ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
dio-chrysostomus.orationes 50.2
ὅπου καὶ παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις , οἳ μάλιστα ἀνθρώπων ἐδημοκρατοῦντο καὶ πλεῖστον ἔνεμον τοῖς πολλοῖς καὶ δημοτικοῖς , οὐδεὶς πώποτε οὕτως ἐγένετο θρασὺς δημαγωγός , οὐδὲ Ὑπέρβολος ἐκεῖνος ἢ Κλέων , ὥστε τὸν Ἄρειον πάγον ἢ τὴν βουλὴν τοὺς ἑξακοσίους ἀτιμότερον τοῦ δήμου νομίζειν . εἰ δὲ συνεχῶς μέμνημαι Λακεδαιμονίων καὶ Ἀθηναίων , συγγνώμην ἐχέτωσαν οἱ πάνυ δριμεῖς , ὅτι τῶν τοιούτων παραδειγμάτων ὑμᾶς ἀξίους κρίνω , καὶ πρὸς Ἕλληνας , ὡς οἶμαι , διαλεγόμενος οὐκ ἄλλων τινῶν μᾶλλον ἡγοῦμαι πρέπειν μνημονεύειν ἢ τῶν ἄκρως Ἑλλήνων .
Lemmas: ὅπου καί παρά ὁ Ἀθηναῖος , ὅς μάλα ἄνθρωπος δημοκρατέομαι καί πολύς νέμω ὁ πολύς καί δημοτικός , οὐδείς πώποτε οὕτως γίγνομαι θρασύς δημαγωγός , οὐδέ Ὑπέρβολος ἐκεῖνος ἤ Κλέων , ὥστε ὁ Ἄρειος πάγος ἤ ὁ βουλή ὁ ἑξακόσιοι ἄτιμος ὁ δῆμος νομίζω . εἰ δέ συνεχής μιμνῄσκω Λακεδαιμόνιος καί Ἀθηναῖος , συγγνώμη ἔχω ὁ πάνυ δριμύς , ὅτι ὁ τοιοῦτος παράδειγμα σύ ἄξιος κρίνω , καί πρός Ἕλλην , ὡς οἴομαι , διαλέγω οὐ ἄλλος τις μάλα ἡγέομαι πρέπω μνημονεύω ἤ ὁ ἄκρος Ἕλλην .
dio-chrysostomus.orationes 50.3
τῆς δ’ οὖν εὐνοίας τῆς πρὸς ὑμᾶς καὶ τῆς πίστεως ἐκεῖνο ὑμῖν γιγνέσθω τεκμήριον , ὅτι μήτε ἑταιρείᾳ τινὶ πεποιθὼς μήτε συνήθεις ἐξ ὑμῶν ἔχων τινὰς θαρρῶν εἰσέρχομαι πρὸς ὑμᾶς , καὶ νομίζω μηδενὸς ἔλαττον ἂν ἔχειν , δῆλον ὅτι τῇ κοινῇ φιλίᾳ πεπιστευκὼς καὶ τῇ πρὸς ἅπαντας εὐνοίᾳ , μή γε ἰσχυρὸς ἢ φοβερὸς εἶναι δοκῶν ἢ βουλόμενος ὡς διὰ τοῦτο θεραπεύεσθαι . εἰ δὲ ἠλέουν τοὺς δημοτικούς , ὅτε ἦσαν ἐλεεινοί , καὶ καθ’ ὅσον οἷόν τε ἦν ἐπικουφίζειν ἐπειρώμην , οὐθέν ἐστι τοῦτο σημεῖον τοῦ πρὸς ἐκείνους ἔχειν οἰκειότερον · ἐπεὶ καὶ τοῦ σώματος ἀεὶ τὸ κάμνον θεραπεύομεν καὶ πλείονα ποιούμεθα πρόνοιαν ποδῶν ἢ ὀφθαλμῶν , ὅταν οἱ μὲν ἀλγῶσι καὶ πεπονθότες ὦσιν , οἱ δὲ ὑγιαίνωσιν .
Lemmas: ὁ δέ οὖν εὔνοια ὁ πρός σύ καί ὁ πίστις ἐκεῖνος σύ γίγνομαι τεκμήριον , ὅτι μήτε ἑταιρεία τις πείθω μήτε συνήθης ἐκ σύ ἔχω τις θαρσέω εἰσέρχομαι πρός σύ , καί νομίζω μηδείς ἐλαχύς ἄν ἔχω , δῆλος ὅτι ὁ κοινός φιλία πιστεύω καί ὁ πρός ἅπας εὔνοια , μή γε ἰσχυρός ἤ φοβερός εἰμί δοκέω ἤ βούλομαι ὡς διά οὗτος θεραπεύω . εἰ δέ ἐλεέω ὁ δημοτικός , ὅτε εἰμί ἐλεεινός , καί κατά ὅσος οἷος τε εἰμί ἐπικουφίζω πειράω , οὐδείς εἰμί οὗτος σημεῖον ὁ πρός ἐκεῖνος ἔχω οἰκεῖος · ἐπεί καί ὁ σῶμα ἀεί ὁ κάμνω θεραπεύω καί πολύς ποιέω πρόνοια πούς ἤ ὀφθαλμός , ὅταν ὁ μέν ἀλγέω καί πάσχω εἰμί , ὁ δέ ὑγιαίνω .
dio-chrysostomus.orationes 50.4
εἰ δὲ εἶπον ἐλεεινοὺς τοὺς δημοτικούς , μηδεὶς ὑπολάβῃ λέγειν με ὡς ἄδικα καὶ παράνομα ἔπασχον , ὁπότε καὶ τοὺς ὑπὸ ἰατρῶν τεμνομένους ἢ καομένους , ἐπὶ σωτηρίᾳ πάσχοντας ταῦτα , ἐλεοῦμεν , καὶ δακρύουσιν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ μητέρες καὶ πατέρες , εἰδότες ὠφελουμένους . ὃ δὲ ἔφην , ὅτι καὶ πρότερον ὑμᾶς ἠγάπων πρὶν ἢ πεῖραν ἱκανὴν εἰληφέναι τῆς διανοίας , νῦν γε ὀμνύω τοὺς θεοὺς ὑμῖν ἅπαντας , ἦ μὴν ἔγωγε τὴν βουλὴν οὐ μόνον ἀξίαν τιμῆς κρίνω καὶ φιλίας , ἀλλὰ καὶ θαυμάζω τὴν ἰσχὺν ὑμῶν καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν .
Lemmas: εἰ δέ λέγω ἐλεεινός ὁ δημοτικός , μηδείς ὑπολαμβάνω λέγω ἐγώ ὡς ἄδικος καί παράνομος πάσχω , ὁπότε καί ὁ ὑπό ἰατρός τέμνω ἤ καίω , ἐπί σωτηρία πάσχω οὗτος , ἐλεέω , καί δακρύω ἐπί αὐτός καί μήτηρ καί πατήρ , οἶδα ὠφελέω . ὅς δέ φημί , ὅτι καί πρότερος σύ ἀγαπάω πρίν ἤ πεῖρα ἱκανός λαμβάνω ὁ διάνοια , νῦν γε ὄμνυμι ὁ θεός σύ ἅπας , ἧ μήν ἐγώ ὁ βουλή οὐ μόνος ἄξιος τιμή κρίνω καί φιλία , ἀλλά καί θαυμάζω ὁ ἰσχύς σύ καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἐλευθερία .
dio-chrysostomus.orationes 50.5
καὶ τοῦτον ἔσχηκα τὸν τρόπον , ὥστε τῷ δήμῳ μὲν ἐκτετικέναι δοκεῖν κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν , ὡς πολίτης , ὑμῖν δὲ ὀφείλειν καὶ μηδέποτε ἂν δυνηθῆναι τὴν ὑμετέραν εὔνοιαν ὑπερβαλέσθαι . καὶ τοῦτο δὴ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ τῶν παλαιῶν τινος ῥητόρων , ὑπερβολήν τινα ἔχειν δοκοῦν κολακείας , ὅτι , τὸν δῆμον εἰκότως ἂν ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς περιφεροίμην̔ ἐγὼ δικαίως ἂν εἴποιμι πρὸς ὑμᾶς . καὶ τὸν υἱὸν τοῦτον , εἰ νοῦν ἔχει καὶ σωφρονεῖ , νομίζω πάντα τὸν βίον ὑμῖν ἀναθήσειν καὶ θεραπεύσειν ὑμᾶς οὐχ ἧττον ἐμοῦ .
Lemmas: καί οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὥστε ὁ δῆμος μέν ἐκτίνω δοκέω κατά ὁ ἐμαυτοῦ δύναμις , ὡς πολίτης , σύ δέ ὀφείλω καί μηδέποτε ἄν δύναμαι ὁ ὑμέτερος εὔνοια ὑπερβάλλω . καί οὗτος δή ὁ λέγω ὑπό ὁ παλαιός τις ῥήτωρ , ὑπερβολή τις ἔχω δοκέω κολακεία , ὅτι , ὁ δῆμος ἔοικα ἄν ἐν ὁ ὀφθαλμός περιφέρω ἐγώ δίκαιος ἄν λέγω πρός σύ . καί ὁ υἱός οὗτος , εἰ νόος ἔχω καί σωφρονέω , νομίζω πᾶς ὁ βίος σύ ἀνατίθημι καί θεραπεύω σύ οὐ ἥσσων ἐγώ .
dio-chrysostomus.orationes 50.6
τίνος γενομένου , φήσει τις , καὶ τίνα τῶν ἀνδρῶν πεῖραν εἰληφὼς οὕτως ὑπερδιατείνῃ ; ἴσως ἐπίπνοιά τις μοι γέγονεν αὐτόματος καὶ φορὰ τῆς ψυχῆς τοιαύτη πρὸς ὑμᾶς · ἐκεῖνο δ’ οὖν ἐπίστασθε σαφῶς ὅτι οὔτε δῆμον οὔτε βουλὴν οὔτε ἄνδρα σατράπην ἢ δυνάστην ἢ τύραννον στέργειν ἢ θεραπεύειν τοῖς λόγοις ἐγὼ δύναμαι , μὴ παρ’ ἐμαυτῷ πρότερον αὐτὸν ἐπαινέσας καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἦθος ἀποδεξάμενος . ὑμᾶς δὲ ὁρῶ σχεδὸν ὁσάκις ὑμῶν γέγονε πεῖρα τῆς διανοίας μηδὲν πώποτε ἄδικον μηδὲ ἀμφίβολον μηδὲ ταπεινὸν μηδὲ εὐμετάβολον μηδὲ ἀναίσθητον ἢ θορύβων ἢ πραγμάτων ἐπιδεδειγμένους ·
Lemmas: τίς γίγνομαι , φημί τις , καί τίς ὁ ἀνήρ πεῖρα λαμβάνω οὕτως ὑπερδιατείνομαι ; ἴσως ἐπίπνοια τίς ἐγώ γίγνομαι αὐτόματος καί φορά ὁ ψυχή τοιοῦτος πρός σύ · ἐκεῖνος δέ οὖν ἐπίσταμαι σαφής ὅτι οὔτε δῆμος οὔτε βουλή οὔτε ἀνήρ σατράπης ἤ δυνάστης ἤ τύραννος στέργω ἤ θεραπεύω ὁ λόγος ἐγώ δύναμαι , μή παρά ἐμαυτοῦ πρότερος αὐτός ἐπαινέω καί ὁ ὁ ψυχή ἦθος ἀποδέχομαι . σύ δέ ὁράω σχεδόν ὁσάκις σύ γίγνομαι πεῖρα ὁ διάνοια μηδείς πώποτε ἄδικος μηδέ ἀμφίβολος μηδέ ταπεινός μηδέ εὐμετάβολος μηδέ ἀναίσθητος ἤ θόρυβος ἤ πρᾶγμα ἐπιδείκνυμι ·
dio-chrysostomus.orationes 50.7
ὥστε εἴποιμ’ ἂν θαρρῶν , ἔχετε μὲν προστάτας χρηστούς , οὐδένα δὲ ἄξιον ἑαυτῶν , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν πρότερον τὸν ἐμὸν πατέρα ἢ πάππον οὐδὲ τοὺς τῶν ἄλλων , πάντας ἀγαθοὺς καὶ τιμῆς ἀξίους . καὶ μηδείς με νομίσῃ λέγειν ἐμαυτὸν εἰσποιοῦντα τῷ προΐστασθαι τῆς βουλῆς · ἐγὼ μὲν γὰρ ἄπειμι διὰ πολλὰς αἰτίας ʽκαὶ πιστεύσατε ὡς νῦν γοῦν ἀληθῶς λέγὠ καὶ ἴσως οὐκ ἐμαυτοῦ χάριν ὠφελείας ἢ τρυφῆς τινος · ἣν δὲ εἶχον ἀποκρύψασθαι γνώμην οὐκ ἐδυνάμην .
Lemmas: ὥστε λοιμ’γω ἄν θαρσέω , ἔχω μέν προστάτης χρηστός , οὐδείς δέ ἄξιος ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐδέ ὁ πρότερος ὁ ἐμός πατήρ ἤ πάππος οὐδέ ὁ ὁ ἄλλος , πᾶς ἀγαθός καί τιμή ἄξιος . καί μηδείς ἐγώ νομίζω λέγω ἐμαυτοῦ εἰσποιέω ὁ προΐστημι ὁ βουλή · ἐγώ μέν γάρ ἀπέρχομαι διά πολύς αἰτία ὅς πιστεύω ὡς νῦν γοῦν ἀληθής λέγω καί ἴσως οὐ ἐμαυτοῦ χάριν ὠφέλεια ἤ τρυφή τις · ἐάν δέ ἔχω ἀποκρύπτω γνώμη οὐ δύναμαι .
dio-chrysostomus.orationes 50.8
καὶ οὐκ ἔστι δέος μήποτε ἐγὼ δόξω κολακεύειν ὑμᾶς , οὐ κολακεύσας τὸν ἐχθρὸν τύραννον οὐδὲ ῥῆμα ἀγεννὲς οὐδὲ ἀνελεύθερον εἰπών , ὅτε πολλοῖς ἀγαπητὸν ἦν ζῆν ὁτιοῦν πράττουσι καὶ λέγουσιν . ἀλλά μοι δοκεῖ μέγα καὶ θεῖον εἶναι τὸ γιγνόμενον παρ’ ὑμῖν . ἰδίᾳ μὲν γὰρ ὁποῖοί ποτέ ἐστε , οὐ σφόδρα ἀκριβῶς ἐπίσταμαι · νομίζω δὲ βελτίους τῶν πολλῶν . κοινῇ δέ , ὅταν συνέλθητε δεῦρο ἢ πάλιν εἰς τὴν ἐκκλησίαν , οὐδὲν πώποτε οὔτε ταπεινὸν οὔτε ἀνελεύθερον οἶδα εἰπόντας ἢ φρονήσαντας ὑμᾶς , οὐ παράκλησιν ἰσχύουσαν παῤ ὑμῖν , οὐχ ὑπόσχεσιν , οὐκ ἀπειλήν , εἴ τις ἄρα τοιοῦτός ἐστιν , ὥστ’ ἰσχύειν ἀπειλῶν . διὰ τί δὲ μὴ φῶ τὰ δοκοῦντα ἐμαυτῷ , καθάπερ δέον τὸν φιλόσοφον τὰ πονηρὰ μόνον ἐξελέγχειν , τὰ δὲ βελτίω παρακαλύπτεσθαι , ἢ τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ μόνοις τοῖς κακοῖς οὖσαν ὠφέλιμον , ἀλλ’ οὐ καὶ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς οὐδὲν ἧττον , ὅτι εὔφημος ;
Lemmas: καί οὐ εἰμί δέος μήποτε ἐγώ δοκέω κολακεύω σύ , οὐ κολακεύω ὁ ἐχθρός τύραννος οὐδέ ῥῆμα ἀγεννής οὐδέ ἀνελεύθερος λέγω , ὅτε πολύς ἀγαπητός εἰμί ζάω ὁστισοῦν πράσσω καί λέγω . ἀλλά ἐγώ δοκέω μέγας καί θεῖος εἰμί ὁ γίγνομαι παρά σύ . ἴδιος μέν γάρ ὁποῖος ποτέ εἰμί , οὐ σφόδρα ἀκριβής ἐπίσταμαι · νομίζω δέ ἀγαθός ὁ πολύς . κοινῇ δέ , ὅταν συνέρχομαι δεῦρο ἤ πάλιν εἰς ὁ ἐκκλησία , οὐδείς πώποτε οὔτε ταπεινός οὔτε ἀνελεύθερος οἶδα λέγω ἤ φρονέω σύ , οὐ παράκλησις ἰσχύω παρά σύ , οὐ ὑπόσχεσις , οὐ ἀπειλή , εἰ τις ἄρα τοιοῦτος εἰμί , ὥστε ἰσχύω ἀπειλέω . διά τίς δέ μή φημί ὁ δοκέω ἐμαυτοῦ , καθά δέω ὁ φιλόσοφος ὁ πονηρός μόνος ἐξελέγχω , ὁ δέ ἀγαθός παρακαλύπτω , ἤ ὁ ἀλήθεια ἐπί μόνος ὁ κακός εἰμί ὠφέλιμος , ἀλλά οὐ καί ἐπί ὁ ἀγαθός οὐδείς ἥσσων , ὅτι εὔφημος ;
dio-chrysostomus.orationes 50.9
σὺ οὖν , φήσει τις , ἐγκώμιον ἀναστὰς ἠθέλησας εἰπεῖν τῆς βουλῆς ; καὶ τί δεινόν , ἐὰν ἀληθὲς ᾖ ; τὸ δὲ ἐγκώμιον τοῦτο , ἐὰν φαίνησθε ἀνόμοιοι τοῖς λεγομένοις , οὐχ ὑμέτερός ἐστιν ἔπαινος , τοῦ δὲ εἰπόντος κατηγορία . ὅμως δὲ οὐκ ἂν ἐποιησάμην οὐδένα λόγον τοιοῦτον , εἰ μὴ σφόδρα ἤλγησα · ὥσπερ καὶ πρότερόν ποτε , ἀκούσας ὅτι καθυφίεμαι τὸ ὑμέτερον , διὰ τοῦτο ἀπελογησάμην , οὐχ ὑπερορῶν ἀπολογεῖσθαι · πόθεν ; οὐδὲ κρίνων ἐμαυτοῦ ταπεινότερον . νυστάζοντι μὲν γάρ , ὥς φασι , δικαστῇ , καὶ νὴ Δία τυράννῳ κακοήθει καὶ πονηρῷ ταπεινὸν ἀπολογεῖσθαι · πολίταις δὲ καὶ συγγενέσι καὶ φίλοις , οὕς τις ἡγεῖται μετρίους , οὐ ταπεινόν , ἀλλ’ εὔγνωμον καὶ δίκαιον . καὶ τότε οὖν ὀρθῶς ἐποίησα καὶ νῦν πολλῷ μᾶλλον , ὅτε ὑμᾶς σαφέστερον ἐπίσταμαι .
Lemmas: σύ οὖν , φημί τις , ἐγκώμιον ἀνίστημι ἐθέλω λέγω ὁ βουλή ; καί τίς δεινός , ἐάν ἀληθής εἰμί ; ὁ δέ ἐγκώμιον οὗτος , ἐάν φαίνω ἀνόμοιος ὁ λέγω , οὐ ὑμέτερος εἰμί ἔπαινος , ὁ δέ λέγω κατηγορία . ὅμως δέ οὐ ἄν ποιέω οὐδείς λόγος τοιοῦτος , εἰ μή σφόδρα ἀλγέω · ὥσπερ καί πρότερος ποτέ , ἀκούω ὅτι καθυφίημι ὁ ὑμέτερος , διά οὗτος ἀπολογέομαι , οὐ ὑπεροράω ἀπολογέομαι · πόθεν ; οὐδέ κρίνω ἐμαυτοῦ ταπεινός . νυστάζω μέν γάρ , ὡς φημί , δικαστής , καί νή Ζεύς τύραννος κακοήθης καί πονηρός ταπεινός ἀπολογέομαι · πολίτης δέ καί συγγενής καί φίλος , ὅς τις ἡγέομαι μέτριος , οὐ ταπεινός , ἀλλά εὐγνώμων καί δίκαιος . καί τότε οὖν ὀρθός ποιέω καί νῦν πολύς μάλα , ὅτε σύ σαφής ἐπίσταμαι .
dio-chrysostomus.orationes 50.10
πυνθάνομαι γὰρ ὥς τινες ἔδοξαν καὶ λόγος ἐρρύη τοιοῦτος ὡς ἐμὲ ἐμποδὼν γενόμενον τῷ συνάγεσθαι βουλήν · ἐπεὶ καὶ τόδε ἤκουσα ὡς πάντα ἁπλῶς νομίζουσι τὰ τῆς ἀρχῆς γίγνεσθαι κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην . ἐγὼ δὲ ἐκεῖνο μὲν οὐκ ἀφαιροῦμαι τὸν υἱόν , τὸ μηδὲν ἄκοντος ἂν ἐμοῦ ποιῆσαι τῶν ἐφ’ ἑαυτῷ μηδὲ ἄλλως ἂν ἢ στοχαζόμενον καὶ τῆς ἐμῆς γνώμης · ὀμνύω δὲ μὴ προστάξαι μηδεπώποτε μηδέν , λέγω δὲ τῶν κοινῶν , τὸ δὲ συμβουλεύειν πατέρα ὄντα τὰ κρείττονα δοκοῦντα προστάγματος ἔχει τάξιν . καὶ διὰ τὴν ὑποψίαν ταύτην ἀπὸ χρόνου τινὸς οὐδὲ ταῖς βουλαῖς παρετύγχανον . τὸ γὰρ ἄρχειν αὐτὸν ἀξιώσαντα τῆς πόλεως , ὡς ἱκανὸν ὄντα βουλεύεσθαι ἤδη καὶ διοικεῖν τὰ κοινά , μεταξὺ δὲ ἔργῳ ποιεῖν ἰδιώτην καὶ τῆς ἐξουσίας τῆς κατὰ τὸν νόμον ἄκυρον οὔτε ἄλλως ἐπιεικὲς οὔτε ἴσως τοῖς τηλικούτοις .
Lemmas: πυνθάνομαι γάρ ὡς τις δοκέω καί λόγος ῥέω τοιοῦτος ὡς ἐγώ ἐμποδών γίγνομαι ὁ συνάγω βουλή · ἐπεί καί ὅδε ἀκούω ὡς πᾶς ἁπλῶς νομίζω ὁ ὁ ἀρχή γίγνομαι κατά ὁ ἐμός γνώμη . ἐγώ δέ ἐκεῖνος μέν οὐ ἀφαιρέω ὁ υἱός , ὁ μηδείς ἄκων ἄν ἐγώ ποιέω ὁ ἐπί ἑαυτοῦ μηδέ ἄλλος ἄν ἤ στοχάζομαι καί ὁ ἐμός γνώμη · ὄμνυμι δέ μή προστάσσω μηδεπώποτε μηδείς , λέγω δέ ὁ κοινός , ὁ δέ συμβουλεύω πατήρ εἰμί ὁ κρατύς δοκέω πρόσταγμα ἔχω τάξις . καί διά ὁ ὑποψία οὗτος ἀπό χρόνος τις οὐδέ ὁ βουλή παρατυγχάνω . ὁ γάρ ἄρχω αὐτός ἀξιόω ὁ πόλις , ὡς ἱκανός εἰμί βουλεύω ἤδη καί διοικέω ὁ κοινός , μεταξύ δέ ἔργον ποιέω ἰδιώτης καί ὁ ἐξουσία ὁ κατά ὁ νόμος ἄκυρος οὔτε ἄλλος ἐπιεικής οὔτε ἴσως ὁ τηλικοῦτος .
dio-chrysostomus.orationes 51.1
Σφόδρα θαυμάζειν ἔπεισιν , ὦ ἄνδρες , εἴ τις οὐκ ἀποδεχόμενός τινα οὐδὲ ἀγαπῶν ἔπειτα ἀναστὰς ἐπαινεῖ τῷ λόγῳ καὶ ἐνίοτε διῆλθεν ἐγκώμιον μακρὸν καὶ λίαν ἐπιμελῶς συγκείμενον . ὁ γὰρ τοιοῦτος ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ὅ , τι τῶν αἰσχίστων οὐ σύνοιδεν αὑτῷ , φθόνον , μικροψυχίαν , τὸ πάντων ἔσχατον , δουλείαν . λέγεται γοῦν οὐκ ἀτόπως καὶ παρὰ τοῖς παλαιοῖς ʽδούλου τόδ᾽ εἶπας.ʽ φέρε δή , πῶς οὐκ ἂν εἴη δοῦλος ὁ πρὸς τοσούτους ἅμα ἀνθρώπους ἕτερα ὧν φρονεῖ εἰπών , καὶ ταῦτα οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ φροντίδος καὶ παρασκευῆς , καὶ κολακεύων πολλάκις ἄνθρωπον καὶ θαυμάζων ὃν οὐ φιλεῖ ;
Lemmas: σφόδρα θαυμάζω ἐπέρχομαι , ὦ ἀνήρ , εἰ τις οὐ ἀποδέχομαι τις οὐδέ ἀγαπάω ἔπειτα ἀνίστημι ἐπαινέω ὁ λόγος καί ἐνίοτε διέρχομαι ἐγκώμιον μακρός καί λίαν ἐπιμελής σύγκειμαι . ὁ γάρ τοιοῦτος ἄνθρωπος οὐ εἰμί ὅς , τις ὁ αἰσχρός οὐ σύνοιδα ἑαυτοῦ , φθόνος , μικροψυχία , ὁ πᾶς ἔσχατος , δουλεία . λέγω γοῦν οὐ ἄτοπος καί παρά ὁ παλαιός ʽδουλας ὅδε εἶπον φέρω δή , πῶς οὐ ἄν εἰμί δοῦλος ὁ πρός τοσοῦτος ἅμα ἄνθρωπος ἕτερος ὅς φρονέω λέγω , καί οὗτος οὐ ἁπλῶς , ἀλλά μετά φροντίς καί παρασκευή , καί κολακεύω πολλάκις ἄνθρωπος καί θαυμάζω ὅς οὐ φιλέω ;
dio-chrysostomus.orationes 51.2
μέτριον γὰρ οὕτως εἰπεῖν . καὶ μὴν ὅτι πάντες πάντας ἐγκωμιάζουσι παρ’ ἡμῖν ἐπίστασθε δήπου · ὥστ’ ἐγὼ συνήδομαι καὶ κρίνω μακαρίους ὑμᾶς , εἰ οὕτως φιλοῦμεν πάντες ἅπαντας . τοῦτο γάρ ἐστιν ἀκόλουθον . ἐβουλόμην δ’ ἄν , ὥσπερ ἐν ταῖς βουλαῖς καὶ ταῖς ἐκκλησίαις πολλῶν ἐγκωμίων ἀκοῦσαι ἔστιν , οὕτως καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ τοῖς ἄλλοις συλλόγοις . νῦν δὲ παρὰ τὸν τόπον τοιαῦτα ἢ τοιαῦτά ἐστι τὰ λεγόμενα , καὶ ὥσπερ οἱ γυμνάζοντες αὑτοὺς ἐν ταῖς σχολαῖς , καὶ ἡμεῖς ἐγχειροῦμεν εἰς ἀμφότερα . οὐκοῦν , ἂν μὲν εἰς ἐκκλησίαν τις παραγένηται τῶν ξένων , ἡρώων τινῶν ἢ σοφῶν ἡγήσεται τὴν πόλιν · ἂν δ’ εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμβάλῃ , ὁποίων οὐδὲν δεῖ λέγειν · ἐπίστασθε γὰρ αὐτοί .
Lemmas: μέτριος γάρ οὕτως λέγω . καί μήν ὅτι πᾶς πᾶς ἐγκωμιάζω παρά ἐγώ ἐπίσταμαι δήπου · ὥστε ἐγώ συνήδομαι καί κρίνω μακάριος σύ , εἰ οὕτως φιλέω πᾶς ἅπας . οὗτος γάρ εἰμί ἀκόλουθος . βούλομαι δέ ἄν , ὥσπερ ἐν ὁ βουλή καί ὁ ἐκκλησία πολύς ἐγκώμιον ἀκούω εἰμί , οὕτως καί ἐν ὁ ἀγορά καί ὁ ἄλλος σύλλογος . νῦν δέ παρά ὁ τόπος τοιοῦτος ἤ τοιοῦτος εἰμί ὁ λέγω , καί ὥσπερ ὁ γυμνάζω ἑαυτοῦ ἐν ὁ σχολή , καί ἐγώ ἐγχειρέω εἰς ἀμφότερος . οὐκοῦν , ἐάν μέν εἰς ἐκκλησία τις παραγίγνομαι ὁ ξένος , ἥρως τις ἤ σοφός ἡγέομαι ὁ πόλις · ἐάν δέ εἰς ὁ ἀγορά ἐμβάλλω , ὁποῖος οὐδείς δέω λέγω · ἐπίσταμαι γάρ αὐτός .
dio-chrysostomus.orationes 51.3
τί οὖν ; φήσει τις , ἀνέστης ἐπιτιμήσων τοῖς ἐπαινοῦσιν ; οὐ μὰ τὸν Δία , ἀλλ’ ὅπως , ἂν ᾖ δυνατόν , μὴ μόνον ἐνθάδε ὦμεν φιλάνθρωποι καὶ φιλάγαθοι , ἀλλ’ ὁμοίως ἐν παντὶ τόπῳ καὶ καιρῷ . τὸν μὲν οὖν τούτου ἔπαινον ὁρῶ πεπληρωμένον ὑφ’ ὑμῶν , ὥστε μηδεμίαν ὑπερβολὴν ἔχειν . ἄξιον δὲ καὶ ὑμᾶς ἐπαινεῖν . δοκεῖτε γάρ μοι πολὺ πάντων τῶν δήμων διαφέρειν . κἀγὼ τοῦτο οὐκ ἂν εἶπον , εἰ μὴ καὶ ἐφρόνουν οὕτως . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι πρὸς τὸ λυσιτελὲς μόνον βλέπουσιν , καὶ τοὺς διδόντας αὐτοῖς ἢ δυναμένους διδόναι , τούτους ἐπαινοῦσιν · ὑμεῖς δὲ καὶ τὴν προθυμίαν καὶ τὸ βούλεσθαι μέγα εἶναι νομίζετε .
Lemmas: τίς οὖν ; φημί τις , ἀνίστημι ἐπιτιμάω ὁ ἐπαινέω ; οὐ μά ὁ Ζεύς , ἀλλά ὅπως , ἐάν εἰμί δυνατός , μή μόνος ἐνθάδε εἰμί φιλάνθρωπος καί φιλάγαθος , ἀλλά ὅμοιος ἐν πᾶς τόπος καί καιρός . ὁ μέν οὖν οὗτος ἔπαινος ὁράω πληρόω ὑπό σύ , ὥστε μηδείς ὑπερβολή ἔχω . ἄξιος δέ καί σύ ἐπαινέω . δοκέω γάρ ἐγώ πολύς πᾶς ὁ δῆμος διαφέρω . ἐγώ οὗτος οὐ ἄν λέγω , εἰ μή καί φρονέω οὕτως . ὁ μέν γάρ ἄλλος πρός ὁ λυσιτελής μόνος βλέπω , καί ὁ δίδωμι αὐτός ἤ δύναμαι δίδωμι , οὗτος ἐπαινέω · σύ δέ καί ὁ προθυμία καί ὁ βούλομαι μέγας εἰμί νομίζω .
dio-chrysostomus.orationes 51.4
καὶ οὐχὶ τοῦτό φημι , ὡς οὐχὶ καὶ πεποίηκε πολλὰ καὶ μεγάλα · πεποίηκε γάρ · ἀλλ’ ὅτι ὑμῖν γε ἀπέχρη καὶ τὸ βούλεσθαι αὐτόν . ἔτι δὲ οἱ μὲν ἄλλοι τὰ ἐλάχιστα τῶν γενομένων μάλιστα ἀποδέχονται · λέγω δὲ ὅσα ἔχει δαπάνην τινά · ὑμεῖς δὲ τῶν μεγίστων αἰσθάνεσθε κατὰ τὴν ἀξίαν . ἔστι δὲ τῷ παντὶ μεῖζον τοῦ δαπανᾶν τὸ κήδεσθαί τινα τῆς πόλεως καὶ φανερὸν εἶναι εὐνοοῦντα ὑμῖν . πρὸς δὲ τούτοις οἱ μὲν πλεῖστοι τοὺς νουθετοῦντας , κἂν μετὰ λόγου τοῦτο ποιῶσι , μισοῦσι , τοὺς δὲ μεθ’ ἡδονῆς κολακεύοντας θαυμαστῶς ἀποδέχονται . παρ’ ὑμῖν δὲ τοὐναντίον ὁ πλείστῃ παρρησίᾳ χρώμενος καὶ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἐπιπλήττων καὶ σωφρονίζων , οὗτος μάλιστα ἀγαπᾶται .
Lemmas: καί οὐ οὗτος φημί , ὡς οὐ καί ποιέω πολύς καί μέγας · ποιέω γάρ · ἀλλά ὅτι σύ γε ἀποχράω καί ὁ βούλομαι αὐτός . ἔτι δέ ὁ μέν ἄλλος ὁ ἐλαχύς ὁ γίγνομαι μάλιστα ἀποδέχομαι · λέγω δέ ὅσος ἔχω δαπάνη τις · σύ δέ ὁ μέγας αἰσθάνομαι κατά ὁ ἀξία . εἰμί δέ ὁ πᾶς μέγας ὁ δαπανάω ὁ κήδω τις ὁ πόλις καί φανερός εἰμί εὐνοέω σύ . πρός δέ τούτός ὁ μέν πολύς ὁ νουθετέω , ἐάν μετά λόγος οὗτος ποιέω , μισέω , ὁ δέ μετά ἡδονή κολακεύω θαυμαστός ἀποδέχομαι . παρά σύ δέ ἐναντίος ὁ πολύς παρρησία χράω καί ὁ ἁμαρτάνω ἐπιπλήσσω καί σωφρονίζω , οὗτος μάλα ἀγαπάω .
dio-chrysostomus.orationes 51.5
τίς οὖν οὐκ ἂν ἀγαπήσειε τοιαύτην πόλιν καὶ πολιτείαν , ἐν ᾗ τῶν φιλοτιμιῶν αἱ τιμαὶ μείζους εἰσίν , ὁ δὲ μετ’ εὐνοίας νουθετῶν τοῦ μετὰ κολακείας ὁμιλοῦντος μᾶλλον στέργεται , προθυμότεροι δ᾽ εἰσὶν οἱ πολλοὶ σωφρονίζεσθαι καὶ ἐπανορθοῦσθαι ἢ θεραπεύεσθαι καὶ τρυφᾶν · ἢ τίς οὐκ ἂν ὑμᾶς μὲν ἐκπλαγείη , τοῦτον δ’ εὐδαιμονίσειεν , ὑφ’ ὑμῶν τοιούτων ὄντων κεκριμένον τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς ἄξιον ;
Lemmas: τίς οὖν οὐ ἄν ἀγαπάω τοιοῦτος πόλις καί πολιτεία , ἐν ὅς ὁ φιλοτιμία ὁ τιμή μέγας εἰμί , ὁ δέ μετά εὔνοια νουθετέω ὁ μετά κολακεία ὁμιλέω μάλα στέργω , πρόθυμος δέ εἰμί ὁ πολύς σωφρονίζω καί ἐπανορθόω ἤ θεραπεύω καί τρυφάω · ἤ τίς οὐ ἄν σύ μέν ἐκπλάσσω , οὗτος δέ εὐδαιμονίζω , ὑπό σύ τοιοῦτος εἰμί κρίνω ὁ ὑμέτερος ἀρχή ἄξιος ;
dio-chrysostomus.orationes 51.6
καὶ ἔγωγε μέγαν αὐτῷ τὸν ἀγῶνα ὁρῶ πρὸς ὑμᾶς ὄντα . ὅτῳ γὰρ πόλις ὅλη καὶ δῆμος ἑκὼν ἐπέτρεψε παιδεύειν αὑτὸν καὶ ὃν ἐπιστάτην εἵλετο τῆς κοινῆς ἀρετῆς καὶ ὅτῳ τὴν μεγίστην ἀρχὴν ἔδωκε τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς καὶ τοῦ καλῶς βιοῦν ἕκαστον , πῶς οὐχὶ τούτῳ μέγας ὁ ἀγών ἐστιν , ὥστε μηδὲν ἐλάττονι φανῆναι τῆς ὑμετέρας γνώμης ; σκόπει δέ , ἵνα εἰδῇς ὅτι μηδὲ τῶν παλαιῶν μηδεὶς μηδὲ τῶν θαυμαζομένων διὰ παντὸς τοῦ χρόνου τηλικαύτης τιμῆς παρὰ τῶν πολιτῶν τῶν αὑτοῦ τετύχηκεν .
Lemmas: καί ἐγώ μέγας αὐτός ὁ ἀγών ὁράω πρός σύ εἰμί . ὅστις γάρ πόλις ὅλος καί δῆμος ἑκών ἐπιτρέπω παιδεύω ἑαυτοῦ καί ὅς ἐπιστάτης αἱρέω ὁ κοινός ἀρετή καί ὅστις ὁ μέγας ἀρχή δίδωμι ὁ σωφροσύνη καί ὁ καί ὁ καλός βιόω ἕκαστος , πῶς οὐ οὗτος μέγας ὁ ἀγών εἰμί , ὥστε μηδείς ἐλαχύς φαίνω ὁ ὑμέτερος γνώμη ; σκοπέω δέ , ἵνα οἶδα ὅτι μηδέ ὁ παλαιός μηδείς μηδέ ὁ θαυμάζω διά πᾶς ὁ χρόνος τηλικοῦτος τιμή παρά ὁ πολίτης ὁ ἑαυτοῦ τυγχάνω .
dio-chrysostomus.orationes 51.7
ὁ γοῦν Περικλῆς ἐκεῖνος , ὃν ἀκούομεν παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις ἀκμαζούσης γενέσθαι τῆς πόλεως , στρατηγίας μὲν ἐτύγχανεν · οὐ μὴν ἄξιος ἔδοξε διὰ παντὸς ἄρχειν τοῦ χρόνου καὶ ταύτην οὐκ ἀργύριον διοικῶν οὐδὲ οἰκοδομημάτων ἐπιμελούμενος , ἀλλ’ ὅπως ἂν ἀγαθοὶ ὦσιν οἱ πολῖται , καὶ νουθετεῖν ἠβούλετο τοὺς ἁμαρτάνοντας καὶ τὸ γοῦν καθ’ αὑτὸν βελτίονας ποιεῖν . οὐ μὴν ἠνείχοντο αὐτοῦ διὰ τὴν αὑτῶν ἀναγωγίαν οἱ τότε .
Lemmas: ὁ γοῦν Περικλῆς ἐκεῖνος , ὅς ἀκούω παρά ὁ Ἀθηναῖος ἀκμάζω γίγνομαι ὁ πόλις , στρατηγία μέν τυγχάνω · οὐ μήν ἄξιος δοκέω διά πᾶς ἄρχω ὁ χρόνος καί οὗτος οὐ ἀργύριον διοικέω οὐδέ οἰκοδόμημα ἐπιμελέομαι , ἀλλά ὅπως ἄν ἀγαθός εἰμί ὁ πολίτης , καί νουθετέω βούλομαι ὁ ἁμαρτάνω καί ὁ γοῦν κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός ποιέω . οὐ μήν ἀνέχω αὐτός διά ὁ ἑαυτοῦ ἀναγωγία ὁ τότε .
dio-chrysostomus.orationes 51.8
πόσῳ δὴ κρείττους ὑμεῖς οἱ παραδιδόντες αὑτοὺς καὶ παιδεύειν κελεύοντες τῶν εἰ καί τις παρ’ αὑτοῦ πρόθυμος ἦν τοῦτο ποιεῖν ἀγανακτούντων καὶ οὐ μόνον οὐ τιμώντων , ἀλλὰ καὶ ἀποκτεινάντων τὸν ἐπιμελούμενον . ποῖον οὖν ἔτι κάλλιον ἐγκώμιον ἢ τοῦδε ἢ ὑμῶν εἴποι τις ἄν ; οἵ γε ἐπειδὴ ᾔσθεσθε τοὺς ἐφήβους καὶ τοὺς νεανίσκους κρείττονας πεποιηκότα , εὐθὺς ἡγεῖσθε καὶ ὑμᾶς ἀμείνους δύνασθαι ποιεῖν καὶ νὴ Δία γε οὐχὶ τοῖς μὲν ἐφήβοις ἐστὶ παιδείας καὶ ἀρετῆς χρεία , τοῖς δὲ προβεβηκόσιν οὒ καὶ πάσῃ τῇ πόλει · ὥσπερ εἴ τις ἰατρὸς τοῖς μὲν παισὶν ἢ τοῖς μειρακίοις χρείαν εἶναι θεραπείας νομίζοι , τοῖς δὲ τελείοις μή .
Lemmas: πόσος δή κρατύς σύ ὁ παραδίδωμι ἑαυτοῦ καί παιδεύω κελεύω ὁ εἰ καί τις παρά ἑαυτοῦ πρόθυμος εἰμί οὗτος ποιέω ἀγανακτέω καί οὐ μόνος οὐ τιμάω , ἀλλά καί ἀποκτείνω ὁ ἐπιμελέομαι . ποῖος οὖν ἔτι καλός ἐγκώμιον ἤ ὅδε ἤ σύ λέγω τις ἄν ; ὁ γε ἐπειδή αἰσθάνομαι ὁ ἔφηβος καί ὁ νεανίσκος κρατύς ποιέω , εὐθύς ἡγέομαι καί σύ ἀγαθός δύναμαι ποιέω καί νή Ζεύς γε οὐ ὁ μέν ἔφηβος εἰμί παιδεία καί ἀρετή χρεία , ὁ δέ προβαίνω οὐ καί πᾶς ὁ πόλις · ὥσπερ εἰ τις ἰατρός ὁ μέν παῖς ἤ ὁ μειράκιον χρεία εἰμί θεραπεία νομίζω , ὁ δέ τέλειος μή .
dio-chrysostomus.orationes 51.9
καὶ μὴν ἥ γε πρὸς τὰς τιμὰς μεγαλοψυχία πῶς οὐχὶ θαυμαστὴ τῆς πόλεως ; τί γὰρ τῶν σεμνῶν οὐχὶ προθύμως παρεσχήκατε ; οὐκ εἰκόνας;οὐκ ἀνδριάντας ; οὐχὶ πρεσβεύοντες πρὸς τὰς πόλεις , πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ; οὐ κοινῇ τιμῶντες , οὐ κατ’ ἰδίαν ἕκαστος δεξιούμενος ; τίς ἂν οὐκ ἀνεθείη τῶν τοιούτων ὄντων ; ἢ τίς οὐκ ἂν προθυμοῖτο ὅ , τι δύναιτο ποιεῖν ὑμᾶς ἀγαθόν ; οὐκοῦν ἔγωγε οἶμαι καὶ τὸν τοῦδε ἔπαινον ὡς ἠδυνάμην εἰρηκέναι . τὸ γὰρ τῶν ἀποδεχομένων τινὰ καὶ τιμώντων ἐγκώμιον δῆλον ὡς κάλλιστος ἔπαινος ἐκείνου ἂν εἴη .
Lemmas: καί μήν ὁ γε πρός ὁ τιμή μεγαλοψυχία πῶς οὐ θαυμαστός ὁ πόλις ; τίς γάρ ὁ σεμνός οὐ πρόθυμος παρέχω ; οὐ εἰκόνας;οὐκ ἀνδριάς ; οὐ πρεσβεύω πρός ὁ πόλις , πρός ὁ αὐτοκράτωρ ; οὐ κοινῇ τιμάω , οὐ κατά ἴδιος ἕκαστος δεξιόομαι ; τίς ἄν οὐ ἀνίημι ὁ τοιοῦτος εἰμί ; ἤ τίς οὐ ἄν προθυμέομαι ὅς , τις δύναμαι ποιέω σύ ἀγαθός ; οὐκοῦν ἐγώ οἴομαι καί ὁ ὅδε ἔπαινος ὡς δύναμαι λέγω . ὁ γάρ ὁ ἀποδέχομαι τις καί τιμάω ἐγκώμιον δῆλος ὡς καλός ἔπαινος ἐκεῖνος ἄν εἰμί .
dio-chrysostomus.orationes 52.1
Ἀναστὰς σχεδόν τι περὶ πρώτην ὥραν τῆς ἡμέρας καὶ διὰ τὴν ἀρρωστίαν τοῦ σώματος καὶ διὰ τὸν ἀέρα ψυχρότερον ὄντα διὰ τὴν ἕω καὶ μάλιστα μετοπώρῳ προσεοικότα καίτοι μεσοῦντος θέρους , ἐπεμελήθην ἐμαυτοῦ καὶ προσηυξάμην . ἔπειτα ἀνέβην ἐπὶ τὸ ζεῦγος καὶ περιῆλθον ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ πολλούς τινας κύκλους , πρᾴως τε καὶ ἀλύπως ὡς οἷόν τε ὑπάγοντος τοῦ ζεύγους . καὶ μετὰ ταῦτα περιπατήσας ἀνεπαυσάμην μικρόν τινα χρόνον . ἔπειτα ἀλειψάμενος καὶ λουσάμενος καὶ μικρὸν ἐμφαγὼν ἐνέτυχον τραγῳδίαις τισίν .
Lemmas: ἀνίστημι σχεδόν τις περί πρῶτος ὥρα ὁ ἡμέρα καί διά ὁ ἀρρωστία ὁ σῶμα καί διά ὁ ἀήρ ψυχρός εἰμί διά ὁ ἠώς καί μάλα μετόπωρον προσέοικα καίτοι μεσόω θέρος , ἐπιμελέομαι ἐμαυτοῦ καί προσεύχομαι . ἔπειτα ἀναβαίνω ἐπί ὁ ζεῦγος καί περιέρχομαι ἐν ὁ ἱππόδρομος πολύς τις κύκλος , πρᾶος τε καί ἄλυπος ὡς οἷος τε ὑπάγω ὁ ζεῦγος . καί μετά οὗτος περιπατέω ἀναπαύω μικρός τις χρόνος . ἔπειτα ἀλείφω καί λούω καί μικρός ἐνεσθίω ἐντυγχάνω τραγῳδία τις .
dio-chrysostomus.orationes 52.2
σχεδὸν δὲ ἦσαν ἄκρων ἀνδρῶν , Αἰσχύλου καὶ Σοφοκλέους καὶ Εὐριπίδου , πάντων περὶ τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν . ἦν γὰρ ἡ τῶν Φιλοκτήτου τόξων εἴτε κλοπὴ εἴτε ἁρπαγὴν δεῖ λέγειν · πλὴν ἀφαιρούμενός γε τῶν ὅπλων ἦν Φιλοκτήτης ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως καὶ αὐτὸς εἰς τὴν Τροίαν ἀναγόμενος , τὸ μὲν πλέον ἑκών , τὸ δέ τι καὶ πειθοῖ ἀναγκαίᾳ , ἐπειδὴ τῶν ὅπλων ἐστέρητο , ἃ τοῦτο μὲν βίον αὐτῷ παρεῖχεν ἐν τῇ νήσῳ , τοῦτο δὲ θάρσος ἐν τῇ τοιαύτῃ νόσῳ , ἅμα δὲ εὔκλειαν .
Lemmas: σχεδόν δέ εἰμί ἄκρος ἀνήρ , Αἰσχύλος καί Σοφοκλῆς καί Εὐριπίδης , πᾶς περί ὁ αὐτός ὑπόθεσις . εἰμί γάρ ὁ ὁ Φιλοκτήτης τόξον εἴτε κλοπή εἴτε ἁρπαγή δέω λέγω · πλήν ἀφαιρέω γε ὁ ὅπλον εἰμί Φιλοκτήτης ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς καί αὐτός εἰς ὁ Τροία ἀνάγω , ὁ μέν πολύς ἑκών , ὁ δέ τις καί πειθώ ἀναγκαῖος , ἐπειδή ὁ ὅπλον στερέω , ὅς οὗτος μέν βίος αὐτός παρέχω ἐν ὁ νῆσος , οὗτος δέ θάρσος ἐν ὁ τοιοῦτος νόσος , ἅμα δέ εὔκλεια .
dio-chrysostomus.orationes 52.3
οὐκοῦν εὐωχούμην τῆς θέας καὶ ἐλογιζόμην πρὸς ἐμαυτὸν ὅτι τότε Ἀθήνησιν ὢν οὐχ οἷός τ̓ ἂν ἦν μετασχεῖν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἀνταγωνιζομένων , ἀλλὰ Σοφοκλέους μὲν πρὸς Αἰσχύλον νέου πρὸς γέροντα , καὶ πρὸς Εὐριπίδην πρεσβυτέρου πρὸς νεώτερον ἀγωνιζομένου μετέσχον τινές · Εὐριπίδης δ’ ἀπελείφθη κατὰ τὴν ἡλικίαν Αἰσχύλου · καὶ ἅμα οὐ πολλάκις ἴσως ἢ οὐδέποτε τῷ αὐτῷ δράματι ἀντηγωνίσαντο . αὐτὸς δὲ ἐφαινόμην ἐμαυτῷ πάνυ τρυφᾶν καὶ τῆς ἀσθενείας παραμυθίαν καινὴν ἔχειν .
Lemmas: οὐκοῦν εὐωχέω ὁ θέα καί λογίζομαι πρός ἐμαυτοῦ ὅτι τότε Ἀθήνησι εἰμί οὐ οἷος τε ἄν εἰμί μετέχω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἀνταγωνίζομαι , ἀλλά Σοφοκλῆς μέν πρός Αἰσχύλος νέος πρός γέρων , καί πρός Εὐριπίδης πρέσβυς πρός νέος ἀγωνίζομαι μετέχω τις · Εὐριπίδης δέ ἀπολείπω κατά ὁ ἡλικία Αἰσχύλος · καί ἅμα οὐ πολλάκις ἴσως ἤ οὐδέποτε ὁ αὐτός δρᾶμα ἀνταγωνίζομαι . αὐτός δέ φαίνω ἐμαυτοῦ πάνυ τρυφάω καί ὁ ἀσθένεια παραμυθία καινός ἔχω .
dio-chrysostomus.orationes 52.4
οὐκοῦν ἐχορήγουν ἐμαυτῷ πάνυ λαμπρῶς καὶ προσέχειν ἐπειρώμην , ὥσπερ δικαστὴς τῶν πρώτων τραγικῶν χορῶν . πλὴν ὀμόσας γε οὐκ ἂν ἐδυνάμην ἀποφήνασθαι οὐδέν , οὐδ’ ἐμ οῦ γε ἕνεκεν οὐδεὶς ἂν ἡττήθη τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων . ἥ τε γὰρ τοῦ Αἰσχύλου μεγαλοφροσύνη καὶ τὸ ἀρχαῖον , ἔτι δὲ τὸ αὔθαδες τῆς διανοίας καὶ φράσεως , πρέποντα ἐφαίνετο τραγῳδίᾳ καὶ τοῖς παλαιοῖς ἤθεσι τῶν ἡρώων , οὐδὲν ἐπιβεβουλευμένον οὐδὲ στωμύλον οὐδὲ ταπεινόν ·
Lemmas: οὐκοῦν χορηγέω ἐμαυτοῦ πάνυ λαμπρός καί προσέχω πειράω , ὥσπερ δικαστής ὁ πρῶτος τραγικός χορός . πλήν ὄμνυμι γε οὐ ἄν δύναμαι ἀποφαίνω οὐδείς , οὐδέ ἐν ὅς γε ἕνεκα οὐδείς ἄν ἡσσάομαι ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος . ὁ τε γάρ ὁ Αἰσχύλος μεγαλοφροσύνη καί ὁ ἀρχαῖος , ἔτι δέ ὁ αὔθαδες ὁ διάνοια καί φράσις , πρέπω φαίνω τραγῳδία καί ὁ παλαιός ἦθος ὁ ἥρως , οὐδείς ἐπιβουλεύω οὐδέ στωμύλος οὐδέ ταπεινός ·
dio-chrysostomus.orationes 52.5
ἐπεί τοι καὶ τὸν Ὀδυσσέα εἰσῆγε δριμὺν καὶ δόλιον , ὡς ἐν τοῖς τότε , πολὺ δὲ ἀπέχοντα τῆς νῦν κακοηθείας , ὥστε τῷ ὄντι ἀρχαῖον ἂν δόξαι παρὰ τοὺς νῦν ἁπλοῦς εἶναι βουλομένους καὶ μεγαλόφρονας . καὶ οὐδέν γε ἀλλαττούσης τῆς Ἀθηνᾶς προσεδεήθη πρὸς τὸ μὴ γνωσθῆναι ὅστις ἐστὶν ὑπὸ τοῦ Φιλοκτήτου , καθάπερ Ὅμηρος κἀκείνῳ δὴ ἑπόμενος Εὐριπίδης · ὥστε τυχὸν ἄν τις ἐγκαλέσαι τῶν οὐ φιλούντων τὸν ἄνδρα , ὅτι οὐδὲν αὐτῷ ἐμέλησεν ὃπως πιθανὸς ἔσται ὁ Ὀδυσσεὺς οὐ γιγνωσκόμενος ὑπὸ τοῦ Φιλοκτήτου .
Lemmas: ἐπεί τοι καί ὁ Ὀδυσσεύς εἰσάγω δριμύς καί δόλιος , ὡς ἐν ὁ τότε , πολύς δέ ἀπέχω ὁ νῦν κακοήθεια , ὥστε ὁ εἰμί ἀρχαῖος ἄν δοκέω παρά ὁ νῦν ἁπλόος εἰμί βούλομαι καί μεγαλόφρων . καί οὐδείς γε ἀλλάσσω ὁ Ἀθήνη προσδέομαι πρός ὁ μή γιγνώσκω ὅστις εἰμί ὑπό ὁ Φιλοκτήτης , καθά Ὅμηρος ἐκεῖνος δή ἐπάνω Εὐριπίδης · ὥστε τυγχάνω ἄν τις ἐγκαλέω ὁ οὐ φιλέω ὁ ἀνήρ , ὅτι οὐδείς αὐτός μέλω ὅπως πιθανός εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς οὐ γιγνώσκω ὑπό ὁ Φιλοκτήτης .
dio-chrysostomus.orationes 52.6
ἔχοι δ’ ἂν ἀπολογίαν , ὡς ἐγᾦμαι , πρὸς τὸ τοιοῦτον · ὁ μὲν γὰρ χρόνος τυχὸν οὐκ ἦν τοσοῦτος , ὥστε μὴ ἀνενεγκεῖν τὸν χαρακτῆρα , δέκα ἐτῶν διαγεγονότων , ἡ δὲ νόσος ἡ τοῦ Φιλοκτήτου καὶ κάκωσις καὶ τὸ ἐν ἐρημίᾳ βεβιωκέναι τὸν μεταξὺ χρόνον οὐκ ἀδύνατον τοῦτο ἐποίει . πολλοὶ γὰρ ἤδη , οἱ μὲν ὑπὸ ἀσθενείας , οἱ δὲ ὑπὸ δυστυχίας , ἔπαθον αὐτό . καὶ μὴν ὁ χορὸς αὐτῷ παραιτήσεως , ὥσπερ ὁ τοῦ Εὐριπίδου , οὐδὲν ἐδεήθη .
Lemmas: ἔχω δέ ἄν ἀπολογία , ὡς οἴομαι , πρός ὁ τοιοῦτος · ὁ μέν γάρ χρόνος τυγχάνω οὐ εἰμί τοσοῦτος , ὥστε μή ἀναφέρω ὁ χαρακτήρ , δέκα ἔτος διαγίγνομαι , ὁ δέ νόσος ὁ ὁ Φιλοκτήτης καί κάκωσις καί ὁ ἐν ἐρημία βιόω ὁ μεταξύ χρόνος οὐ ἀδύνατος οὗτος ποιέω . πολύς γάρ ἤδη , ὁ μέν ὑπό ἀσθένεια , ὁ δέ ὑπό δυστυχία , πάσχω αὐτός . καί μήν ὁ χορός αὐτός παραίτησις , ὥσπερ ὁ ὁ Εὐριπίδης , οὐδείς δέω .
dio-chrysostomus.orationes 52.7
ἄμφω γὰρ ἐκ τῶν Λημνίων ἐποίησαν τὸν χορόν . ἀλλ’ ὁ μὲν Εὐριπίδης εὐθὺς ἀπολογουμένους πεποίηκε περὶ τῆς πρότερον ἀμελείας , ὅτι δὴ τοσούτων ἐτῶν οὔτε προσέλθοιεν πρὸς τὸν Φιλοκτήτην οὔτε βοηθήσειαν οὐδὲν αὐτῷ . ὁ δ’ Αἰσχύλος ἁπλῶς εἰσήγαγε τὸν χορόν , ὃ τῷ παντὶ τραγικώτερον καὶ ἁπλούστερον · τὸ δ’ ἕτερον πολιτικώτερον καὶ ἀκριβέστερον . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἐδύναντο πάσας διαφεύγειν τὰς ἀλογίας ἐν ταῖς τραγῳδίαις , ἴσως ἂν εἶχε λόγον μηδὲ τοῦτο παραπέμψαι · νῦν δὲ πολλάκις ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ παραγιγνομένους ποιοῦσι τοὺς κήρυκας πλειόνων ἡμερῶν ὁδόν .
Lemmas: ἄμφω γάρ ἐκ ὁ Λήμνιος ποιέω ὁ χορός . ἀλλά ὁ μέν Εὐριπίδης εὐθύς ἀπολογέομαι ποιέω περί ὁ πρότερος ἀμέλεια , ὅτι δή τοσοῦτος ἔτος οὔτε προσέρχομαι πρός ὁ Φιλοκτήτης οὔτε βοηθέω οὐδείς αὐτός . ὁ δέ Αἰσχύλος ἁπλῶς εἰσάγω ὁ χορός , ὅς ὁ πᾶς τραγικός καί ἁπλόος · ὁ δέ ἕτερος πολιτικός καί ἀκριβής . καί γάρ εἰ μέν δύναμαι πᾶς διαφεύγω ὁ ἀλογία ἐν ὁ τραγῳδία , ἴσως ἄν ἔχω λόγος μηδέ οὗτος παραπέμπω · νῦν δέ πολλάκις ἐν εἷς ἡμέρα παραγίγνομαι ποιέω ὁ κῆρυξ πολύς ἡμέρα ὁδός .
dio-chrysostomus.orationes 52.8
ἔπειτα οὐδὲ ἐξ ἅπαντος ἦν μήτε προσελθεῖν αὐτῷ μηδένα Λημνίων μήτε ἐπιμεληθῆναι μηδέν · δοκεῖ γάρ μοι οὐδ’ ἂν διεγένετο τὰ δέκα ἔτη μηδεμιᾶς τυγχάνων βοηθείας · ἀλλ’ εἰκὸς μὲν τυγχάνειν αὐτόν , σπανίως δὲ καὶ οὐδενὸς μεγάλου , καὶ μηδένα αἱρεῖσθαι οἰκίᾳ ὑποδέξασθαι καὶ νοσηλεύειν διὰ τὴν δυσχέρειαν τῆς νόσου . αὐτὸς γοῦν ὁ Εὐριπίδης τὸν Ἄκτορα εἰσάγει , ἕνα Λημνίων , ὡς γνώριμον τῷ Φιλοκτήτῃ προσιόντα καὶ πολλάκις συμβεβληκότα .
Lemmas: ἔπειτα οὐδέ ἐκ ἅπας εἰμί μήτε προσέρχομαι αὐτός μηδείς Λήμνιος μήτε ἐπιμελέομαι μηδείς · δοκέω γάρ ἐγώ οὐδέ ἄν διαγίγνομαι ὁ δέκα ἔτος μηδείς τυγχάνω βοήθεια · ἀλλά ἔοικα μέν τυγχάνω αὐτός , σπάνιος δέ καί οὐδείς μέγας , καί μηδείς αἱρέω οἰκία ὑποδέχομαι καί νοσηλεύω διά ὁ δυσχέρεια ὁ νόσος . αὐτός γοῦν ὁ Εὐριπίδης ὁ Ἄκτωρ εἰσάγω , εἷς Λήμνιος , ὡς γνώριμος ὁ Φιλοκτήτης προσέρχομαι καί πολλάκις συμβάλλω .
dio-chrysostomus.orationes 52.9
οὐ τοίνυν οὐδὲ ἐκεῖνο δοκεῖ μοι δικαίως ἄν τις αἰτιάσασθαι , τὸ διηγεῖσθαι πρὸς τὸν χορὸν ὡς ἀγνοοῦντα τὰ περὶ τὴν ἀπόλειψιν τὴν τῶν Ἀχαιῶν καὶ τὰ καθόλου συμβαίνοντα αὐτῷ . οἱ γὰρ δυστυχοῦντες ἄνθρωποι πολλάκις εἰώθασι μεμνῆσθαι τῶν συμφορῶν καὶ τοῖς εἰδόσιν ἀκριβῶς καὶ μηδὲν δεομένοις ἀκούειν ἐνοχλοῦσιν ἀεὶ διηγούμενοι . καὶ μὴν ἡ ἀπάτη ἡ τοῦ Ὀδυσσέως πρὸς τὸν Φιλοκτήτην καὶ οἱ λόγοι , δι’ ὧν προσηγάγετο αὐτόν , οὐ μόνον εὐσχημονέστεροι , ἥρωι πρέποντες , ἀλλ’ οὐκ Εὐρυβάτου ἢ Παταικίωνος , ἀλλ’ , ὡς ἐμοὶ δοκοῦσι , καὶ πιθανώτεροι .
Lemmas: οὐ τοίνυν οὐδέ ἐκεῖνος δοκέω ἐγώ δίκαιος ἄν τις αἰτιάομαι , ὁ διηγέομαι πρός ὁ χορός ὡς ἀγνοέω ὁ περί ὁ ἀπόλειψις ὁ ὁ Ἀχαιός καί ὁ καθόλου συμβαίνω αὐτός . ὁ γάρ δυστυχέω ἄνθρωπος πολλάκις εἴωθα μιμνῄσκω ὁ συμφορά καί ὁ οἶδα ἀκριβής καί μηδείς δέω ἀκούω ἐνοχλέω ἀεί διηγέομαι . καί μήν ὁ ἀπάτη ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πρός ὁ Φιλοκτήτης καί ὁ λόγος , διά ὅς προσάγω αὐτός , οὐ μόνος εὐσχήμων , ἥρως πρέπω , ἀλλά οὐ Εὐρύβατος ἤ Παταικίων , ἀλλά , ὡς ἐγώ δοκέω , καί πιθανός .
dio-chrysostomus.orationes 52.10
τί γὰρ ἔδει ποικίλης τέχνης καὶ ἐπιβουλῆς πρὸς ἄνδρα νοσοῦντα , καὶ ταῦτα τοξότην , ᾧ εἴ τις μόνον ἐγγὺς παρέστη , ἀχρεῖος ἡ ἀλκὴ αὐτοῦ ἐγεγόνει ; καὶ τὸ ἀπαγγέλλειν δὲ τὰς τῶν Ἀχαιῶν συμφορὰς καὶ τὸν Ἀγαμέμνονα τεθνηκότα καὶ τὸν Ὀδυσσέα ἐπ’ αἰτίᾳ ὡς οἷόν τε αἰσχίστῃ καὶ καθόλου τὸ στράτευμα διεφθαρμένον οὐ μόνον χρήσιμον , ὥστε εὐφρᾶναι τὸν Φιλοκτήτην καὶ προσδέξασθαι μᾶλλον τὴν τοῦ Ὀδυσσέως ὁμιλίαν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀπίθανα τρόπον τινὰ διὰ τὸ μῆκος τῆς στρατείας καὶ διὰ τὰ συμβεβηκότα οὐ πάλαι κατὰ τὴν ὀργὴν τοῦ Ἀχιλλέως , ὅθ’ Ἕκτωρ παρὰ σμικρὸν ἦλθεν ἐμπρῆσαι τὸν ναύσταθμον .
Lemmas: τίς γάρ δέω ποικίλος τέχνη καί ἐπιβουλή πρός ἀνήρ νοσέω , καί οὗτος τοξότης , ὅς εἰ τις μόνος ἐγγύς παρίστημι , ἀχρεῖος ὁ ἀλκή αὐτός γίγνομαι ; καί ὁ ἀπαγγέλλω δέ ὁ ὁ Ἀχαιός συμφορά καί ὁ Ἀγαμέμνων θνῄσκω καί ὁ Ὀδυσσεύς ἐπί αἰτία ὡς οἷος τε αἰσχρός καί καθόλου ὁ στράτευμα διαφθείρω οὐ μόνος χρήσιμος , ὥστε εὐφραίνω ὁ Φιλοκτήτης καί προσδέχομαι μάλα ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ὁμιλία , ἀλλά οὐδέ ἀπίθανος τρόπος τις διά ὁ μῆκος ὁ στρατεία καί διά ὁ συμβαίνω οὐ πάλαι κατά ὁ ὀργή ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτε Ἕκτωρ παρά μικρός ἔρχομαι ἐμπίμπρημι ὁ ναύσταθμον .
dio-chrysostomus.orationes 52.11
ἥ τε τοῦ Εὐριπίδου σύνεσις καὶ περὶ πάντα ἐπιμέλεια , ὥστε μήτε ἀπίθανόν τι καὶ παρημελημένον ἐᾶσαι μήτε ἁπλῶς τοῖς πράγμασι χρῆσθαι , ἀλλὰ μετὰ πάσης ἐν τῷ εἰπεῖν δυνάμεως , ὥσπερ ἀντίστροφός ἐστι τῇ τοῦ Αἰσχύλου , πολιτικωτάτη καὶ ῥητορικωτάτη οὖσα καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσι πλείστην ὠφέλειαν παρασχεῖν δυναμένη . εὐθὺς γοῦν πεποίηται προλογίζων αὐτῷ ὁ Ὀδυσσεὺς ἄλλα τε ἐνθυμήματα πολιτικὰ στρέφων ἐν ἑαυτῷ καὶ πρῶτόν γε διαπορῶν ὑπὲρ αὑτοῦ , μὴ ἄρα δοκῇ μὲν τοῖς πολλοῖς σοφός τις εἶναι καὶ διαφέρων τὴν σύνεσιν , ᾖ δὲ τοὐναντίον .
Lemmas: ὁ τε ὁ Εὐριπίδης σύνεσις καί περί πᾶς ἐπιμέλεια , ὥστε μήτε ἀπίθανος τις καί παραμελέω ἐάω μήτε ἁπλῶς ὁ πρᾶγμα χράω , ἀλλά μετά πᾶς ἐν ὁ λέγω δύναμις , ὥσπερ ἀντίστροφος εἰμί ὁ ὁ Αἰσχύλος , πολιτικός καί ῥητορικός εἰμί καί ὁ ἐντυγχάνω πολύς ὠφέλεια παρέχω δύναμαι . εὐθύς γοῦν ποιέω προλογίζω αὐτός ὁ Ὀδυσσεύς ἄλλος τε ἐνθύμημα πολιτικός στρέφω ἐν ἑαυτοῦ καί πρωτός γε διαπορέω ὑπέρ ἑαυτοῦ , μή ἄρα δοκέω μέν ὁ πολύς σοφός τις εἰμί καί διαφέρω ὁ σύνεσις , εἰμί δέ ἐναντίος .
dio-chrysostomus.orationes 52.12
ἐξὸν γὰρ αὐτῷ ἀλύπως καὶ ἀπραγμόνως ζῆν , ὁ δὲ ἑκὼν ἀεὶ ἐν πράγμασι καὶ κινδύνοις γίγνεται . τούτου δέ φησιν αἴτιον εἶναι τὴν τῶν εὐφυῶν καὶ γενναίων ἀνδρῶν φιλοτιμίαν . δόξης γὰρ ἀγαθῆς ἐφιέμενοι καὶ τοῦ εὐκλεεῖς παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις εἶναι μεγίστους καὶ χαλεπωτάτους ἑκόντες πόνους ὑφίστανται · οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρον ὡς ἀνὴρ ἔφυ . ἔπειτα σαφῶς καὶ ἀκριβῶς δηλοῖ τὴν τοῦ δράματος ὑπόθεσιν καὶ
Lemmas: ἔξεστι γάρ αὐτός ἄλυπος καί ἀπράγμων ζάω , ὁ δέ ἑκών ἀεί ἐν πρᾶγμα καί κίνδυνος γίγνομαι . οὗτος δέ φημί αἴτιος εἰμί ὁ ὁ εὐφυής καί γενναῖος ἀνήρ φιλοτιμία . δόξα γάρ ἀγαθός ἐφίημι καί ὁ εὐκλεής παρά πᾶς ἄνθρωπος εἰμί μέγας καί χαλεπός ἑκών πόνος ὑφίστημι · οὐδείς γάρ οὕτως γαῦρος ὡς ἀνήρ φύω . ἔπειτα σαφής καί ἀκριβής δηλόω ὁ ὁ δρᾶμα ὑπόθεσις καί
dio-chrysostomus.orationes 52.13
οὗ ἕνεκεν ἐλήλυθεν εἰς τὴν Λῆμνον φησί τε ὑπὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἠλλοιῶσθαι , ὥστε ἐντυχόντα τῷ Φιλοκτήτῃ μὴ γνωσθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ , μιμησάμενος κατὰ τοῦτο Ὅμηρον — καὶ γὰρ ἐκεῖνος τοῖς τε ἄλλοις καὶ τῷ Εὐμαίῳ καὶ τῇ Πηνελόπῃ πεποίηκεν ἐντυγχάνοντα τὸν Ὀδυσσέα ἠλλοιωμένον ὑπὸ τῆς Ἀθηνᾶς — φησί τε πρεσβείαν μέλλειν παρὰ τῶν Τρώων ἀφικνεῖσθαι πρὸς τὸν Φιλοκτήτην , δεησομένην αὑτόν τε καὶ τὰ ὅπλα ἐκείνοις παρασχεῖν ἐπὶ τῇ τῆς Τροίας βασιλείᾳ , ποικιλώτερον τὸ δρᾶμα κατασκευάζων καὶ ἀνευρίσκων λόγων ἀφορμάς , καθ’ ἃς εἰς τὰ ἐναντία ἐπιχειρῶν εὐπορώτατος καὶ παῤ ὁντινοῦν ἱκανώτατος φαίνεται .
Lemmas: ὅς ἕνεκα ἔρχομαι εἰς ὁ Λῆμνος φημί τε ὑπό ὁ Ἀθήνη ἀλλοιόω , ὥστε ἐντυγχάνω ὁ Φιλοκτήτης μή γιγνώσκω ὑπό αὐτός , μιμέομαι κατά οὗτος Ὅμηρος — καί γάρ ἐκεῖνος ὁ τε ἄλλος καί ὁ Εὔμαιος καί ὁ Πηνελόπεια ποιέω ἐντυγχάνω ὁ Ὀδυσσεύς ἀλλοιόω ὑπό ὁ Ἀθήνη — φημί τε πρεσβεία μέλλω παρά ὁ Τρώς ἀφικνέομαι πρός ὁ Φιλοκτήτης , δέω ἑαυτοῦ τε καί ὁ ὅπλον ἐκεῖνος παρέχω ἐπί ὁ ὁ Τροία βασιλεία , ποικίλος ὁ δρᾶμα κατασκευάζω καί ἀνευρίσκω λόγος ἀφορμή , κατά ὅς εἰς ὁ ἐναντίος ἐπιχειρέω εὔπορος καί παρά ὅστις ἱκανός φαίνω .
dio-chrysostomus.orationes 52.14
οὐ μόνον πεποίηκε τὸν Ὀδυσσέα παραγιγνόμενον , ἀλλὰ μετὰ τοῦ Διομήδους , ὁμηρικῶς καὶ τοῦτο , καὶ τὸ ὅλον , ὡς ἔφην , δι’ ὅλου τοῦ δράματος πλείστην μὲν ἐν τοῖς πράγμασι σύνεσιν καὶ πιθανότητα ἐπιδείκνυται , ἀμήχανον δὲ καὶ θαυμαστὴν ἐν τοῖς λόγοις δύναμιν , καὶ τά τε ἰαμβεῖα σαφῶς καὶ κατὰ φύσιν καὶ πολιτικῶς ἔχοντα , καὶ τὰ μέλη οὐ μόνον ἡδονήν , ἀλλὰ καὶ πολλὴν πρὸς ἀρετὴν παράκλησιν .
Lemmas: οὐ μόνος ποιέω ὁ Ὀδυσσεύς παραγίγνομαι , ἀλλά μετά ὁ Διομήδης , ὁμηρικός καί οὗτος , καί ὁ ὅλος , ὡς φημί , διά ὅλος ὁ δρᾶμα πολύς μέν ἐν ὁ πρᾶγμα σύνεσις καί πιθανότης ἐπιδείκνυμι , ἀμήχανος δέ καί θαυμαστός ἐν ὁ λόγος δύναμις , καί ὁ τε ἰαμβεῖος σαφής καί κατά φύσις καί πολιτικός ἔχω , καί ὁ μέλος οὐ μόνος ἡδονή , ἀλλά καί πολύς πρός ἀρετή παράκλησις .
dio-chrysostomus.orationes 52.15
ὅ τε Σοφοκλῆς μέσος ἔοικεν ἀμφοῖν εἶναι , οὔτε τὸ αὔθαδες καὶ ἁπλοῦν τὸ τοῦ Αἰσχύλου ἔχων οὔτε τὸ ἀκριβὲς καὶ δριμὺ καὶ πολιτικὸν τὸ τοῦ Εὐριπίδου , σεμνὴν δέ τινα καὶ μεγαλοπρεπῆ ποίησιν τραγικώτατα καὶ εὐεπέστατα ἔχουσαν , ὥστε πλείστην εἶναι ἡδονὴν μετὰ ὕψους καὶ σεμνότητος , τῇ τε διασκευῇ τῶν πραγμάτων ἀρίστῃ καὶ πιθανωτάτῃ κέχρηται , ποιήσας τὸν Ὀδυσσέα μετὰ Νεοπτολέμου παραγιγνόμενον , ἐπειδὴ εἵμαρτο ἁλῶναι τὴν Τροίαν ὑπό τε τοῦ Νεοπτολέμου καὶ τοῦ Φιλοκτήτου χρωμένου τοῖς Ἡρακλείοις τόξοις , καὶ αὐτὸν μὲν ἀποκρυπτόμενον , τὸν δὲ Νεοπτόλεμον πέμποντα πρὸς τὸν Φιλοκτήτην , ὑποτιθέμενον αὐτῷ ἃ δεῖ ποιεῖν , καὶ τὸν χορὸν οὐχ ὥσπερ ὁ Αἰσχύλος καὶ Εὐριπίδης ἐκ τῶν ἐπιχωρίων πεποίηκεν , ἀλλὰ τῶν ἐν τῇ νηὶ συμπλεόντων τῷ Ὀδυσσεῖ καὶ τῷ Νεοπτολέμῳ .
Lemmas: ὁ τε Σοφοκλῆς μέσος ἔοικα ἄμφω εἰμί , οὔτε ὁ αὔθαδες καί ἁπλόος ὁ ὁ Αἰσχύλος ἔχω οὔτε ὁ ἀκριβής καί δριμύς καί πολιτικός ὁ ὁ Εὐριπίδης , σεμνός δέ τις καί μεγαλοπρεπής ποίησις τραγικός καί εὐεπής ἔχω , ὥστε πολύς εἰμί ἡδονή μετά ὕψος καί σεμνότης , ὁ τε διασκευή ὁ πρᾶγμα ἀγαθός καί πιθανός χράω , ποιέω ὁ Ὀδυσσεύς μετά Νεοπτόλεμος παραγίγνομαι , ἐπειδή μείρομαι ἁλίσκομαι ὁ Τροία ὑπό τε ὁ Νεοπτόλεμος καί ὁ Φιλοκτήτης χράω ὁ Ἡράκλειος τόξον , καί αὐτός μέν ἀποκρύπτω , ὁ δέ Νεοπτόλεμος πέμπω πρός ὁ Φιλοκτήτης , ὑποτίθημι αὐτός ὅς δέω ποιέω , καί ὁ χορός οὐ ὥσπερ ὁ Αἰσχύλος καί Εὐριπίδης ἐκ ὁ ἐπιχώριος ποιέω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ ναῦς συμπλέω ὁ Ὀδυσσεύς καί ὁ Νεοπτόλεμος .
dio-chrysostomus.orationes 52.16
τά τε ἤθη θαυμαστῶς σεμνὰ καὶ ἐλευθέρια , τό τε τοῦ Ὀδυσσέως πολὺ πρᾳότερον καὶ ἁπλούστερον ἢ πεποίηκεν ὁ Εὐριπίδης , τό τε τοῦ Νεοπτολέμου ὑπερβάλλον ἁπλότητι καὶ εὐγενείᾳ , πρῶτον μὲν μὴ βουλομένου δόλῳ καὶ ἀπάτῃ περιγενέσθαι τοῦ Φιλοκτήτου , ἀλλὰ ἰσχύϊ καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ · ἔπειτα πεισθεὶς ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως καὶ ἐξαπατήσας αὐτὸν καὶ τῶν τόξων ἐγκρατὴς γενόμενος , αἰσθομένου ἐκείνου καὶ ὡς ἐξηπατημένου σχετλιάζοντος καὶ ἀπαιτοῦντος τὰ ὅπλα , οὐ κατέχει , ἀλλ’ οἷός τέ ἐστιν ἀποδιδόναι αὐτά , καίτοι τοῦ Ὀδυσσέως ἐπιφανέντος καὶ διακωλύοντος , καὶ τέλος δίδωσιν αὐτά · δοὺς δὲ τῷ λόγῳ πειρᾶται πείθειν ἑκόντα ἀκολουθῆσαι εἰς τὴν Τροίαν .
Lemmas: ὁ τε ἦθος θαυμαστός σεμνός καί ἐλευθέριος , ὁ τε ὁ Ὀδυσσεύς πολύς πρᾶος καί ἁπλόος ἤ ποιέω ὁ Εὐριπίδης , ὁ τε ὁ Νεοπτόλεμος ὑπερβάλλω ἁπλότης καί εὐγένεια , πρῶτος μέν μή βούλομαι δόλος καί ἀπάτη περιγίγνομαι ὁ Φιλοκτήτης , ἀλλά ἰσχύς καί ἐκ ὁ φανερός · ἔπειτα πείθω ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς καί ἐξαπατάω αὐτός καί ὁ τόξον ἐγκρατής γίγνομαι , αἰσθάνομαι ἐκεῖνος καί ὡς ἐξαπατάω σχετλιάζω καί ἀπαιτέω ὁ ὅπλον , οὐ κατέχω , ἀλλά οἷος τε εἰμί ἀποδίδωμι αὐτός , καίτοι ὁ Ὀδυσσεύς ἐπιφαίνω καί διακωλύω , καί τέλος δίδωμι αὐτός · δίδωμι δέ ὁ λόγος πειράω πείθω ἑκών ἀκολουθέω εἰς ὁ Τροία .
dio-chrysostomus.orationes 52.17
τοῦ δὲ Φιλοκτήτου μηδένα τρόπον εἴκοντος μηδὲ πειθομένου , ἀλλὰ δεομένου τοῦ Νεοπτολέμου , ὥσπερ ὑπέσχετο , ἀπαγαγεῖν αὐτὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα , ὑπισχνεῖται καὶ ἕτοιμός ἐστι ποιεῖν τοῦτο , μέχρι ἐπιφανεὶς Ἡρακλῆς πείθει τὸν Φιλοκτήτην ἑκόντα εἰς τὴν Τροίαν πλεῦσαι . τά τε μέλη οὐκ ἔχει πολὺ τὸ γνωμικὸν οὐδὲ πρὸς ἀρετὴν παράκλησιν , ὥσπερ τὰ τοῦ Εὐριπίδου , ἡδονὴν δὲ θαυμαστὴν καὶ μεγαλοπρέπειαν , ὥστε μὴ εἰκῇ τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ τὸν Ἀριστοφάνην εἰρηκέναι · ὁ δ’ αὖ Σοφοκλέους τοῦ μέλιτι κεχρισμένου ὥσπερ καδίσκου περιέλειχε τὸ στόμα .
Lemmas: ὁ δέ Φιλοκτήτης μηδείς τρόπος εἴκω μηδέ πείθω , ἀλλά δέω ὁ Νεοπτόλεμος , ὥσπερ ὑπισχνέομαι , ἀπάγω αὐτός εἰς ὁ Ἑλλάς , ὑπισχνέομαι καί ἑτοῖμος εἰμί ποιέω οὗτος , μέχρι ἐπιφαίνω Ἡρακλῆς πείθω ὁ Φιλοκτήτης ἑκών εἰς ὁ Τροία πλέω . ὁ τε μέλος οὐ ἔχω πολύς ὁ γνωμικός οὐδέ πρός ἀρετή παράκλησις , ὥσπερ ὁ ὁ Εὐριπίδης , ἡδονή δέ θαυμαστός καί μεγαλοπρέπεια , ὥστε μή εἰκῇ τοιοῦτος περί αὐτός ὁ Ἀριστοφάνης λέγω · ὁ δέ αὖ Σοφοκλῆς ὁ μέλι χρίω ὥσπερ καδίσκος περιλείχω ὁ στόμα .
dio-chrysostomus.orationes 53.1
Ὁ μὲν Δημόκριτος περὶ Ὁμήρου φησὶν οὕτως · Ὅμηρος φύσεως λαχὼν θεαζούσης ἐπέων κόσμον ἐτεκτήνατο παντοίων · ὡς οὐκ ἐνὸν ἄνευ θείας καὶ δαιμονίας φύσεως οὕτως καλὰ καὶ σοφὰ ἔπη ἐργάσασθαι . πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι γεγράφασιν οἱ μὲν ἄντικρυς ἐγκωμιάζοντες τὸν ποιητὴν ἅμα καὶ δηλοῦντες ἔνια τῶν ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένων , οἱ δὲ αὐτὸ τοῦτο τὴν διάνοιαν ἐξηγούμενοι , οὐ μόνον Ἀρίσταρχος καὶ Κράτης καὶ ἕτεροι πλείους τῶν ὕστερον γραμματικῶν κληθέντων , πρότερον δὲ κριτικῶν . καὶ δὴ καὶ αὐτὸς Ἀριστοτέλης , ἀφ’ οὗ φασι τὴν κριτικήν τε καὶ γραμματικὴν ἀρχὴν λαβεῖν , ἐν πολλοῖς διαλόγοις περὶ τοῦ ποιητοῦ διέξεισι , θαυμάζων αὐτὸν ὡς τὸ πολὺ καὶ τιμῶν , ἔτι δὲ Ἡρακλείδης ὁ Ποντικός .
Lemmas: ὁ μέν Δημόκριτος περί Ὅμηρος φημί οὕτως · Ὅμηρος φύσις λαγχάνω θεάζω ἔπος κόσμος τεκταίνομαι παντοῖος · ὡς οὐ ἔνειμι ἄνευ θεῖος καί δαιμόνιος φύσις οὕτως καλός καί σοφός ἔπος ἐργάζομαι . πολύς δέ καί ἄλλος γράφω ὁ μέν ἄντικρυς ἐγκωμιάζω ὁ ποιητής ἅμα καί δηλόω ἔνιοι ὁ ὑπό αὐτός λέγω , ὁ δέ αὐτός οὗτος ὁ διάνοια ἐξηγέομαι , οὐ μόνος Ἀρίσταρχος καί Κράτης καί ἕτερος πολύς ὁ ὕστερον γραμματικός καλέω , πρότερος δέ κριτικός . καί δή καί αὐτός Ἀριστοτέλης , ἀπό ὅς φημί ὁ κριτικός τε καί γραμματικο͂ς ἀρχή λαμβάνω , ἐν πολύς διάλογος περί ὁ ποιητής διεξέρχομαι , θαυμάζω αὐτός ὡς ὁ πολύς καί τιμάω , ἔτι δέ Ἡρακλείδης ὁ Ποντικός .
dio-chrysostomus.orationes 53.2
τούτων δὲ πρότερος Πλάτων πανταχοῦ μέμνηται , τὴν μὲν ἡδονὴν καὶ χάριν τὴν τῶν ἐπῶν ἐκπληττόμενος , πολλάκις γε μὴν ἐπιμεμφόμενος ἐν τοῖς περὶ θεῶν μύθοις τε καὶ λόγοις , ὡς οὐ συμφέροντα τοῖς ἀνθρώποις οὐδαμῶς αὐτὸν εἰρηκότα , πλεονεξίας καὶ ἐπιβουλὰς κατ’ ἀλλήλων καὶ μοιχείας καὶ ἔριδας καὶ φιλονικίας περὶ θεῶν ἐπεξιόντα · μετὰ ταῦτα δὲ οὐ μεταδιδοὺς αὐτῷ τῆς αὑτοῦ πόλεώς τε καὶ πολιτείας σοφῆς ὡς αὐτὸς ἐνόμιζεν ἐσομένης , ἵνα μήτε ταῦτα ἀκούωσι περὶ θεῶν νέοι ὄντες οὓς ἐκεῖνος ἀποφαίνει φύλακάς τε καὶ ἡγεμόνας τῆς πόλεως , μηδ’ αὖ περὶ τῶν ἐν ᾅδου μηδὲν σκυθρωπὸν λεγόμενον μαλακωτέρους αὐτοὺς πρός τε τὸ μάχεσθαι καὶ τὸ ἀποθνῄσκειν ποιῇ μηδὲ ὥσπερ πώλους κακῶς πωλευθέντας ἐξ ἀρχῆς ὑπόπτους πρὸς τὰ μὴ φοβερά .
Lemmas: οὗτος δέ πρότερος Πλάτων πανταχοῦ μιμνῄσκω , ὁ μέν ἡδονή καί χάρις ὁ ὁ ἔπος ἐκπλήσσω , πολλάκις γε μήν ἐπιμέμφομαι ἐν ὁ περί θεός μῦθος τε καί λόγος , ὡς οὐ συμφέρω ὁ ἄνθρωπος οὐδαμῶς αὐτός λέγω , πλεονεξία καί ἐπιβουλή κατά ἀλλήλων καί μοιχεία καί ἔρις καί φιλονικία περί θεός ἐπεξέρχομαι · μετά οὗτος δέ οὐ μεταδίδωμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ πολώημι τε καί πολιτεία σοφός ὡς αὐτός νομίζω εἰμί , ἵνα μήτε οὗτος ἀκούω περί θεός νέος εἰμί ὅς ἐκεῖνος ἀποφαίνω φύλαξ τε καί ἡγεμών ὁ πόλις , μηδέ αὖ περί ὁ ἐν ᾍδης μηδείς σκυθρωπός λέγω μαλακός αὐτός πρός τε ὁ μάχομαι καί ὁ ἀποθνῄσκω ποιέω μηδέ ὥσπερ πῶλος κακός πωλεύω ἐκ ἀρχή ὕποπτος πρός ὁ μή φοβερός .
dio-chrysostomus.orationes 53.3
περὶ μὲν δὴ τούτων ἕτερος λόγος πλείων καὶ μακρότερος καὶ οὐ ῥᾴδιος , πότερον Ὅμηρος ἥμαρτε περὶ ταῦτα ἢ φυσικούς τινας ἐνόντας ἐν τοῖς μύθοις λόγους κατὰ τὴν τότε συνήθειαν παρεδίδου τοῖς ἀνθρώποις . οὐ γὰρ ῥᾴδιον διαιτῆσαι τὸ τοιοῦτον , καθάπερ οἶμαι δύο φίλων ἀνδρῶν , ἀμφοτέρων σεμνῶν , τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ ἐγκαλοῦντος ,
Lemmas: περί μέν δή οὗτος ἕτερος λόγος πολύς καί μακρός καί οὐ ῥᾴδιος , πότερος Ὅμηρος ἁμαρτάνω περί οὗτος ἤ φυσικός τις ἔνειμι ἐν ὁ μῦθος λόγος κατά ὁ τότε συνήθεια παραδίδωμι ὁ ἄνθρωπος . οὐ γάρ ῥᾴδιος διαιτέω ὁ τοιοῦτος , καθά οἴομαι δύο φίλος ἀνήρ , ἀμφότερος σεμνός , ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἐγκαλέω ,
dio-chrysostomus.orationes 53.4
ἑνὸς αὐτῶν καταγνῶναι . γέγραφε δὲ καὶ Ζήνων ὁ φιλόσοφος εἴς τε τὴν Ἰλιάδα καὶ τὴν Ὀδύσσειαν , καὶ περὶ τοῦ Μαργίτου δέ · δοκεῖ γὰρ καὶ τοῦτο τὸ ποίημα ὑπὸ Ὁμήρου γεγονέναι νεωτέρου καὶ ἀποπειρωμένου τῆς αὑτοῦ φύσεως πρὸς ποίησιν . ὁ δὲ Ζήνων οὐδὲν τῶν Ὁμήρου ψέγει , ἅμα διηγούμενος καὶ διδάσκων ὅτι τὰ μὲν κατὰ δόξαν , τὰ δὲ κατὰ ἀλήθειαν γέγραφεν , ὅπως μὴ φαίνηται αὐτὸς αὑτῷ μαχόμενος ἔν τισι δοκοῦσιν ἐναντίως εἰρῆσθαι .
Lemmas: εἷς αὐτός καταγιγνώσκω . γράφω δέ καί Ζήνων ὁ φιλόσοφος εἰς τε ὁ Ἰλιάς καί ὁ Ὀδύσσεια , καί περί ὁ Μαργίτης δέ · δοκέω γάρ καί οὗτος ὁ ποίημα ὑπό Ὅμηρος γίγνομαι νεώτερος καί ἀποπειράομαι ὁ ἑαυτοῦ φύσις πρός ποίησις . ὁ δέ Ζήνων οὐδείς ὁ Ὅμηρος ψέγω , ἅμα διηγέομαι καί διδάσκω ὅτι ὁ μέν κατά δόξα , ὁ δέ κατά ἀλήθεια γράφω , ὅπως μή φαίνω αὐτός ἑαυτοῦ μάχομαι ἐν τις δοκέω ἐναντίος λέγω .
dio-chrysostomus.orationes 53.5
ὁ δὲ λόγος οὗτος Ἀντισθένους ἐστὶ πρότερον , ὅτι τὰ μὲν δόξῃ , τὰ δὲ ἀληθείᾳ εἴρηται τῷ ποιητῇ · ἀλλ’ ὁ μὲν οὐκ ἐξειργάσατο αὐτόν , ὁ δὲ καθ’ ἕκαστον τῶν ἐπὶ μέρους ἐδήλωσεν . ἔτι δὲ καὶ Περσαῖος ὁ τοῦ Ζήνωνος κατὰ τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν γέγραφε καὶ ἄλλοι πλείους . ὁ δὲ Πλάτων ἅμα αἰτιώμενος αὐτόν , ὡς εἶπον , καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ θαυμαστήν τινα ἀποφαίνει τῆς ποιήσεως , ὡς εἰκόνα ὄντα παντὸς χρήματος καὶ πάσας ἀτεχνῶς ἀφιέντα φωνάς , ποταμῶν τε καὶ ἀνέμων καὶ κυμάτων · καὶ κελεύει μάλα εἰρωνικῶς στέψαντας αὐτὸν ἐρίῳ καὶ μύρον καταχέαντας ἀφιέναι παρ’ ἄλλους .
Lemmas: ὁ δέ λόγος οὗτος Ἀντισθένης εἰμί πρότερος , ὅτι ὁ μέν δόξα , ὁ δέ ἀλήθεια λέγω ὁ ποιητής · ἀλλά ὁ μέν οὐ ἐξεργάζομαι αὐτός , ὁ δέ κατά ἕκαστος ὁ ἐπί μέρος δηλόω . ἔτι δέ καί Περσαῖος ὁ ὁ Ζήνων κατά ὁ αὐτός ὑπόθεσις γράφω καί ἄλλος πολύς . ὁ δέ Πλάτων ἅμα αἰτιάομαι αὐτός , ὡς λέγω , καί ὁ δύναμις αὐτός θαυμαστός τις ἀποφαίνω ὁ ποίησις , ὡς εἰκών εἰμί πᾶς χρῆμα καί πᾶς ἄτεχνος ἀφίημι φωνή , ποταμός τε καί ἀνεμέω καί κῦμα · καί κελεύω μάλα εἰρωνικός στέφω αὐτός ἔριον καί μύρον καταχέω ἀφίημι παρά ἄλλος .
dio-chrysostomus.orationes 53.6
τοῦτο δὲ αἱ γυναῖκες ἐπὶ τῶν χελιδόνων ποιοῦσιν . ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς τῆς χάριτος ἐπιὼν τὴν ποίησιν σφόδρα ἄγασθαι τὸν ἄνδρα . ἀτεχνῶς γὰρ οὐκ ἄνευ θείας τύχης οὐδ’ ἄνευ Μουσῶν τε καὶ Ἀπόλλωνος ἐπιπνοίας δυνατὸν οὕτως ὑψηλὴν καὶ μεγαλοπρεπῆ καὶ προσέτι ἡδεῖαν γενέσθαι ποίησιν , ὥστε μὴ μόνον τοὺς ὁμογλώττους καὶ ὁμοφώνους τοσοῦτον ἤδη κατέχειν χρόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν βαρβάρων πολλούς · καὶ τοὺς μὲν διγλώττους καὶ μιγάδας σφόδρα ἐμπείρους εἶναι τῶν ἐπῶν αὐτοῦ , πολλὰ τῶν ἄλλων ἀγνοοῦντας τῶν Ἑλληνικῶν , ἐνίους δὲ καὶ τῶν σφόδρα μακρὰν διῳκισμένων · ὁπότε καὶ παρ’ Ἰνδοῖς φασιν ᾅδεσθαι τὴν Ὁμήρου ποίησιν , μεταλαβόντων αὐτὴν εἰς τὴν σφετέραν διάλεκτόν τε καὶ φωνήν .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ γυνή ἐπί ὁ χελιδών ποιέω . ἔτι δέ καί αὐτός ὁ χάρις ἐπέρχομαι ὁ ποίησις σφόδρα ἄγαμαι ὁ ἀνήρ . ἄτεχνος γάρ οὐ ἄνευ θεῖος τύχη οὐδέ ἄνευ Μοῦσα τε καί Ἀπόλλων ἐπίπνοια δυνατός οὕτως ὑψηλός καί μεγαλοπρεπής καί προσέτι ἡδύς γίγνομαι ποίησις , ὥστε μή μόνος ὁ ὁμόγλωσσος καί ὁμόφωνος τοσοῦτος ἤδη κατέχω χρόνος , ἀλλά καί ὁ βάρβαρος πολύς · καί ὁ μέν δίγλωσσος καί μιγάς σφόδρα ἔμπειρος εἰμί ὁ ἔπος αὐτός , πολύς ὁ ἄλλος ἀγνοέω ὁ Ἑλληνικός , ἔνιοι δέ καί ὁ σφόδρα μακρός διοικίζω · ὁπότε καί παρά Ἰνδός φημί ἀείδω ὁ Ὅμηρος ποίησις , μεταλαμβάνω αὐτός εἰς ὁ σφέτερος διαλεκτός τε καί φωνή .
dio-chrysostomus.orationes 53.7
ὥστε καὶ Ἰνδοὶ τῶν μὲν ἄστρων τῶν παρ’ ἡμῖν πολλῶν εἰσιν ἀθέατοι · τὰς γὰρ ἄρκτους οὔ φασι φαίνεσθαι παρ’ αὐτοῖς · τῶν δὲ Πριάμου παθημάτων καὶ τῶν Ἀνδρομάχης καὶ Ἑκάβης θρήνων καὶ ὀδυρμῶν καὶ τῆς Ἀχιλλέως τε καὶ Ἕκτορος ἀνδρείας οὐκ ἀπείρως ἔχουσιν . τοσοῦτον ἴσχυσεν ἑνὸς ἀνδρός μουσική · καὶ δοκεῖ ἔμοιγε τῇ δυνάμει ταύτῃ τάς τε Σειρῆνας ὑπερβαλέσθαι καὶ τὸν Ὀρφέα .
Lemmas: ὥστε καί Ἰνδός ὁ μέν ἄστρον ὁ παρά ἐγώ πολύς εἰμί ἀθέατος · ὁ γάρ ἄρκτος οὐ φημί φαίνω παρά αὐτός · ὁ δέ Πρίαμος πάθημα καί ὁ Ἀνδρομάχη καί Ἑκάβη θρῆνος καί ὀδυρμός καί ὁ Ἀχιλλεύς τε καί Ἕκτωρ ἀνδρεία οὐ ἄπειρος ἔχω . τοσοῦτος ἰσχύω εἷς ἀνήρ μουσική · καί δοκέω ἐγώ ὁ δύναμις οὗτος ὁ τε Σειρήν ὑπερβάλλω καί ὁ Ὀρφεύς .
dio-chrysostomus.orationes 53.8
τὸ γὰρ λίθους τε καὶ φυτὰ καὶ θηρία κηλεῖν καὶ ἄγειν τί ἔστιν ἕτερον ἢ τὸ βαρβάρους ἀνθρώπους ἀσυνέτους τῆς Ἑλληνικῆς φωνῆς οὕτως ἄγαν χειρώσασθαι , μήτε τῆς γλώττης μήτε τῶν πραγμάτων ἐμπείρους ὄντας , ὑπὲρ ὧν ὁ λόγος , ἀλλὰ ἀτεχνῶς καθάπερ οἶμαι πρὸς κιθάραν κηλουμένους ; ἡγοῦμαι δὲ ἔγωγε πολλοὺς καὶ τῶν ἀμαθεστέρων ἔτι βαρβάρων τό γε ὄνομα ἀκηκοέναι τὸ Ὁμήρου , ὅ , τι δὲ δηλοῖ , τοῦτο μὴ εἰδέναι σαφῶς , εἴτε ζῷον εἴτε φυτὸν εἴτε πρᾶγμα ἕτερον .
Lemmas: ὁ γάρ λίθος τε καί φυτόν καί θηρίον κηλέω καί ἄγω τίς εἰμί ἕτερος ἤ ὁ βάρβαρος ἄνθρωπος ἀσύνετος ὁ Ἑλληνικός φωνή οὕτως ἄγαν χειρόω , μήτε ὁ γλῶσσα μήτε ὁ πρᾶγμα ἔμπειρος εἰμί , ὑπέρ ὅς ὁ λόγος , ἀλλά ἄτεχνος καθά οἴομαι πρός κιθάρα κηλέω ; ἡγέομαι δέ ἐγώ πολύς καί ὁ ἀμαθής ἔτι βάρβαρος ὁ γε ὄνομα ἀκούω ὁ Ὅμηρος , ὁ , τις δέ δηλόω , οὗτος μή οἶδα σαφής , εἴτε ζῷον εἴτε φυτόν εἴτε πρᾶγμα ἕτερος .
dio-chrysostomus.orationes 53.9
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν βίον ἐπαινέσαι τις ἂν τοῦ ἀνδρὸς πολὺ μᾶλλον τῆς ποιήσεως . τὸ γὰρ ἐν πενίᾳ διαγενέσθαι καὶ ἀλώμενον καὶ τοσοῦτον ἀπὸ τῶν ποιημάτων πορίζοντα ὅσον ἀποζῆν θαυμαστῆς ἀνδρείας καὶ μεγαλοφροσύνης · ἔτι δὲ τὸ μηδαμοῦ γεγραφέναι τὸ αὑτοῦ ὄνομα , ἀλλὰ μηδὲ ἐν τῇ ποιήσει αὑτοῦ μνησθῆναι , καίτοι τῶν ἄλλων ἁπάντων , ὁπόσοι τινὰ ἔδοξαν ἔχειν δύναμιν ἢ περὶ ποίησιν ἢ καταλογάδην συγγράφοντες , καὶ πρῶτον καὶ τελευταῖον τὸ ἑαυτῶν ὄνομα γραφόντων , πολλῶν δὲ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς λόγοις τε καὶ ποιήμασιν ,
Lemmas: οὐ μήν ἀλλά καί ὁ βίος ἐπαινέω τις ἄν ὁ ἀνήρ πολύς μάλα ὁ ποίησις . ὁ γάρ ἐν πενία διαγίγνομαι καί ἀλάομαι καί τοσοῦτος ἀπό ὁ ποίημα πορίζω ὅσος ἀποζάω θαυμαστός ἀνδρεία καί μεγαλοφροσύνη · ἔτι δέ ὁ μηδαμοῦ γράφω ὁ ἑαυτοῦ ὄνομα , ἀλλά μηδέ ἐν ὁ ποίησις ἑαυτοῦ μιμνῄσκω , καίτοι ὁ ἄλλος ἅπας , ὁπόσος τις δοκέω ἔχω δύναμις ἤ περί ποίησις ἤ καταλογάδην συγγράφω , καί πρῶτος καί τελευταῖος ὁ ἑαυτοῦ ὄνομα γράφω , πολύς δέ καί ἐν αὐτός ὁ λόγος τε καί ποίημα ,
dio-chrysostomus.orationes 53.10
ὥσπερ Ἑκαταῖός τε καὶ Ἡρόδοτος καὶ Θουκυδίδης , οὗτος μὲν οὐχ ἅπαξ μόνον ἐν ἀρχῇ τῆς ἱστορίας , ἀλλὰ πολλάκις διαμαρτυρόμενος καθ’ ἕκαστον χειμῶνα καὶ θέρος ὅτι ταῦτα ξυνέγραψε Θουκυδίδης . ὁ δὲ οὕτως ἄρα ἐλευθέριος ἦν καὶ μεγαλόφρων ὥστε οὐδαμοῦ φανήσεται τῆς ποιήσεως αὑτοῦ μεμνημένος , ἀλλὰ τῷ ὄντι ὥσπερ οἱ προφῆται τῶν θεῶν ἐξ ἀφανοῦς καὶ ἀδύτου ποθὲν φθεγγόμενος .
Lemmas: ὥσπερ Ἑκαταῖος τε καί Ἡρόδοτος καί Θουκυδίδης , οὗτος μέν οὐ ἅπαξ μόνος ἐν ἀρχή ὁ ἱστορία , ἀλλά πολλάκις διαμαρτύρομαι κατά ἕκαστος χειμών καί θέρος ὅτι οὗτος συγγράφω Θουκυδίδης . ὁ δέ οὕτως ἄρα ἐλευθέριος εἰμί καί μεγαλόφρων ὥστε οὐδαμοῦ φαίνω ὁ ποίησις ἑαυτοῦ μιμνῄσκω , ἀλλά ὁ εἰμί ὥσπερ ὁ προφήτης ὁ θεός ἐκ ἀφανής καί ἄδυτος ποθεν φθέγγομαι .