david.in-porphyrii-isagogen-commentarium 1
<Πρᾶξις α΄> . Μέλλοντες σὺν θεῷ ἄρχεσθαι τοὐ παρόντος συγγράμματος τὰ εἰωθότα ὑπὸ τῶν ἐξηγητῶν ζητεῖσθαι κεφάλαια , ὀκτὼ τὸν ἀριθμὸν ὄντα , ζητήσωμεν . κεφάλαια δὲ ταῦτα λέγονται , διότι τὸ κῦρος παντὸς τοῦ λόγου ἐπέχουσιν · ὥσπερ γὰρ ἡ κεφαλὴ τὸ κῦρος παντὸς τοῦ ζῴου ἐπέχει , διότι αἱ αἰσθήσεις ἐν αὐτῇ εἰσιν ἢ διότι τὴν βασιλεύουσαν τῶν αἰσθήσεων , φημὶ δὴ τὴν ὅρασιν , αὐτὴ ἔχει , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ταῦτα τὰ λεγόμενα κεφάλαια τὸ κῦρος παντὸς τοῦ λόγου ἐπέχουσιν . εἰσὶ δέ , ὡς εἴρηται , τὰ ὀκτὼ τὸν ἀριθμὸν κεφάλαια ταῦτα · οἷον ὁ σκοπός , τὸ χρήσιμον , τὸ γνήσιον , ἡ αἰτία τῆς ἐπι - γραφῆς , ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις , ἡ τάξις , ὁ διδασκαλικὸς τρόπος καὶ ἡ ὑπὸ τί μέρος ἀναφορά . Οὐ περιττὸν δέ τι ποιοῦντες ταῦτα ζητοῦσιν , ἀλλὰ βουλόμενοι προθυμοτέρους τοὺς ἀναγινώσκοντας ἀπεργάσασθαι · καὶ γὰρ τὸν σκοπὸν ζητοῦσιν , ἐπειδὴ ὁ σκοπὸς ἐν συντόμῳ περιέχει πάντα τὰ ἐν τῷ λόγῳ λεγόμενα καὶ ἕξιν τινὰ ἐν τῷ ἀναγινώσκοντι τίθησι δῆλον ὅτι πάντα τὰ ἐν τῷ λόγῳ λεγόμενα δεῖ πρὸς τὸν σκοπὸν ἀπευθύνεσθαι ] · ὁ γὰρ τὸν σκοπὸν ἀγνοῶν ὀκνηρότερος ἐπὶ τὸ σύγγραμμα ἔρχεται , ὥσπερ οἱ μακρὰν ὁδὸν ἀπιόντες καὶ ἀγνοοῦντες ποῦ ἀπέρχονται . καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν ὁ τὸν σκοπὸν ἀγνοῶν ἔοικε τυφλῷ βαδίζοντι καὶ πολλὰ μοχθοῦντι · καὶ γὰρ ὁ τὸν σκοπὸν ἀγνοῶν οὐκ ἐπίσταται τί ἀναγινώσκει , ἀλλὰ νομίζει πάντα τὰ ἐν τῷ λόγῳ λεγόμενα μάτην λέγεσθαι εὐλόγως δὲ καὶ τὸ χρήσιμον ζητοῦσιν , ἐπειδὴ ἐὰν γινώσκῃ ἕκαστος τὸ ἐκ τοῦ συγγράμματος ἀναφυόμενον χρήσιμον , προθυμότερον ἀναγινώσκει τὸ σύγγραμμα . καὶ τὴν αἰτίαν δὲ τῆς ἐπιγραφῆς εὐλόγως ζητοῦσιν , ἐπειδὴ εἰ καὶ θέλε ; ἡ ἐπιγραφὴ σύμφωνος εἶναι τῷ σκοπῷ καὶ τὸν σκοπὸν ἐν συντόμῳ περιέχειν οἷον ὥσπερ ἐπιγέγραπται Περὶ οὐρανοῦ , ἐπειδὴ περὶ οὐρανοῦ σκοπὸν ἔχει διαλαβεῖν ) , ἀλλ’ οὖν πολλάκις ἀσαφὴς εὑρίσκεται ἡ ἐπιγραφή , ὥσπερ Ἀριστοτέλης ἐπέγραψεν Ἀναλυτικὰ βουλόμενος Περὶ συλλογισμῶν ἐπιγράψαι , ἐπειδὴ περὶ συλλογισμῶν διαλαμβάνει ἐκεῖ . ἐπειδὴ οὖν πολλάκις ἀσαφὴς εὑρίσκεται ἡ ἐπιγραφή , εὐλόγως ζητεῖται ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς . εὐλόγως δὲ καὶ τὸ γνήσιον ζητεῖται , ἐπειδὴ γινώσκοντες ὅτι γνήσιόν ἐστι τοῦ ἀνδρὸς τὸ σύγγραμμα διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀνδρὸς προθυμότερον αὐτὸ ἀναγινώσκομεν · καὶ γὰρ πολλοὶ οὔκ εἰσιν ἱκανοὶ κρῖναι εἴτε καλῶς ἔχουσι τὰ | ἐν τῷ συγγράμματι λεγόμενα εἴτε οὕ , ἀλλ᾿ ἀγαπητὸν ἡγοῦνται τὸ ἀκολουθῆσαι τῇ δόξῃ τοῦ ἀνδρός . ἡ διὰ τοῦτο ζητεῖται τὸ γνήσιον , ἐπειδὴ εἰσὶ καὶ νόθα συγγράμματα . Γίνεται δὲ νόθον σύγγραμμα κατὰ τέσσαρας τρόπους · ἢ γὰρ δι’ ὁμωνυμίαν , καὶ ταύτην διττήν · ἢ γὰρ δι᾿ ὁμωνυμίαν τῶν συγγραψαμένων ἢ δι ὁμωνυμίαν τῶν συγγραμμάτων . καὶ δι’ ὁμωνυμίαν τῶν συγγραψαμένων , ὡς ὅταν εὑρεθῶσι δύο τινὲς ὁμωνύμως λεγόμενοι καὶ ποιήσῃ ὁ μὲν εἷς σύγγραμμα Περὶ ψυχῆς ὁ δὲ ἕτερος σύγγραμμα Περὶ οὐρανοῦ · τότε γὰρ διὰ τὴν ὁμωνυμίαν τῶν συγγραψαμένων νοθεία γίνεται τῶν συγγραμμάτων · νομίζεται γὰρ τὸ τούτου ἐκείνου εἶναι καὶ τὸ ἐκείνου τούτου . δι’ ὁμωνυμίαν δὲ τῶν συγγραμμάτων , ὡς ὅταν εὑρεθῶσί τινες διαφόρῳ ὀνόματι λεγόμενοι καὶ ποιήσωσιν ἀμφότεροι συγγράμματα τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἔχοντα , οἷον ἀμφότεροι Περὶ ψυχῆς , καὶ μὴ ἐπιγράψωσι τὰ οἰκεῖα ὀνόματα ἀλλὰ μόνον τὸ τοῦ συγγράμματος ὄνομα · τότε γὰρ διὰ τὴν τῶν συγγραμμάτων ὁμωνυμίαν νοθεία γίνεται · νομίζεται γὰρ τὸ ἐκείνου τοῦ ἄλλου εἶναι καὶ τὸ τοῦ ἄλλου ἐκείνου . Κατὰ δεύτερον δὲ τρόπον γίνεται νόθον σύγγραμμα διὰ φιλοτιμίαν ἤτοι κενοδοξίαν , ὡς ὅταν τις εὑρεθῇ ἀφανὴς καὶ εὐτελὴς καὶ βουλόμενος ποιῆσαι τὸ οἰκεῖον σύγγραμμα ἀναγινώσκεσθαι ἐπιγράψῃ ὄνομα ἀρχίου καὶ ἐνδόξου ἀνδρός , ἵνα διὰ τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ ἀνδρὸς δεκτὸν τὸ παρὸν αὐτοῦ φαίνηται σύγγραμμα . Κατὰ τρίτον δὲ τρόπον γίνεται νόθον σύγγραμμα δι’ αἰσχροκέρδειαν , ὡς ὅταν τις βουλόμενος πόρον ἑαυτῷ περιποιήσασθαι ποιήσῃ σύγγραμμα καὶ ἐπιγράψῃ ἀρχαίου τινὸς ὄνομα , ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Πεισιστράτου φασὶ γενέσθαι · καὶ γὰρ λέγουσιν ὅτι ὁ Πεισίστρατος χύδην φερομένους Ὁμήρου στίχους ἠβουλήθη συναγαγεῖν καὶ διώρισε μισθόν τινα τοῖς φέρουσιν αὐτῷ ῾Ομηρικοὺς στίχους , καὶ λοιπὸν οἱ πολλοὶ δι’ αἰσχροκέρδειαν ἐπλάττοντο στίχους καὶ ὡς ῾Ομήρου ὄντας ἐπέφερον αὐτῷ κέρδος ἐντεῦθεν προσκτωμενοι . Κατὰ τέταρτον δὲ τρόπον γίνεται νόθον σύγγραμμα δι’ εὔνοιαν τοῦ οἰκείου διδασκάλου · καὶ γὰρ πολλοὶ ποιοῦσι συγγράμματα καὶ διὰ τὴν εὔνοιαν τὴν πρὸς τὸν διδάσκαλον τὸ ὄνομα τοῦ οἰκείου διδασκάλου ἐπιγράφουσιν , ὅπερ καὶ οἱ Πυθαγόρειοι ἐποίησαν · καὶ γὰρ οὗτοι ἐποίησαν τὰ Χρυσᾶ ἔπη καὶ πρὸς τιμὴν τοῦ οἰκείου διδασκάλου ἐπέγραψαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ . ἐπειδὴ οὖν , ὡς εἴρηται , πολλά εἰσι νόθα συγγράμματα , τούτου χάριν ἀναγκαίως ζητεῖται τὸ γνήσιον , ἵνα γνῶμεν εἰ ἄρα αὐτοῦ εἰσιν ἢ ἄλλου . Διακρίνονται δὲ τὰ γνήσια συγγράμματα τῇ τε ὕλῃ καὶ τῷ εἴδει · τῇ ὕλῃ μὲν τῇ φράσει ἤγουν ταῖς λέξεσι , τῷ εἴδει δὲ τοῦτ’ ἔστι τοῖς θεωρήμασι · καὶ γὰρ διὰ φράσεως καὶ τῶν θεωρημάτων γινώσκομεν εἰ ἄρα αὐτοῦ εἰσι ἢ οὔ · εἰ γὰρ εὕρωμεν τὴν φράσιν | καὶ τὰ θεωρήματα συνήθη τῷ ἀνδρί , γινώσκομεν ὅτι αὐτοῦ ἐστι τὸ σύγγραμμα . Εὐλόγως δὲ καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις ζητεῖται , ἐπειδὴ γινώσκοντες τὰ ἐν τοῖς κεφαλαίοις λεγόμενα ἀκριβῶς τὸ ὅλον γινώσκομεν · καὶ γὰρ ὥσπερ γινώσκοντες ἐκ ποίων μερῶν συνίσταται ὁ ἄνθρωπος ἀκριβῶς τὸ ὅλον γινώσκομεν , οὕτω καὶ τὰ ἐν τοῖς κεφαλαίοις λεγόμενα γινώσκοντες ἀκριβῶς τὸ ὅλον γινώσκομεν . εὐλόγως δὲ καὶ ἡ τάξις ζητεῖται , ἵνα μὴ τὰ ὀφείλοντα πρῶτα ἀναγινώσκεσθαι τελευταῖα ἀναγνῶμεν ἢ ἐκ τοῦ ἐναντίου τὰ ὀφείλοντα τελευταῖα ἀναγινώσκεσθαι πρῶτα ἀναγνῶμεν . εὐλόγως δὲ καὶ ὁ διδασκαλικὸς τρόπος ζητεῖται , ἵνα γνῶμεν ποίῳ διδασκαλικῷ τρόπῳ κέχρηται · καὶ γάρ , ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς μαθησόμεθα , πολλοί εἰσι διδασκαλικοὶ τρόποι . εὐλόγως δὲ καὶ ἡ ὑπὸ τί μέρος ἀναφορὰ ζητεῖται , ἵνα μὴ νομίσωμεν τὰ μὲν ὑπὸ τὸ θεωρητικὸν ἀναγόμενα ὑπὸ τὸ πρακτικὸν ἀνάγεσθαι , τὰ δὲ ὑπὸ τὸ πρακτικὸν ὑπὸ τὸ θεωρητικόν . ἐν οἷς σὺν θεῷ καὶ ἡ πρᾶξις . Πρᾶξις β΄ . Μαθόντες τὰ εἰωθότα λέγεσθαι κεφάλαια ἔλθωμεν καὶ ζητήσωμεν αὐτὰ καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος συγγράμματος ὀκτὼ τὸν ἀριθμὸν ὄντα . ἀλλὰ πρῶτον περὶ τοῦ σκοποῦ διαλάβωμεν . ἰστέον ὅτι ὁ σκοπὸς καὶ συμπεφώνηται καὶ διαπεφώνηται · καὶ συμπεφώνηται μέν , ἐπειδὴ πάντες ὁμολογοῦσιν ὅτι σκοπὸν ἔχει περὶ τῶν πέντε φωνῶν διαλαβεῖν , τοῦτ’ ἔστι περὶ γένους περὶ εἴδους περὶ διαφορᾶς περὶ ἰδίου περὶ συμβεβηκότος . καὶ τοῦτο πιστοῦται ἐξ αὐτοῦ · καὶ γὰρ αὐτὸς λέγει ἐν τῷ προοιμίῳ ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστιν εἰπεῖν τί γένος καὶ τί εἶδος καὶ διαφορὰ καὶ καὶ τί ἴδιον καὶ τί συμβεβηκός . διαπεφώνηται δέ , ἐπειδὴ οἱ μὲν λέγουσιν ὅτι οὐ δι’ ἄλλο τι διαλαμβάνει περὶ τῶν πέντε φωνῶν εἰ μὴ δι’ αὐτάς , τοῦτ’ ἔστι διὰ τὸ παραστῆσαι ἡμῖν τὸ ἐξ αὐτῶν ἀναφυόμενον χρήσιμον , ἕτεροι δὲ λέγουσιν ὅτι διὰ τὰς Κατηγορίας Ἀριστοτέλους διαλαμβάνει περὶ αὐτῶν · ἐπειδὴ γὰρ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ταῖς Κατηγορίαις περὶ πάντων τῶν ὄντων διαλαμβάνει , εἰς δὲ τὴν τῶν ὄντων διδασκαλίαν συμβάλλονται ἡμῖν αἱ φωναί διὰ γὰρ τῶν φωνῶν δηλοῦνται τὰ πράγματα ) , τούτου χάριν περὶ τῶν πέντε φωνῶν διαλαμβάνει . ἄλλοι δὲ λέγουσιν ὅτι διὰ τοῦτο περὶ τῶν πέντε φωνῶν διαλαμβάνει , ἐπειδὴ αἱ πέντε φωναὶ συμβάλλονται ἡμῖν εἰς πᾶσαν φωνὴν ὑπὸ τὴν φιλοσοφίαν οὖσαν · ὥσπερ γὰρ οἱ γραμματικοὶ ἐπενόησαν τὰ ὀκτὼ μέρη τοῦ λόγου ὑφ’ ἃ πᾶσα λέξις Ἑλληνικὴ 1 ἀνάγεται , καὶ ὥσπερ οἱ ῥήτορες ἐπενόησαν τὰς δεκατρεῖς στάσεις ὑφ’ ἃς πᾶν πολιτικὸν ζήτημα ἀνάγεται , καὶ ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης ἐπενόησε τὰς δέκα κατηγορίας ὑφ’ ἃς πάντα τὰ ὄντα ἀνάγονται , οὕτω καὶ πᾶσα φωνὴ ὑπὸ τὴν φιλοσοφίαν οὖσα ὑπὸ τὰς πέντε φωνὰς ἀνάγεται · ἢ γὰρ γένος ἐστὶν ἢ εἶδος ἢ διαφορὰ ἢ ἴδιον ἢ συμβεβηκός . Ὅτι γὰρ πέντε εἰσὶν αἱ φωναί , δείκνυται ἐκ διαιρέσεως τοιαύτης · ἡ φωνὴ διττή ἐστιν · ἢ γὰρ ἔναρθρός ἐστιν ἢ ἄναθρος . | καὶ ἔναρθρος μὲν ἡ ἐκ διανοίας προβαλλομένη ὥσπερ ἡ τοῦ ἀνθρώπου , ἄναρθρος δὲ ὥσπερ ἡ τῶν ἀλόγων ζῴων καὶ ὁ ἦχος ὁ ἀπὸ λίθου ἢ ξύλου γινόμενος . καὶ ἑκατέρα δὲ τούτων διττή ἐστιν · ἢ γὰρ σημαντική ἐστιν ἢ ἀσήμαντος . καὶ ἔναρθρος μὲν καὶ σημαντικὴ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἄνθρωπος καὶ ἵππος · αὗται γὰρ καὶ ἔναρθροί εἰσι , καθὸ ἀνθρώπων εἰσὶ φωναί , καὶ σημαντικαί , καθὸ κατὰ πραγμάτων τίθενται . ἔναρθρος δὲ ἀσήμαντος ὡς ἐπὶ τοῦ ἱπποκένταυρος · τοῦτο γὰρ ἀσήμαντόν ἐστιν , ἐπειδὴ οὐ τίθεται κατὰ πράγματος · οὔτε γὰρ ἔστιν ἱπποκένταυρος . ἄναρθρος δὲ καὶ σημαντικὴ ὡς ἐπὶ τῆς ὑλακῆς τῶν κυνῶν · αὕτη γὰρ καὶ ἄναρθρός ἐστι , καθὸ οὐκ ἔστιν ἀνθρώπου φωνή , καὶ σημαντική , καθὸ δηλοῖ παρουσίαν ἢ ξένου ἢ φίλου . ἄναρθρος δὲ καὶ ἀσήμαντος ὡς ἐπὶ τοῦ ἤχου τοῦ ἐκ λίθου ἢ ξύλου γινομένου · αὕτη γὰρ ἡ φωνὴ ἀσήμαντὸς ἐστιν · οὔτε γὰρ τίθεται κατὰ πράγματος . Τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων οἱ φιλόσοφοι περὶ τῆς ἀνάρθρου φωνῆς οὐ διαλαμβάνουσιν οὕτε δὲ περὶ τῆς ἐνάρθρου καὶ ἀσημάντου φωνῆς · οὗτοι γὰρ περὶ πράγματα καταγινόμενοι τῶν σημαινομένων φροντίζουσι . περὶ τούτων δὲ τοῖς γραμματικοῖς μελέτω · οὗτοι γὰρ ὡς περὶ φωνὰς καταγινόμενοι οὐ πάνυ τῶν σημαινομένων φροντίζουσι . περὶ δὲ τῆς ἐνάρθρου καὶ σημαντικῆς φωνῆς διαλαμβάνουσιν οἱ φιλόσοφοι , καὶ περὶ ταύτης οὐ πάσης · ἰστέον γὰρ ὅτι ἡ ἔναρθρος καὶ σημαντικὴ φωνὴ διττή ἐστιν · ἢ γὰρ μερική ἐστιν ἢ καθόλου . καὶ μερικὴ μέν , ὡς ὅταν εἴπωμεν ῾Σωκράτης᾿ ῾Πλάτων᾿ ταῦτα γὰρ μερικά εἰσι ) , καθόλου δέ , ὡς ὅταν εἴπωμεν ῾ἄνθρωπος᾿ ῾ἵππος᾿ . ταῦτα γὰρ καθόλου εἰσι . περὶ οὖν τῆς μερικῆς οὐ διαλαμβάνουσιν , ἐπειδὴ τὰ μερικὰ ἀόριστα καὶ ἀπερίληπτά εἰσιν , ἀλλὰ περὶ τῆς καθόλου διαλαμβάνουσιν . Αὕτη οὖν ἡ ἔναρθρος καὶ σημαντικὴ καθόλου φωνὴ διττή ἐστιν · ἢ γὰρ οὐσιώδης ἐστὶν ἢ ἐπουσιώδης . ἐπουσιῶδες δὲ λέγεται τὸ ἐπὶ τῆς οὐσίας ὄν . ἑκάτερον δὲ τούτων διττόν ἐστιν · καὶ γὰρ τὸ ἐπουσιῶδες διττόν ἐστιν · ἢ γὰρ μιᾷ φύσει ἁρμόζει ἢ πολλαῖς φύσεσι . καὶ εἰ μὲν πολλαῖς φύσεσιν ἁρμόζει , γίνεται τὸ κοινῶς συμβεβηκός , ὅπερ διττόν ἐστιν · ἢ γὰρ χωριστόν ἐστιν | ἢ ἀχώριστον . καὶ χωριστὸν μέν ἐστιν ὡς ἐπὶ τοῦ κινεῖσθαι τοῦτο γὰρ χωριστὸν συμβεβηκός ἐστι · δύναται γάρ τις μὴ ἀεὶ κινεῖσθαι , ἀλλὰ δύναται καὶ ἠρεμεῖν . τοῦτο δὲ πολλαῖς φύσεσιν ἁρμόζει · καὶ γὰρ παντὶ ζῴῳ παρέτεται τὸ κινεῖσθαι ) , ἀχώριστον δὲ ὡς τὸ λευκὸν τοῦ κύκνου καὶ τὸ μέλαν τοῦ κόρακος · ταῦτα γὰρ ἀχώριστα συμβεβηκότα εἰσίν · οὔτε γὰρ ὁ κύκνος δύναται μὴ εἶναι λευκὸς οὔτε ὁ κόραξ δύναται μὴ εἶναι μέλας . ταῦτα δὲ πολλαῖς φύσεσιν ἁρμόζει · οὐ μόνον γὰρ ὁ κόραξ ἐστὶ μέλας ἀλλὰ καὶ ὁ Αἰθίοψ , καὶ πάλιν οὐ μόνον ὁ κύκνος ἐστὶ λευκὸς ἀλλὰ καὶ ἡ χιὼν καὶ τὸ ψιμύθιον . εἰ δὲ μιᾷ φύσει ἁρμόζει , γίνεται τὸ ἴδιον ἐπουσιῶδες , ὡς ὅτ εἴπωμεν τοῦ μὲν ἀνθρώπου ἴδιόν εἶναι τὸ γελαστικὸν τοῦ δὲ ἵππου τὸ χρεμετιστικόν . ὅθεν καὶ ἴδια λέγονται παρὰ τὸ ἰδίως μιᾷ φύσει ὑπάρχειν · καὶ γὰρ μόνῳ τῷ ἀνθρώπῳ παρέπεται τὸ γελᾶν καὶ μόνῳ ἰῷ ἵππῳ τὸ χρεμετίζειν . Καὶ τὸ οὐσιῶδες δὲ πάλιν διττόν ἐστιν · ἢ γὰρ μιᾷ φύσει ἁρμόζει ἢ πολλαῖς φύσεσι . καὶ εἰ μὲν πολλαῖς φύσεσιν ἁρμόζει , ἢ ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται καὶ γίνεται τὸ γένος ἐρωτώμενοι γὰρ τί ἐστιν ἄνθρωπος τὸ γένος ἀποκρινόμεθα λέγοντες ῾ζῷον᾿ , ὅπερ πολλαῖς ἁρμόζει φύσεσιν · οὐ μόνον γὰρ ὁ ἄνθρωπος ζῷον ἀλλὰ καὶ ὁ ἵππος καὶ ὁ κύων καὶ ὁ βοῦς ) , ἢ ἐν τῷ ὁποῖόν τί ἐστι κατηγορεῖται καὶ γίνεται ἡ διαφορά · ἐρωτώμενοι γὰρ ὁποῖόν τί ἐστιν ἄνθρωπος λέγομεν ὅτι λογικόν , τὴν διαφορὰν ἀποκρινόμενοι . τοῦτο δὲ πολλαῖς φύσεσιν ἁρμόζει · οὐ μόνον γὰρ ὁ ἄνθρωπός ἐστι λογικόν , ἀλλὰ καὶ ἄγγελος καὶ δαίμων . εἰ δὲ μιᾷ φύσει ἁρμόζει , ἢ πάλιν ἐν τῷ τί ἐστι κατηγορεῖται καὶ γίνεται τὸ εἶδος ἐρωτώμενοι γὰρ τί ἐστι Σωκράτης καὶ λέγοντες ὅτι ἄνθρωπος τὸ εἶδος ἀποκρινόμεθα . τοῦτο δὲ μιᾷ φύσει ἁρμόζει · μόνοις γὰρ τοῖς ἀνθρώποις ἁρμόζει ἡ τοῦ ἀνθρώπου φωνή ) , ἢ ἐν τῷ ὁποῖόν τί ἐστι κατηγορεῖται καὶ γίνεται τὸ ουσιωδες ιοιον , οἶον ὡς ὅταν ἐρωτώμενοι ὁποῖόν τί ἐστιν ὁ ἄνθρωπος εἴπωμεν ῾νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν᾿ . τοῦτο γὰρ ἰδίως μόνῳ τῷ ἀνθρώπῳ πρόσεστιν . Πέντε οὖν οὐσῶν τῶν φωνῶν , ὡς ἐδίδαξεν ἡ διαίρεσις ἔστι γὰρ γένος εἶδος διάφορά ἴδιον συμβεβηκός ) , πέντε εἰσὶ καὶ οἱ τρόποι τῶν κατηγοριῶν τῶν Φωνῶν , τοῦτ’ ἔστι πέντε τρόποι εἰσὶν οἱ κατὰ τῶν φωνῶν τούτων φερόμενοι · ἔστι γὰρ τί ἐστιν , ὁποῖόν τί ἐστιν , ὁποῖόν ἐστι καὶ ποῖον ἐστι καὶ πῶς ἔχει . καὶ τὸ μὲν γένος καὶ τὸ εἶδος ἐν τῷ τί ἐστι κατηγοροῦνται ἐρωτώμενοι γὰρ τί ἐστι τὸ προσιὸν ἢ ἄνθρωπος λέγομεν ἢ ζῷον , καὶ ἰδοὺ τὸ μὲν ζῷον γένος ἐστὶ τὸ δὲ ἄνθρωπος εἶδος ) , ἡ δὲ διαφορὰ καὶ τὸ ἴδιον οὐσιῶδες ἐν τῷ ὁποῖόν τί ἐστι κατηγοροῦνται ἐρωτώμενοι γὰρ ὁποῖον τί ἐστι τὸ προσιὸν ἢ λογικὸν λέγομεν ἢ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , καὶ ἰδοὺ τὸ μὲν λογικὸν διαφορά ἐστι τὸ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν ἴδιον οὐσιῶδες ) , τὸ δὲ ἴδιον ἐπουσιῶδες ἐν τῷ ὁποῖόν ἐστι κατηγορεῖται ( ἐρωτώμενοι γὰρ ὁποῖόν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος λέγομεν γελαστικὸν καὶ ὁποῖόν ἔστιν ὁ ἵππος λέγομεν χρεμετιστικόν ) , τὸ δὲ ἀχώριστον συμβεβηκὸς ἐν τῷ ποῖόν ἐστι κατηγορεῖται ἐρωτώμενοι γὰρ ποῖόν ἐστιν ὁ κόραξ λέγομεν μέλαν καὶ ποῖόν ἐστι κύκνος λέγομεν λευκόν ) , τὸ δὲ χωριστὸν συμβεβηκὸς ἐν τῷ πῶς ἔχει κατηγορεῖται · ἐρωτώμενοι γὰρ πῶς ἔχει Σωκράτης λέγομεν ὅτι ὑγιαίνει ἢ κινεῖται . δέδεικται οὖν ὅτι πέντε εἰσὶν αἱ φωναί · ἔστι γὰρ γένος εἶδος διαφορὰ ἴδιον καὶ συμβεβηκός . καὶ πέντε τρόποι οἱ κατὰ τῶν φωνῶν τούτων φερόμενοι · ἔστι γὰρ τί ἐστιν , ὁποῖόν τί ἐστιν , ὁποῖόν ἐστι , ποῖόν ἐστι καὶ πῶς ἔχει . Ἀποροῦσι δέ τινες λέγοντες ὅτι οὐκ εἰσὶ μόναι πέντε φωναὶ ἀλλὰ καὶ ἕξ · ἔστι γὰρ γένος εἶδος διαφορὰ συμβεβηκὸς ἴδιον οὐσιῶδες καὶ ἴδιον ἐπουσιῶδες . πρὸς οὗς ἔστιν εἰπεῖν ὅτι περὶ φωνῶν ἐστιν ὁ λόγος , μία δὲ φωνή ἐστι τὸ ἴδιον οὐσιῶδες καὶ τὸ ἴδιον ἐπουσιῶδες · εἴτε γὰρ οὐσιῶδές ἐστιν εἴτε ἐπουσιῶδες , ἴδιον λέγεται . ἐπεὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον πλείονες τῶν ἓξ φωνῶν εἰσιν · ἔστι γὰρ συμβεβηκὸς χωριστόν , ἔστι δὲ καὶ ἀχώριστον , ἀλλὰ μία φωνή ἐστι καὶ τὸ χωριστὸν συμβεβηκὸς καὶ τὸ ἀχώριστον · εἴτε γὰρ χωριστόν ἐστιν εἴτε ἀχώριστον , συμβεβηκὸς λέγεται . ταῦτα μὲν ἐν τούτοις . Ἰστέον δὲ ὅτι οὐσιῶδες μέν ἐστιν ὃ παρὸν μὲν σώζει ἀπὸν δὲ φθείρει , ὡς ἐπὶ τοῦ λογικοῦ · τοῦτο γὰρ οὐσιωδῶς πρόσεστι τῷ ἀνθρώπῳ · παρὸν μὲν γὰρ σώζει τὸν ἄνθρωπον , ἀπὸν δὲ φθείρει αὐτόν · οὐ δύναται γὰρ ἄνθρωπος χωρὶς τοῦ λογικοῦ εἶναι . ἐπουσιῶδες δέ ἐστιν ὃ οὔτε παρὸν σώζει οὔτε ἀπὸν φθείρει , ὡς ἐπὶ τοῦ λευκοῦ · τοῦτο γὰρ οὔτε παρὸν σώζει τὸν ἄνθρωπον οὔτε ἀπὸν φθείρει · ἐνδέχεται γὰρ τὸν ἄνθρωπον καὶ εἶναι λευκὸν καὶ μὴ εἶναι καὶ ὅμως συνίστασθαι . τὸ δὲ λευκὸν τοῦ κύκνου καὶ τὸ μέλαν τοῦ Αἰθίοπος ἀχώριστά εἰσι συμβεβηκότα · οὔτε γὰρ κύκνον ἐνδέχεται μὴ εἶναι λευκὸν οὔτε Αἰθίοπα μὴ εἶναι μέλανα . ταῦτα ἔχομεν εἰπεῖν περὶ τοῦ σκοποῦ . ἐν οἷς καὶ ἡ δευτέρα πρᾶξις . Πρᾶξις γ΄ . Μαθόντες τὸν σκοπὸν τοῦ παρόντος συγγράμματος ἔλθωμεν ἐπὶ τὸ χρήσιμον . ἰστέον ὅτι τὸ χρήσιμον τοῦ παρόντος συγγράμματος τριττόν ἐστι · χρησιμεύει γὰρ καὶ εἰς τὰς Κατηγορίας Ἀριστοτέλους καὶ εἰς πᾶσαν τὴν φιλοσοφίαν καὶ εἰς τὰς διαλεκτικὰς μεθόδους . καὶ εἰς μὲν τὰς Κατηγορίας Ἀριστοτέλους χρησιμεύει , ὅτι ἐν ταῖς Κατηγορίαις διδάσκει ἡμᾶς ὁ Ἀριστοτέλης περὶ τῶν δέκα γενικωτάτων γενῶν , διδάσκει δὲ ἡμᾶς ἐν τῷ παρόντι συγγράμματι τί ἐστι γένος καὶ πάλιν ὅτι τὰ γένη | τῶν εἰδῶν εἰσι γένη καὶ διὰ τῶν διαφορῶν διαιροῦνται εἰς τὰ εἴδη · καὶ γὰρ τὸ ζῷον , ὅπερ ἐστὶ γένος , διὰ τῶν διαφορῶν , φημὶ δὲ διὰ τοῦ λογικοῦ καὶ τοῦ ἀλόγου , διαιρεῖται εἰς τὰ εἴδη , οἷον εἰς τὸ λογικὸν ζῷον καὶ εἰς τὸ ἄλογον ζῷον . διδάσκει δὲ ἡμᾶς ἐν τῷ παρόντι συγγράμματι καὶ τί ἐστιν εἶδος καὶ τί ἐστι διαφορά . καὶ πάλιν ἐπειδὴ τὰ γενικώτατα γένη ὅρους οὐκ ἐπιδέχονται ὁ γὰρ ὅρος ἀπὸ γένους · καὶ συστατικῶν διαφορῶν σύγκειται , οἷον ὁ ἄνθρωπός ἐστι ζῶον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν · ἰδοὺ τὸ μὲν ζῷον γένος ἐστὶν αἱ δὲ λοιπαὶ συστατικαὶ διαφοραί . τὰ δὲ γενικώτατα γένη οὐκ ἔχουσιν ὑπεραναβεβηκὸς γένος τὸ ὀφεῖλον τεθῆναι ἐν τῷ ὅρῳ · τούτου χάριν οὐκ ἐπιδέχονται ὅρον , ἀλλὰ διὰ ἰδίου δηλοῦνται ) , διδάσκει δὲ ] ἡμάς ἐν τῷ παρόντι συγγράμματι τί ἐστιν ἴδιον . καὶ πάλιν ἐπεὶ τὰ πολλὰ τῶν δέκα γενικωτάτων γενῶν συμβεβηκότα εἰσὶν οἷον τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσόν , διδάσκει ἡμᾶς ἐν τῷ παρόντι συγγράμματι τί ἐστι συμβεβηκός . Δέδεικται οὖν ὅτι χρησιμεύει τὸ παρὸν σύγγραμμα εἰς τὰς Ἀριστοτέ - λους Κατηγορίας . εἰς πᾶσαν δὲ τὴν φιλοσοφίαν χρησιμεύει τὸ παρὸν σύγγραμμα οὕτως · εἰ ἄρα αἱ Ἀριστοτέλους Κατηγορίαι εἰς πᾶσαν τὴν φιλοσοφίαν συμβάλλονται εἰσαγωγαὶ γάρ εἰσι τῆς φιλοσοφίας καὶ δι’ αὐτῶν πάντα τὰ ὄντα διδασκόμεθα ) , συμβάλλεται δὲ ἡ παροῦσα πραγματεία εἰς τὰς Ἀριστοτέλους Κατηγορίας , ὡς δέδεικται , δῆλον ὅτι διὰ μέσου τῶν κατημαθόντες γοριῶν συμβάλλεται ἡμῖν τὸ παρὸν σύγγραμμα καὶ εἰς πᾶσαν τὴν φιλοσοφίαν . συμβάλλεται δέ , ὡς εἴρηται , τὸ παρὸν σύγγραμμα καὶ εἰς τὰς διαλεκτικὰς μεθόδους . ἀλλὰ πρῶτον εἴπωμεν διὰ τί λέγονται διαλεκτικαὶ μέθοδοι καὶ πόσι εἰσὶ καὶ τὴν τάξιν αὐτῶν , καὶ οὕτω λέγωμεν πῶς συμβάλλεται τὸ παρὸν σύγγραμμα καὶ εἰς τὰς διαλεκτικὰς μεθόδους . Ἰστέον δὲ ὅτι διαλεκτικαὶ ἐλέγοντο , ἐπειδὴ ἐν τῷ διαλέγεσθαι ἀνεφαίνοντο · ἐν γὰρ τῷ διαλέγεσθαι καὶ διῄρουν καὶ ὡρίζοντο καὶ ἀποδείξεσιν ἐκέχρηντο καὶ τῇ ἀναλύσει . εἰσὶ δὲ τέσσαρες αἱ διαλεκτικαὶ μέθοδοι · ἐστι γὰρ διαιρετικὴ ὁριστικὴ ἀποδεικτικὴ ἀναλυτική . καὶ διαιρετικῆς μὲν ἔργον ἐστὶ τὸ λαμβάνειν τὰ γένη καὶ διαιρεῖν αὐτὰ εἰς εἴδη , ὁριστικῆς δὲ ἔργον ἐστὶ τὸ ὁρίζεσθαι τὰ πράγματα , ἀποδεικτικῆς δὲ τὸ ἀποδείξεσι πιστοῦσθαι τὰ λεγόμενα . ἔστι δὲ ἡ πίστις τριττή · ἢ γὰρ ἐκ τῶν καθόλου τὰ μερικὰ πιστοῦνται ἢ ἐκ τῶν μερικῶν τὰ καθόλου ἢ ἐκ τοῦ ἴσου τὸ ἴσον . καὶ ἡνίκα μὲν ἐκ τῶν καθόλου τὰ μερικὰ κανονίζονται , λέγεται ἀπόδειξις , οἷον ὡς ὅταν βουλόμενοι δεῖξαι ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔμψυχός ἐστιν ἐκ τῶν καθόλου τοῦτο πιστωσώμεθα λέγοντες ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι , πᾶν ζῷον ἔμψυχόν ἐστιν , ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἔμψυχός ἐστιν᾿ . ἡνίκα δὲ ἐκ τῶν μερικῶν τὰ καθόλου κανονίζομεν , λέγεται ἐπαγωγή , οἷον ὡς ὅταν βουλόμενοι δεῖξαι ὅτι πᾶν | ζῷον τὴν κάτω γένυν κινεῖ ἐκ τῶν μερικῶν τοῦτο πιστωσώμεθα λέγοντες ὅτι 6 ἄνθρωπος τὴν κάτω γένυν κινεῖ , ὁ ἵππος τὴν κάτω γένυν κινεῖ , πᾶν ζῷον ἄρα τὴν κάτω γένυν κινεῖ᾿ . ἡνίκα δὲ ἐκ τοῦ ἴσου τὸ ἴσον κανονίζομεν , λέγεται τὸ τοιοῦτον παράδειγμα οἷον ὡς ἐπὶ τοῦ Διονυσίου · βουλόμενος γάρ τις μὴ δοθῆναι τῷ Διονυσίῳ στρατὸν εἰσέρχεται καὶ κέχρηται παραδείγματι τῷ Πεισιστράτῳ λέγων ὅτι ‘μὴ δῶμεν τῷ Διονυσίῳ στρατόν , ἵνα μὴ τυραννήσῃ ὡς ὁ Πεισίστρατος᾿ . ἰστέον δὲ ὅτι εἷς κυρίως τρόπος ἐστὶν ἀποδείξεως ὁ ἀπὸ τῶν καθόλου τὰ μερικὰ κανονίζων · οὗτος γὰρ ὄντως ἀναγκαίως ἔχει · ὁ γὰρ λόγος ὁ κανονίζων ἀπὸ τῶν καθόλου τὰ μερικὰ ἀναγκαίως ἀληθεύει · ἀνάγκη γὰρ πᾶσα τὸν ἄνθρωπον , εἴ γε ζῷόν ἐστιν , ὁμοίως πᾶσι τοῖς ζῴοις ἔμψυχον εἶναι . ὁ δὲ κανονίζων ἀπὸ τῶν μερικῶν τὰ καθόλου οὐκ ἔστι κυρίως τρόπος ἀποδείξεως , ἐπειδὴ οὐ δύναταί τις πᾶσι τοῖς μερικοῖς ἐπεξελθεῖν ἀπείροις καὶ ἀπεριλήπτοις οὖσιν , ἵνα κανονίσῃ ἐκ τῶν μερικῶν τὰ καθόλου . ἄλλως τε δὲ οὗτε ἀληθεύει πάντως ὁ λόγος ὁ ἐκ τῶν μερικῶν τὰ καθόλου κανονίζων · τὸ γὰρ λέγειν ὅτι ῾ὁ ἄνθρωπος τὴν κάτω γένυν κινεῖ , ὁ ἵππος τὴν κάτω γένυν κινεῖ , πᾶν ἄρα ζῷον τὴν κάτω γένυν κινεῖ᾿ οὐκ ἀληθεύει · οὔτε γὰρ ὁ κροκόδειλος οὔτε ὁ φοῖνιξ τὸ ὄρνεον οὔτε ὁ δελφὶν τὴν κάτω γένυν κινοῦσιν , ἀλλὰ τὴν ἄνω . ἀλλ’ οὔτε δὲ ὁ ἐκ τοῦ ἴσου τὸ ἴσον κανονίζων ἐστὶ κυρίως τρόπος ἀποδείξεως · οὐδὲ γὰρ πάντως ἀληθεύει · οὔτε γὰρ εἰ ὁ Πεισίστρατος ἐτυράννησε , πάντως καὶ ὁ Διονύσιος τυραννήσει , οὔτε εἰ πλεύσας τις ἐναυάγησε , πάντως καὶ ἄλλος πλέων ναυαγήσει . Ἀναλυτικῆς δὲ ἔργον ἐστὶ τὸ διαλύειν τι εἰς ἐκεῖνα , ἐξ ὧν καὶ συνίσταται , οἷον ὡς ὅταν λαμβάνων τις τὸν ἄνθρωπον διαλύῃ αὐτὸν εἰς χεῖρας καὶ πόδας καὶ κεφαλὴν καὶ σάρκας καὶ ὀστέα , καὶ ταῦτα ἀναλύῃ εἰς τὰ τέσσαρα στοιχεῖ , ἐξ ὧν καὶ σύγκειται , καὶ τὰ τέσσαρα στοιχεῖα εἰς ὕλην καὶ εἰς εἶδος , ἐξ ὧν καὶ συνίσταται . ἰστέον δὲ ὅτι ἄλλο ἐστὶ διάλυσις καὶ ἄλλο ἀνάλυσις · ἡ μὲν γὰρ διάλυσις ἐπὶ τῶν μερῶν λέγεται , ἡ δὲ ἀναλυσις ἐπὶ τῶν τεσσάρων στοιχείων . διαφέρουσι δὲ τὰ μέρη τῶν τεσσάρων στοιχείων , ὅτι τὰ μέρη οἰκείαν περιγραφὴν ἔχουσι καὶ περιωρισμένα εἰσί καὶ γὰρ περιώρισται πόθεν ἕως ποῦ ἐστιν ἡ χεὶρ καὶ πόθεν ἕως ποῦ ἐστιν ὁ πούς ) , τὰ δὲ τέσσαρα στοιχεῖα οὐκ ἔχουσι περιγραφὴν οὐδὲ εἰσι περιωρισμένα · οὐδὲ γάρ ἐστι περιωρισμένον πόθεν ἕως ποῦ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἐστὶ τὸ ὕδωρ καὶ πόθεν ἕως ποῦ ἡ γῆ καὶ πόθεν ἕως ποῦ τὸ πῦρ καὶ πόθεν ἕως | ποῦ ὁ ἀήp . ταῦτα μὲν ἐν τούτοις . Ἡ δὲ τάξις αὐτῶν ἐστι τοιαύτη · ἡ διαιρετικὴ προτερεύει τῆς ὁριστικῆς , ἐπειδὴ καὶ ἡ διαίρεσις προτερεύει τοῦ ὁρισμοῦ · καὶ γὰρ λαμβάνων τις ἐκ τῆς διαιρέσεως τὰ χρειώδη ἀποτελεῖ τὸν ὅρον , οἷον βουλόμενος ὁρίσα - σθαι τὸν ἄνθρωπον λαμβάνει τὸ γένος , φημὶ δὲ τὸ ζῷον , καὶ ἐκ τῆς διαιρέσεως τοῦ ζῴου τῆς εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον λαμβάνει τὸ λογικὸν καὶ ἐκ τῆς διαι - ρέσεως τοῦ λογικοῦ τῆς εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον λαμβάνει τὸ θνητόν · ἐπειδὴ οὖν λαμβάνων τις ἐκ τῆς διαιρέσεως τὰ χρειώδη ἀποτελεῖ τὸν ὅρον , εὐλόγως ἡ διαιρετικὴ προτερεύει τῆς ὁριστικῆς . ἡ δὲ ὁριστικὴ προτερεύει τῆς ἀποδεικτικῆς , ἐπειδή , ὥς φησιν ὁ Ἀριστοτέλης , ῾ἀρχὴ ἀποδείξεως ὁ ὁρισμός ἐστιν᾿ . ἡ γὰρ ἀπόδειξις τὴν φύσιν τοῦ ὑποκειμένου πράγματος παρίστησι , καὶ οἱ ὁρισμοὶ δὲ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων παριστῶσιν . ἡ δὲ ἀναλυτικὴ τελευταίαν ἔχει τάξιν , ἐπειδὴ ἐναντίως πως ἔχει πρὸς τὰ ἄλλα · καὶ γὰρ ἡ ἀναλυτικὴ ἐναντίως ἔχει πρὸς τὴν διαιρετικήν , ὅτι ἡ μὲν διαιρετικὴ ἀπὸ ἁπλοῦ τινος ἄρχεται καὶ εἰς σύνθετά τινα τελευτᾷ καὶ γὰρ λαμβάνει τις τὴν οὐσίαν ἁπλοῦν τι οὖσαν καὶ διαιρῶν αὐτὴν καταντᾷ ἄχρι τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἵππου καὶ κυνός , ἅτινα σύνθετά τινά εἰσιν ) , ἡ δὲ ἀναλυτικὴ ἀπὸ συνθέτου ἄρχεται καὶ εἰς ἁπλᾶ καταντᾷ · καὶ γὰρ ὁ ἀναλυτικὸς λαμβάνων τὸν ἄνθρωπον , ὅπερ σύνθετόν τί ἐστι , διαιρεῖ αὐτὸν ἄχρι τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους , ἅπερ ἁπλᾶ τινά εἰσι . πρὸς δὲ τὴν ὁριστικὴν ἐναντίως πως ἡ ἀναλυτική , ὅτι ἡ μὲν ὁριστικὴ ἐκ διαφόρων μίαν φύσιν ποιεῖ καὶ γὰρ ἐκ τοῦ ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν μίαν φύσιν ἀποτελεῖ , τὸν ἄνθρωπον ) , ἡ δὲ ἀναλυτικὴ τοὐναντίον ἐξ ἑνός τινος διάφορα ποιεῖ · καὶ γὰρ λαμβάνει τὸν ἄνθρωπον ἕν τι ὄντα καὶ διαλύει αὐτὸν εἰς διάφορα , οἷον εἰς χεῖρας πόδας κεφαλὴν φλέβας σάρκας ὀστᾶ . πρὸς δὲ τὴν ἀποδεικτικὴν ἐναντίως ἔχει ἡ ἀναλυτική , ὅτι ἡ μὲν ἀποδεικτικὴ ἐκ συλλογισμῶν συνίσταται βουλόμενοι γὰρ δεῖξαι τὸν ἄνθρωπον ἔμψυχον διὰ συλλογισμοῦ τοῦτο δεικνύομεν λέγοντες ὅτι ῾ὁ ἄνθρωπος ζῷον , πᾶν ζῷον ἔμψυχον , ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἔμψυχον᾿ ) , ὁ δὲ συλλογισμός , ὡς καὶ ἡ ὀνομασία δηλοῖ , συλλογή ἐστι λόγων , ἡ δὲ ἀναλυτικὴ τοὐναντίον διάλυσιν ποιεῖται · καὶ γὰρ τοὺς συλλογισμοὺς εἰς λόγους διαλύει καὶ τοὺς λόγους εἰς λέξεις . ταῦτα μὲν καὶ περὶ τῆς τάξεως . Ἔλθωμεν δὲ καὶ δείξωμεν πῶς χρησιμεύει τὸ παρὸν σύγγραμμα εἰς τὰς διαλεκτικὰς μεθόδους . ἰστέον ὅτι εἰς τὴν διαιρετικὴν χρησιμεύει οὕτως · ὥσπερ ἐν τοῖς ἔξω ἐστὶ τὸ διαιροῦν καὶ τὸ διαιρούμενον καὶ τὰ εἰς ἃ γίνεται ἡ διαίρεσις οἷον ὡς ἐπὶ τῆς τεκτονικῆς ἔστι γὰρ ὁ πρίων ὁ διαιρῶν καὶ τὸ ξύλον τὸ διαιρούμενον καὶ αἱ σανίδες εἰς ἃς ἐγένετο ἡ διαίρεσις ) , οὕτω καὶ ἐν|ταῦθά ἐστι τὸ διαιροῦν καὶ τὸ διαιρούμενον καὶ τὰ εἰς ἃ ἐγένετο ἡ διαίρεσις , καὶ διαιρούμενον μέν ἐστι τὸ γένος τοῦτο γάρ ἐστι τὸ διαιρούμενον ) διαιροῦν δὲ αἱ συστατικαὶ διαφοραί καὶ γὰρ αἱ συστατικαὶ διαφοραί εἰσιν αἱ διαιροῦσαι · τὸ γὰρ λογικὸν προσερχόμενον τῷ ζῴῳ διαιρεῖ αὐτὸ ἐκ τοῦ ἀλόγου ζῴου ) , διῃρημένα δέ εἰσι τὰ εἴδη · καὶ γὰρ τὰ εἴδη εἰσὶ τὰ ἐκ τῶν γενῶν διῃρημένα . συμβάλλεται οὖν ἡμῖν τὸ παρὸν σύγ - γραμμα εἰς τὴν διαιρετικήν , ἐπειδὴ διδάσκει ἡμᾶς τί ἐστι γένος καὶ τί εἶδος καὶ τί διαφορὰ καὶ λέγει ὅτι τὸ μὲν γένος τῇ ὕλῃ ἀναλογεῖ ἡ δὲ συστατικὴ διαφορὰ τῷ εἴδει · ὥσπερ γὰρ ἡ ἀνείδεος ὕλη κοινῶς πάσι τοῖς ζῴοις ὑπόκειται πάντα γὰρ τὰ ζῷα ἐξ ὕλης καὶ εἴδους σύγκειται ) , προσερχόμενον δὲ τὸ εἶδος εἰδοποιεῖ αὐτὰ καὶ ποιεῖ τὸ μὲν ἄνθρωπον τὸ δὲ ἵππον , οὕτω καὶ τὸ γένος κοινῶς πᾶσι τοῖς εἴδεσιν ὑπόκειται καὶ γὰρ τὸ ζῷον πᾶσι τοῖς εἴδεσιν αὐτοῦ ὑπόκειται ) , προσερχομένη δὲ ἡ διαφορὰ εἰδοποιεῖ αὐτὸ καὶ ποιεῖ τὸ μὲν λογικὸν ζῷον τὸ δὲ ἄλογον . εἰς δὲ τὴν ὁριστικὴν χρησιμεύει οὕτως · ὁ ὅρος ἀπὸ γένους καὶ συστατικῶν διαφορῶν σύγκειται , οἷον ἄνθρωπός ἐστι ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν ἰδοὺ τὸ μὲν ζῷον γένος ἐστίν , αἰ δὲ λοιπαὶ λέξεις συστατικαὶ διαφοραί ) · διδάσκει δὲ ἡμᾶς τὸ παρὸν σύγγραμμα τί γένος καὶ τί συστατικαὶ διαφοραί . εἰς δὲ τὴν ἀποδεικτικὴν χρησιμεύει , ὅτι , ὡς ἐμάθομεν , ἡ ὁριστικὴ ἀρχή ἐστιν ἀποδείξεως · εἰ ἄρα οὖν εἰς τὴν ὁριστικὴν χρησιμεύει τὸ παρὸν σύγγραμμα , ὡς δέδεικται , δῆλον ὅτι διὰ μέσου τῆς ὁριστικῆς καὶ εἰς τὴν ἀποδεικτικὴν χρησιμεύει . εἰς δὲ τὴν ἀναλυτικὴν χρησιμεύει , ἐπειδὴ τὰ φυσικὰ πράγματα εἰς ὕλην καὶ εἶδος ἀναλύονται , ἐξ ὧν καὶ σύγκεινται · διδάσκει δὲ ἡμᾶς ὅτι ἀναλογεῖ τῇ μὲν ὕλῃ τὸ γένος τῷ δὲ εἴδει ἡ διαφορά . ἐν οἷς ἡ πρᾶξις . Πρᾶξις δ΄ . Μαθόντες τὸν σκοπὸν καὶ τὸ χρήσιμον ἔλθωμεν καὶ εἴπωμεν τὴν αἰτίαν τῆς ἐπιγραφῆς . ἰστέον ἐπιγέγραπται τὸ παρὸν σύγγραμμα Πορφυρίου εἰσαγωγή , Πορφυρίου τοῦ Φοίνικος τοῦ μαθητοῦ Πλωτίνου τοῦ Λυκοπολίτου ἡ δὲ Λυκόπολις ἐν Αἰγύπτῳ ἐστί ) , περὶ οὗ εἴρηται ὅτι οὐ πολλοὺς Αἴγυπτος , ἐπὴν δὲ τέκῃ , μέγα τίκτει . περὶ τούτου δὲ λέγει ὁ Πορφύριος ὅτι Πλωτῖνος ὁ καθ’ ἡμᾶς ἐῴκει μὲν αἰσχυνομένῳ , ὅτιπερ ἐν σώματι ἦν , βουλομένων δέ τινων ἀναθέσθαι αὐτῷ εἰκόνα ἔφη ὅτι ἀρκεῖ μοι τὸ ἐκ τῆς φύσεως εἴδωλον , τοῦτ’ ἔστι τὸ σῶμα , μὴ καὶ εἰδώλου εἴδωλον ἔχειν᾿ . εἰδώλου δὲ εἴδωλον τὴν εἰκόνα ἔφη · τοῦ γὰρ σώματός ἐστιν ἐκτύπωμα . ἰστέον δὲ ὅτι Πορφυρίου μαθητὴς ἦν ὁ Ἰάμβλιχος , περὶ ὧν , φημὶ δὲ τοῦ Πορφυρίου καὶ τοῦ Ἰαμβλίχου , εἶπεν ἡ Πυθία ῾ἔνθους ὁ Σύρος , πολυμαθὴς ὁ Θοίνιξ᾿ , Φοίνικα πολυμαθῆ λέγουσα τὸν Πορφύριον ἀπὸ γὰρ Φοινίκης ἦν ) , ἔνθουν δὲ Σύρον τὸν Ἰάμβλιχον οὗτος γὰρ Σύρος ἦν ) · | ἔνθουν δὲ αὐτὸν λέγει , ἐπειδὴ περὶ τὰ θεῖ ἐνησχολεῖτο . εἰσαγωγή δὲ ἐπιγέγραπται , ἐπειδὴ αὕτη εἰσάγει ἡμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν φιλοσοφίαν · καὶ γὰρ διδάσκει ἡμᾶς περὶ τῶν πέντε φωνῶν , φημὶ δὴ περὶ γένους καὶ εἴδους καὶ διαφορᾶς καὶ ἰδίου καὶ συμβεβηκότος , ὑφ’ ἃς πᾶσα φωνὴ ὑπὸ τὴν φιλοσοφίαν οὖσα ἀνάγεται . εὐλόγως δὲ Εἰσαγωγή ἐπέγραψε καὶ οὐ Περὶ εἰσαγωγῆς , ἵνα δραστικώτερον δείξῃ τὸ σύγγραμμα καὶ ὅτι αὐτὴν τὴν εἰσαγωγὴν διδάσκει ἡμᾶς · αἱ γὰρ τοιαῦται ἐπιγραφαί , φημὶ δὴ αἱ ἄνευ τῆς προθέσεως , δραστικώτερον παριστῶσι τὸ σύγγραμμα , οἷον Πλάτωνος Φαίδων , Πλάτωνος Ἀλκιβιάδης · αἱ γὰρ μετὰ τῆς προθέσεως ὕφεσιν καὶ μείωσίν τινα εἰσάγουσιν , οἷον Περὶ ψυχῆς , Περὶ κρισίμων ἡμερῶν . Ἔλθωμεν δὲ καὶ ἐπὶ τὸ γνήσιον . ἰστέον ὅτι ἐκ πολλῶν δείκνυται γνήσιον Πορφυρίου τὸ παρὸν σύγγραμμα · καὶ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ προοι - μίου πρὸς γὰρ Χρυσαόριόν τινα ὕπατον ῾Ρώμης ποιεῖται τὴν προσφώνησιν , πρὸς ὃν καὶ ἐν ἄλλοις αὐτοῦ συγγράμμασι προσφωνεῖ ) , καὶ ὅτι μέμνηται τοῦ συγγράμματος τούτου καὶ ἐν ἄλλοις αὐτοῦ συγγράμμασι , καὶ ὅτι σαφηνείας ἐνταῦθα φροντίζει , ὅπερ ἴδιον αὐτοῦ · καὶ γὰρ τριῶν ὄντων τρόπων , καθ’ οὗς ἡ ἀσάφεια γίνεται , ὡς ἐν τῷ προοιμίῳ μαθησόμεθα , αὐτὸς πάνυ τῆς σαφηνείας φροντίζει . ταῦτα μὲν καὶ τὸ γνήσιον . Ἔλθωμεν δὲ καὶ ἐπὶ τὴν τάξιν . ἰστέον ὅτι πρὸ πάσης τῆς φιλοσοφίας ἐστὶ τὸ παρὸν σύγγραμμα · εἰ γάρ , ὡς ἐμάθομεν ἐν τῷ χρησίμῳ , τὸ παρὸν σύγγραμμα εἰς τὰς Ἀριστοτέλους Κατηγορίας συμβάλλεται , αἱ δὲ Ἀριστοτέλους Κατηγορίαι πρώτην τάξιν ἔχουσι πρὸ γὰρ ὅλης τῆς φιλοσοφίας εἰσί ) , δῆλον ὅτι εὐλόγως καὶ τὸ παρὸν σύγγραμμα πρὸ πάσης τῆς φιλοσοφίας ἐστί · καὶ γὰρ ὡς συμβαλλόμενον εἰς τὰς Ἀριστοτέλους Κατηγορίας προτέτακται αὐτῶν , προτετάμενον δὲ αὐτῶν ἐξ ἀνάγκης καὶ πρὸ πάσης τῆς φιλοσοφίας ἐστί · καὶ γὰρ αἱ Ἀριστοτέλους Κατηγορίαι πρὸ πάσης εἰσὶ τῆς φιλοσοφίας . ἄλλως τε δὲ τὸ παρὸν σύγγραμμα εἰσαγωγή ἐστι πάσης τῆς φιλοσοφίας · καὶ γὰρ διὰ τούτου εἰσαγόμεθα εἰς πᾶσαν τὴν φιλοσοφίαν διδασκόμενοι τὰς πέντε φωνάς , τοῦτ’ ἔστι τί γένος καὶ τί εἶδος καὶ τί διαφορὰ καὶ τί ἴδιον καὶ τί συμβεβηκός · εἰσαγωγὴ δὲ οὖσα πάσης τῆς φιλοσοφίας εὐλόγως πρὸ πάσης τῆς φιλοσοφίας ἐστί · καὶ γὰρ αἱ εἰσαγωγαὶ πρότεραι θέλουσιν εἶναι τῶν ὧν εἰσιν εἰσαγωγαί . ταῦτα μὲν καὶ ἡ τάξις . Ἔλθωμεν δὲ καὶ εἴπωμεν τὴν εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσιν . ἰστέον ὅτι τὸ παρὸν σύγγραμμα διαιρεῖται εἰς δύο τμήματα . καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ τμήματι λέγει τί ἐστιν ἑκάστη τῶν πέντε φωνῶν , οἷον τί ἐστι γένος , τί ἐστιν εἶδος καὶ τὰ ἑξῆς , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τμήματι παρα|δίδωσι τὰς κοινωνίας καὶ τὰς διαφορὰς αὐτῶν . καὶ ὅσον μὲν κατὰ τὴν ἀκρίβειαν ἤρκει τὸ εἰπεῖν τί ἐστιν ἑκάστη τῶν φωνῶν καὶ γὰρ ὁ γινώσκων τί ἐστιν ἑκάστη τῶν φωνῶν γινώσκει καὶ κατὰ τί κοινωνοῦσι καὶ κατὰ τί διαφέρουσιν ) , ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς εἰσαγομένους ποιεῖται τὸν λόγον καὶ πρὸς Χρυσαόριόν τινα ὕπατον ῾Ρώμης πολιτικοῖς ἐνασχολούμενον πράγμασιν , ἠβουλήθη σαφεστέραν τὴν διδασκαλίαν ποιήσασθαι καὶ κατ’ ἰδίαν παραδοῦναι τὰς κοινωνίας καὶ τὰς διαφορὰς αὐτῶν . τινὲς δὲ λέγουσιν ὅτι εἰς τρία τμήματα διαιρεῖ τὴν παροῦσαν πραγματείαν , καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ παραδίδωσι τί ἐστιν ἑκάστη τῶν πέντε φωνῶν , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ λέγει τὰς κοινωνίας αὐτῶν , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τὰς διαφοράς . καὶ εἰ μὲν ἐν ἄλλῳ τόπῳ παρεδίδου τὰς κοινωνίας αὐτῶν καὶ ἐν ἄλλῳ τόπῳ τὰς διαφοράς , καλῶς ἄν ἔλεγον · ὅπου δὲ ἅμα κοινωνίαν καὶ διαφορὰν παραδίδωσι καὶ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τὰ δύο παραδίδωσι , δῆλον ὅτι οὐ δυνάμεθα τοῦτο δύο τμήματα εἰπεῖν · καὶ γὰρ μετὰ τὸ εἰπεῖν κοινωνίαν λέγει διαφορὰν καὶ πάλιν μετὰ τὸ εἰπεῖν διαφορὰν λέγει κοινωνίαν . ταῦτα μὲν καὶ ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις . Ἔλθωμεν δὲ καὶ ἐπὶ τὸν διδασκαλικὸν τρόπον καὶ εἴπωμεν ποίῳ τρόπῳ διδασκαλικῷ κέχρηται . ἰστέον ὅτι τεσσάρων ὄντων τῶν διδασκαλικῶν τρόπων κατὰ τὸν Ἀριστοτέλην , οἷον διαιρετικοῦ ὁριστικοῦ ἀποδεικτικοῦ ἀναλυτικοῦ , τοῖς τέσσαρσι τρόποις κέχρηται · καὶ γὰρ καὶ τῷ διαιρετικῷ κέχρηται , ἡνίκα διαιρεῖ τὴν οὐσίαν εἰς σῶμα καὶ ἀσώματον καὶ εἰς τὰ ἑξῆς . ὁμοίως δὲ καὶ τῷ ὁριστικῷ , ἡνίκα ὑπογράφει τὰς πέντε φωνάς · καὶ γὰρ ἡ ὑπογραφή εἰκών ἐστι τοῦ ὁρισμοῦ . καὶ τῷ ἀποδεικτικῷ , ἡνίκα ἀποδείκνυσι πῶς θεωροῦνται ἐν τῷ γένει αἱ διαφοραί , ἆρα δυνάμει ἢ ἐνεργείᾳ . καὶ τῷ ἀναλυτικῷ , ἡνίκα τὰς ὑπογραφὰς τῶν πέντε φωκῶν ἀναλύει εἰς τὰς λέξεις . καὶ ἑκάστην τῶν λέξεων σαφηνίζει λέγων διὰ τί ἑκάστη τούτων πρόσκειται ἐν τῇ ὑπογραφῇ , καὶ πάλιν διαλαμβάνει περὶ τῆς ὕλης καὶ τοῦ εἴδους , εἰς ἃ τὰ φυσικὰ πράγματα ἀναλύονται , καὶ λέγει ὅτι τῇ μὲν ὕλῃ τὸ γένος ἀναλογεῖ , τῳ δὲ εἴδει ἡ διαφορά . ταῦτα μὲν καὶ περὶ τοῦ διδασκαλικοῦ τρόπου . Ἔλθωμεν δὲ καὶ εἴπωμεν τὴν ὑπὸ τί μέρος ἀναφοράν . ἰστέον ὅτι τὸ παρὸν σύγγραμμα ὑπὸ τὴν λογικὴν ἀνακτέον , ἡ δὲ λογικὴ εἴτε μέρος ἐστὶ τῆς φιλοσοφίας εἴτε ὄργανον ἐν ταῖς Κατηγορίαις μαθησόμεθα . ταῦτα ἔχει ἡ παροῦσα πρᾶξις καὶ τὰ προλεγόμενα τῆς Πορφυρίου εἰσαγωγῆς . |
Lemmas: Πρᾶξις αὖ . Μέλλω σύν θεός ἄρχω ὁ πάρειμι σύγγραμμα ὁ εἴωθα ὑπό ὁ ἐξηγητής ζητέω κεφάλαιος , ὀκτώ ὁ ἀριθμός εἰμί , ζητέω . κεφάλαιος δέ οὗτος λέγω , διότι ὁ κῦρος πᾶς ὁ λόγος ἐπέχω · ὥσπερ γάρ ὁ κεφαλή ὁ κῦρος πᾶς ὁ ζῷον ἐπέχω , διότι ὁ αἴσθησις ἐν αὐτός εἰμί ἢ διότι ὁ βασιλεύω ὁ αἴσθησις , φημί δή ὁ ὅρασις , αὐτός ἔχω , ὁ αὐτός τρόπος καί οὗτος ὁ λέγω κεφάλαιος ὁ κῦρος πᾶς ὁ λόγος ἐπέχω . εἰμί δέ , ὡς εἴρω , ὁ ὀκτώ ὁ ἀριθμός κεφάλαιος οὗτος · οἷος ὁ σκοπός , ὁ χρήσιμος , ὁ γνήσιος , ὁ αἰτία ὁ ἐπι - γραφεύς , ὁ εἰς ὁ κεφάλαιος διαίρεσις , ὁ τάξις , ὁ διδασκαλικός τρόπος καί ὁ ὑπό τίς μέρος ἀναφορά . οὖον περισσός δέ τίς ποιέω οὗτος ζητέω , ἀλλά βούλομαι πρόθυμος ὁ ἀναγιγνώσκω ἀπεργάζομαι · καί γάρ ὁ σκοπός ζητέω , ἐπεί ὁ σκοπός ἐν σύντομος περιέχω πᾶς ὁ ἐν ὁ λόγος λέγω καί ἕξις τις ἐν ὁ ἀναγιγνώσκω τίθημι δῆλος ὅτι πᾶς ὁ ἐν ὁ λόγος λέγω δεῖ πρός ὁ σκοπός ἀπευθύνω ] · ὁ γάρ ὁ σκοπός ἀγνοέω ὀκνηρός ἐπί ὁ σύγγραμμα ἔρχομαι , ὥσπερ ὁ μακράν ὁδός ἄπειμι καί ἀγνοέω ποῦ ἀπέρχομαι . καί ἁπλόος εἶπον ὁ ὁ σκοπός ἀγνοέω ἔοικα τυφλός βαδίζω καί πολύς μοχθέω · καί γάρ ὁ ὁ σκοπός ἀγνοέω οὐ ἐπίσταμαι τίς ἀναγιγνώσκω , ἀλλά νομίζω πᾶς ὁ ἐν ὁ λόγος λέγω μάτην λέγω εὔλογος δέ καί ὁ χρήσιμος ζητέω , ἐπεί ἐάν γιγνώσκω ἕκαστος ὁ ἐκ ὁ σύγγραμμα ἀναφύω χρήσιμος , πρόθυμος ἀναγιγνώσκω ὁ σύγγραμμα . καί ὁ αἴτιος δέ ὁ ἐπιγραφή εὔλογος ζητέω , ἐπεί εἰμί καί ἐθέλω ; ὁ ἐπιγραφή σύμφωνος εἰμί ὁ σκοπός καί ὁ σκοπός ἐν σύντομος περιέχω οἷος ὥσπερ ἐπιγράφω περι οὐρανός , ἐπεί περί οὐρανός σκοπός ἔχω διαλαμβάνω ) , ἀλλά οὖν πολλάκις ἀσαφής εὑρίσκω ὁ ἐπιγραφή , ὥσπερ Ἀριστοτέλης ἐπιγράφω ἀναλυτικός βούλομαι περι συλλογισμός ἐπιγράφω , ἐπεί περί συλλογισμός διαλαμβάνω ἐκεῖ . ἐπεί οὖν πολλάκις ἀσαφής εὑρίσκω ὁ ἐπιγραφή , εὔλογος ζητέω ὁ αἰτία ὁ ἐπιγραφή . εὔλογος δέ καί ὁ γνήσιος ζητέω , ἐπεί γιγνώσκω ὅτι γνήσιος εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ σύγγραμμα διά ὁ ἀξίωμα ὁ ἀνήρ πρόθυμος αὐτός ἀναγιγνώσκω · καί γάρ πολύς οὐ εἰμί ἱκανός κρίνω εἴτε καλῶς ἔχω ὁ | ἐν ὁ σύγγραμμα λέγω εἴτε ἕ , ἀλλά ἀγαπητός ἡγέομαι ὁ ἀκολουθέω ὁ δόξα ὁ ἀνήρ . ὁ διά οὗτος ζητέω ὁ γνήσιος , ἐπεί εἰμί καί νόθος σύγγραμμα . γίγνομαι δέ νόθος σύγγραμμα κατά τέσσαρες τρόπος · ἢ γάρ διά ὁμωνυμία , καί οὗτος διττός · ἢ γάρ διά ὁμωνυμία ὁ συγγράφω ἢ Ζεύς ὁμωνυμία ὁ σύγγραμμα . καί διά ὁμωνυμία ὁ συγγράφω , ὡς ὅταν εὑρίσκω δύο τις ὁμώνυμος λέγω καί ποιέω ὁ μέν εἷς σύγγραμμα περι Ψυχή ὁ δέ ἕτερος σύγγραμμα περι οὐρανός · τότε γάρ διά ὁ ὁμωνυμία ὁ συγγράφω νοθεία γίγνομαι ὁ σύγγραμμα · νομίζω γάρ ὁ οὗτος ἐκεῖνος εἰμί καί ὁ ἐκεῖνος οὗτος . διά ὁμωνυμία δέ ὁ σύγγραμμα , ὡς ὅταν εὑρίσκω τις διάφορος ὄνομα λέγω καί ποιέω ἀμφότερος σύγγραμμα ὁ αὐτός σκοπός ἔχω , οἷος ἀμφότερος περι Ψυχή , καί μή ἐπιγράφω ὁ οἰκεῖος ὄνομα ἀλλά μόνος ὁ ὁ σύγγραμμα ὄνομα · τότε γάρ διά ὁ ὁ σύγγραμμα ὁμωνυμία νοθεία γίγνομαι · νομίζω γάρ ὁ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος εἰμί καί ὁ ὁ ἄλλος ἐκεῖνος . κατά δύο δέ τρόπος γίγνομαι νόθος σύγγραμμα διά φιλοτιμία ἤτοι κενοδοξία , ὡς ὅταν τις εὑρίσκω ἀφανής καί εὐτελής καί βούλομαι ποιέω ὁ οἰκέω σύγγραμμα ἀναγιγνώσκω ἐπιγράφω ὄνομα Ἀρχίας καί ἔνδοξος ἀνήρ , ἵνα διά ὁ ἀξιοπιστία ὁ ἀνήρ δεκτός ὁ πάρειμι αὐτός φαίνω σύγγραμμα . κατά τρίτος δέ τρόπος γίγνομαι νόθος σύγγραμμα διά αἰσχροκέρδεια , ὡς ὅταν τις βούλομαι πόρος ἑαυτοῦ περιποιέω ποιέω σύγγραμμα καί ἐπιγράφω ἀρχαῖος τις ὄνομα , ὅσπερ καί ἐπί ὁ Πεισίστρατος φημί γίγνομαι · καί γάρ λέγω ὅτι ὁ Πεισίστρατος χύδην φέρω Ὅμηρος στίχος βούλομαι συνάγω καί διορίζω μισθός τις ὁ φέρω αὐτός ῾ομηρικα στίχος , καί λοιπός ὁ πολύς διά αἰσχροκέρδεια πλάσσω στίχος καί ὡς ῾ομηρος εἰμί ἐπιφέρω αὐτός κέρδος ἐντεῦθεν προσκτάομαι . κατά τέταρτος δέ τρόπος γίγνομαι νόθος σύγγραμμα διά εὔνοια ὁ οἰκεῖος διδάσκαλος · καί γάρ πολύς ποιέω σύγγραμμα καί διά ὁ εὔνοια ὁ πρός ὁ διδάσκαλος ὁ ὄνομα ὁ οἰκεῖος διδάσκαλος ἐπιγράφω , ὅσπερ καί ὁ Πυθαγόρειος ποιέω · καί γάρ οὗτος ποιέω ὁ χρύσεος ἔπος καί πρός τιμή ὁ οἰκεῖος διδάσκαλος ἐπιγράφω ὁ ὄνομα αὐτός . ἐπεί οὖν , ὡς εἴρω , πολύς εἰμί νόθος σύγγραμμα , οὗτος χάρις ἀναγκαῖος ζητέω ὁ γνήσιος , ἵνα γιγνώσκω εἰμί ἄρα αὐτός εἰμί ἢ ἄλλος . διακρίνω δέ ὁ γνήσιος σύγγραμμα ὁ τε ὕλη καί ὁ εἶδος · ὁ ὕλη μέν ὁ φράζω ἤγουν ὁ λέξις , ὁ εἶδος δέ οὗτος εἰμί ὁ θεώρημα · καί γάρ διά φράσις καί ὁ θεώρημα γιγνώσκω εἰμί ἄρα αὐτός εἰμί ἢ οὖον · εἰμί γάρ εὑρίσκω ὁ φράσις | καί ὁ θεώρημα συνήθης ὁ ἀνήρ , γιγνώσκω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ σύγγραμμα . εὔλογος δέ καί ὁ εἰς ὁ κεφάλαιος διαίρεσις ζητέω , ἐπεί γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ κεφάλαιος λέγω ἀκριβῶς ὁ ὅλος γιγνώσκω · καί γάρ ὥσπερ γιγνώσκω ἐκ ποῖος μέρος συνίστημι ὁ ἄνθρωπος ἀκριβῶς ὁ ὅλος γιγνώσκω , οὗτος καί ὁ ἐν ὁ κεφάλαιος λέγω γιγνώσκω ἀκριβῶς ὁ ὅλος γιγνώσκω . εὔλογος δέ καί ὁ τάξις ζητέω , ἵνα μή ὁ ὀφείλω πρῶτος ἀναγιγνώσκω τελευταῖος ἀναγιγνώσκω ἢ ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ ὀφείλω τελευταῖος ἀναγιγνώσκω πρῶτος ἀναγιγνώσκω . εὔλογος δέ καί ὁ διδασκαλικός τρόπος ζητέω , ἵνα γιγνώσκω ποῖος διδασκαλικός τρόπος χράομαι · καί γάρ , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς μανθάνω , πολύς εἰμί διδασκαλικός τρόπος . εὔλογος δέ καί ὁ ὑπό τίς μέρος ἀναφορά ζητέω , ἵνα μή νομίζω ὁ μέν ὑπό ὁ θεωρητικός ἀνάγω ὑπό ὁ πρακτικός ἀνάγω , ὁ δέ ὑπό ὁ πρακτικός ὑπό ὁ θεωρητικός . ἐν ὅς σύν θεός καί ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις Β΄ . μανθάνω ὁ εἴωθα λέγω κεφάλαιος ἔρχομαι καί ζητέω αὐτός καί ἐπί ὁ πάρειμι σύγγραμμα ὀκτώ ὁ ἀριθμός εἰμί . ἀλλά πρῶτος περί ὁ σκοπός διαλαμβάνω . ἰστέον ὅτι ὁ σκοπός καί συμφωνέω καί διαφωνέω · καί συμφωνέω μέν , ἐπεί πᾶς ὁμολογέω ὅτι σκοπός ἔχω περί ὁ πέντε φωνή διαλαμβάνω , οὗτος εἰμί περί γένος περί εἶδος περί διαφορά περί ἴδιος περί συμβεβηκός . καί οὗτος πιστόω ἐκ αὐτός · καί γάρ αὐτός λέγω ἐν ὁ προοίμιον ὅτι ἀναγκαῖον εἰμί εἶπον τίς γένος καί τίς εἶδος καί διαφορά καί καί τίς ἴδιος καί τίς συμβεβηκός . διαφωνέω δέ , ἐπεί ὁ μέν λέγω ὅτι οὖον διά ἄλλος τίς διαλαμβάνω περί ὁ πέντε φωνή εἰμί μή διά αὐτός , οὗτος εἰμί διά ὁ παρίστημι ἐγώ ὁ ἐκ αὐτός ἀναφύω χρήσιμος , ἕτερος δέ λέγω ὅτι διά ὁ κατηγορία Ἀριστοτέλης διαλαμβάνω περί αὐτός · ἐπεί γάρ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ κατηγορία περί πᾶς ὁ εἰμί διαλαμβάνω , εἰς δέ ὁ ὁ εἰμί διδασκαλία συμβάλλω ἐγώ ὁ φωνή διά γάρ ὁ φωνή δηλέομαι ὁ πρᾶγμα ) , οὗτος χάρις περί ὁ πέντε φωνή διαλαμβάνω . ἄλλος δέ λέγω ὅτι διά οὗτος περί ὁ πέντε φωνή διαλαμβάνω , ἐπεί ὁ πέντε φωνή συμβάλλω ἐγώ εἰς πᾶς φωνή ὑπό ὁ φιλοσοφία εἰμί · ὥσπερ γάρ ὁ γραμματικός ἐπινοέω ὁ ὀκτώ μέρος ὁ λόγος ὑπό ὁ πᾶς λέξις Ἑλληνικός 1 ἀνάγω , καί ὥσπερ ὁ ῥήτωρ ἐπινοέω ὁ δεκατρεῖς στάσις ὑπό ὅς πᾶς πολιτικός ζήτημα ἀνάγω , καί ὥσπερ ὁ Ἀριστοτέλης ἐπινοέω ὁ δέκα κατηγορία ὑπό ὅς πᾶς ὁ εἰμί ἀνάγω , οὗτος καί πᾶς φωνή ὑπό ὁ φιλοσοφία εἰμί ὑπό ὁ πέντε φωνή ἀνάγω · ἢ γάρ γένος εἰμί ἢ εἶδος ἢ διαφορά ἢ ἴδιος ἢ συμβεβηκός . ὅτι2 γάρ πέντε εἰμί ὁ φωνή , δείκνυμι ἐκ διαίρεσις τοιοῦτος · ὁ φωνή διττός εἰμί · ἢ γάρ ἔναρθρος εἰμί ἢ ἄναθρος . | καί ἔναρθρος μέν ὁ ἐκ διάνοια προβάλλω ὥσπερ ὁ ὁ ἄνθρωπος , ἄναρθρος δέ ὥσπερ ὁ ὁ ἄλογος ζῷον καί ὁ ἦχος ὁ ἀπό λίθος ἢ ξύλον γίγνομαι . καί ἑκάτερος δέ οὗτος διττός εἰμί · ἢ γάρ σημαντικός εἰμί ἢ ἀσήμαντος . καί ἔναρθρος μέν καί σημαντικός ὥσπερ ἐπί ὁ ἄνθρωπος καί ἵππος · οὗτος γάρ καί έναρθρος εἰμί , καθό ἄνθρωπος εἰμί φωνή , καί σημαντικός , καθό κατά πρᾶγμα τίθημι . ἔναρθρος δέ ἀσήμαντος ὡς ἐπί ὁ ἱπποκένταυρος · οὗτος γάρ ἀσήμαντος εἰμί , ἐπεί οὖον τίθημι κατά πρᾶγμα · οὔτε γάρ εἰμί ἱπποκένταυρος . ἄναρθρος δέ καί σημαντικός ὡς ἐπί ὁ ὑλακή ὁ κύω · οὗτος γάρ καί ἄναρθρος εἰμί , καθό οὐ εἰμί ἄνθρωπος φωνή , καί σημαντικός , καθό δηλόω παρουσία ἢ ξένος ἢ φίλος . ἄναρθρος δέ καί ἀσήμαντος ὡς ἐπί ὁ ἦχος ὁ ἐκ λίθος ἢ ξύλον γίγνομαι · οὗτος γάρ ὁ φωνή ἀσήμαντος εἰμί · οὔτε γάρ τίθημι κατά πρᾶγμα . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω ὁ φιλόσοφος περί ὁ ἄναρθρος φωνή οὖον διαλαμβάνω ἵημι δέ περί ὁ ἔναρθρος καί ἀσήμαντος φωνή · οὗτος γάρ περί πρᾶγμα καταγίγνομαι ὁ σημαίνω φροντίζω . περί οὗτος δέ ὁ γραμματικός μέλω · οὗτος γάρ ὡς περί φωνή καταγίγνομαι οὖον πάνυ ὁ σημαίνω φροντίζω . περί δέ ὁ ἔναρθρος καί σημαντικός φωνή διαλαμβάνω ὁ φιλόσοφος , καί περί οὗτος οὖον πᾶς · ἰστέον γάρ ὅτι ὁ ἔναρθρος καί σημαντικός φωνή διττός εἰμί · ἢ γάρ μερικός εἰμί ἢ καθόλου . καί μερικός μέν , ὡς ὅταν εἶπον Σωκράτης Πάλατος οὗτος γάρ μερικός εἰμί ) , καθόλου δέ , ὡς ὅταν εἶπον ἄνθρωπος ἵππος . οὗτος γάρ καθόλου εἰμί . περί οὖν ὁ μερικός οὖον διαλαμβάνω , ἐπεί ὁ μερικός ἀόριστος καί ἀπερίληπτος εἰμί , ἀλλά περί ὁ καθόλου διαλαμβάνω . ἄτη οὖν ὁ ἔναρθρος καί σημαντικός καθόλου φωνή διττός εἰμί · ἢ γάρ οὐσιώδης εἰμί ἢ ἐπουσιώδης . επουσιώδης δέ λέγω ὁ ἐπί ὁ οὐσία εἰμί . ἑκάτερος δέ οὗτος διττός εἰμί · καί γάρ ὁ επουσιώδης διττός εἰμί · ἢ γάρ εἷς φύσις ἁρμόζω ἢ πολύς φύσις . καί εἰμί μέν πολύς φύσις ἁρμόζω , γίγνομαι ὁ κοινῶς συμβεβηκός , ὅσπερ διττός εἰμί · ἢ γάρ χωριστός εἰμί | ἢ ἀχώριστος . καί χωριστός μέν εἰμί ὡς ἐπί ὁ κινέω οὗτος γάρ χωριστός συμβεβηκός εἰμί · δύναμαι γάρ τις μή ἀεί κινέω , ἀλλά δύναμαι καί ἠρεμέω . οὗτος δέ πολύς φύσις ἁρμόζω · καί γάρ πᾶς ζῷον παρατίθημι ὁ κινέω ) , ἀχώριστος δέ ὡς ὁ λευκός ὁ κύκνος καί ὁ μέλας ὁ κόραξ · οὗτος γάρ ἀχώριστος συμβεβηκός εἰμί · οὔτε γάρ ὁ κύκνος δύναμαι μή εἰμί λευκός οὔτε ὁ κόραξ δύναμαι μή εἰμί μέλας . οὗτος δέ πολύς φύσις ἁρμόζω · οὖον μόνος γάρ ὁ κόραξ εἰμί μέλας ἀλλά καί ὁ Αἰθίοψ , καί πάλιν οὖον μόνος ὁ κύκνος εἰμί λευκός ἀλλά καί ὁ χιών καί ὁ ψίμυθος . εἰμί δέ εἷς φύσις ἁρμόζω , γίγνομαι ὁ ἴδιος επουσιώδης , ὡς ὅτε εἶπον ὁ μέν ἄνθρωπος ἴδιος εἰμί ὁ γελαστικός ὁ δέ ἵππος ὁ χρεμετιστικός . ὅθεν καί ἴδιος λέγω παρά ὁ ἰδίως εἷς φύσις ὑπάρχω · καί γάρ μόνος ὁ ἄνθρωπος παρέπομαι ὁ γελάω καί μόνος ἰός ἵππος ὁ χρεμετίζω . καί ὁ οὐσιώδης δέ πάλιν διττός εἰμί · ἢ γάρ εἷς φύσις ἁρμόζω ἢ πολύς φύσις . καί εἰμί μέν πολύς φύσις ἁρμόζω , ἢ ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω καί γίγνομαι ὁ γένος ἐρωτάω γάρ τίς εἰμί ἄνθρωπος ὁ γένος ἀποκρίνω λέγω ὕζω , ὅσπερ πολύς ἁρμόζω φύσις · οὖον μόνος γάρ ὁ ἄνθρωπος ζῷον ἀλλά καί ὁ ἵππος καί ὁ κύω καί ὁ βοῦς ) , ἢ ἐν ὁ ὁποῖος τίς εἰμί κατηγορέω καί γίγνομαι ὁ διαφορά · ἐρωτάω γάρ ὁποῖος τίς εἰμί ἄνθρωπος λέγω ὅτι λογικός , ὁ διαφορά ἀποκρίνω . οὗτος δέ πολύς φύσις ἁρμόζω · οὖον μόνος γάρ ὁ ἄνθρωπος εἰμί λογικός , ἀλλά καί ἄγγελος καί δαίμων . εἰμί δέ εἷς φύσις ἁρμόζω , ἢ πάλιν ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω καί γίγνομαι ὁ εἶδος ἐρωτάω γάρ τίς εἰμί Σωκράτης καί λέγω ὅτι ἄνθρωπος ὁ εἶδος ἀποκρίνω . οὗτος δέ εἷς φύσις ἁρμόζω · μόνος γάρ ὁ ἄνθρωπος ἁρμόζω ὁ ὁ ἄνθρωπος φωνή ) , ἢ ἐν ὁ ὁποῖος τίς εἰμί κατηγορέω καί γίγνομαι ὁ ουσιώδης ιοιον , οἶος ὡς ὅταν ἐρωτάω ὁποῖος τίς εἰμί ὁ ἄνθρωπος εἶπον ὄνος καί ἐπιστήμη δεκτικός . οὗτος γάρ ἰδίως μόνος ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι . Πέντε οὖν εἰμί ὁ φωνή , ὡς διδάσκω ὁ διαίρεσις εἰμί γάρ γένος εἶδος διάφορος ἴδιος συμβεβηκός ) , πέντε εἰμί καί ὁ τρόπος ὁ κατηγορία ὁ φωνή , οὗτος εἰμί πέντε τρόπος εἰμί ὁ κατά ὁ φωνή οὗτος φέρω · εἰμί γάρ τίς εἰμί , ὁποῖος τίς εἰμί , ὁποῖος εἰμί καί ποῖος εἰμί καί πῶς ἔχω . καί ὁ μέν γένος καί ὁ εἶδος ἐν ὁ τίς εἰμί κατηγορέω ἐρωτάω γάρ τίς εἰμί ὁ προσέρχομαι ἢ ἄνθρωπος λέγω ἢ ζῷον , καί ἰδού ὁ μέν ζῷον γένος εἰμί ὁ δέ ἄνθρωπος εἶδος ) , ὁ δέ διαφορά καί ὁ ἴδιος οὐσιώδης ἐν ὁ ὁποῖος τίς εἰμί κατηγορέω ἐρωτάω γάρ ὁποῖος τίς εἰμί ὁ προσέρχομαι ἢ λογικός λέγω ἢ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , καί ἰδού ὁ μέν λογικός διαφορά εἰμί ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός ἴδιος οὐσιώδης ) , ὁ δέ ἴδιος επουσιώδης ἐν ὁ ὁποῖος εἰμί κατηγορέω ( ἐρωτάω γάρ ὁποῖος εἰμί ὁ ἄνθρωπος λέγω γελαστικός καί ὁποῖος εἰμί ὁ ἵππος λέγω χρεμετιστικός ) , ὁ δέ ἀχώριστος συμβαίνω ἐν ὁ ποῖος εἰμί κατηγορέω ἐρωτάω γάρ ποῖος εἰμί ὁ κόραξ λέγω μέλας καί ποῖος εἰμί κύκνος λέγω λευκός ) , ὁ δέ χωριστός συμβαίνω ἐν ὁ πῶς ἔχω κατηγορέω · ἐρωτάω γάρ πῶς ἔχω Σωκράτης λέγω ὅτι ὑγιαίνω ἢ κινέω . δείκνυμι οὖν ὅτι πέντε εἰμί ὁ φωνή · εἰμί γάρ γένος εἶδος διαφορά ἴδιος καί συμβεβηκός . καί πέντε τρόπος ὁ κατά ὁ φωνή οὗτος φέρω · εἰμί γάρ τίς εἰμί , ὁποῖος τίς εἰμί , ὁποῖος εἰμί , ποῖος εἰμί καί πῶς ἔχω . ἀπορέω δέ τις λέγω ὅτι οὐ εἰμί μόνος πέντε φωνή ἀλλά καί ἕξ · εἰμί γάρ γένος εἶδος διαφορά συμβαίνω ἴδιος οὐσιώδης καί ἴδιος επουσιώδης . πρός ὗς εἰμί εἶπον ὅτι περί φωνή εἰμί ὁ λόγος , εἷς δέ φωνή εἰμί ὁ ἴδιος οὐσιώδης καί ὁ ἴδιος επουσιώδης · εἴτε γάρ οὐσιώδης εἰμί εἴτε επουσιώδης , ἴδιος λέγω . ἐπεί κατά οὗτος ὁ λόγος πλείων ὁ ἓξ φωνή εἰμί · εἰμί γάρ συμβαίνω χωριστός , εἰμί δέ καί ἀχώριστος , ἀλλά εἷς φωνή εἰμί καί ὁ χωριστός συμβαίνω καί ὁ ἀχώριστος · εἴτε γάρ χωριστός εἰμί εἴτε ἀχώριστος , συμβαίνω λέγω . οὗτος μέν ἐν οὗτος . ἰστέον δέ ὅτι οὐσιώδης μέν εἰμί ὅς πάρειμι μέν σῴζω ἄπειμι δέ φθείρω , ὡς ἐπί ὁ λογικός · οὗτος γάρ οὐσιωδῶς πρόσειμι ὁ ἄνθρωπος · πάρειμι μέν γάρ σῴζω ὁ ἄνθρωπος , ἄπειμι δέ φθείρω αὐτός · οὖον δύναμαι γάρ ἄνθρωπος Χωρὶς ὁ λογικός εἰμί . επουσιώδης δέ εἰμί ὅς οὔτε πάρειμι σῴζω οὔτε ἄπειμι φθείρω , ὡς ἐπί ὁ λευκός · οὗτος γάρ οὔτε πάρειμι σῴζω ὁ ἄνθρωπος οὔτε ἄπειμι φθείρω · ἐνδέχομαι γάρ ὁ ἄνθρωπος καί εἰμί λευκός καί μή εἰμί καί ὅμως συνίστημι . ὁ δέ λευκός ὁ κύκνος καί ὁ μέλας ὁ Αἰθίοψ ἀχώριστος εἰμί συμβεβηκός · οὔτε γάρ κύκνος ἐνδέχομαι μή εἰμί λευκός οὔτε Αἰθίοψ μή εἰμί μέλας . οὗτος ἔχω εἶπον περί ὁ σκοπός . ἐν ὅς καί ὁ δύο πρᾶξις . Πρᾶξις Γ΄ . μανθάνω ὁ σκοπός ὁ πάρειμι σύγγραμμα ἔρχομαι ἐπί ὁ χρήσιμος . ἰστέον ὅτι ὁ χρήσιμος ὁ πάρειμι σύγγραμμα τριττός εἰμί · χρησιμεύω γάρ καί εἰς ὁ κατηγορία Ἀριστοτέλης καί εἰς πᾶς ὁ φιλοσοφία καί εἰς ὁ διαλεκτικός μέθοδος . καί εἰς μέν ὁ κατηγορία Ἀριστοτέλης χρησιμεύω , ὅτι ἐν ὁ κατηγορία διδάσκω ἐγώ ὁ Ἀριστοτέλης περί ὁ δέκα γενικός γένος , διδάσκω δέ ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι σύγγραμμα τίς εἰμί γένος καί πάλιν ὅτι ὁ γένος | ὁ εἶδος εἰμί γένος καί διά ὁ διαφορά διαιρέω εἰς ὁ εἶδος · καί γάρ ὁ ζῷον , ὅσπερ εἰμί γένος , διά ὁ διαφορά , φημί δέ διά ὁ λογικός καί ὁ ἄλογος , διαιρέω εἰς ὁ εἶδος , οἷος εἰς ὁ λογικός ζῷον καί εἰς ὁ ἄλογος ζῷον . διδάσκω δέ ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι σύγγραμμα καί τίς εἰμί εἶδος καί τίς εἰμί διαφορά . καί πάλιν ἐπεί ὁ γενικός γένος ὅρος οὐ ἐπιδέχομαι ὁ γάρ ὅρος ἀπό γένος · καί συστατικός διαφορά σύγκειμαι , οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός · ἰδού ὁ μέν ζῷον γένος εἰμί ὁ δέ λοιπός συστατικός διαφορά . ὁ δέ γενικός γένος οὐ ἔχω ὑπεραναβαίνω γένος ὁ ὀφείλω τίθημι ἐν ὁ ὅρος · οὗτος χάρις οὐ ἐπιδέχομαι ὅρος , ἀλλά διά ἴδιος δηλέομαι ) , διδάσκω δέ ] ἡμέτερος ἐν ὁ πάρειμι σύγγραμμα τίς εἰμί ἴδιος . καί πάλιν ἐπεί ὁ πολύς ὁ δέκα γενικός γένος συμβεβηκός εἰμί οἷος ὁ ποιός καί ὁ ποσός , διδάσκω ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι σύγγραμμα τίς εἰμί συμβεβηκός . δείκνυμι οὖν ὅτι χρησιμεύω ὁ πάρειμι σύγγραμμα εἰς ὁ ἀριστάω - Λοῦς κατηγορία . εἰς πᾶς δέ ὁ φιλοσοφία χρησιμεύω ὁ πάρειμι σύγγραμμα οὕτως · εἰμί ἄρα ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία εἰς πᾶς ὁ φιλοσοφία συμβάλλω εἰσαγωγή γάρ εἰμί ὁ φιλοσοφία καί διά αὐτός πᾶς ὁ εἰμί διδάσκω ) , συμβάλλω δέ ὁ πάρειμι πραγματεία εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία , ὡς δείκνυμι , δῆλος ὅτι διά μέσος ὁ καταμανθάνω γοριον συμβάλλω ἐγώ ὁ πάρειμι σύγγραμμα καί εἰς πᾶς ὁ φιλοσοφία . συμβάλλω δέ , ὡς εἴρω , ὁ πάρειμι σύγγραμμα καί εἰς ὁ διαλεκτικός μέθοδος . ἀλλά πρῶτος εἶπον διά τίς λέγω διαλεκτικός μέθοδος καί πόσις εἰμί καί ὁ τάξις αὐτός , καί οὗτος λέγω πῶς συμβάλλω ὁ πάρειμι σύγγραμμα καί εἰς ὁ διαλεκτικός μέθοδος . ἰστέον δέ ὅτι διαλεκτικός λέγω , ἐπεί ἐν ὁ διαλέγω ἀναφαίνω · ἐν γάρ ὁ διαλέγω καί διαιρέω καί ὁρίζω καί ἀπόδειξις χράομαι καί ὁ ἀνάλυσις . εἰμί δέ τέσσαρες ὁ διαλεκτικός μέθοδος · εἰμί γάρ διαιρετικός ὁριστικός ἀποδεικτικός ἀναλυτικός . καί διαιρετικός μέν ἔργον εἰμί ὁ λαμβάνω ὁ γένος καί διαιρέω αὐτός εἰς εἶδος , ὁριστικός δέ ἔργον εἰμί ὁ ὁρίζω ὁ πρᾶγμα , ἀποδεικτικός δέ ὁ ἀπόδειξις πιστόω ὁ λέγω . εἰμί δέ ὁ πίστις τρισσός · ἢ γάρ ἐκ ὁ καθόλου ὁ μερικός πιστόω ἢ ἐκ ὁ μερικός ὁ καθόλου ἢ ἐκ ὁ ἴσος ὁ ἴσος . καί ἡνίκα μέν ἐκ ὁ καθόλου ὁ μερικός κανονίζω , λέγω ἀπόδειξις , οἷος ὡς ὅταν βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἔμψυχος εἰμί ἐκ ὁ καθόλου οὗτος πιστόω λέγω ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί , πᾶς ζῷον ἔμψυχος εἰμί , ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἔμψυχος εἰμί . ἡνίκα δέ ἐκ ὁ μερικός ὁ καθόλου κανονίζω , λέγω ἐπαγωγή , οἷος ὡς ὅταν βούλομαι δείκνυμι ὅτι πᾶς | ζῷον ὁ κάτω γένυς κινέω ἐκ ὁ μερικός οὗτος πιστόω λέγω ὅτι 6 ἄνθρωπος ὁ κάτω γένυς κινέω , ὁ ἵππος ὁ κάτω γένυς κινέω , πᾶς ζῷον ἄρα ὁ κάτω γένυς κινέω . ἡνίκα δέ ἐκ ὁ ἴσος ὁ ἴσος κανονίζω , λέγω ὁ τοιοῦτος παράδειγμα οἷος ὡς ἐπί ὁ Διονύσιος · βούλομαι γάρ τις μή δίδωμι ὁ Διονύσιος στρατός εἰσέρχομαι καί χράομαι παράδειγμα ὁ Πεισίστρατος λέγω ὅτι μή δήω ὁ Διονύσιος στρατός , ἵνα μή τυραννέω ὡς ὁ Πεισίστρατος . ἰστέον δέ ὅτι εἷς κύριος τρόπος εἰμί ἀπόδειξις ὁ ἀπό ὁ καθόλου ὁ μερικός κανονίζω · οὗτος γάρ εἰμί ἀναγκαῖος ἔχω · ὁ γάρ λόγος ὁ κανονίζω ἀπό ὁ καθόλου ὁ μερικός ἀναγκαῖος ἀληθεύω · ἀνάγκη γάρ πᾶς ὁ ἄνθρωπος , εἰμί γε ζώιον εἰμί , ὁμοίως πᾶς ὁ ζῷον ἔμψυχος εἰμί . ὁ δέ κανονίζω ἀπό ὁ μερικός ὁ καθόλου οὐ εἰμί κύριος τρόπος ἀπόδειξις , ἐπεί οὖον δύναμαι τις πᾶς ὁ μερικός ἐπεξέρχομαι ἤπειρος καί ἀπερίληπτος εἰμί , ἵνα κανονίζω ἐκ ὁ μερικός ὁ καθόλου . ἄλλως τε δέ ὅστε ἀληθεύω πάντως ὁ λόγος ὁ ἐκ ὁ μερικός ὁ καθόλου κανονίζω · ὁ γάρ λέγω ὅτι ὅς ἄνθρωπος ὁ κάτω γένυς κινέω , ὁ ἵππος ὁ κάτω γένυς κινέω , πᾶς ἄρα ζῷον ὁ κάτω γένυς κινέω οὐ ἀληθεύω · οὔτε γάρ ὁ κροκόδειλος οὔτε ὁ Φοῖνιξ ὁ ὄρνεον οὔτε ὁ δελφίς ὁ κάτω γένυς κινέω , ἀλλά ὁ ἄνω . ἀλλά οὔτε δέ ὁ ἐκ ὁ ἴσος ὁ ἴσος κανονίζω εἰμί κύριος τρόπος ἀπόδειξις · οὐδέ γάρ πάντως ἀληθεύω · οὔτε γάρ εἰμί ὁ Πεισίστρατος τυραννέω , πάντως καί ὁ Διονύσιος τυραννέω , οὔτε εἰμί πλέω τις ναυαγέω , πάντως καί ἄλλος πλέω ναυαγέω . ἀναλυτικός δέ ἔργον εἰμί ὁ διαλύω τίς εἰς ἐκεῖνος , ἐκ ὅς καί συνίστημι , οἷος ὡς ὅταν λαμβάνω τις ὁ ἄνθρωπος διαλύω αὐτός εἰς χείρ καί πούς καί κεφαλή καί σάρξ καί ὀστέον , καί οὗτος ἀναλύω εἰς ὁ τέσσαρες στοιχέω , ἐκ ὅς καί σύγκειμαι , καί ὁ τέσσαρες στοιχεῖον εἰς ὕλη καί εἰς εἶδος , ἐκ ὅς καί συνίστημι . ἰστέον δέ ὅτι ἄλλος εἰμί διάλυσις καί ἄλλος ἀνάλυσις · ὁ μέν γάρ διάλυσις ἐπί ὁ μέρος λέγω , ὁ δέ ἀνάλυσις ἐπί ὁ τέσσαρες στοιχεῖον . διαφέρω δέ ὁ μέρος ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ὅτι ὁ μέρος οἰκεῖος περιγραφή ἔχω καί περιορίζω εἰμί καί γάρ περιορίζω πόθεν ἠώς ποῦ εἰμί ὁ χείρ καί πόθεν ἠώς ποῦ εἰμί ὁ πούς ) , ὁ δέ τέσσαρες στοιχεῖον οὐ ἔχω περιγραφή οὐδέ εἰμί περιορίζω · οὐδέ γάρ εἰμί περιορίζω πόθεν ἠώς ποῦ ἐν ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὕδωρ καί πόθεν ἠώς ποῦ ὁ γῆ καί πόθεν ἠώς ποῦ ὁ πῦρ καί πόθεν ἠώς | ποῦ ὁ ἄημι . οὗτος μέν ἐν οὗτος . ὁ δέ τάξις αὐτός εἰμί τοιοῦτος · ὁ διαιρετικός προτερεύω ὁ ὁριστικός , ἐπεί καί ὁ διαίρεσις προτερεύω ὁ ὁρισμός · καί γάρ λαμβάνω τις ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ χρειώδης ἀποτελέω ὁ ὅρος , οἷος βούλομαι ορίζω - ἕπομαι ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω ὁ γένος , φημί δέ ὁ ζῷον , καί ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ ζῷον ὁ εἰς λογικός καί ἄλογος λαμβάνω ὁ λογικός καί ἐκ ὁ διά - ρέσις ὁ λογικός ὁ εἰς θνητός καί ἀθάνατος λαμβάνω ὁ θνητός · ἐπεί οὖν λαμβάνω τις ἐκ ὁ διαίρεσις ὁ χρειώδης ἀποτελέω ὁ ὅρος , εὔλογος ὁ διαιρετικός προτερεύω ὁ ὁριστικός . ὁ δέ ὁριστικός προτερεύω ὁ ἀποδεικτικός , ἐπειδή , ὅς φημί ὁ Ἀριστοτέλης , ῾ἀρχὴ ἀπόδειξις ὁ ὁρισμός εἰμί . ὁ γάρ ἀπόδειξις ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα παρίστημι , καί ὁ ὁρισμός δέ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα παρίστημι . ὁ δέ ἀναλυτικός τελευταῖος ἔχω τάξις , ἐπεί ἐναντίος πως ἔχω πρός ὁ ἄλλος · καί γάρ ὁ ἀναλυτικός ἐναντίος ἔχω πρός ὁ διαιρετικός , ὅτι ὁ μέν διαιρετικός ἀπό ἁπλόος τις ἄρχω καί εἰς σύνθετος τις τελευτάω καί γάρ λαμβάνω τις ὁ οὐσία ἁπλόος τίς εἰμί καί διαιρέω αὐτός καταντάω ἄχρι ὁ ἄνθρωπος καί ἵππος καί κύω , ὅστις σύνθετος τις εἰμί ) , ὁ δέ ἀναλυτικός ἀπό σύνθετος ἄρχω καί εἰς ἁπλόος καταντάω · καί γάρ ὁ ἀναλυτικός λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ σύνθετος τίς εἰμί , διαιρέω αὐτός ἄχρι ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὅσπερ ἁπλόος τις εἰμί . πρός δέ ὁ ὁριστικός ἐναντίος πως ὁ ἀναλυτικός , ὅτι ὁ μέν ὁριστικός ἐκ διάφορος εἷς φύσις ποιέω καί γάρ ἐκ ὁ ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός εἷς φύσις ἀποτελέω , ὁ ἄνθρωπος ) , ὁ δέ ἀναλυτικός ἐναντίος ἐκ εἷς τις διάφορος ποιέω · καί γάρ λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος εἷς τίς εἰμί καί διαλύω αὐτός εἰς διάφορος , οἷος εἰς χείρ πούς κεφαλή φλέψ σάρξ ὀστέον . πρός δέ ὁ ἀποδεικτικός ἐναντίος ἔχω ὁ ἀναλυτικός , ὅτι ὁ μέν ἀποδεικτικός ἐκ συλλογισμός συνίστημι βούλομαι γάρ δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος ἔμψυχος διά συλλογισμός οὗτος δείκνυμι λέγω ὅτι ὅς ἄνθρωπος ζῷον , πᾶς ζῷον ἔμψυχος , ὁ ἄνθρωπος ἄρα ἔμψυχος ) , ὁ δέ συλλογισμός , ὡς καί ὁ ὀνομασία δηλόω , συλλογή εἰμί λόγος , ὁ δέ ἀναλυτικός ἐναντίος διάλυσις ποιέω · καί γάρ ὁ συλλογισμός εἰς λόγος διαλύω καί ὁ λόγος εἰς λέγω . οὗτος μέν καί περί ὁ τάξις . ἔρχομαι δέ καί δείκνυμι πῶς χρησιμεύω ὁ πάρειμι σύγγραμμα εἰς ὁ διαλεκτικός μέθοδος . ἰστέον ὅτι εἰς ὁ διαιρετικός χρησιμεύω οὕτως · ὥσπερ ἐν ὁ ἔξω εἰμί ὁ διαιρέω καί ὁ διαιρέω καί ὁ εἰς ὁ γίγνομαι ὁ διαίρεσις οἷος ὡς ἐπί ὁ τεκτονικός εἰμί γάρ ὁ πρίων ὁ διαιρέω καί ὁ ξύλον ὁ διαιρέω καί ὁ σανίς εἰς ὅς γίγνομαι ὁ διαίρεσις ) , οὗτος καί ἐνταῦθα εἰμί ὁ διαιρέω καί ὁ διαιρέω καί ὁ εἰς ὁ γίγνομαι ὁ διαίρεσις , καί διαιρέω μέν εἰμί ὁ γένος οὗτος γάρ εἰμί ὁ διαιρέω ) διαιρέω δέ ὁ συστατικός διαφορά καί γάρ ὁ συστατικός διαφορά εἰμί ὁ διαιρέω · ὁ γάρ λογικός προσέρχομαι ὁ ζῷον διαιρέω αὐτός ἐκ ὁ ἄλογος ζῷον ) , διαιρέω δέ εἰμί ὁ εἶδος · καί γάρ ὁ εἶδος εἰμί ὁ ἐκ ὁ γένος διαιρέω . συμβάλλω οὖν ἐγώ ὁ πάρειμι σὺγ - γράμμα εἰς ὁ διαιρετικός , ἐπεί διδάσκω ἐγώ τίς εἰμί γένος καί τίς εἶδος καί τίς διαφορά καί λέγω ὅτι ὁ μέν γένος ὁ ὕλη ἀναλογέω ὁ δέ συστατικός διαφορά ὁ εἶδος · ὥσπερ γάρ ὁ ἀνείδεος ὕλη κοινῶς πᾶς ὁ ζῷον ὑπόκειμαι πᾶς γάρ ὁ ζῷον ἐκ ὕλη καί εἶδος σύγκειμαι ) , προσέρχομαι δέ ὁ εἶδος εἰδοποιέω αὐτός καί ποιέω ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ δέ ἵππος , οὗτος καί ὁ γένος κοινῶς πᾶς ὁ εἶδος ὑπόκειμαι καί γάρ ὁ ζῷον πᾶς ὁ εἶδος αὐτός ὑπόκειμαι ) , προσέρχομαι δέ ὁ διαφορά εἰδοποιέω αὐτός καί ποιέω ὁ μέν λογικός ζῷον ὁ δέ ἄλογος . εἰς δέ ὁ ὁριστικός χρησιμεύω οὕτως · ὁ ὅρος ἀπό γένος καί συστατικός διαφορά σύγκειμαι , οἷος ἄνθρωπος εἰμί ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός ἰδού ὁ μέν ζῷον γένος εἰμί , ὁ δέ λοιπός λέγω συστατικός διαφορά ) · διδάσκω δέ ἐγώ ὁ πάρειμι σύγγραμμα τίς γένος καί τίς συστατικός διαφορά . εἰς δέ ὁ ἀποδεικτικός χρησιμεύω , ὅτι , ὡς μανθάνω , ὁ ὁριστικός ἀρχή εἰμί ἀπόδειξις · εἰμί ἄρα οὖν εἰς ὁ ὁριστικός χρησιμεύω ὁ πάρειμι σύγγραμμα , ὡς δείκνυμι , δῆλος ὅτι διά μέσος ὁ ὁριστικός καί εἰς ὁ ἀποδεικτικός χρησιμεύω . εἰς δέ ὁ ἀναλυτικός χρησιμεύω , ἐπεί ὁ φυσικός πρᾶγμα εἰς ὕλη καί εἶδος ἀναλύω , ἐκ ὅς καί σύγκειμαι · διδάσκω δέ ἐγώ ὅτι ἀναλογέω ὁ μέν ὕλη ὁ γένος ὁ δέ εἶδος ὁ διαφορά . ἐν ὅς ὁ πρᾶξις . Πρᾶξις Δ΄ . μανθάνω ὁ σκοπός καί ὁ χρήσιμος ἔρχομαι καί εἶπον ὁ αἴτιος ὁ ἐπιγραφή . ἰστέον ἐπιγράφω ὁ πάρειμι σύγγραμμα Πορφύριος εἰσαγωγή , Πορφύριος ὁ Φοῖνιξ ὁ μαθητής Πλωτῖνος ὁ Λυκοπολίτης ὁ δέ Λυκόπολις ἐν Αἴγυπτος εἰμί ) , περί ὅς εἴρω ὅτι οὖον πολύς Αἴγυπτος , ἐπήν δέ τίκτω , μέγας τίκτω . περί οὗτος δέ λέγω ὁ Πορφύριος ὅτι Πλωτῖνος ὁ κατά ἐγώ ἔοικα μέν αἰσχύνω , ὅτιπερ ἐν σῶμα εἰμί , βούλομαι δέ τίνω ἀνατίθημι αὐτός εἰκών φημί ὅτι ἀρκέω ἐγώ ὁ ἐκ ὁ φύσις εἴδωλον , οὗτος εἰμί ὁ σῶμα , μή καί εἴδωλον εἴδωλον ἔχω . εἴδωλον δέ εἴδωλον ὁ εἰκών φημί · ὁ γάρ σῶμα εἰμί ἐκτύπωμα . ἰστέον δέ ὅτι Πορφύριος μαθητής εἰμί ὁ Ἰάμβλιχος , περί ὅς , φημί δέ ὁ Πορφύριος καί ὁ Ἰάμβλιχος , εἶπον ὁ Πυθία ῾ἔνθους ὁ Σύρος , πολυμαθής ὁ Θοίνιξ᾿ , Φοῖνιξ πολυμαθής λέγω ὁ Πορφύριον ἀπό γάρ Φοινίκη εἰμί ) , ἔνθεος δέ Σύρος ὁ Ἰάμβλιχος οὗτος γάρ Σύρος εἰμί ) · | ἔνθεος δέ αὐτός λέγω , ἐπεί περί ὁ θέω ἐνασχολέω . εἰσαγωγή δέ ἐπιγράφω , ἐπεί οὗτος εἰσάγω ἐγώ εἰς πᾶς ὁ φιλοσοφία · καί γάρ διδάσκω ἐγώ περί ὁ πέντε φωνή , φημί δή περί γένος καί εἶδος καί διαφορά καί ἴδιος καί συμβεβηκός , ὑπό ὅς πᾶς φωνή ὑπό ὁ φιλοσοφία εἰμί ἀνάγω . εὔλογος δέ εἰσαγωγή ἐπιγράφω καί οὖον περι εἰσαγωγή , ἵνα δραστικός δείκνυμι ὁ σύγγραμμα καί ὅτι αὐτός ὁ εἰσαγωγή διδάσκω ἐγώ · ὁ γάρ τοιοῦτος ἐπιγραφή , φημί δή ὁ ἄνευ ὁ πρόθεσις , δραστικός παρίστημι ὁ σύγγραμμα , οἷος Πλάτων Φαίδων , Πλάτων Ἀλκιβιάδης · ὁ γάρ μετά ὁ πρόθεσις ὕφεσις καί μείωσις τις εἰσάγω , οἷος περι Ψυχή , περι κρίσιμος ἡμέρα . ἔρχομαι δέ καί ἐπί ὁ γνήσιος . ἰστέον ὅτι ἐκ πολύς δείκνυμι γνήσιος Πορφύριος ὁ πάρειμι σύγγραμμα · καί γάρ καί ἐκ ὁ προέρχομαι - Μίου πρός γάρ Χρυσαόριος τις ὕπατος Ρώμη ποιέω ὁ προσφώνησις , πρός ὅς καί ἐν ἄλλος αὐτός σύγγραμμα προσφωνέω ) , καί ὅτι μιμνήσκω ὁ σύγγραμμα οὗτος καί ἐν ἄλλος αὐτός σύγγραμμα , καί ὅτι σαφήνεια ἐνταῦθα φροντίζω , ὅσπερ ἴδιος αὐτός · καί γάρ τρεῖς εἰμί τρόπος , κατά ὗς ὁ ἀσάφεια γίγνομαι , ὡς ἐν ὁ προοίμιον μανθάνω , αὐτός πάνυ ὁ σαφήνεια φροντίζω . οὗτος μέν καί ὁ γνήσιος . ἔρχομαι δέ καί ἐπί ὁ τάξις . ἰστέον ὅτι πρό πᾶς ὁ φιλοσοφία εἰμί ὁ πάρειμι σύγγραμμα · εἰμί γάρ , ὡς μανθάνω ἐν ὁ χρήσιμος , ὁ πάρειμι σύγγραμμα εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία συμβάλλω , ὁ δέ Ἀριστοτέλης κατηγορία πρῶτος τάξις ἔχω πρό γάρ ὅλος ὁ φιλοσοφία εἰμί ) , δῆλος ὅτι εὔλογος καί ὁ πάρειμι σύγγραμμα πρό πᾶς ὁ φιλοσοφία εἰμί · καί γάρ ὡς συμβάλλω εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία προτάσσω αὐτός , προτείνω δέ αὐτός ἐκ ἀνάγκη καί πρό πᾶς ὁ φιλοσοφία εἰμί · καί γάρ ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία πρό πᾶς εἰμί ὁ φιλοσοφία . ἄλλως τε δέ ὁ πάρειμι σύγγραμμα εἰσαγωγή εἰμί πᾶς ὁ φιλοσοφία · καί γάρ διά οὗτος εἰσάγω εἰς πᾶς ὁ φιλοσοφία διδάσκω ὁ πέντε φωνή , οὗτος εἰμί τίς γένος καί τίς εἶδος καί τίς διαφορά καί τίς ἴδιος καί τίς συμβεβηκός · εἰσαγωγή δέ εἰμί πᾶς ὁ φιλοσοφία εὔλογος πρό πᾶς ὁ φιλοσοφία εἰμί · καί γάρ ὁ εἰσαγωγή πρότερος ἐθέλω εἰμί ὁ ὅς εἰμί εἰσαγωγή . οὗτος μέν καί ὁ τάξις . ἔρχομαι δέ καί εἶπον ὁ εἰς ὁ κεφάλαιος διαίρεσις . ἰστέον ὅτι ὁ πάρειμι σύγγραμμα διαιρέω εἰς δύο τμῆμα . καί ἐν μέν ὁ πρῶτος τμῆμα λέγω τίς εἰμί ἕκαστος ὁ πέντε φωνή , οἷος τίς εἰμί γένος , τίς εἰμί εἶδος καί ὁ ἑξῆς , ἐν δέ ὁ δύο τμῆμα παραδίδωμι ὁ κοινωνία καί ὁ διαφορά αὐτός . καί ὅσος μέν κατά ὁ ἀκρίβεια ἀρκέω ὁ εἶπον τίς εἰμί ἕκαστος ὁ φωνή καί γάρ ὁ γιγνώσκω τίς εἰμί ἕκαστος ὁ φωνή γιγνώσκω καί κατά τίς κοινωνέω καί κατά τίς διαφέρω ) , ἀλλά ἐπεί πρός εἰσάγω ποιέω ὁ λόγος καί πρός Χρυσαόριος τις ὕπατος Ρώμη πολιτικός ἐνασχολέομαι πρᾶγμα , βούλομαι σαφής ὁ διδασκαλία ποιέω καί κατά ἴδιος παραδίδωμι ὁ κοινωνία καί ὁ διαφορά αὐτός . τις δέ λέγω ὅτι εἰς τρεῖς τμῆμα διαιρέω ὁ πάρειμι πραγματεία , καί ἐν μέν ὁ πρῶτος παραδίδωμι τίς εἰμί ἕκαστος ὁ πέντε φωνή , ἐν δέ ὁ δύο λέγω ὁ κοινωνία αὐτός , ἐν δέ ὁ τρίτος ὁ διαφορά . καί εἰμί μέν ἐν ἄλλος τόπος παραδίδωμι ὁ κοινωνία αὐτός καί ἐν ἄλλος τόπος ὁ διαφορά , καλῶς ἄν λέγω · ὅπου δέ ἅμα κοινωνία καί διαφορά παραδίδωμι καί ἐν ὁ αὐτός τόπος ὁ δύο παραδίδωμι , δῆλος ὅτι οὖον δύναμαι οὗτος δύο τμῆμα εἶπον · καί γάρ μετά ὁ εἶπον κοινωνία λέγω διαφορά καί πάλιν μετά ὁ εἶπον διαφορά λέγω κοινωνία . οὗτος μέν καί ὁ εἰς ὁ κεφάλαιος διαίρεσις . ἔρχομαι δέ καί ἐπί ὁ διδασκαλικός τρόπος καί εἶπον ποῖος τρόπος διδασκαλικός χράομαι . ἰστέον ὅτι τέσσαρες εἰμί ὁ διδασκαλικός τρόπος κατά ὁ Ἀριστοτέλης , οἷος διαιρετικός ὁριστικός ἀποδεικτικός ἀναλυτικός , ὁ τέσσαρες τρόπος χράομαι · καί γάρ καί ὁ διαιρετικός χράομαι , ἡνίκα διαιρέω ὁ οὐσία εἰς σῶμα καί ἀσώματος καί εἰς ὁ ἑξῆς . ὁμοίως δέ καί ὁ ὁριστικός , ἡνίκα ὑπογράφω ὁ πέντε φωνή · καί γάρ ὁ ὑπογραφή εἰκών εἰμί ὁ ὁρισμός . καί ὁ ἀποδεικτικός , ἡνίκα ἀποδείκνυμι πῶς θεωρέω ἐν ὁ γένος ὁ διαφορά , ἆρα δύναμις ἢ ἐνέργεια . καί ὁ ἀναλυτικός , ἡνίκα ὁ ὑπογραφή ὁ πέντε φώκη ἀναλύω εἰς ὁ λέγω . καί ἕκαστος ὁ λέξις σαφηνίζω λέγω διά τίς ἕκαστος οὗτος πρόσκειμαι ἐν ὁ ὑπογράφω , καί πάλιν διαλαμβάνω περί ὁ ὕλη καί ὁ εἶδος , εἰς ὁ ὁ φυσικός πρᾶγμα ἀναλύω , καί λέγω ὅτι ὁ μέν ὕλη ὁ γένος ἀναλογέω , ὁ δέ εἶδος ὁ διαφορά . οὗτος μέν καί περί ὁ διδασκαλικός τρόπος . ἔρχομαι δέ καί εἶπον ὁ ὑπό τίς μέρος ἀναφορά . ἰστέον ὅτι ὁ πάρειμι σύγγραμμα ὑπό ὁ λογικός ἀνακτέον , ὁ δέ λογικός εἴτε μέρος εἰμί ὁ φιλοσοφία εἴτε ὄργανον ἐν ὁ κατηγορία μανθάνω . οὗτος ἔχω ὁ πάρειμι πρᾶξις καί ὁ προλέγω ὁ Πορφύριος εἰσαγωγή . |