ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dio-chrysostomus.orationes 57.9
καὶ γὰρ ὁ τοῦ Νέστορος λόγος , τοῖς ἄλλοις γλυκὺς φαινόμενος , πικρὸς ἔδοξε τῷ Ἀχιλλεῖ καὶ τῷ Ἀγαμέμνονι , νοσοῦσι καὶ διεφθαρμένοις ὑπὸ τῆς ὀργῆς , ὥστε οὐκ ἐπείσθησαν αὐτῷ διὰ τὴν ἄνοιαν . οὐκοῦν οὐδὲ τοῦτο εἶπε μάτην Ὅμηρος , οὐδέ , ὥσπερ οἴονταί τινες , ἀπὸ τύχης . περὶ μὲν οὖν τούτων ἐῶμεν .
Lemmas: καί γάρ ὁ ὁ Νέστωρ λόγος , ὁ ἄλλος γλυκύς φαίνω , πικρός δοκέω ὁ Ἀχιλλεύς καί ὁ Ἀγαμέμνων , νοσέω καί διαφθείρω ὑπό ὁ ὀργή , ὥστε οὐ πείθω αὐτός διά ὁ ἄνοια . οὐκοῦν οὐδέ οὗτος λέγω μάτην Ὅμηρος , οὐδέ , ὥσπερ οἴομαι τις , ἀπό τύχη . περί μέν οὖν οὗτος ἐάω .
dio-chrysostomus.orationes 57.10
ἐκεῖνο δ’ ἐνθυμηθῆναι ἄξιον ἀπὸ τῶν εἰρημένων , ἐάν τις ἀνθρώποις ὁμιλῶν διηγῆται πρὸς αὐτοὺς ὅτι καὶ πρότερον ἄλλοις ὁμιλήσας πολὺ κρείττοσι , δήμοις ἢ βασιλεῦσιν ἢ τυράννοις , οὐκ ἀπέτυχεν αὐτῶν , ἀλλ’ ἔσχεν ὑπακούοντας καὶ πειθομένους , εἰ δίκαιός ἐστιν ἀλαζὼν δοκεῖν , ὡς διὰ τοῦτο μεμνημένος ἐκείνων τῶν λόγων , ἵνα θαυμάζοιτο καὶ δοκοίη μακάριος , ἢ μᾶλλον ἵνα πειθομένους ἔχοι τοὺς ἀκούοντας , μιμούμενος τὴν τοῦ Νέστορος διδασκαλίαν .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ ἐνθυμέομαι ἄξιος ἀπό ὁ λέγω , ἐάν τις ἄνθρωπος ὁμιλέω διηγέομαι πρός αὐτός ὅτι καί πρότερος ἄλλος ὁμιλέω πολύς κρατύς , δῆμος ἤ βασιλεύς ἤ τύραννος , οὐ ἀποτυγχάνω αὐτός , ἀλλά ἔχω ὑπακούω καί πείθω , εἰ δίκαιος εἰμί ἀλαζών δοκέω , ὡς διά οὗτος μιμνῄσκω ἐκεῖνος ὁ λόγος , ἵνα θαυμάζω καί δοκέω μακάριος , ἤ μάλα ἵνα πείθω ἔχω ὁ ἀκούω , μιμέομαι ὁ ὁ Νέστωρ διδασκαλία .
dio-chrysostomus.orationes 57.11
καὶ γὰρ ἄτοπον , εἰ Σωκράτης μὲν τοὺς ἐν Λυκείῳ ῥηθέντας λόγους ὀλίγον μεταβὰς ἀπήγγελλε τοῖς ἐν Ἀκαδημίᾳ , καὶ τοὺς ἐν Ἀκαδημίᾳ πάλιν εἰς τὸ Λύκειον ἐλθὼν οὐκ ὤκνει διαλέγεσθαι , καὶ τοσοῦτος ἤδη χρόνος ἐστὶν ἐξ οὗ τὰς αὐτὰς διδάσκουσι τραγῳδίας καὶ κωμῳδίας · ἡμεῖς δὲ ἄτοπον δόξομεν ποιεῖν , ἐπειδὴ βούλεσθε ἀκροᾶσθαι λόγων τινῶν , τοὺς ῥηθέντας πρὸς τὸν αὐτοκράτορα νῦν ἀπαγγέλλοντες , ὡς οὐ διαφέρον εἰδέναι πότερον ὠφέλιμοι καὶ χρήσιμοι καὶ ὑμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἅπασιν ἐκεῖνοι ἢ φαῦλοι καὶ ἀνωφελεῖς .
Lemmas: καί γάρ ἄτοπος , εἰ Σωκράτης μέν ὁ ἐν Λύκειον λέγω λόγος ὀλίγος μεταβαίνω ἀπαγγέλλω ὁ ἐν Ἀκαδήμεια , καί ὁ ἐν Ἀκαδήμεια πάλιν εἰς ὁ Λύκειον ἔρχομαι οὐ ὀκνέω διαλέγω , καί τοσοῦτος ἤδη χρόνος εἰμί ἐκ ὅς ὁ αὐτός διδάσκω τραγῳδία καί κωμῳδία · ἐγώ δέ ἄτοπος δοκέω ποιέω , ἐπειδή βούλομαι ἀκροάομαι λόγος τις , ὁ λέγω πρός ὁ αὐτοκράτωρ νῦν ἀπαγγέλλω , ὡς οὐ διαφέρω οἶδα πότερος ὠφέλιμος καί χρήσιμος καί σύ καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἅπας ἐκεῖνος ἤ φαῦλος καί ἀνωφελής .
dio-chrysostomus.orationes 57.12
εὖ γὰρ ἴστε ὅτι τοῖς μὲν ἰδιώταις οἱ λεγόμενοι λόγοι πρὸς αὐτοὺς ἐκείνους τείνουσι καὶ ὀλίγους τῶν ἄλλων · οἱ δὲ πρὸς τοὺς βασιλέας ταῖς δημοσίαις ἐοίκασιν εὐχαῖς ἢ κατάραις . ὅθεν ἐγὼ τὸν Πέρσην οὔτε τἄλλα νομίζω φρόνιμον οὔτε ὅτι τοὺς τυχόντας ἀνθρώπους πανταχῇ διέπεμπεν , ὦτα βασιλέως καλουμένους , καὶ πάντα ἐκείνοις ἀκούειν ἐπέτρεπε , δέον φυλάττεσθαι τὰ βασιλέως ὦτα πολὺ μᾶλλον τῆς χρυσῆς πλατάνου , μή τι δυσχερὲς ἀκούσῃ καὶ βλαβερόν .
Lemmas: εὖ γάρ οἶδα ὅτι ὁ μέν ἰδιώτης ὁ λέγω λόγος πρός αὐτός ἐκεῖνος τείνω καί ὀλίγος ὁ ἄλλος · ὁ δέ πρός ὁ βασιλεύς ὁ δημόσιος ἔοικα εὐχή ἤ κατάρα . ὅθεν ἐγώ ὁ Πέρσης οὔτε ἄλλος νομίζω φρόνιμος οὔτε ὅτι ὁ τυγχάνω ἄνθρωπος πανταχῇ διαπέμπω , οὖς βασιλεύς καλέω , καί πᾶς ἐκεῖνος ἀκούω ἐπιτρέπω , δέω φυλάσσω ὁ βασιλεύς οὖς πολύς μάλα ὁ χρύσεος πλάτανος , μή τις δυσχερής ἀκούω καί βλαβερός .
dio-chrysostomus.orationes 58.1
Ὁ Ἀχιλλεὺς τὸν Χείρωνα ἤρετο , Τί μ̓ , ἔφη , τοξεύειν διδάσκεις ; Ὅτι , ἔφη , καὶ τοῦτο τῶν πολεμικῶν ἐστιν . Δειλῶν , ἔφη , τὸ ἔργον ἐπὶ δειλούς . Πῶς ; ἔφη . Ὅ γε οὐκ ἐᾷ τὸν πολέμιον ἐγγὺς προσελθεῖν . Ὅ γε οὐκ ἐᾷ τὸν πολέμιον μακρὰν ἀπελθεῖν . Φευγόντων τὸ ὅπλον . Οὔκ , ἀλλ’ ἐπὶ τοὺς φεύγοντας . Αὐτὸν δεῖ τοὺς φεύγοντας αἱρεῖν . Βράδιον ἢ τάχιον ; Ὡς οἷόν τε τάχιστα . Πότερον οὖν τρέχων τις αἱροῖ ἂν θᾶττον ἢ πετόμενος ; Μὴ οὖν αὐτός γε αἱρεῖ ; Τίς μήν ; Τὸ βέλος . Ἐὰν δὲ ἀκοντίσῃς , τίς αἱρεῖ ; Οὐκ οἶδα .
Lemmas: ὁ Ἀχιλλεύς ὁ Χείρων ἔρομαι , τίς ἐγώ , φημί , τοξεύω διδάσκω ; ὅτι , φημί , καί οὗτος ὁ πολεμικός εἰμί . δειλός , φημί , ὁ ἔργον ἐπί δειλός . πῶς ; φημί . ὁ γε οὐ ἐάω ὁ πολέμιος ἐγγύς προσέρχομαι . ὁ γε οὐ ἐάω ὁ πολέμιος μακρός ἀπέρχομαι . φεύγω ὁ ὅπλον . οὐ , ἀλλά ἐπί ὁ φεύγω . αὐτός δέω ὁ φεύγω αἱρέω . βραδύς ἤ ταχύς ; ὡς οἷος τε ταχύς . πότερος οὖν τρέχω τις αἱρέω ἄν ταχύς ἤ πέτομαι ; μή οὖν αὐτός γε αἱρέω ; τίς μήν ; ὁ βέλος . ἐάν δέ ἀκοντίζω , τίς αἱρέω ; οὐ οἶδα .
dio-chrysostomus.orationes 58.2
Ἀλλὰ πότε αὐτὸς αἱρεῖς καὶ ἀποκτείνεις ; ὅταν διασπάσῃς λαβών , ὥσπερ τὰ θηρία ; ἦπου , ἔφη , ἀνδρειοτέρας ἡγῇ τὰς γυναῖκας , ὅτι ἐγγύτατα μάχονται ἐπιπεσοῦσαι ἀλλήλαις ; ὁ δὲ Ἀχιλλεὺς ταῦτα ἀκούων ἅμα θυμοῦ καὶ δακρύων ἐνεπίμπλατο καὶ τὸν Χείρωνα ἐλοιδόρει καὶ οὐκ ἔφη παρ’ αὐτῷ μενεῖν , ἀλλ’ εἰς Φθίαν ἀπιέναι παρὰ τὸν πατέρα καὶ παρ’ ἐκείνῳ παιδεύσεσθαι · πολὺ γὰρ κρείττονα εἶναι τὸν Πηλέα τοῦ Χείρωνος καὶ οὐκ εἶναι σοφιστήν , ὥσπερ ὁ Χείρων . ἦν δὲ ἔτι παῖς ὁ Ἀχιλλεὺς οὐδέπω ἡβάσκων .
Lemmas: ἀλλά πότε αὐτός αἱρέω καί ἀποκτείνω ; ὅταν διασπάω λαμβάνω , ὥσπερ ὁ θηρίον ; ἦπου , φημί , ἀνδρεῖος ἡγέομαι ὁ γυνή , ὅτι ἐγγύς μάχομαι ἐπιπίπτω ἀλλήλων ; ὁ δέ Ἀχιλλεύς οὗτος ἀκούω ἅμα θυμός καί δάκρυον ἐμπίμπλημι καί ὁ Χείρων λοιδορέω καί οὐ φημί παρά αὐτός μένω , ἀλλά εἰς Φθία ἀπέρχομαι παρά ὁ πατήρ καί παρά ἐκεῖνος παιδεύω · πολύς γάρ κρατύς εἰμί ὁ Πηλεύς ὁ Χείρων καί οὐ εἰμί σοφιστής , ὥσπερ ὁ Χείρων . εἰμί δέ ἔτι παῖς ὁ Ἀχιλλεύς οὐδέπω ἡβάσκω .
dio-chrysostomus.orationes 58.3
Πῶς οὖν , ἔφη , κρείττων ὢν οὐκ αὐτὸς παιδεύει σε ; Ὅτι , ἔφη , οὐ σχολὴ αὐτῷ . Ὑπὸ τοῦ ; Ὑπὸ τῆς βασιλείας . Διαφέρει οὖν τι βασιλεύειν ἢ παιδεύειν ; Πολὺ γε . σὺ δέ μοι δίδως κέρας τι καὶ νεῦρον καὶ μικρὰ σιδήρια ἐπὶ λεπτοῖς δονακίοις , ὥσπερ ὄρνιθας θηρεύσειν μέλλοντι , οὐκ ἀνδράσιν οὐδὲ θηρίοις μαχεῖσθαι . γνοίη δ’ ἄν τις τὴν ἀθλιότητα ὅσα τὰ ὅπλα , εἴ ποτε ἐγγὺς γένοιτο καὶ ἀναγκασθείη αὐτοῖς ἐκ χειρὸς μάχεσθαι . ἀλλὰ δεῖ δραπετεύοντα μάχεσθαι , φοβούμενον καὶ φυλαττόμενον ὅπως μηδὲ ὀφθήσεται , ὥσπερ κακὸν ἀνδράποδον · ὅς γε οὐδὲ ἀποκτείνας σκυλεύσαι ἂν οὐδὲ ὀφθήσεταί ποτε ᾑμαγμένος ἀπ’ ἀνδρὸς ἐχθροῦ . τοιαῦτα διδάσκεις με , τοξεύειν καὶ κιθαρίζειν · πρῴην δέ ποτε καὶ ῥίζας ὀρύττειν , ὥσπερ αἱ φαρμακίδες .
Lemmas: πῶς οὖν , φημί , κρατύς εἰμί οὐ αὐτός παιδεύω σύ ; ὅτι , φημί , οὐ σχολή αὐτός . ὑπό τίς ; ὑπό ὁ βασιλεία . διαφέρω οὖν τις βασιλεύω ἤ παιδεύω ; πολύς γε . σύ δέ ἐγώ δίδωμι κέρας τις καί νεῦρον καί μικρός σιδήριον ἐπί λεπτός δονακίον , ὥσπερ ὄρνις θηρεύω μέλλω , οὐ ἀνήρ οὐδέ θηρίον μαχτίειμαι . γιγνώσκω δέ ἄν τις ὁ ἀθλιότης ὅσος ὁ ὅπλον , εἰ ποτέ ἐγγύς γίγνομαι καί ἀναγκάζω αὐτός ἐκ χείρ μάχομαι . ἀλλά δέω δραπετεύω μάχομαι , φοβέω καί φυλάσσω ὅπως μηδέ ὁράω , ὥσπερ κακός ἀνδράποδον · ὅς γε οὐδέ ἀποκτείνω σκυλεύω ἄν οὐδέ ὁράω ποτέ αἱμάσσω ἀπό ἀνήρ ἐχθρός . τοιοῦτος διδάσκω ἐγώ , τοξεύω καί κιθαρίζω · πρῴην δέ ποτέ καί ῥίζα ὀρύσσω , ὥσπερ ὁ φαρμακίς .
dio-chrysostomus.orationes 58.4
Οὐδὲ τὸ ἱππεύειν ἀρέσκει σε ; ἐπήρετο αὐτὸν ὁ Χείρων . Οὐδὲ σύ , ἔφη , ἀρέσκεις με τοιοῦτος ὤν . δοκεῖς γάρ μοι ἑτοιμότερος εἶναι φεύγειν ἢ μένειν . καὶ ὁ Χείρων ὀργισθεὶς αὐτῷ καὶ ὑπὸ τῆς ὀργῆς φρίξας τὴν χαίτην , καὶ ὑποβλέψας δεινόν , ὥσπερ ἀστραπή , μόλις δὲ ἀπεχόμενος τοῦ μὴ παῖσαι αὐτόν , ὅτι διενοεῖτο ἐρᾶν αὐτοῦ ,
Lemmas: οὐδέ ὁ ἱππεύω ἀρέσκω σύ ; ἐπέρομαι αὐτός ὁ Χείρων . οὐδέ σύ , φημί , ἀρέσκω ἐγώ τοιοῦτος εἰμί . δοκέω γάρ ἐγώ ἑτοῖμος εἰμί φεύγω ἤ μένω . καί ὁ Χείρων ὀργίζω αὐτός καί ὑπό ὁ ὀργή φρίσσω ὁ χαίτη , καί ὑποβλέπω δεινός , ὥσπερ ἀστραπή , μόλις δέ ἀπέχω ὁ μή παίω αὐτός , ὅτι διανοέω ἐράω αὐτός ,
dio-chrysostomus.orationes 58.5
Ὦ κακόν , ἔφη , γέννημα καὶ θρασὺ μητρὸς θαλασσίας , ἥ σε κακῶς διέφθειρε φυσῶσα ἐπὶ τῷ γένει · πολύ γε μὴν κάκιον ταύτης ὁ πατὴρ διηγούμενος ὡς ὕμνησαν αὐτοῦ τὸν γάμον οἱ θεοί · σοὶ δὲ οὔτε θαλάττης οὔτε οὐρανοῦ προσήκει οὐδέν . φημὶ δέ σε ἐγὼ πολεμικὸν μὲν οὐδέποτε ἔσεσθαι , δόξειν δὲ τοῖς ἀνοήτοις , οὐδὲ ἡγήσεσθαι οὐδέποτε , ὅπου ἂν πολεμῇς , καίτοι Θέτιδος ὄντα καὶ Πηλέως . διὰ μέντοι τὸ θράσος καὶ τὸ τάχος καὶ τὴν ἰσχὺν κολακεύοντές σε φήσουσι φέρτατον ἀνδρῶν . ὅμως δὲ ὑπὸ ἄλλων ἀξιώσουσι βασιλεύεσθαι , σὲ δὲ μάχεσθαι καὶ κινδυνεύειν ὑπὲρ αὑτῶν ἀναγκάσουσι δώροις τε καὶ ἐπαίνοις ματαίοις , ἕως ἂν ἀποθάνῃς .
Lemmas: ὦ κακός , φημί , γέννημα καί θρασύς μήτηρ θαλάσσιος , ὅς σύ κακός διαφθείρω φυσάω ἐπί ὁ γένος · πολύς γε μήν κακός οὗτος ὁ πατήρ διηγέομαι ὡς ὑμνέω αὐτός ὁ γάμος ὁ θεός · σύ δέ οὔτε θάλασσα οὔτε οὐρανός προσήκω οὐδείς . φημί δέ σύ ἐγώ πολεμικός μέν οὐδέποτε εἰμί , δοκέω δέ ὁ ἀνόητος , οὐδέ ἡγέομαι οὐδέποτε , ὅπου ἄν πολεμέω , καίτοι Θέτις εἰμί καί Πηλεύς . διά μέντοι ὁ θράσος καί ὁ τάχος καί ὁ ἰσχύς κολακεύω σύ φημί φέρτατος ἀνήρ . ὅμως δέ ὑπό ἄλλος ἀξιόω βασιλεύω , σύ δέ μάχομαι καί κινδυνεύω ὑπέρ ἑαυτοῦ ἀναγκάζω δῶρον τε καί ἔπαινος μάταιος , ἕως ἄν ἀποθνῄσκω .
dio-chrysostomus.orationes 58.6
οἶμαι δέ σε μηδὲ τῶν νεκρῶν ἀφέξεσθαι , ἀλλὰ καὶ τούτους ἂν κεντεῖν τε καὶ ἕλκειν , ὡς δή τι μέγα διαπραττόμενον · ὥσπερ τὰ παιδάρια τὰ νήπια ὅ,τι ἂν ἀποκτείνωσιν ἕλκουσι κύκλῳ . τοιοῦτος δὲ ὢν ἀποθανῇ ὑπ’ οὐδενὸς τῶν γενναίων , ὡς σὺ οἴει · ἀλλὰ τοὺς μὲν σαυτῷ ὁμοίους , τοὺς ἀνδρείους καὶ ἀνοήτους , ἀποκτενεῖς ῥᾳδίως · ὑπὸ δὲ ἀνδρὸς φρονίμου καὶ πολεμικοῦ ἀποθανῇ , οὐδὲ ἰδὼν αὐτόν .
Lemmas: οἴομαι δέ σύ μηδέ ὁ νεκρός ἀπέχω , ἀλλά καί οὗτος ἄν κεντέω τε καί ἕλκω , ὡς δή τις μέγας διαπράσσω · ὥσπερ ὁ παιδάριον ὁ νήπιος ὅστις ἄν ἀποκτείνω ἕλκω κύκλος . τοιοῦτος δέ εἰμί ἀποθνῄσκω ὑπό οὐδείς ὁ γενναῖος , ὡς σύ οἴομαι · ἀλλά ὁ μέν σεαυτοῦ ὅμοιος , ὁ ἀνδρεῖος καί ἀνόητος , ἀποκτείνω ῥᾴδιος · ὑπό δέ ἀνήρ φρόνιμος καί πολεμικός ἀποθνῄσκω , οὐδέ ὁράω αὐτός .
dio-chrysostomus.orationes 59.1
ʽὈδυσσεύσ̓ . Φοβοῦμαι μήποτε μάτην κατ’ ἐμοῦ φανῶσι ταύτην οἱ σύμμαχοι τὴν δόξαν εἰληφότες ὡς ἀρίστου δὴ καὶ σοφωτάτου τῶν Ἑλλήνων . καίτοι ποία τις ἡ τοιαύτη σοφία καὶ φρόνησις , δι’ ἥν τις ἀναγκάζεται πλείω τῶν ἄλλων πονεῖν ὑπὲρ τῆς κοινῆς σωτηρίας καὶ νίκης , ἐξὸν ἕνα τοῦ πλήθους δοκοῦντα μηδενὸς ἔλαττον ἐν τούτοις ἔχειν τῶν ἀρίστων ; ἀλλὰ γὰρ ἴσως χαλεπὸν εὑρεῖν οὕτω μεγαλόφρον καὶ φιλότιμον ὁτιοῦν ὡς ἀνὴρ πέφυκεν . τοὺς γὰρ φανεροὺς καὶ πλειόνων ἅπτεσθαι τολμῶντας σχεδὸν τούτους ἅπαντες θαυμάζομεν καὶ τῷ ὄντι ἄνδρας ἡγούμεθα .
Lemmas: Ὀδυσσεύς . φοβέω μήποτε μάτην κατά ἐγώ φαίνω οὗτος ὁ σύμμαχος ὁ δόξα λαμβάνω ὡς ἀγαθός δή καί σοφός ὁ Ἕλλην . καίτοι ποῖος τις ὁ τοιοῦτος σοφία καί φρόνησις , διά ὅς τις ἀναγκάζω πολύς ὁ ἄλλος πονέω ὑπέρ ὁ κοινός σωτηρία καί νίκη , ἔξεστι εἷς ὁ πλῆθος δοκέω μηδείς ἐλαχύς ἐν οὗτος ἔχω ὁ ἀγαθός ; ἀλλά γάρ ἴσως χαλεπός εὑρίσκω οὕτως μεγαλόφρον καί φιλότιμος ὁσ́τσιοῦν ὡς ἀνήρ φύω . ὁ γάρ φανερός καί πολύς ἅπτω τολμάω σχεδόν οὗτος ἅπας θαυμάζω καί ὁ εἰμί ἀνήρ ἡγέομαι .
dio-chrysostomus.orationes 59.2
ὑφ’ ἧς φιλοτιμίας κἀγὼ προάγομαι πλεῖστα πράγματα ἔχειν καὶ ζῆν ἐπιπόνως παρ’ ὁντινοῦν , ἀεί τινα ποοσδεχόμενος καινὸν κίνδυνον , ὀκνῶν διαφθεῖραι τὴν ἐπὶ τοῖς ἔμπροσθεν γεγονόσιν εὔκλειαν . νῦν οὖν κατὰ πρᾶξιν πάνυ ἐπισφαλῆ καὶ χαλεπὴν δεῦρο ἐλήλυθα εἰς Λῆμνον , ὅπως Φιλοκτήτην καὶ τὰ Ἡρακλέους τόξα κομίζοιμι τοῖς συμμάχοις . ὁ γὰρ δὴ μαντικώτατος Φρυγῶν Ἕλενος ὁ Πριάμου κατεμήνυσεν , ὡς ἔτυχεν αἰχμάλωτος ληφθείς , ἄνευ τούτων μήποτ’ ἂν ἁλῶναι τὴν πόλιν .
Lemmas: ὑπό ὅς φιλοτιμία ἐγώ προάγω πολύς πρᾶγμα ἔχω καί ζάω ἐπίπονος παρά ὅστις , ἀεί τις ποοσδεχόμενος καινός κίνδυνος , ὀκνέω διαφθείρω ὁ ἐπί ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι εὔκλεια . νῦν οὖν κατά πρᾶξις πάνυ ἐπισφαλής καί χαλεπός δεῦρο ἔρχομαι εἰς Λῆμνος , ὅπως Φιλοκτήτης καί ὁ Ἡρακλῆς τόξον κομίζω ὁ σύμμαχος . ὁ γάρ δή μαντικός Φρύξ Ἕλενος ὁ Πρίαμος καταμηνύω , ὡς τυγχάνω αἰχμάλωτος λαμβάνω , ἄνευ οὗτος μήποτε ἄν ἁλίσκομαι ὁ πόλις .
dio-chrysostomus.orationes 59.3
πρὸς μὲν δὴ τοὺς βασιλέας οὐχ ὡμολόγησα τὴν πρᾶξιν , ἐπιστάμενος τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἔχθραν , ᾧ γε αὐτὸς αἴτιος ἐγενόμην καταλειφθῆναι , ὅτε δηχθεὶς ἔτυχεν ὑπὸ χαλεπῆς καὶ ἀνιάτου ἐχίδνης . οὐκ ἂν οὖν ᾤμην οὐδὲ πειθὼ τοιαύτην ἐξευρεῖν , ὑφ’ ἧς ἄν ποτε ἐκεῖνος ἐμοὶ πρᾴως ἔσχεν · ἀλλ’ εὐθὺς ἀποθανεῖσθαι ᾤμην ὑπ’ αὐτοῦ . ὕστερον δέ , τῆς Ἀθηνᾶς μοι παρακελευσαμένης καθ’ ὕπνους , ὥσπερ εἴωθε , θαρροῦντα ἐπὶ τὸν ἄνδρα ἰέναι · αὐτὴ γὰρ ἀλλάξειν μου τὸ εἶδος καὶ τὴν φωνήν , ὥστε λαθεῖν αὐτῷ ξυγγενόμενον · οὕτω δὴ ἀφῖγμαι θαρρήσας .
Lemmas: πρός μέν δή ὁ βασιλεύς οὐ ὁμολογέω ὁ πρᾶξις , ἐπίσταμαι ὁ ὁ ἀνήρ ἔχθρα , ὅς γε αὐτός αἴτιος γίγνομαι καταλείπω , ὅτε δάκνω τυγχάνω ὑπό χαλεπός καί ἀνίατος ἔχιδνα . οὐ ἄν οὖν οἴομαι οὐδέ πειθώ τοιοῦτος ἐξευρίσκω , ὑπό ὅς ἄν ποτέ ἐκεῖνος ἐγώ πρᾶος ἔχω · ἀλλά εὐθύς ἀποθνῄσκω οἴομαι ὑπό αὐτός . ὕστερον δέ , ὁ Ἀθήνη ἐγώ παρακελεύομαι κατά ὕπνος , ὥσπερ εἴωθα , θαρσέω ἐπί ὁ ἀνήρ ἔρχομαι · αὐτός γάρ ἀλλάσσω ἐγώ ὁ εἶδος καί ὁ φωνή , ὥστε λανθάνω αὐτός συγγίγνομαι · οὕτως δή ἀφικνέομαι θαρσέω .
dio-chrysostomus.orationes 59.4
πυνθάνομαι δὲ καὶ παρὰ τῶν Φρυγῶν πρέσβεις ἀπεστάλθαι κρύφα , ἐάν πως δύνωνται τὸν Φιλοκτήτην πείσαντες δώροις ἅμα καὶ διὰ τὴν ἔχθραν τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀναλαβεῖν εἰς τὴν πόλιν αὐτὸν καὶ τὰ τόξα . τοιούτου προκειμένου ἄθλου πῶς οὐ πάντα χρὴ ἄνδρα γίγνεσθαι πρόθυμον ; ὡς διαμαρτάνοντι τῆς πράξεως ταύτης πάντα τὰ πρότερον εἰργασμένα μάτην πεπονῆσθαι ἔοικεν .
Lemmas: πυνθάνομαι δέ καί παρά ὁ Φρύξ πρέσβυς ἀποστέλλω κρύφα , ἐάν πως δύναμαι ὁ Φιλοκτήτης πείθω δῶρον ἅμα καί διά ὁ ἔχθρα ὁ πρός ἐγώ ἀναλαμβάνω εἰς ὁ πόλις αὐτός καί ὁ τόξον . τοιοῦτος πρόκειμαι ἆθλος πῶς οὐ πᾶς χρή ἀνήρ γίγνομαι πρόθυμος ; ὡς διαμαρτάνω ὁ πρᾶξις οὗτος πᾶς ὁ πρότερος ἐργάζομαι μάτην πονέω ἔοικα .
dio-chrysostomus.orationes 59.5
παπαῖ · πρόσεισιν ὁ ἀνήρ . αὐτὸς ὅδε ὁ Ποίαντος παῖς , οὐκ ἄδηλος τῇ ξυμφορᾷ , μόλις καὶ χαλεπῶς προβαίνων . ὢ τοῦ χαλεποῦ καὶ δεινοῦ ὁράματος · οὕτως τό τε εἶδος ὑπὸ τῆς νόσου φοβερὸν ἥ τε στολὴ ἀήθης · δοραὶ θηρίων καλύπτουσιν αὐτόν . ἀλλὰ σὺ ἄμυνον , ὦ δεσποινα Ἀθηνᾶ , καὶ μὴ μάτην φανῇς ἡμῖν ὑποσχομένη τὴν σωτηρίαν . ( Φιλοκτήτης . )
Lemmas: παπαῖ · πρόσειμι ὁ ἀνήρ . αὐτός ὅδε ὁ Ποίας παῖς , οὐ ἄδηλος ὁ συμφορά , μόλις καί χαλεπός προβαίνω . ὦ ὁ χαλεπός καί δεινός ὅραμα · οὕτως ὁ τε εἶδος ὑπό ὁ νόσος φοβερός ὁ τε στολή ἀήθης · δορά θηρίον καλύπτω αὐτός . ἀλλά σύ ἀμύνω , ὦ δέσποινα Ἀθήνη , καί μή μάτην φαίνω ἐγώ ὑπέχω ὁ σωτηρία . ( Φιλοκτήτης . )
dio-chrysostomus.orationes 59.6
Τί δὴ βουλόμενος , ὅστις εἶ ποτε σύ , ἢ τίνα τόλμαν λαβών , πότερον ἁρπαγῆς χάριν ἥκεις ἐπὶ τήνδε τὴν ἄπορον στέγην ἢ κατάσκοπος τῆς ἡμετέρας δυστυχίας ; — Ο . Οὔ τοί γε ὁρᾷς ἄνδρα ὑβριστήν . — Ο . Οὐ μὴν εἰωθώς γε πρότερον δεῦρο ἥκεις . — Ο . Οὐ γὰρ εἰωθώς · εἴη δὲ καὶ νῦν ἐν καιρῷ ἀφῖχθαι . — Φ . Πολλὴν ἔοικας φράζειν ἀλογίαν τῆς δεῦρο ὁδοῦ . — Ο . Εὖ τοίνυν ἴσθι οὐ χωρὶς αἰτίας με ἥκοντα καὶ σοί γε οὐκ ἀλλότριον φανησόμενον . —
Lemmas: τίς δή βούλομαι , ὅστις εἰμί ποτέ σύ , ἤ τίς τόλμα λαμβάνω , πότερος ἁρπαγή χάριν ἥκω ἐπί ὅδε ὁ ἄπορος στέγη ἤ κατάσκοπος ὁ ἡμέτερος δυστυχία ; — ὁ . οὐ τοι γε ὁράω ἀνήρ ὑβριστής . — ὁ . οὐ μήν εἴωθα γε πρότερος δεῦρο ἥκω . — ὁ . οὐ γάρ εἴωθα · εἰμί δέ καί νῦν ἐν καιρός ἀφικνέομαι . — Φ . πολλες ἔοικα φράζω ἀλογία ὁ δεῦρο ὁδός . — ὁ . εὖ τοίνυν οἶδα οὐ χωρίς αἰτία ἐγώ ἥκω καί σύ γε οὐ ἀλλότριος φαίνω . —
dio-chrysostomus.orationes 59.7
Φ . Πόθεν δή ; τοῦτο γὰρ πρῶτον εἰκός με εἰδέναι . — Ο . Ἀλλʼ εἰμὶ Ἀργεῖος τῶν ἐπὶ Τροίαν πλευσάντων . — Φ . Πόθεν ; εἰπὲ πάλιν , ὡς εἰδῶ σαφέστερον . — Ο . Οὐκοῦν δεύτερον ἀκούεις · τῶν ἐπ’ Ἴλιον στρατευσάντων Ἀχαιῶν εἶναί φημι . — Φ . Καλῶς δῆτα ἔφησθα ἐμὸς εἶναι φίλος , ὁπότε γε τῶν ἐμοὶ πολεμιωτάτων Ἀργείων πέφηνας . τούτων δὴ τῆς ἀδικίας αὐτίκα μάλα ὑφέξεις δίκην . — Ο . Ἀλλ’ ὢ πρὸς θεῶν ἐπίσχες ἀφεῖναι τὸ βέλος . — Φ . Οὐ δυνατόν , εἴπερ Ἕλλην ὢν τυγχάνεις , τὸ μὴ ἀπολωλέναι σε ἐν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ . —
Lemmas: Φ . πόθεν δή ; οὗτος γάρ πρῶτος ἔοικα ἐγώ οἶδα . — ὁ . ἀλλά εἰμί Ἀργεῖος ὁ ἐπί Τροία πλέω . — Φ . πόθεν ; λέγω πάλιν , ὡς οἶδα σαφής . — ὁ . οὐκοῦν δεύτερος ἀκούω · ὁ ἐπί Ἴλιος στρατεύω Ἀχαιός εἰμί φημί . — Φ . καλός δῆτα φημί ἐμός εἰμί φίλος , ὁπότε γε ὁ ἐγώ πολέμιος Ἀργεῖος φαίνω . οὗτος δή ὁ ἀδικία αὐτίκα μάλα ὑπέχω δίκη . — ὁ . ἀλλά ὦ πρός θεός ἐπέχω ἀφίημι ὁ βέλος . — Φ . οὐ δυνατός , εἴπερ Ἕλλην εἰμί τυγχάνω , ὁ μή ἀπόλλυμι σύ ἐν ὅδε ὁ ἡμέρα . —
dio-chrysostomus.orationes 59.8
Ο . Ἀλλὰ πέπονθά γε ὑπ’ αὐτῶν τοιαῦτα , ἐξ ὧν δικαίως σοὶ μὲν ἂν φίλος εἴην , ἐκείνων δὲ ἐχθρός . — Φ . Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστιν , ὃ πέπονθας οὕτως χαλεπόν ; — Ο . Φυγάδα με ἤλασεν Ὀδυσσεὺς ἐκ τοῦ στρατοῦ . — Φ . Τί δὲ ἔδρας , ἐφ’ ὅτῳ τῆσδε τῆς δίκης ἔτυχες ; — Ο . Οἶμαί σε γιγνώσκειν τὸν Ναυπλίου παῖδα Παλαμήδην . — Φ . Οὐ γὰρ δὴ τῶν ἐπιτυχόντων οὐδὲ ὀλίγου ἄξιος συνέπλει οὔτε τῷ στρατῷ οὔτε τοῖς ἡγεμόσιν . — Ο . Τὸν δὴ τοιοῦτον ἄνδρα ὁ κοινὸς τῶν Ἑλλήνων λυμεὼν διέφθειρεν . — Φ . Πότερον ἐκ τοῦ φανεροῦ μάχῃ κρατήσας ἢ μετὰ δόλου τινός ; — Ο . Προδοσίαν ἐπενεγκὼν τοῦ στρατοῦ τοῖς Πριαμίδαις . — Φ . Ἦν δὲ κατ’ ἀλήθειαν οὕτως ἔχον ἢ πέπονθε κατεψευσμένος ; — Ο . Πῶς δ᾽ ἂν δικαίως γένοιτο τῶν ὑπ’ ἐκείνου γιγνομένων ὁτιοῦν ; —
Lemmas: ὁ . ἀλλά πάσχω γε ὑπό αὐτός τοιοῦτος , ἐκ ὅς δίκαιος σύ μέν ἄν φίλος εἰμί , ἐκεῖνος δέ ἐχθρός . — Φ . καί τίς δή οὗτος εἰμί , ὅς πάσχω οὕτως χαλεπός ; — ὁ . φυγάς ἐγώ ἐλαύνω Ὀδυσσεύς ἐκ ὁ στρατός . — Φ . τίς δέ δράω , ἐπί ὅστις ὅδε ὁ δίκη τυγχάνω ; — ὁ . οἴομαι σύ γιγνώσκω ὁ Ναύπλιος παῖς Παλαμήδης . — Φ . οὐ γάρ δή ὁ ἐπιτυγχάνω οὐδέ ὀλίγος ἄξιος συμπλέω οὔτε ὁ στρατός οὔτε ὁ ἡγεμών . — ὁ . ὁ δή τοιοῦτος ἀνήρ ὁ κοινός ὁ Ἕλλην λεμεέω διαφθείρω . — Φ . πότερος ἐκ ὁ φανερός μάχη κρατέω ἤ μετά δόλος τις ; — ὁ . προδοσία ἐπιφέρω ὁ στρατός ὁ Πριαμίδης . — Φ . εἰμί δέ κατά ἀλήθεια οὕτως ἔχω ἤ πάσχω καταψεύδομαι ; — ὁ . πῶς δέ ἄν δίκαιος γίγνομαι ὁ ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι ὁστισοῦν ; —
dio-chrysostomus.orationes 59.9
Φ . Ὦ μηδενὸς ἀποσχόμενος τῶν χαλεπωτάτων , λόγῳ τε καὶ ἔργῳ πανουργότατε ἀνθρώπων Ὀδυσσεῦ , οἷον αὖ τοῦτον ἄνδρα ἀνῄρηκας , ὃς οὐδὲν ἧττον ὠφέλιμος ἦν τοῖς ξυμμάχοις ἤπερ οἶμαι σύ , τὰ κάλλιστα καὶ σοφώτατα ἀνευρίσκων καὶ συντιθείς · ὥσπερ ἀμέλει κἀμὲ ἐξέθηκας , ὑπὲρ τῆς κοινῆς σωτηρίας τε καὶ νίκης περιπεσόντα τῇδε τῇ ξυμφορᾷ , δεικνύντα τὸν Χρύσης βωμόν , οὗ θύσαντες κρατήσειν ἔμελλον τῶν πολεμίων · εἰ δὲ μή , μάτην ἐγίγνετο ἡ στρατεία . ἀλλὰ τί δή σοι προσῆκον τῆς Παλαμήδους τύχης ; —
Lemmas: Φ . ὦ μηδείς ἀπέχω ὁ χαλεπός , λόγος τε καί ἔργον πανοῦργος ἄνθρωπος Ὀδυσσεύς , οἷος αὖ οὗτος ἀνήρ ἀναιρέω , ὅς οὐδείς ἥσσων ὠφέλιμος εἰμί ὁ σύμμαχος ἤ οἴομαι σύ , ὁ καλός καί σοφός ἀνευρίσκω καί συντίθημι · ὥσπερ ἀμέλει ἐγώ ἐκτίθημι , ὑπέρ ὁ κοινός σωτηρία τε καί νίκη περιπίπτω ὅδε ὁ συμφορά , δείκνυμι ὁ Χρύση βωμός , οὗ θύω κρατέω μέλλω ὁ πολέμιος · εἰ δέ μή , μάτην γίγνομαι ὁ στρατεία . ἀλλά τίς δή σύ προσήκω ὁ Παλαμήδης τύχη ; —
dio-chrysostomus.orationes 59.10
Ο . Εὖ ἴσθι ὅτι ἐπὶ πάντας τοὺς ἐκείνου φίλους ἦλθε τὸ κακὸν καὶ πάντες ἀπολώλασιν , ὅστις μὴ φυγεῖν ἠδυνήθη . οὕτω δὲ κἀγὼ τὴς παροιχομένης νυκτὸς διαπλεύσας μόνος δεῦρο ἐσώθην . σχεδὸν μὲν οὖν ἐν ὅσῃ ἔγωγε χρείᾳ καθέστηκας αὐτός . εἰ δ’ οὖν ἔχεις τινὰ μηχανήν , ξυμπροθυμηθεὶς ἡμῖν περὶ τὸν οἴκαδε ἀπόπλουν ἡμᾶς τε εὖ πεποιηκὼς ἔσῃ καὶ ἅμα ἄγγελον ἀποπέμψεις πρὸς τοὺς σεαυτοῦ οἴκαδε τῶν σοὶ προσόντων κακῶν . —
Lemmas: ὁ . εὖ οἶδα ὅτι ἐπί πᾶς ὁ ἐκεῖνος φίλος ἔρχομαι ὁ κακός καί πᾶς ἀπόλλυμι , ὅστις μή φεύγω δύναμαι . οὕτως δέ ἐγώ ὁ παροίχομαι νύξ διαπλέω μόνος δεῦρο σῴζω . σχεδόν μέν οὖν ἐν ὅσος ἐγώ χρεία καθίστημι αὐτός . εἰ δέ οὖν ἔχω τις μηχανή , συμπροθυμέομαι ἐγώ περί ὁ οἴκαδε ἀπόπλοος ἐγώ τε εὖ ποιέω εἰμί καί ἅμα ἄγγελος ἀποπέμπω πρός ὁ σεαυτοῦ οἴκαδε ὁ σύ πρόσειμι κακός . —
dio-chrysostomus.orationes 59.11
Ἀλλʼ , ὦ δύστηνε , πρὸς τοιοῦτον ἕτερον ἥκεις ξύμμαχον , αὐτόν τε ἄπορον καὶ ἔρημον φίλων ἐπὶ τῆσδε τῆς ἀκτῆς ἐρριμμένον , γλίσχρως καὶ μόλις ἀπὸ τῶνδε τῶν τόξων πορίζοντα καὶ τροφὴν καὶ ἐσθῆτα , ὡς ὁρᾷς . ἣ γὰρ ἦν ἡμῖν ἐσθὴς πρότερον , ὑπὸ τοῦ χρόνου ἀνάλωται . εἰ δὲ δὴ τοῦδ’ ἐθελήσεις κοινωνεῖν τοῦ βίου μεθ’ ἡμῶν ἐνθάδε , ἕως ἂν ἑτέρα σοι παραπέσῃ σωτηρία ποθέν , οὐκ ἂν φθονοῖμεν . δυσχερῆ γε μὴν τἄνδον ὁράματα , ὦ ξένε , τελαμῶνές τε ἀνάπλεοι καὶ ἄλλα σημεῖα τῆς νόσου · αὐτός τε οὐχ ἡδὺς ξυγγενέσθαι , ὅταν ἡ ὀδύνη προσπέσῃ . καίτοι λελώφηκε τῷ χρόνῳ τὸ πολὺ τῆς νόσου , κατ’ ἀρχὰς δὲ οὐδαμῶς ἀνεκτὸς ἦν .
Lemmas: ἀλλά , ὦ δύστηνος , πρός τοιοῦτος ἕτερος ἥκω σύμμαχος , αὐτός τε ἄπορος καί ἐρῆμος φίλος ἐπί ὅδε ὁ ἀκτή ῥίπτω , γλίσχρος καί μόλις ἀπό ὅδε ὁ τόξον πορίζω καί τρέφω καί ἐσθής , ὡς ὁράω . ὅς γάρ εἰμί ἐγώ ἐσθής πρότερος , ὑπό ὁ χρόνος ἀναλίσκω . εἰ δέ δή ὅδε ἐθέλω κοινωνέω ὁ βίος μετά ἐγώ ἐνθάδε , ἕως ἄν ἕτερος σύ παραπίπτω σωτηρία ποθεν , οὐ ἄν φθονέω . δυσχερής γε μήν ἔνδον ὅραμα , ὦ ξένος , τελαμών τε ἀνάπλεος καί ἄλλος σημεῖον ὁ νόσος · αὐτός τε οὐ ἡδύς συγγίγνομαι , ὅταν ὁ ὀδύνη προσπίπτω . καίτοι λωφάω ὁ χρόνος ὁ πολύς ὁ νόσος , κατά ἀρχή δέ οὐδαμῶς ἀνεκτός εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 60.1
Ἔχεις μοι λῦσαι ταύτην τὴν ἀπορίαν , πότερον δικαίως ἐγκαλοῦσιν οἱ μὲν τῷ Ἀρχιλόχῳ , οἱ δὲ τῷ Σοφοκλεῖ περὶ τῶν κατὰ τὸν Νέσσον καὶ τὴν Δηιάνειραν ἢ οὔ ; φασὶ γὰρ οἱ μὲν τὸν Ἀρχίλοχον ληρεῖν , ποιοῦντα τὴν Δηιάνειραν ἐν τῷ βιάζεσθαι ὑπὸ τοῦ Κενταύρου πρὸς τὸν Ἡρακλέα ῥαψῳδοῦσαν , ἀναμιμνῄσκουσαν τῆς τοῦ Ἀχελῴου μνηστείας καὶ τῶν τότε γενομένων · ὥστε πολλὴν σχολὴν εἶναι τῷ Νέσσῳ ὅ,τι ἐβούλετο πρᾶξαι · οἱ δὲ τὸν Σοφοκλέα πρὸ τοῦ καιροῦ πεποιηκέναι τὴν τοξείαν , διαβαινόντων αὐτῶν ἔτι τὸν ποταμόν · οὕτως γὰρ ἂν καὶ τὴν Δηιάνειραν ἀπολέσθαι , ἀφέντος τοῦ Κενταύρου . ἀλλὰ μή , καθάπερ εἴωθας , πολὺ παρὰ τὴν δόξαν λέγε καὶ πάντα μᾶλλον ἢ ὅ τις ἂν οἰηθείη . —
Lemmas: ἔχω ἐγώ λύω οὗτος ὁ ἀπορία , πότερος δίκαιος ἐγκαλέω ὁ μέν ὁ Ἀρχίλοχος , ὁ δέ ὁ Σοφοκλῆς περί ὁ κατά ὁ Νέσσος καί ὁ Δηϊάνειρα ἤ οὐ ; φημί γάρ ὁ μέν ὁ Ἀρχίλοχος ληρέω , ποιέω ὁ Δηϊάνειρα ἐν ὁ βιάζω ὑπό ὁ Κένταυρος πρός ὁ Ἡρακλῆς ῥαψῳδέω , ἀναμιμνῄσκω ὁ ὁ Ἀχελῷος μνηστεία καί ὁ τότε γίγνομαι · ὥστε πολύς σχολή εἰμί ὁ Νέσσος ὅστις βούλομαι πράσσω · ὁ δέ ὁ Σοφοκλῆς πρό ὁ καιρός ποιέω ὁ τοξεία , διαβαίνω αὐτός ἔτι ὁ ποταμός · οὕτως γάρ ἄν καί ὁ Δηϊάνειρα ἀπόλλυμι , ἀφίημι ὁ Κένταυρος . ἀλλά μή , καθά εἴωθα , πολύς παρά ὁ δόξα λέγω καί πᾶς μάλα ἤ ὅς τις ἄν οἴομαι . —
dio-chrysostomus.orationes 60.2
Δ . Ἆρ’ οὖν κελεύεις με ταῦτά σοι λέγειν ἅ τις ἂν οἰηθείη ὀρθῶς οἰόμενος ἢ ἅ τις ἂν καὶ μὴ ὀρθῶς ; — Ἐγὼ μὲν ἃ ἄν τις ὀρθῶς οἰόμενος . — Δ . Τί οὖν ἃ οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι δοξάζουσιν ; ἆρά γε ἀνάγκη τὸν βουλόμενον ὀρθῶς ἐξηγεῖσθαι παρὰ τὴν δόξαν τῶν πολλῶν λέγειν ; — Ἀνάγκη . — Δ . Μὴ οὖν δυσκόλως ἀκολουθήσῃς , ἐὰν τοιοῦτον ῃ τὸ λεγόμενον · σκόπει δέ , εἰ μὴ δεόντως λέγεται . — Λέγε τοίνυν καὶ ἐξηγοῦ , ὅπως σοι δοκεῖ . — Δ . Οὐκοῦν λέγω σοι ὅτι ὅλον τὸ ἀγνόημά ἐστι περὶ τὸν μῦθον τὸ ἐπιχειρεῖν τὸν Κένταυρον συγγενέσθαι τῇ Δηιανείρᾳ . — Οὐ γὰρ ἐπεχείρησεν ; —
Lemmas: δ . ἆρα οὖν κελεύω ἐγώ οὗτος σύ λέγω ὅς τις ἄν οἴομαι ὀρθός οἴομαι ἤ ὅς τις ἄν καί μή ὀρθός ; — ἐγώ μέν ὅς ἄν τις ὀρθός οἴομαι . — δ . τίς οὖν ὅς ὁ πολύς ἄνθρωπος δοξάζω ; ἆρα γε ἀνάγκη ὁ βούλομαι ὀρθός ἐξηγέομαι παρά ὁ δόξα ὁ πολύς λέγω ; — ἀνάγκη . — δ . μή οὖν δύσκολος ἀκολουθέω , ἐάν τοιοῦτος εἰμί ὁ λέγω · σκοπέω δέ , εἰ μή δεόντως λέγω . — λέγω τοίνυν καί ἐξηγέομαι , ὅπως σύ δοκέω . — δ . οὐκοῦν λέγω σύ ὅτι ὅλος ὁ ἀγνόημα εἰμί περί ὁ μῦθος ὁ ἐπιχειρέω ὁ Κένταυρος συγγίγνομαι ὁ Δηϊάνειρα . — οὐ γάρ ἐπιχειρέω ; —
dio-chrysostomus.orationes 60.3
Δ . Οὔ . ἢ σοὶ δοκεῖ πιθανὸν εἶναι , ἐν ὄψει Ἡρακλέους τόξα ἔχοντος καὶ πεπειραμένον αὐτοῦ τῆς ἀρετῆς πρότερον , ἡνίκα μόνος τῶν Κενταύρων αὐτὸς διέφυγε παρὰ τοῦ Φόλου μηδὲν ἐκείνων τοιοῦτον ἀδικησάντων αὐτόν , ἐπιχειρεῖν συγγενέσθαι αὐτοῦ τῇ γυναικί ; — Ἔχει μέν τινα ἀπορίαν τὸ τοιοῦτο · ἀλλὰ μὴ τοῦτο κινοῦντες καθόλου τὸν μῦθον ἀναιρῶμεν . — Δ . Οὐδαμῶς , ἄνπερ λογιζώμεθα ὡς ἐγένετο καὶ εἰκὸς ἦν γενέσθαι τὸ πρᾶγμα . — Οὕτω δὴ λέγοις . —
Lemmas: δ . οὐ . ἤ σύ δοκέω πιθανός εἰμί , ἐν ὄψις Ἡρακλῆς τόξον ἔχω καί πειράω αὐτός ὁ ἀρετή πρότερος , ἡνίκα μόνος ὁ Κένταυρος αὐτός διαφεύγω παρά ὁ Φόλος μηδείς ἐκεῖνος τοιοῦτος ἀδικέω αὐτός , ἐπιχειρέω συγγίγνομαι αὐτός ὁ γυνή ; — ἔχω μέν τις ἀπορία ὁ τοιοῦτος · ἀλλά μή οὗτος κινέω καθόλου ὁ μῦθος ἀναιρέω . — δ . οὐδαμῶς , ἐάν λογίζομαι ὡς γίγνομαι καί ἔοικα εἰμί γίγνομαι ὁ πρᾶγμα . — οὕτως δή λέγω . —
dio-chrysostomus.orationes 60.4
Δ . Ὁ Νέσσος τὴν Δηιάνειραν εὐθὺς διακομίζων καὶ ἐν τῷ περᾶν ἐπεχείρει διαφθείρειν τοῦτον τὸν τρόπον , οὐχ ὅν φασι βιαζόμενος , ἀλλὰ λόγους ἐπιτηδείους λέγων πρὸς αὐτὴν καὶ διδάσκων ὅπως κρατήσει τοῦ Ἡρακλέους , λέγων ὅτι νῦν μὲν ἄγριός ἐστι καὶ χαλεπὸς καὶ ὀλίγον τινὰ χρόνον αὐτῇ συνέσται καὶ τοῦτον δυσκόλως διὰ τοὺς ἄθλους καὶ τὰς ἀποδημίας καὶ τὸν βίον , ὃν προῄρηται . ἐὰν δ᾽ , ἔφη , σὺ πείσῃς αὐτὸν τὰ μὲν θεραπείᾳ , τὰ δὲ λόγοις , τῆς μὲν ταλαιπωρίας ταύτης καὶ τῶν πόνων ἐπανεῖναι , ζῆν δὲ ῥᾳθύμως καὶ ἡδέως , σοί τε πολὺ πρᾳότερος ἔσται καὶ ἄμεινον βιώσεται καί σοι τὸν λοιπὸν ἤδη συνέσται χρόνον οἴκοι μένων .
Lemmas: δ . ὁ Νέσσος ὁ Δηϊάνειρα εὐθύς διακομίζω καί ἐν ὁ περάω ἐπιχειρέω διαφθείρω οὗτος ὁ τρόπος , οὐ ὅς φημί βιάζω , ἀλλά λόγος ἐπιτήδειος λέγω πρός αὐτός καί διδάσκω ὅπως κρατέω ὁ Ἡρακλῆς , λέγω ὅτι νῦν μέν ἄγριος εἰμί καί χαλεπός καί ὀλίγος τις χρόνος αὐτός σύνειμι καί οὗτος δύσκολος διά ὁ ἆθλος καί ὁ ἀποδημία καί ὁ βίος , ὅς προαιρέω . ἐάν δέ , φημί , σύ πείθω αὐτός ὁ μέν θεραπεία , ὁ δέ λόγος , ὁ μέν ταλαιπωρία οὗτος καί ὁ πόνος ἐπανίημι , ζάω δέ ῥᾴθυμος καί ἡδύς , σύ τε πολύς πρᾶος εἰμί καί ἀγαθός βιόω καί σύ ὁ λοιπός ἤδη σύνειμι χρόνος οἴκοι μένω .
dio-chrysostomus.orationes 60.5
ταῦτα δὲ διελέγετο ὁ Κένταυρος ἐπιβουλεύων τῷ Ἡρακλεῖ , εἴ πως δύναιτο αὐτὸν ἐπὶ τρυφὴν ἀγαγεῖν καὶ ῥᾳθυμίαν · ᾔδει γὰρ ὅτι ἅμα τῷ μεταβαλεῖν τὸν βίον καὶ τὴν ἄσκησιν εὐχείρωτος ἔσται καὶ ἀσθενής . ἡ δὲ Δηιάνειρα ἀκούουσα οὐ παρέργως τοῖς λόγοις προσεῖχεν , ἀλλὰ ἐνεθυμεῖτο ὡς ὀρθῶς λέγοι ὁ Κένταυρος , ὥσπερ εἰκὸς ἦν βουλομένην τὸν ἄνδρα ὑφ’ ἑαυτῇ ἔχειν . ὁ δὲ Ἡρακλῆς ὑπονοήσας μηδὲν ὑγιὲς τὸν Κένταυρον λέγειν ἐκ τοῦ διαλέγεσθαι πρὸς τὴν Δηιάνειραν ἐπιμελῶς καὶ ὅτι ἐκείνη προσεῖχεν αὐτῷ , οὕτως δὴ ἐτόξευσεν αὐτόν .
Lemmas: οὗτος δέ διαλέγω ὁ Κένταυρος ἐπιβουλεύω ὁ Ἡρακλῆς , εἰ πως δύναμαι αὐτός ἐπί τρυφή ἄγω καί ῥαθυμία · οἶδα γάρ ὅτι ἅμα ὁ μεταβάλλω ὁ βίος καί ὁ ἄσκησις εὐχείρωτος εἰμί καί ἀσθενής . ὁ δέ Δηϊάνειρα ἀκούω οὐ πάρεργος ὁ λόγος προσέχω , ἀλλά ἐνθυμέομαι ὡς ὀρθός λέγω ὁ Κένταυρος , ὥσπερ ἔοικα εἰμί βούλομαι ὁ ἀνήρ ὑπό ἑαυτοῦ ἔχω . ὁ δέ Ἡρακλῆς ὑπονοέω μηδείς ὑγιής ὁ Κένταυρος λέγω ἐκ ὁ διαλέγω πρός ὁ Δηϊάνειρα ἐπιμελής καί ὅτι ἐκεῖνος προσέχω αὐτός , οὕτως δή τοξεύω αὐτός .
dio-chrysostomus.orationes 60.6
ὁ δὲ ἀποθνῄσκων οὐδὲν ἧττον ἐκέλευσε τὴν Δηιάνειραν ἀναμνησθῆναι ὧν εἶπε καὶ ποιεῖν ὡς αὐτὸς παρῄνεσεν . ὕστερον δὲ ἡ Δηιάνειρα μεμνημένη τῶν λόγων τοῦ Κενταύρου καὶ ἅμα τοῦ Ἡρακλέους οὐδὲν ἀνιέντος , ἀλλὰ καὶ μακροτέραν ἀποδημίαν ἀποδημήσαντος , τὴν τελευταίαν ὅτε ἐξεῖλε τὴν Οἰχαλίαν , καὶ λεγομένου δὴ ὡς ἐρασθείη τῆς Ἰόλης , ἡγησαμένη βέλτιον εἶναι ἃ παρῄνεσεν ἀνύεσθαι ,
Lemmas: ὁ δέ ἀποθνῄσκω οὐδείς ἥσσων κελεύω ὁ Δηϊάνειρα ἀναμιμνῄσκω ὅς λέγω καί ποιέω ὡς αὐτός παραινέω . ὕστερον δέ ὁ Δηϊάνειρα μιμνῄσκω ὁ λόγος ὁ Κένταυρος καί ἅμα ὁ Ἡρακλῆς οὐδείς ἀνίημι , ἀλλά καί μακρός ἀποδημία ἀποδημέω , ὁ τελευταῖος ὅτε ἐξαιρέω ὁ Οἰχαλία , καί λέγω δή ὡς ἔραμαι ὁ Ἰόλη , ἡγέομαι ἀγαθός εἰμί ὅς παραινέω ἀνύω ,
dio-chrysostomus.orationes 60.7
ἐπιτίθεται αὐτῷ καὶ , οἷον δὴ πέφυκε τὸ τῶν γυναικῶν αἱμύλον καὶ πανοῦργον , οὐ πρότερον ἀνῆκε πρὶν ἢ ἔπεισεν αὐτὸν τὰ μὲν παραμυθουμένη καὶ φάσκουσα ἐκείνου κήδεσθαι ὅπως μὴ κακοπαθῇ γυμνὸς τοῦ χειμῶνος καὶ τοῦ θέρους ὁμοίως ὑπομένων ἐν τῷ δέρματι τοῦ λέοντος , τὸ μὲν δέρμα ἀποθέσθαι , στολὴν δὲ ἀναλαβεῖν ὁμοίαν τοῖς ἄλλοις . καὶ τοῦτο δὴ ἦν ὁ λεγόμενος τῆς Δηιανείρας χιτών , ὃν ἐνέδυ ὁ Ἡρακλῆς .
Lemmas: ἐπιτίθημι αὐτός καί , οἷος δή φύω ὁ ὁ γυνή αἱμύλος καί πάνουργος , οὐ πρότερος ἀνίημι πρίν ἤ πείθω αὐτός ὁ μέν παραμυθέομαι καί φάσκω ἐκεῖνος κήδω ὅπως μή κακοπαθέω γυμνός ὁ χειμών καί ὁ θέρος ὅμοιος ὑπομένω ἐν ὁ δέρμα ὁ λέων , ὁ μέν δέρμα ἀποτίθημι , στολή δέ ἀναλαμβάνω ὅμοιος ὁ ἄλλος . καί οὗτος δή εἰμί ὁ λέγω ὁ Δηϊάνειρα χιτών , ὅς ἐνδύω ὁ Ἡρακλῆς .
dio-chrysostomus.orationes 60.8
ἅμα δὲ τῇ στολῇ καὶ τὴν ἄλλην δίαιταν ἐποίησεν αὐτὸν μεταβαλεῖν , ἐπί τε στρωμάτων καθεύδοντα καὶ μὴ θυραυλοῦντα τὰ πολλά , ὥσπερ εἰώθει πρότερον , μηδὲ αὐτουργοῦντα μηδὲ τροφῇ ὁμοίᾳ χρώμενον , ἀλλὰ σίτῳ τε ἐκπεπονημένῳ καὶ ὄψῳ καὶ οἴνῳ ἡδεῖ καὶ ὅσα δὴ τούτοις ἑπόμενά ἐστιν . ἐκ δὲ τῆς μεταβολῆς ταύτης , ὥσπερ ἦν οἶμαι ἀναγκαῖον , εἰς ἀσθένειαν καὶ μαλακίαν ἐμπεσὼν τοῦ σώματος καὶ ἡγησάμενος μηκέτ’ εἶναι ῥᾴδιον ἁψάμενον τρυφῆς ἀποθέσθαι αὐτήν , οὕτως δὴ ἐνέπρησεν αὑτόν , ἅμα μὲν κρεῖττον οἰόμενος ἀπηλλάχθαι τοῦ τοιούτου βίου , ἅμα δὲ δυσχεραίνων , ὅτι ἠνέσχετο τρυφῆς ἅψασθαι . ἔχεις δὴ τὸν παρ’ ἐμοῦ λόγον , ὁποῖον ἐγὼ ἠδυνάμην ὑπὲρ τοῦ μύθου εἰπεῖν . —
Lemmas: ἅμα δέ ὁ στολή καί ὁ ἄλλος δίαιτα ποιέω αὐτός μεταβάλλω , ἐπί τε στρῶμα καθεύδω καί μή θυραυλέω ὁ πολύς , ὥσπερ εἴωθα πρότερος , μηδέ αὐτουργέω μηδέ τροφή ὅμοιος χράω , ἀλλά σῖτος τε ἐκπονέω καί ὄψον καί οἶνος ἡδύς καί ὅσος δή οὗτος ἔπω εἰμί . ἐκ δέ ὁ μεταβολή οὗτος , ὥσπερ εἰμί οἴομαι ἀναγκαῖος , εἰς ἀσθένεια καί μαλακία ἐμπίπτω ὁ σῶμα καί ἡγέομαι μηκέτι εἰμί ῥᾴδιος ἅπτω τρυφή ἀποτίθημι αὐτός , οὕτως δή ἐμπίμπρημι ἑαυτοῦ , ἅμα μέν κρατύς οἴομαι ἀπαλλάσσω ὁ τοιοῦτος βίος , ἅμα δέ δυσχεραίνω , ὅτι ἀνέχω τρυφή ἅπτω . ἔχω δή ὁ παρά ἐγώ λόγος , ὁποῖος ἐγώ δύναμαι ὑπέρ ὁ μῦθος λέγω . —
dio-chrysostomus.orationes 60.9
Καὶ μὰ τὸν Δία οὐδαμῶς φαῦλος οὐδὲ ἀπίθανος δοκεῖ μοι εἶναι . καὶ οὐκ οἶδα ὅπως δοκεῖ μοι προσεοικέναι τὸ τῶν φιλοσόφων ἐνίων περὶ τοὺς λόγους ἁμῃγέπῃ τῷ τῶν κοροπλάθων . καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τύπον τινὰ παρέχοντες , ὁποῖον ἂν πηλὸν εἰς τοῦτον ἐμβάλωσιν , ὅμοιον τῷ τύπῳ τὸ εἶδος ἀποτελοῦσιν · καὶ τῶν φιλοσόφων ἤδη τινὲς τοιοῦτοι γεγόνασιν , ὥστε ὁποῖον ἂν μῦθον ἢ λόγον λάβωσιν ἕλκοντες καὶ πλάττοντες κατὰ τὴν αὑτῶν διάνοιαν ὠφέλιμον καὶ φιλοσοφίᾳ πρέποντα ἀπέδειξαν · οἷον δὴ μάλιστα ἀκούομεν Σωκράτην γενέσθαι .
Lemmas: καί μά ὁ Ζεύς οὐδαμῶς φαῦλος οὐδέ ἀπίθανος δοκέω ἐγώ εἰμί . καί οὐ οἶδα ὅπως δοκέω ἐγώ προσέοικα ὁ ὁ φιλόσοφος ἔνιοι περί ὁ λόγος ἁμῃγέπῃ ὁ ὁ κοροπλάθος . καί γάρ ἐκεῖνος τύπος τις παρέχω , ὁποῖος ἄν πηλός εἰς οὗτος ἐμβάλλω , ὅμοιος ὁ τύπος ὁ εἶδος ἀποτελέω · καί ὁ φιλόσοφος ἤδη τις τοιοῦτος γίγνομαι , ὥστε ὁποῖος ἄν μῦθος ἤ λόγος λαμβάνω ἕλκω καί πλάσσω κατά ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ὠφέλιμος καί φιλοσοφία πρέπω ἀποδείκνυμι · οἷος δή μάλα ἀκούω Σωκράτης γίγνομαι .
dio-chrysostomus.orationes 60.10
ἐκεῖνος γὰρ εἰς ἅπαντας δὴ λόγους καὶ πάσας διατριβὰς καθίει , καὶ πρὸς ῥήτορας καὶ πρὸς σοφιστὰς καὶ πρὸς γεωμέτρας καὶ μουσικοὺς καὶ παιδοτρίβας καὶ τοὺς ἄλλους δημιουργούς , καὶ ἐν παλαίστραις καὶ ἐν συμποσίοις καὶ ἐν ἀγορᾶ οὐκ ἐκωλύετο ἐξ ἅπαντος τρόπου φιλοσοφεῖν καὶ προτρέπειν ἐπ’ ἀρετὴν τοὺς συνόντας , οὐκ ἰδίαν εἰσφέρων ὑπόθεσιν οὐδὲ πρόβλημα ἐσκεμμένον , ἀλλ’ ἀεὶ τῇ παρούσῃ χρώμενος καὶ ταύτην προσάγων πρὸς φιλοσοφίαν .
Lemmas: ἐκεῖνος γάρ εἰς ἅπας δή λόγος καί πᾶς διατριβή καθίημι , καί πρός ῥήτωρ καί πρός σοφιστής καί πρός γεωμέτρης καί μουσικός καί παιδοτρίβης καί ὁ ἄλλος δημιουργός , καί ἐν παλαίστρα καί ἐν συμπόσιον καί ἐν ἀγορά οὐ κωλύω ἐκ ἅπας τρόπος φιλοσοφέω καί προτρέπω ἐπί ἀρετή ὁ σύνειμι , οὐ ἴδιος εἰσφέρω ὑπόθεσις οὐδέ πρόβλημα σκοπέω , ἀλλά ἀεί ὁ πάρειμι χράω καί οὗτος προσάγω πρός φιλοσοφία .
dio-chrysostomus.orationes 61.1
Δ . Ἐπεὶ τυγχάνεις οὐ φαύλως ἐπαινοῦσα Ὅμηρον οὐδὲ ὥσπερ οἱ πολλοὶ πιστεύουσα τῇ δόξῃ προσποιῇ θαυμάζειν · ὃ δὲ δεινότατός ἐστιν , ᾔσθησαι τοῦ ποιητοῦ , τὴν περὶ τὰ πάθη τῶν ἀνθρώπων ἐμπειρίαν · τἄλλα μὲν ἐάσωμεν , εἰ ἐθέλεις , τὰ νῦν , τὰ τῶν βασιλέων καὶ στρατηγῶν , περὶ δὲ μιᾶς γυναικὸς σκεψώμεθα τῶν αἰχμαλώτων , ὁποίαν τινὰ πεποίηκε τὴν θυγατέρα τοῦ ἱερέως , ἧς εὐθὺς ἐμνήσθη κατ’ ἀρχὰς τῆς ποιήσεως . ὁ μὲν γὰρ Ἀγαμέμνων οὐ μόνον τὸ εἶδος , ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπον ἐπαινεῖν ἔοικε τῆς παιδίσκης . λέγει γὰρ ὡς οὐδὲν εἴη τὰς φρένας χείρων τῆς αὐτοῦ γυναικός · δῆλον δὲ ὡς ἐκείνην οἰόμενος νοῦν ἔχειν . —
Lemmas: δ . ἐπεί τυγχάνω οὐ φαῦλος ἐπαινέω Ὅμηρος οὐδέ ὥσπερ ὁ πολύς πιστεύω ὁ δόξα προσποιέω θαυμάζω · ὅς δέ δεινός εἰμί , αἰσθάνομαι ὁ ποιητής , ὁ περί ὁ πάθος ὁ ἄνθρωπος ἐμπειρία · ἄλλος μέν ἐάω , εἰ ἐθέλω , ὁ νῦν , ὁ ὁ βασιλεύς καί στρατηγός , περί δέ εἷς γυνή σκοπέω ὁ αἰχμάλωτος , ὁποῖος τις ποιέω ὁ θυγάτηρ ὁ ἱερεύς , ὅς εὐθύς μιμνῄσκω κατά ἀρχή ὁ ποίησις . ὁ μέν γάρ Ἀγαμέμνων οὐ μόνος ὁ εἶδος , ἀλλά καί ὁ τρόπος ἐπαινέω ἔοικα ὁ παιδίσκη . λέγω γάρ ὡς οὐδείς εἰμί ὁ φρήν χείρ ὁ αὐτός γυνή · δῆλος δέ ὡς ἐκεῖνος οἴομαι νόος ἔχω . —
dio-chrysostomus.orationes 61.2
Τί δὲ ; οὐκ ἄλλως τοῦτο εἴρηκε διὰ τὸν ἔρωτα ἀπατώμενος ; — Δ . Ἰδεῖν ἄξιον · καίτοι χαλεπώτατον πείθειν τοὺς ἐρῶντας . καὶ γὰρ ὑπονοοῦσιν οἱ πολλοὶ καὶ ὀργίζονται ῥᾳδίως , καὶ οὐδέποτέ φασιν ἀγαπᾶσθαι κατ’ ἀξίαν ὑπὸ τῶν ἐρωμένων , ἄλλως τε ὅταν ὦσι κρείττους τοσοῦτον καὶ συνόντες μετ’ ἐξουσίας . — Ταῦτα δέ φημι συμβαίνειν τοῖς φαύλοις ἐρασταῖς . — Δ . Εἴτε οὖν σπουδαῖος ἦν ὁ Ἀγαμέμνων , ὀρθῶς ἐγίγνωσκε περὶ αὐτῆς , εἴτε τοῖς πολλοῖς ὅμοιος , οὐ ῥᾴδιον φαύλην οὖσαν ἀρέσαι τὸν τοιοῦτον , ὥστε ἀγαθὴν ὑπολαβεῖν .
Lemmas: τίς δέ ; οὐ ἄλλος οὗτος λέγω διά ὁ ἔρως ἀπατάω ; — δ . ὁράω ἄξιος · καίτοι χαλεπός πείθω ὁ ἐράω . καί γάρ ὑπονοέω ὁ πολύς καί ὀργίζω ῥᾴδιος , καί οὐδέποτε φημί ἀγαπάω κατά ἀξία ὑπό ὁ ἐράω , ἄλλος τε ὅταν εἰμί κρατύς τοσοῦτος καί σύνειμι μετά ἐξουσία . — οὗτος δέ φημί συμβαίνω ὁ φαῦλος ἐραστής . — δ . εἴτε οὖν σπουδαῖος εἰμί ὁ Ἀγαμέμνων , ὀρθός γιγνώσκω περί αὐτός , εἴτε ὁ πολύς ὅμοιος , οὐ ῥᾴδιος φαῦλος εἰμί ἀρέσκω ὁ τοιοῦτος , ὥστε ἀγαθός ὑπολαμβάνω .
dio-chrysostomus.orationes 61.3
φέρε δὴ καὶ τἄλλα ἴδωμεν . — Καὶ τίνα ἄλλην ἀπόδειξιν ἔχεις παρά γε Ὁμήρῳ τοῦ τρόπου τῆς γυναικός ; οὐδὲν γοῦν πεποίηκεν αὐτὴν πράττουσαν ἢ λέγουσαν , ἀλλὰ σιγῇ τῷ πατρὶ διδομένην . — Δ . Τί γάρ ; ἐκ τῶν γενομένων περὶ αὐτὴν οὐκ ἄν τις συμβάλοι τὴν διάνοιαν μὴ πάνυ ἁπλῶς μηδὲ εὐήθως σκοπῶν ; — Ἴσως . — πότερον οὖν οἰώμεθα τὸν Χρύσην ἀκούσης τῆς θυγατρὸς εἰς τὸ στρατόπεδον ἐλθεῖν μετὰ λύτρων ἅμα τὰ στέμματα κομίζοντα τοῦ θεοῦ καὶ τὸ πλῆθος ἱκετεύειν καὶ τοὺς βασιλέας ἀφιέναι αὐτήν , ἢ τοὐναντίον ἐκείνης δεομένης τοῦ πατρός , εἴ τι δύναιτο , βοηθεῖν ;
Lemmas: φέρω δή καί ἄλλος ὁράω . — καί τίς ἄλλος ἀπόδειξις ἔχω παρά γε Ὅμηρος ὁ τρόπος ὁ γυνή ; οὐδείς γοῦν ποιέω αὐτός πράσσω ἤ λέγω , ἀλλά σιγή ὁ πατήρ δίδωμι . — δ . τίς γάρ ; ἐκ ὁ γίγνομαι περί αὐτός οὐ ἄν τις συμβάλλω ὁ διάνοια μή πάνυ ἁπλῶς μηδέ εὐήθης σκοπέω ; — ἴσως . — πότερος οὖν οἴομαι ὁ Χρύσης ἀκούω ὁ θυγάτηρ εἰς ὁ στρατόπεδον ἔρχομαι μετά λύτρον ἅμα ὁ στέμμα κομίζω ὁ θεός καί ὁ πλῆθος ἱκετεύω καί ὁ βασιλεύς ἀφίημι αὐτός , ἤ ἐναντίος ἐκεῖνος δέω ὁ πατήρ , εἰ τις δύναμαι , βοηθέω ;
dio-chrysostomus.orationes 61.4
εἰ γὰρ ἔστεργε τοῖς παροῦσιν ἡ Χρυσηὶς καὶ τῷ Ἀγαμέμνονι συνεῖναι ἠβούλετο , οὐδέποτ’ ἂν εἵλετο Χρύσης ἅμα τὴν θυγατέρα λυπῶν τῷ βασιλεῖ ἀπεχθάνεσθαι , οὐκ ἀγνοῶν ὅπως εἶχε πρὸς αὐτήν . τὸ γὰρ συνεῖναι τῷ βασιλεῖ τὴν Χρυσηίδα στεργομένην οὐχ ἧττον τῷ Χρύσῃ συνέφερεν . καὶ γὰρ ἡ χώρα καὶ τὸ ἱερὸν καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῖς Ἀχαιοῖς ἐγεγόνει , κακεῖνος ἦν αὐτῶν κύριος .
Lemmas: εἰ γάρ στέργω ὁ πάρειμι ὁ Χρυσηΐς καί ὁ Ἀγαμέμνων σύνειμι βούλομαι , οὐδέποτε ἄν αἱρέω Χρύσης ἅμα ὁ θυγάτηρ λυπέω ὁ βασιλεύς ἀπεχθάνομαι , οὐ ἀγνοέω ὅπως ἔχω πρός αὐτός . ὁ γάρ σύνειμι ὁ βασιλεύς ὁ Χρυσηΐς στέργω οὐ ἥσσων ὁ Χρύσης συμφέρω . καί γάρ ὁ χώρα καί ὁ ἱερός καί αὐτός ὑπό ὁ Ἀχαιός γίγνομαι , ἐκεῖνος εἰμί αὐτός κύριος .
dio-chrysostomus.orationes 61.5
ἔτι δὲ πῶς παραχρῆμα μὲν ἁλούσης οὔτε ἦλθεν οὔτε ἐμέμνητο περὶ λύτρων , ὅτε εἰκὸς ἦν χαλεπώτερον φέρειν , χρόνῳ δὲ ὕστερον τῆς μὲν λύπης ἐλάττονος γεγενημένης , συνηθείας δὲ πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα πλείονος ; δεκάτῳ γὰρ ἔτει τῆς πολιορκίας ταῦτα συμβῆναί φησιν ὁ ποιητής , τὰ περὶ τὴν ἄφιξιν τοῦ ἱερέως καὶ τὴν κομιδὴν τῶν λύτρων . τὰς δὲ περιοίκους πόλεις καὶ τὰς ἐλάττονας εἰκὸς ἦν εὐθὺς ἁλῶναι κατ’ ἀρχὰς τοῦ πολέμου , ὧν ὑπῆρχεν ἡ Χρῦσα καὶ τὸ ἱερόν . — Οὐκοῦν ὁ λόγος οὗτος πολλὴν ἀτοπίαν ἐπιδείκνυσι τῆς Χρυσηίδος , τὸ πρότερον μὲν αἰχμάλωτον οὖσαν ἀνέχεσθαι , προσφάτως στερομένην τοῦ πατρὸς καὶ τῆς πατρίδος , διελθόντων δὲ δέκα ἐτῶν χαλεπῶς φέρειν . —
Lemmas: ἔτι δέ πῶς παραχρῆμα μέν ἁλίσκομαι οὔτε ἔρχομαι οὔτε μιμνῄσκω περί λύτρον , ὅτε ἔοικα εἰμί χαλεπός φέρω , χρόνος δέ ὕστερον ὁ μέν λύπη ἐλαχύς γίγνομαι , συνήθεια δέ πρός ὁ Ἀγαμέμνων πολύς ; δέκατος γάρ ἔτος ὁ πολιορκία οὗτος συμβαίνω φημί ὁ ποιητής , ὁ περί ὁ ἄφιξις ὁ ἱερεύς καί ὁ κομιδή ὁ λύτρον . ὁ δέ περίοικος πόλις καί ὁ ἐλαχύς ἔοικα εἰμί εὐθύς ἁλίσκομαι κατά ἀρχή ὁ πόλεμος , ὅς ὑπάρχω ὁ Χρῦσα καί ὁ ἱερός . — οὐκοῦν ὁ λόγος οὗτος πολύς ἀτοπία ἐπιδείκνυμι ὁ Χρυσηΐς , ὁ πρότερος μέν αἰχμάλωτος εἰμί ἀνέχω , πρόσφατος στέρομαι ὁ πατήρ καί ὁ πατρίς , διέρχομαι δέ δέκα ἔτος χαλεπός φέρω . —
dio-chrysostomus.orationes 61.6
Δ . Εἴ γε καὶ τὰ ἄλλα ἀκούσειας · οὐδὲ γὰρ τὸν τυχόντα ἐραστὴν ἅπαξ γενόμενον ἡδὺ ἀπολιπεῖν ταῖς ἐλευθέραις , μή τι γε τὸν ἐνδοξότατον καὶ πλουσιώτατον , βασιλέα μὲν τῶν Ἑλλήνων ξυμπάντων , μεγίστην δὲ ἔχοντα δύναμιν ἐν τοῖς τότε ἀνθρώποις , κύριον δὲ οὐ μόνον ἐκείνης , ἀλλὰ καὶ τοῦ πατρὸς καὶ τῆς πατρίδος , ἐλπίζοντα δὲ κρατήσειν ὀλίγου χρόνου καὶ τῆς Ἀσίας ʽτὸ γὰρ Ἴλιον φαύλως εἶχεν ἐκ πολλοῦ , καὶ μόλις διεφύλαττον αὐτὴν τὴν πόλιν , ἐπεξῄει δὲ οὐδεὶς εἰς μάχην̓ , καὶ ταῦτα οὐ παρέργως ἔχοντος πρὸς αὐτὴν τοῦ βασιλέως , ἀλλὰ καὶ φανερῶς ὁμολογοῦντος προτιμᾶν τῆς αὑτοῦ γυναικός . τοσαῦτα ἀποπτύουσαν καὶ τηλικαῦτα ἀγαθά , καὶ τὸ μέγιστον ἐραστὴν οὐ μόνον βασιλέα μέγαν καὶ ἀνδρεῖον ἐν ὀλίγοις , ἀλλὰ καὶ νέον καὶ καλόν , ὥς φησιν Ὅμηρος τῷ Διὶ προσεικάζων αὐτόν , ἔπειτα εἰς ἑαλωκυῖαν ἀφικέσθαι τὴν πατρίδα καὶ συνοικεῖν ἑνὶ τῶν δούλων τῶν Ἀγαμέμνονος , εἴ γε ἔμελλε γαμεῖσθαι τῶν ἐγχωρίων τινί , πῶς οὐκ ἄτοπον ;
Lemmas: δ . εἰ γε καί ὁ ἄλλος ἀκούω · οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω ἐραστής ἅπαξ γίγνομαι ἡδύς ἀπολείπω ὁ ἐλεύθερος , μή τις γε ὁ ἔνδοξος καί πλούσιος , βασιλεύς μέν ὁ Ἕλλην σύμπας , μέγας δέ ἔχω δύναμις ἐν ὁ τότε ἄνθρωπος , κύριος δέ οὐ μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ καί ὁ πατρίς , ἐλπίζω δέ κρατέω ὀλίγος χρόνος καί ὁ Ἀσία ὅς γάρ Ἴλιον φαῦλος ἔχω ἐκ πολύς , καί μόλις διαφυλάσσω αὐτός ὁ πόλις , ἐπεξέρχομαι δέ οὐδείς εἰς μάχη , καί οὗτος οὐ πάρεργος ἔχω πρός αὐτός ὁ βασιλεύς , ἀλλά καί φανερός ὁμολογέω προτιμάω ὁ ἑαυτοῦ γυνή . τοσοῦτος ἀποπτύω καί τηλικοῦτος ἀγαθός , καί ὁ μέγας ἐραστής οὐ μόνος βασιλεύς μέγας καί ἀνδρεῖος ἐν ὀλίγος , ἀλλά καί νέος καί καλός , ὡς φημί Ὅμηρος ὁ Ζεύς προσεικάζω αὐτός , ἔπειτα εἰς ἁλίσκομαι ἀφικνέομαι ὁ πατρίς καί συνοικέω εἷς ὁ δοῦλος ὁ Ἀγαμέμνων , εἰ γε μέλλω γαμέω ὁ ἐγχώριος τις , πῶς οὐ ἄτοπος ;
dio-chrysostomus.orationes 61.7
τὸ γὰρ αἰχμάλωτον εἶναι καὶ διὰ τοῦτο μὴ στέργειν τὸν λαβόντα οὐχ ἱκανόν . ἡ γοῦν Βρισηὶς ἀγαπᾶν ἔοικε τὸν Ἀχιλλέα , καὶ ταῦτα ὅν φησιν ἀποκτεῖναι τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τοὺς ἀδελφούς . τῷ δὲ Ἀγαμέμνονι τοιοῦτον οὐδὲν ἐπέπρακτο περὶ τὴν Χρυσηίδα . — Καλῶς . οὐκοῦν ἐκ τῶν λόγων τούτων οὐκ ἐβουλήθη Χρυσηὶς ἀποπεμφθῆναι παρὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος , ἀλλὰ Χρύσης ταῦτα ἔπραττε καθ’ αὑτόν · ἢ εἴπερ ἐβούλετο , ἀφρονεστέρα ἂν εἴη , καὶ τὸν λόγον ἐναντίον εἶπας ἢ ὑπέσχου . —
Lemmas: ὁ γάρ αἰχμάλωτος εἰμί καί διά οὗτος μή στέργω ὁ λαμβάνω οὐ ἱκανός . ὁ γοῦν Βρισηΐ ̈ς ἀγαπάω ἔοικα ὁ Ἀχιλλεύς , καί οὗτος ὅς φημί ἀποκτείνω ὁ ἀνήρ αὐτός καί ὁ ἀδελφός . ὁ δέ Ἀγαμέμνων τοιοῦτος οὐδείς πράσσω περί ὁ Χρυσηΐς . — καλός . οὐκοῦν ἐκ ὁ λόγος οὗτος οὐ βούλομαι Χρυσηΐς ἀποπέμπω παρά ὁ Ἀγαμέμνων , ἀλλά Χρύσης οὗτος πράσσω κατά ἑαυτοῦ · ἤ εἴπερ βούλομαι , ἄφρων ἄν εἰμί , καί ὁ λόγος ἐναντίος λέγω ἤ ὑπισχνέομαι . —
dio-chrysostomus.orationes 61.8
Δ . Ἀλλ’ οὖν μηδὲ δίκην δικάσῃς , φασί , πρὶν ἀμφοτέρων ἀκοῦσαι . λέγεις δὴ σοφὸν ὄντα τὸν Ὅμηρον ; — Ἴσως . — Δ . Οὐκοῦν τὰ μὲν αὐτὸν λέγειν , τὰ δὲ τοῖς ἐντυγχάνουσι καταλιπεῖν αἰσθάνεσθαι . τοῦτο δὲ οὐ τῶν πάνυ ἀδήλων ἐστίν . ἡ γὰρ Χρυσηὶς κατ’ ἀρχὰς μέν , ὡς ἔοικεν , ἠγάπα μένειν παρὰ τῷ Ἀγαμέμνονι δι’ ἃς εἶπον αἰτίας καὶ τοῖς θεοῖς ᾔδει χάριν , ὅτι μηδενὶ δοθείη τῶν ἀδοξοτέρων , ἀλλὰ τῷ πάντων βασιλεῖ , κἀκεῖνος οὐκ ἀμελῶς ἔχοι πρὸς αὐτήν · ὥστε οὐκ ἔπραττε περὶ λύτρων .
Lemmas: δ . ἀλλά οὖν μηδέ δίκη δικάζω , φημί , πρίν ἀμφότερος ἀκούω . λέγω δή σοφός εἰμί ὁ Ὅμηρος ; — ἴσως . — δ . οὐκοῦν ὁ μέν αὐτός λέγω , ὁ δέ ὁ ἐντυγχάνω καταλιπείν αἰσθάνομαι . οὗτος δέ οὐ ὁ πάνυ ἄδηλος εἰμί . ὁ γάρ Χρυσηΐς κατά ἀρχή μέν , ὡς ἔοικα , ἀγαπάω μένω παρά ὁ Ἀγαμέμνων διά ὅς λέγω αἰτία καί ὁ θεός οἶδα χάρις , ὅτι μηδείς δίδωμι ὁ ἄδοξος , ἀλλά ὁ πᾶς βασιλεύς , ἐκεῖνος οὐ ἀμελής ἔχω πρός αὐτός · ὥστε οὐ πράσσω περί λύτρον .
dio-chrysostomus.orationes 61.9
ἐπεὶ δὲ ἤκουε τὰ περὶ τὴν οἰκίαν τὴν τοῦ Ἀγαμέμνονος ὁποῖα ἦν , ὡς χαλεπά , καὶ τὴν ὠμότητα τῆς Κλυταιμνήστρας καὶ τὸ θράσος , ἐνταῦθα ἐφοβεῖτο τὴν εἰς τὸ Ἄργος ἄφιξιν . καὶ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον παρέμενε στέργουσα ἴσως τὸν Ἀγαμέμνονα · ὅτε δὲ ἦν πρὸς τέλει ὁ πόλεμος καὶ διέρρει λόγος ὡς οὐκέτι δυνήσονται πλείω χρόνον ἀντέχειν οἱ Τρῶες , οὐ περιέμεινε τοῦ Ἰλίου τὴν ἅλωσιν . ᾔδει γὰρ ὡς τὸ πολὺ τοὺς νικῶντας ὑπερηφάνους γιγνομένους καὶ τὴν δεισιδαιμονίαν τότε μᾶλλον ἰσχύουσαν τὴν περὶ τὸν θεόν , ὅταν πολεμῶσιν >οἱ ἄνθρωποι .
Lemmas: ἐπεί δέ ἀκούω ὁ περί ὁ οἰκία ὁ ὁ Ἀγαμέμνων ὁποῖος εἰμί , ὡς χαλεπός , καί ὁ ὠμότης ὁ Κλυταιμνήστρα καί ὁ θράσος , ἐνταῦθα φοβέω ὁ εἰς ὁ Ἄργος ἄφιξις . καί ὁ μέν ἄλλος χρόνος παραμένω στέργω ἴσως ὁ Ἀγαμέμνων · ὅτε δέ εἰμί πρός τέλος ὁ πόλεμος καί διαρρέω λόγος ὡς οὐκέτι δύναμαι πολύς χρόνος ἀντέχω ὁ Τρώς , οὐ περιμένω ὁ Ἴλιον ὁ ἅλωσις . οἶδα γάρ ὡς ὁ πολύς ὁ νικάω ὑπερήφανος γίγνομαι καί ὁ δεισιδαιμονία τότε μάλα ἰσχύω ὁ περί ὁ θεός , ὅταν πολεμέω ὅς ἄνθρωπος .
dio-chrysostomus.orationes 61.10
διὰ ταῦτα ἐκάλει τότε τὸν πατέρα καὶ δεῖσθαι τῶν Ἀχαιῶν ἐκέλευεν · ἐπυνθάνετο γάρ , ὡς ἔοικεν , ὅτι ἐγυναικοκρατοῦντο οἱ Ἀτρεῖδαι καὶ μεῖζον ἐφρόνουν τῶν ἀνδρῶν τούτων αἱ γυναῖκες , οὐκ ἐπὶ κάλλει μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀρχὴν αὑταῖς νομιζουσαι προσήκειν μᾶλλον . τοὺς μὲν γὰρ Πελοπίδας τε εἶναι καὶ ἐπήλυδας τῆς Ἑλλάδος , αὐταὶ δὲ Ἀχαιίδες , Τυνδάρεω θυγατέρες καὶ Λήδας . ὁ δὲ Τυνδάρεως ἔνδοξος ἦν καὶ βασιλεὺς τῆς Σπάρτης , ὥστε καὶ τὴν Ἑλένην διὰ τοῦτο ἐμνήστευσαν οἱ ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων καὶ βοηθήσειν ὤμοσαν .
Lemmas: διά οὗτος καλέω τότε ὁ πατήρ καί δέω ὁ Ἀχαιός κελεύω · πυνθάνομαι γάρ , ὡς ἔοικα , ὅτι γυναικοκρατέομαι ὁ Ἀτρείδης καί μέγας φρονέω ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ γυνή , οὐ ἐπί κάλλος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀρχή ἑαυτοῦ νομίζω προσήκω μάλα . ὁ μέν γάρ Πελοπίδης τε εἰμί καί ἔπηλυς ὁ Ἑλλάς , αὐτός δέ Ἀχαιίς , Τυνδάρεος θυγάτηρ καί Λήδη . ὁ δέ Τυνδάρεως ἔνδοξος εἰμί καί βασιλεύς ὁ Σπάρτη , ὥστε καί ὁ Ἑλένη διά οὗτος μνηστεύω ὁ ἀγαθός ὁ Ἕλλην καί βοηθέω ὄμνυμι .
dio-chrysostomus.orationes 61.11
πρὸς δὲ τούτοις ἀδελφαὶ Κάστορος καὶ Πολυδεύκους ἦσαν , οἳ Διὸς παῖδες ἐνομίσθησαν καὶ θεοὶ μέχρι νῦν πᾶσι δοκοῦσι διὰ τὴν δύναμιν ἣν τότε ἔσχον . τῶν μὲν γὰρ ἐν Πελοποννήσῳ προεῖχον · τῶν δὲ ἔξω Πελοποννήσου μεγίστη δύναμις ἦν ἡ περὶ τὰς Ἀθήνας , καὶ ταύτην καθεῖλον ἐπιστρατεύσαντες Θησέως βασιλεύοντος . ἔτι δὲ ἀνεψιὸς ἐγεγόνει αὐτοῖς Μελέαγρος ὁ τῶν Ἑλλήνων ἄριστος . ταῦτα μὲν οὖν ἴσως οὐκ ἠπίστατο ἡ Χρυσηίς , τὸ δὲ φρόνημα ἤκουε τῶν γυναικῶν καὶ τὴν Ἑλένην ἐπεγίγνωσκεν , ὅσον ὑπερεῖχε τοῦ ἀνδρός · ὥστε ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν Ἀσίαν μεγάλα ἤκουε διά τε χώρας ἀρετὴν καὶ πλῆθος ἀνθρώπων καὶ χρημάτων , κατεφρόνησεν οὐ τοῦ Μενελάου μόνον , ἀλλὰ τοῦ τε Ἀγαμέμνονος καὶ ξυμπάσης τῆς Ἑλλάδος , καὶ ταῦτα εἵλετο ἀντ’ ἐκείνων .
Lemmas: πρός δέ οὗτος ἀδελφή Κάστωρ καί Πολυδεύκης ἥδω , ὁ Ζεύς παῖς νομίζω καί θεός μέχρι νῦν πᾶς δοκέω διά ὁ δύναμις εἰμί τότε ἔχω . ὁ μέν γάρ ἐν Πελοπόννησος προέχω · ὁ δέ ἔξω Πελοπόννησος μέγας δύναμις εἰμί ὁ περί ὁ Ἀθήνη , καί οὗτος καθαιρέω ἐπιστρατεύω Θησεύς βασιλεύω . ἔτι δέ ἀνεψιός γίγνομαι αὐτός Μελέαγρος ὁ ὁ Ἕλλην ἀγαθός . οὗτος μέν οὖν ἴσως οὐ ἐπίσταμαι ὁ Χρυσηΐς , ὁ δέ φρόνημα ἀκούω ὁ γυνή καί ὁ Ἑλένη ἐπιγιγνώσκω , ὅσος ὑπερέχω ὁ ἀνήρ · ὥστε ἐπειδή ὁ περί ὁ Ἀσία μέγας ἀκούω διά τε χώρα ἀρετή καί πλῆθος ἄνθρωπος καί χρῆμα , καταφρονέω οὐ ὁ Μενέλαος μόνος , ἀλλά ὁ τε Ἀγαμέμνων καί σύμπας ὁ Ἑλλάς , καί οὗτος αἱρέω ἀντί ἐκεῖνος .
dio-chrysostomus.orationes 61.12
ὁ μὲν οὖν Μενέλαος καὶ πρότερον ὑπεῖκε περὶ πάντων τῇ Ἑλένῃ καὶ ὕστερον εἰληφὼς αἰχμάλωτον ὅμως ἐθεράπευεν · ὁ δὲ Ἀγαμέμνων διὰ τὴν ἀρχὴν ἐπαιρόμενος τὴν Κλυταιμνήστραν ἠτίμασεν , ὥστε δῆλον ἦν ὅτι οὐκ ἀνέξοιντο ἀλλήλων , ἀλλ’ ἔσοιτο τοιαῦτα σχεδὸν ὁποῖα συνέπεσεν . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνα ἥδετο λέγοντος τοῦ Ἀγαμέμνονος ἡ Χρυσηίς , καὶ ταῦτα φανερῶς ἐν ἐκκλησίᾳ τῶν Ἀχαιῶν , ὅτι προτιμᾷ τῆς γυναικὸς αὐτὴν καὶ οὐδὲν ἡγοῖτο χείρονα · φθόνον γὰρ καὶ ζηλοτυπίαν ᾔδει φέροντα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Μενέλαος καί πρότερος ὑπείκω περί πᾶς ὁ Ἑλένη καί ὕστερον λαμβάνω αἰχμάλωτος ὅμως θεραπεύω · ὁ δέ Ἀγαμέμνων διά ὁ ἀρχή ἐπαίρω ὁ Κλυταιμνήστρα ἀτιμάζω , ὥστε δῆλος εἰμί ὅτι οὐ ἀνέχω ἀλλήλων , ἀλλά εἰμί τοιοῦτος σχεδόν ὁποῖος συμπίπτω . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ἥδομαι λέγω ὁ Ἀγαμέμνων ὁ Χρυσηΐς , καί οὗτος φανερός ἐν ἐκκλησία ὁ Ἀχαιός , ὅτι προτιμάω ὁ γυνή αὐτός καί οὐδείς ἡγέομαι κακός · φθόνος γάρ καί ζηλοτυπία οἶδα φέρω .
dio-chrysostomus.orationes 61.13
καὶ νὴ Δία τὸν τρόπον ἑώρα τοῦ Ἀγαμέμνονος ὅτι οὐ βέβαιος ἀλλὰ ὑπερήφανος εἴη καὶ ὑβριστής , καὶ τί ποιήσει πρὸς αὑτὴν αἰχμάλωτον οὖσαν ἐλογίζετο παυσάμενος τῆς ἐπιθυμίας , ὅπου γε τῆς ἑαυτοῦ γυναικός , βασιλίδος τε οὔσης καὶ παῖδας ἐξ αὐτῆς πεποιημένος , οὕτως ὀλιγώρως ἐμνημόνευεν . αἱ μὲν γὰρ ἀνόητοι χαίρουσιν ἐπὶ τοῖς ἐρασταῖς , ὅταν φαίνωνται τὰς ἄλλας ἀτιμάζοντες · αἱ δὲ νοῦν ἔχουσαι τὴν φύσιν ὁρῶσι τοῦ ταῦτα ποιοῦντος ἢ λέγοντος .
Lemmas: καί νή Ζεύς ὁ τρόπος ὁράω ὁ Ἀγαμέμνων ὅτι οὐ βέβαιος ἀλλά ὑπερήφανος εἰμί καί ὑβριστής , καί τίς ποιέω πρός ἑαυτοῦ αἰχμάλωτος εἰμί λογίζομαι παύω ὁ ἐπιθυμία , ὅπου γε ὁ ἑαυτοῦ γυνή , βασιλίς τε εἰμί καί παῖς ἐκ αὐτός ποιέω , οὕτως ὀλίγωρος μνημονεύω . ὁ μέν γάρ ἀνόητος χαίρω ἐπί ὁ ἐραστής , ὅταν φαίνω ὁ ἄλλος ἀτιμάζω · ὁ δέ νόος ἔχω ὁ φύσις ὁράω ὁ οὗτος ποιέω ἤ λέγω .
dio-chrysostomus.orationes 61.14
ἅμα δὲ καὶ πρὸς αὑτὴν ᾐσθάνετο αὐτὸν ὑβριστικῶς ἔχειν , καὶ ταῦτα ὅτε μάλιστα ἤρα . τὸ γὰρ οὕτως ἀπελάσαι τὸν πατέρα τῆς ἐρωμένης καὶ μὴ φείσασθαι δι’ αὐτὴν καὶ οὐχ ὅπως παραμυθήσασθαι τὸν πρεσβύτην εἰπόντα ὡς οὐδὲν αὐτοῦ τῇ θυγατρὶ δεινὸν εἴη , τοὐναντίον δὲ μὴ μόνον ἐκείνῳ ἀπειλεῖν , ἀλλὰ καὶ τὴν Χρυσηίδα ἀτιμάζειν λέγοντα , τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ , τηλόθι πάτρης , ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν , πόσης τινὸς ὑπερηφανίας ; τί γὰρ ἂν ὕστερον ἐποίησεν , ὅτε ἐρῶν οὕτως ὑπὲρ αὐτῆς διαλέγεται ; ταῦτα οὖν φυλάξασθαι καὶ προϊδεῖν οὐδαμῶς φαύλης γυναικός .
Lemmas: ἅμα δέ καί πρός ἑαυτοῦ αἰσθάνομαι αὐτός ὑβριστικός ἔχω , καί οὗτος ὅτε μάλα ἐράω . ὁ γάρ οὕτως ἀπελαύνω ὁ πατήρ ὁ ἐράω καί μή φείδομαι διά αὐτός καί οὐ ὅπως παραμυθέομαι ὁ πρεσβύτης λέγω ὡς οὐδείς αὐτός ὁ θυγάτηρ δεινός εἰμί , ἐναντίος δέ μή μόνος ἐκεῖνος ἀπειλέω , ἀλλά καί ὁ Χρυσηΐς ἀτιμάζω λέγω , ὁ δέ ἐγώ οὐ λύω πρίν μιν καί γῆρας ἐπέρχομαι ἡμέτερος εἷς οἶκος ἐν Ἄργος , τηλόθι πάτρα , ἱστός ἐποίχομαι καί ἐμός λέχος ἀντιάω , πόσος τις ὑπερηφανία ; τίς γάρ ἄν ὕστερον ποιέω , ὅτε ἐράω οὕτως ὑπέρ αὐτός διαλέγω ; οὗτος οὖν φυλάσσω καί προοράω οὐδαμῶς φαῦλος γυνή .
dio-chrysostomus.orationes 61.15
ἐδήλωσε δὲ οἶμαι τὰ περὶ τὴν Κασσάνδραν γενόμενα ἐν τῷ Ἄργει καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα αὐτόν , ὅτι νοῦν εἶχεν ἡ Χρυσηὶς ῥυσαμένη τῶν κακῶν τούτων ἑαυτήν . οὐκοῦν τὸ μήτε ἔρωτι μήτε βασιλείᾳ μήτε τοῖς δοκοῦσιν ἐνδόξοις καὶ ἀγαθοῖς νέαν οὖσαν ἐπαίρεσθαι μηδ’ εἰς πράγματα σφαλερὰ καὶ τεταραγμένην οἰκίαν καὶ εἰς φθόνον καὶ ζηλοτυπίαν αὑτὴν προέσθαι γυναικὸς σώφρονος καὶ τῷ ὄντι ἀξίας ἱερέως εἶναι θυγατρός , παρὰ θεῷ τεθραμμένης . — Τί οὖν ; ἐκ τούτων σὺ φῂς νοῦν ἔχειν αὐτὴν ἡγήσασθαι τὸν Ἀγαμέμνονα ; —
Lemmas: δηλόω δέ οἴομαι ὁ περί ὁ Κασσάνδρη γίγνομαι ἐν ὁ Ἄργος καί ὁ Ἀγαμέμνων αὐτός , ὅτι νόος ἔχω ὁ Χρυσηΐς ἐρύω ὁ κακός οὗτος ἑαυτοῦ . οὐκοῦν ὁ μήτε ἔρως μήτε βασιλεία μήτε ὁ δοκέω ἔνδοξος καί ἀγαθός νέος εἰμί ἐπαίρω μηδέ εἰς πρᾶγμα σφαλερός καί ταράσσω οἰκία καί εἰς φθόνος καί ζηλοτυπία ἑαυτοῦ προίημι γυνή σώφρων καί ὁ εἰμί ἄξιος ἱερεύς εἰμί θυγάτηρ , παρά θεός τρέφω . — τίς οὖν ; ἐκ οὗτος σύ φημί νόος ἔχω αὐτός ἡγέομαι ὁ Ἀγαμέμνων ; —
dio-chrysostomus.orationes 61.16
Δ . Οὐδαμῶς · οὐδὲ γὰρ εἰκὸς ἦν λέγειν αὐτὴν τοιοῦτον οὐδὲν πρὸς ἐκεῖνον · ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἄλλων συνεῖναι . — Πῶς οὖν οὔ φησι χαίρουσαν αὐτὴν ὁ ποιητὴς ἀπιέναι , καθάπερ τὴν Βρισηίδα λυπουμένην ; — Δ . Ὅτι καὶ τοῦτο σωφρονοῦσα ἔπραττεν , ὅπως μὴ παροξύναι τὸν Ἀγαμέμνονα μηδὲ εἰς φιλονικίαν ἀγάγοι . δηλοῖ δὲ ὅμως , ὅπου φησὶν αὐτὴν ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως τῷ πατρὶ δοθῆναι παρὰ τὸν βωμόν · ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει , ὁ δ’ ἐδέξατο χαίρων παῖδα φίλην . οὐ γὰρ ἂν οἶμαι λυπουμένην αὐτὴν ὁ πατὴρ ἐδέχετο χαίρων · οὐδ᾽ ἂν φίλην εἶπε τυχόν , εἰ μὴ σφόδρα ἠγάπα τοῖς γεγονόσι τὸν πατέρα . —
Lemmas: δ . οὐδαμῶς · οὐδέ γάρ ἔοικα εἰμί λέγω αὐτός τοιοῦτος οὐδείς πρός ἐκεῖνος · ἀλλά ἀπό ὁ ἄλλος σύνειμι . — πῶς οὖν οὐ φημί χαίρω αὐτός ὁ ποιητής ἀπέρχομαι , καθά ὁ Βρισηΐς λυπέω ; — δ . ὅτι καί οὗτος σωφρονέω πράσσω , ὅπως μή παροξύνω ὁ Ἀγαμέμνων μηδέ εἰς φιλονικία ἄγω . δηλόω δέ ὅμως , ὅπου φημί αὐτός ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς ὁ πατήρ δίδωμι παρά ὁ βωμός · ὡς λέγω ἐν χείρ τίθημι , ὁ δέ δέχομαι χαίρω παῖς φίλος . οὐ γάρ ἄν οἴομαι λυπέω αὐτός ὁ πατήρ δέχομαι χαίρω · οὐδέ ἄν φίλος λέγω τυγχάνω , εἰ μή σφόδρα ἀγαπάω ὁ γίγνομαι ὁ πατήρ . —
dio-chrysostomus.orationes 61.17
Εἶεν · ἀλλὰ τί μᾶλλον ἡ Χρυσηὶς ταῦτα ἐλογίζετο ἃ σὺ λέγεις ἢὁ Χρύσης καθ’ αὑτὸν ; Δ . Ὅτι τὰ περὶ τὴν Κλυταιμνήστραν εἰκὸς ἦν μᾶλλον ἐκείνην πολυπραγμονεῖν · εἰ δὲ καὶ λογιζομένου τοῦ πατρὸς ταῦτα συνεχώρει καὶ ἐπείθετο , οὐδὲ τοῦτο φαῦλον . αἱ γοῦν πολλαὶ καὶ ἀνόητοι τοὺς ἐραστὰς μᾶλλον ἀγαπῶσιν ἢ τοὺς γονέας . — Διὰ τί οὖν , εἴπερ ἦν φρόνιμος , οὐκ ἐκώλυε τὸν Χρύσην ἐν τῷ φανερῷ δεῖσθαι τοῦ Ἀγαμέμνονος , ἵνα ἧττον ἐχαλέπαινεν ; —
Lemmas: εἶεν · ἀλλά τίς μάλα ὁ Χρυσηΐς οὗτος λογίζομαι ὅς σύ λέγω ὅς Χρύσης κατά ἑαυτοῦ ; δ . ὅτι ὁ περί ὁ Κλυταιμνήστρα ἔοικα εἰμί μάλα ἐκεῖνος πολυπραγμονέω · εἰ δέ καί λογίζομαι ὁ πατήρ οὗτος συγχωρέω καί πείθω , οὐδέ οὗτος φαῦλος . ὁ γοῦν πολύς καί ἀνόητος ὁ ἐραστής μάλα ἀγαπάω ἤ ὁ γονεύς . — διά τίς οὖν , εἴπερ εἰμί φρόνιμος , οὐ κωλύω ὁ Χρύσης ἐν ὁ φανερός δέω ὁ Ἀγαμέμνων , ἵνα ἥσσων χαλεπαίνω ; —