει τῶν κατὰ τὴν Ἰταλίαν . Ὁ δὲ μετά τινα χρόνον διαδρὰς ἀπῆρεν εἰς Μίλητον . Ἐν ταύτῃ δὲ διατρίβων λογοποιεῖ ( 4 ) περὶ ἑαυτοῦ , Περσέως ἑαυτὸν ἀποφαινόμενος ὑπάρχειν υἱόν . Ἔφη δὲ αὐτὸν νήπιον ὄντα δεδόσθαι τῳ Κρητὶ ( 5 ) πρὸς ἀνατροφὴν , ὑπὸ δὲ τοῦ Κρητὸς αὐτῷ πινακίδιον κατεσφραγισμένον ἀναδεδόσθαι , δι’ οὗ τὸν Περσέα διασαφεῖν ( 6 ) αὐτῷ θησαυροὺς εἶναι κειμένους δύω · τὸν μὲν ἕνα ἐν Ἀμφιπόλει κείμενον ὑπὸ τὴν ὁδὸν ὀργυιῶν τὸ βάθος ὄντα ιʹ , ἔχοντα δὲ ἀργυρίου τάλαντα ρ(??)ηʹ · τὸν δὲ ἕτερον ἐν Θεσσαλονίκῃ , τάλαντων ο ́ , κατά μέσην τὴν ἐξέδραν τὴν ἐν τῷ περιστύλῳ κατὰ τὴν αὐλήν . Πολλῶν δὲ αὐτῷ προσεγόντων , ἦλθεν ὁ λόγος ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν Μιλησίων , οἳ συλλαβόντες αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἀπέθεντο . Καί τινων πρέσβεων παρεπιδημούντων , προσανήνεγκαν αὐτοῖς ( 7 ) συμβουλευόμενοι τί χρὴ πρᾶξαι . Οἱ δὲ ἐγγελάσαντες ἐκέλευον ἀφεῖναι τὸν ἄνθρωπον πλανᾶσθαι . Ὁ δὲ λαβὼν τὴν ἄφεσιν ἐφιλοτιμήθη τὴν τοῦ δράματος συντέλειαν πρὸς τέλος ἀγαγεῖν . Ἀεὶ δὲ λαμπρότερον εἰς τὴν βασιλικὴν εὐγένειαν διατιθέμενος , ἐξηπάτησεν πολλοὺς καὶ αὐτοὺς Μακεδόνας . Ἔχων δὲ σύνεργον Νικόλαόν τινα ψάλτην , Μακεδόνα τὸ γένος , ἐπύθετο παρ’ αὐτοῦ παλλακίδα γεγενημένην Περσέως τοῦ βασιλέως , ὄνομα Καλλίππαν , συνοικεῖν ( 8 ) Ἀθηναίῳ τῷ Περγαμηνῷ . Πρὸς ταύτην οὖν διελθὼν καὶ τραγῳδήσας τὴν ἑαυτοῦ πρὸς Περσέα συγγένειαν , εὐπόρησε παρ’ αὐτῆς ἐφόδια καὶ στολὴν βασιλικὴν καὶ διάδημα καὶ β’ παῖδας πρὸς τὰς χρείας εὐθέτους · ἤκουσε δ' αὐτῆς ὅτι καὶ Τήρης ὁ βασιλεὺς τῶν Θρᾳκῶν ἔχει γυναῖκα Φιλίππου τοῦ βεβασιλευκότος ( 9 ) θυγατέρα . Ἀπὸ δὲ τούτων τῶν ἀφορμῶν μετεωρισθεὶς προῆγεν εἰς Θφᾴκην . Ἐν παρόδῳ δὲ καταντήσας εἰς Βυζάντιον ἐτιμήθη . Καὶ ταύτης τῆς ἀφροσύνης ἔδωκαν δίκας τοῖς Ῥωμαίοις Βυζάντιοι . Πλειόνων ( 10 ) δὲ πρὸς αὐτὸν συρρεόντων , ἧκεν εἰς Θρᾴκην πρὸς Τήρην . Ὁ δὲ τοῦτον ( 11 ) τιμήσας ἔδωκεν αὐτῷ στρατιώτας ρʹ , καὶ διάδημα περιέθηκεν . Διὰ δὲ τούτου καὶ τοῖς ἄλλοις δυνάσταις συσταθεὶς ἔλαβε παρ’ αὐτῶν ἄλλους ρʹ · καὶ πορευθεὶς πρὸς Βαρσαβὰν τὸν Θρᾳκῶν βασιλέα ἔπεισεν αὐτὸν συγκοινωνῆσαι τῆς στρατείας καὶ καταγαγεῖν αὐτὸν εἰς Μακεδονίαν ἀμφισβητοῦντα τῆς τῶν Μακεδόνων βασιλείας ὡς οὔσης πατρῴας . Ὑπὸ δὲ Μακεδόνων ( 12 ) καταπολεμηθεὶς ὁ Ψευδοφίλιππος ἔφυγεν εἰς Θρᾴκην . Τέλος ἐγκρατὴς ἐγένετο τῶν κατὰ Μακεδονίαν πόλεων .
Lemmas: ὅτι ὁ Δημήτριος πάλιν ἐκ ὁ ὄχλος ἐφίστημι περί ὁ βασίλεια κίνδυνος , διά ὁ πρός αὐτός αλλοτροιτηταω . Τῶν γάρ μισθοφόρος τις Ἀνδρίσκος ὄνομα , ὁ τε ( 1 ) ὄψις καί ὁ ἡλικία ὅμοιος ἔχω Φίλιππος ὁ Περσεύς υἱός , ὁ μέν πρῶτος ὑπό ὁ γνώριμος σκώπτω , καί Περσεύς γιός ἀποκαλέω · ταχύς δέ παρά ὁ πολύς ὁ λόγος πιστεύω . Τοῦ δέ Ἀνδρίσκος κατά ὁ ὁ πολύς φήμη ἀποτολμάω , καί μή μόνος ἑαυτοῦ Περσεύς φάσκω υἱός , ἀλλά καί πλαστός γένεσις καί τροφή ἀποφαίνω , καί μετά ὄχλος προσέρχομαι ὁ Δημήτριος , καί παρακαλέω αὐτός κατάγω εἰς Μακεδονία ἐπί ὁ πατρῷος βασίλειος , ὁ μέν πρῶτος ὁ Δημήτριος ἔχω ὡς περί μόνος ( 2 ) , ὁ δέ πλῆθος ἀθροίζω , καί πολύς λέγω δεῖ ἢ κατάγω ὁ Ἀνδρίσκος ἢ παραχωρέω ὁ ἀρχή ὁ Δημήτριος , εἰμί μήτε δύναμαι μήτε βούλομαι βασιλεύω , φοβέω ὁ ὁ ὄχλος ὀξύτης , νύξ συλλαμβάνω ὁ Ἀνδρίσκος , καί παραχρῆμα εἰς ὁ Ῥώμη ἀποστέλλω , διασαφέω ὁ λέγω περί αὐτός ὁ σύγκλητος . περι αὐτός πάλιν ἄλλως ὁ διήγησις ( 3 ) . Δημήτριος ὁ βασιλεύς ἀναπέμπω εἰς ὁ Ῥώμη νεανίσκος τις ὡς Περσεύς υἱός , ὄνομα Ἀνδρίσκος , οὗτος ὁ σύγκλητος οἰκέω προστάσσω ἐν τις πόλις ὁ κατά ὁ Ἰταλία . ὁ δέ μετά τις χρόνος διαδιδράσκω ἀπαίρω εἰς Μίλητος . ἐν οὗτος δέ διατρίβω λογοποιέω ( 4 ) περί ἑαυτοῦ , Περσεύς ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ὑπάρχω υἱός . φημί δέ αὐτός νήπιος εἰμί δίδωμι τις Κρής ( 5 ) πρός ἀνατροφή , ὑπό δέ ὁ Κρής αὐτός πινακίδιον κατασφραγίζω ἀναδίδωμι , διά ὅς ὁ Περσεύς διασαφέω ( 6 ) αὐτός θησαυρός ἔρχομαι κεῖμαι δύο · ὁ μέν εἷς ἐν Ἀμφίπολις κεῖμαι ὑπό ὁ ὁδός ὄργυια ὁ βάθος εἰμί εἷς , ἔχω δέ Ἀργύριος τάλαντον ρ(??)ηʹ · ὁ δέ ἕτερος ἐν Θεσσαλονίκη , τάλαντον ὁ ́ , κατά μέσος ὁ ἐξέδρα ὁ ἐν ὁ περίστυλον κατά ὁ αὐλή . Πόλλων δέ αὐτός πρόσειμι , ἔρχομαι ὁ λόγος ἐπί ὁ ἄρχων ὁ Μιλήσιος , ὅς συλλαμβάνω αὐτός εἰς φυλακή ἀποτίθημι . καί τις πρέσβυς παρεπιδημέω , προσαναφέρω αὐτός ( 7 ) συμβουλεύω τίς χράω πράσσω . ὁ δέ ἐγγελάω κελεύω ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος πλανάω . ὁ δέ λαμβάνω ὁ ἄφεσις φιλοτιμέομαι ὁ ὁ δρᾶμα συντέλεια πρός τέλος ἄγω . Ἀεῖ δέ λαμπρός εἰς ὁ βασιλικός εὐγένεια διατίθημι , ἐξαπατάω πολύς καί αὐτός Μακεδών . Έχων δέ σύνεργον Νικόλαος τις ψάλτης , Μακεδών ὁ γένος , πυνθάνομαι παρά αὐτός παλλακή γίγνομαι Περσεύς ὁ βασιλεύς , ὄνομα Καλλίππα , συνοικέω ( 8 ) Ἀθηναῖος ὁ Περγαμηνός . πρός οὗτος οὖν διέρχομαι καί τραγῳδέω ὁ ἑαυτοῦ πρός Περσεύς συγγένεια , εὐπορέω παρά αὐτηες͂ς ἐφόδιον καί στολή βασιλικός καί διάδημα καί βε παῖς πρός ὁ χρεία εὔθετος · ἀκούω δέ αὐτηες͂ς ὅτι καί Τήρης ὁ βασιλεύς ὁ Θρᾷξ ἔχω γυνή Φίλιππος ὁ βασιλεύω ( 9 ) θυγάτηρ . ἀπό δέ οὗτος ὁ ἀφορμή μετεωρίζω προάγω εἰς Θφᾴκην . ἐν πάροδος δέ καταντάω εἰς Βυζάντιον τιμάω . καί οὗτος ὁ ἀφροσύνη δίδωμι δίκη ὁ Ῥωμαῖος Βυζάντιος . πλείων ( 10 ) δέ πρός αὐτός συρρέω , ἥκω εἰς Θρᾴκη πρός Τήρης . ὁ δέ οὗτος ( 11 ) τιμάω δίδωμι αὐτός στρατιώτης ῥεῖα , καί διάδημα περιτίθημι . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ ἄλλος δυνάστης συνίστημι λαμβάνω παρά αὐτός ἄλλος ῥεῖα · καί πορεύω πρός Βαρσαβάς ὁ Θρᾷξ βασιλεύς πείθω αὐτός συγκοινωνέω ὁ στρατεία καί κατάγω αὐτός εἰς Μακεδονία ἀμφισβητέω ὁ ὁ Μακεδών βασίλεια ὡς σέω πατρῷος . ὑπό δέ Μακεδών ( 12 ) καταπολεμέω ὁ Ψευδοφίλιππος φεύγω εἰς Θρᾴκη . Τέλος ἐγκρατής γίνομαι ὁ κατά Μακεδονία πόλις .