ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dio-chrysostomus.orationes 29.7
ἐγὼ οὖν πρῶτον εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν , ὃ δὴ τῶν ἀνθρωπίνων ἐστὶν ἀγαθῶν ἀριδηλότατον , καὶ ἥδιστον μὲν θεοῖς , ἥδιστον δὲ ἀνθρώποις , ἀλυπότατον δὲ τῷ ἔχοντι καὶ ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ προσόντα , καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ φρόνησις , εἰ μὴ τύχοι ἔργου τινὸς ἀποδεικνύντος · τὸ δὲ κάλλος οὐχ οἷόν τε λανθάνειν . ἅμα γὰρ τῷ ἔχοντι φαίνεται · εἴποι δ’ ἄν τις ὅτι καὶ πρότερον · οὕτως ὀξεῖαν αἴσθησιν αὑτοῦ παρέχει . ἔτι δὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ἀγαθοῖς οἱ πλεῖστοι φθονοῦσι καὶ δυσμενεῖς γίγνονται · τὸ δὲ κάλλος τοὺς αἰσθανομένους αὐτοῦ φίλους ποιεῖται καὶ οὐδένα ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι .
Lemmas: ἐγώ οὖν πρῶτος εὐδαιμονίζω ὁ κάλλος αὐτός , ὅς δή ὁ ἀνθρώπινος εἰμί ἀγαθός ἀρίδηλος , καί ἡδύς μέν θεός , ἡδύς δέ ἄνθρωπος , ἄλυπος δέ ὁ ἔχω καί ἐπιγιγνώσκω ῥᾴδιος . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἀγαθός ἄν λανθάνω τις πρόσειμι , καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη καί φρόνησις , εἰ μή τυγχάνω ἔργον τις ἀποδείκνυμι · ὁ δέ κάλλος οὐ οἷος τε λανθάνω . ἅμα γάρ ὁ ἔχω φαίνω · λέγω δέ ἄν τίς ὅτι καί πρότερος · οὕτως ὀξύς αἴσθησις ἑαυτοῦ παρέχω . ἔτι δέ ὁ μέν ἄλλος ἀγαθός ὁ πολύς φθονέω καί δυσμενής γίγνομαι · ὁ δέ κάλλος ὁ αἰσθάνομαι αὐτός φίλος ποιέω καί οὐδείς ἐχθρός ἐάω γίγνομαι .
dio-chrysostomus.orationes 29.8
εἰ δέ τίς φησι κάλλους με ποιεῖσθαι ἐγκώμια , ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ ἀνδρός , οὐκ ἂν ὀρθῶς αἰτιῷτο . αὐτίκα γὰρ ἔπαινος ἀνδρὸς ἂν λέγοιτο , ἐπειδὰν τὴν ἀνδρείαν αὐτοῦ ἐπεξίωμεν . ὅπου μὲν γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί τινα τοιοῦτον , τότε ἀποδεικνύναι χρή · ὅπου δὲ γιγνώσκεται , τὴν φύσιν ἐπαινεῖν τοῦ προσόντος ἀγαθοῦ τινι . ὁ γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα ἂν εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος αὐτό . μάλιστα δ’ ἄν τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν , ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν τῇ ἀνδρείᾳ διήνεγκεν .
Lemmas: εἰ δέ τις φημί κάλλος ἐγώ ποιέω ἐγκώμιον , ἀλλά οὐ ὁ ἀνήρ , οὐ ἄν ὀρθός αἰτιάομαι . αὐτίκα γάρ ἔπαινος ἀνήρ ἄν λέγω , ἐπειδάν ὁ ἀνδρεία αὐτός ἐπεξέρχομαι . ὅπου μέν γάρ ἀμφίλογος ὁ εἰμί τις τοιοῦτος , τότε ἀποδείκνυμι χρή · ὅπου δέ γιγνώσκω , ὁ φύσις ἐπαινέω ὁ πρόσειμι ἀγαθός τις . ὁ γάρ ὅδε ἔπαινος ἅμα ἄν εἰμί καί ὁ ἔχω αὐτός . μάλα δέ ἄν τίς θαυμάζω Μελαγκόμας , ὅτι μορφή τοιοῦτος εἰμί ὁ ἀνδρεία διαφέρω .
dio-chrysostomus.orationes 29.9
δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν διὰ ταύτην ἐνδοξότερος γένηται . γνοὺς οὖν τῶν πρὸς ἀνδρείαν ἔργων κάλλιστον ἅμα καὶ ἐπιπονώτατον τὴν ἄθλησιν , ἐπὶ ταύτην ἦλθεν . τῶν μὲν γὰρ πολεμικῶν ὅ τε καιρὸς οὐκ ἦν ἥ τε ἄσκησις ἐλαψροτέρα . φαίην δ’ ἂν ἔγωγε καὶ ἀρετῆς ἥττονος εἶναι . μόνης γὰρ εὐψυχίας ἐπίδειξις ἐν τοῖς πολεμικοῖς , ἡ δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν ἀνδρείαν , ἅμα δὲ ἰσχύν , ἅμα δὲ σωφροσύνην ἐμποιεῖ .
Lemmas: δοκέω γάρ ἐγώ ὁ ψυχή φιλονεικέω πρός ὁ σῶμα καί σπουδάζω ὅπως ἄν διά οὗτος ἔνδοξος γίγνομαι . γιγνώσκω οὖν ὁ πρός ἀνδρεία ἔργον καλός ἅμα καί ἐπίπονος ὁ ἄθλησις , ἐπί οὗτος ἔρχομαι . ὁ μέν γάρ πολεμικός ὁ τε καιρός οὐ εἰμί ὁ τε ἄσκησις ελαψροτερας . φημί δέ ἄν ἐγώ καί ἀρετή κακός εἰμί . μόνος γάρ εὐψυχία ἐπίδειξις ἐν ὁ πολεμικός , ὁ δέ ἄθλησις ἅμα μέν ἀνδρεία , ἅμα δέ ἰσχύς , ἅμα δέ σωφροσύνη ἐμποιέω .
dio-chrysostomus.orationes 29.10
καὶ τοίνυν τῆς ἀθλήσεως εἵλετο οὐ τὸ ῥᾷστον , ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον · πυγμὴν γὰρ ἤσκησεν . χαλεπὸν μὲν οὖν καὶ τοῦ ἐλαχίστου ἔργου ἐπ’ ἄκρον ἐλθεῖν , μήτι γε ἐν τῷ μεγίστῳ καὶ δυσχερεστάτῳ πάντας ὑπερβαλέσθαι , ὥσπερ ὅδε . καὶ τὸ μὲν τοὺς στεφάνους αὐτοῦ καθ’ ἕκαστον ἐπεξιέναι καὶ τοὺς ἀγῶνας , ἐν οἷς ἐνίκησε , πρὸς εἰδότας ὑμᾶς περιττόν , ἄλλως τε καὶ ἑτέρους ἂν εἴποι τις τῶν αὐτῶν τυχόντας .
Lemmas: καί τοίνυν ὁ ἄθλησις αἱρέω οὐ ὁ ῥᾴδιος , ἀλλά ὁ χαλεπός · πυγμή γάρ ἀσκέω . χαλεπός μέν οὖν καί ὁ ἐλαχύς ἔργον ἐπί ἄκρον ἔρχομαι , μήτι γε ἐν ὁ μέγας καί δυσχερής πᾶς ὑπερβάλλω , ὥσπερ ὅδε . καί ὁ μέν ὁ στέφανος αὐτός κατά ἕκαστος ἐπεξέρχομαι καί ὁ ἀγών , ἐν ὅς νικάω , πρός οἶδα σύ περισσός , ἄλλος τε καί ἕτερος ἄν λέγω τίς ὁ αὐτός τυγχάνω .
dio-chrysostomus.orationes 29.11
ὃ δὲ μηδενὶ ὑπῆρξεν , ἐπίστασθε μὲν ὁμοίως , δι’ αὐτὸ μέντοι τοῦτο ῥητέον ʽτοῖς γὰρ μὴ εἰδόσιν οὐδὲ πιστεῦσαι ῥᾴδιον’ ὅτι τοσούτοις ἀνταγωνισταῖς χρησάμενος καὶ οὕτως ἀγαθοῖς ὑπ’ οὐδενὸς ἡττήθη , αὐτὸς δὲ ἀεὶ πάντας ἐνίκα . καίτοι οὔτε στρατηγὸν εὕροι τις ἂν ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ ἀήττητον οὔτε ἀριστέα πολεμικόν , ὃς οὐκ ἤδη ποτὲ καὶ ἔφυγεν ἐκ μάχης . οὐδὲ γὰρ ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε , διὰ τοῦτο φαίη τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι . πολὺ γὰρ πλείστους ἀγῶνας ἠγωνίσατο · ἐν δὲ τῇ πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι , οὐκ ἐν τῷ μήκει τοῦ χρόνου . ἔτι δὲ καὶ τόδε ἄν τις αὐτοῦ κατεπλάγη , τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν · τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι πονεῖν .
Lemmas: ὁ δέ μηδείς ὑπάρχω , ἐπίσταμαι μέν ὅμοιος , διά αὐτός μέντοι οὗτος λέγω ἵημι γάρ μή οἶδα οὐδέ πιστεύω ῥᾴδιος ὅτι τοσοῦτος ἀνταγωνιστής χράω καί οὕτως ἀγαθός ὑπό οὐδείς ἡσσάομαι , αὐτός δέ ἀεί πᾶς νικάω . καίτοι οὔτε στρατηγός εὑρίσκω τίς ἄν ἐν πᾶς ὁ χρόνος ἀήσσητος οὔτε ἀριστεύς πολεμικός , ὅς οὐ ἤδη ποτέ καί φεύγω ἐκ μάχη . οὐδέ γάρ ὅτι ταχύς τελευτάω , διά οὗτος φημί τίς ἄν ἀήσσητος διαγίγνομαι . πολύς γάρ πολύς ἀγών ἀγωνίζομαι · ἐν δέ ὁ πεῖρα ὁ σφάλλω , οὐ ἐν ὁ μῆκος ὁ χρόνος . ἔτι δέ καί ὅδε ἄν τις αὐτός καταπλήσσω , ὁ μήτε παίω αὐτός μήτε παίω νικάω · τοσοῦτος ὁ ῥώμη περίειμι καί ὁ δύναμαι πονέω .
dio-chrysostomus.orationes 29.12
πολλάκις γὰρ δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ ἔτους , καὶ δυνάμενος θᾶττον ἂν περιγενέσθαι παίων οὐκ ἐβούλετο , νομίζων τὸ μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ τοῦ φαυλοτάτου ἔσθ’ ὅτε εἶναι τὸν βέλτιστον , εἰ τύχοι · τὴν δὲ ἀληθεστάτην νίκην , ὅταν ἄτρωτον ἀναγκάσῃ τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν . οὐ γὰρ τοῦ τραύματος , ἀλλ’ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι . καὶ τὸ ὅλῳ τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν , ἀλλὰ μὴ τῷ πληγέντι μέρει , λαμπρόν . τὸν δὲ ἐπειγόμενον ὡς οἷόν τε τάχιστα νικῆσαι καὶ παίοντα καὶ συμπλεκόμενον αὐτὸν ἡττῆσθαι τοῦ καύματος καὶ τοῦ χρόνου .
Lemmas: πολλάκις γάρ διά ὅλος ὁ ἡμέρα ἀγωνίζομαι ἐν ὁ σφοδρός ὥρα ὁ ἔτος , καί δύναμαι ταχύς ἄν περιγίγνομαι παίω οὐ βούλομαι , νομίζω ὁ μέν πληγή νικάω καί ὁ φαῦλος εἰμί ὅτε εἰμί ὁ ἀγαθός , εἰ τυγχάνω · ὁ δέ ἀληθής νίκη , ὅταν ἄτρωτος ἀναγκάζω ὁ ἀντίπαλος ἀπολέγω . οὐ γάρ ὁ τραῦμα , ἀλλά ἑαυτοῦ ἡσσάομαι . καί ὁ ὅλος τις ὁ σῶμα ἀπολέγω , ἀλλά μή ὁ πλήσσω μέρος , λαμπρός . ὁ δέ ἐπείγω ὡς οἷος τε ταχύς νικάω καί παίω καί συμπλέκω αὐτός ἡσσάομαι ὁ καῦμα καί ὁ χρόνος .
dio-chrysostomus.orationes 29.13
εἰ δέ τις οὐ ταύτῃ ὑπολαμβάνει , ἐννοείτω ὅτι σύες καὶ ἔλαφοι , μέχρι μὲν αὐτοῖς ἡ ἰσχὺς πάρεστιν , οὔτε ἀνθρώποις οὔτε κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν · ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ κάμῃ , τηνικάδε συμπλέκεται , καὶ μᾶλλον ἐθέλει τιτρώσκεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι διωκόμενα . ὁμοίως δὲ καὶ ἄνδρες ἐν πολέμῳ , καίτοι εἰδότες ὅτι μᾶλλον ἂν παίοιντο φεύγοντες ἢ μένοντες , διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν ἀπίασι παραδόντες αὑτοὺς τοῖς ὄπισθεν παίειν . οὕτω τό γε τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας ἐστίν , ἀλλὰ τοὐναντίον .
Lemmas: εἰ δέ τίς οὐ ταύτῃ ὑπολαμβάνω , ἐννοέω ὅτι ὗς καί ἔλαφος , μέχρι μέν αὐτός ὁ ἰσχύς πάρειμι , οὔτε ἄνθρωπος οὔτε κύων ὁμόσε χωρέω · ὅταν δέ ἡσσάομαι καί κάμνω , τηνικάδε συμπλέκω , καί μάλα ἐθέλω τιτρώσκω καί ἀποθνῄσκω ἤ πονέω ἔτι διώκω . ὅμοιος δέ καί ἀνήρ ἐν πόλεμος , καίτοι οἶδα ὅτι μάλα ἄν παίω φεύγω ἤ μένω , διά ὁ μή βούλομαι πολύς χρόνος κάμνω ἀπέρχομαι παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ ὄπισθεν παίω . οὕτως ὁ γε τραῦμα καταφρονέω οὐ ἀνδρεία εἰμί , ἀλλά ἐναντίος .
dio-chrysostomus.orationes 29.14
οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ πάντα εἰρῆσθαι καὶ περὶ ἀνδρείας καὶ περὶ εὐψυχίας καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ περὶ σωφροσύνης . εἰ μὴ γὰρ ἐγκρατής τε καὶ σώφρων ἦν , οὐκ ἂν οἶμαι τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ φύσει ἰσχυρότατος ὑπῆρχεν . καὶ ἔγωγε οὐκ ἂν ὀκνήσαιμι εἰπεῖν ὅτι καὶ τῶν παλαιῶν ἡρώων , οὓς ἅπαντες ὑμνοῦσιν , οὐδενὸς ἐλάττονα ἀρετὴν εἶχεν , οὔτε τῶν ἐν Τροίᾳ πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι τοὺς βαρβάρους ἀμυναμένων .
Lemmas: οἴομαι δή ἐν αὐτός πᾶς λέγω καί περί ἀνδρεία καί περί εὐψυχία καί περί ἐγκράτεια καί περί σωφροσύνη . εἰ μή γάρ ἐγκρατής τε καί σώφρων εἰμί , οὐ ἄν οἴομαι τοσοῦτος ὁ ῥώμη ὑπερέχω οὐδέ εἰ φύσις ἰσχυρός ὑπάρχω . καί ἐγώ οὐ ἄν ὀκνέω λέγω ὅτι καί ὁ παλαιός ἥρως , ὅς ἅπας ὑμνέω , οὐδείς ἐλαχύς ἀρετή ἔχω , οὔτε ὁ ἐν Τροία πολεμέω οὔτε ὁ ὕστερον ἐν ὁ Ἑλλάς ὁ βάρβαρος ἀμύνω .
dio-chrysostomus.orationes 29.15
καὶ εἴ γε τότε ἐγένετο , ἅπερ ἐκεῖνοι ἔπραξεν ἄν . καὶ καθόλου δὲ ἔγωγε τοῦτο τῆς ἐν τοῖς πολέμοις ἀρετῆς προκρίνω , ὅτι πρῶτον μὲν οἱ ἐνθάδε ἄριστοι κἀκεῖ διαφέροιεν ἄν · ὁ γὰρ ἰσχυρότερος τῷ σώματι καὶ πλείω χρόνον πονεῖν δυνάμενος , οὗτος οἶμαι καὶ ἄνευ ὅπλων καὶ σὺν ὅπλοις κρείττων ἐστίν · ἔπειτα οὐχ ὅμοιον πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι καὶ τῷ παντὶ φαυλοτέρους ἢ ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης τοὺς κρατίστους ἔχειν ἀντιπάλους . κἀκεῖ μὲν ἅπαξ ὁ κρατήσας τὸν ἀνταγωνιστὴν ἀπέκτεινεν , ὥστε μὴ αὖθις ἔχειν τὸν αὐτὸν ἀντίπαλον · ἐνθάδε δὲ ἡ νίκη περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν , ἔπειτα καὶ τοὺς ἡττωμένους ὁμοίως ὁ νικῶν ἀνταγωνιστὰς ἔχει καὶ τῶν ἄλλων τὸν βουλόμενον .
Lemmas: καί εἰ γε τότε γίνομαι , ὅς ἐκεῖνος πράσσω ἄν . καί καθόλου δέ ἐγώ οὗτος ὁ ἐν ὁ πόλεμος ἀρετή προκρίνω , ὅτι πρῶτος μέν ὁ ἐνθάδε ἀγαθός ἐκεῖ διαφέρω ἄν · ὁ γάρ ἰσχυρός ὁ σῶμα καί πολύς χρόνος πονέω δύναμαι , οὗτος οἴομαι καί ἄνευ ὅπλον καί σύν ὅπλον κρατύς εἰμί · ἔπειτα οὐ ὅμοιος πρός ἰδιώτης ἀγωνίζομαι καί ὁ πᾶς φαῦλος ἤ ἐκ ἅπας ὁ οἰκουμένη ὁ κρατύς ἔχω ἀντίπαλος . ἐκεῖ μέν ἅπαξ ὁ κρατέω ὁ ἀνταγωνιστής ἀποκτείνω , ὥστε μή αὖθις ἔχω ὁ αὐτός ἀντίπαλος · ἐνθάδε δέ ὁ νίκη περί ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος εἰμί , ἔπειτα καί ὁ ἡσσάομαι ὅμοιος ὁ νικάω ἀνταγωνιστής ἔχω καί ὁ ἄλλος ὁ βούλομαι .
dio-chrysostomus.orationes 29.16
ἔτι δὲ ἐνθάδε μὲν ὁ κρείττων τοῦ ἥττονος περίεστιν · οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν · ἐν δὲ τοῖς πολέμοις ἡ τοῦ σιδήρου δύναμις , πολὺ κρείττων οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , οὐκ ἐᾷ τὴν τῶν σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι , πολλάκις δὲ πρὸς τῶν χειρόνων γίγνεται . ὅσα δὲ αὖ περὶ ἀθλήσεως , καὶ περὶ τοῦ ἀθλητοῦ εἴρηκα ἀποδειχθέντος γε ὅτι ἄριστός ἐστι τῶν ἐν τῷ ἔργῳ . ἴσως δὲ κἀμοὶ καὶ τοῖς παροῦσι προσήκων ὁ λόγος , ὥστε τοῦτο ἄριστον ἀποφαίνειν . ὅτῳ ἄρα ὑπῆρξε μὲν κάλλος σώματος , ὑπῆρξε δὲ ἀνδρεία καὶ εὐψυχία , ἔτι δὲ σωφροσύνη καὶ τὸ ἀήττητον γενέσθαι , τίνα ἂν τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν τις φήσειεν ;
Lemmas: ἔτι δέ ἐνθάδε μέν ὁ κρατύς ὁ ἥσσων περίειμι · οὐδείς γάρ ἄλλος ἤ ὁ εὐψυχία καί ἰσχύς δέω κρατέω · ἐν δέ ὁ πόλεμος ὁ ὁ σίδηρος δύναμις , πολύς κρατύς εἰμί ὁ ἀνθρώπινος φύσις , οὐ ἐάω ὁ ὁ σῶμα ἀρετή ἐξετάζω , πολλάκις δέ πρός ὁ κακός γίγνομαι . ὅσος δέ αὖ περί ἄθλησις , καί περί ὁ ἀθλητής λέγω ἀποδείκνυμι γε ὅτι ἀγαθός εἰμί ὁ ἐν ὁ ἔργον . ἴσως δέ ἐγώ καί ὁ πάρειμι προσήκω ὁ λόγος , ὥστε οὗτος ἀγαθός ἀποφαίνω . ὅστις ἄρα ὑπάρχω μέν κάλλος σῶμα , ὑπάρχω δέ ἀνδρεία καί εὐψυχία , ἔτι δέ σωφροσύνη καί ὁ ἀήσσητος γίγνομαι , τίς ἄν ὅδε ὁ ἀνήρ εὐδαίμων τις φημί ;
dio-chrysostomus.orationes 29.17
καίτοι αὐτῷ τούτῳ παραγενέσθαι χαλεπωτάτω ἐστὸν ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη · κάλλος γὰρ ἀνθρώπους μάλιστα δὴ χαυνοῖ καὶ ἀναπείθει τρυφᾶν , ὡς ἂν δόξης μὲν ἑτέρας οὐ δεομένους , ὅταν τις περιβόητος ᾖ τὸ εἶδος , ἡδίονος δ’ οὔσης τῆς ῥᾳθυμίας . εὕροι δ’ ἄν τις ἐξ ἀρχῆς ἀναλογιζόμενος τοὺς καλλίστους τῶν πρότερον τοὺς δὴ πολλοὺς αὐτῶν οὐδὲν ἀνδρείας οὐδὲ ἀρετῆς ἔργον ἀποδειξαμένους , ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν διὰ τὸ παῖς ἀφανισθῆναι ἐξ ἀνθρώπων οὐδὲν δοκεῖ πρᾶξαι λαμπρόν ·
Lemmas: καίτοι αὐτός οὗτος παραγίγνομαι χαλεπός εἰμί ἀνδρεία καί σωφροσύνη · κάλλος γάρ ἄνθρωπος μάλα δή χαυνόω καί ἀναπείθω τρυφάω , ὡς ἄν δόξα μέν ἕτερος οὐ δέω , ὅταν τις περιβόητος ἵημι ὁ εἶδος , ἡδύς δέ εἰμί ὁ ῥαθυμία . εὑρίσκω δέ ἄν τις ἐκ ἀρχή ἀναλογίζομαι ὁ καλός ὁ πρότερος ὁ δή πολύς αὐτός οὐδείς ἀνδρεία οὐδέ ἀρετή ἔργον ἀποδείκνυμι , ἀλλά Γανυμήδης μέν διά ὁ παῖς ἀφανίζω ἐκ ἄνθρωπος οὐδείς δοκέω πράσσω λαμπρός ·
dio-chrysostomus.orationes 29.18
περὶ δὲ Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος ἢ τῶν ὁμοίων , ὅσοι περιττῆς δόξης ἐπὶ τῷ εἴδει ἔτυχον , οὐδὲν ὅτι μὴ περὶ τοῦ κάλλους ἀκούομεν . μόνους δὲ ἂν εἴποι τις ἀνδρείους τῶν ἄγαν καλῶν Θησέα καὶ Ἀχιλλέα , καὶ τούτοις οὐ πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν . οὐ γὰρ ἂν αὐτῶν ὁ μὲν Ἑλένην πρὸς βίαν ἥρπασεν , ὁ δ᾽ ἐστασίαζεν ἐπὶ Τροίας ὧν ἕνεκεν ἐστασίαζεν . Ἱππολύτῳ δὲ σωφροσύνη μὲν ὑπῆρξεν , ἀνδρεία δὲ ἄδηλον εἰ παρῆν · οὐ γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία .
Lemmas: περί δέ Ἄδωνις ἤ Ἰασίων ἤ ὁ ὅμοιος , ὅσος περισσός δόξα ἐπί ὁ εἶδος τυγχάνω , οὐδείς ὅτι μή περί ὁ κάλλος ἀκούω . μόνος δέ ἄν λέγω τις ἀνδρεῖος ὁ ἄγαν καλός Θησεύς καί Ἀχιλλεύς , καί οὗτος οὐ πάνυ ὁ σωφροσύνη ὑπάρχω . οὐ γάρ ἄν αὐτός ὁ μέν Ἑλένη πρός βία ἁρπάζω , ὁ δέ στασιάζω ἐπί Τροία ὅς ἕνεκα στασιάζω . Ἱππόλυτος δέ σωφροσύνη μέν ὑπάρχω , ἀνδρεία δέ ἄδηλος εἰ πάρειμι · οὐ γάρ ἀληθής τεκμήριον κυνηγέσιον .
dio-chrysostomus.orationes 29.19
ἀλλ’ ὃς δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο , ἄξιος ἂν εἴη καὶ τῆς τελευτῆς εὐδαιμονίζεσθαι . εἰ μὲν γὰρ ὁ πλεῖστος ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν , ταύτῃ ἄν τις αὐτὸν ὠλοφύρατο · νῦν δέ , ὀλίγου τοῦ παντὸς ἀνθρώποις βίου δεδομένου , πλείστους ἂν εὕροι τις , οἷς πολὺ ἄμεινον εἶχεν , εἰ θᾶττον ἐτελεύτησαν · τοσαῦται συμφοραὶ καταλαμβάνουσιν .
Lemmas: ἀλλά ὅς δή πᾶς ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀγαθός κτάομαι , ἄξιος ἄν εἰμί καί ὁ τελευτή εὐδαιμονίζω . εἰ μέν γάρ ὁ πολύς ἄνθρωπος χρόνος ἀγαθός εἰμί , ταύτῃ ἄν τίς αὐτός ὀλοφύρομαι · νῦν δέ , ὀλίγος ὁ πᾶς ἄνθρωπος βίος δίδωμι , πολύς ἄν εὑρίσκω τίς , ὅς πολύς ἀγαθός ἔχω , εἰ ταχύς τελευτάω · τοσοῦτος συμφορά καταλαμβάνω .
dio-chrysostomus.orationes 29.20
ἔτι δὲ τῶν παλαιῶν τοὺς ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ βίου , Πάτροκλόν τε καὶ Ἀντίλοχον , ἔτι δὲ Σαρπηδόνα καὶ Μέμνονα καὶ Ἀχιλλέα καὶ Ἱππόλυτον · τούς τε Βοιωτοὺς Ὦτον καὶ Ἐφιάλτην , οὓς μεγίστους καὶ καλλίστους γενέσθαι φησὶν Ὅμηρος μετὰ Ὠρίωνα , αὐτόν τε ἐκεῖνον . ἀλλ’ οἵδε μὲν δι’ ἀφροσύνην ἀπώλοντο · τοὺς δὲ ἄλλους , οὓς εἷπον , θεῶν παῖδας καὶ ἀπογόνους εἶπον . οὐκ ἂν οὖν οἱ θεοὶ τοῖς ἑαυτῶν παισὶ καὶ οὓς μάλιστα ἐφίλουν ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν τελευτήν , εἰ μὴ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ παλαιός ὁ ἔξοχος ἀκούω οὐδείς αὐτός ἐπί πολύς ἔρχομαι ὁ βίος , Πάτροκλος τε καί Ἀντίλοχος , ἔτι δέ Σαρπηδών καί Μέμνων καί Ἀχιλλεύς καί Ἱππόλυτος · ὁ τε Βοιωτός Ὦτος καί Ἐφιάλτης , ὅς μέγας καί καλός γίγνομαι φημί Ὅμηρος μετά Ὠρίων , αὐτός τε ἐκεῖνος . ἀλλά ὅδε μέν διά ἀφροσύνη ἀπόλλυμι · ὁ δέ ἄλλος , ὅς λέγω , θεός παῖς καί ἀπόγονος λέγω . οὐ ἄν οὖν ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ παῖς καί ὅς μάλα φιλέω ταχύς ποιέω ὁ τελευτή , εἰ μή ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος οὗτος τίθημι .
dio-chrysostomus.orationes 29.21
ταῦτα οὖν , ὦ ἄνδρες , λογιζομένους ὑμᾶς ἐκεῖνόν τε ὡς μακάριον νομίζειν χρὴ καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον διὰ τοῦτο ἐφίεσθαι τῶν πόνων καὶ τῆς φιλοτιμίας ὡς , εἴ τινι συμπέσοι τελευτῆσαι ταχύτερον , ἀνόνητος ἐσόμενος τῶν ἀγαθῶν τινος · ὁ γὰρ εὐκλεοῦς δόξης τυχὼν μεστὸς ἄπεισι τῶν ἀγαθῶν · ἀλλὰ καὶ γυμνάζεσθε προθύμως καὶ πονεῖτε , οἱ μὲν νεώτεροι νομίζοντες αὑτοῖς ἀπολελεῖφθαι τὴν ἐκείνου χώραν , οἱ δὲ πρεσβύτεροι τῶν ἰδίων ἔργων ἀξίως . καὶ φρονεῖτε δὲ ἐπ’ αὐτοῖς ὅσον χρὴ ἄνδρας πρὸς ἔπαινον καὶ δόξαν ἀγαθὴν βιοῦντας καὶ τῆς ἀρετῆς ὄντας ἀσκητάς .
Lemmas: οὗτος οὖν , ὦ ἀνήρ , λογίζομαι σύ ἐκεῖνος τε ὡς μακάριος νομίζω χρή καί αὐτός μηδείς ἥσσων διά οὗτος ἐφίημι ὁ πόνος καί ὁ φιλοτιμία ὡς , εἰ τις συμπίπτω τελευτάω ταχύς , ἀνόνητος εἰμί ὁ ἀγαθός τις · ὁ γάρ εὐκλεής δόξα τυγχάνω μεστός ἀπέρχομαι ὁ ἀγαθός · ἀλλά καί γυμνάζω πρόθυμος καί πονέω , ὁ μέν νέος νομίζω ἑαυτοῦ ἀπολείπω ὁ ἐκεῖνος χώρα , ὁ δέ πρέσβυς ὁ ἴδιος ἔργον ἄξιος . καί φρονέω δέ ἐπί αὐτός ὅσος χρή ἀνήρ πρός ἔπαινος καί δόξα ἀγαθός βιόω καί ὁ ἀρετή εἰμί ἀσκητής .
dio-chrysostomus.orationes 29.22
τὸν δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε , μὴ δάκρυσιν · οὐ γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ τιμὴ γενναίοις ὑπὸ γενναίων , οὐδ’ ἂν Ὅμηρον ἐπαινέσαιμι , ὅτι φησὶ δεύεσθαι τάς τε ψαμάθους καὶ τὰ ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν . ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ μᾶλλον ἠκολούθησεν ἡδονῇ , θρήνων ὑπερβολὰς ἐπιδειξάμενος , ὑμεῖς δὲ ἐγκρατῶς φέρετε .
Lemmas: ὁ δέ ἀποίχομαι μνήμη τιμάω , μή δάκρυον · οὐ γάρ πρέπω ἄν ὅδε ὁ τιμή γενναῖος ὑπό γενναῖος , οὐδέ ἄν Ὅμηρος ἐπαινέω , ὅτι φημί δεύω ὁ τε ψάμαθος καί ὁ ὅπλον ὁ δάκρυον ὁ Ἀχαιός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ποιητικός μάλα ἀκολουθέω ἡδονή , θρῆνος ὑπερβολή ἐπιδείκνυμι , σύ δέ ἐγκρατής φέρω .
dio-chrysostomus.orationes 28.1
Ἀναβάντες ἀπὸ τοῦ λιμένος εὐθὺς ἐβαδίζομεν , ὀψόμενοι τοὺς ἀθλητάς , ὡς ἂν τὴν ὅλην ἐπιδημίαν πεποιημένοι κατὰ θέαν τοῦ ἀγῶνος . ἐπεὶ δὲ πρὸς τῷ γυμνασίῳ ἦμεν , τοὺς μέν τινας ἑωρῶμεν ἐν τῷ δρόμῳ ἔξω τρέχοντας , καὶ κραυγὴ τῶν παρακελευομένων ἦν , τοὺς δὲ καὶ ἄλλως γυμναζομένους . τούτοις μὲν οὖν οὐκ ἐδόκει προσέχειν · ὅπου δὲ πλεῖστον ὄχλον ἴδοιμεν , ἐκεῖ ἐβαδίζομεν .
Lemmas: ἀναβαίνω ἀπό ὁ λιμήν εὐθύς βαδίζω , ὁράω ὁ ἀθλητής , ὡς ἄν ὁ ὅλος ἐπιδημία ποιέω κατά θέα ὁ ἀγών . ἐπεί δέ πρός ὁ γυμνάσιον εἰμί , ὁ μέν τις ὁράω ἐν ὁ δρόμος ἔξω τρέχω , καί κραυγή ὁ παρακελεύομαι εἰμί , ὁ δέ καί ἄλλος γυμνάζω . οὗτος μέν οὖν οὐ δοκέω προσέχω · ὅπου δέ πολύς ὄχλος ὁράω , ἐκεῖ βαδίζω .
dio-chrysostomus.orationes 28.2
ὁρῶμεν οὖν πάνυ πολλοὺς ἑστηκότας πρὸς τῇ ἐξέδρᾳ τοῦ Ἡρακλέους καὶ ἑτέρους ἀεὶ προσάγοντας , τοὺς δὲ καὶ ἀπιόντας διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἰδεῖν . τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἐπειρώμεθα ὁρᾶν ὑπερκύπτοντες , καὶ μόλις ἑωρῶμεν τοῦ γυμναζομένου τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς χεῖρας ἀνατετακότος . ἔπειτα κατὰ μικρὸν ἐνδοτέρω ἐγενόμεθα . ἦν οὖν νεανίσκος πάνυ μέγας καὶ καλός , ἔτι δέ , ὡς εἰκός , μεῖζον αὐτοῦ καὶ κάλλιον ὑπὸ τῆς γυμνασίας τὸ σῶμα ἐφαίνετο . πάνυ δὲ λαμπρῶς ἐγυμνάζετο καὶ μετὰ φρονήματος , ὥστε ἀγωνιζομένῳ μᾶλλον ἐῴκει .
Lemmas: ὁράω οὖν πάνυ πολύς ἵστημι πρός ὁ ἐξέδρα ὁ Ἡρακλῆς καί ἕτερος ἀεί προσάγω , ὁ δέ καί ἀπέρχομαι διά ὁ μή δύναμαι ὁράω . ὁ μέν οὖν πρῶτος πειράω ὁράω ὑπερκύπτω , καί μόλις ὁράω τις γυμνάζω ὁ κεφαλή καί ὁ χείρ ἀνατείνω . ἔπειτα κατά μικρός ἔνδον γίγνομαι . εἰμί οὖν νεανίσκος πάνυ μέγας καί καλός , ἔτι δέ , ὡς ἔοικα , μέγας ἑαυτοῦ καί καλός ὑπό ὁ γυμνασία ὁ σῶμα φαίνω . πάνυ δέ λαμπρός γυμνάζω καί μετά φρόνημα , ὥστε ἀγωνίζομαι μάλα ἔοικα .
dio-chrysostomus.orationes 28.3
ἐπεὶ δὲ ἐπαύσατο γυμναζόμενος καὶ τὸ πλῆθος ἀνεχώρει , κατενοοῦμεν αὐτὸν ἐπιμελέστερον . ἦν δὲ ὅμοιος τοῖς ἀνδριᾶσι τοῖς ἀκριβῶς εἰργασμένοις · εἶχε δὲ καὶ τὸ χρῶμα ὅμοιον χαλκῷ κεκραμένῳ .
Lemmas: ἐπεί δέ παύω γυμνάζω καί ὁ πλῆθος ἀναχωρέω , κατανοέω αὐτός ἐπιμελής . εἰμί δέ ὅμοιος ὁ ἀνδριάς ὁ ἀκριβής ἐργάζομαι · ἔχω δέ καί ὁ χρῶμα ὅμοιος χαλκός κεράννυμι .
dio-chrysostomus.orationes 28.4
ἐπεὶ δὲ ἀπηλλάγη , τῶν παρόντων τινὰ ἠρόμεθα πρεσβύτην ὅστις εἴη . καὶ ὃς σκυθρωπάσας , Οὗτος μέντοι Ἰατροκλῆς ὁ τοῦ Μελαγκόμα ἀνταγωνιστὴς καὶ μόνος ἐκείνῳ οὐκ ἀξιῶν παραχωρεῖν τὸ γοῦν ἐφ’ ἑαυτῷ . οὐδὲν μέντοι πλέον ἐποίει . ἡττᾶτο γὰρ ἀεὶ ἐνίοτε δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας ἀγωνισάμενος · ἤδη μέντοι ἀπειρήκει , ὥστε τὸν τελευταῖον τοῦτον ἀγῶνα τὸν ἐν τῇ Νεαπόλει οὐδένα ταχύτερον τούτου ἐνίκησεν . ἀλλὰ νῦν ὁρᾶτε ὅσον φρονεῖ καὶ ἐν ὅσῳ πλήθει γυμνάζεται . οἶμαι δὲ ἔγωγε καὶ ἐπιχαίρειν αὐτὸν ἐκείνῳ . καὶ εἰκὸς μέντοι · οὐ γὰρ μόνον τοῦτον τὸν στέφανον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπίσταται αὑτοῦ ὄντας .
Lemmas: ἐπεί δέ ἀπαλλάσσω , ὁ πάρειμι τις ἔρομαι πρεσβύτης ὅστις εἰμί . καί ὅς σκυθρωπάζω , οὗτος μέντοι Ἰατροκλῆς ὁ ὁ Μελαγκόμας ἀνταγωνιστής καί μόνος ἐκεῖνος οὐ ἄξιος παραχωρέω ὁ γοῦν ἐπί ἑαυτοῦ . οὐδείς μέντοι πολύς ποιέω . ἡσσάομαι γάρ ἀεί ἐνίοτε διά ὅλος ὁ ἡμέρα ἀγωνίζομαι · ἤδη μέντοι ἀπολέγω , ὥστε ὁ τελευταῖος οὗτος ἀγών ὁ ἐν ὁ Νεάπολις οὐδείς ταχύς οὗτος νικάω . ἀλλά νῦν ὁράω ὅσος φρονέω καί ἐν ὅσος πλῆθος γυμνάζω . οἴομαι δέ ἐγώ καί ἐπιχαίρω αὐτός ἐκεῖνος . καί ἔοικα μέντοι · οὐ γάρ μόνος οὗτος ὁ στέφανος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἅπας ἐπίσταμαι ἑαυτοῦ εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 28.5
Ἦ γάρ , ἔφην , τέθνηκεν ὁ Μελαγκόμας ; ἐπεὶ τό γε ὄνομα καὶ ἡμεῖς ᾔδειμεν , αὐτὸν οὐδεπώποτε ἰδόντες . Οὐ πρὸ πολλοῦ γε , εἶπεν , ἀλλὰ τρίτη που ἡμέρα ἐστὶν ἀπὸ τῆς ταφῆς . Τίνι δέ , εἶπον , τούτου διέφερε , καὶ τῶν ἄλλων δέ , πότερον μεγέθει ἢ εὐψυχίᾳ ; Ἐκεῖνος , ἔφη , ὦ βέλτιστε , πάντων ἀνθρώπων , οὐχὶ τῶν ἀγωνιστῶν μόνον εὐψυχότατος καὶ μέγιστος ἔφυ , ἔτι δὲ κάλλιστος . καὶ εἴ γε ἰδιώτης ἔμεινε καὶ μηδὲν ὅλως ἔπραξε , δι’ αὐτό που τὸ κάλλος περιβόητος ἂν ἦν · ἐπεὶ καὶ νῦν ἐπέστρεφεν ἅπαντας , ὁπότε ἀπίοι που , καὶ τοὺς οὐκ εἰδότας ὅστις ἐστίν .
Lemmas: ἦ γάρ , φημί , θνῄσκω ὁ Μελαγκόμας ; ἐπεί ὁ γε ὄνομα καί ἐγώ οἶδα , αὐτός οὐδεπώποτε ὁράω . οὐ πρό πολύς γε , λέγω , ἀλλά τρίτος που ἡμέρα εἰμί ἀπό ὁ ταφή . τίς δέ , λέγω , οὗτος διαφέρω , καί ὁ ἄλλος δέ , πότερος μέγεθος ἤ εὐψυχία ; ἐκεῖνος , φημί , ὦ ἀγαθός , πᾶς ἄνθρωπος , οὐ ὁ ἀγωνιστής μόνος εὔψυχος καί μέγας φύω , ἔτι δέ καλός . καί εἰ γε ἰδιώτης μένω καί μηδείς ὅλος πράσσω , διά αὐτός που ὁ κάλλος περιβόητος ἄν εἰμί · ἐπεί καί νῦν ἐπιστρέφω ἅπας , ὁπότε ἀπέρχομαι που , καί ὁ οὐ οἶδα ὅστις εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 28.6
καίτοι οὔτε ἐσθῆτι ἐκόσμει ἑαυτὸν οὔτε ἄλλῳ τῳ γιγνώσκεσθαι μᾶλλον ἐπετήδευεν ἢ λανθάνειν · ἀποδυσαμένου δ’ οὐκ ἔστιν ὅστις ἄλλον ἐθεᾶτο , πολλῶν μὲν παίδων , πολλῶν δὲ ἀνδρῶν γυμναζομένων . εἰωθότος δὲ τοῦ κάλλους εἰς τρυφὴν ἄγειν καὶ τοὺς μετρίως αὐτοῦ μετειληφότας , τοιοῦτος ὢν τὸ εἶδος ἔτι σωφρονέστερος ἦν · καὶ καταφρονῶν δὲ τοῦ κάλλους οὐδὲν ἧττον ἐφύλαττεν αὐτὸ ἐν οὕτω χαλεπῷ ἐπιτηδεύματι .
Lemmas: καίτοι οὔτε ἐσθής κοσμέω ἑαυτοῦ οὔτε ἄλλος ὁ γιγνώσκω μάλα ἐπιτηδεύω ἤ λανθάνω · ἀποδύω δέ οὐ εἰμί ὅστις ἄλλος θεάομαι , πολύς μέν παῖς , πολύς δέ ἀνήρ γυμνάζω . εἴωθα δέ ὁ κάλλος εἰς τρυφή ἄγω καί ὁ μέτριος αὐτός μεταλαμβάνω , τοιοῦτος εἰμί ὁ εἶδος ἔτι σώφρων εἰμί · καί καταφρονέω δέ ὁ κάλλος οὐδείς ἥσσων φυλάσσω αὐτός ἐν οὕτως χαλεπός ἐπιτήδευμα .
dio-chrysostomus.orationes 28.7
πυγμὴν γοῦν ἀγωνιζόμενος οὕτως ὑγιὴς ἦν ὥσπερ τῶν δρομέων τις , οὕτω δὲ σφόδρα γεγύμναστο καὶ τοσοῦτο περιῆν τοῖς πόνοις ὥστε δυνατὸς ἦν καὶ δύο ἡμέρας ἑξῆς μένειν ἀνατετακὼς τὰς χεῖρας , καὶ οὐκ ἂν εἶδεν οὐδεὶς ὑφέντα αὐτὸν ἢ ἀναπαυσάμενον , ὥσπερ εἰώθασιν . πρότερον δὲ ἠνάγκαζε τοὺς ἀνταγωνιστὰς ἀπειπεῖν , οὐ μόνον πρὶν αὐτὸς πληγῆναι , ἀλλὰ καὶ πρὶν πλῆξαι ἐκείνους · οὐ γὰρ τὸ παίειν καὶ τιτρώσκεσθαι ἀνδρείαν ἐνόμιζεν , ἀλλὰ τοῦτο μὲν εἶναι μὴ δυναμένων πονεῖν καὶ ἀπηλλάχθαι βουλομένων ·
Lemmas: πυγμή γοῦν ἀγωνίζομαι οὕτως ὑγιής εἰμί ὥσπερ ὁ δρομεύς τις , οὕτως δέ σφόδρα γυμνάζω καί τοσοῦτος περίειμι ὁ πόνος ὥστε δυνατός εἰμί καί δύο ἡμέρα ἑξῆς μένω ἀνατείνω ὁ χείρ , καί οὐ ἄν ὁράω οὐδείς ὑφίημι αὐτός ἤ ἀναπαύω , ὥσπερ εἴωθα . πρότερος δέ ἀναγκάζω ὁ ἀνταγωνιστής ἀπολέγω , οὐ μόνος πρίν αὐτός πλήσσω , ἀλλά καί πρίν πλήσσω ἐκεῖνος · οὐ γάρ ὁ παίω καί τιτρώσκω ἀνδρεία νομίζω , ἀλλά οὗτος μέν εἰμί μή δύναμαι πονέω καί ἀπαλλάσσω βούλομαι ·
dio-chrysostomus.orationes 28.8
τὸ δὲ ἀνέχεσθαι τοῦ χρόνου καὶ μήτε τοῦ βάρους τῶν χειρῶν ἡττᾶσθαι μήτε τοῦ πνεύματος ἐνδεᾶ γίγνεσθαι μήτε τῷ καύματι ἄχθεσθαι , τοῦτο δὲ εἶναι γενναῖον . Ὀρθῶς μέντοι , ἔφην , ὑπολαμβάνων . καὶ γὰρ ἐν τῷ πολέμῳ οἱ φαυλότατοι τὰ ὅπλα ῥίπτουσιν , εὖ εἰδότες ὅτι γυμνοὶ μᾶλλον ἂν τιτρώσκοιντο · οὕτω μᾶλλον ἡττῶνται τοῦ κόπου ἢ τῶν τραυμάτων .
Lemmas: ὁ δέ ἀνέχω ὁ χρόνος καί μήτε ὁ βάρος ὁ χείρ ἡσσάομαι μήτε ὁ πνεῦμα ἐνδεής γίγνομαι μήτε ὁ καῦμα ἄχθομαι , οὗτος δέ εἰμί γενναῖος . ὀρθός μέντοι , φημί , ὑπολαμβάνω . καί γάρ ἐν ὁ πόλεμος ὁ φαῦλος ὁ ὅπλον ῥίπτω , εὖ οἶδα ὅτι γυμνός μάλα ἄν τιτρώσκω · οὕτως μάλα ἡσσάομαι ὁ κόπος ἤ ὁ τραῦμα .
dio-chrysostomus.orationes 28.9
Τοιγάρτοι , εἶπεν , ἀφ’ οὗπερ ἤρξατο ἀγωνίζεσθαι Πυθοῖ , πρῶτος μὲν ὧν ἴσμεν ἄλειπτος διεγένετο , πλείστους καὶ μεγίστους στεφάνους ἀνελόμενος καὶ ἀνταγωνισταῖς οὔτε φαύλοις οὔτε ὀλίγοις χρησάμενος . καὶ τὸν πατέρα ἐνδοξότατον ὄντα , τὸν Μελαγκόμαν ἐκεῖνον τὸν ἀπὸ τῆς Καρίας , ἄλλους τε ἀγῶνας καὶ Ὀλυμπίασι νικήσαντα , οὐδέπω ἀνὴρ ὢν ὑπερεβάλετο · οὐ γὰρ ἐκεῖνος ἄλειπτος .
Lemmas: τοιγάρ , λέγω , ἀπό ὅς ἄρχω ἀγωνίζομαι Πυθώ , πρῶτος μέν ὅς οἶδα ἄλειπτος διαγίγνομαι , πολύς καί μέγας στέφανος ἀναιρέω καί ἀνταγωνιστής οὔτε φαῦλος οὔτε ὀλίγος χράω . καί ὁ πατήρ ἔνδοξος εἰμί , ὁ Μελαγκόμας ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ Καρία , ἄλλος τε ἀγών καί Ὀλυμπία νικάω , οὐδέπω ἀνήρ εἰμί ὑπερβάλλω · οὐ γάρ ἐκεῖνος ἄλειπτος .
dio-chrysostomus.orationes 28.10
τοιοῦτος μέντοι ὢν ἀθλίως ἐτελεύτησε , τῶν μὲν πόνων τῆς ἀθλήσεως ἐπὶ πλεῖστον ἐλθών , τῶν δὲ ἐν τῷ βίῳ τερπνῶν οὐδενὸς πειραθείς . οὕτω δὲ σφόδρα φιλότιμος ὑπῆρχεν ὥστε καὶ ὅτε ἀπέθνησκεν Ἀθηνοδώρου τοῦ παγκρατιαστοῦ , φίλου ὄντος ἀπὸ παιδός , ἐπυνθάνετο πόσαι τινὲς εἶεν ἡμέραι λοιπαὶ τοῦ ἀγῶνος . καὶ ταῦθ’ ἅμα λέγων ἐδάκρυεν ὁ πρεσβύτης .
Lemmas: τοιοῦτος μέντοι εἰμί ἄθλιος τελευτάω , ὁ μέν πόνος ὁ ἄθλησις ἐπί πολύς ἔρχομαι , ὁ δέ ἐν ὁ βίος τερπνός οὐδείς πειράω . οὕτως δέ σφόδρα φιλότιμος ὑπάρχω ὥστε καί ὅτε ἀποθνῄσκω Ἀθηνόδωρος ὁ παγκρατιαστής , φίλος εἰμί ἀπό παῖς , πυνθάνομαι πόσος τις εἰμί ἡμέρα λοιπός ὁ ἀγών . καί οὗτος ἅμα λέγω δακρύω ὁ πρεσβύτης .
dio-chrysostomus.orationes 28.11
Ἀλλὰ σοὶ μέν , ἔφην , συγγνώμη ὑπερλυπουμένῳ διὰ τὸ πάντως προσήκειν τί σοι αὐτοῦ . Μὰ τοὺς θεούς , εἶπεν , οὐδὲν ἔμοιγε · οὔτε γὰρ ἀπὸ γένους μοι ἦν οὔτε ἐγύμναζον αὐτόν , ἀλλὰ τῶν παίδων τινὰ τῶν παγκρατιαστῶν . ὁ δὲ ἄνθρωπος τοιοῦτος ἦν ὥστε πάντας ἐπ’ αὐτῷ λυπεῖσθαι τοὺς ἐπισταμένους ἐκεῖνον .
Lemmas: ἀλλά σύ μέν , φημί , συγγνώμη ὑπερλυπέομαι διά ὁ πάντως προσήκω τίς σύ αὐτός . μά ὁ θεός , λέγω , οὐδείς ἐγώ · οὔτε γάρ ἀπό γένος ἐγώ εἰμί οὔτε γυμνάζω αὐτός , ἀλλά ὁ παῖς τις ὁ παγκρατιαστής . ὁ δέ ἄνθρωπος τοιοῦτος εἰμί ὥστε πᾶς ἐπί αὐτός λυπέω ὁ ἐπίσταμαι ἐκεῖνος .
dio-chrysostomus.orationes 28.12
Οὔκουν , ἔφην , ἄθλιον δεῖ καλεῖν αὐτόν · τοὐναντίον γὰρ εὐδαιμονέστατος ἂν εἴη καὶ μακαριώτατος , εἴπερ οἷος λέγεται ἦν · ᾧ καὶ γένους ὑπῆρξε λαμπροῦ τυχεῖν καὶ κάλλους , ἔτι δὲ ἀνδρείας καὶ ἰσχύος καὶ σωφροσύνης , ἃ δὴ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν ἐστι · τό γε μὴν θαυμαστότατον ἐν ἀνθρώπῳ , ἀήττητον γενέσθαι οὐ μόνον τῶν ἀνταγωνιστῶν , ἀλλὰ καὶ πόνου καὶ καύματος καὶ γαστρὸς καὶ ἀφροδισίων · δεῖ γὰρ πρῶτον τούτοις ἀήττητον εἶναι τὸν μέλλοντα ὑπὸ μηδενὸς τῶν ἀνταγωνιστῶν λειφθήσεσθαι .
Lemmas: οὐκοῦν , φημί , ἄθλιος δέω καλέω αὐτός · ἐναντίος γάρ εὐδαίμων ἄν εἰμί καί μακάριος , εἴπερ οἷος λέγω εἰμί · ὅς καί γένος ὑπάρχω λαμπρός τυγχάνω καί κάλλος , ἔτι δέ ἀνδρεία καί ἰσχύς καί σωφροσύνη , ὅς δή μέγας ὁ ἀγαθός εἰμί · ὁ γε μήν θαυμαστός ἐν ἄνθρωπος , ἀήσσητος γίγνομαι οὐ μόνος ὁ ἀνταγωνιστής , ἀλλά καί πόνος καί καῦμα καί γαστήρ καί ἀφροδίσιος · δέω γάρ πρῶτος οὗτος ἀήσσητος εἰμί ὁ μέλλω ὑπό μηδείς ὁ ἀνταγωνιστής λείπω .
dio-chrysostomus.orationes 28.13
ἡδονὰς δὲ τίς μείζονας ἥσθη , ὅστις φιλοτιμότατος ὢν ἀεὶ ἐνίκα καὶ θαυμαζόμενος ᾐσθάνετο ; καί μοι δοκοῦσι σφόδρα αὐτὸν ἀγαπῆσαι οἱ θεοὶ καὶ μάλιστα τῇ τελευτῇ τιμῆσαι , ὡς ἂν μηδενὸς πειραθείη τῶν χαλεπῶν . ἀνάγκη γὰρ αὐτῷ ἦν προβαίνοντι ἀντὶ μὲν καλλίστου αἰσχροτέρῳ γίγνεσθαι , ἀντὶ δὲ ἰσχυροτάτου ἀσθενεστέρῳ , ἴσως δὲ καὶ λειφθῆναί του . ὅστις δὲ τοῖς μεγίστοις ἀγαθοῖς συναπέρχεται τὰ ἄριστα πράξας , οὗτος εὐδαιμονέστατα τελευτᾷ . εὕροι δ’ ἄν τις καὶ τῶν παλαιῶν τοὺς θεοφιλεῖς ὠκυμόρους . Τίνας , ἔφη , τούτους λέγεις ; Τὸν Ἀχιλλέα , εἶπον , καὶ Πάτροκλον καὶ Ἕκτορα καὶ Μέμνονα καὶ Σαρπηδόνα . ἔτι δὲ ἄλλους ὀνομάζοντος ἐμοῦ , Ταῦτα μέν , ἔφη , καλῶς εἶπας εἰς παραμυθίαν ἀνθρώπων , καὶ ἔγωγε ἐβουλόμην σου ἔτι ἀκούειν · ἀλλὰ γὰρ ὥρα γυμνάζειν τὸν παῖδα , καὶ ἀπέρχομαι .
Lemmas: ἡδονή δέ τίς μέγας ἥδομαι , ὅστις φιλότιμος εἰμί ἀεί νικάω καί θαυμάζω αἰσθάνομαι ; καί ἐγώ δοκέω σφόδρα αὐτός ἀγαπάω ὁ θεός καί μάλα ὁ τελευτή τιμάω , ὡς ἄν μηδείς πειράω ὁ χαλεπός . ἀνάγκη γάρ αὐτός εἰμί προβαίνω ἀντί μέν καλός αἰσχρός γίγνομαι , ἀντί δέ ἰσχυρός ἀσθενής , ἴσως δέ καί λείπω τις . ὅστις δέ ὁ μέγας ἀγαθός συναπέρχομαι ὁ ἀγαθός πράσσω , οὗτος εὐδαίμων τελευτάω . εὑρίσκω δέ ἄν τις καί ὁ παλαιός ὁ θεοφιλής ὠκύμορος . τίς , φημί , οὗτος λέγω ; Τώς Αχιλλέας , λέγω , καί Πάτροκλος καί Ἕκτωρ καί Μέμνων καί Σαρπηδών . ἔτι δέ ἄλλος ὀνομάζω ἐγώ , Ταΰς μέν , φημί , καλός λέγω εἰς παραμυθία ἄνθρωπος , καί ἐγώ βούλομαι σύ ἔτι ἀκούω · ἀλλά γάρ ὥρα γυμνάζω ὁ παῖς , καί ἀπέρχομαι .
dio-chrysostomus.orationes 30.1
Δ . Ἀκηκόειν μὲν καὶ πρότερον πρὶν ὑμᾶς ἰδεῖν πρὸ ἱκανοῦ περὶ τῆς Χαριδήμου τελευτῆς . εὐθὺς γὰρ ἐπυνθανόμην , ὡς παρέβαλον δευρί , περί τε ἄλλων τινῶν καὶ μάλιστα δὴ περὶ τούτων ἀμφοτέρων , ὅπου τε εἶεν καὶ ὅ,τι πράττοιεν . καί μοί τις ἐντυχὼν οὐ πάνυ τι αὐτοὺς ἐπιστάμενος , ἀλλ’ ὅσον ἀκοῦσαι τὰ ὀνόματα , ἠρώτησεν εἰ τοὺς Τιμάρχου υἱεῖς λέγω · κἀμοῦ φήσαντος , τοῦτον ἐδήλου , τὸν νεώτερον δὴ λέγων , ἐν Μεσσήνῃ ἔτι εἶναι μετὰ σοῦ διὰ τὸ πένθος τἀδελφοῦ · τελευτῆσαι γὰρ αὐτοῖν τὸν πρεσβύτερον .
Lemmas: δ . ἀκούω μέν καί πρότερος πρίν σύ ὁράω πρό ἱκανός περί ὁ Χαρίδημος τελευτή . εὐθύς γάρ πυνθάνομαι , ὡς παραβάλλω δεῦρο , περί τε ἄλλος τις καί μάλα δή περί οὗτος ἀμφότερος , ὅπου τε εἰμί καί ὅστις πράσσω . καί ἐγώ τις ἐντυγχάνω οὐ πάνυ τις αὐτός ἐπίσταμαι , ἀλλά ὅσος ἀκούω ὁ ὄνομα , ἐρωτάω εἰ ὁ Τίμαρχος υἱός λέγω · ἐγώ φημί , οὗτος δηλόω , ὁ νέος δή λέγω , ἐν Μεσσήνη ἔτι εἰμί μετά σύ διά ὁ πένθος ἀδελφός · τελευτάω γάρ αὐτός ὁ πρέσβυς .
dio-chrysostomus.orationes 30.2
φανερὸς οὖν ἦν Χαρίδημον ἀπαγγέλλων τεθνηκέναι · καὶ τότε μὲν ἐδόκει καὶ ἀμφιβολία τις εἶναι , καίτοι σαφῶς τἀνθρώπου εἰρηκότος · αὖθις δὲ ἀκριβέστερον ἔγνωμεν . καὶ οἶμαί γε ἐμαυτὸν οὐ πολύ τι ἔλαττον ὑμῶν δηχθῆναι · τὸ μὲν γὰρ μᾶλλον φάναι οὐ θεμιτὸν οὐδὲ ὅσιον ἡμῖν , εἴ τις ἐκεῖνον μᾶλλον ἐφίλει ὑμῶν τοῦ τε πατρὸς καὶ ἀδελφοῦ .
Lemmas: φανερός οὖν εἰμί Χαρίδημος ἀπαγγέλλω θνῄσκω · καί τότε μέν δοκέω καί ἀμφιβολία τις εἰμί , καίτοι σαφής ἄνθρωπος λέγω · αὖθις δέ ἀκριβής γιγνώσκω . καί οἴομαι γε ἐμαυτοῦ οὐ πολύς τις ἐλαχύς σύ δάκνω · ὁ μέν γάρ μάλα φημί οὐ θεμιτός οὐδέ ὅσιος ἐγώ , εἰ τις ἐκεῖνος μάλα φιλέω σύ ὁ τε πατήρ καί ἀδελφός .
dio-chrysostomus.orationes 30.3
καίτοι οὐ μέγα ἰσχύειν ἔοικεν ἡ φύσις ἐν τοῖς φαύλοις · οἷόν τι καὶ περὶ τοῦτον τὸν Ὀπούντιον ἀκούω γεγονέναι χαρίεντα καὶ κομψὸν νεανίσκον ἀποβαλόντα , ἡμέτερον κἀκεῖνον ἑταῖρον , ἀλλ’ ὅμως ἔλαττον αὐτὸν λυπηθῆναί φασιν ἢ εἴ τι ἄλλο τῶν ἐκ τῆς οἰκίας ἀπολωλέκει . ἀλλ’ ὑμεῖς γε πάνυ ἐοίκατον ἀχθομένω τῇ συμφορᾷ · καὶ οὐδὲν θαυμαστόν · ἐπεὶ καὶ τῇ πόλει ὑμῶν καὶ τῇ Ἑλλάδι πάσῃ ὠφέλιμος ἂν ἦν τοιοῦτος ἀνὴρ ἐν τῷ βίῳ διαγενόμενος οἷος δὴ Χαρίδημος τάχα ἔμελλεν ἔσεσθαι . οὐ γὰρ ἔγωγε ἐκείνου μειρακίου ὄντος οὐδένα ἔγνων εὐψυχότερον οὐδὲ ἄμεινον πεφυκότα .
Lemmas: καίτοι οὐ μέγας ἰσχύω ἔοικα ὁ φύσις ἐν ὁ φαῦλος · οἷος τις καί περί οὗτος ὁ Ὀπούντιος ἀκούω γίγνομαι χαρίεις καί κομψός νεανίσκος ἀποβάλλω , ἡμέτερος ἐκεῖνος ἑταῖρος , ἀλλά ὅμως ἐλαχύς αὐτός λυπέω φημί ἤ εἰ τις ἄλλος ὁ ἐκ ὁ οἰκία ἀπόλλυμι . ἀλλά σύ γε πάνυ ἔοικα ἄχθομαι ὁ συμφορά · καί οὐδείς θαυμαστός · ἐπεί καί ὁ πόλις σύ καί ὁ Ἑλλάς πᾶς ὠφέλιμος ἄν εἰμί τοιοῦτος ἀνήρ ἐν ὁ βίος διαγίγνομαι οἷος δή Χαρίδημος τάχα μέλλω εἰμί . οὐ γάρ ἐγώ ἐκεῖνος μειράκιον εἰμί οὐδείς γιγνώσκω εὔψυχος οὐδέ ἀγαθός φύω .
dio-chrysostomus.orationes 30.4
— Τ . Εἴ γε ᾔδεις ὅπως διέκειτο πρὸς σέ , πολὺ ἂν μᾶλλον ἐνεκωμίαζες αὐτόν . ἐμοὶ μὲν γὰρ ἐδόκει κἀμοῦ τοῦ πατρός , οὐ μόνον τῶν ἄλλων ἀνθρώπων σὲ προτιμᾶν , ὅς γε καὶ ἐν τῇ νόσῳ κἀπειδὴ πρὸς αὐτῷ σχεδόν τι τῷ θανάτῳ ἦν , καὶ ἡμῶν ἔνδον ὄντων καὶ ἄλλων ξυγγενῶν καὶ πολιτῶν καὶ γνωρίμων σὲ ὠνόμαζε , τὸ παράπαν πάνυ μόλις ἤδη φθεγγόμενος , καὶ ἡμᾶς ἐκέλευε λέγειν , ὅταν σοι ἐντύχωμεν , ὅτι σοῦ μεμνημένος ἐτελεύτα . καὶ γὰρ τὸ συνεῖναι αὐτῷ καὶ διαλέγεσθαι ἕως ὑστάτου παρέμεινεν . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ζῶν οὕτω διέκειτο ὥστε καὶ τῇ σιωπῇ καὶ τῷ βαδίσματι καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσί σε ἐμιμεῖτο , ὡς ἔλεγον οἱ εἰδότες . —
Lemmas: — Τ . εἰ γε οἶδα ὅπως διάκειμαι πρός σύ , πολύς ἄν μάλα ἐγκωμιάζω αὐτός . ἐγώ μέν γάρ δοκέω ἐγώ ὁ πατήρ , οὐ μόνος ὁ ἄλλος ἄνθρωπος σύ προτιμάω , ὅς γε καί ἐν ὁ νόσος ἐπειδή πρός αὐτός σχεδόν τις ὁ θάνατος εἰμί , καί ἐγώ ἔνδον εἰμί καί ἄλλος συγγενής καί πολίτης καί γνώριμος σύ ὀνομάζω , ὁ παράπαν πάνυ μόλις ἤδη φθέγγομαι , καί ἐγώ κελεύω λέγω , ὅταν σύ ἐντυγχάνω , ὅτι σύ μιμνῄσκω τελευτάω . καί γάρ ὁ σύνειμι αὐτός καί διαλέγω ἕως ὕστατος παραμένω . οὐ μήν ἀλλά καί ζάω οὕτως διάκειμαι ὥστε καί ὁ σιωπή καί ὁ βάδισμα καί ὁ ἄλλος πᾶς σύ μιμέομαι , ὡς λέγω ὁ οἶδα . —
dio-chrysostomus.orationes 30.5
Δ . Οὔτοι ταῦτα ἐμιμεῖτο ἐκεῖνος οὔτε ἐμὲ οὔτε ἄλλον οὐδένα , ἀλλ’ οὕτως πεφύκει . πρότερον δὲ ἴσως ὑμᾶς ἔτι παῖς ὤν ἐλάνθανεν · ἔπειτα προϊὼν ἐκδηλότερος ἐγένετο . πολὺ γὰρ μᾶλλον ἐκείνῳ ἔπρεπεν ἢ ἄλλῳ τινὶ τό τε ἀνδρεῖον καὶ τὸ σεμνὸν τοῦ σχήματος . ἀλλὰ μή τι ὑμᾶς ἐλύπει τούτοις ἢ σκυθρωπότερος ὑμῖν ἐφαίνετο ; — Τ . Ἐμοὶ μὲν γὰρ ἐδόκει τοὐναντίον πολλῶν ἱλαρώτερος καὶ πρὸς τὸ παίζειν ἕτοιμος , ὅσαι ἐλευθέριοι παιδιαί , καὶ ἀεί πως μειδιᾶν πρὸς τοὺς συνήθεις . γελῶντα δὲ αὐτὸν ἀνέδην οὐ πολλάκις εἶδον . οὐδὲν οὖν ἡμᾶς ἐλύπει . καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐπῃνεῖτο ὑπὸ πολλῶν καὶ μᾶλλον ἐκεῖνον ᾐσχύνοντο οἱ πολῖται δύο καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ὄντα ʽτοσούτων γὰρ ἐτελεύτησεν’ ἢ τοὺς πρεσβυτέρους τε καὶ ἐνδόξους . —
Lemmas: δ . οὔτοι οὗτος μιμέομαι ἐκεῖνος οὔτε ἐγώ οὔτε ἄλλος οὐδείς , ἀλλά οὕτως φύω . πρότερος δέ ἴσως σύ ἔτι παῖς εἰμί λανθάνω · ἔπειτα προέρχομαι ἔκδηλος γίγνομαι . πολύς γάρ μάλα ἐκεῖνος πρέπω ἤ ἄλλος τις ὁ τε ἀνδρεῖος καί ὁ σεμνός ὁ σχῆμα . ἀλλά μή τις σύ λυπέω οὗτος ἤ σκυθρωπός σύ φαίνω ; — Τ . ἐγώ μέν γάρ δοκέω ἐναντίος πολύς ἱλαρός καί πρός ὁ παίζω ἑτοῖμος , ὅσος ἐλευθέριος παιδιά , καί ἀεί πως μειδιάω πρός ὁ συνήθης . γελάω δέ αὐτός ἀνέδην οὐ πολλάκις ὁράω . οὐδείς οὖν ἐγώ λυπέω . καί γάρ δή καί ἐπαινέω ὑπό πολύς καί μάλα ἐκεῖνος αἰσχύνω ὁ πολίτης δύο καί εἴκοσι ἔτος εἰμί ἵστημι γάρ τελευτάω ἤ ὁ πρέσβυς τε καί ἔνδοξος . —
dio-chrysostomus.orationes 30.6
Δ . Ἀλλ’ ἦ τι ἄλλο ὑμῖν ἐπέστειλεν ἢ διελέχθη τελευτῶν ; — Τ . Πολλὰ καὶ δαιμόνια , ὥς γε ἐμοὶ δοκεῖ πατρὶ ὄντι · ὅς γε ἐν τούτῳ τῆς ἡλικίας ἐκ τοῦ βίου μεθιστάμενος οὐχ ὅπως ὠλοφύρετο αὑτὸν ἢ λυπουμένῳ ἐῴκει , ἀλλὰ τοὐναντίον ἡμᾶς παρεμυθεῖτο . καὶ τά γε τελευταῖα τὸν παῖδα καλέσας ἐκέλευε γράφειν , ὥσπερ ἐνθουσιῶν , παράκλησίν τινα ἡμῖν , ὥστε ὑπενόουν ἐγὼ μὴ ἄρα ἐξεστηκὼς ἤδη διὰ τὸν θάνατον ταῦτα ποιοῖ · πλὴν ὅτι οἱ παρόντες θαυμαστῶς ἐπῄνουν . —
Lemmas: δ . ἀλλά ἦ τις ἄλλος σύ ἐπιστέλλω ἤ διαλέγω τελευτάω ; — Τ . πολύς καί δαιμόνιος , ὡς γε ἐγώ δοκέω πατήρ εἰμί · ὅς γε ἐν οὗτος ὁ ἡλικία ἐκ ὁ βίος μεθίστημι οὐ ὅπως ὀλοφύρομαι ἑαυτοῦ ἤ λυπέω ἔοικα , ἀλλά ἐναντίος ἐγώ παραμυθέομαι . καί ὁ γε τελευταῖος ὁ παῖς καλέω κελεύω γράφω , ὥσπερ ἐνθουσιάω , παράκλησις τις ἐγώ , ὥστε ὑπονοέω ἐγώ μή ἄρα ἐξίστημι ἤδη διά ὁ θάνατος οὗτος ποιέω · πλήν ὅτι ὁ πάρειμι θαυμαστός ἐπαινέω . —
dio-chrysostomus.orationes 30.7
Δ . Ἔχεις οὖν τὰ γεγραμμένα ; — Τ . Πῶς γὰρ οὔ ; — Δ . Θέλεις οὖν εἰπεῖν ; — Τ . Ἀλλ’ αἰσχύνομαι μὴ οὐκ ὀρθῶς ἔχῃ , ὡς ὑπὸ νεωτέρου τε καὶ ἐν τοιούτῳ καιρῷ εἰρημένα . καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἐδόκει μοι μᾶλλον ἑνὸς σοῦ παρόντος ἂν εὐλαβηθῆναί τι εἰπεῖν ἢ τῶν ἄλλων ἁπάντων . — Δ . Οὐ πρὸς ἀλλότριον ἀναγνώσῃ , ὦ βέλτιστε , καὶ ἅμα οὐ τὴν ἑρμηνείαν ποθῶ γνῶναι τοσοῦτον ὅσον τὴν διάνοιαν ἀφ’ ἧς ἔλεγεν , εἰ τῷ ὄντι εὐθύμως καὶ θαρρῶν ἀπέθνησκεν . —
Lemmas: δ . ἔχω οὖν ὁ γράφω ; — Τ . πῶς γάρ οὐ ; — δ . ἐθέλω οὖν λέγω ; — Τ . ἀλλά αἰσχύνω μή οὐ ὀρθός ἔχω , ὡς ὑπό νεώτερος τε καί ἐν τοιοῦτος καιρός λέγω . καί γάρ ἐκεῖνος δοκέω ἐγώ μάλα εἷς σύ πάρειμι ἄν εὐλαβέομαι τις λέγω ἤ ὁ ἄλλος ἅπας . — δ . οὐ πρός ἀλλότριος ἀναγιγνώσκω , ὦ ἀγαθός , καί ἅμα οὐ ὁ ἑρμηνεία ποθέω γιγνώσκω τοσοῦτος ὅσος ὁ διάνοια ἀπό ὅς λέγω , εἰ ὁ εἰμί εὔθυμος καί θαρσέω ἀποθνῄσκω . —
dio-chrysostomus.orationes 30.8
Τ . Ἀλλ’ ἔστι ταῦτα · ʽΤὰ μὲν καθ̓ ἡμᾶς οὕτω γέγονεν ὡς ἔδοξε τῷ θεῷ , χρὴ δὲ μηδὲν τῶν ὑπ’ ἐκείνου γιγνομένων χαλεπὸν ἡγεῖσθαι μηδὲ δυσχερῶς φέρειν , ὡς παραινοῦσιν ἄλλοι τε σοφοὶ καὶ οὐχ ἥκιστα Ὅμηρος , λέγων μηδαμῇ ἀπόβλητα εἶναι ἀνθρώποις τὰ θεῶν δῶρα , καλῶς ὀνομάζων δῶρα τὰ ἔργα τῶν θεῶν , ὡς ἅπαντα ἀγαθὰ ὄντα καὶ ἐπ’ ἀγαθῷ γιγνόμενα .
Lemmas: Τ . ἀλλά εἰμί οὗτος · Τά μέν κατά ἐγώ οὕτως γίγνομαι ὡς δοκέω ὁ θεός , χρή δέ μηδείς ὁ ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι χαλεπός ἡγέομαι μηδέ δυσχερής φέρω , ὡς παραινέω ἄλλος τε σοφός καί οὐ ἦκα Ὅμηρος , λέγω μηδαμῇ ἀπόβλητος εἰμί ἄνθρωπος ὁ θεός δῶρον , καλός ὀνομάζω δῶρον ὁ ἔργον ὁ θεός , ὡς ἅπας ἀγαθός εἰμί καί ἐπί ἀγαθός γίγνομαι .
dio-chrysostomus.orationes 30.9
ἐγὼ μὲν οὖν οὕτω φρονῶ καὶ δέχομαι πρᾴως τὴν πεπρωμένην , οὐκ ἐν ἑτέρῳ καιρῷ ταῦτα λέγων , ἀλλὰ παρούσης τε αὐτῆς καὶ τὴν τελευτὴν ὁρῶν οὕτως ἐγγύθεν . ὑμεῖς δὲ ἐμοὶ πιστεύοντες , ἐπειδὴ καὶ μᾶλλον ὑμῶν ἐπεμελήθην ἀληθείας , καθ’ ὅσον οἷοί τέ ἐστε , μὴ συγχωρεῖτε τῇ ἀλγηδόνι , ὡς μηδενὸς ἐμοὶ δεινοῦ συμβεβηκότος ,
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν οὕτως φρονέω καί δέχομαι πρᾶος ὁ πόρω , οὐ ἐν ἕτερος καιρός οὗτος λέγω , ἀλλά πάρειμι τε αὐτός καί ὁ τελευτή ὁράω οὕτως ἐγγύθεν . σύ δέ ἐγώ πιστεύω , ἐπειδή καί μάλα σύ ἐπιμελέομαι ἀλήθεια , κατά ὅσος οἷος τε εἰμί , μή συγχωρέω ὁ ἀλγηδών , ὡς μηδείς ἐγώ δεινός συμβαίνω ,
dio-chrysostomus.orationes 30.10
μηδὲ εἴ τις ἐπὶ τὸν δυσχερέστατον ἔλθοι τῶν λόγων ʽλέξω δὲ αὐτὸν ὑμῖν οὔτι που τερπνὸν ὄντα οὐδὲ χαρίεντα · οὐ γὰρ οἶμαι πρὸς χάριν τὴν ἡμετέραν γέγονεν · ἔχοντα δέ τι θαυμαστὸν ἴσωσ̓ ὅτι τοῦ τῶν Τιτάνων αἵματός ἐσμεν ἡμεῖς ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι . ὡς οὖν ἐκείνων ἐχθρῶν ὄντων τοῖς θεοῖς καὶ πολεμησάντων οὐδὲ ἡμεῖς φίλοι ἐσμέν , ἀλλὰ κολαζόμεθά τε ὑπ’ αὐτῶν καὶ ἐπὶ τιμωρίᾳ γεγόναμεν , ἐν φρουρᾷ δὴ ὄντες ἐν τῷ βίῳ τοσοῦτον χρόνον ὅσον ἕκαστοι ζῶμεν . τοὺς δὲ ἀποθνῄσκοντας ἡμῶν κεκολασμένους ἤδη ἱκανῶς λύεσθαί τε καὶ ἀπαλλάττεσθαι .
Lemmas: μηδέ εἰ τις ἐπί ὁ δυσχερής ἔρχομαι ὁ λόγος ἕλκω δέ αὐτός σύ οὔτι που τερπνός εἰμί οὐδέ χαρίεις · οὐ γάρ οἴομαι πρός χάρις ὁ ἡμέτερος γίγνομαι · ἔχω δέ τις θαυμαστός ἵζω ὅτι ὁ ὁ Τιτάν αἷμα εἰμί ἐγώ ἅπας ὁ ἄνθρωπος . ὡς οὖν ἐκεῖνος ἐχθρός εἰμί ὁ θεός καί πολεμέω οὐδέ ἐγώ φίλος εἰμί , ἀλλά κολάζω τε ὑπό αὐτός καί ἐπί τιμωρία γίγνομαι , ἐν φρουρά δή εἰμί ἐν ὁ βίος τοσοῦτος χρόνος ὅσος ἕκαστος ζάω . ὁ δέ ἀποθνῄσκω ἐγώ κολάζω ἤδη ἱκανός λύω τε καί ἀπαλλάσσω .
dio-chrysostomus.orationes 30.11
εἶναι δὲ τὸν μὲν τόπον τοῦτον , ὃν κόσμον ὀνομάζομεν , δεσμωτήριον ὑπὸ τῶν θεῶν κατεσκευασμένον χαλεπόν τε καὶ δυσάερον , οὐδέποτε τὴν αὐτὴν κρᾶσίν τε καὶ στάσιν τοῦ ἀέρος φυλάττον , ἀλλὰ ποτὲ μὲν ψυχρόν τε καὶ παγερόν , ἀνέμου τε καὶ πηλοῦ καὶ χιόνος καὶ ὕδατος ἐμπεπλησμένον , ποτὲ δὲ αὖ θερμόν τε καὶ πνιγηρόν · μικρὸν δὲ τινα παντελῶς καιρὸν τοῦ ἔτους μετρίως ἔχειν · κατασκήπτειν δὲ καὶ πρηστῆρας ἐν αὐτῷ καὶ τυφῶνας ἐγγίγνεσθαι καὶ πολλάκις σείεσθαι κάτωθεν ὅλον . ταῦτα δὲ πάντα εἶναι κολάσεις δεινάς .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ μέν τόπος οὗτος , ὅς κόσμος ὀνομάζω , δεσμωτήριον ὑπό ὁ θεός κατασκευάζω χαλεπός τε καί δυσάερος , οὐδέποτε ὁ αὐτός κρᾶσις τε καί στάσις ὁ ἀήρ φυλάσσω , ἀλλά ποτέ μέν ψυχρός τε καί παγερός , ἄνεμος τε καί πηλός καί χιών καί ὕδωρ ἐμπίμπλημι , ποτέ δέ αὖ θερμός τε καί πνιγηρός · μικρός δέ τις παντελής καιρός ὁ ἔτος μέτριος ἔχω · κατασκήπτω δέ καί πρηστήρ ἐν αὐτός καί τυφῶν ἐγγίγνομαι καί πολλάκις σείω κάτωθεν ὅλος . οὗτος δέ πᾶς ἔρχομαι κόλασις δεινός .
dio-chrysostomus.orationes 30.12
ἐκπλήττεσθαι γὰρ ἑκάστοτε ὑπ’ αὐτῶν καὶ φοβεῖσθαι τοὺς ἀνθρώπους , ὁπότε συμβαίνοι . πρὸς δὲ τούτοις οὐκ ἀνεχομένους τοῦ ἀέρος τὴν φαυλότητα καὶ τὰς μεταβολὰς ἕτερα αὖ μηχανᾶσθαι μικρὰ δεσμωτήρια , τάς τε οἰκίας καὶ πόλεις , ξύλα καὶ λίθους ξυντιθέντας , ὥσπερ εἴ τις ἐν μεγάλῃ εἱρκτῇ ἑτέρας βραχυτέρας ἐνοικοδομοῖ · καὶ τὰ φυόμενα ταῦτα καὶ τὸν καρπὸν τὸν ἐκ γῆς ἕνεκα τοῦ παραμένειν ἡμᾶς γίγνεσθαι , καθάπερ δεσμώταις τροφὴν διδομένην ἀηδῆ τε καὶ φαύλην · ἡμᾶς δὲ ἄλλως ἀγαπᾶν διὰ τὴν ἀνάγκην τε καὶ ἀπορίαν .
Lemmas: ἐκπλήσσω γάρ ἑκάστοτε ὑπό αὐτός καί φοβέω ὁ ἄνθρωπος , ὁπότε συμβαίνω . πρός δέ οὗτος οὐ ἀνέχω ὁ ἀήρ ὁ φαυλότης καί ὁ μεταβολή ἕτερος αὖ μηχανάομαι μικρός δεσμωτήριον , ὁ τε οἰκία καί πόλις , ξύλον καί λίθος συντίθημι , ὥσπερ εἰ τις ἐν μέγας εἱρκτή ἕτερος βραχύς ἐνοικοδομέω · καί ὁ φύω οὗτος καί ὁ καρπός ὁ ἐκ γῆ ἕνεκα ὁ παραμένω ἐγώ γίγνομαι , καθά δεσμώτης τροφή δίδωμι ἀηδής τε καί φαῦλος · ἐγώ δέ ἄλλος ἀγαπάω διά ὁ ἀνάγκη τε καί ἀπορία .
dio-chrysostomus.orationes 30.13
καὶ γὰρ τοῖς ὑφ’ ἡμῶν κολαζομένοις , ἅττ’ ἂν παράσχῃ τις , ὑπὸ λιμοῦ καὶ συνηθείας ἡδέα φαίνεσθαι . καὶ ταῦτα τὰ σιτία τῇ μὲν ἀληθείᾳ πονηρὰ εἶναι καὶ διεφθορότα ʽδηλοῦσθαι δὲ τὴν διαφθορὰν ἐκ τῆς τῶν σωμάτων ἀσθενείασ̓ , ἔτι δὲ μηδὲ ἐξ ἑτοίμου πορίζεσθαι μηδὲ πᾶσιν ἄφθονα ὑπάρχειν , ἀλλὰ μετὰ ἀμηχάνων πόνων καὶ κακῶν . ξυγκεῖσθαι δὲ ἡμᾶς ἐξ > αὐτῶν δὴ τῶν βασανιζόντων , ψυχῆς τε καὶ σώματος .
Lemmas: καί γάρ ὁ ὑπό ἐγώ κολάζω , ὅστις ἄν παρέχω τις , ὑπό λιμός καί συνήθεια ἡδύς φαίνω . καί οὗτος ὁ σιτίον ὁ μέν ἀλήθεια πονηρός εἰμί καί διαφθείρω δηλόω δέ ὁ διαφθορά ἐκ ὁ ὁ σῶμα ἀσθενέω , ἔτι δέ μηδέ ἐκ ἑτοῖμος πορίζω μηδέ πᾶς ἄφθονος ὑπάρχω , ἀλλά μετά ἀμήχανος πόνος καί κακός . σύγκειμαι δέ ἐγώ ἐκ > αὐτός δή ὁ βασανίζω , ψυχή τε καί σῶμα .
dio-chrysostomus.orationes 30.14
τὴν μὲν γὰρ ἐπιθυμίας τε καὶ λύπας καὶ ὀργὰς καὶ φόβους καὶ φροντίδας καὶ μυρία πάθη τοιαῦτα ἔχειν ἐν ἑαυτῇ , καὶ δι’ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ὑπὸ τούτων ἀεὶ κατατείνεσθαι καὶ στρεβλοῦσθαι ʽκαὶ γὰρ ὅστις ἐπιεικέστερον διάκειται , καθόλου μὲν ἀπήλλακται τούτων οὐδενός , ὥσπερ δὲ θηρία ἔνδον κατακεκλεισμένα ἔχει , μετὰ βίας ὁμοῦ καὶ πειθοῦς τινος ἠναγκασμένα ἠρεμεῖν · εἰ δὲ καὶ σμικρὸν παύσαιτο
Lemmas: ὁ μέν γάρ ἐπιθυμία τε καί λύπη καί ὀργή καί φόβος καί φροντίς καί μυρίος πάθος τοιοῦτος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί διά ἡμέρα καί νύξ ὑπό οὗτος ἀεί κατατείνω καί στρεβλόω ὅς γάρ ὅστις ἐπιεικής διάκειμαι , καθόλου μέν ἀπαλλάσσω οὗτος οὐδείς , ὥσπερ δέ θηρίον ἔνδον κατακλείω ἔχω , μετά βία ὁμοῦ καί πειθώ τις ἀναγκάζω ἠρεμέω · εἰ δέ καί μικρός παύω
dio-chrysostomus.orationes 30.15
κατεπᾴδων καὶ προσέχων , αὐτίκα δὴ μάλα κινούμενἀ · τὸ δὲ σῶμα ἰλίγγους τε καὶ σπασμοὺς καὶ ἐπιληψίας καὶ τἄλλα νοσήματα , ὅσα οὐδὲ τῷ λόγῳ δυνατὸν διελθεῖν , ὡς ἂν αἵματος καὶ πνεύματος μεστόν , ἔτι δὲ ἐκ σαρκῶν τε καὶ νεύρων καὶ ὀστέων συγκείμενον , ἐκ μαλακῶν τε καὶ σκληρῶν καὶ ὑγρῶν καὶ ξηρῶν , τῶν ἐναντιωτάτων . τά τε σιτία , ὅπερ εἶπον , μοχθηρὰ ὄντα καὶ τὸν ἀέρα ἀνώμαλον προσπίπτοντα τὰς μὲν ἐπιτείνειν τῶν νόσων , τὰς δὲ ἀνακινεῖν , οὐ δοκούσας μὲν εἶναι πρότερον , ἐνούσας δὲ ἐν τῇ φύσει
Lemmas: κατεπᾴδω καί προσέχω , αὐτίκα δή μάλα κινέω · ὁ δέ σῶμα ἴλιγγος τε καί σπασμός καί ἐπιληψία καί ἄλλος νόσημα , ὅσος οὐδέ ὁ λόγος δυνατός διέρχομαι , ὡς ἄν αἷμα καί πνεῦμα μεστός , ἔτι δέ ἐκ σάρξ τε καί νεῦρον καί ὀστέον σύγκειμαι , ἐκ μαλακός τε καί σκληρός καί ὑγρός καί ξηρός , ὁ ἐναντίος . ὁ τε σιτίον , ὅς λέγω , μοχθηρός εἰμί καί ὁ ἀήρ ἀνώμαλος προσπίπτω ὁ μέν ἐπιτείνω ὁ νόσος , ὁ δέ ἀνακινέω , οὐ δοκέω μέν εἰμί πρότερος , ἔνειμι δέ ἐν ὁ φύσις
dio-chrysostomus.orationes 30.16
τῶν σωμάτων . καὶ ταῦτα μὲν ἔνδον ἐγκεῖσθαι τὰ κακὰ ἐν ἡμῖν αὐτοῖς , ἐλαφροτέρας δὲ τὰς ἔξωθεν κολάσεις , εἴ τις αὐτὰς παραβάλλοι ταῖς ἐκ τῆς φύσεως . ἡ γὰρ πυρός τε καὶ σιδήρου φύσις καὶ πληγῶν δὲ καὶ τῶν ἄλλων ὀξεῖα καὶ ταχὺ ἀπαλλάττει τῆς αἰσθήσεως , εἴ τις καὶ σμικρὸν ὑπερβάλοι · ἐν δὲ ταῖς νόσοις ἐνίοτε παρατείνουσι καὶ πάνυ πολὺν χρόνον .
Lemmas: ὁ σῶμα . καί οὗτος μέν ἔνδον ἔγκειμαι ὁ κακός ἐν ἐγώ αὐτός , ἐλαφρός δέ ὁ ἔξωθεν κόλασις , εἰ τις αὐτός παραβάλλω ὁ ἐκ ὁ φύσις . ὁ γάρ πῦρ τε καί σίδηρος φύσις καί πληγή δέ καί ὁ ἄλλος ὀξύς καί ταχύς ἀπαλλάσσω ὁ αἴσθησις , εἰ τις καί μικρός ὑπερβάλλω · ἐν δέ ὁ νόσος ἐνίοτε παρατείνω καί πάνυ πολύς χρόνος .
dio-chrysostomus.orationes 30.17
τοιαῖσδε μὲν δὴ καὶ τοσαῖσδε βασάνοις ξυνεχομένους τοὺς ἀνθρώπους ἐν τῇδε τῇ φρουρᾷ καὶ τῷδε τῷ δεσμωτηρίῳ μένειν τὸν τεταγμένον ἕκαστον χρόνον , καὶ μὴ πρὶν ἀπιέναι τοὺς πολλοὺς πρὶν ἂν ἐξ αὑτοῦ ποιησάμενος ἄλλον ἀνθ’ ἑαυτοῦ καταλίπῃ διάδοχον τῆς κολάσεως , οἱ μὲν ἕνα , οἱ δὲ καὶ πλείους . μένειν δὲ οὐχ ἑκόντας , ἀλλὰ μιᾷ πάντας ἁλύσει δεδέσθαι τά τε σώματα καὶ τὰς ψυχάς , , τοὺς μὲν αὐτῶν σμικρούς , τοὺς δὲ μεγάλους , καὶ τοὺς μὲν αἰσχρούς , τοὺς δ᾽ εὐπρεπεῖς , οὐδὲν δὲ ἧττον ἅπαντας ἐπ’ ἴσης ἐν τῇ αὐτῇ ἀνάγκῃ ἔχεσθαι .
Lemmas: τοιόσδε μέν δή καί τοσαίσδε βάσανος συνέχω ὁ ἄνθρωπος ἐν ὅδε ὁ φρουρά καί ὅδε ὁ δεσμωτήριον μένω ὁ τάσσω ἕκαστος χρόνος , καί μή πρίν ἀπέρχομαι ὁ πολύς πρίν ἄν ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω ἄλλος ἀντί ἑαυτοῦ καταλείπω διάδοχος ὁ κόλασις , ὁ μέν εἷς , ὁ δέ καί πολύς . μένω δέ οὐ ἑκών , ἀλλά εἷς πᾶς ἅλυσις δέω ὁ τε σῶμα καί ὁ ψυχή , , ὁ μέν αὐτός μικρός , ὁ δέ μέγας , καί ὁ μέν αἰσχρός , ὁ δέ εὐπρεπής , οὐδείς δέ ἥσσων ἅπας ἐπί ἴσος ἐν ὁ αὐτός ἀνάγκη ἔχω .
dio-chrysostomus.orationes 30.18
ὁμοίως δὲ καὶ ταῖς τύχαις τε καὶ δόξαις καὶ τιμαῖς ἀλλήλων ὑπερέχειν , ὥσπερ τοῖς σώμασιν . εἶναι γὰρ τοὺς μὲν βασιλέας , τοὺς δὲ ἰδιώτας , καὶ τοὺς μὲν πλουσίους , τοὺς δὲ ἀπόρους . καὶ οὐδέν γε παρὰ τοῦτο ἔλαττον κακοπαθεῖν καὶ συνέχεσθαι τῷ αὐτῷ δεσμῷ τοὺς εὐδαίμονας καλουμένους τῶν πενήτων τε καὶ ἀδόξων , ἀλλὰ μᾶλλον τούτων ἐκείνους .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ὁ τύχη τε καί δόξα καί τιμή ἀλλήλων ὑπερέχω , ὥσπερ ὁ σῶμα . εἰμί γάρ ὁ μέν βασιλεύς , ὁ δέ ἰδιώτης , καί ὁ μέν πλούσιος , ὁ δέ ἄπορος . καί οὐδείς γε παρά οὗτος ἐλαχύς κακοπαθέω καί συνέχω ὁ αὐτός δεσμός ὁ εὐδαίμων καλέω ὁ πένης τε καί ἄδοξος , ἀλλά μᾶλλον οὗτος ἐκεῖνος .
dio-chrysostomus.orationes 30.19
ἰσχνοτέροις γὰρ οὖσιν αὐτοῖς κεχαλάσθαι τὸν δεσμὸν καὶ λαγαρώτερον ἑκάστῳ περικεῖσθαι · τοῖς δὲ βασιλεῦσι καὶ τυράννοις , οἷα δὴ πεφυσημένοις τὴν ψυχὴν καὶ σφόδρα εὐεκτοῦσι , μᾶλλον ἐγκεῖσθαι καὶ θλίβειν · ὥσπερ ἐν τοῖς τὰ σώματα δεδεμένοις τοὺς παχεῖς τε καὶ ὀγκώδεις τῶν λεπτῶν τε καὶ ἀτρόφων μᾶλλον ὁ δεσμὸς πιέζει · τινὰς μέντοι καὶ λίαν ὀλίγους πάρεσίν τινα ἔχειν ἐκ τοῦ θεοῦ , καὶ δεδέσθαι μέν , ἐλαφρῶς δὲ
Lemmas: ἰσχνός γάρ εἰμί αὐτός χαλάω ὁ δεσμός καί λαγαρός ἕκαστος περίκειμαι · ὁ δέ βασιλεύς καί τύραννος , οἷος δή φυσάω ὁ ψυχή καί σφόδρα εὐεκτέω , μάλα ἔγκειμαι καί θλίβω · ὥσπερ ἐν ὁ ὁ σῶμα δέω ὁ παχύς τε καί ὀγκώδης ὁ λεπτός τε καί ἄτροφος μάλα ὁ δεσμός πιέζω · τις μέντοι καί λίαν ὀλίγος πάρεσις τις ἔχω ἐκ ὁ θεός , καί δέω μέν , ἐλαφρός δέ
dio-chrysostomus.orationes 30.20
πάνυ δι’ ἐπιείκειαν · ὑπὲρ ὧν αὖθις λέξομεν . πρότερον δὲ εἰπεῖν ἄξιον , ὡς ἐγώ ποτε ἤκουσα ἀνδρὸς ἀγύρτου παῖς ὤν , ὁποίαν τινὰ ἔφασκεν εἶναι τὴν ἅλυσιν , οὔτι που ταῖσδε ὁμοίαν , ἐκ σιδήρου τε καὶ χαλκοῦ πεποιημένην , πολὺ μέντοι κραταιοτέραν , τὸ δὲ σχῆμα καὶ τὴν πλοκὴν παραπλησίαν . ὥσπερ γὰρ αἵδε εἰσὶν ἐκ κρίκων τινῶν κεχαλκευμέναι δι’ ἀλλήλων διαβεβλημένων , καὶ τοῦτο ἀπʼ ἀρχῆς μέχρι τέλους · οὕτω δὴ κἀκείνην ἔχειν , ᾗ δὴ ἔφαμεν τοὺς ἀνθρώπους ὑπὸ τῶν θεῶν δεδέσθαι .
Lemmas: πάνυ διά ἐπιείκεια · ὑπέρ ὅς αὖθις λέγω . πρότερος δέ λέγω ἄξιος , ὡς ἐγώ ποτέ ἀκούω ἀνήρ ἀγύρτης παῖς εἰμί , ὁποῖος τις φάσκω εἰμί ὁ ἅλυσις , οὔτι που ὅδε ὅμοιος , ἐκ σίδηρος τε καί χαλκός ποιέω , πολύς μέντοι κραταιός , ὁ δέ σχῆμα καί ὁ πλοκή παραπλήσιος . ὥσπερ γάρ ὅδε εἰμί ἐκ κρίκος τις χαλκεύω διά ἀλλήλων διαβάλλω , καί οὗτος ἀπό ἀρχή μέχρι τέλος · οὕτως δή ἐκεῖνος ἔχω , ᾗ δή φημί ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ θεός δέω .
dio-chrysostomus.orationes 30.21
συνηρτῆσθαι δὲ αὐτὴν ἅπασαν ἐξ ἡδονῆς τε καὶ λύπης , καὶ ταῦτα ἐξ ἀλλήλων πεπλέχθαι , τό τε ἡδὺ καὶ λυπηρόν , καὶ τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον ἐξ ἀνάγκης ἀεὶ ἀκολουθεῖν , ὥσπερ οἶμαι τοὺς κρίκους τῆς ἁλύσεως · ἕπεσθαι δὲ ταῖς μὲν μεγάλαις ἡδοναῖς μεγάλας λύπας , ταῖς δὲ σμικραῖς σμικροτέρας , καὶ τήν γε μεγίστην ἡδονὴν ἐπὶ τέλους εἶναι τὸν θάνατον . διὰ τοῦτο καὶ λύπην πρὸ αὐτοῦ συμβαίνειν μεγίστην · δῆλον γὰρ ὡς οὐκ ἔστιν ἀνθρώπῳ μείζων ταύτης τῆς λύπης καὶ ὀδύνης τῆς ἀγούσης ἐπὶ τὸν θάνατον .
Lemmas: συναρτάω δέ αὐτός ἅπας ἐκ ἡδονή τε καί λύπη , καί οὗτος ἐκ ἀλλήλων πλέκω , ὁ τε ἡδύς καί λυπηρός , καί ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἐκ ἀνάγκη ἀεί ἀκολουθέω , ὥσπερ οἴομαι ὁ κρίκος ὁ ἅλυσις · ἕπομαι δέ ὁ μέν μέγας ἡδονή μέγας λύπη , ὁ δέ μικρός μικρός , καί ὁ γε μέγας ἡδονή ἐπί τέλος εἰμί ὁ θάνατος . διά οὗτος καί λύπη πρό αὐτός συμβαίνω μέγας · δῆλος γάρ ὡς οὐ εἰμί ἄνθρωπος μέγας οὗτος ὁ λύπη καί ὀδύνη ὁ ἄγω ἐπί ὁ θάνατος .
dio-chrysostomus.orationes 30.22
ἔλεγε δὲ καὶ κατ’ ἄνδρα ἕτερα εἶναι δεσμά , τοῖς μὲν ἐλάττω , τοῖς δὲ μείζω περικείμενα ὥσπερ πέδας · καλεῖσθαι δὲ ὑφ’ ἡμῶν αὐτὰς ἐλπίδας . ὥσπερ οὖν τὰς πέδας κατωτάτω τοῦ σώματος εἶναι καὶ περὶ τοῖς ἐσχάτοις μέρεσιν , οὕτω καὶ τὰς ἐλπίδας κατωτάτω εἶναι καὶ περὶ τὸ τελευταῖον μέρος τοῦ βίου , καὶ μάλιστα δὴ κρατεῖν τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἀναγκάζειν πάντα πάσχοντας ὑπομένειν . τοῖς μὲν οὖν ἀνοήτοις τε καὶ ἠλιθίοις ὑπερόγκους τε εἶναι τὰς πέδας ταύτας καὶ σφόδρα παχείας , τοῖς δὲ κομψοτέροις κεχαλάσθαι τε καὶ λεπτὰς περικεῖσθαι .
Lemmas: λέγω δέ καί κατά ἀνήρ ἕτερος εἰμί δεσμός , ὁ μέν ἐλαχύς , ὁ δέ μέγας περίκειμαι ὥσπερ πέδη · καλέω δέ ὑπό ἐγώ αὐτός ἐλπίς . ὥσπερ οὖν ὁ πέδη κάτω ὁ σῶμα εἰμί καί περί ὁ ἔσχατος μέρος , οὕτως καί ὁ ἐλπίς κάτω εἰμί καί περί ὁ τελευταῖος μέρος ὁ βίος , καί μάλα δή κρατέω ὁ ἄνθρωπος καί ἀναγκάζω πᾶς πάσχω ὑπομένω . ὁ μέν οὖν ἀνόητος τε καί ἠλίθιος ὑπέρογκος τε εἰμί ὁ πέδη οὗτος καί σφόδρα παχύς , ὁ δέ κομψός χαλάω τε καί λεπτός περίκειμαι .
dio-chrysostomus.orationes 30.23
καὶ γάρ τοι προσείκαζε καὶ ῥίνῃ τι , πάνυ ἀνδρικῶς ἑπόμενος τῇ εἰκόνι · τοῦτο δὲ ἔφη μόνους εὑρίσκειν τοὺς κομψούς τε καὶ δριμεῖς . ἀποκεκλεῖσθαι γὰρ αὐτὸ πάνυ ἀκριβῶς , ὥσπερ εἴ τις ἐν δεσμωτηρίῳ ῥίνην ἀποκρύψειεν , ὅπως μηδεὶς τῶν δεσμωτῶν λαβὼν ἔπειτα λύσειεν ἑαυτόν . τοὺς οὖν φιλοτίμους καὶ φιλοπόνους μόλις μέν , ὅμως δὲ ἀνευρίσκειν . καλεῖσθαι δὲ ὑπ’ αὐτῶν αὐτὸ λόγον . ἐπειδὰν οὖν τάχιστα εὕρωσι , χρῆσθαί τε καὶ ῥινᾶν τὰ δεσμὰ καὶ ποιεῖν τῆς ἁλύσεως τὸ καθ’ αὑτοὺς ὡς οἷόν τε ἰσχνότατον καὶ ἀσθενέστατον , μέχρις ἂν ᾗ δυνατὸν κατεργάσωνται τάς τε ἡδονὰς καὶ τὰς λύπας .
Lemmas: καί γάρ τοι προσεικάζω καί ῥίνη τις , πάνυ ἀνδρικός ἕπομαι ὁ εἰκών · οὗτος δέ φημί μόνος εὑρίσκω ὁ κομψός τε καί δριμύς . ἀποκλείω γάρ αὐτός πάνυ ἀκριβής , ὥσπερ εἰ τις ἐν δεσμωτήριον ῥίνη ἀποκρύπτω , ὅπως μηδείς ὁ δεσμώτης λαμβάνω ἔπειτα λύω ἑαυτοῦ . ὁ οὖν φιλότιμος καί φιλόπονος μόλις μέν , ὅμως δέ ἀνευρίσκω . καλέω δέ ὑπό αὐτός αὐτός λόγος . ἐπειδάν οὖν ταχύς εὑρίσκω , χράω τε καί ῥινάω ὁ δεσμός καί ποιέω ὁ ἅλυσις ὁ κατά ἑαυτοῦ ὡς οἷος τε ἰσχνός καί ἀσθενής , μέχρι ἄν ᾗ δυνατός κατεργάζομαι ὁ τε ἡδονή καί ὁ λύπη .