dexippus.in-aristotelis-categorias-commentarium 1
ἁ . Διὰ τί πολλοὶ εἰς τὰς Ἀριστοτέλους κατηγορίας ἠπόρησαν ; β . Διὰ τί κατηγορίας ἐπέγραυεν τὸ βιβλίον ; γ . τίνος ἐστὶν ἡ κατηγορία σημαντική , πότερον φωνῆς ἢ πράγματος <ἢ νοήμαιος> ; δ . Πῶς χρὴ τὰς κατηγορίας εὑρίσκειν καὶ μὴ ὑπάγεσθαι ταῖς τῶν Στω·ἰκῶν ἀπορίαις ; ἑ . Διὰ τί περὶ τῶν καιηγοριῷν λέγειν ἐπαγγειλάμενος οὐκ ἀπ’ ἐκείνων ἄρχεται , ἀλλὰ τῶν ὁμωνύμων καὶ συνωνύμω ν ; ς . Διὰ τί Ἀρχύτας ἐν ἰοῖς καθόλου λόγοις περὶ ὁμωνύμων καὶ συνω - νύμων καὶ παρωνύμων οὐκ εἴρηκεν ; ζ . Διὰ τί οὐ πάντα τὰ χρήσιμα προέγραψεν , ἀλλὰ καὶ ὅτερα μετὰ τὴν τῶν κατηγοριῶν ἀπόδοσιν ἐπήνεγκεν ; ἡ . Διὰ τί περὶ πρώτων τῶν ὁμωνύμων εἶπεν ; θ . Διὰ τί περὶ ὁμωνυμίας μᾶλλον οὐκ εἴρηκεν ; ι . Διὰ τίπροσέθηκε τὸ μόνον λέγων ὧν ὄνομα μόνον κοινόν ; ία . Πῶς πολλῶν τοῖς ὁμωνύμοις ὄντων κοινῶν ἐπὶ τοῦ ὀνόματος εἶπε μόνον τὸ κοινὸν ; ιβ . Ὅτι οὔτε κατὰ τὸ ἀδιαίρετον κοινὸν οὔτε κατὰ τὸ διῃρημένον κοινὸν ὑπάρχει τὸ ὄνομα τοῖς ὁμωνύμοις · ιγ . Ἄλλη ἀπορία πρὸς τὸ Κοῖνον · ιδ . Ἄλλη ἀπορία πρὸς τὸ κοινὸν · ιε . Ὅτι περιττῶς προσέθηκε τὸ ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος της ουσίας ἕτερος . ιζ . Διὰ τί οὐκ εἶπεν ὅρος τῆς οὐσίας ἀλλὰ λόγος;’ ιζ . Ὅτι δύναται τὰ ὁμώνυμα εἶναι συνώνυμα · ιη . Πῶς τοῦ ὁμωνύμου ἐν πάσαις ταῖς κατηγορίαις θεωρουμένου ὁ λογος ὐτῶν ἐν τῇ οὐσίᾳ μόνῃ ὁμώνυμα περιοπιζει ; ιθ . Διὰ τί μετὰ τὰ ὁμώνυμα τὰ συνώνυμα ετασεν ; κ . Ὅτι ἡμάρτηται τὰ κατὰ συμπλοκὴν καὶ ἄνευ συμπλοκῆς λεγόμενα . κα . Ὅτι κατὰ τὴν ἐνυπογραφὴν τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ δύναται τὸ σῶμα εἷναι ὡς ἐν ὑποκειμένῳ τῷ χρόνῳ <καὶ τόπῳ> κβ . Ὅτι εὑρίσκεται τὰ ἐν ὑποκειμένῳ μέρη τῆς οὐσίας · κγ . Ὅτι ὁ λόγος ὁ τῶν ἐν ὑποκειμένῳ κοινός ἐστι καὶ τῶν μὴ ὲν υποκδ . κγ . Ὅτι αί εὐωδίαι ποιότητες οὖσαι καὶ ἐν ὑποκειμένῳ χωρισταί εἰσιν · κε . Ἀπορίαι πλείονες πρὸς τὴν ἰδιότητα τῶν καθ’ ὑποκειμένου φερομεναι , καὶ τούτων δὲ λύσεις · κζ . Ὅτι οὐχ ὡς καθ’ ἑτέρου λέγεται τὸ γένος τοὺ εἴδους . κζ . Διὰ τί ὁ μὲν ἄνθρωπος κατὰ Σωκράτους , τὸ δὲ εἶδος οὐκέτι ; κη . Πῶς ἐνίας καὶ πῶς πάσας καὶ ποίας ἑκατέρως λέγει κατηγορεῖσθαι τὰς τοῦ κατηγορουμένου διαφορὰς καὶ τὰς ὑποκειμένου : κθ . Ὅτι τινὰ ὄνια γένη ἕτερα ταῖς αὐταὶς διαφοραῖς χρῆται · λ . Ἀπορίαι καὶ περὶ τοῦ ἑτερογενοῦς · λα . Τί εἶδος , τί διαφορά καὶ πῇ διέστηκε ταῦτα ἀπ’ ἀλλήλων ; λβ . Πόβεν ἡ εὕρεσις τοῦ εἴδους καὶ γένους καὶ διαφορᾶς ; λγ . Πῶς εἶπεν ἕτεραι τῷ εἴδει καὶ αί διαφοραί ; λδ . Πῶς τὸ ἄτομον καὶ ἓν ἀριθμῷ λέγεται ; λε . Πῶς δύναται ὁ εἷς καὶ ἄτομος τοῦ ἑνὸς κα · ἀτόμου ἀριθμῷ διαλε φέρειν ; λζ . Ὅτι οὐκ ἐλλείπει ἡ τῶν κατηγοριῶν τομή . λη . Ὅτι ἄλλα ἀντὶ ἄλλων οὐκ εἰσάγει τὰ τῶν κατηγοριῶν γένη . λθ . Ὅτι τὸ ὂν οὐχ ὁμώνυμον ἀλλὰ συνώνυμον . μ . Ὅτι τὸ ἔστιν ἤτοι ἑκάστης κατηγορίας κατηγοροῦμεν καὶ οὕτως ἐπ’ ἄπειρον προβησόμεθα , ἢ εἰ ἐγκέκλιται ἀπὸ τοῦ ὄντος , γένος ἂν εἴη τὸ ὄν . Δεξίππου nλατωνικοῦ φιλοσόφου τῶν εἰς τὰςἈριστοτέλουςκα - τηγορίας ἀποριῶν τεκαὶλύσεων τὸ πρῶτον . ἔστι δὲ δ̔͂ιαλογιικον τὸ σύγγραμμα καὶ τὰτοῦδιαλόγου πρόσωπααὐτὸς - ο.υτοςΔεξιπ - ποζ καὶ Σέλευκος . Ὄκνος τις ἔχει με μαΑα καλὴν καὶ γενναίαν χάριν αἰτῆσαι προθ̀υͅμούμένον πείθομαι αἰδὼς δ’ οὐκ ἀγαθὴ κεχρημένον ἄνδρα κομίζει , θαρσῶν διαλεχθῆναι περὶ αὐτῆς βούλομαι · Ἀλλ’ ἔγωγε καὶ πάλαι μὲν ἐθαύμαζον . ὦ καλὲ κἀγαθὲ Σέλευκε , ὅτι τηλικοῦτος ὢν εὐμαθίᾳ καὶ πραότητι διαφερόντως ἐκλάμπεις , ἐμβριθῶς τε πρὸς τὰς μαθήσεις ἀπαντᾷς ἀσφαλῶς τε καὶ ἀπταίστως , ταύτας φυλάττεις . ὑπὸ δὲ ἀγχινοίας καὶ ὀξύτητος κινούμενος πολὺ τοὺς ἄλλους ὑπερπηδᾷς ταῖς ἐρωτήσεσι , καὶ νῦν δὲ ἕτοιμός σοι πείθεσθαι σπουδαίως , ἔχοντι περὶ τὰ μαθήματα . οὐδενὸς μὲν γὰρ τῶν ἐκ τῆς ἀγαθῆς τύχης ἐνδεως , ἔχεις , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκ γένους καὶ δόξης ὑπάρχει σοι , ὅσα μηδενὶ τῶν καθ ἧμας · ἐπαινῶ δέ σου τήν τε τῆς φύσεως ἐπιτηδειότητα πρὸς πάντα ἀνηγμένην τὰ καλά , καὶ ὅτι τῶν μὲν ἄλλων , τῶν ἔξωθεν ὑπερχόντων , ὑπερφρονεῖς . παιδείας δὲ ἐρᾷς καὶ τοὺ μανθάνειν ἀκορέστως ἔχεις · ὥστε ὅτι βούλει · τῶν εἰς λόγους ἡκόντων , ἐπίταττε . | Διαίτησον δὴ τοῖς εἰς τὰς Ἀριστοτέλους κατηγορίας ἠπορημένοις καὶ τὰ ἀμφισβητούμενα διαλῦσαι πειράθητι · Μέγα μὲν τὸ ἐπίταγμα , ὦ φίλη καὶ τιμιωτάτη κεφαλή , καὶ οὔτι μοι νῦν ἐπιτελεσθῆναι ῥᾴδιον · ἥ τε γὰρ ἐπὶ Διϊφίλῃ τῇ θυγατρὶ συμφορὰ τῇ σοφῇ τε καὶ καλῇ βαρεῖά μοι καὶ χαλεπὴ φαίνεται ( τί γὰρ οὐ ὸει · τἀληθῆ λέγειν ; ) καὶ τὸ σῶμά μοι νόσοις ἐκτέτηκεν . ἡδέως μήν σοι πείθομαι , πόρρωθεν δὲ ὥσπερ οἱ δειλοὶ τῶν ἀγωνιστῶν ὁμολογεῖν ἔγνωκα . ὅτι Πλωτίνῳ τῷ Πλατωνικῷ φιλοσόφῳ ἀντιλέγειν χαλεπὸν οὕτω βαθέως ἡπορηκότι . οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς δαίμονά περ κατὰ τὸν Ὸμηρικὸν ἥρωα σὴν χάριν ὁρμᾶν οὐκ ὀκνῶ , σὺ δέ μοι ξυλλαμβάνου τοῦ λόγου τἀς κατὰ μέρος ἐξηγήσεις μηδαμῶς ἀπαιτῶν · πολλὰς γὰρ καὶ ἀπείρους ξυγγραφὰς εἰς τὸ βιβλίον τοῦτο ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ μάλιστα Πορφύριος εἶθ’ ὕστερον Ἰάμβλιχος καταβέβληνται καὶ τῷ πλήθει δυσλήπτους . ἵν’ οὖν μὴ ταὐτὸν ἐκείνοις πάθωμεν , μόνα τὰ ἀπορούμενα ἐρώτα · οὐ γὰρ ὥσπερ λεῖπόν τι προσθήσων διανοοῦμαι ( οὐχ οὕτω τετύφωμαι ) , ἀλλὰ ταχείας καὶ συντόμους καὶ σαφεῖς τὰς λύσεις ἀποδοῦναι βούλομαι . δεῖ δὲ τὸν μέλλοντα τὰς ἀπορίας ταύτας ἀναγνώσεσθαι τῶν κατηγοριῶν νενοηκέναι πρῶτον τὰ ἐδάφια ἀκριβῶς τὰ κατὰ λέξιν , ἐπεὶ οὐδὲν τῶν ἐνταῦθα λεγομένων εἴσεται . α . Τί οὖν ποτε ἦν ἄρα τὸ ποιῆσαν τοὺς παλαιοὺς φιλοσόφους ποικίλας καὶ παντοδαπὰς ἐσχηκέναι πρὸς ἀλλήλους ἔριδας περὶ τούτου τοῦ Ἀριστοτελικ̀οῦ συγγράμματος , ὃ δὴ καλοῦμεν Κατηγορίας : σχεδὸν γάρ κατανενόηκα , ὡς οὔτε πλείους ἀντιλογίαι εἰς ἑτέραν ὑπόθεσιν γεγόνασιν οὔτε μείζους 20 ἀγῶνες κεκίνηνται οὐ μόνον τοῖς Στωτκοῖς καὶ Πλατωνικοῖς σαλεύειν ἐπιχειροῦσι ταύτας τὰς Ἀριστοτέλως κατγορίας . ἀλλὰ | καὶ αὐτοῖς γε τοῖς 6 Περιπατητικ̀οῖς πρὸς ἑαυτούς , τοῖς μὲν μᾶλλον ἐφικνεῖσθαι τῆς διανοίας τἀνδρὸς ὑπειληφόσι , τοῖς δ᾿ εὐπορώτερον λύειν οἰομένοις τὰ παρ’ ἑτέρων ἀπορούμενα . Ὁτι , ὦ φιλομαθέστατε Σέλευκε . περὶ τῶν πρώτων καὶ ἁπλῶν λέξεων , ὧν αὗται σημαίνουσι , σκοπός ἐστιν ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ · ἐπειδὴ τοίνυν ὁ λόγοςι πᾶσι τοῖς εἴδεσι τῆς φιλοσοφίας χρήσιμος , τούτου δὲ ἀρχαὶ αἱ ἁπλαῖ λέξεις καὶ τὰ ὑπὸ τούτων σημαινόμενα , εἰκότως πολλὴ γέγονεν ἀμφισβήτησις περὶ τοὐ καλῶς ἢ μὴ καλῶς Ἀριστοτέλη διειληφέναι περὶ αὐτῶν . β . Ἀλλὰ δὴ τί βούλεται αὐτῷ ἡ ἐπιγραφὴ καὶ τὸ τὼν κατηγοριῶν ὄνομα ; οὐ γὰρ ὸήπου παραστῆσαι ἐθέλει , πῶς ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἄνθρω - ποι μέμφονται · τῇ γὰρ κατηγορίᾳ , ᾗ ἀντίκειται ἡ ἀπολογία , τοῦτο ὄνομα τέταχεν ἡ τῶν Ἑλλήνων διάλεκτος , ὥστε εἰκότως ἄν τις αὐτὸν αἰτιάσαιτο · ὅτι ξενίζει τοῖς ὀνόμασι . Πολλαὶ μὲν οὖν , ὦ Σέλευκε , π·ρὸς ταύτην τὴν αἰτίαν ἀπαντήσεις φέρονται ὑπὲρ Ἀριστοτέλους , καὶ ταύτας ἔξεστιν ἀναλέγεσθαι ἔκ τε τῶν Ἀλεξάνδρου καὶ Πορφυρίου . ἐγὼ δὲ τἀς μὲν πλείους παρήσειν ἔοικα ; τὴν δὲ φαινομένην εἶναί μοι βαθυτέραν ἐκθήσομαι · οὐ γὰρ συνεξισάζει τοῖς πράγμασι τὰ ὀνόματα οὐδὲ τὴν αὐτὴν ἔχει φύσιν καὶ τάξιν τὰ σημαίνοντα τοῖς σημαινομένοις , ἀλλὰ πάμπολυ τῶν · πραγμάτων ἐλαττοῦται ἡ τῶν ὀνομάτων σημασία . ἀνάγκη δὴ πᾶσα τοῖς φιλοσόφοις ἢ χρῆσθαι ξέναις λέξεσι καὶ τῶν συνήθων ὀνομάτων ἀπηλλοτριωμέναις , ἐπειδὴ καὶ τῶν τοῖς πολλοῖς ἀγνώστων πραγμάτων εἰσὶν ἐξηγηταί , ἢ τῇ προχείρῳ χρῆσθαι συνηθείᾳ καὶ τὰ ἐπ’ ἄλλων κείμενα ὀνόματα μεταφέρειν · ἐπεὶ γὰρ σύμβολα καὶ σὴ . μεῖα τῶν πραγμάτων τέθειται τὰ ὀνόματα .. τοῖς μὲν πᾶσι γνωρίμοις ἀνάγκη ἦν ἤδη κεῖσθαι ὀνόματα ἃ ταῦτα σημαίνει , ὅσα δ’ ἐπιστημονικὰ τῶν πραγ - μάτων , παρὰ τῶν ἐπιστημόνων ἀπῄτει τὴν θέσιν . οὕτως οὖν καὶ ὁ | Ἀριστοτέλης ὁτὲ μὲν ξενοφωνεῖ τῇ θέσει τῶν ὀνομάτων , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἐντελεχείας αὐτὸς ὀνοματοποιήσας ταύτην , ὁτὲ δὲ ἐκ τῶν κατὰ τὴν συνήθειαν παρακειμένων τὰ σημαντικὰ καὶ παραστατικὰ τοῦ προκειμένου εἰς διδασκαλίαν πράγματος μεταφέρει , ὥσπερ δὴ καὶ νῦν ἐπὶ τοῦ τῆς κατηγορίας ὀνόματος πεποίηκε · τοῦ γὰρ κατηγορεῖν ἐπὶ τοῦ μετ’ αἰτίας ἐγκαλεῖν παρὰ τοῖς πολλοῖς κειμένου μετήνεγκεν ὁ φιλόσοφος τοῦτο ἐπὶ τοῦ κατά τινος ἁπλῶς δημαίνοντός τι διὰ τῆς λέξεως . δείκνυσι τοίνυν ἡ τῆς κατηγορίας ἐπιγραφή , ὅτι καὶ ἰὰ γένη καὶ ἰὰ εἴδη καὶ πάντα τὰ καθόλου κατηγορεῖται κατὰ τῶν ὑφ’ ἑαυτοῖς ὄντων καὶ αἱ σημαντικαὶ λέξεις αἱ κοιναὶ καταγορεύονται κατὰ πασῶν τῶν ὑποτεταγμένων μερικῶν λέξεων . γ . Ἀλλ’ ὅτι μὲν αἱ κατηγορίαι ὠνομάσθησαν ἀπὸ τοῦ καταγορεύεσθαι , ὅπερ ἐστὶ λέγεσθαι κατά τινος ὑποκειμένου , καλῶς ἅμα καὶ βραχέως ἐδί - δαξας · καὶ γὰρ εἴπερ ἄλλου τινὸς καὶ τῆς συντομίας φροντιστέον , ἵνα μὴ εἰς τὴν αὐτὴν τοῖς προειληφόσιν ἀπειρίαν ἐμπέσωμεν · ἐπεὶ δὲ ἄπορον φαίνεταί μοι , τί ποτέ ἐστι τὸ λεγόμενον , πότερον φωνὴ ἢ πρᾶγμα ἢ νόημα , τοῦτό μοι σαφῶς ἐπιδεῖξαι πειράθητι . Ἔδει μὲν συντόμως ἀπσκρίνασθαί με πρὸς τὴν ἐρώτησιν , ὅτι προηγουμένως σημαίνεται τὰ νοήματα , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ τὰ πράγματα · ἐπεὶ δὲ πολλὴ περὶ τῶν λεγομένων ἐστὶν ἡ ζήτησις , πλείονα κἀγὼ περὶ τῶν λεγομένων εἰπεῖν βούλομαι · καὶ γὰρ Σωσιγένης ὁ Περιπατητικὸς παραλλήλους ἐπιχειρήσεις περὶ τῶν λεγομένων ἀντεξήτασεν , οὐ μὴν περὶ μιᾶς γε αὐτοτελῶς ἀπεφήνατο , ἀλλ’ ἰσομαχοῦντας ἀφῆκε τοὺς λόγους . βούλομαι δὴ καὶ τὰ ἐκείνου ἐπισκέψασθαι καὶ τελευταίαν ἰὴν ἐμαυτοῦ δόξαν ἐπαγα γεῖν . ἐπιχειρῶν δὴ περὶ τῶν πραγμάτων καὶ βουλόμενος ταῦτα εἶναι τὰ λεγόμεναι ἐφόδῳ τινὶ τοιαύτῃ | κέχρηται · εἰ γάρ τοὺ λέγειν καὶ τοῦ μὴ λέγειν κύριά πώς ἐστι τὰ πράγματα , καὶ μὴ ὄντων μὲν οὐδεν λέγομεν ὄντων δὲ ἀποφαινομεθα , ταῦτα ἂν εἴη τὰ λεγόμενα . πρὸς δὴ τοῦτο εἴποιμ’ ἄν ὡς οὐδὲν κωλύει αἴτια εἶναι τοῦ λέγειν τὰ πράγματα , μὴ μέντοι προσεχῶς , ὅπερ νῦν ζητοῦμεν , ταῦτα εἶναι τὰ λεγόμενα · καὶ γὰρ τοῦ πυρέττειν φέρε αἰτία ἐστὶν ἡ ἡλίωσις καὶ τοῦ ὀδυνᾶσθαι ἡ τῆς βελόνης νύξις , ἀλλ’ οὔτε ἡ βελόνη ἐστὶν ἐν τῇ ὀδύνῃ οὔτε ἡ ἡλίωσις ἐν τῷ πυρέσσειν . τῶν γὰρ αἰτίων ἃ μέν ἐστιν ἔξω χωριστά . ἃ δὲ συμπάρεστιν · ὥστε δύναται μὲν καὶ τὰ πράγματα αἴτια εἶναι τοῦ λέγειν , οὐ μὴν αὐτὰ εἶναι τὰ λεγόμενα · καὶ γάρ καὶ περὶ μὴ παρόντων πραγμάτων λέγομεν καὶ περὶ γε - γενημένων καὶ περὶ μελλόντων , ἔδει δὲ τοῦ λόγου ὄντος τοῦ περὶ αὐτῶν καὶ τὰ πράγματα εἶναι . εἰ δὲ οὐ συνυφέστηκε τῷ λόγῳ τὰ πράγματα , οὐκ ἂν εἴη ταῦτα τὰ λεγόμενα · καὶ γὰρ ἔστι λέγειν καὶ ἀνύπαρκτα οἷον ἱπποκενταύρους καὶ τραγελάφους , λέγουσι δὲ λόγουσ καὶ οἱ μαονόμενοι καὶ οἱ παράφρονες , ὥστε εἴπερ τὰ λεγόμενα ἦν τὰ πράγματα , κἀκεῖνοι ἄν κατὰ πραγματων ἔφερον τὸν λόγον καὶ οὐδὲν ἂν μὴ ὑφεστηκὸς ὠνομάζομεν . ἔτι φησίν , εἰ ἀληθὴς ὁ λόγος καὶ ψευδὴς ἐκ τῶν πραγμάτων , οὐκ ἂν δύναιτο ἄλλο μὲν εἶναι τὸ λεγόμενον , ἄλλο δὲ τὸ ποιοῦν τὸ ψεῦδος καὶ τὸ ἀληθές , ὥστε ταῦτα ἂν εἴη τά λεγόμενα , ἅπερ αἴτιά ἐστι τοῦ αὐτοτελοῦς λόγου . τούτῳ τῷ ἐπιχειρήματι χρώμενος ὁ Σωσιγένης θαυμάζω πῶς οὐ συνεῖδεν , ὡς εἰ μὲν πᾶς λόγος ἀληθὴς ἦν ἢ ψευδης , ἕδοξεν ἄν τι λέγειν κατασκευάζων ὅτι τὰ πράγματά ἐστι τὰ λεγόμενα · εἰ δέ ἐστί τις λόγος μήτε ἀληπρὸς θὴς μήτε ψευδής , ἔστι δὲ λέγειν καὶ κατὰ μηδενὸς ὐποκειμένον φερόμενον , πῶς ἔστι τούτῳ τῷ ἐπιχειρήματι διισχυρίζεσθαι ; ἔπειτα ἄλλο μέν ἐστι τὸ περὶ πράγματος λέγειν καὶ ποιεῖν περὶ αὐτοῦ ἀληθῆ ἢ ψευδῆ λόγον , νῦν δὲ ζητοῦμεν , τίνα ἐστὶ τὰ λεγόμενα . πρὸς τούτοις ἔστω καὶ τὸ πρᾶγμα αἴτιον τοῦ ἀληθοῦς καὶ ψευδοῦς λόγου , ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο ἐξ ἀνάγκης ἀκο - λουθήσει τὸ τὰ πράγματα εἶναι τὰ σημαινόμενα · δύναται γὰρ καὶ γίνεσθαι μέν τις , εἴ γέ τις συγχωρήσειεν , ἀληθὴς ἡ ψευδὴς λόγος διὰ ταῦτα , ἄλλα δέ τινα εἶναι τὰ ὑπὸ τοὐ λόγου σημαινόμενα · οὐ γὰρ ἐπεὶ δεκτικός ἐστι τοῦ ἀληθοῦς ἢ ψευδοῦς ὁ λόγος , διὰ τοῦτο ἐκ τῶν πραγμάτων ἢ ἀληθὴς ἢ ψευδὴς γεγένηται · κατὰ συμβεβηκὸς μὲν γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει τὸ ἀληθεῖ εἶναι ἢ ψευδεῖ , κατ’ οὐσίαν δὲ τὸ σημαίνειν τόδε τι προηγουμένως . ἀλλ’ ἔστι , φησί , καὶ μετὰ τὸ λεχθῆναι τὰ πράγματα οἷον ἵππος φέρε ἢ βοῦς ἢ λίθος , εὔδηλον ὅτι ταῦτά ἐστι τὰ σημαινόμενα · οὐ γὰρ ἂν ἦν παυσα - μένου τοῦ λόγου . καίτοι τὸ ἐναντίον εἴποιμ’ ἄν , ὅτι οὕτως οὐκ ἔστι τὰ λεγόμενα τὰ πράγματα , οὐδὲ πρὸς πρῶτα αὐτὰ ὁ λόγος ἔχει σχέσιν . ὁ μὲν γὰρ λόγος ὁ περὶ αὐτῶν λέγων παρῆλθε , τὰ δὲ πράγματα μένει · εἰ δὲ ἦν τὰ σημαινόμενα τὰ πράγματα , ἔδει κἀκεῖνα μὴ εἶναι τοῦ λόγου παρ - ελθόντος . νῦν δὲ ὁ μὲν λέγων ἔστι καὶ ἀκούων , ἐὰν οὕτω τύχῃ , τὰ δὲ πράγματα , περὶ ὧν ὁ λόγος , οὐκ ἔστι . καίτοι εἰ τὸ ποιοῦν ἀναγκαῖον εἶναι τότε , ὅτε καὶ τὸ πάσχον πάσχει , ἀνάγκη καὶ τὸ λεγόμενον εἶναι τότε , ὅτε καὶ τὸ ἀκοῦον ἀκούει · εἰ δὲ ἔστι μὲν ὁ λέγων καὶ ὁ ἀκούων , τὰ δὲ πράγματα οὐκ ἔστιν , ὅταν περὶ τῶν γεγενημένων ὁ λόγος ᾖ , πῶς οἷόν τε τὰ πράγματα εἶναι τὰ σημαινόμενα ; περὶ μὲν δὴ τῶν πραγμάτων οὕτω διει - λήφαμεν · ἄν δὲ λέγῃ τις ὅτι ἡ λέξις ἐστὶν ἡ λεγομένη καὶ γὰρ καὶ πλείους δύνανται ταύτης ἀκούειν καὶ δύναται καὶ ὄντων καὶ μὴ ὄντων πραγ - μάτων εἶναι καὶ λέγεσθαι ) , ἐροῦμεν ὅτι ἄλλο μέν ἐστι τὸ διὰ ταύτης σημαίνεσθαί τι , ἄλλο δὲ τὸ αὐτὴν ταύτην ὑπό τινος σημαίνεσθαι · εἰ μὲν γὰρ τὸ τῇ | φωνῇ προφέρειν τοῦτο ὑπειλήφαμεν εἶναι τὸ λέγειν , αἱ λέξεις λέγονται , ἐπεὶ διὰ φωνῆς προφέρονται · εἰ δὲ τὸ ὀνομάζειν τὸ ὄνομα οὐκ ἔστι λέγειν , ἀλλὰ διὰ τοῦ ὀνόματος ἄλλο τι , οὐδ’ ἂν τὸν λόγον εἴη λέγειν , ἀλλὰ ἄλλο τι διὰ τοῦ λόγου , ὥστε νῦν ζητοῦμεν τί ἐστὶ τὸ σημαινόμενον διὰ τοῦ λόγου , σὺ τί διὰ τῆς φωνῆς προφερόμεθα . ἀλλ᾿ ὥσπερ , φησί , τὸ βα δίζειν τοῦ βαδίζοντός ἐστιν ἐνέργεια καὶ τὸ γράφειν τοῦ γράφοντος , οὕτω καὶ τὸ λέγειν τοῦ λέγοντος , ὁ δὲ λέγων λόγους καὶ μόρια τοῦ λόγου διέρ - χεται , καὶ ταῦτα ἂν εἴη τὰ λεγόμενα . ἀ,λλὰ φήσαιμ’ ἂν ὡς ἄλλο ἐστὶν ἐνέργεια , ἄλλο τὸ ὑπὸ τῆς ἐνεργείας ἀποτελούμενον · οὐ γὰρ τὸ οἰκοδόμημα ταὐτόν ἐστι τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ οἰκοδόμου οὐδὲ τὸ ζωγράφημα ταὐτὸν τῇ ἐνεργείᾳ τοὺ ζωγράφου , ἀλλ’ ἕτερα τὰ ἀποτελέσματα · ὥστε καὶ τὸ λέγειν ἐνέργημα ὂν τοῦ λέγοντος ἄλλο ἔχει τὸ ὑπὸ τοῦ ἐνεργήματος σημαινόμενον . πάλιν φησὶν ὅτι τὸ λέγειν ἀπὸ τῆς λέξεως καὶ τοῦ λόγου παρωνύμως εἴρηται , ὥστε καὶ οὕτω συμβαίνοι ἂν τὰς λέξεις εἶναι τὰ λεγόμενα . καὶ ἀπ’ αὐτοῦ δὲ τούτου ἐλέγχοιτ’ ἂν τὸ νῦν ζητούμενον · εἰ γὰρ παρωνύμως ἀπὸ τοῦ λόγου τὸ λέγειν εἴρηται , οὐκ ἂν τοὺς λόγους λέγοιμεν , εἴπερ μήτε τὴν βάδισιν βαδίζομεν μήτε τὴν ὑγίειαν ὑγιαίνομεν μήτε τὰς πράξεις ἢ τὰς ποιήσεις πράττομεν ἢ ποιοῦμεν . πάλιν οἱ τὰ ἀμφίβολα προφερόμενοι καὶ 20 τὰ ὁμώνυμα ἕνα μὲν λόγον λέγουσι , πλείονα δὲ σημαίνουσιν , ὥστ’ οὐκ ἄν εἶεν αἱ λέξεις αἱ σημαινόμεναι . ἔτι ὅταν ἀσαφῶς τις εἴπῃ , τῶν μὲν ὀνο - μάτων ἀκούομεν , ἃ δὲ λέγει , φαμὲν μὴ συνιέναι , ὥστε οὐκ · ἂν εἴη τὰ ὀνόματα τὰ λεγόμενα καὶ σημαινόμενα ἀλλὰ ἄλλο τι . τί δ’ ἄν εἴποιμεν περὶ τῶν ἀσήμων φωνῶν , ὁπότε ἡ μὲν λέξις λέγεται , οὐδὲν δὲ σημαίνει ; πάλιν ἐπὶ τῶν πολυωνύμων πλείω μὲν τὰ ἀνόματα , ἓν δὲ τὸ πρᾶγμα , ὥστε εἰ μὴ τὸ αὐτό ἐστι ταῖς λέξεσι τὸ πρᾶγμα , ἄλλο τι ἄν εἴη παρ’ αὐτὰ τὰ λεγόμενα . ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἑκατέρωθεν γεγύμνασται · μόνα δὲ σημαινόμενα οἱ ἀρχαῖοι λέγουσι τὰ νοήματα , ἐπειδὴ περὶ τῶν πραγμάτων ἐστὶ ταῦτα καὶ ἀπὸ τῶν πραγμάτων . προηγουμένως μὲν τὰ νοήματα , κατὰ δεύτερον δὲ λόγον καὶ τὰ πράγματα σημαίνεται · οὐ γάρ ἐστι τὸ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος ἐν τοῖς πράγμασιν , ἀλλ’ ἐν διανοίᾳ καὶ ἐν ταῖς διεξόδοις τοῦ νοῦ . λέγει γοῦν αὐτὸς Ἀριστοτέλης ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Περὶ ψυχῆς οὕτως · ‘ἡ μὲν τῶν ἀδιαιρέτων νόησις οὔτε ἀληθὴς οὔτε ψευδής , ἐν οἷς δὲ ἤδη τὸ ψεῦδος καὶ τὸ ἀληθεί , σύνθεσίς τις ἤδη τῶν νοημάτων᾿ . τὰ νοήματα ἄρα ἐστὶ τὰ πρώτως σημαινόμενα καὶ λεγόμενα · περὶ γὰρ τῶν γεγονότων καὶ τῶν μὴ ὄντων νοήσεις ἡμῖν γίνονται , ἃς ἑρμηνεύοντες λέγομεν . καὶ ψευδὴς καὶ ἀληθὴς λόγος οὐκ ἂν γένοιτο , εἰ μὴ ἐκ τῶν νοημάτων τὸ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος ὁ λόγος δέξαιτο · πρῶτος γὰρ λόγος ὁ ἐν τῇ διανοίᾳ , ἀφ’ οὗπερ εἰκὸς καὶ τὸ λέγειν αὐτὸ καὶ τὸν ἐν τῇ φωνῇ λόγον προσαγορεύεσθαι . πάλιν αἱ ἀμφιβολίαι καὶ ὁμωνυμίαι καὶ πᾶσαι ὅσαι περὶ τὴν λέξιν ἀπάται γίνονται τῷ νοήματα πλείω γίνεσθαι συμβαίνουσιν , ἐπειδὴ ἐπ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ἡ διάνοια πίπτει · εἰ οὖν ἓν μὲν τὸ ὄνομα , νοήσεις δὲ τούτου πλείους , καὶ τὰ λεγόμενα πλείω . ἔστι . δὲ τὸ αὐτὸ καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου ἀποδεῖξαι · κἄν γὰρ μέθυ καὶ οἶνον εἴπω , κατ’ ἄμφω μία ἐπίνοια , καίτοι ἕτερα τὰ ὀνόματα καὶ οὐ τὰ αὐτά . αἵ γε μὴν ἄσημοι φωναὶ ἄντικρυς διαρρήδην δει - κνύουσιν , ὅτι τὰ νοήματά ἐστι τὰ σημαινόμενα · λέγομεν γὰρ τὸν τοιοῦτον μηδὲν λέγειν , ἐπειδὴ οὐδὲν νοεῖν ἐνδέχεται οὔτε τὸν λέγοντα οὔτε τὸν ἀκούοντα κατὰ τὰς τοιαύτας φωνάς . τούς γε μὴν τερετίζοντασ οὐδέν φαμεν λέγειν τῷ μηδὲν εἶναι νοεῖν . ὅλως δὲ τὰ ἄλλα ζῷα οὐδεὶς ἂν εἴποι λέγειν δηλονότι τῷ διανοίας μὴ κοινωνεῖν · ὥστε ἡμῖν γε ἐκ πάντων τούτων εὔδηλον | εἶναι , ὅτι τὰ νοήματά ἐστι τὰ σημαινόμενα πρώτως , δευτέρως δὲ 12 τὰ πράγματα . ἔστι γὰρ ἡ κατηγορία ἡ σημαίνουσα λέξις τὸ Σωκράτους φέρε νόημα , οὐκ ἄλλως μέντοι τῆς Σωκράτους φαντασίας ἢ ὡς Σωκράτους τοῦ μὲν νοήματος κινήματος ὄντος ἀμεροῦς καὶ ἁπλοῦ τῆς † ψυχικῆς καὶ ἐνεργείας οὐκ ἐν πάθει θεωρουμένης , τῆς δὲ φαντασίας ἐν πάθει φανείσης , διεξόδου τινὸς οὔσης καὶ διανύσεως αὐτοῦ . οὐ λέγω δ’ ὅτι ἡ διανόησίς ἐστι φαντασία περὶ γὰρ τῶν ἀσωμάτων νοήσεις μέν εἰσιν , οὐκ εἰσὶ δὲ φαντασίαι ) , ἀλλ’ ὅτι ὑποτρέχει ἡ φαντασία τὴν νόησιν . οὐκ αὐτὰ οὖν τὰ ὄντα αἱ κατηγορίαι , ἀλλ’ αἱ σημαίνουσαι λέξεις τὰ νοήματα καὶ τὰ πράγματα . ὅταν γὰρ λέγωσι , τὸ ζῷον κατὰ τοῦ ἀνθρώπου κατη - γορεῖται , λέγουσιν ὅτι ἡ σημαντικὴ λέξις τοῦ ζῴου , ἥτις ἐστὶ τὸ ζῷον ὄνομα , κατὰ τοῦ σημαινομένου νοήματος ὑπὸ τῆς ἄνθρωπος λέξεως καὶ τοὺ ὑποκειμένου τούτῳ πράγματος κατηγορεῖται · τὸ γὰρ κατηγορεῖσθαι τῶν σημαντικῶν φωνῶν ἦν ἴδιον , αἳ σημαίνουσι τὰ νοήματα καὶ τὰ πράγματα . δ . Ἀλλὰ δὴ πῶς μέλλομεν διαγινώσκειν τὰς προτιθεμένας λέξεις πότερον ὑπὸ τὰς κατηγορίας πίπτουσιν ἤ οὔι δὸς οὖν τι κριτήριον . ῖνα τὰ μὴ ὑποπίπτοντα τῇ τῶν κατηγοριῶν διαιρέσει διακρίνωμεν . Φημὶ δὴ ὅτι τὸ σημαντικὸν πᾶν γένος προῦπάρχειν δεῖ ὡς · ὑποί̣εί - μένον καὶ ἐν ἀρχαῖς τάξαι ἐν τῇ τοιαύτῃ διαιρέσει · οὐ γάρ οἷόν τέ ἐστιν οὐδέποτε ἄνευ τοὺ τοιούτου τρόπου τῆς φωνῆς κατηγορεῖσθαί τι ὡς ἕτερον καθ’ ἑιέρου . οὐκοῦν εἴ τι ἄσημόν ἐστι μόριον καθ’ αὑτὸ οἷον τὸ βλίτυρι ἢ κατὰ ἀναφορὰν ἐφ’ ἕτερον σημαντικόν ὡς αἰ οὕτως καλούμεναι ἐπαναφοραί . αἵτινες κατὰ τὴν ἐπὶ τὰ ἀόριστα μόρια ἀναφορὰν δηλοῦσί τι ὡς ἡ ἐκεῖνος φωνὴ ἐπὶ τὸ τὶς ἀνογομένη , ἢ εἴ τι συσσημαντικὸν εἴη μεθ’ ἑτέρου ὡς τὰ ἄρθρα καὶ οἱ σύνδεσμοι , οὐδαμῶς τὰ τοιαῦτα ἐν ταῖς κατη γορίαις θείη ἄν τις δικαίως . | πάλιν τοίνυν μεῖά τῆς πρὸς τὸ πρᾶγμα σχέσεως καὶ τῆς κατὰ τὰ πράγματα διαφορᾶς βούλειαι ῆ κατηγορία κυρίως εἰδοποιεῖσθαι , ἐπειδὴ προηγουμένως ἡ σημαντικὴ λέξις τῆς πρώτης ἔχεται χρείας τοῦ λόγου , καθ’ ἣν τὰ πράγματα δηλοῦν ἀλλήλοις ἐφιέμεθα , οἷον ἡ μὲν ἄνθρωπος λέξις πρὸς οὐσίαν ἔχει τὴν σχέσιν , ἡ δὲ λευκότης πρὸς ποιότητα , καὶ αἱ ἄλλαι ὁμοίως . ἐὰν οὖν λέξις οὕτως σχηματισθῇ , ὡς μὴ τῆς πρώτης εἶναι σημασίας τοῦ λόγου , ἀλλὰ τοῖς οἰκείοις μέρεσι τὸν ἐπιβάλλοντα χαρακτῆρα ἀφορίζειν , ὡς διόθεν , οἴκοθεν , κάλλιστα , ὀρθότατα , σοφώτατα , ποιητικώτατα , ἢ κατὰ τὴν τῶν νοημάτων πρὸς ἄλληλα ἐπιπλοκήν , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἀκολουθίας τοῦ ὑποθετικοῦ οἷον τοῦ ( εἰ ἡμέρα ἐστί’ , καὶ τῆς μάχης τοὺ διαιρετικοῦ οἶον ‘ ἤτοι ἡμέρα ἐστίν’ , οὐκ ἂν γένοιτο λέξις οὐδ’ ἡτισοῦν τούτων προσήκουσα ταῖς κd́-γͅγ‘ιρίαιb - · ἅπασαι γὰρ αἱ τοιαίδε χρεῖαι τοῦ λό ἴου παντάπασιν ἀ)̔̔-̓́σταν-αι τῆς τῶν κατηγοριῶν προrlγουμά-νrι.́ ποὸς τὰ πράγματα συντάξεως . πάλιν εἴ τις ἄρρητος εἴη κίνησις τῆς δια - νοίας ὡς ἐπὶ τῶν στεναγμῶν καὶ βρυχημάτων , ἢ εἴ τις ἄναρθρος ψόφος ὡς ἐπὶ τῶν ποππυσμάτων , ἢ εἴ τις ἀ-̔́ι άν-αστο--̀ φωνὴ ὡς ἐπὶ τῶν τερε - τισμάτων , ἢ εἴ τι ὄνομα μηδὲν πρᾶγμα δηλώσειεν , οὐδαμῶς οὐδὲν τούτων ἐστὶ κατηγορία · οὐδαμῇ γὰρ διασώζουσι ἰὴν ἰδιότητα τῆς κὰτ ι ἴ̀‘)ρικγι οὐ - σίαc . ἔτι τοίνυν αἱ ἀνωτάτω τῶν γενῶν διαστάσεις ἢ εἰ οὕτω τις βού - λοιιο λέγειν τῶν γενικωτάτων λέξεων οὐὸὲν ἔχουσι κοινὸν πρὸς ἀλλήλας · οὔκουν οὐδὲν ἕξουσιν οὐσιῶδες ἐφ’ ἑαυτῷ ὂν ἢ λεγόμενον κατηγόρημα ἕτερόν ἀνωτέρω . κατὰ δὴ τοῦτον τὸν διορισμὸν δεῖ τοὺς ὀρθῶς θηρεύον - θηρεύοντας τὰς κατηγορίας μήτε τὸ ὂν ὡς κοινὸν καθ’ ὅλων ἀποδεικνύναι ( εἰ δὲ μή , οὕτω οὐκέτι ἔσονται δέκα , ἀλλ’ εἰς ἓν γένος συναχθήσονται ) , μήτε τὴν κίνησιν κατὰ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὡς κοινὸν κατηγορεῖν · οὐ γὰρ ἔτ’ ἔστι δύο γένη ταῦτα , ἀλλ’ ἓν τὸ συναμφότερον ἡ κίνησις . καὶ τὸ ἁπλοῦν καὶ ἀσύνθετον , ἐάν τέ τις ἐν τοῖς τῶν ὄντων γένεσιν αὐτὸ ἐπισκοπῇ , ἄν τ’ ἐπὶ τῶν γενικωτάτων σημαν|τικῶν λέξεων , ἐάν τε καὶ συναμφοτέρως , πανταχῇ οὑτωσὶ τὸν χαρακτῆρα ἀφορίζει τῶν κατηγοριῶν · οὔτε οὗν τὰ σύνθετα οἷον Δίων περιπατεῖ οὔτε τὰ ὑποσύνθετα οἷον † ξυστρόπων οὔτε τὰ κατὰ συγκοπὴν ἢ ἀποκοπὴν λεγόμενα οὔτε τὰ πεποιημένα ὀνόματα οὕτε τὰ παρεσχηματισμένα οὔτε τὰ ἐπίθετα οὔθ’ ὅσα ποιητικῆς ἢ ῥητορικῆς ἴδια θεωρεῖν , οὐδαμοῦ προσήκει τι ταῖς κατηγορίαις · ἄλλης γὰρ θεωρίας τῆς περὶ τὴν λέξιν καὶ δευτέρας τὰ τοιαῦτα γινώσκειν . ἡ δὲ κατηγορία τὴν προηγουμένην σημασίαν βούλεται θηρεύειν τῶν λέξεων καὶ τὰς προη - γουμένας οὐσιώδεις κοινότητας τῶν ὄντων , αἵτινες ἐν τοῖς ἀνωτάτω γένεσι θεωροῦνται , ἀλλ’ οὐχὶ τὰς κατὰ συμβεβηκὸς ἄλλως θεωρουμένας δευτέρας κοινὰς ἐπινοίας . οἱ μὲν σχηματισμοὶ καὶ αἱ ἐπίνοιαι ἐπ’ ἄπειρον δυνάμεναι προϊέναι ἄχρηστοί εἰσι πρὸς ἐπιστήμην , αἱ δὲ γενικαὶ σημαντικαὶ λέξεις ἢ αἱ τῶν πρώτων γενῶν περιλήψεις ἐν ἀπείρῳ τὸ πεπερασμένον παραδιδοῦσαι ἐμποιοῦσιν εἴδησιν ἀκριβῆ τοῦ τε λόγου ἐν ταὐτῷ καὶ τῶν ὄντων . διόπερ ταύταις χρηστέον ταῖς ἀφορμαῖς ὡς εἰκότως μάλιστα σπουδαζομέναις ὑπὸ τῶν τοῦ λόγου τε καὶ τῆς οὐσίας φιλοθεαμόνων . οὔτε ἄρα τὸ τροπικὸν ἢ μεταφορικὸν ὄνομα ὡς τὸ ‘ἀνεχαίτισεν’ ἢ ‘πόδα νείατον Ἴδης’ , ἀλλ’ οὐδὲ οἱ τρόποι οἷον τὸ ἐξ ἀνάγκης καὶ ἐνδέχεδθαι καὶ ὑπάρχειν , οὔτε οἱ προσ - διορισμοὶ ὥσπερ τὸ πᾶς ἢ οὐδεὶς ἢ τὸ τὶς ἢ οὐχί τις ὑπὸ τὰς κατηγορίας ταχθήσεται · οὐδὲν γὰρ ὅ τι τῶν τοιούτων ἀφωρισμένην ἰδίαν πραγμάτων ἔχει φύσιν · διόπερ ἄν τις αὐτὰ εὐλόγως ἀποδοκιμάσειεν ὡς οὐκ ἐφ·αρμό - ζοντα τῷ τῶν νῦν προειρημένων σκοπῷ τῶν κατηγοριῶν . οἶμαι τοίνυν καὶ τὸ πρὸς ἀλήθειαν βλέπον τοῦ λόγου καὶ ἐν ᾧ κυρίως τὸ ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι περιέχεται , τοῦτο προηγουμένως συναρμόζειν ταῖς κατηγορίαις . ὅσα δὴ οὖν δύναται μόρια τῆς σημαντικῆς φωνῆς εἰς κατηγορικὴν ἁπλῆν πρότασιν ληφθέντα τοὺς ὅρους , ἐξ ὧν συνέστηκε , κυρίως ἀποτελεῖν , ταῦτ’ ἄν εἴη τῶν κατηγοριῶν ἐχόμενα . ποιησώμεθα δὲ ὑπὲρ σαφηνείας κατ’ ἐρώτησιν καὶ ἀπόκρισιν τὸν λόγον · πολλῆς γὰρ οὔσης περὶ τούτων ζητήσεως κάλλιον · ἐνδιατρῖψαι τῷ προκειμένῳ · ἐρώτα τοίνυν εἰ βούλει . Τὸ ὃν ποίας ἐστὶ κατηγορίας ; Οὐδεμιᾶς . Διὰ τί ; Ὁτι ὁμώνυμόν ἐστι κατὰ τῶν δέκα . Τί δαί , τὸ ἓν ποίας ἐστὶ κατηγορίας ; Καὶ τοῦτο οὐδεμιᾶς . Διὰ τί ; Ὅτι καὶ τοῦτο δεκαχῶς λέγεται , ὁσαχῶς τὸ ὄν . Τῷ δὲ ἑνὶ τὸ ἐναντίον πλῆθος , τίνος οὖν κατηγορίας τὸ πλῆθος ; Οὐδεμιᾶς . Διὰ τί ; Ὅτι καὶ τὸ πλῆθος δεκαχῶς , οὐσία οἷον ἄνθρωποι , ποσὸν οἷον τριπήχεις , ποιὸν οἷον λευκοί , πρός τι οἷον πατέρες , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . πάλιν τὸ μὴ ὃν ποίας κατηγορίας ἐστί ; Διττῶς λέγεται τὸ μὴ ὄν , τὸ μὲν πάσης τῆς φύσεως ἄρσις , ὅπερ ἐστὶ πάντῃ μὴ ὄν , οὔτε οὐσία οὕτε ποιὸν οὐδέ τι τῶν λοιπῶν , ἢ τὶ δὲ μὴ ὄν , οἷον μὴ ποιόν , μὴ οὐσία , ἀλλ’ ἄλλο τι οἷον πρός τι . Ποίας οὖν ἑκάτερον μὴ ὂν κατηγορίας ἐστί ; Τὸ μὲν πάντῃ μὴ ὂν οὐδεμιᾶς · ἀνύπαρκτον γάρ ἐστι · τὸ δὲ τὶ μὴ ὂν δεκαχῶς καὶ αὐτὸ λέγεται , τὸ μὲν ὡς μὴ οὐσία , τὸ δὲ ὡς μὴ ποιόν , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . Τὸ δὲ ἔστι ποίας ἐστὶ κατηγορίας ; Καὶ τοῦτο οὐδεμιᾶς . Διὰ τί ; Ὄτι ὁμώνυμόν ἐστι κατὰ τῶν δέκα . Τὸ δὲ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον τίνος κατηγορίας ἐστί ; Καὶ τούτων ἑκάτερον δεκαχῶς λέγεται · ταὐτὸν γὰρ ἢ οὐσία πρὸς οὐσίαν ἢ ποιὸν πρὸς ποιὸν ἢ ποσὸν πρὸς ποσὸν καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . ἐὰν 5 δὲ ἐναλλὰξ λαμβάνηται , πλείω ἔσται , οὐσία πρὸς ποσὸν καὶ οὐσία πρὸς πρὸς τι καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν , ἄλλα δέκα ταῦτα γίνεται σημαίνομενα , καὶ ἐὰν ἄπο τοῦ ποιοῦ , ἐννέα ἄλλα , ποιὸν πρὸς ποσὸν καὶ ποιὸν πρὸς πρός τι , καὶ ἄπο τοῦ ποσοῦ ὀκτώ , καὶ ἀπὸ τοῦ πρός τι ἑπτὰ καὶ ἤδη ἐπὶ τῶν λοιπῶν κατὰ τὸ ἀνάλογον . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἕτερον δεκαχῶς , ἢ οὐσία πρὸς οὐσίαν ἢ ποιὸν πρὸς ποιὸν ἢ ποσὸν πρὸς ποσὶν καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . τὰ δὲ ἐναλλὰξ κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν πλείω . Ἑκάστη δὲ τῶν κατηγοριῶν τὶ ἐστί ; Ναί Πῶς οὖν ἑκάστη τί ; Δεκαχῶς , τὸ μὲν ὡς οὐσία τί , τὸ δὲ ὡς ποιὸν τί , ἡ δὲ ὡς ποσόν , Ὁ δὲ ὅρος τὸ τί ἐστι δηλοῖ ; Καὶ μάλα . Ποῖον δή τι ; Δῆλοῖ ὁ ὅρος τὴν ὡς ἰδιότητα . Ποίαν ἰδιότητα ; Καὶ αὕτη δεκαχῶς , ἡ μὲν ὡς οὐσίας ἰδιότης , ἡ δὲ ὡς ποσοῦ , ἡ δὲ ὡς πρός τι , ἡ δὲ ὡς ποιοῦ καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . Εἷς οὖν ἐστιν ὁ ὅρος ; οὔ · ἀλλὰ καὶ οὗτος δεκαχῶς ὁσαχῶς καὶ τὸ ὄν . Διὰ τί ; | Εἰ γὰρ ὁ ὅρος τὴν ἑκάστου ἰδιότητα παρίστησι , δεκαχῶς δὲ τὸ ὄν , δεκαχῶς καὶ ἡ ἰδιότης . Ὁ δὲ ὅρος ἐκ γένους ἐστὶ καὶ ἰδίου , καὶ ποίου γένους καὶ ποίου ἰδίου ; Δεκαχῶς πάλιν καὶ τὸ γένος καὶ τὸ ἴδιον . ὅσαι γὰρ αἱ κατηγορίαι , τοσαῦτα γένη , καὶ ὅσαι κατηγορίαι τοσαῦτα ἴδια . Διαφέρει δὲ γένος κατηγορίας ; Τῇ μέν , τῇ δὲ οὔ . Πῇ μὲν διαφέρει καὶ οὐ διαφέρει ; Τῇ μὲν ἐπὶ ὑποκείμενον ἀναφορᾷ οὐ διαφέρει τὰ γὰρ ὑποκείμενα δέκα εἰσί ) , καθόσον δὲ αἱ μὲν κατηγορίαι φωναί εἰσι , τὰ δὲ γένη φύσεις , διαφέρει . ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ διαφορά · ἑκάστου γὰρ γένους ἐστὶ διαφορά , δεκαχῶς δὲ τὸ γένος . καὶ ἡ διαίρεσις δὲ γένους οὖσα εἰς εἴδη τομὴ δεκαχῶς ἂν εἴη , ὁσαχῶς καὶ τὸ γένος τέμνεται . καὶ τὸ εἶδος εἰς ἴσα τέμνεται . Πῶς οὖν , εἰ πολλαχῶς λέγεται τὸ γένος , ὅρον Ἀριστοτέλης δίδωσιν αὐτοῦ τὸ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῳ εἴδει ἐν τῳ . τι ἐστι κατηγορούμενον’ ; Ὅτι οὐδὲν κωλύει τῶν πολλαχῶς λεγομένων πολλαχῶς ὅρον λεγόμενον ἀποδοῦναι · ὡς γὰρ τὸ γένος δεκαχῶς , καὶ τὸ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον πολλαχῶς . Ἀλλ’ εἰ τριχῶς τὸ ταὐτὸν εἴρηκεν Ἀριστοτέλης ταὐτὸν γὰρ ἢ γένει ἢ εἴδει ἢ ἀριθμῷ ) , πῶς δεκαχὼς εἴρηται τὸ ταὐτό ; Ὅτι καὶ τὸ γένει ταὐτὸ δεκαχὼς , οἷον οὐσία μὲν ταὐτὸν ὡς ἄνθρωπος , ἵππος γένει γάρ τῷ ζῴῳ . ταὐτά , οὐσία δὲ τὸ ζῷον ) , ποσῷ δὲ οἷον γραμμή , ἐπιφάνεια μεγέθει γὰρ ταὐτά ἐστι ποσά ) , † πρὸς τι δὲ διπλάσιον , ποιῷ δὲ οἷον λευκόν , μέλαν χρῶμα γὰρ ἑκάτερον τὸ αὐτό ] ) , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . ὁμοίως δὲ τὸ εἴδει ταὐτὸν δεκαχὼς , ἢ τῇ οὐσίᾳ ἢ τοῖς λοιποῖς , καὶ τὸ ἀριθμῷ δὲ ὁμοίως . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἕτερον δεκαχὼς . εἰρηκότος δὲ αὐτοῦ εἶναί τι τριχῶς γένει , εἴδει , ἀριθμῷ , λέγω ὅτι καὶ τὸ γένει ἕτερον καὶ τὸ εἴδει καὶ τὸ ἀριθμῷ δεκαχὼς , τὰ δὲ ὑπο - δείγματα δῆλα . Τὸ διχῶς καὶ τριχῶς καὶ τὸ διχθά , τριχθά , τετραχθὰ εἰς ποίαν κατηγορίαν ἀνάξομεν ; Ἠδη πολλάκις εἰρήκαμεν , ὅτι τῶν λέξεων αἱ μὲν τῆς πρώτης ἔχονται σημασίας , αἱ δὲ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγονται χρείαν τοῦ λόγου , ἃς . οὐκέτι προσποιεῖται ἡ τῶν κατηγοριῶν πρόθεσις . διὸ εἰ μέν τις καὶ ταύτας εἰς τἀς πρώτας ἀνάγοι νοήσεις , ἀφ’ ὧν ὁρμηθεῖσα ἡ διάνοια κινήματα τοιαῦτα ἀπεγέννησε , τοῦ ποσοῦ λέγοι ἂν εἶναι ταῦτα · εἰ δὲ ἀποτέμνοιτο ταῦτα τῶν πρώτων νοήσεων , αἳ τοῖς πράγμασι συνήρτηντο , οὐκ ἀπαιτητέον , τίνος ἄν εἶεν γένους τῶν κατηριθμημένων κατηγοριῶν . Τὸ ὅλον καὶ τὸ μέρος εἰς ποίαν κατηγορίαν τάξομεν ; Τῆς δευτέρας τοῦ λόγου χρείας ἔχεται καὶ ταῦτα . χεὶρ μὲν γὰρ καὶ κεφαλὴ πρῶτα ὀνόματα , ὅτι δὲ ἡ χεὶρ καὶ ἡ κεφαλὴ μέρη ἐστὶν ὅλου καὶ ὡς μέρη ὀνομάζονται , δευτέρα κίνησις λεκτικῆς μηνύσεως · Σωκράτης μὲν γὰρ τῆς οὐσίας προσηγορία , ὅτι δὲ τὸ Σωκράτης ὄνομα , δευτέρα θέσις ὀνόματος ἐπὶ τῇ πρώτῃ . οὕτως οὖν ἔχει καὶ τὸ ὅλον καὶ τὸ μέρος , καὶ διὰ τοῦτο παραιτητέον εἰς τὰς κατηγορίας αὐτὸ ἀνάγειν · εἰ δ’ ἄρα . πρός τι τοῦτο τάξομεν · ὅλου γὰρ μέρος τὸ μέρος καὶ τὸ ὅλον ἐκ τῶν μερῶν ὅλον . Τὸ καθόλου καὶ τὸ καθάπαξ καὶ τὸ ἄρδην εἰς ποίαν κατηγορίαν ἀνάξομεν Ταῦτα τῶν κατηγοριῶν ἐξῄρηται · κατὰ μετοχὴν γὰρ πρώτων τινῶν καὶ ἀρχετύπων κατηγοριῶν ἀναφέρεται . Τὸ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸ ἀλλότριον καὶ τὸ | κοινὸν καὶ τὴν ἀδιαφορίαν τήν τε ἀμφιβολίαν καὶ τὴν συνωνυμίαν ποῦ τάξομεν ; εἴρηται μὲν ὅτι κατὰ πάσας ἕκαστον τούτων λέγεται · ἐπεὶ δὲ ὀνομάτων ἐστὶ καὶ τῆς δευτέρας ὄντα θέσεως τῶν ὀνομάτων φαίνεται , τῶν κατηγοριῶν ἐκπίπτει . ἤδη γὰρ πολλάκις εἰρήκαμεν , ὅτι αἱ κατηγορίαι κτὰ τὸ σημαντικὸν τῶν ἐν τοῖς οὖσι διαφορῶν ὑφίστανται · διὸ καὶ μᾶλλον ἀξιοῦμεν τὰ ἄτομα καὶ ἔχοντα δεῖξιν θεωρεῖν ὡς κυριώτερα ἐν ταῖς κατη - γορίαις καὶ μᾶλλον ἀποπληροῦν αὐτῶν τὴν ἐπαγγελίαν δυνάμενα . τούτων τοίνυν διωρισμένων ἄξιον ἐπιστῆσαι πρὸς τὴν τελεωτάτην ἐπιστήμην ἀνα - φέροντας αὐτῶν τὴν εἴδησιν . ε . Τί δήποτε περὶ τῶν κατηγοριῶν εἰπεῖν προθέμενος οὐ περὶ τούτων λέγειν ἄρχεται , ἀλλὰ περὶ ὁμωνύμων καὶ συνωνύμων καὶ παρωνύμων , καί - τοι . ἐν ταῖς ἄλλαις συγγραφαῖς εἰωθὼς ἀεὶ τοῦ σκοποῦ ἔχεσθαι καὶ μηδὲν περαιτέρω τῶν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τεινόντων λέγειν ; Éροῦμεν ὅτι οὐ συμμετρεῖται τῷ πλήθει τῶν πραγμάτων τὰ ὀνόματα , οὐδ’ ὅσα τὰ πράγματα , τοσαῦται καὶ αἱ ἐπ’ αὐτοῖς σημαντικαὶ λέξεις οὔτε καθ’ ἕκαστον οὔτε κοινῶς κατὰ γένος , ἀλλ’ ὅπου μὲν ὑπερβάλλει , ὅπου δὲ ἐνδεῖ τὰ ἕτερα τῶν ἑτέρων · καὶ γὰρ ἑνὸς πράγματος πολλάκις εὑρίσκεται πλείω τὰ ὀνόματα καὶ πραγμάτων πλειόνων ἓν ὄνομα κατ’ οὐδὲν κοινὸν καὶ ταὐτὸν κείμενον , ὥστε ἐπὶ τὴν προτεθεῖσαν λέξιν τὴν ἁπλῆν καὶ ἀσύνθετον χρὴ σκοπεῖν , εἰς ποίαν κατηγορίαν ἀνάγεται . διὰ τοῦτο περὶ ὁμωνύμων , συνωνύμων καὶ παρωνύμων διαλαμβάνει διδάσκων ἡμᾶς πανταχόθεν ἐπισκοπεῖν , μή τι ταῖς λέξεσι τοιοῦτο συμβέβηκεν , ὥστε τὰ οἰκείως προτετάχθαι ὀφείλοντα πρῶτον παραδίδωσι τοῖς μέλλουσιν ἀκριβῶς τἀς κατηγορικὰς λέξεις γνώσεσθαι . ὥσπερ γὰρ ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις τρολαμβάνομέν τινα , ὧν ἄνευ χαλεπὸν καὶ ὅλως ἀδύνατον ἦν γνῶναι τὸ προκείμενον , οὕτως κἀνταῦθα κἀνταῦθα | πρὸ τῆς εἰς τὰς κατηγορίας διαιρέσεως προλαμβάνομέν τινα συντελεῖν μέλλοντα εἰς τὴν σαμήνειαν τῶν ἑξῆς . ς . οὔκουν ἔδει πρὸ τοῦ περὶ τῶν καθολικῶν λέξεων καὶ Ἀρχύταν λέγειν , ἃς ἡμεῖς κατηγορίας ὀνομάζομεν , ταῦτα προειληφέναι ; Ἢ μήποτέ οὐδὲ κατὰ νοῦν γίνεται τὸν Ποθαγορικὸν ἡ τοιαύτη διαίπᾶσαν τὴν ἀνωμαλίαν τὴν περὶ τὰς λέξεις παραιτοῦνται . ζ . Ἀλλὰ ταῦτ.α μὲν ὑπερθώμεθα , ἐπειδὴ τὸ τοιοῦτο γένος τῶν ζητήσεων παρὰ τῶν τὰς Πυθαγορικὰς ὑποθέσεις θαυμαζόντων ἀπαιτεῖν τεῖν προσῆκεν · εἴπερ δὲ τὰ χρήσιμα προλαμβάνειν ἔδει , τί βουλόμενος μετὰ τὴν τῶν κατηγοριῶν παράδοσιν ἐπήγαγε περὶ . ἐναντίων καὶ ἀντικειμένων καὶ κινήσεων καὶ τῶν ἄλλων ; Ὄτι , ὦ γενναῖος , τῶν μὲν ἄλλων , ὅσων ἔννοιαν οὐκ ἔχομεν , παρὰ τῶν ἐπιστημόνων εἰκότως προδιδασκόμεθα , τοιαῦτα δέ γε ἦν τὰ ὁμώνυμα καὶ τὰ συνώνυμα καὶ τὰ παρώνυμα · τούτων γὰρ πρόληψιν οὐκ ἔχομεν καί που πάντως ἔδει παρὰ τοῦ ἀκριβῶς τοῖς ὀνόμασι χρωμένου εἰς τὴν ἐπίνοιαν ἡμᾶς προαχθῆναι · ὧν δὲ φυσικὴν ἔχομεν τὴν ἐπιβολήν , οὐ μήν πω ταύτην διηρθρωμένην , τούτων ἔδει μὲν τῇ κοινῇ ἐννοίᾳ χρήσασθαι , ἵνα μὴ τὸ σύνεχες , τῆς διδασκαλίας διακοπῇ , μετὰ ταῦτα δὲ ἀκριβῶς διαρθρῶσαι ἕκαστα , ἀυτὰ τὰ πράγματα διαλαμβάνοντα , ἀλλ’ οὐχὶ τῇ φυσικῇ θεωρίᾳ ταύτα σκοπούμενον . αὐτίκα ὥσπερ · εἰς γένη μέν τινα τὴν διδασκαλίαν ἀνάγει περί τε ἐναντίων καὶ ἀντικειμένων καὶ τῶν ἄλλων , ἔτι τε περὶ κι - νήσεως καὶ τοῦ ἅμα παχυτέραις ταῖς ἐπιβολαῖς χρώμενος , τὴν <δ᾿> ἀκριβεστέραν θεωρίαν ἐν τοῖς Φυσικοῖς ἐκδιδάσκει . ἡ . τίς οὖν αἰτία τοῦ περὶ πρώτων τῶν ὁμωνύμων αὐτὸν ἀλλ’ | οὐχὶ τῶν συνωνύμων μνημονεῦσαι , καίτοι τὰ μὲν ὁμώνυμα καθ᾿ ἓν μόνον ὄνομα κοινωνεῖ , τὰ δέ γε συνώνυμα κατ’ ἀμφότερα , τό τε · ὄνομά φημι καὶ τὸν λόγον ; Λέγω δὴ τὸ αἴτιον εἰς αὐτὰς ἀναφέρεσθαι τὰς κατηγορίας . ἐπεὶ γὰρ ὁμώνυμοι τυγχάνουσιν αὗται , τὸ προηγουμένως κοινῇ πάσαις ὑπάρχον τοῦτ’ εὐλόγως προέταξεν · ἑκάστη μὲν γὰρ τῶν ὑφ’ ἑαυτὴν εἰδῶν κατὰ τὸ οἰκεῖον ἑαυτῆς γένος συνωνύμως κατηγορεῖται , ἁπλῶς δὲ πᾶσαι ὁμωνύμως κατηγορίαι λέγονται . θ . Ἀλλ’ εἰ πρόκειται αὐτῷ περὶ τῶν λέξεων εἰπεῖν τῶν τε ἄλλων καὶ τῶν ὁμωνύμως ἐχουσῶν , διὰ τί περὶ μὲ ὁμωνυμίας οὐδὲν λέγει , περὶ ὁμωνύμων δὲ διδάσκει τῶν κατὰ τὴν σχέσιν τῶν · πραγμάτων ἐπινοουμένων ἔχειν τὸ διττὸν τῆς σημασίας ; Οτι ἀπὸ τῶν πραγμάτων διαφόρως ἐχόντων διακρίνεται ὁδῷ προΪόντων ἡμῶν καὶ ἡ ὁμωνυμία . ἀφ’ ὧν οὖν πρώτως λαμβάνει τὴν σύστασιν καὶ ἅπερ ἐστὶ κυριώτατα αὐτῆς αἴτια καὶ ἐν · οἷς ἔχει τὸ εἶναι ἡ ὁμωνυμία , ταῦτα προηγουμένως ἀναδιδάσκει , ὧν νοουμένων ὁμοῦ καὶ ἡ λέξις ὡς οὖσα ὁμώνυμος συνθεωρεῖται · ὅταν γὰρ ᾖ πλείονα ταῦτα , εὐθὺς συναποδείκνυται καὶ τὰ ὀνόματα ὥσπερ πλεοναχῶς λεγόμενα . δι’ ὧν οὖν ἡ εὕρεσις ῥᾴστη καὶ ἀνυσιμωτάτη γίνεται , ταῦτα προὔθηκεν εἰκότως . ταῦτα δέ ἐστι τὰ πράγματα κύρια ὄντα τοῦ ποιεῖν τὴν ὁμωνυμίαν , ὥστε κατὰ τὰς διαφορὰς τῶν πραγμάτων παραστήσας τὰ ὁμώνυμα συνακολουθοῦντα τούτοις ἔχει καὶ τὸν περὶ τῆς ὁμωνυμίας λόγον . ι . Ἀλλ’ εἰ τὸ μόνον διχῶς λαμβάνεται , ἢ ὡς ἓν ὥσπερ μόνος ὁ ἥλιος’ ἢ ὡς πρὸς ἀντιδιαστολὴν ἑτέρων ὡς ‘τὸ χιτῶνα μόνον ἔχειν’ , ὅταν λέγῃ · ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , δὲ κατὰ τουνομα λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος , ἤτοι τὸ μόνον σημαίνει αὐτῷ τὴν πρὸς τὸν λόγον ἀντιδιαστολὴν ἢ οὐ σημαίνει . · ἀλλ’ εἰ μὲν σημαίνει , περιττὰ τὰ λοιπά , εἰ δὲ οὐ σημαίνει , περιττὸν τὸ μόνον.| Φημὶ δὴ οὖν τὰς προσθήκας σαφηνείας χάριν λαμβάνεσθαι , ἧς μάλιστα χρὴ φροντίζειν τοὺς λέγοντας . κἀνταῦθα τοίνυν τὸ ἀμφίβολον τοῦ μόνου σαφηνίζει τὸ ἐπαγόμενον · ὡς γὰρ ὁ εἰπὼν ‘οὗτος χιτῶνα μόνον ἔχει σα - φέστερον ἐποίησε τὸ λεγόμενον ἐν τῷ προσθεῖναι ‘ἱμάτιον δὲ οὐκ ἔχει’ , οὕτως καὶ ὁ τῷ μόνῳ προσθεὶς τὸ ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα λόγος τῆς οὐ - σίας ἕτερος οὐκ ἀτόπως τοῦ σαφοῦς ἐφρόντισεν . ία . Ἀλλ’ εἴποιμ’ ἂν ὅτι οὐ μόνον τὸ ὄνομα τῶν ὁμωνύμων κοινὸν ἀλλὰ καὶ ἄλλα πλείω ( τοῖς γοῦν Αἴασιν οὐ μόνον τὸ ὄνομα κοινὸν ὑπάρχει , ἀλλὰ καὶ τὸ Ἕλλησιν εἶναι καὶ στρατηγοῖς καὶ φίλοις ) · πῶς οὖν εἶπεν ὧν ὄνομα μόνον κοινόν καίτοι τοῖς ὁμωνύμοις πολλῶν κοινῶν 10 ὑπαρχόντων ; Ὅτι οὐ , τί πρόσεστι τοῖς Αἴασι κοινόν , σκοπούμεθα κατὰ τὰς λέξεις ἢ κατὰ τὸ γένος , ἀλλὰ καθόσον ἀλλήλοις ὁμώνυμοι μόνον , ὥστε ἡ προ - σθήκη ἀναγκαία ἡ τοῦ μόνου · κατὰ γὰρ τὸ ὄνομα μόνον ὁμώνυμον τὸ ὁμώνυμον . ιβ . Ἀλλ’ εἰ τὸ κοινὸν τῶν πολλαχῶς λεγομένων · καὶ γὰρ τὸ εἰς μέρος ἀδιαίρετον ὡς ὁ ἵππος καὶ ὁ οἰκέτης κοινός , καὶ τὸ διαιρούμενον , τοῦτο δὲ διαφόρως , ἢ τὸ ἐν προκαταγήψει ἑκάστου † τὸ ἠγνοημένον , μετὰ δὲ τὴν χρῆσιν ἀναπεμπόμενον <εἰς τὸ> κοινόν , οἷον δή ἐστι τὸ βαλανεῖον καὶ τὸ θέατρον , καὶ τὸ μετὰ τὴν νέμησιν ἑκάστου ἴδιον γιγνόμενον , ὡς τὰ λάφυρα τῶν πολεμίων τοῖς στρατιώταις . ὧν δὴ τρόπων τῆ·ς κοινότητος κατ’ οὐδένα τοῖς ὁμωνύμοις προσεῖναι δυναμένων ἀναγκαίως ἡ ὕπαρξις αὐ - τῶν ἀναιρεῖται · οὔτε γὰρ ὡς ἀδιαιρέτου μετέχει τοῦ ὀνόματος τὰ ὁμώνυμα ὡς ἵππου καὶ ἀνθρώπου , ἃ παρὰ μέρος εἰς χρῆσιν ἔρχεται ( οὐδὲν γὰρ κωλύει πολλοὺς ἅμα τῷ αὐτῷ ὀνόματι χρῆσθαι ) , οὔτε ὡς διαιρουμένου οὐ γὰρ κατὰ συλλαβὰς ἡ | μετοχὴ τοῦ ὀνόματος ) · εἰ δὲ μήτε ὡς ἀδιαιρέτου μήτε ὡς διῃρημένου , πῶς οἷόν τε κοινὸν εἶναι τὸ ὄνομα ; Ἀλλ’ ὁ ταῦτ’ ἀπορῶν ἠγνόηκεν ὅτι τοῦ ἀδιαιρέτου τὸ μὲν παρὰ μέρος εἰς χρῆσιν λαμβανόμενον λέγουσιν ὥσπερ τὸν ἵππον καὶ τὴν λύραν , τὸ δὲ ἀθρόως καὶ ἀμερίστως πλείοσιν ὑπάρχειν δυνάμενον ἀδιαίρετον παραλείπουσιν , ὅπερ ἐστὶ τρόπος τῆς ἐπὶ τοῦ ὀνόματος κοινωνίας · αὐτῷ γὰρ τῷ μὴ διαιρεῖσθαι τούτῳ καὶ πάρεστι πᾶσι τοῖς μετέχουσιν αὐτοῦ . ιγ . Ἀλλ’ εἰ τὸ ὄνομα σημαντικόν ἐστιν ἀπροσδεῶς , οὗπέρ ἐστιν ὄνομα εἰ γὰρ προσδέοιτό τινος ἑτέρου πρὸς τὸ σημῆναι , οὐδ’ ἂν ὄνομα εἴη ) , τὸ δὴ κοινὸν πλειόνων οὐχ ἑνός ἐστι σημαντικόν . ἄδηλον γάρ ἐστι , τί τῶν πολλῶν βούλεται σημῆναι · ὁ γὰρ εἰπὼν κύνα , ὅτι μὲν οὐ βοῦς οὐδ’ ἵππος οὐδ’ ἄνθρωπος τὸ σημαινόμενον ἐδήλωσεν , τίνα δὲ κύνα βούλεται δηλοῦν , οὐ σημαίνει . τὸ δὲ ὄνομα τὸ σημαντικόν ἐστιν , ὥστε οὐκ ἂν εἴη ὄνομα κοινὸν πλειόνων · εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ ὁμώνυμον ὅλως ἔσται τι πρᾶγμα · τὰ γὰρ ὁμώνυμα βούλεται ὑπὸ κοινοῦ τινος σημαίνεσθαι ὀνόματος πλείω ὄντα πράγματα . εἰ δὲ προσθήκης δεῖται τὸ ὄνομα πρὸς τὸ σημῆναι ἓν ἐκ τῶν πολλῶν ὃ βούλεται , πάλιν ὁ τοῦ ὁμωνύμου λόγος ἀνα - τρέπεται · οὐκέτι γὰρ διαμένει κοινόν , ὅταν τῇ προσθήκῃ τῆς διαφορᾶς ἴδιόν τινος γένηται , οἷον ὅταν τῷ κυνὶ προσθῶμεν τὸ χερσαῖον ἢ θαλάτ - τιον , ὥστε οὐ μόνον οὐ διαμένει τὸ ὄνομα κοινόν , ἀλλ’ οὐδὲ ὅλως ἐστὶν ὄνομα διαφορὰν προσλαβόν . Τὸ μὲν περίεργον τῆς ἀπορίας φευκτόν , λυτέον δὲ ὅμως αὐτὴν καὶ οὐκ ἀρνητέον . τὸ γὰρ κοινὸν τοὐ ὀνόματος κακῶς εἴληπται · οὐ γὰρ οὕτως εἶπεν Ἀριστοτέλης τὸ κοινόν , ὡς τὴν λύραν καὶ τὸν ἵππον , ἀλλ’ ὡς τὴν κοινὴν φωνὴν τὴν ἐν τῷ θεάτρῳ , ἥτις ἡ αὐτὴ καὶ μία οὖσα εἰς διφόρων ἀκοὰς ἀφικνεῖται ὅλη · καὶ γὰρ ἐνταῦθα τοὔνομα ἕν καὶ ταὐτὸν ὂν κατὰ οιαφορων πραγμάτων τέτακται . ιδ . Εἰ δέ τις λέγοι πᾶν αἰσθητὸν τρεπτόν , πᾶν τρεπτὸν ἀλλοιωτόν , πᾶν ἀλλοιωτὸν οὐδέποτε μένει ταὐτόν , ἀλλ’ ἄλλοτε ἄλλο γίνεται , ἐάν τε ἐν πλείοσιν ἐάν τε ἐν ἑνὶ τὴν ἀλλοίωσίν τις λαμβάνῃ , τὸ δὲ ἀλλοιούμενον κοινὸν εἶναι ἀδύνατον διαμένειν γὰρ δεῖ τὸ κοινόν · εἰ γὰρ μὴ διαμένοι , ἴδιον ἑκάστου γίνεται τὸ καθῆκον εἰς ἕκαστον ) , τὸ δὲ ὄνομα αἰσθητόν . αἰσθητὴ γὰρ ἡ φωνή · ὥστε οὐδὲ κατὰ τοῦτ’ ἄν εἴη κοινὸν ὄνομα · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , οὐδὲ ὁμωνύμων . αἰσθάνομαι μὲν οὖν καὶ αὐτός , ὡς σοφισματώδης ἐστὶν ἡ τοιαύτη ἀπορία , ὅμως δὲ λύσιν αὐτῆς δοθῆναι βούλομαι . Φημὶ δὴ ἠγνοηκέναι αὐτούς , ὅτι τὸ κοινὸν οὐχ οὕτως ἐρρέθη , ὡς τὸ μεριστὸν εἰς πλείω , ἀλλ’ ὡς ὅλον ἑκάστου ταὐτόν , καὶ οὐχ ἕτερον μὲν τούτου ἄλλο δὲ τούτου , ὡς ἰδίαν εἶναι περιοχὴν σχημάτων τὴν τῆς ὁμωνυμίας κοινότητα . καὶ ᾧ λόγῳ μένει τὸ ἴδιον ἑκάστου ὄνομα , καὶ τὸ κοινὸν δια - μένει . ἔπειτα καὶ τὸ τρεπτὸν εἰ καὶ κατὰ τῆς φωνῆς ὡς σώματος ἐλήφθη , ἀλλ’ οὐ κατά γε τοῦ ὀνόματος καλῶς ἄν λαμβάνοιτο · ἀμετάβλητον γὰρ δεῖ τοῦτο μένειν . ιε . Ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον τούτοις μέμφονται . ἀλλὰ καὶ περιττότητα ἐγκαλοῦσι τῇ ὑπογραφῇ , ἄξιον καὶ τοῦτο ἐπισκέψασθαι . ἤρκει γάρ φασιν εἰπεῖν · ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν , οἱ δὲ ὅροι ἕτεροι · Ἀλλ’ εἰ μὴ προσετέθη ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα τῆς οὐσίας λόγος , ἐνῆν τὰ αὐτὰ ὁμώνυμα καὶ συνώνυμα ἀποφαίνειν ὡς τοὺς Αἴαντας · μὴ γὰρ ἀποδιδομένου τοῦ ὅρου κατὰ τὸ ὄνομα εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὅρος ὡς ἀν - θρώπων ἐγίγνετο , ὥστε ἐφαίνοντο συνώνυμοι . ις . Ἀλλὰ τί δήποτε οὐκ εἶπεν ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα ὅρος ὁ αὐ - τός , ἀλλ’ ὁ λόγος τῆς οὐσίας ; Ὅτι οὐ πάντα ὅροις δηλοῦται τὰ πράγματα ἀλλὰ καὶ ὑπογραφαῖς , διόπερ ἀκριβῶς λόγον τῆς οὐσίας ἀντὶ ὅρου παρέλαβεν . ιζ . Ἐπεὶ δὲ βιάζονταί τινες τὰ ὁμώνυμα συνώνυμα ἀποδεικνύναι , φέρε καὶ τοῦτο διάρθρωσον · φασὶ γὰρ ὡς εἰ συνώνυμά ἐστιν ὧν τό τε ὄνομα καὶ ὁ κατὰ τοὔνομα λόγος ὁ αὐτός , τὰ δὲ ὁμώνυμα καὶ ὄνομα ἔχει ταὺτὸν ( καλεῖται γὰρ ὀμώνυμα ) καὶ λόγον ἐπιδέχεται τὸν τοῦ ὁμωνύμου , συνώνυμα ἔσται τὰ ὁμώνυμα . ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ συνώνυμα πολὺ πρότερόν ἐστι συνώνυμα · πάντα ἄρα ἔσται συνώνυμα . Ἔδει μὲν πρὸς τοὺς οὕτως ἐπιτηδευομένους λόγους μηδὲ ἐπιχειρεῖν , πλὴν ἵνα μὴ δοκῶσί τι λέγειν , οὕτως αὐτοῖς ἀπαντήσωμεν . οὐδὲν γὰρ κωλύει τὰ πράγματα κατὰ ἄλλο μὲν εἶναι ὁμώνυμα , κατ’ ἄλλο δὲ συνώ - νυμα · ὥσπερ οὖν καὶ ἐνταῦθα πάντα γε τὰ ὁμώνυμα καλεῖται ὁμώνυμα , οἷον οἱ Αἴαντες · ἑκάτερός τε γὰρ αὐτῶν Αἴας καὶ ἑκάτερος ὁμώνυμος , καὶ καθὸ μὲν Αἴαντες οὐδὲν ἔχοντες προσὸν αὐτοῖς πρᾶγμα κοινόν , ὁμωνύμως λέγονται , καθὸ δὲ ὁμώνυμοι κοινὸν ἔχοντες λόγον συνώνυμοι γίνονται . ιη . Ἀλλὰ δὴ τοῖς ἐλλιπῶς ἔχειν τὴν ὑπογραφὴν τῶν ὁμωνύμων λέγουσι πῶς ἂν ἀπαντήσαιμεν ; φασὶ γὰρ ὡς εἰ τὸ ὁμώνυμον οὐκ ἐν μόνῃ τῇ οὐσίᾳ ἐστὶν ἀλλὰ καὶ ἐν ποιῷ καὶ ἐν ποσῷ καὶ τοῖς ἄλλοις γένεσι καὶ γὰρ ἐπ’ ἐκείνων ὁμωνύμως ἔστιν εἰπεῖν ) , πῶς ἐν τῷ λόγῳ τοῦ ὁμωνύμου εἶπεν ὁ δὲ κατὰ τοὔνομα τῆς οὐσίας λόγος ; φαίνεται γὰρ ἐλλιπῶς εἰρηκώς , εἴ γε ἐν ἅπασι τοῖς γένεσι τῆς ὁμωνυμίας οὔσης ὁ λόγος οὗτος τὰ ἐν τῇ οὐσίᾳ μόνῃ ὁμώνυμα περιορίζει . Πρῶτον μὲν οὖν οὐκ ἐν ἅπασι τοῖς ἀντιγράφοις τὸ ὁ δὲ λόγος τῆς οὐσίας πρόσκειται , ὡς καὶ Βόηθος μνημονεύει · καὶ Ἀνδρόνικος . εἰ δὲ καὶ προσκείμενον εἴη τὸ ὁ δὲ λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος , διότι παρὰ‘ τοῖς πλείστοις οὕτως εὑπίσκεται γεγραμμένον , ἀλλ’ ὀρθῶς γε ἔχει προσ - κείμενον . εἰ γὰρ ὁ λόγος ὁμώνυμον λόγος γάρ τις καὶ ὁ συλλογισμὸς καὶ ἡ ἐπαγωγή , διαφέρει δὲ τούτων ὁ τῆς οὐσίας δηλωτικὸς λόγος ) , καλῶς ἐποίησε προσθεὶς τὸ ὁ δὲ λόγος τῆς οὐσίας ἕτερος . πρὸς δὲ τούτοις οὐ τῆς οὐσίας μόνον εἶναι λεγομένης ἀλλὰ καὶ τῶν συμβεβηκότων ὄντων λεγομένων εἰκότως λόγον ἰῆς οὐσίας εἶπεν , οὐκ οὐσίας μόνον μνημονεύων ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων γενῶν , καθὸ καὶ ταῦτα ὄντα λέγεται · ὁ γὰρ τὴν ἑκάστου τῶν συμβεβηκότων ὕπαρξιν δηλῶν λόγος τῆς οὐσίας ὀρθῶς ἂν λέγοιτο λόγος . ἔπειτα καὶ λόγον οὐσίας τὴν ὑπόστασιν τῶν ὁμωνύμων ἀκούειν προσῆκε . ιθ . Καὶ μὴν εἰ τὰ συνώνυμα καὶ λόγου τοῦ αὐτοῦ καὶ ὀνόματος μετέχει , τί δήποτε περὶ τούτων προτέρων εἰπεῖν παρῆκε , τῶν δὲ ὁμωνύτὸν μῶν ἐμνημόνευσεν ; ἔτι δὲ εἰ περὶ τῶν ἀνωτάτω γενῶν μέλλει ποιεῖσθαι τὸν λόγον , τοῖς δὲ γένεσιν ὑπάρχει τὸ συνωνύμως τῶν ὑπ’ αὐτὰ κατηγορεῖσθαι , ὁμωνύμως δὲ οὔ , ὑπάρχει μὲν αὐτοῖς τὸ συνώνυμον , τὸ δ’ ὁμώνυμον οὔ · προηγεῖται δὲ πανταχοῦ τὸ ὑπάρχον τοῦ μὴ ὑπάρχοντος , ὥστε πρότερον ἐχρῆν περὶ τῶν συνωνύμων δεῖξαι , εἶτα περὶ τῶν ὁμωνύμων . Ὅτι τὸ ὂν οὐχ ὥσπερ ἄλλοις δοκεῖ συνώνυμον , ἀλλ’ ὁμώνυμον κατὰ Ἀριστοτέλην . εἰ οὖν αὐτὸ τὸ ὂν ὁμώνυμον , προηγεῖται κατ’ αὐτὸν ἡ τοῦ ὁμωνύμου διδασκαλία καὶ ἡ τοῦ μὴ ὑπάρχοντος ἐπίδειξις · δεῖ γὰρ διαστείλασθαι πρῶτον τὴν ὁμωνυμίαν , εἶθ’ οὕτως εἰς ἀριθμὸν ἀγαγόντα καὶ ὁρισάμενον τὰ γένη καθ’ ἕκαστον λοιπὸν ἐπιδεικνύναι , πῶς τῶν ὑπ’ αὐτὸ συνωνύμως κατηγορεῖται . κ . Εἰσί τινες τοίνυν οἳ μέμφονται τῇ τῶν κατὰ συμπλοκὴν καὶ ἄνευ συμπλοκῆς διαιρέσει . οὐ γὰρ πάντως ἄνευ συμπλοκῆς ἢ μετὰ συμπλοκῆς τὰ λεγόμενα · τὸ γὰρ ‘ἄνθρωπος περιπατεῖ’ οὐ μετὰ συμπλοκῆς οὐ γὰρ μετὰ συμπλεκτικοῦ συνδέσμου ) , τὸ δὲ ‘ἄνθρωπος’ ἡ | ‘βοῦς’ οὐκ ἄνευ συμπλοκῆς · σύνθεσιν γάρ τινα συλλαβῶν καὶ στοιχείων ἔχειν καὶ τὰ ὀνόματα . Φαμὲν δὴ ὅτι οἱ μόνην συμπλοκὴν τὴν μετὰ συμπλεκτικοῦ συν - δεσμοῦ προφορὰν λέγοντες τοῖς Στωϊκοῖς ἐπακολουθοῦσιν , ὧν ἀρχαιότερος Ἀριστοτέλης καὶ τῇ τῶν πρεσβυτέρων συνηθείᾳ χρώμενος , οἵτινες τὴν τῶν πλειόνων μερῶν τοῦ λόγου σύνοδον συμπλοκὴν ὠνόμαζον . τὸ δὲ λέγειν ὅτι μετὰ συμπλοκῆς ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ βοῦς , διότι σύνθεσις ἐπ’ αὐτῶν ἐστι συλλαβῶν καὶ στοιχείων , καὶ αὐτὸ οὐ καλῶς λέγεται · οὐ γὰρ τὴν τῶν στοιχείων σύνθεσιν , ἀλλὰ τὴν τῶν μερῶν τοῦ λόγου οἱ παλαιοὶ συμπλοκὴν ὀνομάζουσιν . κα . Ἀλλ’ εἰ καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ τὸ ἔν τινι μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον ἀδύνατον γὰρ χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστὶν ) , ἀδύνατον δὲ τὸ σῶμα τόπου χωρισθῆναι , ἔσται τὸ σῶμα ἐν ὑποκειμένῳ τῷ τόπῳ . ὁμοίως δὲ καὶ τὰ ἐν χρόνῳ · οὔτε γὰρ μέρη ἐστὶν αὐτοῦ , οὔτε ἄνευ χρόνου εἶναι δύναται · καὶ γὰρ εἴ τις λέγοι τοῦ ἐν μέρει τόπου καὶ χρόνου χωρίζεσθαι αὐτὰ , ἀλλὰ τοῦ τε ἀπλῶς χρόνου καὶ τόπου οὐ χωρίζεται . Ἀλλὰ καὶ πρὸς τοῦτο ἐροῦμεν ὅτι οὐδὲν τῶν κοινῶν οὔτε τόδε οὔτε τὶ ὑπάρχει , οὐδ’ ἔν τινι οὖν ἔσται τὸ ἐν τῷ γενικῷ ὂν τόπῳ ἢ χρόνῳ . ἔτι τὸ μὲν καθ’ αὑτό ἐστιν ἐν χρόνῳ τὸ κινούμενον καὶ μεταβάλλον , συμπορεύεται πορεύεται γὰρ τῷ χρόνῳ καὶ συμμεταβάλλεται · εἰ δ’ ἦν τι ἀίδιον , κατὰ συμβεβηκὸς ἂν ἦν ἐν χρόνῳ ἀκίνητον ὂν καὶ ἀμετάβλητον · χρόνου γὰρ ὄντος εἶναι λέγεται . τούτων δὴ οὕτω διῃρημένων εἰ τὸ κινούμενον ᾗ κινεῖται συμπαραμείβει τῷ χρόνῳ , οὐκ ἂν εἴη ἔν τινι κυρίως οὐδὲ ἐν χρόνῳ . εἰ γὰρ μηδ’ ἐν τόπῳ κινούμενον , οὐδὲ ἐν χρόνῳ ἂν εἴη · ὅμοιον γὰρ ὡς ἂν εἰ ἐκινεῖτο . τότε γὰρ πολὺ μᾶλλον οὐκ ἂν εἴη ἐν τόπῳ ἀμφοτέρων καθ’ αὑτὰ κινουμένων . τοιοῦτον οὖν πέπονθε καὶ πρὸς τὸν χρόνον οὐδέτερον γὰρ ὑπομένει , ὥστε οὐκ ἔσται τὸ ἕτερον ἐν τῷ ἑτέρω , οὔτε ἐν τῷ | κατὰ μέρος οὔτε ἐν τῷ γενικῷ . εἰ δὲ καὶ ἐν χρόνῳ ῥητέον , κοινότερον , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ ὡρισμένῳ ῥηθήσεται · οὔτε γὰρ κινήσεως οὔτε χρόνου ἐστὶ δεῖξις ἀμφοτέρων ἐν πλάτει θεωρουμένων καὶ κατὰ διέξοδον · ὑφισταμένων καὶ κατὰ συνεχῆ τῶν μερῶν γένεσιν · τὸ μὲν γὰρ παρελήλυθεν , τὸ δὲ μέλλει . εἰ δ’ ἄρα εἴη , ἄλλο ληπτέον τὸ ἐν τῷ τόπῳ καὶ χρόνῳ , ἄλλο τὸ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ τὸ ἐπὶ του χρώματος · κβ . Εἰ τὰ συμπληροῦντα τὴν ἑκάστου οὐσίαν μέρη ἐστίν αὕτη γὰρ μέρους ἔννοια τὸ συμπληρωτικὸν εἶναι τὸ μέρος τῆς οὐσίας ) , συμπληροῖ δὲ τοῦ μὲν ἁπλῶς λεγομένου σώματος τὴν οὐσίαν χρῶμα καὶ σχῆμα καὶ ποσότης ( οὐδὲν γὰρ ἄχρουν ἢ ἀσχημάτιστον ἢ ἄποσον σῶμα ) , τοῦδε δὲ τοῦ σώματος οἷον τοῦ πυρὸς ἢ τῆς χιόνος ἡ ψυχρότης ἡ ἡ θερμότης καὶ ἡ λευκότης ἢ ἡ λαμπρότης συμπληροῦσι τὴν οὐσίαν , ἤτοι μέρη αὐτῶν ἔσται τὰ εἰρημένα καὶ εὑρίσκεται τὰ ἐν ὑποκειμένῳ ὡς μέρη ὑπάρχοντα , ἡ οὐκ ἔσται μέρη καὶ οὐ συμπληροῖ ἰὴν οὐσίαν . Πρὸς τοῦτο τὸ ἀπόρημα ἐκεῖνο χρὴ προσειπεῖν , ὡς ἔστι τὸ ὑποκείμενον διττὸν καὶ κατὰ τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς καὶ κατὰ τοὺς πρεσβυτέρους · ἓν μὲν τὸ λεγόμενον πρῶτον ὑποκείμενον ὡς ἡ ἄποιος ὕλη , ἣν δυνάμει σῶμα Ἀριστοτέλης φησί , δεύτερον δὲ ὑποκείμενον τὸ ποιόν , ὃ κοινῶς ἢ ἰδίως ὑφίσταται · ὑποκείμενον γὰρ καὶ ὁ χαλκὸς καὶ ὁ Σωκράτης τοῖς ἐγγινομένοις ἢ κατηγορουμένοις κατ’ αὐτῶν . τὸ γὰρ ὑποκείμενον κατὰ πρός τι λέγεσθαι ἐδόκει τινὶ γὰρ ὑποκείμενον ) , ἤτοι δὲ ἁπλῶς τῶν γινομένων ἐν αὐτῷ καὶ κατηγορουμένων αὐτοῦ ἢ ἰδίως · ἀπλῶς μὲν γὰρ ὑποκείμενον πᾶσι τοῖς γινομένοις καὶ κατηγορουμένοις ἡ πρώτη ὕλη , τισὶ δὲ ὑποκείμενον γιγνομένοις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ κατηγορουμένοις ὁ χαλκὸς καὶ ὁ Σωκράτης . δύο τοίνυν ὑποκειμένων ὄντων πολλὰ τῶν ἐγγινομένων ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ὑποκείμενον ἐν ὑποκειμένῳ ὄντα ὡς πρὸς τὸ δεύτερον οὐκ ἦν ἐν ὑποκειμένῳ ἀλλὰ μέρη αὐτοῦ . διότι μὲν γὰρ πᾶν χρῶμα καὶ πᾶσα ποιότης καὶ | πᾶν σχῆμα τῆς πρώτης ὕλης ἐστὶν ἐν ὑποκειμένῳ ( ἐν γὰρ ταύτῃ ὑφίσταται οὐχ ὡς μέρη αὐτῇς ὄντα καὶ ἀδύνατα χωρὶς αὐτῆς εἶναι ) , διότι δὲ οὐ πᾶν χρῶμα οὐδὲ πᾶν σχῆμα ἐπὶ τοῦ δευτέρου ὑποκειμένου ἐν αὐτῷ ἐστιν , <ἀλλ᾿> ὅταν μὴ συμπληρωτικὰ ᾖ τῆς οὐσίας , τότε ἔσται ἐν ὑποκειμένῳ . * * * ἐπὶ δὲ τῆς χιόνος οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ ἀλλ’ ὑποκείμενον . ἡ γὰρ τῆς χιόνος λευκότης οὔτε καθ’ ὑποκειμένου λέγεται ἄλλου σώματος οὔτε ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ τῷ σώματι τῆς χιόνος , ἀλλὰ συμπληροῖ τὴν οὐσίαν ὡς μέρος . Ἀριστοτέλης οὖν τὸ δεύτερον ὑποκείμενον εἰς τὴν διδασκαλίαν παραλαμβάνων πᾶν τὸ μὴ οὐσιωδῶς ὑπάρχον τινὶ ἐν ὑποκειμένῳ φησὶν εἶναι , τὰ μὲν οὐσίαν συμπληροῦντα τιθεὶς ὄντα , τὰ δὲ μὴ τοιαῦτα μέρη μὲν οὐ λέγων , συμπτώματα δὲ καὶ παθήματα , ὡς · εἶναι τοῦ μὲν πρώτου ὑποκειμένου τὰς ποιότητας συμπτώματα καὶ παθήματα καὶ τὰς ποσότητας , τοῦ δὲ δευτέρου ὡς μέρη , ὅταν συμπληρῶσιν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν . κγ . Ἀλλ’ εἴ τις καὶ δοίη μὴ εἶναι μέρη τὰ ἐν ὑποκειμένῳ · ἀλλ’ ἐκεῖνό γε ἄτοπον τὸ ἐν τῷ ὅρω τοῦ ἐν ὑποκειμένῳ δύνασθαι πολλάκις εὑρίσκεσθαι καὶ τὰ ὡς ἐν εἴδει καὶ τὰ ὡς ἐν γένει καὶ τὰ ὡς ὅλα ἐν μέ . ρεσι · κοινὸν γὰρ εἶναι καὶ πρὸς ταῦτα τὸν εἰρημένον λόγον τοῦ ἐν ὑποκειμένω . οὔτε γὰρ τὸ εἶδος μέρος τοῦ γένους δύναται γὰ·ρ καὶ ἐξαιρεθέντος εἴδους · σώζεσθαι τὸ γένος ὡς τὸ ζῷον ἐξαιρεθέντος τοῦ ἀνθρώπου ) , οὔτε δύναται ἄνευ τοῦ ζῴου εἶναι , πῶς γὰρ ἂν εἶδος εἴη γένους μὴ ὄντος ; ἀλλὰ καὶ τὸ ὅλον ἐν τοῖς ἑαυτοῦ μέρεσιν ὂν οὔτε̣ μέρος ἐστὶν αὐτῶν ἄτοπον γὰρ τὸ ὅλον τῶν μερῶν λέγειν μέρος ) , οὔτε δύναται χωρὶς αὐτῶν εἶναι . πέφηνεν οὖν ὁ λόγος κοινὸς οὐ μόνον τῶν ἐν ὑποκειμένῳ , ἀλλὰ καὶ τῶν μὴ ἐν ὑποκειμένῳ . Καὶ μὴν παντὶ πρόδηλον τὸ εἶδος ὅτι μέρος μὲν οὐκ ἔστιν , ὥσπερ ἡ χεὶρ τοῦ ὅλου σώματος , ὡς μέρος δὲ θεωρεῖται . ὁ δὲ Ἀριστο|τέλης οὐκ εἶπεν ὃ ἔν τινι μὴ μέρος ὑπάρχον , ἀλλὰ μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον , ὥστε καὶ τὸ ὡς εἶδος ὑπάρχον ἀνῄρηκε διὰ ταύτης τῆς προσθήκης . τὸ δὲ ὅλον οὐκ ἔστιν ἔν τινι τῶν αὑτοῦ μερῶν , ἀλλ’ ἐν ἅπασι τοῖς ἑαυτοῦ θεωρεῖται μέρεσιν , ἐκεῖνος δὲ ἔφη ὃ ἔν τινι μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον . τὸ ὅλον οὖν περιγράφεσθαι ὑπακουστέον ἀπὸ κοινοῦ τοῦ μὴ ὡς μέρος . οὐ γὰρ μόνον τὸ ἐπὸν οὐ δεῖ εἶναι μέρος , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑποκείμενον μὴ μέρος εἶναι τοῦ ἐπόντος · τὸ γὰρ ὅλον ὡς ἐν πᾶσι τοῖς μέρεσι καθ’ ὑποκειμένων αὐτῶν λέγεται . κδ . Καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον τὸ λέγειν ἄνευ τοῦ ἐν ᾧ ἐστι μὴ δύνασθαι εἶναι τὸ ἐν ὑποκειμένῳ , τῆς εὐωδίας χωριζομένης καὶ τοῦ μήλου καὶ τῶν ῥόδων ; πολλάκις γὰρ αἱ ποιότητες διαμένουσι τῶν πρώτως αὐτὰς δεδεγμένων μηκέτ’ ὄντων , ὥσπερ καὶ τοῦ οἴνου ποθέντος ἢ τοῦ σκορόδου βρωθέντος ἡ ὀσμὴ διαμένει . Ἀλλ’ οὐκ εἶπεν ἀδύνατον χωρίζεσθαι τὰ ἐν ὑποκειμένω τῶν ἐν οἷς ἐστιν , ἀλλὰ χωρὶς εἶναι . ἡ γὰρ εὐωδία χωρίζεσθαι μὲν δύναται τῶν ῥόδων , χωρὶς δ’ εἶναι οὐ δύναται , ἀλλ’ ἢ φθείρεται ἢ μεταδίδοται εἰς ἄλλα ὑποκείμενα . ὁ δὲ καὶ τοῦδε ἔτι ἀκριβέστερον τὸ ἐφεξῆς προστίθησιν · οὐ γὰρ ἐκείνου μόνου εἶπε μὴ δύνασθαι χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἦν , ἀλλ’ ἀπλῶς παντὸς ἐν ᾧ ἔστιν . ὥστε εἰ καὶ μεταλλάττοι τὰ ὑποκείμενα ἡ πρὶν ἐν τῷ μήλῳ εὐωδία ἐγγιγνομένη ἐν τῷ ἀέρι , ὅμως ἐν ὑποκειμένῳ τινὶ ἔσται , ἄλλοτε μέντοι ἐν ἄλλῳ , καὶ οὐδαμῶς οὐδέπ·οτε οὐδὲν διαφεύγει τὸν ὁρισμὸν τῶν συμβεβηκότων . κε . Ἀλλὰ δὴ πῶς ἀπαντήσωμεν τοῖς ἐριστικοῖς , οἳ τὰ μὴ ὑπάρχοντα τῷ κατηγορουμένῳ λαμβάνοντες ὡς λεγόμενα κατ’ αὐτοῦ ποιοῦσι πρὸς τῷ ὑποκειμένῳ τὸν τῆς · ἀποφάσεως συλλογισμόν ; οἷον ὁ ἄνθρωπος | · τοῦ Σωκράτους καθ’ ὑποκειμένου κατηγορεῖται , κατὰ δὲ τοῦ ἀνθρώπου λέγεται 31 τὸ μὴ εἶναι Σωκράτην · οὐκοῦν καὶ κατὰ Σωκράτους ῥηθείη ἂν τὸ μὴ εἶναι Σωκράτην . Πάλιν γὰρ καὶ πρὸς τούτους ὑπολογιζόμεθα , οὐχ ὡς οἱ Στωϊκοὶ λέγουσι , τὴν τῶν ἀποφατικῶν ὑπεξαίρεσιν , ἀλλ’ ὡς Ἀριστοτέλης διδάσκει , τὴν τῶν κατ’ σὐσίαν ὑπαρχόντων λῆψιν , ἢν ἐκεῖνοι οὐ παρασωσάμενοι παραλογίζονται , τὰ μὴ ὑπάρχοντα ὡς κατ᾿ καθ᾿ ὑποκειμένου λέγεσθαι σὑσίαν προσλαμβάνοντες . κς . Εἰ δέ τις μηδ’ ὅλως καθ’ ἑτέρου λέγεσθαι τὸ γένος τοῦ εἴδους διαμφισβητήσειεν , ἐπεὶ κατὰ τὸν αὑτοῦ λόγον κατηγορεῖται τοῦ ὑποκειμένου καὶ καθόσον κοινωνεῖ πρὸς αὐτὸ τῆς αὐτῆς οὐσίας ( τὰ γὰρ γένη τῶν εἰδῶν ἐπινοίᾳ χωρίζομεν , αὐτὰ δὲ καθ’ αὑτὰ οὐχ ὑφέστηκεν , ἀλλ’ ἐν τοῖς εἴδεσι τὸ εἶναι ἔχει ) , πῶς ἀπαντήσωμεν ; Ἡ ὅτι τὸ δοκοῦν εἶναι τούτων ταὐτὸ παραλλάττει τῇ σχέσει , ᾗ τὸ ἀκατάτακτον τοῦ κατατεταγμένου διέστηκε · καὶ ἔστι τὸ μὲν γένος μηδέπω καταταχθέν , ὥσπερ εἴ τις τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν καθ’ αὑτὸν νοήσειε , τὸ δὲ εἶδος ἤδη κατατεταγμένον εἰς τὰς κατὰ μέρος διαφοράς , ὥσπερ τὸν πολίτην φυλέτην ἐπινοοῦμεν . κζ . Πῶς οὖν ὁ μὲν ἄνθρωπος κατὰ τοῦ Σωκράτους λέγεται , τὸ δὲ εἶδος κατὰ τοῦ ἀνθρώπου , οὐκέτι δὲ κατὰ τοῦ Σωκράτους τὸ εἶδος , καὶ κατὰ μὲν τοῦ ἀνθρώπου τὸ ζῷον , κατὰ δὲ τοῦ ζῴου τὸ γένος , οὐκέτι δὲ κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τὸ γένος κατηγορεῖται ; Οτι κατὰ τοὔνομα , οὐ μέντοι κατὰ τὸν λόγον κατηγορεῖται τὰ ἀνωτέρω κατὰ τῶν ὑποκειμένων · οὔτε γὰρ ἐάν τις ἀποδιδῷ , τί ἐστιν ἄνθρωπος , ἐρεῖ ὅτι τὸ εἶδος , οὔτε ὁ λόγος τοῦ εἴδους ἐφαρμόττει κατὰ τοῦ ἀνθρώπου . καὶ περὶ τοῦ γένους δὲ ὁ αὐτὸς λόγος . ἔτι τὸ μὲν εἶδος καὶ τὸ γένος ἄλλοις συμβέβηκε καὶ ἀντιδιαιρεῖται , τὸ μὲν πρὸς τὸ μὴ τῶν εἰδῶν εἶναι , τὸ δὲ πρὸς τὸ μὴ τῶν ἀτόμων εἶναι , | τὰ δὲ καθ’ ὑποκειμένου λεγόμενα συμπληρωτικὰ τῆς οὐσίας ἦν . ἔτι τὰ μὲν κατὰ παντὸς λέγεται · πᾶς γὰρ ἄνθρωπος ζῷον εὐλόγως ἂν ῥηθείη , διότι οὐδέν ἐστι τῶν ὑπὸ τὸν ἄνθρωπον , καθ’ οὗ οὐ λέγεται τὸ ζῷον · πᾶς δὲ ἄνθρωπος εἶδος ψευδῶς ἂν ῥηθείη , καὶ πᾶν ζῷον γένος οὐχ ὑγιῶς λέγεται · ὁ γὰρ τὶς ἄνθρωπος ἄνθρωπος , οὐ μὴν εἶδος , καὶ τὸ τὶ ζῷον ζῷον μέν , οὐ μὴν γένος . οὐκ ἄρα κατὰ παντὸς λέγεται ταῦτα , ἀλλ’ ὅτι κοινότητές εἰσιν , οὕτω κατ’ αὐτῶν ῥηθήσονται . καὶ ὅτι τὸ μὲν συμπληρωτικὸν ἦν τῆς οὐσίας , τὸ δὲ ἐνδεικτικὸν τῆς τοῦ ὀνόματος κατὰ κοινὴν σχέσιν θέσεως οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ Σωκράτης αὕτη ἡ κοινότης ἡ κατηγορουμένη ) , μᾶλλον οὖν ἔοικεν αὕτη τοῦ ὀνόματος εἶναι παραστατική , παρὰ ποίαν σχέσιν ὠνόμασται ὁ ἄνθρωπος ἤτοι ζῷον , καὶ ἔστιν ὀνόματα ὀνομάτων δεύτερα προτέρων , ἀλλ’ οὐχὶ τῆς προηγουμένης ἔχεται τῶν λέξεων σημασίας , οὐδὲ τὴν φύσιν αὐτὴν σημαίνει τῶν ὀνομαζομένων πραγμάτων , ἀλλὰ κατὰ ποῖον ὠνόμασται χαρακτῆρα ἐνοεικνυται . κη . Ἀλλὰ δοκεῖ πως ἐναντίωσίν τινα ἡ παροῦσα διάταξις ἔχειν · ὅταν μὲν γὰρ λέγῃ τῶν ὑπ’ ἄλληλα γενῶν μηδὲν κωλύειν τὰς αὐτὰς εἶναι διαφοράς , ὡς περὶ ἐνίων ἀποφαίνεται , καὶ οὐχ ἁπλῶς περὶ ἁπασῶν · ὅταν δὲ προσδιορίζῃ τὰ ἐπάνω τῶν ὑπ’ αὐτὰ κατηγορεῖσθαι καὶ ὅσαι τοῦ κατηγορουμένου διαφοραί εἰσι , τοσαύτας εἶναι καὶ τοῦ ὑποκειμένου , ὡς περὶ πασῶν καθόλου ἀποφαίνεται μηδεμίαν αὐτῶν ὑπεξαιρούμενος . Δῆλον μὲν οὖν ὅτι οὐχ ὡσαύτως διορίζεται τὸ ἐπί τινων καὶ τὸ ἐπὶ πασῶν , ἀλλὰ διαφόρως · οὐσῶν γὰρ τῶν μὲν εἰδοποιῶν διαφορῶν , καθ’ ἃς εἰδοπεποίηται καὶ πεποίωται τὸ γένος , οἷον τὸ ζῷον κατὰ τὸ ἔμψυχον καὶ αἰσθητικόν , · ἅπερ αὐτοῦ καὶ συμπληροῖ τὴν οὐσίαν , οὐσῶν δὲ καὶ ἄλλων διαιρετικῶν , καθ’ ἃς διαιρεῖται τὸ γένος εἰς τὰ ὑπ’ αὐτὸ εἴδη οἷον τὸ ζῷον εἰς τὸ · λογικὸν καὶ ἄλογον , φανερὸν γέγονεν , ὅτι αἱ μὲν κατ’ οὐσίαν ὑπάρχουσαι τῷ ζῴῳ διαφοραὶ | πολὺ πρότερον ὑπάρξουσι καὶ τῷ ὀρνέῳ , αἱ δὲ τέμνουσαι αὐτὸ εἰς τὰ περιεχόμενα ὑπ’ αὐτοῦ αὗται ἐνίοτε μὲν τῷ ὀρνέῳ ὑπάρξουσιν , ὅταν πρὸς αὐτὸ κοινωνῶσιν , ἐνίοτε δὲ οὐχ ὑπάρξουσι , ὅταν μὴ κοινωνῶσι πρὸς αὐτό , ὡς ἡ τοῦ λογικοῦ . ἀληθὲς ἄρα τὸ καὶ ἐνίας καὶ πάσας εἶναι ταύτας διαφορὰς τοῦ κατηγορουμένου καὶ ὑποκειμένου , καὶ ποίας ἑκατέρας , διεκρίναμεν . οὐκ ἄρα διορθωτέον τὴν λέξιν μεταστρέφοντας ἐπὶ τἀναντία τὴν ἀπόφασιν οὕτως · ὥστε ὅσαι τοῦ ὑποκειμένου , τοσαῦται καὶ τοῦ κατηγορουμένου . ἡμάρτηται γὰρ ἡ διόρθωσις · οὐχ ὅτι γὰρ ἡ τοῦ ἀνθρώπου διαφορὰ λέγοιτ’ ἂν κατὰ τοὐ ζῴου , τὸ δίπουν φημὶ καὶ τὸ διαλεγόμενον καὶ τὰ ἄλλα ἀλλὰ δῆλον ὅτι τὸ μὲν οὐδὲν κωλύει καὶ τὸ μὴ πάσας κατηγορεῖσθαι ταῖς διαιρετικαῖς προσήκει , τὸ δὲ πάσας κατηγορεῖσθαι ταῖς εἰδοποιοῖς . δοκεῖ δ’ ἐμοί γε καὶ αὐτὸς ἐνδείκνυσθαι ταῦτα , δι’ ὧν ἀντιδιαιρεῖ τὸ ἐπάνω τῷ ὑποκάτω , οὐκ ἐπὶ τῶν γενῶν μόνον τῷ τοιούτῳ διορισμῷ χρώμενος , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν διαφορῶν . ἐπάνω μὲν οὖν ταύτας θήσομεν διαφορὰς τὰς συμπλγρωτικάς αὐτῶν τῆς οὐσίας , ὅσας καὶ οἷόν τε κατηγορεῖν ἐπὶ τῶν ὑποκειμένων , ὑποκάτω δέ , ὅσαι περιέχονται ἐν τοῖς προτέροις αὐτῶν γένεσιν , ἃς ἐνίοτε οὐχ οἷόν τε κατηγορεῖσθαι . διέλοι δ’ ἄν τις καὶ τὰς μὲν γενικὰς προσαγορεύων διαφοράς , τὰς δὲ εἰδικάς · εἰδικὰς μὲν ὅσαι τέμνουσι τὸ γένος , καθ’ ἃς καὶ εἰδοποιεῖται τὰ ὑπὸ τὰ γένη εἴδη , γενικὰς δὲ αὖ τὰς τῶν γενῶν συμπληρωτικὰς διαφοράς , αἷς εἰδοποιεῖται τὰ γένη . εἰσὶ μέντοι τινὲς καὶ τῶν διαιρετικῶν , ἃς οἷόν τε ὑπάρχειν τοῖς αὐτοῖς , ὡς ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων ἐπιδέδεικται . κθ . Τί δ’ ἄν εἴποις περὶ τοῦ τὰ ἕτερα γένη ταῖς αὐταῖς διαφοραῖς χρῆσθαι ; ἰσόπλευρα γὰρ καὶ ἀνισόπλευρα ἐπίσης · ἑκάτερα σχήματα λέγεται καὶ ἓν κατ’ αὐτῶν κοινὸν ὄνομά ἐστι τὸ σχῆμα , καὶ τῶν | ἀρετῶν καὶ κακιῶν διαφερουσῶν τῷ γένει τὰς αὐτὰς εἶναι διαφοράς · αἱ μὲν γὰρ λογικαὶ αἱ δὲ ἄλογοι κατηγοροῦνται ἐπ’ ἀμφοτέρων . Οί δὴ ταῦτα ἀποροῦντες διημαρτήκασι παρὰ τὴν ἄγνοιαν τοῦ ἑτέρου γένους . ταῦτα γὰρ εἰ καὶ μὴ ὑπάλληλά ἐστιν , ὅμως οὐκ ἔστιν ἕτερα , εἴ γε ὑπὸ ἓν κοινὸν γένος ὑποτάττεται , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ εὐθυγράμμου καὶ ὑπὸ τὸ σχῆμα · καὶ ἡ ἀρετὴ τοίνυν καὶ ἡ κακία ὑπὸ τὴν ἕξιν ταχθήσεται , καὶ οὐκ ἔσται ἕτερα ἀλλήλων τὰ τοιαῦτα γένη . λ . Τούτοις δέ ἐστιν ὅμοια καὶ τὰ τοιαῦτα ἀπορήματα · τὸ γὰρ πεζόν φασι καὶ τὸ πτηνὸν καὶ τὸ ζῷον καὶ τὸ ὄρνεον τὰς αὐτὰς ἔχει διαφορὰς ἐνίας , οὐ μόνον ἄρα ἐπὶ τῶν ὁμογενῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων , ἀλλὰ καὶ τῶν διεστηκότων αἱ αὐταὶ ἐνίοτέ , εἰσι διαφοραί · καὶ οὕτως ψεῦδος ἔσται τὸ νυνὶ λεγόμενον . ἔστι δὲ καὶ πρὸς τούτους ἡ αὐτὴ ἀπάντησις · ἐροῦμεν γὰρ ὅτι κακῶς λαμβάνετε τὰ ἕτερα γένη , οὐ γὰρ τὰ ἐπὶ βραχὺ παραλλάττοντα ἀλλὰ τὰ πάντῃ διεστηκότα ἐστὶν ἕτερα . πάλιν ὅταν λέγωσι τὸ ζῶον πεζὸν καὶ τὸ ζῷον πτηνὸν τὰς αὐτὰς ἔχειν διαφοράς · ποηφάγα γὰρ καὶ σαρκοφάγα καὶ σπερμοφάγα ἐστὶν ἀμφότερα καίτοι μὴ ὄντα ὑπάλληλα ἀλλ’ ἀντιδιαιρούμενα · ὥστε ῥᾴδιον καὶ πρὸς τοῦτο τὸ ἀπόρημα ἀντιθεῖναι τὸ αὐτό · τὸ γὰρ πεζὸν καὶ τὸ πτηνὸν ἄμφω κοινωνεῖ τοῦ ζῴου καὶ οὐ πάντῃ ἕτερα εἴληπται τὰ γένη . λα . Ἀλλὰ δὴ συντόμως ἔπελθέ μοι τὸν περὶ τοῦ εἴδους καὶ διαφορᾶς λόγον . Τὸ μὲν οὖν εἶδος κοινοῦ ἔχεται λόγου , χωριστὸν δέ ἐστι τοῦ οἰκείου γένους ταῖς εἰδοποιοῖς διαφοραῖς , ἴδιον δὲ πρὸς διορισμὸν ἔχει τὸ κατὰ ἀτόμων ἔχειν τὴν κοινωνίαν τοὐ λόγου , ὥσπερ τὸ γένος τὸ κατὰ εἰδῶν ἔχειν τὸ κοινόν . διαφορὰ δέ ἐστι τὸ χωρίζειν πεφυκὸς ἀπὸ τῶν ὑπὸ τὸ γένος τὰ ὗπ’ αὐτὸ τεταγμένα , καὶ ὅτῳ διαφέρει | ἕκαστον τῶν εἰδῶν . κατὰ γὰρ τὸ γένος οὐ διενήνοχεν . οὐ μέντοι ἁπλῶς τὸ χωρίζον ἐστὶ διαφορά , ἀλλὰ τὸ ἐν τῷ εἶναι χωρίζον · οὐ γὰρ εἰ τὸ πλεῖν χωρίζει ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἄλλων ζῴων , ἔσται διαφορὰ τοῦ ἀνθρώπου ἡ τοῦ πλευστικοῦ . οὐ γάρ κατ’ οὐσίαν τὸν χωρισμὸν αὕτη ποιεῖται , κατὰ συμβεβηκὸς δὲ ἄλλως . βούλεται οὖν ἡ διαφορὰ γίγνεσθαι οὐσίας μέρος · περὶ γὰρ τὴν οὐσίαν τὴν ἰδιότητα ἀφορίζει τῶν κεχωρισμένων . διαφορὰ δὲ καὶ εἶδος διαφέρει ὡς ὅλον καὶ μέρος · ὥσπερ γὰρ τὸ ὄνομα τὸ λογικὸν ἔχει πρὸς τὸν ὅρον , οὕτω καὶ τὸ πρᾶγμα τῆς οιαφορας περιέχεται ὑπὸ του εἴδους . λβ . Ἐπεὶ δὲ ἐν πᾶσιν ἀναφκαιότατόν ἐστιν εἰδέναι τὰς εὑρέσεις τῶν προτιθεμένων θεωρημάτων ; καὶ ἐνταῦθα πειραθῶμεν ἐπὶ τῶν παρόντων διά τινος μεθόδου τεχνικῆς τὴν εὕρεσιν αὐτῶν παραδοῦναι . Ὅτι μὲν οὖν ἀπὸ τῆς κοινότητος τῆς οὐσιώδους τὸ γένος καὶ τὸ εἶδος εὑρίσκεται φανερόν . καὶ τοῦτο δὲ πρόδηλον ἤδη ἐκ τῶν προδιωρισμένων , ὅτι τὸ μὲν εἶδος τῇ κοινότητι διατείνει περὶ τὰ καθ’ ἕκαστα , τὸ δὲ γένος περὶ τὰ εἴδη καὶ καθολικώτερον μᾶλλον . τὴν δὲ διαφορὰν εὑρίσκομεν ἀπὸ τῆς κὰτ ειοη ειεροτητος χαρακτηριστικης . ἔχει μὲν οὖν τὸ μέσον οὐσίας καὶ ποιότητος ἤτοι ἐξ ἀμφοῖν συνεστηκὸς ἢ τῆς οὐσίας συλλαβούσης τὸ ποιὸν ἢ ἀνάπαλιν τῆς ποιότητος τὴν οὐσίαν ἢ μεταξὺ τῆς διαφορᾶς οὔσης τῶν ποιῶν τε καὶ τῆς οὐσίας , ὡς ἐκβεβηκέναι αὐτὴν ἀμφότερα τὰ ἄκρα . δεῖ τοίνυν τὸν λόγον τῆς διαφορᾶς μηδαμοῦ ἀπέχεσθαι τῆς οὐσίας τῶν εἰδῶν εἰ δὲ μή , γίνεται κατὰ συμβεβηκός ) , ἀλλ’ ὥσπερ εὑρίσκεται τὸ γένος ἀπὸ τῆς τῶν εἰδῶν καὶ τῆς οὐσίας κοινωνίας , τὰ δὲ εἴδη , ἡνίκα ἄν τὰ ἀριθμητὰ κοινωνῇ τοὐ . εἶναι , οὕτως δὴ καὶ τὰς διαφορὰς ἀπὸ τῆς ἑτερότητος τῆς θεωρουμένης κατὰ τὰς ἰδιότητας τῆς οὐσίας περιλαμβάνεσθαι · οὕτω γὰρ ἄν εὔληπτος αὐτῶν γένοιτο ἡ εὕρεσις . λγ . Ἐξήγησαι τὸ ἐδάφιον , ὅπου φησὶ τῶν ἑτέρων γενῶν ἑτέρας εἶναι τῷ εἴδει τὰς διαφοράς . | Τῷ εἴδει εἶπεν ἀντὶ τοῦ τῷ λόγῳ , ὥσπερ καὶ · ἐν τοῖς τοπικοῖς σύυηθες αὐτῷ ταῦτα ἐπαλλάττειν ἀντὶ ἀλλήλων , βούλεται δὲ διὰ τούτου ἀκριβολογεῖσθαι περί τινος μείζονος · ἵνα γὰρ μὴ τῷ ὀνόματι προσέχοντες τὰς αὐτὰς λέγωμεν διαφορὰς σκεύους καὶ ζῴου , οἷον τὸ ὑπόπουν καὶ ἄπουν , διὰ τοῦτο προσέθηκε τῷ λόγῳ · ταῦτα γὰρ ὀνόματι μόνῳ δο.κεῖ τὰς αὐτὰς διαφορὰς ἔχειν . ἢ καὶ οὕτως ἄν εἴποιμεν · ὡς ἕτεραι τῷ εἴδει εἰσὶν αἱ λαμβανόμεναι ὡς ἐν τῷ εἴδει ἑκάστου τῶν ἑτέρων γενῶν , ἐν μὲν τῷ ζῴῳ τοῦ ἀνθρώπου , ἐν δὲ τῇ ἐπιστήμῃ τῆς μουσικῆς λαμβανομένης , δύναται τὸ ἕτεραι τῷ εἴδει καὶ τὰς εἰδοποιοὺς σημαίνειν διαφοράς , ἵνα μὴ λάβῃ τις τὰς κατὰ συμβεβηκὸς ὡς τὸ πλεῖν τοῦ ἀνθρώπου · οὐ γὰρ αἱ ὁπωσοῦν χωρίζουσαι διαφοραί , ἀλλ’ αἱ κατὰ τὸ εἰδοποιεῖν καὶ τὸ εἶναι αὗται κυρίως εἰσὶν ἕτεραι τῷ εἴδει . λδ . Λοιπὸν τοίνυν ἐστὶν ἀκριβῶς διελέσθαι , τί ποτέ ἐστι τὸ ἄτομον καὶ ἓν ἀριθμῶ . Ἄτομον μὲν οὖν λέγεται οὐχ ὡς τὸ ἀδιαίρετον καὶ ἀμέριστον , ἀλλ’ ὡς τὸ μὴ δεχόμενον τομὴν γένους εἰς εἴδη μηδὲ εἴδους εἰς τὰ καθ’ ἓν ἀριθμῷ διωρισμένα . ἓν δὲ ἕκαστον τῶν αἰσθητῶν λέγεται οὐ κατὰ μίαν δύναμιν , ἀλλ’ ὅτι πάντα εἰς μίαν νεύει οὐσίαν . ἐπεὶ δὲ πολλαχῶς τὸ ἓν λέγεται καὶ γένει καὶ εἴδει καὶ κατ’ ἄλλους τρόπους πλείονας , ἀφορίζει νῦν ἓν τὸ κατ’ ἀριθμὸν λαμβάνων οὐ μόνον ᾧ ἀριθμοῦμεν , ὡς συκοφαν - τοῦσί · τινες , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀριθμούμενον . οὕτω γὰρ καὶ τοὺς πέντε ἵππους ἐν ἀριθμῷ τινι λέγομεν . λε . Ἀλλ’ εἰ εἶδός ἐστι τὸ κατὰ πλειόνων καὶ διαφερόντων τῷ ἀριθμῷ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορούμενον , τίνι διαφέρει ὁ ἄτομος καὶ εἷς τοῦ ἀτόμου καὶ ἑνός · ἓν γὰρ ἀριθμῷ ἐστι καὶ οὗτος κἀκεῖνος . Οἱ μὲν οὖν λύοντες τὴν ἀπορίαν ταύτην κατὰ τὸ ἰδίως ποιόν , τοῦτ’ ἔστιν ὅτι ὁ μὲν φέρε γρυπότητι ἡ ξανθότητι ἢ ἄλλῃ συνδρομῇ ποιοτήτων ἀφώρισται , ἄλλος δὲ σιμότητι ἢ φαλακρότητι ἢ γλαυκότητι , καὶ πάλιν ἕτερος ἑτέραις , οὐ καλῶς μοι δοκοῦσι λύειν · οὐ γὰρ ἡ συνδρομὴ τῶν ποιοτήτων ἀριθμῷ ποιεῖ διαφέρειν , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα ποιότης . μᾶλλον οὖν ἐκείνως ἀπαντητέον , ὅτι τὰ τῷ ἀριθμῷ ἕτερα οὐ διαφέρει ἀλλήλων τῇ φύσει καὶ τῇ οὐσίᾳ , ἀλλ’ ἔχει τὸ ἕτερον κατὰ τὸ ἀριθμεῖσθαι · ἕτερα οὖν ὡς ἀριθμητά · ἐν γὰρ τῷ καθ’ ἓν ἀριθμεῖσθαι ἕκαστον ἐπέρχεται ὁ ἀριθμός . διαφέροντα οὖν τῷ ἀριθμῷ δοκεῖ μοι λέγειν τοῦτ’ ἔστι διεστηκότα ὡς ἀριθμητά , ἵν’ ᾖ τὸ λεγόμενον ἐπὶ τοῦ εἴδους τοιοῦτον , ὅτι τὸ κατὰ πλειόνων καὶ διεστηκότων τῷ ἀριθμεῖσθαι εἶδός ἐστιν , ἵνα τὸ διαφέρειν ἀντὶ τοῦ διεστηκέναι λαμβάνωμεν . λς . Ἀκήκοα δέ τινων πλεονασμὸν ἐγκαλούντων τῇ τομῇ ταύτῃ , ὡς οὐ καλῶς τῷ ποιεῖν τὸ πάσχειν ἀντέταξεν · ἐχρῆν γὰρ ἀμφότερα ὑφ᾿ ἓν γένος εἶναι τὸ κινεῖσθαι . Ἔστι δ’ ἡ τούτου λύσις τοιαύτη · οὔτε τὸ ποιοῦν ᾗ ποιεῖ πάσχει οὔτε τὸ πάσχον ᾗ πάσχει ποιεῖ , οὐδὲ τοῖς συνθέτοις συνέρχεται τὰ δύο εἰς ταὐτὸ ὑπὸ τοῦ τὰς δύο ἀρχὰς εἰς ταὐτὸ συμπίπτειν . τὸ μὲν οὖν κινεῖσθαι ἐν τῷ πάσχειν ἐστί . τὸ δὲ ποιοῦν κινεῖ ἀκίνητον ὄν . ἔνια δὲ τῶν ποιούντων ἐν τοῖς αἰσθητοῖς κατὰ συμβεβηκὸς κινεῖται ἀπὸ τοῦ τὰς δύο ἀρχὰς ἐν αὑτοῖς ἔχειν , καὶ εἶναι μέν τι αὐτῶν κινοῦν , εἶναι δὲ κινούμενον ἕτερον . ἀντιδιεῖλεν οὖν τῷ ποιοῦντι τὸ πάσχειν κατὰ τὰ ἑαυτῷ περὶ τῶν αἰτίων δοκοῦντα . Ἄλλη πάλιν αἰτία καθ’ ἕτερον τρόπον τὴν περιττότητα αἰτιᾶται · τὰ μὲν γὰρ καθ’ αὑτά , τὰ δὲ πρός τι διαιροῦνται , καὶ ἐν τούτοις περιλαμβάνειν νεῖν δοκοῦσι πάντα τὰ γένη . ἄλλοι δὲ εἰς οὐσίαν καὶ συμβεβηκὸς διατέμνοντες αὐτὰ ἡγοῦνται ἀρκούντως διαιρεῖσθαι . | οὐκ ὀρθῶς οἰόμενοι · οἱ μὲν γὰρ εἰς ὑποκείμενον καὶ συμβεβηκὸς διχοτομοῦντες τὰς κατηγορίας ἐφάπτονται μέν πως τῆς Ἀριστοτέλους πρώτης καὶ εἰς ἐλάχιστα τῶν γενῶν τομῆς , καὶ ταύτῃ γε οὐχ ἁμαρτάνουσιν · ᾗ δὲ παραλείπουσι τὰ καθόλου καὶ ἐν μέρει , ταύτῃ δὲ κακῶς χρῶνται καὶ ἀτελῶς τοῖς Ἀριστοτελικοῖς . οἱ δ’ αὖ εἰς οὐσίαν καὶ πρός τι ἀντιδιαιροῦντες , ἐπειδὴ τὰ συμβεβηκότα ἄλλου ἐστί , καὶ οὕτω δύο μόνα ποιοῦντες γένη τὰς ὅλας κατηγορίας , οὗτοι δὲ ἐπιτίθενται τῇ ἐνδείᾳ τῶν ὀνομάτων · ᾗ γὰρ συμβεβηκότα οὐ πάντα ἐστὶν ἄλλου , ἀλλὰ ἓν μόνον τὸ αὐτῷ λεγόμενον πρός τι . δοκεῖ δὲ πρός τι εἶναι πάντα τὰ συμβεβηκότα διὰ τὸ ῇμᾶς ἀφαιρεῖν τὰ ὀνόματα τῶν πεφυκότων συσσημαίνεσθαι διὰ τὸ γνώριμον · οὕτως ἡ λευκότης δοκεῖ τινος εἶναι οὐκ οὖσα καθ’ αὑτήν τινος . ἐπὶ τούτῳ γε τῷ λόγῳ καὶ τὰ προηγουμένως καθ’ αὑτὰ πρός τί ἐστι . Σωκράτης γὰρ Σωφρονίσκου λέγεται οὐχ οὕτως , ᾗπέρ ἐστι Σωκράτης , ἀλλὰ παραλείπομεν ὡς γνώριμον τὸ υἱός , ἐπεὶ ᾗ Σωκράτης οὐδενός . καὶ τὸ συμβεβηκὸς εἰ μὲν ἀναφέρ·οιμεν εἰς τὸ ὑποκείμενον , πρός τι , ὥσπερ ὁ ἀγρὸς ὡς κτῆμα πρός τι , αὐτὸ δὲ καθ’ αὑτὸ τὸ συμβεβηκὸς φύσις τις ἰδία . καὶ ἡ ὕλη δὲ καὶ τὸ ὑποκείμενον καθὸ μὲν τυγχάνει τούτων τῶν προσηγοριῶν , πρός τί ἐστι ( τινὶ γὰρ ὑπόκειται ) , καθὸ δὲ ἀρχή , κατὰ διάστασίν ἐστι καὶ καθ’ ἑαυτό . δεῖ τοίνυν μὴ ῥημάτων συνηθείας ἀλλὰ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως ἐξεταστὰς γίνεσθαι , μηδὲ τῇ ἐνδείᾳ τῶν ὀνομάτων ἐπιτίθεσθαι , ἀλλὰ ταῖς διαφόροις ἰδιότησι τῶν πραγμάτων συνακολουθεῖν . οὕτω γὰρ οὐχ εὑρεθήσεται τὰ γένη ἐλάττονα ὄντα τῶν δέκα . εἰ δέ τις εἰς ὑποκείμενον <καὶ τὰ περὶ τὸ ὑποκείμενον> διαιρούμενος ὡς περιττεύουσαν εὐθύνει τὴν εἰς δέκα διανομήν , καὶ οὗτος ἀορίστως ἀντιδιαιρεῖ τὰ περὶ αὐτὸ πρὸς ἓν καὶ ὡρισμένον τὸ ὑποκείμενον . λζ . Ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ παρόντι ἀρκεῖ μετρίως ἀντιρρηθέντα πρὸς τοὺς περιττεύειν λέγοντας τὴν τῶν κατηγοριῶν διάταξιν , ἀπάντησον δὲ καὶ πρὸς τοὺς ἐλλείπειν αὐτὴν ἀποφαινομένους · διὰ τί γάρ φασι τῷ μὲν ποιεῖν τὸ πάσχειν ἀντέταξεν , οὐκέτι δὲ τῷ ἔχειν τὸ ἔχεσθαι ; Οὔτοι παραλείπων αὐτήν , ὡς ἡμεῖς ἄν εἴποιμεν δικαιολογούμενοι , ἀλλ’ ὅτι ἐνέπιπτεν εἰς τὴν τοῦ κεῖσθαι κατηγορίαν τὴν ἤδη προωρισμένην . ἔχει μὲν γάρ τις τὴν ἀσπίδα , ἔχεται δὲ ἡ ἀσπὶς ἐν τῷ οὑτωσὶ περικεῖσθαι · οὐκ ἄλλο τι οὖν ἔσται ἡ θέσις ἢ τάξις τῶν ἐχομένων . Ἀλλὰ διὰ τί τοὺς συνδέσμους παρέλιπεν , ἀποροῦσιν . Ἐπειδή , φαμὲν ἡμεῖς , οὔτε προηγουμένη ἐστὶν αὐτῶν ἡ χρεία τοῦ λόγου ἀλλὰ δευτέρα , οὔτε τελεία ἀλλ’ ἀτελής , οὔτε λεκτικὴ συμβολικὴ δὲ μᾶλλον . ἀλλ’ οὐδὲ σημαίνει προηγουμένως συσσημαίνει δὲ μᾶλλον , ὥσπερ τὰς διπλᾶς εἰώθαμεν παραγράφειν , αἵτινες μετὰ τῶν γεγραμμένων μὲν συσσημαίνουσι τὸ ἀπαρτίζον τῆς διανοίας αὐταὶ δὲ καθ’ ἑαυτὰς οὐδὲν δηλοῦσι . καὶ οἱ σύνδεσμοι τοίνυν συσσημαίνουσι μετὰ τῶν ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου , αὐτοὶ δὲ καθ’ ἑαυτοὺς οὐκ εἰσὶ σημαντικοί , ἀλλ’ ἐοίκασι τῇ κόλλῃ · διόπερ οὐδὲ λόγου στοιχεῖα αὐτοὺς τιθέμεθα , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα μέρη λέξεως . κἄν σημαίνωσι δὲ οὗτοι , κατὰ σύνταξιν σημαίνουσιν , ὥσπερ ἡ βα συλλαβή , τὸν δὲ λόγον εἶναί φαμεν περὶ τῶν ἄνευ συντάξεως καὶ καθ’ αὑτὰς σημαινουσῶν λέξεων καὶ κατὰ τὰς προηγουμένας χρήσεις τοῦ λόγου , οὐ μέντοι κατὰ τὰς ἑπομένας . Πάλιν τινὲς ἐπιζητοῦσι τὰ ἄρθρα ποῦ ταχθήσεται . Ἔστι δὲ καὶ περὶ τούτων ὁ αὐτὸς λόγος · σονδέσμων γὰρ ἔχει δόναμιν ἐπὶ ἀρρένων καὶ θηλέων μετὰ τοῦ καὶ τὸ ὑποκείμενον συμπαραδηλοῦν ἀορίστως , διὸ καὶ ἀόριστά τινες αὐτὰ καλοῦσι · τὸ μὲν γάρ τι ὑποκείμενον παρίστησι , μετὰ δὲ τοῦ ἄρρενος συνταττόμενον ἄρρεν τι δηλοῖ , μετά δὲ τοῦ θήλεος θῆλύ τι . παρῆκται δὲ τὸ τόδε | ἀπὸ τοῦ τινός , συνεκφαίνει δὲ ὁποτερονοῦν τῶν ἄρθρων τὸ ἄρρεν ἢ τὸ θῆλυ ἐν τῇ συντάξει , αὐτὸ δὲ καθ’ αὑτό ἐστιν ἄσημον . Ἀλλ’ αἱ ἀποφάσεις φασὶ καὶ αἱ στερήσεις τά τε ἀόριστα καὶ αἱ ἐγκλίσεις καθ’ ἑκάστην κατηγορίαν ἐν τίνι ταχθήσονται ; Περὶ δὴ τούτου βέλτιον αὐτὸς Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Ὑπομνήμασιν ἀνεδίδαξε · προσθεὶς γὰρ τἀς κατηγορίας σὺν ταῖς πτώσεσιν αὐτῶν καὶ ταῖς ἀποφάσεσι καὶ ταῖς στερήσεσι καὶ τοῖς ἀορίστοις ὁμοῦ συνέταξεν αὐτῶν τὴν διδασκαλίαν πτώσεις τὰς ἐγκλίσεις ὀνομάζων . ἔσται δὴ οὖν τὸ ἀνυποδετεῖν τῆς αὐτῆς κατηγορίας , ἧς καὶ τὸ ὑποδεδέσθαι , καὶ τὸ ἀναπνεῖν τῆς τοῦ ἔχειν κατηγορίας . ὥστε καὶ τὸ ὡπλίσθαι . καὶ αἱ ἀποφάσεις οὖν τούτων ἔσονται ὧν καὶ καταφάσεις , καὶ τὰ ἀόριστα τούτων ὧν καὶ τὰ ὡρισμένα · καθόλου γὰρ ἐν τούτω ἔχουσι τὸ εἶναι αἱ ἀποφάσεις καὶ στερήσεις ἐν τῷ τὰ ἀναιρούμενα μὴ εἶναι , εἰκότως ἄρα ἐπ’ ἐκεῖνα ἀναπέμποιτο τὰ ἐν ἕξει ὄντα καταφασκόμενα . καὶ ὁ νεκρὸς οὖν τούτου ἔσται οὗ καὶ τὸ ζῷον , καὶ ἡ τυφλότης τοῦ αὐτοῦ οὗ καὶ ἡ ἕξις καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁ αὐτὸς λόγος . περὶ δὲ τοῦ ἑνός , ὡς οὐκ ἔστιν ἔξω πῖπτον τῶν κατηγοριῶν , πολλαχοῦ ἄν τις ἀποδείξειε · καὶ γὰρ ὡς ἀρχὴ τῶν ἀριθμῶν καὶ ὡς μέτρον ὑπάρχον τοῖς πρός τι συνταχθήσεται , καὶ εἴ τις ἀσώματον καὶ καθ’ ἑαυτὸν τὸν ἀριθμὸν τιθείη , οὐσία ἂν εἴη ἡ μονάς , εἰ δέ τις διττὸν ἀριθμὸν ὑπόθοιτο , ἔσται καὶ ἡ μονὰς ἐν δύο γένεσιν , ἐπὶ μὲν τῶν κατὰ σύνθεσ‘ιν ἀριθμητῶν ἐν τοῖς πρός τι , ἐπὶ δὲ τῶν νοητῶν ἐν οὐσίᾳ ταττομένη . μένη . εἰ δέ τις αὐτὴν καὶ μέρος ποσοῦ νομίζοι , ὥσπερ καὶ ὁ Ἀλέξανδρος , ἔσται καὶ ἐν τῷ ποσῷ ἅμα . τοῦτο μέντοι ὅλον παρακρούεται ἡμᾶς · πανταχοῦ γὰρ ἕτερόν ἐστι τὸ πέρας καὶ τὸ ὁριζόμενον ὑπὸ τοῦ πέρατος . καὶ ἡ μονὰς οὖν ἀρχὴ καὶ πέρας οὖσα τοῦ ποσοῦ οὐκ ἂν εἴη ποσόν . ἴσως δὲ βέλτιον ὁμώνυμον καὶ τὸ ἓν ἀπολιπεῖν , πολ|λαχῇ μὲν καὶ ἄλλῃ , ἀτὰρ δὴ καὶ ὡς νυνὶ λέγομεν , οὐκ ἄν εἴη διαίρεσις προηγουμένη εἰς τὰς κατηγορίας οὐδὲ θέσις αὐτῶν ἀφωρισμένη εἰς ἓν γένος . λη . Τοσαῦτα μὲν καὶ πρὸς τοὺς ἐλλείπειν λέγοντας τὴν διάστασιν ταύτην ἐδικαιολογήσω , πρὸς δὲ τοὺς ἄλλα ἀντ’ ἄλλων ἀντεισάγειν τῶν κατηγοριῶν γένη τὸν Ἀριστοτέλην λέγοντας πῶς ἂν διαπραγματεύσοιο ; λέγουσι τοίνυν τινές , ὡς δεῖ τὴν κίνησιν γένος εἶναι < ἀντὶ> τοὐ ποιεῖν καὶ πάσχειν · οὔτε γὰρ εἰς ἄλλο γένος αὐτὴν προσήκει ἀνάγειν , οὔτε ἄνωθέν τι αὐτῆς ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται , οὔτε εἰς τὸ ποιεῖν οἷόντε αὐτὴν τάττειν καὶ γὰρ ἐν τῷ πάσχειν πολλαὶ κινήσεις ) , οὐδ’ αὗ ἐν τῷ πάσχειν , ὅτι πολλαὶ κινήσεις ποιήσεις . Πρὸς δὴ ταῦτα ἄνωθεν διοριζόμεθα τὸ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ θεωρεῖσθαι κατὰ τὰς δέκα κατηγορίας ὁμωνύμως . διόπερ οὔτε τὴν δύναμιν ουτε τὴν ἐνέργειαν θήσομεν ἐν ταῖς κατηγορίαις · τῶν γὰρ ὁμωνύμων καὶ καὶ οὐσίαν πάντῃ διαλλαττόντων οὐχ οἷόν τε ἦν ἓν εἶναι κοινὸν γένος . διόπερ καὶ τῆς κινήσεως εἰς ἐντελέχειαν ἀπὸ τῆς δυνάμεως ὁδευούσης ἄλλως μὲν ἐν τῶ ποιῶ , ἄλλως δὲ ἐν τῷ ποσῷ , ἄλλως δὲ ἐν ταῖς ἄλλαις κατηγορίαις , οὐχ οἷόν τέ ἐστι νοεῖν μίαν κατηγορίαν διὰ τὴν ὁμωνυμίαν . καὶ τὴν στάσιν δὲ εἴ τις ἀντεισάγοι , ταὐτὰ πρὸς αὐτὸν ἀντεροῦμεν , καὶ ἔτι προσήκειν λέγοντες οὐ τοῖς ἐν γενέσει ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς νοητοῖς τὴν στάσιν . εἰ δέ τις εἰς τὸ πὼς ἔχον συντάττοι τὰς πλείστας κατηγορίας , ὥσπερ οἱ Στωικοὶ ποιοῦσιν , ἐπιδεικτέον αὐτοῖς , ὅτι πλεῖστα παραλείπουσι τῶν ὄντων τά τε ἐν τόπῳ καὶ τὰ ἐν χρόνῳ καὶ κατ’ ἀριθμὸν ποσὰ καὶ κατὰ πηλίκον καὶ τὸ ὑποδεδέσθαι καὶ ἄλλα τοιαῦτα · οὐδὲν γὰρ ὅτι τῶν τοιούτων περιέχεται ἐν τῷ πὼς ἔχοντι . λθ . Ἀλλ’ εἴποι τις ἄν συνώνυμον εἶναι τὸ ὄν · καὶ γὰρ ὁ λόγος καὶ τὸ ὄνομά φασιν ἐφαρμόζει το.ῖς οὖσιν · ἔστιν ἄρα ἕκαστον τῶν ὄντων ἢ ποιοῦν ἢ πάσχον ἢ ἀμφότερα , ὥστε εἰ καὶ ὀνόματος καὶ λόγου τοῦ αὐτοῦ μετέχει τὸ ὄν , πᾶν εἴη ἂν συνώνυμον . | Η καὶ πρὸς τοῦτο ἀντειπεῖν ῥᾴδιον , ὅτι οὐχ οὗτος ὅρος ἐστὶ τοῦ ὄντος τὸ ἢ ποιεῖν αὐτὸ ἢ πάσχειν ἢ ἀμφότερα · περιλαμβάνει μὲν γὰρ τὰ δηλούμενα ὡς ὄντα αὕτη ἡ ἀπόδοσις τοῦ λόγου , τίνα δέ ἐστιν οὐ σημαίνει . ὡς γὰρ οὐκ ἔστι λόγος κυνὸς τὸ ζῷον χερσαῖον ἢ θαλάττιον ἢ οὐράνιον , ἀλλ’ ὁ δηλῶν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ , οὕτως οὐδὲ ὁ εἰρημένος λόγος ἂν εἴη τοῦ ὄντος , ἄλλως τε ὅτι οὐδὲ ἀληθεύεται οὗτος ὁ λόγος κατὰ τῶν εἰδῶν τοὐ ὄντος . χρὴ γὰρ τὸν ὅρον τοῦ γένους ἐφαρμόζειν καὶ τῷ εἴδει · ὥσπερ οὖν ὁ τοῦ ζῴου λόγος ἐφαρμόζει καὶ τῷ ἀνθρώπῳ , οὕτως ἔδει καὶ τοῦτον τὸν λόγον ἐφαρμόζειν ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν τοῦ ὄντος , οἷον κυνὶ ἢ ἀνθρώπῳ ἢ ἵππῳ , οὐδεὶς δὲ ὅρον ἀποδιδοὺς ἵππου φησὶν αὐτὸν ἢ ποιεῖν ἢ πάσχειν ἢ ἀμφότερα . μ . Ἀπορήσειε δ’ ἄν τις τὸ ἔστι καθ’ ἑκάστην τῶν κατηγοριῶν λεγόμενον πῶς χρὴ ἐκδέχεσθαι ἤιοι γὰρ τὸ αὐτὸ σημαίνει τῷ καθ’ οὗ κατηγορεῖται ἢ ἕτερον . ἀλλ’ εἰ μὲν τὸ αὐτό ἐστιν ἡ οὐσία καὶ τὸ ἔστι , περιττὸν τὸν τὸ κατηγορεῖν αὐτῆς τὸ ἔστι · δυνάμει γάρ ἐστι ἡ οὐσία οὐσία καὶ τὸ ποιὸν ποιόν . ἢ εἰ μὴ ἀδολεσχοῦμεν κατηγοροῦντες αὐτῶν τὸ ἔστιν , ἕτερον αὐτῶν ἔσται τὸ ἔστιν . εἰ δὲ ἕτερον , καὶ καθ’ ἕκαστον ἕτερον , ὥστε οὐ δέκα μόνον αἱ κατηγορίαι , ἀλλὰ καὶ ἄλλαι δέκα καθ’ ἃς τὸ ἔστι περὶ ἑκάστης αὐτῶν λέγομεν , καὶ πάλιν εἰ ἑκάστου τούτων ἄλλο τὸ ἔστι κατηγορήσομεν , ἐπ’ ἄπειρον ἀναβησόμεθα . εἰ δὲ ἓν εἴη καὶ κοινὸν ἐπὶ πασῶν τὸ ἔστι κατηγορούμενον καὶ ἐγκέκλιται τὸ ἔστι ἀπὸ τοῦ ὄντος , εἴη ἄν γένος τὸ ὂν . Φανερὸν μὲν οὖν τὸ σόφισμα , κωλύει δὲ οὐδὲν ἀπαντῆσαι πρὸς τὴν τούτου λύσιν . τὸ γὰρ ἔστιν κατηγορῶμεν ἐφ’ ἑκάστου , τὴν ὕπαρξιν προσκατηγοροῦντες αὐτοῦ τοῦτο λέγομεν · ἡ δὲ ὕπαρξις καὶ τὸ ὑπάρχειν τὸ ὑποκείμενον οὐ κεχωρισμένον τι δηλοῖ τοῦ ὑποκειμένου , ἀλλά καθ’ ἕκαστον τῶν δέκα μαρτυρεῖ τῇ ὑποστάσει τὸ μὴ εἶναι ἀνυποστάτῳ αὐτῇ ἀλλ’ ὑφεστηκέναι . καὶ τὸ εἶναι οὖν ὁμώνυμον ἔσται καὶ δεκαχῶς ῥηθήσεται , ὁσαχῶς καὶ τὰ ὄντα . |
Lemmas: ὅς . Ζεύς τίς πολύς εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία ἀπορέω ; Β . Ζεύς τίς κατηγορία ἐπιγράφω ὁ βιβλίον ; γ . τίς εἰμί ὁ κατηγορία σημαντικός , πότερος φωνή ἢ πρᾶγμα ἤ νοήμαιος> ; δ . Πῶς χρή ὁ κατηγορία εὑρίσκω καί μή ὑπάγω ὁ ὁ Στωικός ἀπορία ; ὅς . Ζεύς τίς περί ὁ καιηγοριον λέγω ἐπαγγέλλω οὐ ἀπό ἐκεῖνος ἄρχω , ἀλλά ὁ ὁμώνυμος καί συνώνυμος Ν ; Σ . Ζεύς τίς Ἀρχύτας ἐν ἰός καθόλου λόγος περί ὁμώνυμος καί συνίημι - Νύμων καί παρώνυμος οὐ εἴρω ; ζ . Ζεύς τίς οὖον πᾶς ὁ χρήσιμος προγράφω , ἀλλά καί ὅτερον μετά ὁ ὁ κατηγορία ἀπόδοσις ἐπιφέρω ; ὁ . Ζεύς τίς περί πρῶτος ὁ ὁμώνυμος εἶπον ; θ . Ζεύς τίς περί ὁμωνυμία μᾶλλον οὐ εἴρω ; ι . Ζεύς τιπροστιθημι ὁ μόνος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός ; εἷς . Πῶς πολύς ὁ ὁμώνυμος εἰμί κοινός ἐπί ὁ ὄνομα εἶπον μόνος ὁ κοινός ; Ἶβ . ὅτι2 οὔτε κατά ὁ ἀδιαίρετος κοινός οὔτε κατά ὁ διαιρέω κοινός ὑπάρχω ὁ ὄνομα ὁ ὁμώνυμος · ιγʹ . ἄλλη ἀπορία πρός ὁ Κοῖνος · ιδʹ . ἄλλη ἀπορία πρός ὁ κοινός · εἶμι . ὅτι2 περισσός προστίθημι ὁ ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος . ιζʹ . Ζεύς τίς οὐ εἶπον ὅρος ὁ οὐσία ἀλλά λόγος ιζʹ . ὅτι2 δύναμαι ὁ ὁμώνυμος εἰμί συνώνυμος · ἔρχομαι . Πῶς ὁ ὁμώνυμος ἐν πᾶς ὁ κατηγορία θεωρέω ὁ λόγος αὐτός ἐν ὁ οὐσία μόνος ὁμώνυμος περιοπιζω ; ιθʹ . Ζεύς τίς μετά ὁ ὁμώνυμος ὁ συνώνυμος τάσσω ; Κ . ὅτι2 ἁμαρτάνω ὁ κατά συμπλοκή καί ἄνευ συμπλοκή λέγω . ἄν . ὅτι2 κατά ὁ ἐνυπογραφή ὁ ἐν ὑπόκειμαι δύναμαι ὁ σῶμα ἵημι ὡς ἐν ὑπόκειμαι ὁ χρόνος καί τόπος κβʹ . ὅτι2 εὑρίσκω ὁ ἐν ὑπόκειμαι μέρος ὁ οὐσία · κγʹ . ὅτι2 ὁ λόγος ὁ ὁ ἐν ὑπόκειμαι κοινός εἰμί καί ὁ μή εἰμί υποκδ . κγʹ . ὅτι2 ὅς εὐωδία ποιότης εἰμί καί ἐν ὑπόκειμαι χωριστής εἰμί · κε . ἀπορία πλείων πρός ὁ ἰδιότης ὁ κατά ὑπόκειμαι φέρω , καί οὗτος δέ λύω · κζ . ὅτι2 οὐ ὡς κατά ἕτερος λέγω ὁ γένος ὅς εἶδος . κζ . Ζεύς τίς ὁ μέν ἄνθρωπος κατά Σωκράτης , ὁ δέ εἶδος οὐκέτι ; καί . Πῶς ἔνιοι καί πῶς πᾶς καί Ποίας ἑκατέρως λέγω κατηγορέω ὁ ὁ κατηγορέω διαφορά καί ὁ ὑπόκειμαι : κθʹ . ὅτι2 τις ὄνιον γένος ἕτερος ὁ αὐτός διαφορά χράω · λ . ἀπορία καί περί ὁ ἑτερογενής · λάω . τις εἶδος , τίς διαφορά καί πῇ διΐστημι οὗτος ἀπό ἀλλήλων ; λβʹ . Πόβεν ὁ εὕρεσις ὁ εἶδος καί γένος καί διαφορά ; λγʹ . Πῶς εἶπον ἕτερος ὁ εἶδος καί ὅς διαφορά ; λδʹ . Πῶς ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμός λέγω ; λεʹ . Πῶς δύναμαι ὁ εἷς καί ἄτομος ὁ εἷς ἄν · ἄτομος ἀριθμός διάβολος φέρω ; λζʹ . ὅτι2 οὐ ἐλλείπω ὁ ὁ κατηγορία τομή . λα . ὅτι2 ἄλλος ἀντί ἄλλος οὐ εἰσάγω ὁ ὁ κατηγορία γένος . λθʹ . ὅτι2 ὁ εἰμί οὐ ὁμώνυμος ἀλλά συνώνυμος . μ . ὅτι2 ὁ εἰμί ἤτοι ἕκαστος κατηγορία κατηγορέω καί οὕτως ἐπί ἤπειρος προβαίνω , ἢ εἰμί ἐγκλίνω ἀπό ὁ εἰμί , γένος εἄν εἰμί ὁ εἰμί . Δέξιππος nλατωνιπου φιλόσοφος ὁ εἰς τὰςἈριστοτέλουςκα - τηγορίας ἀπορία τεκαιλυσις ὁ πρῶτος . εἰμί δέ διαλογιικω ὁ σύγγραμμα καί τατουδιαλογος προσωπααυος - ο.υτοςΔεξιπ - ποζ καί Σέλευκος . Ὄκνος τις ἔχω ἐγώ μαΑα καλός καί γενναῖος χάρις αἰτέω προθυμέομαι πείθω αἰδώς δέ οὐ ἀγαθός χράομαι ἀνήρ κομίζω , θάρσος διαλέγω περί αὐτός βούλομαι · ἀλλά ἔγωγε καί πάλαι μέν θαυμάζω . εἰμί καλός ἀγαθός Σέλευκος , ὅτι τηλικόσδε εἰμί εὐμαθία καί πραότης διαφερόντως ἐκλάμπω , ἐμβριθῶς τε πρός ὁ μανθάνω ἀπαντάω ἀσφαλῶς τε καί ἄπταιστος , οὗτος φυλάσσω . ὑπό δέ ἀγχίνοια καί ὀξύτης κινέω πολύς ὁ ἄλλος υπερπηδώ ὁ ἐρώτησις , καί νῦν δέ ἑτοῖμος σύ πείθω σπουδαῖος , ἔχω περί ὁ μάθημα . οὐδείς μέν γάρ ὁ ἐκ ὁ ἀγαθός τυγχάνω ἐνδεής , ἔχω , ἀλλά καί ὁ ἐκ γένος καί δόξα ὑπάρχω σύ , ὅσος μηδείς ὁ καθά ἐγώ · ἐπαινέω δέ σύ ὁ τε ὁ φύσις ἐπιτηδειότης πρός πᾶς ἀνάγω ὁ καλός , καί ὅτι ὁ μέν ἄλλος , ὁ ἔξωθεν ὑπέρχομαι , ὑπερφρονέω . παιδεία δέ ἐράω καί ὅς μανθάνω ἀκόρεστος ἔχω · ὥστε ὅτι βούλομαι · ὁ εἰς λόγος ἥκω , ἐπιτάσσω . | διαιτάω δή ὁ εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία ἀπορέω καί ὁ ἀμφισβητέω διαλύω πειράω · Μέγης μέν ὁ ἐπίταγμα , εἰμί φίλος καί τίμιος κεφαλή , καί οὔτις ἐγώ νῦν ἐπιτελέω ῥᾴδιος · ὅς τε γάρ ἐπί Διΐφιλος ὁ θυγάτηρ συμφορά ὁ σοφός τε καί καλός βαρύς ἐγώ καί χαλεπός φαίνω ( τίς γάρ οὖον εἰμί · τἀληθῆ λέγω ; ) καί ὁ σῶμα ἐγώ νόσος ἐκτήκω . ἡδύς μείς σύ πείθω , πόρρωθεν δέ ὥσπερ ὁ δειλός ὁ ἀγωνιστής ὁμολογέω γιγνώσκω . ὅτι Πλωτῖνος ὁ πλατωνικός φιλόσοφος ἀντιλέγω χαλεπός οὗτος βαθύς ἀπορέω . οὖον μήv ἀλλά καί πρός δαίμων περ κατά ὁ Ὸμηρικὸν ἥρως σός χάρις ὁρμάω οὐ ὀκνέω , σύ δέ ἐγώ συλλαμβάνω ὁ λόγος εἰς κατά μέρος ἐξήγησις μηδαμῶς ἀπαιτέω · πολύς γάρ καί ἤπειρος συγγραφή εἰς ὁ βιβλίον οὗτος ἄλλος τε πολύς καί μάλιστα Πορφύριος εἶτα ὕστερος Ἰάμβλιχος καταβάλλω καί ὁ πλῆθος δύσληπτος . ἵνα οὖν μή αὐτός ἐκεῖνος πάσχω , μόνος ὁ ἀφοράω ἐρωτάω · οὖον γάρ ὥσπερ λείπω τίς προστίθημι διανοέομαι ( οὐ οὗτος τυφόω ) , ἀλλά ταχύς καί σύντομος καί σαφής ὁ λύω ἀποδίδωμι βούλομαι . δεῖ δέ ὁ μέλλω ὁ ἀπορία οὗτος ἀναγιγνώσκω ὁ κατηγορία νοέω πρῶτος ὁ εδάφιο ἀκριβῶς ὁ κατά λέξις , ἐπεί οὐδείς ὁ ἐνταῦθα λέγω εἶμι . ὅς . τις οὖν ποτός εἰμί ἄρα ὁ ποιέω ὁ παλαιός φιλόσοφος ποικίλος καί παντοδαπός ἔχω πρός ἀλλήλων Ἔρις περί οὗτος ὁ αριστοτελικός σύγγραμμα , ὅς δή καλέω κατηγορία : σχεδόν γάρ κατανοέω , ὡς οὔτε πλείων ἀντιλογία εἰς ἕτερος ὑπόθεσις γίγνομαι οὔτε μείζων 20 ἀγών κινέω οὖον μόνος ὁ Στωτκοῖς καί πλατωνικός σαλεύω ἐπιχειρέω οὗτος ὁ Ἀριστοτέλως κατγορίας . ἀλλά | καί αὐτός γε ὁ 6 περιπατητικός πρός ἑαυτοῦ , ὁ μέν μᾶλλον ἐφικνέομαι ὁ διάνοια ἀνήρ ὑπολαμβάνω , ὁ δέ εὔπορος λύω οἴομαι ὁ παρά ἕτερος ἀφοράω . ὅτι , εἰμί φιλομαθής Σέλευκος . περί ὁ πρῶτος καί ἁπλόος λέξις , ὅς οὗτος σημαίνω , σκοπός εἰμί ἐν οὗτος ὁ βιβλίον · ἐπεί τοίνυν ὁ λόγος πᾶς ὁ εἶδος ὁ φιλοσοφία χρήσιμος , οὗτος δέ ἀρχή ὁ ἁπλόος λέγω καί ὁ ὑπό οὗτος σημαίνω , εἰκότως πολύς γίγνομαι ἀμφισβήτησις περί ὁ καλῶς ἢ μή καλῶς Ἀριστοτέλης διαλαμβάνω περί αὐτός . Β . ἀλλά δή τίς βούλομαι αὐτός ὁ ἐπιγραφή καί ὁ ὅς κατηγορία ὄνομα ; οὖον γάρ ὸήπου παρίστημι ἐθέλω , πῶς ἐν ὁ δικαστήριον ἄνθρω - ποῖ μέμφομαι · ὁ γάρ κατηγορία , ὅς ἀντίκειμαι ὁ ἀπολογία , οὗτος ὄνομα τάσσω ὁ ὁ Ἕλλην διάλεκτος , ὥστε εἰκότως ἄν τις αὐτός αἰτιάομαι · ὅτι ξενίζω ὁ ὄνομα . πολλή μέν οὖν , εἰμί Σέλευκος , πρός οὗτος ὁ αἴτιος ἀπαντάω φέρω ὑπέρ Ἀριστοτέλης , καί οὗτος ἔξεστι ἀναλέγω ἐκ τε ὁ Ἀλέξανδρος καί Πορφύριος . ἐγώ δέ εἰς μέν πλείων παρίημι ἔοικα ; ὁ δέ φαίνω εἰμί ἐγώ βαθύς ἐκτίθημι · οὖον γάρ συνεξισάζω ὁ πρᾶγμα ὁ ὄνομα οὐδέ ὁ αὐτός ἔχω φύσις καί τάξις ὁ σημαίνω ὁ σημαίνω , ἀλλά παμπολύς ὁ · πρᾶγμα ἐλασσόω ὁ ὁ ὄνομα σημασία . ἀνάγκη δή πᾶς ὁ φιλόσοφος ἢ χράω ξένος λέξις καί ὁ συνήθης ὄνομα ἀπαλλοτριόω , ἐπεί καί ὁ ὁ πολύς ἄγνωστος πρᾶγμα εἰμί ἐξηγητής , ἢ ὁ πρόχειρος χράω συνήθεια καί ὁ ἐπί ἄλλος κεῖμαι ὄνομα μεταφέρω · ἐπεί γάρ σύμβολον καί σός . μείης ὁ πρᾶγμα τίθημι ὁ ὄνομα .. ὁ μέν πᾶς γνώριμος ἀνάγκη εἰμί ἤδη κεῖμαι ὄνομα ὁ οὗτος σημαίνω , ὅσος δέ ἐπιστημονικός ὁ πρα - Μάτων , παρά ὁ ἐπιστήμων ἀπαιτέω ὁ θέσις . οὕτως οὖν καί ὁ | Ἀριστοτέλης ὁτὲ μέν ξενοφωνέω ὁ θέσις ὁ ὄνομα , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐντελέχεια αὐτός ὀνοματοποιέω οὗτος , ὁτὲ δέ ἐκ ὁ κατά ὁ συνήθεια παράκειμαι ὁ σημαντικός καί παραστατικός ὁ πρόκειμαι εἰς διδασκαλία πρᾶγμα μεταφέρω , ὥσπερ δή καί νῦν ἐπί ὁ ὁ κατηγορία ὄνομα ποιέω · ὁ γάρ κατηγορέω ἐπί ὁ μετά αἴτιος ἐγκαλέω παρά ὁ πολύς κεῖμαι μεταφέρω ὁ φιλόσοφος οὗτος ἐπί ὁ κατά τις ἁπλόος δημαίνοντός τίς διά ὁ λέξις . δείκνυμι τοίνυν ὁ ὁ κατηγορία ἐπιγραφή , ὅτι καί ἰός γένος καί ἰός εἶδος καί πᾶς ὁ καθόλου κατηγορέω κατά ὁ ὑπό ἑαυτοῦ εἰμί καί ὁ σημαντικός λέγω ὁ κοινός καταγορεύω κατά πᾶς ὁ ὑποτάσσω μερικός λέξις . γ . ἀλλά ὅτι μέν ὁ κατηγορία ὀνομάζω ἀπό ὁ καταγορεύω , ὅσπερ εἰμί λέγω κατά τις ὑπόκειμαι , καλῶς ἅμα καί βραχύς ἐσθίω - δαξας · καί γάρ εἴπερ ἄλλος τις καί ὁ συντομία φροντιστέον , ἵνα μή εἰς ὁ αὐτός ὁ προλαμβάνω ἀπειρία ἐμπίπτω · ἐπεί δέ ἄπορος φαίνω ἐγώ , τίς ποτός εἰμί ὁ λέγω , πότερος φωνή ἢ πρᾶγμα ἢ νόημα , οὗτος ἐγώ σαφῶς ἐπιδείκνυμι πειράω . δέω μέν σύντομος απσκριναω ἐγώ πρός ὁ ἐρώτησις , ὅτι προηγουμένως σημαίνω ὁ νόημα , κατά συμβαίνω δέ καί ὁ πρᾶγμα · ἐπεί δέ πολύς περί ὁ λέγω εἰμί ὁ ζήτησις , πλείων ἐγώ περί ὁ λέγω εἶπον βούλομαι · καί γάρ Σωσιγένης ὁ περιπατητικός παράλληλος ἐπιχείρησις περί ὁ λέγω ἀντεξετάζω , οὖον μήv περί εἷς γε αὐτοτελῶς ἀποφαίνω , ἀλλά ἰσομαχέω ἀφίημι ὁ λόγος . βούλομαι δή καί ὁ ἐκεῖνος ἐπισκοπέω καί τελευταῖος ἰά ἐμαυτοῦ δόξα πηγή γίγνομαι . ἐπιχειρέω δή περί ὁ πρᾶγμα καί βούλομαι οὗτος εἰμί ὁ λέγω ἔφοδος τις τοιοῦτος | χράομαι · εἰμί γάρ ὅς λέγω καί ὁ μή λέγω κύριος πως εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί μή εἰμί μέν οὐδείς λέγω εἰμί δέ ἀποφαίνω , οὗτος εἄν εἰμί ὁ λέγω . πρός δή οὗτος λέγω ἄν ὡς οὐδείς κωλύω αἴτιος εἰμί ὁ λέγω ὁ πρᾶγμα , μή μέντοι προσεχῶς , ὅσπερ νῦν ζητέω , οὗτος εἰμί ὁ λέγω · καί γάρ ὁ πυρέσσω φέρω αἰτία εἰμί ὁ ἡλίωσις καί ὁ ὀδυνάω ὁ ὁ βελόνη νύξις , ἀλλά οὔτε ὁ βελόνη εἰμί ἐν ὁ ὀδύνη οὔτε ὁ ἡλίωσις ἐν ὁ πυρέσσω . ὁ γάρ αἴτιος ὁ μέν εἰμί ἔξω χωριστής . ὁ δέ συμπάρειμι · ὥστε δύναμαι μέν καί ὁ πρᾶγμα αἴτιος εἰμί ὁ λέγω , οὖον μήv αὐτός εἰμί ὁ λέγω · καί γάρ καί περί μή πάρειμι πρᾶγμα λέγω καί περί γε - γίγνομαι καί περί μέλλω , ἐσθίω δέ ὁ λόγος εἰμί ὁ περί αὐτός καί ὁ πρᾶγμα εἰμί . εἰμί δέ οὖον συνυφίστημι ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα , οὐ εἄν εἰμί οὗτος ὁ λέγω · καί γάρ εἰμί λέγω καί ἀνύπαρκτος οἷος ἱπποκένταυρος καί τραγέλαφος , λέγω δέ λόγος καί ὁ μαίνομαι καί ὁ παράφρων , ὥστε εἴπερ ὁ λέγω εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἐκεῖνος ἄν κατά πρᾶγμα φέρω ὁ λόγος καί οὐδείς εἄν μή ὑφίστημι ὀνομάζω . ἔτι φημί , εἰμί ἀληθής ὁ λόγος καί ψευδής ἐκ ὁ πρᾶγμα , οὐ εἄν δύναμαι ἄλλος μέν εἰμί ὁ λέγω , ἄλλος δέ ὁ ποιέω ὁ ψεῦδος καί ὁ ἀληθής , ὥστε οὗτος εἄν εἰμί ὁ λέγω , ὅσπερ αἴτιος εἰμί ὁ αὐτοτελής λόγος . οὗτος ὁ ἐπιχείρημα χράω ὁ Σωσιγένης θαυμάζω πῶς οὖον συνοράω , ὡς εἰμί μέν πᾶς λόγος ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής , δοκέω ἄν τίς λέγω κατασκευάζω ὅτι ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ λέγω · εἰμί δέ εἰμί τις λόγος μήτε ἀληπρὸς γυναικοπληθής μήτε ψευδής , εἰμί δέ λέγω καί κατά μηδείς ὑπόκειμαι φέρω , πῶς εἰμί οὗτος ὁ ἐπιχείρημα διισχυρίζομαι ; ἔπειτα ἄλλος μέν εἰμί ὁ περί πρᾶγμα λέγω καί ποιέω περί αὐτός ἀληθής ἢ ψευδής λόγος , νῦν δέ ζητέω , τίς εἰμί ὁ λέγω . πρός οὗτος ἵστημι καί ὁ πρᾶγμα αἴτιος ὁ ἀληθής καί ψευδής λόγος , ἀλλά οὖον διά οὗτος ἐκ ἀνάγκη ΑΚΟ - λούω ὁ ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ σημαίνω · δύναμαι γάρ καί γίγνομαι μέν τις , εἰμί γε τις συγχωρέω , ἀληθής ὁ ψευδής λόγος διά οὗτος , ἄλλος δέ τις εἰμί ὁ ὑπό ὁ λόγος σημαίνω · οὖον γάρ ἐπεί δεκτικός εἰμί ὁ ἀληθής ἢ ψευδής ὁ λόγος , διά οὗτος ἐκ ὁ πρᾶγμα ἢ ἀληθής ἢ ψευδής γίγνομαι · κατά συμβαίνω μέν γάρ αὐτός ὑπάρχω ὁ ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής , κατά οὐσία δέ ὁ σημαίνω ὅδε τίς προηγουμένως . ἀλλά εἰμί , φημί , καί μετά ὁ λέγω ὁ πρᾶγμα οἷος ἵππος φέρω ἢ βοῦς ἢ λίθος , εὔδηλος ὅτι οὗτος εἰμί ὁ σημαίνω · οὖον γάρ εἄν εἰμί παύω - μένω ὁ λόγος . καίτοι ὁ ἐναντίος λέγω ἄν , ὅτι οὕτως οὐ εἰμί ὁ λέγω ὁ πρᾶγμα , οὐδέ πρός πρῶτος αὐτός ὁ λόγος ἔχω σχέσις . ὁ μέν γάρ λόγος ὁ περί αὐτός λέγω παρέρχομαι , ὁ δέ πρᾶγμα μένω · εἰμί δέ εἰμί ὁ σημαίνω ὁ πρᾶγμα , ἐσθίω ἐκεῖνος μή εἰμί ὁ λόγος παρά - ἔρχομαι . νῦν δέ ὁ μέν λέγω εἰμί καί ἀκούω , ἐάν οὗτος τυγχάνω , ὁ δέ πρᾶγμα , περί ὅς ὁ λόγος , οὐ εἰμί . καίτοι εἰμί ὁ ποιέω ἀναγκαῖος εἰμί τότε , ὅτε καί ὁ πάσχω πάσχω , ἀνάγκη καί ὁ λέγω εἰμί τότε , ὅτε καί ὁ ἀκούω ἀκούω · εἰμί δέ εἰμί μέν ὁ λέγω καί ὁ ἀκούω , ὁ δέ πρᾶγμα οὐ εἰμί , ὅταν περί ὁ γίγνομαι ὁ λόγος εἰμί , πῶς οἷος τε ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ σημαίνω ; περί μέν δή ὁ πρᾶγμα οὗτος δῖος - λαμβάνω · ἄν δέ λέγω τις ὅτι ὁ λέξις εἰμί ὁ λέγω καί γάρ καί πλείων δύναμαι οὗτος ἀκούω καί δύναμαι καί εἰμί καί μή εἰμί πρα - Μάτων εἰμί καί λέγω ) , εἴρω ὅτι ἄλλος μέν εἰμί ὁ διά οὗτος σημαίνω τίς , ἄλλος δέ ὁ αὐτός οὗτος ὑπό τις σημαίνω · εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ | φωνή προφέρω οὗτος ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ λέγω , ὁ λέγω λέγω , ἐπεί διά φωνή προφέρω · εἰμί δέ ὁ ὀνομάζω ὁ ὄνομα οὐ εἰμί λέγω , ἀλλά διά ὁ ὄνομα ἄλλος τίς , οὐδέ εἄν ὁ λόγος εἰμί λέγω , ἀλλά ἄλλος τίς διά ὁ λόγος , ὥστε νῦν ζητέω τίς εἰμί ὁ σημαίνω διά ὁ λόγος , σύ τίς διά ὁ φωνή προφέρω . ἀλλά ὥσπερ , φημί , ὁ βάω δίζω ὁ βαδίζω εἰμί ἐνέργεια καί ὁ γράφω ὁ γράφω , οὗτος καί ὁ λέγω ὁ λέγω , ὁ δέ λέγω λόγος καί μόριον ὁ λόγος διαίρω - χω , καί οὗτος εἄν εἰμί ὁ λέγω . ἀλλά φημί εἄν ὡς ἄλλος εἰμί ἐνέργεια , ἄλλος ὁ ὑπό ὁ ἐνέργεια ἀποτελέω · οὖον γάρ ὁ οἰκοδόμημα αὐτός εἰμί ὁ ἐνέργεια ὁ οἰκοδόμος οὐδέ ὁ ζωγράφημα αὐτός ὁ ἐνέργεια ὅς ζωγράφος , ἀλλά ἕτερος ὁ ἀποτέλεσμα · ὥστε καί ὁ λέγω ἐνέργημα εἰμί ὁ λέγω ἄλλος ἔχω ὁ ὑπό ὁ ἐνέργημα σημαίνω . πάλιν φημί ὅτι ὁ λέγω ἀπό ὁ λέξις καί ὁ λόγος παρώνυμος εἴρω , ὥστε καί οὗτος συμβαίνω εἄν ὁ λέγω εἰμί ὁ λέγω . καί ἀπό αὐτός δέ οὗτος ἐλέγχω εἄν ὁ νῦν ζητέω · εἰμί γάρ παρώνυμος ἀπό ὁ λόγος ὁ λέγω εἴρω , οὐ εἄν ὁ λόγος λέγω , εἴπερ μήτε ὁ βάδισις βαδίζω μήτε ὁ ὑγίεια ὑγιαίνω μήτε ὁ πρᾶξις ἢ ὁ ποιέω πράσσω ἢ ποιέω . πάλιν ὁ ὁ ἀμφίβολος προφέρω καί 20 ὁ ὁμώνυμος εἷς μέν λόγος λέγω , πλείων δέ σημαίνω , ὥστε οὐ ἄν ἄγω ὁ λέγω ὁ σημαίνω . ἔτι ὅταν ἀσαφής τις εἶπον , ὁ μέν ὀνο - Μάτων ἀκούω , ὁ δέ λέγω , φημί μή συνίημι , ὥστε οὐ · εἄν εἰμί ὁ ὄνομα ὁ λέγω καί σημαίνω ἀλλά ἄλλος τίς . τίς δέ ἄν εἶπον περί ὁ ἄσημος φωνή , ὁπότε ὁ μέν λέξις λέγω , οὐδείς δέ σημαίνω ; πάλιν ἐπί ὁ πολυώνυμος πλείων μέν ὁ ἄνομος , εἷς δέ ὁ πρᾶγμα , ὥστε εἰμί μή ὁ αὐτός εἰμί ὁ λέξις ὁ πρᾶγμα , ἄλλος τίς ἄν εἰμί παρά αὐτός ὁ λέγω . οὗτος μέν δή οὕτως ἑκατέρωθεν γυμνάζω · μόνος δέ σημαίνω ὁ ἀρχαῖος λέγω ὁ νόημα , ἐπεί περί ὁ πρᾶγμα εἰμί οὗτος καί ἀπό ὁ πρᾶγμα . προηγουμένως μέν ὁ νόημα , κατά δύο δέ λόγος καί ὁ πρᾶγμα σημαίνω · οὖον γάρ εἰμί ὁ ἀληθής ἢ ψεῦδος ἐν ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἐν διάνοια καί ἐν ὁ διέξοδος ὁ νόος . λέγω γοῦν αὐτός Ἀριστοτέλης ἐν ὁ τρίτος ὁ περι Ψυχή οὕτως · ἡʹ μέν ὁ ἀδιαίρετος νόησις οὔτε ἀληθής οὔτε ψευδής , ἐν ὅς δέ ἤδη ὁ ψεῦδος καί ὁ ἀληθής , σύνθεσις τις ἤδη ὁ νόημα . ὁ νόημα ἄρα εἰμί ὁ πρῶτος σημαίνω καί λέγω · περί γάρ ὁ γίγνομαι καί ὁ μή εἰμί νοέω ἐγώ γίγνομαι , ὅς ἑρμηνεύω λέγω . καί ψευδής καί ἀληθής λόγος οὐ εἄν γίγνομαι , εἰμί μή ἐκ ὁ νόημα ὁ ἀληθής ἢ ψεῦδος ὁ λόγος δέχομαι · πρῶτος γάρ λόγος ὁ ἐν ὁ διάνοια , ἀπό ὅσπερ εἰκός καί ὁ λέγω αὐτός καί ὁ ἐν ὁ φωνή λόγος προσαγορεύω . πάλιν ὁ ἀμφιβολία καί ὁμωνυμία καί πᾶς ὅσος περί ὁ λέξις ἀπάτη γίγνομαι ὁ νόημα πλείων γίγνομαι συμβαίνω , ἐπεί ἐπί ἄλλος καί ἄλλος ὁ διάνοια πίπτω · εἰμί οὖν εἷς μέν ὁ ὄνομα , νοέω δέ οὗτος πλείων , καί ὁ λέγω πλείων . εἰμί . δέ ὁ αὐτός καί ἐκ ὁ ἐναντίος ἀποδείκνυμι · ἄν γάρ μέθυ καί οἶνος εἶπον , κατά ἄμφω εἷς ἐπίνοια , καίτοι ἕτερος ὁ ὄνομα καί οὖον ὁ αὐτός . ὁ γε μήv ἄσημος φωνή ἄντικρυς διαρρήδην δεῖ - κνύω , ὅτι ὁ νόημα εἰμί ὁ σημαίνω · λέγω γάρ ὁ τοιοῦτος μηδείς λέγω , ἐπεί οὐδείς νοέω ἐνδέχομαι οὔτε ὁ λέγω οὔτε ὁ ἀκούω κατά ὁ τοιοῦτος φωνή . ὁ γε μήv τερετίζω οὐδείς φημί λέγω ὁ μηδείς εἰμί νοέω . ὅλως δέ ὁ ἄλλος ζῷον οὐδείς εἄν εἶπον λέγω δηλονότι ὁ διάνοια μή κοινωνέω · ὥστε ἐγώ γε ἐκ πᾶς οὗτος εὔδηλος | εἰμί , ὅτι ὁ νόημα εἰμί ὁ σημαίνω πρῶτος , δύο δέ 12 ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ὁ κατηγορία ὁ σημαίνω λέξις ὁ Σωκράτης φέρω νόημα , οὐ ἄλλως μέντοι ὁ Σωκράτης φαντασία ἢ ὡς Σωκράτης ὁ μέν νόημα κίνημα εἰμί ἀμερής καί ἁπλόος ὁ † ψυχικός καί ἐνέργεια οὐ ἐν πάθος θεωρέω , ὁ δέ φαντασία ἐν πάθος φαίνω , διέξοδος τις εἰμί καί διάνυσις αὐτός . οὖον λέγω δέ ὅτι ὁ διανόησις εἰμί φαντασία περί γάρ ὁ ἀσώματος νοέω μέν εἰμί , οὐ εἰμί δέ φαντασία ) , ἀλλά ὅτι ὑποτρέχω ὁ φαντασία ὁ νόησις . οὐ αὐτός οὖν ὁ εἰμί ὁ κατηγορία , ἀλλά ὁ σημαίνω λέγω ὁ νόημα καί ὁ πρᾶγμα . ὅταν γάρ λέγω , ὁ ζῷον κατά ὁ ἄνθρωπος κάτειμι - γορεω , λέγω ὅτι ὁ σημαντικός λέξις ὁ ζῷον , ὅστις εἰμί ὁ ζῷον ὄνομα , κατά ὁ σημαίνω νόημα ὑπό ὁ ἄνθρωπος λέξις καί ὅς ὑπόκειμαι οὗτος πρᾶγμα κατηγορέω · ὁ γάρ κατηγορέω ὁ σημαντικός φωνή εἰμί ἴδιος , ὅς σημαίνω ὁ νόημα καί ὁ πρᾶγμα . δ . ἀλλά δή πῶς μέλλω διαγιγνώσκω ὁ προτίθημι λέγω πότερος ὑπό ὁ κατηγορία πίπτω ἤ Ουι δίδωμι οὖν τίς κριτήριον . ἄρρις ὁ μή ὑποπίπτω ὁ ὁ κατηγορία διαίρεσις διακρίνω . φημί δή ὅτι ὁ σημαντικός πᾶς γένος προϋπάρχω δεῖ ὡς · ὑποιω - μένω καί ἐν ἀρχή τάσσω ἐν ὁ τοιοῦτος διαίρεσις · οὖον γάρ οἷος τε εἰμί οὐδέποτε ἄνευ ὅς τοιοῦτος τρόπος ὁ φωνή κατηγορέω τίς ὡς ἕτερος κατά ἱερός . οὐκοῦν εἰμί τίς ἄσημος εἰμί μόριον κατά ἑαυτοῦ οἷος ὁ βλίτυρι ἢ κατά ἀναφορά ἐπί ἕτερος σημαντικός ὡς ὁ οὕτως καλέω ἐπαναφορά . ὅστις κατά ὁ ἐπί ὁ ἀόριστος μόριον ἀναφορά δηλόω τίς ὡς ὁ ἐκεῖνος φωνή ἐπί ὁ τις ἀνοίγω , ἢ εἰμί τίς συσσημαντικός εἰμί μετά ἕτερος ὡς ὁ ἄρθρον καί ὁ σύνδεσμος , οὐδαμῶς ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ κάτειμι γοριος τίθημι ἄν τις δικαίως . | πάλιν τοίνυν μείης ὁ πρός ὁ πρᾶγμα σχέσις καί ὁ κατά ὁ πρᾶγμα διαφορά βουλεία ἤ κατηγορία κύριος εἰδοποιέω , ἐπεί προηγουμένως ὁ σημαντικός λέξις ὁ πρῶτος ἔχω χρεία ὁ λόγος , κατά ὅς ὁ πρᾶγμα δηλόω ἀλλήλων ἐφίημι , οἷος ὁ μέν ἄνθρωπος λέξις πρός οὐσία ἔχω ὁ σχέσις , ὁ δέ λευκότης πρός ποιότης , καί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ἐάν οὖν λέξις οὕτως σχηματίζω , ὡς μή ὁ πρῶτος εἰμί σημασία ὁ λόγος , ἀλλά ὁ οἰκέω μέρος ὁ ἐπιβάλλω χαρακτήρ ἀφορίζω , ὡς Διόθεν , οἴκοθεν , καλῶς , ὀρθός , σοφός , ποιητικός , ἢ κατά ὁ ὁ νόημα πρός ἀλλήλων ἐπιπλοκή , ὥσπερ ἐπί ὁ ἀκολουθία ὁ ὑποθετικός οἷος ὁ ( εἰμί ἡμέρα ἐστία , καί ὁ μάχη ὅς διαιρετικός οἶος ‘ ἤτοι ἡμέρα εἰμί , οὐ εἄν γίγνομαι λέξις οὐδέ ὅστις οὗτος προσήκω ὁ κd́-γͅγ‘ιρίαιb - · ἅπας γάρ ὁ τοιόσδε χρεία ὁ λό ἴον παντάπασι ὁράω ὁ ὁ κατηγορία προrlγουμά-νrι.́ ποιός ὁ πρᾶγμα σύνταξις . πάλιν εἰμί τις ἄρρητος εἰμί κίνησις ὁ διά - Νοιᾶς ὡς ἐπί ὁ στεναγμός καί βρύχημα , ἢ εἰμί τις ἄναρθρος ψόφος ὡς ἐπί ὁ πόππυσμα , ἢ εἰμί τις άγιος ἀναΐσσω φωνή ὡς ἐπί ὁ Τέρε - τισμαω , ἢ εἰμί τίς ὄνομα μηδείς πρᾶγμα δηλόω , οὐδαμῶς οὐδείς οὗτος εἰμί κατηγορία · οὐδαμῇ γάρ διασῴζω ἰά ἰδιότης ὁ κατά ι ἴ̀‘)ρικγι οὖον - σία . ἔτι τοίνυν ὁ ἄνω2 ὁ γένος διάστασις ἢ εἰμί οὗτος τις βοῦς - λοιιο λέγω ὁ γενικός λέξις οὐὸὲν ἔχω κοινός πρός ἀλλήλων · οὔκουν οὐδείς ἔχω οὐσιώδης ἐπί ἑαυτοῦ εἰμί ἢ λέγω κατηγόρημα ἕτερος ἀνωτέρω . κατά δή οὗτος ὁ διορισμός δεῖ ὁ ὀρθῶς θηρεύω - θηρεύω ὁ κατηγορία μήτε ὁ εἰμί ὡς κοινός κατά ὅλος ἀποδείκνυμι ( εἰμί δέ μή , οὗτος οὐκέτι εἰμί δέκα , ἀλλά εἰς εἷς γένος συνάγω ) , μήτε ὁ κίνησις κατά ὁ ποιέω καί πάσχω ὡς κοινός κατηγορέω · οὖον γάρ ἔτι εἰμί δύο γένος οὗτος , ἀλλά εἷς ὁ συναμφότεροι ὁ κίνησις . καί ὁ ἁπλόος καί ἀσύνθετος , ἐάν τε τις ἐν ὁ ὁ εἰμί γένεσις αὐτός ἐπισκοπέω , ἄν τε ἐπί ὁ γενικός σημαντικός λέξις , ἐάν τε καί συναμφοτέρως , πανταχῇ οὑτωσί ὁ χαρακτήρ ἀφορίζω ὁ κατηγορία · οὔτε ἐν ὁ σύνθετος οἷος Δίων περιπατέω οὔτε ὁ ὑποσύνθετος οἷος † ξυστροπαω οὔτε ὁ κατά συγκοπή ἢ ἀποκοπή λέγω οὔτε ὁ ποιέω ὄνομα ἵημι ὁ παρασχηματίζω οὔτε ὁ ἐπίθετος οὔτε ὅσος ποιητικός ἢ ῥητορικός ἴδιος θεωρέω , οὐδαμοῦ προσήκω τίς ὁ κατηγορία · ἄλλος γάρ θεωρία ὁ περί ὁ λέξις καί δύο ὁ τοιοῦτος γιγνώσκω . ὁ δέ κατηγορία ὁ προηγούμενος σημασία βούλομαι θηρεύω ὁ λέξις καί ὁ προΐημι - γούμενα οὐσιώδης κοινότης ὁ εἰμί , ὅστις ἐν ὁ ἄνω2 γένεσις θεωρέω , ἀλλά οὐ ὁ κατά συμβαίνω ἄλλως θεωρέω δύο κοινός ἐπίνοια . ὁ μέν σχηματισμός καί ὁ ἐπίνοια ἐπί ἤπειρος δύναμαι προΐημι ἄχρηστος εἰμί πρός ἐπιστήμη , ὁ δέ γενικός σημαντικός λέγω ἢ ὁ ὁ πρῶτος γένος περίληψις ἐν ἤπειρος ὁ περαίνω παραδίδωμι ἐμποιέω εἴδησις ἀκριβής ὁ τε λόγος ἐν αὐτός καί ὁ εἰμί . διόπερ οὗτος χρηστέον ὁ ἀφορμή ὡς εἰκότως μάλιστα σπουδάζω ὑπό ὁ ὁ λόγος τε καί ὁ οὐσία φιλοθεάμων . οὔτε ἄρα ὁ τροπικός ἢ μεταφορικός ὄνομα ὡς ὁ ἀναχαιτίζω ἢ πόδα νέατος Ἴδη , ἀλλά οὐδέ ὁ τρόπος οἷος ὁ ἐκ ἀνάγκη καί ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω , οὔτε ὁ προς - διορισμός ὥσπερ ὁ πᾶς ἢ οὐδείς ἢ ὁ τις ἢ οὐ τις ὑπό ὁ κατηγορία τάσσω · οὐδείς γάρ ὅς τίς ὁ τοιοῦτος ἀφορίζω ἴδιος πρᾶγμα ἔχω φύσις · διόπερ ἄν τις αὐτός εὔλογος ἀποδοκιμάζω ὡς οὐ ἐφ·αρμό - θερίζω ὁ ὁ νῦν προερέω σκοπός ὁ κατηγορία . οἴομαι τοίνυν καί ὁ πρός ἀλήθεια βλέπω ὁ λόγος καί ἐν ὅς κύριος ὁ ἀληθεύω ἢ ψεύδω περιέχω , οὗτος προηγουμένως συναρμόζω ὁ κατηγορία . ὅσος δή οὖν δύναμαι μόριον ὁ σημαντικός φωνή εἰς κατηγορικός ἁπλόος πρότασις λαμβάνω ὁ ὅρος , ἐκ ὅς συνίστημι , κύριος ἀποτελέω , αὐτός ἄν εἰμί ὁ κατηγορία ἔχω . ποιέω δέ ὑπέρ σαφήνεια κατά ἐρώτησις καί ἀπόκρισις ὁ λόγος · πολύς γάρ εἰμί περί οὗτος ζήτησις καλός · ἐνδιατρίβω ὁ πρόκειμαι · ἐρωτάω τοίνυν εἰμί βούλομαι . ὁ ὅς Ποίας εἰμί κατηγορία ; οὐδείς . Ζεύς τίς ; ὅτι ὁμώνυμος εἰμί κατά ὁ δέκα . τις δή , ὁ εἷς Ποίας εἰμί κατηγορία ; καί οὗτος οὐδείς . Ζεύς τίς ; ὅτι2 καί οὗτος δεκαχῶς λέγω , ὁσαχῶς ὁ εἰμί . ὁ δέ εἷς ὁ ἐναντίος πλῆθος , τίς οὖν κατηγορία ὁ πλῆθος ; οὐδείς . Ζεύς τίς ; ὅτι2 καί ὁ πλῆθος δεκαχῶς , οὐσία οἷος ἄνθρωπος , ποσός οἷος τρίπηχυς , ποιός οἷος λευκός , πρός τίς οἷος πατήρ , καί ἐπί ὁ λοιπός . πάλιν ὁ μή ὅς Ποίας κατηγορία εἰμί ; διττός λέγω ὁ μή εἰμί , ὁ μέν πᾶς ὁ φύσις ἄρσις , ὅσπερ εἰμί πάντῃ μή εἰμί , οὔτε οὐσία ἵημι ποιός οὐδέ τίς ὁ λοιπός , ἢ τίς δέ μή εἰμί , οἷος μή ποιός , μή οὐσία , ἀλλά ἄλλος τίς οἷος πρός τίς . Ποίας οὖν ἑκάτερος μή εἰμί κατηγορία εἰμί ; ὁ μέν πάντῃ μή εἰμί οὐδείς · ἀνύπαρκτος γάρ εἰμί · ὁ δέ τίς μή εἰμί δεκαχῶς καί αὐτός λέγω , ὁ μέν ὡς μή οὐσία , ὁ δέ ὡς μή ποιός , καί ἐπί ὁ λοιπός . ὁ δέ εἰμί Ποίας εἰμί κατηγορία ; καί οὗτος οὐδείς . Ζεύς τίς ; ὅστις ὁμώνυμος εἰμί κατά ὁ δέκα . ὁ δέ αὐτός καί ὁ ἕτερος τίς κατηγορία εἰμί ; καί οὗτος ἑκάτερος δεκαχῶς λέγω · αὐτός γάρ ἢ οὐσία πρός οὐσία ἢ ποιός πρός ποιός ἢ ποσός πρός ποσός καί ἐπί ὁ λοιπός . ἐάν 5 δέ ἐναλλάξ λαμβάνω , πλείων εἰμί , οὐσία πρός ποσός καί οὐσία πρός πρός τίς καί ἐπί ὁ λοιπός , ἄλλος δέκα οὗτος γίγνομαι σημαινόμενο , καί ἐάν ἀπό ὁ ποιέω , ἐννέα ἄλλος , ποιός πρός ποσός καί ποιός πρός πρός τίς , καί ἀπό ὁ ποσός ὀκτώ , καί ἀπό ὁ πρός τίς ἑπτά καί ἤδη ἐπί ὁ λοιπός κατά ὁ ἀνάλογος . ὁμοίως δέ καί ὁ ἕτερος δεκαχῶς , ἢ οὐσία πρός οὐσία ἢ ποιός πρός ποιός ἢ ποσός πρός πούς καί ἐπί ὁ λοιπός . ὁ δέ ἐναλλάξ κατά ὁ αὐτός ἀναλογία πλείων . ἕκαστος δέ ὁ κατηγορία τίς εἰμί ; Ναίς Πῶς οὖν ἕκαστος τίς ; δεκαχῶς , ὁ μέν ὡς οὐσία τίς , ὁ δέ ὡς ποιός τίς , ὁ δέ ὡς ποσός , ὁ δέ ὅρος ὁ τίς εἰμί δηλόω ; καί μάλα . Ποῖον δή τίς ; Δῆλος ὁ ὅρος ὁ ὡς ἰδιότης . Ποίας ἰδιότης ; καί οὗτος δεκαχῶς , ὁ μέν ὡς οὐσία ἰδιότης , ὁ δέ ὡς ποσός , ὁ δέ ὡς πρός τίς , ὁ δέ ὡς ποιέω καί ἐπί ὁ λοιπός . εἷς οὖν εἰμί ὁ ὅρος ; οὖον · ἀλλά καί οὗτος δεκαχῶς ὁσαχῶς καί ὁ εἰμί . Ζεύς τίς ; | εἰμί γάρ ὁ ὅρος ὁ ἕκαστος ἰδιότης παρίστημι , δεκαχῶς δέ ὁ εἰμί , δεκαχῶς καί ὁ ἰδιότης . ὁ δέ ὅρος ἐκ γένος εἰμί καί ἴδιος , καί ποῖος γένος καί ποῖος ἴδιος ; δεκαχῶς πάλιν καί ὁ γένος καί ὁ ἴδιος . ὅσος γάρ ὁ κατηγορία , τοσοῦτος γένος , καί ὅσος κατηγορία τοσοῦτος ἴδιος . διαφέρω δέ γένος κατηγορία ; ὁ μέν , ὁ δέ οὖον . πη μέν διαφέρω καί οὖον διαφέρω ; ὁ μέν ἐπί ὑπόκειμαι ἀναφορά οὖον διαφέρω ὁ γάρ ὑπόκειμαι δέκα εἰμί ) , καθόσον δέ ὁ μέν κατηγορία φωνή εἰμί , ὁ δέ γένος φύσις , διαφέρω . ὡσαύτως δέ καί ὁ διαφορά · ἕκαστος γάρ γένος εἰμί διαφορά , δεκαχῶς δέ ὁ γένος . καί ὁ διαίρεσις δέ γένος εἰμί εἰς εἶδος τομή δεκαχῶς εἄν εἰμί , ὁσαχῶς καί ὁ γένος τέμνω . καί ὁ εἶδος εἰς ἴσος τέμνω . Πῶς οὖν , εἰμί πολλαχῶς λέγω ὁ γένος , ὅρος Ἀριστοτέλης δίδωμι αὐτός ὁ κατά πλείων καί διαφέρω ὁ εἶδος ἐν ὁ . τίς εἰμί κατηγορέω ; ὅτι2 οὐδείς κωλύω ὁ πολλαχῶς λέγω πολλαχῶς ὅρος λέγω ἀποδίδωμι · ὡς γάρ ὁ γένος δεκαχῶς , καί ὁ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω πολλαχῶς . ἀλλά εἰμί τριχῶς ὁ αὐτός εἴρω Ἀριστοτέλης αὐτός γάρ ἢ γένος ἢ εἶδος ἢ ἀριθμός ) , πῶς δέχομαι εἴρω ὁ αὐτός ; ὅτι2 καί ὁ γένος αὐτός δέχομαι , οἷος οὐσία μέν αὐτός ὡς ἄνθρωπος , ἵππος γένος γάρ ὁ ζῷον . αὐτός , οὐσία δέ ὁ ζῷον ) , ποσός δέ οἷος γραμμή , ἐπιφάνεια μέγεθος γάρ αὐτός εἰμί ποσός ) , † πρός τίς δέ διπλάσιος , ποιός δέ οἷος λευκός , μέλας χρῶμα γάρ ἑκάτερος ὁ αὐτός ] ) , καί ἐπί ὁ λοιπός . ὁμοίως δέ ὁ εἶδος αὐτός δέχομαι , ἢ ὁ οὐσία ἢ ὁ λοιπός , καί ὁ ἀριθμός δέ ὁμοίως . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἕτερος δέχομαι . ἐρῶ δέ αὐτός εἰμί τίς τριχῶς γένος , εἶδος , ἀριθμός , λέγω ὅτι καί ὁ γένος ἕτερος καί ὁ εἶδος καί ὁ ἀριθμός δέχομαι , ὁ δέ ὑπο - δεῖγμα δῆλος . ὁ διχῶς καί τριχῶς καί ὁ δίχα , τριχθά , τετραχθά εἰς ποῖος κατηγορία ἀνάγω ; ἤδη πολλάκις εἴρω , ὅτι ὁ λέξις ὁ μέν ὁ πρῶτος ἔχω σημασία , ὁ δέ εἰς ὁ δύο ἀνάγω χρεία ὁ λόγος , ὅς . οὐκέτι προσποιέω ὁ ὁ κατηγορία πρόθεσις . διό εἰμί μέν τις καί οὗτος εἰς εἰς πρῶτος ἀνάγω νοέω , ἀπό ὅς ὁρμάω ὁ διάνοια κίνημα τοιοῦτος ἀπογεννάω , ὁ ποσός λέγω εἄν εἰμί οὗτος · εἰμί δέ ἀποτέμνω οὗτος ὁ πρῶτος νόησις , ὅς ὁ πρᾶγμα συναιτέομαι , οὐ ἀπαιτητέον , τίς ἄν ἄγω γένος ὁ καταριθμέω κατηγορία . ὁ ὅλος καί ὁ μέρος εἰς ποῖος κατηγορία τάσσω ; ὁ δύο ὁ λόγος χρεία ἔχω καί οὗτος . χείρ μέν γάρ καί κεφαλή πρῶτος ὄνομα , ὅτι δέ ὁ χείρ καί ὁ κεφαλή μέρος εἰμί ὅλος καί ὡς μέρος ὀνομάζω , δύο κίνησις λεκτικός μήνυσις · Σωκράτης μέν γάρ ὁ οὐσία προσηγορία , ὅτι δέ ὁ Σωκράτης ὄνομα , δύο θέσις ὄνομα ἐπί ὁ πρῶτος . οὕτως οὖν ἔχω καί ὁ ὅλος καί ὁ μέρος , καί διά οὗτος παραιτητέος εἰς ὁ κατηγορία αὐτός ἀνάγω · εἰμί δέ ἄρα . πρός τίς οὗτος τάσσω · ὅλος γάρ μέρος ὁ μέρος καί ὁ ὅλος ἐκ ὁ μέρος ὅλος . ὁ καθόλου καί ὁ καθάπαξ καί ὁ ἄρδην εἰς ποῖος κατηγορία ἀνάγω οὗτος ὁ κατηγορία ἐξαιρέω · κατά μετοχή γάρ πρῶτος τις καί ἀρχέτυπος κατηγορία ἀναφέρω . ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος καί ὁ ἴδιος καί ὁ ἀλλότριος καί ὁ | κοινός καί ὁ ἀδιαφορία ὁ τε ἀμφιβολία καί ὁ συνωνυμία ποῦ τάσσω ; εἴρω μέν ὅτι κατά πᾶς ἕκαστος οὗτος λέγω · ἐπεί δέ ὄνομα εἰμί καί ὁ δύο εἰμί θέσις ὁ ὄνομα φαίνω , ὁ κατηγορία ἐκπίπτω . ἤδη γάρ πολλάκις εἴρω , ὅτι ὁ κατηγορία κτάομαι ὁ σημαντικός ὁ ἐν ὁ εἰμί διαφορά ὑφίστημι · διό καί μᾶλλον ἀξιόω ὁ ἄτομος καί ἔχω δεῖξις θεωρέω ὡς κύριος ἐν ὁ κάτειμι - γοριος καί μᾶλλον ἀποπληρόω αὐτός ὁ ἐπαγγελία δύναμαι . οὗτος τοίνυν διά-ὁρίζω ἄξιος ἐφίστημι πρός ὁ τέλειος ἐπιστήμη ἀνα - φέρω αὐτός ὁ εἴδησις . ε . τις δήποτε περί ὁ κατηγορία εἶπον προτίθημι οὖον περί οὗτος λέγω ἄρχω , ἀλλά περί ὁμώνυμος καί συνώνυμος καί παρώνυμος , καί - ὅς . ἐν ὁ ἄλλος συγγραφή ἔθω ἀεί ὁ σκοπός ἔχω καί μηδείς περαιτέρω ὁ εἰς ὁ ὑπόθεσις τείνω λέγω ; ῥέω ὅτι οὖον συμμετρέω ὁ πλῆθος ὁ πρᾶγμα ὁ ὄνομα , οὐδέ ὅσος ὁ πρᾶγμα , τοσοῦτος καί ὁ ἐπί αὐτός σημαντικός λέγω οὔτε κατά ἕκαστος οὔτε κοινῶς κατά γένος , ἀλλά ὅπου μέν ὑπερβάλλω , ὅπου δέ ἐνδέω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος · καί γάρ εἷς πρᾶγμα πολλάκις εὑρίσκω πλείων ὁ ὄνομα καί πρᾶγμα πλείων εἷς ὄνομα κατά οὐδείς κοινός καί αὐτός κεῖμαι , ὥστε ἐπί ὁ προτίθημι λέξις ὁ ἁπλόος καί ἀσύνθετος χρή σκοπέω , εἰς ποῖος κατηγορία ἀνάγω . διά οὗτος περί ὁμώνυμος , συνώνυμος καί παρώνυμος διαλαμβάνω διδάσκω ἐγώ πανταχόθεν ἐπισκοπέω , μή τίς ὁ λέξις τοιοῦτος συμβαίνω , ὥστε ὁ οἰκεῖος προτάσσω ὀφείλω πρῶτος παραδίδωμι ὁ μέλλω ἀκριβῶς εἰς κατηγορικός λέγω γιγνώσκω . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ ἄλλος ἐπιστήμη τρολαμβανω τις , ὅς ἄνευ χαλεπός καί ὅλως ἀδύνατος εἰμί γιγνώσκω ὁ πρόκειμαι , οὕτως ἐνταῦθα ἐνταῦθα | πρό ὁ εἰς ὁ κατηγορία διαίρεσις προλαμβάνω τις συντελέω μέλλω εἰς ὁ σημαίνω ὁ ἑξῆς . Σ . οὔκουν ἐσθίω πρό ὁ περί ὁ καθολικός λέξις καί Ἀρχύτης λέγω , ὅς ἐγώ κατηγορία ὀνομάζω , οὗτος προλαμβάνω ; ἤ μήποτε οὐδέ κατά νόος γίγνομαι ὁ Ποθαγορικὸν ὁ τοιοῦτος διαιπας ὁ ἀνωμαλία ὁ περί ὁ λέγω παραιτέομαι . ζ . ἀλλά ταῦτ.α μέν ὑπερτίθημι , ἐπεί ὁ τοιοῦτος γένος ὁ ζήτησις παρά ὁ ὁ Πυθαγορικός ὑπόθεσις θαυμάζω ἀπαιτέω ἐγώ προσήκω · εἴπερ δέ ὁ χρήσιμος προλαμβάνω ἐσθίω , τίς βούλομαι μετά ὁ ὁ κατηγορία παράδοσις ἐπάγω περί . ἐναντίος καί ἀντίκειμαι καί κίνησις καί ὁ ἄλλος ; ὅστις , εἰμί γενναῖος , ὁ μέν ἄλλος , ὅσος ἔννοια οὐ ἔχω , παρά ὁ ἐπιστήμων εἰκότως προδιδάσκω , τοιοῦτος δέ γε εἰμί ὁ ὁμώνυμος καί ὁ συνώνυμος καί ὁ παρώνυμος · οὗτος γάρ πρόληψις οὐ ἔχω καί ποῦ πάντως ἐσθίω παρά ὁ ἀκριβῶς ὁ ὄνομα χράω εἰς ὁ ἐπίνοια ἐγώ προάγω · ὅς δέ φυσικός ἔχω ὁ ἐπιβολή , οὖον μείς πω οὗτος διαρθρόω , οὗτος ἐσθίω μέν ὁ κοινός ἔννοια χράω , ἵνα μή ὁ συνεχής , ὁ διδασκαλία διακόπτω , μετά οὗτος δέ ἀκριβῶς διαρθρόω ἕκαστος , αὐτός ὁ πρᾶγμα διαλαμβάνω , ἀλλά οὐ ὁ φυσικός θεωρία οὗτος σκοπέω . αὐτίκα ὥσπερ · εἰς γένος μέν τις ὁ διδασκαλία ἀνάγω περί τε ἐναντίος καί ἀντίκειμαι καί ὁ ἄλλος , ἔτι τε περί κις - νῆσις καί ὁ ἅμα παχύς ὁ ἐπιβολή χράω , ὁ <δ᾿> ἀκριβής θεωρία ἐν ὁ φυσικός ἐκδιδάσκω . ὁ . τίς οὖν αἰτία ὁ περί πρῶτος ὁ ὁμώνυμος αὐτός ἀλλά | οὐ ὁ συνώνυμος μνημονεύω , καίτοι ὁ μέν ὁμώνυμος κατά εἷς μόνος ὄνομα κοινωνέω , ὁ δέ γε συνώνυμος κατά ἀμφότερος , ὁ τε · ὄνομα φημί καί ὁ λόγος ; λέγω δή ὁ αἴτιος εἰς αὐτός ἀναφέρω ὁ κατηγορία . ἐπεί γάρ ὁμώνυμος τυγχάνω οὗτος , ὁ προηγουμένως κοινός πᾶς ὑπάρχω οὗτος εὔλογος προτάσσω · ἕκαστος μέν γάρ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ εἶδος κατά ὁ οἰκέω ἑαυτοῦ γένος συνώνυμος κατηγορέω , ἁπλόος δέ πᾶς ὁμώνυμος κατηγορία λέγω . θ . ἀλλά εἰμί πρόκειμαι αὐτός περί ὁ λέξις εἶπον ὁ τε ἄλλος καί ὁ ὁμώνυμος ἔχω , διά τίς περί ἐγώ ὁμωνυμία οὐδείς λέγω , περί ὁμώνυμος δέ διδάσκω ὁ κατά ὁ σχέσις ὁ · πρᾶγμα ἐπινοέω ἔχω ὁ δισσός ὁ σημασία ; ὅτι ἀπό ὁ πρᾶγμα διάφορος ἔχω διακρίνω ὁδός πρόειμι ἐγώ καί ὁ ὁμωνυμία . ἀπό ὅς οὖν πρῶτος λαμβάνω ὁ σύστασις καί ὅσπερ εἰμί κύριος αὐτός αἴτιος καί ἐν · ὅς ἔχω ὁ εἰμί ὁ ὁμωνυμία , οὗτος προηγουμένως ἀναδιδάσκω , ὅς νοέω ὁμοῦ καί ὁ λέξις ὡς εἰμί ὁμώνυμος συνθεωρέω · ὅταν γάρ εἰμί πλείων οὗτος , εὐθύς συναποδείκνυμι καί ὁ ὄνομα ὥσπερ πλεοναχός λέγω . διά ὅς οὖν ὁ εὕρεσις ῥᾴδιος καί ἀνύσιμος γίγνομαι , οὗτος προτίθημι εἰκότως . οὗτος δέ εἰμί ὁ πρᾶγμα κύριος εἰμί ὁ ποιέω ὁ ὁμωνυμία , ὥστε κατά ὁ διαφορά ὁ πρᾶγμα παρίστημι ὁ ὁμώνυμος συνακολουθέω οὗτος ἔχω καί ὁ περί ὁ ὁμωνυμία λόγος . ι . ἀλλά εἰμί ὁ μόνος διχῶς λαμβάνω , ἢ ὡς εἷς ὥσπερ μόνος ὁ ἥλιος ἢ ὡς πρός ἀντιδιαστολή ἕτερος ὡς τότος χιτών μόνος χέω , ὅταν λέγω · ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός , δέ κατά τοὔνομα λόγος ὁ οὐσία ἕτερος , ἤτοι ὁ μόνος σημαίνω αὐτός ὁ πρός ὁ λόγος ἀντιδιαστολή ἢ οὖον σημαίνω . · ἀλλά εἰμί μέν σημαίνω , περισσός ὁ λοιπός , εἰμί δέ οὖον σημαίνω , περισσός ὁ μόνος φημί δή οὖν ὁ προσθήκη σαφήνεια χάρις λαμβάνω , ὅς μάλιστα χρή φροντίζω ὁ λέγω . ἐνταῦθα τοίνυν ὁ ἀμφίβολος ὁ μόνος σαφηνίζω ὁ ἐπάγω · ὡς γάρ ὁ εἶπον ὕω χιτών μόνος ἔχω σός - φέστερον ποιέω ὁ λέγω ἐν ὁ προστίθημι ἱμάτιον δέ οὐ χέω , οὕτως καί ὁ ὁ μόνος προστίθημι ὁ ὁ δέ κατά ὄνομα λόγος ὁ οὖον - σία ἕτερος οὐ ἄτοπος ὁ σαφής φροντίζω . εἷς . ἀλλά λέγω εἄν ὅτι οὖον μόνος ὁ ὄνομα ὁ ὁμώνυμος κοινός ἀλλά καί ἄλλος πλείων ( ὁ γοῦν Αἴας οὖον μόνος ὁ ὄνομα κοινός ὑπάρχω , ἀλλά καί ὁ Ἕλλην εἰμί καί στρατηγός καί φίλος ) · πῶς οὖν εἶπον ὅς ὄνομα μόνος κοινός καίτοι ὁ ὁμώνυμος πολύς κοινός 10 ὑπάρχω ; ὅτι2 οὖον , τίς πρόσειμι ὁ Αἴας κοινός , σκοπέω κατά ὁ λέγω ἢ κατά ὁ γένος , ἀλλά καθόσον ἀλλήλων ὁμώνυμος μόνος , ὥστε ὁ προ - στήκω ἀναγκαῖος ὁ ὁ μόνος · κατά γάρ ὁ ὄνομα μόνος ὁμώνυμος ὁ ὁμώνυμος . Ἶβ . ἀλλά εἰμί ὁ κοινός ὁ πολλαχῶς λέγω · καί γάρ ὁ εἰς μέρος ἀδιαίρετος ὡς ὁ ἵππος καί ὁ οἰκέτης κοινός , καί ὁ διαιρέω , οὗτος δέ διάφορος , ἢ ὁ ἐν προκαταγράφω ἕκαστος † ὁ ἀγνοέω , μετά δέ ὁ χρῆσις ἀναπέμπω εἰς ὅς κοινός , οἷος δή εἰμί ὁ βαλανεῖον καί ὁ θέατρον , καί ὁ μετά ὁ νέμησις ἕκαστος ἴδιος γίγνομαι , ὡς ὁ λάφυρα ὁ πολέμιος ὁ στρατιώτης . ὅς δή τρόπος τῆ·ς κοινότης κατά οὐδείς ὁ ὁμώνυμος πρόσειμι δύναμαι ἀναγκαῖος ὁ ὕπαρξις αὖος - ὁ ἀναιρέω · οὔτε γάρ ὡς ἀδιαίρετος μετέχω ὁ ὄνομα ὁ ὁμώνυμος ὡς ἵππος καί ἄνθρωπος , ὁ παρά μέρος εἰς χρῆσις ἔρχομαι ( οὐδείς γάρ κωλύω πολύς ἅμα ὁ αὐτός ὄνομα χράω ) , οὔτε ὡς διαιρέω οὖον γάρ κατά συλλαβή ὁ | μετοχή ὁ ὄνομα ) · εἰμί δέ μήτε ὡς ἀδιαίρετος μήτε ὡς διαιρέω , πῶς οἷος τε κοινός εἰμί ὁ ὄνομα ; ἀλλά ὁ αὐτός ἀπορέω ἀγνοέω ὅτι ὁ ἀδιαίρετος ὁ μέν παρά μέρος εἰς χρῆσις λαμβάνω λέγω ὥσπερ ὁ ἵππος καί ὁ λύρα , ὁ δέ ἀθρόος καί ἀμέριστος πλείων ὑπάρχω δύναμαι ἀδιαίρετος παραλείπω , ὅσπερ εἰμί τρόπος ὁ ἐπί ὁ ὄνομα κοινωνία · αὐτός γάρ ὁ μή διαιρέω οὗτος καί πάρειμι πᾶς ὁ μετέχω αὐτός . ιγʹ . ἀλλά εἰμί ὁ ὄνομα σημαντικός εἰμί ἀπροσδεῶς , ὅσπερ εἰμί ὄνομα εἰμί γάρ προσδέω τις ἕτερος πρός ὁ σημαίνω , οὐδέ εἄν ὄνομα εἰμί ) , ὁ δή κοινός πλείων οὐ εἷς εἰμί σημαντικός . ἄδηλος γάρ εἰμί , τίς ὁ πολύς βούλομαι σημαίνω · ὁ γάρ εἶπον κύω , ὅτι μέν οὖον βοῦς οὐδέ ἵππος οὐδέ ἄνθρωπος ὁ σημαίνω δηλόω , τίς δέ κύω βούλομαι δηλόω , οὖον σημαίνω . ὁ δέ ὄνομα ὁ σημαντικός εἰμί , ὥστε οὐ εἄν εἰμί ὄνομα κοινός πλείων · εἰμί δέ οὗτος , οὐδέ ὁμώνυμος ὅλως εἰμί τίς πρᾶγμα · ὁ γάρ ὁμώνυμος βούλομαι ὑπό κοινός τις σημαίνω ὄνομα πλείων εἰμί πρᾶγμα . εἰμί δέ προσθήκη δήω ὁ ὄνομα πρός ὁ σημαίνω εἷς ἐκ ὁ πολύς ὅς βούλομαι , πάλιν ὁ ὁ ὁμώνυμος λόγος ἀνα - τρέπω · οὐκέτι γάρ διαμένω κοινός , ὅταν ὁ προσθήκη ὁ διαφορά ἴδιος τις γίγνομαι , οἷος ὅταν ὁ κύων προστίθημι ὁ χερσαῖος ἢ θαλός - Τῖον , ὥστε οὖον μόνος οὖον διαμένω ὁ ὄνομα κοινός , ἀλλά οὐδέ ὅλως εἰμί ὄνομα διαφορά προσλαμβάνω . ὁ μέν περίεργος ὁ ἀπορία φευκτός , λυτέος δέ ὅμως αὐτός καί οὐ ἀρνητέον . ὁ γάρ κοινός ὁ ὄνομα κακῶς λαμβάνω · οὖον γάρ οὕτως εἶπον Ἀριστοτέλης ὁ κοινός , ὡς ὁ λύρα καί ὁ ἵππος , ἀλλά ὡς ὁ κοινός φωνή ὁ ἐν ὁ θέατρον , ὅστις ὁ αὐτός καί εἷς εἰμί εἰς δίφορος ἀκοή ἀφικνέομαι ὅλος · καί γάρ ἐνταῦθα ὄνομα εἷς καί αὐτός εἰμί κατά οιαφοραω πρᾶγμα τάσσω . ιδʹ . εἰμί δέ τις λέγω πᾶς αἰσθητός τρεπτός , πᾶς τρεπτός ἀλλοιωτός , πᾶς ἀλλοιωτός οὐδέποτε μένω αὐτός , ἀλλά ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι , ἐάν τε ἐν πλείων ἐάν τε ἐν εἷς ὁ ἀλλοίωσις τις λαμβάνω , ὁ δέ ἀλλοιόω κοινός εἰμί ἀδύνατος διαμένω γάρ δεῖ ὁ κοινός · εἰμί γάρ μή διαμένω , ἴδιος ἕκαστος γίγνομαι ὁ καθήκω εἰς ἕκαστος ) , ὁ δέ ὄνομα αἰσθητός . αἰσθητός γάρ ὁ φωνή · ὥστε οὐδέ κατά οὗτος ἄν εἰμί κοινός ὄνομα · εἰμί δέ μή οὗτος , οὐδέ ὁμώνυμος . αἰσθάνομαι μέν οὖν καί αὐτός , ὡς σοφισματώδης εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀπορία , ὅμως δέ λύσις αὐτός δίδωμι βούλομαι . φημί δή ἀγνοέω αὐτός , ὅτι ὁ κοινός οὐ οὕτως εἴρω , ὡς ὁ μεριστός εἰς πλείων , ἀλλά ὡς ὅλος ἕκαστος αὐτός , καί οὐ ἕτερος μέν οὗτος ἄλλος δέ οὗτος , ὡς ἴδιος εἰμί περιοχή σχῆμα ὁ ὁ ὁμωνυμία κοινότης . καί ὅς λόγος μένω ὁ ἴδιος ἕκαστος ὄνομα , καί ὁ κοινός διά - μένω . ἔπειτα καί ὁ τρεπτός εἰμί καί κατά ὁ φωνή ὡς σῶμα λαμβάνω , ἀλλά οὖον κατά γε ὁ ὄνομα καλῶς ἄν λαμβάνω · ἀμετάβλητος γάρ δεῖ οὗτος μένω . εἶμι . ἐπεί δέ οὖον μόνος οὗτος μέμφομαι . ἀλλά καί περισσότης ἐγκαλέω ὁ ὑπογράφω , ἄξιος καί οὗτος ἐπισκοπέω . ἀρκέω γάρ φημί εἶπον · ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός , ὁ δέ ὅρος ἕτερος · ἀλλά εἰμί μή προστίθημι ὁ δέ κατά ὄνομα ὁ οὐσία λόγος , ἐν-εἰμί ὁ αὐτός ὁμώνυμος καί συνώνυμος ἀποφαίνω ὡς ὁ Αἴας · μή γάρ ἀποδίδωμι ὁ ὁράω κατά ὁ ὄνομα εἷς καί ὁ αὐτός ὅρος ὡς εἰς - τρωπάω γίγνομαι , ὥστε φαίνω συνώνυμος . ἴς . ἀλλά τίς δήποτε οὐ εἶπον ὁ δέ κατά ὄνομα ὅρος ὁ αὖος - ὅς , ἀλλά ὁ λόγος ὁ οὐσία ; ὅτι2 οὖον πᾶς ὅρος δηλόω ὁ πρᾶγμα ἀλλά καί ὑπογραφή , διόπερ ἀκριβῶς λόγος ὁ οὐσία ἀντί ὁράω παραλαμβάνω . ιζʹ . ἐπεί δέ βιάζομαι τις ὁ ὁμώνυμος συνώνυμος ἀποδείκνυμι , φέρω καί οὗτος διαρθρόω · φημί γάρ ὡς εἰμί συνώνυμος εἰμί ὅς ὁ τε ὄνομα καί ὁ κατά ὄνομα λόγος ὁ αὐτός , ὁ δέ ὁμώνυμος καί ὄνομα ἔχω αὐτός ( καλέω γάρ ὀμώνυμα ) καί λόγος ἐπιδέχομαι ὁ ὁ ὁμώνυμος , συνώνυμος εἰμί ὁ ὁμώνυμος . ἀλλά μήv καί ὁ συνώνυμος πολύς πρότερος εἰμί συνώνυμος · πᾶς ἄρα εἰμί συνώνυμος . δέω μέν πρός ὁ οὕτως ἐπιτηδεύω λόγος μηδέ ἐπιχειρέω , πλήν ἵνα μή δοκέω τίς λέγω , οὕτως αὐτός ἀπαντάω . οὐδείς γάρ κωλύω ὁ πρᾶγμα κατά ἄλλος μέν εἰμί ὁμώνυμος , κατά ἄλλος δέ συνίημι - νυμα · ὥσπερ οὖν καί ἐνταῦθα πᾶς γε ὁ ὁμώνυμος καλέω ὁμώνυμος , οἷος ὁ Αἴας · ἑκάτερος τε γάρ αὐτός Αἴας καί ἑκάτερος ὁμώνυμος , καί καθό μέν Αἴας οὐδείς ἔχω πρόσειμι1 αὐτός πρᾶγμα κοινός , ὁμώνυμος λέγω , καθό δέ ὁμώνυμος κοινός ἔχω λόγος συνώνυμος γίγνομαι . ἔρχομαι . ἀλλά δή ὁ ἐλλιπῶς ἔχω ὁ ὑπογραφή ὁ ὁμώνυμος λέγω πῶς εἄν ἀπαντάω ; φημί γάρ ὡς εἰμί ὁ ὁμώνυμος οὐ ἐν μόνος ὁ οὐσία εἰμί ἀλλά καί ἐν ποιός καί ἐν ποσός καί ὁ ἄλλος γένεσις καί γάρ ἐπί ἐκεῖνος ὁμώνυμος εἰμί εἶπον ) , πῶς ἐν ὁ λόγος ὁ ὁμώνυμος εἶπον ὁ δέ κατά ὄνομα ὁ οὐσία λόγος ; φαίνω γάρ ἐλλιπῶς εἴρω , εἰμί γε ἐν ἅπας ὁ γένεσις ὁ ὁμωνυμία εἰμί ὁ λόγος οὗτος ὁ ἐν ὁ οὐσία μόνος ὁμώνυμος περιορίζω . Πρῶτος μέν οὖν οὐ ἐν ἅπας ὁ ἀντίγραφος ὁ ὁ δέ λόγος ὁ οὐσία πρόσκειμαι , ὡς καί Βόηθος μνημονεύω · καί Ἀνδρόνικος . εἰμί δέ καί πρόσκειμαι εἰμί ὁ ὁ δέ λόγος ὁ οὐσία ἕτερος , διότι παρά ὁ πλεῖστος οὕτως ευπισκω γράφω , ἀλλά ὀρθῶς γε ἔχω προς - κεῖμαι . εἰμί γάρ ὁ λόγος ὁμώνυμος λόγος γάρ τις καί ὁ συλλογισμός καί ὁ ἐπαγωγή , διαφέρω δέ οὗτος ὁ ὁ οὐσία δηλωτικός λόγος ) , καλῶς ποιέω προστίθημι ὁ ὁ δέ λόγος ὁ οὐσία ἕτερος . πρός δέ οὗτος οὖον ὁ οὐσία μόνος εἰμί λέγω ἀλλά καί ὁ συμβεβηκός εἰμί λέγω εἰκότως λόγος εἷς οὐσία εἶπον , οὐ οὐσία μόνος μνημονεύω ἀλλά καί ὁ ἄλλος γένος , καθό καί οὗτος εἰμί λέγω · ὁ γάρ ὁ ἕκαστος ὁ συμβεβηκός ὕπαρξις δηλόω λόγος ὁ οὐσία ὀρθῶς εἄν λέγω λόγος . ἔπειτα καί λόγος οὐσία ὁ ὑπόστασις ὁ ὁμώνυμος ἀκούω προσήκω . ιθʹ . καί μήv εἰμί ὁ συνώνυμος καί λόγος ὁ αὐτός καί ὄνομα μετέχω , τίς δήποτε περί οὗτος πρότερος εἶπον παρίημι , ὁ δέ ομωνυος μῶν μνημονεύω ; ἔτι δέ εἰμί περί ὁ ἄνω2 γένος μέλλω ποιέω ὁ λόγος , ὁ δέ γένεσις ὑπάρχω ὁ συνώνυμος ὁ ὑπό αὐτός κατηγορέω , ὁμώνυμος δέ οὖον , ὑπάρχω μέν αὐτός ὁ συνώνυμος , ὁ δέ ὁμώνυμος οὖον · προηγέομαι δέ πανταχοῦ ὁ ὑπάρχω ὁ μή ὑπάρχω , ὥστε πρότερος χρή περί ὁ συνώνυμος δείκνυμι , εἶτα περί ὁ ὁμώνυμος . ὅτι2 ὁ εἰμί οὐ ὥσπερ ἄλλος δοκέω συνώνυμος , ἀλλά ὁμώνυμος κατά Ἀριστοτέλης . εἰμί οὖν αὐτός ὁ εἰμί ὁμώνυμος , προηγέομαι κατά αὐτός ὁ ὁ ὁμώνυμος διδασκαλία καί ὁ ὁ μή ὑπάρχω ἐπίδειξις · δεῖ γάρ διαστέλλω πρῶτος ὁ ὁμωνυμία , εἶτα οὕτως εἰς ἀριθμός ἄγω καί ὁρίζω ὁ γένος κατά ἕκαστος λοιπός ἐπιδείκνυμι , πῶς ὁ ὑπό αὐτός συνώνυμος κατηγορέω . Κ . εἰμί τις τοίνυν ἕ μέμφομαι ὁ ὁ κατά συμπλοκή καί ἄνευ συμπλοκή διαίρεσις . οὖον γάρ πάντως ἄνευ συμπλοκή ἢ μετά συμπλοκή ὁ λέγω · ὁ γάρ ἄνθρωπος περιπατέω οὖον μετά συμπλοκή οὖον γάρ μετά συμπλεκτικός σύνδεσμος ) , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ | βοῦς οὐ ἄνευ συμπλοκή · σύνθεσις γάρ τις συλλαβή καί στοιχεῖον ἔχω καί ὁ ὄνομα . φημί δή ὅτι ὁ μόνος συμπλοκή ὁ μετά συμπλεκτικός σῦς - δεσμός προφορά λέγω ὁ Στωϊκός ἐπακολουθέω , ὅς ἀρχαῖος Ἀριστοτέλης καί ὁ ὁ πρέσβυς συνήθεια χράω , ὅστις ὁ ὁ πλείων μέρος ὁ λόγος σύνοδος συμπλοκή ὀνομάζω . ὁ δέ λέγω ὅτι μετά συμπλοκή ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ βοῦς , διότι σύνθεσις ἐπί αὐτός εἰμί συλλαβή καί στοιχεῖον , καί αὐτός οὖον καλῶς λέγω · οὖον γάρ ὁ ὁ στοιχεῖον σύνθεσις , ἀλλά ὁ ὁ μέρος ὁ λόγος ὁ παλαιός συμπλοκή ὀνομάζω . ἄν . ἀλλά εἰμί καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ἐν τις μή ὡς μέρος ὑπάρχω ἀδύνατος γάρ Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί ) , ἀδύνατος δέ ὁ σῶμα τόπος χωρίζω , εἰμί ὁ σῶμα ἐν ὑπόκειμαι ὁ τόπος . ὁμοίως δέ καί ὁ ἐν χρόνος · οὔτε γάρ μέρος εἰμί αὐτός , οὔτε ἄνευ χρόνος εἰμί δύναμαι · καί γάρ εἰμί τις λέγω ὁ ἐν μέρος τόπος καί χρόνος χωρίζω αὐτός , ἀλλά ὁ τε ἀπλόος χρόνος καί τόπος οὖον χωρίζω . ἀλλά καί πρός οὗτος εἴρω ὅτι οὐδείς ὁ κοινός οὔτε ὅδε οὔτε τίς ὑπάρχω , οὐδέ ἐν τις οὖν εἰμί ὁ ἐν ὁ γενικός εἰμί τόπος ἢ χρόνος . ἔτι ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἐν χρόνος ὁ κινέω καί μεταβάλλω , συμπορεύομαι πορεύω γάρ ὁ χρόνος καί συμμεταβάλλω · εἰμί δέ εἰμί τίς ἀίδιος , κατά συμβαίνω εἄν εἰμί ἐν χρόνος ἀκίνητος εἰμί καί ἀμετάβλητος · χρόνος γάρ εἰμί εἰμί λέγω . οὗτος δή οὗτος διαιρέω εἰμί ὁ κινέω ὅς κινέω συμπαραμείβω ὁ χρόνος , οὐ εἄν εἰμί ἐν τις κύριος οὐδέ ἐν χρόνος . εἰμί γάρ μηδέ ἐν τόπος κινέω , οὐδέ ἐν χρόνος εἄν εἰμί · ὅμοιος γάρ ὡς εἄν εἰμί κινέω . τότε γάρ πολύς μᾶλλον οὐ εἄν εἰμί ἐν τόπος ἀμφότερος κατά ἑαυτοῦ κινέω . τοιοῦτος οὖν πάσχω καί πρός ὁ χρόνος οὐδέτερος γάρ ὑπομένω , ὥστε οὐ εἰμί ὁ ἕτερος ἐν ὁ ἕτερος , οὔτε ἐν ὁ | κατά μέρος οὔτε ἐν ὁ γενικός . εἰμί δέ καί ἐν χρόνος ῥητέος , κοινός , ἀλλά οὐ ἐν ὁ ὁρίζω εἴρω · οὔτε γάρ κίνησις οὔτε χρόνος εἰμί δεῖξις ἀμφότερος ἐν πλάτος θεωρέω καί κατά διέξοδος · ὑφίστημι καί κατά συνεχής ὁ μέρος γένεσις · ὁ μέν γάρ παρέρχομαι , ὁ δέ μέλλω . εἰμί δέ ἄρα εἰμί , ἄλλος ληπτέος ὁ ἐν ὁ τόπος καί χρόνος , ἄλλος ὁ ὡς ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἐπί ὁ χρῶμα · κβʹ . εἰμί ὁ συμπληρόω ὁ ἕκαστος οὐσία μέρος εἰμί οὗτος γάρ μέρος ἔννοια ὁ συμπληρωτικός εἰμί ὁ μέρος ὁ οὐσία ) , συμπληρόω δέ ὁ μέν ἁπλόος λέγω σῶμα ὁ οὐσία χρῶμα καί σχῆμα καί ποσότης ( οὐδείς γάρ ἄχρεος ἢ ἀσχημάτιστος ἢ ἄποσος σῶμα ) , ὅδε δέ ὁ σῶμα οἷος ὁ πυρός ἢ ὁ χιών ὁ ψυχρότης ὁ ὁ θερμότης καί ὁ λευκότης ἢ ὁ λαμπρότης συμπληρόω ὁ οὐσία , ἤτοι μέρος αὐτός εἰμί ὁ εἴρω καί εὑρίσκω ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὡς μέρος ὑπάρχω , ὁ οὐ εἰμί μέρος καί οὖον συμπληρόω ἰά οὐσία . πρός οὗτος ὁ ἀπόρημα ἐκεῖνος χρή προσεῖπον , ὡς εἰμί ὁ ὑπόκειμαι δισσός καί κατά ὁ ἀπό ὁ Στοά καί κατά ὁ πρέσβυς · εἷς μέν ὁ λέγω πρῶτος ὑπόκειμαι ὡς ὁ ἄποιος ὕλη , ὅς δύναμις σῶμα Ἀριστοτέλης φημί , δύο δέ ὑπόκειμαι ὁ ποιός , ὅς κοινῶς ἢ ἰδίως ὑφίστημι · ὑπόκειμαι γάρ καί ὁ χαλκός καί ὁ Σωκράτης ὁ ἐγγίγνομαι ἢ κατηγορέω κατά αὐτός . ὁ γάρ ὑπόκειμαι κατά πρός τίς λέγω δοκέω τις γάρ ὑπόκειμαι ) , ἤτοι δέ ἁπλόος ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός καί κατηγορέω αὐτός ἢ ἰδίως · ἀπλόος μέν γάρ ὑπόκειμαι πᾶς ὁ γίγνομαι καί κατηγορέω ὁ πρῶτος ὕλη , τις δέ ὑπόκειμαι γίγνομαι ἐπί αὐτός καί κατηγορέω ὁ χαλκός καί ὁ Σωκράτης . δύο τοίνυν ὑπόκειμαι εἰμί πολύς ὁ ἐγγίγνομαι ὡς πρός ὁ πρῶτος ὑπόκειμαι ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὡς πρός ὁ δύο οὐ εἰμί ἐν ὑπόκειμαι ἀλλά μέρος αὐτός . διότι μέν γάρ πᾶς χρῶμα καί πᾶς ποιότης καί | πᾶς σχῆμα ὁ πρῶτος ὕλη εἰμί ἐν ὑπόκειμαι ( ἐν γάρ οὗτος ὑφίστημι οὐ ὡς μέρος αὐτός εἰμί καί ἀδύνατος Χωρὶς αὐτός εἰμί ) , διότι δέ οὖον πᾶς χρῶμα οὐδέ πᾶς σχῆμα ἐπί ὁ δύο ὑπόκειμαι ἐν αὐτός εἰμί , <ἀλλ᾿> ὅταν μή συμπληρωτικός εἰμί ὁ οὐσία , τότε εἰμί ἐν ὑπόκειμαι . * * * ἐπί δέ ὁ χιών οὐ ἐν ὑπόκειμαι ἀλλά ὑπόκειμαι . ὁ γάρ ὁ χιών λευκότης οὔτε κατά ὑπόκειμαι λέγω ἄλλος σῶμα οὔτε ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ σῶμα ὁ χιών , ἀλλά συμπληρόω ὁ οὐσία ὡς μέρος . Ἀριστοτέλης οὖν ὁ δύο ὑπόκειμαι εἰς ὁ διδασκαλία παραλαμβάνω πᾶς ὁ μή οὐσιωδῶς ὑπάρχω τις ἐν ὑπόκειμαι φημί εἰμί , ὁ μέν οὐσία συμπληρόω τίθημι εἰμί , ὁ δέ μή τοιοῦτος μέρος μέν οὖον λέγω , σύμπτωμα δέ καί πάθημα , ὡς · εἰμί ὁ μέν πρῶτος ὑπόκειμαι ὁ ποιότης σύμπτωμα καί πάθημα καί ὁ ποσότης , ὁ δέ δύο ὡς μέρος , ὅταν συμπληρόω αὐτός ὁ οὐσία . κγʹ . ἀλλά εἰμί τις καί δήω μή εἰμί μέρος ὁ ἐν ὑπόκειμαι · ἀλλά ἐκεῖνος γε ἄτοπος ὁ ἐν ὁ ὅρος ὁ ἐν ὑπόκειμαι δύναμαι πολλάκις εὑρίσκω καί ὁ ὡς ἐν εἶδος καί ὁ ὡς ἐν γένος καί ὁ ὡς ὅλος ἐν ἐγώ . ρε · κοινός γάρ εἰμί καί πρός οὗτος ὁ εἴρω λόγος ὁ ἐν ὑπόκειμαι . οὔτε γάρ ὁ εἶδος μέρος ὁ γένος δύναμαι γὰ·ρ καί ἐξαιρέω εἶδος · σῴζω ὁ γένος ὡς ὁ ζῷον ἐξαιρέω ὁ ἄνθρωπος ) , οὔτε δύναμαι ἄνευ ὁ ζῷον εἰμί , πῶς γάρ εἄν εἶδος εἰμί γένος μή εἰμί ; ἀλλά καί ὁ ὅλος ἐν ὁ ἑαυτοῦ μέρος εἰμί οὔτε μέρος εἰμί αὐτός ἄτοπος γάρ ὁ ὅλος ὁ μέρος λέγω μέρος ) , οὔτε δύναμαι Χωρὶς αὐτός εἰμί . φαίνω οὖν ὁ λόγος κοινός οὖον μόνος ὁ ἐν ὑπόκειμαι , ἀλλά καί ὁ μή ἐν ὑπόκειμαι . καί μήv πᾶς πρόδηλος ὁ εἶδος ὅτι μέρος μέν οὐ εἰμί , ὥσπερ ὁ χείρ ὁ ὅλος σῶμα , ὡς μέρος δέ θεωρέω . ὁ δέ Ἀριστοτέλης οὐ εἶπον ὅς ἐν τις μή μέρος ὑπάρχω , ἀλλά μή ὡς μέρος ὑπάρχω , ὥστε καί ὁ ὡς εἶδος ὑπάρχω ἀναιρέω διά οὗτος ὁ προσθήκη . ὁ δέ ὅλος οὐ εἰμί ἐν τις ὁ αὐτός μέρος , ἀλλά ἐν ἅπας ὁ ἑαυτοῦ θεωρέω μέρος , ἐκεῖνος δέ φημί ὅς ἐν τις μή ὡς μέρος ὑπάρχω . ὁ ὅλος οὖν περιγράφω ὑπακουστέον ἀπό κοινός ὁ μή ὡς μέρος . οὖον γάρ μόνος ὁ ἔπειμι οὖον δεῖ εἰμί μέρος , ἀλλά καί ὁ ὑπόκειμαι μή μέρος εἰμί ὁ ἔπειμι · ὁ γάρ ὅλος ὡς ἐν πᾶς ὁ μέρος κατά ὑπόκειμαι αὐτός λέγω . ΚΔ . καί πῶς οὐ ἄτοπος ὁ λέγω ἄνευ ὁ ἐν ὅς εἰμί μή δύναμαι εἰμί ὁ ἐν ὑπόκειμαι , ὁ εὐωδία χωρίζω καί ὁ μῆλον καί ὁ ῥόδον ; πολλάκις γάρ ὁ ποιότης διαμένω ὁ πρῶτος αὐτός δέχομαι μηκέτι εἰμί , ὥσπερ καί ὁ οἶνος πίνω ἢ ὁ σκόροδον βιβρώσκω ὁ ὀσμή διαμένω . ἀλλά οὐ εἶπον ἀδύνατος χωρίζω ὁ ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἐν ὅς εἰμί , ἀλλά Χωρὶς εἰμί . ὁ γάρ εὐωδία χωρίζω μέν δύναμαι ὁ ῥόδον , Χωρὶς δέ εἰμί οὖον δύναμαι , ἀλλά ἢ φθείρω ἢ μεταδίδωμι εἰς ἄλλος ὑπόκειμαι . ὁ δέ καί ὅδε ἔτι ἀκριβής ὁ ἐφεξῆς προστίθημι · οὖον γάρ ἐκεῖνος μόνος εἶπον μή δύναμαι Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί , ἀλλά ἀπλόος πᾶς ἐν ὅς εἰμί . ὥστε εἰμί καί μεταλλάσσω ὁ ὑπόκειμαι ὁ πρίν ἐν ὁ μῆλον εὐωδία ἐγγίγνομαι ἐν ὁ ἀήρ , ὅμως ἐν ὑπόκειμαι τις εἰμί , ἄλλοτε μέντοι ἐν ἄλλος , καί οὐδαμῶς οὐδέποτε οὐδείς διαφεύγω ὁ ὁρισμός ὁ συμβεβηκός . κε . ἀλλά δή πῶς ἀπαντάω ὁ ἐριστικός , ἕ ὁ μή ὑπάρχω ὁ κατηγορέω λαμβάνω ὡς λέγω κατά αὐτός ποιέω πρός ὁ ὑπόκειμαι ὁ ὁ · ἀπόφασις συλλογισμός ; οἷος ὁ ἄνθρωπος | · ὁ Σωκράτης κατά ὑπόκειμαι κατηγορέω , κατά δέ ὁ ἄνθρωπος λέγω 31 ὁ μή εἰμί Σωκράτης · οὐκοῦν καί κατά Σωκράτης εἴρω εἄν ὁ μή εἰμί Σωκράτης . πάλιν γάρ καί πρός οὗτος ὑπολογίζομαι , οὐ ὡς ὁ στωϊκός λέγω , ὁ ὁ ἀποφατικός ὑπεξαίρεσις , ἀλλά ὡς Ἀριστοτέλης διδάσκω , ὁ ὁ κατά σὐσίαν ὑπάρχω λῆψις , εἄν ἐκεῖνος οὖον παρασῴζω παραλογίζομαι , ὁ μή ὑπάρχω ὡς κατά κατά ὑπόκειμαι λέγω σὑσίαν προσλαμβάνω . ΚΣ . εἰμί δέ τις μηδέ ὅλως κατά ἕτερος λέγω ὁ γένος ὁ εἶδος διαμφισβητέω , ἐπεί κατά ὁ αὐτός λόγος κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι καί καθόσον κοινωνέω πρός αὐτός ὁ αὐτός οὐσία ( ὁ γάρ γένος ὁ εἶδος ἐπίνοια χωρίζω , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ οὐ ὑφίστημι , ἀλλά ἐν ὁ εἶδος ὁ εἰμί ἔχω ) , πῶς ἀπαντάω ; ὁ ὅτι ὁ δοκέω εἰμί οὗτος αὐτός παραλλάσσω ὁ σχέσις , ὅς ὁ ἀκατάτακτος ὁ κατατάσσω διΐστημι · καί εἰμί ὁ μέν γένος μηδέπω κατατάσσω , ὥσπερ εἰμί τις ὁ ἄνθρωπος αὐτός κατά ἑαυτοῦ νοέω , ὁ δέ εἶδος ἤδη κατατάσσω εἰς ὁ κατά μέρος διαφορά , ὥσπερ ὁ πολίτης φυλέτης ἐπινοέω . κζ . Πῶς οὖν ὁ μέν ἄνθρωπος κατά ὁ Σωκράτης λέγω , ὁ δέ εἶδος κατά ὁ ἄνθρωπος , οὐκέτι δέ κατά ὁ Σωκράτης ὁ εἶδος , καί κατά μέν ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον , κατά δέ ὁ ζῷον ὁ γένος , οὐκέτι δέ κατά ὁ ἄνθρωπος ὁ γένος κατηγορέω ; ὅτι κατά ὄνομα , οὖον μέντοι κατά ὁ λόγος κατηγορέω ὁ ἀνωτέρω κατά ὁ ὑπόκειμαι · οὔτε γάρ ἐάν τις ἀποδίδωμι , τίς εἰμί ἄνθρωπος , εἴρω ὅτι ὁ εἶδος , οὔτε ὁ λόγος ὁ εἶδος ἐφαρμόζω κατά ὁ ἄνθρωπος . καί περί ὁ γένος δέ ὁ αὐτός λόγος . ἔτι ὁ μέν εἶδος καί ὁ γένος ἄλλος συμβαίνω καί ἀντιδιαιρέω , ὁ μέν πρός ὁ μή ὁ εἶδος εἰμί , ὁ δέ πρός ὁ μή ὁ ἄτομος εἰμί , | ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι λέγω συμπληρωτικός ὁ οὐσία εἰμί . ἔτι ὁ μέν κατά πᾶς λέγω · πᾶς γάρ ἄνθρωπος ζῷον εὔλογος εἄν εἴρω , διότι οὐδείς εἰμί ὁ ὑπό ὁ ἄνθρωπος , κατά ὅς οὖον λέγω ὁ ζῷον · πᾶς δέ ἄνθρωπος εἶδος ψευδής εἄν εἴρω , καί πᾶς ζῷον γένος οὐ ὑγιής λέγω · ὁ γάρ τις ἄνθρωπος ἄνθρωπος , οὖον μήv εἶδος , καί ὁ τίς ζῷον ζῷον μέν , οὖον μήv γένος . οὐ ἄρα κατά πᾶς λέγω οὗτος , ἀλλά ὅτι κοινότης εἰμί , οὗτος κατά αὐτός εἴρω . καί ὅτι ὁ μέν συμπληρωτικός εἰμί ὁ οὐσία , ὁ δέ ἐνδεικτικός ὁ ὁ ὄνομα κατά κοινός σχέσις θέσις οὖον γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ Σωκράτης οὗτος ὁ κοινότης ὁ κατηγορέω ) , μᾶλλον οὖν ἔοικα οὗτος ὁ ὄνομα εἰμί παραστατικός , παρά ποῖος σχέσις ὀνομάζω ὁ ἄνθρωπος ἤτοι ζῷον , καί εἰμί ὄνομα ὄνομα δύο πρότερος , ἀλλά οὐ ὁ προηγούμενος ἔχω ὁ λέξις σημασία , οὐδέ ὁ φύσις αὐτός σημαίνω ὁ ὀνομάζω πρᾶγμα , ἀλλά κατά ποῖος ὀνομάζω χαρακτήρ ενοεικνυος . καί . ἀλλά δοκέω πως ἐναντίωσις τις ὁ πάρειμι διάταξις ἔχω · ὅταν μέν γάρ λέγω ὁ ὑπό ἀλλήλων γένος μηδείς κωλύω ὁ αὐτός εἰμί διαφορά , ὡς περί ἔνιοι ἀποφαίνω , καί οὐ ἁπλόος περί ἅπας · ὅταν δέ προσδιορίζω ὁ ἐπάνω ὁ ὑπό αὐτός κατηγορέω καί ὅσος ὁ κατηγορέω διαφορά εἰμί , τοσοῦτος εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι , ὡς περί πᾶς καθόλου ἀποφαίνω μηδείς αὐτός ὑπεξαιρέω . Δῆλος μέν οὖν ὅτι οὐ ὡσαύτως διορίζω ὁ ἐπί τίνω καί ὁ ἐπί πᾶς , ἀλλά διάφορος · εἰμί γάρ ὁ μέν εἰδοποιός διαφορά , κατά ὅς εἰδοποιέω καί ποιόω ὁ γένος , οἷος ὁ ζῷον κατά ὁ ἔμψυχος καί αἰσθητικός , · ὅσπερ αὐτός καί συμπληρόω ὁ οὐσία , εἰμί δέ καί ἄλλος διαιρετικός , κατά ὅς διαιρέω ὁ γένος εἰς ὁ ὑπό αὐτός εἶδος οἷος ὁ ζῷον εἰς ὁ · λογικός καί ἄλογος , φανερός γίγνομαι , ὅτι ὁ μέν κατά οὐσία ὑπάρχω ὁ ζῷον διαφορά | πολύς πρότερος ὑπάρχω καί ὁ ὄρνεον , ὁ δέ τέμνω αὐτός εἰς ὁ περιέχω ὑπό αὐτός οὗτος ἐνίοτε μέν ὁ ὄρνεον ὑπάρχω , ὅταν πρός αὐτός κοινωνέω , ἐνίοτε δέ οὐ ὑπάρχω , ὅταν μή κοινωνέω πρός αὐτός , ὡς ὁ ὁ λογικός . ἀληθής ἄρα ὁ καί ἔνιοι καί πᾶς εἰμί οὗτος διαφορά ὁ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι , καί Ποίας ἑκάτερος , διακρίνω . οὐ ἄρα διορθωτέος ὁ λέξις μεταστρέφω ἐπί τἀναντία ὁ ἀπόφασις οὕτως · ὥστε ὅσος ὁ ὑπόκειμαι , τοσοῦτος καί ὁ κατηγορέω . ἁμαρτάνω γάρ ὁ διόρθωσις · οὐ ὅτι γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος διαφορά λέγω εἄν κατά ὁ ζῷον , ὁ δίπους φημί καί ὁ διαλέγω καί ὁ ἄλλος ἀλλά δῆλος ὅτι ὁ μέν οὐδείς κωλύω καί ὁ μή πᾶς κατηγορέω ὁ διαιρετικός προσήκω , ὁ δέ πᾶς κατηγορέω ὁ εἰδοποιός . δοκέω δέ ἐγώ γε καί αὐτός ἐνδείκνυμι οὗτος , διά ὅς ἀντιδιαιρέω ὁ ἐπάνω ὁ ὑποκάτω , οὐ ἐπί ὁ γένος μόνος ὁ τοιοῦτος διορισμός χράω , ἀλλά καί ἐπί ὁ διαφορά . ἐπάνω μέν οὖν οὗτος τίθημι διαφορά ὁ συμπλγρωτικαι αὐτός ὁ οὐσία , ὅσος καί οἷος τε κατηγορέω ἐπί ὁ ὑπόκειμαι , ὑποκάτω δέ , ὅσος περιέχω ἐν ὁ πρότερος αὐτός γένεσις , ὅς ἐνίοτε οὐ οἷος τε κατηγορέω . διαιρέω δέ ἄν τις καί ὁ μέν γενικός προσαγορεύω διαφορά , ὁ δέ εἰδικός · εἰδικός μέν ὅσος τέμνω ὁ γένος , κατά ὅς καί εἰδοποιέω ὁ ὑπό ὁ γένος εἶδος , γενικός δέ αὖος ὁ ὁ γένος συμπληρωτικός διαφορά , ὅς εἰδοποιέω ὁ γένος . εἰμί μέντοι τις καί ὁ διαιρετικός , ὅς οἷος τε ὑπάρχω ὁ αὐτός , ὡς ἐπί ὁ ὑπάλληλος ἐπιδείκνυμι . κθʹ . τις δέ ἄν εἶπον περί ὁ ὁ ἕτερος γένος ὁ αὐτός διαφορά χράω ; ἰσόπλευρος γάρ καί ἀνισόπλευρος ἐπίσης · ἑκάτερος σχῆμα λέγω καί εἷς κατά αὐτός κοινός ὄνομα εἰμί ὁ σχῆμα , καί ὁ | ἀρετή καί κακία διαφέρω ὁ γένος ὁ αὐτός εἰμί διαφορά · ὁ μέν γάρ λογικός ὁ δέ ἄλογος κατηγορέω ἐπί ἀμφότερος . οἷ δή οὗτος ἀπορέω διαμαρτάνω παρά ὁ ἄγνοια ὁ ἕτερος γένος . οὗτος γάρ εἰμί καί μή ὑπάλληλος εἰμί , ὅμως οὐ εἰμί ἕτερος , εἰμί γε ὑπό εἷς κοινός γένος ὑποτάσσω , ὥσπερ ἐπί ὁ εὐθύγραμμος καί ὑπό ὁ σχῆμα · καί ὁ ἀρετή τοίνυν καί ὁ κακία ὑπό ὁ ἕξις τάσσω , καί οὐ εἰμί ἕτερος ἀλλήλων ὁ τοιοῦτος γένος . λ . οὗτος δέ εἰμί ὅμοιος καί ὁ τοιοῦτος ἀπόρημα · ὁ γάρ πεζός φημί καί ὁ πτηνός καί ὁ ζῷον καί ὁ ὄρνεον ὁ αὐτός ἔχω διαφορά ἔνιοι , οὖον μόνος ἄρα ἐπί ὁ ὁμογενής καί ὁ ὑπάλληλος , ἀλλά καί ὁ διίστημι ὁ αὐτός ἐνίοτε , εἰμί διαφορά · καί οὕτως ψεῦδος εἰμί ὁ νυνί λέγω . εἰμί δέ καί πρός οὗτος ὁ αὐτός ἀπάντησις · εἴρω γάρ ὅτι κακῶς λαμβάνω ὁ ἕτερος γένος , οὖον γάρ ὁ ἐπί βραχύς παραλλάσσω ἀλλά ὁ πάντῃ διΐστημι εἰμί ἕτερος . πάλιν ὅταν λέγω ὁ ζῷον πεζός καί ὁ ζῷον πτηνός ὁ αὐτός ἔχω διαφορά · ποηφάγος γάρ καί σαρκοφάγος καί σπερμοφάγος εἰμί ἀμφότερος καίτοι μή εἰμί ὑπάλληλος ἀλλά ἀντιδιαιρέω · ὥστε ῥᾴδιος καί πρός οὗτος ὁ ἀπόρημα ἀντιτίθημι ὁ αὐτός · ὁ γάρ πεζός καί ὁ πτηνός ἄμφω κοινωνέω ὁ ζῷον καί οὖον πάντῃ ἕτερος λαμβάνω ὁ γένος . λάω . ἀλλά δή σύντομος ἐπέρχομαι ἐγώ ὁ περί ὁ εἶδος καί διαφορά λόγος . ὁ μέν οὖν εἶδος κοινός ἔχω λόγος , χωριστός δέ εἰμί ὁ οἰκεῖος γένος ὁ εἰδοποιός διαφορά , ἴδιος δέ πρός διορισμός ἔχω ὁ κατά ἄτομος ἔχω ὁ κοινωνία ὁ λόγος , ὥσπερ ὁ γένος ὁ κατά εἶδος ἔχω ὁ κοινός . διαφορά δέ εἰμί ὁ χωρίζω φύω ἀπό ὁ ὑπό ὁ γένος ὁ ὑπό αὐτός τάσσω , καί ὅστις διαφέρω | ἕκαστος ὁ εἶδος . κατά γάρ ὁ γένος οὖον διαφέρω . οὖον μέντοι ἁπλόος ὁ χωρίζω εἰμί διαφορά , ἀλλά ὁ ἐν ὁ εἰμί χωρίζω · οὖον γάρ εἰμί ὁ πλέω χωρίζω ἐγώ ἀπό ὁ ἄλλος ζῷον , εἰμί διαφορά ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ πλευστικός . οὖον γάρ κατά οὐσία ὁ χωρισμός οὗτος ποιέω , κατά συμβαίνω δέ ἄλλως . βούλομαι οὖν ὁ διαφορά γίγνομαι οὐσία μέρος · περί γάρ ὁ οὐσία ὁ ἰδιότης ἀφορίζω ὁ χωρίζω . διαφορά δέ καί εἶδος διαφέρω ὡς ὅλος καί μέρος · ὥσπερ γάρ ὁ ὄνομα ὁ λογικός ἔχω πρός ὁ ὅρος , οὗτος καί ὁ πρᾶγμα ὁ οιαφοραω περιέχω ὑπό ὁ εἶδος . λβʹ . ἐπεί δέ ἐν πᾶς ἀναφκαιότατόν εἰμί οἶδα ὁ εὕρεσις ὁ προτίθημι θεώρημα ; καί ἐνταῦθα πειράω ἐπί ὁ πάρειμι διά τις μέθοδος τεχνικός ὁ εὕρεσις αὐτός παραδίδωμι . ὅτι2 μέν οὖν ἀπό ὁ κοινότης ὁ οὐσιώδης ὁ γένος καί ὁ εἶδος εὑρίσκω φανερός . καί οὗτος δέ πρόδηλος ἤδη ἐκ ὁ προδιορίζω , ὅτι ὁ μέν εἶδος ὁ κοινότης διατείνω περί ὁ κατά ἕκαστος , ὁ δέ γένος περί ὁ εἶδος καί καθολικός μᾶλλον . ὁ δέ διαφορά εὑρίσκω ἀπό ὁ κατά ἰόω ειεροτητη χαρακτηριστικός . ἔχω μέν οὖν ὁ μέσος οὐσία καί ποιότης ἤτοι ἐκ ἄμφω συνίστημι ἢ ὁ οὐσία συλλαμβάνω ὁ ποιός ἢ ἀνάπαλιν ὁ ποιότης ὁ οὐσία ἢ μεταξύ ὁ διαφορά εἰμί ὁ ποιέω τε καί ὁ οὐσία , ὡς ἐκβαίνω αὐτός ἀμφότερος ὁ ἄκρος . δεῖ τοίνυν ὁ λόγος ὁ διαφορά μηδαμοῦ ἀπέχω ὁ οὐσία ὁ εἶδος εἰμί δέ μή , γίγνομαι κατά συμβεβηκός ) , ἀλλά ὥσπερ εὑρίσκω ὁ γένος ἀπό ὁ ὁ εἶδος καί ὁ οὐσία κοινωνία , ὁ δέ εἶδος , ἡνίκα ἄν ὁ ἀριθμητός κοινωνέω ὁ . εἰμί , οὕτως δή καί ὁ διαφορά ἀπό ὁ ἑτερότης ὁ θεωρέω κατά ὁ ἰδιότης ὁ οὐσία περιλαμβάνω · οὗτος γάρ ἄν εὔληπτος αὐτός γίγνομαι ὁ εὕρεσις . λγʹ . ἐξηγέομαι ὁ ἐδάφιον , ὅπου φημί ὁ ἕτερος γένος ἕτερος εἰμί ὁ εἶδος ὁ διαφορά . | ὁ εἶδος εἶπον ἀντί ὁ ὁ λόγος , ὥσπερ καί · ἐν ὁ τοπικός συυαιθω αὐτός οὗτος ἐπαλλάσσω ἀντί ἀλλήλων , βούλομαι δέ διά οὗτος ἀκριβολογέομαι περί τις μείζων · ἵνα γάρ μή ὁ ὄνομα προσέχω ὁ αὐτός λέγω διαφορά σκεῦος καί ζῷον , οἷος ὁ ὑπόπους καί ἄπους , διά οὗτος προστίθημι ὁ λόγος · οὗτος γάρ ὄνομα μόνος δοκέω ὁ αὐτός διαφορά ἔχω . ἢ καί οὕτως ἄν εἶπον · ὡς ἕτερος ὁ εἶδος εἰμί ὁ λαμβάνω ὡς ἐν ὁ εἶδος ἕκαστος ὁ ἕτερος γένος , ἐν μέν ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , ἐν δέ ὁ ἐπιστήμη ὁ μουσικός λαμβάνω , δύναμαι ὁ ἕτερος ὁ εἶδος καί ὁ εἰδοποιός σημαίνω διαφορά , ἵνα μή λαμβάνω τις ὁ κατά συμβαίνω ὡς ὁ πλέω ὁ ἄνθρωπος · οὖον γάρ ὁ ὁπωσοῦν χωρίζω διαφορά , ἀλλά ὁ κατά ὁ εἰδοποιέω καί ὁ εἰμί οὗτος κύριος εἰμί ἕτερος ὁ εἶδος . λδʹ . λοιπός τοίνυν εἰμί ἀκριβῶς διαιρέω , τίς ποτός εἰμί ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμέω . ἄτομος μέν οὖν λέγω οὐ ὡς ὁ ἀδιαίρετος καί ἀμέριστος , ἀλλά ὡς ὁ μή δέχομαι τομή γένος εἰς εἶδος μηδέ εἶδος εἰς ὁ κατά εἷς ἀριθμός διά-ὁρίζω . εἷς δέ ἕκαστος ὁ αἰσθητής λέγω οὖον κατά εἷς δύναμις , ἀλλά ὅτι πᾶς εἰς εἷς νεύω οὐσία . ἐπεί δέ πολλαχῶς ὁ εἷς λέγω καί γένος καί εἶδος καί κατά ἄλλος τρόπος πλείων , ἀφορίζω νῦν εἷς ὁ κατά ἀριθμός λαμβάνω οὖον μόνος ὅς ἀριθμέω , ὡς συκοφημι - Τοῦσι · τις , ἀλλά καί ὁ ἀριθμέω . οὗτος γάρ καί ὁ πέντε ἵππος ἐν ἀριθμός τις λέγω . λεʹ . ἀλλά εἰμί εἶδος εἰμί ὁ κατά πλείων καί διαφέρω ὁ ἀριθμός ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω , τίς διαφέρω ὁ ἄτομος καί εἷς ὁ ἄτομος καί εἷς · εἷς γάρ ἀριθμός εἰμί καί οὗτος ἐκεῖνος . ὁ μέν οὖν λύω ὁ ἀπορία οὗτος κατά ὁ ἰδίως ποιός , οὗτος εἰμί ὅτι ὁ μέν φέρω γρυπότης ὁ ξανθότης ἢ ἄλλος συνδρομή ποιότης ἀφορίζω , ἄλλος δέ σιμότης ἢ φαλακρότης ἢ γλαυκότης , καί πάλιν ἕτερος ἕτερος , οὖον καλῶς ἐγώ δοκέω λύω · οὖον γάρ ὁ συνδρομή ὁ ποιότης ἀριθμός ποιέω διαφέρω , ἀλλά εἴπερ ἄρα ποιότης . μᾶλλον οὖν ἐκείνως ἀπαντητέον , ὅτι ὁ ὁ ἀριθμός ἕτερος οὖον διαφέρω ἀλλήλων ὁ φύσις καί ὁ οὐσία , ἀλλά ἔχω ὁ ἕτερος κατά ὁ ἀριθμέω · ἕτερος οὖν ὡς ἀριθμητής · ἐν γάρ ὁ κατά εἷς ἀριθμέω ἕκαστος ἐπέρχομαι ὁ ἀριθμός . διαφέρω οὖν ὁ ἀριθμός δοκέω ἐγώ λέγω οὗτος εἰμί διΐστημι ὡς ἀριθμητής , ἵνα εἰμί ὁ λέγω ἐπί ὁ εἶδος τοιοῦτος , ὅτι ὁ κατά πλείων καί διίστημι ὁ ἀριθμέω εἶδος εἰμί , ἵνα ὁ διαφέρω ἀντί ὁ διΐστημι λαμβάνω . λςʹ . ἀκούω δέ τίνω πλεονασμός ἐγκαλέω ὁ τομή οὗτος , ὡς οὖον καλῶς ὁ ποιέω ὁ πάσχω ἀντιτάσσω · χρή γάρ ἀμφότερος ὑπό εἷς γένος εἰμί ὁ κινέω . εἰμί δέ ὁ οὗτος λύσις τοιοῦτος · οὔτε ὁ ποιέω ὅς ποιέω πάσχω οὔτε ὁ πάσχω ὅς πάσχω ποιέω , οὐδέ ὁ σύνθετος συνέρχομαι ὁ δύο εἰς αὐτός ὑπό ὁ ὁ δύο ἀρχή εἰς αὐτός συμπίπτω . ὁ μέν οὖν κινέω ἐν ὁ πάσχω εἰμί . ὁ δέ ποιέω κινέω ἀκίνητος εἰμί . ἔνιοι δέ ὁ ποιέω ἐν ὁ αἰσθητός κατά συμβαίνω κινέω ἀπό ὁ ὁ δύο ἀρχή ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , καί εἰμί μέν τίς αὐτός κινέω , εἰμί δέ κινέω ἕτερος . ἀντιδιαιρέω οὖν ὁ ποιέω ὁ πάσχω κατά ὁ ἑαυτοῦ περί ὁ αἴτιος δοκέω . ἄλλη πάλιν αἰτία κατά ἕτερος τρόπος ὁ περισσότης αἰτιάομαι · ὁ μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ πρός τίς διαιρέω , καί ἐν οὗτος περιλαμβάνω νέος δοκέω πᾶς ὁ γένος . ἄλλος δέ εἰς οὐσία καί συμβαίνω διατέμνω αὐτός ἡγέομαι ἀρκούντως διαιρέω . | οὐ ὀρθῶς οἴομαι · ὁ μέν γάρ εἰς ὑπόκειμαι καί συμβαίνω διχοτομέω ὁ κατηγορία ἐφάπτω μέν πως ὁ Ἀριστοτέλης πρῶτος καί εἰς μικρός ὁ γένος τομή , καί οὗτος γε οὐ ἁμαρτάνω · ὅς δέ παραλείπω ὁ καθόλου καί ἐν μέρος , οὗτος δέ κακῶς χράω καί ἀτελής ὁ Ἀριστοτελικός . ὁ δέ αὖος εἰς οὐσία καί πρός τίς ἀντιδιαιρέω , ἐπεί ὁ συμβεβηκός ἄλλος εἰμί , καί οὗτος δύο μόνος ποιέω γένος ὁ ὅλος κατηγορία , οὗτος δέ ἐπιτίθημι ὁ ἔνδεια ὁ ὄνομα · ὅς γάρ συμβεβηκός οὖον πᾶς εἰμί ἄλλος , ἀλλά εἷς μόνος ὁ αὐτός λέγω πρός τίς . δοκέω δέ πρός τίς εἰμί πᾶς ὁ συμβεβηκός διά ὁ ἡμεῖς ἀφαιρέω ὁ ὄνομα ὁ φύζω συσσημαίνω διά ὁ γνώριμος · οὕτως ὁ λευκότης δοκέω τις εἰμί οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ τις . ἐπί οὗτος γε ὁ λόγος καί ὁ προηγουμένως κατά ἑαυτοῦ πρός τίς εἰμί . Σωκράτης γάρ Σωφρονίσκος λέγω οὐ οὕτως , ὅς εἰμί Σωκράτης , ἀλλά παραλείπω ὡς γνώριμος ὁ υἱός , ἐπεί ὅς Σωκράτης οὐδείς . καί ὁ συμβαίνω εἰμί μέν ἀναφέρω εἰς ὁ ὑπόκειμαι , πρός τίς , ὥσπερ ὁ ἀγρός ὡς κτῆμα πρός τίς , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ὁ συμβαίνω φύσις τις ἴδιος . καί ὁ ὕλη δέ καί ὁ ὑπόκειμαι καθό μέν τυγχάνω οὗτος ὁ προσηγορία , πρός τίς εἰμί ( τις γάρ ὑπόκειμαι ) , καθό δέ ἀρχή , κατά διάστασις εἰμί καί κατά ἑαυτοῦ . δεῖ τοίνυν μή ῥῆμα συνήθεια ἀλλά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐξεταστής γίγνομαι , μηδέ ὁ ἔνδεια ὁ ὄνομα ἐπιτίθημι , ἀλλά ὁ διάφορος ἰδιότης ὁ πρᾶγμα συνακολουθέω . οὗτος γάρ οὐ εὑρίσκω ὁ γένος μικρός εἰμί ὁ δέκα . εἰμί δέ τις εἰς ὑπόκειμαι καί ὁ περί ὁ ὑπόκειμαι διαιρέω ὡς περισσεύω εὐθύνω ὁ εἰς δέκα διανομή , καί οὗτος ἀόριστος ἀντιδιαιρέω ὁ περί αὐτός πρός εἷς καί ὁρίζω ὁ ὑπόκειμαι . λζʹ . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ πάρειμι ἀρκέω μέτριος ἀντιλέγω πρός ὁ περισσεύω λέγω ὁ ὁ κατηγορία διάταξις , ἀπαντάω δέ καί πρός ὁ ἐλλείπω αὐτός ἀποφαίνω · διά τίς γάρ φημί ὁ μέν ποιέω ὁ πάσχω ἀντιτάσσω , οὐκέτι δέ ὁ ἔχω ὁ ἔχω ; οὔτοι παραλείπω αὐτός , ὡς ἐγώ ἄν εἶπον δικαιολογέομαι , ἀλλά ὅτι ἐμπίπτω εἰς ὁ ὁ κεῖμαι κατηγορία ὁ ἤδη προορίζω . ἔχω μέν γάρ τις ὁ ἀσπίς , ἔχω δέ ὁ ἀσπίς ἐν ὁ οὑτωσί περίκειμαι · οὐ ἄλλος τίς οὖν εἰμί ὁ θέσις ἢ τάξις ὁ ἔχω . ἀλλά διά τίς ὁ σύνδεσμος παραλείπω , ἀπορέω . ἐπεί , φημί ἐγώ , οὔτε προηγούμενος εἰμί αὐτός ὁ χρεία ὁ λόγος ἀλλά δύο , οὔτε τέλειος ἀλλά ἀτελής , οὔτε λεκτικός συμβολικός δέ μᾶλλον . ἀλλά οὐδέ σημαίνω προηγουμένως συσσημαίνομαι δέ μᾶλλον , ὥσπερ ὁ διπλόος εἴωθα παραγράφω , ὅστις μετά ὁ γράφω μέν συσσημαίνω ὁ ἀπαρτίζω ὁ διάνοια αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ οὐδείς δηλόω . καί ὁ σύνδεσμος τοίνυν συσσημαίνω μετά ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ οὐ εἰμί σημαντικός , ἀλλά ἔοικα ὁ κόλλα · διόπερ οὐδέ λόγος στοιχεῖον αὐτός τίθημι , ἀλλά εἴπερ ἄρα μέρος λέξις . ἄν σημαίνω δέ οὗτος , κατά σύνταξις σημαίνω , ὥσπερ ὁ βάω συλλαβή , ὁ δέ λόγος εἰμί φημί περί ὁ ἄνευ σύνταξις καί κατά ἑαυτοῦ σημαίνω λέξις καί κατά ὁ προηγούμενος χρῆσις ὁ λόγος , οὖον μέντοι κατά ὁ ἕπομαι . πάλιν τις ἐπιζητέω ὁ ἄρθρον ποῦ τάσσω . εἰμί δέ καί περί οὗτος ὁ αὐτός λόγος · σονδέσμων γάρ ἔχω δόναμιν ἐπί ἄρσην καί θῆλυς μετά ὁ καί ὁ ὑπόκειμαι συμπαραδηλόω ἀόριστος , διό καί ἀόριστος τις αὐτός καλέω · ὁ μέν γάρ τίς ὑπόκειμαι παρίστημι , μετά δέ ὁ ἄρσην συντάσσω ἄρσην τίς δηλόω , μετά δέ ὁ θῆλυς θῆλυς τίς . παράγω δέ ὁ ὅδε | ἀπό ὁ τις , συνεκφαίνω δέ ὁπότερος ὁ ἄρθρον ὁ ἄρσην ἢ ὁ θῆλυς ἐν ὁ συντάσσω , αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἄσημος . ἀλλά ὁ ἀπόφασις φημί καί ὁ στερέω ὁ τε ἀόριστος καί ὁ ἔγκλισις κατά ἕκαστος κατηγορία ἐν τίς τάσσω ; περι δή οὗτος ἀγαθός αὐτός Ἀριστοτέλης ἐν ὁ Ὑπόμνημα ἀναδιδάσκω · προστίθημι γάρ εἰς κατηγορία σύν ὁ πτῶσις αὐτός καί ὁ ἀπόφασις καί ὁ στέρησις καί ὁ ἀόριστος ὁμοῦ συντάσσω αὐτός ὁ διδασκαλία πτῶσις ὁ ἔγκλισις ὀνομάζω . εἰμί δή οὖν ὁ ἀνυποδετέω ὁ αὐτός κατηγορία , ὅς καί ὁ ὑποδέω , καί ὁ ἀναπνέω ὁ ὁ ἔχω κατηγορία . ὥστε καί ὁ ὁπλίζω . καί ὁ ἀπόφασις οὖν οὗτος εἰμί ὅς καί κατάφασις , καί ὁ ἀόριστος οὗτος ὅς καί ὁ ὁρίζω · καθόλου γάρ ἐν οὗτος ἔχω ὁ εἰμί ὁ ἀπόφασις καί στερέω ἐν ὁ ὁ ἀναιρέω μή εἰμί , εἰκότως ἄρα ἐπί ἐκεῖνος ἀναπέμπω ὁ ἐν ἔχω εἰμί καταφάσκω . καί ὁ νεκρός οὖν οὗτος εἰμί ὅς καί ὁ ζῷον , καί ὁ τυφλότης ὁ αὐτός ὅς καί ὁ ἕξις καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός λόγος . περί δέ ὁ εἷς , ὡς οὐ εἰμί ἔξω πίπτω ὁ κατηγορία , πολλαχοῦ ἄν τις ἀποδείκνυμι · καί γάρ ὡς ἀρχή ὁ ἀριθμός καί ὡς μέτρον ὑπάρχω ὁ πρός τίς συντάσσω , καί εἰμί τις ἀσώματος καί κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀριθμός τίθημι , οὐσία εἄν εἰμί ὁ μόνος , εἰμί δέ τις δισσός ἀριθμός ὑποτίθημι , εἰμί καί ὁ μονή ἐν δύο γένεσις , ἐπί μέν ὁ κατά σύνθεσις ἀριθμητής ἐν ὁ πρός τίς , ἐπί δέ ὁ νοητός ἐν οὐσία τάσσω . μένω . εἰμί δέ τις αὐτός καί μέρος ποσός νομίζω , ὥσπερ καί ὁ Ἀλέξανδρος , εἰμί καί ἐν ὁ ποσός ἅμα . οὗτος μέντοι ὅλος παρακρούω ἐγώ · πανταχοῦ γάρ ἕτερος εἰμί ὁ πέρας καί ὁ ὁρίζω ὑπό ὁ πέρας . καί ὁ μονή οὖν ἀρχή καί πέρας εἰμί ὁ ποσός οὐ εἄν εἰμί ποσός . ἴσως δέ ἀγαθός ὁμώνυμος καί ὁ εἷς ἀπολείπω , πολ|λαχῇ μέν καί ἄλλος , ἀτάρ δή καί ὡς νυνί λέγω , οὐ ἄν εἰμί διαίρεσις προηγούμενος εἰς ὁ κατηγορία οὐδέ θέσις αὐτός ἀφορίζω εἰς εἷς γένος . λα . τοσοῦτος μέν καί πρός ὁ ἐλλείπω λέγω ὁ διάστασις οὗτος δικαιολογώ , πρός δέ ὁ ἄλλος ἀντί ἄλλος ἀντεισάγω ὁ κατηγορία γένος ὁ Ἀριστοτέλης λέγω πῶς εἄν διαπραγματεύομαι ; λέγω τοίνυν τις , ὡς δεῖ ὁ κίνησις γένος εἰμί < ἀντί ὁ ποιέω καί πάσχω · οὔτε γάρ εἰς ἄλλος γένος αὐτός προσήκω ἀνάγω , οὔτε ἄνωθεν τίς αὐτός ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω , οὔτε εἰς ὁ ποιέω οἷόντε αὐτός τάσσω καί γάρ ἐν ὁ πάσχω πολύς κινέω ) , οὐδέ αὗ ἐν ὁ πάσχω , ὅτι πολύς κινέω ποιέω . πρός δή οὗτος ἄνωθεν διορίζω ὁ δύναμις καί ἐνέργεια θεωρέω κατά ὁ δέκα κατηγορία ὁμώνυμος . διόπερ οὔτε ὁ δύναμις οὔτε ὁ ἐνέργεια τίθημι ἐν ὁ κατηγορία · ὁ γάρ ὁμώνυμος καί καί οὐσία πάντῃ διαλλάσσω οὐ οἷος τε εἰμί εἷς εἰμί κοινός γένος . διόπερ καί ὁ κίνησις εἰς ἐντελέχεια ἀπό ὁ δύναμις ὁδεύω ἄλλως μέν ἐν ὁ ποιέω , ἄλλως δέ ἐν ὁ ποσός , ἄλλως δέ ἐν ὁ ἄλλος κατηγορία , οὐ οἷος τε εἰμί νοέω εἷς κατηγορία διά ὁ ὁμωνυμία . καί ὁ στάσις δέ εἰμί τις ἀντεισάγω , αὐτός πρός αὐτός ἀντιλέγω , καί ἔτι προσήκω λέγω οὖον ὁ ἐν γένεσις ἀλλά μᾶλλον ὁ νοητός ὁ στάσις . εἰμί δέ τις εἰς ὁ πως ἔχω συντάσσω ὁ πλεῖστος κατηγορία , ὥσπερ ὁ στωϊκός ποιέω , ἐπιδεικτέον αὐτός , ὅτι πλεῖστος παραλείπω ὁ εἰμί ὁ τε ἐν τόπος καί ὁ ἐν χρόνος καί κατά ἀριθμός ποσός καί κατά πηλίκος καί ὁ ὑποδέω καί ἄλλος τοιοῦτος · οὐδείς γάρ ὅτι ὁ τοιοῦτος περιέχω ἐν ὁ πως ἔχω . λθʹ . ἀλλά εἶπον τις ἄν συνώνυμος εἰμί ὁ εἰμί · καί γάρ ὁ λόγος καί ὁ ὄνομα φημί ἐφαρμόζω ὅς εἰμί · εἰμί ἄρα ἕκαστος ὁ εἰμί ἢ ποιέω ἢ πάσχω ἢ ἀμφότερος , ὥστε εἰμί καί ὄνομα καί λόγος ὁ αὐτός μετέχω ὁ εἰμί , πᾶς εἰμί εἄν συνώνυμος . | ὁ καί πρός οὗτος ἀντιλέγω ῥᾴδιος , ὅτι οὐ οὗτος ὅρος εἰμί ὁ εἰμί ὁ ἢ ποιέω αὐτός ἢ πάσχω ἢ ἀμφότερος · περιλαμβάνω μέν γάρ ὁ δηλόω ὡς εἰμί οὗτος ὁ ἀπόδοσις ὁ λόγος , τίς δέ εἰμί οὖον σημαίνω . ὡς γάρ οὐ εἰμί λόγος κύων ὁ ζῷον χερσαῖος ἢ θαλάσσιος ἢ οὐράνιος , ἀλλά ὁ δηλόω ὁ οὐσία αὐτός , οὕτως οὐδέ ὁ εἴρω λόγος εἄν εἰμί ὁ εἰμί , ἄλλως τε ὅτι οὐδέ ἀληθεύω οὗτος ὁ λόγος κατά ὁ εἶδος ὁ εἰμί . χρή γάρ ὁ ὅρος ὁ γένος ἐφαρμόζω καί ὁ εἶδος · ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ζῷον λόγος ἐφαρμόζω καί ὁ ἄνθρωπος , οὕτως ἐσθίω καί οὗτος ὁ λόγος ἐφαρμόζω ἕκαστος ὁ εἶδος ὁ εἰμί , οἷος κύων ἢ ἄνθρωπος ἢ ἵππος , οὐδείς δέ ὅρος ἀποδίδωμι ἵππος φημί αὐτός ἢ ποιέω ἢ πάσχω ἢ ἀμφότερος . μ . ἀπορέω δέ ἄν τις ὁ εἰμί κατά ἕκαστος ὁ κατηγορία λέγω πῶς χρή ἐκδέχομαι ἤϊος γάρ ὁ αὐτός σημαίνω ὁ κατά ὅς κατηγορέω ἢ ἕτερος . ἀλλά εἰμί μέν ὁ αὐτός εἰμί ὁ οὐσία καί ὁ εἰμί , περισσός ὁ ὁ κατηγορέω αὐτός ὁ εἰμί · δύναμις γάρ εἰμί ὁ οὐσία οὐσία καί ὁ ποιός ποιός . ἢ εἰμί μή ἀδολεσχέω κατηγορέω αὐτός ὁ εἰμί , ἕτερος αὐτός εἰμί ὁ εἰμί . εἰμί δέ ἕτερος , καί κατά ἕκαστος ἕτερος , ὥστε οὖον δέκα μόνος ὁ κατηγορία , ἀλλά καί ἄλλος δέκα κατά ὅς ὁ εἰμί περί ἕκαστος αὐτός λέγω , καί πάλιν εἰμί ἕκαστος οὗτος ἄλλος ὁ εἰμί κατηγορέω , ἐπί ἤπειρος ἀναβαίνω . εἰμί δέ εἷς εἰμί καί κοινός ἐπί πᾶς ὁ εἰμί κατηγορέω καί ἐγκλίνω ὁ εἰμί ἀπό ὁ εἰμί , εἰμί ἄν γένος ὁ εἰμί . φανερός μέν οὖν ὁ σόφισμα , κωλύω δέ οὐδείς ἀπαντάω πρός ὁ οὗτος λύσις . ὁ γάρ εἰμί κατηγορέω ἐπί ἕκαστος , ὁ ὕπαρξις προσκατηγορέω αὐτός οὗτος λέγω · ὁ δέ ὕπαρξις καί ὁ ὑπάρχω ὁ ὑπόκειμαι οὖον χωρίζω τίς δηλόω ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά κατά ἕκαστος ὁ δέκα μαρτυρέω ὁ ὑπόστασις ὁ μή εἰμί ἀνυποστατέω αὐτός ἀλλά ὑφίστημι . καί ὁ εἰμί οὖν ὁμώνυμος εἰμί καί δεκαχῶς εἴρω , ὁσαχῶς καί ὁ εἰμί . |