ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1173
καὶ πρὸς τὰ ἄλλα , καθὸ μὲν δημιουργικόν , πρὸς ἑαυτὸ καὶ πρὸς τὰ ἄλλα , καθὸ δὲ εἰδητικὸν ταὐτὸν καὶ ἕτερον · καθὸ ἄρα τοιοῦτον ἐν , ταὐτὸν ἄν ἂν εἴη καὶ ἕτερον οὐ μεμερισμένον καὶ ὅλον . Τὰ μὲν γὰρ μέρη εἰς εἴδη ὑπέβη διὰ τὴν πλείω διάστασιν , τὸ δὲ ὅλον εἰς εἶδος τὸ ἐξ εἰδῶν , ἢ , εἰ βούλει , τὸ τῶν ἐπεπόνθει ] πεπόνθει . τὴν
Lemmas: καί πρός ὁ ἄλλος , καθό μέν δημιουργικός , πρός ἑαυτοῦ καί πρός ὁ ἄλλος , καθό δέ εἰδητικός αὐτός καί ἕτερος · καθό ἄρα τοιοῦτος ἐν , αὐτός ἄν εἄν εἰμί καί ἕτερος οὖον μερίζω καί ὅλος . ὁ μέν γάρ μέρος εἰς εἶδος ὑποβαίνω διά ὁ πλείων διάστασις , ὁ δέ ὅλος εἰς εἶδος ὁ ἐκ εἶδος , ἢ , εἰμί βούλομαι , ὁ ὁ πάσχω ] πάσχω . ὁ
damascius.in-parmenidem 1174
εἰδῶν γένος · καὶ τὸ μεμερισμένον μὲν εἰς ἕτερον ἑαυτοῦ , τὸ δὲ ὁλοφυὲς εἰς ταὐτὸν ἑαυτῷ . Ἡ τε γὰρ ἔνωσις τῶν εἰδῶν ἢ πρὸς ἄλληλα ταυτότης ἐστί , καὶ ὁ μερισμὸς ἑτερότης . Διὰ τοῦτο οὔτε ὅλον οὔτε μέρος καθ’ ὑπάρχειν τοῦτο τὸ ἕν , κατὰ δὲ μέθεξιν πάντα τὰ πρὸ αὐτοῦ . Καὶ ὅρα τὴν πρόοδον τῆς ὑποβάσεως · τὰ μὲν νοητὰ καὶ νοερὰ πάντα
Lemmas: εἶδος γένος · καί ὁ μερίζω μέν εἰς ἕτερος ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁλοφυής εἰς αὐτός ἑαυτοῦ . ὁ τε γάρ ἕνωσις ὁ εἶδος ἢ πρός ἀλλήλων ταυτότης εἰμί , καί ὁ μερισμός ἑτερότης . Ζεύς οὗτος οὔτε ὅλος οὔτε μέρος κατά ὑπάρχω οὗτος ὁ εἷς , κατά δέ μέθεξις πᾶς ὁ πρό αὐτός . καί ὁράω ὁ πρόοδος ὁ ὑπόβασις · ὁ μέν νοητός καί νοερός πᾶς
damascius.in-parmenidem 1175
ὅλα ἦν καὶ μέρη , τὸ δὲ ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ κατὰ τὸ ὅλον καὶ τὰ μέρη προσεχῶς ἐδείκνυτο τοιοῦτον , καὶ ἐκαλεῖτο ὅλον καὶ μέρη , τὸ δὲ κινούμενον καὶ ἔσλὼς οὐ παρεῖχεν ἔμφασιν οὔτε Ἡέσεως , οὔτε ἀναίρεσεως . Τὸ γε μὴν ταὐτὸν καὶ ἕτερον αὐτόθεν ἀναίνεται τὸ ὅλον καὶ τὰ μέρη . Καὶ μήποτε ὥσπερ τὸ ἕν ἐποίει τὴν νοητὴν οὐσίαν , οὕτω
Lemmas: ὅλος εἰμί καί μέρος , ὁ δέ εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος κατά ὁ ὅλος καί ὁ μέρος προσεχῶς δείκνυμι τοιοῦτος , καί καλέω ὅλος καί μέρος , ὁ δέ κινέω καί εἰμί οὖον παρέχω ἔμφασις οὔτε Ἡέσεως , οὔτε ἀναίρεσις . ὁ γε μήv αὐτός καί ἕτερος αὐτόθεν ἀναίνομαι ὁ ὅλος καί ὁ μέρος . καί μήποτε ὥσπερ ὁ εἷς ποιέω ὁ νοητός οὐσία , οὗτος
damascius.in-parmenidem 1176
καὶ τὸ ὅλον καὶ τὰ μέρη τὴν νοητὴν καὶ νοεράν , οὕτω καὶ ταὐτὸν καὶ θάτερον τὴν νοεράν · ὅθεν τὰ μὲν νοητὰ τοῦ ἑνὸς ὄντος ἐμεμέσλωτο , τὰ δὲ νοητὰ καὶ νοερὰ τοῦ ὅλου καὶ τῶν μερῶν ἄχρι τοῦ δημιουργοῦ , σχεδὸν εἰπεῖν . Πρῶτος γὰρ οὕτος ἄνευ τοῦ νοητοῦ τὸ νο|ερὸν ἐπεδείκνυτο , ταυτότης δὲ καὶ ἑτερότης ἀπὸ τοῦδε ἀρχομένη μένη διὰ πάντων χωρεῖ
Lemmas: καί ὁ ὅλος καί ὁ μέρος ὁ νοητός καί νοερός , οὗτος καί αὐτός καί ἕτερος ὁ νοερός · ὅθεν ὁ μέν νοητός ὁ εἷς εἰμί ἐμεμέσλωτο , ὁ δέ νοητός καί νοερός ὁ ὅλος καί ὁ μέρος ἄχρι ὁ δημιουργός , σχεδόν εἶπον . Πρῶτος γάρ οὗτος ἄνευ ὁ νοητός ὁ νοερός ἐπιδείκνυμι , ταυτότης δέ καί ἑτερότης ἀπό ὅδε ἄρχω μένω διά πᾶς χωρέω
damascius.in-parmenidem 1177
τῶν ἐφεξῆς θείων γενῶν . Τῆς γὰρ νοερᾶς ἐσλἱ πάντα καὶ τρίτης διακοσμῆσεως , ὡς μιᾶς τῆς ὅλης Ἡεωρουμένης . Ἔτι δὲ κατὰ ἄλλον τρόπον , ὡς πρῶτος δημιουργὸς οὔπω διήρηται εἰς ὁλικὴν τε καὶ μεριστὴν δημιουργίαν , ἀλλ’ ἐσλἱν ἀπλῶς δημιουργός , ὥστε τοῦ δημιουργικοῦ ὅλου καὶ μέρους εἶναι τὴν ἀναίρεσιν . Ἔτι δὲ ἐκ τρίτων τὸ ἕν ὁμοῦ πάντα ὄν διαιρετέον εἰς ὅλον καὶ μέρη .
Lemmas: ὁ ἐφεξῆς θεῖον γένος . ὁ γάρ νοερός εἰμί πᾶς καί τρίτος διακόσμησις , ὡς εἷς ὁ ὅλος ηεωρουμενω . ἔτι δέ κατά ἄλλος τρόπος , ὡς πρῶτος δημιουργός οὔπω διαιρέω εἰς ὁλικός τε καί μεριστός δημιουργία , ἀλλά Έσλιν ἀπλόος δημιουργός , ὥστε ὁ δημιουργικός ὅλος καί μέρος εἰμί ὁ ἀναίρεσις . ἔτι δέ ἐκ τρίτος ὁ εἷς ὁμοῦ πᾶς εἰμί διαιρετέον εἰς ὅλος καί μέρος .
damascius.in-parmenidem 1178
Ἑν γὰρ πάντα ἐσλίν · οὕτω δὲ ἔχον ἡνωμένον τέ ἐσλἱ κατὰ τὸ ἕν , καὶ κατὰ πάντα διακεκριμένον · ὁμοῦ ἄρα ἑκάτερον . Ἡ μὲν οὖν ὁμοῦ , ταὐτόν , ἢ δὲ ἑκάτερον , ἕτερον , ἄμφω δὲ τὸ σύμπαν , καὶ ἄμφω κατὰ διάσλασιν αὐτοτελῆ . Καὶ ὁμοῦ κατὰ τὸ ἕν τῶν διεσλῶτων , ὥστε εἰδητικῶς πάντα τε καὶ ὁμοῦ καὶ ἑκάτερον , καὶ τὸ δυναμφότερον , ὅπερ ἔδει δεῖξαι . Ὁ
Lemmas: ἑν γάρ πᾶς Έσλιν · οὗτος δέ ἔχω ἑνόω τε εἰμί κατά ὁ εἷς , καί κατά πᾶς διακρίνω · ὁμοῦ ἄρα ἑκάτερος . ὁ μέν οὖν ὁμοῦ , αὐτός , ἢ δέ ἑκάτερος , ἕτερος , ἄμφω δέ ὁ σύμπας , καί ἄμφω κατά διάσλασιν αὐτοτελής . καί ὁμοῦ κατά ὁ εἷς ὁ διεσλῶτων , ὥστε εἰδητικός πᾶς τε καί ὁμοῦ καί ἑκάτερος , καί ὁ δυναμφοτερος , ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ὁ
damascius.in-parmenidem 1179
δεύτερος συλλογισμὸς ἐπαναπαύεται τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἑνὸς · εἰ γὰρ ἄν οὐχ ἕν , εἰ ἕτερόν ἐσλἱν ἑαυτοῦ . Ἀλλὰ μὴν οὐχ ἕν ἐσλἱ καθόσον ἕν ἑαυτῷ καὶ ἕν ἄλλῳ · οὐ γὰρ καθὸ ἕν , φησίν , ἐσλἱν ἕν ἑαυτῷ καὶ ἕν ἄλλῳ . Ἑτερον ἄρα ἑνὸς ἢ οὐχ ἕν , ἐπεὶδὴ ἢ ἕν , ταὐτὸν ἑαυτῷ . Αλλὰ πάλιν ζητητέον ἕν μὲν πῶς οὐ καθὸ ἕν ἐσλἱν ἕν
Lemmas: δύο συλλογισμός ἐπαναπαύω ὁ ἔννοια ὁ εἷς · εἰμί γάρ ἄν οὐ εἷς , εἰμί ἕτερος Έσλιν ἑαυτοῦ . ἀλλά μήv οὐ εἷς εἰμί καθόσον εἷς ἑαυτοῦ καί εἷς ἄλλος · οὖον γάρ καθό εἷς , φημί , Έσλιν εἷς ἑαυτοῦ καί εἷς ἄλλος . ἕτερος ἄρα εἷς ἢ οὐ εἷς , ἐπειδή ἢ εἷς , αὐτός ἑαυτοῦ . αλλά πάλιν ζητητέος εἷς μέν πῶς οὖον καθό εἷς Έσλιν εἷς
damascius.in-parmenidem 1180
ἑαυτῷ καὶ ἕν ἄλλῳ · αὐτὸ γὰρ τὸ ἕν ἐδείκνυτο ἐν τοῖς πρόσθεν ἕν ἑαυτῷ ὄν καὶ ἕν ἄλλῳ . ἕτερον δὲ τί τὸ μὴ ἕν εἴη ἄν ἕν τῷ ἐνί , οὐδὲ τοῦ Παρμενίδου τολμη - σαυτὸς το ἀποδείκνυσι Β . τῶν πρὸς τὸν δεύτερον συλλογισμόν . σαντος τοῦ ἑνὸς κατηγορῆσαι τὸ μὴ ἕν , ἀλλὰ τῶν ἄλλων μόνον ἐν τοῖς ἐξῆς συλλογισμοῖς . Τρίτον δὲ ἐπὶ
Lemmas: ἑαυτοῦ καί εἷς ἄλλος · αὐτός γάρ ὁ εἷς δείκνυμι ἐν ὁ πρόσθεν εἷς ἑαυτοῦ εἰμί καί εἷς ἄλλος . ἕτερος δέ τίς ὁ μή εἷς εἰμί ἄν εἷς ὁ ἐν , οὐδέ ὁ Παρμενίδης τόλμα - σαυτός ὁ ἀποδείκνυμι Β . ὁ πρός ὁ δύο συλλογισμός . Σάντος ὁ εἷς κατηγορέω ὁ μή εἷς , ἀλλά ὁ ἄλλος μόνος ἐν ὁ ἑξῆς συλλογισμός . Τρίτος δέ ἐπί
damascius.in-parmenidem 1181
τούτοις διὰ τί τὸ ἕτερον ἀπὸ τοῦ ἑν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ δέδειχεν · ἠδύνατο γὰρ καὶ ἀπὸ τοῦ κινουμένου καὶ ἐσλῶτος καὶ ἀπὸ πάσης ἀντιθέσεως προαποδειχθείσης . Τέταρτον τοίνυν πόθεν ἡ κατὰ ἄρσιν γέγονεν τοῦ ὅλου καὶ μέρους ἀπόδειξις · δειξις · καὶ εἰ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὄντος , ὡς φησι , καὶ τῶν νοητῶν , ὅπου οὐκ ἦν ὅλον καὶ μέρος . Ῥητέον οὖν ὡς τοῦτο
Lemmas: οὗτος διά τίς ὁ ἕτερος ἀπό ὁ ἑν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος δείκνυμι · δύναμαι γάρ καί ἀπό ὁ κινέω καί εἰσέρχομαι καί ἀπό πᾶς ἀντίθεσις προαποδείκνυμι . τέταρτος τοίνυν πόθεν ὁ κατά ἄρσις γίγνομαι ὁ ὅλος καί μέρος ἀπόδειξις · δεῖξις · καί εἰμί ἀπό ὁ εἷς εἰμί , ὡς φημί , καί ὁ νοητός , ὅπου οὐ εἰμί ὅλος καί μέρος . ῥητέος οὖν ὡς οὗτος
damascius.in-parmenidem 1182
τὸ ἕν ἄμα ταυτόν ἐστι καὶ ἕτερον , ἐπεὶ καὶ ὅπου ταυτότης , καὶ ἑτερότης , ἐν δὲ τῇ εἰδητικῇ οὐσίᾳ τὸ συναμφότερον . Ἄλλ' ὅμως ὁ Πλάτων ἀπὸ τοῦ ἑν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ συνάγει τὸ ἕτερον · οὐχ ὅτι τὸ ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ οὐχ ἑνός φησιν , οὐδαμοῦ γὰρ τοῦτο προσέθηκεν ὁ Παρμενίδης , ἀλλ' ἀλλ᾽ ὅτι τὸ ἕν ἑαυτῷ τοῦ ἐν ἄλλῳ
Lemmas: ὁ εἷς ἄμη αὐτός εἰμί καί ἕτερος , ἐπεί καί ὅπου ταυτότης , καί ἑτερότης , ἐν δέ ὁ εἰδητικός οὐσία ὁ συναμφότεροι . ἄλλος ὅμως ὁ Πλάτων ἀπό ὁ ἑν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος συνάγω ὁ ἕτερος · οὐ ὅτι ὁ εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος οὐ εἷς φημί , οὐδαμοῦ γάρ οὗτος προστίθημι ὁ Παρμενίδης , ἀλλά ἀλλά ὅτι ὁ εἷς ἑαυτοῦ ὁ ἐν ἄλλος
damascius.in-parmenidem 1183
ἕτερον · ἐν δὲ τὸ ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ ἕν , ὅμως ὄν , τὸ δὲ οὐχ ἕν εἰς τὴν τῶν ἄλλων φύσιν ἀποπεμπλέον . Εἰ δὲ ἡ ἑτερότης ἀπολείπει τινὰ ἔννοιαν τοῦ οὐχ ἑνὸς ἐν τῷ ἑνί , τοῦτο αἰτία εἴη ἂν ἐν τῷ δημιουργῷ ἐνὶ τῶν ἄλλων · ἐν δὲ τῷ πρώτῳ νῷ ὄντι ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ · ἐν δὲ τῷ δημιουργῷ
Lemmas: ἕτερος · ἐν δέ ὁ εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος εἷς , ὅμως εἰμί , ὁ δέ οὐ εἷς εἰς ὁ ὁ ἄλλος φύσις ἀποπέμπω . εἰμί δέ ὁ ἑτερότης ἀπολείπω τις ἔννοια ὁ οὐ εἷς ἐν ὁ εἷς , οὗτος αἰτία εἰμί εἄν ἐν ὁ δημιουργός ἐν ὁ ἄλλος · ἐν δέ ὁ πρῶτος νάω εἰμί εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος · ἐν δέ ὁ δημιουργός
damascius.in-parmenidem 1184
διεσῆηκει . Μήποτε δὲ ἄμεινον λέγειν ὡς ἔχει μέρη ἦν τὸ ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ , ἐνταῦθα δὲ εἴδη καὶ ταῦτα . Διὰ τί οὖν ἀπὸ τοῦ ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ , ἀλλ' οὐκ ἀπὸ τοῦ κινουμένου καὶ ἐσλῶτος τοῦτο συνήγαγεν , ἢ ἀπὸ τινος ἄλλης ἀντιθέσεως ; ἢ ὅτι τὸ μὲν κινούμενον καὶ ἐσλῶς ἄτε περὶ ἐνεργείας ὁράμενον , ἢ ἐν ὁδῷ τινι οὐκ
Lemmas: διεσῆηκει . μήποτε δέ ἀγαθός λέγω ὡς ἔχω μέρος εἰμί ὁ εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος , ἐνταῦθα δέ εἶδος καί οὗτος . Ζεύς τίς οὖν ἀπό ὁ εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ κινέω καί εἰσέρχομαι οὗτος συνάγω , ἢ ἀπό τις ἄλλος ἀντίθεσις ; ἢ ὅτι ὁ μέν κινέω καί ἐσλῶς αὔγ-ασμα περί ἐνέργεια ὁράω , ἢ ἐν ὁδός τις οὐ
damascius.in-parmenidem 1185
ἂν συνήγαγεν τὸ ζητούμενον . Τί γὰρ εἰ ἕν ὄν καὶ ταὐτὸν εἴσηκει τε καὶ ἐκινεῖτο ; ἢ οὕπω μὲν ἕτερον ἦν , ἐγίγνετο δὲ ἕτερον · τέλος γὰρ ἤδη τὸ ἕτερον καὶ ταυτόν . Ἀπὸ δὲ τῶν προτέρων ἀντιθέσεων θέσεων οὐχ οἷόν τε ἦν , ὅτι πᾶσαι ἐμφαίνουσι τὰ ἀνηρημένα , τὸ ὅλον φημὶ καὶ τὰ μέρη . Ὡς μὲν οὖν φάναι διαλεκτικῶς , οὕτω ῥητέον , ὡς δὲ
Lemmas: εἄν συνάγω ὁ ζητέω . τις γάρ εἰμί εἷς εἰμί καί αὐτός εἰσήκω τε καί κινέω ; ἢ οὔπω μέν ἕτερος εἰμί , γίγνομαι δέ ἕτερος · τέλος γάρ ἤδη ὁ ἕτερος καί αὐτός . ἀπό δέ ὁ πρότερος ἀντίθεσις θέσις οὐ οἷος τε εἰμί , ὅτι πᾶς ἐμφαίνω ὁ ανηρημένος , ὁ ὅλος φημί καί ὁ μέρος . ὡς μέν οὖν φαίνω διαλεκτικός , οὗτος ῥητέος , ὡς δέ
damascius.in-parmenidem 1186
Θεολογικῶς , ἀπὸ τοῦ Κρόνου μάλιστα πρόεισιν ὁ Ζεὺς , μᾶλλον δὲ κατὰ τὸν Παρμενίδην , « τὸ ἄμα ἕν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ » συνῃρήκει τὴν αἰτίαν τοῦ δημιουργήσαντος τὰ ἄλλα , καὶ « μεῖναντος ἐν τῷ ἑαυτοῦ κατὰ τρόπον ἤθει » κατὰ τὸν Τίμαιον . Τὸ μὲν γὰρ ἐν ἐκεῖνῳ ἕν ἑαυτῷ ταὐτὸν ἑαυτῷ γέγονεν , τὸ δὲ ἐν ἄλλῳ ἕτερον ἑαυτοῦ , οὐ μόνον , ὡς ἐλέγετο , κατὰ τὴν
Lemmas: θεολογικός , ἀπό ὁ Κρόνος μάλιστα πρόειμι ὁ Ζεύς , μᾶλλον δέ κατά ὁ Παρμενίδης , « ὁ ἄμη εἷς ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος » συναιρέω ὁ αἴτιος ὁ δημιουργέω ὁ ἄλλος , καί « μένω ἐν ὁ ἑαυτοῦ κατά τρόπος ἠθέω » κατά ὁ Τίμαιον . ὁ μέν γάρ ἐν ἐκεῖνος εἷς ἑαυτοῦ αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι , ὁ δέ ἐν ἄλλος ἕτερος ἑαυτοῦ , οὖον μόνος , ὡς λέγω , κατά ὁ
damascius.in-parmenidem 1187
διηρημένην εἰδητικῶς οὐσίαν , ἀλλ' ὅτι καὶ ὁ δημιουργὸς ἀλλοποιὸς ἦν ὡς ἐκεῖνος ἐν ἄλλῳ , καθόσον προνοεῖ τῶν ἄλλων ὑπὸ τοῦ τρίτου παραγομένων . Ἕτερος ἄρα ὁ τρίτος ἑαυτοῦ νοῦς , καὶ ὅτι οὐχ ἑαυτὸν μόνον ὑφίστη , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα · ὥστε ὡς μὲν νῷ κατέχων τὰ νοητά , ὁ αὐτὸς ἑαυτῷ , ὡς δὲ αἴσθησιν ἐπάγων τοῖς ἄλλοις , ἕτερος ἑαυτοῦ ὡς αἴσθησιν εἰδητικὴν ὅπου
Lemmas: διαιρέω εἰδητικός οὐσία , ἀλλά ὅτι καί ὁ δημιουργός ἀλλοποιός εἰμί ὡς ἐκεῖνος ἐν ἄλλος , καθόσον προνοέω ὁ ἄλλος ὑπό ὁ τρίτος παράγω . ἕτερος ἄρα ὁ τρίτος ἑαυτοῦ νόος , καί ὅτι οὐ ἑαυτοῦ μόνος ὑφίστημι , ἀλλά καί ὁ ἄλλος · ὥστε ὡς μέν νάω κατέχω ὁ νοητός , ὁ αὐτός ἑαυτοῦ , ὡς δέ αἴσθησις ἐπάγω ὁ ἄλλος , ἕτερος ἑαυτοῦ ὡς αἴσθησις εἰδητικός ὅπου
damascius.in-parmenidem 1188
ἐν αὐτῷ νοῦ . Καὶ ἐπεὶδὴ ἐκεῖνος μὲν οὐκ ἔργω , ἀλλὰ νῷ καὶ προνοίᾳ τινὶ κατακλίνει πρὸς ὕλην ἑαυτόν , οὗτος δὲ ἔργω καὶ ὑποστίᾳσει , ἀλλ’ οὐ προνοίᾳ , διὰ τοῦτο ἐκείνῳ μὲν ἡ ἀντίθεσις αὕτη οὐ συνεισέφερεν ἑτερότητα , τούτῳ μέντοι ὡς προβαλλομένῳ ἄμα ἅμα τῷ νῷ τὴν θείαν αἴσθησιν . Ἄλλ’ αὕτη μὲν ἡ ἀπόδειξις ἀπὸ τοῦ πατρός · ἡ δὲ πρὸ ταύτης πόθεν ;
Lemmas: ἐν αὐτός νόος . καί ἐπειδή ἐκεῖνος μέν οὐ ἔργον , ἀλλά νάω καί πρόνοια τις κατακλίνω πρός ὕλη ἑαυτοῦ , οὗτος δέ ἔργον καί ὑποστίζω , ἀλλά οὖον πρόνοια , διά οὗτος ἐκεῖνος μέν ὁ ἀντίθεσις οὗτος οὖον συνεισφέρω ἑτερότης , οὗτος μέντοι ὡς προβάλλω ἄμη ἅμα ὁ νάω ὁ θεῖος αἴσθησις . ἄλλος οὗτος μέν ὁ ἀπόδειξις ἀπό ὁ πατήρ · ὁ δέ πρό οὗτος πόθεν ;
damascius.in-parmenidem 1189
ἄρα ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὄντος ἢ τῶν νοητῶν , ἐν οἷς οὐκ ἔστι τὰ μέρη καὶ τὸ ὅλον ; Ἀλλὰ πόρρω τε φήσομεν , καὶ οὐκ ἕξομεν τὸ νοητὸν πάντων ἐπίσης αἴτιον εἶναι , ἄτε πάντα ὄν . Πρὸς δὲ ἔτι καὶ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς μόνου ἀναιρεῖ τὸ ὅλον καὶ τὰ μέρη . Τὸ ἕν ἄρα ὅλον καὶ μέρη , ἀλλ’ οὐ τὸ ἕν ὃν τὸ νοητὸν
Lemmas: ἄρα ἀπό ὁ εἷς εἰμί ἢ ὁ νοητός , ἐν ὅς οὐ εἰμί ὁ μέρος καί ὁ ὅλος ; ἀλλά πόρρω τε φημί , καί οὐ ἔχω ὁ νοητός πᾶς ἐπίσης αἴτιος εἰμί , αὔγ-ασμα πᾶς εἰμί . πρός δέ ἔτι καί ἀπό ὁ εἷς μόνος ἀναιρέω ὁ ὅλος καί ὁ μέρος . ὁ εἷς ἄρα ὅλος καί μέρος , ἀλλά οὖον ὁ εἷς ὅς ὁ νοητός
damascius.in-parmenidem 1190
ἀναιρεῖ . Βέλτιον ἄρα ἀπὸ τῆς ἀκρότητος τῶν νοερῶν καὶ νοητῶν , ἥτις ἦν , πρὸ τοῦ ἑνιαίου ὅλου καὶ τῶν μερῶν ἕλκειν τὴν ἀπόδειξιν . Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ θεότης ἢ τὸν δημιουργὸν τελειοῦσα , καὶ εἰς αὐτὸν ἄγουσα τῷ νοητῷ πατρί . Καὶ ὥσπερ ὁ μὲν τρίτος νοῦς ὑφίστησι τὰ ἄλλα , προνοεῖ δὲ αὐτὸν ὁ τούτου πατὴρ ἐξῃρημένος κατὰ τὴν πρὸς τὸν δημιουργὸν οἰκειότητα
Lemmas: ἀναιρέω . ἀγαθός ἄρα ἀπό ὁ ἀκρότητος ὁ νοερός καί νοητός , ὅστις εἰμί , πρό ὁ ενιαίος ὅλος καί ὁ μέρος ἕλκω ὁ ἀπόδειξις . ἄτη γάρ εἰμί ὁ θεότης ἢ ὁ δημιουργός τελειόω , καί εἰς αὐτός ἄγω ὁ νοητός πατήρ . καί ὥσπερ ὁ μέν τρίτος νόος ὑφίστημι ὁ ἄλλος , προνοέω δέ αὐτός ὁ οὗτος πατήρ ἐξαιρέω κατά ὁ πρός ὁ δημιουργός οἰκειότης
damascius.in-parmenidem 1191
( κατὰ γὰρ ταύτην ἐπιστρέφει καὶ τὰ δημιουργήματα πρὸς ἑαυτόν , ἢ καὶ ἐν ἄλλῳ ἐστὶν ὡς τῷ ἄλλῳ ἐν ἑαυτῷ ποιῶν ) , οὕτω καὶ αὐτὸν ἢ τὸν δημιουργὸν ὑφίστησι μὲν ὁ πρῶτος νοῦς . Κατὰ δὲ τὴν πρὸς τοῦτον οἰκειότητα ἡ ἀκρότης τῶν νοητῶν καὶ νοερῶν τελειοῖ τὸν τρίτον ἐξηρημένως , καὶ ἐπιστρέφει πρὸς ἑαυτὴν ὑπὲρ ἑτερότητα ρότητα τὴν εἰδητικήν , καὶ ὅλον καὶ μέρη
Lemmas: ( κατά γάρ οὗτος ἐπιστρέφω καί ὁ δημιούργημα πρός ἑαυτοῦ , ἢ καί ἐν ἄλλος εἰμί ὡς ὁ ἄλλος ἐν ἑαυτοῦ ποιέω ) , οὗτος καί αὐτός ἢ ὁ δημιουργός ὑφίστημι μέν ὁ πρῶτος νόος . κατά δέ ὁ πρός οὗτος οἰκειότης ὁ ἀκρότης ὁ νοητός καί νοερός τελειόω ὁ τρίτος ἐξῃρημένως , καί ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ὑπέρ ἑτερότης ρότης ὁ εἰδητικός , καί ὅλος καί μέρος
damascius.in-parmenidem 1192
τῇ οἰκείᾳ ταυτότητι συναπλόμενον τῇ συναγωγῇ πάντων ἀρχῇ . Καὶ γὰρ ἔδει ταῦτόν μὲν ἀπὸ τῆς συναγωγοῦ προελθεῖν ελθεῖν αἰτίας , ἕτερον δὲ γενέσθαι ἀπὸ τῆς τιτανικῆς . Μήποτε δὲ εἰ καὶ κατὰ ἀναίρεσιν , ὡς ἀπὸ αἰτιατοῦ τῶν αἰτίων ἀναιρουμένων ὅμως ἀπὸ τῆς συνοχικῆς τάξεως , τὸ ταῦτόν ὁ δημιουργὸς ἐκληρώσατο . Ἡ μὲν οὖν οὔτε ὅλον οὔτε μέρος ἀπὸ τοῦ ὅλου προῆλθεν καὶ τῶν
Lemmas: ὁ οἰκεῖος ταυτότης συναπόλλυμι ὁ συναγωγή πᾶς ἀρχή . καί γάρ ἐσθίω αὐτός μέν ἀπό ὁ συναγωγός προέρχομαι ἔρχομαι αἴτιος , ἕτερος δέ γίγνομαι ἀπό ὁ τιτανικός . μήποτε δέ εἰμί καί κατά ἀναίρεσις , ὡς ἀπό αἰτιατός ὁ αἴτιος ἀναιρέω ὅμως ἀπό ὁ συνοχικός τάξις , ὁ αὐτός ὁ δημιουργός κληρόω . ὁ μέν οὖν οὔτε ὅλος οὔτε μέρος ἀπό ὁ ὅλος προέρχομαι καί ὁ
damascius.in-parmenidem 1193
μερῶν , ἢ δὲ ἀπὸ τούτων ταυτόν · συνεκτικὴ γὰρ τῶν ἑτέρων ἢ ταυτότης , ἀλλ’ οὐδὲ ἕτερον καθὸ ταυτόν , ὅτι καθὸ ἕτερον ἀπ’ ἄλλης αἰτίας πρόεισιν τῆς ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ . Τάχα δὲ ἀπὸ τοῦ πρώτου νοῦ κατὰ ἄμφω προῆλθεν , ἢ μὲν <ἐν> ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ , ὡς ἕτερον , ἢ δὲ τὰ πάντα μέρη , τὸ ὅλον · καὶ ἢ ὅλον , ἐν οὐδενὶ
Lemmas: μέρος , ἢ δέ ἀπό οὗτος αὐτός · συνεκτικός γάρ ὁ ἕτερος ἢ ταυτότης , ἀλλά οὐδέ ἕτερος καθό αὐτός , ὅτι καθό ἕτερος ἀπό ἄλλος αἴτιος πρόειμι ὁ ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος . Τάχα δέ ἀπό ὁ πρῶτος νόος κατά ἄμφω προέρχομαι , ἢ μέν ἐά ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος , ὡς ἕτερος , ἢ δέ ὁ πᾶς μέρος , ὁ ὅλος · καί ἢ ὅλος , ἐν οὐδείς
damascius.in-parmenidem 1194
τῶν μερῶν , οὐδὲ ἐν τισιν , οὐδὲ ἐν πᾶσιν , ὡς οὔτε ὅλον , οὔτε μέρος , ταῦτόν δὲ μόνον καὶ ἕτερον · μᾶλλον δέ , ὡς μὲν πάντα μέρη ἐν ὅλῳ , καὶ οὕτως ἐν ἑαυτῷ ταυτόν , ὡς δὲ ἐν ὅλον οὐκ ἐν μέρεσιν , ρεσιν , καὶ οὕτως ἐν ἄλλῳ ἕτερον · ὥστε καὶ ὡς ἄμφω ταυτόν , καὶ ὡς ἑκάτερον ἕτερον , ὅ δὴ μάλιστα λαμβάνει ὁ Παρμενίδης . ἡ
Lemmas: ὁ μέρος , οὐδέ ἐν τις , οὐδέ ἐν πᾶς , ὡς οὔτε ὅλος , οὔτε μέρος , αὐτός δέ μόνος καί ἕτερος · μᾶλλον δέ , ὡς μέν πᾶς μέρος ἐν ὅλος , καί οὕτως ἐν ἑαυτοῦ αὐτός , ὡς δέ ἐν ὅλος οὐ ἐν μέρος , Ρέσιν , καί οὕτως ἐν ἄλλος ἕτερος · ὥστε καί ὡς ἄμφω αὐτός , καί ὡς ἑκάτερος ἕτερος , ὅς δή μάλιστα λαμβάνω ὁ Παρμενίδης . ὁ
damascius.in-parmenidem 1195
ἀκρότης ] μακρότης . Ὁ νοῦν . κατακλίει . κατακλίνει ] κατακλίνει , πορρώτερον φήσομεν . τὸν νοητὸν Β . ἡ Β . ὡς ἄμφω ] ὡς Β . Ο τρίτος συλλογισμὸς δύο χρῆται ἀξιώμασιν , ἓν μὲν ὅτι τὸ μὴ ἔν ἕτερον τοῦ ἕνος , ἕτερον δὲ ὅτι τὸ ἕτερον ἑτέρου ἕτερον . Εἰ δὴ τὰ μὴ ἔν ἕτερα τοῦ ἑνός , καὶ τὸ ἔν ἄρα ἕτερον τῶν μὴ ἔν . Τὰ δὲ μὴ ἔν
Lemmas: ἀκρότης ] μακρότης . ὁ νόος . κατακλείω . κατακλίνω ] κατακλίνω , πρόσω φημί . ὁ νοητός Β . ὁ Β . ὡς ἄμφω ] ὡς Β . ὁ τρίτος συλλογισμός δύο χράω ἀξίωμα , εἷς μέν ὅτι ὁ μή ἐν ἕτερος ὁ ἕνος , ἕτερος δέ ὅτι ὁ ἕτερος ἕτερος ἕτερος . εἰμί δή ὁ μή ἐν ἕτερος ὁ εἷς , καί ὁ ἐν ἄρα ἕτερος ὁ μή ἐν . ὁ δέ μή ἐν
damascius.in-parmenidem 1196
τὰ ἄλλα ἐστίν , ἃπερ διώρισται πρῶτον ὡς ἔνυλα εἴδη , καὶ ὕλη , καὶ ἕτερα , τῶν αὐτῶν ἑκάστων ἀνευφημουμένων . Εἰ δὲ ταῦτα ἄλλα , καὶ ἕτερα ἂν εἴη τῶν αὐτῶν · καὶ ἐκεῖνα ἄρα τὰ αὐτὰ ἕτερα τῶν ἄλλων · ὥστε καὶ τὸ ἔν ἕτερον τῶν ἄλλων · αὐτὸ γὰρ ἔν ὃν ὑπερέχει τῶν ἄλλων καὶ τοῦ ἄλλου ἑνὸς ὃ καὶ μὴ ἔν θήσεται προϊών . Ζητητέον
Lemmas: ὁ ἄλλος εἰμί , ὅσπερ διά-ὁρίζω πρῶτος ὡς ἔνυλος εἶδος , καί ὕλη , καί ἕτερος , ὁ αὐτός ἕκαστος ἀνευφημέω . εἰμί δέ οὗτος ἄλλος , καί ἕτερος εἄν εἰμί ὁ αὐτός · καί ἐκεῖνος ἄρα ὁ αὐτός ἕτερος ὁ ἄλλος · ὥστε καί ὁ ἐν ἕτερος ὁ ἄλλος · αὐτός γάρ ἐν ὅς ὑπερέχω ὁ ἄλλος καί ὁ ἄλλος εἷς ὅς καί μή ἐν τίθημι πρόειμι . ζητητέος
damascius.in-parmenidem 1197
οὖν τίς ἡ ἑτερότης , καὶ εἰ ἐστίν ὁ τοῦ δημιουργοῦ ἀμείλικτος , ὡς φησιν · ἐτὶ δὲ τίς ἡ τῶν ἄλλων ἑτερότης , ἥ λέγεται ἕτερα τοῦ ἑνός · δοκεῖ γὰρ εἶναι μία τῶν ἑτέρων ἡ ἑτερότης · τρίτον δὲ πόθεν ἡ ἀπόδειξις εἰληπται , κατὰ τίνα τε ἔννοιαν καὶ ἀπὸ ποίας αἰτίας . Λεγέσθω δὴ ὡς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἑνὸς πάντα συμπεραίνεται · περαίνεται · αὐτὸς ἄρα ὁ
Lemmas: οὖν τίς ὁ ἑτερότης , καί εἰμί εἰμί ὁ ὁ δημιουργός ἀμείλικτος , ὡς φημί · τίμι δέ τίς ὁ ὁ ἄλλος ἑτερότης , ὅς λέγω ἕτερος ὁ εἷς · δοκέω γάρ εἰμί εἷς ὁ ἕτερος ὁ ἑτερότης · τρίτος δέ πόθεν ὁ ἀπόδειξις λαμβάνω , κατά τίς τε ἔννοια καί ἀπό Ποίας αἴτιος . λέγω δή ὡς ἐπί ὁ αὐτός εἷς πᾶς συμπεραίνω · περαίνω · αὐτός ἄρα ὁ
damascius.in-parmenidem 1198
δημιουργικὸς νοῦς , ἢ τῶν ἄλλων αἴτιος , ἕτερός ἐστι τῶν ἄλλων · ἕτερον γὰρ ἀεὶ τὸ αἴτιον , καὶ τὸ δουλεύον εἰς γένεσιν αἰτία . Οὐκ ἄρα τὸν ἀμείλικτον ἡμεῖς γε φήσομεν , ἀλλ’ ἄρα τὸ χωριστὸν τῶν ἄλλων , ὡς ἤδη καὶ τοῦτο λέγεται , ὥσπερ τὸ συντεταγμένον τοῖς ἄλλοις ἡ ταυτότης δηλώσει . Ἄλλ’ οὕτως οὐκ ἐσται δημιουργικὴ ἡ ἑτερότης , εἴπερ αὐτὸν χωρίζει τῶν ἄλλων . Νοητέον
Lemmas: δημιουργικός νόος , ἢ ὁ ἄλλος αἴτιος , ἕτερος εἰμί ὁ ἄλλος · ἕτερος γάρ ἀεί ὁ αἴτιος , καί ὁ δουλεύω εἰς γένεσις αἰτία . οὐ ἄρα ὁ ἀμείλικτος ἐγώ γε φημί , ἀλλά ἄρα ὁ χωριστός ὁ ἄλλος , ὡς ἤδη καί οὗτος λέγω , ὥσπερ ὁ συντάσσω ὁ ἄλλος ὁ ταυτότης δήλωσις . ἄλλος οὕτως οὐ εἰμαι δημιουργικός ὁ ἑτερότης , εἴπερ αὐτός χωρίζω ὁ ἄλλος . νοητέον
damascius.in-parmenidem 1199
ἄρα αὐτὴν ὡς αἰτίαν τῶν ἄλλων · διὸ καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ἐστίν ὃ ἐστίν · ἕτερον γὰρ τῶν ἄλλων εἴρηται ὡς ἂν ἑτεροποιὸν τῶν ἄλλων , καὶ ταῦτόν γὰρ τοῖς ἄλλοις , ὅτι τῶν ἄλλων ταυτοποιιός · καὶ περὶ αὐτὰ ἐνεργεῖ διὰ ταυτότητος · ὃ γὰρ εἶναι λέγεται πρὸς τὰ ἄλλα , τοῦτο ἄλλα ἐργάζεται · αὕτη μὲν ἡ τοῦ ἑνὸς ἑτερότης , ἡ δὲ τῶν ἄλλων ἔκγονος
Lemmas: ἄρα αὐτός ὡς αἴτιος ὁ ἄλλος · διό καί πρός ὁ ἄλλος εἰμί ὅς εἰμί · ἕτερος γάρ ὁ ἄλλος εἴρω ὡς εἄν ἑτεροποιός ὁ ἄλλος , καί αὐτός γάρ ὁ ἄλλος , ὅτι ὁ ἄλλος ταυτοποιώ · καί περί αὐτός ἐνεργέω διά ταυτότης · ὅς γάρ εἰμί λέγω πρός ὁ ἄλλος , οὗτος ἄλλος ἐργάζομαι · οὗτος μέν ὁ ὁ εἷς ἑτερότης , ὁ δέ ὁ ἄλλος ἔκγονος
damascius.in-parmenidem 1200
ταύτης · ἕτερα γὰρ τοῦ ἑνὸς τὰ ἄλλα οὐ τῇ αὐτῇ ἑτερότητι , πλὴν ἰδίᾳ τῇ αὐτῇ . Ἕτερα οὖν τὰ ἄλλα τοῦ ἑνός , ὡς ἀπὸ τῆς ἐκείνου ἑτερότητος προελθόντα ἕτερα · κατὰ ἄλλην ἄρα ἑτερότητα , καὶ οὐ τὴν αὐτοετερότητα . Τὸ δὲ τρίτον ἡ ἀπόδειξις πρόεισιν ἀπὸ τῆς πρὸς τὰ αἴτια τοῦ αἰτίου σμυρότητος , ὅτι τὸ ἔν τῶν ἄλλων ἕτερον . Πολλαχοῦ μὲν οὖν τῷ
Lemmas: οὗτος · ἕτερος γάρ ὁ εἷς ὁ ἄλλος οὖον ὁ αὐτός ἑτερότης , πλήν ἴδιος ὁ αὐτός . ἕτερος οὖν ὁ ἄλλος ὁ εἷς , ὡς ἀπό ὁ ἐκεῖνος ἑτερότης προέρχομαι ἕτερος · κατά ἄλλος ἄρα ἑτερότης , καί οὖον ὁ αὐτοετερότης . ὁ δέ τρίτος ὁ ἀπόδειξις πρόειμι ἀπό ὁ πρός ὁ αἴτιος ὁ αἴτιος σμυροτητη , ὅτι ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἕτερος . πολλαχοῦ μέν οὖν ὁ
damascius.in-parmenidem 1201
αὐθυποστίᾳτω προσχρῆται εἰς ἀπόδειξιν , νῦν δὲ διαφανῶς , ἄτε παραβαλὼν βαλὼν τὸ ἔν πρὸς τὰ μὴ ἔν , τούτεστι πρὸς τὰ ἑτέρωθεν τὸ εἶναι δεχόμενα , καὶ γενητά , καὶ ἄλλα διὰ τοῦτο λεγόμενα . Τὸ ἔν ἄρα τὸ δημιουργικὸν ἕτερον τῶν ἄλλων · καὶ μὴ ἔν καθόσον δημιουργικὸν αὐτῶν ἐστίν ὡς γεννητῶν ἀγέννητον . τρίτου συλλογισμοῦ ἀνάπλῡσις . δύο ] δυσί . δυσὶ . διὰ ταυτότητος ταυτοποιόν λε - γόμενα ] δεχόμενα
Lemmas: αὐθυποστίᾳτω προσχράομαι εἰς ἀπόδειξις , νῦν δέ διαφανής , αὔγ-ασμα παραβάλλω βάλλω ὁ ἐν πρός ὁ μή ἐν , τουτέστι πρός ὁ ἑτέρωθεν ὁ εἰμί δέχομαι , καί γενητός , καί ἄλλος διά οὗτος λέγω . ὁ ἐν ἄρα ὁ δημιουργικός ἕτερος ὁ ἄλλος · καί μή ἐν καθόσον δημιουργικός αὐτός εἰμί ὡς γεννητής ἀγέννητος . τρίτος συλλογισμός ἀνάπλυσις . δύο ] δύο . δύο . διά ταυτότης ταὐτοποιός λεʹ - γόμενα ] δέχομαι
damascius.in-parmenidem 1202
Β . γενητῶν ἀγέν - δ ] δὲ ἢ ᾗ λέγεται ἡ ἑτερότης ἕτερον γὰρ διὰ ταυτότητος Ο λεγόμενα ] δεχόμενα γεννητῶν ἀγέννητον Ὁ τέταρτος συλλογισμὸς ἐξ ἀναιρέσεως τῶν τριῶν πάλιν εἰσάγει τὴν πρὸς τὰ ἄλλα ταυτότητα . Ἕτερον μὲν γὰρ οὐκ ἔστι τῶν ἄλλων , ὅτι οὔδε οἷόν τε εἶναι τι ἕτερον · οὐχ οἷόν τε δέ , ὅτι δεήσει καὶ ταὐτὸν εἶναι τὸ ἕτερον , οὐχ οἷόν
Lemmas: Β . γενητός ἄγνυμι - δ ] δέ ἢ ὅς λέγω ὁ ἑτερότης ἕτερος γάρ διά ταυτότης ὁ λέγω ] δέχομαι γεννητής ἀγέννητος ὁ τέταρτος συλλογισμός ἐκ ἀναίρεσις ὁ τρεῖς πάλιν εἰσάγω ὁ πρός ὁ ἄλλος ταυτότης . ἕτερος μέν γάρ οὐ εἰμί ὁ ἄλλος , ὅτι οὐδέ οἷος τε εἰμί τίς ἕτερος · οὐ οἷος τε δέ , ὅτι δήω καί αὐτός εἰμί ὁ ἕτερος , οὐ οἷος
damascius.in-parmenidem 1203
τε δέ , ὅτι τὸ ἐναντίον . Οὕτω μὲν οὐκ ἕτερον δεῖκνυται , ἀλλ’ οὐδὲ ὅλον τὸ ἓν τῶν ἄλλων , οὐδὲ μέρη τὰ ἄλλα τοῦ ἑνός , οὐδὲ αὐ ὅλον τὰ ἄλλα , μέρος δὲ αὐτῶν τὸ ἓν . Ταῦτα δὲ ἤρτηται ἑνὸς ἀξιώματος , ὅτι « τὰ μὴ ἓν οὐ μετέχει τοῦ ἑνός Οὕτω γὰρ οὔτε μέρη τὰ ἄλλα τοῦ ἑνός , μετέχοι γὰρ ἂν τὰ μέρη τοῦ
Lemmas: τε δέ , ὅτι ὁ ἐναντίος . οὕτως μέν οὐ ἕτερος δείκνυμι , ἀλλά οὐδέ ὅλος ὁ εἷς ὁ ἄλλος , οὐδέ μέρος ὁ ἄλλος ὁ εἷς , οὐδέ αὖος ὅλος ὁ ἄλλος , μέρος δέ αὐτός ὁ εἷς . οὗτος δέ ἀρτέομαι εἷς ἀξίωμα , ὅτι « ὁ μή εἷς οὖον μετέχω ὁ εἷς οὕτως γάρ οὔτε μέρος ὁ ἄλλος ὁ εἷς , μετέχω γάρ εἄν ὁ μέρος ὁ
damascius.in-parmenidem 1204
οἰκείου ὅλου , ὃ οὐ συνέχεται , οὔτε μέρος τὸ ἓν τῶν ἄλλων , εἰ γὰρ ἂν ἀριθμὸς τὰ ἄλλα · τὸ γὰρ ἓν ἀριθμοῦ τινος μέρος . Ζητητέον δή πρῶτον μὲν εἰ οὕτος ὁ δημιουργὸς τοῖς ἄλλοις , τὸ δὲ μετ’ αὐτὸν ἓν ὅμοιον μόνον , ἀλλ’ οὐ ταὐτόν , ὡς οὐ χρεῖτλον τοῦτο τοῦ δημιουργικοῦ γικοῦ ἑνός · τὸ γὰρ τῷ χείρονι ταὐτὸν τοῦ ὁμοίου χειρόν , ὥσπερ
Lemmas: οἰκεῖος ὅλος , ὅς οὖον συνέχω , οὔτε μέρος ὁ εἷς ὁ ἄλλος , εἰμί γάρ εἄν ἀριθμός ὁ ἄλλος · ὁ γάρ εἷς ἀριθμός τις μέρος . ζητητέος δή πρῶτος μέν εἰμί οὗτος ὁ δημιουργός ὁ ἄλλος , ὁ δέ μετά αὐτός εἷς ὅμοιος μόνος , ἀλλά οὖον αὐτός , ὡς οὖον χρέω οὗτος ὁ δημιουργικός γικοῦ εἷς · ὁ γάρ ὁ χείρων αὐτός ὁ ὁμοιόω χείρων , ὥσπερ
damascius.in-parmenidem 1205
τὸ τῷ χρείττονι τονι ταὐτὸν χρεῖτλον τοῦ ὁμοίου μόνον . Δεύτερον , ἐπισκεπλέον αὐτοῦ τὴν ἐξήγησιν καθ’ ἣν εὐθὺς ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ ἑτέρου τὸ ταὐτὸν ἀποδείκνυσιν , εἰ ἔχει κατὰ λόγον . Τρίτον , διασκεπλέον ὡς οἷόν τε , ὡς φησιν , ἐκ τοῦ μὴ εἶναι ταυτότητα ἀνελεῖν καὶ ὅλον καὶ μέρη . Τέταρτον , ὡς ἀληθῶς εἰληπται τὸ οὐ μέρος τὸ ἓν , τοῦτο ἀριθμός · τοῦ γὰρ ἑνὸς
Lemmas: ὁ ὁ χρέω Τόνι αὐτός χρέω ὁ ὁμοιόω μόνος . Δεύτερος , ἐπισκεπλέον αὐτός ὁ ἐξήγησις κατά ὅς εὐθύς ἀπό ὁ θέσις ὁ ἕτερος ὁ αὐτός ἀποδείκνυμι , εἰμί ἔχω κατά λόγος . Τρίτος , διασκεπλέον ὡς οἷος τε , ὡς φημί , ἐκ ὁ μή εἰμί ταυτότης ἀναιρέω καί ὅλος καί μέρος . Τέταρτος , ὡς ἀληθής λαμβάνω ὁ οὖον μέρος ὁ εἷς , οὗτος ἀριθμός · ὁ γάρ εἷς
damascius.in-parmenidem 1206
μέρος ὄντως τὸ ἓν , ἀλλὰ τὸ ἓν ὃν οὐκ ἀριθμός . Πέμπτον , εἰ διὰ τοῦτο οὔτε ὅλον οὔτε μέρος ἀπέδειξεν , ἵνα δείξῃ ὅτι οὐ πᾶν ταὐτόν , ἀλλὰ πᾶν τὸ ταὐτὸν τὸ ἓν τοῖς ἄλλοις . Ἔκτον πάλιν , ὑπομνηστέον διὰ τί καὶ ἐπὶ τῆσδε τῆς ταυτότητος τῇ ἀναιρέσει κέχρηται τῶν τριῶν . Ἕκτομον διὰ τί οὐδὲ ὁντιναοῦν χρόνον ἔφη ἕτερον εἶναι ἄνευ ταυτότητος · οὐ
Lemmas: μέρος εἰμί ὁ εἷς , ἀλλά ὁ εἷς ὅς οὐ ἀριθμός . Πέμπτος , εἰμί διά οὗτος οὔτε ὅλος οὔτε μέρος ἀποδείκνυμι , ἵνα δείκνυμι ὅτι οὖον πᾶς αὐτός , ἀλλά πᾶς ὁ αὐτός ὁ εἷς ὁ ἄλλος . ἕκτος πάλιν , ὑπομνηστέον διά τίς καί ἐπί ὅδε ὁ ταυτότης ὁ ἀναίρεσις χράομαι ὁ τρεῖς . ἔκτομος διά τίς οὐδέ ὅστις χρόνος φημί ἕτερος εἰμί ἄνευ ταυτότης · οὖον
damascius.in-parmenidem 1207
γὰρ ἓν χρόνῳ τὸ δημιουργικὸν ἓν . Ὀγδοον , διὰ τί οὐδὲ ἀριθμὸν εἶναι λέγει τὰ ἄλλα , καίτοι καὶ ἀριθμὸν ἔχοντα . Ἕνατον , διὰ τί μὴ μετέχειν τὰ μὴ ἓν ἔφατο τοῦ ἑνός , καίτοι καὶ ἓν τοῖς ἄλλοις ἔστι τὸ ἄλλο ἓν , εἰ καὶ μὴ τὸ αὐτοῦν . Δ . Δου πρὸς ἄλλα οι μετέχει συλλογισμοῦ ἀνάπλυσις . μὴ εἶναι μὴ ὄντος γρ . εἶναι . τὰ τὰ
Lemmas: γάρ εἷς χρόνος ὁ δημιουργικός εἷς . ὄγδοος , διά τίς οὐδέ ἀριθμός εἰμί λέγω ὁ ἄλλος , καίτοι καί ἀριθμός ἔχω . ἔνατος , διά τίς μή μετέχω ὁ μή εἷς φημί ὁ εἷς , καίτοι καί εἷς ὁ ἄλλος εἰμί ὁ ἄλλος εἷς , εἰμί καί μή ὁ ἀϋτέω . δ . δήω πρός ἄλλος ὁ μετέχω συλλογισμός ἀνάπλυσις . μή εἰμί μή εἰμί γρ . εἰμί . ὁ ὁ
damascius.in-parmenidem 1208
μὴ ὁ Δέκατον , σκοπητέον πῶς τὸ ἓν ταὐτὸν τοῖς ἄλλοις · ἔστι γοῦν καὶ τὰ ἄλλα τὰ αὐτὰ τῷ ἑνί · καὶ ἕν ἄρα τὰ μὴ ἕν ἔστι · καὶ πῶς ἔστι μὴ ἕν , πῶς δὲ οὐχ ὅλον πέπονθεν τὸ ἕν , πῶς δὲ οὐ μέρος τὸ ἕν , εἴπερ καὶ ἕκαστον ἕν , ὡς φησι , καὶ τὸ ἕν πάντων πάλιν ἕν . Ἐνδέκατον , εἰ τὰ μὴ
Lemmas: μή ὁ Δέκατος , σκοπητέον πῶς ὁ εἷς αὐτός ὁ ἄλλος · εἰμί γοῦν καί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός ὁ εἷς · καί εἷς ἄρα ὁ μή εἷς εἰμί · καί πῶς εἰμί μή εἷς , πῶς δέ οὐ ὅλος πάσχω ὁ εἷς , πῶς δέ οὖον μέρος ὁ εἷς , εἴπερ καί ἕκαστος εἷς , ὡς φημί , καί ὁ εἷς πᾶς πάλιν εἷς . ἑνδέκατος , εἰμί ὁ μή
damascius.in-parmenidem 1209
ἕν ἐνταῦθα τοιούτων ἔστιν , ὡς φησιν , οἷον τὸ μὴ ὂν ἕν Σοφίση λέγεται κατὰ τὴν ἑτερότητα . Δωδέκατον ἐπὶ πᾶσι , ζητητέον διὰ τί ἐφ’ ἑκάτερα τὴν ταυτότητα ἔταξεν , ἐν μέσῳ δὲ τὴν ἑτερότητα ἀπέδειξεν , διελὼν ἑκάτεραν πρὸς τε ἑαυτὸ καὶ πρὸς τὰ ἄλλα . Λεκτέον οὖν ἐξ ἀρχῆς πρὸς μὲν τὸ πρῶτον , οὐχ ὅπερ φησίν , ὅτι τὸ μὴ ἕν ἀπὸ τῶν ἀφομοιωτικῶν
Lemmas: εἷς ἐνταῦθα τοιοῦτος εἰμί , ὡς φημί , οἷος ὁ μή εἰμί εἷς σοφίζω λέγω κατά ὁ ἑτερότης . δωδέκατος ἐπί πᾶς , ζητητέος διά τίς ἐπί ἑκάτερος ὁ ταυτότης τάσσω , ἐν μέσος δέ ὁ ἑτερότης ἀποδείκνυμι , διαιρέω ἑκάτερος πρός τε ἑαυτοῦ καί πρός ὁ ἄλλος . λεκτέος οὖν ἐκ ἀρχή πρός μέν ὁ πρῶτος , οὐ ὅσπερ φημί , ὅτι ὁ μή εἷς ἀπό ὁ αφομοιωτικός
damascius.in-parmenidem 1210
ἄρχεται θεῶν · πᾶν γὰρ ἕν τὸ μετὰ τὸ δημιουρ - γικὸν ἕν εὐθὺς εἶναι μὴ ἕν · καὶ τούτῳ μάλιστα ταὐτὸν εἶναι τὸ δημιουργικὸν ἕν τῷ μετ’ αὐτὸ καὶ περὶ αὐτό , οὐ μέντοι τοῖς πορρωτέρω τοῦ ὁμοίου καὶ ἀνομοίου · εἶναι γὰρ τῶν ἄλλων καὶ τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἕν . Εἰ δὲ μένει ἡμῖν ὁ τῶν ἄλλων διορισμός , ἐκεῖνο μᾶλλον ῥητέον ὅτι ἀπὸ
Lemmas: ἄρχω θεός · πᾶς γάρ εἷς ὁ μετά ὁ δημιορ - γικὸν εἷς εὐθύς εἰμί μή εἷς · καί οὗτος μάλιστα αὐτός εἰμί ὁ δημιουργικός εἷς ὁ μετά αὐτός καί περί αὐτός , οὖον μέντοι ὁ πρόσω ὁ ὁμοιόω καί ἀνόμοιος · εἰμί γάρ ὁ ἄλλος καί ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος εἷς . εἰμί δέ μένω ἐγώ ὁ ὁ ἄλλος διορισμός , ἐκεῖνος μᾶλλον ῥητέος ὅτι ἀπό
damascius.in-parmenidem 1211
μὲν τοῦ δημιουργοῦ ἢ τῶν ἄλλων οὐσία πρόεισιν , ἀπὸ δὲ τῶν ἀφομοιωτικῶν θεῶν τὸ ἀπείκασθαι τοῖς παραδείγμασιν . Εἰκότως ἄρα τοῦτο μὲν τὸ ἕν ὅμοιον τοῖς ἄλλοις , ἐκεῖνο δὲ ταὐτόν , καὶ χειρόν τοῦτο ἐκείνου , πρῶτον μὲν ὅτι τῷ κρείττονι τῶν ἄλλων ταὐτὸν τῇ οὐσία , ἐκεῖνο δὲ τῷ χείρονι ὅμοιον τῇ ἀπεικαστία · δεύτερον δὲ ὅτι τὸ μᾶλλον ἐξηρημένον μᾶλλον καὶ χωρεῖ διὰ
Lemmas: μέν ὁ δημιουργός ἢ ὁ ἄλλος οὐσία πρόειμι , ἀπό δέ ὁ αφομοιωτικός θεός ὁ ἀπεικάζω ὁ παράδειγμα . εἰκότως ἄρα οὗτος μέν ὁ εἷς ὅμοιος ὁ ἄλλος , ἐκεῖνος δέ αὐτός , καί χείρων οὗτος ἐκεῖνος , πρῶτος μέν ὅτι ὁ ἀγαθός ὁ ἄλλος αὐτός ὁ οὐσία , ἐκεῖνος δέ ὁ χείρων ὅμοιος ὁ ἀπεικαστία · δύο δέ ὅτι ὁ μᾶλλον ἐξαιρέω μᾶλλον καί χωρέω διά
damascius.in-parmenidem 1212
τῶν ἄλλων · ὥστε εἰ ταὐτὸν πελάζει λάζει μᾶλλον , τοῦτο δὲ ὑπέρτερον εἶναι οὐδὲν κωλύει · τὸ γὰρ ὑπέρτερον πάντως πλησιαίτερον ἐξηρημένως · τρίτον δέ , ταὐτὸν ὁ δημιουργὸς τοῖς ἄλλοις ὡς εἰδοποιὸς αὐτῶν καὶ συνοχεύς · τὸ δὲ ὁμοιον , ὡς μόνης ὁμοιότητος αἴτιον , τοῖς ἄλλοις . Πρὸς δὲ τὸ δεύτερον ἀπορητέον ἕν μὲν ὅτι , εἰ διὰ τοῦ δευτέρου δείκνυται νυται τὸ ταὐτόν , τίς ἦν ἡ
Lemmas: ὁ ἄλλος · ὥστε εἰμί αὐτός πελάζω λάζομαι μᾶλλον , οὗτος δέ ὑπέρτερος εἰμί οὐδείς κωλύω · ὁ γάρ ὑπέρτερος πάντως πλησίος ἐξῃρημένως · τρίτος δέ , αὐτός ὁ δημιουργός ὁ ἄλλος ὡς εἰδοποιός αὐτός καί συνοχεύς · ὁ δέ ὅμοιος , ὡς μόνος ὁμοιότης αἴτιος , ὁ ἄλλος . πρός δέ ὁ δύο ἀπορητέον εἷς μέν ὅτι , εἰμί διά ὁ δύο δείκνυμι νυται ὁ αὐτός , τίς εἰμί ὁ
damascius.in-parmenidem 1213
χρεία τῆς ἀναιρέσεως τοῦ ὅλου καὶ τῶν μερῶν , ἤδη ταυτότητος εἰσενεγμένης · ἕτερον δὲ μάτην ἔστι προλαβὼν ὁ Παρμενίδης τὸ ἐναντία εἶναι ταὐτὸν καὶ ἕτερον · τὰ δὲ ἐναντία οὐκ ἐθέλειν ἐν ἀλλήλοις πρὸς τὸ Α° . πρρωτέρω πρὸς τὸ Β° . πορρωτέρωι Β πρὸς πρὸς τὸ α° . ὅπερ ] ὡσπερ τοῦτο δή . πρὸς τὸ β° . τὸ ταὐτόν ] τὸ αὐτὸ τὸ ὥσπερ καὶ ἕτερον ] ον
Lemmas: χρεία ὁ ἀναίρεσις ὁ ὅλος καί ὁ μέρος , ἤδη ταυτότης εἰσφέρω · ἕτερος δέ μάτην εἰμί προλαμβάνω ὁ Παρμενίδης ὁ ἐναντίος εἰμί αὐτός καί ἕτερος · ὁ δέ ἐναντίος οὐ ἐθέλω ἐν ἀλλήλων πρός ὁ Α° . πρρωτέρω πρός ὁ Β° . πρόσῳ Β πρός πρός ὁ αʹ . ὅσπερ ] ὡς οὗτος δή . πρός ὁ β° . ὁ αὐτός ] ὁ αὐτός ὁ ὥσπερ καί ἕτερος ] εἰμί
damascius.in-parmenidem 1214
τοῦτο καὶ ἕτερα εἶναι , εἰ μὴ διὰ τούτου ἀνελεῖν ἐβούλετο τὴν ἑτερότητα , ἐπεὶ καὶ ἀπαιτήσειεν ἂν τις , εἰ δέδεικται μὲν ἕτερον , τῷ δὲ ἑτέρῳ σύνεσι · τὸ ταυτόν , ἔχοιμεν ἂν ἤδη τὸ ταὐτὸν πρὸς τῷ ἑτέρῳ . Ἄλλ’ ἐροῦμεν ὅτι τῇ ἐννοίᾳ τῶν ἐναντίων οὐκ ἐξ ἐᾷ τῷ ἑτέρῳ συνεισάγεσθαι τὸ ταυτόν . Εἰ τοίνυν ἐναντίον ταύτῳ ἕτερον , οὐκ ἔστι · δὲ ἐν τῷ
Lemmas: οὗτος καί ἕτερος εἰμί , εἰμί μή διά οὗτος ἀναιρέω βούλομαι ὁ ἑτερότης , ἐπεί καί ἀπαιτέω εἄν τις , εἰμί δείκνυμι μέν ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος σύνεσις · ὁ αὐτός , ἔχω εἄν ἤδη ὁ αὐτός πρός ὁ ἕτερος . ἄλλος εἴρω ὅτι ὁ ἔννοια ὁ ἐναντίος οὐ ἐκ ἐάω ὁ ἕτερος συνεισάγω ὁ αὐτός . εἰμί τοίνυν ἐναντίος ταύτος ἕτερος , οὐ εἰμί · δέ ἐν ὁ
damascius.in-parmenidem 1215
ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον , οὐκ ἂν εἴη ταὐτὸν ἐν ἑτέρῳ · οὐδὲ ἄρα ἕτερον ἔσται . Ἄδυνατος γὰρ ἡ ἑτέρου ἕσις , ὡς ἂν τὸ ἐναντίον ἐν τῷ ἐναντίῳ ποιούσα · ὅτι δὲ ἐπὶ ἀναιρέσει τῆς ἑτερότητος , ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ ἕσει τῆς ταυτότητος τοῦτο προεἴληφεν , δηλοῖ ἐπάγων . « Εἰ ἄρα τὸ ἕτερον ἐν ταύτῳ μηδέποτε ἔσται , οὐδὲν ἔστι τῶν ὄντων ἐν ᾧ ἔστιν τὸ ἕτερον χρόνον
Lemmas: ἐναντίος ὁ ἐναντίος , οὐ εἄν εἰμί αὐτός ἐν ἕτερος · οὐδέ ἄρα ἕτερος εἰμί . ἀδύνατος γάρ ὁ ἕτερος ἕσις , ὡς εἄν ὁ ἐναντίος ἐν ὁ ἐναντίος ποιέω · ὅτι δέ ἐπί ἀναίρεσις ὁ ἑτερότης , ἀλλά οὐ ἐπί ἕννυμι ὁ ταυτότης οὗτος προλαμβάνω , δηλόω ἐπάγω . « εἰμί ἄρα ὁ ἕτερος ἐν ταύτος μηδέποτε εἰμί , οὐδείς εἰμί ὁ εἰμί ἐν ὅς εἰμί ὁ ἕτερος χρόνος
damascius.in-parmenidem 1216
οὐδένα . » Καὶ ἔτι σαφέστερον συνεπεράνατο · « οὔτε ἄρα ἐν τοῖς μὴ ἐν , οὔτε ἐν τῷ ἐνὶ ἐνείη ἂν τὸ ἕτερον . » Καίτοι εἰ πρόσθεσιν ἕωρα τῆς ταυτότητος , οὐκ ἂν ἀπόφασιν Φασιν μόνην συνήγαγεν τῆς ἑτερότητος . Καὶ δὴ ἔτι τρίτον συμπεραίνεται ἐπὶ πᾶσιν · « εἰ δὲ μήτε ἑαυτοῖς ἕτερα ἔστιν , μήτε τῷ ἑτέρῳ , οὐ πάντη ἂν ἤδη ἐκφεύγοι τὸ μὴ ἕτερα εἶναι ἀλλήλων . » Ἔφ’
Lemmas: οὐδείς . » καί ἔτι σαφής συμπεραίνω · « οὔτε ἄρα ἐν ὁ μή ἐν , οὔτε ἐν ὁ ἐν ἔνειμι εἄν ὁ ἕτερος . » καίτοι εἰμί πρόσθεσις ὁράω ὁ ταυτότης , οὐ εἄν ἀπόφασις φημί μόνος συνάγω ὁ ἑτερότης . καί δή ἔτι τρίτος συμπεραίνω ἐπί πᾶς · « εἰμί δέ μήτε ἑαυτοῦ ἕτερος εἰμί , μήτε ὁ ἕτερος , οὖον πάντῃ εἄν ἤδη ἐκφεύγω ὁ μή ἕτερος εἰμί ἀλλήλων . » ἐπί
damascius.in-parmenidem 1217
οἷς ἀποδείκνυσιν ὅτι οὔτε ὅλον οὔτε μέρος · οἷς ἐπάγει τὴν ἕσιν τοῦ λειπομένου τούτου · « ἀλλὰ μὴν ἔφαμεν τὰ μήτε μόρια , μήτε ὅλα , μήτε ἕτερα ἀλλήλων τὰ αὐτὰ ἔσεσθαι ἀλλήλοις . ἔφαμεν γάρ . » Εἰ δὲ τις ἐπιζητοῖ διὰ τί δὲ οὐ διὰ τῆς ἑτερότητος τὴν ταυτότητα τότητα συνεισαγούσης ἀπέδειξεν ἑτοιμότερον τὸ ταυτόν , μνησθῶμεν καὶ τῶν ἤδη περὶ τούτου προειρημένων , ὅτε ἐλέγομεν δι’
Lemmas: ὅς ἀποδείκνυμι ὅτι οὔτε ὅλος οὔτε μέρος · ὅς ἐπάγω ὁ ἕσις ὁ λείπω οὗτος · « ἀλλά μήv φημί ὁ μήτε μόριον , μήτε ὅλος , μήτε ἕτερος ἀλλήλων ὁ αὐτός εἰμί ἀλλήλων . φημί γάρ . » εἰμί δέ τις ἐπιζητέω διά τίς δέ οὖον διά ὁ ἑτερότης ὁ ταυτότης τότης συνεισάγω ἀποδείκνυμι ἑτοῖμος ὁ αὐτός , μιμνήσκω καί ὁ ἤδη περί οὗτος προερέω , ὅτε λέγω διά
damascius.in-parmenidem 1218
ἣν αἰτίαν τὴν ταυτότητα εἰσάγει δι’ ἀναιρέσεως τῶν τριῶν . Εἰ δὴ τῷδε καὶ ὅτι ἄλλη μὲν ἡ ἐν κινήσει σιᾶσις ὅλον κατὰ μέθεξιν , ἄλλη δὲ ἡ καθ’ ἑαυτὴν ἀντιδιῃρημένη πρὸς τὴν ὅλην κίνησιν , αὕτη δὲ καθ’ ὑπαρξιν , ἡ δὲ καθ’ ἑαυτήν , αὐτόθεν ἡ ζητουμένη ταυτότης . Οὐ γὰρ τὴν ἐν τῷ κεχωρίσθαι τῶν ἄλλων τὸ ἐν ταυτότητα , ἀλλὰ τὴν ἐν τῷ
Lemmas: ὅς αἴτιος ὁ ταυτότης εἰσάγω διά ἀναίρεσις ὁ τρεῖς . εἰμί δή ὅδε καί ὅτι ἄλλος μέν ὁ ἐν κινέω σιάζω ὅλος κατά μέθεξις , ἄλλος δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀντιδιαιρέω πρός ὁ ὅλος κίνησις , οὗτος δέ κατά ὕπαρξις , ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ , αὐτόθεν ὁ ζητέω ταυτότης . οὖον γάρ ὁ ἐν ὁ χωρίζω ὁ ἄλλος ὁ ἐν ταυτότης , ἀλλά ὁ ἐν ὁ
damascius.in-parmenidem 1219
συνῆφθαι ἀπῄτει ὁ λόγος . Ἄμελει καὶ τὴν σιᾶσιν ἄνευ τῆς κινήσεως ἀπέδειξεν , ἀλλ’ οὐ τὴν ἐν κινήσει θεωρουμένην . Καὶ μέντοι καὶ τὸ τρίτον οὐκ ἔχει λόγον ἀναιρουμένης ταυτότητος ἀναιρεῖσθαι τὰ μέρη καὶ τὸ ὅλον · ὅτι καὶ ταῦτα πῇ ἦν τὰ αὐτά , καὶ πῇ ἕτερα · ἀλλ’ οὔτε οὕτω γε μέσα ἦν , ὡς δέδεικται . Καὶ περιτλὸς ἂν ἦν πάλιν ὁ Παρμενίδης μενίδης
Lemmas: συνάπτω ἀπαιτέω ὁ λόγος . ἀμελής καί ὁ σιάζω ἄνευ ὁ κίνησις ἀποδείκνυμι , ἀλλά οὖον ὁ ἐν κινέω θεωρέω . καί μέντοι καί ὁ τρίτος οὐ ἔχω λόγος ἀναιρέω ταυτότης ἀναιρέω ὁ μέρος καί ὁ ὅλος · ὅτι καί οὗτος πῇ εἰμί ὁ αὐτός , καί πῇ ἕτερος · ἀλλά οὔτε οὗτος γε μέσος εἰμί , ὡς δείκνυμι . καί περιτλὸς εἄν εἰμί πάλιν ὁ Παρμενίδης Μενίδης
damascius.in-parmenidem 1220
τὰ συνανῃρημένα αὖθις ἀναιρῶν δι’ ἄλλων λόγων . ἕτερον . ταύτῳ ] ταὐτῷ ] τούτῳ . διὰ τί πρὸς τὸ Γῶ . ταῦτά Β πρὸς τὸ γου . τὰ αὐτὰ ] ταὐτὰ ἐπιζητοίη Β . διὰ τί δὴ ] ἡ ταυτότης ἀναι - ρεθήσεται . ἀλλὰ δὴ πρὸς τὸ τέταρτον ἀποκριτέον ὅτι τὸ ἓν ὂν , οὐ τὸ ἓν ἔχει μέρος ὡς ἓν διωρισμένον ἀπὸ τοῦ ὄντος , ἀλλὰ καὶ τὸ μέρος ἓν ὂν ,
Lemmas: ὁ συναναιρέω αὖθις ἀναιρέω διά ἄλλος λόγος . ἕτερος . ταύτος ] αὐτός ] οὗτος . διά τίς πρός ὁ γῶ . οὗτος Β πρός ὁ γου . ὁ αὐτός ] αὐτός ἐπιζητέω Β . διά τίς δή ] ὁ ταυτότης ἀνης - ῥέω . ἀλλά δή πρός ὁ τέταρτος ἀποκριτέον ὅτι ὁ εἷς εἰμί , οὖον ὁ εἷς ἔχω μέρος ὡς εἷς διορίζω ἀπό ὁ εἰμί , ἀλλά καί ὁ μέρος εἷς εἰμί ,
damascius.in-parmenidem 1221
ὡς σαφῶς ἓν τῇ τρίτῃ τάξει τῶν νοητῶν δεδήλωται , καὶ ὅτι νῦν ἓν λαμβάνει ὁ λόγος τὸ διωρισμένον ἀπὸ τοῦ ὄντος . Τοῦτο οὖν τὸ ἓν , ἐὰν μέρος ἢ πλῆθος τινός , ἀριθμὸς πάντως ἐστὶν τοῦτο τὸ πλῆθος · ἐσται γὰρ ἤδη διωρισμένον . Ἔτι <δὲ> τὸ πέμπτον οὐ καλῶς ὑπείληφεν διὰ τοῦτο ἀνελεῖν τὰ μέρη καὶ τὸ ὅλον ἵνα μὴ πῃ ταὐτὸν ὑπολάβῃ
Lemmas: ὡς σαφῶς εἷς ὁ τρίτος τάξις ὁ νοητός δηλόω , καί ὅτι νῦν εἷς λαμβάνω ὁ λόγος ὁ διορίζω ἀπό ὁ εἰμί . οὗτος οὖν ὁ εἷς , ἐάν μέρος ἢ πλῆθος τις , ἀριθμός πάντως εἰμί οὗτος ὁ πλῆθος · εἰμαι γάρ ἤδη διορίζω . ἔτι <δὲ> ὁ πέμπτος οὖον καλῶς ὑπολαμβάνω διά οὗτος ἀναιρέω ὁ μέρος καί ὁ ὅλος ἵνα μή πῃ αὐτός ὑπολαμβάνω
damascius.in-parmenidem 1222
τις εἶναι τὸ ἓν τοῖς ἄλλοις · πάντη γὰρ εἶναι ταὐτόν . Μάλιστα μὲν γὰρ οὐκ ἔστι ταῦτα πῇ ταὐτόν , καὶ πῇ ἕτερον , δέδεικται <δὲ> πάντως ὅτι πῇ ταὐτὸν καὶ πῇ ἕτερον τὸ ἓν φαίνεται τοῖς ἄλλοις . ἀλλὰ μὴν πρὸς τὸ ἕκτον πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ τόδε ἐννοητέον ὅτι γεννητικὴ ἐστὶν ἡ ταυτότης ἐν τοῖς ἄλλοις ὅλου τε καὶ μερῶν καὶ ἑτερότητος
Lemmas: τις εἰμί ὁ εἷς ὁ ἄλλος · πάντῃ γάρ εἰμί αὐτός . μάλιστα μέν γάρ οὐ εἰμί οὗτος πῇ αὐτός , καί πῇ ἕτερος , δείκνυμι <δὲ> πάντως ὅτι πῇ αὐτός καί πῇ ἕτερος ὁ εἷς φαίνω ὁ ἄλλος . ἀλλά μήv πρός ὁ ἕκτος πρός ὁ εἴρω καί ὅδε ἐννοητέον ὅτι γεννητικός εἰμί ὁ ταυτότης ἐν ὁ ἄλλος ὅλος τε καί μέρος καί ἑτερότης
damascius.in-parmenidem 1223
τητος τῆς ἐν αὐτοῖς · εἰ γὰρ μὴ ἐπέλασεν τοῦτο τὸ ἓν τοῖς ἄλλοις , οὔτε ὅλον , οὔτε μέρος ἐν αὐτοῖς ἦν , οὐδὲ ἕτερον . Ἔτι δὲ ἐνδείκνυται ἡ τῶν ἄλλων ἀναίρεσις οἷα τίς ἐστὶν ἡ ταυτότης ὅτι κεχώρισται τῶν ἄλλων , καὶ καθ’ ἑαυτὴν ὑφesi - κνῖα , καὶ τὰ ἄλλα ἐξω γεννῶσα ἑαυτῆς . Διὰ τοῦτο γὰρ οὔτε τὸ ἑνὸς μέρος ἐν τοῖς ἄλλοις , οὔτε
Lemmas: τήτη ὁ ἐν αὐτός · εἰμί γάρ μή πελάζω οὗτος ὁ εἷς ὁ ἄλλος , οὔτε ὅλος , οὔτε μέρος ἐν αὐτός εἰμί , οὐδέ ἕτερος . ἔτι δέ ἐνδείκνυμι ὁ ὁ ἄλλος ἀναίρεσις οἷος τίς εἰμί ὁ ταυτότης ὅτι χωρίζω ὁ ἄλλος , καί κατά ἑαυτοῦ ὑφesi - κνῖα , καί ὁ ἄλλος ἐξω γεννάω ἑαυτοῦ . Ζεύς οὗτος γάρ οὔτε ὁ εἷς μέρος ἐν ὁ ἄλλος , οὔτε
damascius.in-parmenidem 1224
ὅλον ἐκείνων ὡς μερῶν ὡς ἐκτεθέντων εἰς ὕλην , οὔτε μὴν τὰ ἄλλα τὸ πάμπαν αὐτοῦ κεχώρισται , ὡς τῶν πρὸ αὐτοῦ · ἐδείχθη γὰρ ὅτι οὐδὲ ἕτερον . Ταὐτὸν ἄρα οὕτως ὡς κατ’ αἰτίαν καὶ ὡς κατ’ εἶδος · ὁ γὰρ ἐκεῖνο παραδειγματικῶς , δειγματικῶς , τοῦτο τὰ ἄλλα εἰκονικῶς · ταὐτὸν ἄρα κατὰ τὴν ὡς ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν ὁμωνυμίαν . Τὸ τοίνυν ἐκδομον καὶ αὐτὸς
Lemmas: ὅλος ἐκεῖνος ὡς μέρος ὡς ἐκτίθημι εἰς ὕλη , οὔτε μήv ὁ ἄλλος ὁ πάμπαν αὐτός χωρίζω , ὡς ὁ πρό αὐτός · δείκνυμι γάρ ὅτι οὐδέ ἕτερος . ταυτός ἄρα οὕτως ὡς κατά αἴτιος καί ὡς κατά εἶδος · ὁ γάρ ἐκεῖνος παραδειγματικός , δειγματικός , οὗτος ὁ ἄλλος εἰκονικός · αὐτός ἄρα κατά ὁ ὡς ἀπό εἷς καί πρός εἷς ὁμωνυμία . ὁ τοίνυν ἐκδομέω καί αὐτός
damascius.in-parmenidem 1225
ἀπελύσατο δεόντως ὅτι τε ἐκ περιουσίας , σίας , εἰ μὴ ἐν χρόνῳ , οὐδὲ ἐν αἰῶνι σλαίν ἂν ἡ ἑτερότης ἄνευ ταυτότητος , καὶ ὅτι ἐγχρόνων πραγμάτων ἐστὶν ὑποστατικόν · τοῦτο δὲ ἓν . Μήποτε δὲ καὶ ἐνδείκνυται ὁ πάλαι ἐδείκνυμεν , ὅτι τὸν δημιουργικὸν αἰῶνα χρόνον ῥητέον , ὡς ἂν ἤδη προβαλλόμενον τὴν γένεσιν , καὶ ὡς τῶν εἰς τὴν γένεσιν δρώντων ἤδη πραγμάτων μετρητικόν , καὶ ἔτι
Lemmas: ἀπολύω δήω ὅτι τε ἐκ περιουσία , σία , εἰμί μή ἐν χρόνος , οὐδέ ἐν αἰών σλαίν εἄν ὁ ἑτερότης ἄνευ ταυτότης , καί ὅτι έγχρονος πρᾶγμα εἰμί ὑποστατικός · οὗτος δέ εἷς . μήποτε δέ καί ἐνδείκνυμι ὁ πάλαι δείκνυμι , ὅτι ὁ δημιουργικός αἰών χρόνος ῥητέος , ὡς εἄν ἤδη προβάλλω ὁ γένεσις , καί ὡς ὁ εἰς ὁ γένεσις δράω ἤδη πρᾶγμα μετρητικόν , καί ἔτι
damascius.in-parmenidem 1226
ὡς ὅμοιον ὂν τῷ δημιουργῷ καθάπερ ὁδε ὁ χρόνος τῷ κόσμῳ . πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ ἀναιρεῖν Β πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ τοῦτο τὸ ἔν Πρὸς δὴ τὸ ὀγδοον , εἰ καὶ ἔχει τὰ ἄλλα ἀριθμόν , εἰ καὶ ἔχει τὸ ἓν ἄλλῳ , ἀλλὰ καὶ ταῦτα · αὐτὸ δὲ τὸ ἓν οὐκ ἂν
Lemmas: ὡς ὅμοιος εἰμί ὁ δημιουργός καθάπερ ὅδε ὁ χρόνος ὁ κόσμος . πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ ἀναιρέω Β πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ οὗτος ὁ ἐν πρός δή ὁ ὄγδοος , εἰμί καί ἔχω ὁ ἄλλος ἀριθμός , εἰμί καί ἔχω ὁ εἷς ἄλλος , ἀλλά καί οὗτος · αὐτός δέ ὁ εἷς οὐ εἄν
damascius.in-parmenidem 1227
ἔχοι . Οὐδὲ ἄρα ἀριθμὸν τοιούτον , οὐ οὗ μέρος ἂν εἴη τὸ αὐτὸ ἓν . Καὶ δεῖ ἀπὸ τοῦ νῦν ἐπιστήσθαι ὅτι καὶ τὸ ἓν τοῖς ἄλλοις ὡς ἄλλο ἐστίν , ἐν τῷ πλήθει τῶν ἄλλων ὁρώμενον . Διὰ τί δὲ ὅλως παρήγαγεν τὸν ἀριθμόν ; οὐ διότι ὁ δημιουργὸς ἀριθμοῖς καὶ εἴδεσι διακοσμεῖ τὸ πᾶν ; αὐτὸ γὰρ τοὐναντίον λέγει ὁ Παρμενίδης ὅτι οὐ μετέχει
Lemmas: ἔχω . οὐδέ ἄρα ἀριθμός τοιοῦτος , οὖον ὅς μέρος εἄν εἰμί ὁ αὐτός εἷς . καί δεῖ ἀπό ὁ νῦν ἐφίστημι ὅτι καί ὁ εἷς ὁ ἄλλος ὡς ἄλλος εἰμί , ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἄλλος ὁράω . Ζεύς τίς δέ ὅλως παράγω ὁ ἀριθμός ; οὖον διότι ὁ δημιουργός ἀριθμός καί εἶδος διακοσμέω ὁ πᾶς ; αὐτός γάρ ἐναντίος λέγω ὁ Παρμενίδης ὅτι οὖον μετέχω
damascius.in-parmenidem 1228
ἀριθμοῦ τὰ ἄλλα , ἵνα μὴ ταύτῃ μετέχῃ ἑνός , ἀλλ’ ἐκεῖνο κατασκευάζων ὅτι οὐ μέρος τὸ ἓν τῶν ἄλλων · ἤρθη γὰρ ἂν τις τὸ ἓν ὡς πολλῶν μέρος εἶναι τῶν ἄλλων . Προέδειξεν οὖν ὅτι τὰ μὴ ἓν οὐκ ἂν ἔχοι τὸ ἓν · οὐδὲ ἄρα ἀριθμόν , καθόσον μὴ ἓν . Καὶ πάλιν πρὸς τὸ ἔνατον ἐπιστήσωμεν ἤδη ἐντεῦθεν ὅτι τὰ ἄλλα , ἢ ἄλλα ,
Lemmas: ἀριθμός ὁ ἄλλος , ἵνα μή οὗτος μετέχω εἷς , ἀλλά ἐκεῖνος κατασκευάζω ὅτι οὖον μέρος ὁ εἷς ὁ ἄλλος · ἀραρίσκω γάρ εἄν τις ὁ εἷς ὡς πολύς μέρος εἰμί ὁ ἄλλος . προδείκνυμι οὖν ὅτι ὁ μή εἷς οὐ εἄν ἔχω ὁ εἷς · οὐδέ ἄρα ἀριθμός , καθόσον μή εἷς . καί πάλιν πρός ὁ ἔνατος ἐφίστημι ἤδη ἐντεῦθεν ὅτι ὁ ἄλλος , ἢ ἄλλος ,
damascius.in-parmenidem 1229
μὴ ἓν · καὶ ἢ μὴ ἓν , ἄλλα τοῦ ἑνός . Καὶ εἰ μετέχοι ἑνός , ὡς ἄλλα μετέχει ἑνὸς τοῦ αὐτοῦ ἑνός , ὡς οὐκ αὐτὰ τὰ ὄντα ἓν · ὥστε καὶ τῶν ἑπομένων τῷ ἑνί , ὡς οὐκ ὄντα αὐτά , ἄλλα δὲ αὐτῶν ἐκάστων . Ταῦτα δὲ προδιορίζομαι πρὸς τὴν τέταρτην ὑπόθεσιν . Πῶς οὖν οὐ μετέχειν ἔφη τὰ ἄλλα τοῦ ἑνὸς καὶ μὴ ἓν ; ταύτῃ
Lemmas: μή εἷς · καί ἢ μή εἷς , ἄλλος ὁ εἷς . καί εἰμί μετέχω εἷς , ὡς ἄλλος μετέχω εἷς ὁ αὐτός εἷς , ὡς οὐ αὐτός ὁ εἰμί εἷς · ὥστε καί ὁ ἕπομαι ὁ εἷς , ὡς οὐ εἰμί αὐτός , ἄλλος δέ αὐτός ἕκαστος . οὗτος δέ προδιορίζω πρός ὁ τέταρτος ὑπόθεσις . Πῶς οὖν οὖον μετέχω φημί ὁ ἄλλος ὁ εἷς καί μή εἷς ; οὗτος
damascius.in-parmenidem 1230
γὰρ κεχώρισται φύσει τοῦ ἑνός . ὥστε καὶ πρὸς τὸ δέκατον ἀπαντῶμεν λέγοντες ὅτι ὁμώνυμος ἢ ταυτότης , τότης , ὡς εἴρηται πρότερον . Ἔστω οὖν καὶ τὰ ἄλλα ἓν ὁμωνύμως , καὶ ἀριθμὸς καὶ τὰ ἑπόμενα τῷ ἑνὶ πάντα · ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν ἧττον ἄλλα ἐστὶ τοῦ ἑνός . Ἐπὶ δὲ ταῦτόν μὲν τὸ ἓν τοῖς ἄλλοις , ὡς δημιουργοῦν δημιουργουμένοις . Καὶ τὰ ἄλλα ἄρα , ὡς δημιουργήματα ,
Lemmas: γάρ χωρίζω φύσις ὁ εἷς . ὥστε καί πρός ὁ δέκατος ἀπαντάω λέγω ὅτι ὁμώνυμος ἢ ταυτότης , Τότης , ὡς εἴρω πρότερος . ἔστω οὖν καί ὁ ἄλλος εἷς ὁμώνυμος , καί ἀριθμός καί ὁ ἕπομαι ὁ εἷς πᾶς · ἀλλά ὅμως οὐδείς κακός ἄλλος εἰμί ὁ εἷς . ἐπί δέ αὐτός μέν ὁ εἷς ὁ ἄλλος , ὡς δημιουργέω δημιουργέω . καί ὁ ἄλλος ἄρα , ὡς δημιούργημα ,
damascius.in-parmenidem 1231
ἐστὶ ταῦτα τῷ δημιουργικῷ ἑνί · οὐκοῦν καὶ τὸ ἓν εἰ καὶ ἐκατέρωθι , ἀλλ’ ὅπου μὲν δημιουργοῦν , ὅπου δὲ δημιουργούμενον , καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως . Ἐπὶ οὖν πρὸς τὸ ἑνδέκατον ἀποκρινοῦμαι ὅτι ἐν Σοφίᾳ μὲν τὸ μὴ ὂν τὴν ἑτερότητα ἔλεγε , ἣν εἶναι καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς , ἐνταῦθα δὲ τὰ μὴ πρὸς τὸ πρὸς τὸ πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ
Lemmas: εἰμί οὗτος ὁ δημιουργικός εἷς · οὐκοῦν καί ὁ εἷς εἰμί καί κατείρω , ἀλλά ὅπου μέν δημιουργέω , ὅπου δέ δημιουργέω , καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . ἐπί οὖν πρός ὁ ἑνδέκατος ἀποκρίνω ὅτι ἐν Σοφία μέν ὁ μή εἰμί ὁ ἑτερότης λέγω , ὅς εἰμί καί ἐν ὁ νοητός , ἐνταῦθα δέ ὁ μή πρός ὁ πρός ὁ πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ
damascius.in-parmenidem 1232
μετέχει πρὸς τὸ ἐν πρὸς τὸ ταῦθα Β πρὸς τὸ ἓν τὰ ἄλλα φησίν , ἂ διώκισται τῶν εἰδῶν καὶ ἐν ὕλη ἐστίν . Διὸ οὐδὲ τὸ μὴ ἔν » , ἀλλὰ στὰ μὴ ἔν » καλεῖ πλῆθυντικῶς · ἐκεῖ δὲ τὸ μὴ ὄν , εἰ ἀκούοις , οὐκ ἂν εἴη ἐν τοῖς νοητοῖς , ἀλλ’ ἐν ὕλη καὶ τὸ μὴ ὄν , ὥστε οὕτω γε ἀναλογήσει τῷ μὴ ἐνί ·
Lemmas: μετέχω πρός ὁ ἐν πρός ὁ εῦθον Β πρός ὁ εἷς ὁ ἄλλος φημί , ὅς διοικίζω ὁ εἶδος καί ἐν ὕλη εἰμί . Διὸ οὐδέ ὁ μή ἐν » , ἀλλά ἀστός μή ἐν » καλέω πληθυντικός · ἐκεῖ δέ ὁ μή εἰμί , εἰμί ἀκούω , οὐ εἄν εἰμί ἐν ὁ νοητός , ἀλλά ἐν ὕλη καί ὁ μή εἰμί , ὥστε οὗτος γε ἀναλογέω ὁ μή ἐν ·
damascius.in-parmenidem 1233
καὶ γὰρ ὅλως τοῦτο τὸ μὴ ὄν ὄνομα ἐδείκνυμεν ἐν ἐκείνοις οὐ δυναμένον εἶναι σὺν τοῖς οὖσιν . Ἐπὶ πᾶσι δὴ οὖν πρὸς τὸ δυοδέκατον ἐν μὲν λέγομεν ὅτι ἐν δημιουργικόν ἐστι ἐσλι τοῦτο τὸ ἕν οὐκοῦν ὡς μὲν ἔν , ταὐτὸν ἑαυτῷ , ὡς δὲ δημιουργικόν , ταὐτὸν τοῖς ἄλλοις , ὡς δὲ ἀληθινόν , ἐν καὶ αἴτιον , ἀλλ’ οὐ συναίτιον ἑτέρων ν . τῶν ἄλλων ,
Lemmas: καί γάρ ὅλως οὗτος ὁ μή εἰμί ὄνομα δείκνυμι ἐν ἐκεῖνος οὖον δύναμαι εἰμί σύν ὁ εἰμί . ἐπί πᾶς δή οὖν πρός ὁ δυοδεκατος ἐν μέν λέγω ὅτι ἐν δημιουργικός εἰμί εἰμί οὗτος ὁ εἷς οὐκοῦν ὡς μέν ἐν , αὐτός ἑαυτοῦ , ὡς δέ δημιουργικός , αὐτός ὁ ἄλλος , ὡς δέ ἀληθινός , ἐν καί αἴτιος , ἀλλά οὖον συναίτιος ἕτερος Ν . ὁ ἄλλος ,
damascius.in-parmenidem 1234
καὶ ὡς οὐ μόνον ἔν , ἀλλὰ πεπονθὸς ἑτέρων ἑαυτοῦ . Τὰ ἄρα προηγούμενα 1ο ηγούμενα τὸ πρῶτον καὶ ἔσχατον · ἑτέρων δὲ καὶ ὁδῷ προῆλθεν ὁ λόγος · καὶ ὁ δημιουργὸς ἦνται μὲν πρῶτον , εἶτα πρόεισιν εἰς τὸν ὅλον ἑαυτοῦ διάκοσμον , οὕτω δὲ σιὰς ἐφ’ ἑαυτοῦ , ἔξω τῆς ὕλης τῶν εἰδῶν ἀπάντων πεπληρωμένος , οὕτως ἄπλεται τῆς κοσμοποιίας , καὶ ἔσχατον . Μήποτε καὶ ὡς δημιουργῷ
Lemmas: καί ὡς οὖον μόνος ἐν , ἀλλά πάσχω ἕτερος ἑαυτοῦ . ὁ ἄρα προηγούμενος 1ος ἡγέομαι ὁ πρῶτος καί ἔσχατος · ἕτερος δέ καί ὁδός προέρχομαι ὁ λόγος · καί ὁ δημιουργός ἀείδω μέν πρῶτος , εἶτα πρόειμι εἰς ὁ ὅλος ἑαυτοῦ διάκοσμος , οὗτος δέ Σίας ἐπί ἑαυτοῦ , ἔξω ὁ ὕλη ὁ εἶδος ἀπαντάω πληρόω , οὕτως ἄπλετος ὁ κοσμοποιία , καί ἔσχατος . μήποτε καί ὡς δημιουργός
damascius.in-parmenidem 1235
πρεπωδεστέρα πωδεστέρα καὶ κρείττων ἡ ταυτότης ἐστίν τῆς ἑτερότητος . Διὸ τὰ χείρω ἐν τῷ μέσῳ συνέληψεν · ὅθεν καὶ ἀρχόμενος τῆς τάξεως ταύτης , τὸ ταὐτὸν ἑκάτερον προέθηκεν τοῦ οἰκείου ἑατέρου · καὶ ἐν τῷ τέλει κατὰ ἀναστροφὴν ἀπὸ τοῦ χείρονος δεῖ ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἄνεισιν , ἀπὸ τῆς πρὸς ἄλλα ἑτερότητος ἐπὶ τὴν πρὸς ἑαυτὸ καὶ ἀπὸ τῆς τῶν ἄλλων ταυτότητος ἐπὶ τὴν
Lemmas: πρεπώδης πωδεστέρα καί ἀγαθός ὁ ταυτότης εἰμί ὁ ἑτερότης . Διὸ ὁ χείρων ἐν ὁ μέσος συλλαμβάνω · ὅθεν καί ἄρχω ὁ τάξις οὗτος , ὁ αὐτός ἑκάτερος προτίθημι ὁ οἰκεῖος ἑάτερος · καί ἐν ὁ τέλος κατά ἀναστροφή ἀπό ὁ χείρων δεῖ ἐπί ὁ ἀγαθός ἀνέρχομαι , ἀπό ὁ πρός ἄλλος ἑτερότης ἐπί ὁ πρός ἑαυτοῦ καί ἀπό ὁ ὁ ἄλλος ταυτότης ἐπί ὁ
damascius.in-parmenidem 1236
πρὸς ἑαυτό . Τάχα δὲ ἄλλοτε εἰς ἄλλο βλέψας , ἄλλοτε ἄλλην παρέδωκε τούτων τὴν τάξιν κατὰ τὴν ἀντιπλεονεκτοῦσαν ἰσότητα . Περὶ δὲ τὴν λέξιν τοιάδε ἄτια ἀπορητέον διὰ τί « εἴπερ καὶ τὰ πρόσθεν πέπονθεν η ἔφη . Ἡ ὅτι πάντα ἐκεῖνα καταπιών , ὁ Ζεὺς οὕτως ἤρξατο τοῦ δημιουργεῖν , ἢ ὅτι πεπονθότων ἐστὶ πραγμάτων δημιουργός · ἢ γὰρ ἔνυλος εἰδοποιία πεπόνθησίς ἐστι τῆς ἀύλου . Διὰ
Lemmas: πρός ἑαυτοῦ . Τάχα δέ ἄλλοτε εἰς ἄλλος βλέπω , ἄλλοτε ἄλλος παραδίδωμι οὗτος ὁ τάξις κατά ὁ ἀντιπλεονεκτέω ἰσότης . περι δέ ὁ λέξις τοιόσδε άτι ἀπορητέον διά τίς « εἴπερ καί ὁ πρόσθεν πάσχω ὁ φημί . ὁ ὅτι πᾶς ἐκεῖνος καταπίνω , ὁ Ζεύς οὕτως ἄρχω ὁ δημιουργέω , ἢ ὅτι πάσχω εἰμί πρᾶγμα δημιουργός · ἢ γάρ ἔνυλος εἰδοποιία πεπόνθησις εἰμί ὁ ἄυλος . Ζεύς
damascius.in-parmenidem 1237
τί ἐξ ὑποθέσεως εἶπεν · « ἢ ἐὰν μὴ ταὐτὸν ἢ , μηδὲ ἕτερον , » ὁμοῦ δὲ ὅλον καὶ μέρη · δύο δὲ αἱ συζυγίαι κεχωρισμέναι ἀλλήλων · καὶ ὅπου ἡ ἑτέρα οὐκ ἂν ἡ ἑτέρα εἴη , ὡς δέδεικται πρότερον · ὥστε καὶ τούτῳ τῷ ὑποθετικῷ τῆς ἀναιρέσεως δηλοῦται ὡς οὐκ ἐστὶ τὸ ὅλον καὶ μέρος πῃ ταὐτὸν καὶ ἕτερον , ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ τε ὅλον καὶ μέρος
Lemmas: τίς ἐκ ὑπόθεσις εἶπον · « ἢ ἐάν μή αὐτός ἢ , μηδέ ἕτερος , » ὁμοῦ δέ ὅλος καί μέρος · δύο δέ ὁ συζυγία χωρίζω ἀλλήλων · καί ὅπου ὁ ἕτερος οὐ εἄν ὁ ἕτερος εἰμί , ὡς δείκνυμι πρότερος · ὥστε καί οὗτος ὁ ὑποθετικός ὁ ἀναίρεσις δηλόω ὡς οὐ εἰμί ὁ ὅλος καί μέρος πῃ αὐτός καί ἕτερος , ἀλλά ἐναντίος ὁ τε ὅλος καί μέρος
damascius.in-parmenidem 1238
ἐστὶν ὅταν μὴ ἢ ταὐτὸν καὶ ἕτερον . πρὸς τὸ ἐν Β πρὸς τὸ καὶ Διὰ τί ἀπὸ τοῦ μέρους ἤρξατο τὸ ἀναιρεῖν καὶ ἐτελεύτησεν εἰς τὸ ἕτερον ; ἢ <ὅτι> ἀπὸ τῶν ὁμολογουμένων ἐπὶ τὰ ἤτλον . Μέρος μὲν γὰρ οὐδὲ δοκεῖ ἑαυτοῦ , ὅλον δὲ μᾶλλον , ἀλλ' εἰ μὴ μέρος , οὐδὲ ὅλον · ἕτερον δὲ καὶ ἔστιν ἑαυτοῦ · εἰ καὶ νῦν ἀναιρεῖται τὸ
Lemmas: εἰμί ὅταν μή ἢ αὐτός καί ἕτερος . πρός ὁ ἐν Β πρός ὁ καί Ζεύς τίς ἀπό ὁ μέρος ἄρχω ὁ ἀναιρέω καί τελευτάω εἰς ὁ ἕτερος ; ἢ ὅστις ἀπό ὁ ὁμολογέω ἐπί ὁ ἤτλον . Μέρος μέν γάρ οὐδέ δοκέω ἑαυτοῦ , ὅλος δέ μᾶλλον , ἀλλά εἰμί μή μέρος , οὐδέ ὅλος · ἕτερος δέ καί εἰμί ἑαυτοῦ · εἰμί καί νῦν ἀναιρέω ὁ
damascius.in-parmenidem 1239
ἕτερον , διὰ τί ἀντὶ τοῦ « ἐν ἑτέρῳ » , τὸ « ἑτέρωθι » ρωθι » εἶπεν , καὶ ἀντὶ τοῦ « ἐν ἑαυτῷ » τὸ « ἐν τῷ αὐτῷ ἑαυτῷ » ; ἢ τοῦτο μὲν ὅτι ἐδέδεικτο ταὐτὸν ἑαυτῷ ὂν τὸ ἓν , καὶ οὐκ ἦν ἐν ἑαυτῷ μόνον , ἀλλ' ἐν ταὐτῷ ἑαυτῷ , ἐκεῖνο δέ , ὅτι ἀνῆρτο τὸ ἕτερον ἑαυτοῦ . Ἵνα οὖν μὴ ὡς ἐν ἑτέρῳ ἑαυτῷ δόξῃ εἶναι καὶ λάβῃ τὸ
Lemmas: ἕτερος , διά τίς ἀντί ὁ « ἐν ἕτερος » , ὁ « ἑτέρωθι » ρωθι » εἶπον , καί ἀντί ὁ « ἐν ἑαυτοῦ » ὁ « ἐν ὁ αὐτός ἑαυτοῦ » ; ἢ οὗτος μέν ὅτι δείκνυμι αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί ὁ εἷς , καί οὐ εἰμί ἐν ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά ἐν αὐτός ἑαυτοῦ , ἐκεῖνος δέ , ὅτι ἀναίρω ὁ ἕτερος ἑαυτοῦ . ἵνα οὖν μή ὡς ἐν ἕτερος ἑαυτοῦ δόξα εἰμί καί λαμβάνω ὁ
damascius.in-parmenidem 1240
ζητούμενον ὡς ὁμολογούμενον , παρήλλαξέ πως εἰς τὸ « ἑτέρωθι » τὸ ἕτερον . Ἐδήλου δὲ ἡμῖν τῷ ἐν ἄλλῳ , ἐν τοῖς ἄλλοις · ὥστε καὶ διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν ἐν ἑτέρῳ · οὐ γὰρ ἔτι ὡς ἐν ἄλλῳ , ἀλλ' ἤδη ἐν ἄλλοις · ἐκάτερον δὲ τὸ « ἑτέρωθι » παρίστησιν , ᾧ καὶ δῆλον ὅτι ἕτερος ἑαυτοῦ , ὡς προβεβλημένος βεβλημένος τὴν τῶν ἄλλων φύσιν , καθάπερ εἴρηται . Διὰ τί « τὰ
Lemmas: ζητέω ὡς ὁμολογέω , παραλλάσσω πως εἰς ὁ « ἑτέρωθι » ὁ ἕτερος . δηλόω δέ ἐγώ ὁ ἐν ἄλλος , ἐν ὁ ἄλλος · ὥστε καί διά οὗτος οὐ εἶπον ἐν ἕτερος · οὖον γάρ ἔτι ὡς ἐν ἄλλος , ἀλλά ἤδη ἐν ἄλλος · ἐκάς δέ ὁ « ἑτέρωθι » παρίστημι , ὅς καί δῆλος ὅτι ἕτερος ἑαυτοῦ , ὡς προβάλλω βάλλω ὁ ὁ ἄλλος φύσις , καθάπερ εἴρω . Ζεύς τίς « ὁ
damascius.in-parmenidem 1241
μὴ ἓν ὀνομάζει , ἀλλ' οὐχὶ στὸ μὴ ἓν » ; ἢ τὰ μὴ ἓν ἀεὶ · τοῦτο μὲν ἀρχαιοπρεπῶς . Τὸ γὰρ « ἓν » οὐκ ἔχει πληθυντικὸν σχηματισμόν , οὐδὲ τὰ « πολλὰ » ἐνικόν , οἷον τὰ τρία ὡσὰ ἀριθμὸν σημαίνει · ἔτι δὲ ὡς ἄλλα τοῦ ἑνός , οὕτω μὴ ἓν εἶναι τὰ ἄλλα δηλοῦται ὅτι οὐκ ἔστι τὸ ἓν · ἐκεῖνο δέ , ὅτι ἄλλα τοῦ εἶναι εἴληπται ὡς ἀντικείμενα
Lemmas: μή εἷς ὀνομάζω , ἀλλά οὐ στό μή εἷς » ; ἢ ὁ μή εἷς ἀεί · οὗτος μέν ἀρχαιοπρεπῶς . ὁ γάρ « εἷς » οὐ ἔχω πληθυντικός σχηματισμός , οὐδέ ὁ « πολύς » ἐνικνέομαι , οἷος ὁ τρεῖς ὠθέω ἀριθμός σημαίνω · ἔτι δέ ὡς ἄλλος ὁ εἷς , οὗτος μή εἷς εἰμί ὁ ἄλλος δηλόω ὅτι οὐ εἰμί ὁ εἷς · ἐκεῖνος δέ , ὅτι ἄλλος ὁ εἰμί λαμβάνω ὡς ἀντίκειμαι
damascius.in-parmenidem 1242
τῷ ἑνί · ὥστε μετὰ πλήθους τὰ ἄλλα . Καὶ τὸ ἓν γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις πολλὰ ἔστιν · μερίζει γὰρ γένεσις , ὥσπερ καὶ τὰ πολλὰ ἐν τῷ νοητῷ ἐν πῶς ἔστιν . Τὸ γὰρ ὂν ἡνωμένον εἰς ἄκρον · ὥστε πᾶν μεμυήμεθα καὶ τούτου πρὸς τὴν τετάρτην ὑπόθεσιν ὅτι πᾶν ἄλλο εὐθὺς ἄλλα καὶ οὐκ ἄλλο · τοῦτο δὲ χρήσιμον φαίνεται καὶ πρὸς τὴν ἕκτην
Lemmas: ὁ εἷς · ὥστε μετά πλῆθος ὁ ἄλλος . καί ὁ εἷς γάρ ἐν ὁ ἄλλος πολύς εἰμί · μερίζω γάρ γένεσις , ὥσπερ καί ὁ πολύς ἐν ὁ νοητός ἐν πῶς εἰμί . ὁ γάρ εἰμί ἑνόω εἰς ἄκρος · ὥστε πᾶς μυέω καί οὗτος πρός ὁ τέταρτος ὑπόθεσις ὅτι πᾶς ἄλλος εὐθύς ἄλλος καί οὐ ἄλλος · οὗτος δέ χρήσιμος φαίνω καί πρός ὁ ἕκτος