democritus-philosophy.testimonia anaxagoras_diels_vs1_0390.2
τὴν δ’ ἀκοὴν παραπλησίως ποιεῖ τοῖς ἄλλοις . εἰς γὰρ τὸ κενὸν ἐμπίπτοντα τὸν ἄερα κίνησιν ἐμποιεῖν , πλὴν ὅτι κατὰ πᾶν μὲν ὁμοίως τὸ σῶμα εἰσιέναι , μᾶλιστα δὲ καὶ πλεῖστον διὰ τῶν ὤτων , ὅτι διὰ πλείστου τε κενοῦ διέρχεται καὶ ἧκιστα διαμῖνει . διὸ καὶ κατὰ μὲν τὸ ἄλλο σῶμα οὐκ αἰσθάνεσθαι , ταύτῃ δὲ μόνον . ὅταν δὲ ἐντὸς γένηται , σκίδνασθαι διὰ τὸ τάχος · τὴν γὰρ φωνὴν εἶναι πυκνουμένου τοῦ ἀέρος καὶ μετὰ βίας εἰσιόντος . ὡσπερ οὖν ἐκτὸς ποιεῖ τῇ ἀφὴ τὴν αἴσθησιν , οὕτως καὶ ἐντὸς . ( 56 ) ὀξὺτατον δ’ ἀκούειν , εἰ ὁ μὲν ἔξω χιτῶν εἴη πυκνός , τὰ δὲ φλεβία κενὰ καὶ ὡς μάλιστα ἄνικμα καὶ εὐτρήτα κατὰ τε τὸ ἄλλο σῶμα καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς ἀκοάς , ἐπὶ δὲ τὰ ὀστᾶ πυκνὰ καὶ ὁ ἐγκέφαλος εὖκρατος καὶ τὸ περὶ αὐτὸν ὡς ξηρότατον · ἀθρόον γὰρ ἂν οὕτως εἰσιέναι τὴν φωνὴν ἂτε διὰ πολλοῦ κενοῦ καὶ ἄνικμου καὶ εὐτρήτου εἰσιούσαν , καὶ ταχὺ σκίδνασθαι καὶ ὁμαλῶς κατὰ τὸ σῶμα καὶ οὐ διεκπίπτειν ἔξω . ( 57 ) τὸ μὲν οὖν ἀσαφῶς ἀφορίζειν ὁμοίως ἔχει τοῖς ἄλλοις . ἄτοπον δὲ καὶ ἴδιον ( τὸ ) κατὰ πᾶν τὸ σῶμα τὸν φῶρον εἰσιέναι , καὶ ὅταν εἰσέλθῃ διὰ τῆς ἀκοῆς διαχεῖσθαι κατὰ πᾶν , ὡσπερ οὐ ταῖς ἀκοαῖς , ἀλλ’ ὅλῳ τῷ σώματι τὴν αἴσθησιν οὔσαν . οὐ γὰρ κἂν συμπάσχη τι τῇ ἀκοῇ , διὰ τοῦτο καὶ αἰσθάνεται . πάσας γὰρ τοῦτὸ γε ὁμοίως ποιεῖ , καὶ οὐ μόνον ταῖς αἰσθήσεσιν ἀλλὰ καὶ τῇ ψυχῇ . καὶ περὶ μὲν ὄψεως καὶ ἀκοῆς οὕτως ἀποδιδῶσι , τὰς δὲ ἄλλας αἰσθήσεις σχεδὸν ὁμοίως ποιεῖ τοῖς πλείστοις . ( 58 ) περὶ δὲ τοῦ φρονεῖν ἐπὶ τοσοῦτον εἵρηκεν ὅτι γίνεται συμμετρῶς ἔχούσης τῆς ψυχῆς κατὰ τὴν κρῆσιν · ἐὰν δὲ περίθερμός τις ἢ περίψυχρος γένηται , μεταλλάττει φησίν . δι’ ὃ τι καὶ τοὺς παλαιοὺς καλῶς τοῦθ’ ὑπολαβεῖν ὅτι ἐστὶν ἄλλο φρονεῖν [ s . A 100 ] . ὥστε φανερόν , ὅτι τῇ κράσει τοῦ σώματος ποιεῖ τὸ φρονεῖν , ὅπερ ἴσως αὐτῷ καὶ κατὰ λόγον ἐστὶ σῶμα ποιοῦντι τὴν ψυχήν . αἱ μὲν οὖν περὶ αἰσθήσεως καὶ τοῦ φρονεῖν δόξαι σχεδὸν αὗται καὶ τοσαῦται τυγχάνουσιν οὔσαι [ παρὰ ] τῶν πρότερων .
Lemmas: ὁ δέ ἀκοή παραπλήσιος ποιέω ὁ ἄλλος . εἰς γάρ ὁ κενός ἐμπίπτω ὁ ἀήρ κίνησις ἐμποιέω , πλήν ὅτι κατά πᾶς μέν ὁμοίως ὁ σῶμα εἴσειμι , μάλιστα δέ καί πλεῖστος διά ὁ οὖς , ὅτι διά πλεῖστος τε κενός διέρχομαι καί ἥκιστος διαμένω . διό καί κατά μέν ὁ ἄλλος σῶμα οὐ αἰσθάνομαι , οὗτος δέ μόνος . ὅταν δέ ἐντός γίγνομαι , σκίδνημι διά ὁ τάχος · ὁ γάρ φωνή εἰμί πυκνόω ὁ ἀήρ καί μετά Βίας εἰσέρχομαι . ὡς οὖν ἐκτός ποιέω ὁ ἀλφή ὁ αἴσθησις , οὕτως καί ἐντός . ( 56 ) ὀξύς δέ ἀκούω , εἰμί ὁ μέν ἔξω χιτών εἰμί πυκνός , ὁ δέ φλέβιον κενός καί ὡς μάλιστα ἄνικμος καί εὐτρήτα κατά τε ὁ ἄλλος σῶμα καί ὁ κεφαλή καί ὁ ἀκοή , ἐπί δέ ὁ ὀστέον πυκνός καί ὁ ἐγκέφαλος Εὔκρατος καί ὁ περί αὐτός ὡς ξηρός · ἀθρόος γάρ εἄν οὕτως εἴσειμι ὁ φωνή αὔγ-ασμα διά πολύς κενός καί ἀνικμόω καί εὔτρητος εἴσειμι , καί ταχύς σκίδνημι καί ὁμαλός κατά ὁ σῶμα καί οὖον διεκπίτνω ἔξω . ( 57 ) ὁ μέν οὖν ἀσαφής ἀφορίζω ὁμοίως ἔχω ὁ ἄλλος . ἄτοπος δέ καί ἴδιος ( ὁ ) κατά πᾶς ὁ σῶμα ὁ φῶρος εἴσειμι , καί ὅταν εἰσέρχομαι διά ὁ ἀκοή διαχέω κατά πᾶς , ὡς οὖον ὁ ἀκοή , ἀλλά ὅλος ὁ σῶμα ὁ αἴσθησις εἰμί . οὖον γάρ κἀν συμπάσχω τίς ὁ ἀκοή , διά οὗτος καί αἰσθάνομαι . πᾶς γάρ οὗτος γε ὁμοίως ποιέω , καί οὖον μόνος ὁ αἴσθησις ἀλλά καί ὁ Ψυχή . καί περί μέν ὄψις καί ἀκοή οὕτως ἀποδίδωμι , ὁ δέ ἄλλος αἴσθησις σχεδόν ὁμοίως ποιέω ὁ πλεῖστος . ( 58 ) περί δέ ὁ φρονέω ἐπί τοσοῦτος εἴρω ὅτι γίγνομαι σύμμετρος ἔχω ὁ Ψυχή κατά ὁ κρᾶσις · ἐάν δέ περίθερμος τις ἢ περίψυχρος γίγνομαι , μεταλλάσσω φημί . διά ὅς τίς καί ὁ παλαιός καλῶς οὗτος ὑπολαμβάνω ὅτι εἰμί ἄλλος φρονέω [ s . A 100 ] . ὥστε φανερός , ὅτι ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα ποιέω ὁ φρονέω , ὅσπερ ἴσως αὐτός καί κατά λόγος εἰμί σῶμα ποιέω ὁ Ψυχή . ὁ μέν οὖν περί αἴσθησις καί ὁ φρονέω δόξα σχεδόν οὗτος καί τοσοῦτος τυγχάνω εἰμί [ παρά ] ὁ πρότερος .