demodocus.fragmenta 17
Ἐν δὲ δικαιοσύνη συλλήβδην πᾶσ᾽ ἀρετή ἔστιν . Fr . 16 . Schol . Arist . Nub . 240 : Φωκυλίδης ἐν μὲν τοῖς αὐτοῦ ποιήμασι κατὰ τὴν συνήθειαν τοὺς χρησφειλέτας χρήστας καλεῖ , λέγων οὕτως · χρήστης κ . ἔ . ἀ . φεύγε , μὴ σέ γ᾽ ( μὴ σ᾽ Bekker ) ἀνίῃσεις διδὼς π . κ . ἀ . ἐν ἐκείνῳ μέντοι ἀντὶ τοῦ δανειστῆς λαμβάνεται · Μηδέποτε χρήστης πυχὸς γένυ ἀνδρὶ πένητι ( Pseudephoc . v . 83 ) . Novit igitur schol . et germana et subditicia carmina . Suidas v . ἀπαιτῶν · ἀπαιτῶν . Φωκυλίδης ( sed A ἀπὸ τῶν Φωκυλίδου ) χρήστης ( E χρήστας ) κακοῦ ( ABE κακοῦς ) ἔ . α . φεύγε ( AE φεύγειν ) μὴ σε γ᾽ ( A μὴ γε , BE μὴ γε σε ) ἀνίῃσεις κτλ . et rursus v . χρήστης · χρ . κακοῦ ( A κακοῦς ) ἔ . ἀ . φεύγειν μὴ σ᾽ ( A μὴ γε ) ἀνίῃσειε κτλ . unde v . 2 φεύγειν restitui , deinde μὴ σέ γ᾽ ἀνίῃσῃ scripsi deletō participio διδούς , quod ex interpretatione ortum , v . 1 autem sic supplendum videtur : Καὶ τὸδε Φωκυλίδεω · χρήστης κτλ . Contra Reiz et Hermann . . . φεύγε χρήστης κ . ἔ . ἀ . μὴ τί σ᾽ ἀνίῃσειε διδὼς π . κ . ἀ . , Ernesti φεύγε deleri maluit . — Libanius Epist . 1073 cum dicit : Τὸν Εὐστάθιον δὲ μηδεὶς ἐπειγέτω , μηδὲ διαφθείρετω τοὺς δανείους τὴν χάριν , μηδὲ τοιοῦτος ἡμῶς ἀποφανέντω χρήστας , οἷους φεύγειν παραίνει Φωκυλίδης temere videtur utramque sententiam simul respicere . Fr . 17 . Aristot . Eth . Nic . V 1 : Διὸ καὶ παροιμιαζόμενοι φαμεν · ἐν δὲ κτλ . ubi pro ἔστι codd . ἔστί , praeter KbLbOb , qui ἔνι , om . Schol . Oxon . Arist . in Herme . Hic adnotavit Michael Ephes . : ἡ δὲ παροιμία Θεόγνιδός ἐστιν , ὡς Θεόφραστός φησιν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ἡθῶν λέγων · ἐν δὲ τῷ πρώτῳ τῶν ἡθικῶν , ὡς Φωκυλίδης αὐτοῦ μέμνηται · καὶ οὐδὲν διαμαρτὸν καὶ Φωκυλίδην καὶ Θεόγνιν αὐτῷ χρήσασθαι . Adde schol . cod . Oxon . editum a Rosio in Herme V 356 : τοῦτο Θεόγνιδος · εἴρηται δὲ οὕτως · βούλεο δ᾽ εὐσεβέως ... ἐν δὲ δικαιοσύνη συλλήβδην πᾶσα ἀρετή ( Theogn.145—7 ) . χαρὰν μέντοι παροιμίας ἐπέχει · καὶ μέμνηται αὐτῆς ὡς παροιμίας Θεόφραστος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ ἡθῶν ( pr . man . θεῶν ) · ἐν δὲ τῷ πρώτῳ τῶν ἡθικῶν , ὡς Φωκυλίδης αὐτοῦ μέμνηται · καὶ ὅσος καὶ Φωκυλίδης αὐτῷ ἐχρήσατο , ἢ καὶ ὁμοίως ἀμφότεροι ( cod . ἀμφότερα ) χρῶνται Φωκυλίδης καὶ Θεόγνις τούτῳ ( cod . τοῦτο ) . quibuscum fere congruit schol . cod . Paris . ib . editum V 79 . Inde descripsit Michael Ephesius , nihil offensus mendo manifesto ὡς Φωκυλίδης αὐτοῦ μέμνηται , ubi corrigo ὡς Φωκυλίδειον τοῦ στίχου μεμν . Videtur hic versus olim in Phocylidis pariter atque Theognidis carminibus lectus esse .
Lemmas: ἐν δέ δικαιοσύνη συλλήβδην πᾶς ἀρετή εἰμί . Fr . 16 . Schol . Arist . Nub . 240 : Φωκυλίδης ἐν μέν ὁ αὐτός ποίημα κατά ὁ συνήθεια ὁ χρησφειλέτας χρήστης καλέω , λέγω οὕτως · χρήστης κ . ἔ . α . φεύγω , μή σύ γε ( μή σύ Bekker ) ἀνίημι δίδωμι π . κ . α . ἐν ἐκεῖνος μέντοι ἀντί ὁ δανειστής λαμβάνω · μηδέποτε χρήστης Πύχος γένυς ἀνήρ πένης ( Pseudephoc . v . 83 ) . Novit igitur schol . et germana et subditicia carmina . Suidas v . ἀπαιτέω · ἀπαιτέω . Φωκυλίδης ( sed A ἀπό ὁ Φωκυλίδης ) χρήστης ( E χρήστης ) κακός ( ABE κακός ) ἔ . α . φεύγω ( AE φεύγω ) μή σύ γε ( A μή γε , BE μή γε σύ ) ἀνίημι κτλ . et rursus v . χρήστης · ΧΡ . κακός ( A κακός ) ἔ . α . φεύγω μή σύ ( A μή γε ) ἀνίημι κτλ . unde v . 2 φεύγω restitui , deinde μή σύ γε ἀνίημι scripsi deletō participio δίδωμι , quod ex interpretatione ortum , v . 1 autem sic supplendum videtur : καί ὅδε Φωκυλίδης · χρήστης κτλ . Contra Reiz et Hermann . . . φεύγω χρήστης ἄν . προσβλώσκω . α . μή τίς σύ ἀνίημι δίδωμι π . ἄν . α . , Ernesti φεύγω deleri maluit . — Libanius Epist . 1073 cum dicit : Τώς Εὐστάθιος δέ μηδείς ἐπείγω , μηδέ διαφθείρω ὁ δάνειος ὁ χάρις , μηδέ τοιοῦτος μου ἀποφαίνω χρήστης , οἶος φεύγω παραινέω Φωκυλίδης temere videtur utramque sententiam simul respicere . Fr . 17 . Aristot . Eth . Nic . V 1 : διό καί παροιμιάζω φημί · ἐν δέ κτλ . ubi pro εἰμί codd . εἰμί , praeter KbLbOb , qui ἔνειμι , om . Schol . Oxon . Arist . in Herme . Hic adnotavit Michael Ephes . : ὁ δέ παροιμία Θέογνις εἰμί , ὡς Θεόφραστος φημί ἐν ὁ πρῶτος περί ἠθέω λέγω · ἐν δέ ὁ πρῶτος ὁ ἠθικός , ὡς Φωκυλίδης αὐτός μιμνήσκω · καί οὐδείς διαμαρτάνω καί Φωκυλίδης καί Θέογνις αὐτός χράω . Adde schol . cod . Oxon . editum a Rosio in Herme V 356 : οὗτος Θέογνις · λέγω δέ οὕτως · βούλομαι δέ εὐσεβής ... ἐν δέ δικαιοσύνη συλλήβδην πᾶς ἀρετή ( Theogn.145—7 ) . χαρά μέντοι παροιμία ἐπέχω · καί μιμνήσκω αὐτηες͂ς ὡς παροιμία Θεόφραστος ἐν ὁ πρῶτος περί ἦθος ( pr . man . θεός ) · ἐν δέ ὁ πρῶτος ὁ ἠθικός , ὡς Φωκυλίδης αὐτός μιμνήσκω · καί ὅσος καί Φωκυλίδης αὐτός χράω , ἤ καί ὅμοιος ἀμφότερος ( cod . ἀμφότερος ) χράω Φωκυλίδης καί Θεόγνις οὗτος ( cod . οὗτος ) . quibuscum fere congruit schol . cod . Paris . ib . editum V 79 . Inde descripsit Michael Ephesius , nihil offensus mendo manifesto ὡς Φωκυλίδης αὐτός μιμνήσκω , ubi corrigo ὡς Φωκυλίδειον ὁ στίχος μεμν . Videtur hic versus olim in Phocylidis pariter atque Theognidis carminibus lectus esse .