dexippus.in-aristotelis-categorias-commentarium 2
Κεφάλαια τοῦ δευτέρου βιβλίου . α . Πότερον διαίρεσίς ἐστιν ἢ καταρίθμησις εἰς τὰς κατηγορίας . β Πλωτίνου ἀπορία , ὅτι τὸ αὐτο οὐ σημαίνει ἡ οὐσία ἐπί τε τῶν πρώτων ὄντων καὶ ὑστέρων οὐκ ὄντος γένους κοινοῦ ἐν οἷς τὸ πρῶτον καὶ ὕστερον . γ . Ὅτι κατὰ τὰς Πλατωνικὰς ὑποθέσεις δύναται εἶναι αὕτη ἡ ἀπάν - τησις , κατὰ δὲ τὰς Ἀριστοτέλους χρὴ λῦσαι τὸ ἀπορούμενον . δ . Πλωτίνου ἀπορία , εἰ τὰ αὐτά ἐστι γένη τῶν ὄντων ἔν τε τοῖς νοητοῖς καὶ τοῖς αἰσθητοῖς . ε . Ἀπορία Πλωτίνου πρὸς Ἀριστοτέλην , τί κοινὸν ἐπὶ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἐξ ἀμφοῖν συνεωρακὼς πάντα οὐσίας εἶναι λέγει . ς . Ἀπορία Πλωτίνου περὶ τῆς οὐσίας , τίς αὐτῆς ἡ πρώτη καὶ ἁπλουστάτη στατὴ ἔννοια καὶ πῶς ἔνεστιν αὐτὴν ἐξηγεῖσθαι . ζ . Ἀπορία Πλωτίνου , διὰ τί ἡ οὐσία προτάττεται τῶν ἄλλων . η . Ὅτι ὁ ἀποδοθεὶς περὶ αὐτῆς λόγος οὐ διδάσκει , τί ἐστιν ἡ οὐσί . θ . Ὅτι τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας πᾶσιν ἐφαρμόζει . ι . Πῶς νῦν μὲν προτάττει τὴν οὐσίαν τὴν αἰσθητὴν τῶν ἄλλων καὶ πρώτην λέγει , ἀλλαχοῦ δὲ μετὰ τὴν ἀσώματον ταύτην τάττει ; ία . Ὅτι δοκεῖ ὑπεναντία λέγειν ἑαυτῷ ἐν μὲν τοῖς Φυσικοῖς τὰ κοινὰ προτάττων ὡς πρώτα , ἐνταῦθα δὲ τὰ καθ’ ἕκαστα . ιβ . Περὶ τῶν κοινῶν πρὸς Ἀλέξανδρον ἀντιλογία . ιγ . Ὅτι πρῶτον ἔδει τὴν αἰτίαν εἰπεῖν , δι’ ἣν δεύτεραι λέγονται οὐσίαι . ιδ . Ὅτι μὴ δείξας τὴν πρώιην οὐσίαν μὴ οὖσαν μᾶλλον καὶ ἧττον τὰ εἴδη μᾶλλον καὶ ἧττον λέγει . ἴε . Εἰ οὐδεμία οὐσία μᾶλλον καὶ ἧττον , πῶς τὸ εἶδος τοῦ γένους μᾶλλον οὐσία . ις . Ὅτι εἰ τὸ αἴτιον τῆς αἰσθητῆς οὐσίας λαμβάνει , τὴν ἧττον οὐσίαν λαμβάνει . ιζ . Ὅτι τὴν γενικὴν οὐσίαν οὐχ ὡρίσατο . ιη . Ὅτι οὐ διήρηκε τὰς οὐσίας . ιθ . Ὅτι τὸ φανερὸν δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων οὐκ ἔχει δῆλον ποίων εἰρημένων . κ . Ὅτι χρήσιμος ἡ περὶ τῶν διαφορῶν θεωρία . κα . Ἀπορία περὶ τῆς διαφορᾶς ποῦ αὐτὴν χρὴ τάττειν . κβ . Ἀπορία περὶ τοῦ μὴ λέγεσθαι . τὰς διαφορὰς καθ’ ὑποκειμένου κγ . Πῶς εἰπων δοκεῖ πάσῃ οὐσίᾳ ὑπάρχειν τὸ τόδε τι λέγεσθαι ἐπήγαγεν ἑξῆς οὐ μὴν ἀληθές γέ ἐστι τοῦτο ; κδ . Εἰ μηδέν ἐστι ἰῇ οὐσίᾳ ἐναντίον , πῶς τὸ λογικὸν ζῷον τῷ ἀλόγῳ ἐναντίον ἐστι ; κε . Πῶς , εἰ μηδέν ἐστι τῇ οὐσίᾳ ἐναντίον , τὸ πῦρ τῷ ὕδατι καὶ τὰ ἄλλα στοιχεῖα ἐναντία λέγει Ἀριστοτέλης ; κς . Ὅτι δύναται ὁ ἄνθρωπος τῷ ἵππῳ εἶναι ἐναντίον ἢ ὁ τὶς ἄνθρωπος τῷ τινὶ ἀνθρώπῳ . | κζ . Πῶς , εἰ μηδέν ἐστι τῇ οὐσίᾳ ἐναντίον , τὸ εἶδος τῇ στερήσει λέγει ἐναντίον ἐν τοῖς Φυσικοῖς καὶ τὴν ὕλην τῷ εἴδει ; κη . Ὅτι τὸ μηδὲν τῇ οὐσίᾳ ἐναντίον ἐπὶ μὲν τῶν καθ’ ἕκαστα δέδεικται , ἐπὶ δὲ τῆς οὐσίας οὐ δέδεικται . κθ . Πῶς προειπὼν τὸ εἶδος μᾶλλον οὐσίαν τοὺ γένους νὺν φησιν οὐκ ἐπιδέχεσθαι τὴν οὐσίαν τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ; λ . Ὅτι ὁ μᾶλλον λογικὸς μᾶλλόν ἐστιν ἄνθρωπος . λα . Πῶς ἡ ὕλη μᾶλλον καὶ ἧττον λέγεται ; λβ . τίς ἡ αἰτία τοῦ τὴν μὲν οὐσίαν μὴ ἐπιδέχεσθαι τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ; τὰς δὲ ποιότητας ἐπιδέχεσθαι ; λγ . Διὰ τί προσέθηκε τὸ δοκεῖ τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας ἀποδιδούς ; λδ . Διὰ τί προσέθηκε τὸ ἓν ἀριθμῷ τῷ τῆς οὐσίας ἰδίῳ ; λε . Ὅτι βουλόμενοι κατασκευάσαι πάσῃ τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχον τὸ τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος αὐτὴν εἶναι δεκτικήν , λανθάνομεν κατασκευάζοντες 15 ἕτερον χεῖρον τὸ μὴ μόνῃ αὐτῇ ὑπάρχειν . λς . Ὅτι ὁ πατὴρ δέχεται τὰ ἐναντία οὐσία ὤν · νοσεῖ γὰρ καὶ ὑγιαίνει . λζ . Ὅτι ἐπὶ τῶν ἀιδίων οὐσιῶν οὐχ ἁρμόζει τοῦτο τὸ ἴδιον . λη . Εἰ ὥσπερ τὸ γένος καὶ τὸ εἶδος αὐτὸ καθ’ αὑτὸ οὐκ ἐπιδέχεται ἐναντία , οὕτως οὐδὲ αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις ἀλλὰ τὰ ὑπ’ αὐτὰ αἰσθητά , οὐκ ἂν εἴη ἴδιον τῆς οὐσίας τὸ τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος εἶναι δεκτικόν · ὅπερ γὰρ ἐπὶ τῆς ἕξεως καὶ διαθέσεως τῆς γενικῆς , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν γενικῶν οὐσιῶν θεωρεῖται , καὶ οὕτως κοινὸν ἔσται καὶ πρὸς ἄλλα τὸ μὴ εἶναι τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος δεκτικά . λθ . Πλωτίνου ἀπορία , ὅτι τὸ εἶναι τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος δεκτικὸν ὡς συμβεβηκὸς τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει . μ . Πλωτίνου ἀπορία , ὅτι εἰ κατὰ τὸ σύνθετον θεωροῦμεν τὴν οὐσίαν , εὑρίσκεται ἡ ὕλη μᾶλλον οὐσία . μὰ . Ὅτι οὐ μόνον τῆς οὐσίας ἴδιον τοῦτο , ἀλλὰ καὶ τοῦ λόγου καὶ τῆς δόξης . μβ . Ἀπορία Πλωτίνου , ὅτι αὐτὴν τὴν οὐσίαν τίς έστιν οὐ παρίστησι τὸ λεγόμενον αὐτῆς ἴδιον . Μέχρι μὲν τούτων , ὦ φιλομαθέστατε Σέλευκε , τὰ μέν τ·ινα τοῖς παλαιοῖς ἀνδράσιν ἠπορημένα προβέβληκας , τὰ δὲ καὶ αὐτὸς ἐξεύρηκας τὸ δὲ ἐντεῦθεν ἐπ’ αὐτὰ μέλλω ἔρχεσθαι τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν πότερον χωρίσαι βούλει τὰς ἀπορίας τοῦ Πλωτίνου καὶ τελευταίας τάξαι ἡ κατὰ τὴν ἐφεξῆς τῶν ἐδαφίων ἀκολουθίαν κἀκείνας παρατιθέναι ; α . Ἀλλ’ ἔμοιγε δοκεῖ μηδαμῶς τὴν συνέχειαν διακόπρειν , ἀλλ’ ἐφεξῆς ἐξετάζειν τὰ συμπίπτοντα . μέλλων τοιγαροῦν ἀπὸ τῆς οὐσίας ἄρχεσθαι περὶ τῶν κατειλεγμένων τούτων κατηγοριῶν πρῶτον ἐρωτῶ , πότερον ὡς διῃρημένων αὐτῶν ἢ ὡς ἀριθμουμένων διανοῇ . Διῃρῆσθαι μὲν αὐτὰς οὐ νομιστέον · οὐδὲ γάρ ἐστι τομὴ γένους εἰς εἴδη . οὔτε γάρ ἐστί τι κοινὸν γένος τῶν δέκα κατηγοριῶν , ὁποῖον εἰσάγουσί τινες τὸ ὂν ἢ τὸ τί , οὔτε μὴ ὄντος τοῦ διῃρημένου γένους εἴη ἂν τὰ διαιροῦντα . εἰ δὲ μήτε γένος κοινὸν ἐπὶ τῶν ἀνωτάτων γενῶν οἷόν τέ ἐστι λαβεῖν μήτε τὰς διαιρετικὰς διαφοράς , οὐκ ἔστι διαίρεσιν καλεῖν τὴν τοιαύτην ἀπαρίθμησιν . Ἀρ’ οὖν τοῖς ἐπὶ στρατιᾶς ἔοικεν ἡ διαίρεσις οἷον τοῖς κατὰ λόχους συντεταγμένοις ; καὶ γὰρ ἐκεῖ ἑκάστου λόχου ἕκαστος λοχαγὸς ἐξηγεῖται , καὶ ἐνταῦθα ἡ μὲν οὐσία τῶν οὐσιῶν , αἱ δ’ ἄλλαι κατηγορίαι τῶν ὑφ’ ἑαυτὰς τὸ κῦρος τῆς ἡγεμονίας προειλήφασιν ; Ἀλλ᾿ ἐὰν τοῦτο λέγωμεν , διεσπαρμένον τι πλῆθος ἔσται τὸ τῶν ὄντων καὶ ἐοικὸς τοῖς ἐκ διεστηκυιῶν φυλῶν καὶ φρατριῶν συναγομένοις εἰς ἓν δήμοις . τοῦτο δὲ τὴν συνέχειαν καὶ ἀλληλουχίαν ἀναιρεῖ τῆς διακοσμήσεως βέλτιον οὖν ἀφορίζεσθαι μὲν ἰὰ γένη κατά τινας πρώπότερον τας ἰδιότητας τῶν κατηγορτῶν καὶ περιγράφειν αὑτῶν τῆς ὑποστάσεως τὸν λόγον ἑκάστης καθ’ ἑαυτὴν καὶ ταύτῃ διιστάναι αὐτὰς χωρίς . πάλιν γε μὴν καθόσον περὶ τὴν οὐσίαν εἰσὶ τὰ συμβεβηκότα καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ καὶ συντάττεται πρὸς αὐτὴν ὁμολογουμένως , κατὰ τοσοῦτον ἀφομοιωτέον αὐτὰ τοῖς ἀφ’ ἑνὸς καὶ περὶ ἓν συνταττομένοις . Τί οὖν , μερισμῷ προσέοικεν ὡς ὅλου ; Οὐδαμῶς · οὐ γὰρ περιγράφει τὸ τοῦ οἱονεὶ συγκρίματος σύστημα κατά τινα ἴδια μέρη , ἀλλὰ ἀναλύει ἐπὶ τὰ ἁπλούστερα καὶ στοιχειώδη ταῖς ἀποδιαλήψεσι τῶν ἐπινοιῶν στοιχειωδεστέραις ἀεὶ χρωμένη . τάξιν μέντοι διασώζει τὴν πρὸς ἓν καὶ <περὶ> ἓν καὶ ἀφ’ ἑνός , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς οὖσιν ἡ οὐσία τὴν πρώτην καὶ κυριωτάτην τάξιν εἴληφε , περὶ δὲ αὐτὴν τὰ συμβεβηκότα ὑφέστηκε . β . Περὶ μὲν δὴ τούτων οὕτως · ἃ δὲ πρῶτον ἀπορεῖ Πλωτῖνος , ἐπισκεψώμεθα . σκεψώμεθα . ἀπορεῖ γὰρ διττῆς οὐσίας ὑπαρχούσης νοητῆς τε καὶ αἰσθητῆς πῶς γένος δύναιτ’ ἂν γενέσθαι τὸ αὐτό · τί γὰρ κοινὸν ἐν ἀμφοτέροις τούτοις ἐν τῷ εἶναι ὑπάρχει ; εἰ δὲ καὶ ἔστιν , ἔσται πρότερον ἄλλο τοὺτων , ὅπερ οὔτε σῶμά ἐστιν οὔτ’ ἀσώματον · ἔσται γὰρ ἢ τὸ ἀσώματον σῶμα ἢ τὸ σῶμα ἀσώματον . Ἐστι μὲν οὖν πρὸς ταῦτα ῥᾴδιον ἀντειπεῖν , ὅτι παρὰ τὴν πρό | θεσιν τὰ ἀπορήματα ταῦτα προσάγεται . οὔτε γὰρ περὶ τῶν ὄντων οὔτε περὶ τῶν γενῶν τῆς πρώτης οὐσίας νῦν αὐτῷ πρόκειται λέγειν · στοχάζεται γὰρ τῶν νέων τοῖς ἁπλουστέροις ἐπακολουθεῖν δυναμένων . ὥστ’ ἐπεὶ περὶ λέξεων ἐστιν αὐτῷ νῦν ἡ σπουδή , αἷς τὸ κατ’ οὐσιῶν λέγεσθαι ὑπάρχει , μάτην ἐν τῇ περὶ τούτων σκέψει ἐπεισάγει τὰς περὶ τῶν ὄντων ζητήσεις ὁ Πλωτῖνος . οὐ μὴν ἔμοιγε δοκεῖ διακρούεσθαι οὑτωσὶ τὴν πρὸς τὸ παρὸν εὖ τιθεμένην μόνον τοῦ λόγου διέξοδον , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτῆς ἄρχεσθαι τῆς Πλωτίνου φιλοσοφίας καὶ πρὸς τὴν ὅλην αὐτοῦ θεωρίαν ἀναφέρειν καὶ τὴν τῶν παρόντων λόγων διέξοδον . ἓν γὰρ δὴ γένος τὴν οὐσίαν ἐν τοῖς νοητοῖς οὗτος τίθεται ὡς κοινῇ τὸ εἶναι παρέχουσαν τοῖς ἀσωμάτοις εἴδεσι καὶ ὡς τοῖς αἰσθητοῖς ἅπασι καὶ τοῖς ἐνύλοις εἴδεσι τὸ εἶναι · ἐνδιδοῦσαν . εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει καὶ διατείνει δι’ ὅλων ἡ τῆς οὐσίας ἀρχὴ ἡ αὐτὴ τάξιν ἔχουσα πρώτην καὶ δευτέραν καὶ τρίτην , καθ’ ἃς τοῖς μὲν πρώτως τοῖς δὲ ἄλλον τρόπον παρέχει τὸ εἶναι · ὥστε εἰ πάντα ἀνήκει εἰς αὐτὴν ὡς ἀπ’ αὐτῆς ἠρτημένα , δύναται ἡ ταύτης ὑπογραφὴ ἐμφαίνειν καὶ τὴν πρώτην ἀρχήν , ἀφ’ ἧς εἰς τὴν ἐσχάτην ὕφεσιν αὕτη πέπτωκεν . γ . Ἀλλ’ εἰ ταῖς αὐταῖς ὑποθέσεσιν Ἀριστοτέλης ἐχρῆτο , αἷς καὶ Πλωτῖνος , εἶχεν ἄν τινα δοκοῦντα τὰ εἰρημένα λόγον · νῦν δὲ τὰ ἐκείνῳ δοκοῦντα ὡς ὁμολογούμενα προσλαβὼν διαγωνίζει ὑπὲρ Ἀριστοτέλους . οὐκοῦν πρὸς ταύτην τὴν ζήτησιν τοῖς εἰρημένοις ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ πραγματείᾳ χρήσομαι . εἰσὶ γὰρ δύο οὐσίαι κατ’ Ἀριστοτέλην αὗται , ἡ νοητὴ καὶ ἡ αἰσθητή , καὶ μέση τούτων ἡ φυσική · αἰσθητὴ μὲν ἡ σύνθετος , φυσικὴ δὲ ἡ κατὰ τὸ εἶδος καὶ τὴν ὕλην , ἡ δὲ τούτων ἀνωτέρω ἡ νοερὰ καὶ ἀσώματος , ἣν ἀκίνητον μὲν κινητικὴν δὲ καλεῖ πολλάκις ὡς τῆς εἰδοποιουμένης κατὰ τὴν ζωὴν κινήσεως αἰτίαν οὖσαν . ταύτα γὰρ περὶ τούτων τῶν οὐσιῶν Ἀριστοτέλης ἀποδείκνυσιν ἐν τῷ | Λ τῶν Μετὰ τὰ φυσικά , καὶ τούτῳ συνείληφε τὰς πολλὰς οὐσίας εἰς τὴν ὅλην οὐσίαν . ὑπέθηκε δὲ αὐτὰς ὁμοῦ πρὸς μίαν σύνταξιν καὶ πρὸς μίαν ἀρχὴν ἀνήγαγε . κομιδῇ γὰρ ἄλλο γέ τι τοῦ ἑνὸς μεθέξει , εἰ αὐτὴ ἡ οὐσία ἡ τὸ εἶναι ἐν τῷ ἑνὶ ἔχουσα ἀποστερηθήσεται τῆς πρὸς τὸ ἓν ἀναγομένης συντελείας . τελείας . ἀρρήτων τοίνυν ὄντων τῶν νοητῶν κατὰ μεταφορὰν καὶ ἀναλογίαν ἀπὸ τῶν κατ’ αἴσθησιν γνωρίμων χρῆται τῷ τῆς οὐσίας ὀνόματι . τριχῶς γὰρ τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος πάντα μετέχει , ἢ ὁμωνύμως ἢ συνωνύμως ἢ τοὺ μὲν κυρίως τοὐ δὲ κατὰ μεταφοράν , καὶ ὁμωνύμως μὲν ὡς ὁ ποὺς τοῦ ὀργάνου πρὸς τοὺς ἄλλους τῶν ὀργάνων πόδας , συνωνύμως δὲ ὡς μάχαιρα μαχαίρας ὀξυτέρα λέγεται καὶ φωνὴ φωνῆς ( μάχαιρα δὲ φωνῆς ὀξυτέρα λέγεται , ἐπειδὴ ἄλλο τὸ ὀξὺ ἐν ἑκατέρᾳ ) , κυρίως δὲ καὶ κατὰ μεταφορὰν ὡς ἐπὶ τοῦ ποδὸς τοῦ τε ἡμετέρου καὶ τῶν ὀρῶν · ἀρρήτων οὖν ὄντων ὥσπερ μεταφορᾷ κέχρηται τῷ τῆς οὐσίας ὀνόματι , ἀπὸ τῶν αἰσθη - τῶν καὶ τῶν κατειλημμένων ἡμῖν τὰ ἀκατάληπτα γνωρίζων . ὡς μὲν γὰρ πρὸς τὴν νοητὴν ἔσται ὁμώνυμος αὕτη τῇ ἀναλογίᾳ μόνῃ τὴν ἔμφασιν αὐτῆς παρέχουσα , ὡς δὲ πρὸς τὴν φυσικὴν συνώνυμος τῷ ἑαυτῆς συνθέτῳ ἐκείνην ἐμφαίνουσα . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικὰ σῶμα ἀσώματόν τινα λέγει οὐσίαν , διότι μὲν ἀπὸ τῆς νοερᾶς προελήλυθεν , ἀσώματον αὐτὴν ὀνομάζων , διότι δὲ εἰς αἰσθητὴν ἤδη κεκίνηται , τὸ σῶμα εἶναι αὐτῇ προσμαρτυρῶν , οὕτω καὶ ταύτην τὴν οὐσίαν πρὸς μὲν τὴν φυσικὴν συνώνυμον , πρὸς δὲ τὴν νοητὴν ὁμώνυμον λέγων διὰ ταύτης κἀκείνας διδάσκει , καὶ μάλισθ’ ὅτι ἡ περὶ αὐτῆς ὑπογραφή , τὸ μήτε καθ’ ὑποκειμένου μήτε ἐν ὑποκειμένῳ , δύναται κἀκείναις ἐφαρμόσαι . ἐγὼ μὲν οὖν , ὦ καλὲ κἀγαθὲ Σέλευκε , δογματικώερον πρὸς Πλωτῖνον ἀπαντῶ , σὺ δὲ ἐπεὶ βαθύτεραί πώς εἰσιν αἱ λύσεις αὗται , πρὸς μὲν τοὺς ἐκ φιλοσοφίας ὁρμωμένους ταῖς τοιαύταις ἀπαντήσεσι χρῶ , πρὸς δὲ τοὺς ὀλίγα ἐπισταμένους ὣν δογμάτων ταῖς προχείροις χρῶ διαλύσεσιν , ἐκεῖνο λέγων , ὅτι περὶ πόδα ποιεῖσθαι ἔθος τὰς ἀκροάσεις Ἀριστοτέλει . διὸ καὶ νῦν οὐδὲν ἔξωθεν ἐπεισάγει τῶν ἀνωτέρω κειμένων φιλοσοφημάτων , ἀλλ’ ὡς ὁμωνύμῳ χρῆται τῇ οὐσίᾳ προηγούμενον μὲν ἔχων τὸν σκοπὸν περὶ τῶν λέξεων , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ ταῦτα καὶ τὰ ὑπ’ αὐτῶν σημαινόμενα πράγματα συνεκδιδάσκων , ὥστ’ οὐ χρὴ τὰς περιττὰς περὶ τούτων ἐπεισάγειν ζητήσεις . δ . Τοῖς αὐτοῖς οὖν χρησόμεθα λόγοις καὶ ὅταν ἀπορῇ Πλωτῖνος , πότερον τὰ αὐτά ἐστι γένη τῶν κατηγοριῶν ἐπὶ τῶν πρώτως ὄντων καὶ ἐπὶ τῶν ὑστέρων , ἡ ἐν μὲν τοῖς νοητοῖς πλείω ἐν δὲ τοῖς αἰσθητοῖς ἐλάττω ἢ ἀνάπαλιν . Ομοιον μέν , ὦ Σέλευκε , τὸ ἀπόρημα τῷ περὶ τῆς οὐσίας , ὥστε καὶ τὴν λύσιν ἀπὸ τῆς προθέσεως τῶν κατηγοριῶν ἀπολογίζου . γένοιτο δ’ ἂν καὶ ἑτέρα διάλυσις ἑπομένη τῇ δόξῃ , ἣν ἐν τῇ Μετὰ τὰ φυσικὰ Ἀριστοτέλης ἐκτέθειται . δέκα γὰρ ὄντων τῶν ὅλων γενῶν ἐν μὲν τοῖς συνθέτοις πάντα εἶναι ἀποφαίνεται , οὐχ ἥκιστα καὶ ἐν αὐτῷ τούτῳ τὴν 15 σύνθεσιν παρεχομένοις τῷ καὶ ἐν τοῖς κατὰ μέρος ἅπαντα ἐνεῖναι ( προσθήκη θήκη γὰρ καὶ πλεονασμὸς ἐν τοῖς σώμασιν ἀεὶ συνεμφαίνεται ) · ὥστ’ ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς εἰσιν αἱ δέκα κατηγορίαι , διόπερ δὴ καὶ ἐν τῷ Σωκράτει ταύτας ἄν τις δείξειεν , ἐπὶ μέντοι τῶν νοητῶν οὐ πάντα ὑπάρχει , ἀλλὰ τὰ τοῖς ἁπλουστατοις καὶ τελειοτάτοις προσήκοντα γένη . καὶ οὐκ ἔσται διὰ τοῦτο ἐλλείπου.σα ἡ διαίρεσις τῶν γενῶν · οὐ γὰρ εἰ μὴ πάντ’ ἔστιν ἐκεῖ , ἀτελῶς ἔχει τὰ ὧδε διῃρημένα γένη , ἀλλ’ ἐπείπερ καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς τὰ πεφυκότα ὑπάρχει καὶ ἐν τοῖς αἰσθ·ητοῖς , πλείονα διὰ τὴν σύνθετον οὐσίαν φαίνεται . διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ὁ καθόλου τῶν κατηγοριῶν 25 λόγος ἐνδεής . ε . Πάλιν τοίνυν ὁ Πλωτῖνος τοιαῦτα προσαπορεῖ · ὡς τριχῶς λεγομένης ἰῆς οὐσίας καὶ ἄλλης ἄλλως τίνα ὑποβάλλει τῇ νυνὶ κατηγορίᾳ , πό - τερον τὴν ὕλην ἢ τὸ εἶδος ἢ ἰὴν ἐξ ἀμφοῖν σύνθετον ; ἅπασαι γὰρ | οὐ δύνανται ὑποτάττεσθαι τοῖς παροῦσι λόγοις · οὐ γὰρ μία οὐδὲ καθ’ ἓν αἱ πᾶσαι λέγονται , ὥστε ἣν ἂν ὑποτάξῃ τις , τὰς ἄλλας ἐξ ἀνάγκης παραλείψει . Ἀλλὰ ὁ τὴν μίαν εἰπὼν καὶ σύνθετον περιέλαβεν ἐν αὐτῇ καὶ τὰς ὡς μέρη περιεχομένας καθόλου γὰρ μεθ’ οὗ τι συναπαρτίζει , οὐκ ἂν εἴη τούτων θάτερον ἐν θατέρῳ · ὥστε κοινωνεῖ μὲν τὰ τρία , τὸ εἶδος λέγω καὶ ἡ ὕλη καὶ τὸ συναμφότερον , κατὰ τὸ μὴ εἶναι ἑτέρου ἀλλ᾿ ἑαυτῶν καὶ κατὰ τὸ μὴ εἶναι ἐν ὑποκειμένῳ . οὐσίαι δέ εἰσιν αἱ τρεῖς ἀπὸ τῆς μιᾶς τῆς συνθέτου πᾶσαι σημαινόμεναι . ς . Ἀλλὰ δὴ πάλιν ἀπορεῖ Πλωτῖνος οὐκ εἷναι ῥᾴδιον λέγων αὐτὴν τὴν οὐσίαν εἰπεῖν τίς ἐστιν . Ἀλλ’ εἰ βούλει τὴν ἔννοιαν αὐτῆς ἀνευρεῖν , πρόλαβε πρότερον τὴν διὰ τῶν ὀνομάτων διδασκαλίαν , διότι τὰ συγκεχυμένα καὶ ὅλα πρῶτα ἦν εἰς ἐπιβολήν , δεύτερα δὲ τοῦ λόγου καὶ διαρθρώσεως πλείονος δεόμενα . ταῦτα δὴ νυνὶ προστίθησι τὸ μήτε καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λέγεσθαι μήτε ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι ἀποδιδοὺς τῇ οὐσίᾳ ὡς ἰδιότητα . τὸ μὲν οὖν μὴ ἐν ὑποκειμένῳ αὐτὴν εἶναι πρόδηλον αὕτη γὰρ ὑπόκειται τοῖς ἄλλοις καὶ ἄνευ αὐτῆς τὰ ἄλλα τὸ εἶναι οὐκ ἔχει ) , τὸ δὲ μὴ καθ’ ὑποκειμένου λέγεσθαι οἰκειότατόν ἐστι τῇ ἀτόμῳ οὐσίᾳ . διὰ γὰρ τὸ εἶναι ἀδιαίρετος εἰς εἴδη κατ’ οὐδενὸς ὑποκειμένου λέγεται , καθ’ ὑποκειμένου δὲ αὐτῆς αἱ δεύτεραι οὐσίαι κατηγοροῦνται . ἡ οὖν καὶ ταῖς οὐσίαις ὑποκειμένη προηγουμένως ἂν εἴη καὶ κυρίως οὐσία , ἐπεὶ μὴ οὐσῶν τούτων οὐδὲν τῶν ἄλλων δύναταί τι εἶναι . τριχῶς δὲ τῆς οὐσίας λεγομένης , ὥσπερ εἰρήκαμεν , νῦν τῆς συνθέτου μνημονεύει , ὕστερον δὲ καὶ περὶ τῶν ὑπολοίπων δύο ποιήσεται τᾶι λόγον , ὅταν τά μέρη τῆς οὐσίας καὶ αὐτὰ εἶναι λέγῃ . ζ . Ἄξιον δέ φησιν ὁ Πλωτῖνος ἐπιστῆσαι πρῶτον , διὰ τί ἡ οὐσία προτάττεται τῶν κατηγοριῶν . | Δύο δὴ αἰτίας εὕροι τις ἂν τοῦ πρώτην εἶναι τὴν οὐσίαν · μίαν μέν , διότι ὑπόκειται πᾶσι μόνη · ἄν τε γὰρ τὴν ὕλην λάβῃς , ὑπόκειται τοῖς εἴδεσι , ἄν τε τὸ εἶδος , ὑπόκειται τοῖς συμβεβηκόσι , πανταχοῦ δὲ οἷον ἡ ὑποβάθρα πρῶτον . ἄλλην δὲ αἰτίαν ἀποδίδομεν , ὅτι αὐτὴ μὲν καθ’ ἑαυτὴν υφίστασθαι ἐπινοεῖται , τὰ δὲ ἄλλα ἐπὶ ταύτης ἡ οὐκ ἄνευ ταύτης . πρότερον δὲ τὸ καθ’ ἑαυτὸ ἐξ ἀρχῆς τοῦ μετ’ ἐκείνου καὶ οὐκ ἄνευ ἐκείνου · οὕτω καὶ μονὰς δυάδος προτέρα , ὅτι μονὰς καὶ ἄνευ δυάδος , δυὰς δὲ πάντως μετὰ μονάδος . ἡ . Ἀλλὰ μὴν κἀκεῖνο ἄξιον ἀπορῆσαι , ὡς οὐ διδάσκει , τί ἐστὶν ἡ οὐσία , ἀλλὰ τί οὔ , καὶ ὅτι ποιεῖ τὰ ἄλλα γιγνώσκειν ἥδε , ἑαυτὴν δὲ οὔ , ἐπεὶ καὶ εἴ τις τὸν ἄνθρωπον ἀποδιδοὺς μήτε ἵππον εἴποι μήτε κύνα , ὅ τι μὲν οὐκ ἔστιν εἴρηκεν , ὃ δέ ἐστιν οὐδὲν μᾶλλον ἀφώρισατο διὰ τῆς ἀποφάσεως ἢ ὅτε ἐξ ἀρχῆς ἀόριστος ἦν ὁ ἄνθρωπος · ἐπεὶ οὐδ’ ἄν τὸ ἴδιον εἴπῃ τις , ἤδη ἐγνώκαμεν τί ἐστιν , οἷον τὸν ἄνθρωπον γελαστικόν . Ἀλλὰ πρὸς ταῦτα λεκτέον , ὅτι οὐκ ἔστιν ὅρος ὁ προκείμενος ἀλλ ὑπογραφή , καὶ ὅτι πολλοὶ ὅροι κτὰ ἀπόφασιν λέγονται , ὅταν γνώριμα ᾖ τὰ καταφασκόμενα οὕτως γοῦν γνωρίμου γενομένου τοῦ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ τὸ ἀδιάφορον ὁρίζονταί τινες , ὃ μήτε ἀγαθόν ἐστι μήτε κακόν . καὶ ἐνταῦθα δὴ οὖν διὰ τοῦτο προεῖπε περὶ τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ καὶ καθ’ ὑποκειμένου ἵνα διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῶν τὴν κυριωτάτην οὐσίαν δηλώσῃ . καὶ οὐκ ἠρκέσθη μόνῃ ἀποφάσει , ἀλλὰ καὶ παράδειγμα προσέθηκεν , ὥσπερ εἴ τις λέγων εἶναι τὸν ἄνθρωπον μήθ’ ἵππον μήτε βοῦν προσθείη ἐφεξῆς ‘οἷον Σωκράτης’ θ . Ἀπορεῖ πάλιν ὁ Πλωτῖνος , ὅτι τὸ μίαν οὖσαν τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος εἶναι δεκτικὴν οὐ πάσαις ἐφαρμόζει οὔτε ταῖς νοηταῖς οὔτε ταῖς φυσικαις . Πρὸς τὸ ἀπόρημα τοῦτο εἴποιμεν ἂν ὅτι οὐ πάσης οὐσίας τὸ ἰδίωμα παρέθετο . καὶ τοῦτο γνώριμον ἐκ τοῦ ἀρχόμενον μὲν τῆς ὑπογραφῆς τὸ ἔστι προσθεῖναι ( λέγει γὰρ οὐσία δέ ἐστιν ἡ μὴ καθ’ μήτε ἐν ὑποκειμένῳ ) , ἑξῆς δὲ ἐπενεγκεῖν ἡ λεγομένη οὐσία , τοῦτ’ ἔστιν ἡ ἐν τῇ συνηθείᾳ καὶ περὶ ἧς ἄν τις κατηγορήσειε τουτὶ τὸ ὄνομα · παρὰ μὲν γὰρ τοῖς φιλοσόφοις ἄλλη λέγεται , παρὰ δὲ τοῖς πολλοῖς ἄλλη . περὶ ταύτης οὖν τῆς παρὰ τοῖς πολλοῖς λεγομένης τὸ ἰδίωμα παρέθετο , ὥστε πάσῃ ἄν αὐτῇ ἐφαρμόζοι τῇ συνθέτῳ καὶ τοῖς εἴδεσιν αὐτῆς καὶ γένεσιν . ι . Ἀλλὰ διὰ τί ἐνταῦθα μὲν πρώτην οὐσίαν τὴν αἰσθητὴν λέγει , ἀλλαχοῦ δὲ δευτέραν ὡς μετὰ τὴν ἀσώματον τεταγμένην ; Ὅτι οὐ πρόκειται αὐτῷ περὶ ἐκείνων εἰπεῖν , καὶ ὅτι οὐδὲ λέγονται ἐν τῇ συνηθείᾳ ἐκεῖναι οὐσίαι . ια . Περὶ δὲ τὸ αὐτὸ ζήτημα κἀκεῖνο στρέφεται , διὰ τί ἐν μὲν τοῖς Φυσικοῖς τὰ κοινὰ προτάττει ὡς πρῶτα , ἐνταῦθα δὲ τὰ καθ’ ἕκαστα . Ὅτι αὐτῷ διχῶς λέγεται τὸ πρότερον καὶ δεύτερον , ἤτοι τῇ φύσει ἢ πρὸς ἡμᾶς . πρὸς ἡμᾶς μὲν οὖν τὰ καθ’ ἕκαστα πρῶτα ( πρώτοις γὰρ τοῖς προσβάλλομεν ) , τῇ φύσει δὲ τὰ κοινὰ πρότερον , ὑπὸ γὰρ τὰ καθόλου τὰ καθ’ ἕκαστον τέτακται . εἰ μὲν οὖν ἀπὸ τῆς φύσεως ἄρχοιτό τις , τὰ ἀπλᾶ , τὰ αἴτια , τὰ καθ’ αὑτὰ παρ’ αὑτῶν ἔχοντα τὸ εἶναι , τὰ καθόλου , τὰ ἄυλα , τὰ ἀμέριστα καὶ τὰ τοιαῦτα προτάξει · εἰ δὲ ἀπὸ τῆς σημαντικῆς σχέσεως πρὸς τὰ ὄντα ἡ τάξις αὐτῶν ἐπινοοῖτο , ἐναντίως ταχθήσονται . ιβ . Ἀλλὰ τί ἂν εἴποιμεν πρὸς τοὺς περὶ αὐτοῦ τούτου διαμφισβητοῦντας , μήποτε οὐδὲ φύσει πρότερα ῇ τὰ καθόλου τῶν καθ’ ἕκαστον ἀλλὰ ὕστερα ; Ἤ σκοποῦντες ἀκριβῶς εὕροιμεν ἂν τὰ ἀμφισβητούμενα ὡς ὁμο | λογούμενα αὐτοὺς λαμβάνοντας · ὅταν γὰρ ἑνὸς ἑκάστου πρῶτα φύσει λέγωσι τὰ καθόλου , πάντως δὲ πάλιν ὕστερα , ὑποτιθέμενοι τὰ καθ’ ἕκαστα εἷναι καὶ τῇ φύσει πρότερα , οὐ καλῶς ὡς ἐν ἀρχῇ λαμβάνουσιν αὐτὸ ὅπερ δεῖται ἀποδείξεως . ἐπιπόλαια δέ ἐστι καὶ τὰ τοιαῦτα ἐπιχειρήματα κοινοῦ μὲν ὄντος ἀνάγκη καὶ ἄτομον εἶναι ( ἐν γὰρ τοῖς κοινοῖς τὰ ἄτομα ἀτόμου δὲ ὄντος οὐ πάντως τὸ κοινόν , εἴ γε τὸ κοινὸν ἐπὶ πολλοῖς ὑπάρχει . δῆλον γὰρ ὅτι τὸ καθ’ ἕκαστον καταταχθέντος εἰς αὐτὸ τοῦ καινοῦ καὶ συμπληροῦντος αὐτοῦ τὴν οὐσίαν ἐστὶν ἄτομον · ὁ γὰρ τὶς ἄνθρωπος καὶ ἄνθρωπός ἐστι . ψεῦδος δὲ καὶ τὸ λέγειν , ὡς ἀναιρουμένου τοῦ κοινοῦ οὐ πάντως τὸ ἄτομον ἀναιρεῖται · εἰ γὰρ ἐν τούτῳ ἔχει τὸ κοινὸν τὴν οὐσίαν ἐν τῷ διατείνειν ἐφ’ ὅλα τὰ ὑπ’ αὐτὸ τεταγμένα , ὁ ταύτην ἀναιρῶν ἀνῄρηκεν εὐθὺς καὶ τοῦ κοινοῦ τὴν ὅλην ὑπόστασιν . οὕτως μὲν οὖν τοῖς περὶ Ἀλέξανδρον καὶ Βόηθον τοῖς τε ἄλλοις Περιπατηρικοῖς ἐπιχειροῦσιν ἀποκρίνεσθαι χρή , δεικνύναι δὲ ἐξηγουμένους τὰ Μετὰ τὰ φυσικὰ προσῆκεν , ὅτι τ.ὰ κοινὰ Ἀριστοτέγης προτάττει καὶ ἐν τῇ τῶν αἰσθητῶν θεωρίᾳ . ιγ . Δοκεῖ δέ τισι μὴ ὀρθῶς ἡ τάξις ἔχειν ἐνταῦθα · ἀκόλουθον γάρ , ὥς φασιν , ἦν πρῶτον εἰπεῖν τὴν αἰτίαν δι’ ἣν δεύτεραί εἰσιν οὐσίαι αἱ δεύτεραι , εἶθ᾿ οὕτως τῶν δευτέρων οὐσιῶν τὴν σύγκρισιν ποιήσασθαι Φαμὲν δὴ ἡμεῖς , ὡς ἔχει τοῦτο προειλημμένον ἐναργῶς ἀπὸ τῆς διαιρέσεως τῶν καθ’ ὑποκειμένου καὶ ἀπὸ τοῦ κυριωτάτην δεδεῖχθαι εἶναι οὐσίαν τὴν μήτε καθ’ ὑποκειμένου μήτε ἐν ὑποκειμένῳ · ἀπὸ γὰρ τούτου ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει δευτέρας εἶναι οὐσίας τὰς καθ’ ὑποκειμένου μὲν λεγομένας μὴ ἐν ὑποκειμένῳ δὲ οὔσας . ιδ . Ἔτι προσαορει Πλωτῖνος περὶ τῆς τάξεως , ὡς ἀκόλουθον ἦν δεῖξαι τὴν πρώτην οὐσίαν μὴ οὖσαν μᾶλλον καὶ ἧττον οὐσίαν , εἶθ’ οὕτως τῶν εἰδῶν τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον . Ἔστι δὲ καὶ πρὸς τοῦτο ἡ αὐτὴ ἀπολογία , ὡς ἤδη προειλημμένον εἶχε τὸ μὴ εἶναι μᾶλλον καὶ ἧττον τὴν πρώτην οὐσίαν , ὅτε πρώτως αὐτὴν καὶ μάλιστα καὶ κυριώτατα οὐσίαν εἶναι ἀπεφαίνετο · πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα ὥρισται καὶ οὐκ ἔχει τὴν τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀπειρίαν . τὸ μὲν γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον πρόεισιν ἀεὶ ἀπαύστως τὸ δὲ μάλιστα ἵσταται κατὰ τὴν ὑπερβολὴν καὶ τὸ πρώτως κατὰ τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ κυριώτατα κατὰ τὴν προηγουμένην τῆς φύσεως ἰδιότητα . ιε . Ἀλλ’ εἰ οὐδεμία οὐσία μᾶλλον καὶ ἧττον , πῶς τὸ εἶδος τοῦ γένους μᾶλλον οὐσία λέγεται ; Ὅτι οὐ καθ’ ὅσον οὐσίαι εἰσί , τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον λαμβάνει , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῆς αἰσθητῆς οὐσίας πλείονα ἢ ἥττονα ἀπόστασιν . ις . Ἀλλ’ εἰ τὸ αἴτιον τῆς αἰσθητῆς οὐσίας λαμβάνει ( τὰ γὰρ γινόμενά ἐστι καὶ οὐκ ὄντα ) , οὐ τοῦτο λέγων ἀτόπως ἐπεισάγει τὸν περὶ τῶν πρώτων τῇ φύσει λόγον ; Ἡμεῖς δὲ νῦν οὐ ἰὰ τῇ φύσει πρῶτα ζητοῦμεν ἀλλὰ τὰ ὡς πρὸς ἡμᾶς πρῶτα καὶ τὰ ἐν τῷ λέγεσθαι πρῶτα . εἰ δὴ πρώτοις τοῖς εἴδεσιν ἐντυγχάνομεν , εἶθ’ οὕτως τοῖς γένεσι , καὶ πρώτως τὰ εἴδη σημαίνομεν , δευτέρως δὲ τὰ γένη , εἰκότως ἄν καὶ μᾶλλον οὐσίαι λέγοιντο τὰ εἴδη τῶν γενῶν . ιζ . Τοῦτο οὕτως · εἰπὼν δὲ δευτέρως οὖν οὐσίαι τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη τῶν πρώτων οὐσιῶν λέγονται , ὥσπερ τομὴν γένους εἰς εἴδη πεποίηται , ἵν’ ᾖ κοινὸν μὲν γένος ἡ οὐσία , εἴδη δὲ ἡ ἄτομος οὐσία καὶ ἡ δευτέρα οὐσία · ποῦ οὖν καὶ τὴν γενικὴν οὐσίαν ὡρίσατο ; Φημὶ δὴ ὅτι ὑπογράψας τὴν μὲν πρώτην οὐσίαν διὰ τοῦ εἰπεῖν μήτε καθ’ ὑποκειμένου λέγεσθαι μήτε ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι , τὴν δὲ δευτέραν μὴ ἐν ὑποκειμένῳ μὲν εἶναι καθ’ ὑποκειμένου δὲ λέγεσθαι , κοινὸν ἐπ’ ἀμφοῖν τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι λαμβάνει · εἰ δὴ τῆς πρώτης τὸ μὴ καθ’ ὑποκειμένου λέγεσθαι ἴδιον , τῆς κοινῆς ἔσται τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι , καὶ οὐ παρεῖται οὐδὲ αὕτη . ιη . Ἀλλ’ εἰ τομὴ εἰς εἴδη , οὐκ ἔστι δὲ εἶδος ἡ πρώτη οὐσία ( μία γάρ ἐστι καὶ ἓν ἀριθμῶ , τὸ δὲ εἶδος πολλὰ ἀριθμῷ ) · πῶς ἂν εἴη τά εἰρημένα οὐσίας οιαιρεσις ; Ἐροῦμεν δὴ ὅτι τὸ μίαν εἶναι ἀριθμῶ κοινὸς λόγ εστι πασης τῆς πρώτης οὐσίας , ὃ μαλιστα ϊοιον ειοους εστι , κοινὸν δὲ καὶ τὸ μήτε καθ’ ὑποκειμένου λέγεσθαι μήτε ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι . ὁ μὲν οὖν τὶς ἄνθρωπος . ἢ τὶς ἵππος οὐκ ἔστιν εἶδος , ὡς δὲ πρώτη τοιαύτη οὐσία πᾶσα εἶδος ἂν εἴη . ιθ . Ἀλλ’ ἐπεὲ εἴρηκε φανερὸν δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων ὅτι τῶν καθ' ὑποκειμένου λεγομένων καὶ τοὔνομα καὶ τὸν λόγον κατηγορεῖσθαι , ἐκ ποίων εἰρημένων τὸ τῶν καθ’ ὑποκειμένου λεγομένων , ἀναγκαῖον εἶναι καὶ τοὔνομα καὶ τὸν λόγον κατηγορεῖσθαι οὐ δείκνυσιν · ἀπὸ γὰρ τῶν περὶ τῆς οὐσίας εἰρημένων οὐδὲν φαίνεται τοιοῦτον . ἐρρήθη μὲν γὰρ ὅτι πρῶταί εἰσιν οὐσίαι αἱ ἄτομοι , δεύτεραι δὲ τὰ εἴδη αὐτῶν καὶ τὰ τῶν εἰδῶν τούτων γένη , ταῦτα δὲ οὐδὲν συντελεῖ πρὸς σαφήνειαν τοῦ τὸν λόγον καὶ τοὔνομα κατηγορεῖσθαι τοὺ ὑποκειμένου . Οἱ ταῦτα κατηγοροῦντες εἰκῇ ταράττονται · ἐξ ἐκείνων γὰρ δῆλον ὧν προεῖπεν · ὅταν ἕτερον καθ’ ἑτέρου κατηγορῆται ὡς καθ’ ὑποκειμένου , πάντα ὅσα κατὰ τοῦ κατηγορουμένου λέγεται , καὶ κατὰ τοῦ ὑποκειμένου ῥηθήσε.ται . τούτῳ γὰρ ἕπεται τὸ δεῖν τὸ καθ’ ὑποκειμένου κατηγορούμενον καὶ ὀνόματι καὶ λόγῳ ἀληθεύεσθαι κατὰ τοῦ ὑποκειμένου . κ . ἐπεὶ δὲ περὶ τῶν διαφορῶν λέγει ὡς κοινὸν ἐχουσῶν πρὸς τὰς οὐσίας τὸ μὴ ἐν ὑποκειμένῳ εἶναι ἀφ’ οὖ κατασκευάζει ὅτι οὐκ ἴδιον τῆς οὐσίας τοῦτο , ἀναγκαῖον προλαβεῖν , ὅσα ἐστὶ χρήσιμα περὶ τῶν διαφορῶν . | Δοκεῖ μὲν οὖν τὸ χωρίζειν πεφυκὸς τὰ ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος τοῦτο διαφορὰν εἶναι , καὶ κατὰ τὴν τοιαύτην διάκρισιν ὡς πρὸς τὸ γένος νοεῖται αὐτῆς ἡ διαίρεσις · κυριώτερον δ’ ἄν τις εἴποι , ὅτι τῷ εἴδει τὴν διαφορὰν χρὴ συντάττεσθαι , διόπερ πολλάκις ἀντὶ τοῦ εἴδους παραλαμβάνονται . σύμπασαι μὲν γὰρ αἱ διαφοραὶ ὁμοῦ ῥηθεῖεν ἄν περὶ τοῦ γένους , καθ’ ἑαυτὴν δὲ ἑκάστη κατὰ μὲν τῶν ὑφ’ ἑαυτὴν ῥηθείη ἂν καθ’ ὧν λέγεται κατὰ παντός , κατὰ δὲ τοῦ γένους οὐδαμῶς · οὐδὲ γὰρ μορφωτική ἐστιν ἑκάστη τοῦ γένους . διενήνοχε δὲ τοῦ εἴδους ἡ διαφορὰ ᾗ ὅλον μέρους . ἔστι γὰρ ἡ διαφορὰ ποιότης συμπληρωτικὴ οὐσίας , καὶ οὐκ ἔστι μὲν ἐν ὑποκειμένῳ , ὅτι συμβάλλεται εἰς οὐσίαν τούτοις ἅπερ εἰδοποιεῖ , οὐκ ἔστι δὲ οὐσία , ὅτι οὐκ εἰς τὸ εἶναι ἀλλ’ εἰς τὸ τοιόνδε εἶναι συμβάλλεται . χρὴ δὲ νοεῖν τὸ τοιόνδε οὐχ ὡς ἐπὶ τοῦ λευκοῦ φέρε λέγομεν · χωρίζεται γὰρ τοῦτο , ἡ δὲ διαφορὰ οὐ χωρίζεται , πλὴν εἰ μή τι συμφθαρείη τῷ ὑποκειμένῳ . ἄν δέ τις λέγῃ ὅτι καὶ τὸ οὐσιῶδες συμβεβηκὸς ἄνευ φθορᾶς οὐ χωρίζεται , ἀλλ’ ἐροῦμεν πρὸς αὐτὸν τὴν παντελῆ διάστασιν τοῦ οὐσιώδους συμβεβη - κότος καὶ τῆς διαφόρας σημαινοντες . ἄνεσις μὲν γὰρ καὶ ἐπίτασις περὶ τὸ οὐσιῶδες συμβεβηκὸς θεωρεῖται , οἷον περὶ τὸν Αἰθίοπα μεταστάντα εἰς ἄλλους τόπους ἄνεσις ἂν τοῦ μέλανος σώματος γένοιτο καὶ ἡ τοῦ γάλακτος λευκότης . ἧττόν ἐστι , μᾶλλον δὲ ἡ τῆς χιόνος · ἐπὶ δὲ τῆς διαφορᾶς τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον οὐκ ἄν τις θεωρήσειεν οὐ γάρ ἐστι δίπουν δίποδος οὐδὲ πεζὸν πεζοῦ μᾶλλον . κα . Ἀλλ’ εἰ μήτε οὐσία ἐστὶν ἡ διαφορὰ μήτε συμβεβηκός , ἄλλο δὲ οὐσίας καὶ συμβεβηκότος οὐδέν ἐστι διάφορον τρίτον πάντα γὰρ τὰ ὄντα ἢ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶν ἢ # x003E ; ἐν ὑποκειμένῳ , ἢ γὰρ οὐσίαι εἰσὶν ἢ συμβεβηκότα ) εἰ οὖν ἐν μηδετέρῳ τούτων τακτέον τὴν διαφοράν , ποῦ κατατάξομεν αὐτήν ; | Εἰσὶ μὲν οὖν πολλαὶ πρὸς τοῦτο λύσεις , ἃς μικρὸν ὕστερον ἐρῶ , πρῶτον δὲ βούλομαι ὥσπερ ἀξίωμά τι προθεῖναι , ἀφ’ οὗ τὰς ἀπορίας καὶ τὰς λύσεις κρίνειν δυνησόμεθα . δοκεῖ δὴ τοῖς δεινοῖς περὶ τὴν τῶν ὄντων ἱστορίαν ἄρρητος γίγνεσθαι ἡ τῆς φύσεως ἀφ’ ἑτέρου γένους εἰς ἕτερον γένος μετάβασις ἀεὶ τοῦ μέσου διαλανθάνοντος ἡμᾶς , οἷον τὸ δυνάμει τὸ ἐπὶ τῶν οὐσιῶν , οἷον λέγω ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἢ τῶν ἄλλων ζῴων ἐν τοῖς σπέρμασι θεωρούμενον , οὔτε οὐσία οὐδέπω ἐστίν ( ἔτι γάρ ἐστιν ἀτελές ) οὔτε τὸ ἐνεργείᾳ τῷ οὕτως δυνάμει συμβέβηκε ( τελειότης γὰρ τοῦτο ) · πεται τοίνυν μέσον τι ἄλλο εἶναι τῶν οὐσιῶν τοῦ τε ἐνεργείᾳ φέρε ἀνθρώπου που καὶ τοῦ δυνάμει . ὁ αὐτὸς τοίνυν ἐστὶ λόγος καὶ περὶ τῆς διαφοράς · καὶ γὰρ αὕτη τὸ μέσον ἕξει ποιότητός τε καὶ οὐσίας · διὸ καὶ συντελεῖ εἰς τὸ εἶναι καὶ τὸ ποιὸν εἶναι , καὶ οὕτως ἔσται οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ . διὸ δεῖ προστιθέναι εἰς τὸν ὅρον τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ τὸ οὐδὲν συντελοῦντος εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ὑποκειμένου τὸ γὰρ εἶδος συντελεῖ τι καὶ ἡ διαφορά . ἐπειδὴ τοίνυν ταῦτα προειλήφαμεν , ἀναλάβωμεν τὰς λύσεις τῶν παλαιῶν φιλοσόφων περὶ τῆς διαφορᾶς . μία μὲν δόξα γένοιτ’ ἂν ἡ ποιότητα τιθεμένη τὴν διαφοράν , ποιότητα δὲ οὐσιώδη καὶ συμπληρωτικὴν τῆς οὐσίας · ἄλλη δ’ ἡ μέσον ποιότητος καὶ οὐσίας τὴν διαφορὰν ὑπολαμβάνουσα , κοινόν τινα σύνδεσμον παρεχομένην ταῖς μὲν οὐσίαις πρὸς τὰ οὐσιώδη σθμβεβηκότα , κότα , τοῖς δὲ συμβεβηκόσι πρὸς τὰς οὐσίας . ἡ γὰρ φύσις οὐκ εὐθὺς μεταβαίνει ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἐπὶ τὰ ἐναντία , οἷον ἀπὸ τῶν ζῴων ἐπὶ ἰὰ φυτά , ἀλλὰ καὶ μεταξύ τινα μέσην ζωὴν τὴν τῶν ζῳοφύιων συνέσιησε συναγωγὸν ἀμφοτέρων τῶν ἄκρων καὶ συμπληρωτικὴν καὶ συνδετικὴν αὐτῶν πρὸς ἄλληλα . καὶ ἐνταῦθα τοίνυν τῶν διαφόρων γενῶν οἷον οὐσίας καὶ συμβεβηκότος μέσον τι ἔσται καιὰ μέν τινας ὡς μετέχον ἀμφοτέρων τούτων , κατ’ ἄλλους δὲ ὡς κεχωρισμένον ἀμφοῖν . ἄλλη δ’ ἂν γένοιτο δόξα τῶν λεγόντων μὴ μόνον συμπληρω τικὴν εἶναι τῆς οὐσίας τὴν διαφοράν , ἀλλὰ καὶ μέρος αὐτῆς , ἤιοι τὴν κατὰ τὴν ἐμπερίληψιν τοῦ ὑποκειμένου θεωρου - μένην , μέρος οὖσαν τῆς κατὰ τὸ εἶδος οὐσίας ἢ συναλλοιουμένην ταῖς περὶ τὸ ὑποκείμενον σχέσεσιν , ὡς περὶ αὐτὸ ἔχειν πως αὐτὴν καὶ διατίθεσθαι διαφόρως . κβ . Δοκεῖ δέ μοι μηδαμῶς ἀληθὲς εἶναι τὸ τὴν διαφορὰν καθ’ ὑποκειμένου κειμένου κατηγορεῖσθαι οὔτε γὰρ τοὔνομα οὕτε τὸν λόγον ἔνεστι τῆς διαφορᾶς κατηγορεῖν τοῦ ὑποκειμένου δῆλον δὲ ἐντεῦθεν · τὸ πεζὸν ἓν μὲν σημαίνει τὴν ἕξιν αὐτὴν οἷον τὴν πεζότητα , ἕτερον δὲ τὸ μετέχον τῆς ἕξεως ταύτης , ὅπερ οὐκ ἔστιν ἡ διαφορὰ ἀλλὰ τὸ διακείμενον κατ’ αὐτήν . τούτων δὴ οὕτως ἐχόντων τὸ πεζὸν νῦν παρῶμεν ( οὐ γὰρ τοῦτό ἐστιν διαφορὰ τὸ διακείμενον κατ’ αὐτήν ) , αὐτὴν δὲ τὴν διαφορὰν λάβωμεν τὴν πεζότητα . ἆρ’ οὖν οἷόν τέ ἐστι κατηγορῆσαι τοὔνομα κατὰ τοῦ ὑποκειμένου τῆς διαφορᾶς , ὥστε φάναι τὸ ὑποκείμενον εἶναι πεζότητα , ἢ τὸν λόγον αὐτῆς , ὥστε τὸ ὑποκείμενον εἰπεῖν ἕξιν εἶναι ἀφ’ ἧς πεζοὶ γίνονται οἱ μετασχόντες ; οὐκ ἔστιν εἰπεῖν . οὐχ ὑγιῶς τοίνυν εἴρηται τοὔνομα καὶ τὸν λόγον τῆς διαφοράς δύνασθαι κατηγορεῖσθαι τοῦ ὑποκειμένου . διὸ οὐδὲ συνωνύμως ἄν ῥηθείη διαφορὰ κατὰ τῶν ὑποκειμένων . οὐ καθ’ ὑποκειμένου ἄρα εἴπερ τὰ καθ’ ὑποκειμένου συνωνύμως τῶν ὑπ’ αὐτὰ ἀτόμων κατηγορεῖται . Πρὸς δὴ τοῦτο τὸ ἀπόρημα οὕτως ἄν ἀπαντήσαιμεν . οὐ γάρ , ἅπερ ἐκεῖνοι βούλονται , τὸ ἔχον τὴν πεζότητα νῦν ἀφίημι ὡς μὴ ὄντος μὲν τούτου διαφορᾶς , τοὐναντίον δὲ τῆς πεζότητος , ὡς ἐκεῖνοι λέγουσιν · ἐπινοίᾳ γὰρ χωρίζοντες τὴν πεζότητα οὐ βούλονται τὸ μετὰ τοῦ ὑποκειμένου συνειλημμένον εἶναι διαφοράν . ἄλλο δέ ἐστι χωρίσαι τι τῇ ἐπινοίᾳ , ἄλλο ὡς συνυπάρχον τῷ ὑποκειμένῳ συλλαβεῖν . ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ Ἀριστοτέλης περὶ τοῦ ὁριστικοῦ λόγου λέγει ἐνταῦθα καὶ | τὸ συνωνύμως κατηγορεῖσθαι ἐπὶ τῶν διαφορῶν εἴρηκε τῶν συνειλημμένων μετὰ τῆς ὕλης , καὶ ἡμεῖς οὕτως ἐκδεχόμεθα · τὸ μὲν γὰρ πεζὸν καὶ τὴν πεζότητα ἔχει , ἡ δὲ πεζότης ἐπίνοιά τις οὖσα μόνον ψιλὴ τὸ πεζὸν οὐ συνείληφεν . οὐ χρὴ οὖν διαιεῖν τὸν κατὰ τὸ ὑποκείμενον εἶδος λόγον καὶ τὸν ὁριστικόν · εἰ γὰρ ὁ ὁριστικὸς λόγος τὸ τί ἦν εἶναι δηλοῖ , τοῦτο δέ ἐστι τὸ εἶδος , οὐκ ἄλλος μὲν ἔσται ὁ καιὰ τὸ ὑποκείμενον λόγος , ἄλλος δὲ ὁ κατὰ τὸν ὅρον , ἐπεὶ καὶ ἄτοπον ἐν μὲν τῷ εἶναί τινι ὑπάρχειν , τὸ δὲ ὄνομα καὶ τὸν λόγον μὴ ἐπαληθεύεσθαι κατὰ τοῦ ὑποκειμένου . οὕτω μὲν οὖν ἡμεῖς ἀπηντήσαμεν φαμὲν δὲ καὶ ἄλλην εἶναι λύσιν οὐκ ἀπόβλητον . ἐπεὶ γὰρ τὺ μάλιστα ποιοῦν τὸ εἶδος ἡ διαφορά ἐστιν , ἀληθεύεσθαι εἴρηκε τῷ λόγῳ τῷ τὸν τοῦ ὑποκειμένου λόγον ὑπὸ ταύτης συμπληροῦσθαι καθ’ ὑποκειμένου οὖν λέγεται , ὡς ἐκεῖνοι βούλονται , ὅτι συμπληρωτική ἐστι τοῦ κατὰ τὸ ὑποκείμενον λόγου · ἄν γὰρ εἴπω φησὶ πεζότητα , ἐπὶ γῆς διὰ σκελῶν εἴρηκα κίνησιν , ἡ δὲ ἐπὶ γῆς διὰ σκελῶν κίνησις καὶ τὸ πεζὸν καὶ τὸ οὕτως κινούμενον δηλοῖ . ταῦτα μὲν δὴ οὕτως . θαυμάζω δὲ τῶν Στωικῶν χωριζόντων τὰς ἕξεις ἀπὸ τῶν ἑκτῶν · ἀσώματα γὰρ μὴ παραδεχόμενοι καθ’ ἑαυτά , ὅταν ἐρεσχελεῖν δέον ᾖ , ἐπὶ τὰς τοιαύτας διαλήψεις ἔρχονται . εἰ δὲ οὐδ’ αἱ ποιότητες ἄνευ τῶν ποιῶν , οὐδ’ αἱ ἕξεις ἄνευ τῶν ἑκτῶν οὐδ’ αἱ διαφ,οραὶ ἄνευ τοῦ ὑποκειμένου θεωρηθήσονται , ἀλλὰ τῷ ὁριστικῷ ἑαυτῶν λόγῳ συμπληρώσουσι τὰ ὑποκείμενα . κγ . Ἀλλὰ πῶς παραχρῆμα μετέθετο ; εἰπὼν γὰρ τὸ δοκεῖν πάσῃ οὐσίᾳ ὑπάρχειν τὸ τόδε λέγεσθαι ἐπήγαγεν ἑξῆς · οὐ μὴν ἀληθὲς γέ ἐστι τοῦτο . Ἡμρῖες δὴ πρὸς αὐτοὺς ἀποκρινούμεθα , ὡς ἡ μὲν πρώτη δόξα οὐκ αὐτοῦ ἦν , ἀλλὰ ἄλλοις ἀρέσκουσα · κατά τινας γὰρ τοῦτο δοξάζεται τοὺς ὑφεστάναι λέγοντας τὰ γένη καὶ τὰ εἴὸη · ἡ δὲ δευτέρα | αὐτῷ ἐδόκει , διόπερ προθεὶς τὴν λεγομένην ὑφ’ ἑτέρων προσέθηκεν ὕστερον ἣν αὐτὸς ἐδοκίμαζε . Πῶς οὖν τὸν τινὰ ἄνθρωπον λέγομεν καὶ ἄνθρωπον εἶναι καὶ ζῷον καὶ λογικὸν καὶ θνητόν , εἰ μὴ τάδε ἐστὶ πάντα ταῦια . Ὅτι τὰ εἴδη καταταχθέντα λέγομεν τάδε τινὰ εἶναι , ὁ δὲ λόγος ἦν περὶ τῶν καθ’ αὑτὰ ἐπινοουμένων . Ἀλλὰ κατὰ τί λέγομεν τόδε τι τὴν ἄτομον οὐσίαν , πότερον κατὰ τὸ εἶδος ἢ τὴν ὕλην ἢ τὸ ἐξ ἀμφοῖν . Ἤ φήσομεν ὡς κατὰ πάντα , ἀλλὰ κατὰ μὲν τὴν ὕλην , καθόσον ὑπόκειται καὶ εἰς ἐνέργειαν ἥκει τοῦ δέχεσθαι τὸ εἶδος , κατὰ δὲ αὐτὸ τὸ εἶδος , καθόσον ὥρισται καὶ ἕν ἐστιν ἀριθμῷ . εἰ δέ τις τὴν ὕλην ἀόριστον οὖσαν μηδαμῶς τόδε τι εἶναι φήσει , ὑπομνήσομεν αὐτὸν ὡς οὐ περὶ τῆς ἀσχέτου ὕλης ἐστὶν ὁ παρὼν λόγος , περὶ δὲ τῆς σχέσιν ἐχούσης πρὸς τὸ εἶδος . κδ . Ἀλλὰ πῶς τὸ λογικὸν ζῷον τῷ ἀλόγῳ οὐκ ἔστιν ἐναντίον ; Οτι ἡ ἔν τινι διαφορὰ τῇ ἐνυπαρχούσῃ διαφορᾷ ἐναντίον , τὸ δὲ τῷ ὅλῳ οὐκ ἔστιν ἐναντίον · λόγος δὲ τούτου τοιοῦτος · τὸ ἐπιδεχόμενον τὰ ἐναντία οὐκ ἔστιν αὐτὸ ἐναντίον · εἰ γὰρ κατέχοιτο ὑφ’ ἑνὸς τῶν ἐναντίων , οὐκ ἄν δύναιτο καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἑτέρου ἐναντίου καταδοχὴν ἐπιτηδείως παρεσκευάσθαι , οἷον ψυχὴ # x003E ; σῶμα ἢ ἄτομος οὐσία ἢ δευτέρα οὐσία εἴπερ ἐπιδέχοιτο τἀναντία , αὐτὰ καθ’ αὑτὰ οὐκ ἔσται ἐναντία . ἀλλ’ οὐδὲ ε.ἰ διαιροῖτό τι εἰς τὰ ἐναντία , ὥσπερ τὸ ζῷον , οὐδὲ οὕτως ἔσται ἐναντίον · ἐκεῖνο δὲ περιέχει τὴν τῶν ἐναντίων διαίρεσιν , ὥστε οὐδὲν τούτων ἔσται ἐναντίον . γνοίη δ’ ἄν τις καὶ ἀπὸ τοῦ ὅρου τῶν ἐναντίων τοῦτο · πλεῖστον γὰρ κεχωρίσθαι αὐτὰ ἀπ’ ἀλλήλων ἀφοριζόμεθα , ὡς δὲ νῦν λέγεται , περὶ τὴν αὐτὴν οὐσίαν τοῦ ζῴου ὑπάρχει . | κε . Ἀλλὰ πῶς τὸ πῦρ τῷ ὕδατι καὶ τὸν ἀέρα τῇ γῇ ἐναντία λέγει Ἀριστοτέλης ; Κατὰ τὰς εἰδοποιοὺς δηλονότι διαφορὰς φήσομεν , αἵτινες οὔκ εἰσιν οὐσίαι · τὸ μὲν οὖν ψυχρὸν καὶ θερμὸν καὶ ξηρὸν καὶ ὑγρὸν ἀλλήλοις ἐναντία ὑπάρχει , αἱ δ’ ὅλαι οὐσίαι πρὸς τὰς ὅλας οὐσίας οὐκ ἔχουσιν ἐναντίωσιν , αἵ γε καὶ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ὕλης συνυφεστήκασιν . κς . Εἰ δέ τις τὸν ἄνθρωπον τῷ ἵππω λέγοι πως ἐναντίον εἶναι καὶ τὸν τινὰ τῷ τινί ; Πρὸς αὐτὸν ἡμεῖς ἀποκρινούμεθα , ὡς οὐδὲν μᾶλλον ὁ τὶς ἵππος ἢ ὁ τὶς βοῦς ἢ ἄλλο τι τῶν κτὰ τὴν πρώτην οὐσίαν συστοίχων ἐναντίω ἐστὶ πρὸς τὸν τινὰ ἄνθρωπον . εἰ δ’ ἀδύνατός ἐστιν ἡ τῶν ἀορίστων πρὸς τὸ ὡρισμένον ἐναντίωσις ( ἓν γὰρ ἑνὶ δεῖ ὡρίσθαι ἐξ ἀνάγκης ἐναντίον οὐκ ὀρθὸν ἂν εἴη οὐδὲ οὕτως τὰς ἀντιθέσεις λαμβάνειν . κζ . Ἀλλὰ πῶς , εἰ τὸ εἶδος τῇ στερήσει λέγει ἐναντίον ἐν τοῖς Φυσικοῖς , ἀληθὲς τὸ νῦν ἀποφαίνεσθαι αὐτὸν μηδὲν εἶναι οὐσίᾳ ἐναντίον ; Ὅτι εἴωθε κοινότερον καὶ τὰ κατὰ στέρησιν ἀντικείμενα ἐναντία λέγειν , ὥστε ὅταν ἐν τοῖς Φυσικοῖς τὴν ἕξιν καὶ τὴν στέρησιν ἐναντία προσαγορεύῃ , οὐδαμῶς ἡμᾶς χρὴ ταράττεσθαι , ὅτι ἐν ταῖς Κατηγορίαις εἰρηκὼς οὐσίαν οὐσίᾳ μὴ εἶναι ἐναντίαν ἐν τοῖς Φυσικοῖς πάλιν δέχεται αὐτῶν τὴν ἐναντιότητα . κοινῷ γὰρ χρῆται τῷ τῆς ἐναντιώσεως ὀνόματι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀντιθέσεων . ἔστι μὲν οὖν καὶ αὕτη ἡ λύσις οὐκ ἀπόβλητος , ὡς ἔμοιγε δοκεῖ · κάλλιον δ’ εἴη ἄν καὶ Ἀριστοτελικώτερον μᾶλλον οὕτω λύειν τὴν ἀπορίαν ταύτην , ὅτι τὸ εἶδος τῇ στερήσει οὐχ ὡς οὐσία οὐσίᾳ ἀντίκειται , κεῖται , ἀλλ’ ὡς τὸ ὂν πρὸς τὸ μὴ ὂν τῷ εἴδει ἢ ὡς ἀρχὴ πρὸς τὸ ἔσχατον καὶ τὸ ἀγαθὸν πρὸς τὸ κακὸν ἕξει κατὰ παντελῆ ἀπόστασιν ἢ ὕφεσιν τελέαν τὴν ἐναντίωσιν . οὕτω γὰρ ἡμῶν διαιρουμένων οὐσιῶν μὲν ἐναντίωσις οὐ θεωρεῖται , ἄλλος δὲ ἐπὶ · τῶν ἀρχῶν ἐναντιώσεως διορισμὸς φανήσεται , ὃς οὐκ ἔστιν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος · οὐ γὰρ ἐν ὑπάρξει ἀμφότερα τὰ ἐναντία περιέχει , οὐδὲ μὴν γένη ὄντα αὐτὰ περιέχεται , ἀλλ’ ὅτι τὸ μὲν ἐν ἰῷ εἶναι , τὸ δ’ ἐν τῷ μὴ ἔστιν . κη . Ἀλλὰ τὸ μηδὲν εἶναι οὐσίᾳ ἐναντίον ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα οὐσιῶν ἐστι τῇ ἐπαγωγῇ δεδειγμένον , ὅλως δὲ οὐσίᾳ οὐκ ἔστι δεδειγμένον . Ο τοῦτο ἀπορῶν ἠγνόηκε τὴν διαιρετικὴν μέθοδον καὶ τὴν ταύτης χρείαν . ἐπεὶ γὰρ τῶν γενικωτάτων οὐκ ἔνεστιν ἐκ προτέρων καὶ αἰτιω - τέρων ποιήσασθαι ἀπόδειξιν , ἀλλ’ ἀνάγκη τελείαις διαιρέσεσι πάντα διαιρουμένους τὰ ὑπ’ αὐτὰ θεωρεῖν τὴν κοινότητα αὐτῶν , † ῇ παραλλάττει . ὡς φέρε ὅταν τὸ ζῷον διαιρῶμεν εἰς λογικὸν ἄλογον ἢ ὑπόπουν καὶ ἄπουν ἢ δίπουν καὶ τετράπουν ἢ ὅσας ἄλλας ἐπιδέχεται διαιρέσεις , εἶτα μηδεμίαν αὐτῶν εὑρίσκοντες ἐκβαίνουσαν τοῦ ζῴου ἰὴν ταυτότητα ἰοῦ γένους οὐκ ἐξ ἐπαγωγῆς ἀλλ’ ἐκ ἰῆς τελείας διαιρέσεως λαμβάνομεν . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἡ διαίρεσις τὸ κοινὸν ἐν τοῖς ὑπ’ αὐτὸ τεμνομένοις φυλάττει , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν οὐσιῶν νῦν δείκνυται . εἰ γὰρ ἁ οὐσίαι μὲν πᾶσαι νῦν διαιροῦνται ἀνελλιπῶς εἰς τὰς πρώτας καὶ δευτέρας οὐσίας , μηδέτεραι δὲ τούτων ἔχουσι ἰὴν ἐναντίωσιν ( ἡ γὰρ διαίρεσις τελεία οὖσα τὰ ὑπὸ ἰὴν οὐσίαν περιελάμβανεν ) , ὥστε οὐ μόνον ἡ τὶς οὐσία τινὶ ἀλλὰ καὶ ἀπλῶς πάσῃ οὐσίᾳ οὐδέν ἐστιν ἐναντίον . ἀπαντήσειε δ’ ἄν τις καὶ οὕτως · ὅταν τι τῶν κατ’ οὐσίαν συμπληρούντων λήφθη , εὐθὺς τοῦτο ὅπερ ἐφ’ ἑκάστου ἐπὶ τοῦ παντὸς ἀληθὲς ἀποδείκνυται , οἷον τὸ λογικὸν ἐφ’ ἑκάστου τε τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐπὶ παντός , καὶ τῇ οὐσίᾳ τοίνυν εἴπερ κατ᾿ οὐσίαν ὑπάρχει τὸ μηδεμίαν σχέσιν ἐναντιώσεως ἔχειν , οὐκ ἐπὶ τινὸς ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πασῶν ἀληθὲς ἔσται . κθ . Πάλιν ἄπορον φαίνεαι , πῶς ἐν μὲν τοῖς πρὸ τούτων εἰρημένοις μᾶλλον οὐσία διώρισται ἡ τοὐ εἴδους παρὰ τὴν τοῦ γένους , νυνὶ δὲ οὐ λέ - γεται μᾶλλον καὶ ἧττον εἶναι . Ὅτι οὐχ ὡσαύτως ἑκάτερον λέγεται , ἀλλὰ τὸ μὲν καθ’ ἑαυτό , τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός · τὸ γὰρ μᾶλλον εἶναι τὸ εἶδος ἢ τὸ γένος οὐχ ᾗ οὐσία , οὐδ’ ὅπερ ἐστὶν ἕκαστον , κατὰ τοῦτο ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον , ἀλλ’ ᾗ ἐγγυτέρω τῆς ἀτόμου οὐσίας προχωρεῖ , τὸ δὲ ἧττον ὑφεστηκὸς πορρωτέρω αὐτῆς ἀφέστηκε . τοῦτο δὲ συμβέβηκεν ἄλλως · νυνὶ δὲ καθό ἐστιν ἑκάστη τοῦτο ὅπερ ἐστίν , οὔ φησὶ λέγεσθαι αὐτὴν μᾶλλον οὐδ’ ἧττον . οὐκ ἄρα ἐναντία λέγεται τὰ παρόντα τοῖς πρὸ τούτων . λ . Ἔτι κἀκεῖνο ζητήσεως ἄξιον , πῶς ὁ μᾶλλον λογικὸς οὐ μᾶλλόν Ὅτι οὐ κατὰ τὴν ἐπίτασιν τοῦ λογικοῦ ὁ ἄνθρωπος ἔχει τὸ εἶναι , ἀλλὰ κατὰ τὸ εἶδος · τοῦτο δ’ ἕστηκεν ἀεί , ἡ δὲ ἐνέργεια τοῦ ἀνθρώπου κατὰ τὸ διάφορον τοῦ μᾶλλον λογικοῦ παρέχει τὸ λογικώτερον τῷ ἀνθρώπῳ , οὐ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τὸ δύνασθαι εἶναι λογικῷ τὸ εἶναι αὐτῷ ὁμοίως πάρεστιν . ἔστιν ἄρα οὗτος μὲν ὁ αὐτός , ἡ δὲ ἐνέργεια τοῦ λογικοῦ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον προσλήψεται . ἐπαινῶ μὲν οὖν καὶ ταύτην τὴν λύσιν · εἰ δὲ δεῖ κατὰ τὴν Ἀριστοτέλειον δόξαν βαθύτερον αὐτὴν ἀποδοῦναι , οὕτως ἂν θεωρητικώτερον δείξαιμεν τὸ ζ·ητούμενον · πέφυκε μεθ’ ἑκάστου τῶν εἰδῶν καὶ τὸ ποιὸν συνυφίστασθαι , ἕτερον μὲν ὂν τοῦ εἴδους , ἠρτημένον δὲ ἀπ’ αὐτοῦ · καὶ τὸ μὲν εἶδος μέρος ὂν τῆς συνθέτου οὐσίας καὶ ἀτόμου συμπληρωτικόν ἐστιν αὐτῆς καὶ οὐδέποτε ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον , αἱ δὲ συντρέχουσαι τοῖς εἴδεσι ποιότητες , ὅπου μὲν ἡ λογική , ὅπου δὲ ἡ θερμότης , ὅπου δὲ ἡ ξηρότης δέχεται τὸ μᾶλλον , καὶ οὕτως οὐκ | ἔστιν ἡ φαινομένη αὕτη κατὰ τὸ μᾶλλον ὑπεροχὴ τοῦ εἴδους ἀλλὰ τῆς ποιότητος , ἐπεὶ καὶ ὁ σπουδαῖος ὅταν μᾶλλον ἄνθρωπος λέγηται , οὐχ ᾗ ἄνθρωπος ἀλλ’ ὡς οὕτως διακειμενος ἐπιτείνεται . τοῦτο δὲ οὐκ οὐσίαν ἀλλὰ ποιὸν σημαίνει , ὥστε ἡμῖν ἀληθῶς φαίνεσθαι ἔχον τὸ μὴ εἶναι οὐσίαν οὐσίας μᾶλλον καὶ ἧττον . λα . Πῶς οὖν ἡ ὕλη τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον δέχεται καὶ τἀναντία ἐφ’ ἑαυτῆς φαντάζεται μικρὸν καὶ μέγα καὶ ἐλλεῖπον καὶ ὑπερέχον ; πῶς δὲ πᾶν ὅπερ ἄν ἐπαγγέλληται ψεύδεται , κἂν μέγα φαντασθῇ μικρόν ἐστι , κἂν μᾶλλον ἧττόν ἐστιν ; Ἐροῦμεν δὴ οὖν , ὅτι ταῦτα ἀπὸ τῆς τοῦ εἴδους σχέσεως παραγίνεται εἰς τὴν ὕλην πάσας τὰς τοιαύτας παραλλάξεις λαμβάνουσαν κατ’ αὐτὴν τὴν σχέσιν τοῦ εἴδους , πρὸς ὅπερ ὑφίσταται ἄλλως καὶ ἄλλως ἔχουσα . καθὸ 30 μὲν γὰρ μᾶλλον αὐτὴν τὸ εἶδος κρατεῖ , ἐνεργότερον φαίνεται , καθὸ δ’ ἧττον , ἀμυδρότερον καὶ αὐτὸ εἰς τὴν ὕλην διαείκνυται . αὐτὴ μέντοι καθ’ ἑαυτὴν οὐδαμῶς ἡ ὕλη διαφέρει κατ’ οὐδὲν τούτων · δυνάμει γὰρ πάντα ἐστίν ὡσαύτως καὶ τὴν ἴσην πρὸς ὅλα τὰ ὄντα ἔμφασιν καὶ ὑποδοχὴν τῆς οὐσίας παρέχεται . λβ . Αὐτὸ δὲ τοῦτο πάλιν ζητήσεως ἄξιον , διὰ τί αἰ μὲν οὐσίαι τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον οὐκ ἔχουσιν , αἱ δὲ ποιότητες ἐπιδέχουται : Η καὶ τοῦτο δυνησόμεθα λῦσαι κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον , τὰς μὲν οὐσίας τῷ ἐν ἑαυταῖς εἶναι μένειν καθ’ ἕνα ὅρον ἀποφαινόμενοι , τὰς δὲ ποιότητας τῷ ἐν ἑτέροις ἔχειν τὸ εἶναι μετ’ ἐκείνων συναλλοιοῦσθαι , εἰκότως ἄρα αἱ μὲν οὐσίαι οὔτε ἀφ’ εαυτῶν οὔτε ἀπ’ ἄλλων δέχονται τὴν ἐπίτασιν , αἱ δὲ ποιότητες ἀπὸ τῶν ὑποκειμένων ἐν οἷς ἐγγίγνονται κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἐπιτείνονται . λγ . Πῶς δὲ ἀπεικότως εἴποιμεν ἰοὺς πολλοὺς αὐτὸν αἰτιᾶσθαι ὡς ἀμφιβάλλοντα καὶ μὴ ἀποφαινόμενον ; τὸ γὰρ ἴδιον τῆς οὐσίας ἀποδι | δούς φησι · μάλιστα αὐτῆς ἴδιον δοκεῖ εἷναι τὸ ταὐτὸν καὶ ἓν ἀριθμῷ ὄν τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν . Φημὶ δὴ ὅτι τοῦ ἰδίου πολλαχῶς λεγομένου , κυρίως δὲ τοὺ παντὶ καὶ μόνῳ ὑπάρχοντος νῦν τὸ δοκεῖ πρόσκειται δεικνυμένου αὐτοῦ , ὅτι τῆς καθόλου οὐσίας καὶ τῆς πρώτης οὐχ οἷόν τε τοῦτο εἶναι ἴοιον , ὡς πέφυκε τὸ ὄντως ἴδιον ὑπάρχειν , καὶ ὅτι ἴδιον οὕτως λέγεται οὐχ ὡς πάσῃ ὑπάρχον καὶ τῇ καθόλου καὶ τῇ κατὰ μέρος , ἀλλ’ ὅτι ἐν μόνῃ ταύτῃ ἐστὶ τὸ τοιοῦτον ἴδιον , ἐν οὐδεμιᾷ δὲ ἄλλῃ τῶν κατηγοριῶν . οὕτως γὰρ καὶ τὸ πῦρ λεπτομερέστατον λέγεται , οὐχ ὅτι πᾶν πῦρ ὁμοίως λεπτομερέστατον , ἀλλ’ ὅτι ἐν τῷ πυρί ἐστι τὸ λεπτομερέστατον . καὶ ἐνταῦθα οὖν , ἐπειδὴ εἴ τί ἐστιν ἄτομον δεκτικὸν τῶν ἐναντίων , ὑπὸ τὴν οὐσίαν ἐστί , διὰ τοῦτο ἴδιον δοκεῖ εἶναι καὶ τῆς ἁπλῶς οὐσίας τὸ δεκτικὸν τῶν ἐναντίων . γνωσόμεθα δὲ τοῦτο σαφέστερον ἀπὸ τῆς ἀντιστροφῆς · εἴτε γὰρ οὐσία ἐστί , δεῖ τι εἶναι ἐν αὐτῇ ἄτομον ἓν ὄν ὃ καὶ ταὐτὸν ὑπάρχον τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος ἐστὶ δεκτικόν , εἴτε ἓν ὂν καὶ ταὐτὸν τἀναντία δέχειαι , οὐσία ἐστίν . οὕτως · οὖν ἔσται ἴδιον ὡς ἐπὶ μηδενὸς τῶν ἄλλων λεγόμενον , ἐπὶ μόνης δὲ τῆς οὐσίας καὶ ἀπὸ ταύτης ἐπὶ τῶν ἀτόμων . λδ . Ἀλλ’ οὐκέτι ἀμφιβάλλειν χρή , ὅτι προσθεὶς τὸ ἀριθμῷ ἓν μόνων τῶν ἀτόμων τοῦτο ἴδιον ἀποδέδωκεν · τῷ γὰρ γένει καὶ τῷ εἴδει οὐχ ὑπάρχει τοῦτο ἴδιον . Ἤ πρὸς τοῦτο οὐ χαλεπὸν ἐκεῖνο ἀντειπεῖν , ὅτι τρόπος εἷς ἐστι γνώσεως ὁ ἀπὸ μέρους τὸ ὅλον συνεμφαίνων · ὥστε καὶ ἐνταῦθα , εἰ τοὐ ἀτόοὐκ μου τοῦτό ἐστι τὸ ἰδίωμα , δύναται καὶ τοῦ γένους εἶναι τὸ αὐτό · ἐπειδὴ γὰρ διὰ τὴν ἄτομον οὐσίαν καὶ τῷ ἐν αὐτῇ εἶναι αἱ δεύτεραι οὐσίαι λέγονται τὰ ἐναντία δέχεσθαι , διὰ τοῦτο τὸ · ἴδιον αὐτῶν κυρίως ἀφώριστο δηλῶν ὅτι οὐχὶ τοῦ ἁπλῶς καὶ ἐν ἐπινοίᾳ ἀνθρώπου οὐδὲ τοῦ κοινοῦ καὶ καθ᾿ ἑαυτὸ νοουμένου ζῴου τὸ ἴδιον νῦν ἀφορίζεται , ἀλλὰ τοῦ κατατεταγμένου καὶ ἐν ὑπάρξει καὶ ἐν τῷδε ὄντος · ὁ γᾶμέν τοῖς καθ’ ἕκαστον θεωρούμενος ἄνθρωπος καὶ τὸ ζῷον τὸ ἐν τοῖς κατὰ μέρος ἤδη κατατεταγμένον τὸ τοιοῦτον ἴδιον ἐπιδέχεται . λε . Ἄν τοίνυν τούτων τις λαβόμενος τῶν κατασκευῶν ἕτερον ἡμῖν χεῖρον ἀνθυπφέρων λέγῃ · οὔκουν ἔσται μόνης τῆς οὐσίας ἴδιον τὸ εἰρημένον , καὶ γὰρ αἱ ἕξεις καὶ αἱ διαθέσεις τῶν ἐναντίων εἰσὶ δεκτικαί · τί πρὸς αὐτὸν ἐροῦμεν ; ἕξις μὲν γὰρ καὶ διάθεσις καὶ πρᾶξις λέγεται φαύλη καὶ σπουδαία , κίνησις δὲ ταχεῖα καὶ βραδεῖα γίνεται , ὥστε οὐ μόναις ὑπάρχει ταῖς οὐσίαις τὸ ἐπιδεκτικὸν τῶν ἐναντίων ἀλλὰ καὶ ἄλλοις πλείοσιν . Ἀλλὰ πρὸς τοὺς ταῦτα λέγοντας ἀπὸ τῶν ἤδη προειρημένων ἀπαντᾶν χρή · οὐ γὰρ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη τῶν οὐσιῶν αὐτὰ καθ’ αὑτὰ τῶν ἀτόμων μῶν ὡς γένη καὶ εἴδη θεωροῦντες δεκτικὰ τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος ἐλέγομεν , ἀλλ’ ὡς ἐν τοῖς ἀτόμοις θεωρούμενα καὶ ὡς συνυπάρχοντα τοῖς ἀτόμοις . ἄλλως οὖν θεωρεῖται ἐπὶ τῶν οὐσιῶν τὸ ἀνὰ μέρος τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν , ἄλλως ἐπὶ κινήσεως καὶ πράξεως καὶ διαθέσεως καὶ τῶν τοιούτων . ἡ μὲν γὰρ οὐσία μία καὶ ἡ αὐτὴ οὖσα οἷον ὁ Σωκράτης τὰ ἐναντία ἐπιδέχεται παρὰ μέρος , ὥστε καὶ τὸ εἶδος ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ γένος τὸ ζῷον τὰ ἐν αὐτῷ θεωρούμενα δέξεται τὰ ἐναντία ἀνὰ μέρος διὰ τὸ καὶ τὸν Σωκράτην εἶναι ἄνθρωπον καὶ ζῷον . ἐπὶ δὲ τῶν ἄλλων οὐχ οὕτως συμβαίνει · ἥδε μὲν γὰρ ἡ πρᾶξις οἷον ἡ Ἀριστείδου καλή , ἥδε δὲ φαύλη οἷον ἡ Εὐρυβάτου , ὁμοίως καὶ ἡ ἕξις καθ’ ἣν ἡ πρᾶξις , ἥδε μὲν σπουδαία , ἥδε δὲ φαύλη . ἄλλαι οὖν καὶ ἄλλαι εἰσὶ γιγνόμεναι σπουδαῖαι καὶ φαῦλαι συμμεταβάλλουσαι ἐν τῷ ἑνὶ τῶν ἐναντίων , οὐχ αἱ αὐταὶ ὥσπερ | αἱ ἄτομοι οὐσίαι ὑπομένουσαι τὴν τῶν ἐναντίων μεταβολήν . ὥσπερ γὰρ φέρε τὰ τέσσαρα ἐὰν ἀποβάλλῃ τὸ τέσσαρα εἶναι , οὐδὲ ἄρτιά ἐστιν , οὔτω καὶ πρὰξις φέρε ἡ καλὴ οῖον ἡ Ἀριστείδου ἀφαιρεθεῖσα τοῦ εἰναι καλὴ καὶ δικαία οὐδὲ πράξις ἔτι εἶναι λέγεται Ἀριστείδου , ἢ πάλιν ἡ Εὐρυβάτου τὸ κακὴ εἶναι μηκέτι ἔχουσα οὐδὲ πρᾶξις Eὐουβάτου εἶναι λέγεται . εἰ μὲν γὰρ ἠδύνατο ἡ καλὴ πράξις φςοέρε ἡ Ἀριστείδου καὶ κακὴ γενέσθαι . ἀπολέσασα τὸ καλὸν ἠδύνατο μένειν πρᾶς̔̔ις · ἐπεὶ δὲ τοῦ ὅπερ ἐστὶ καλὴ πρᾶξις ἐὰν ἀφαιρεθῇ , οὐκέτι οὐδὲ ὀνομάζεται καθ’ αὑτήν , εὔδηλον ὡς ἑνὶ μόνῳ συνουσίωται τῷ καλῷ , καὶ πάλιν ἡ φαύλη τῷ κακῷ . αἱ μέντοι οὐσίαι διαμένουσιν αἱ αὐταὶ τῶν ἐναντίων μεταβαλλόντων . λς . Ἀλλὰ πῶς ὁ πατὴρ ὁτὲ μὲν ὑγιαίνει , ὁτὲ δὲ νοσεῖ ; Διότι ἄνθρωπός ἐστι φήσομεν · γίνεται οὖν κατὰ συμβεβηκὸς ἡ τοιαδε κατηγορία . ἔστι δὲ τὸ ἴδιον τῆς οὐσίας οὐ κατὰ συμβεβηκὸς ἀλλὰ καθ’ ἑαυτό , καὶ οὐ κατ’ ἄλλο ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐν αὐτῇ μεταβολήν . λζ . Ἀλλὰ τίνος ἐναντίου ὁ ἥλιός ἐστι δεκτικός , ὅς γε ἐν ἑνὶ εἴδει ἀεὶ ἕστηκεν ὡσαύτως ; οὐδὲν γὰρ τῇ φύσει αὐτοῦ ἐστιν ἐναντίον . ὅ γε μὴν οὐρανὸς οὐκ ἂν σταίη οὐδέποτε , στάσις δὲ κινήσει ἐναντία . ἀλλὰ καὶ τὸ πῦρ τῶν φθαρτῶν ὂν θερμότητος μέν ἐστιν ἐπιδεκτικόν . ψυχρότητος δὲ οὔ , καὶ ἡ χιὼν ψυχρότητος μέν ἐστιν ἐπιδεκτική , θερμότηιος δὲ οὔ . Πρὸς ταῦτα δὴ οὖν εἴποιμεν ἄν , ὡς τὸ ἰδίωμα τίθεται ἐνταῦθα πάσης τῆς ἐν μεταβολαῖς δυναμένης γίγνεσθαι οὐσίας , οὐ μέντοι τῆς ἐν τῷ εἶναι περιεχούσης τὸ ἀμετάβληιον τῶν εἰδῶν . ἔτι ἐπιδεκτικὴν εἶναι τῶν ἐναντίων φησίν , ἀλλ’ οὐχὶ οὐσιῶσθαι ἐν τοῖς ἐναντίοις · τὸ δὲ πῦρ οὐκ ἐδέξατο τὴν θερμότητα , ἀλλ’ ἔστιν αὐτοῦ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἡ θερμότης . οὐδὲν δὲ ἑαυτὸ ἐπιδέχεται , ἀλλὰ τῶν ἔξωθέν τι , οἷον τὸ ὕδωρ θερμότητα ἐπιδέχεται ἐπίκτητον οὖσαν ποιότητα , ὑγρότητα δὲ οὐκέτι ( σύμφυτος γάρ ἐστιν αὐτῷ ) , 25 καὶ ἡ γῆ ὑγρότητα μὲν ἐπιδέχεται | ὡς ἄν ἐκτὸς οὖσαν ποιότητα , ξηρότητᾷ δὲ οὐδαμῶς · τῇ γὰρ οὐσίᾳ αὐτῆς συνυπάρχει καὶ τὰ οὐράνια τοίνυν ἐν τῇ κυκλοφορίᾳ τὸ εἶναι ἔχει καὶ οὐκ ἂν ἔχοι τινὰ παραδοχὴν τῆς ἐναντιώσεως . ἔτι οὐδὲ ποιότητές εἰσιν αἱ τοιαῦται ἰδιότητες , ἀλλ’ οὐσιώδεις διαφοραὶ καὶ συμπληρωτικαὶ τῆς οὐσίας , ὥστε οὐκ ἂν μένον τι ἐξίσταιτο τῶν κατ’ οὐσίαν ὑπαρχόντων . οἷς οὖν μὴ φύσει καὶ ἀχωρίστως θάτερον ὑπάρχει , ταῦτα δεκτικά ἐστι τῶν ἐναντίων . λη . Ἀλλ’ ἐπανέλθωμεν πάλιν ἐφ’ ἑτέρας ἀπορίας . ὥσπερ τὰ γένη καὶ τὰ εἴδη πρὸς τὴν οἰκείαν ὑπόστασιν οὐκ ἐξήρκει ἑαυτοῖς τὸ δέχεσθαι τὰ ὲναντία , ἀλλὰ κατὰ τὰς ὑποκειμένας ὰτόμους σὺσίας , οὔτως οὺδὲ αἱ ἕξεις καὶ αἱ διαθέσεις καὶ αἱ κινήσεις καθ’ ἑαυτὰς δέχονται τὰ ἐναντία , ἀλλὰ κατὰ τὰ ὑποκείμενα αἰσθητά . Φαμὲν δὴ οὖν ὅτι τῇ οὐσίᾳ ὑπάρχει τὸ δέχεσθαι τὰ ἐναντία , ὑπόκειται πανταχοῦ πᾶσι καὶ περὶ αὐτὴν καὶ ἐν αὐτῇ πάντα ὑπάρχει , ὥστε καὶ περὶ αὐτὴν τὰ ἐναντία ἐστί , τῶν δὲ ἄλλων οὐδενὶ τὸ ἐπιδεκτικὸν ὑπάρχει . οὐδὲ γὰρ πρὸς τὴν οἰκείαν ὑπόστασιν ἐξήρκει ἑαυτοῖς τὰ συμβεβηκότα , ἀλλ’ ἑτέρας ὑποβάθρας δεῖται πρὸς τὸ εἶναι , καὶ οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπόκειται οὐδενί · πῶς ἂν οὖν δέχοιτο τὰ ἐναντία ἅ γε οὐδὲ ὑπομένε ; τὸ μὲν γὰρ ὑποκείμενον οἷον τὸ σῶμα λευκὸν καὶ μέλαν γίγνεται μένον σῶμα , τὸ δὲ χρῶμα οὔ , οὐδὲ ὅταν ἐκ λευκοῦ μέλαν γένηται , τὸ λευκὸν παρὸν δέχεται τὸ μέλαν , ἀλλὰ τὸ μὲν οὐκέτι ἐστὶν οὐδὲ μένον παραδέχεται τὴν ἐναντίαν πρὸς ἑαυτὸ μορφήν , ἀλλ’ ἐξίσταται , τὸ δὲ ἐγγίγνεται . καὶ τὸ μὲν ζῷον καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐπειδὴ ὑπομένει , δέχεται τὰ ἐναντία , καθόσον εἰσὶν οὐσίαι ἐν τῷ τινὶ ἀνθρώπῳ , τὸ δὲ χρῶμα οὐχ ὑπομένει , διὰ τοῦτο οὐκ ἐπιδέχεται · ὅταν γὰρ ἀπίῃ τὸ λευκόν , συναπέρχεται σὺν αὐτῷ καὶ τὸ χρῶμα καὶ οὐκέτι ἔσται , καὶ ἅμα τῷ παραγίνεσθαι τὴν μελανίαν πα ραγίνεται ἡ ἐπ’ αὐτῇ χροιά , ἢ εἰ μὴ τοῦτό ἐστιν ὅτε ἐστίν , οὐ μέντοι μένον τὸ χρῶμα τὰ ἐξιόντα καὶ εἰσιόντα δέχεται . λθ . Πάλιν Πλωτῖνος ἀπορεῖ λέγων , ὅτι συμβεβηκός ἐστι περὶ τὴν οὐσίαν τὸ δέχεσθαι ἀνὰ μέρος τὰ ἐναντία , ὥστε ὃ μέν ἐστιν ἡ οὐσία οὐκ εἴρηκεν , οὐδὲ ὅπερ ἀεὶ ὑπάρχει ἰδίως παρέστησεν ὁ Ἀριστοτέλης , ὃ . δὲ ἄλλως αὐτῇ παρηκολούθηκε , δεδήλωκε . Φήσομεν οὖν πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ταῦτ’ ἀποροῦντα , ὡς κρεῖττόν τι ἡ κατὰ τὴν αἰσθητὴν οὐσίαν ἀπαιτεῖ , ὃ μέλλει ταὐτὸ παρέχειν πᾶσιν οὐσίας εἶδος , οὐ προσποιεῖται δέ , ὅτι συμπεφορημένης ταύτης οὔσης δεῖ καὶ τὰ ἰδιώματα τοιαῦτα εἶναι , ὁποία αὐτή ἐστιν . ἐπεὶ καὶ νῦν ὁ Ἀριστοτέλης βουλόμενος ἐνδείξασθαι τὸ συμπεφορημένον καὶ μὴ ἀληθινὸν τῆς ἐνύλου καὶ συνθέτου καὶ ἐν γενέσει οὐσίας διὰ τῆς μεταβολπῆς τῆς εἰς τὰ ἐναντία ἐποιήσατο τὴν ἀπόδοσιν , ὥστε τὸ σύνθετον τῆς οὐσίας καὶ κατὰ πλῆθος θεωρούμενον λογιζόμενος οὕτως καὶ τὸ ἴδιον αὐτῆς θεωρεῖ , ὥστε καὶ τῇ φύσει αὐτῆς καὶ τῇ τοιαύτῃ ὑποστάσει ὀφεῖλον συνυπάρχειν . εἰ μὲν οὖν ποτὲ μὲν εἶχε τὸ τῶν ἐναντίων ἀνὰ μέρος δεκτικόν , ποτὲ δὲ μὴ εἶχε , συμβεβηκὸς ἄν ἦν τοῦτο · ἐπεὶ δὲ δυνάμει ὑπάρχει αὐτῇ τὸ πρὸς τἀναντία αὐτὴν ὑποκεῖσθαι , τοιαύτη δέ ἐστι καὶ ἡ σύνθετος οὐσία ὡς πάντων μετέχειν τῶν εἰδῶν καὶ συμπεφορῆσθαι ἐκ τῶν εἰς τὴν ὕλην ἐρχομένων πάντων , εἰκότως τῷ συνθέτῳ αὐτῆς καὶ ἡ πρὸς τὰ ἐναντία ὑποδοχὴ συνελήλυθεν . μ . Ὁμοίως Πλωτῖνος ἀπορεῖ , εἰ ἡ αἰσθητὴ οὐσία οὐκ ἄνευ μεγέθους οὐδ’ ἄνευ ποιότητος , πῶς τὰ συμβεβηκότα αὐτῆς χωρίζομεν . ἔστω δὲ τὸ λεγόμενον ἐπὶ παραδείγματος τοῦ πυρὸς οὐσίας λεγομένης ἐὰν τὸ ξηρὸν καὶ θερμὸν θελήσωμεν χωρίσαι , οὐκ ἔτι ἔσται τὸ ὅλον οὐσία , ἀλλά τι αὐτοῦ μέρος · τοῦτο δέ ἐστιν ἡ ὕλη , ὥστε μόνη ἡ οὐσία εὑρεθήσεται ἡ ὕλη . Πρῶτον μὲν οὖν τὸ σύμμικτον καὶ συμπεφορημένον τῆς ἐνταῦθα οὐσίας οὐχ ὁρᾷ , ἀλλὰ ἀποδιλαμβάνων καθ’ ἑαυτὰ θεωρεῖ τὰ ὑπάρ - χοντα αὐτῇ , μηδαμῶς αὐτῶν κατ’ ἰδίαν ὑφεστηκότων ἀλλὰ πάντων ἐν ἀλλήλοις καὶ μετ’ ἀλλήλων τὸ ὁπωσοῦν ὑφεστάναι ἐχόντων , δεύτερον δέ , ὅτι τὸ θερμὸν καὶ τὸ ξηρὸν καὶ τὰς κατ’ εἴδη συμπληρωτικὰς διαφορὰς ὡς χωριστὰς ποιότητας διαλαμβάνει , καὶ τὴν κατὰ τὸ εἶδος οὐσίαν οὐ προσποιεῖται οὐδὲ ὅτι ἡ πρώτη ὑπόστασις τῆς συνθέτου οὐσίας ἐξ ὕλης ἐστὶ καὶ εἴδους , ὥσπερ ἐν τοῖς Φυσικοῖς δείκνυται . τῶν δὲ ἐπεισιόντων αὐτῇ αἱ μὲν οὐσιώδεις ποιότητες συμπληροῦσιν αὐτὴν καὶ συνυφιστᾶσιν , αἱ δὲ ὡς χωρισταὶ ἐπιγίγνονται . ἀπὸ · γὰρ τούτων προῆλθεν εἰς ὑπόνοιαν τοὐ νομίζειν εἶναι τὴν ὕλην κυρίως οὐσίαν κατὰ Ἀριστοτέλην . τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · ἔδειξε γὰρ ἐν τοῖς Φυσικοῖς , ὅτι τὸ εἶδος μάλιστά ἐστιν ἡ οὐσία . ἔπειτα οὐδὲ αἱ ποιότητες αἱ οὐσιώδεις , αἳ ὑπάρχουσι μετ’ αὐτῆς ; χωρίζονται , ἀλλὰ δυνάμει ἐκείνην τηροῦσιν ( ἡ μὲν γὰρ τούτων σύνοδος ὅλον ὑφίστησι ) , μένει μέντοι ἡ ὕλη δυνάμει , κἄν τὰς οὐσιώδεις ποιότητας κἂν τὰ χωριστὰ δέχηται . τὸ οὖν οὐκ ἄνευ μεγέθους καὶ οὐκ ἄνευ ποιό - τητος τὴν αἰσθητὴν οὐσίαν θεωρεῖσθαι λέγεται μὲν ὀρθῶς , οὐκέτι μέντοι ὅπερ ἐστὶν ἀληθὲς τοῦτο προστιθέμενον ἔχει τὸ ὅτι κἄν τὰ εἴδη τῇ ἐπι - νοίᾳ χωριζόμενα , ἀλλ’ ἡ ὕλη δυνάμει μένει ἐμφανταζομένη τῇ τῶν εἰδῶν συνόδῳ ; ὥστε εἰ μηδὲ εἶναι ἄνευ τῶν εἰδῶν ἡ . ὕλη δύναται , κυριωτέρα ἐστὶν οὐσία ἡ κατὰ τὸ εἶδος . μα . Ἀλλ’ οὐχὶ εἰ μὴ πάσχοι τὸ τῶν ἐκτὸς πάθος ὁ λόγος καὶ ἡ μεταβολὴν τὴν κατὰ τὸ ἀληθεύειν καὶ ψεύδεσθαι · λόγου γὰρ αὕτη ἔναν · τίωσις καὶ τῆς δόξης αὐτῆς . ἐπεὶ ὥρα γε λέγειν μηδὲ τὴν ψυχὴν δεκτικὴν εἶναι τῶν ἐναντίων , ἐπεὶ οὐ δέχεται τὸ λευκὸν καὶ μέλαν ( οὐδὲ γὰρ πέφυκε τούτων εἶναι ἐπιδεκτική ) , ἀλλ’ ἐπιδέχεται ἃ πέφυκε | δέχεσθαι οἶον φρόνησιν καὶ ἀφροσύνην , διὰ τοῦτο ἔσται περὶ αὐτὴν ἡ οἰκεία ἐναντίωσις · οὕτως οὗν καὶ ἐνταῦθα , ὡς ὁ λόγος δέχεται . τὰ ἐναντία καὶ ἡ δόξα , τοῦτ’ ἔστιν τὴν κατὰ τὸ ἀληθὲς καὶ ψεῦδος δεχόμενα μεῖα βολήν , οὐ μέντοι τὴν κατὰ τὸ καθῆσθαι ἢ μὴ καθῆσθαι . ἔσται οὖν περὶ αὐτὰ κατὰ μεταβολὴν ἡ ἐναντίωσις τὴν προσήκουσαν τῷ λόγῳ καὶ τῃ σοζῃ . Πρὸς δὴ ταῦτα ἐροῦμεν , ὅτι οὐ καθ’ ἑαυτὸν ὁ λόγος ἐπιδέχεται τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος μηνυτικός γε ὤν , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν κατὰ τὸ πρός τι ἐπιδέχεται τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος κατὰ γὰρ τὸ σύμφωνος φῶνος ἢ ἀσύμφωνος εἶναι τοῖς πράγμασιν ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι λέγεται . ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς πρός τι μηδεμιᾶς ἐν αὐτοῖς μεταβολῆς γενομένης ὁ δεξιὸς ἀριστερὸς γίγνεται τῷ ἄλλον μετακινηθῆναι , οὕτω καὶ ἐνταῦθα οὐ τῷ παθεῖν τι τὸν λόγον ἢ μεταβάλλειν τὴν δόξαν ἐξ ἀληθῶν ψευδῆ γίγνεται , ἀλλὰ μένοντα ἀκίνητα διὰ τὴν τῶν πραγμάτων μεταβολὴν δοκεῖ ἄλλοτε ἄλλως ἔχειν εἰ δ’ ἄρα τις καὶ δοίη λόγου ὡς λόγου καὶ δόξης εἶναι τὰς τοιαύτας μεταβλάς , ἔσται μὲν ἡ μεταβολὴ κατὰ τὸ ἀληθὲς καὶ ψεῦδος , οὐ μέντοι τῷ αὐτὰ παθεῖν · μένει γὰρ ἀκίνητα . μβ . Ἀλλ’ ἄγε εἰ βούλει συγχωρήσωμεν ἴδιον τῆς οὐσίας τοῦτο εἶναι , ἀλλ’ ὅμως οὐ παρίστησι τί ἐστιν ἡ οὐσία · τίνι γὰρ ἐπερείσαντες τὴν διάνοιαν τὰ μὲν οὐσίας λέγομεν , τὰ δὲ πάθη ; εἰ μὲν τῷ τόδε εἶναι καὶ τῷ μὴ ἐν ἄλλῳ ὑπάρχειν , τὸ εἶδος καὶ τὸ γένος τοῦτο οὐχ ἕξει · κατὰ μὲν γὰρ τῆς ἀτόμου οὐσίας τὸ εἶδος λέγεται , τὸ δὲ γένος κατὰ τοῦ εἴδους καὶ κατὰ τοῦ ἀτόμου . Πρῶτον μὲν οὖν ἐροῦμεν , ὅτι κατ’ ἄλλου οὕτως λέγεται οὐχ ὡς τὸ συμβεβηκός , ὅ τι μὲν ἄλλῳ , ἀλλ’ ὡς γένος , ὅ τι συμπληρωτικὸν τοῦ ὑποκει - μένου καὶ ὡσαύτως περὶ αὐτοῦ λεγόμενον . ἔπειτα ὃ πολλάκις εἰρήκαμεν πρὸς τὸν ἄνδρα , κἀκεῖνο προστίθεμεν , ὡς οὐ χρὴ τὴν ἀσώ ματον οὐσίαν ἐπιζητεῖν ἐπὶ τῶν σωμάτων οὐδὲ τὸ καθ’ ἑαυτὸ καὶ ἓν κεχωρισμένον ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων ἐπιδέχεσθαι ταῦτα . χρὴ δὲ καὶ τοῦτο εἰδέναι , ὡς τῶν ἀνωτάτω γενῶν οὐχ οἷοντε ἀκριβεῖς ὅρους ἀποδιδόναι οὐδὲ τὴν οὐσίαν αὐτῶν τελέως πᾶσαν περιλαβεῖν δυνατόν · πᾶσα γὰρ ἀπὸ τῶν ὑστέρων γίνεται τᾶι ἡ περὶ αὐτῶν διδασκαλία ὑπομνήσει μᾶλλον ἐοικυῖα καὶ ὑπογραφῇ . οὐδεῖ τοίνυν πλέον ἐπιζητεῖν παρὰ τοῦ λόγου ἢ ὅσον ἐπιδέχεται ἡ τῶν πραγμάτων σαφήνεια , ὥστε ἐξαρκεῖ καὶ τὸ ἴδιον ἀποδοῦναι , ἀφ’ οὗ εἰ κατ’ οὐσίαν αἱ λέξεις κατηγοροῦνται , ἔνεστι μαθεῖν .
Lemmas: κεφάλαιος ὁ δύο βιβλίον . ὅς . πότερος διαίρεσις εἰμί ἢ καταρίθμησις εἰς ὁ κατηγορία . Β Πλωτῖνος ἀπορία , ὅτι ὁ αὐτός οὖον σημαίνω ὁ οὐσία ἐπί τε ὁ πρῶτος εἰμί καί ὕστερος οὐ εἰμί γένος κοινός ἐν ὅς ὁ πρῶτος καί ὕστερος . γ . ὅτι2 κατά ὁ πλατωνικός ὑπόθεσις δύναμαι εἰμί οὗτος ὁ ἅπας - τησις , κατά δέ ὁ Ἀριστοτέλης χρή λύω ὁ ἀπορέω . δ . Πλωτῖνος ἀπορία , εἰμί ὁ αὐτός εἰμί γένος ὁ εἰμί ἐν τε ὁ νοητός καί ὁ αἰσθητός . ε . ἀπορία Πλωτῖνος πρός Ἀριστοτέλης , τίς κοινός ἐπί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος καί ὁ ἐκ ἄμφω συνοράω πᾶς οὐσία εἰμί λέγω . Σ . ἀπορία Πλωτῖνος περί ὁ οὐσία , τίς αὐτός ὁ πρῶτος καί ἁπλόος στατός ἔννοια καί πῶς ἔνειμι αὐτός ἐξηγέομαι . ζ . ἀπορία Πλωτῖνος , διά τίς ὁ οὐσία προτάσσω ὁ ἄλλος . ὁ . ὅτι2 ὁ ἀποδίδωμι περί αὐτός λόγος οὖον διδάσκω , τίς εἰμί ὁ ὄντα . θ . ὅτι2 ὁ ἴδιος ὁ οὐσία πᾶς ἐφαρμόζω . ι . Πῶς νῦν μέν προτάσσω ὁ οὐσία ὁ αἰσθητός ὁ ἄλλος καί πρῶτος λέγω , ἀλλαχοῦ δέ μετά ὁ ἀσώματος οὗτος τάσσω ; εἷς . ὅτι2 δοκέω ὑπεναντίος λέγω ἑαυτοῦ ἐν μέν ὁ φυσικός ὁ κοινός προτάσσω ὡς πρῶτος , ἐνταῦθα δέ ὁ κατά ἕκαστος . Ἶβ . περι ὁ κοινός πρός Ἀλέξανδρος ἀντιλογία . ιγʹ . ὅτι2 πρῶτος ἐσθίω ὁ αἴτιος εἶπον , διά ὅς δύο λέγω οὐσία . ιδʹ . ὅτι2 μή δείκνυμι ὁ πρώϊος οὐσία μή εἰμί μᾶλλον καί κακός ὁ εἶδος μᾶλλον καί κακός λέγω . εἶμι . εἰμί οὐδείς οὐσία μᾶλλον καί κακός , πῶς ὁ εἶδος ὁ γένος μᾶλλον οὐσία . ἴς . ὅτι2 εἰμί ὁ αἴτιος ὁ αἰσθητός οὐσία λαμβάνω , ὁ κακός οὐσία λαμβάνω . ιζʹ . ὅτι2 ὁ γενικός οὐσία οὐ ὁρίζω . ἔρχομαι . ὅτι2 οὖον διαιρέω ὁ οὐσία . ιθʹ . ὅτι2 ὁ φανερός δέ ἐκ ὁ εἴρω οὐ ἔχω δῆλος ποῖος εἴρω . Κ . ὅτι2 χρήσιμος ὁ περί ὁ διαφορά θεωρία . ἄν . ἀπορία περί ὁ διαφορά ποῦ αὐτός χρή τάσσω . κβʹ . ἀπορία περί ὁ μή λέγω . ὁ διαφορά κατά ὑπόκειμαι κγʹ . Πῶς εἶπον δοκέω πᾶς οὐσία ὑπάρχω ὁ ὅδε τίς λέγω ἐπάγω ἑξῆς οὖον μήv ἀληθής γε εἰμί οὗτος ; ΚΔ . εἰμί μηδείς εἰμί εἷς οὐσία ἐναντίος , πῶς ὁ λογικός ζῷον ὁ ἄλογος ἐναντίος εἰμί ; κε . Πῶς , εἰμί μηδείς εἰμί ὁ οὐσία ἐναντίος , ὁ πῦρ ὁ ὕδωρ καί ὁ ἄλλος στοιχεῖον ἐναντίος λέγω Ἀριστοτέλης ; ΚΣ . ὅτι2 δύναμαι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἵππος εἰμί ἐναντίος ἢ ὁ τις ἄνθρωπος ὁ τις ἄνθρωπος . | κζ . Πῶς , εἰμί μηδείς εἰμί ὁ οὐσία ἐναντίος , ὁ εἶδος ὁ στερέω λέγω ἐναντίος ἐν ὁ φυσικός καί ὁ ὕλη ὁ εἶδος ; καί . ὅτι2 ὁ μηδείς ὁ οὐσία ἐναντίος ἐπί μέν ὁ κατά ἕκαστος δείκνυμι , ἐπί δέ ὁ οὐσία οὖον δείκνυμι . κθʹ . Πῶς προεῖπον ὁ εἶδος μᾶλλον οὐσία ὅς γένος νῦν φημί οὐ ἐπιδέχομαι ὁ οὐσία ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ; λ . ὅτι2 ὁ μᾶλλον λογικός μάλα εἰμί ἄνθρωπος . λάω . Πῶς ὁ ὕλη μᾶλλον καί κακός λέγω ; λβʹ . τίς ὁ αἰτία ὁ ὁ μέν οὐσία μή ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ; ὁ δέ ποιότης ἐπιδέχομαι ; λγʹ . Ζεύς τίς προστίθημι ὁ δοκέω ὁ ἴδιος ὁ οὐσία ἀποδίδωμι ; λδʹ . Ζεύς τίς προστίθημι ὁ εἷς ἀριθμός ὁ ὁ οὐσία ἴδιος ; λεʹ . ὅτι2 βούλομαι κατασκευάζω πᾶς ὁ οὐσία ὑπάρχω ὁ ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος αὐτός εἰμί δεκτικός , λανθάνω κατασκευάζω 15 ἕτερος χείρων ὁ μή μόνος αὐτός ὑπάρχω . λςʹ . ὅτι2 ὁ πατήρ δέχομαι ὁ ἐναντίος οὐσία εἰμί · νοσέω γάρ καί ὑγιαίνω . λζʹ . ὅτι2 ἐπί ὁ ἀίδιος οὐσία οὐ ἁρμόζω οὗτος ὁ ἴδιος . λα . εἰμί ὥσπερ ὁ γένος καί ὁ εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐ ἐπιδέχομαι ἐναντίος , οὕτως οὐδέ ὁ ἔχω καί διάθεσις ἀλλά ὁ ὑπό αὐτός αἰσθητής , οὐ εἄν εἰμί ἴδιος ὁ οὐσία ὁ ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος εἰμί δεκτικός · ὅσπερ γάρ ἐπί ὁ ἕξις καί διάθεσις ὁ γενικός , οὗτος καί ἐπί ὁ γενικός οὐσία θεωρέω , καί οὕτως κοινός εἰμί καί πρός ἄλλος ὁ μή εἰμί ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος δεκτικός . λθʹ . Πλωτῖνος ἀπορία , ὅτι ὁ εἰμί ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος δεκτικός ὡς συμβαίνω ὁ οὐσία ὑπάρχω . μ . Πλωτῖνος ἀπορία , ὅτι εἰμί κατά ὁ συντίθημι θεωρέω ὁ οὐσία , εὑρίσκω ὁ ὕλη μᾶλλον οὐσία . μά . ὅτι2 οὖον μόνος ὁ οὐσία ἴδιος οὗτος , ἀλλά καί ὁ λόγος καί ὁ δόξα . μβʹ . ἀπορία Πλωτῖνος , ὅτι αὐτός ὁ οὐσία τίς εἰμί οὖον παρίστημι ὁ λέγω αὐτός ἴδιος . μέχρι μέν οὗτος , εἰμί φιλομαθής Σέλευκος , ὁ μέν τ·ινα ὁ παλαιός ἀνήρ ἀπορέω προβάλλω , ὁ δέ καί αὐτός ἐξευρίσκω ὁ δέ ἐντεῦθεν ἐπί αὐτός μέλλω ἔρχομαι ὁ γένος ὁ κατηγορία πότερος χωρίζω βούλομαι ὁ ἀπορία ὁ Πλωτῖνος καί τελευταῖος τάσσω ὁ κατά ὁ ἐφεξῆς ὁ εδάφιο ἀκολουθία ἐκεῖνος παρατίθημι ; ὅς . ἀλλά ἐγώ δοκέω μηδαμῶς ὁ συνέχεια διακοπριν , ἀλλά ἐφεξῆς ἐξετάζω ὁ συμπίπτω . μέλλω τοιγάρ ἀπό ὁ οὐσία ἄρχω περί ὁ καταλέγω οὗτος κατηγορία πρῶτος ἐρωτάω , πότερος ὡς διαιρέω αὐτός ἢ ὡς ἀριθμέω διανοέομαι . διαιρέω μέν αὐτός οὖον νομιστέος · οὐδέ γάρ εἰμί τομή γένος εἰς εἶδος . οὔτε γάρ εἰμί τίς κοινός γένος ὁ δέκα κατηγορία , ὁποῖος εἰσάγω τις ὁ εἰμί ἢ ὁ τίς , οὔτε μή εἰμί ὁ διαιρέω γένος εἰμί εἄν ὁ διαιρέω . εἰμί δέ μήτε γένος κοινός ἐπί ὁ ἀνώτατος γένος οἷος τε εἰμί λαμβάνω μήτε ὁ διαιρετικός διαφορά , οὐ εἰμί διαίρεσις καλέω ὁ τοιοῦτος ἀπαρίθμησις . ἀρά οὖν ὁ ἐπί στρατιά ἔοικα ὁ διαίρεσις οἷος ὁ κατά λόχος συντάσσω ; καί γάρ ἐκεῖ ἕκαστος λόχος ἕκαστος λοχαγός ἐξηγέομαι , καί ἐνταῦθα ὁ μέν οὐσία ὁ οὐσία , ὁ δέ ἄλλος κατηγορία ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ὁ κῦρος ὁ ἡγεμονία προλαμβάνω ; ἀλλά ἐάν οὗτος λέγω , διασπείρω τίς πλῆθος εἰμί ὁ ὁ εἰμί καί ἔοικα ὁ ἐκ διίστημι Φυλή καί φρατρία συνάγω εἰς εἷς δῆμος . οὗτος δέ ὁ συνέχεια καί ἀλληλουχία ἀναιρέω ὁ διακόσμησις ἀγαθός οὖν ἀφορίζω μέν ἰός γένος κατά τις πρόπος ὅς ἰδιότης ὁ κατηγορτῶν καί περιγράφω ἑαυτοῦ ὁ ὑπόστασις ὁ λόγος ἕκαστος κατά ἑαυτοῦ καί οὗτος διίστημι αὐτός χωρίς . πάλιν γε μήv καθόσον περί ὁ οὐσία εἰμί ὁ συμβεβηκός καί ἐν ὁ οὐσία καί συντάσσω πρός αὐτός ὁμολογουμένως , κατά τοσοῦτος ἀφομοιωτέον αὐτός ὁ ἀπό εἷς καί περί εἷς συντάσσω . τις οὖν , μερισμός προσέοικα ὡς ὅλος ; οὐδαμός · οὖον γάρ περιγράφω ὁ ὁ οἱονεί σύγκριμα σύστημα κατά τις ἴδιος μέρος , ἀλλά ἀναλύω ἐπί ὁ ἁπλόος καί στοιχειώδης ὁ ἀποδιάληψις ὁ ἐπίνοια στοιχειώδης ἀεί χράω . τάξις μέντοι διασῴζω ὁ πρός εἷς καί <περὶ> εἷς καί ἀπό εἷς , ὥσπερ καί ἐν ὁ εἰμί ὁ οὐσία ὁ πρῶτος καί κύριος τάξις λαμβάνω , περί δέ αὐτός ὁ συμβεβηκός ὑφίστημι . Β . περι μέν δή οὗτος οὕτως · ὁ δέ πρῶτος ἀπορέω Πλωτῖνος , ἐπισκοπέω . σκέπτομαι . ἀπορέω γάρ διττός οὐσία ὑπάρχω νοητός τε καί αἰσθητός πῶς γένος δύο εἄν γίγνομαι ὁ αὐτός · τίς γάρ κοινός ἐν ἀμφότερος οὗτος ἐν ὁ εἰμί ὑπάρχω ; εἰμί δέ καί εἰμί , εἰμί πρότερος ἄλλος οὗτος , ὅσπερ οὔτε σῶμα εἰμί οὔτε ἀσώματος · εἰμί γάρ ἢ ὁ ἀσώματος σῶμα ἢ ὁ σῶμα ἀσώματος . εἰμί μέν οὖν πρός οὗτος ῥᾴδιος ἀντιλέγω , ὅτι παρά ὁ πρό | θέσις ὁ ἀπόρημα οὗτος προσάγω . οὔτε γάρ περί ὁ εἰμί οὔτε περί ὁ γένος ὁ πρῶτος οὐσία νῦν αὐτός πρόκειμαι λέγω · στοχάζομαι γάρ ὁ νέος ὁ ἁπλόος ἐπακολουθέω δύναμαι . ὥστε ἐπεί περί λέξις εἰμί αὐτός νῦν ὁ σπουδή , ὅς ὁ κατά οὐσία λέγω ὑπάρχω , μάτην ἐν ὁ περί οὗτος σκέψις ἐπεισάγω ὁ περί ὁ εἰμί ζητέω ὁ Πλωτῖνος . οὖον μήv ἐγώ δοκέω διακρούω οὑτωσί ὁ πρός ὁ πάρειμι εὕω τίθημι μόνος ὁ λόγος διέξοδος , ἀλλά ἀπό αὐτός ἄρχω ὁ Πλωτῖνος φιλοσοφία καί πρός ὁ ὅλος αὐτός θεωρία ἀναφέρω καί ὁ ὁ πάρειμι λόγος διέξοδος . εἷς γάρ δή γένος ὁ οὐσία ἐν ὁ νοητός οὗτος τίθημι ὡς κοινός ὁ εἰμί παρέχω ὁ ἀσώματος εἶδος καί ὡς ὁ αἰσθητός ἅπας καί ὁ ἔνυλος εἶδος ὁ εἰμί · ἐνδίδωμι . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω καί διατείνω διά ὅλος ὁ ὁ οὐσία ἀρχή ὁ αὐτός τάξις ἔχω πρῶτος καί δύο καί τρίτος , κατά ὅς ὁ μέν πρῶτος ὁ δέ ἄλλος τρόπος παρέχω ὁ εἰμί · ὥστε εἰμί πᾶς ἀνήκω εἰς αὐτός ὡς ἀπό αὐτός ἀρτάω , δύναμαι ὁ οὗτος ὑπογραφή ἐμφαίνω καί ὁ πρῶτος ἀρχή , ἀπό ὅς εἰς ὁ ἔσχατος ὕφεσις οὗτος πίπτω . γ . ἀλλά εἰμί ὁ αὐτός ὑπόθεσις Ἀριστοτέλης χράω , ὅς καί Πλωτῖνος , ἔχω ἄν τις δοκέω ὁ εἴρω λόγος · νῦν δέ ὁ ἐκεῖνος δοκέω ὡς ὁμολογέω προσλαμβάνω διαγωνίζομαι ὑπέρ Ἀριστοτέλης . οὐκοῦν πρός οὗτος ὁ ζήτησις ὁ εἴρω ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός πραγματεία χράω . εἰμί γάρ δύο οὐσία κατά Ἀριστοτέλης οὗτος , ὁ νοητός καί ὁ αἰσθητός , καί μέσος οὗτος ὁ φυσικός · αἰσθητός μέν ὁ σύνθετος , φυσικός δέ ὁ κατά ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη , ὁ δέ οὗτος ἀνωτέρω ὁ νοερός καί ἀσώματος , ὅς ἀκίνητος μέν κινητικός δέ καλέω πολλάκις ὡς ὁ εἰδοποιέω κατά ὁ ζωή κίνησις αἴτιος εἰμί . οὗτος γάρ περί οὗτος ὁ οὐσία Ἀριστοτέλης ἀποδείκνυμι ἐν ὁ | Λ ὁ μετά ὁ φυσικός , καί οὗτος συλλαμβάνω ὁ πολύς οὐσία εἰς ὁ ὅλος οὐσία . ὑποτίθημι δέ αὐτός ὁμοῦ πρός εἷς σύνταξις καί πρός εἷς ἀρχή ἀνάγω . κομιδή γάρ ἄλλος γε τίς ὁ εἷς μετέχω , εἰμί αὐτός ὁ οὐσία ὁ ὁ εἰμί ἐν ὁ εἷς ἔχω ἀποστερέω ὁ πρός ὁ εἷς ἀνάγω συντέλεια . τέλειος . ἄρρητος τοίνυν εἰμί ὁ νοητός κατά μεταφορά καί ἀναλογία ἀπό ὁ κατά αἴσθησις γνώριμος χράω ὁ ὁ οὐσία ὄνομα . τριχῶς γάρ ὁ αὐτός ὄνομα πᾶς μετέχω , ἢ ὁμώνυμος ἢ συνώνυμος ἢ ὅς μέν κύριος ὁ δέ κατά μεταφορά , καί ὁμώνυμος μέν ὡς ὁ πούς ὁ ὄργανον πρός ὁ ἄλλος ὁ ὄργανον πούς , συνώνυμος δέ ὡς μάχαιρα μάχαιρα ὀξύς λέγω καί φωνή φωνή ( μάχαιρα δέ φωνή ὀξύς λέγω , ἐπεί ἄλλος ὁ ὀξύς2 ἐν ἑκάτερος ) , κύριος δέ καί κατά μεταφορά ὡς ἐπί ὁ πούς ὁ τε ἡμέτερος καί ὁ ὄρος · ἄρρητος οὖν εἰμί ὥσπερ μεταφορά χράομαι ὁ ὁ οὐσία ὄνομα , ἀπό ὁ αἰσθος - ὁ καί ὁ καταλαμβάνω ἐγώ ὁ ἀκατάληπτος γνωρίζω . ὡς μέν γάρ πρός ὁ νοητός εἰμί ὁμώνυμος οὗτος ὁ ἀναλογία μόνος ὁ ἔμφασις αὐτός παρέχω , ὡς δέ πρός ὁ φυσικός συνώνυμος ὁ ἑαυτοῦ σύνθετος ἐκεῖνος ἐμφαίνω . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός σῶμα ἀσώματος τις λέγω οὐσία , διότι μέν ἀπό ὁ νοερός προέρχομαι , ἀσώματος αὐτός ὀνομάζω , διότι δέ εἰς αἰσθητός ἤδη κινέω , ὁ σῶμα εἰμί αὐτός προσμαρτυρέω , οὗτος καί οὗτος ὁ οὐσία πρός μέν ὁ φυσικός συνώνυμος , πρός δέ ὁ νοητός ὁμώνυμος λέγω διά οὗτος ἐκεῖνος διδάσκω , καί μάλιστα ὅτι ὁ περί αὐτός ὑπογραφή , ὁ μήτε κατά ὑπόκειμαι μήτε ἐν ὑπόκειμαι , δύναμαι ἐκεῖνος ἐφαρμόζω . ἐγώ μέν οὖν , εἰμί καλός ἀγαθός Σέλευκος , δογματικός πρός Πλωτῖνος ἀπαντάω , σύ δέ ἐπεί βαθύς πως εἰμί ὁ λύω οὗτος , πρός μέν ὁ ἐκ φιλοσοφία ὁρμάω ὁ τοιοῦτος ἀπάντησις χράω , πρός δέ ὁ ὀλίγος ἐφίστημι ἐάν δόγμα ὁ πρόχειρος χράω διάλυσις , ἐκεῖνος λέγω , ὅτι περί πούς ποιέω ἔθος ὁ ἀκρόασις Ἀριστοτέλης . διό καί νῦν οὐδείς ἔξωθεν ἐπεισάγω ὁ ἀνωτέρω κεῖμαι φιλοσόφημα , ἀλλά ὡς ὁμώνυμος χράω ὁ οὐσία προηγούμενος μέν ἔχω ὁ σκοπός περί ὁ λέξις , κατά συμβαίνω δέ καί οὗτος καί ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω πρᾶγμα συνεκδιδάσκω , ὥστε οὖον χρή ὁ περισσός περί οὗτος ἐπεισάγω ζητέω . δ . ὁ αὐτός οὖν χράω λόγος καί ὅταν ἀπορέω Πλωτῖνος , πότερος ὁ αὐτός εἰμί γένος ὁ κατηγορία ἐπί ὁ πρῶτος εἰμί καί ἐπί ὁ ὕστερος , ὁ ἐν μέν ὁ νοητός πλείων ἐν δέ ὁ αἰσθητός μικρός ἢ ἀνάπαλιν . ὅμοιος μέν , εἰμί Σέλευκος , ὁ ἀπόρημα ὁ περί ὁ οὐσία , ὥστε καί ὁ λύσις ἀπό ὁ πρόθεσις ὁ κατηγορία ἀπολογίζομαι . γίγνομαι δέ εἄν καί ἕτερος διάλυσις ἕπω ὁ δόξα , ὅς ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός Ἀριστοτέλης ἐκτίθημι . δέκα γάρ εἰμί ὁ ὅλος γένος ἐν μέν ὁ σύνθετος πᾶς εἰμί ἀποφαίνω , οὐ ἥκιστος καί ἐν αὐτός οὗτος ὁ 15 σύνθεσις παρέχω ὁ καί ἐν ὁ κατά μέρος ἅπας ἔνειμι ( προσθήκη θήκη γάρ καί πλεονασμός ἐν ὁ σῶμα ἀεί συνεμφαίνω ) · ὥστε ἐν μέν ὁ αἰσθητός εἰμί ὁ δέκα κατηγορία , διόπερ δή καί ἐν ὁ Σωκράτης οὗτος ἄν τις δείκνυμι , ἐπί μέντοι ὁ νοητός οὖον πᾶς ὑπάρχω , ἀλλά ὁ ὁ απλουστερος καί τέλειος προσήκω γένος . καί οὐ εἰμί διά οὗτος ἐλλείπω ὁ διαίρεσις ὁ γένος · οὖον γάρ εἰμί μή πᾶς εἰμί ἐκεῖ , ἀτελής ἔχω ὁ ὧδε διαιρέω γένος , ἀλλά ἐπεί καί ἐν ὁ νοητός ὁ φύω ὑπάρχω καί ἐν ὁ αἰσθητός , πλείων διά ὁ συντίθημι οὐσία φαίνω . διά οὗτος οὐ εἰμί ὁ καθόλου ὁ κατηγορία 25 λόγος ἐνδεής . ε . πάλιν τοίνυν ὁ Πλωτῖνος τοιοῦτος προσαπορέω · ὡς τριχῶς λέγω εἷς οὐσία καί ἄλλος ἄλλως τίς ὑποβάλλω ὁ νυνί κατηγορία , πό - τέρος ὁ ὕλη ἢ ὁ εἶδος ἢ ἰά ἐκ ἄμφω συντίθημι ; ἅπας γάρ | οὖον δύναμαι ὑποτάσσω ὁ πάρειμι λόγος · οὖον γάρ εἷς οὐδέ κατά εἷς ὁ πᾶς λέγω , ὥστε ὅς εἄν ὑποτάσσω τις , ὁ ἄλλος ἐκ ἀνάγκη παράλειψις . ἀλλά ὁ ὁ εἷς εἶπον καί συντίθημι περιλαμβάνω ἐν αὐτός καί ὁ ὡς μέρος περιέχω καθόλου γάρ μετά ὅς τίς συναπαρτίζω , οὐ εἄν εἰμί οὗτος ἕτερος ἐν ἕτερος · ὥστε κοινωνέω μέν ὁ τρεῖς , ὁ εἶδος λέγω καί ὁ ὕλη καί ὁ συναμφότεροι , κατά ὁ μή εἰμί ἕτερος ἀλλά ἑαυτοῦ καί κατά ὁ μή εἰμί ἐν ὑπόκειμαι . οὐσία δέ εἰμί ὁ τρεῖς ἀπό ὁ εἷς ὁ σύνθετος πᾶς σημαίνω . Σ . ἀλλά δή πάλιν ἀπορέω Πλωτῖνος οὐ ἵημι ῥᾴδιος λέγω αὐτός ὁ οὐσία εἶπον τίς εἰμί . ἀλλά εἰμί βούλομαι ὁ ἔννοια αὐτός ἀνευρίσκω , προλαμβάνω πρότερος ὁ διά ὁ ὄνομα διδασκαλία , διότι ὁ συγχέω καί ὅλος πρῶτος εἰμί εἰς ἐπιβολή , δύο δέ ὁ λόγος καί διάρθρωσις πλείων δήω . οὗτος δή νυνί προστίθημι ὁ μήτε κατά ὑπόκειμαι τις λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἀποδίδωμι ὁ οὐσία ὡς ἰδιότης . ὁ μέν οὖν μή ἐν ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί πρόδηλος οὗτος γάρ ὑπόκειμαι ὁ ἄλλος καί ἄνευ αὐτός ὁ ἄλλος ὁ εἰμί οὐ ἔχω ) , ὁ δέ μή κατά ὑπόκειμαι λέγω οἰκεῖος εἰμί ὁ ἄτομος οὐσία . διά γάρ ὁ εἰμί ἀδιαίρετος εἰς εἶδος κατά οὐδείς ὑπόκειμαι λέγω , κατά ὑπόκειμαι δέ αὐτός ὁ δύο οὐσία κατηγορέω . ὁ οὖν καί ὁ οὐσία ὑπόκειμαι προηγουμένως εἄν εἰμί καί κύριος οὐσία , ἐπεί μή εἰμί οὗτος οὐδείς ὁ ἄλλος δύναμαι τίς εἰμί . τριχῶς δέ ὁ οὐσία λέγω , ὥσπερ εἴρω , νῦν ὁ σύνθετος μνημονεύω , ὕστερος δέ καί περί ὁ ὑπόλοιπος δύο ποιέω ὁ λόγος , ὅταν ὁ μέρος ὁ οὐσία καί αὐτός εἰμί λέγω . ζ . Ἄξιος δέ φημί ὁ Πλωτῖνος ἐφίστημι πρῶτος , διά τίς ὁ οὐσία προτάσσω ὁ κατηγορία . | δύο δή αἴτιος εὑρίσκω τις εἄν ὁ πρῶτος εἰμί ὁ οὐσία · εἷς μέν , διότι ὑπόκειμαι πᾶς μόνος · ἄν τε γάρ ὁ ὕλη λαμβάνω , ὑπόκειμαι ὁ εἶδος , ἄν τε ὁ εἶδος , ὑπόκειμαι ὁ συμβεβηκός , πανταχοῦ δέ οἷος ὁ ὑποβάθρα πρῶτος . ἄλλος δέ αἴτιος ἀποδίδωμι , ὅτι αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ἐπινοέω , ὁ δέ ἄλλος ἐπί οὗτος ὁ οὐ ἄνευ οὗτος . πρότερος δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐκ ἀρχή ὁ μετά ἐκεῖνος καί οὐ ἄνευ ἐκεῖνος · οὗτος καί μονή δυάς πρότερος , ὅτι μονή καί ἄνευ δυάς , δυάς δέ πάντως μετά μόνος . ὁ . ἀλλά μήv ἐκεῖνος ἄξιος ἀπορέω , ὡς οὖον διδάσκω , τίς εἰμί ὁ οὐσία , ἀλλά τίς οὖον , καί ὅτι ποιέω ὁ ἄλλος γιγνώσκω ὅδε , ἑαυτοῦ δέ οὖον , ἐπεί καί εἰμί τις ὁ ἄνθρωπος ἀποδίδωμι μήτε ἵππος εἶπον μήτε κύω , ὅς τίς μέν οὐ εἰμί εἴρω , ὅς δέ εἰμί οὐδείς μᾶλλον ἀφορίζω διά ὁ ἀπόφασις ἢ ὅτε ἐκ ἀρχή ἀόριστος εἰμί ὁ ἄνθρωπος · ἐπεί οὐδέ ἄν ὁ ἴδιος εἶπον τις , ἤδη γιγνώσκω τίς εἰμί , οἷος ὁ ἄνθρωπος γελαστικός . ἀλλά πρός οὗτος λεκτέος , ὅτι οὐ εἰμί ὅρος ὁ πρόκειμαι ἀλλ' ὑπογραφή , καί ὅτι πολύς ὅρος κτάομαι ἀπόφασις λέγω , ὅταν γνώριμος εἰμί ὁ καταφάσκω οὕτως γοῦν γνώριμος γίγνομαι ὁ ἀγαθός καί κακός ὁ ἀδιάφορος ὁρίζω τις , ὅς μήτε ἀγαθός εἰμί μήτε κακός . καί ἐνταῦθα δή οὖν διά οὗτος προεῖπον περί ὁ ἐν ὑπόκειμαι καί κατά ὑπόκειμαι ἵνα διά ὁ ἀπόφασις αὐτός ὁ κύριος οὐσία δηλόω . καί οὐ ἀρκέω μόνος ἀπόφασις , ἀλλά καί παράδειγμα προστίθημι , ὥσπερ εἰμί τις λέγω εἰμί ὁ ἄνθρωπος μήτε ἵππος μήτε βοῦς προστίθημι ἐφεξῆς οἷος Σωκράτης θ . ἀπορέω πάλιν ὁ Πλωτῖνος , ὅτι ὁ εἷς εἰμί ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος εἰμί δεκτικός οὖον πᾶς ἐφαρμόζω οὔτε ὁ νοητός οὔτε ὁ φυσικός . πρός ὁ ἀπόρημα οὗτος εἶπον εἄν ὅτι οὖον πᾶς οὐσία ὁ ἰδίωμα παρατίθημι . καί οὗτος γνώριμος ἐκ ὁ ἄρχω μέν ὁ ὑπογραφή ὁ εἰμί προστίθημι ( λέγω γάρ οὐσία δέ εἰμί ὁ μή κατά μήτε ἐν ὑπόκειμαι ) , ἑξῆς δέ ἐπιφέρω ὁ λέγω οὐσία , οὗτος εἰμί ὁ ἐν ὁ συνήθεια καί περί ὅς ἄν τις κατηγορέω οὗτος ὁ ὄνομα · παρά μέν γάρ ὁ φιλόσοφος ἄλλος λέγω , παρά δέ ὁ πολύς ἄλλος . περί οὗτος οὖν ὁ παρά ὁ πολύς λέγω ὁ ἰδίωμα παρατίθημι , ὥστε πᾶς ἄν αὐτός ἐφαρμόζω ὁ σύνθετος καί ὁ εἶδος αὐτός καί γένεσις . ι . ἀλλά διά τίς ἐνταῦθα μέν πρῶτος οὐσία ὁ αἰσθητός λέγω , ἀλλαχοῦ δέ δύο ὡς μετά ὁ ἀσώματος τάσσω ; ὅτι2 οὖον πρόκειμαι αὐτός περί ἐκεῖνος εἶπον , καί ὅτι οὐδέ λέγω ἐν ὁ συνήθεια ἐκεῖνος οὐσία . ἰά . περι δέ ὁ αὐτός ζήτημα ἐκεῖνος στρέφω , διά τίς ἐν μέν ὁ φυσικός ὁ κοινός προτάσσω ὡς πρῶτος , ἐνταῦθα δέ ὁ κατά ἕκαστος . ὅτι2 αὐτός διχῶς λέγω ὁ πρότερος καί δύο , ἤτοι ὁ φύσις ἢ πρός ἐγώ . πρός ἐγώ μέν οὖν ὁ κατά ἕκαστος πρῶτος ( πρῶτος γάρ ὁ προσβάλλω ) , ὁ φύσις δέ ὁ κοινός πρότερος , ὑπό γάρ ὁ καθόλου ὁ κατά ἕκαστος τάσσω . εἰμί μέν οὖν ἀπό ὁ φύσις ἄρχω τις , ὁ ἀπολάω , ὁ αἴτιος , ὁ κατά ἑαυτοῦ παρά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ εἰμί , ὁ καθόλου , ὁ ἄυλος , ὁ ἀμέριστος καί ὁ τοιοῦτος πρόταξις · εἰμί δέ ἀπό ὁ σημαντικός σχέσις πρός ὁ εἰμί ὁ τάξις αὐτός ἐπινοέω , ἐναντίος τάσσω . Ἶβ . ἀλλά τίς εἄν εἶπον πρός ὁ περί αὐτός οὗτος διαμφισβητέω , μήποτε οὐδέ φύσις πρότερος ᾗ ὁ καθόλου ὁ κατά ἕκαστος ἀλλά ὕστερος ; ἤ σκοπός ἀκριβῶς εὑρίσκω εἄν ὁ ἀμφισβητέω ὡς ὁμος | λογόω αὐτός λαμβάνω · ὅταν γάρ εἷς ἕκαστος πρῶτος φύσις λέγω ὁ καθόλου , πάντως δέ πάλιν ὕστερος , ὑποτίθημι ὁ κατά ἕκαστος ἵημι καί ὁ φύσις πρότερος , οὖον καλῶς ὡς ἐν ἀρχή λαμβάνω αὐτός ὅσπερ δήω ἀπόδειξις . ἐπιπόλαιος δέ εἰμί καί ὁ τοιοῦτος ἐπιχείρημα κοινός μέν εἰμί ἀνάγκη καί ἄτομος εἰμί ( ἐν γάρ ὁ κοινός ὁ ἄτομος ἄτομος δέ εἰμί οὖον πάντως ὁ κοινός , εἰμί γε ὁ κοινός ἐπί πολύς ὑπάρχω . δῆλος γάρ ὅτι ὁ κατά ἕκαστος κατατάσσω εἰς αὐτός ὁ καινός καί συμπληρόω αὐτός ὁ οὐσία εἰμί ἄτομος · ὁ γάρ τις ἄνθρωπος καί ἄνθρωπος εἰμί . ψεῦδος δέ καί ὁ λέγω , ὡς ἀναιρέω ὁ κοινός οὖον πάντως ὁ ἄτομος ἀναιρέω · εἰμί γάρ ἐν οὗτος ἔχω ὁ κοινός ὁ οὐσία ἐν ὁ διατείνω ἐπί ὅλος ὁ ὑπό αὐτός τάσσω , ὁ οὗτος ἀναιρέω ἀναιρέω εὐθύς καί ὁ κοινός ὁ ὅλος ὑπόστασις . οὕτως μέν οὖν ὁ περί Ἀλέξανδρος καί Βόηθος ὁ τε ἄλλος περιπατηρικοιξ ἐπιχειρέω ἀποκρίνω χρή , δείκνυμι δέ ἐξηγέομαι ὁ μετά ὁ φυσικός προσήκω , ὅτι ὅς κοινός αριστοτεγη προτάσσω καί ἐν ὁ ὁ αἰσθητής θεωρία . ιγʹ . δοκέω δέ τις μή ὀρθῶς ὁ τάξις ἔχω ἐνταῦθα · ἀκόλουθος γάρ , ὅς φημί , εἰμί πρῶτος εἶπον ὁ αἴτιος διά ὅς δεύτερος εἰμί οὐσία ὁ δύο , εἶτα οὕτως ὁ δύο οὐσία ὁ σύγκρισις ποιέω φημί δή ἐγώ , ὡς ἔχω οὗτος προλαμβάνω ἐναργής ἀπό ὁ διαίρεσις ὁ κατά ὑπόκειμαι καί ἀπό ὁ κύριος δείκνυμι εἰμί οὐσία ὁ μήτε κατά ὑπόκειμαι μήτε ἐν ὑπόκειμαι · ἀπό γάρ οὗτος ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω δύο εἰμί οὐσία ὁ κατά ὑπόκειμαι μέν λέγω μή ἐν ὑπόκειμαι δέ εἰμί . ιδʹ . ἔτι προσαορεω Πλωτῖνος περί ὁ τάξις , ὡς ἀκόλουθος εἰμί δείκνυμι ὁ πρῶτος οὐσία μή εἰμί μᾶλλον καί κακός οὐσία , εἶτα οὕτως ὁ εἶδος ὁ μᾶλλον καί κακός . εἰμί δέ καί πρός οὗτος ὁ αὐτός ἀπολογία , ὡς ἤδη προλαμβάνω ἔχω ὁ μή εἰμί μᾶλλον καί κακός ὁ πρῶτος οὐσία , ὅτε πρῶτος αὐτός καί μάλιστα καί κύριος οὐσία εἰμί ἀποφαίνω · πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος ὁρίζω καί οὐ ἔχω ὁ ὁ μᾶλλον καί κακός ἀπειρία . ὁ μέν γάρ μᾶλλον καί κακός πρόειμι ἀεί ἄπαυστος ὁ δέ μάλιστα ἵστημι κατά ὁ ὑπερβολή καί ὁ πρῶτος κατά ὁ ἀρχή καί ὁ κύριος κατά ὁ προηγούμενος ὁ φύσις ἰδιότης . εἶμι . ἀλλά εἰμί οὐδείς οὐσία μᾶλλον καί κακός , πῶς ὁ εἶδος ὁ γένος μᾶλλον οὐσία λέγω ; ὅτι2 οὖον κατά ὅσος οὐσία εἰμί , ὁ μᾶλλον καί κακός λαμβάνω , ἀλλά κατά ὁ ὁ αἰσθητός οὐσία πλείων ἢ κακός ἀπόστασις . ἴς . ἀλλά εἰμί ὁ αἴτιος ὁ αἰσθητός οὐσία λαμβάνω ( ὁ γάρ γίγνομαι εἰμί καί οὐ εἰμί ) , οὖον οὗτος λέγω ἄτοπος ἐπεισάγω ὁ περί ὁ πρῶτος ὁ φύσις λόγος ; ἐγώ δέ νῦν οὖον ἰός ὁ φύσις πρῶτος ζητέω ἀλλά ὁ ὡς πρός ἐγώ πρῶτος καί ὁ ἐν ὁ λέγω πρῶτος . εἰμί δή πρῶτος ὁ εἶδος ἐντυγχάνω , εἶτα οὕτως ὁ γένεσις , καί πρῶτος ὁ εἶδος σημαίνω , δύο δέ ὁ γένος , εἰκότως ἄν καί μᾶλλον οὐσία λέγω ὁ εἶδος ὁ γένος . ιζʹ . οὗτος οὕτως · εἶπον δέ δύο οὖν οὐσία ὁ γένος καί ὁ εἶδος ὁ πρῶτος οὐσία λέγω , ὥσπερ τομή γένος εἰς εἶδος ποιέω , ἵνα εἰμί κοινός μέν γένος ὁ οὐσία , εἶδος δέ ὁ ἄτομος οὐσία καί ὁ δύο οὐσία · ποῦ οὖν καί ὁ γενικός οὐσία ὁρίζω ; φημί δή ὅτι ὑπογράφω ὁ μέν πρῶτος οὐσία διά ὁ εἶπον μήτε κατά ὑπόκειμαι λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , ὁ δέ δύο μή ἐν ὑπόκειμαι μέν εἰμί κατά ὑπόκειμαι δέ λέγω , κοινός ἐπί ἄμφω ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί λαμβάνω · εἰμί δή ὁ πρῶτος ὁ μή κατά ὑπόκειμαι λέγω ἴδιος , ὁ κοινός εἰμί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί , καί οὖον παρίημι οὐδέ οὗτος . ἔρχομαι . ἀλλά εἰμί τομή εἰς εἶδος , οὐ εἰμί δέ εἶδος ὁ πρῶτος οὐσία ( εἷς γάρ εἰμί καί εἷς ἀριθμέω , ὁ δέ εἶδος πολύς ἀριθμός ) · πῶς εἄν εἰμί ὁ εἴρω οὐσία οιαιρεσις ; ἐρέω δή ὅτι ὁ εἷς εἰμί ἀριθμέω κοινός λόγ εἰμί πᾶς ὁ πρῶτος οὐσία , ὅς μάλιστα οἴος ειοους εἰμί , κοινός δέ καί ὁ μήτε κατά ὑπόκειμαι λέγω μήτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . ὁ μέν οὖν τις ἄνθρωπος . ἢ τις ἵππος οὐ εἰμί εἶδος , ὡς δέ πρῶτος τοιοῦτος οὐσία πᾶς εἶδος εἄν εἰμί . ιθʹ . ἀλλά ἔπος εἴρω φανερός δέ ἐκ ὁ εἴρω ὅτι ὁ κατά ὑπόκειμαι λέγω καί ὄνομα καί ὁ λόγος κατηγορέω , ἐκ ποῖος εἴρω ὁ ὁ κατά ὑπόκειμαι λέγω , ἀναγκαῖος εἰμί καί ὄνομα καί ὁ λόγος κατηγορέω οὖον δείκνυμι · ἀπό γάρ ὁ περί ὁ οὐσία εἴρω οὐδείς φαίνω τοιοῦτος . εἴρω μέν γάρ ὅτι πρῶτος εἰμί οὐσία ὁ ἄτομος , δύο δέ ὁ εἶδος αὐτός καί ὁ ὁ εἶδος οὗτος γένος , οὗτος δέ οὐδείς συντελής πρός σαφήνεια ὁ ὁ λόγος καί ὄνομα κατηγορέω ὅς ὑπόκειμαι . ὁ οὗτος κατηγορέω εἰκῇ ταράσσω · ἐκ ἐκεῖνος γάρ δῆλος ὅς προεῖπον · ὅταν ἕτερος κατά ἕτερος κατηγορέω ὡς κατά ὑπόκειμαι , πᾶς ὅσος κατά ὁ κατηγορέω λέγω , καί κατά ὁ ὑπόκειμαι εἴρω . οὗτος γάρ ἕπω ὁ δήω ὁ κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω καί ὄνομα καί λόγος ἀληθεύω κατά ὁ ὑπόκειμαι . Κ . ἐπεί δέ περί ὁ διαφορά λέγω ὡς κοινός ἔχω πρός ὁ οὐσία ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἀπό οὖον κατασκευάζω ὅτι οὐ ἴδιος ὁ οὐσία οὗτος , ἀναγκαῖος προλαμβάνω , ὅσος εἰμί χρήσιμος περί ὁ διαφορά . | δοκέω μέν οὖν ὁ χωρίζω φύω ὁ ὑπό ὁ αὐτός γένος οὗτος διαφορά εἰμί , καί κατά ὁ τοιοῦτος διάκρισις ὡς πρός ὁ γένος νοέω αὐτός ὁ διαίρεσις · κύριος δέ ἄν τις εἶπον , ὅτι ὁ εἶδος ὁ διαφορά χρή συντάσσω , διόπερ πολλάκις ἀντί ὁ εἶδος παραλαμβάνω . σύμπας μέν γάρ ὁ διαφορά ὁμοῦ εἴρω ἄν περί ὁ γένος , κατά ἑαυτοῦ δέ ἕκαστος κατά μέν ὁ ὑπό ἑαυτοῦ εἴρω εἄν κατά ὅς λέγω κατά πᾶς , κατά δέ ὁ γένος οὐδαμῶς · οὐδέ γάρ μορφωτικός εἰμί ἕκαστος ὁ γένος . διαφέρω δέ ὁ εἶδος ὁ διαφορά ὅς ὅλος μέρος . εἰμί γάρ ὁ διαφορά ποιότης συμπληρωτικός οὐσία , καί οὐ εἰμί μέν ἐν ὑπόκειμαι , ὅτι συμβάλλω εἰς οὐσία οὗτος ὅσπερ εἰδοποιέω , οὐ εἰμί δέ οὐσία , ὅτι οὐ εἰς ὁ εἰμί ἀλλά εἰς ὁ τοιόσδε εἰμί συμβάλλω . χρή δέ νοέω ὁ τοιόσδε οὐ ὡς ἐπί ὁ λευκός φέρω λέγω · χωρίζω γάρ οὗτος , ὁ δέ διαφορά οὖον χωρίζω , πλήν εἰμί μή τίς συμφθείρω ὁ ὑπόκειμαι . ἄν δέ τις λέγω ὅτι καί ὁ οὐσιώδης συμβαίνω ἄνευ φθορά οὖον χωρίζω , ἀλλά εἴρω πρός αὐτός ὁ παντελής διάστασις ὁ οὐσιώδης συμβαίνω - κότος καί ὁ διαφορά σημαίνων . ἄνεσις μέν γάρ καί ἐπίτασις περί ὁ οὐσιώδης συμβαίνω θεωρέω , οἷος περί ὁ Αἰθίοψ μεθίστημι εἰς ἄλλος τόπος ἄνεσις εἄν ὁ μέλας σῶμα γίγνομαι καί ὁ ὁ γάλα λευκότης . ἥσσων εἰμί , μᾶλλον δέ ὁ ὁ χιών · ἐπί δέ ὁ διαφορά ὁ μᾶλλον καί κακός οὐ ἄν τις θεωρέω οὖον γάρ εἰμί δίπους δίπους οὐδέ πεζός πεζός μᾶλλον . ἄν . ἀλλά εἰμί μήτε οὐσία εἰμί ὁ διαφορά μήτε συμβεβηκός , ἄλλος δέ οὐσία καί συμβεβηκός οὐδείς εἰμί διάφορος τρίτος πᾶς γάρ ὁ εἰμί ἢ ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ἢ # x003E ; ἐν ὑπόκειμαι , ἢ γάρ οὐσία εἰμί ἢ συμβεβηκός ) εἰμί οὖν ἐν μηδέτερος οὗτος τακτέον ὁ διαφορά , ποῦ κατατάσσω αὐτός ; | εἰσί μέν οὖν πολύς πρός οὗτος λύω , ὅς μικρός ὕστερος εἴρω , πρῶτος δέ βούλομαι ὥσπερ ἀξίωμα τίς προτίθημι , ἀπό ὅς ὁ ἀπορία καί ὁ λύω κρίνω δύναμαι . δοκέω δή ὁ δεινός περί ὁ ὁ εἰμί ἱστορία ἄρρητος γίγνομαι ὁ ὁ φύσις ἀπό ἕτερος γένος εἰς ἕτερος γένος μετάβασις ἀεί ὁ μέσος διαλανθάνω ἐγώ , οἷος ὁ δύναμις ὁ ἐπί ὁ οὐσία , οἷος λέγω ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ ἄλλος ζῷον ἐν ὁ σπέρμα θεωρέω , οὔτε οὐσία οὐδέπω εἰμί ( ἔτι γάρ εἰμί ἀτελής ) οὔτε ὁ ἐνέργεια ὁ οὕτως δύναμις συμβαίνω ( τελειότης γάρ οὗτος ) · πω τοίνυν μέσος τίς ἄλλος εἰμί ὁ οὐσία ὁ τε ἐνέργεια φέρω ἄνθρωπος ποῦ καί ὁ δύναμις . ὁ αὐτός τοίνυν εἰμί λόγος καί περί ὁ διαφορά · καί γάρ οὗτος ὁ μέσος ἔχω ποιότης τε καί οὐσία · διό καί συντελής εἰς ὁ εἰμί καί ὁ ποιός εἰμί , καί οὕτως εἰμί οὐ ἐν ὑπόκειμαι . διό δεῖ προστίθημι εἰς ὁ ὅρος ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ οὐδείς συντελέω εἰς ὁ οὐσία ὁ ὑπόκειμαι ὁ γάρ εἶδος συντελής τίς καί ὁ διαφορά . ἐπεί τοίνυν οὗτος προλαμβάνω , ἀναλαμβάνω ὁ λύω ὁ παλαιός φιλόσοφος περί ὁ διαφορά . εἷς μέν δόξα γίγνομαι εἄν ὁ ποιότης τίθημι ὁ διαφορά , ποιότης δέ οὐσιώδης καί συμπληρωτικός ὁ οὐσία · ἄλλος δέ ὁ μέσος ποιότης καί οὐσία ὁ διαφορά ὑπολαμβάνω , κοινός τις σύνδεσμος παρέχω ὁ μέν οὐσία πρός ὁ οὐσιώδης σθμβεβηκότα , κότα , ὁ δέ συμβεβηκός πρός ὁ οὐσία . ὁ γάρ φύσις οὐ εὐθύς μεταβαίνω ἀπό ὁ ἐναντίος ἐπί ὁ ἐναντίος , οἷος ἀπό ὁ ζῷον ἐπί ἰός φυτός , ἀλλά καί μεταξύ τις μέσος ζωή ὁ ὁ ζωοφυω συνεσιαειδω συναγωγός ἀμφότερος ὁ ἄκρος καί συμπληρωτικός καί συνδετικός αὐτός πρός ἀλλήλων . καί ἐνταῦθα τοίνυν ὁ διάφορος γένος οἷος οὐσία καί συμβεβηκός μέσος τίς εἰμί Καία μέν τις ὡς μετέχω ἀμφότερος οὗτος , κατά ἄλλος δέ ὡς χωρίζω ἄμφω . ἄλλος δέ εἄν γίγνομαι δόξα ὁ λέγω μή μόνος συμπληρόω τική εἰμί ὁ οὐσία ὁ διαφορά , ἀλλά καί μέρος αὐτός , ἤϊος ὁ κατά ὁ ἐμπερίληψις ὁ ὑπόκειμαι θεωρός - μένω , μέρος εἰμί ὁ κατά ὁ εἶδος οὐσία ἢ συναλλοιόω ὁ περί ὁ ὑπόκειμαι σχέσις , ὡς περί αὐτός ἔχω πως αὐτός καί διατίθημι διάφορος . κβʹ . δοκέω δέ ἐγώ μηδαμῶς ἀληθής εἰμί ὁ ὁ διαφορά κατά ὑπόκειμαι κεῖμαι κατηγορέω οὔτε γάρ ὄνομα ἵημι ὁ λόγος ἔνειμι ὁ διαφορά κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι δῆλος δέ ἐντεῦθεν · ὁ πεζός εἷς μέν σημαίνω ὁ ἕξις αὐτός οἷος ὁ πεζότητα , ἕτερος δέ ὁ μετέχω ὁ ἕξις οὗτος , ὅσπερ οὐ εἰμί ὁ διαφορά ἀλλά ὁ διάκειμαι κατά αὐτός . οὗτος δή οὕτως ἔχω ὁ πεζός νῦν πείρω ( οὖον γάρ οὗτος εἰμί διαφορά ὁ διάκειμαι κατά αὐτός ) , αὐτός δέ ὁ διαφορά λαμβάνω ὁ πεζότητα . ἆρα οὖν οἷος τε εἰμί κατηγορέω ὄνομα κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁ διαφορά , ὥστε φαίνω ὁ ὑπόκειμαι εἰμί πεζότητα , ἢ ὁ λόγος αὐτός , ὥστε ὁ ὑπόκειμαι εἶπον ἕξις εἰμί ἀπό ὅς πεζός γίγνομαι ὁ μετέχω ; οὐ εἰμί εἶπον . οὐ ὑγιής τοίνυν εἴρω ὄνομα καί ὁ λόγος ὁ διαφορά δύναμαι κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι . διό οὐδέ συνώνυμος ἄν εἴρω διαφορά κατά ὁ ὑπόκειμαι . οὖον κατά ὑπόκειμαι ἄρα εἴπερ ὁ κατά ὑπόκειμαι συνώνυμος ὁ ὑπό αὐτός ἄτομος κατηγορέω . πρός δή οὗτος ὁ ἀπόρημα οὕτως ἄν ἀπαντάω . οὖον γάρ , ὅσπερ ἐκεῖνος βούλομαι , ὁ ἔχω ὁ πεζότητα νῦν ἀφίημι ὡς μή εἰμί μέν οὗτος διαφορά , ἐναντίος δέ ὁ πεζότης , ὡς ἐκεῖνος λέγω · ἐπίνοια γάρ Χωρίζοντες ὁ πεζότητα οὖον βούλομαι ὁ μετά ὁ ὑπόκειμαι συλλαμβάνω εἰμί διαφορά . ἄλλος δέ εἰμί χωρίζω τίς ὁ ἐπίνοια , ἄλλος ὡς συνυπάρχω ὁ ὑπόκειμαι συλλαμβάνω . ἐπεί οὖν καί ὁ Ἀριστοτέλης περί ὁ ὁριστικός λόγος λέγω ἐνταῦθα καί | ὁ συνώνυμος κατηγορέω ἐπί ὁ διαφορά εἴρω ὁ συλλαμβάνω μετά ὁ ὕλη , καί ἐγώ οὕτως ἐκδέχομαι · ὁ μέν γάρ πεζός καί ὁ πεζότητα ἔχω , ὁ δέ πεζότης ἐπίνοια τις εἰμί μόνος ψιλός ὁ πεζός οὖον συλλαμβάνω . οὖον χρή οὖν διαιω ὁ κατά ὁ ὑπόκειμαι εἶδος λόγος καί ὁ ὁριστικός · εἰμί γάρ ὁ ὁριστικός λόγος ὁ τίς εἰμί εἰμί δηλόω , οὗτος δέ εἰμί ὁ εἶδος , οὐ ἄλλος μέν εἰμί ὁ Καία ὁ ὑπόκειμαι λόγος , ἄλλος δέ ὁ κατά ὁ ὅρος , ἐπεί καί ἄτοπος ἐν μέν ὁ εἰμί τις ὑπάρχω , ὁ δέ ὄνομα καί ὁ λόγος μή ἐπαληθεύω κατά ὁ ὑπόκειμαι . οὗτος μέν οὖν ἐγώ ἀπαντάω φημί δέ καί ἄλλος εἰμί λύσις οὐ ἀπόβλητος . ἐπεί γάρ σύ μάλιστα ποιέω ὁ εἶδος ὁ διαφορά εἰμί , ἀληθεύω εἴρω ὁ λόγος ὁ ὁ ὁ ὑπόκειμαι λόγος ὑπό οὗτος συμπληρόω κατά ὑπόκειμαι οὖν λέγω , ὡς ἐκεῖνος βούλομαι , ὅτι συμπληρωματικός εἰμί ὁ κατά ὁ ὑπόκειμαι λόγος · ἄν γάρ εἶπον φημί πεζότητα , ἐπί γῆ διά σκέλος εἴρω κίνησις , ὁ δέ ἐπί γῆ διά σκέλος κίνησις καί ὁ πεζός καί ὁ οὕτως κινέω δηλόω . οὗτος μέν δή οὕτως . θαυμάζω δέ ὁ στωικός χωρίζω ὁ ἔχω ἀπό ὁ ἕκτος · ἀσώματος γάρ μή παραδέχομαι κατά ἑαυτοῦ , ὅταν ἐρεσχελέω δήω εἰμί , ἐπί ὁ τοιοῦτος διάληψις ἔρχομαι . εἰμί δέ οὐδέ ὁ ποιότης ἄνευ ὁ ποιέω , οὐδέ ὁ ἔχω ἄνευ ὁ ἕκτος οὐδέ ὁ διαφορά ἄνευ ὁ ὑπόκειμαι θεωρέω , ἀλλά ὁ ὁριστικός ἑαυτοῦ λόγος συμπληρόω ὁ ὑπόκειμαι . κγʹ . ἀλλά πῶς παραχρῆμα μετατίθημι ; εἶπον γάρ ὁ δοκέω πᾶς οὐσία ὑπάρχω ὁ ὅδε λέγω ἐπάγω ἑξῆς · οὖον μήv ἀληθής γε εἰμί οὗτος . Ἡμρῖες δή πρός αὐτός ἀποκρίνω , ὡς ὁ μέν πρῶτος δόξα οὐ αὐτός εἰμί , ἀλλά ἄλλος ἀρέσκω · κατά τις γάρ οὗτος δοξάζω ὁ ὑφίστημι λέγω ὁ γένος καί ὁ ἰόω · ὁ δέ δύο | αὐτός δοκέω , διόπερ προτίθημι ὁ λέγω ὑπό ἕτερος προστίθημι ὕστερος ὅς αὐτός δοκιμάζω . Πῶς οὖν ὁ τις ἄνθρωπος λέγω καί ἄνθρωπος εἰμί καί ζῷον καί λογικός καί θνητός , εἰμί μή ὅδε εἰμί πᾶς ταῦ . ὅτι2 ὁ εἶδος κατατάσσω λέγω ὅδε τις εἰμί , ὁ δέ λόγος εἰμί περί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπινοέω . ἀλλά κατά τίς λέγω ὅδε τίς ὁ ἄτομος οὐσία , πότερος κατά ὁ εἶδος ἢ ὁ ὕλη ἢ ὁ ἐκ ἄμφω . ἤ φημί ὡς κατά πᾶς , ἀλλά κατά μέν ὁ ὕλη , καθόσον ὑπόκειμαι καί εἰς ἐνέργεια ἥκω ὁ δέχομαι ὁ εἶδος , κατά δέ αὐτός ὁ εἶδος , καθόσον ὁρίζω καί εἷς εἰμί ἀριθμός . εἰμί δέ τις ὁ ὕλη ἀόριστος εἰμί μηδαμῶς ὅδε τίς εἰμί φημί , ὑπομιμνῄσκω αὐτός ὡς οὖον περί ὁ ἄσχετος ὕλη εἰμί ὁ πάρειμι λόγος , περί δέ ὁ σχέσις ἔχω πρός ὁ εἶδος . ΚΔ . ἀλλά πῶς ὁ λογικός ζῷον ὁ ἄλογος οὐ εἰμί ἐναντίος ; ὅτι ὁ ἐν τις διαφορά ὁ ἐνυπάρχω διαφορά ἐναντίος , ὁ δέ ὁ ὅλος οὐ εἰμί ἐναντίος · λόγος δέ οὗτος τοιοῦτος · ὁ ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος οὐ εἰμί αὐτός ἐναντίος · εἰμί γάρ κατέχω ὑπό εἷς ὁ ἐναντίος , οὐ ἄν δύναμαι καί πρός ὁ ὁ ἕτερος ἐναντίος καταδοχή ἐπιτηδείως παρασκευάζω , οἷος ψυχή # x003E ; σῶμα ἢ ἄτομος οὐσία ἢ δύο οὐσία εἴπερ ἐπιδέχομαι τἀναντία , αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί ἐναντίος . ἀλλά οὐδέ εἰμί διαίρω τίς εἰς ὁ ἐναντίος , ὥσπερ ὁ ζῷον , οὐδέ οὕτως εἰμί ἐναντίος · ἐκεῖνος δέ περιέχω ὁ ὁ ἐναντίος διαίρεσις , ὥστε οὐδείς οὗτος εἰμί ἐναντίος . γιγνώσκω δέ ἄν τις καί ἀπό ὁ ὁράω ὁ ἐναντίος οὗτος · πλεῖστος γάρ χωρίζω αὐτός ἀπό ἀλλήλων ἀφορίζω , ὡς δέ νῦν λέγω , περί ὁ αὐτός οὐσία ὁ ζῷον ὑπάρχω . | κε . ἀλλά πῶς ὁ πῦρ ὁ ὕδωρ καί ὁ ἀήρ ὁ γῆ ἐναντίος λέγω Ἀριστοτέλης ; κατά ὁ εἰδοποιός δηλονότι διαφορά φημί , ὅστις οὐ εἰμί οὐσία · ὁ μέν οὖν ψυχρός καί θερμός καί ξηρός καί ὑγρός ἀλλήλων ἐναντίος ὑπάρχω , ὁ δέ ὅλος οὐσία πρός ὁ ὅλος οὐσία οὐ ἔχω ἐναντίωσις , ὁ γε καί ἐπί ὁ αὐτός ὕλη συνυφίστημι . ΚΣ . εἰμί δέ τις ὁ ἄνθρωπος ὁ ἵππος λέγω πως ἐναντίος εἰμί καί ὁ τις ὁ τις ; πρός αὐτός ἐγώ ἀποκρίνω , ὡς οὐδείς μᾶλλον ὁ τις ἵππος ἢ ὁ τις βοῦς ἢ ἄλλος τίς ὁ κτάομαι ὁ πρῶτος οὐσία σύστοιχος ἐναντίος εἰμί πρός ὁ τις ἄνθρωπος . εἰμί δέ ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ ἀόριστος πρός ὁ ὁρίζω ἐναντίωσις ( εἷς γάρ εἷς δεῖ ὁρίζω ἐκ ἀνάγκη ἐναντίος οὐ ὀρθός εἄν εἰμί οὐδέ οὕτως ὁ ἀντίθεσις λαμβάνω . κζ . ἀλλά πῶς , εἰμί ὁ εἶδος ὁ στερέω λέγω ἐναντίος ἐν ὁ φυσικός , ἀληθής ὁ νῦν ἀποφαίνω αὐτός μηδείς εἰμί οὐσία ἐναντίος ; ὅτι2 εἴωθα κοινός καί ὁ κατά στέρησις ἀντίκειμαι ἐναντίος λέγω , ὥστε ὅταν ἐν ὁ φυσικός ὁ ἕξις καί ὁ στέρησις ἐναντίος προσαγορεύω , οὐδαμῶς ἐγώ χρή ταράσσω , ὅτι ἐν ὁ κατηγορία ἐρῶ οὐσία οὐσία μή εἰμί ἐναντίος ἐν ὁ φυσικός πάλιν δέχομαι αὐτός ὁ ἐναντιότης . κοινός γάρ χράω ὁ ὁ ἐναντίωσις ὄνομα καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀντίθεσις . εἰμί μέν οὖν καί οὗτος ὁ λύσις οὐ ἀπόβλητος , ὡς ἐγώ δοκέω · καλός δέ εἰμί ἄν καί Ἀριστοτελικός μᾶλλον οὗτος λύω ὁ ἀπορία οὗτος , ὅτι ὁ εἶδος ὁ στερέω οὐ ὡς οὐσία οὐσία ἀντίκειμαι , κεῖμαι , ἀλλά ὡς ὁ εἰμί πρός ὁ μή εἰμί ὁ εἶδος ἢ ὡς ἀρχή πρός ὁ ἔσχατος καί ὁ ἀγαθός πρός ὁ κακός ἔχω κατά παντελής ἀπόστασις ἢ ὕφεσις τέλειος ὁ ἐναντίωσις . οὗτος γάρ ἐγώ διαιρέω οὐσία μέν ἐναντίωσις οὖον θεωρέω , ἄλλος δέ ἐπί · ὁ ἀρχή ἐναντίωσις διορισμός φαίνω , ὅς οὐ εἰμί ὑπό ὁ αὐτός γένος · οὖον γάρ ἐν ὑπάρχω ἀμφότερος ὁ ἐναντίος περιέχω , οὐδέ μήv γένος εἰμί αὐτός περιέχω , ἀλλά ὅτι ὁ μέν ἐν ἰός εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ μή εἰμί . καί . ἀλλά ὁ μηδείς εἰμί οὐσία ἐναντίος ἐπί ὁ κατά ἕκαστος οὐσία εἰμί ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι , ὅλως δέ οὐσία οὐ εἰμί δείκνυμι . ὁ οὗτος ἀπορέω ἀγνοέω ὁ διαιρετικός μέθοδος καί ὁ οὗτος χρεία . ἐπεί γάρ ὁ γενικός οὐ ἔνειμι ἐκ πρότερος καί αἴτιος - τέρος ποιέω ἀπόδειξις , ἀλλά ἀνάγκη τέλειος διαίρεσις πᾶς διαιρέω ὁ ὑπό αὐτός θεωρέω ὁ κοινότης αὐτός , † ᾗ παραλλάσσω . ὡς φέρω ὅταν ὁ ζῷον διαιρέω εἰς λογικός ἄλογος ἢ ὑπόπους καί ἄπους ἢ δίπους καί τετράπους ἢ ὅσος ἄλλος ἐπιδέχομαι διαίρεσις , εἶτα μηδείς αὐτός εὑρίσκω ἐκβαίνω ὁ ζῷον ἰά ταυτότης ἰός γένος οὐ ἐκ ἐπαγωγή ἀλλά ἐκ εἷς τέλειος διαίρεσις λαμβάνω . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ ἄλλος ὁ διαίρεσις ὁ κοινός ἐν ὁ ὑπό αὐτός τέμνω φυλάσσω , οὕτως καί ἐπί ὁ οὐσία νῦν δείκνυμι . εἰμί γάρ ὅς οὐσία μέν πᾶς νῦν διαιρέω ἀνελλιπῶς εἰς ὁ πρῶτος καί δύο οὐσία , μηδέτερος δέ οὗτος ἔχω ἰά ἐναντίωσις ( ὁ γάρ διαίρεσις τέλειος εἰμί ὁ ὑπό ἰά οὐσία περιλαμβάνω ) , ὥστε οὖον μόνος ὁ τις οὐσία τις ἀλλά καί ἀπλόος πᾶς οὐσία οὐδείς εἰμί ἐναντίος . ἀπαντάω δέ ἄν τις καί οὕτως · ὅταν τίς ὁ κατά οὐσία συμπληρόω λαμβάνω , εὐθύς οὗτος ὅσπερ ἐπί ἕκαστος ἐπί ὁ πᾶς ἀληθής ἀποδείκνυμι , οἷος ὁ λογικός ἐπί ἕκαστος τε ὁ ἄνθρωπος καί ἐπί πᾶς , καί ὁ οὐσία τοίνυν εἴπερ κατά οὐσία ὑπάρχω ὁ μηδείς σχέσις ἐναντίωσις ἔχω , οὐ ἐπί τις ἀλλά καί ἐπί πᾶς ἀληθής εἰμί . κθʹ . πάλιν ἄπορος φαίνω , πῶς ἐν μέν ὁ πρό οὗτος εἴρω μᾶλλον οὐσία διά-ὁρίζω ὁ ὁ εἶδος παρά ὁ ὁ γένος , νυνί δέ οὖον λεʹ - Γέτης μᾶλλον καί κακός εἰμί . ὅτι2 οὐ ὡσαύτως ἑκάτερος λέγω , ἀλλά ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ κατά συμβεβηκός · ὁ γάρ μᾶλλον εἰμί ὁ εἶδος ἢ ὁ γένος οὐ ὅς οὐσία , οὐδέ ὅσπερ εἰμί ἕκαστος , κατά οὗτος ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον , ἀλλά ὅς ἐγγυτέρω ὁ ἄτομος οὐσία προχωρέω , ὁ δέ κακός ὑφίστημι πρόσω αὐτός ἀφίστημι . οὗτος δέ συμβαίνω ἄλλως · νυνί δέ καθό εἰμί ἕκαστος οὗτος ὅσπερ εἰμί , οὖον φημί λέγω αὐτός μᾶλλον οὐδέ κακός . οὐ ἄρα ἐναντίος λέγω ὁ πάρειμι ὁ πρό οὗτος . λ . ἔτι ἐκεῖνος ζήτησις ἄξιος , πῶς ὁ μᾶλλον λογικός οὖον μάλα ὅτι2 οὖον κατά ὁ ἐπίτασις ὁ λογικός ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ εἰμί , ἀλλά κατά ὁ εἶδος · οὗτος δέ ἵστημι ἀεί , ὁ δέ ἐνέργεια ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ διάφορος ὁ μᾶλλον λογικός παρέχω ὁ λογικός ὁ ἄνθρωπος , οὖον κατά ὁ ἀνθρωπότης καί ὁ δύναμαι εἰμί λογικός ὁ εἰμί αὐτός ὁμοίως πάρειμι . εἰμί ἄρα οὗτος μέν ὁ αὐτός , ὁ δέ ἐνέργεια ὁ λογικός ὁ μᾶλλον καί κακός προσλαμβάνω . ἐπαινέω μέν οὖν καί οὗτος ὁ λύσις · εἰμί δέ δεῖ κατά ὁ Ἀριστοτέλειος δόξα βαθύς αὐτός ἀποδίδωμι , οὕτως εἄν θεωρητικός δείκνυμι ὁ ζ·ητουμενω · φύω μετά ἕκαστος ὁ εἶδος καί ὁ ποιός συνυφίστημι , ἕτερος μέν εἰμί ὁ εἶδος , ἀρτάω δέ ἀπό αὐτός · καί ὁ μέν εἶδος μέρος εἰμί ὁ σύνθετος οὐσία καί ἄτομος συμπληρωτικός εἰμί αὐτός καί οὐδέποτε ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί κακός , ὁ δέ συντρέχω ὁ εἶδος ποιότης , ὅπου μέν ὁ λογικός , ὅπου δέ ὁ θερμότης , ὅπου δέ ὁ ξηρότης δέχομαι ὁ μᾶλλον , καί οὕτως οὐ | εἰμί ὁ φαίνω οὗτος κατά ὁ μᾶλλον ὑπεροχή ὁ εἶδος ἀλλά ὁ ποιότης , ἐπεί καί ὁ σπουδαῖος ὅταν μᾶλλον ἄνθρωπος λέγω , οὐ ὅς ἄνθρωπος ἀλλά ὡς οὕτως διάκειμαι ἐπιτείνω . οὗτος δέ οὐ οὐσία ἀλλά ποιός σημαίνω , ὥστε ἐγώ ἀληθής φαίνω ἔχω ὁ μή εἰμί οὐσία οὐσία μᾶλλον καί κακός . λάω . Πῶς οὖν ὁ ὕλη ὁ μᾶλλον καί κακός δέχομαι καί τἀναντία ἐπί ἑαυτοῦ φαντάζω μικρός καί μέγας καί ἐλλείπω καί ὑπερέχω ; πῶς δέ πᾶς ὅσπερ ἄν ἐπαγγέλλω ψεύδω , κἀν μέγας φαντάζω μικρός εἰμί , κἀν μᾶλλον ἥσσων εἰμί ; ἐρέω δή οὖν , ὅτι οὗτος ἀπό ὁ ὁ εἶδος σχέσις παραγίγνομαι εἰς ὁ ὕλη πᾶς ὁ τοιοῦτος παράλλαξις λαμβάνω κατά αὐτός ὁ σχέσις ὁ εἶδος , πρός ὅσπερ ὑφίστημι ἄλλως καί ἄλλως ἔχω . καθό 30 μέν γάρ μᾶλλον αὐτός ὁ εἶδος κρατέω , ἐνεργός φαίνω , καθό δέ κακός , ἀμυδρός καί αὐτός εἰς ὁ ὕλη διαφέρω . αὐτός μέντοι κατά ἑαυτοῦ οὐδαμῶς ὁ ὕλη διαφέρω κατά οὐδείς οὗτος · δύναμις γάρ πᾶς εἰμί ὡσαύτως καί ὁ ἴσος πρός ὅλος ὁ εἰμί ἔμφασις καί ὑποδοχή ὁ οὐσία παρέχω . λβʹ . αὐτός δέ οὗτος πάλιν ζήτησις ἄξιος , διά τίς ὁ μέν οὐσία ὁ μᾶλλον καί κακός οὐ ἔχω , ὁ δέ ποιότης ἐπιδέχομαι : ὁ καί οὗτος δύναμαι λύω κατά ὁ αὐτός λόγος , ὁ μέν οὐσία ὁ ἐν ἑαυτοῦ εἰμί μένω κατά εἷς ὅρος ἀποφαίνω , ὁ δέ ποιότης ὁ ἐν ἕτερος ἔχω ὁ εἰμί μετά ἐκεῖνος συναλλοιόω , εἰκότως ἄρα ὁ μέν οὐσία οὔτε ἀπό ἑαυτοῦ οὔτε ἀπό ἄλλος δέχομαι ὁ ἐπίτασις , ὁ δέ ποιότης ἀπό ὁ ὑπόκειμαι ἐν ὅς ἐγγίγνομαι κατά ὁ μᾶλλον καί κακός ἐπιτείνω . λγʹ . Πῶς δέ ἀπεικότως εἶπον ἰός πολύς αὐτός αἰτιάομαι ὡς ἀμφιβάλλω καί μή ἀποφαίνω ; ὁ γάρ ἴδιος ὁ οὐσία ἄπους | δίδωμι φημί · μάλιστα αὐτός ἴδιος δοκέω ἵημι ὁ αὐτός καί εἷς ἀριθμός εἰμί ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός . φημί δή ὅτι ὁ ἴδιος πολλαχῶς λέγω , κύριος δέ ὅς πᾶς καί μόνος ὑπάρχω νῦν ὁ δοκέω πρόσκειμαι δείκνυμι αὐτός , ὅτι ὁ καθόλου οὐσία καί ὁ πρῶτος οὐ οἷος τε οὗτος εἰμί ἴος , ὡς φύω ὁ εἰμί ἴδιος ὑπάρχω , καί ὅτι ἴδιος οὕτως λέγω οὐ ὡς πᾶς ὑπάρχω καί ὁ καθόλου καί ὁ κατά μέρος , ἀλλά ὅτι ἐν μόνος οὗτος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἴδιος , ἐν οὐδείς δέ ἄλλος ὁ κατηγορία . οὕτως γάρ καί ὁ πῦρ λεπτομερής λέγω , οὐ ὅτι πᾶς πῦρ ὁμοίως λεπτομερής , ἀλλά ὅτι ἐν ὁ πῦρ εἰμί ὁ λεπτομερής . καί ἐνταῦθα οὖν , ἐπεί εἰμί τίς εἰμί ἄτομος δεκτικός ὁ ἐναντίος , ὑπό ὁ οὐσία εἰμί , διά οὗτος ἴδιος δοκέω εἰμί καί ὁ ἁπλόος οὐσία ὁ δεκτικός ὁ ἐναντίος . γιγνώσκω δέ οὗτος σαφής ἀπό ὁ ἀντιστροφή · εἴτε γάρ οὐσία εἰμί , δεῖ τίς εἰμί ἐν αὐτός ἄτομος εἷς εἰμί ὅς καί αὐτός ὑπάρχω ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος εἰμί δεκτικός , εἴτε εἷς εἰμί καί αὐτός τἀναντία δέχομαι , οὐσία εἰμί . οὕτως · οὖν εἰμί ἴδιος ὡς ἐπί μηδείς ὁ ἄλλος λέγω , ἐπί μόνος δέ ὁ οὐσία καί ἀπό οὗτος ἐπί ὁ ἄτομος . λδʹ . ἀλλά οὐκέτι ἀμφιβάλλω χρή , ὅτι προστίθημι ὁ ἀριθμός εἷς μόνος ὁ ἄτομος οὗτος ἴδιος ἀποδίδωμι · ὁ γάρ γένος καί ὁ εἶδος οὐ ὑπάρχω οὗτος ἴδιος . ἤ πρός οὗτος οὖον χαλεπός ἐκεῖνος ἀντιλέγω , ὅτι τρόπος εἷς εἰμί γνῶσις ὁ ἀπό μέρος ὁ ὅλος συνεμφαίνω · ὥστε καί ἐνταῦθα , εἰμί ὁ ατοου ἐγώ οὗτος εἰμί ὁ ἰδίωμα , δύναμαι καί ὁ γένος εἰμί ὁ αὐτός · ἐπεί γάρ διά ὁ ἄτομος οὐσία καί ὁ ἐν αὐτός εἰμί ὁ δύο οὐσία λέγω ὁ ἐναντίος δέχομαι , διά οὗτος ὁ · ἴδιος αὐτός κύριος ἀφορίζω δηλόω ὅτι οὐ ὁ ἁπλόος καί ἐν ἐπίνοια ἄνθρωπος οὐδέ ὁ κοινός καί κατά ἑαυτοῦ νοέω ζῷον ὁ ἴδιος νῦν ἀφορίζω , ἀλλά ὁ κατατάσσω καί ἐν ὑπάρχω καί ἐν ὅδε εἰμί · ὁ γάμος ὁ κατά ἕκαστος θεωρέω ἄνθρωπος καί ὁ ζῷον ὁ ἐν ὁ κατά μέρος ἤδη κατατάσσω ὁ τοιοῦτος ἴδιος ἐπιδέχομαι . λεʹ . ἄν τοίνυν οὗτος τις λαμβάνω ὁ κατασκευή ἕτερος ἐγώ χείρων ἀνθυπφέρων λέγω · οὔκουν εἰμί μόνος ὁ οὐσία ἴδιος ὁ εἴρω , καί γάρ ὁ ἔχω καί ὁ διάθεσις ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός · τίς πρός αὐτός εἴρω ; ἕξις μέν γάρ καί διάθεσις καί πρᾶξις λέγω φαῦλος καί σπουδαῖος , κίνησις δέ ταχύς καί βραδύς γίγνομαι , ὥστε οὖον μόνος ὑπάρχω ὁ οὐσία ὁ ἐπιδεκτικός ὁ ἐναντίος ἀλλά καί ἄλλος πλείων . ἀλλά πρός ὁ οὗτος λέγω ἀπό ὁ ἤδη προερέω ἀπαντάω χρή · οὖον γάρ ὁ γένος καί ὁ εἶδος ὁ οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἄτομος μῶν ὡς γένος καί εἶδος θεωρέω δεκτικός ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος λέγω , ἀλλά ὡς ἐν ὁ ἄτομος θεωρέω καί ὡς συνυπάρχω ὁ ἄτομος . ἄλλως οὖν θεωρέω ἐπί ὁ οὐσία ὁ ἀνά μέρος ὁ ἐναντίος εἰμί δεκτικός , ἄλλως ἐπί κίνησις καί πρᾶξις καί διάθεσις καί ὁ τοιοῦτος . ὁ μέν γάρ οὐσία εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί οἷος ὁ Σωκράτης ὁ ἐναντίος ἐπιδέχομαι παρά μέρος , ὥστε καί ὁ εἶδος ὁ ἄνθρωπος καί ὁ γένος ὁ ζῷον ὁ ἐν αὐτός θεωρέω δέχομαι ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος διά ὁ καί ὁ Σωκράτης εἰμί ἄνθρωπος καί ζῷον . ἐπί δέ ὁ ἄλλος οὐ οὕτως συμβαίνω · ὅδε μέν γάρ ὁ πρᾶξις οἷος ὁ Ἀριστείδης καλός , ὅδε δέ φαῦλος οἷος ὁ Εὐρύβατος , ὁμοίως καί ὁ ἕξις κατά ὅς ὁ πρᾶξις , ὅδε μέν σπουδαῖος , ὅδε δέ φαῦλος . ἄλλος οὖν καί ἄλλος εἰμί γίγνομαι σπουδαῖος καί φαῦλος συμμεταβάλλω ἐν ὁ εἷς ὁ ἐναντίος , οὐ ὁ αὐτός ὥσπερ | ὁ ἄτομος οὐσία ὑπομένω ὁ ὁ ἐναντίος μεταβολή . ὥσπερ γάρ φέρω ὁ τέσσαρες ἐάν ἀποβάλλω ὁ τέσσαρες εἰμί , οὐδέ ἄρτιος εἰμί , οὐτάω καί πρᾶξις φέρω ὁ κάλως οἷος ὁ Ἀριστείδης ἀφαιρέω ὁ εἰναι κάλως καί Δίκαιος οὐδέ πρᾶξις ἔτι εἰμί λέγω Ἀριστείδης , ἢ πάλιν ὁ Εὐρύβατος ὁ κακός εἰμί μηκέτι ἔχω οὐδέ πρᾶξις eυουβατος εἰμί λέγω . εἰμί μέν γάρ δύναμαι ὁ κάλως πρᾶξις φςοερως ὁ Ἀριστείδης καί κακός γίγνομαι . ἀπόλλυμι ὁ καλός δύναμαι μένω πρᾶς · ἐπεί δέ ὁ ὅσπερ εἰμί κάλως πρᾶξις ἐάν ἀφαιρέω , οὐκέτι οὐδέ ὀνομάζω κατά ἑαυτοῦ , εὔδηλος ὡς εἷς μόνος συνουσιώτης ὁ καλός , καί πάλιν ὁ φαῦλος ὁ κακός . ὁ μέντοι οὐσία διαμένω ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος μεταβάλλω . λςʹ . ἀλλά πῶς ὁ πατήρ ὁτὲ μέν ὑγιαίνω , ὁτὲ δέ νοσέω ; διότι ἄνθρωπος εἰμί φημί · γίγνομαι οὖν κατά συμβαίνω ὁ τοιόσδε κατηγορία . εἰμί δέ ὁ ἴδιος ὁ οὐσία οὖον κατά συμβαίνω ἀλλά κατά ἑαυτοῦ , καί οὖον κατά ἄλλος ἀλλά κατά ὁ ἐν αὐτός μεταβολή . λζʹ . ἀλλά τίς ἐναντίος ὁ ἥλιος εἰμί δεκτικός , ὅς γε ἐν εἷς εἶδος ἀεί ἵστημι ὡσαύτως ; οὐδείς γάρ ὁ φύσις αὐτός εἰμί ἐναντίος . ὅς γε μήv οὐρανός οὐ εἄν ἵστημι οὐδέποτε , στάσις δέ κινέω ἐναντίος . ἀλλά καί ὁ πῦρ ὁ φθαρτός εἰμί θερμότης μέν εἰμί ἐπιδεκτικός . ψυχρότης δέ οὖον , καί ὁ χιών ψυχρότης μέν εἰμί ἐπιδεκτικός , θερμότης δέ οὖον . πρός οὗτος δή οὖν εἶπον ἄν , ὡς ὁ ἰδίωμα τίθημι ἐνταῦθα πᾶς ὁ ἐν μεταβολή δύναμαι γίγνομαι οὐσία , οὖον μέντοι ὁ ἐν ὁ εἰμί περιέχω ὁ ἀμετάβληιον ὁ εἶδος . ἔτι ἐπιδεκτικός εἰμί ὁ ἐναντίος φημί , ἀλλά οὐ οὐσιόω ἐν ὁ ἐναντίος · ὁ δέ πῦρ οὐ δέχομαι ὁ θερμότης , ἀλλά εἰμί αὐτός ἐν ὁ οὐσία ὁ θερμότης . οὐδείς δέ ἑαυτοῦ ἐπιδέχομαι , ἀλλά ὁ ἔξωθεν τίς , οἷος ὁ ὕδωρ θερμότης ἐπιδέχομαι Ἐπίκτητος εἰμί ποιότης , ὑγρότης δέ οὐκέτι ( σύμφυτος γάρ εἰμί αὐτός ) , 25 καί ὁ γῆ ὑγρότης μέν ἐπιδέχομαι | ὡς ἄν ἐκτός εἰμί ποιότης , ξηρότης δέ οὐδαμῶς · ὁ γάρ οὐσία αὐτός συνυπάρχω καί ὁ οὐράνιος τοίνυν ἐν ὁ κυκλοφορία ὁ εἰμί ἔχω καί οὐ εἄν ἔχω τις παραδοχή ὁ ἐναντίωσις . ἔτι οὐδέ ποιότης εἰμί ὁ τοιοῦτος ἰδιότης , ἀλλά οὐσιώδης διαφορά καί συμπληρωτικός ὁ οὐσία , ὥστε οὐ εἄν μένω τίς ἐξίστημι ὁ κατά οὐσία ὑπάρχω . ὅς οὖν μή φύσις καί ἀχώριστος ἕτερος ὑπάρχω , οὗτος δεκτικός εἰμί ὁ ἐναντίος . λα . ἀλλά ἐπανέρχομαι πάλιν ἐπί ἕτερος ἀπορία . ὥσπερ ὁ γένος καί ὁ εἶδος πρός ὁ οἰκεῖος ὑπόστασις οὐ ἐξαρκέω ἑαυτοῦ ὁ δέχομαι ὁ ἐναντίος , ἀλλά κατά ὁ ὑπόκειμαι ἄτομος σίζω , οὔτως οὐδέ ὁ ἔχω καί ὁ διάθεσις καί ὁ κινέω κατά ἑαυτοῦ δέχομαι ὁ ἐναντίος , ἀλλά κατά ὁ ὑπόκειμαι αἰσθητής . φημί δή οὖν ὅτι ὁ οὐσία ὑπάρχω ὁ δέχομαι ὁ ἐναντίος , ὑπόκειμαι πανταχοῦ πᾶς καί περί αὐτός καί ἐν αὐτός πᾶς ὑπάρχω , ὥστε καί περί αὐτός ὁ ἐναντίος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος οὐδείς ὁ ἐπιδεκτικός ὑπάρχω . οὐδέ γάρ πρός ὁ οἰκεῖος ὑπόστασις ἐξαρκέω ἑαυτοῦ ὁ συμβεβηκός , ἀλλά ἕτερος ὑπόβαθρα δήω πρός ὁ εἰμί , καί οὐδέ ὁ ἀρχή ὑπόκειμαι οὐδείς · πῶς εἄν οὖν δέχομαι ὁ ἐναντίος ὅς γε οὐδέ ὑπομένω ; ὁ μέν γάρ ὑπόκειμαι οἷος ὁ σῶμα λευκός καί μέλας γίγνομαι μένω σῶμα , ὁ δέ χρῶμα οὖον , οὐδέ ὅταν ἐκ λευκός μέλας γίγνομαι , ὁ λευκός πάρειμι δέχομαι ὁ μέλας , ἀλλά ὁ μέν οὐκέτι εἰμί οὐδέ μένω παραδέχομαι ὁ ἐναντίος πρός ἑαυτοῦ μορφή , ἀλλά ἐξίστημι , ὁ δέ ἐγγίγνομαι . καί ὁ μέν ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος ἐπεί ὑπομένω , δέχομαι ὁ ἐναντίος , καθόσον εἰμί οὐσία ἐν ὁ τις ἄνθρωπος , ὁ δέ χρῶμα οὐ ὑπομένω , διά οὗτος οὐ ἐπιδέχομαι · ὅταν γάρ ἄπειμι ὁ λευκός , συναπέρχομαι σύν αὐτός καί ὁ χρῶμα καί οὐκέτι εἰμί , καί ἅμα ὁ παραγίγνομαι ὁ μελανία πῃ ῥήγνυμι ὁ ἐπί αὐτός χροιά , ἢ εἰμί μή οὗτος εἰμί ὅτε εἰμί , οὖον μέντοι μένω ὁ χρῶμα ὁ ἔξειμι καί εἴσειμι δέχομαι . λθʹ . πάλιν Πλωτῖνος ἀπορέω λέγω , ὅτι συμβεβηκός εἰμί περί ὁ οὐσία ὁ δέχομαι ἀνά μέρος ὁ ἐναντίος , ὥστε ὅς μέν εἰμί ὁ οὐσία οὐ εἴρω , οὐδέ ὅσπερ ἀεί ὑπάρχω ἰδίως παρίστημι ὁ Ἀριστοτέλης , ὅς . δέ ἄλλως αὐτός παρακολουθέω , δηλόω . φημί οὖν πρός ὁ ἀνήρ ὁ αὐτός ἀπορέω , ὡς κρατύς τίς ὁ κατά ὁ αἰσθητός οὐσία ἀπαιτέω , ὅς μέλλω αὐτός παρέχω πᾶς οὐσία εἶδος , οὖον προσποιέω δέ , ὅτι συμφορέω οὗτος εἰμί δεῖ καί ὁ ἰδίωμα τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος αὐτός εἰμί . ἐπεί καί νῦν ὁ Ἀριστοτέλης βούλομαι ἐνδείκνυμι ὁ συμφορέω καί μή ἀληθινός ὁ ἔνυλος καί σύνθετος καί ἐν γένεσις οὐσία διά ὁ μεταβολπῆς ὁ εἰς ὁ ἐναντίος ποιέω ὁ ἀπόδοσις , ὥστε ὁ συντίθημι ὁ οὐσία καί κατά πλῆθος θεωρέω λογίζομαι οὕτως καί ὁ ἴδιος αὐτός θεωρέω , ὥστε καί ὁ φύσις αὐτός καί ὁ τοιοῦτος ὑπόστασις ὀφείλω συνυπάρχω . εἰμί μέν οὖν ποτέ μέν ἔχω ὁ ὁ ἐναντίος ἀνά μέρος δεκτικός , ποτέ δέ μή ἔχω , συμβαίνω ἄν εἰμί οὗτος · ἐπεί δέ δύναμις ὑπάρχω αὐτός ὁ πρός τἀναντία αὐτός ὑπόκειμαι , τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ σύνθετος οὐσία ὡς πᾶς μετέχω ὁ εἶδος καί συμφορέω ἐκ ὁ εἰς ὁ ὕλη ἐρχόμενος πᾶς , εἰκότως ὁ σύνθετος αὐτός καί ὁ πρός ὁ ἐναντίος ὑποδοχή συνέρχομαι . μ . ὅμοιος Πλωτῖνος ἀπορέω , εἰμί ὁ αἰσθητός οὐσία οὐ ἄνευ μέγεθος οὐδέ ἄνευ ποιότης , πῶς ὁ συμβεβηκός αὐτός χωρίζω . ἵστημι δέ ὁ λέγω ἐπί παράδειγμα ὁ πυρός οὐσία λέγω ἐάν ὁ ξηρός καί θερμός ἐθέλω χωρίζω , οὐ ἔτι εἰμί ὁ ὅλος οὐσία , ἀλλά τίς αὐτός μέρος · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὕλη , ὥστε μόνος ὁ οὐσία εὑρίσκω ὁ ὕλη . Πρῶτος μέν οὖν ὁ σύμμικτος καί συμφορέω ὁ ἐνταῦθα οὐσία οὐ ὁράω , ἀλλά ἀποδιαλαμβάνω κατά ἑαυτοῦ θεωρέω ὁ ὑπάρ - χω αὐτός , μηδαμῶς αὐτός κατά ἴδιος ὑφίστημι ἀλλά πᾶς ἐν ἀλλήλων καί μετά ἀλλήλων ὁ ὁπωσοῦν ὑφίστημι ἔχω , δύο δέ , ὅτι ὁ θερμός καί ὁ ξηρός καί ὁ κατά εἶδος συμπληρωτικός διαφορά ὡς χωριστός ποιότης διαλαμβάνω , καί ὁ κατά ὁ εἶδος οὐσία οὖον προσποιέω οὐδέ ὅτι ὁ πρῶτος ὑπόστασις ὁ σύνθετος οὐσία ἐκ ὕλη εἰμί καί εἶδος , ὥσπερ ἐν ὁ φυσικός δείκνυμι . ὁ δέ ἐπείσειμι αὐτός ὁ μέν οὐσιώδης ποιότης συμπληρόω αὐτός καί συνυφίστημι , ὁ δέ ὡς χωριστός ἐπιγίγνομαι . ἀπό · γάρ οὗτος προέρχομαι εἰς ὑπόνοια ὁ νομίζω εἰμί ὁ ὕλη κύριος οὐσία κατά Ἀριστοτέλης . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · δείκνυμι γάρ ἐν ὁ φυσικός , ὅτι ὁ εἶδος μάλα εἰμί ὁ οὐσία . ἔπειτα οὐδέ ὁ ποιότης ὁ οὐσιώδης , ὅς ὑπάρχω μετά αὐτός ; χωρίζω , ἀλλά δύναμις ἐκεῖνος τηρέω ( ὁ μέν γάρ οὗτος σύνοδος ὅλος ὑφίστημι ) , μένω μέντοι ὁ ὕλη δύναμις , ἄν ὁ οὐσιώδης ποιότης κἀν ὁ χωριστός δέχομαι . ὁ οὖν οὐ ἄνευ μέγεθος καί οὐ ἄνευ ποιός - τήτη ὁ αἰσθητός οὐσία θεωρέω λέγω μέν ὀρθῶς , οὐκέτι μέντοι ὅσπερ εἰμί ἀληθής οὗτος προστίθημι ἔχω ὁ ὅτι ἄν ὁ εἶδος ὁ ἐπι - νοῖος χωρίζω , ἀλλά ὁ ὕλη δύναμις μένω ἐμφαντάζω ὁ ὁ εἶδος σύνοδος ; ὥστε εἰμί μηδέ εἰμί ἄνευ ὁ εἶδος ὁ . ὕλη δύναμαι , κύριος εἰμί οὐσία ὁ κατά ὁ εἶδος . μή . ἀλλά οὐ εἰμί μή πάσχω ὁ ὁ ἐκτός πάθος ὁ λόγος καί ὁ μεταβολή ὁ κατά ὁ ἀληθεύω καί ψεύδω · λόγος γάρ οὗτος ένας · τιωσμος καί ὁ δόξα αὐτός . ἐπεί ὥρα γε λέγω μηδέ ὁ ψυχή δεκτικός εἰμί ὁ ἐναντίος , ἐπεί οὖον δέχομαι ὁ λευκός καί μέλας ( οὐδέ γάρ φύω οὗτος εἰμί ἐπιδεκτικός ) , ἀλλά ἐπιδέχομαι ὁ φύω | δέχομαι οἶος φρόνησις καί ἀφροσύνη , διά οὗτος εἰμί περί αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐναντίωσις · οὕτως ἐν καί ἐνταῦθα , ὡς ὁ λόγος δέχομαι . ὁ ἐναντίος καί ὁ δόξα , οὗτος εἰμί ὁ κατά ὁ ἀληθής καί ψεῦδος δέχομαι μείης βολή , οὖον μέντοι ὁ κατά ὁ κάθημαι ἢ μή κάθημαι . εἰμί οὖν περί αὐτός κατά μεταβολή ὁ ἐναντίωσις ὁ προσήκω ὁ λόγος καί πῃ σοζῃ . πρός δή οὗτος εἴρω , ὅτι οὖον κατά ἑαυτοῦ ὁ λόγος ἐπιδέχομαι ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος μηνυτικός γε εἰμί , ἀλλά οὖον κατά ὁ οἰκεῖος φύσις κατά ὁ πρός τίς ἐπιδέχομαι ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος κατά γάρ ὁ σύμφωνος φῶνος ἢ ἀσύμφωνος εἰμί ὁ πρᾶγμα ἀληθεύω ἢ ψεύδω λέγω . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ πρός τίς μηδείς ἐν αὐτός μεταβολεύς γίγνομαι ὁ δεξιός Ἀριστερὸς γίγνομαι ὁ ἄλλος μετακινέω , οὗτος καί ἐνταῦθα οὖον ὁ πάσχω τίς ὁ λόγος ἢ μεταβάλλω ὁ δόξα ἐκ ἀληθής ψευδής γίγνομαι , ἀλλά Μένων ἀκίνητος διά ὁ ὁ πρᾶγμα μεταβολή δοκέω ἄλλοτε ἄλλως ἔχω εἰμί δέ ἄρα τις καί δήω λόγος ὡς λόγος καί δόξα εἰμί ὁ τοιοῦτος μεταβλάς , εἰμί μέν ὁ μεταβολή κατά ὁ ἀληθής καί ψεῦδος , οὖον μέντοι ὁ αὐτός πάσχω · μένω γάρ ἀκίνητος . μβʹ . ἀλλά ἄγω εἰμί βούλομαι συγχωρέω ἴδιος ὁ οὐσία οὗτος εἰμί , ἀλλά ὅμως οὖον παρίστημι τίς εἰμί ὁ οὐσία · τίς γάρ ἐπερείδω ὁ διάνοια ὁ μέν οὐσία λέγω , ὁ δέ πάθος ; εἰμί μέν ὁ ὅδε εἰμί καί ὁ μή ἐν ἄλλος ὑπάρχω , ὁ εἶδος καί ὁ γένος οὗτος οὐ ἔχω · κατά μέν γάρ ὁ ἄτομος οὐσία ὁ εἶδος λέγω , ὁ δέ γένος κατά ὁ εἶδος καί κατά ὁ ἄτομος . Πρῶτος μέν οὖν εἴρω , ὅτι κατά ἄλλος οὕτως λέγω οὐ ὡς ὁ συμβεβηκός , ὅς τίς μέν ἄλλος , ἀλλά ὡς γένος , ὅς τίς συμπληρωτικός ὁ ὑποκει - μένω καί ὡσαύτως περί αὐτός λέγω . ἔπειτα ὅς πολλάκις εἴρω πρός ὁ ἀνήρ , ἐκεῖνος προστίθημι , ὡς οὖον χρή ὁ Ἀσώ μάω οὐσία ἐπιζητέω ἐπί ὁ σῶμα οὐδέ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί εἷς χωρίζω ἐπί ὁ μή δύναμαι ἐπιδέχομαι οὗτος . χρή δέ καί οὗτος οἶδα , ὡς ὁ ἄνω2 γένος οὐ οἷος ἀκριβής ὅρος ἀποδίδωμι οὐδέ ὁ οὐσία αὐτός τέλειος πᾶς περιλαμβάνω δυνατός · πᾶς γάρ ἀπό ὁ ὕστερος γίγνομαι ὁ ὁ περί αὐτός διδασκαλία ὑπόμνησις μᾶλλον ἔοικα καί ὑπογράφω . οὖδας τοίνυν πλέω ἐπιζητέω παρά ὁ λόγος ἢ ὅσος ἐπιδέχομαι ὁ ὁ πρᾶγμα σαφήνεια , ὥστε ἐξαρκέω καί ὁ ἴδιος ἀποδίδωμι , ἀπό ὅς εἰμί κατά οὐσία ὁ λέγω κατηγορέω , ἔνειμι μανθάνω .