democritus-philosophy.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0395.5
49 . GALEN . de elem . sec . Hipp . I 2 [ I 417 K . ] ‘νόμῳι γὰρ χρουί’ , νόμῳι πικρόν , νόμῳι γλυκύ , ἑτεῖι δ’ ἄτομον καὶ κενόν’ [ fr . 125 ] ὁ Δ . φησιν ἐκ τῆς συνόδου τῶν ἀτόμων γίνεσθαι νομίζων ἀπάσας τὰς αἰσθήσεις ποιότητας ὡς πρὸς ἡμᾶς τοῖς αἰσθανομένοις αὐτῶν , φύσει δὲ οὐδὲν εἶναι λευχὸν ἢ μέλαν ἢ ξανθὸν ἢ ἐρυθρὸν ἢ πικρὸν ἢ γλυκύ · τὸ γὰρ δι’ ‘νόμῳι’ ταῦτὸ βούλεται τῷ οἷον ‘νομιστὶ’ καὶ ‘πρὸς ἡμᾶς’ , οὐ κατὰ τὴν αὐτῶν τῶν πραγμάτων φύσιν , ὅπερ [ δ’ ] αὐ πάλιν ‘ἑτεῖι’ καλεῖ παρὰ τὸ ‘ἑτεόν’ , ὅπερ ἀληθὲς δηλοῖ , ποιήσας τοῦνομα . καὶ εἴη ἂν ὁ σύμπας αὐτοῦ νοῦς τοῦ λόγου τοιούσδε · νομίζεται μὲν [ τοι ] παρὰ τοῖς ἀνθρώποις λευχὸν τι εἶναι καὶ μέλαν καὶ γλυκὺ καὶ πικρόν , κατὰ δὲ τὴν ἀλήθειαν δὲν καὶ μηδὲν ἐστι τὰ πάντα [ vgl . fr . 156 ] . καὶ γὰρ αὐ καὶ τοῦτ’ εἴρηκεν αὐτός , ‘δέν’ μὲν τὰς ἄτομους ὀνομάζων , ‘μηδέν’ δὲ τὸ κενόν . αἱ μὲν οὖν ἄτομοι σύμπασαι σώματα οὖσαι σμικρὰ χωρὶς ποιότητων εἰσί , τὸ δὲ κενὸν χώρα τις , ἐν ἧι φερόμενα ταυτὶ τὰ σώματα ἄνω τε καὶ κάτω σύμπαντα διὰ παντὸς τοῦ αἰῶνος ἢ περιπλέκεται πῶς ἀλλήλοις ἢ προσκρούει καὶ ἀποβάλλεται , καὶ διακρίνει δὲ καὶ συγχρίνει πάλιν εἰς ἄλληλα κατὰ τὰς τοιαύτας ὁμιλίας καὶ τούτων τὰ τε ἄλλα συγκροίματα πάντα ποιεῖ καὶ τὰ ἡμέτερα σώματα καὶ τὰ παθήματα αὐτῶν καὶ τὰς αἰσθήσεις . ἀπαθῆ δ’ ὑποτίθενται τὰ σώματα εἶναι τὰ πρῶτα ( τινὲς μὲν αὐτῶν ὑπὸ σκληρότητος ἀθραυστα , καθάπερ οἱ περὶ Ἐπίκουρον [ Epicur . p . 205 , 29 Us . ] , ἕνιοι δὲ ὑπὸ σμικρότητος ἀδιαίρετα , καθάπερ οἱ περὶ τὸν Λεύκιππον ) , ἀλλ’ οὐδ’ ἀλλοιοῦσθαι κατὰ τι δυνάμενα ταύτας δι’ τὰς ἀλλοιώσεις , ἃς ἅπαντες ἀνθρώποι πεπιστεύκασιν εἶναι , διδαχθέντες ὑπὸ τῶν αἰσθήσεων , οἷον οὔτε θερμαίνεσθαι τί φασιν ἐκεῖνον οὔτε ψύχεσθαι , κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον οὐδ’ ὑγραίνεσθαι οὔτε ξηραίνεσθαι , πολὺ δὲ δι’ μᾶλλον ἐτι
Lemmas: 49 . GALEN . de elem . sec . Hipp . I 2 [ I 417 K . ] νόμος γάρ χρουί’ , νόμος πικρός , νόμος γλυκύς , ἑτεῖι δέ ἄτομος καί κενός [ fr . 125 ] ὁ δ . φημί ἐκ ὁ σύνοδος ὁ ἄτομος γίγνομαι νομίζω ἅπας ὁ αἴσθησις ποιότης ὡς πρός ἐγώ ὁ αἰσθάνομαι αὐτός , φύσις δέ οὐδείς εἰμί λείχω ἢ μέλας ἢ ξανθός ἢ ἐρυθρός ἢ πικρός ἢ γλυκύς · ὁ γάρ διά ὄνομαι αὐτός βούλομαι ὁ οἷος νομιστί καί πρός ἡμεῖς , οὖον κατά ὁ αὐτός ὁ πρᾶγμα φύσις , ὅσπερ [ δέ ] αὖος πάλιν ‘ἑτεῖι’ καλέω παρά ὁ ‘ἑτεόν’ , ὅσπερ ἀληθής δηλόω , ποιέω τοὔνομα . καί εἰμί εἄν ὁ σύμπας αὐτός νόος ὁ λόγος τοιόσδε · νομίζω μέν [ ὅς ] παρά ὁ ἄνθρωπος λείχω τίς εἰμί καί μέλας καί γλυκύς καί πικρός , κατά δέ ὁ ἀλήθεια δέν καί μηδείς εἰμί ὁ πᾶς [ vgl . fr . 156 ] . καί γάρ αὖος καί οὗτος εἴρω αὐτός , ἐσθίω μέν ὁ ἄτομος ὀνομάζω , ‘μηδέν’ δέ ὁ κενός . ὁ μέν οὖν ἄτομος σύμπας σῶμα εἰμί μικρός Χωρὶς ποιότης εἰμί , ὁ δέ κενός χώρα τις , ἐν ὅς φέρω οὗτος ὁ σῶμα ἄνω τε καί κάτω σύμπας διά πᾶς ὁ αἰών ἢ περιπλέκω πῶς ἀλλήλων ἢ προσκρούω καί ἀποβάλλω , καί διακρίνω δέ καί συγκρίνω πάλιν εἰς ἀλλήλων κατά ὁ τοιοῦτος ὁμιλία καί οὗτος ὁ τε ἄλλος συγκροιματη πᾶς ποιέω καί ὁ ἡμέτερος σῶμα καί ὁ πάθημα αὐτός καί ὁ αἴσθησις . ἀπαθής δέ ὑποτίθημι ὁ σῶμα εἰμί ὁ πρῶτος ( τις μέν αὐτός ὑπό σκληρότης άθραυστος , καθάπερ ὁ περί Ἐπίκουρος [ Epicur . p . 205 , 29 Us . ] , ἔνιοι δέ ὑπό μικρότης ἀδιαίρετος , καθάπερ ὁ περί ὁ Λεύκιππος ) , ἀλλά οὐδέ ἀλλοιόω κατά τίς δύναμαι οὗτος διά ὁ ἀλλοιόω , ὅς ἅπας ἄνθρωπος πιστεύω εἰμί , διδάσκω ὑπό ὁ αἴσθησις , οἷος οὔτε θερμαίνω τίς φημί ἐκεῖνος οὔτε ψύχω , κατά δέ ὁ αὐτός τρόπος οὐδέ ὑγραίνω οὔτε ξηραίνω , πολύς δέ διά μᾶλλον ἔτι