dindorf-hgm1.paratexta priscus_dindorf_hgm1_0055.1
τῶν ἐς αὐτὸν ἥμαρτημένων , εἰ μὴ γε τὸν εὐνὸχον ἐκπέμψοι πρὸς κόλασιν , et 340 , 14 scripsit : Μὴ ἄλλως τὸν πόλεμον καταθήσειν ἀπειλοῦντος , εἰ μὴ γε .. δοθῇ , etiam p . 276 , 12 : Λύειν τὴν προϋπάρχουσαν εἰρήνην ἀπειλῶν , εἰ μὴ γε .. ἐκδοῖεν , scripsisse videtur λύσειν , etsi p . 327 , 29 est : Φυλάττειν τὴν εἰρήνην ἐπὶ ταῖς αὐταῖς ἐπώμυτο συνθήκαις , ἀναχωρεῖν δὲ καὶ τῆς .. γῆς , εἰ μὴ γε Ῥωμαῖοι .. δέξοιντο . Atque etiam coniunctivum refellunt haec exempla quum loco secundo tum his p . 312 , 16 : Ὥστε μὴ ἀνέχεσθαι δικαίον λόγῳ , εἰ μὴ πρὸς αὐτοῦ ( vel potius αὐτοῦ ) νομίση ὑπάρχειν αὐτούς , ( ubi codex 267 νομίσει , haud dubie pro νομίσει , ut praecesserat 10 , πόλεμον καταγγέλλειν , εἰ μὴ γε αὐτῷ Σιλβανὸς ἢ τὰ ἐκπώματα πεμφθείη' ) et p . 329 , 2 : Τιμαρήσειν γὰρ αὐτή , εἰ μὴ καὶ τὰ τῆς βασιλείας ἀπολάβῃ σκήπτρα ( quum p . 285 , 16 sit οὐς εἰ μὴ ἀπολάβοιεν , οὐδὲ τοὺς νόμῳ πόλεμον κτηθέντας ἀποδώσειν ) · 347 , 8 : Ἑτοίμας ἔχειν πάντα ποιεῖν , εἰ' γε ὑπακουσόμενοι αὐτῷ παραγένωνται , ubi παραγένονται codex Monac . παραγένουιντο Bernhardy Annal . Berol . 1831 , p . 341 , ut fuerat ib . 4 , εἰ μὴ γήν δοίη , et 290 , 39 est παραδώσειν ὑπισχνεῖτο , εἰ' γε ἐπιεικεῖς τι βουλεύσαιντο , et 287 , 24 , εἰ' γε περιίδω , ἔλοιο δέ · 307 , 8 , εἰ μὴ κατάθοιτο · 349 , 5 , εἰ μὴ ἀφέξοιτο · 377 , 11 , εἰ' γε ἀπόθοιτο ἢ ἀφέλοιτο . Vicissim p . 319 , 30 : Ἄν αὐτῷ γυναικὰ εὐπορον δοίη Priscus scripsisse videtur δῶ , aut εἰ , ut p . 320 , 20 , εἰ τῶν ξαπλουτῶν αὐτῷ κατεγγυηθείη γυνή . Multo minus eidem conveniunt solecismi , ut p . 286 , 10 : Δεσπότου ἠγοῦντο πρόσταγμα , ὅπερ ἂν ἐκεῖνος παρεκελεύσατο , ubi delevi ἂν , ut p . 282 , 27 , ἐπὶ τοῦδε ἐσπένδοντο ὅπῃς ἐκδοθεῖεν μὲν ἂν τοῖς Οὐννοῖς οἱ φυγάδες , ubi confir - mavit coniecturam codex Monacensis .
Lemmas: ὁ εἰς αὐτός ημαρτημένος , εἰμί μή γε ὁ εὐνὸχον ἐκπέμπω πρός κόλασις , et 340 , 14 scripsit : μή ἄλλως ὁ πόλεμος κατατίθημι ἀπειλέω , εἰμί μή γε .. δίδωμι , etiam p . 276 , 12 : λύω ὁ προυπάρχω εἰρήνη ἀπειλέω , εἰμί μή γε .. ἐκδίδωμι , scripsisse videtur λύω , etsi p . 327 , 29 est : φυλάσσω ὁ εἰρήνη ἐπί ὁ αὐτός ἐπώμυτο συνθήκη , ἀναχωρέω δέ καί ὁ .. γῆ , εἰμί μή γε Ῥωμαῖος .. δέχομαι . Atque etiam coniunctivum refellunt haec exempla quum loco secundo tum his p . 312 , 16 : ὥστε μή ἀνέχω Δίκαιος λόγος , εἰμί μή πρός αὐτός ( vel potius αὐτός ) νομίζω ὑπάρχω αὐτός , ( ubi codex 267 νομίζω , haud dubie pro νομίζω , ut praecesserat 10 , πόλεμος καταγγέλλω , εἰμί μή γε αὐτός Σιλβανός ἢ ὁ ἔκπωμα πέμπω ) et p . 329 , 2 : Τιμαρήσειν γάρ αὐτός , εἰμί μή καί ὁ ὁ βασίλεια ἀπολαμβάνω σκῆπτρον ( quum p . 285 , 16 sit οὖς εἰμί μή ἀπολαμβάνω , οὐδέ ὁ νόμος πόλεμος κτάομαι ἀποδίδωμι ) · 347 , 8 : ἑτοῖμος ἔχω πᾶς ποιέω , εἰμί γε ὑπακούω αὐτός παραγίγνομαι , ubi παράγω codex Monac . παραγίγνομαι Bernhardy Annal . Berol . 1831 , p . 341 , ut fuerat ib . 4 , εἰμί μή γῆ δήω , et 290 , 39 est παραδίδωμι ὑπισχνέομαι , εἰμί γε ἐπιεικής τίς βουλεύω , et 287 , 24 , εἰμί γε περιοράω , αἱρέω δέ · 307 , 8 , εἰμί μή κατατίθημι · 349 , 5 , εἰμί μή ἀπέχω · 377 , 11 , εἰμί γε ἀποτίθημι ἢ ἀφαιρέω . Vicissim p . 319 , 30 : ἄν αὐτός γυναικάς εὔπορος δήω Priscus scripsisse videtur δήω , aut εἰμί , ut p . 320 , 20 , εἰμί ὁ ξαπλουος αὐτός κατεγγυάω γυνή . Multo minus eidem conveniunt solecismi , ut p . 286 , 10 : δεσπότης ἡγέομαι πρόσταγμα , ὅσπερ εἄν ἐκεῖνος παρακελεύομαι , ubi delevi εἄν , ut p . 282 , 27 , ἐπί ὅδε σπένδω ὀπή ἐκδίδωμι μέν εἄν ὁ Οὗννος ὁ φυγάς , ubi confir - mavit coniecturam codex Monacensis .