demochares.fhg2 demochares_fhg2_0243.1
παρακαλεῖ πιεῖν σπεῖσαντα , προτρεπομένη εἰς θυμη-νόμενον εἰς Σικελίαν . Τῆς μέθης δὲ κατατρέγωνδῖαν . Ὁ δ᾽ ὑπερίθεται , πρὸς πρᾶξιν ἐξίων . Καὶ ἡ μὲνὁ ποιητής , τὸν τηλικούτον Κύκλωπα ὑπὸ μικροῦ σώ-ἀπεριστάτως ἐπαίνει τὸν οἶνον , ὁ δὲ μετὰ ἀδήματοςματος διὰ ταύτην ἀπολλύμενον παρίστησι , καὶ Εὐρυ-ἤκων ἀπωθεῖται · καὶ ἡ μὲν ἀξιοῖ σπεῖσαντα πιεῖν,τίωνα τὸν Κένταυρον · τοὺς τε παρὰ Κίρκῃ λέονταςὁ δὲ καθηγαμένος ἀσβὲς ἤγειτο . Οἷδε δὲ ὁ Ὀμηροςποιεῖ καὶ λύκους , τὰς ἡδονὰς ἐπακολουθήσοντας . Τὸνκαὶ τὸ ὀνέλιμον καὶ τὸ σύμμετρον τοῦ οἴνου , ὅς τὸνδὲ Ὀδυσσέα σώζει , τῷ Ἐρμῷ λόγῳ πεισθέντα · διὸχανδὸν ἔχοντα αὐτὸν βλάπτεσθαι φησί . Καὶ κράσεωνκαὶ ἀπαθὴς γίνεται . Ἐλπήνορα δέ , πᾶροινον ὄντα καὶδὲ γένν διαφόρα ἐπίσταται · οὐχ ἂν γὰρ Ἀχιλλεὺς τὸτρυφερόν , καταχρημίζει . Καὶ Ἀντίνοος δέ , λέγωνζωρότερον χειραῖρει διέστειλε , μὴ οὕσης τινὸς καθη-πρὸς Ὀδυσσέα « Οἶνός σε τρώει μελιηδής » , αὐτὸς οὐχμερινῆς κράσεως . Ἴσως οὖν οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὸν εὐδιά-ἀπείρετο τοῦ πώματος · διὸ καὶ τρωθεὶς ἀπώλετο , ἐτιφόρητον ἄνευ στερευνίου σιτίου μίγματος , ὁ τοῖς ἰατροῖςχρατῶν τὸ ποτήριον . Ποιεῖ δὲ καὶ τοὺς Ἕλληνας ἐνδιὰ τὴν τέχνην ἐστὶ δήλον · τοῖς γοῦν καρδιακοῖς μετὰτῷ ἀπόπλῳ μεθύντας , διὸ καὶ στασιάζοντας · θέν καὶοἴνου σιτίους ἀναμίζουσι τι πρὸς κατοχὴν τῆς δυνά-ἀπόλλυνται . Ἱστορεῖ δὲ καὶ τὸν δεινότατον Αἰνείανμεως . Ἄλλ᾽ ἐκείνους τῷ μὲν Μαχάονι μετ᾽ ἀλφίτου καὶτῶν Τρώων ἐν τῷ βουλευθῆναι , διὰ τὴν ἐν τῇ μέθῃτυροῦ δέδωκε τὸν οἶνον , τῷ δ᾽ Ὀδυσσέῃ ποιεῖ συνά-παρρησίαν καὶ τὰς ἀπειλὰς , ᾗς Τρωσὶν ὑπέσχετο οἴνο-πτοντα τὴν ἀπὸ τῶν σιτίων καὶ οἴνων ὠφέλειαν.ποτάζων , ὑπομείναντα τὴν Ἀχιλλέως ὀργὴν καὶ μικροῦπαραπολλύμενον . Καὶ Ἀγαμέμνων δέ λέγει πού περὶαὐτοῦ·«Ὦς δὲ κ᾽ ἀνὴρ οἴνῳ χορεσάμενος καὶ ἐδωδῆς.Ἄλλ᾽ ἐπεὶ ἀσαμην , φρεσὶ λευγάλεσι πιθότας,Τῷ δὲ κωθωνιζομένῳ δίδωσι τὸν ἡδύποτον , οὕτω κα-ἡ οἶνον μεθύν , ἢ μ᾽ ἐβλάψαν θεοὶ αὐτοί.λέσας αὐτόν·Ἐν δὲ πίθοι οἴνῳ παλαίῳ ἡδύποτῳ.εἰς τὴν αὐτὴν τιθεὶς πλάστιγγα τὴν μέθην τῇ μανίᾳ.Ποιεῖ δὲ Ὀμηρος καὶ τὰς χώρας καὶ τὰς γυναῖ - — Οὕτω δὲ τὰ ἔπη ταῦτα προσηνέγκατο Διοσκορίδηςκας λουούσας τοὺς ξένους , ὡς οὔτε φλεγμονὴν οὔτεὁ Ἰσοκράτους μαθητής . — Καὶ ὁ Ἀχιλλεὺς δ᾽ ὀνει-ἀκρασίαν τῶν εὐ βεβιωκότων καὶ σωφρόνως ἀπτομέ-δίζων τῷ Ἀγαμέμνονι , φησίν·νας . Ἀρχαίων δὲ τοῦτο ἔθος . Λούουσι γοῦν καὶ αἱ Κο-Οἰνεδαρὲς , κυνὸς ὀμματ᾽ ἔχων.χάλου θυγατέρες , ὡς νενομισμένον , τὸν Μίνωα παραγε -
Lemmas: παρακαλέω πίνω σπένδω , προτρέπω εἰς θυμαίνω εἰς Σικελία . ὁ μέθη δέ κατατρέγωνδῖαν . ὁ δέ ὑπεῖπον , πρός πρᾶξις ἐξιόω . καί ὁ μένος ποιητής , ὁ τηλικόσδε Κύκλωψ ὑπό μικρός σω-απεριστατος ἐπαινέω ὁ οἶνος , ὁ δέ μετά ἀδήματοςματος διά οὗτος ἀπόλλυμι παρίστημι , καί Εὐρυ-ἤκων ἀπωθέω · καί ὁ μέν ἀξιόω σπένδω πιειν,τιαναξ ὁ Κένταυρος · ὁ τε παρά Κίρκη ὄλλυμι δέ καθηγαμένος ἀσβὲς ἡγέομαι . οἶδα δέ ὁ ομηροςποιημι καί λύκος , ὁ ἡδονά ἐπακολουθέω . Τόνκα ὁ ὀνέλιμον καί ὁ σύμμετρος ὁ οἶνος , ὅς ὅδε Ὀδυσσεύς σῴζω , ὁ Ἕρμος λόγος πείθω · διοχανδος ἔχω αὐτός βλάπτω φημί . καί κράσεωνκαὶ ἀπαθής γίγνομαι . Ἐλπήνωρ δέ , πάροινος εἰμί καί γίγνομαι διαφορά ἐπίσταμαι · οὐ εἄν γάρ Ἀχιλλεύς τρυφερός , καταχρημιζεω . καί Ἀντίνοος δέ , λεγωνζωροτερος χειραιρεω διαστέλλω , μή ὗσις τις καθη-πρὸς Ὀδυσσεύς « Οἶνος σύ τρώω μελιηδής » , αὐτός ουχμερινεος κρᾶσις . ἴσος οὖν οὐ γιγνώσκω αὐτός ευδια-απειρετος ὁ πῶμα · διό καί τιτρώσκω ἀπόλλυμι , ετιφορεω ἄνευ στερευνίου σιτίον μίγμα , ὁ ὁ ἰατροῖςχρατῶν ὁ ποτήριον . ποιός δέ καί ὁ Ἕλλην ἔνδιον ὁ τέχνη εἰμί δῆλος · ὁ γοῦν καρδιακός μεταθέω ἀπόπλοος μεθύω , διό καί στασιάζω · τίθημι καίω σιτίον αναμιζεω τίς πρός κατοχή ὁ δυνα-απολλυντ . ἱστορέω δέ καί ὁ δεινός Αἰνείανμεως . ἄλλος ἐκεῖνος ὁ μέν Μαχάων μετά ἄλφιτον καΐτης Τρώς ἐν ὁ βουλεύω , διά ὁ ἐν ὁ μεθητυροος δίδωμι ὁ οἶνος , ὁ δέ Ὀδυσσέας ποιέω συνά-παρρησίαν καί ὁ ἀπειλή , ὅς Τρώς ὑπισχνέομαι οἶνοψ ὁ ἀπό ὁ σιτίον καί οἶνος ὠφέλειαν.ποτάζων , ὑπομένω ὁ Ἀχιλλεύς ὀργή καί μικρουπαραπολλυμι . καί Ἀγαμέμνων δέ λέγω πού περὶαὐτοῦ·«Ὦς δέ καί ἀνήρ οἶνος κορέννυμι καί ἐδωδῆς.Ἄλλ᾽ ἐπεί ἀάω , φρήν λευγάλεσι πιθότας,Τῷ δέ κωθωνίζω δίδωμι ὁ ἡδύποτος , οὗτος ἥκω οἶνος μεθίημι , ἢ εἷς βλάπτω θεός αὐτοί.λέσας αὐτός δέ πείθω οἶνος παλαῖος ἡδύποτος ὁ αὐτός τίθημι πλάστιγξ ὁ μέθη ὁ Πανία δέ Ὅμηρος καί ὁ χώρα καί ὁ γυνή - — οὕτως δέ ὁ ἔπος οὗτος προσφέρω Διοσκορίδης λούω ὁ ξένος , ὡς οὔτε φλεγμονή οὐτάω Ἰσοκράτης μαθητής . — καί ὁ Ἀχιλλεύς δέ ὀνει-ἀκρασίαν ὁ εὕω βιόω καί σωφρόνως απτομε-διζω ὁ Ἀγαμέμνων , φησίν·νας . Ἀρχαῖος δέ οὗτος ἔθος . λούω γοῦν καί ὁ Κο-Οἰνεδαρὲς , κύων ὄμμα ἔχων.χάλου θυγάτηρ , ὡς νομίζω , ὁ Μίνως παράγω -