ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dio-chrysostomus.orationes 12.19
πρὸς ἅπαντα δὴ ταῦτα ἀμηχάνως ἔχων ἀφικόμην εἰς ἄνδρας οὐ νωθροὺς οὐδὲ σχολὴν ἄγοντας ἀκροᾶσθαι λόγων , ἀλλὰ μετεώρους καὶ ἀγωνιῶντας καθάπερ ἵππους ἀγωνιστὰς ἐπὶ τῶν ὑσπλήγων , οὐκ ἀνεχομένους τὸν χρόνον , ὑπὸ σπουδῆς δὲ καὶ προθυμίας κόπτοντας τὸ ἔδαφος ταῖς ὁπλαῖς · ἔνθα γε ἦν ὁρᾶν πανταχοῦ μὲν ξίφη , πανταχοῦ δὲ θώρακας , πανταχοῦ δὲ δόρατα , πάντα δὲ ἵππων , πάντα δὲ ὡπλισμένων ἀνδρῶν μεστά ·
Lemmas: πρός ἅπας δή οὗτος ἀμήχανος ἔχω ἀφικνέομαι εἰς ἀνήρ οὐ νωθρός οὐδέ σχολή ἄγω ἀκροάομαι λόγος , ἀλλά μετέωρος καί ἀγωνιάω καθά ἵππος ἀγωνιστής ἐπί ὁ ὕσπληξ , οὐ ἀνέχω ὁ χρόνος , ὑπό σπουδή δέ καί προθυμία κόπτω ὁ ἔδαφος ὁ ὁπλή · ἔνθα γε εἰμί ὁράω πανταχοῦ μέν ξίφος , πανταχοῦ δέ θώραξ , πανταχοῦ δέ δόρυ , πᾶς δέ ἵππος , πᾶς δέ ὁπλίζω ἀνήρ μεστός ·
dio-chrysostomus.orationes 12.20
μόνος δὴ ἐν τοσούτοις φαινόμενος ῥᾴθυμος ἀτεχνῶς σφόδρα τε εἰρηνικὸς πολέμου θεατής , τὸ μὲν σῶμα ἐνδεής , τὴν δὲ ἡλικίαν προήκων , οὐ χρυσοῦν σκῆπτρον φέρων οὐδὲ στέμματα ἱερὰ θεοῦ τινος , ἐπὶ λύσει θυγατρὸς ἥκων εἰς τὸ στρατόπεδον ἀναγκαίαν ὁδόν , ἀλλʼ ἐπιθυμῶν ἰδεῖν ἄνδρας ἀγωνιζομένους ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυνάμεως , τοὺς δὲ ὑπὲρ ἐλευθερίας τε καὶ πατρίδος · ἔπειτα οὐ τὸν κίνδυνον ἀποκνήσας,μὴ τοῦτο ἡγησάσθω μηδείς , ἀλλʼ εὐχῆς τινος μνησθεὶς παλαιᾶς δεῦρο ἀπετράπην πρὸς ὑμᾶς , ἀεὶ τὰ θεῖα κρείττω καὶ προυργιαίτερα νομίζων τῶν ἀνθρωπίνων , ἡλίκα ἂν ῃ .
Lemmas: μόνος δή ἐν τοσοῦτος φαίνω ῥᾴθυμος ἄτεχνος σφόδρα τε εἰρηνικός πόλεμος θεατής , ὁ μέν σῶμα ἐνδεής , ὁ δέ ἡλικία προήκω , οὐ χρύσεος σκῆπτρον φέρω οὐδέ στέμμα ἱερός θεός τις , ἐπί λύσις θυγάτηρ ἥκω εἰς ὁ στρατόπεδον ἀναγκαῖος ὁδός , ἀλλά ἐπιθυμέω ὁράω ἀνήρ ἀγωνίζομαι ὑπέρ ἀρχή καί δύναμις , ὁ δέ ὑπέρ ἐλευθερία τε καί πατρίς · ἔπειτα οὐ ὁ κίνδυνος ἀποκνέω οὗτος ἡγέομαι μηδείς , ἀλλά εὐχή τις μιμνῄσκω παλαιός δεῦρο ἀποτρέπω πρός σύ , ἀεί ὁ θεῖος κρατύς καί προὔργου νομίζω ὁ ἀνθρώπινος , ἡλίκος ἄν εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 12.21
πότερον οὖν ἥδιον ὑμῖν καὶ μᾶλλον ἐν καιρῷ περὶ τῶν ἐκεῖ διηγήσασθαι , τοῦ τε ποταμοῦ τὸ μέγεθος καὶ τῆς χώρας τὴν φύσινἢ ὡρῶν ὡς ἔχουσι κράσεως καὶ περὶ τῶν ἀνθρώπων τοῦ γένους , ἔτι δὲ οἶμαι τοῦ πλήθους καὶ τῆς παρασκευῆς , ἢ μᾶλλον ἅψασθαι τῆς πρεσβυτέρας τε καὶ μείζονος ἱστορίας περὶ τοῦδε τοῦ θεοῦ , παρʼ ᾧ νῦν ἐσμεν ;
Lemmas: πότερος οὖν ἡδύς σύ καί μάλα ἐν καιρός περί ὁ ἐκεῖ διηγέομαι , ὁ τε ποταμός ὁ μέγεθος καί ὁ χώρα ὁ ἧσις ὥρα ὡς ἔχω κρᾶσις καί περί ὁ ἄνθρωπος ὁ γένος , ἔτι δέ οἴομαι ὁ πλῆθος καί ὁ παρασκευή , ἤ μάλα ἅπτω ὁ πρέσβυς τε καί μέγας ἱστορία περί ὅδε ὁ θεός , παρά ὅς νῦν εἰμί ;
dio-chrysostomus.orationes 12.22
οὗτος γὰρ δὴ κοινὸς ἀνθρώπων καὶ θεῶν βασιλεύς τε καὶ ἄρχων καὶ πρύτανις καὶ πατήρ , ἔτι δὲ εἰρήνης καὶπολέμου ταμίας , ὡς τοῖς πρότερον ἐμπείροις καὶ σοφοῖς ποιηταῖς ἔδοξεν , ἐάν πως ἱκανοὶ γενώμεθα τήν τε φύσιν αὐτοῦ καὶ τὴν δύναμιν ὑμνῆσαι λόγῳ βραχεῖ καὶ ἀποδέοντι τῆς ἀξίας , αὐτά που ταῦτα λέγοντες .
Lemmas: οὗτος γάρ δή κοινός ἄνθρωπος καί θεός βασιλεύς τε καί ἄρχων καί πρύτανις καί πατήρ , ἔτι δέ εἰρήνη καιπολεμος ταμίας , ὡς ὁ πρότερος ἔμπειρος καί σοφός ποιητής δοκέω , ἐάν πως ἱκανός γίγνομαι ὁ τε φύσις αὐτός καί ὁ δύναμις ὑμνέω λόγος βραχύς καί ἀποδέω ὁ ἀξία , αὐτός που οὗτος λέγω .
dio-chrysostomus.orationes 12.23
ἆρʼ οὖν κατὰ Ἡσίοδον ἄνδρα ἀγαθὸν καὶ Μούσαις φίλον ἀρκτέον , ὡς ἐκεῖνος μάλα ἐμφρόνως οὐκ αὐτὸς ἐτόλμησενἄρξασθαι παρʼ αὑτοῦ διανοηθείς , ἀλλὰ τὰς Μούσας παρακαλεῖ διηγήσασθαι περὶ τοῦ σφετέρου πατρός ; τῷ παντὶ γὰρ μᾶλλον πρέπον τόδε τὸ ᾆσμα ταῖς θεαῖς ἢ τοὺς ἐπὶ Ἴλιον ἐλθόντας ἀριθμεῖν , αὐτούς τε καὶ τὰ σέλματα τῶν νεῶν ἐφεξῆς , ὧν οἱ πολλοὶ ἀνόητοι ἦσαν · καὶ ποιητὴς σοφώτερός τε καὶ ἀμείνων ὁ παρακαλῶν ἐπὶ τοῦτο τὸ ἔργον ὧδέ πως ·
Lemmas: ἆρα οὖν κατά Ἡσίοδος ἀνήρ ἀγαθός καί Μοῦσα φίλος ἄρχω , ὡς ἐκεῖνος μάλα ἔμφρων οὐ αὐτός τολμάω παρά ἑαυτοῦ διανοέω , ἀλλά ὁ Μοῦσα παρακαλέω διηγέομαι περί ὁ σφέτερος πατήρ ; ὁ πᾶς γάρ μάλα πρέπω ὅδε ὁ ᾆσμα ὁ θεά ἤ ὁ ἐπί Ἴλιος ἔρχομαι ἀριθμέω , αὐτός τε καί ὁ σέλμα ὁ ναῦς ἐφεξῆς , ὅς ὁ πολύς ἀνόητος εἰμί · καί ποιητής σοφός τε καί ἀγαθός ὁ παρακαλέω ἐπί οὗτος ὁ ἔργον ὧδε πως ·
dio-chrysostomus.orationes 12.24
Μοῦσαι Πιερίηθεν ἀοιδῇσι κλείουσαι , δεῦτε Δίʼ ἐννέπετε σφέτερον πατέρʼ ὑμνείουσαι , ὅντε διὰ βροτοὶ ἄνδρες ὁμῶς ἄφατοί τε φατοί τε ῥητοί τʼ ἄρρητοί τε , Διὸς μεγάλοιο ἕκητι · ῥέα μὲν γὰρ βριάει , ῥέα δὲ βριάοντα χαλέπτει , ῥεῖα δʼ ἀρίζηλον μινύθει καὶ ἄδηλον ἀέξει , ῥεῖα δέ τʼ ἰθύνει σκολιὸν καὶ ἀγήνορα κάρφει Ζεὺς ὑψιβρεμέτης , ὃς ὑπέρτατα δώματα ναίει .
Lemmas: Μοῦσα Πιερίηθεν ἀοιδή κλείω , δεῦτε Ζεύς ἐνέπω σφέτερος πατήρ ὑμνέω , ὅστε διά βροτός ἀνήρ ὁμῶς ἄφατος τε φατός τε ῥητός τε ἄρρητος τε , Ζεύς μέγας ἕκητι · ῥέα μέν γάρ βριάω , ῥέα δέ βριάω χαλέπτω , ῥεῖα δέ ἀρίζηλος μινύθω καί ἄδηλος ἀέξω , ῥεῖα δέ τε ἰθύνω σκολιός καί ἀγήνωρ κάρφω Ζεύς ὑψιβρεμέτης , ὅς ὑπέρ δῶμα ναίω .
dio-chrysostomus.orationes 12.25
ὑπολαβόντες οὖν εἴπατε πότερον ἁρμόζων ὁ λόγος οὗτος καὶ τὸ ᾆσμα τῇ συνόδῳ γένοιτʼ ἄν , ὦ παῖδες Ἠλείων · ὑμεῖς γὰρ ἄρχοντες καὶ ἡγεμόνες τῆσδε τῆς πανηγύρεως , ἔφοροί τε καὶ ἐπίσκοποι τῶν ἐνθάδε ἔργων καὶ λόγων · ἢ δεῖ θεατὰς εἶναι μόνον τοὺς ἐνθάδε ἥκοντας τῶν τε ἄλλων δῆλον ὅτι παγκάλων καὶ σφόδρα ἐνδόξων θεαμάτων καὶ δὴ μάλιστα τῆς τοῦ θεοῦ τῷ ὄντι μακαρίας εἰκόνος , ἣν ὑμῶν οἱ πρόγονοι δαπάνης τε ὑπερβολῇ καὶ τέχνης ἐπιτυχόντες τῆς ἄκρας εἰργάσαντο καὶ ἀνέθεσαν πάντων , ὅσα ἐστὶν ἐπὶ γῆς ἀγάλματα , κάλλιστον καὶ θεοφιλέστατον , πρὸς τὴν Ὁμηρικὴν ποίησιν , ὥς φασι , Φειδίου παραβαλλομένου ,
Lemmas: ὑπολαμβάνω οὖν λέγω πότερος ἁρμόζω ὁ λόγος οὗτος καί ὁ ᾆσμα ὁ σύνοδος γίγνομαι ἄν , ὦ παῖς Ἠλεῖος · σύ γάρ ἄρχων καί ἡγεμών ὅδε ὁ πανήγυρις , ἔφορος τε καί ἐπίσκοπος ὁ ἐνθάδε ἔργον καί λόγος · ἤ δέω θεατής εἰμί μόνος ὁ ἐνθάδε ἥκω ὁ τε ἄλλος δῆλος ὅτι πάγκαλος καί σφόδρα ἔνδοξος θέαμα καί δή μάλα ὁ ὁ θεός ὁ εἰμί μακάριος εἰκών , ὅς σύ ὁ πρόγονος δαπάνη τε ὑπερβολή καί τέχνη ἐπιτυγχάνω ὁ ἄκρα ἐργάζομαι καί ἀνατίθημι πᾶς , ὅσος εἰμί ἐπί γῆ ἄγαλμα , καλός καί θεοφιλής , πρός ὁ Ὁμηρικός ποίησις , ὡς φημί , Φειδίας παραβάλλω ,
dio-chrysostomus.orationes 12.26
τοῦ κινήσαντος ὀλίγῳ νεύματι τῶν ὀφρύων τὸν ξύμπαντα Ὄλυμπον , ὡς ἐκεῖνος μάλιστα ἐναργῶς καὶ πεποιθότως ἐν τοῖς ἔπεσιν εἴρηκεν , ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων , ἀμβρόσιαι δʼ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπʼ ἀθανάτοιο , μέγαν δʼ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον . ἢ καὶ περὶ αὐτῶν τούτων σκεπτέον ἡμῖν ἐπιμελέστερον τῶν τε ποιημάτων καὶ ἀναθημάτων καὶ ἀτεχνῶς εἴ τι τοιουτότροπόν ἐστι , τὴν ἀνθρωπίνην περὶ τοῦ δαιμονίου δόξαν ἁμῃγέπῃ πλάττον καὶ ἀνατυποῦν , ἅτε ἐν φιλοσόφου διατριβῇ τὰ νῦν .
Lemmas: ὁ κινέω ὀλίγος νεῦμα ὁ ὀφρύη ὁ σύμπας Ὄλυμπος , ὡς ἐκεῖνος μάλα ἐναργής καί πεποιθότως ἐν ὁ ἔπος λέγω , ἦ καί κυάνεος ἐπί ὀφρύς νεύω Κρονίων , ἀμβρόσιος δέ ἄρα χαίτη ἐπιρρώομαι ἄναξ κράς ἀπό ἀθάνατος , μέγας δέ ἐλελίζω Ὄλυμπος . ἤ καί περί αὐτός οὗτος σκοπέω ἐγώ ἐπιμελής ὁ τε ποίημα καί ἀνάθημα καί ἄτεχνος εἰ τις τοιουτότροπος εἰμί , ὁ ἀνθρώπινος περί ὁ δαιμόνιον δόξα ἁμῃγέπῃ πλάσσω καί ἀνατυπόω , ἅτε ἐν φιλόσοφος διατριβή ὁ νῦν .
dio-chrysostomus.orationes 12.27
περὶ δὴ θεῶν τῆς τε καθόλου φύσεως καὶ μάλιστα τοῦ πάντων ἡγεμόνος πρῶτον μὲν καὶ ἐν πρώτοις δόξα καὶ ἐπίνοια κοινὴ τοῦ ξύμπαντος ἀνθρωπίνου γένους , ὁμοίως μὲν Ἑλλήνων , ὁμοίως δὲβαρβάρων , ἀναγκαία καὶ ἔμφυτος ἐν παντὶ τῷ λογικῷ γιγνομένη κατὰ φύσιν ἄνευ θνητοῦ διδασκάλου καὶ μυσταγωγοῦ χωρὶς ἀπάτης καὶ χαρᾶς διά τε τὴν ξυγγένειαν τὴν πρὸς αὐτοὺς καὶ πολλὰ μαρτύρια τἀληθοῦς , οὐκ ἐῶντα κατανυστάξαι καὶ ἀμελῆσαι τοὺς πρεσβυτάτους καὶ παλαιοτάτους ·
Lemmas: περί δή θεός ὁ τε καθόλου φύσις καί μάλα ὁ πᾶς ἡγεμών πρῶτος μέν καί ἐν πρῶτος δόξα καί ἐπίνοια κοινός ὁ σύμπας ἀνθρώπινος γένος , ὅμοιος μέν Ἕλλην , ὅμοιος δὲβαρβάρων , ἀναγκαῖος καί ἔμφυτος ἐν πᾶς ὁ λογικός γίγνομαι κατά φύσις ἄνευ θνητός διδάσκαλος καί μυσταγωγός χωρίς ἀπάτη καί χαρά διά τε ὁ συγγένεια ὁ πρός αὐτός καί πολύς μαρτύριον ἀληθής , οὐ ἐάω κατανυστάζω καί ἀμελέω ὁ πρέσβυς καί παλαιός ·
dio-chrysostomus.orationes 12.28
ἅτε γὰρ οὐ μακρὰν οὐδʼ ἔξω τοῦ θείου διῳκισμένοικαθʼ αὑτούς , ἀλλὰ ἐν αὐτῷ μέσῳ πεφυκότες , μᾶλλον δὲ συμπεφυκότες ἐκείνῳ καὶ προσεχόμενοι πάντα τρόπον , οὐκ ἐδύναντο μέχρι πλείονος ἀξύνετοι μένειν , περιλαμπόμενοι πάντοθεν θείοις καὶ μεγάλοις φάσμασιν οὐρανοῦ τε καὶ ἄστρων , ἔτι δὲ ἡλίου καὶ σελήνης,νυκτός τε καὶ ἡμέρας ἐντυγχάνοντες ποικίλοις καὶ ἀνομοίοις εἴδεσιν , ὄψεις τε ἀμηχάνους ὁρῶντες καὶ φωνὰς ἀκούοντες παντοδαπὰς ἀνέμων τε καὶ ὕλης καὶ ποταμῶν καὶ θαλάττης , ἔτι δὲ ζῴων ἡμέρων καὶ ἀγρίων , αὐτοί τε φθόγγον ἥδιστον καὶ σαφέστατον ἱέντες καὶ ἀγαπῶντες τῆς ἀνθρωπίνης φωνῆς τὸ γαῦρον καὶ ἐπιστῆμον,ἐπιθέμενοι σύμβολα τοῖς εἰς αἴσθησιν ἀφικνουμένοις , ὡς πᾶν τὸ νοηθὲν ὀνομάζειν καὶ δηλοῦν ,
Lemmas: ἅτε γάρ οὐ μακρός οὐδέ ἔξω ὁ θεῖος διοικίζω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν αὐτός μέσος φύω , μάλα δέ συμφύω ἐκεῖνος καί προσέχω πᾶς τρόπος , οὐ δύναμαι μέχρι πολύς ἀσύνετος μένω , περιλάμπω πάντοθεν θεῖος καί μέγας φάσμα οὐρανός τε καί ἄστρον , ἔτι δέ ἥλιος καί σελήνης,νυκτός τε καί ἡμέρα ἐντυγχάνω ποικίλος καί ἀνόμοιος εἶδος , ὄψις τε ἀμήχανος ὁράω καί φωνή ἀκούω παντοδαπός ἄνεμος τε καί ὕλη καί ποταμός καί θάλασσα , ἔτι δέ ζῷον ἥμερος καί ἄγριος , αὐτός τε φθόγγος ἡδύς καί σαφής ἵημι καί ἀγαπάζω ὁ ἀνθρώπινος φωνή ὁ γαῦρος καί ἐπιστήμων σύμβολον ὁ εἰς αἴσθησις ἀφικνέομαι , ὡς πᾶς ὁ νοέω ὀνομάζω καί δηλόω ,
dio-chrysostomus.orationes 12.29
εὐμαρῶς ἀπείρων πραγμάτων μνήμας καὶ ἐπινοίας παραλαμβάνοντες . πῶς οὖν ἀγνῶτες εἶναι ἔμελλον καὶ μηδεμίαν ἕξειν ὑπόνοιαν τοῦ σπείραντος καὶ φυτεύσαντος καὶ σῴζοντος καὶ τρέφοντος , πανταχόθεν ἐμπιμπλάμενοιτῆς θείας φύσεως διά τε ὄψεως καὶ ἀκοῆς συμπάσης τε ἀτεχνῶς αἰσθήσεως ; νεμόμενοι μὲν ἐπὶ γῆς , ὁρῶντες δʼ ἐξ οὐρανοῦ φῶς ,
Lemmas: εὐμαρής ἄπειρος πρᾶγμα μνήμη καί ἐπίνοια παραλαμβάνω . πῶς οὖν ἀγνώς εἰμί μέλλω καί μηδείς ἔχω ὑπόνοια ὁ σπείρω καί φυτεύω καί σῴζω καί τρέφω , πανταχόθεν ἐμπίμπλημι θεῖος φύσις διά τε ὄψις καί ἀκοή σύμπας τε ἄτεχνος αἴσθησις ; νέμω μέν ἐπί γῆ , ὁράω δέ ἐκ οὐρανός φάος ,
dio-chrysostomus.orationes 12.30
τροφὰς δὲ ἀφθόνους ἔχοντες , εὐπορήσαντος καὶ προπαρασκευάσαντος τοῦ προπάτορος θεοῦ πρώτην μὲν τοῖς πρώτοις καὶ αὐτόχθοσι τὴν γεώδη , μαλακῆς ἔτι καὶ πίονος τῆς ἰλύος τότε οὔσης , ὥσπερ ἀπὸ μητρὸς τῆς γῆς λιχμωμένοις καὶ , καθάπερ τὰ φυτὰ νῦν , ἕλκουσι τὴν ἐξ αὐτῆς ἰκμάδα , δευτέραν δὲ τοῖς ἤδη προϊοῦσι καρπῶν τε αὐτομάτων καὶ πόας οὐ σκληρᾶς ἅμα δρόσῳ γλυκείᾳ καὶ νάμασι νυμφῶν ποτίμοις , καὶ δὴ καὶ τοῦ περιέχοντος ἠρτημένοι καὶ τρεφόμενοι τῇ διηνεκεῖ τοῦ πνεύματος ἐπιρροῇ , ἀέρα ὑγρὸν ἕλκοντες , ὥσπερ νήπιοι παῖδες , οὔποτε ἐπιλείποντος γάλακτος ἀεί σφισι θηλῆς ἐγκειμένης .
Lemmas: τροφή δέ ἄφθονος ἔχω , εὐπορέω καί προπαρασκευάζω ὁ προπάτωρ θεός πρῶτος μέν ὁ πρῶτος καί αὐτόχθων ὁ γεώδης , μαλακός ἔτι καί πίων ὁ ἰλύς τότε εἰμί , ὥσπερ ἀπό μήτηρ ὁ γῆ λιχμάω καί , καθά ὁ φυτόν νῦν , ἕλκω ὁ ἐκ αὐτός ἰκμάς , δεύτερος δέ ὁ ἤδη προέρχομαι καρπός τε αὐτόματος καί πόα οὐ σκληρός ἅμα δρόσος γλυκύς καί νᾶμα νύμφη πότιμος , καί δή καί ὁ περιέχω ἀρτάω καί τρέφω ὁ διηνεκής ὁ πνεῦμα ἐπιρροή , ἀήρ ὑγρός ἕλκω , ὥσπερ νήπιος παῖς , οὔποτε ἐπιλείπω γάλα ἀεί σφεῖς θηλή ἔγκειμαι .
dio-chrysostomus.orationes 12.31
σχεδὸν γὰρ ἂν ταύτην δικαιότερον λέγοιμεν πρώτην τροφὴν τοῖς τε πρότερον καὶ τοῖς ὕστερον ἁπλῶς . ἐπειδὰν γὰρ ἐκπέσῃ τῆς γαστρὸς νωθρὸν ἔτι καὶ ἀδρανὲς τὸ βρέφος , δέχεται μὲν ἡ γῆ , ἡ τῷ ὄντι μήτηρ , ὁ δὲ ἀὴρ εἰσπνεύσας τε καὶ ψύξας εὐθὺς ἤγειρεν ὑγροτέρᾳ τροφῇ γάλακτος καὶ φθέγξασθαι παρέσχεν . ταύτην εἰκότως πρώτην λέγοιτʼ ἂν τοῖς γεννωμένοις ἡ φύσις ἐπισχεῖν θηλήν .
Lemmas: σχεδόν γάρ ἄν οὗτος δίκαιος λέγω πρῶτος τροφή ὁ τε πρότερος καί ὁ ὕστερον ἁπλῶς . ἐπειδάν γάρ ἐκπίπτω ὁ γαστήρ νωθρός ἔτι καί ἀδρανής ὁ βρέφος , δέχομαι μέν ὁ γῆ , ὁ ὁ εἰμί μήτηρ , ὁ δέ ἀήρ εἰσπνέω τε καί ψύχω εὐθύς ἐγείρω ὑγρός τροφή γάλα καί φθέγγομαι παρέχω . οὗτος ἔοικα πρῶτος λέγω ἄν ὁ γεννάω ὁ φύσις ἐπέχω θηλή .
dio-chrysostomus.orationes 12.32
ἃ δὴ πάσχοντες , ἐπινοοῦντες οὐκ ἐδύναντο μὴ θαυμάζειν καὶ ἀγαπᾶν τὸ δαιμόνιον , πρὸς δὲ αὖ τούτοις αἰσθανόμενοι τῶν ὡρῶν , ὅτι τῆς ἡμετέρας ἕνεκα γίγνονται σωτηρίας πάνυ ἀκριβῶς καὶ πεφεισμένως ἑκατέρας τῆς ὑπερβολῆς , καὶ τόδε ἐξαίρετον ἔχοντες ἐκ τῶν θεῶν πρὸς τὰ ἄλλα ζῷα , λογίζεσθαι καὶ διανοεῖσθαι περὶ αὐτῶν .
Lemmas: ὅς δή πάσχω , ἐπινοέω οὐ δύναμαι μή θαυμάζω καί ἀγαπάω ὁ δαιμόνιον , πρός δέ αὖ οὗτος αἰσθάνομαι ὁ ὥρα , ὅτι ὁ ἡμέτερος ἕνεκα γίγνομαι σωτηρία πάνυ ἀκριβής καί πεφεισμένως ἑκάτερος ὁ ὑπερβολή , καί ὅδε ἐξαιρετός ἔχω ἐκ ὁ θεός πρός ὁ ἄλλος ζῷον , λογίζομαι καί διανοέω περί αὐτός .
dio-chrysostomus.orationes 12.33
σχεδὸν οὖν ὅμοιον ὥσπερ εἴ τις ἄνδρα Ἕλληνα ἢ βάρβαρον μυοίη παραδοὺς εἰς μυστικόν τινα οἶκον ὑπερφυῆ κάλλει καὶ μεγέθει , πολλὰ μὲν ὁρῶντα μυστικὰ θεάματα , πολλῶν δὲ ἀκούοντα τοιούτων φωνῶν , σκότους τε καὶ φωτὸς ἐναλλὰξ αὐτῷ φαινομένων , ἄλλων τε μυρίων γιγνομένων , ἔτι δὲ καθάπερ εἰώθασιν ἐν τῷ καλουμένῳ θρονισμῷ καθίσαντες τοὺς μυουμένους οἱ τελοῦντες κύκλῳ περιχορεύειν · ἆρά γε τὸν ἄνδρα τοῦτον μηδὲν παθεῖν εἰκὸς τῇ ψυχῇ μηδʼ ὑπονοῆσαι τὰ γιγνόμενα , ὡς μετὰ γνώμης καὶ παρασκευῆς πράττεται σοφωτέρας , εἰ καὶ πάνυ τις εἴη τῶν μακρόθεν καὶ ἀνωνύμων βαρβάρων , μηδενὸς ἐξηγητοῦ μηδὲ ἑρμηνέως παρόντος , ἀνθρωπίνην ψυχὴν ἔχων ;
Lemmas: σχεδόν οὖν ὅμοιος ὥσπερ εἰ τις ἀνήρ Ἕλλην ἤ βάρβαρος μυέω παραδίδωμι εἰς μυστικός τις οἶκος ὑπερφυής κάλλος καί μέγεθος , πολύς μέν ὁράω μυστικός θέαμα , πολύς δέ ἀκούω τοιοῦτος φωνή , σκότος τε καί φώς ἐναλλάξ αὐτός φαίνω , ἄλλος τε μυρίος γίγνομαι , ἔτι δέ καθά εἴωθα ἐν ὁ καλέω θρονισμός καθίζω ὁ μυέω ὁ τελέω κύκλος περιχορεύω · ἆρα γε ὁ ἀνήρ οὗτος μηδείς πάσχω ἔοικα ὁ ψυχή μηδέ ὑπονοέω ὁ γίγνομαι , ὡς μετά γνώμη καί παρασκευή πράσσω σοφός , εἰ καί πάνυ τις εἰμί ὁ μακρόθεν καί ἀνώνυμος βάρβαρος , μηδείς ἐξηγητής μηδέ ἑρμηνεύς πάρειμι , ἀνθρώπινος ψυχή ἔχω ;
dio-chrysostomus.orationes 12.34
ἢ τοῦτο μὲν οὐκ ἀνυστόν , κοινῇ δὲ ξύμπαν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένοστὴν ὁλόκληρον καὶ τῷ ὄντι τελείαν τελετὴν μυούμενον , οὐκ ἐν οἰκήματι μικρῷ παρασκευασθέντι πρὸς ὑποδοχὴν ὄχλου βραχέος ὑπὸ Ἀθηναίων , ἀλλὰ ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ , ποικίλῳ καὶ σοφῷ δημιουργήματι , μυρίων ἑκάστοτε θαυμάτων φαινομένων , ἔτι δὲ οὐκ ἀνθρώπων ὁμοίων τοῖς τελουμένοις , ἀλλὰ θεῶν ἀθανάτων θνητοὺστελούντων , νυκτί τε καὶ ἡμέρᾳ , εἰ θέμις εἰπεῖν , ἀτεχνῶς περιχορευόντων ἀεί , τούτων ξυμπάντων μηδεμίαν αἴσθησιν μηδὲ ὑποψίαν λαβεῖν τοῦ κορυφαίου προεστῶτος τῶν ὅλων καὶ κατευθύνοντος τὸν ἅπαντα οὐρανὸν καὶ κόσμον , οἷον σοφοῦ κυβερνήτου νεὼς ἄρχοντος πάνυ καλῶς τε καὶ ἀνενδεῶς παρεσκευασμένης ;
Lemmas: ἤ οὗτος μέν οὐ ἀνυστός , κοινῇ δέ σύμπας ὁ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁλόκληρος καί ὁ εἰμί τέλειος τελετή μυέω , οὐ ἐν οἴκημα μικρός παρασκευάζω πρός ὑποδοχή ὄχλος βραχύς ὑπό Ἀθηναῖος , ἀλλά ἐν ὅδε ὁ κόσμος , ποικίλος καί σοφός δημιούργημα , μυρίος ἑκάστοτε θαῦμα φαίνω , ἔτι δέ οὐ ἄνθρωπος ὅμοιος ὁ τελέω , ἀλλά θεός ἀθάνατος θνητοὺστελούντων , νύξ τε καί ἡμέρα , εἰ θέμις λέγω , ἄτεχνος περιχορεύω ἀεί , οὗτος σύμπας μηδείς αἴσθησις μηδέ ὑποψία λαμβάνω ὁ κορυφαῖος προΐστημι ὁ ὅλος καί κατευθύνω ὁ ἅπας οὐρανός καί κόσμος , οἷος σοφός κυβερνήτης ναῦς ἄρχω πάνυ καλός τε καί ἀνενδεής παρασκευάζω ;
dio-chrysostomus.orationes 12.35
οὐ γὰρ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων τὸ τοιοῦτον γιγνόμενον θαυμάσαι τις ἄν , πολὺ δὲ μᾶλλον ὅπως καὶ μέχρι τῶν θηρίων διικνεῖται τῶν ἀφρόνων καὶ ἀλόγων , ὡς καὶ ταῦτα γιγνώσκειν καὶ τιμᾶν τὸν θεὸν καὶ προθυμεῖσθαι ζῆν κατὰ τὸν ἐκείνου θεσμόν · ἔτι δὲ μᾶλλον ἀπεοικότως τὰ φυτά , οἷς μηδεμίαμηδενὸς ἔννοια , ἀλλὰ ἄψυχα καὶ ἄφωνα ἁπλῇ τινι φύσει διοικούμενα , ὅμως δὲ καὶ αὐτὰ ἑκουσίως καὶ βουλόμενα καρπὸν ἐκφέρει τὸν προσήκοντα ἑκάστῳ . οὕτω πάνυ ἐναργὴς καὶ πρόδηλος ἡ τοῦδε τοῦ θεοῦ γνώμη καὶ δύναμις .
Lemmas: οὐ γάρ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι θαυμάζω τις ἄν , πολύς δέ μάλα ὅπως καί μέχρι ὁ θηρίον διϊκνέομαι ὁ ἄφρων καί ἄλογος , ὡς καί οὗτος γιγνώσκω καί τιμάω ὁ θεός καί προθυμέομαι ζάω κατά ὁ ἐκεῖνος θεσμός · ἔτι δέ μάλα ἀπεοικότως ὁ φυτόν , ὅς μηδεμίαμηδενὸς ἔννοια , ἀλλά ἄψυχος καί ἄφωνος ἁπλόος τις φύσις διοικέω , ὅμως δέ καί αὐτός ἑκούσιος καί βούλομαι καρπός ἐκφέρω ὁ προσήκω ἕκαστος . οὕτως πάνυ ἐναργής καί πρόδηλος ὁ ὅδε ὁ θεός γνώμη καί δύναμις .
dio-chrysostomus.orationes 12.36
ἀλλʼ ἦπου σφόδρα γελοῖοι καὶ ἀρχαῖοι δόξομεν ἐπὶ τοῖς λόγοις , ἐγγυτέρω φάσκοντες εἶναι τὴν τοιαύτηνξύνεσιν τοῖς θηρίοις καὶ τοῖς δένδροις ἤπερ ἡμῖν τὴν ἀπειρίαν τε καὶ ἄγνοιαν ; ὁπότε ἄνθρωποί τινες σοφώτεροι γενόμενοι τῆς ἁπάσης σοφίας , οὐ κηρὸν ἐγχέαντες τοῖς ὠσίν , ὥσπερ οἶμαί φασι τοὺς Ἰθακησίους ναύτας ὑπὲρ τοῦ μὴ κατακοῦσαι τῆς τῶν Σειρήνων ᾠδῆς , ἀλλὰ μολύβδου τινὸς μαλθακὴν ὁμοῦ καὶ ἄτρωτον ὑπὸ φωνῆς φύσιν , ἔτι δὲ οἶμαι πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν σκότος πολὺ προβαλόμενοι καὶ ἀχλύν , ὑφʼ ἧς Ὅμηρός φησι κωλύεσθαι τὸν καταληφθέντα διαγιγνώσκειν θεόν , ὑπερφρονοῦσι τὰ θεῖα , καὶ μίαν ἱδρυσάμενοι δαίμονα πονηρὰν καὶ ἄλυπον , τρυφήν τινα ἢ ῥᾳθυμίαν πολλὴν καὶ ἀνειμένην ὕβριν , ἡδονὴν ἐπονομάζοντες , γυναικείαν τῷ ὄντι θεόν , προτιμῶσι καὶ θεραπεύουσι κυμβάλοις τισὶν ἢ ψόφοις καὶ αὐλοῖς ὑπὸ σκότος αὐλουμένοις , ἧς εὐωχίας οὐδεὶς ἐκείνοις φθόνος ,
Lemmas: ἀλλά ἦπου σφόδρα γέλοιος καί ἀρχαῖος δοκέω ἐπί ὁ λόγος , ἐγγύς φάσκω εἰμί ὁ τοιαύτηνξύνεσιν ὁ θηρίον καί ὁ δένδρον ἤ ἐγώ ὁ ἀπειρία τε καί ἄγνοια ; ὁπότε ἄνθρωπος τις σοφός γίγνομαι ὁ ἅπας σοφία , οὐ κηρός ἐγχύνω ὁ οὖς , ὥσπερ οἴομαι φημί ὁ Ἰθακήσιος ναύτης ὑπέρ ὁ μή κατακούω ὁ ὁ Σειρήν ἀοιδή , ἀλλά μόλυβδος τις μαλθακός ὁμοῦ καί ἄτρωτος ὑπό φωνή φύσις , ἔτι δέ οἴομαι πρό ὁ ὀφθαλμός σκότος πολύς προβάλλω καί ἀχλύς , ὑπό ὅς Ὅμηρος φημί κωλύω ὁ καταλαμβάνω διαγιγνώσκω θεός , ὑπερφρονέω ὁ θεῖος , καί εἷς ἱδρύω δαίμων πονηρός καί ἄλυπος , τρυφή τις ἤ ῥαθυμία πολύς καί ἀνίημι ὕβρις , ἡδονή ἐπονομάζω , γυναικεῖος ὁ εἰμί θεός , προτιμάω καί θεραπεύω κύμβαλον τις ἤ ψόφος καί αὐλός ὑπό σκότος αὐλέω , ὅς εὐωχία οὐδείς ἐκεῖνος φθόνος ,
dio-chrysostomus.orationes 12.37
εἰ μέχρι τοῦ ᾅδειν αὐτοῖς τὸ σοφὸν ἦν , ἀλλὰ μὴ τοὺς θεοὺς ἡμῶν ἀφῃροῦντο καὶ ἀπῴκιζον , ἐξελαύνοντες ἐκ τῆς αὑτῶν πόλεώς τε καὶ ἀρχῆς , ἐκ τοῦδε τοῦ κόσμου παντός , εἴς τινας χώρας ἀτόπους , καθάπερ ἀνθρώπους δυστυχεῖς εἴς τινας νήσους ἐρήμους · τάδε δὲ τὰ ξύμπαντα φάσκοντες ἀγνώμονα καὶ ἄφρονα καὶ ἀδέσποτα καὶ μηδένα ἔχοντα ἄρχοντα μηδὲ ταμίαν μηδὲ ἐπιστάτην πλανᾶσθαι εἰκῇ καὶ φέρεσθαι , μηδενὸς μήτε νῦν προνοοῦντος μήτε πρότερον ἐργασαμένου τὸ πᾶν , μηδὲ ὥσπερ οἱ παῖδες τοὺς τροχοὺς αὐτοὶ κινήσαντες εἶτα ἐῶσιν ἀφʼ αὑτῶν φέρεσθαι .
Lemmas: εἰ μέχρι ὁ ἀείδω αὐτός ὁ σοφός εἰμί , ἀλλά μή ὁ θεός ἐγώ ἀφαιρέω καί ἀποικίζω , ἐξελαύνω ἐκ ὁ ἑαυτοῦ πόλις τε καί ἀρχή , ἐκ ὅδε ὁ κόσμος πᾶς , εἰς τις χώρα ἄτοπος , καθά ἄνθρωπος δυστυχής εἰς τις νῆσος ἐρῆμος · ὅδε δέ ὁ σύμπας φάσκω ἀγνώμων καί ἄφρων καί ἀδέσποτος καί μηδείς ἔχω ἄρχω μηδέ ταμίας μηδέ ἐπιστάτης πλανάω εἰκῇ καί φέρω , μηδείς μήτε νῦν προνοέω μήτε πρότερος ἐργάζομαι ὁ πᾶς , μηδέ ὥσπερ ὁ παῖς ὁ τροχός αὐτός κινέω εἶτα ἐάω ἀπό ἑαυτοῦ φέρω .
dio-chrysostomus.orationes 12.38
ταῦτα μὲν οὖν ἐπεξῆλθεν ὁ λόγος καθʼ αὑτὸν ἐκβάς · τυχὸν γὰρ οὐ ῥᾴδιον τὸν τοῦ φιλοσόφου νοῦν καὶ λόγον ἐπισχεῖν , ἔνθα ἂν ὁρμήσῃ , τοῦ ξυναντῶντος ἀεὶ φαινομένου ξυμφέροντος καὶ ἀναγκαίου τοῖς ἀκροωμένοις , οὐ μελετηθέντα πρὸς ὕδωρ καὶ δικανικὴν ἀνάγκην , ὥσπερ οὖν ἔφη τις , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς ἐξουσίας καὶ ἀδείας . οὐκοῦν τό γε ἀναδραμεῖν οὐ χαλεπόν , ὥσπερ ἐν πλῷ τοῖς ἱκανοῖς κυβερνήταις οὐ πολὺ παραλλάξασι .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος κατά ἑαυτοῦ ἐκβαίνω · τυγχάνω γάρ οὐ ῥᾴδιος ὁ ὁ φιλόσοφος νόος καί λόγος ἐπέχω , ἔνθα ἄν ὁρμάω , ὁ συναντάω ἀεί φαίνω συμφέρω καί ἀναγκαῖος ὁ ἀκροάομαι , οὐ μελετάω πρός ὕδωρ καί δικανικός ἀνάγκη , ὥσπερ οὖν φημί τις , ἀλλά μετά πολύς ἐξουσία καί ἄδεια . οὐκοῦν ὁ γε ἀνατρέχω οὐ χαλεπός , ὥσπερ ἐν πλόος ὁ ἱκανός κυβερνήτης οὐ πολύς παραλήγω .
dio-chrysostomus.orationes 12.39
τῆς γὰρ περὶ τὸ θεῖον δόξης καὶ ὑπολήψεως πρώτην μὲν ἀτεχνῶς πηγὴν ἐλέγομεν τὴν ἔμφυτον ἅπασιν ἀνθρώποις ἐπίνοιαν , ἐξ αὐτῶν γιγνομένην τῶν ἔργων καὶ τἀληθοῦς , οὐ κατὰ πλάνην συστᾶσαν οὐδὲ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ πάνυ ἰσχυρὰν καὶ ἀέναον ἐκ τοῦ παντὸς χρόνου καὶ παρὰ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἀρξαμένην καὶ διαμένουσαν , σχεδόν τι κοινὴν καὶ δημοσίαν τοῦ λογικοῦ γένους · δευτέραν δὲ λέγομεν τὴν ἐπίκτητον καὶ διʼ ἑτέρων ἐγγιγνομένην ταῖς ψυχαῖς λόγοις τε καὶ μύθοις καὶ ἔθεσι , τοῖς μὲν ἀδεσπότοις τε καὶ ἀγράφοις , τοῖς δὲ ἐγγράφοις καὶ σφόδρα γνωρίμους ἔχουσι τοὺς κυρίους .
Lemmas: ὁ γάρ περί ὁ θεῖος δόξα καί ὑπόληψις πρῶτος μέν ἄτεχνος πηγή λέγω ὁ ἔμφυτος ἅπας ἄνθρωπος ἐπίνοια , ἐκ αὐτός γίγνομαι ὁ ἔργον καί ἀληθής , οὐ κατά πλάνη συνίστημι οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά πάνυ ἰσχυρός καί ἀέναος ἐκ ὁ πᾶς χρόνος καί παρά πᾶς ὁ ἔθνος ἄρχω καί διαμένω , σχεδόν τις κοινός καί δημόσιος ὁ λογικός γένος · δεύτερος δέ λέγω ὁ ἐπίκτητος καί διά ἕτερος ἐγγίγνομαι ὁ ψυχή λόγος τε καί μῦθος καί ἔθος , ὁ μέν ἀδέσποτος τε καί ἄγραφος , ὁ δέ ἔγγραφος καί σφόδρα γνώριμος ἔχω ὁ κύριος .
dio-chrysostomus.orationes 12.40
τῆς δὲ τοιαύτης ὑπολήψεως τὴν μέν τινα ἑκουσίαν καὶ παραμυθητικὴν φῶμεν , τὴν δὲ ἀναγκαίαν καὶ προστακτικήν . λέγω δὲ τοῦ μὲν ἑκουσίουκαὶ παραμυθίας ἐχομένην τὴν τῶν ποιητῶν , τοῦ δὲ ἀναγκαίου καὶ προστάξεως τὴν τῶν νομοθετῶν · τούτων γὰρ οὐδετέραν ἰσχῦσαι δυνατὸν μὴ πρώτης ἐκείνης ὑπούσης , διʼ ἣν βουλομένοις ἐγίγνοντο καὶ τρόπον τινὰ προειδόσιν αὐτοῖς αἵ τε προστάξεις καὶ παραμυθίαι , τῶν μὲν ὀρθῶς καὶ ξυμφώνως ἐξηγουμένων ποιητῶνκαὶ νομοθετῶν τῇ τε ἀληθείᾳ καὶ ταῖς ἐννοίαις , τῶν δὲ ἀποπλανωμένων ἔν τισιν .
Lemmas: ὁ δέ τοιοῦτος ὑπόληψις ὁ μέν τις ἑκούσιος καί παραμυθητικός φημί , ὁ δέ ἀναγκαῖος καί προστακτικός . λέγω δέ ὁ μέν εκουσιουκης παραμυθία ἔχω ὁ ὁ ποιητής , ὁ δέ ἀναγκαῖος καί πρόσταξις ὁ ὁ νομοθέτης · οὗτος γάρ οὐδέτερος ἰσχύω δυνατός μή πρῶτος ἐκεῖνος ὕπειμι , διά ὅς βούλομαι γίγνομαι καί τρόπος τις πρόοιδα αὐτός ὁ τε πρόσταξις καί παραμυθία , ὁ μέν ὀρθός καί σύμφωνος ἐξηγέομαι ποιητῶνκαὶ νομοθέτης ὁ τε ἀλήθεια καί ὁ ἔννοια , ὁ δέ ἀποπλανάω ἐν τις .
dio-chrysostomus.orationes 12.41
ἀμφοῖν δὲ τοῖν λεγομένοιν ποτέραν πρεσβυτέραν φῶμεν τῷ χρόνῳ παρά γε ἡμῖν τοῖς Ἕλλησι , , οὐκ ἄν ἔχοιμι διατεινόμενος εἰπεῖν ἐν τῷ παρόντι . πρέπει δὲ ἴσως τὸ ἀζήμιον καὶ πειστικὸν ἀρχαιότερον εἶναι τοῦ μετὰ ζημίας καὶ προστάξεως .
Lemmas: ἄμφω δέ ὁ λέγω πότερος πρέσβυς φημί ὁ χρόνος παρά γε ἐγώ ὁ Ἕλλην , , οὐ ἄν ἔχω διατείνω λέγω ἐν ὁ πάρειμι . πρέπω δέ ἴσως ὁ ἀζήμιος καί πειστικός ἀρχαῖος εἰμί ὁ μετά ζημία καί πρόσταξις .
dio-chrysostomus.orationes 12.42
σχεδὸν οὖν μέχρι τοῦδε ὁμοίως πρόεισι τοῖς ἀνθρώποις τὰ περὶ τοῦ πρώτου καὶ ἀθανάτου γονέως , ὃν καὶ πατρῷον Δία καλοῦμεν οἱ τῆς Ἑλλάδος κοινωνοῦντες , καὶ τὰ περὶ τῶν θνητῶν καὶ ἀνθρωπίνων γονέων . καὶ γὰρ δὴ ἡ πρὸς ἐκείνους εὔνοια καὶ θεραπεία τοῖς ἐκγόνοις πρώτη μὲν ἀπὸ τῆσφύσεως καὶ τῆς εὐεργεσίας ἀδίδακτος ὑπάρχει , τὸ γεννῆσαν καὶ τρέφον καὶ στέργον τοῦ γεννηθέντος εὐθὺς ἀντιφιλοῦντος καὶ ἀντιθεραπεύοντος ὅπως ἂν ᾖ δυνατόν ,
Lemmas: σχεδόν οὖν μέχρι ὅδε ὅμοιος πρόειμι ὁ ἄνθρωπος ὁ περί ὁ πρῶτος καί ἀθάνατος γονεύς , ὅς καί πατρῷος Ζεύς καλέω ὁ ὁ Ἑλλάς κοινωνέω , καί ὁ περί ὁ θνητός καί ἀνθρώπινος γονεύς . καί γάρ δή ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνοια καί θεραπεία ὁ ἔκγονος πρῶτος μέν ἀπό τῆσφύσεως καί ὁ εὐεργεσία ἀδίδακτος ὑπάρχω , ὁ γεννάω καί τρέφω καί στέργω ὁ γεννάω εὐθύς ἀντιφιλέω καί ἀντιθεραπεύω ὅπως ἄν εἰμί δυνατός ,
dio-chrysostomus.orationes 12.43
δευτέρα δὲ καὶ τρίτη ποιητῶν καὶ νομοθετῶν , τῶν μὲν παραινούντων μὴ ἀποστερεῖν χάριν τὸ πρεσβύτερον καὶ ξυγγενές , ἔτι δὲ αἴτιον ζωῆς καὶ τοῦ εἶναι , τῶνδὲ ἐπαναγκαζόντων καὶ ἀπειλούντων κόλασιν τοῖς οὐ πειθομένοις , ἄνευ τοῦ διασαφεῖν καὶ δηλοῦν ὁποῖοί τινές εἰσιν οἱ γονεῖς καὶ τίνων εὐεργεσιῶν χρέος ὀφειλόμενον κελεύουσι μὴ ἀνέκτιτον ἐᾶν . ὁρῶ μὲν οὖν ἔγωγε τοῖς πολλοῖς πανταχοῦ τὴν ἀκρίβειαν κοπῶδες καὶ τὰ περὶ τοὺς λόγους οὐδὲν ἧττον οἷς μέλει πλήθους μόνον , οὐδὲν προειπόντες οὐδὲ διαστειλάμενοι περὶ τοῦ πράγματος , οὐδὲ ἀπό τινος ἀρχῆς ἀρχόμενοι τῶν λόγων , ἀλλʼ αὐτό γε , ὥς φασιν , ἀπλύτοις ποσὶ διεξίασι τὰ φανερώτατα καὶ γυμνότατα . καὶ ποδῶν μὲν ἀπλύτων οὐ μεγάλη βλάβη διά τε πηλοῦ καὶ πολλῶν καθαρμάτων ἰόντων , γλώττης δὲ ἀνεπιστήμονος οὐ μικρὰ ζημία γίγνεται τοῖς ἀκροωμένοις . ἀλλὰ γὰρ εἰκὸς τοὺς πεπαιδευμένους , ὧν λόγον τινὰ ἔχειν ἄξιον , συνεξανύειν καὶ συνεκπονεῖν , μέχρις ἂν ὡς ἐκ καμπῆς τινος καὶ δυσχωρίας καταστήσωμεν εἰς εὐθεῖαν τοὺς λόγους .
Lemmas: δεύτερος δέ καί τρίτος ποιητής καί νομοθέτης , ὁ μέν παραινέω μή ἀποστερέω χάρις ὁ πρέσβυς καί συγγενής , ἔτι δέ αἴτιος ζωή καί ὁ εἰμί , ὅδε ἐπαναγκάζω καί ἀπειλέω κόλασις ὁ οὐ πείθω , ἄνευ ὁ διασαφέω καί δηλόω ὁποῖος τις εἰμί ὁ γονεύς καί τίς εὐεργεσία χρέος ὀφείλω κελεύω μή ἀνέκτιτος ἐάω . ὁράω μέν οὖν ἐγώ ὁ πολύς πανταχοῦ ὁ ἀκρίβεια κοπώδης καί ὁ περί ὁ λόγος οὐδείς ἥσσων ὅς μέλω πλῆθος μόνος , οὐδείς προλέγω οὐδέ διαστέλλω περί ὁ πρᾶγμα , οὐδέ ἀπό τις ἀρχή ἄρχω ὁ λόγος , ἀλλά αὐτός γε , ὡς φημί , ἄπλυτος πούς διεξέρχομαι ὁ φανερός καί γυμνός . καί πούς μέν ἄπλυτος οὐ μέγας βλάβη διά τε πηλός καί πολύς κάθαρμα ἔρχομαι , γλῶσσα δέ ἀνεπιστήμων οὐ μικρός ζημία γίγνομαι ὁ ἀκροάομαι . ἀλλά γάρ ἔοικα ὁ παιδεύω , ὅς λόγος τις ἔχω ἄξιος , συνεξανύω καί συνεκπονέω , μέχρι ἄν ὡς ἐκ καμπή τις καί δυσχωρία καθίστημι εἰς εὐθύς ὁ λόγος .
dio-chrysostomus.orationes 12.44
τριῶν δὴ προκειμένων γενέσεων τῆς δαιμονίου παρʼ ἀνθρώποις ὑπολήψεως , ἐμφύτου , ποιητικῆς , νομικῆς , τετάρτην φῶμεν τὴν πλαστικήν τε καὶ δημιουργικὴν τῶν περὶ τὰ θεῖα ἀγάλματα καὶ τὰς εἰκόνας , λέγω δὲ γραφέων τε καὶ ἀνδριαντοποιῶν καὶ λιθοξόων καὶ παντὸς ἁπλῶς τοῦ καταξιώσαντος αὑτὸν ἀποφῆναι μιμητὴν διὰ τέχνης τῆς δαιμονίας φύσεως , εἴτε σκιαγραφίᾳ μάλα ἀσθενεῖ καὶ ἀπατηλῇ πρὸς ὄψιν , χρωμάτων μίξει καὶ γραμμῆς ὅρῳ σχεδὸν τὸ ἀκριβέστατον περιλαμβανούσῃ , εἴτε λίθων γλυφαῖς εἴτε ξοάνων ἐργασίαις , κατʼ ὀλίγον τῆς τέχνης ἀφαιρούσης τὸ περιττόν , ἕως ἂν καταλίπῃ αὐτὸ τὸ φαινόμενον εἶδος , εἴτε χωνείᾳ χαλκοῦ καὶ τῶν ὁμοίων ὅσα τίμια διὰ πυρὸς ἐλαθέντων ἢ ῥυέντων ἐπί τινας τύπους , εἴτε κηροῦ πλάσει ῥᾷστα ξυνακολουθοῦντος τῇ τέχνῃ καὶ πλεῖστον ἐπιδεχομένου τὸ τῆς μετανοίας ·
Lemmas: τρεῖς δή πρόκειμαι γένεσις ὁ δαιμόνιος παρά ἄνθρωπος ὑπόληψις , ἔμφυτος , ποιητικός , νομικός , τέταρτος φημί ὁ πλαστικός τε καί δημιουργικός ὁ περί ὁ θεῖος ἄγαλμα καί ὁ εἰκών , λέγω δέ γραφεύς τε καί ἀνδριαντοποιός καί λιθόξοος καί πᾶς ἁπλῶς ὁ καταξιόω ἑαυτοῦ ἀποφαίνω μιμητής διά τέχνη ὁ δαιμόνιος φύσις , εἴτε σκιαγραφία μάλα ἀσθενής καί ἀπατηλός πρός ὄψις , χρῶμα μίξις καί γραμμή ὅρος σχεδόν ὁ ἀκριβής περιλαμβάνω , εἴτε λίθος γλυφή εἴτε ξόανον ἐργασία , κατά ὀλίγος ὁ τέχνη ἀφαιρέω ὁ περισσός , ἕως ἄν καταλείπω αὐτός ὁ φαίνω εἶδος , εἴτε χωνεία χαλκός καί ὁ ὅμοιος ὅσος τίμιος διά πῦρ ἐλαύνω ἤ ῥέω ἐπί τις τύπος , εἴτε κηρός πλάσις ῥᾴδιος συνακολουθέω ὁ τέχνη καί πολύς ἐπιδέχομαι ὁ ὁ μετάνοια ·
dio-chrysostomus.orationes 12.45
οἷος ἦν Φειδίας τε καὶ Ἀλκαμένης καὶ Πολύκλειτος , ἔτι δὲ Ἀγλαοφῶν καὶ Πολύγνωτος καὶ Ζεῦξις καὶ πρότερος αὐτῶν ὁ Δαίδαλος . οὐ γὰρ ἀπέχρη τούτοις περὶ τἄλλα ἐπιδείκνυσθαι τὴν αὑτῶν δεινότητα καὶ σοφίαν , ἀλλὰ καὶ θεῶν εἰκόνας καὶ διαθέσεις παντοδαπὰς ἐπιδεικνύντες , ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ χορηγοὺς τὰς πόλεις λαμβάνοντες , πολλῆς ἐνέπλησαν ὑπονοίας καὶ ποικίλης περὶ τοῦ δαιμονίου , οὐ παντελῶς διαφερόμενοι τοῖς ποιηταῖς καὶ νομοθέταις , τὸ μὲν ὅπως μὴ δοκῶσι παράνομοι καὶ ταῖς ἐπικειμέναις ἐνέχωνται ζημίαις , τὸ δὲ ὁρῶντες προκατειλημμένους αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ποιητῶν καὶ πρεσβυτέραν οὖσαν τὴν ἐκείνων εἰδωλοποιίαν . οὔκουν ἐβούλοντο φαίνεσθαιτοῖς πολλοῖς ἀπίθανοι καὶ ἀηδεῖς καινοποιοῦντες .
Lemmas: οἷος εἰμί Φειδίας τε καί Ἀλκαμένης καί Πολύκλειτος , ἔτι δέ Ἀγλαοφῶν καί Πολύγνωτος καί Ζεῦξις καί πρότερος αὐτός ὁ Δαίδαλος . οὐ γάρ ἀποχράω οὗτος περί ἄλλος ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ δεινότης καί σοφία , ἀλλά καί θεός εἰκών καί διάθεσις παντοδαπός ἐπιδείκνυμι , ἴδιος τε καί δημόσιος χορηγός ὁ πόλις λαμβάνω , πολύς ἐμπίμπλημι ὑπόνοια καί ποικίλος περί ὁ δαιμόνιον , οὐ παντελής διαφέρω ὁ ποιητής καί νομοθέτης , ὁ μέν ὅπως μή δοκέω παράνομος καί ὁ ἐπίκειμαι ἐνέχω ζημία , ὁ δέ ὁράω προκαταλαμβάνω αὐτός ὑπό ὁ ποιητής καί πρέσβυς εἰμί ὁ ἐκεῖνος εἰδωλοποιία . οὔκουν βούλομαι φαίνω πολύς ἀπίθανος καί ἀηδής καινοποιέω .
dio-chrysostomus.orationes 12.46
τὰ μὲν οὖν πολλὰ τοῖς μύθοις ἑπόμενοι καὶ συνηγοροῦντες ἔπλαττον , τὰ δὲ καὶ παρʼ αὑτῶν εἰσέφερον , ἀντίτεχνοι καὶ ὁμότεχνοι τρόπον τινὰ γιγνόμενοι τοῖς ποιηταῖς , ὡς ἐκεῖνοι διʼ ἀκοῆς ἐπιδεικνύντες , ἀτεχνῶς καὶ αὐτοὶ διʼ ὄψεως ἐξηγούμενοι τὰ θεῖα τοῖς πλείοσι καὶ ἀπειροτέροισθεαταῖς . πάντα δὲ ταῦτα τὴν ἰσχὺν ἔσχεν ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς ἐκείνης , ὡς ἐπὶ τιμῇ καὶ χάριτι ποιούμενα τοῦ δαιμονίου .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολύς ὁ μῦθος ἕπομαι καί συνηγορέω πλήσσω , ὁ δέ καί παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω , ἀντίτεχνος καί ὁμότεχνος τρόπος τις γίγνομαι ὁ ποιητής , ὡς ἐκεῖνος διά ἀκοή ἐπιδείκνυμι , ἄτεχνος καί αὐτός διά ὄψις ἐξηγέομαι ὁ θεῖος ὁ πολύς καί ἀπειροτέροισθεαταῖς . πᾶς δέ οὗτος ὁ ἰσχύς ἔχω ἀπό ὁ πρῶτος ἀρχή ἐκεῖνος , ὡς ἐπί τιμή καί χάρις ποιέω ὁ δαιμόνιον .
dio-chrysostomus.orationes 12.47
καὶ μὴν τῆς ἁπλῆς καὶ πρεσβυτάτης ἐννοίας περὶ θεῶν καὶ ξυγγενῶς πᾶσιν ἀνθρώποις ἅμα τῷ λόγῳ φυομένης πρὸς τοῖς τρισὶ τούτοις ἑρμηνεῦσι καὶ διδασκάλοις τέταρτον ἀνάγκη παραλαβεῖν , οὐδαμῇ ῥᾴθυμον οὐδὲ ἀπείρως ἡγούμενον ἔχειν ὑπὲρ αὐτῶν , λέγω δὲ τὸν φιλόσοφον ἄνδρα , λόγῳ ἐξηγητὴν καὶ προφήτην τῆς ἀθανάτου φύσεως ἀληθέστατον ἴσως καὶ τελειότατον .
Lemmas: καί μήν ὁ ἁπλόος καί πρέσβυς ἔννοια περί θεός καί συγγενής πᾶς ἄνθρωπος ἅμα ὁ λόγος φύω πρός ὁ τρεῖς οὗτος ἑρμηνεύς καί διδάσκαλος τέταρτος ἀνάγκη παραλαμβάνω , οὐδαμῇ ῥᾴθυμος οὐδέ ἄπειρος ἡγέομαι ἔχω ὑπέρ αὐτός , λέγω δέ ὁ φιλόσοφος ἀνήρ , λόγος ἐξηγητής καί προφήτης ὁ ἀθάνατος φύσις ἀληθής ἴσως καί τέλειος .
dio-chrysostomus.orationes 12.48
τὸν μὲν οὖν νομοθέτην ἐάσωμεν τὰ νῦν εἰς εὐθύνας ἄγειν , ἄνδρα αὐστηρὸν καὶ τοὺς ἄλλους αὐτὸν εὐθύνοντα · δέοι γὰρ ἂν αὐτὸν αὐτοῦ φείδεσθαι καὶ τῆς ὑμετέρας ἀσχολίας . ὑπὲρ δὲ τῶν λοιπῶν ἑκάστου γένους προχειρισάμενοι τὸν ἄκρον σκοπῶμεν , εἴ τινα ὠφέλειαν ἢ καὶ βλάβην φανήσονται πεποιηκότες πρὸς εὐσέβειαν τοῖς αὑτῶν ἔργοις ἢ λόγοις , ὅπως τε ἔχουσιν ὁμολογίας ἢτοῦ διαφέρεσθαι ἀλλήλοις , καὶ τίς αὐτῶν ξυνέπεται τῷ ἀληθεῖ μάλιστα , τῇ πρώτῃ καὶ ἀδόλῳ γνώμῃ σύμφωνος ὤν . πάντες οὗτοι ξυνᾴδουσιν , ὥσπερ ἑνὸς ἴχνους λαβόμενοι , καὶ τοῦτο σῴζοντες , οἱ μὲν σαφῶς , οἱ δὲ ἀδηλότερον . οὐ γὰρ ἂν ἴσως δέοιτο παραμυθίας ὁ τῇ ἀληθείᾳ φιλόσοφος , εἰ μὴ πρὸς σύγκρισιν ἄγοιτο ποιηταῖς ἀγαλμάτων ἢ μέτρων , καὶ ταῦτα ἐν ὄχλῳ πανηγύρεως ἐκείνοις φίλων δικαστῶν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν νομοθέτης ἐάω ὁ νῦν εἰς εὔθυνα ἄγω , ἀνήρ αὐστηρός καί ὁ ἄλλος αὐτός εὐθύνω · δέω γάρ ἄν αὐτός ἑαυτοῦ φείδομαι καί ὁ ὑμέτερος ἀσχολία . ὑπέρ δέ ὁ λοιπός ἕκαστος γένος προχειρίζω ὁ ἄκρος σκοπέω , εἰ τις ὠφέλεια ἤ καί βλάβη φανάω ποιέω πρός εὐσέβεια ὁ ἑαυτοῦ ἔργον ἤ λόγος , ὅπως τε ἔχω ὁμολογία αἰτέω διαφέρω ἀλλήλων , καί τίς αὐτός συνέπομαι ὁ ἀληθής μάλα , ὁ πρῶτος καί ἄδολος γνώμη σύμφωνος εἰμί . πᾶς οὗτος συνᾴδω , ὥσπερ εἷς ἴχνος λαμβάνω , καί οὗτος σῴζω , ὁ μέν σαφής , ὁ δέ ἄδηλος . οὐ γάρ ἄν ἴσως δέω παραμυθία ὁ ὁ ἀλήθεια φιλόσοφος , εἰ μή πρός σύγκρισις ἄγω ποιητής ἄγαλμα ἤ μέτρον , καί οὗτος ἐν ὄχλος πανήγυρις ἐκεῖνος φίλος δικαστής .
dio-chrysostomus.orationes 12.49
εἰ γάρ τις Φειδίαν πρῶτον ἐν τοῖς Ἕλλησιν εὐθύνοι , τὸν σοφὸν τοῦτον καὶ δαιμόνιον ἐργάτην τοῦ σεμνοῦ καὶ παγκάλου δημιουργήματος , καθίσας δικαστὰς τοὺς βραβεύοντας τῷ θεῷ τὸν ἀγῶνα , μᾶλλον δὲ κοινὸν δικαστήριον ξυμπάντων Πελοποννησίων , ἔτι δὲ Βοιωτῶν καὶ Ἰώνων καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τῶν πανταχοῦ κατὰ τὴν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν , οὐ τῶν χρημάτων λόγον ἀπαιτῶν οὐδὲ τῆς περὶ τὸ ἄγαλμα δαπάνης , ὁπόσων χρυσὸς ὠνήθη ταλάντων καὶ ἐλέφας , ἔτι δὲ κυπάριττος καὶ θύον πρὸς τὴν ἐντὸς ἐργασίαν μόνιμος ὕλη καὶ ἀδιάφθορος , τροφῆς τε καὶ μισθῶν ἀναλώματος τοῖς ἐργασαμένοις οὐκ ὀλίγοις οὐδὲ ὀλίγον χρόνον ἄλλοις τε οὐ φαύλοις δημιουργοῖς καὶ τὸν πλεῖστον μισθὸν ὑπὲρ τῆς τέχνης Φειδίᾳ ·
Lemmas: εἰ γάρ τις Φειδίας πρῶτος ἐν ὁ Ἕλλην εὐθύνω , ὁ σοφός οὗτος καί δαιμόνιος ἐργάτης ὁ σεμνός καί πάγκαλος δημιούργημα , καθίζω δικαστής ὁ βραβεύω ὁ θεός ὁ ἀγών , μάλα δέ κοινός δικαστήριον σύμπας Πελοποννήσιος , ἔτι δέ Βοιωτός καί Ἴων καί ὁ ἄλλος Ἕλλην ὁ πανταχοῦ κατά ὁ Εὐρώπη καί ὁ Ἀσία , οὐ ὁ χρῆμα λόγος ἀπαιτέω οὐδέ ὁ περί ὁ ἄγαλμα δαπάνη , ὁπόσος χρυσός ὀνίνημι τάλαντον καί ἐλέφας , ἔτι δέ κυπάρισσος καί θύον πρός ὁ ἐντός ἐργασία μόνιμος ὕλη καί ἀδιάφθορος , τροφή τε καί μισθός ἀνάλωμα ὁ ἐργάζομαι οὐ ὀλίγος οὐδέ ὀλίγος χρόνος ἄλλος τε οὐ φαῦλος δημιουργός καί ὁ πολύς μισθός ὑπέρ ὁ τέχνη Φειδίας ·
dio-chrysostomus.orationes 12.50
ταῦτα μὲν γὰρ Ἠλείοις προσήκοντα λογίσασθαι τοῖς ἀναλώσασιν ἀφθόνως καὶ μεγαλοπρεπῶς · ἡμεῖς δὲ ὑπὲρ ἄλλου φήσομεν τῷ Φειδίᾳ προκεῖσθαι τὸν ἀγῶνα · εἰ οὖν δὴ λέγοι τις πρὸς αὐτόν , ὦ βέλτιστε καὶ ἄριστε τῶν δημιουργῶν , ὡς μὲν ἡδὺ καὶ προσφιλὲς ὅραμα καὶ τέρψιν ἀμήχανον θέας εἰργάσω πᾶσιν Ἕλλησι καὶ βαρβάροις , ὅσοι ποτὲ δεῦρο ἀφίκοντο πολλοὶ πολλάκις , οὐδεὶς ἀντερεῖ .
Lemmas: οὗτος μέν γάρ Ἠλεῖος προσήκω λογίζομαι ὁ ἀναλίσκω ἄφθονος καί μεγαλοπρεπής · ἐγώ δέ ὑπέρ ἄλλος φημί ὁ Φειδίας πρόκειμαι ὁ ἀγών · εἰ οὖν δή λέγω τις πρός αὐτός , ὦ ἀγαθός καί ἀγαθός ὁ δημιουργός , ὡς μέν ἡδύς καί προσφιλής ὅραμα καί τέρψις ἀμήχανος θέα ἐργάζομαι πᾶς Ἕλλην καί βάρβαρος , ὅσος ποτέ δεῦρο ἀφικνέομαι πολύς πολλάκις , οὐδείς ἀντιλέγω .
dio-chrysostomus.orationes 12.51
τῷ γὰρ ὄντι καὶ τὴν ἄλογον ἄν ἐκπλήξειε τοῦτό γε τῶν ζῴων φύσιν , εἰ δύναιντο προσιδεῖν μόνον , ταύρων τε τῶν ἀεὶ πρὸς τόνδε τὸν βωμὸν ἀγομένων , ὡς ἑκόντας ὑπέχειν τοῖς καταρχομένοις , εἴ τινα παρέξουσι τῷ θεῷ χάριν , ἔτι δὲ ἀετῶν τε καὶ ἵππων καὶ λεόντων , ὡς τὸ ἀνήμερον καὶ ἄγριον σβέσαντας τοῦ θυμοῦ πολλὴν ἡσυχίαν ἄγειν , τερφθέντας ὑπὸ τῆς θέας · ἀνθρώπων δέ , ὃς ἂν ᾖ παντελῶς ἐπίπονος τὴν ψυχήν , πολλὰς ἀναντλήσας συμφορὰς καὶ λύπας ἐν τῷ βίῳ μηδὲ ὕπνον ἡδὺν ἐπιβαλλόμενος , καὶ ὅς δοκεῖ μοι κατʼ ἐναντίον στὰς τῆσδε τῆς εἰκόνος ἐκλαθέσθαι ἂν πάντων ὅσα ἐν ἀνθρωπίνῳ βίῳ δεινὰ καὶ χαλεπὰ γίγνεται παθεῖν .
Lemmas: ὁ γάρ εἰμί καί ὁ ἄλογος ἄν ἐκπλήσσω οὗτος γε ὁ ζῷον φύσις , εἰ δύναμαι προσοράω μόνος , ταῦρος τε ὁ ἀεί πρός ὅδε ὁ βωμός ἄγω , ὡς ἑκών ὑπέχω ὁ κατάρχω , εἰ τις παρέχω ὁ θεός χάρις , ἔτι δέ ἀετός τε καί ἵππος καί λέων , ὡς ὁ ἀνήμερος καί ἄγριος σβέννυμι ὁ θυμός πολύς ἡσυχία ἄγω , τέρπω ὑπό ὁ θέα · ἄνθρωπος δέ , ὅς ἄν εἰμί παντελής ἐπίπονος ὁ ψυχή , πολύς ἀναντλέω συμφορά καί λύπη ἐν ὁ βίος μηδέ ὕπνος ἡδύς ἐπιβάλλω , καί ὅς δοκέω ἐγώ κατά ἐναντίος ἵστημι ὅδε ὁ εἰκών ἐκλανθάνω ἄν πᾶς ὅσος ἐν ἀνθρώπινος βίος δεινός καί χαλεπός γίγνομαι πάσχω .
dio-chrysostomus.orationes 12.52
οὕτως σύγε ἀνεῦρες καὶ ἐμηχανήσω θέαμα , ἀτεχνῶς νηπενθές τʼ ἄχολόν τε , κακῶν ἐπίληθες ἁπάντων . τοσοῦτον φῶς καὶ τοσαύτη χάρις ἔπεστιν ἀπὸ τῆς τέχνης . οὐδὲγὰρ αὐτὸν τὸν Ἥφαιστον εἰκὸς ἐγκαλέσαι τῷδε τῷ ἔργῳ , κρίνοντα πρὸς ἡδονὴν καὶ τέρψιν ἀνθρωπίνης ὄψεως . εἰ δʼ αὖ τὸ πρέπον εἶδος καὶ τὴν ἀξίαν μορφὴν τῆς θεοῦ φύσεως ἐδημιούργησας , ὕλῃ τε ἐπιτερπεῖ χρησάμενος , ἀνδρός τε μορφὴν ὑπερφυᾶ τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος δείξας , πλὴν ἀνδρὸς καὶ τἄλλα ποιήσασὡς ἐποίησας , σκοπῶμεν τὰ νῦν · ὑπὲρ ὧν ἀπολογησάμενος ἱκανῶς ἐν τοῖς παροῦσι , καὶ πείσας ὅτι τὸ οἰκεῖον καὶ τὸ πρέπον ἐξεῦρες σχήματός τε καὶ μορφῆς τῷ πρώτῳ καὶ μεγίστῳ θεῷ , μισθὸν ἕτερον τοῦ παρʼ Ἠλείων προσλάβοις ἂν μείζω καὶ τελειότερον .
Lemmas: οὕτως σύ ἀνευρίσκω καί μηχανάομαι θέαμα , ἄτεχνος νηπενθής τε ἄχολος τε , κακός ἐπιλανθάνομαι ἅπας . τοσοῦτος φάος καί τοσοῦτος χάρις ἔπειμι ἀπό ὁ τέχνη . οὐδὲγὰρ αὐτός ὁ Ἥφαιστος ἔοικα ἐγκαλέω ὅδε ὁ ἔργον , κρίνω πρός ἡδονή καί τέρψις ἀνθρώπινος ὄψις . εἰ δέ αὖ ὁ πρέπω εἶδος καί ὁ ἄξιος μορφή ὁ θεός φύσις δημιουργέω , ὕλη τε ἐπιτερπής χράω , ἀνήρ τε μορφή ὑπερφυής ὁ κάλλος καί ὁ μέγεθος δείκνυμι , πλήν ἀνήρ καί ἄλλος ποιέω ποιέω , σκοπέω ὁ νῦν · ὑπέρ ὅς ἀπολογέομαι ἱκανός ἐν ὁ πάρειμι , καί πείθω ὅτι ὁ οἰκεῖος καί ὁ πρέπω ἐξευρίσκω σχῆμα τε καί μορφή ὁ πρῶτος καί μέγας θεός , μισθός ἕτερος ὁ παρά Ἠλεῖος προσλαμβάνω ἄν μέγας καί τέλειος .
dio-chrysostomus.orationes 12.53
ὁρᾷς γὰρ ὅτι οὐ μικρὸς ἁγὼν οὐδʼ ὁ κίνδυνος ἡμῖν . πρότερον μὲν γάρ,ἅτε οὐδὲν σαφὲς εἰδότες , ἄλλην ἄλλος ἀνεπλάττομεν ἰδέαν , κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν καὶ φύσιν ἕκαστος ἰνδαλλόμενοι καὶ ὀνειρώττοντες · εἴ τέ πού τινα μικρὰ καὶ ἄσημα τῶν ἔμπροσθεν εἰκάσματα τεχνιτῶν , οὐ πάνυ τούτοις οὔτε πιστεύοντες οὔτε προσέχοντες τὸν νοῦν . σὺ δέ γε ἰσχύϊ τέχνης ἐνίκησασκαὶ ξυνέλεξας τὴν Ἑλλάδα πρῶτον , ἔπειτα τοὺς ἄλλους τῷδε τῷ φάσματι , θεσπέσιον καὶ λαμπρὸν ἀποδείξας , ὡς μηδένα τῶν ἰδόντων δόξαν ἑτέραν ἔτι λαβεῖν ῥᾳδίως .
Lemmas: ὁράω γάρ ὅτι οὐ μικρός ἀγών οὐδέ ὁ κίνδυνος ἐγώ . πρότερος μέν ἄγρα οὐδείς σαφής οἶδα , ἄλλος ἄλλος ἀναπλάσσω ἰδέα , κατά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί φύσις ἕκαστος ἰνδάλλομαι καί ὀνειρώσσω · εἰ τε που τις μικρός καί ἄσημος ὁ ἔμπροσθεν εἴκασμα τεχνίτης , οὐ πάνυ οὗτος οὔτε πιστεύω οὔτε προσέχω ὁ νόος . σύ δέ γε ἰσχύς τέχνη φέρω συλλέγω ὁ Ἑλλάς πρῶτος , ἔπειτα ὁ ἄλλος ὅδε ὁ φάσμα , θεσπέσιος καί λαμπρός ἀποδείκνυμι , ὡς μηδείς ὁ ὁράω δόξα ἕτερος ἔτι λαμβάνω ῥᾴδιος .
dio-chrysostomus.orationes 12.54
ἆρʼ οὖν οἴει τὸν Ἴφιτον καὶ τὸν Λυκοῦργον καὶ τοὺς τότε Ἠλείους διὰ χρημάτων ἀπορίαν τὸν μὲν ἀγῶνα καὶ τὴν θυσίαν ποιῆσαι τῷ Διὶ πρέπουσαν , ἄγαλμαδὲ μηδὲν ἐξευρεῖν ἐπʼ ὀνόματι καὶ σχήματι τοῦ θεοῦ , σχεδόν τι προέχοντας δυνάμει τῶν ὕστερον , ἢ μᾶλλον φοβηθέντας μήποτε οὐ δύναιντο ἱκανῶς ἀπομιμήσασθαι διὰ θνητῆς τέχνης τὴν ἄκραν καὶ τελειοτάτην φύσιν ;
Lemmas: ἆρα οὖν οἴομαι ὁ Ἴφιτος καί ὁ Λυκοῦργος καί ὁ τότε Ἠλεῖος διά χρῆμα ἀπορία ὁ μέν ἀγών καί ὁ θυσία ποιέω ὁ Ζεύς πρέπω , ἄγαλμα μηδείς ἐξευρίσκω ἐπί ὄνομα καί σχῆμα ὁ θεός , σχεδόν τις προέχω δύναμις ὁ ὕστερον , ἤ μάλα φοβέω μήποτε οὐ δύναμαι ἱκανός ἀπομιμέομαι διά θνητός τέχνη ὁ ἄκρος καί τέλειος φύσις ;
dio-chrysostomus.orationes 12.55
πρὸς δὴ ταῦτα τυχὸν εἴποι ἂν Φειδίας , ἅτε ἀνὴρ οὐκ ἄγλωττος οὐδὲ ἀγλώττου πόλεως , ἔτι δὲ συνήθης καὶ ἑταῖρος Περικλέους · ἄνδρες Ἕλληνες , ὁ μὲν ἀγὼν τῶν πώποτε μέγιστος · οὐ γὰρ περὶ ἀρχῆς οὐδὲ περὶ στρατηγίας μιᾶς πόλεως οὐδὲ περὶ νεῶν πλήθους ἢ πεζοῦ στρατοπέδου , πότερον ὀρθῶς ἢ μὴ διῴκηται , τὰ νῦν ὑπέχω λόγον , ἀλλὰ περὶ τοῦ πάντων κρατοῦντος θεοῦ καὶ τῆς πρὸς ἐκεῖνον ὁμοιότητος , εἴτε εὐσχημόνως καὶ προσεοικότως γέγονεν , οὐδὲν ἐλλείπουσα τῆς δυνατῆς πρὸς τὸ δαιμόνιον ἀνθρώποις ἀπεικασίας , εἴτε ἀναξία καὶ ἀπρεπής .
Lemmas: πρός δή οὗτος τυγχάνω λέγω ἄν Φειδίας , ἅτε ἀνήρ οὐ ἄγλωσσος οὐδέ ἄγλωσσος πόλις , ἔτι δέ συνήθης καί ἑταῖρος Περικλῆς · ἀνήρ Ἕλλην , ὁ μέν ἀγών ὁ πώποτε μέγας · οὐ γάρ περί ἀρχή οὐδέ περί στρατηγία εἷς πόλις οὐδέ περί ναῦς πλῆθος ἤ πεζός στρατόπεδον , πότερος ὀρθός ἤ μή διοικέω , ὁ νῦν ὑπέχω λόγος , ἀλλά περί ὁ πᾶς κρατέω θεός καί ὁ πρός ἐκεῖνος ὁμοιότης , εἴτε εὐσχήμων καί προσεοικότως γίγνομαι , οὐδείς ἐλλείπω ὁ δυνατός πρός ὁ δαιμόνιον ἄνθρωπος ἀπεικασία , εἴτε ἀνάξιος καί ἀπρεπής .
dio-chrysostomus.orationes 12.56
ἐνθυμεῖσθε δὲ ὅτι οὐκ ἐγὼ πρῶτος ὑμῖν ἐγενόμην ἐξηγητὴς καὶ διδάσκαλος τῆς ἀληθείας . οὐδὲ γὰρ ἔφυν ἔτι κατʼ ἀρχὰς τῆς Ἑλλάδος οὐδέπω σαφῆ καὶ ἀραρότα δόγματα ἐχούσης περὶ τούτων , ἀλλὰ πρεσβυτέρας τρόπον τινὰ καὶ τὰ περὶ τοὺς θεοὺς ἤδη πεπεισμένης καὶ νομιζούσης ἰσχυρῶς . καὶ ὅσα μὲν λιθοξόων ἔργα ἢ γραφέων ἀρχαιότερα τῆς ἐμῆς τέχνης σύμφωνα ἦσαν , πλὴν ὅσον κατὰ τὴν ἀκρίβειαν τῆς ποιήσεως , ἐῶ λέγειν .
Lemmas: ἐνθυμέομαι δέ ὅτι οὐ ἐγώ πρῶτος σύ γίγνομαι ἐξηγητής καί διδάσκαλος ὁ ἀλήθεια . οὐδέ γάρ φύω ἔτι κατά ἀρχή ὁ Ἑλλάς οὐδέπω σαφής καί ἀραρίσκω δόγμα ἔχω περί οὗτος , ἀλλά πρέσβυς τρόπος τις καί ὁ περί ὁ θεός ἤδη πείθω καί νομίζω ἰσχυρός . καί ὅσος μέν λιθόξοος ἔργον ἤ γραφεύς ἀρχαῖος ὁ ἐμός τέχνη σύμφωνος εἰμί , πλήν ὅσος κατά ὁ ἀκρίβεια ὁ ποίησις , ἐάω λέγω .
dio-chrysostomus.orationes 12.57
δόξας δὲ ὑμετέρας κατέλαβον παλαιὰς ἀκινήτους , αἷς οὐκ ἦν ἐναντιοῦσθαι δυνατόν , καὶ δημιουργοὺς ἄλλους περὶ τὰ θεῖα , πρεσβυτέρους ἡμῶν καὶ πολὺ σοφωτέρους ἀξιοῦντας εἶναι , τοὺς ποιητάς , ἐκείνων μὲν δυναμένων εἰς πᾶσαν ἐπίνοιαν ἄγειν διὰ τῆς ποιήσεως , τῶν δὲ ἡμετέρων αὐτουργημάτων μόνην ταύτην ἱκανὴν ἐχόντων εἰκασίαν .
Lemmas: δόξα δέ ὑμέτερος καταλαμβάνω παλαιός ἀκίνητος , ὅς οὐ εἰμί ἐναντιόομαι δυνατός , καί δημιουργός ἄλλος περί ὁ θεῖος , πρέσβυς ἐγώ καί πολύς σοφός ἀξιόω εἰμί , ὁ ποιητής , ἐκεῖνος μέν δύναμαι εἰς πᾶς ἐπίνοια ἄγω διά ὁ ποίησις , ὁ δέ ἡμέτερος αὐτούργημα μόνος οὗτος ἱκανός ἔχω εἰκασία .
dio-chrysostomus.orationes 12.58
τὰ γὰρ θεῖα φάσματα , λέγω δὲ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ σύμπαντος οὐρανοῦ καὶ ἄστρων , αὐτὰ μὲν καθʼ αὑτὰ φαινόμενα θαυμαστὰ πάντως , ἡ δὲ μίμησις αὐτῶν ἁπλῆ καὶ ἄτεχνος , εἴ τις ἐθέλοι τὰ σελήνης σχήματα ἀφομοιοῦν ἢ τὸν ἡλίου κύκλον · ἔτι δὲ ἤθους καὶ διανοίας αὐτὰ μὲν ἐκεῖνα μεστὰ πάντως , ἐν δὲ τοῖς εἰκάσμασιν οὐδὲν ἐνδεικνύμενα τοιοῦτον · ὅθεν ἴσως καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς οὕτως ἐνομίσθη τοῖς Ἕλλησι .
Lemmas: ὁ γάρ θεῖος φάσμα , λέγω δέ ἥλιος καί σελήνη καί σύμπας οὐρανός καί ἄστρον , αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ φαίνω θαυμαστός πάντως , ὁ δέ μίμησις αὐτός ἁπλόος καί ἄτεχνος , εἰ τις ἐθέλω ὁ σελήνη σχῆμα ἀφομοιόω ἤ ὁ ἥλιος κύκλος · ἔτι δέ ἦθος καί διάνοια αὐτός μέν ἐκεῖνος μεστός πάντως , ἐν δέ ὁ εἴκασμα οὐδείς ἐνδείκνυμι τοιοῦτος · ὅθεν ἴσως καί ὁ ἐκ ἀρχή οὕτως νομίζω ὁ Ἕλλην .
dio-chrysostomus.orationes 12.59
νοῦν γὰρ καὶ φρόνησιν αὐτὴν μὲν καθʼ αὑτὴν οὔτε τις πλάστης οὔτε τις γραφεὺς εἰκάσαι δυνατὸς ἔσται · ἀθέατοι γὰρ τῶν τοιούτων καὶ ἀνιστόρητοι παντελῶς πάντες . τὸ δὲ ἐν ᾧ τοῦτο γιγνόμενόν ἐστιν οὐχ ὑπονοοῦντες , ἀλλʼ εἰδότες , ἐπʼ αὐτὸ καταφεύγομεν , ἀνθρώπινον σῶμα ὡς ἀγγεῖον φρονήσεως καὶ λόγου θεῷ προσάπτοντες , ἐνδείᾳ καὶ ἀπορίᾳ παραδείγματος τῷ φανερῷ τε καὶ εἰκαστῷ τὸ ἀνείκαστον καὶ ἀφανὲς ἐνδείκνυσθαι ζητοῦντες , συμβόλου δυνάμει χρώμενοι , κρεῖττονἤ φασι τῶν βαρβάρων τινὰς ζῴοις τὸ θεῖον ἀφομοιοῦν κατὰ σμικρὰς καὶ ἀτόπους ἀφορμάς . ὁ δὲ πλεῖστον ὑπερβαλὼν κάλλει καὶ σεμνότητι καὶ μεγαλοπρεπείᾳ , σχεδὸν οὗτος πολὺ κράτιστος δημιουργὸς τῶν περὶ τὰ θεῖα ἀγαλμάτων .
Lemmas: νόος γάρ καί φρόνησις αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ οὔτε τις πλάστης οὔτε τις γραφεύς εἰκάζω δυνατός εἰμί · ἀθέατος γάρ ὁ τοιοῦτος καί ἀνιστόρητος παντελής πᾶς . ὁ δέ ἐν ὅς οὗτος γίγνομαι εἰμί οὐ ὑπονοέω , ἀλλά οἶδα , ἐπί αὐτός καταφεύγω , ἀνθρώπινος σῶμα ὡς ἀγγεῖον φρόνησις καί λόγος θεός προσάπτω , ἔνδεια καί ἀπορία παράδειγμα ὁ φανερός τε καί εἰκαστός ὁ ἀνείκαστος καί ἀφανής ἐνδείκνυμι ζητέω , σύμβολος δύναμις χράω , ἀείρω φημί ὁ βάρβαρος τις ζῷον ὁ θεῖος ἀφομοιόω κατά μικρός καί ἄτοπος ἀφορμή . ὁ δέ πολύς ὑπερβάλλω κάλλος καί σεμνότης καί μεγαλοπρέπεια , σχεδόν οὗτος πολύς κρατύς δημιουργός ὁ περί ὁ θεῖος ἄγαλμα .
dio-chrysostomus.orationes 12.60
οὐδὲ γὰρ ὡς βέλτιον ὑπῆρχε μηδὲν ἵδρυμα μηδὲ εἰκόνα θεῶν ἀποδεδεῖχθαιπαρʼ ἀνθρώποις φαίη τις ἄν , ὡς πρὸς μόνα ὁρᾶν δέον τὰ οὐράνια . ταῦτα μὲν γὰρ ξύμπαντα ὅ γε νοῦν ἔχων σέβει , θεοὺς ἡγούμενος μακαρίους μακρόθεν ὁρῶν · διὰ δὲ τὴν πρὸς τὸ δαιμόνιον ὁρμὴν ἰσχυρὸς ἔρως πᾶσιν ἀνθρώποις ἐγγύθεν τιμᾶν καὶ θεραπεύειν τὸ θεῖον , προσιόντας καὶ ἁπτομένους μετὰ πειθοῦς , θύοντας καὶ στεφανοῦντας .
Lemmas: οὐδέ γάρ ὡς ἀγαθός ὑπάρχω μηδείς ἵδρυμα μηδέ εἰκών θεός ἀποδείκνυμι ἄνθρωπος φημί τις ἄν , ὡς πρός μόνος ὁράω δέω ὁ οὐράνιος . οὗτος μέν γάρ σύμπας ὁ γε νόος ἔχω σέβω , θεός ἡγέομαι μακάριος μακρόθεν ὁράω · διά δέ ὁ πρός ὁ δαιμόνιον ὁρμή ἰσχυρός ἔρως πᾶς ἄνθρωπος ἐγγύθεν τιμάω καί θεραπεύω ὁ θεῖος , προσέρχομαι καί ἅπτω μετά πειθώ , θύω καί στεφανόω .
dio-chrysostomus.orationes 12.61
ἀτεχνῶς γὰρ ὥσπερ νήπιοι παῖδες πατρὸς ἢ μητρὸς ἀπεσπασμένοι δεινὸν ἵμερον ἔχοντες καὶ πόθον ὀρέγουσι χεῖρας οὐ παροῦσι πολλάκις ὀνειρώττοντες , οὕτω καὶ θεοῖς ἄνθρωποι ἀγαπῶντες δικαίως διά τε εὐεργεσίαν καὶ συγγένειαν , προθυμούμενοι πάντα τρόπον συνεῖναί τε καὶ ὁμιλεῖν · ὥστε καὶ πολλοὶ τῶνβαρβάρων πενίᾳ τε καὶ ἀπορίᾳ τέχνης ὄρη θεοὺς ἐπονομάζουσι καὶ δένδρα ἀργὰ καὶ ἀσήμους λίθους , οὐδαμῇ οἰκειότερα τῆς μορφῆς .
Lemmas: ἄτεχνος γάρ ὥσπερ νήπιος παῖς πατήρ ἤ μήτηρ ἀποσπάω δεινός ἵμερος ἔχω καί πόθος ὀρέγω χείρ οὐ πάρειμι πολλάκις ὀνειρώσσω , οὕτως καί θεός ἄνθρωπος ἀγαπάζω δίκαιος διά τε εὐεργεσία καί συγγένεια , προθυμέομαι πᾶς τρόπος σύνειμι τε καί ὁμιλέω · ὥστε καί πολύς τῶνβαρβάρων πενία τε καί ἀπορία τέχνη ὄρος θεός ἐπονομάζω καί δένδρον ἀργός καί ἄσημος λίθος , οὐδαμῇ οἰκεῖος ὁ μορφή .
dio-chrysostomus.orationes 12.62
εἰ δʼ ὑμῖν ἐπαίτιός εἰμι τοῦ σχήματος , οὐκ ἂν φθάνοιτε Ὁμήρῳ πρότερον χαλεπῶς ἔχοντες · ἐκεῖνος γὰρ οὐ μόνον μορφὴνἐγγύτατα τῆς δημιουργίας ἐμιμήσατο , χαίτας τε ὀνομάζων τοῦ θεοῦ , ἔτι δὲ ἀνθερεῶνα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τῆς ποιήσεως , ὅτε φησὶν ἱκετεύειν τὴν Θέτιν ὑπὲρ τιμῆς τοῦ παιδός · πρὸς δὲ τούτοις ὁμιλίας τε καὶ βουλεύσεις καὶ δημηγορίας τοῖς θεοῖς , ἔτι δὲ ἐξ Ἴδης ἀφίξεις πρὸς οὐρανὸν καὶ Ὄλυμπον , ὕπνους τε καὶ συμπόσια καὶ μίξεις , μάλα μὲν ὑψηλῶς σύμπαντα κοσμῶν τοῖς ἔπεσιν , ὅμως δὲ ἐχόμενα θνητῆς ὁμοιότητος . καὶ δή γε καὶ ὁπότε ἐτόλμησεν Ἀγαμέμνονα προσεικάσαι τοῦ θεοῦ τοῖς κυριωτάτοις μέρεσιν εἰπών , ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ .
Lemmas: εἰ δέ σύ ἐπαίτιος εἰμί ὁ σχῆμα , οὐ ἄν φθάνω Ὅμηρος πρότερος χαλεπός ἔχω · ἐκεῖνος γάρ οὐ μόνος μορφὴνἐγγύτατα ὁ δημιουργία μιμέομαι , χαίτη τε ὀνομάζω ὁ θεός , ἔτι δέ ἀνθερεών εὐθύς ἐν ἀρχή ὁ ποίησις , ὅτε φημί ἱκετεύω ὁ Θέτις ὑπέρ τιμή ὁ παῖς · πρός δέ οὗτος ὁμιλία τε καί βούλευσις καί δημηγορία ὁ θεός , ἔτι δέ ἐκ Ἴδη ἄφιξις πρός οὐρανός καί Ὄλυμπος , ὕπνος τε καί συμπόσιον καί μίξις , μάλα μέν ὑψηλός σύμπας κοσμέω ὁ ἔπος , ὅμως δέ ἔχω θνητός ὁμοιότης . καί δή γε καί ὁπότε τολμάω Ἀγαμέμνων προσεικάζω ὁ θεός ὁ κύριος μέρος λέγω , ὄμμα καί κεφαλή ἴκελος Ζεύς τερπικέραυνος .
dio-chrysostomus.orationes 12.63
τὸ δέ γε τῆς ἐμῆς ἐργασίας οὐκ ἄν τις οὐδὲ μανείς τινι ἀφομοιώσειεν θνητῷ , πρὸς κάλλος ἢ μέγεθος συνεξεταζόμενον . μὴ Ὁμήρου πολὺ φανῶ κρείττων καὶ σωφρονέστερος ποιητής , τοῦ δόξαντος ὑμῖν ἰσοθέου τὴν σοφίαν , ἣν βούλεσθε ζημίαν ἕτοιμος ὑπέχειν ἐγώ . λέγω δὲ πρὸς τὸ δυνατὸν τῆς ἐμαυτοῦ τέχνης ·
Lemmas: ὁ δέ γε ὁ ἐμός ἐργασία οὐ ἄν τις οὐδέ μαίνομαι τις ἀφομοιόω θνητός , πρός κάλλος ἤ μέγεθος συνεξετάζω . μή Ὅμηρος πολύς φαίνω κρατύς καί σώφρων ποιητής , ὁ δοκέω σύ ἰσόθεος ὁ σοφία , ὅς βούλομαι ζημία ἑτοῖμος ὑπέχω ἐγώ . λέγω δέ πρός ὁ δυνατός ὁ ἐμαυτοῦ τέχνη ·
dio-chrysostomus.orationes 12.64
δαψιλὲς γὰρ χρῆμα ποίησις καὶ πάντα τρόπον εὔπορον καὶ αὐτόνομον , καὶ χορηγίᾳ γλώττης καὶ πλήθει ῥημάτων ἱκανὸν ἐξ αὑτοῦ πάντα δηλῶσαι τὰ τῆς ψυχῆς βουλήματα , κἂν ὁποιονοῦν διανοηθῇ σχῆμα ἢ ἔργον ἢ πάθος ἢ μέγεθος , οὐκ ἂν ἀπορήσειεν ἀγγέλου φωνῆς πάνυ ἐναργῶς σημαινούσης ἕκαστα . στρεπτὴ γὰρ γλῶσσʼ ἐστὶ βροτῶν , πολέες δʼ ἔνι μῦθοι , φησὶν Ὅμηρος αὐτός , παντοῖοι , ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα .
Lemmas: δαψιλής γάρ χρῆμα ποίησις καί πᾶς τρόπος εὔπορος καί αὐτόνομος , καί χορηγία γλῶσσα καί πλῆθος ῥῆμα ἱκανός ἐκ ἑαυτοῦ πᾶς δηλόω ὁ ὁ ψυχή βούλημα , ἐάν ὁποῖος διανοέω σχῆμα ἤ ἔργον ἤ πάθος ἤ μέγεθος , οὐ ἄν ἀπορέω ἄγγελος φωνή πάνυ ἐναργής σημαίνω ἕκαστος . στρεπτός γάρ γλῶσσα εἰμί βροτός , πολύς δέ ἔνειμι μῦθος , φημί Ὅμηρος αὐτός , παντοῖος , ἔπος δέ πολύς νόμος ἔνθα καί ἔνθα .
dio-chrysostomus.orationes 12.65
κινδυνεύει γὰρ οὖν τὸ ἀνθρώπινον γένος ἁπάντων ἐνδεὲς γενέσθαι μᾶλλον ἢ φωνῆς καὶ λέξεως · τούτου δὲ μόνου κέκτηται θαυμαστόν τινα πλοῦτον . οὐδὲν γοῦν παραλέλοιπεν ἄφθεγκτον οὐδὲ ἄσημον τῶν πρὸς αἴσθησιν ἀφικνουμένων , ἀλλʼ εὐθὺς ἐπιβάλλει τῷ νοηθέντι σαφῆ σφραγῖδα ὀνόματος , πολλάκις δὲ καὶ πλείους φωνὰς ἑνὸς πράγματος , ὧν ὁπόταν φθέγξηταί τινα , παρέσχε δόξαν οὐ πολὺ ἀσθενεστέραν τἀληθοῦς . πλείστη μὲν οὖν ἐξουσία καὶ δύναμις ἀνθρώπῳ περὶ λόγον ἐνδείξασθαι τὸ παραστάν .
Lemmas: κινδυνεύω γάρ οὖν ὁ ἀνθρώπινος γένος ἅπας ἐνδεής γίγνομαι μάλα ἤ φωνή καί λέξις · οὗτος δέ μόνος κτάομαι θαυμαστός τις πλοῦτος . οὐδείς γοῦν παραλείπω ἄφθεγκτος οὐδέ ἄσημος ὁ πρός αἴσθησις ἀφικνέομαι , ἀλλά εὐθύς ἐπιβάλλω ὁ νοέω σαφής σφραγίς ὄνομα , πολλάκις δέ καί πολύς φωνή εἷς πρᾶγμα , ὅς ὁπόταν φθέγγομαι τις , παρέχω δόξα οὐ πολύς ἀσθενής ἀληθής . πολύς μέν οὖν ἐξουσία καί δύναμις ἄνθρωπος περί λόγος ἐνδείκνυμι ὁ παρίστημι .
dio-chrysostomus.orationes 12.66
ἡ δὲ τῶν ποιητῶν τέχνη μάλα αὐθάδης καὶ ἀνεπίληπτος , ἄλλως τε Ὁμήρου , τοῦ πλείστην ἄγοντος παρρησίαν , ὃς οὐχ ἕνα εἵλετο χαρακτῆρα λέξεως , ἀλλὰ πᾶσαν τὴν Ἑλληνικὴν γλῶτταν διῃρημένην τέως ἀνέμιξε , Δωριέων τε καὶ Ἰώνων , ἔτι δὲ τὴν Ἀθηναίων , εἰς ταὐτὸ κεράσας πολλῷ μᾶλλον ἢ τὰ χρώματα οἱ βαφεῖς , οὐ μόνον τῶν καθʼ αὑτόν , ἀλλὰ καὶ τῶν πρότερον , εἴ πού τι ῥῆμα ἐκλελοιπός , καὶ τοῦτο ἀναλαβὼν ὥσπερ νόμισμα ἀρχαῖον ἐκ θησαυροῦ ποθεν ἀδεσπότου διὰ φιλορρηματίαν , πολλὰ δὲ καὶ βαρβάρων ὀνόματα ,
Lemmas: ὁ δέ ὁ ποιητής τέχνη μάλα αὐθάδης καί ἀνεπίληπτος , ἄλλος τε Ὅμηρος , ὁ πολύς ἄγω παρρησία , ὅς οὐ εἷς αἱρέω χαρακτήρ λέξις , ἀλλά πᾶς ὁ Ἑλληνικός γλῶσσα διαιρέω τέως ἀναμίσγω , Δωριεύς τε καί Ἴων , ἔτι δέ ὁ Ἀθηναῖος , εἰς αὐτός κεράννυμι πολύς μάλα ἤ ὁ χρῶμα ὁ βαφεύς , οὐ μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὁ πρότερος , εἰ που τις ῥῆμα ἐκλείπω , καί οὗτος ἀναλαμβάνω ὥσπερ νόμισμα ἀρχαῖος ἐκ θησαυρός ποθεν ἀδέσποτος διά φιλορρηματία , πολύς δέ καί βάρβαρος ὄνομα ,
dio-chrysostomus.orationes 12.67
φειδόμενος οὐδενὸς ὅ,τι μόνον ἡδονὴν ἢ σφοδρότητα ἔδοξεν αὐτῷ ἔχειν · πρὸς δὲ τούτοις μεταφέρων οὐ τὰ γειτνιῶντα μόνον οὐδὲ ἀπὸ τῶν ἐγγύθεν , ἀλλὰ τὰ πλεῖστον ἀπέχοντα , ὅπως κηλήσῃ τὸν ἀκροατὴν μετʼ ἐκπλήξεως καταγοητεύσας , καὶ οὐδὲ ταῦτα κατὰ χώραν ἐῶν , ἀλλὰ τὰ μὲν μηκύνων , τὰ δὲ συναιρῶν , τὰ δὲ ἄλλως παρατρέπων · τελευτῶν δὲ αὑτὸν ἀπέφαινεν οὐ μόνον μέτρων ποιητήν ,
Lemmas: φείδομαι οὐδείς ὅστις μόνος ἡδονή ἤ σφοδρότης δοκέω αὐτός ἔχω · πρός δέ οὗτος μεταφέρω οὐ ὁ γειτνιάω μόνος οὐδέ ἀπό ὁ ἐγγύθεν , ἀλλά ὁ πολύς ἀπέχω , ὅπως κηλέω ὁ ἀκροατής μετά ἔκπληξις καταγοητεύω , καί οὐδέ οὗτος κατά χώρα ἐάω , ἀλλά ὁ μέν μηκύνω , ὁ δέ συναιρέω , ὁ δέ ἄλλος παρατρέπω · τελευτάω δέ ἑαυτοῦ ἀποφαίνω οὐ μόνος μέτρον ποιητής ,