dindorf-hgm1.paratexta priscus_dindorf_hgm1_0042.1
pro ἑωσπερ ἔστι , quod verbum habet p . 194 , 25 ; p . 192 , 28 , τῶν ἀμεινόνων ἐξηρηῆσθαι μόνον ἐλπίδων pro μόνων · p . 195 , 10 , ἥττηθήσαν πρὸς ὑμῶν , καὶ λαμπρὰ τοῖς νενικηκόσιν ὑπελίποντο τῆς οἰκείας ἀρετῆς ὑπομνήματα pro ὑπελείποντο , ib . 24 , pro στρατιάς καὶ πολέμου ἀντιλαμβάνεσθε scripsi στρατείας , et p . 197 , 17 , ἐκούσιον στρατιῶν ὑποδύμενοι item στρατείαν , vellemque etiam ib . 22 , ὅσοι παραβάσει τῶν σπονδῶν ἐπὶ λείας συλλογὴν ἀφθόνως ἀπεσκεδάσθησαν σύμπαντες scripsissem ἀφρόνως . Sed etiam horum nonnulla intacta sivi , ut p . 170 , 5 : Ὁρέγεται δὲ εἰρήνη μὲν τοῦ εὖ γινῶναι , πόλεμος δὲ μάλιστα , ubi ὀρέγεται δὲ καὶ εἰρήνη μὲν necessarium videtur , et ib . 10 , ubi suppletum ab Herwerdeno ex codice ἀπαρχήσεν certe ἀπαρχέσεν scribendum , ut ἐλπίσαμεν scripsi ἠλπίσαμεν , sed p . 171 , 11 , reliqui vocabulum nihili σφετερωθέντες , et p . 193 , 21 , ubi pro ἐς ἀφανὲς recte restitutum videtur iam a Bernhardyo Annal . Berol . 1831 , p . 337 μὴ ἐς ἀφανές . Nam articulo τἀφανὲς non esse opus ostendunt huius et similiun exemplarum formularum apud Stephanum . Atque p . 182 , 33 , ἡ ἐλπίς ἰσχυρὸν τι ἔδοξεν εἶναι καὶ προσαγωγότατον ἐς κατόρθωσιν scribendum esse προσαγώστατον non dubitat qui utriusque vocabuli contulerit exempla in Thes . Stephani citata . Et p . 188 , 9 : Συστήσεσθαι ἡμῖν καὶ ἐκ τῆς τύχης τὸ εἶδος ἄγει , haud dubie scribendum τὰ ἐκ τῆς τύχης , ut p . 167 , 27 : Τοῖς ἐκ τῆς τύχης προφαινομένοις εὖ χρήσασθαι , et apud Thucydidem 2 , 87 : Τὰ ἀπὸ τῆς τύχης οὐχ ὀλίγα ἐναντιωθήναι , pariterque p . 188 , 12 : Καὶ τὸ δαιμόνιον ταύτῃ ὡς ἐπὶ πολὺ βραβεύει τὰ ἀνθρώπεια , non ὡς ἐπὶ πολύ , ut recentiores , de quibus dixi ad Xenoph . Eq . 1 , 12 , p . 139 ed . Oxon . , sed ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ut Thucydides et antiquiores omnes , etsi redit p . 193 , 3 , κατὰ τὸ ἀφυλάκτον ὡς ἐπὶ πολὺ τὸ ἥττον ἔχειν , quum eodem modo fallant libri apud veteres ipsumque Thucydidem . Nec dubitandum videtur p . 192 , 28 : Καὶ ὑπὸ τοιαύταις ἀνοίαις τῆς πρὸς θάτερον μεταβολῆς ὑπεριδεῖν praestare usitatum genitivum τοιαύτης ἀνοίας .
Lemmas: pro ἑως εἰμί , quod verbum habet p . 194 , 25 ; p . 192 , 28 , ὁ ἀγαθός ἐξαιρέω μόνος ἐλπίς pro μόνος · p . 195 , 10 , ἡσσάομαι πρός σύ , καί λαμπρός ὁ νικάω ὑπολείπω ὁ οἰκεῖος ἀρετή ὑπόμνημα pro ὑπολείπω , ib . 24 , pro στρατιά καί πόλεμος ἀντιλαμβάνω scripsi στρατεία , et p . 197 , 17 , ἑκούσιος στρατιά ὑποδύω item στρατεία , vellemque etiam ib . 22 , ὅσος παράβασις ὁ σπονδή ἐπί λεῖος συλλογή ἄφθονος ἀποσκεδάννυμι σύμπας scripsissem ἄφρων . Sed etiam horum nonnulla intacta sivi , ut p . 170 , 5 : ὀρέγω δέ εἰρήνη μέν ὁ εὕω γιγνώσκω , πόλεμος δέ μάλιστα , ubi ὀρέγω δέ καί εἰρήνη μέν necessarium videtur , et ib . 10 , ubi suppletum ab Herwerdeno ex codice ἀπάρχω certe ἀπάρχω scribendum , ut ελπίζω scripsi ἐλπίζω , sed p . 171 , 11 , reliqui vocabulum nihili σφετερόομαι , et p . 193 , 21 , ubi pro εἰς ἀφανής recte restitutum videtur iam a Bernhardyo Annal . Berol . 1831 , p . 337 μή εἰς ἀφανής . Nam articulo ἀφανής non esse opus ostendunt huius et similiun exemplarum formularum apud Stephanum . Atque p . 182 , 33 , ὁ ἐλπίς ἰσχυρός τίς δοκέω εἰμί καί προσαγωγός εἰς κατόρθωσις scribendum esse προσαγώστατον non dubitat qui utriusque vocabuli contulerit exempla in Thes . Stephani citata . Et p . 188 , 9 : συνίστημι ἐγώ καί ἐκ ὁ τυγχάνω ὁ εἶδος ἄγω , haud dubie scribendum ὁ ἐκ ὁ τυγχάνω , ut p . 167 , 27 : ὁ ἐκ ὁ τυγχάνω προφαίνω εὕω χράω , et apud Thucydidem 2 , 87 : ὁ ἀπό ὁ τυγχάνω οὐ ὀλίγος ἐναντιόομαι , pariterque p . 188 , 12 : καί ὁ δαιμόνιον οὗτος ὡς ἐπί πολύς βραβεύω ὁ ἀνθρώπειος , non ὡς ἐπί πολύς , ut recentiores , de quibus dixi ad Xenoph . Eq . 1 , 12 , p . 139 ed . Oxon . , sed ὡς ἐπί ὁ πολύς , ut Thucydides et antiquiores omnes , etsi redit p . 193 , 3 , κατά ὁ ἀφύλακτος ὡς ἐπί πολύς ὁ ἥσσων ἔχω , quum eodem modo fallant libri apud veteres ipsumque Thucydidem . Nec dubitandum videtur p . 192 , 28 : καί ὑπό τοιοῦτος ἄνοια ὁ πρός ἕτερος μεταβολεύς ὑπέρ-εἶδον praestare usitatum genitivum τοιοῦτος ἄνοια .