dindorf-hgm1.paratexta priscus_dindorf_hgm1_0022.1
εἰπὼν ὅτι τοῖς Ἡρακλείδαις εἰς πέμπτην γενεὰν ἦκοι τίσις παρὰ τῶν Μερμναδῶν , pro ἥκοι , ut p . 38 , 14 : Θεὸς δ' ἔφη ἐκ Φρυγίας αὐτοῖς ἥξειν βοηθούς , οἱ τίσιιν πράξονται , etsi Federus neque hoc neque πτεῖνεν putavit mutandum . — Ibid . 17 quod casu reliqui : Κρίνων δ' οὖν ἐκ τῶν παρόντων ἀνελεῖν Σαδνάτην μᾶλλον περ ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν ὑπ' αὐτοῦ , sustuli infra p . 109 , 9 : Μὴ λαβεῖν δόξας φιλοτιμουμένους μᾶλλον περ ἢ νομίμων · 112 , 18 : Ἡλίσκετο ὁρδίως τούτοις , ἐκ τοῦ εἰκότος οἴομενος γίγνεσθαι τοὺς ἐπαίνους θαυμάζοντων μᾶλλον περ ἢ ἐπιβουλευόντων · 134 , 10 : Πολλ γὰρ ἄμεινον εἶναι καὶ δικαιότερον μᾶλλον περ ἢ ὑπὸ τῶν μηδὲν προσήκόντων προσπατολέσθαι , et scripsi quod etiam primo loco necessarium μᾶλλον ἢπερ , quum alterum natum videatur ex περ super ἢ scripto , ut solet in libris scribi περ super ὡς . Non magis enim particulae post μᾶλλον positaε vis aut ratio apparet quam p . 57 , 31 : Μόνη περ αὐτῃ ἀσφάλεια εἶη , - ubi γὰρ restituit Müllerus . Sic ἔναπερ aliquoties dixit Nicolaus . Ac notandum omnia haec perverse positi aut transpositi περ exempla reperiri tantum in codice Escorialensi . Ἡπερ autem ab recentioribus etiam hiatus causa pro ἢ positum notavi praef . ad Diodorum vol . 1 , p . VII , ipsumque illud μᾶλλον ἢπερ habet Zosimus 5 , 29 , 15 : Δουλείαν μᾶλλον ἢπερ εἰρήνην εἶναι τὸ πραττόμενον , et Me - nander p . 377 , 7 Nieb . : Μᾶλλον ἐπαίνιξεν ἑκουσίως πρὸς τὸ μὴ ἀνεγκαῖον τὰ πράγματα ἢπερ ἀκουσίως ἐποιεῖτο τῶν ἀνεγκαίων τὴν σύστασιν , ut idem p . 289 , 5 dicit : Ὀρθήσεται κατὰ τὸ μᾶλλον ἐνεργέτης ἢπερ ὁ χορηγὸς τῆς τραφῆς . Apud Herodotum , qui saepius eodem utitur ἢπερ , recte Naberus Mnemos . vol . 4 , p . 11 , μᾶλλον ἢπερ Ἀρχάδι 9 , 27 restituit pro ἢ , quum 28 sit ἀξιουικότερους εἶναι ἢπερ Ἀρχάδας . — Ib . 30 : Πραΰναντος δ' αὐτοὺς ἐκεῖνον καὶ λόγον αἰτουμένου ὡς ἂν διδάξη ( nisi ὡς ἀναδιδάξη scri - pserat , ut p . 136 , 11 : Τοὺς μὲν νεολέκτους ἐρύμαζε τε καὶ ἀνεδίδασκε κατὰ τὴν ὁδόν ) περὶ ὧν ἠγνόει , μάλιστα τοῦ Θορύβου ἐλῆξαν alienissimum ab hoc loco μάλιστα corrigendum non μόλις ποτέ , ut Piccolos volebat , sed μόλις , quod est p . 66 , 6 : Ταῦτα εἰπόντα μόλις ἀπήχον οἱ φίλοι · 67 , 12 ; 103 , 32 , et apud Thucydidem quoque 7 , 8 , cum altero est in
Lemmas: εἶπον ὅτι ὁ Ἡρακλείδης εἰς πέμπτος γενεά ἥκω τίσις παρά ὁ Μερμναδῶν , pro ἥκω , ut p . 38 , 14 : θεός δέ φημί ἐκ Φρυγία αὐτός ἥκω βοηθός , ὁ τίσις πράσσω , etsi Federus neque hoc neque πέτομαι putavit mutandum . — Ibid . 17 quod casu reliqui : Κρίνων δέ οὖν ἐκ ὁ πάρειμι ἀναιρέω Σαδνάτην μᾶλλον περ ἢ αὐτός ἀποθνῄσκω ὑπό αὐτός , sustuli infra p . 109 , 9 : μή λαμβάνω δόξα φιλοτιμέομαι μᾶλλον περ ἢ Νόμιμος · 112 , 18 : ἁλίσκομαι ὁρδίως οὗτος , ἐκ ὁ εἰκός οἴομαι γίγνομαι ὁ ἔπαινος θαυμάζω μᾶλλον περ ἢ ἐπιβουλεύω · 134 , 10 : Πολύς γάρ ἀγαθός εἰμί καί Δίκαιος μᾶλλον περ ἢ ὑπό ὁ μηδείς προσήκω προσπατολέσθαι , et scripsi quod etiam primo loco necessarium μᾶλλον ἤ , quum alterum natum videatur ex περ super ἢ scripto , ut solet in libris scribi περ super ὡς . Non magis enim particulae post μᾶλλον ὁράω vis aut ratio apparet quam p . 57 , 31 : Μόνη περ ἀϋτή ἀσφάλεια εἰμί , - ubi γάρ restituit Müllerus . Sic νάω aliquoties dixit Nicolaus . Ac notandum omnia haec perverse positi aut transpositi περ exempla reperiri tantum in codice Escorialensi . ὅσπερ autem ab recentioribus etiam hiatus causa pro ἢ positum notavi praef . ad Diodorum vol . 1 , p . VII , ipsumque illud μᾶλλον ἤ habet Zosimus 5 , 29 , 15 : δουλεία μᾶλλον ἤ εἰρήνη εἰμί ὁ πράσσω , et Me - nander p . 377 , 7 Nieb . : μᾶλλος ἐπαίνιξεν ἑκούσιος πρός ὁ μή ἀναγκαῖος ὁ πρᾶγμα ἤ ἀεκούσιος ποιέω ὁ ἀναγκαῖος ὁ σύστασις , ut idem p . 289 , 5 dicit : Ὀρθήσεται κατά ὁ μᾶλλον ἐνεργέτης ἤ ὁ χορηγός ὁ τρέφω . Apud Herodotum , qui saepius eodem utitur ἤ , recte Naberus Mnemos . vol . 4 , p . 11 , μᾶλλον ἤ Ἀρχάς 9 , 27 restituit pro ἢ , quum 28 sit ἀξιουικότερους εἰμί ἤ Ἀρχάδας . — Ib . 30 : πραύνω δέ αὐτός ἐκεῖνος καί λόγος αἰτέω ὡς εἄν διδάσκω ( nisi ὡς ἀναδιδάσκω scri - pserat , ut p . 136 , 11 : ὁ μέν νεόλεκτος ερυμαστος τε καί ἀναδιδάσκω κατά ὁ ὁδός ) περί ὅς ἀγνοέω , μάλιστα ὁ θόρυβος λήγω alienissimum ab hoc loco μάλιστα corrigendum non μόλις ποτός , ut Piccolos volebat , sed μόλις , quod est p . 66 , 6 : οὗτος εἶπον μόλις ἀπάγω ὁ φίλος · 67 , 12 ; 103 , 32 , et apud Thucydidem quoque 7 , 8 , cum altero est in