diodorus-siculus.bibliotheca-historica-lib-1-20 19.98.1
ὁ μὲν οὖν Δημήτριος λαβὼν ὁμήρους καὶ τὰς ὁμολογηθείσας δωρεὰς ἀνέζευξεν ἀπὸ τῆς πέτρας · διατείνας δὲ σταδίους τριακοσίους κατεστρατοπέδευσε πλησίον τῆς Ἀσφαλτίτιδος λίμνης , ἧς τὴν φύσιν οὐκ ἄξιον παραδραμεῖν ἀνεπισήμαντον . κεῖται γὰρ κατὰ μέσην τὴν σατραπείαν τῆς Ἰδουμαίας , τῷ μὲν μήκει παρεκτείνουσα σταδίους μάλιστά που πεντακοσίους , τῷ δὲ πλάτει περὶ ἑξήκοντα . τὸ δʼ ὕδωρ ἔχει διάπικρον καὶ καθʼ ὑπερβολὴν δυσῶδες , ὥστε μήτʼ ἰχθὺν δύνασθαι τρέφειν μήτʼ ἄλλο τῶν καθʼ ὕδατος εἰωθότων ζῴων εἶναι . ἐμβαλλόντων δʼ εἰς αὐτὴν ποταμῶν μεγάλων τῇ γλυκύτητι διαφόρων τούτων μὲν περιγίνεται κατὰ τὴν δυσωδίαν , ἐξ αὑτῆς δὲ μέσης ἐκφυσᾷ κατʼ ἐνιαυτὸν ἀσφάλτου στερεᾶς μέγεθος ποτὲ μὲν μεῖζον ἢ τρίπλεθρον , ἔστι δʼ ὅτʼ οὐ πολὺ λειπόμενον πλέθρου · ἐφʼ ᾧ δὴ συνήθως οἱ περιοικοῦντες βάρβαροι τὸ μὲν μεῖζον καλοῦσι ταῦρον , τὸ δὲ ἔλασσον μόσχον . ἐπιπλεούσης δὲ τῆς ἀσφάλτου πελαγίας ὁ τόπος φαίνεται τοῖς ἐξ ἀποστήματος θεωροῦσιν οἱονεί τις νῆσος . τὴν δʼ ἔκπτωσιν φανερὰν συμβαίνει γίνεσθαι πρὸ ἡμερῶν εἴκοσι · κύκλῳ γὰρ τῆς λίμνης ἐπὶ πολλοὺς σταδίους ὀσμὴ τῆς ἀσφάλτου προσπίπτει μετὰ πνεύματος μοχθηροῦ καὶ πᾶς ὁ περὶ τὸν τόπον ἄργυρος καὶ χρυσὸς καὶ χαλκὸς ἀποβάλλει τὴν ἰδιότητα τοῦ χρώματος . ἀλλʼ αὕτη μὲν ἀποκαθίσταται πάλιν , ἐπειδὰν ἀναφυσηθῆναι συμβῇ πᾶσαν τὴν ἄσφαλτον · ὁ δὲ πλησίον τόπος ἔμπυρος ὢν καὶ δυσώδης ποιεῖ τὰ σώματα τῶν περιοικούντων ἐπίνοσα καὶ παντελῶς ὀλιγοχρόνια . ἀγαθὴ δʼ ἐστὶ φοινικόφυτος ὅσην αὐτῆς συμβαίνει διειλῆφθαι ποταμοῖς χρησίμοις ἢ πηγαῖς δυναμέναις ἀρδεύειν . γίνεται δὲ περὶ τοὺς τόπους τούτους ἐν αὐλῶνί τινι καὶ τὸ καλούμενον βάλσαμον , ἐξ οὗ πρόσοδον ἁδρὰν εἶναι συμβαίνει , οὐδαμοῦ μὲν τῆς ἄλλης οἰκουμένης εὑρισκομένου τοῦ φυτοῦ , τῆς δʼ ἐξ αὐτοῦ χρείας εἰς φάρμακα τοῖς ἰατροῖς καθʼ ὑπερβολὴν εὐθετούσης .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Δημήτριος λαμβάνω ὅμηρος καί ὁ ὁμολογέω δωρεά ἀναζεύγνυμι ἀπό ὁ πέτρα · _ δέ στάδιον τριακόσιοι καταστρατοπεδεύω πλησίον ὁ Ἀσφαλτῖτις λίμνη , ὅς ὁ φύσις οὐ ἄξιος παρατρέχω ἀνεπισήμαντος . κεῖμαι γάρ κατά μέσος ὁ σατραπεία ὁ Ἰδουμαία , ὁ μέν μῆκος παρεκτείνω στάδιον μάλα που πεντακόσιοι , ὁ δέ πλάτος περί ἑξήκοντα . ὁ δέ ὕδωρ ἔχω διάπικρος καί κατά ὑπερβολή δυσώδης , ὥστε μήτε ἰχθῦς δύναμαι τρέφω μήτε ἄλλος ὁ κατά ὕδωρ εἴωθα ζῷον εἰμί . ἐμβάλλω δέ εἰς αὐτός ποταμός μέγας ὁ γλυκύτης διάφορος οὗτος μέν περιγίγνομαι κατά ὁ δυσωδία , ἐκ ἑαυτοῦ δέ μέσος ἐκφυσάω κατά ἐνιαυτός ἄσφαλτος στερεός μέγεθος ποτέ μέν μέγας ἤ τρίπλεθρος , εἰμί δέ ὅτε οὐ πολύς λείπω πλέθρον · ἐπί ὅς δή συνήθης ὁ περιοικέω βάρβαρος ὁ μέν μέγας καλέω ταῦρος , ὁ δέ ἐλαχύς μόσχος . ἐπιπλέω δέ ὁ ἄσφαλτος πελάγιος ὁ τόπος φαίνω ὁ ἐκ ἀπόστημα θεωρέω οἷον τις νῆσος . ὁ δέ ἔκπτωσις φανερός συμβαίνω γίγνομαι πρό ἡμέρα εἴκοσι · κύκλος γάρ ὁ λίμνη ἐπί πολύς στάδιον ὀσμή ὁ ἄσφαλτος προσπίπτω μετά πνεῦμα μοχθηρός καί πᾶς ὁ περί ὁ τόπος ἄργυρος καί χρυσός καί χαλκός ἀποβάλλω ὁ ἰδιότης ὁ χρῶμα . ἀλλά οὗτος μέν ἀποκαθίστημι πάλιν , ἐπειδάν ἀναφυσάω συμβαίνω πᾶς ὁ ἄσφαλτος · ὁ δέ πλησίον τόπος ἔμπυρος εἰμί καί δυσώδης ποιέω ὁ σῶμα ὁ περιοικέω ἐπίνοσος καί παντελής ὀλιγοχρόνιος . ἀγαθός δέ εἰμί φοινικόφυτος ὅσος αὐτός συμβαίνω διαλαμβάνω ποταμός χρήσιμος ἤ πηγή δύναμαι ἀρδεύω . γίγνομαι δέ περί ὁ τόπος οὗτος ἐν αὐλών τις καί ὁ καλέω βάλσαμον , ἐκ ὅς πρόσοδος ἁδρός εἰμί συμβαίνω , οὐδαμοῦ μέν ὁ ἄλλος οἰκουμένη εὑρίσκω ὁ φυτόν , ὁ δέ ἐκ αὐτός χρεία εἰς φάρμακον ὁ ἰατρός κατά ὑπερβολή εὐθετέω .