ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dio-chrysostomus.orationes 61.18
Δ . Ὅτι ᾔδει τοὺς ἐρῶντας ἰδίᾳ μὲν πάντα βουλομένους χαρίζεσθαι τῷ ἔρωτι , τὸν δὲ ὄχλον αἰδουμένους ἐνίοτε , καὶ τὰ τοῦ θεοῦ στέμματα ἕξειν τινὰ ἡγεῖτο πρὸς τὸ πλῆθος δύναμιν , ὥσπερ καὶ ἐγένετο . — Ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐνθυμοῦμαι πῶς συνέτυχε τὸν Ἀγαμέμνονα καὶ τότε τῆς τοῦ ἱερέως θυγατρὸς καὶ ὕστερον ἐρασθῆναι τῆς Κασσάνδρας , θεοφορήτου καὶ ἱερᾶς κόρης ; — Δ . Ὅτι καὶ τοῦτο σημεῖον ὑπερηφανίας καὶ τρυφῆς , τὸ μᾶλλον ἐπιθυμεῖν τῶν παρανόμων καὶ σπανίων ἢ τῶν ἑτοίμων . — Οὐκ ἀντιλέγω τὸ μὴ οὐ φρόνιμον εἶναι τὴν Χρυσηίδα , εἰ ταῦτα οὕτω γέγονε . — Δ . Σὺ δὲ πότερον ἀκούειν θέλοις ἂν ὡς γέγονεν ὄντως ἢ ὅπως καλῶς εἶχε γενέσθαι ;
Lemmas: δ . ὅτι οἶδα ὁ ἐράω ἴδιος μέν πᾶς βούλομαι χαρίζω ὁ ἔρως , ὁ δέ ὄχλος αἰδέομαι ἐνίοτε , καί ὁ ὁ θεός στέμμα ἔχω τις ἡγέομαι πρός ὁ πλῆθος δύναμις , ὥσπερ καί γίγνομαι . — ἀλλά ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι πῶς συντυγχάνω ὁ Ἀγαμέμνων καί τότε ὁ ὁ ἱερεύς θυγάτηρ καί ὕστερον ἔραμαι ὁ Κασσάνδρη , θεοφόρητος καί ἱερός κόρη ; — δ . ὅτι καί οὗτος σημεῖον ὑπερηφανία καί τρυφή , ὁ μάλα ἐπιθυμέω ὁ παράνομος καί σπάνιος ἤ ὁ ἑτοῖμος . — οὐ ἀντιλέγω ὁ μή οὐ φρόνιμος εἰμί ὁ Χρυσηΐς , εἰ οὗτος οὕτως γίγνομαι . — δ . σύ δέ πότερος ἀκούω ἐθέλω ἄν ὡς γίγνομαι ὄντως ἤ ὅπως καλός ἔχω γίγνομαι ;
dio-chrysostomus.orationes 62.1
Καὶ μὴν εἴ τις ἑνὸς ἀνδρὸς οὐχ οἷός τε ἄρχειν ἐστί , καὶ τούτου σφόδρα ἐγγὺς ὄντος , ᾧ δὴ ξύνεστιν , οὐδὲ αὖ μίαν ψυχὴν κατευθύνειν τὴν αὑτοῦ , πῶς ἂν δύναιτο βασιλεύειν μυριάδων ἀναριθμήτων πανταχοῦ διεσπαρμένων , ὥσπερ σύ , καὶ πολλῶν γε οἰκούντων ἐπὶ πέρασι γῆς , ὧν οὐδὲ ἑώρακε τοὺς πλείστους οὐδ᾽ ἂν ἴδοι ποτὲ οὐδὲ τῆς φωνῆς ξυνήσει ; ὅμοιον γὰρ ὥσπερ εἴ τις λέγοι τὸν οὕτως ἀδύνατον τὴν ὄψιν ὡς μηδὲ τὰ ἐν ποσὶν ὁρᾶν , ἀλλὰ προσδεόμενον χειραγωγοῦ , τοῦτον ἐφικεῖσθαι βλέποντα μέχρι τῶν πλεῖστον ἀπεχόντων , ὥσπερ οἱ πόρρωθεν ὁρῶντες ἐκ τοῦ πελάγους τά τε ὄρη καὶ τὰς νήσους , ἢ τὸν οὐ δυνάμενον φθέγγεσθαι τοῖς παρεστῶσιν ἱκανὸν ὅλοις δήμοις καὶ στρατοπέδοις εἰς ἐπήκοον φθέγγεσθαι .
Lemmas: καί μήν εἰ τις εἷς ἀνήρ οὐ οἷος τε ἄρχω εἰμί , καί οὗτος σφόδρα ἐγγύς εἰμί , ὅς δή σύνειμι , οὐδέ αὖ εἷς ψυχή κατευθύνω ὁ ἑαυτοῦ , πῶς ἄν δύναμαι βασιλεύω μυριάς ἀναρίθμητος πανταχοῦ διασπείρω , ὥσπερ σύ , καί πολύς γε οἰκέω ἐπί πέρας γῆ , ὅς οὐδέ ὁράω ὁ πολύς οὐδέ ἄν ὁράω ποτέ οὐδέ ὁ φωνή συνίημι ; ὅμοιος γάρ ὥσπερ εἰ τις λέγω ὁ οὕτως ἀδύνατος ὁ ὄψις ὡς μηδέ ὁ ἐν πούς ὁράω , ἀλλά προσδέω χειραγωγός , οὗτος ἐφικνέομαι βλέπω μέχρι ὁ πολύς ἀπέχω , ὥσπερ ὁ πρόσωθεν ὁράω ἐκ ὁ πέλαγος ὁ τε ὄρος καί ὁ νῆσος , ἤ ὁ οὐ δύναμαι φθέγγομαι ὁ παρίστημι ἱκανός ὅλος δῆμος καί στρατόπεδον εἰς ἐπήκοος φθέγγομαι .
dio-chrysostomus.orationes 62.2
καὶ γὰρ οὖν ἔχει τι παραπλήσιον ὁ νοῦς τῇ ὄψει · ὡς ἐκείνη διεφθαρμένη μὲν οὐδὲν οὐδὲ τῶν πλησιαίτατα ὁρᾷ , ὑγιὴς δὲ οὖσα μέχρις οὐρανοῦ τε καὶ ἀστέρων ἐξικνεῖται · ταὐτὸ δὴ τοῦτο ἡ μὲν τοῦ φρονίμου διάνοια καὶ πάντας ἀνθρώπους ἱκανὴ γίγνεται διοικεῖν , ἡ δὲ τοῦ ἄφρονος οὐδὲ ἓν σῶμα τὸ ἐκείνου δύναται φυλάττειν οὐδὲ ἕνα οἶκον . οἱ μὲν γὰρ πολλοὶ τῶν ἐν ταῖς δυναστείαις , ὅτι μὲν ἔξεστιν αὐτοῖς πάντα λαμβάνειν , πάντων ἐπιθυμοῦσιν . ὅτι δὲ ἐπ’ αὐτοῖς ἐστι τὸ δίκαιον , διὰ τοῦτό εἰσιν ἄδικοι · ὅτι δὲ οὐ φοβοῦνται τοὺς νόμους , οὐδὲ εἶναι νομίζουσιν · ὅτι δὲ οὐκ ἀναγκάζονται πονεῖν , οὐδέποτε παύονται τρυφῶντες · ὅτι δὲ οὐδεὶς ἀμύνεται κακῶς πάσχων , οὐδέποτε παύονται ποιοῦντες · ὅτι δὲ οὐδεμιᾶς σπανίζουσιν ἡδονῆς , οὐδέποτε ἐμπίμπλανται ἡδόμενοι · ὅτι δὲ οὐδεὶς ψέγει ἐκ τοῦ φανεροῦ , οὐδὲν ἀπολείπουσι τῶν οὐδὲ καλῶς λεγομένων · ὅτι δὲ οὐδεὶς αὐτοὺς βούλεται λυπεῖν , διὰ τοῦτο πᾶσι χαλεπαίνουσιν · ὅτι δὲ ὀργισθεῖσιν ἔξεστι πάντα ποιεῖν , διὰ τοῦτο συνεχῶς ὀργίζονται .
Lemmas: καί γάρ οὖν ἔχω τις παραπλήσιος ὁ νόος ὁ ὄψις · ὡς ἐκεῖνος διαφθείρω μέν οὐδείς οὐδέ ὁ πλησίος ὁράω , ὑγιής δέ εἰμί μέχρι οὐρανός τε καί ἀστήρ ἐξικνέομαι · αὐτός δή οὗτος ὁ μέν ὁ φρόνιμος διάνοια καί πᾶς ἄνθρωπος ἱκανός γίγνομαι διοικέω , ὁ δέ ὁ ἄφρων οὐδέ εἷς σῶμα ὁ ἐκεῖνος δύναμαι φυλάσσω οὐδέ εἷς οἶκος . ὁ μέν γάρ πολύς ὁ ἐν ὁ δυναστεία , ὅτι μέν ἔξεστι αὐτός πᾶς λαμβάνω , πᾶς ἐπιθυμέω . ὅτι δέ ἐπί αὐτός εἰμί ὁ δίκαιος , διά οὗτος εἰμί ἄδικος · ὅτι δέ οὐ φοβέω ὁ νόμος , οὐδέ εἰμί νομίζω · ὅτι δέ οὐ ἀναγκάζω πονέω , οὐδέποτε παύω τρυφάω · ὅτι δέ οὐδείς ἀμύνω κακός πάσχω , οὐδέποτε παύω ποιέω · ὅτι δέ οὐδείς σπανίζω ἡδονή , οὐδέποτε ἐμπίμπλημι ἥδομαι · ὅτι δέ οὐδείς ψέγω ἐκ ὁ φανερός , οὐδείς ἀπολείπω ὁ οὐδέ καλός λέγω · ὅτι δέ οὐδείς αὐτός βούλομαι λυπέω , διά οὗτος πᾶς χαλεπαίνω · ὅτι δέ ὀργίζω ἔξεστι πᾶς ποιέω , διά οὗτος συνεχής ὀργίζω .
dio-chrysostomus.orationes 62.3
ὁ δὲ ἀγαθὸς ἄρχων , ὥσπερ σύ , τἀναντία ἐπιτηδεύει · οὐδενὸς μὲν ἐπιθυμεῖ διὰ τὸ πάντα οἴεσθαι ἔχειν , φείδεται δὲ τῶν ἡδονῶν διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἂν ἀπορῆσαι ὀρεχθείς , δικαιότερος δὲ τῶν ἄλλων ἐστίν , ἅτε πᾶσι παρέχων τὴν δικαιοσύνην , ἥδεται δὲ τοῖς πόνοις , ὅτι ἑκὼν πονεῖ , ἀγαπᾷ δὲ τοὺς νόμους , ὅτι οὐ δέδοικε . καὶ ταῦτα ὀρθῶς ὑπολαμβάνει . τίνι μὲν γὰρ φρονήσεως δεῖ πλείονος ἢ τῷ περὶ τοσούτων βουλευομένῳ ; τίνι δὲ ἀκριβεστέρας δικαιοσύνης ἢ τῷ μείζονι τῶν νόμων ; τίνι δὲ σωφροσύνης ἐγκρατεστέρας ἢ ᾧ πάντα ἔξεστι ; τίνι δὲ ἀνδρείας μείζονος ἢ τῷ πάντα σῴζοντι ;
Lemmas: ὁ δέ ἀγαθός ἄρχων , ὥσπερ σύ , ἐναντίος ἐπιτηδεύω · οὐδείς μέν ἐπιθυμέω διά ὁ πᾶς οἴομαι ἔχω , φείδομαι δέ ὁ ἡδονή διά ὁ μηδείς ἄν ἀπορέω ὀρέγω , δίκαιος δέ ὁ ἄλλος εἰμί , ἅτε πᾶς παρέχω ὁ δικαιοσύνη , ἥδομαι δέ ὁ πόνος , ὅτι ἑκών πονέω , ἀγαπάω δέ ὁ νόμος , ὅτι οὐ δείδω . καί οὗτος ὀρθός ὑπολαμβάνω . τίς μέν γάρ φρόνησις δέω πολύς ἤ ὁ περί τοσοῦτος βουλεύω ; τίς δέ ἀκριβής δικαιοσύνη ἤ ὁ μέγας ὁ νόμος ; τίς δέ σωφροσύνη ἐγκρατής ἤ ὅς πᾶς ἔξεστι ; τίς δέ ἀνδρεία μέγας ἤ ὁ πᾶς σῴζω ;
dio-chrysostomus.orationes 62.4
καὶ τοίνυν τῷ μὲν ἄλλων ἄρξοντι πολλῶν τοῦτο μὲν δαπάνης δεῖ παμπόλλης , τοῦτο δὲ στρατοπέδων καὶ πεζικῶν καὶ ἱππικῶν , ἔτι δὲ τειχῶν καὶ νεῶν καὶ μηχανημάτων , εἰ μέλλει καθέξειν μὲν τοὺς ὑπηκόους , ἀμυνεῖσθαι δὲ τοὺς πολεμίους · ἐὰν δέ τις ἀφιστῆται τῆς ἀρχῆς , καταστρέψεσθαι . τὸ δὲ αὑτοῦ κρατεῖν πάντων ἀδαπανώτατον καὶ ἀπραγμονέστατόν ἐστι καὶ ἀκινδυνότατον · οὔτε γὰρ πολυδάπανος οὔτε ἐργώδης οὔτε ἐπισφαλὴς ὁ τοῦ ἐγκρατοῦς ἀνθρώπου βίος · ἀλλ’ ὅμως τοιοῦτον ὂν πάντων χαλεπώτατον πέφυκεν .
Lemmas: καί τοίνυν ὁ μέν ἄλλος ἄρχω πολύς οὗτος μέν δαπάνη δέω πάμπολυς , οὗτος δέ στρατόπεδον καί πεζικός καί ἱππικός , ἔτι δέ τεῖχος καί ναῦς καί μηχάνημα , εἰ μέλλω κατέχω μέν ὁ ὑπήκοος , ἀμύνω δέ ὁ πολέμιος · ἐάν δέ τις ἀφίστημι ὁ ἀρχή , καταστρέφω . ὁ δέ ἑαυτοῦ κρατέω πᾶς ἀδάπανος καί ἀπράγμων εἰμί καί ἀκίνδυνος · οὔτε γάρ πολυδάπανος οὔτε ἐργώδης οὔτε ἐπισφαλής ὁ ὁ ἐγκρατής ἄνθρωπος βίος · ἀλλά ὅμως τοιοῦτος εἰμί πᾶς χαλεπός φύω .
dio-chrysostomus.orationes 62.5
ἐπεὶ Σαρδανάπαλλος ἐκεῖνος ὁ θρυλούμενος εἶχε μὲν Νίνον , εἶχε δὲ Βαβυλῶνα , τὰς μεγίστας τῶν πρότερον γεγενημένων πόλεων , ὑπήκουε δὲ αὐτῷ πάντα τὰ ἔθνη τὰ νεμόμενα τὴν ἑτέραν ἤπειρον μέχρι τῶν ἀοικήτων τῆς γῆς λεγομένων · βασιλείας δὲ οὐδὲν ἦν αὐτῷ προσῆκον , οὐ μᾶλλον ἢ τῶν σηπομένων τινὶ νεκρῶν . βουλεύεσθαι μὲν γὰρ ἢ δικάζειν ἢ στρατηγεῖν οὔτε ἐβούλετο οὔτε ἐδύνατο .
Lemmas: ἐπεί Σαρδαναπάλλος ἐκεῖνος ὁ θρυλέω ἔχω μέν Νίνος , ἔχω δέ Βαβυλών , ὁ μέγας ὁ πρότερος γίγνομαι πόλις , ὑπακούω δέ αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος ὁ νέμω ὁ ἕτερος ἤπειρος μέχρι ὁ ἀοίκητος ὁ γῆ λέγω · βασιλεία δέ οὐδείς εἰμί αὐτός προσήκω , οὐ μάλα ἤ ὁ σήπω τίς νεκρός . βουλεύω μέν γάρ ἤ δικάζω ἤ στρατηγέω οὔτε βούλομαι οὔτε δύναμαι .
dio-chrysostomus.orationes 62.6
ἐν δὲ τοῖς βασιλείοις ἀποδιδράσκων εἰς τὴν γυναικωνῖτιν καθῆστο ἐπὶ χρυσηλάτου κλίνης ἀναβάδην ὑπὸ ἁλουργέσι παστοῖς , ὥσπερ ὁ θρηνούμενος ὑπὸ τῶν γυναικῶν Ἄδωνις , ὀξύτερον φθεγγόμενος εὐνούχων , τὸν μὲν τράχηλον ἀποκλίνων , ὑπὸ δὲ ἀργίας καὶ σκιᾶς λευκὸς καὶ τρέμων , τὸ σῶμα πελιδνός , τοὺς δὲ ὀφθαλμοὺς ἀναστρέφων , ὥσπερ ἐξ ἀγχόνης · ὃν οὐκ ἦν διαγνῶναι τῶν παλλακῶν . καίτοι χρόνον τινὰ κατέσχεν , ὡς ἐδόκει , τὴν ἀρχὴν εἰκῇ φερομένην , ὥσπερ ναῦν δίχα κυβερνήτου πολλάκις ἀλωμένην ὁρῶμεν μηδενὸς κατέχοντος ἐν τῷ πελάγει κατὰ τύχην , εὐδίας ἐπεχούσης · ἔπειτα ὀλίγος κλύδων ἐπαρθεὶς καὶ ῥᾳδίως ἓν κῦμα ἐπέκλυσεν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ βασίλειον ἀποδιδράσκω εἰς ὁ γυναικωνῖτις κάθημαι ἐπί χρυσήλατος κλίνη ἀναβάδην ὑπό ἁλουργής παστός , ὥσπερ ὁ θρηνέω ὑπό ὁ γυνή Ἄδωνις , ὀξύς φθέγγομαι εὐνοῦχος , ὁ μέν τράχηλος ἀποκλίνω , ὑπό δέ ἀργία καί σκιά λευκός καί τρέμω , ὁ σῶμα πελιδνός , ὁ δέ ὀφθαλμός ἀναστρέφω , ὥσπερ ἐκ ἀγχόνη · ὅς οὐ εἰμί διαγιγνώσκω ὁ παλλακή . καίτοι χρόνος τις κατέχω , ὡς δοκέω , ὁ ἀρχή εἰκῇ φέρω , ὥσπερ ναῦς δίχα κυβερνήτης πολλάκις ἀλάομαι ὁράω μηδείς κατέχω ἐν ὁ πέλαγος κατά τύχη , εὐδία ἐπέχω · ἔπειτα ὀλίγος κλύδων ἐπαίρω καί ῥᾴδιος εἷς κῦμα ἐπικλύζω .
dio-chrysostomus.orationes 62.7
καὶ δὴ καὶ ἅρμα ἰδεῖν ἔστιν οὐδενὸς ἡνιοχοῦντος ἐν ἀγῶνι ῥεμβόμενον , ὃ νίκης μὲν οὐκ ἄν ποτε τύχοι , ταράττει δὲ καὶ ἀπόλλυσι τὸν ἐγγὺς ὄχλον τῶν θεατῶν . οὔτε γὰρ ἄφρων βασιλεὺς ἔσται ποτέ , οὐ μᾶλλον ἢ τυφλὸς ἡγεμὼν ὁδοῦ γένοιτ’ ἄν , οὔτε ἄδικος , οὐ μᾶλλον ἢ κανὼν σκολιὸς καὶ ἄνισος ἄλλου προσδεόμενος κανόνος , οὔτε δειλός , οὐ μᾶλλον ἢ λέων ἐλάφου λαβὼν ψυχὴν ἢ σίδηρος κηροῦ καὶ μολίβδου μαλακώτερος . τίνι δ’ ἰσχυροτέρας ἐγκρατείας προσῆκον ἢ τῷ πλείστων μὲν ἡδονῶν ἐν μέσῳ ζῶντι , πλεῖστα δὲ πράγματα διοικοῦντι , ἐλαχίστην δὲ σχολὴν ἄγοντι , ὑπὲρ μεγίστων δὲ καὶ πλείστων φροντίζοντι ;
Lemmas: καί δή καί ἅρμα ὁράω εἰμί οὐδείς ἡνιοχέω ἐν ἀγών ῥέμβομαι , ὅς νίκη μέν οὐ ἄν ποτέ τυγχάνω , ταράσσω δέ καί ἀπόλλυμι ὁ ἐγγύς ὄχλος ὁ θεατής . οὔτε γάρ ἄφρων βασιλεύς εἰμί ποτέ , οὐ μάλα ἤ τυφλός ἡγεμών ὁδός γίγνομαι ἄν , οὔτε ἄδικος , οὐ μάλα ἤ κανών σκολιός καί ἄνισος ἄλλος προσδέω κανών , οὔτε δειλός , οὐ μάλα ἤ λέων ἔλαφος λαμβάνω ψυχή ἤ σίδηρος κηρός καί μόλυβδος μαλακός . τίς δέ ἰσχυρός ἐγκράτεια προσήκω ἤ ὁ πολύς μέν ἡδονή ἐν μέσος ζάω , πολύς δέ πρᾶγμα διοικέω , ἐλαχύς δέ σχολή ἄγω , ὑπέρ μέγας δέ καί πολύς φροντίζω ;
dio-chrysostomus.orationes 63.1
Οἱ ἄνθρωποι ἐοίκασι πρὸς τὴν τύχην διακεῖσθαι ὃν τρόπον οἱ πλέοντες πρὸς τοὺς ἀνέμους τοὺς φορούς · ἄσμενοι γὰρ προσκαρτεροῦσι τῷ δρόμῳ , οἷς ἂν ὁ ἄνεμος παρῇ , ἐκεῖ τε ἦλθον ὅπου ἤθελον , οἱ δὲ ἀπολειφθέντες ἐν πελάγει μέσῳ μάτην ὀδύρονται · οὕτως οὖν καὶ τῆς τύχης παρούσης μὲν χαίρειν καὶ ἥδεσθαι τοὺς ἀνθρώπους , μὴ παρούσης δὲ λύπην ἔχειν καὶ ἀπορίαν . πάντα γὰρ ἐκ τῆς δαίμονος ταύτης , καὶ γὰρ τὸ ἄπορον εὔπορον καὶ τὸ ἀσθενὲς ἰσχυρὸν καὶ τὸ αἰσχρὸν καλὸν καὶ ἡ πενία γίγνεται πλοῦτος .
Lemmas: ὁ ἄνθρωπος ἔοικα πρός ὁ τύχη διάκειμαι ὅς τρόπος ὁ πλέω πρός ὁ ἄνεμος ὁ φορός · ἄσμενος γάρ προσκαρτερέω ὁ δρόμος , ὅς ἄν ὁ ἄνεμος παρέρχομαι , ἐκεῖ τε ἔρχομαι ὅπου ἐθέλω , ὁ δέ ἀπολείπω ἐν πέλαγος μέσος μάτην ὀδύρομαι · οὕτως οὖν καί ὁ τύχη πάρειμι μέν χαίρω καί ἥδομαι ὁ ἄνθρωπος , μή πάρειμι δέ λύπη ἔχω καί ἀπορία . πᾶς γάρ ἐκ ὁ δαίμων οὗτος , καί γάρ ὁ ἄπορος εὔπορος καί ὁ ἀσθενής ἰσχυρός καί ὁ αἰσχρός καλός καί ὁ πενία γίγνομαι πλοῦτος .
dio-chrysostomus.orationes 63.2
τύχης γοῦν ἐν θαλάττῃ γενομένης εὐπλοεῖ ναῦς καὶ ἐν ἀέρι φανείσης εὐτυχεῖ γεωργός . καὶ ψυχὴ γέγηθεν ὑπὸ τῆς τύχης αἰωρουμένη · εἰ δὲ ἀπολίποι τύχη , περίεστιν ὡς ἐν τάφῳ τῷ σώματι . οὔτε γὰρ εἰ λέγοι τις , εὐδοκιμεῖ , οὔτε εἰ πράττοι τις , ἐπιτυγχάνει , οὐδὲ ὄφελός τι εὐφυῆ γενέσθαι ἀπολιπούσης τύχης . ταύτης γὰρ μὴ παρούσης οὐ προῆλθε παιδεία οὐδὲ ἄλλο τι ἀγαθόν . ἀλλὰ μὴν καὶ ἀρετὴ τότε ἔργων ἕνεκεν θαυμάζεται , ὅταν παρῇ τύχη · εἰ δὲ ἀφεθείη μόνη , λόγος ἐστὶ καλοῦ πράγματος ἄπρακτος . αὕτη πολεμούντων μέν ἐστι νίκη καὶ εἰρήνην ἀγόντων ὁμόνοια καὶ γαμούντων εὔνοια καὶ ἐρώντων ἡδονὴ καὶ ὅλως ἡ ἐπὶ παντὶ τῷ γιγνομένῳ εὐπραγία .
Lemmas: τύχη γοῦν ἐν θάλασσα γίγνομαι εὐπλοέω ναῦς καί ἐν ἀήρ φαίνω εὐτυχέω γεωργός . καί ψυχή γηθέω ὑπό ὁ τύχη αἰωρέω · εἰ δέ ἀπολείπω τύχη , περίειμι ὡς ἐν τάφος ὁ σῶμα . οὔτε γάρ εἰ λέγω τις , εὐδοκιμέω , οὔτε εἰ πράσσω τις , ἐπιτυγχάνω , οὐδέ ὄφελος τις εὐφυής γίγνομαι ἀπολείπω τύχη . οὗτος γάρ μή πάρειμι οὐ προέρχομαι παιδεία οὐδέ ἄλλος τις ἀγαθός . ἀλλά μήν καί ἀρετή τότε ἔργον ἕνεκα θαυμάζω , ὅταν παρέρχομαι τύχη · εἰ δέ ἀφίημι μόνος , λόγος εἰμί καλός πρᾶγμα ἄπρακτος . οὗτος πολεμέω μέν εἰμί νίκη καί εἰρήνη ἄγω ὁμόνοια καί γμηῦͅσκω εὔνοια καί ἐράω ἡδονή καί ὅλος ὁ ἐπί πᾶς τις γίγνομαι εὐπραγία .
dio-chrysostomus.orationes 63.3
γῆν ὅτε ἂν καταλίπῃ τύχη , τότε καὶ σείεται καὶ τρέμει καὶ τὰ ἐπ’ αὐτῆς καλὰ διαρριπτεῖται · τοῦτο γῆς νόσημα , μὴ παρούσης τύχης . ὡς δὲ ναῦς εἰκῇ φέρεται καὶ ταχὺ βυθίζεται , κυβερνήτου στερομένη , καὶ ὡς τείχη κατέπεσε θεμελίων πονησάντων , οὕτω πόλις εἰς φθορὰν ὅλη χωρεῖ σπάνει τύχης . Ἀθῆναί ποτε εἰς ῥήτορας ἠδικήθησαν καὶ ἤγετο Δημοσθένης , οὐκέτι τῆς τύχης ἐπισκοπούσης τὰς Ἀθήνας . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καὶ οὐρανὸς τύχην ἔχειν , ὁπόταν αἰθρίαν ἔχῃ , μὴ σκότος .
Lemmas: γῆ ὅτε ἄν καταλείπω τύχη , τότε καί σείω καί τρέμω καί ὁ ἐπί αὐτός καλός διαρρίπτω · οὗτος γῆ νόσημα , μή πάρειμι τύχη . ὡς δέ ναῦς εἰκῇ φέρω καί ταχύς βυθίζω , κυβερνήτης στέρομαι , καί ὡς τεῖχος καταπίπτω θεμέλιος πονέω , οὕτως πόλις εἰς φθορά ὅλος χωρέω σπάνις τύχη . Ἀθῆναι ποτέ εἰς ῥήτωρ ἀδικέω καί ἄγω Δημοσθένης , οὐκέτι ὁ τύχη ἐπισκοπέω ὁ Ἀθῆναι . ἐγώ δέ δοκέω καί οὐρανός τύχη ἔχω , ὁπόταν αἰθρία ἔχω , μή σκότος .
dio-chrysostomus.orationes 63.4
ὁρᾶν δὲ χρὴ καὶ τὸ εὐμήχανον αὐτῆς . ἤδη γοῦν τις ἐκπεσὼν νεὼς ἐν πελάγει εὐπόρησε τοῦ ζῆν , ἐλθούσης τύχης . ἄξιον δὲ εἰπεῖν καὶ τὸ συμβὰν ἀπὸ τῆς τύχης Ἀπελλῇ τῷ ζωγράφῳ . ὡς γὰρ λόγος , ἵππον οὐχὶ ἐξ ἐργασίας , ἀλλὰ ἐκ πολέμου ἐποίει . ὑψηλὸς ἦν τῷ αὐχένι καὶ ἐπανεστὼς καὶ τὰ ὦτα ὄρθιος καὶ δριμὺς τὰς ὄψεις , ὡς ἐκ πολέμου παρών , τὸν ἐκ τοῦ δρόμου θυμὸν ἐν ταῖς ὄψεσιν ἔχων , οἱ δὲ πόδες ὑπεφέροντο ἐν τῷ ἀέρι , μικρὰ ψαύοντες ἀνὰ μέρος τῆς γῆς . καὶ ὁ ἡνίοχος ἐκράτει τοῦ χαλινοῦ , τὸ πολεμικὸν σάλευμα τοῦ ἵππου ἀπὸ ῥυτῆρος ἄγων .
Lemmas: ὁράω δέ χρή καί ὁ εὐμήχανος αὐτός . ἤδη γοῦν τις ἐκπίπτω ναῦς ἐν πέλαγος εὐπορέω ὁ ζάω , ἔρχομαι τύχη . ἄξιος δέ λέγω καί ὁ συμβαίνω ἀπό ὁ τύχη Ἀπελλᾶς ὁ ζωγράφος . ὡς γάρ λόγος , ἵππος οὐ ἐκ ἐργασία , ἀλλά ἐκ πόλεμος ποιέω . ὑψηλός εἰμί ὁ αὐχήν καί ἐπανίστημι καί ὁ οὖς ὄρθιος καί δριμύς ὁ ὄψις , ὡς ἐκ πόλεμος πάρειμι , ὁ ἐκ ὁ δρόμος θυμός ἐν ὁ ὄψις ἔχω , ὁ δέ πούς ὑποφέρω ἐν ὁ ἀήρ , μικρός ψαύω ἀνά μέρος ὁ γῆ . καί ὁ ἡνίοχος κρατέω ὁ χαλινός , ὁ πολεμικός σάλευμα ὁ ἵππος ἀπό ῥυτήρ ἄγω .
dio-chrysostomus.orationes 63.5
ἅπαντα δὲ ἐχούσης τῆς εἰκόνος ἐοικότα ἔλειπεν ἀφροῦ χρῶμα , οἷον ἂν γένοιτο μιγέντος αἵματος καὶ ὑγροῦ κατὰ συνεχῆ μῖξιν , διώκοντος μὲν τοῦ ἄσθματος τὸ ὑγρὸν τῶν στομάτων , ἀφρίζον τῇ κοπῇ τοῦ πνεύματος , αἷμα δὲ ἐπιρραινούσης τῷ ἀφρῷ τῆς ἐκ τοῦ χαλινοῦ ὕβρεως . οὐ δὴ εὐπόρει γράφειν ἵππου ἀφρὸν κεκμηκότος ἐν ἀγῶνι . ἀπορῶν δὲ ἐπὶ πλέον , τέλος ἀπαλγήσας ἐνέσεισε περὶ τοὺς χαλινοὺς τῇ γραφῇ τὴν σπογγιάν . πολλὰ δὲ αὕτη ἔχουσα χρώματα ἐοικότα ἀφρῷ ᾑμαγμένῳ ἐφήρμοσε τῇ γραφῇ τὸ χρῶμα . Ἀπελλῆς δὲ ἰδὼν ἐχάρη τῷ ἐν ἀπογνώσει τέχνης τύχης ἔργῳ καὶ ἐτέλεσεν οὐ διὰ τῆς τέχνης , ἀλλὰ διὰ τῆς τύχης τὴν γραφήν .
Lemmas: ἅπας δέ ἔχω ὁ εἰκών ἔοικα λείπω ἀφρός χρῶμα , οἷος ἄν γίγνομαι μείγνυμι αἷμα καί ὑγρός κατά συνεχής μίξις , διώκω μέν ὁ ἄσθμα ὁ ὑγρός ὁ στόμα , ἀφρίζω ὁ κοπή ὁ πνεῦμα , αἷμα δέ ἐπιρραίνω ὁ ἀφρός ὁ ἐκ ὁ χαλινός ὕβρις . οὐ δή εὐπορέω γράφω ἵππος ἀφρός κάμνω ἐν ἀγών . ἀπορέω δέ ἐπί πολύς , τέλος ἀπαλγέω ἐνσείω περί τού χαλινός ὁ γραφή ὁ σπογγιά . πολύς δέ οὗτος ἔχω χρῶμα ἔοικα ἀφρός αἱμάσσω ἐφαρμόζω ὁ γραφή ὁ χρῶμα . Ἀπελλῆς δέ ὁράω χαίρω ὁ ἐν ἀπόγνωσις τέχνη τύχη ἔργον καί τελέω οὐ διά ὁ τέχνη , ἀλλά διά ὁ τύχη ὁ γραφή .
dio-chrysostomus.orationes 63.6
τί δὲ ἄλλο Ἡρακλέα μέγιστον εποίησεν ; ἀλλὰ γὰρ καὶ λέοντα ἄγξας ἔπνιξε καὶ πτηνὰ ζῷα ἐδίωξε τοῦ ἀέρος , καὶ τοῦ ἕλους τὴν ὕδραν ἀφείλετο , συντρίψας αὐτῆς τὰς κεφαλάς , καὶ οὐκ ἐφόβησεν αὐτὸν ὁ περὶ τὸν Ἐρύμανθον κάπρος , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὴν ἑσπέραν ἦλθε καὶ τοῦ ἐκεῖ φυτοῦ τὸν καρπὸν ἐκόμισε . Γηρυόνου δὲ τὰς βόας ἀφείλετο καλὰς οὔσας , καὶ Διομήδη τὸν Θρᾷκα ἐνουθέτησεν ἵπποις σῖτον διδόναι , μὴ ἀνθρώπους ἐσθίειν , τάς τε Ἀμαζόνας , ὅτι εἶεν γυναῖκες , ἤλεγξεν . ἅπαντα δὲ ταῦτα ἔπραττεν ἑπομένης αὐτῷ τύχης .
Lemmas: τίς δέ ἄλλος Ἡρακλῆς μέγας ποιέω ; ἀλλά γάρ καί λέων ἄγχω πνίγω καί πτηνός ζῷον διώκω ὁ ἀήρ , καί ὁ ἕλος ὁ ὕδρα ἀφαιρέω , συντρίβω αὐτός ὁ κεφαλή , καί οὐ φοβέω αὐτός ὁ περί ὁ Ἐρύμανθος κάπρος , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἑσπέρα ἔρχομαι καί ὁ ἐκεῖ φυτόν ὁ καρπός κομίζω . Γηρυόνης δέ ὁ βοῦς ἀφαιρέω καλός εἰμί , καί Διομήδης ὁ Θρᾷξ νουθετέω ἵππος σῖτος δίδωμι , μή ἄνθρωπος ἐσθίω , ὁ τε Ἀμαζών , ὅτι εἰμί γυνή , ἐλέγχω . ἅπας δέ οὗτος πράσσω ἕπομαι αὐτός τύχη .
dio-chrysostomus.orationes 63.7
ἔχει δ’ οὐ κακῶς οὐδὲ τὰ τῶν παλαιῶν αἰνίγματα περὶ αὐτήν . οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ ξυροῦ ἔστησαν αὐτήν , οἱ δὲ ἐπὶ σφαίρας , οἱ δὲ πηδάλιον ἔδωκαν κρατεῖν · οἱ δὲ τὰ κρείττω γράφοντες τὸ τῆς Ἀμαλθείας ἔδοσαν κέρας πλῆρες καὶ βρύον ταῖς ὥραις , ὃ ἐν μάχῃ Ἡρακλῆς Ἀχελῴου ἀπέρρηξεν . τὸ μὲν οὖν ξυρὸν τὸ ἀπότομον τῆς εὐτυχίας μηνύει · ἡ δὲ σφαῖρα ὅτι εὔκολος ἡ μεταβολὴ αὐτῆς ἐστιν · ἐν κινήσει γὰρ τυγχάνει πάντοτε ὂν τὸ θεῖον . τὸ δὲ πηδάλιον δηλοῖ ὅτι κυβερνᾷ τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον ἡ τύχη . τὸ δὲ τῆς Ἀμαλθείας κέρας μηνύει τὴν τῶν ἀγαθῶν δόσιν τε καὶ εὐδαιμονίαν . μὴ ὀνομάζωμεν οὖν κακήν τινα τύχην · οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρετὴν λέγει τις εἶναι κακὴν οὐδὲ τὸ ἀγαθὸν κακόν .
Lemmas: ἔχω δέ οὐ κακός οὐδέ ὁ ὁ παλαιός αἴνιγμα περί αὐτός . ὁ μέν γάρ ἐπί ξυρόν ἵστημι αὐτός , ὁ δέ ἐπί σφαῖρα , ὁ δέ πηδάλιον δίδωμι κρατέω · ὁ δέ ὁ κρατύς γράφω ὁ ὁ Ἀμαλθεία δίδωμι κέρας πλήρης καί βρύον ὁ ὥρα , ὅς ἐν μάχη Ἡρακλῆς Ἀχελῷος ἀπορρήγνυμι . ὁ μέν οὖν ξυρόν ὁ ἀπότομος ὁ εὐτυχία μηνύω · ὁ δέ σφαῖρα ὅτι εὔκολος ὁ μεταβολή αὐτός εἰμί · ἐν κίνησις γάρ τυγχάνω πάντοτε εἰμί ὁ θεῖος . ὁ δέ πηδάλιον δηλόω ὅτι κυβερνάω ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος ὁ τύχη . ὁ δέ ὁ Ἀμαλθεία κέρας μηνύω ὁ ὁ ἀγαθός δόσις τε καί εὐδαιμονία . μή ὀνομάζω οὖν κακός τις τύχη · οὐδέ γάρ ὁ ἀρετή λέγω τις εἰμί κακός οὐδέ ὁ ἀγαθός κακός .
dio-chrysostomus.orationes 64.1
Τὰ γιγνόμενα παρὰ τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν τύχην ἐγκλήματα μέγιστα ἂν ἔγωγε θείην ὑπὲρ αὐτῆς ἐγκώμια . τὰς γοῦν ἀδήλους τῶν πραγμάτων μεταβολὰς εἰς ταύτην ἀναφέρουσι , καὶ οἷς ἀπὸ γνώμης ἐπιχειρήσαντες διήμαρτον , τούτων ἀφῃρῆσθαι νομίζουσιν ὑπὸ τῆς τύχης , ὡς πάντα περιποιεῖν , εἰ θελήσαι , δυναμένης . ἀκούσαις δ’ ἂν αἰτιωμένων αὐτὴν καὶ γεωργῶν καὶ ἐμπόρων καὶ πλουσίων ἐπὶ τοῖς χρήμασι καὶ καλῶν ἐπὶ τοῖς σώμασι καὶ Πανθείας ἐπὶ τῷ ἀνδρὶ καὶ Κροίσου ἐπὶ τῷ παιδὶ καὶ Ἀστυάγους ἡττηθέντος καὶ Πολυκράτους ἑαλωκότος . καὶ Πέρσαι δὲ ἐμέμφοντο τὴν τύχην μετὰ τὴν Κύρου σφαγὴν καὶ Μακεδόνες μετὰ τὴν τελευτήν . Ἀλεξάνδρου
Lemmas: ὁ γίγνομαι παρά ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ τύχη ἔγκλημα μέγας ἄν ἐγώ τίθημι ὑπέρ αὐτός ἐγκώμιον . ὁ γοῦν ἄδηλος ὁ πρᾶγμα μεταβολή εἰς οὗτος ἀναφέρω , καί ὅς ἀπό γνώμη ἐπιχειρέω διαμαρτάνω , οὗτος ἀφαιρέω νομίζω ὑπό ὁ τύχη , ὡς πᾶς περιποιέω , εἰ ἐθέλω , δύναμαι . ἀκούω δέ ἄν αἰτιάομαι αὐτός καί γεωργός καί ἔμπορος καί πλούσιος ἐπί ὁ χρῆμα καί καλός ἐπί ὁ σῶμα καί Πάνθεια ἐπί ὁ ἀνήρ καί Κροῖσος ἐπί ὁ παῖς καί Ἀστυάγης ἡττάω καί Πολυκράτης ἁλίσκομαι . καί Πέρσης δέ μέμφομαι ὁ τύχη μετά ὁ Κῦρος σφαγή καί Μακεδών μετά ὁ τελευτή . Ἀλέξανδρος
dio-chrysostomus.orationes 64.2
ἤδη δέ τινα καὶ τῶν ἰδίων παθῶν τῇ τύχῃ προφέρουσιν , ἡ Μήδεια τὸν ἔρωτα , ὁ Μίδας τὴν εὐχήν , ἡ Φαίδρα τὴν διαβολήν , ὁ Ἀλκμαίων , ὅτι ἐπλανᾶτο , ὁ Ὀρέστης , ὅτι ἐμαίνετο . ἐρῶ δὲ ὑμῖν τινα καὶ Κύπριον λόγον , εἰ βούλεσθε . ἤνεγκεν ὁ παλαιὸς βίος καὶ ἐνδόξους γυναῖκας , Ῥοδογούνην πολεμικήν , Σεμίραμιν βασιλικήν , Σαπφὼ μουσικήν , Τιμάνδραν καλήν · οὕτω καὶ ἐν Κύπρῳ Δημώνασσα ἐγένετο , πολιτική τε ὁμοῦ γυνὴ καὶ νομοθετική .
Lemmas: ἤδη δέ τις καί ὁ ἴδιος πάθος ὁ τύχη προφέρω , ὁ Μήδεια ὁ ἔρως , ὁ Μίδας ὁ εὐχή , ὁ Φαίδρη ὁ διαβολή , ὁ Ἀλκμαίων , ὅτι πλανάω , ὁ Ὀρέστης , ὅτι μαίνομαι . λέγω δέ σύ τις καί Κύπριος λόγος , εἰ βούλομαι . φέρω ὁ παλαιός βίος καί ἔνδοξος γυνή , Ῥοδογούνη πολεμικός , Σεμίραμις βασιλικός , Σαπφώ μουσική , Τιμάνδρα καλός · οὕτως καί ἐν Κύπρος Δημώνασσα γίγνομαι , πολιτικός τε ὁμοῦ γυνή καί νομοθετικός .
dio-chrysostomus.orationes 64.3
τρεῖς ἔθηκεν αὕτη τοῖς Κυπρίοις νόμους · τὴν μοιχευθεῖσαν κειραμένην πορνεύεσθαι · θυγάτηρ αὐτῆς ἐμοιχεύθη καὶ τὴν κόμην ἀπεκείρατο κατὰ τὸν νόμον καὶ ἐπορνεύετο . τὸν αὑτὸν ἀποκτείναντα ἄταφον ῥίπτεσθαι · δεύτερος οὗτος Δημωνάσσης νόμος · τρίτος ὥστε μὴ ἀποκτεῖναι βοῦν ἀρότριον . δυοῖν δὲ αὐτῇ παίδων ἀρρένων ὄντων , ὁ μὲν ἐπὶ τῷ βοῦν ἀποκτεῖναι ἀπέθανε · τὸν δὲ αὑτὸν ἀποκτείναντα οὐκ ἔθαψεν .
Lemmas: τρεῖς τίθημι οὗτος ὁ Κύπριος νόμος · ὁ μοιχεύω κείρω πορνεύω · θυγάτηρ αὐτός μοιχεύω καί ὁ κόμη ἀποκείρω κατά ὁ νόμος καί πορνεύω . ὁ ἑαυτοῦ ἀποκτείνω ἄταφος ῥίπτω · δεύτερος οὗτος Δημώνασσα νόμος · τρίτος ὥστε μή ἀποκτείνω βοῦς ἀρότριος . δύο δέ αὐτός παῖς ἄρσην εἰμί , ὁ μέν ἐπί ὁ βοῦς ἀποκτείνω ἀποθνῄσκω · ὁ δέ ἑαυτοῦ ἀποκτείνω οὐ θάπτω .
dio-chrysostomus.orationes 64.4
ἡ δὲ τέως μὲν ἐκαρτέρει καὶ ἄπαις οὖσα καὶ νομοθετοῦσα , ἰδοῦσα δὲ βοῦν ἐπὶ μόσχῳ ἀπολλυμένῳ μυκωμένην καὶ τὴν ἑαυτῆς ἐν ἄλλῳ συμφορὰν γνωρίσασα , τήξασα χαλκὸν εἰς αὐτὸν ἥλατο . καὶ ἦν ἐκεῖ πύργος ἀρχαῖος ἀνδριάντα χάλκεον ἔχων , χαλκῷ ἐντετηκότα καὶ πρὸς ἀσφάλειαν τοῦ ἱδρύματος καὶ πρὸς μίμημα τοῦ διηγήματος · ἐπιγραφὴ δὲ ἐπί τινος στήλης πλησίον , σοφὴ μὲν ἤμην , ἀλλὰ πάντ’ οὐκ εὐτυχής .
Lemmas: ὁ δέ τέως μέν καρτερέω καί ἄπαις εἰμί καί νομοθετέω , ὁράω δέ βοῦς ἐπί μόσχος ἀπόλλυμι μυκάομαι καί ὁ ἑαυτοῦ ἐν ἄλλος συμφορά γνωρίζω , τήκω χαλκός εἰς αὐτός ἅλλομαι . καί ἧμαι ἐκεῖ πύργος ἀρχαῖος ἀνδριάς χάλκεος ἔχω , χαλκός ἐντήκω καί πρός ἀσφάλεια ὁ ἵδρυμα καί πρός μίμημα ὁ διήγημα · ἐπιγραφή δέ ἐπί τις στήλη πλησίον , σοφός μέν εἰμί , ἀλλά πᾶς οὐ εὐτυχής .
dio-chrysostomus.orationes 64.5
φέρε οὖν μὴ ἐρήμην ἡ τύχη ἁλισκέσθω μηδὲ φοβώμεθα τὸν τῶν κατηγορούντων θόρυβον . ἴσως γὰρ ἄν τι ἡμῖν πρὸς τὸ εἰπεῖν εὖ καὶ αὐτὴ συλλάβοι . δοκοῦσιν οἱ τεχνῖται τῷ τρόπῳ τῆς κατασκευῆς τὴν δύναμιν αὐτῆς δεδηλωκέναι . πρῶτον μὲν γὰρ ἕστηκεν ἑτοίμη πρὸς τὰ ἔργα , εἶτα τῇ μὲν δεξιᾷ χειρὶ πηδάλιον κατέχει , καί , ὡς ἂν εἴποι τις , ναυτίλλεται . τί δὲ ἄρα τοῦτο ἦν ; πότερον ὡς μάλιστα τῶν πλεόντων τῆς τύχης δεομένων , ἢ διότι τὸν βίον ἡμῶν ὥς τινα μεγάλην ναῦν κυβερνᾷ καὶ πάντας σῴζει τοὺς ἐμπλέοντας ; Ἀσσυρίους μέχρι τῆς Σαρδαναπάλλου τρυφῆς , Μήδους μέχρι τῆς Κύρου τροφῆς , Πέρσας μέχρι τῆς διαβάσεως , Ἀθηναίους μέχρι τῆς ἁλώσεως , Κροῖσον μέχρι Σόλωνος ;
Lemmas: φέρω οὖν μή ἐρῆμος ὁ τύχη ἁλίσκομαι μηδέ φοβέω ὁ ὁ κατηγορέω θόρυβος . ἴσως γάρ ἄν τις ἐγώ πρός ὁ λέγω εὖ καί αὐτός συλλαμβάνω . δοκέω ὁ τεχνίτης ὁ τρόπος ὁ κατασκευή ὁ δύναμις αὐτός δηλόω . πρῶτος μέν γάρ ἵστημι ἑτοῖμος πρός ὁ ἔργον , εἶτα ὁ μέν δεξιός χείρ πηδάλιον κατέχω , καί , ὡς ἄν λέγω τις , ναυτίλλομαι . τίς δέ ἄρα οὗτος εἰμί ; πότερος ὡς μάλα ὁ πλέω ὁ τύχη δέω , ἤ διότι ὁ βίος ἐγώ ὡς τις μέγας ναῦς κυβερνάω καί πᾶς σῴζω ὁ ἐμπλέω ; Ἀσσύριος μέχρι ὁ Σαρδανάπαλλος τρυφή , Μῆδος μέχρι ὁ Κῦρος τροφή , Πέρσης μέχρι ὁ διάβασις , Ἀθηναῖος μέχρι ὁ ἅλωσις , Κροῖσος μέχρι Σόλων ;
dio-chrysostomus.orationes 64.6
ἦν Οἰδίπους τὸ πρῶτον εὐτυχὴς ἀνήρ . ἡ τύχη γὰρ αὐτῷ τὸ μηδὲν παθεῖν παραποιησαμένη τὸ ἀγνοεῖν ἔδωκεν , ὅπερ ὅμοιον ἦν τῷ μὴ παθεῖν . εἶτα ἅμα τῆς εὐτυχίας ἐπαύσατο καὶ τοῦ γιγνώσκειν ἤρξατο . ἐγὼ δὲ καὶ τὴν ἐκείνου πήρωσιν εὐτυχίαν καλῶ . Τέλλος μὲν γὰρ βλεπέτω τοὺς παῖδας καὶ Κυδίππη καὶ Αἰόλος καὶ εἴ τις ἄλλος ἦν πατὴρ εὐτυχής · Οἰδίπους δὲ ἐκ τῆς πηρώσεως ἀναβλέψας αἰσχρὰ κερδανεῖ θεάματα .
Lemmas: εἰμί Οἰδίπους ὁ πρῶτος εὐτυχής ἀνήρ . ὁ τύχη γάρ αὐτός ὁ μηδείς πάσχω παραποιέω ὁ ἀγνοέω δίδωμι , ὅς ὅμοιος εἰμί ὁ μή πάσχω . εἶτα ἅμα ὁ εὐτυχία παύω καί ὁ γιγνώσκω ἄρχω . ἐγώ δέ καί ὁ ἐκεῖνος πήρωσις εὐτυχία καλέω . Τέλλος μέν γάρ βλέπω ὁ παῖς καί Κυδίππη καί Αἰόλος καί εἰ τις ἄλλος εἰμί πατήρ εὐτυχής · Οἰδίπους δέ ἐκ ὁ πήρωσις ἀναβλέπω αἰσχρός κερδαίνω θέαμα .
dio-chrysostomus.orationes 64.7
τῇ δὲ ἑτέρᾳ τῶν χειρῶν ἡ θεὸς καρποὺς ἑτοίμους κατέχει συνειλεγμένους , μηνύουσα τὸ πλῆθος τῶν ἀγαθῶν , ἅπερ αὐτὴ δίδωσιν . τοῦτο ἦν ἄρα καὶ χρυσοῦν γένος καὶ νῆσοι μακάρων τινές , αὐτομάτας ἔχουσαι τροφάς , καὶ Ἡρακλέους κέρας καὶ Κυκλώπων βίος . ὅτι τοῖς πονήσασι τὸν βίον αὐτομάτη λοιπὸν ἡ τῶν ἀγαθῶν ἀφθονία παραγίγνεται . Τάνταλος δὲ ἄρα ἐπὶ γήρως ἀργὸς ἦν · διὰ τοῦτο ἄρα μέχρι τῶν χειλῶν ηὐδαιμόνει καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μόνον ηὐτύχει · τὰ πάντα δὲ ἐκεῖνα ἁρπασθέντα οἴχεται καὶ λίμνη καὶ καρποὶ καὶ τροφὴ καὶ ποτὸν ὑπὸ τῆς τύχης , οὕτω γ’ ὡς ὑπὸ πνεύματος .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος ὁ χείρ ὁ θεός καρπός ἑτοῖμος κατέχω συλλέγω , μηνύω ὁ πλῆθος ὁ ἀγαθός , ὅς αὐτός δίδωμι . οὗτος εἰμί ἄρα καί χρύσεος γένος καί νῆσος μάκαρ τις , αὐτόματος ἔχω τροφή , καί Ἡρακλῆς κέρας καί Κύκλωψ βίος . ὅτι ὁ πονέω ὁ βίος αὐτόματος λοιπός ὁ ὁ ἀγαθός ἀφθονία παραγίγνομαι . Τάνταλος δέ ἄρα ἐπί γῆρας ἀργός εἰμί · διά οὗτος ἄρα μέχρι ὁ χεῖλος εὐδαιμονέω καί ὁ ὀφθαλμός μόνος εὐτυχέω · ὁ πᾶς δέ ἐκεῖνος ἁρπάζω οἴχομαι καί λίμνη καί καρπός καί τροφή καί ποτόν ὑπό ὁ τύχη , οὕτως γε ὡς ὑπό πνεῦμα .
dio-chrysostomus.orationes 64.8
ὠνόμασται δὲ ἡ τύχη καὶ πολλοῖς τισιν ἐν ἀνθρώποις ὀνόμασι , τὸ μὲν ἴσον αὐτῆς νέμεσις , τὸ δὲ ἄδηλον ἐλπίς , τὸ δὲ ἀναγκαῖον μοῖρα , τὸ δὲ δίκαιον θέμις , πολυώνυμός τις ὡς ἀληθῶς θεὸς καὶ πολύτροπος . ταύτῃ ἐπέθεσαν καὶ γεωργοὶ Δήμητρος ὄνομα καὶ ποιμένες Πανὸς καὶ ναῦται Λευκοθέας καὶ κυβερνῆται Διοσκόρων . ῥεῖα δ’ ἀρίζηλον μινύθει καὶ ἄδηλον ἀέξει , ῥεῖα δέ τ’ ἰθύνει σκολιὸν καὶ ἀγήνορα κάρφει .
Lemmas: ὀνομάζω δέ ὁ τύχη καί πολύς τις ἐν ἄνθρωπος ὄνομα , ὁ μέν ἴσος αὐτός νέμεσις , ὁ δέ ἄδηλος ἐλπίς , ὁ δέ ἀναγκαῖος μοῖρα , ὁ δέ δίκαιος θέμις , πολυώνυμος τις ὡς ἀληθής θεός καί πολύτροπος . οὗτος ἐπιτίθημι καί γεωργός Δημήτηρ ὄνομα καί ποιμήν Πάν καί ναύτης Λευκοθέα καί κυβερνήτης Διόσκοροι . ῥεῖα δέ ἀρίζηλος μινύθω καί ἄδηλος ἀέξω , ῥεῖα δέ τε ἰθύνω σκολιός καί ἀγήνωρ κάρφω .
dio-chrysostomus.orationes 64.9
τοῦτο ἄρα ἦν ὁ Ζεύς , κατέχων μὲν ἐπὶ τῆς δεξιᾶς τὸ ὅπλον , ἐπὶ δὲ τῆς ἀριστερᾶς τὸ σκῆπτρον , ὅτι τοῖς πολεμικοῖς τῶν ἀνθρώπων καὶ βασιλείαν δίδωσιν . εἶτα Εὐριπίδης τὸν ναύτην μέμφεται ἀωρὶ πόντου κύματ̓ εὐρέος περῶντα · καὶ διὰ τῶν ἑξῆς ἐπιτιμᾷ λέγων ὅτι , σμικραῖς ἐπιτρέπουσιν αὑτοὺς ἐλπίσιν .
Lemmas: οὗτος ἄρα εἰμί ὁ Ζεύς , κατέχω μέν ἐπί ὁ δεξιός ὁ ὅπλον , ἐπί δέ ὁ ἀριστερός ὁ σκῆπτρον , ὅτι ὁ πολεμικός ὁ ἄνθρωπος καί βασιλεία δίδωμι . εἶτα Εὐριπίδης ὁ ναύτης μέμφομαι ἀωρί πόντος κῦμα εὐρύς περάω · καί διά ὁ ἑξῆς ἐπιτιμάω λέγω ὅτι , μικρός ἐπιτρέπω ἑαυτοῦ ἐλπίς .
dio-chrysostomus.orationes 64.10
ὦ παῖ Μνησαρχίδου , ποιητὴς μὲν ἦσθα , σοφὸς δὲ οὐδαμῶς . οὔτε γὰρ πίττῃ τὴν ψυχὴν οὔτε σχοινίοις ἐπιτρέπουσιν οὔτε τριδάκτυλον αὐτοὺς σῴζει ξύλον πεύκινον , ἀλλ’ ἐπέτρεψαν βεβαίῳ καὶ μεγάλῳ πράγματι τῇ τύχῃ . ἀσθενὲς μὲν πλοῦτος , ἂν τύχη μὴ παρῇ , ἀβέβαιον δὲ φιλία , μὴ συλλαμβανούσης τύχης . αὕτη σῴζει καὶ τὸν νοσοῦντα ἐν τῷ τέλει καὶ τὸν νηχόμενον ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα ἐπὶ τῶν χιλίων νεῶν καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐπὶ τῆς σχεδίας φερόμενον .
Lemmas: ὦ παῖς Μνησαρχίδης , ποιητής μέν εἰμί , σοφός δέ οὐδαμῶς . οὔτε γάρ πίσσα ὁ ψυχή οὔτε σχοινίον ἐπιτρέπω οὔτε τριδάκτυλος αὐτός σῴζω ξύλον πεύκινος , ἀλλά ἐπιτρέπω βέβαιος καί μέγας πρᾶγμα ὁ τύχη . ἀσθενής μέν πλοῦτος , ἐάν τύχη μή παρέρχομαι , ἀβέβαιος δέ φιλία , μή συλλαμβάνω τύχη . οὗτος σῴζω καί ὁ νοσέω ἐν ὁ τέλος καί ὁ νήχω ἐν ὁ θάλασσα καί ὁ Ἀγαμέμνων ἐπί ὁ χίλιοι ναῦς καί ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί ὁ σχεδία φέρω .
dio-chrysostomus.orationes 64.11
τί δέδοικας , ὦ δειλέ ; τὸ μῆκος τῆς θαλάττης φοβῇ ; ὄψεται μέν σε ὁ Ποσειδῶν καὶ παρακαλέσει τοὺς ἀνέμους καὶ τὴν τρίαιναν λήψεται καὶ πάσας ὀροθυνεῖ τὰς ἀέλλας , οὐκ ἀποκτενεῖ δὲ σέ . ἡ τύχη γὰρ οὐ βούλεται . οὕτως νῦν κακὰ πολλὰ παθὼν ἀλόω κατὰ πόντον , εἰσόκεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγείης .
Lemmas: τίς δείδω , ὦ δειλός ; ὁ μῆκος ὁ θάλασσα φοβέω ; ὁράω μέν σύ ὁ Ποσειδῶν καί παρακαλέω ὁ ἄνεμος καί ὁ τρίαινα λαμβάνω καί πᾶς ὀροθύνω ὁ ἄελλα , οὐ ἀποκτείνω δέ σύ . ὁ τύχη γάρ οὐ βούλομαι . οὕτως νῦν κακός πολύς πάθος ἀλάομαι κατά πόντος , εἰσόκε ἄνθρωπος διοτρεφής μείγνυμι .
dio-chrysostomus.orationes 64.12
θεοῦ λόγος ὑπὸ τύχης νενικημένου . αὕτη καὶ τὸ τῶν ὑμετέρων προγόνων ἀρχαῖον γένος , τῶν αὐτοχθόνων καὶ πρώτων Ἀθηναίων , μητέρα μὲν τὴν γῆν αὐχοῦντας , τροφὸν δὲ τὴν Δήμητρα , ἐπώνυμον δὲ καὶ σύμμαχον τὴν Ἀθηνᾶν , τὸ μὲν πρῶτον τῶν Ἀθηνῶν εἰς Εὔβοιαν ἐξήγαγεν · ὡς δ’ ἐκεῖ μένοντας αὐτοὺς οὔτε ἡ θάλασσα τέρπειν οὔτε ἡ γῆ τρέφειν ἐδύνατο , καὶ οὐδὲ τὸ αἰσχρὸν ἔφερον τοῦ πράγματος , ἀντ’ ἠπειρωτῶν νησιῶται γενόμενοι , δεύτερον ἡ τύχη κρεῖσσον ἐβουλεύσατο .
Lemmas: θεός λόγος ὑπό τύχη νικάω . οὗτος καί ὁ ὁ ὑμέτερος πρόγονος ἀρχαῖος γένος , ὁ αὐτόχθων καί πρῶτος Ἀθηναῖος , μήτηρ μέν ὁ γῆ αὐχέω , τροφός δέ ὁ Δημήτηρ , ἐπώνυμος δέ καί σύμμαχος ὁ Ἀθήνη , ὁ μέν πρῶτος ὁ Ἀθῆναι εἰς Εὔβοια ἐξάγω · ὡς δέ ἐκεῖ μένω αὐτός οὔτε ὁ θάλασσα τέρπω οὔτε ὁ γῆ τρέφω δύναμαι , καί οὐδέ ὁ αἰσχρός φέρω ὁ πρᾶγμα , ἀντί ἠπειρώτης νησιώτης γίγνομαι , δεύτερος ὁ τύχη κρατύς βουλεύω .
dio-chrysostomus.orationes 64.13
σεμνὴ μὲν γὰρ Εὔβοια ὡς ἀληθῶς · ἀλλὰ τίς ὑμῶν φέρειν ἠδύνατο γῆν τραχεῖαν κατοικῶν καὶ θαλάσσῃ στενῇ παροικῶν καὶ πολλὰς ἀνεχόμενος τῶν πραγμάτων μεταβολάς , τῶν ἐν τῷ ῥεύματι γιγνομένων πλείονας ; νῦν Βοιωτοὺς ἔδει φέρειν καὶ τὴν Θηβαίων ἀναισθησίαν , εἶτα Ἀθηναίους , οὐκέτι ὡς παισὶν ὑμῖν , ἀλλ’ ὡς δούλοις χρωμένους . διὰ τοῦτο ἀγαγοῦσα ἐνθάδε ἵδρυσε , τῇ ἑτέρᾳ μὲν τῶν χειρῶν μηχανωμένη τε τὸν πλοῦν καὶ κατιθύνουσα , τῇ δὲ τοὺς καρποὺς ἀφθόνως διδοῦσά τε καὶ δωρουμένη . τὴν μὲν οὖν τῶν λοιπῶν γνώμην εἰκάσαι χαλεπόν ἐστιν .
Lemmas: σεμνόος μέν γάρ Εὔβοια ὡς ἀληθής · ἀλλά τίς σύ φέρω δύναμαι γῆ τραχύς κατοικέω καί θάλασσα στενός παροικέω καί πολύς ἀνέχω ὁ πρᾶγμα μεταβολή , ὁ ἐν ὁ ῥεῦμα γίγνομαι πολύς ; νῦν Βοιωτός δέω φέρω καί ὁ Θηβαῖος ἀναισθησία , εἶτα Ἀθηναῖος , οὐκέτι ὡς παῖς σύ , ἀλλά ὡς δοῦλος χράω . διά οὗτος ἄγω ἐνθάδε ἱδρύω , ὁ ἕτερος μέν ὁ χείρ μηχανάομαι τε ὁ πλόος καί κατιθύνω , ὁ δέ ὁ καρπός ἄφθονος δίδωμι τε καί δωρέω . ὁ μέν οὖν ὁ λοιπός γνώμη εἰκάζω χαλεπός εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 64.14
ἐγὼ δέ , ὦ τύχη · πρὸς σὲ γὰρ δικαίως ἂν ἴσως ῥηθείη ὁ λόγος · εἴ μέ τις ὑψηλὸν ἄρας ἄγοι μετέωρον ἐπί τινων ἢ Πηγάσου νώτων ἢ Πέλοπος ἁρμάτων ὑποτείνων τὴν γῆν ἅπασαν καὶ τὰς πόλεις , οὐκ ἂν τὴν Λυδῶν ἑλοίμην τρυφὴν οὔτ’ εὐτέλειαν τὴν Ἀττικὴν οὔτε Κρότωνα · πένονται γάρ · οὔτε Σύβαριν , ὅτι οὐ πονοῦσιν , οὔτε Σκύθας , ὅτι οὐ γεωργοῦσιν , οὔτε Αἰγυπτίους , ὅτι ἄλλοις γεωργοῦσιν · καὶ Λιβύην , ὅθι τ’ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσιν ·
Lemmas: ἐγώ δέ , ὦ τύχη · πρός σύ γάρ δίκαιος ἄν ἴσως λέγω ὁ λόγος · εἰ ἐγώ τις ὑψηλός ἀείρω ἄγω μετέωρος ἐπί τις ἤ Πήγασος νῶτον ἤ Πέλοψ ἅρμα ὑποτείνω ὁ γῆ ἅπας καί ὁ πόλις , οὐ ἄν ὁ Λυδός αἱρέω τρυφή οὔτε εὐτέλεια ὁ Ἀττικός οὔτε Κρότων · πένομαι γάρ · οὔτε Σύβαρις , ὅτι οὐ πονέω , οὔτε Σκύθης , ὅτι οὐ γεωργέω , οὔτε Αἰγύπτιος , ὅτι ἄλλος γεωργέω · καί Λιβύη , ὅθι τε ἀρήν ἄφαρ κεραός τελέθω ·
dio-chrysostomus.orationes 64.15
εὐτυχία ποιμένων . οὐ Θήβας Αἰγυπτίας , αἵθ’ ἑκατόμπυλοί εἰσι , διηκόσιοι δ’ ἀν’ ἑκάστην ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν · ἱπποκόμων βίος καὶ πυλωρῶν . Δήλῳ δή ποτε τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ φοίνικος νέον ἔρνος ἀνερχόμενον ἐνόησα . οὐκ ἀρκεῖ μοι βωμὸς θύειν οὐκ ἔχοντι , οὐκ ἀρκεῖ μοι φυτὰ τρέφειν με μὴ δυνάμενα . τρηχεἶ , ἀλλ’ ἀγαθὴ κουροτρόφος · οὔτε τραχεῖα αὕτη καὶ κουροτρόφος .
Lemmas: εὐτυχία ποιμήν . οὐ Θῆβαι Αἰγύπτιος , ὅστε ἑκατόμπυλος εἰμί , διακόσιοι δέ ἀνά ἕκαστος ἀνήρ ἐξοιχνέω σύν ἵππος καί ὄχος · ἱπποκόμος βίος καί πυλωρός . δῆλος δή ποτέ τοῖος Ἀπόλλων παρά βωμός φοῖνιξ νέος ἔρνος ἀνέρχομαι νοέω . οὐ ἀρκέω ἐγώ βωμός θύω οὐ ἔχω , οὐ ἀρκέω ἐγώ φυτόν τρέφω ἐγώ μή δύναμαι . τραχύς , ἀλλά ἀγαθός κουροτρόφος · οὔτε τραχύς οὗτος καί κουροτρόφος .
dio-chrysostomus.orationes 64.16
δέσποιν’ ἁπασῶν πότνἰ Ἀθηναίων πόλι · μὴ λέγε , ἄνθρωπε . οὐκέτ’ εἰσὶν ἐκεῖνοι δεσπόται . ὡς καὶ καλόν σου φαίνεται τὸ νεώριον . ἀλλὰ μεθ’ Ἑλλήσποντον καὶ Λύσανδρον αἰσχρόν . — καλὸς δ’ ὁ Πειραεύς · ἔτι γὰρ μετὰ τῶν τειχῶν αὐτὸν βλέπεις · ἄλση δὲ τίς πω τοιάδ’ ἔσχ’ ἄλλη πόλις ; εἶχε μέν , δῃωθεῖσα δὲ ὡς ἐπὶ συμφοραῖς γυνή ἀπεκείρατο . καὶ τοὐρανοῦ γ̓ , ὥς φασιν , ἐστὶν ἐν καλῷ . καὶ πῶς , οἵ γε λοιμώττουσι καὶ νοσοῦσι καὶ πλέον αὐτῶν ἀπόλλυται μέρος ὑπὸ τῶν ἀέρων ἢ τῶν πολεμίων ;
Lemmas: δέσποινα ἅπας πότνια Ἀθηναῖος πόλις · μή λέγω , ἄνθρωπος . οὐκέτι εἰμί ἐκεῖνος δεσπότης . ὡς καί καλός σύ φαίνω ὁ νεώριον . ἀλλά μετά Ἑλλήσποντος καί Λύσανδρος αἰσχρός . — καλός δέ ὁ Πειραεύς · ἔτι γάρ μετά ὁ τεῖχος αὐτός βλέπω · ἄλσος δέ τις πω τοιόσδε ἔχω ἄλλος πόλις ; ἔχω μέν , δηϊόω δέ ὡς ἐπί συμφορά γυνή ἀποκείρω . καί οὐρανός γε , ὡς φημί , εἰμί ἐν καλός . καί πῶς , ὁ γε λοιμώσσω καί νοσέω καί πολύς αὐτός ἀπόλλυμι μέρος ὑπό ὁ ἀήρ ἤ ὁ πολέμιος ;
dio-chrysostomus.orationes 64.17
καὶ μή τις ἀχθέσθω , διότι οὕτως τῶν πατέρων ἐμνημόνευσα . τῶν μὲν γὰρ πρωτείων οὐκ ἂν ἄλλως τύχοιμεν μὴ τοῖς πρώτοις ἁμιλλώμενοι . ἀλλὰ καὶ παλαιός τις στρατιώτης ὡς γεγονὼς τοῦ πατρὸς κρείσσων ἐσεμνύνετο , καὶ οὐδὲ Ἀθηναίοις αἰσχρὸν πατράσιν οὖσιν ὑπὸ τῶν παίδων ἡττωμένοις . τῆς γὰρ ὑμετέρας μεθέξουσιν ἀρετῆς κατὰ τὴν αὑτῶν ἐλαττούμενοι . πῶς οὖν οὐκ ἂν εἰδείητε τούτων ἁπάντων τῇ τύχῃ τὴν χάριν καὶ τοῦ γένους , ὅτι Ἕλληνες , καὶ τῆς μεταβολῆς , ὅτι ἐκ πενήτων εὐδαίμονες ; Σωκράτης γοῦν ἐπὶ πολλοῖς αὑτὸν ἐμακάριζε , καὶ ὅτι ζῷον λογικὸν καὶ ὅτι Ἀθηναῖος .
Lemmas: καί μή τις ἄχθομαι , διότι οὕτως ὁ πατήρ μνημονεύω . ὁ μέν γάρ πρωτεῖον οὐ ἄν ἄλλος τυγχάνω μή ὁ πρῶτος ἁμιλλάομαι . ἀλλά καί παλαιός τις στρατιώτης ὡς γίγνομαι ὁ πατήρ κρατύς σεμνύνω , καί οὐδέ Ἀθηναῖος αἰσχρός πατήρ εἰμί ὑπό ὁ παῖς ἡσσάομαι . ὁ γάρ ὑμέτερος μετέχω ἀρετή κατά ὁ ἑαυτοῦ ἐλασσόω . πῶς οὖν οὐ ἄν οἶδα οὗτος ἅπας ὁ τύχη ὁ χάρις καί ὁ γένος , ὅτι Ἕλλην , καί ὁ μεταβολή , ὅτι ἐκ πένης εὐδαίμων ; Σωκράτης γοῦν ἐπί πολύς ἑαυτοῦ μακαρίζω , καί ὅτι ζῷον λογικός καί ὅτι Ἀθηναῖος .
dio-chrysostomus.orationes 64.18
Διογένης δὲ ὁ κύων ἀγροίκως καὶ τέλεον οὐ πολιτικῶς ηὔχει κατὰ τῆς τύχης , ὡς πολλὰ μὲν βέλη ἐφιείσης αὐτῷ ὡς σκοπῷ , τυχεῖν δὲ μὴ δυναμένης . οὐ φέρω θρασυνόμενον οὕτω φιλόσοφον . μὴ καταψεύδου τῆς τύχης · οὐ τοξεύει γάρ σε , ὅτι οὐ βούλεται · θελούσῃ δὲ τῇ τύχῃ πανταχοῦ ῥᾴδιον . καὶ τὰ μὲν σύντομα ἐκεῖνα οὐ λέγω , τὰ Λακωνικά , τοὺς δουλεύοντας Πέρσαις καὶ τὸν ἐν Κορίνθῳ Διονύσιον καὶ τὴν Σωκράτους καταδίκην καὶ τὴν Ξενοφῶντος φυγὴν καὶ τὸν Φερεκύδους θάνατον καὶ τὴν δυσδαιμονίαν τὴν Ἀναξάρχου · ἀλλ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ χαλεποῦ σκοποῦ πόσοις ἔτυχε τοξεύμασιν ; φυγάδα σε ἐποίησεν , εἰς Ἀθήνας ἤγαγεν , Ἀντισθένει προυξένησεν , εἰς Κρήτην ἐπώλησεν . εἰ δέ σοι τὸν τῦφον βακτηρία καὶ πήρα περιτίθησι καὶ λεπτὸς καὶ ἀφελὴς βίος , ἴσθι καὶ τούτων τῇ τύχῃ τὴν χάριν · κατὰ τύχην γὰρ φιλοσοφεῖς .
Lemmas: Διογένης δέ ὁ κύων ἄγροικος καί τέλειος οὐ πολιτικός αὐχέω κατά ὁ τύχη , ὡς πολύς μέν βέλος ἐφίημι αὐτός ὡς σκοπός , τυγχάνω δέ μή δύναμαι . οὐ φέρω θρασύνω οὕτως φιλόσοφος . μή καταψεύδομαι ὁ τύχη · οὐ τοξεύω γάρ σύ , ὅτι οὐ βούλομαι · ἐθέλω δέ ὁ τύχη πανταχοῦ ῥᾴδιος . καί ὁ μέν σύντομος ἐκεῖνος οὐ λέγω , ὁ Λακωνικός , ὁ δουλεύω Πέρσης καί ὁ ἐν Κόρινθος Διονύσιος καί ὁ Σωκράτης δίκη καί ὁ Ξενοφῶν φυγή καί ὁ Φερεκύδης θάνατος καί ὁ δυσδαιμονία ὁ Ἀνάξαρχος · ἀλλά αὐτός οὗτος ὁ χαλεπός σκοπός πόσος τυγχάνω τόξευμα ; φυγάς σύ ποιέω , εἰς Ἀθήνη ἄγω , Ἀντισθένης προεκνέω , εἰς Κρήτη πωλέω . εἰ δέ σύ ὁ τῦφος βακτηρία καί πήρα περιτίθημι καί λεπτός καί ἀφελής βίος , οἶδα καί οὗτος ὁ τύχη ὁ χάρις · κατά τύχη γάρ φιλοσοφέω .
dio-chrysostomus.orationes 64.19
ἦν δὲ καὶ Τιμόθεος Ἀθηναίων στρατηγός , ὃς πάντα εὐτύχει καὶ σκωπτόμενος οὐκ ἠνείχετο , καί ποτέ τι καὶ κατὰ τῆς τύχης ἐθρασύνετο καὶ πάλιν δυστυχεῖν ἤρξατο . τίς ἄν ποτε ἤλπισεν Ἰνδῶν ἄρξειν κουρέα , Λυδῶν βασιλεύσειν ποιμένα , τῆς Ἀσίας ἡγεμονεύσειν γυναῖκα ; ὅτι τὸν Ἡρακλέα ἀποκτενεῖ χιτὼν καὶ γυνή , ὅτι τὸν Ἀλέξανδρον δοῦλος καὶ κύλιξ ; ἔχει γὰρ ἐν αὑτῇ πλεῖστον ἀεὶ τὸ βασιλικόν , καὶ τοὺς παρὰ φύσιν δ’ ἐπαιρομένους καθαιρεῖ . πολλὰ γοῦν Ἀλέξανδρος τολμηρὰ ἔπρασσεν .
Lemmas: εἰμί δέ καί Τιμόθεος Ἀθηναῖος στρατηγός , ὅς πᾶς εὐτυχέω καί σκώπτω οὐ ἀνέχω , καί ποτέ τις καί κατά ὁ τύχη θρασύνω καί πάλιν δυστυχέω ἄρχω . τίς ἄν ποτέ ἐλπίζω Ἰνδός ἄρχω κουρεύς , Λυδός βασιλεύω ποιμήν , ὁ Ἀσία ἡγεμονεύω γυνή ; ὅτι ὁ Ἡρακλῆς ἀποκτείνω χιτών καί γυνή , ὅτι ὁ Ἀλέξανδρος δοῦλος καί κύλιξ ; ἔχω γάρ ἐν ἑαυτοῦ πολύς ἀεί ὁ βασιλικός , καί ὁ παρά φύσις δέ ἐπαίρω καθαιρέω . πολύς γοῦν Ἀλέξανδρος τολμηρός πράσσω .
dio-chrysostomus.orationes 64.20
οὐκ ἔφερεν υἱὸς Φιλίππου λεγόμενος , τοῦ Διὸς κατεψεύδετο , τῶν Διοσκόρων κατεφρόνει , τὸν Διόνυσον ἐλοιδόρει , καίτοι γε ἀφθόνως οὕτως αὐτοῦ τοῖς δώροις χρώμενος · ἀπέκτεινε δὲ καὶ Κλεῖτον τὸν σοφεν καὶ Φιλώταν τὸν καλὸν καὶ τὸν γέροντα Παρμενίωνα καὶ τὸν διδάσκαλον Καλλισθένην καὶ Αριστοτέλην ἐμέλλησε καὶ Ἀντίπατρον ἐβουλεύσατο . τοιγαροῦν ζῶντα αὐτὸν ὁμολογεῖν ἠνάγκασεν ὅτι ἄνθρωπος ἦν .
Lemmas: οὐ φέρω υἱός Φίλιππος λέγω , ὁ Ζεύς καταψεύδομαι , ὁ Διόσκοροι καταφρονέω , ὁ Διόνυσος λοιδορέω , καίτοι γε ἄφθονος οὕτως αὐτός ὁ δῶρον χράω · ἀποκτείνω δέ καί Κλεῖτος ὁ σοφός καί Φιλώτας ὁ καλός καί ὁ γέρων Παρμενίων καί ὁ διδάσκαλος Καλλισθένης καί Ἀριστοτέλης μέλλω καί Ἀντίπατρος βουλεύω . τοιγαροῦν ζάω αὐτός ὁμολογέω ἀναγκάζω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 64.21
τρωθεὶς γοῦν πρὸς τοὺς φίλους , Ἀλλὰ τοῦτό γε οὐκ ἰχώρ ἐστιν , ἔφη , τὸ ῥέον , ἀλλὰ αἷμα ἀληθινόν . ἀποθνῄσκων δὲ καὶ πάνυ ὡμολόγησε μεγάλην τινὰ οὖσαν καὶ ἀνίκητον ὡς ἀληθῶς τὴν τύχην . ἐκεῖνος γοῦν ὁ ἐκφυγὼν καὶ τὸ Θηβαίων ὁπλιτικὸν καὶ τὸ Θεσσαλῶν ἱππικὸν καὶ τοὺς ἀκοντιστὰς Αἰτωλοὺς καὶ τοὺς μαχαιροφόρους Θρᾷκας καὶ τοὺς μαχίμους Πέρσας καὶ τὸ τῶν ἀμάχων Μήδων γένος καὶ ὄρη μεγάλα καὶ ποταμοὺς καὶ κρημνοὺς ἀνυπερβάτους καὶ Δαρεῖον καὶ Πῶρον καὶ πολλὰ ἄλλα ἐθνῶν καὶ βασιλέων ὀνόματα , ἐν Βαβυλῶνι ἄνευ μάχης καὶ τραυμάτων ὁ στρατιώτης ἔθνῃσκε .
Lemmas: τιτρώσκω γοῦν πρός ὁ φίλος , ἀλλά οὗτος γε οὐ ἰχώρ εἰμί , φημί , ὁ ῥέω , ἀλλά αἷμα ἀληθινός . ἀποθνῄσκω δέ καί πάνυ ὁμολογέω μέγας τις εἰμί καί ἀνίκητος ὡς ἀληθής ὁ τύχη . ἐκεῖνος γοῦν ὁ ἐκφεύγω καί ὁ Θηβαῖος ὁπλιτικός καί ὁ Θεσσαλός ἱππικός καί ὁ ἀκοντιστής Αἰτωλός καί ὁ μαχαιροφόρος Θρᾷξ καί ὁ μάχιμος Πέρσης καί ὁ ὁ ἄμαχος Μῆδος γένος καί ὄρος μέγας καί ποταμός καί κρημνός ἀνυπέρβατος καί Δαρεῖος καί Πῶρος καί πολύς ἄλλος ἔθνος καί βασιλεύς ὄνομα , ἐν Βαβυλών ἄνευ μάχη καί τραῦμα ὁ στρατιώτης θνῄσκω .
dio-chrysostomus.orationes 64.22
τί δὲ δεῖ λέγειν τοὺς διαδεξαμένους τὴν βασιλείαν ἢ τοὺς ἐπ’ ἐκείνοις γενομένους καὶ τὰ ἀλαζονικὰ αὐτῶν ὀνόματα , κεραυνοὺς καὶ πολιορκητὰς καὶ ἀετοὺς καὶ θεούς ; ὧν τὸν μὲν ὁ θάνατος ἤλεγξεν · ὁ δὲ ὑψηλοτέραν εὗρε τὴν τύχην , καίτοι πεζὴν δοκῶν · ὁ δὲ πολιορκητὴς Δημήτριος αἰχμάλωτος γενόμενος ἐξ οἴνου καὶ μέθης ἀτίμως ἀπέθανεν , ὑπὸ τῆς τύχης πολιορκούμενος . τί οὖν οἱ τύραννοι μέγα φρονοῦσιν ἐπὶ τοῖς τείχεσι ; τί δὲ Ἀμφίων ᾅδει ; τί δὲ Δηιόκης πονεῖ ; τί δὲ Σεμίραμις οἰκοδομεῖ ; τί δὲ ὁ Ἀπόλλων μισθαρνεῖ ; τί δὲ μετὰ τοῦ λέοντος Μήλης τὸ τεῖχος περιέρχεται ; κρατήσει γὰρ Μήδων Κῦρος καὶ Βαβυλωνίων Ζώπυρος καὶ Σάρδεων Μάρδος καὶ Τροίας ὁ ἵππος .
Lemmas: τίς δέ δέω λέγω ὁ διαδέχομαι ὁ βασιλεία ἤ ὁ ἐπί ἐκεῖνος γίγνομαι καί ὁ ἀλαζονικός αὐτός ὄνομα , κεραυνός καί πολιορκητής καί ἀετός καί θεός ; ὅς ὁ μέν ὁ θάνατος ἐλέγχω · ὁ δέ ὑψηλός εὑρίσκω ὁ τύχη , καίτοι πεζός δοκέω · ὁ δέ πολιορκητής Δημήτριος αἰχμάλωτος γίγνομαι ἐκ οἶνος καί μέθη ἄτιμος ἀποθνῄσκω , ὑπό ὁ τύχη πολιορκέω . τίς οὖν ὁ τύραννος μέγας φρονέω ἐπί ὁ τεῖχος ; τίς δέ Ἀμφίων ἀείδω ; τίς δέ Δηϊόκης πονέω ; τίς δέ Σεμίραμις οἰκοδομέω ; τίς δέ ὁ Ἀπόλλων μισθαρνέω ; τίς δέ μετά ὁ λέων Μήλης ὁ τεῖχος περιέρχομαι ; κρατέω γάρ Μῆδος Κῦρος καί Βαβυλώνιος Ζώπυρος καί Σάρδεις Μάρδος καί Τροία ὁ ἵππος .
dio-chrysostomus.orationes 64.23
μεγάλη γὰρ ῥοπή , μᾶλλον δὲ τὸ ὅλον , εἶπέ τις , ἡ τύχη . αὕτη καὶ Πίνδαρον εὗρεν ἐκκείμενον ἐν Βοιωτίᾳ καὶ Τήλεφον ἐν Ἀρκαδίᾳ καὶ τοὺς βασιλεῖς Ῥωμαίων ἐν Ἰταλίᾳ · καὶ τῷ μὲν ἔπεμψε μελίττας , τοῖς δὲ ποιμένας , Τηλέφῳ δὲ ἔλαφον , Κύρῳ δὲ ἢ κύνα ἢ γυναῖκα . Εὐμένης ἦν ἁμαξέως υἱός , ἀλλ’ ὅμως βασιλεὺς ἐγένετο , Ἡρακλῆς Ἀλεξάνδρου παῖς , ἀλλ’ οὐκ ἐβασίλευσεν · ἄταφος γοῦν Ὀλυμπιάδι ἐκομίσθη , καὶ πενθήσασα αὐτὸν καὶ αὐτὴ ἐτελεύτησεν ἡ μήτηρ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: μέγας γάρ ῥοπή , μάλα δέ ὁ ὅλος , λέγω τις , ὁ τύχη . οὗτος καί Πίνδαρος εὑρίσκω ἔκκειμαι ἐν Βοιωτία καί Τήλεφος ἐν Ἀρκαδία καί ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος ἐν Ἰταλία · καί ὁ μέν πέμπω μέλισσα , ὁ δέ ποιμήν , Τήλεφος δέ ἔλαφος , Κῦρος δέ ἤ κύων ἤ γυνή . Εὐμένης εἰμί ἁμαξεύς υἱός , ἀλλά ὅμως βασιλεύς γίγνομαι , Ἡρακλῆς Ἀλέξανδρος παῖς , ἀλλά οὐ βασιλεύω · ἄταφος γοῦν Ὀλυμπιάς κομίζω , καί πενθέω αὐτός καί αὐτός τελευτάω ὁ μήτηρ ὁ θεός .
dio-chrysostomus.orationes 64.24
Δαρείου δὲ ἡ μήτηρ καὶ Ἀλέξανδρον προσεκύνησε καὶ τὸ ἀτιμότερον Ἡφαιστίωνα . τί δὲ ὁ Λιβύων βασιλεύς ; οὐ πεντακοσίας μὲν πόλεις Ῥωμαίων ἐπόρθησεν ; ἐπάρας δὲ τὸν χιτῶνα τὸν αὑτοῦ τοῖς πολίταις ἔδειξε Ῥωμαϊκῶν σφραγίδων ἀνάπλεων , ὧν ἑκάστην εἶχεν ἀπὸ πολεμίων σκῦλον ὑπʼ αὐτοῦ πεφονευμένων ; ταῦτα δὲ πάντα δράσας ἀτίμως ἀπέθανε , μάτην πολλὰ φιλονικήσας πρὸς τὴν τύχην .
Lemmas: Δαρεῖος δέ ὁ μήτηρ καί Ἀλέξανδρος προσκυνέω καί ὁ ἄτιμος Ἡφαιστίων . τίς δέ ὁ Λίβυς βασιλεύς ; οὐ πεντακόσιοι μέν πόλις Ῥωμαῖος πορθέω ; ἐπαίρω δέ ὁ χιτών ὁ ἑαυτοῦ ὁ πολίτης δείκνυμι Ῥωμαῖος σφραγίς ἀναπλέω , ὅς ἕκαστος ἔχω ἀπό πολέμιος σκῦλον ὑπό αὐτός φονεύω ; οὗτος δέ πᾶς δράω ἄτιμος ἀποθνῄσκω , μάτην πολύς φιλονεικέω πρός ὁ τύχη .
dio-chrysostomus.orationes 64.25
διόπερ μοι δοκοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τὰ μεγάλα πάντα τῶν πραγμάτων ἐπιτρέπειν τῇ τύχῃ , κληρωτὰς τὰς ἀρχὰς καὶ στρατηγίας ποιούμενοι · καὶ ἀδελφοὶ κτῆσιν αὑτῶν οὕτως διανέμονται . ἔδει δὲ ἄρα καὶ τὸν Πολυνείκην , εἴπερ καλῶς ἐβουλεύετο , κλήρῳ πρὸς τὸν ἀδελφὸν περὶ τῆς βασιλείας λαχεῖν · νυνὶ δὲ αὐτός τε ἀπέθανε καὶ τὸν ἀδελφὸν προσαπώλεσεν , ἡλικίᾳ τὸ πρᾶγμα ἐπιτρέψας , οὐ τύχῃ .
Lemmas: διόπερ ἐγώ δοκέω ὁ ἄνθρωπος ὁ μέγας πᾶς ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω ὁ τύχη , κληρωτός ὁ ἀρχή καί στρατηγία ποιέω · καί ἀδελφός κτῆσις ἑαυτοῦ οὕτως διανέμω . δέω δέ ἄρα καί ὁ Πολυνείκης , εἴπερ καλός βουλεύω , κλῆρος πρός ὁ ἀδελφός περί ὁ βασιλεία λαγχάνω · νυνί δέ αὐτός τε ἀποθνῄσκω καί ὁ ἀδελφός προσαπόλλυμι , ἡλικία ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω , οὐ τύχη .
dio-chrysostomus.orationes 64.26
κλήρῳ νῦν πεπάλαχθε διαμπερές , ὅς κε λάχῃσιν . οὗτος γάρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς · καὶ ὤνησε λαχών · ὁ δὲ Ἕκτωρ ἡττήθη γνώμῃ πιστεύσας , οὐ τύχῃ . δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει . θησαυροὶ μὲν εἰς ἀνθρώπους οὗτοι παρὰ θεοῖς · ταμιεύει δὲ αὐτῶν πρὸς τὸ ἐπιβάλλον ἡ τύχη καὶ ῥήτορι καὶ στρατηγῷ καὶ πένητι καὶ πλουσίῳ καὶ πρεσβύτῃ καὶ νέῳ .
Lemmas: κλῆρος νῦν παλάσσω διαμπερές , ὅς ἄν λαγχάνω . οὗτος γάρ δή ὀνίνημι ἐϋκνήμις Ἀχαιός · καί ὀνίνημι λαγχάνω · ὁ δέ Ἕκτωρ ἡσσάομαι γνώμη πιστεύω , οὐ τύχη . δοιοί γάρ τε πίθος κατάκειμαι ἐν Ζεύς οὖδας . θησαυρός μέν εἰς ἄνθρωπος οὗτος παρά θεός · ταμιεύω δέ αὐτός πρός ὁ ἐπιβάλλω ὁ τύχη καί ῥήτωρ καί στρατηγός καί πένης καί πλούσιος καί πρεσβύτης καί νέος .
dio-chrysostomus.orationes 64.27
Κροίσῳ δίδωσι χρυσόν , Κανδαύλῃ γυναῖκα , Πηλεῖ ξίφος , Νέστορι ἀσπίδα , Πτερέλᾳ κόμην χρυσῆν , Νίσῳ πλόκαμον πορφυροῦν , Ἀλκιβιάδῃ κάλλος , Σωκράτει φρόνησιν , Ἀριστείδῃ δικαιοσύνην , Λακεδαιμονίοις γῆν , Ἀθηναίοις θάλατταν . εἶτα ἐν μέρει τούτων μὲν ἀφείλετο , ἄλλοις δὲ ἔδωκεν . καὶ οὐδέν μοι δοκεῖ ὁ βίος τῶν ἀνθρώπων πομπῆς διαφέρειν ἐν ταῖς ἡμερησίαις μεταβολαῖς .
Lemmas: Κροῖσος δίδωμι χρυσός , Κανδαύλης γυνή , Πηλεύς ξίφος , Νέστωρ ἀσπίς , Πτερέλας κόμη χρύσεος , Νῖσος πλόκαμος πορφύρεος , Ἀλκιβιάδης κάλλος , Σωκράτης φρόνησις , Ἀριστείδης δικαιοσύνη , Λακεδαιμόνιος γῆ , Ἀθηναῖος θάλασσα . εἶτα ἐν μέρος οὗτος μέν ἀφαιρέω , ἄλλος δέ δίδωμι . καί οὐδείς ἐγώ δοκέω ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος πομπή διαφέρω ἐν ὁ ἡμερήσιος μεταβολή .
dio-chrysostomus.orationes 65.1
Οἱ σφόδρα τῇ τύχῃ πεπιστευκότες καὶ τῇ παρουσίᾳ ταύτης ἐπαιρόμενοι δοκοῦσί μοι κάλλιστα συνηγορεῖν αὐτῇ καὶ παρασκευάζειν ὅπως ἐπειδὰν μεταπέσῃ , μηδεὶς αὐτῇ μέμφηται . τοὐναντίον γὰρ ἅπαντες τῇ βαρύτητι τῶν εὐτυχούντων δυσχεραίνοντες καὶ τὴν ὕβριν αὐτῶν μεμισηκότες ὅταν καταλίπῃ τινὰ αὐτῶν , ἐπαινοῦσι καί φασι δικαίαν αὐτοῖς γεγονέναι τὴν μεταβολήν . δεῖ δὲ τοὺς νοῦν ἔχοντας οὕτως χρῆσθαι τοῖς αὐτομάτοις ἀγαθοῖς ὥστε ὑπαρχόντων μὲν αὐτῶν μηδένα ἐγκαλεῖν , ἐὰν δὲ παύσηταί ποτε , μηδένα ἐφήδεσθαι .
Lemmas: ὁ σφόδρα ὁ τύχη πιστεύω καί ὁ παρουσία οὗτος ἐπαίρω δοκέω ἐγώ καλός συνηγορέω αὐτός καί παρασκευάζω ὅπως ἐπειδάν μεταπίπτω , μηδείς αὐτός μέμφομαι . ἐναντίος γάρ ἅπας ὁ βαρύτης ὁ εὐτυχέω δυσχεραίνω καί ὁ ὕβρις αὐτός μισέω ὅταν καταλείπω τις αὐτός , ἐπαινέω καί φημί δίκαιος αὐτός γίγνομαι ὁ μεταβολή . δέω δέ ὁ νόος ἔχω οὕτως χράω ὁ αὐτόματος ἀγαθός ὥστε ὑπάρχω μέν αὐτός μηδείς ἐγκαλέω , ἐάν δέ παύω ποτέ , μηδείς ἐφήδομαι .
dio-chrysostomus.orationes 65.2
τῷ παντὶ γὰρ κρεῖττόν ἐστιν ἐνδεῶς πράττοντα ἀγαπᾶσθαι καὶ δοκεῖν πᾶσι παρὰ τὴν ἀξίαν ἀπαλλάττειν ἢ τοὐναντίον εὐτυχοῦντα μισεῖσθαι καὶ προσέτι καὶ τῇ τύχῃ γίγνεσθαι βλασφημίας αἴτιον , ὡς τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῶν χρηστῶν εὐεργετεῖν προαιρουμένῃ . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς βαρέως χρωμένους τοῖς ἐκ τῆς τύχης ὑπάρχουσι πονηροὺς μὲν εἷναί φασι καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀναξίους , οὐ μὴν ἀτυχεῖς γε εἰώθασι λέγειν · ἐμοὶ δὲ τοὐναντίον οὗτοι δοκοῦσι πάντων ἀτυχέστατοι καθεστηκέναι .
Lemmas: ὁ πᾶς γάρ κρατύς εἰμί ἐνδεής πράσσω ἀγαπάω καί δοκέω πᾶς παρά ὁ ἀξία ἀπαλλάσσω ἤ ἐναντίος εὐτυχέω μισέω καί προσέτι καί ὁ τύχη γίγνομαι βλασφημία αἴτιος , ὡς ὁ πονηρός ἀντί ὁ χρηστός εὐεργετέω προαιρέω . ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ἄνθρωπος ὁ βαρύς χράω ὁ ἐκ ὁ τύχη ὑπάρχω πονηρός μέν εἰμί φημί καί ὁ ἀγαθός ἀνάξιος , οὐ μήν ἀτυχής γε εἴωθα λέγω · ἐγώ δέ ἐναντίος οὗτος δοκέω πᾶς ἀτυχής καθίστημι .
dio-chrysostomus.orationes 65.3
τὸ γὰρ ἐκ τῶν νομιζομένων ἀγαθῶν μηδενὸς χρηστοῦ , βλασφημίας δὲ καὶ μίσους ἀπολαύειν πρὸς τῷ τὴν αὑτοῦ κακίαν γνωριμωτέραν πᾶσι ποιεῖν , πῶς οὐχὶ μεγάλη καὶ φανερὰ δυστυχία ; διόπερ οἶμαι τοῖς ἀνοήτοις λυσιτελεῖ τῷ παντὶ μᾶλλον ἐνδεῶς πράττειν καὶ μήτε ἐξουσίας μήτε πλούτου μήτε τῶν τοιούτων μηδενὸς τυγχάνειν . ταπεινοὶ μὲν γὰρ ὄντες λανθάνειν τοὺς πολλοὺς ἔμελλον , ὁποῖοι κατὰ τρόπον ὑπάρχουσιν , ἀρθέντες δὲ ὑπὸ τῆς τύχης ἐπίσημον τὴν πονηρίαν ἔσχον .
Lemmas: ὁ γάρ ἐκ ὁ νομίζω ἀγαθός μηδείς χρηστός , βλασφημία δέ καί μῖσος ἀπολαύω πρός ὁ ὁ ἑαυτοῦ κακία γνώριμος πᾶς ποιέω , πῶς οὐ μέγας καί φανερός δυστυχία ; διόπερ οἴομαι ὁ ἀνόητος λυσιτελέω ὁ πᾶς μάλα ἐνδεής πράσσω καί μήτε ἐξουσία μήτε πλοῦτος μήτε ὁ τοιοῦτος μηδείς τυγχάνω . ταπεινός μέν γάρ εἰμί λανθάνω ὁ πολύς μέλλω , ὁποῖος κατά τρόπος ὑπάρχω , ἀραρίσκω δέ ὑπό ὁ τύχη ἐπίσημος ὁ πονηρία ἔχω .
dio-chrysostomus.orationes 65.4
ὥσπερ οὖν τοῖς τὸ σῶμα φαύλως διακειμένοις βέλτιον καθ’ αὑτοὺς ἀποδύεσθαι καὶ μηδέποτε εἰς τὸ κοινόν , ὅπως μηδένα ἔχωσι τῆς περὶ τοῦτο αἰσχύνης μάρτυρα · τὸν αὐτὸν οἶμαι τρόπον , οἷς συμβέβηκε τὴν ψυχὴν ἀγεννῆ καὶ μοχθηρὰν ὑπάρχειν , λυσιτελὲς ἂν εἴη δήπου ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ βίου καὶ σκότει τῆς τύχης διατελεῖν . — ἀδίκως μοι δοκοῦσιν οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων τῆς τύχης κατηγορεῖν , ὡς οὐδὲν ἐχούσης βέβαιον οὐδὲ πιστόν , ἀλλὰ ταχὺ δὴ μάλα , οἷς ἂν παρῇ , τούτους καταλειπούσης καὶ μεθισταμένης πρὸς ἑτέρους .
Lemmas: ὥσπερ οὖν ὁ ὁ σῶμα φαῦλος διάκειμαι ἀγαθός κατά ἑαυτοῦ ἀποδύω καί μηδέποτε εἰς ὁ κοινός , ὅπως μηδείς ἔχω ὁ περί οὗτος αἰσχύνη μάρτυς · ὁ αὐτός οἴομαι τρόπος , ὅς συμβαίνω ὁ ψυχή ἀγεννής καί μοχθηρός ὑπάρχω , λυσιτελής ἄν εἰμί δήπου ἐν ἄγνοια ὁ βίος καί σκότος ὁ τύχη διατελέω . — ἄδικος ἐγώ δοκέω ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ὁ τύχη κατηγορέω , ὡς οὐδείς ἔχω βέβαιος οὐδέ πιστός , ἀλλά ταχύς δή μάλα , ὅς ἄν παρέρχομαι , οὗτος καταλείπω καί μεθίστημι πρός ἕτερος .
dio-chrysostomus.orationes 65.5
εἰ μὲν γὰρ καλῶς ἦν ἰδεῖν χρωμένους ὡς τὸ πολὺ τοῖς παρ’ αὐτῆς ἀγαθοῖς τοὺς λαμβάνοντας καὶ μὴ τοὐναντίον εὐθὺς ὕβρεως καὶ μισανθρωπίας καὶ θρασύτητος ἐμπιμπλαμένους , οὐκ ἂν ὀρθῶς ἐποίει μὴ τοῖς αὐτοῖς παραμένουσα · νῦν δὲ οἶμαι προαιρεῖται μὲν εὐεργετεῖν ἕκαστον ὡς χρηστὸν καὶ τῶν παρ’ αὐτῆς δωρεῶν ἄξιον , ἐπειδὰν δὲ φαῦλον αἴσθηται καὶ ταπεινόν , καταισχύνοντα τὴν εὔνοιαν τὴν παρ’ αὐτῆς , εἰκότως ἀφίσταται καὶ ζητεῖ πάλιν ἄλλον , ἐὰν ἄρα ἐπιεικέστερον εὑρεῖν δύνηται .
Lemmas: εἰ μέν γάρ καλός εἰμί ὁράω χράω ὡς ὁ πολύς ὁ παρά αὐτός ἀγαθός ὁ λαμβάνω καί μή ἐναντίος εὐθύς ὕβρις καί μισανθρωπία καί θρασύτης ἐμπίμπλημι , οὐ ἄν ὀρθός ποιέω μή ὁ αὐτός παραμένω · νῦν δέ οἴομαι προαιρέω μέν εὐεργετέω ἕκαστος ὡς χρηστός καί ὁ παρά αὐτός δωρεά ἄξιος , ἐπειδάν δέ φαῦλος αἰσθάνομαι καί ταπεινός , καταισχύνω ὁ εὔνοια ὁ παρά αὐτός , ἔοικα ἀφίστημι καί ζητέω πάλιν ἄλλος , ἐάν ἄρα ἐπιεικής εὑρίσκω δύναμαι .
dio-chrysostomus.orationes 65.6
πονηρῶν δὲ τῶν πλείστων ὑπαρχόντων καὶ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως σπανίως τινὰ φερούσης ἐπιτήδειον εὖ πράττειν , ἐξ ἀνάγκης συνεχεῖς ποιεῖται τὰς μεταβολάς , πολὺ δὲ μᾶλλον διὰ τὴν ἡμετέραν ἢ τὴν αὑτῆς φύσιν . ἔστι δὲ ἄτοπον , εἴ τις αὐτὸς μὲν οὐ δύναται φέρειν ἐνίους τῶν εὐτυχούντων , ἀλλὰ μικρὸν χρόνον ὁμιλήσας ἀφίσταται , καὶ μᾶλλον αἱρεῖται τὴν αὑτοῦ πενίαν ὅπως ἂν ἐνδέχηται φέρειν ἢ φορτικῶν καὶ ἀνοήτων ἀνέχεσθαι τρόπων · τὴν δὲ τύχην , θεὸν οὖσαν , ἀξιοῖ τοῖς αὐτοῖς τούτοις συζῆν ἄχρι παντὸς καὶ πολλάκις ὑβριζομένην ὕβρεις δεινὰς παραμένειν ἀνδραπόδῳ μηδενὸς ἀξίῳ .
Lemmas: πονηρός δέ ὁ πολύς ὑπάρχω καί ὁ ἀνθρώπινος φύσις σπάνιος τις φέρω ἐπιτήδειος εὖ πράσσω , ἐκ ἀνάγκη συνεχής ποιέω ὁ μεταβολή , πολύς δέ μάλα διά ὁ ἡμέτερος ἤ ὁ αὐτηες͂ς φύσις . εἰμί δέ ἄτοπος , εἰ τις αὐτός μέν οὐ δύναμαι φέρω ἔνιοι ὁ εὐτυχέω , ἀλλά μικρός χρόνος ὁμιλέω ἀφίστημι , καί μάλα αἱρέω ὁ ἑαυτοῦ πενία ὅπως ἄν ἐνδέχομαι φέρω ἤ φορτικός καί ἀνόητος ἀνέχω τρόπος · ὁ δέ τύχη , θεός εἰμί , ἀξιόω ὁ αὐτός οὗτος συζάω ἄχρι πᾶς καί πολλάκις ὑβρίζω ὕβρις δεινός παραμένω ἀνδράποδον μηδείς ἄξιος .