ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1512
ἀνάγκην . Οὐ τοίνυν ἑαυτοῦ γίνεται ὡς ἔν προ έχει προσέχει καὶ κάτωθεν διὰ δὲ ἢ μὲν ἡ μὲν ὕστερα ἢ δὲ ᾖ δὲ πάντα ἀπογεγονέναι τὸ γὰρ νεώτερον αὐτὸς ἀπορεῖ , ἀλλ’ ὡς ὁ Πλάτων διορίζεται συνεχῶς , πρὸς ἐκεῖνο διαμείβει 38ο ν . τὴν φύσιν , πρὸς ὁ πρῶτον ἢν ἢ νεώτερον ἢ πρεσβύτερον . Πλησιάζοντα γὰρ ἀλλήλοις κατὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς ὑπεροχῆς ἀντιμεταλαμβάνει
Lemmas: ἀνάγκη . οὖον τοίνυν ἑαυτοῦ γίγνομαι ὡς ἐν προ ἔχω προσέχω καί κάτωθεν διά δέ ἢ μέν ὁ μέν ὕστερος ἢ δέ εἰμί δέ πᾶς ἀπογίγνομαι ὁ γάρ νέος αὐτός ἀπορέω , ἀλλά ὡς ὁ Πλάτων διορίζω συνεχῶς , πρός ἐκεῖνος διαμείβω 38ο Ν . ὁ φύσις , πρός ὁ πρῶτος εἄν ἢ νέος ἢ πρέσβυς . πλησιάζω γάρ ἀλλήλων κατά ὁ ἐλάττωσις ὁ ὑπεροχή ἀντιμεταλαμβάνω
damascius.in-parmenidem 1513
τῆς ἀλλήλων ἰδιότητος . Εἰ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ κύκλου τῆς γενέσεως ταῦτα νοοῦμεν , ὀψόμεθα ὅπως καὶ τὸ πρεσβύτερον εἰς τὸ νεώτερον ἀνακάμπτει , καὶ τὸ νεώτερον εἰς τὸ πρεσβύτερον ἀεὶ προχωρεῖ , ὡς μὲν ἀπ’ ἀρχῆς προκόπτον , ὡς δὲ ἐπὶ τέλος ἀνακάμπτον . Μήποτε δὲ σημαίνει καὶ ὅτι τὸ μὲν ἓν εἰς τὰ ἄλλα χωροῦν ἀλλοιοῦται , λοιοῦται , τὰ δὲ ἄλλα εἰς τὸ ἓν
Lemmas: ὁ ἀλλήλων ἰδιότης . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ κύκλος ὁ γένεσις οὗτος νοέω , ὁράω ὅπως καί ὁ πρέσβυς εἰς ὁ νέος ἀνακάμπτω , καί ὁ νέος εἰς ὁ πρέσβυς ἀεί προχωρέω , ὡς μέν ἀπό ἀρχή προκόπτω , ὡς δέ ἐπί τέλος ἀνακάμπτω . μήποτε δέ σημαίνω καί ὅτι ὁ μέν εἷς εἰς ὁ ἄλλος χωρέω ἀλλοιόω , λοιοω , ὁ δέ ἄλλος εἰς ὁ εἷς
damascius.in-parmenidem 1514
ἀναγόμενα ἐνοποιεῖται · ἀλλοιοῦται δὲ τὸ ἓν οὐχ ὑπὸ τῶν ἄλλων , οὐ γὰρ ἕκμισ , ἀλλ’ ὑφ’ ἑαυτοῦ κατὰ τὴν εἰς τὰ ἄλλα πρόοδον . Ἐπὶ δὲ τούτοις ἀντιστρέφει καὶ τὴν τῶν ἄλλων πρὸς τὸ ἓν παραβολὴν ὡσὰν συντεταγμένων τῷ ἑνὶ καὶ τῶν ἄλλων , μάλιστα πάντων ἐπ’ ἐσχάτοις , διὰ τε τὴν ὕφεσιν τοῦ ἑνὸς καὶ τὴν ἐκ πάντων τῶν προτέρων συμπερασμάτων ἄκραν τελειότητα
Lemmas: ἀνάγω ενοποιούμαι · ἀλλοιόω δέ ὁ εἷς οὐ ὑπό ὁ ἄλλος , οὖον γάρ ἕκμις , ἀλλά ὑπό ἑαυτοῦ κατά ὁ εἰς ὁ ἄλλος πρόοδος . ἐπί δέ οὗτος ἀντιστρέφω καί ὁ ὁ ἄλλος πρός ὁ εἷς παραβολή ὡσάν συντάσσω ὁ εἷς καί ὁ ἄλλος , μάλιστα πᾶς ἐπί ἔσχατος , διά τε ὁ ὕφεσις ὁ εἷς καί ὁ ἐκ πᾶς ὁ πρότερος συμπέρασμα ἄκρος τελειότης
damascius.in-parmenidem 1515
τῶν ἄλλων . Εἶτα διαιρεῖ τὸν ἕνα χρόνον εἰς τοὺς τρεῖς χρόνους , οὐκ ἀναλίσκων εἰς τοὺς τρεῖς τὸν ἕνα , γεννῶν δὲ τοὺς τρεῖς ἀπὸ τοῦ ἑνός · ᾧ δῆλον ὅτι θεῖα γέννη καὶ ταῦτα , κατὰ μέρη διελόμενα τὴν γένεσιν . Οὐ γὰρ τὰ αὐτὰ τὸ ποτὲ καὶ τὸ νῦν καὶ τὸ ἔπειτα τῷ πρεσβυτέρῳ καὶ ἰσηλίκῳ καὶ νεωτέρῳ . τέρῳ . Λέγει γοῦν · « ἐπεὶδὴ χρόνου
Lemmas: ὁ ἄλλος . εἶτα διαιρέω ὁ εἷς χρόνος εἰς ὁ τρεῖς χρόνος , οὐ ἀναλίσκω εἰς ὁ τρεῖς ὁ εἷς , γεννάω δέ ὁ τρεῖς ἀπό ὁ εἷς · ὅς δῆλος ὅτι θεῖον γέννα καί οὗτος , κατά μέρος διαιρέω ὁ γένεσις . οὖον γάρ ὁ αὐτός ὁ ποτέ καί ὁ νῦν καί ὁ ἔπειτα ὁ πρέσβυς καί ἰσῆλιξ καί νέος . τέρας . Λέγος γοῦν · « ἐπειδή χρόνος
damascius.in-parmenidem 1516
μετέχει τὸ ἓν καὶ τοῦ πρεσβυτέρου τε καὶ νεώτερον γίγνεσθαι , ἄρα οὐκ ἀνάγκη καὶ τοῦ ποτὲ καὶ ἔπειτα καὶ νῦν μετέχειν ; » έχειν ; Γεννήματα ἄρα ταῦτα ἐκείνων · τὸ μὲν γὰρ ἰσήλικον γεννητικὸν τοῦ ἐνεσιδῶτος χρόνου , τὸ δὲ νεώτερον καὶ πρεσβύτερον τοῦ μέλλοντος καὶ παρεληλυθότος · εληλυθότος · ποτέρου δὲ πότερον , ἐπ’ ἀμφότερα λάβοι τις ἂν κατὰ ἄλλην καὶ ἄλλην ἐπιβολήν . Καὶ γὰρ ὁ
Lemmas: μετέχω ὁ εἷς καί ὁ πρέσβυς τε καί νέος γίγνομαι , ἄρα οὐ ἀνάγκη καί ὁ ποτέ καί ἔπειτα καί νῦν μετέχω ; » ἔχω ; γέννημα ἄρα οὗτος ἐκεῖνος · ὁ μέν γάρ ἰσῆλιξ γεννητικός ὁ ἐνεσιδῶτος χρόνος , ὁ δέ νέος καί πρέσβυς ὁ μέλλω καί παρέρχομαι · ἔρχομαι · πότερος δέ πότερος , ἐπί ἀμφότερος λαμβάνω τις εἄν κατά ἄλλος καί ἄλλος ἐπιβολή . καί γάρ ὁ
damascius.in-parmenidem 1517
μέλλων πρότερος καὶ ὁ παρεληλυθὼς ἄλλον τρόπον , ὥστε καὶ ὕστερος . Μήποτε δὲ ἄμεινον διορίζειν πρὸς ἑαυτὸ μὲν τὸ πρότερον καὶ τὸ πρεσβύτερον , πρὸς δὲ ἄλλο τὸ νεώτερον καὶ ὕστερον , ὡς εἴρηται πρὸσθεν . Ἐπὶ πᾶσι τὰ ἀπὸ τῆς γνώσεως συνάγων συμπεράσματα , « καὶ εἴη ἂν τι ἐκεῖνω , φησίν , καὶ ἐκείνου , καὶ ἢν , καὶ ἔστιν , καὶ ἔσται » , διὰ μὲν τοῦ « εἴη » τὸ ἀνὰ
Lemmas: μέλλω πρότερος καί ὁ παρέρχομαι ἄλλος τρόπος , ὥστε καί ὕστερος . μήποτε δέ ἀγαθός διορίζω πρός ἑαυτοῦ μέν ὁ πρότερος καί ὁ πρέσβυς , πρός δέ ἄλλος ὁ νέος καί ὕστερος , ὡς εἴρω πρόσθεν . ἐπί πᾶς ὁ ἀπό ὁ γνῶσις συνάγω συμπέρασμα , « καί εἰμί εἄν τίς ἐκεῖνος , φημί , καί ἐκεῖνος , καί εἄν , καί εἰμί , καί εἰμί » , διά μέν ὁ « εἰμί » ὁ ἀνά
damascius.in-parmenidem 1518
πάντα τὸν χρόνον ἐνδεικνύμενος , διὰ δὲ τοῦ « ἢν καὶ ἔστι καὶ ἔσται » τὰ μεμερισμένα τοῖς τοῦ χρόνου μορίοις . Τάχα δὲ ἄμεινον διὰ μὲν τούτων τὸ γεννητὸν ἅπαν τῆς γενέσεως συλλογίζεσθαι , διὰ δὲ τοῦ « εἴη » <τὸ> ἀγέννητον ἀγένητον καὶ οὐσιῶδες καὶ αἰώνιον . παραβολὴν ] παραλαβεῖν ( βολὴν πρὸς ἑαυτῷ . καὶ τοῦ ποτὲ μετέχειν καὶ τοῦ ἔπειτα καὶ τοῦ νῦν ἐπὶ τέλους παραλαβεῖν βολὴν
Lemmas: πᾶς ὁ χρόνος ἐνδείκνυμι , διά δέ ὁ « εἄν καί εἰμί καί εἰμί » ὁ μερίζω ὁ ὁ χρόνος μόριον . Τάχα δέ ἀγαθός διά μέν οὗτος ὁ γεννητός ἅπας ὁ γένεσις συλλογίζομαι , διά δέ ὁ « εἰμί » ὅς ἀγέννητος ἀγένητος καί οὐσιώδης καί αἰώνιος . παραβολή ] παραλαμβάνω ( βολή πρός ἑαυτοῦ . καί ὁ ποτέ μετέχω καί ὁ ἔπειτα καί ὁ νῦν ἐπί τέλος παραλαμβάνω βολή
damascius.in-parmenidem 1519
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ . Περὶ τῆς τρίτης ὑποθέσεως ζητητέον πρῶτον μὲν τίς αὐτῆς ὁ σκοπός . Περὶ τῆς τρίτης ὑποθέσεως Δεύτερον δέ , καὶ πῶς αὐτὸ ὁ Παρμενίδης ἀφορίζεται ἐν τε ὃν καὶ πολλά , καὶ οὔτε ἐν οὔτε πολλά , καὶ χρόνου μετέχον . Τρίτον δέ , πότερον περὶ τῆς ἐνεργείας ἢ περὶ τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς τὴν μεταβολὴν τοῦ χρόνου θεωρητέον , καὶ ὅλως τὴν
Lemmas: περί ὁ Τρίτος ὑπόθεσις . περι ὁ τρίτος ὑπόθεσις ζητητέος πρῶτος μέν τίς αὐτός ὁ σκοπός . περι ὁ τρίτος ὑπόθεσις Δεύτερος δέ , καί πῶς αὐτός ὁ Παρμενίδης ἀφορίζω ἐν τε ὅς καί πολύς , καί οὔτε ἐν οὔτε πολύς , καί χρόνος μετέχω . Τρίτος δέ , πότερος περί ὁ ἐνέργεια ἢ περί ὁ οὐσία ὁ Ψυχή ὁ μεταβολή ὁ χρόνος θεωρητέον , καί ὅλως ὁ
damascius.in-parmenidem 1520
ἄλλοτε ἄλλως ἐπὶ τὰ ἐναντία μεταρρέουσαν φύσιν . Τέταρτον , πόσα τὰ συμπεράσματα , καὶ τίνων ἐνδεικτικά , καὶ διὰ τί τοσαῦτα αῦτα καὶ οὕτω τεταγμένα . Πέμπτον , τίς ὁ διάκοσμος τῶν μερικῶν ψυχῶν ὁ διὰ τῶν συμπερασμάτων συναγόμενος · ὅσα γὰρ ταῦτα , τοσαῦται καὶ αἱ τάξεις τῶν τοιούτων ψυχῶν . Ἔκτον , ἀπὸ ποίων αἰτίων προέρχεται τὰ ἐν τοῖς συμπεράσμασιν ἰδιώματα . Ἔβδομον , πότερον αἱ εἰρημέναι ἐναντιώσεις κινήσεις
Lemmas: ἄλλοτε ἄλλως ἐπί ὁ ἐναντίος μεταρρέω φύσις . Τέταρτος , πόσος ὁ συμπέρασμα , καί τίνω ἐνδεικτικός , καί διά τίς τοσοῦτος αὐτός καί οὗτος τάσσω . Πέμπτος , τίς ὁ διάκοσμος ὁ μερικός Ψυχή ὁ διά ὁ συμπέρασμα συνάγω · ὅσος γάρ οὗτος , τοσοῦτος καί ὁ τάξις ὁ τοιοῦτος Ψυχή . ἕκτος , ἀπό ποῖος αἴτιος προέρχομαι ὁ ἐν ὁ συμπέρασμα ἰδίωμα . Ἕβδομος , πότερος ὁ εἴρω ἐναντίωσις κινέω
damascius.in-parmenidem 1521
τινὲς ἦσαν , καὶ πῶς παρῆκεν τὰς σιλάσεις · εἰ δὲ καὶ σιάσεις σὺν ταῖς κινήσεσιν , ποῦ τὰς σιάσεις παρέλαβεν . Ὀγδοον , τίς ἡ <τοῦ> ἐξαίφνης αὕτη φύσις , καὶ πότερον ἐν μέσῳ δύο κινήσεων ἐστιν ἢ δύο σιλάσεων , ἢ σιλάσεως καὶ κινήσεως , ὁ συνάγει ὁ Παρμενίδης . Ἔτι δὲ εἰ ἄχρονος τῷ ὄντι καὶ ἐν ταῖς ἐνεργείαις ὁρᾶται μεταβαλλομέναις , ἡ οὐσία ἐστὶν τῆς ψυχῆς .
Lemmas: τις εἰμί , καί πῶς παρίημι ὁ σιλανθανω · εἰμί δέ καί σιάζω σύν ὁ κίνησις , ποῦ ὁ σιάζω παραλαμβάνω . ὄγδοος , τίς ὁ ὅς ἐξαπίνης οὗτος φύσις , καί πότερος ἐν μέσος δύο κίνησις εἰμί ἢ δύο σιλάσεων , ἢ σιλάσεως καί κίνησις , ὁ συνάγω ὁ Παρμενίδης . ἔτι δέ εἰμί ἄχρονος ὁ εἰμί καί ἐν ὁ ἐνέργεια ὁράω μεταβάλλω , ὁ οὐσία εἰμί ὁ Ψυχή .
damascius.in-parmenidem 1522
Καὶ ἔτι πῶς τὸ ἐξαίφνης πανταχοῦ πάρεστιν τῇ ψυχῇ · καὶ γὰρ ἐν τῇ ἐσχάτῃ γενέσει οὔσα κινεῖται καὶ ἐσῆηκεν · ὥστε καὶ ἐν τῷ ἐξαίφνης ἐν μέσῳ φαίνεται . Καὶ πῶς ἄχρονος ἐστὶ αὐτῆς ἐνέργεια ἐν τῇ γενέσει . Ἔνατον , πότερον κάτεισιν εἰς γένεσιν τὸ ἐξαίφνης , ἢ οὔ . Εἰ μὲν γὰρ τοῦτο , μένει τι ἀεὶ τῆς ψυχῆς ἀγέννητον , καὶ οὐχ ὅλη κάτεισιν · εἰ
Lemmas: καί ἔτι πῶς ὁ ἐξαπίνης πανταχοῦ πάρειμι ὁ Ψυχή · καί γάρ ἐν ὁ ἔσχατος γένεσις εἰμί κινέω καί εἰσακούω · ὥστε καί ἐν ὁ ἐξαπίνης ἐν μέσος φαίνω . καί πῶς ἄχρονος εἰμί αὐτός ἐνέργεια ἐν ὁ γένεσις . ἔνατος , πότερος κατέρχομαι εἰς γένεσις ὁ ἐξαπίνης , ἢ οὖον . εἰμί μέν γάρ οὗτος , μένω τίς ἀεί ὁ Ψυχή ἀγέννητος , καί οὐ ὅλος κατέρχομαι · εἰμί
damascius.in-parmenidem 1523
δὲ ἐκεῖνο , μεταβαλεῖ βαλεῖ καὶ αὐτὸ καὶ δεήσεται ἄλλου ἐξαίφνης , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον . Δέκατον ἐπὶ τούτοις , πότερον μεταξὺ τῶν ἐναντιώσεων τὸ ἐξαίφνης , ἢ μετ’ αὐτάς , ἢ πρὸ ἀμφοῖν . Ἐνδέκατον , τίνι διαφέρει τοῦτο τὸ ἐξαίφνης τοῦ ἐν τῇ δευτέρᾳ ὑποθέσει νῦν , ᾧ ἐντυχάνουσα ἡ γένεσις παύεται γιγνομένη · καὶ διὰ τί τὸ νῦν ἐκεῖνο οὐκ ἐκάλει ἐξαίφνης , ἢ τοῦτο οὐ κέκληκεν
Lemmas: δέ ἐκεῖνος , μεταβάλλω βάλλω καί αὐτός καί δήω ἄλλος ἐξαπίνης , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . Δέκατος ἐπί οὗτος , πότερος μεταξύ ὁ ἐναντίωσις ὁ ἐξαπίνης , ἢ μετά αὐτός , ἢ πρό ἄμφω . ἑνδέκατος , τίς διαφέρω οὗτος ὁ ἐξαπίνης ὁ ἐν ὁ δύο ὑπόθεσις νῦν , ὅς ἐντυγχάνω ὁ γένεσις παύω γίγνομαι · καί διά τίς ὁ νῦν ἐκεῖνος οὐ καλέω ἐξαπίνης , ἢ οὗτος οὖον καλέω
damascius.in-parmenidem 1524
νῦν . Δωδέκατον , πῶς οὐχὶ καὶ ταῖς κρείττοσι ψυχαῖς τὸ τε ἐξαίφνης τοῦτο καὶ αἱ πέριξ ἐναντιώσεις . παρῆμεν τὴν ὁ χρόνος αὐτὸ καὶ καὶ μεταβάλλει Τριτον καὶ δέκατον , εἰ ἀεικίνητος ἡ ψυχή , ὡς ἂν εἴη τις ἐν αὐτῇ στάσις , ὥστε οὐδὲ τὸ ἐξαίφνης εἴη ἂν . Τέταρτον καὶ δέκατον , διὰ τί τὰς μὲν ἄλλας σωματικὰς κινήσεις δοκεῖ ἀναφέρειν φέρειν εἰς τὴν ψυχήν ,
Lemmas: νῦν . δωδέκατος , πῶς οὐ καί ὁ ἀγαθός Ψυχή ὁ τε ἐξαπίνης οὗτος καί ὁ πέριξ ἐναντίωσις . πάρειμι ὁ ὁ χρόνος αὐτός καί καί μεταβάλλω τρίτος καί δέκατος , εἰμί ἀεικίνητος ὁ ψυχή , ὡς εἄν εἰμί τις ἐν αὐτός στάσις , ὥστε οὐδέ ὁ ἐξαπίνης εἰμί εἄν . τέταρτος καί δέκατος , διά τίς ὁ μέν ἄλλος σωματικός κινέω δοκέω ἀναφέρω φέρω εἰς ὁ Ψυχή ,
damascius.in-parmenidem 1525
παρέλειπεν δὲ μόνην τὴν τοπικήν . Πέμπτον ἐπὶ πᾶσι καὶ δέκατον , διὰ τί ἐπὶ τοῦδε τοῦ ἑνὸς καὶ ἀποφάσεσι χρῆται καὶ καταφάσεσιν · καὶ διὰ τί τὸ ἐξαίφνης διὰ τῶν ἀποφάσεων παρίστησιν . Ἐξ ἐξ ἀρχῆς οὖν ἀναλαβόντες ἀποκρινώμεθα πρὸς ἕκαστον . Καὶ δὴ πρὸς τὸ πρῶτον , ὅτι μὲν καλῶς διώρισται περὶ ψυχῆς εἶναι κατιούσης 1ο ιούσης καὶ ἀνιούσης ἀπὸ γενέσεως καὶ εἰς γένεσιν ,
Lemmas: παραλείπω δέ μόνος ὁ τοπικός . Πέμπτος ἐπί πᾶς καί δέκατος , διά τίς ἐπί ὅδε ὁ εἷς καί ἀπόφασις χράω καί κατάφασις · καί διά τίς ὁ ἐξαπίνης διά ὁ ἀπόφασις παρίστημι . ἐς ἐκ ἀρχή οὖν ἀναλαμβάνω ἀποκρίνω πρός ἕκαστος . καί δή πρός ὁ πρῶτος , ὅτι μέν καλῶς διά-ὁρίζω περί Ψυχή εἰμί κατέρχομαι 1ος εἶμι καί ἀνέρχομαι ἀπό γένεσις καί εἰς γένεσις ,
damascius.in-parmenidem 1526
ἀποδείξειεν ἂν τις ῥαδίως . Εἰ γὰρ περὶ τῶν ἐν ὑποκειμένῳ εἰδῶν ποιεῖται τὸν λόγον , ταῦτα δὲ ἄλλα καλεῖ , τὸ δὲ νῦν πρόκειται οὐ περὶ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ περὶ τοῦ ἑνὸς · ἐτι , φησίν , εἰ περὶ οὐσίας ἑοίας , εἴτε ψυχικῆς , εἴτε σωματοειδοῦς , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ὡς συνείληπται τοῖς θείοις συμπεράσμασιν κατὰ τὴν μίαν σύνθετον φύσιν · λείπεται δὴ [ ἡ ] περὶ τῶν ἀεὶ θεοῖς
Lemmas: ἀποδείκνυμι εἄν τις ῥᾳδίως . εἰμί γάρ περί ὁ ἐν ὑπόκειμαι εἶδος ποιέω ὁ λόγος , οὗτος δέ ἄλλος καλέω , ὁ δέ νῦν πρόκειμαι οὖον περί ὁ ἄλλος , ἀλλά περί ὁ εἷς · ἔτι , φημί , εἰμί περί οὐσία οἶς , εἴτε ψυχικός , εἴτε σωματοειδής , ἀλλά καί αὐτός ὡς συλλαμβάνω ὁ θεῖον συμπέρασμα κατά ὁ εἷς συντίθημι φύσις · λείπω δή [ ὁ ] περί ὁ ἀεί θεός
damascius.in-parmenidem 1527
ἑπομένων εἶναι τὴν ὑπόθεσιν , κατὰ τὸν μέγαν Ἰάμβλιχον . Ἔστιν γὰρ αὐτὴ πιθανωτάτη πασῶν τῶν παλαιῶν ἐξηγήσεων σεων καὶ πολλὰς ἔχουσα πρὸς πίστιν ἀφορμὰς ἐκ τῶν ἐν Συμποσίῳ δαιμονίων μονίων συμπερασμάτων . Ἄλλ' ὅμως ὀπαδοὶ καὶ οἱλοιοί εἰσιν οἱ περὶ τούτων τὰς ἰδιότητας ἐν τάξει ὑποδεχόμενοι τῶν θείων συμπερασμάτων . Τῶν γὰρ δὴ τοῖς θεοῖς κληρῶν ὑπεσίρωμένων πληρώματα καὶ τὰ κρεῖττω γέννη , ἄτε
Lemmas: ἕπομαι εἰμί ὁ ὑπόθεσις , κατά ὁ μέγας Ἰάμβλιχος . ἔρτις γάρ αὐτός πιθανός πᾶς ὁ παλαιός ἐξήγησις σός καί πολύς ἔχω πρός πίστις ἀφορμή ἐκ ὁ ἐν συμπόσιον δαιμόνιος μονία συμπέρασμα . ἄλλος ὅμως ὀπηδός καί οἱλοιοί εἰμί ὁ περί οὗτος ὁ ἰδιότης ἐν τάξις ὑποδέχομαι ὁ θεῖον συμπέρασμα . ὁ γάρ δή ὁ θεός κλῆρος ὑπεσίρωμένων πλήρωμα καί ὁ ἀγαθός γέννα , αὔγ-ασμα
damascius.in-parmenidem 1528
οὐδ' ὁπωστιοῦν ἀφιστάμενα τῶν ἑοίων . Ἄνάγκη ἄρα περὶ τῆς οὐκ ἀεὶ θεοῖς ἑπομένης οὐσίας , ἀλλὰ ὡς καὶ ἀφισταμένης εἶναι τῷ Παρμενίδῃ τὸν λόγον · ἐπεὶ καὶ τὰ συναγόμενα συμπεράσματα τὴν κατὰ χρόνον ἐνδείκνυται μεταβολήν . Οὐ γὰρ ἐτι κατὰ ἰδιότητα ὁ χρόνος οὐδὲ ἡ γένεσις , ὡς ἐν τῷ τέλει τῆς δευτέρας ὑποθέσεως , ἀλλ' ἤδη τῷ ὄντι γένεσις καὶ χρόνος ἄλλος , ὡς μὲν
Lemmas: οὐδέ ὁπωσοῦν ἀφίστημι ὁ οἶος . Ἀνάγκη ἄρα περί ὁ οὐ ἀεί θεός ἕπομαι οὐσία , ἀλλά ὡς καί ἀφίστημι εἰμί ὁ Παρμενίδης ὁ λόγος · ἐπεί καί ὁ συνάγω συμπέρασμα ὁ κατά χρόνος ἐνδείκνυμι μεταβολή . οὖον γάρ ἔτι κατά ἰδιότης ὁ χρόνος οὐδέ ὁ γένεσις , ὡς ἐν ὁ τέλος ὁ δύο ὑπόθεσις , ἀλλά ἤδη ὁ εἰμί γένεσις καί χρόνος ἄλλος , ὡς μέν
damascius.in-parmenidem 1529
αὐτός , ὡς δὲ ἐκεῖνος . Διὸ καὶ τὸ ἀπόλλυσθαι σύνεσιν τῷ γίγνεσθαι , τἰς . τίς . πρὸς τὸ Αἰ . ὁπαδοὶ . ποτέ . παρέλιπεν Β Λ . μένειν Βλ . χρῆ - ται ] δεῖται ΒΛ . Β πρὸς τὸ αº . ἐξαρχῆς Β . Εἰ ] οὐ Δ . περι - ουσίας Β.Α . οἱ λοιοί ΒСва ; ἄγγελοί τούτων θεῶν ἐγκοσμίων ) οἱ δαίμονες ὀπαδοί . ψυχάς τινας θεῶν ὀπαδοὺς καὶ τὸ ἄχρονον ἀντιδιαιρεῖται τῷ χρόνῳ . Ἔτι
Lemmas: αὐτός , ὡς δέ ἐκεῖνος . Διὸ καί ὁ ἀπόλλυμι σύνεσις ὁ γίγνομαι , τις . τίς . πρός ὁ ὁ . ὀπηδός . ποτός . παραλείπω Β Λ . μένω ΒΛ . χράω - ὁ ] δήω ΒΛ . Β πρός ὁ αʹ . ἐξαρχῆς Β . εἰμί ] οὖον δ . περί - οὐσία ΑΒ . ὁ λοιοί ΒСва ; ἄγγελος οὗτος θεός ἐγκόσμιος ) ὁ δαίμων ὀπηδός . Ψυχή τις θεός ὀπηδός καί ὁ ἄχρονος ἀντιδιαιρέω ὁ χρόνος . ἔτι
damascius.in-parmenidem 1530
δὲ ἐκ τριτῶν μετὰ τὴν γενεσι-ουργὸν ουργὸν ἰδιότητα τῶν θεῶν ἀναφαίνεται τοῦτο τὸ ἕν · οἱ δὲ οὐράνιοι δαίμονες τῷ ἴσῳ καὶ ἀνίσῳ · πάντως ὅτι εἰδοποιοῦνται ἄτε οὐκ ὄντες ὑποσέληνοι . Τοῦτο δὲ τὸ ἕν καὶ χρόνου μετέχειν ὑπόκειται , διότι καὶ ἀπὸ τῶν ὑποσελήνων θεῶν παράγεται , ἢ οὐκ ἂν κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτοῦ κατῆλθεν εἰς γένεσιν . Πρὸς δὲ γε τὸ δεύτερον , ὅτι
Lemmas: δέ ἐκ τρίτος μετά ὁ γενεσιουργός ὀργός ἰδιότης ὁ θεός ἀναφαίνω οὗτος ὁ εἷς · ὁ δέ οὐράνιος δαίμων ὁ ἴσος καί ἄνισος · πάντως ὅτι ειδοποιώ αὔγ-ασμα οὐ εἰμί ὑποσέληνος . οὗτος δέ ὁ εἷς καί χρόνος μετέχω ὑπόκειμαι , διότι καί ἀπό ὁ υποσεληνη θεός παράγω , ἢ οὐ εἄν κατά φύσις ὁ ἑαυτοῦ κατέρχομαι εἰς γένεσις . πρός δέ γε ὁ δύο , ὅτι
damascius.in-parmenidem 1531
μὲν οὐκ ἀπὸ τῆς πρώτης ὑποθέσεως ἕλκει τὰ ἀποφατικὰ ταῦτα καλῶς ἀποδεῖκνυται · καὶ ὅτι οὐχ ὡς δειχθησόμεθα προβάλλεται , καὶ τοῦτο λέγεται μετρίως . Ἀποδεῖξαι μὲν γὰρ τι τοιοῦτον ὡς δοκεῖ , τὸ τε ἕν φθεῖραι καὶ τὰ πολλά · ἀλλ’ οὐχ ἔστι ταῦτόν εἶναι οὐχ ἕν , καὶ φθαρῆναι τὸ ἕν , εἰς τὴν τῶν πολλῶν γένεσιν , ἢ τὰ πολλὰ εἰς τὴν τοῦ ἑνός . Ὅλως
Lemmas: μέν οὐ ἀπό ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ἕλκω ὁ ἀποφατικός οὗτος καλῶς ἀποδείκνυμι · καί ὅτι οὐ ὡς δείκνυμι προβάλλω , καί οὗτος λέγω μέτριος . ἀποδείκνυμι μέν γάρ τίς τοιοῦτος ὡς δοκέω , ὁ τε εἷς φθείρω καί ὁ πολύς · ἀλλά οὐ εἰμί αὐτός εἰμί οὐ εἷς , καί φθείρω ὁ εἷς , εἰς ὁ ὁ πολύς γένεσις , ἢ ὁ πολύς εἰς ὁ ὁ εἷς . ὅλος
damascius.in-parmenidem 1532
δὲ ἀπὸ τῶν ἀποφατικῶν τούτων συνάγει τὰς γενέσεις καὶ τὰς ἀπωλείας , ὡς προειλημμένων δηλούντι . Πόθεν οὖν ταῦτα προεῖληφεν ; ἆρα , ὡς φησιν , ἀπὸ τοῦ δημιουργικοῦ ἑνός , ἐκεῖνο γὰρ εἶναι πρῶτον , καὶ μὴ ἕν καὶ οὐ πολλά · ἕτερον γὰρ ἑαυτοῦ ὄν , οὐχ ἕν ἂν εἴη , καὶ αὐτὸ ταῦτόν ἑαυτῷ , οὐ πολλά , ἢ οὐδαμοῦ ἀποφάσει περὶ ἐκείνου ἐχρήτο . Πόθεν οὖν τὸ οὐ πολλά
Lemmas: δέ ἀπό ὁ ἀποφατικός οὗτος συνάγω ὁ γένεσις καί ὁ ἀπώλεια , ὡς προλαμβάνω δηλόω . πόθεν οὖν οὗτος προλαμβάνω ; ἆρα , ὡς φημί , ἀπό ὁ δημιουργικός εἷς , ἐκεῖνος γάρ εἰμί πρῶτος , καί μή εἷς καί οὖον πολύς · ἕτερος γάρ ἑαυτοῦ εἰμί , οὐ εἷς εἄν εἰμί , καί αὐτός αὐτός ἑαυτοῦ , οὖον πολύς , ἢ οὐδαμοῦ ἀπόφασις περί ἐκεῖνος χράω . πόθεν οὖν ὁ οὖον πολύς
damascius.in-parmenidem 1533
καὶ οὐχ ἕν ; εἰ δὲ ἄκρα μὲν οὐ φησὶν τὰ ἀποφατικά , μέσα δὲ τὰ ὁμοῦ καὶ καταφατικὰ καὶ ἀποφατικά . Ἄλλα τούτων ἕν μὲν μᾶλλον τὰ τῆς δευτέρας ὑποθέσεως , πολλὰ δὲ μᾶλλον τὰ τῆς τετάρτης · ἐπίσης δὲ τὰ τῆς προκειμένης . Διὸ ἕν τε καὶ οὐχ ἕν , καὶ πολλά καὶ οὐ πολλά , οὐδὲ τοῦτο συνάγει ἡ διαίρεσις , ἀλλὰ μόνον ὅτι ἕν καὶ
Lemmas: καί οὐ εἷς ; εἰμί δέ ἄκρος μέν οὖον φημί ὁ ἀποφατικός , μέσος δέ ὁ ὁμοῦ καί καταφατικός καί ἀποφατικός . ἄλλος οὗτος εἷς μέν μᾶλλον ὁ ὁ δύο ὑπόθεσις , πολύς δέ μᾶλλον ὁ ὁ τέταρτος · ἐπίσης δέ ὁ ὁ πρόκειμαι . Διὸ εἷς τε καί οὐ εἷς , καί πολύς καί οὖον πολύς , οὐδέ οὗτος συνάγω ὁ διαίρεσις , ἀλλά μόνος ὅτι εἷς καί
damascius.in-parmenidem 1534
πολλά ἐπίσης . Μήποτε οὖν ἄμεινον λέγειν ὅτι ἡ μερικὴ ψυχὴ μέση οὖσα τοῦ τε ἑνὸς καὶ τῶν ἄλλων κατ’ αὐτὴν τὴν μεσότητα τῆς φύσεως , ἕν τέ ἐστι καὶ οὐχ ἕν · τὰ γὰρ ἄλλα , ἣν πολλάκις , « οὐχ ἓν η ἐκάλεσεν ὁ Παρμενίδης . Ὁμοίως δὲ πολλὰ μὲν ὡς τῷ ἑνὶ συγγενῇ , ᾧ τὰ πολλὰ εἴπετο , οὐ πολλὰ δὲ ὡς τοῖς ἄλλοις σύνορος ,
Lemmas: πολύς ἐπίσης . μήποτε οὖν ἀγαθός λέγω ὅτι ὁ μερικός ψυχή μέσος εἰμί ὁ τε εἷς καί ὁ ἄλλος κατά αὐτός ὁ μεσότης ὁ φύσις , εἷς τε εἰμί καί οὐ εἷς · ὁ γάρ ἄλλος , ὅς πολλάκις , « οὐ εἷς ὁ καλέω ὁ Παρμενίδης . ὅμοιος δέ πολύς μέν ὡς ὁ εἷς συγγενής , ὅς ὁ πολύς εἶπον , οὖον πολύς δέ ὡς ὁ ἄλλος σύνορος ,
damascius.in-parmenidem 1535
ὅτι οὐδὲ ταῦτα πολλὰ ἦν ἀφ’ ἑαυτῶν , ἀλλ’ ὅτε μετέσχε τοῦ ἑνός , τότε ἐπηκολούθησε καὶ τὰ πολλά , ὡς δειχθήσεται . Ὡς οὖν ὁ Τίμαιος μεριστὸν καὶ ἀμέριστον ποιεῖ τὸ τῆς ψυχῆς εἶδος , οὕτω καὶ ὁ Παρμενίδης ἕν τε καὶ οὐχ ἕν , καὶ πολλά καὶ οὐ πολλά · καὶ δῆλον ὅτι καὶ ὅλον καὶ οὐχ ὅλον , καὶ μέρη καὶ οὐ μέρη , καὶ ταῦτόν
Lemmas: ὅτι οὐδέ οὗτος πολύς εἰμί ἀπό ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅτε μετέχω ὁ εἷς , τότε ἐπακολουθέω καί ὁ πολύς , ὡς δείκνυμι . ὡς οὖν ὁ Τίμαιος μεριστός καί ἀμέριστος ποιέω ὁ ὁ Ψυχή εἶδος , οὗτος καί ὁ Παρμενίδης εἷς τε καί οὐ εἷς , καί πολύς καί οὖον πολύς · καί δῆλος ὅτι καί ὅλος καί οὐ ὅλος , καί μέρος καί οὖον μέρος , καί αὐτός
damascius.in-parmenidem 1536
καὶ ἕτερον , καὶ οὔτε ταῦτόν οὔτε πρὸς τὸ δῆλον ἴσης Β πρὸς τὸ δειχθησό μενα αὐταυτὸν μερικαῖς ψυχαῖς πολλὰ ἕτερον , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως ἀντιθέσεων . Ἄλλ᾽ ἠρκέσθη ταῖς πρώταις μόνοις εἰς ἀφορισμὸν τοῦ προκειμένου ἑνός , τῷ τε ἑνὶ καὶ τοῖς πολλοῖς , καὶ τῷ εἶναι καὶ μὴ εἶναι . Τῷ γὰρ ἑν εἶναι ἀντίκειται τὸ μὴ εἶναι ἑν · διὸ καὶ ἐπήγαγεν
Lemmas: καί ἕτερος , καί οὔτε αὐτός οὔτε πρός ὁ δῆλος ἴσος Β πρός ὁ δείκνυμι Μένα αὐταυτός μερικός Ψυχή πολύς ἕτερος , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως ἀντίθεσις . ἄλλος ἀρκέω ὁ πρῶτος μόνος εἰς ἀφορισμός ὁ πρόκειμαι εἷς , ὁ τε εἷς καί ὁ πολύς , καί ὁ εἰμί καί μή εἰμί . ὁ γάρ ἑν εἰμί ἀντίκειμαι ὁ μή εἰμί ἑν · διό καί ἐπάγω
damascius.in-parmenidem 1537
« ὅτι μὲν ἔστιν ἑν , οὐσίας μετέχειν ποτέ , ὅτι δὲ οὐκ ἔστιν , μὴ μετέχειν αὐ ποτε οὐσίας » . Ἀναλογεῖ οὖν τῷ μὲν ἀμερίστῳ τὸ ἑν , τῷ δὲ μεριστῷ ρισιῷ τὸ οὐχ ἑν , καὶ τῷ μὲν ὄντι τὸ ἑν εἶναι , τῷ δὲ γιγνομένῳ τὸ μὴ εἶναι ἑν . Καὶ ἐπεὶ καὶ τὰ πολλά εἶδος οὐσίας , ἡ ψυχὴ ἄρα , ἢ μὲν οὐσία , πολλά , ἢ δὲ
Lemmas: « ὅτι μέν εἰμί ἑν , οὐσία μετέχω ποτός , ὅτι δέ οὐ εἰμί , μή μετέχω αὖος ποτός οὐσία » . ἀναλογέω οὖν ὁ μέν ἀμέριστος ὁ ἑν , ὁ δέ μεριστός ρισιῷ ὁ οὐ ἑν , καί ὁ μέν εἰμί ὁ ἑν εἰμί , ὁ δέ γίγνομαι ὁ μή εἰμί ἑν . καί ἐπεί καί ὁ πολύς εἶδος οὐσία , ὁ ψυχή ἄρα , ἢ μέν οὐσία , πολύς , ἢ δέ
damascius.in-parmenidem 1538
γένεσις καὶ οὐχ οὐσία , οὐ πολλά · καὶ ἐπὶ πάντων ὁ αὐτὸς λόγος . Εἰ δὲ καὶ τῇ ὅλῃ ψυχῇ ὁ Τίμαιος ἐπάγει τὸ μικτόν , ὁ δὲ Παρμενίδης τῇ μερικῇ ταῦτα προσήρμοσεν , οὐ Θαυμασίον · εἴποι γὰρ ἂν καὶ ἐκεῖνος ἑν τῇδε μάλιστα διαφαίνεσθαι τοῦ μεριστοῦ καὶ ἀμεριστοῦ τὴν ἀντιδιαίρεσιν , ἄτε οὐχ ὁμοῦ ἑν ταύτῃ φαινομένων , ἀλλὰ παρὰ μέρος , καὶ ἑν ἄλλῳ μὲν
Lemmas: γένεσις καί οὐ οὐσία , οὖον πολύς · καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός λόγος . εἰμί δέ καί ὁ ὅλος Ψυχή ὁ Τίμαιος ἐπάγω ὁ μικτός , ὁ δέ Παρμενίδης ὁ μερικός οὗτος προσαρμόζω , οὖον Θαυμάσιος · εἶπον γάρ εἄν καί ἐκεῖνος ἑν ὅδε μάλιστα διαφαίνω ὁ μεριστός καί ἀμέριστος ὁ ἀντιδιαίρεσις , αὔγ-ασμα οὐ ὁμοῦ ἑν οὗτος φαίνω , ἀλλά παρά μέρος , καί ἑν ἄλλος μέν
damascius.in-parmenidem 1539
χρόνῳ τοῦ ἀμεριστοῦ ν . κρατοῦντος , ἑν ἄλλῳ δὲ τοῦ μεριστοῦ , ὡς ἀποδείκνυσιν ὁ Παρμενίδης . Καὶ μήποτε τοῦτό ἐστιν τὸ ποιῆσαι ἑν αὐτῇ τὸ οὔτε πολλά , τὸ ποτὲ μὲν ἑν τῷ ἑνὶ καθίστασθαι τῶν πολλῶν φθαρέντων , ὅτε οὐ πολλά ἐστιν , ποτὲ δὲ ἑν τοῖς πολλοῖς τοῦ ἑνὸς οἰχομένου , ὅτε οὐχ ἑν · καὶ ποτὲ μὲν ἑν τῷ εἶναι μένει , οὔτε γιγνομένη , ἀλλὰ
Lemmas: χρόνος ὁ ἀμέριστος Ν . κράτος , ἑν ἄλλος δέ ὁ μεριστός , ὡς ἀποδείκνυμι ὁ Παρμενίδης . καί μήποτε οὗτος εἰμί ὁ ποιέω ἑν αὐτός ὁ οὔτε πολύς , ὁ ποτέ μέν ἑν ὁ εἷς καθίστημι ὁ πολύς φθείρω , ὅτε οὖον πολύς εἰμί , ποτέ δέ ἑν ὁ πολύς ὁ εἷς οἴχομαι , ὅτε οὐ ἑν · καί ποτέ μέν ἑν ὁ εἰμί μένω , οὔτε γίγνομαι , ἀλλά
damascius.in-parmenidem 1540
πάντη ἄχρονος καὶ ἄγενής , ὡς ἔρει , ποτὲ δὲ ἑν τῷ γίγνεσθαι καὶ ἀπόλλυσθαι . Ταῦτα μὲν οὖν εἰσαύθις . Νῦν δὲ ἐκεῖνο καὶ διοριστέον ὅτι ἄλλο τὸ ἀληθεύεσθαι καὶ ἐνίζεσθαι , ἄλλο τὸ ἑν εἶναι καὶ πολλά , καὶ αὖ πάλιν , ἄλλο τὸ φθείρεσθαι τὸ ἑν ἢ τὰ πολλά , ἄλλο τὸ μὴ ἑν εἶναι μηδὲ πολλά . Ὡς γὰρ ἀπλῶς εἰπεῖν , τὸ μὲν εἶδος αὐτῆς ,
Lemmas: πάντῃ ἄχρονος καί ἀγενής , ὡς ἔρομαι , ποτέ δέ ἑν ὁ γίγνομαι καί ἀπόλλυμι . οὗτος μέν οὖν εἰσαῦθις . νῦν δέ ἐκεῖνος καί διοριστέον ὅτι ἄλλος ὁ ἀληθεύω καί ἐνίζω , ἄλλος ὁ ἑν εἰμί καί πολύς , καί αὖος πάλιν , ἄλλος ὁ φθείρω ὁ ἑν ἢ ὁ πολύς , ἄλλος ὁ μή ἑν εἰμί μηδέ πολύς . ὡς γάρ ἀπλόος εἶπον , ὁ μέν εἶδος αὐτός ,
damascius.in-parmenidem 1541
οἷον αὐτὸ τὸ ὑποκείμενον , τὸ ἑν ἔστιν καὶ οὐχ ἑν , καὶ πολλά καὶ οὐ πολλά , καὶ ὄν καὶ μὴ ὄν · καὶ τὰ ἄλλα τὸν αὐτὸν τρόπον ἀντιθέμενα , ἃ συλλαβὼν ὁ Τίμαιος πάντα , μεριστὸν ἔφατο ἢ καὶ ἀμέριστον · ὧν τὸ μὲν ἀμέριστον ἀληθὲς ἕκαστον ἀποφαίνει , τὸ δὲ μεριστόν , ψευδάνυμον . Διόπερ ὁ Παρμενίδης νίδης τῷ ἀποφατικῷ τῶν ἀληθῶν εἰσηγεῖται τὰ εἴδωλα αὐτῶν ,
Lemmas: οἷος αὐτός ὁ ὑπόκειμαι , ὁ ἑν εἰμί καί οὐ ἑν , καί πολύς καί οὖον πολύς , καί εἰμί καί μή εἰμί · καί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός τρόπος ἀντιτίθημι , ὁ συλλαμβάνω ὁ Τίμαιος πᾶς , μεριστός φημί ἢ καί ἀμέριστος · ὅς ὁ μέν ἀμέριστος ἀληθής ἕκαστος ἀποφαίνω , ὁ δέ μεριστός , ψευδάνυμον . διόπερ ὁ Παρμενίδης νίδης ὁ ἀποφατικός ὁ ἀληθής εἰσηγέομαι ὁ εἴδωλον αὐτός ,
damascius.in-parmenidem 1542
ἐπεὶ καὶ ἑν Σοφιστῇ μὴ ὄν ὀνομάζει τὸ εἴδωλον ὁ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ γυμνασίου ξένος , περὶ δὲ τοῦτο τὸ εἶδος ἀποτελεῖσθαι τὰς ἐφεξῆς συναγομένας ἐναντιώσεις , καὶ ὡς φησιν αὐτός , καθόδους τε καὶ ἀνόδους . καὶ ἐν ἄλλῳ ἄρα χρόνῳ μετέχει καὶ ἐν ἄλλῳ οὐ πληθύεσθαι τῆς τρίτον τρίπον τρόπον Δεύτερον δὲ ἐκεῖνο ἐπισημαίνομαι ὅτι τὸ μίγμα τοῦτο αὐθυπόστατόν ἐστιν ἐν τῇ
Lemmas: ἐπεί καί ἑν σοφιστής μή εἰμί ὀνομάζω ὁ εἴδωλον ὁ ἀπό ὁ αὐτός γυμνάσιον ξένος , περί δέ οὗτος ὁ εἶδος ἀποτελέω ὁ ἐφεξῆς συνάγω ἐναντίωσις , καί ὡς φημί αὐτός , κάθοδος τε καί ἄνοδος . καί ἐν ἄλλος ἄρα χρόνος μετέχω καί ἐν ἄλλος οὖον πληθύω ὁ τρίτος τρίπον τρόπος δεύτερος δέ ἐκεῖνος ἐπισημαίνω ὅτι ὁ μίγμα οὗτος αὐθυπόστατος εἰμί ἐν ὁ
damascius.in-parmenidem 1543
ψυχῇ τὸ ἕν καὶ οὐχ ἕν , καὶ ὂν καὶ μὴ ὂν . Ἐντεῦθεν γὰρ ἀπὸ τούτου τοῦ ἑνὸς ἀναφύεται , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῶν προδεδειγμένων λαμβάνεται . Ἄμελει ὡς καὶ ταῦτα συνάγων τρόπον τινά , οὕτω ἐδιώρισεν ἀπὸ τῶν δεδειγμένων · « τὸ ἕν εἰ ἔστιν οἷον διεληλύθαμεν , ἆρα οὐκ ἀνάγκη αὐτὸ ἕν τε ὂν καὶ πολλά , καὶ οὔτε ἕν , οὔτε πολλά , » ἀπὸ τῆς οἰκείας φύσεως .
Lemmas: Ψυχή ὁ εἷς καί οὐ εἷς , καί εἰμί καί μή εἰμί . ἐντεῦθεν γάρ ἀπό οὗτος ὁ εἷς ἀναφύω , ἀλλά οὐ ἀπό ὁ προδείκνυμι λαμβάνω . ἀμελής ὡς καί οὗτος συνάγω τρόπος τις , οὗτος διά-ὁρίζω ἀπό ὁ δείκνυμι · « ὁ εἷς εἰμί εἰμί οἷος διέρχομαι , ἆρα οὐ ἀνάγκη αὐτός εἷς τε εἰμί καί πολύς , καί οὔτε εἷς , οὔτε πολύς , » ἀπό ὁ οἰκεῖος φύσις .
damascius.in-parmenidem 1544
Τὰ γοῦν ἀπὸ τούτων ἔστι τὰ τῷ ὄντι δεικνύμενα ὡς προὑποκειμένων , ἐπεὶ καὶ τὸ « ἔτι δὴ λέγωμεν » ἐνδείκνυται κνυται ὡς ἔσχατόν ἐστι τοῦτο τὸ ἕν , καὶ ὡς οὐχ ἕν ἰνδαλλόμενον . Ὡς δὲ τὸ ἕν ἔχει , οὕτω καὶ τὰ ἑπόμενα τῷ ἑνὶ πάντα , οὐκ αὐτά , ἀλλ’ ἔτι ὅμως αὐτὰ καὶ ἄλλα εἶναι φανταζόμενα · οὔτε ἆρα πολλά , οὔτε τι τῶν ἐπομένων , τῇ
Lemmas: ὁ γοῦν ἀπό οὗτος εἰμί ὁ ὁ εἰμί δείκνυμι ὡς προυποκειμαι , ἐπεί καί ὁ « ἔτι δή λέγω » ἐνδείκνυμι κνύω ὡς ἔσχατος εἰμί οὗτος ὁ εἷς , καί ὡς οὐ εἷς ἰνδάλλομαι . ὡς δέ ὁ εἷς ἔχω , οὗτος καί ὁ ἕπομαι ὁ εἷς πᾶς , οὐ αὐτός , ἀλλά ἔτι ὅμως αὐτός καί ἄλλος εἰμί φαντάζω · οὔτε ἆρα πολύς , οὔτε τίς ὁ επομένη , ὁ
damascius.in-parmenidem 1545
καταφάσει φάσει τοῦ ἑνός . Δηλοῖ ἆρα τοῦτο καὶ ὅτι αὐθυπόστατός ἐστιν ἡ ἡμετέρα ψυχή , εἰ καὶ ἀμυδρὸν ἔχει τὸ αὐθυπόστατον . Τὸ ἆρα γιγνόμενον αὐτῆς ὡς αἴτιον νοητέον , καὶ τὸ οὐχ ἕν ὡς ἔτι ἕν , καὶ τὸ οὐ πολλά ὡς ἔτι πολλά , καὶ ἕκαστον τῶν ἄλλων ὁμοίως . Ἐπὶ δὲ τούτοις καὶ τὸ μετέχειν χρόνου προὑπέθετο , διδοὺς αὐτῇ καὶ ἀπὸ τῶν ὑποσελήνων
Lemmas: κατάφασις φάσις ὁ εἷς . δηλόω ἆρα οὗτος καί ὅτι αυθυπόστατος εἰμί ὁ ἡμέτερος ψυχή , εἰμί καί ἀμυδρός ἔχω ὁ αὐθυπόστατος . ὁ ἆρα γίγνομαι αὐτός ὡς αἴτιος νοητέον , καί ὁ οὐ εἷς ὡς ἔτι εἷς , καί ὁ οὖον πολύς ὡς ἔτι πολύς , καί ἕκαστος ὁ ἄλλος ὁμοίως . ἐπί δέ οὗτος καί ὁ μετέχω χρόνος προπίνω , δίδωμι αὐτός καί ἀπό ὁ υποσεληνη
damascius.in-parmenidem 1546
θεῶν ὑπόστασιν , ἵνα ἀρχὴν ταύτην καταλάβηται τῶν καθόδων αὐτῆς καὶ ἀνόδων . Καὶ γὰρ οἱ ἱερατικοί , καὶ οἱ θεολόγοι ὁμολογοῦσιν ὡς τὰ αὐτὰ πάσχει τοῖς θεοῖς ἡ ἡμετέρα ψυχή , ἀνιοῦσα καὶ κατιοῦσα , ἀποθνησκουσα θνήσκουσά τε καὶ ἀναβιωσκομένη , καθόσον ἀπὸ τῶν τοιούτων παράγεται θεῶν . Ἔστιν ἆρα φυτόν οὐ μόνον οὐράνιον , ἀλλὰ καὶ ἔγγειον ἡ ψυχὴ κατὰ τὸν Παρμενίδην , εἰ καὶ ἄλλον τρόπον
Lemmas: θεός ὑπόστασις , ἵνα ἀρχή οὗτος καταλαμβάνω ὁ κάθοδος αὐτός καί ἄνοδος . καί γάρ ὁ ἱερατικός , καί ὁ θεολόγος ὁμολογέω ὡς ὁ αὐτός πάσχω ὁ θεός ὁ ἡμέτερος ψυχή , ἀνέρχομαι καί κατέρχομαι , ἀποθνῄσκω θνῄσκω τε καί ἀναβιώσκομαι , καθόσον ἀπό ὁ τοιοῦτος παράγω θεός . ἔρτις ἆρα φυτός οὖον μόνος οὐράνιος , ἀλλά καί ἔγγειος ὁ ψυχή κατά ὁ Παρμενίδης , εἰμί καί ἄλλος τρόπος
damascius.in-parmenidem 1547
οὐράνιον , ἀλλ’ οὐκ ἔγγειον κατὰ τὸν Τίμαιον · μᾶλλον δὲ καὶ ἐπὶ τούτων τὸ μίγμα ἀληθέστατον οὐράνιον καὶ ἔγγειον , καὶ οὔτε οὐράνιον οὔτε ἔγ|γειον . Οὐκοῦν ὑποσέληνον μὲν ὡς χρόνου μετέχον , ὡς δὲ ἄχρονον ἐφεξῆς ἀποδεικνύμενον , οὐράνιον καὶ ὑπερκόσμιον καὶ νοερόν . Πάντα γὰρ ἐν αὐτῇ τὰ πρὸ αὐτῆς , ἃ διεῖλεν εἰς τὸ ἔγχρονον καὶ τὸ ἄχρονον ὁ Παρμενίδης , καὶ πάντα ἐν αὐτῇ
Lemmas: οὐράνιος , ἀλλά οὐ ἔγγειος κατά ὁ Τίμαιον · μᾶλλον δέ καί ἐπί οὗτος ὁ μίγμα ἀληθής οὐράνιος καί ἔγγειος , καί οὔτε οὐράνιος οὔτε ἔγγειος . οὐκοῦν ὑποσέληνος μέν ὡς χρόνος μετέχω , ὡς δέ ἄχρονος ἐφεξῆς ἀποδείκνυμι , οὐράνιος καί ὑπερκόσμιος καί νοερός . Πάν γάρ ἐν αὐτός ὁ πρό αὐτός , ὁ διαιρέω εἰς ὁ ἔγχρονος καί ὁ ἄχρονος ὁ Παρμενίδης , καί πᾶς ἐν αὐτός
damascius.in-parmenidem 1548
τὰ μεθ’ ἑαυτήν , ἃ διὰ τῶν ἀποφάσεων φάσεων ἐνδείκνυται . Οὕτω γὰρ τὸ οὐχ ἕν καὶ οὐ πολλά καὶ οὐχ ὂν ἐν αὐτῇ ἐνοοῦμεν . Καὶ μηδεὶς οἰέσθω τὰς διὰ τοῦ ἐξαίφνης ἀποφάσεις τὰ χειρῶν εἰσάγειν · αὐταὶ αὗται γὰρ καὶ τὰ κρείττω ὁμοῦ τοῖς χείροσιν εἰσῃγοῦνται . Πρὸ γὰρ τῆς τοῦ χρόνου μετοχῆς , ἐν τῷ ἀχρόνῳ τε καὶ ἐξαιρήσει , ἐν τέ ἐστι καὶ
Lemmas: ὁ μετά ἑαυτοῦ , ὁ διά ὁ ἀπόφασις φάσις ἐνδείκνυμι . οὕτως γάρ ὁ οὐ εἷς καί οὖον πολύς καί οὐ εἰμί ἐν αὐτός νοέω . καί μηδείς οἴομαι ὁ διά ὁ ἐξαπίνης ἀπόφασις ὁ χείρ εἰσάγω · αὐτός οὗτος γάρ καί ὁ ἀγαθός ὁμοῦ ὁ χείρων εἰσηγέομαι . πρό γάρ ὁ ὁ χρόνος μετοχή , ἐν ὁ ἄχρονος τε καί ἐξαιρέω , ἐν τε εἰμί καί
damascius.in-parmenidem 1549
οὐχ ἕν καὶ πολλά . Διὸ καὶ μετὰ ταῦτα ἐπάγει τὸ « χρόνου μετέχειν » , ὡσὰν ἐκείνων πρὸ ἔτι ύ ω οὔτε μήτε μήτε ὡς ἔτι χρόνου ὄντων ἐν τῇ ψυχῇ . Αἱ δὲ τοῦ ἐξαίφνης ἀποφάσεις τὰς κατὰ γένεσιν ἀνήρουν καταφάσεις τὰς ἀπὸ τοῦ χρόνου προελθούσας , ἀλλ' οὐ τὸ ἕν καὶ πολλά καὶ τὸ εἶναι · οὐδὲ τὰς τούτοις ἀντικειμένας ἀποφάσεις , τὸ οὐχ ἕν
Lemmas: οὐ εἷς καί πολύς . Διὸ καί μετά οὗτος ἐπάγω ὁ « χρόνος μετέχω » , ὡσάν ἐκεῖνος πρό ἔτι ὗς εἰμί οὔτε μήτε μήτε ὡς ἔτι χρόνος εἰμί ἐν ὁ Ψυχή . ὁ δέ ὁ ἐξαπίνης ἀπόφασις ὁ κατά γένεσις ἀναιρέω κατάφασις ὁ ἀπό ὁ χρόνος προέρχομαι , ἀλλά οὖον ὁ εἷς καί πολύς καί ὁ εἰμί · οὐδέ ὁ οὗτος ἀντίκειμαι ἀπόφασις , ὁ οὐ εἷς
damascius.in-parmenidem 1550
καὶ οὐ πολλά καὶ οὐκ ὄν , ὅς δὴ ταύτας φημὶ προλείψεις εἶναι τῶν ἄλλων ἐν τῇ ψυχῇ , ὡς περὶ τὰ σώματα μεριστῶν ἐν αὐτῇ ἀποτιθέμεθα τὰ παραδείγματα . Εἰ δὲ τῷ μετέχειν τοῦ χρόνου οὐκ ἀντέθεικεν εὐθὺς τὸ ἄχρονον , ὅπερ ἐστὶ τὸ μὴ χρόνου μετέχειν , αἰτία ἡ ἐπιστημονικὴ τῶν προβλημάτων διοίκησις . Διὰ μὲν γὰρ τοῦ χρόνου τὸ γενεσιουργὸν αὐτῆς καὶ ὑποσέληνον
Lemmas: καί οὖον πολύς καί οὐ εἰμί , ὅς δή οὗτος φημί προλείπω εἰμί ὁ ἄλλος ἐν ὁ Ψυχή , ὡς περί ὁ σῶμα μεριστός ἐν αὐτός ἀποτίθημι ὁ παράδειγμα . εἰμί δέ ὁ μετέχω ὁ χρόνος οὐ ἀνατίθημι εὐθύς ὁ ἄχρονος , ὅσπερ εἰμί ὁ μή χρόνος μετέχω , αἰτία ὁ ἐπιστημονικός ὁ πρόβλημα διοίκησις . Ζεύς μέν γάρ ὁ χρόνος ὁ γενεσιουργός αὐτός καί ὑποσέληνος
damascius.in-parmenidem 1551
ἀποδεῖκνυται , τὸ δὲ ὄν καὶ ἀγέννητον διὰ τοῦ ἀχρόνου . Ταῦτα δὲ διασῆσασθαι προὔκειτο ἀπ' ἀλλήλων , ἄτε μερισθέντων ἐν τῇδε τῇ οὐσίᾳ , καὶ διασλάντων παρὰ μέρος τρόπον τινὰ ὄντων καὶ μὴ ὄντων . Ἐν γὰρ ταῖς κρείττοσι ψυχαῖς ὁμοῦ τὸ μεριστὸν καὶ ἀμέριστον , καὶ ἔγχρονον καὶ αἰώνιον , καὶ ὄν καὶ μὴ ὄν · ἐν ἡμῖν δὲ διὰ τὸν ἔσχατον μερισμὸν ποτὲ μὲν τόδε
Lemmas: ἀποδείκνυμι , ὁ δέ εἰμί καί ἀγέννητος διά ὁ άχρονος . οὗτος δέ διασείω πρόκειμαι ἀπό ἀλλήλων , αὔγ-ασμα μερίζω ἐν ὅδε ὁ οὐσία , καί διασλάντων παρά μέρος τρόπος τις εἰμί καί μή εἰμί . ἐν γάρ ὁ ἀγαθός Ψυχή ὁμοῦ ὁ μεριστός καί ἀμέριστος , καί ἔγχρονος καί αἰώνιος , καί εἰμί καί μή εἰμί · ἐν ἐγώ δέ διά ὁ ἔσχατος μερισμός ποτέ μέν ὅδε
damascius.in-parmenidem 1552
προκύπτει , ποτὲ δὲ τόδε · ὅθεν καὶ αὐτὸς ἐχώρισεν τὸ ἄχρονον ἀπὸ τοῦ ἐγχρόνου . Εἰ δὲ τὸ ἄχρονον καταφατικόν , καίτοι ἀπόφασις ἐστὶν βουλομένου τοῦ μετέχειν χρόνου , σαφὲς ὅτι καὶ τὸ οὐχ ἕν καὶ τὸ οὐ πολλά καὶ τὸ οὐκ ὄν , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα καταφατικῶς νοητέον ὡς ὑφεστῶτα ἐν τῇ ψυχῇ παραδείγματα τῶν ἄλλων , μᾶλλον δὲ ὡς ἄλλα κατὰ ἔμφασιν ἤδη
Lemmas: προκύπτω , ποτέ δέ ὅδε · ὅθεν καί αὐτός χωρίζω ὁ ἄχρονος ἀπό ὁ έγχρονος . εἰμί δέ ὁ ἄχρονος καταφατικός , καίτοι ἀπόφασις εἰμί βούλομαι ὁ μετέχω χρόνος , σαφής ὅτι καί ὁ οὐ εἷς καί ὁ οὖον πολύς καί ὁ οὐ εἰμί , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος καταφατικός νοητέον ὡς ὑφίστημι ἐν ὁ Ψυχή παράδειγμα ὁ ἄλλος , μᾶλλον δέ ὡς ἄλλος κατά ἔμφασις ἤδη
damascius.in-parmenidem 1553
ὡς προφαινόμενα . Πρὸς δὲ τούτοις καὶ ἐκεῖνο νῦν ἤδη διοριστέον ὅτι οὐκ ἄλλο μὲν τὸ ἕν ἐν τῇ ψυχῇ , ἄλλο δὲ τὸ οὐχ ἕν , οὐδὲ ἄλλο μὲν τὸ ὄν , ἄλλο δὲ τὸ οὐκ ὄν , οὐδὲ τὸ ἔγχρονον ἄρα ἄλλο καὶ τὸ ἄχρονον . Διασπάσομεν γὰρ οὕτω τὴν ψυχὴν εἰς οὐσίαν καὶ γένεσιν , καὶ σύνθετον αὐτὴν ποιήσομεν . Ἀλλ' ὥσπερ ἐν τοῖς εἰς
Lemmas: ὡς προφαίνω . πρός δέ οὗτος καί ἐκεῖνος νῦν ἤδη διοριστέον ὅτι οὐ ἄλλος μέν ὁ εἷς ἐν ὁ Ψυχή , ἄλλος δέ ὁ οὐ εἷς , οὐδέ ἄλλος μέν ὁ εἰμί , ἄλλος δέ ὁ οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ ἔγχρονος ἄρα ἄλλος καί ὁ ἄχρονος . διασπάω γάρ οὗτος ὁ ψυχή εἰς οὐσία καί γένεσις , καί συντίθημι αὐτός ποιέω . ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ εἰς
damascius.in-parmenidem 1554
Τίμαιον τὸ μεριστὸν ὁμοῦ καὶ ἀμέριστον , ὡς μίαν φύσιν ἀμφίβιον θεωρεῖν , οὕτω καὶ νῦν τὸ ἕν καὶ οὐχ ἕν ταυτόν , ὡς ἑκάτερον εἶναι φανταζόμενον , καὶ τὰ πολλά , καὶ τὸ ὄν καὶ οὐκ ὄν , καὶ τὸ ἔγχρονον καὶ τὸ ἄχρονον . ὅλη γὰρ δι' ὅλης ἡ ψυχὴ τοιαύτη , καὶ ὄν καὶ γιγνόμενον · καὶ ὅπερ ἕν , τοῦτο καὶ οὐχ ἕν · καὶ ὅπερ ἐγχρονον ,
Lemmas: Τίμαιον ὁ μεριστός ὁμοῦ καί ἀμέριστος , ὡς εἷς φύσις ἀμφίβιος θεωρέω , οὗτος καί νῦν ὁ εἷς καί οὐ εἷς αὐτός , ὡς ἑκάτερος εἰμί φαντάζω , καί ὁ πολύς , καί ὁ εἰμί καί οὐ εἰμί , καί ὁ ἔγχρονος καί ὁ ἄχρονος . ὅλος γάρ διά ὅλος ὁ ψυχή τοιοῦτος , καί εἰμί καί γίγνομαι · καί ὅσπερ εἷς , οὗτος καί οὐ εἷς · καί ὅσπερ ἐγχρονίζω ,
damascius.in-parmenidem 1555
τοῦτο καὶ ἄχρονον · ὅμως δὲ τῇ ἰδιότητι διπλοῦν ἕκαστον , ἀλλ' ἀλλ᾽ ἐν ἁπλῇ ὑποστάσει καὶ τὸ διπλοῦν . Ἔτι γε μὴν καὶ τοῦτο προσθεωρητέον ὅτι , εἰ καὶ ὅλη δι' ὅλης μεριστὴ καὶ ἀμέριστος , ἀλλ' ἀλλ᾽ ἤδη τὸ μὲν ἄχρον αὐτῆς ἀμέριστον μᾶλλον , τὸ δὲ ἔσχατον ποιήσωμεν . ἐν μεριστόν , διασπάσωμεν Β . <ἔδει> θεωρεῖν . μᾶλλον μερισιόν , τὸ δὲ μέσον ἄμφω ἐπίσης · ὥστε καὶ
Lemmas: οὗτος καί ἄχρονος · ὅμως δέ ὁ ἰδιότης διπλόος ἕκαστος , ἀλλά ἀλλά ἐν ἁπλόος ὑπόστασις καί ὁ διπλόος . ἔτι γε μήv καί οὗτος προσθεωρητέον ὅτι , εἰμί καί ὅλος διά ὅλος μεριστός καί ἀμέριστος , ἀλλά ἀλλά ἤδη ὁ μέν ἄχροος αὐτός ἀμέριστος μᾶλλον , ὁ δέ ἔσχατος ποιέω . ἐν μεριστός , διασπάω Β . οἶδα θεωρέω . μᾶλλον μερισιόν , ὁ δέ μέσος ἄμφω ἐπίσης · ὥστε καί
damascius.in-parmenidem 1556
κατὰ τὸν Παρμενίδην τὸ μὲν ἄχρον αὐτῆς ἐστὶ μᾶλλον ἕν καὶ πολλὰ καὶ ὤν , καὶ πάντα μἄλλον , δ ἐσὶν ἐσλιν ἕκαστον , τὸ δὲ ἔσχατον οὐχ ἕν , οὐ πολλὰ ὁμοίως μἄλλον , τὸ δὲ μέσον ἐπίσης . Οὐκοῦν καὶ ἄχρονον μὲν εἰς τὰ μάλιστα τὸ ἄχρον , ἔγχρονον δὲ εἰς τὰ μάλιστα τὸ ἔσχατον , τὸ δὲ μέσον ἐπίσης . Τούτων δὲ προειλημμένων , εἴδομεν περὶ τῶν
Lemmas: κατά ὁ Παρμενίδης ὁ μέν ἄχροος αὐτός εἰμί μᾶλλον εἷς καί πολύς καί εἰμί , καί πᾶς μᾶλλον , δ ἐμίν Έσλιν ἕκαστος , ὁ δέ ἔσχατος οὐ εἷς , οὖον πολύς ὁμοίως μᾶλλον , ὁ δέ μέσος ἐπίσης . οὐκοῦν καί ἄχρονος μέν εἰς ὁ μάλιστα ὁ ἄχροος , ἔγχρονος δέ εἰς ὁ μάλιστα ὁ ἔσχατος , ὁ δέ μέσος ἐπίσης . οὗτος δέ προλαμβάνω , ὁράω περί ὁ
damascius.in-parmenidem 1557
ἐχομένων ὅ τι ῥητέον . Πρὸς δὴ τὸ τρίτον αὐτὸς μὲν περὶ τὰς ἐνεργείας καὶ ἔτι τὰς δυνάμεις ὁρᾷ τὰς τῶν συμπερασμάτων μεταβολάς . Τὴν μὲν γὰρ οὐσίαν αὐτῆς αἰώνιον εἶναι , τὴν δὲ γένεσιν , περὶ τὰς προβολὰς τῶν τοιῶν καὶ τοιῶν ζώων τε καὶ νοήσεων , καὶ περὶ μὲν ταύτας τὸν χρόνον , περὶ δὲ τὴν οὐσίαν τὸ ἄχρονον ὡς αἰώνιον ἐκδεχόμενος . Ἡμεῖς δὲ
Lemmas: ἔχω ὅς τίς ῥητέος . πρός δή ὁ τρίτος αὐτός μέν περί ὁ ἐνέργεια καί ἔτι ὁ δύναμις ὁράω ὁ ὁ συμπέρασμα μεταβολή . ὁ μέν γάρ οὐσία αὐτός αἰώνιος εἰμί , ὁ δέ γένεσις , περί ὁ προβολή ὁ τοῖος καί τοῖος ζῷον τε καί νόησις , καί περί μέν οὗτος ὁ χρόνος , περί δέ ὁ οὐσία ὁ ἄχρονος ὡς αἰώνιος ἐκδέχομαι . ἐγώ δέ
damascius.in-parmenidem 1558
καὶ ἐν τοῖς εἰς Τίμαιον ἀπεδείκνυμεν ὅλην δι' ὅλης γεννητὴν τὴν ψυχὴν ἄμα καὶ ἀγέννητον κατ' οὐσίαν , καὶ νῦν ἀξιοῦμεν ταῦτα τὰ συμπεράσματα ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀκούειν . Καὶ γὰρ πανταχοῦ οὐσίας ὁ Παρμενίδης παραδίδωσιν , μᾶλλον δέ τι καὶ ὑπὲρ τὰς οὐσίας ταύτας τὰς ἐνάδας · καὶ « νῦν ἕν εἰ ἐσὶν , ἔφη , ἀνάγκη αὐτὸ τοῖον εἶναι καὶ τοῖον Ἴσως οὖν ἀπὸ τῶν
Lemmas: καί ἐν ὁ εἰς Τίμαιον ἀποδείκνυμι ὅλος διά ὅλος γεννητής ὁ ψυχή ἄμη καί ἀγέννητος κατά οὐσία , καί νῦν ἀξιόω οὗτος ὁ συμπέρασμα ἐπί ὁ οὐσία ἀκούω . καί γάρ πανταχοῦ οὐσία ὁ Παρμενίδης παραδίδωμι , μᾶλλον δέ τίς καί ὑπέρ ὁ οὐσία οὗτος ὁ ἐνᾴδω · καί « νῦν εἷς εἰμί ἐμίν , φημί , ἀνάγκη αὐτός τοῖος εἰμί καί τοῖος ἴσος οὖν ἀπό ὁ
damascius.in-parmenidem 1559
ἐνεργειῶν ἐνδείκνυται τὸ ψευδὲς τῆς οὐσίας ἐπ' ἀμφότερα ῥέπειν , καὶ τὸ οἷον ἀμφίβιον . Ἡ ὅλως οὐσιώδη πάντα τὰ συμπεράσματα ὁ Παρμενίδης νίδης ἀεὶ συνάγειν ἐσπούδακεν , τὰς δὲ ἐνεργείας ὡς ὁμοειδεῖς ταῖς οὐσίαις ἀφῆσιν . Μήποτε οὖν ἐν τῇ οὐσίᾳ τῆς ψυχῆς καὶ ταῦτα θεατέον κατ' ἰδιότητα τῆς μεταβολῆς ὁρωμένης , ὥσπερ τῆς γενέσεως . Ὅπου γὰρ γένεσις ἐκεῖ χρόνος , ὅπου δὲ χρόνος ἐκεῖ
Lemmas: ἐνέργεια ἐνδείκνυμι ὁ ψευδής ὁ οὐσία ἐπί ἀμφότερος ῥέπω , καί ὁ οἷος ἀμφίβιος . ὁ ὅλως οὐσιώδης πᾶς ὁ συμπέρασμα ὁ Παρμενίδης νίδης ἀεί συνάγω σπουδάζω , ὁ δέ ἐνέργεια ὡς ὁμοειδής ὁ οὐσία ἀφίημι . μήποτε οὖν ἐν ὁ οὐσία ὁ Ψυχή καί οὗτος θεατέον κατά ἰδιότης ὁ μεταβολεύς ὁράω , ὥσπερ ὁ γένεσις . ὅπου γάρ γένεσις ἐκεῖ χρόνος , ὅπου δέ χρόνος ἐκεῖ
damascius.in-parmenidem 1560
τὸ πρότερον καὶ ὕστερον . Εἰ δὲ ὁμοῦ πᾶς ὁ χρόνος καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ πάντα ὁμοῦ , ὥστε καὶ <αἱ> περὶ τὸν χρόνον μεταβολαὶ ἀμετά - βλητοι , καὶ ἐν τῷ ἀχρόνῳ τὸ ἐγχρονον , ὡς ἐν τῷ ἀγενητῷ τὸ γεννητόν · ἡ οὕτω γε καὶ ἐν τῷ Θείῳ ἐνὶ ταῦτα ἑωράτο . Πρόκειται δὲ νῦν οὐ τὸ Θεῖον , ἀλλὰ τὸ ἀνθρώπειον ἐν · ὥστε ἄλλον τρόπον
Lemmas: ὁ πρότερος καί ὕστερος . εἰμί δέ ὁμοῦ πᾶς ὁ χρόνος καί ὁ μέρος αὐτός πᾶς ὁμοῦ , ὥστε καί <αἱ> περί ὁ χρόνος μεταβολή ἀμετά - βλητός , καί ἐν ὁ ἄχρονος ὁ ἐγχρονίζω , ὡς ἐν ὁ ἀγενητῷ ὁ γεννητός · ὁ οὗτος γε καί ἐν ὁ θεῖον ἐν οὗτος ὁράω . πρόκειμαι δέ νῦν οὖον ὁ θεῖον , ἀλλά ὁ ἀνθρώπειος ἐν · ὥστε ἄλλος τρόπος
damascius.in-parmenidem 1561
ἢ τὸν κατ' ἰδιότητα ταῦτα νοητέον , ἐπεὶ οὐδὲ ὁμοῦ πᾶς ὁ χρόνος ἐν τούτῳ , ὡς ἐν τῷ Θείῳ ἐνὶ τῷ , ἄλλος δὲ καὶ ἄλλος ὁ χρόνος , ὡς Παρμενίδης βούλεται . Μήποτε οὖν τολμητέον ὅ ψάλαι ὠδίνομεν νῦν ἐξειπεῖν · μήποτε γὰρ ἐστί τις μεταβολὴ περὶ τὴν ἡμετέραν οὐσίαν · ὅτι μὲν γὰρ οὐδὲ αὐτὴ αἰώνιος καὶ ὁ Τίμαιος διδάσκει σαφῶς , ὅτι δὲ οὐδὲ
Lemmas: ἢ ὁ κατά ἰδιότης οὗτος νοητέον , ἐπεί οὐδέ ὁμοῦ πᾶς ὁ χρόνος ἐν οὗτος , ὡς ἐν ὁ θεῖον ἐν ὁ , ἄλλος δέ καί ἄλλος ὁ χρόνος , ὡς Παρμενίδης βούλομαι . μήποτε οὖν τολμητέον ὅς ψάλλω ὠδίνω νῦν ἐξεῖπον · μήποτε γάρ εἰμί τις μεταβολή περί ὁ ἡμέτερος οὐσία · ὅτι μέν γάρ οὐδέ αὐτός αἰώνιος καί ὁ Τίμαιος διδάσκω σαφῶς , ὅτι δέ οὐδέ
damascius.in-parmenidem 1562
πάντα πρὸς τὸ Γ<sup>o</sup> . τοιῶν καὶ τοιῶν , τοιὸν εἶναι καὶ τοιόν . ἴδωμεν . Β πρὸς τὸ γ<sup>o</sup> . μᾶλλον δ' ἔτι . ἵσως ] πῶς τῶς ἀμφίβιον ; ὅλως ] ὅμως ἄχρόνῳ ] ἀχρόνῳ ] χρόνῳ ὡς ἐν συνήρρηκεν συνῄρηκεν ὁμοῦ τὸν χρόνον ὡς ἡ κρεῖττων ψυχή , δηλοῖ ἡ ὕφεσις εἰς τὸν ἐσ-χατὸν χατον ὑφιζήσασα μερισμὸν τῆς ψυχικῆς οὐσίας . Ἔτι δὲ εἰ μὴ καθ’ ὅλην ὁμοῦ ταύτην ἐνεργεῖ ,
Lemmas: πᾶς πρός ὁ Γ<sup>o</sup> . τοῖος καί τοῖος , τοιός εἰμί καί τοῖος . ὁράω . Β πρός ὁ γ<sup>o</sup> . μᾶλλον δέ ἔτι . ἴσως ] πῶς Τῶς ἀμφίβιος ; ὅλως ] ὅμως ἄχρονος ] ἄχρονος ] χρόνος ὡς ἐν συναιρέω συναιρέω ὁμοῦ ὁ χρόνος ὡς ὁ ἀγαθός ψυχή , δηλόω ὁ ὕφεσις εἰς ὁ ἔσχατος χατος ὑφίζω μερισμός ὁ ψυχικός οὐσία . ἔτι δέ εἰμί μή κατά ὅλος ὁμοῦ οὗτος ἐνεργέω ,
damascius.in-parmenidem 1563
πῶς οὐκ ἂν πάθοι τί ἡ οὐσία ; ταύτης γὰρ ἀπαθῶς μενούσης , οὐκ ἂν ἡ πρὸς τὸ χεῖρον ἐγένετο ῥοπὴ κατὰ τὰς ἐνεργείας . Αἱ γὰρ ἐνέργειαι ταῖς οὐσίαις ἐξομοιοῦνται καὶ ἀπὸ τῶν οὐσιῶν ἀπογεννῶνται , ἐπεὶ καὶ πρὸ τοῦ σώματος αὐτὴ ἡ ψυχὴ ἐπικλίνει · καὶ τὸ σωματοειδὲς οὐκ ἂν αὐτὴν ἐκάλυψεν , λυσεν , εἰ μὴ αὐτῷ ἑαυτὴν ἐγκατέδησεν . Τί γὰρ ἂν γένοιτο ἀσωμάτῳ
Lemmas: πῶς οὐ εἄν πάσχω τίς ὁ οὐσία ; οὗτος γάρ ἀπαθής Μένων , οὐ εἄν ὁ πρός ὁ χείρων γίγνομαι ῥοπή κατά ὁ ἐνέργεια . ὁ γάρ ἐνέργεια ὁ οὐσία ἐξομοιόω καί ἀπό ὁ οὐσία ἀπογεννάω , ἐπεί καί πρό ὁ σῶμα αὐτός ὁ ψυχή ἐπικλίνω · καί ὁ σωματοειδής οὐ εἄν αὐτός καλύπτω , λύω , εἰμί μή αὐτός ἑαυτοῦ ἐγκαταδέω . τις γάρ εἄν γίγνομαι ἀσώματος
damascius.in-parmenidem 1564
καὶ χωριστῷ εἴδει παράφραγμα καὶ ἐμπόδιον σῶμα καὶ ζωὴ σώματος ; οὐδὲν γὰρ ταῦτα πρὸς τὴν ἀρρεπῆ εἰς αὐτὰ ψυχὴν πολλῷ μᾶλλον ἢ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἡ γένεσις . Ἄλλ’ ἡ συμπάθεια ὁ δεσμὸς ἐστί , αὐτῇ δὲ οἴκοθεν ἐξ ἀρχῆς , ἀπὸ τῆς οὐσίας ἄρα παθούσης τι καὶ ἐπικλινάσης πρὸς τὸ χεῖρον . Ἔτι δὲ ἐκ τρίτων ἔδει τι καὶ τοιοῦτον εἶναι μέσον εἶδος
Lemmas: καί χωριστός εἶδος παράφραγμα καί ἐμπόδιος σῶμα καί ζωή σῶμα ; οὐδείς γάρ οὗτος πρός ὁ ἀρρεπής εἰς αὐτός ψυχή πολύς μᾶλλον ἢ πρός ὁ οὐρανός ὁ γένεσις . ἄλλος ὁ συμπάθεια ὁ δεσμός εἰμί , αὐτός δέ οἴκοθεν ἐκ ἀρχή , ἀπό ὁ οὐσία ἄρα πάθος τίς καί ἐπικλίνω πρός ὁ χείρων . ἔτι δέ ἐκ τρίτος ἐσθίω τίς καί τοιοῦτος εἰμί μέσος εἶδος
damascius.in-parmenidem 1565
ἐν τοῖς ἀσώματοις , ἐν μέσῳ τῶν πάντῃ φθειρομένων καὶ τῶν πάντῃ ἀφθάρτων , τὸ πῶς μέν , πῶς δὲ οὔ , ἑκάτερον , οἷον ἐπιγινόμενον καὶ ἀνιέμενον , ἢ ἑνιζόμενον καὶ πληθυόμενον , ἢ οὐσιωμένον μένον καὶ γιγνόμενον , ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς σώμασιν ἐστί τι τοιοῦτον , τὸ μὲν τῶν κρειττόνων παντάπασι ἀπαθές , τὸ δὲ θνητὸν παντελῶς , οἷον καὶ ἐν ἡμῖν τὸ γενεσιουργὸν ἅπαν , τὸ δὲ αὐγοειδὲς
Lemmas: ἐν ὁ ἀσωματόω , ἐν μέσος ὁ πάντῃ φθείρω καί ὁ πάντῃ ἄφθαρτος , ὁ πῶς μέν , πῶς δέ οὖον , ἑκάτερος , οἷος ἐπιγίγνομαι καί ἀνίημι , ἢ ἑνίζω καί πληθύω , ἢ οὐσιόω μένω καί γίγνομαι , ἐπεί καί ἐν ὁ σῶμα εἰμί τίς τοιοῦτος , ὁ μέν ὁ ἀγαθός παντάπασι ἀπαθής , ὁ δέ θνητός παντελῶς , οἷος καί ἐν ἐγώ ὁ γενεσιουργός ἅπας , ὁ δέ αὐγοειδής
damascius.in-parmenidem 1566
ἀθάνατον μέν , ὅμως δὲ ἀλλοιούμενον ἁμηγέπη καὶ σχήματι καὶ οὐσίας συγκρίσει καὶ διακρίσει τινί , ὡς καὶ αὐτὸς ἠξίωσεν ἐν τοῖς εἰς Πλωτῖνον . Τί οὖν κωλύει ; πῶς δὲ οὐκ ἀναγκαῖον καὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν , ἀλλοιοῦσάν τε καὶ ἀλλοιουμένην ἑαυτήν , καὶ ὑφ’ ἑαυτῆς οὕτως , ἄνω τε καὶ κάτω μεθίστασθαι ; ἢ οὐ τοῦτο καὶ ὁ Ἀθηναῖος ἠβούλετο ξένος , ἀέναον οὐσίαν εἶναι τὴν
Lemmas: ἀθάνατος μέν , ὅμως δέ ἀλλοιόω ἁμηγέπη καί σχῆμα καί οὐσία σύγκρισις καί διάκρισις τις , ὡς καί αὐτός ἀξιόω ἐν ὁ εἰς Πλωτῖνος . τις οὖν κωλύω ; πῶς δέ οὐ ἀναγκαῖος καί ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος , ἀλλοιόω τε καί ἀλλοιόω ἑαυτοῦ , καί ὑπό ἑαυτοῦ οὕτως , ἄνω τε καί κάτω μεθίστημι ; ἢ οὖον οὗτος καί ὁ Ἀθηναῖος βούλομαι ξένος , ἀέναος οὐσία εἰμί ὁ
damascius.in-parmenidem 1567
ψυχὴν ἀποφηνάμενος , καὶ ταύτῃ ἄρα τὸ εἶδος αὐτῆς ἐν γενέσει τινὶ καὶ ῥοῇ ὑφέστηκεν . Ἔτι τοίνυν κατιοῦσα μὲν εἰς γένεσιν προβάλλεται μυρίας ὅσας ζωάς , καὶ δηλοῦσι πρὸ τῶν ἐνεργουσῶν τὰς οὐσιώσεις , σιώδεις , ἀνιοῦσα δὲ ἀναστέλλει μὲν ταύτας καὶ συναίρει καὶ ἀφανίζει , ἵστησι δὲ αὐτὴν κατὰ τὸ ἡνωμένον ὡς μάλιστα καὶ ἀμέριστον . Αὐτὴ οὖν ἑαυτὴν ἄγει ἄνω καὶ κάτω ἔνδοθεν ἐκ
Lemmas: ψυχή ἀποφαίνω , καί οὗτος ἄρα ὁ εἶδος αὐτός ἐν γένεσις τις καί ῥοή ὑφίστημι . ἔτι τοίνυν κατέρχομαι μέν εἰς γένεσις προβάλλω μυρίος ὅσος ζωή , καί δηλόω πρό ὁ ἐνεργέω ὁ οὐσίωσις , σιοιδεω , ἀνέρχομαι δέ ἀναστέλλω μέν οὗτος καί συναιρέω καί ἀφανίζω , ἵστημι δέ αὐτός κατά ὁ ἑνόω ὡς μάλιστα καί ἀμέριστος . αὐτός οὖν ἑαυτοῦ ἄγω ἄνω καί κάτω ἔνδοθεν ἐκ
damascius.in-parmenidem 1568
πρύμνης , ἀπ’ αὐτῆς ἄρα τῆς οὐσίας ἑαυτὴν κινοῦσα . αὐτῆδε . ἀμυγέπη . καὶ δῆλον ὅτι . κατιοῦσαν . ὅσα . εἰ μὴ καὶ δήλουν ὅτι . Ἐτι εἰ Β . ἐπι - γινόμενον ] ἐπιτεινόμενον , τῷ ἀνιεμένῳ αὐτὸς ] αὐτὴν Β . αὐτὴν ] αὐτὴν . ἔτι δὲ ἡ αὐτοκίνητος ἀεὶ ἐστίν τῷ αὐτοκινήτῳ χρωμένη , ἄνω καὶ κάτω μεθ-ίσταται · κατ’ κατ᾿ οὐσίαν ἄρα , τὸ γὰρ αὐτοκίνητον κατ’ οὐσίαν κινεῖ καὶ κινεῖται τὸ αὐτό ·
Lemmas: πρύμνα , ἀπό αὐτός ἄρα ὁ οὐσία ἑαυτοῦ κινέω . αὐτῆ . ἀμυγέπη . καί δῆλος ὅτι . κατέρχομαι . ὅσος . εἰμί μή καί δηλόω ὅτι . ἔτι εἰμί Β . ἐπι - γίγνομαι ] ἐπιτείνω , ὁ ἀνίημι αὐτός ] αὐτός Β . αὐτός ] αὐτός . ἔτι δέ ὁ αὐτοκίνητος ἀεί εἰμί ὁ αὐτοκίνητος χράω , ἄνω καί κάτω μεθίστημι · κατά κατά οὐσία ἄρα , ὁ γάρ αὐτοκίνητον κατά οὐσία κινέω καί κινέω ὁ αὐτός ·
damascius.in-parmenidem 1569
οὐ γὰρ μόνῳ ζωτικῶς , ἡ οὕτω γε καὶ ὁ νοῦς αὐτοκίνητος . Πρὸς δὲ τούτοις αἰώνιος ἡ οὐσία ἡ ὅλως ἀμετάβλητος οὐδὲ ποτὲ μὲν εἰς γένεσιν κάτεισιν , ποτὲ δὲ ἄνεισιν ἀπὸ γενέσεως · ἀεὶ δὲ ἄνω ἐστίν · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἐνέργειαν ἔχει τὴν ἀεὶ ἄνω · ὥστε ἀληθὴς ὁ Πλωτίνου λόγος , ὡς οὐ πᾶσα κάτεισιν ἡ ψυχή · τοῦτον δὲ οὐ προῖεται · καὶ
Lemmas: οὖον γάρ μόνος ζωτικός , ὁ οὗτος γε καί ὁ νόος αὐτοκίνητος . πρός δέ οὗτος αἰώνιος ὁ οὐσία ὁ ὅλως ἀμετάβλητος οὐδέ ποτέ μέν εἰς γένεσις κατέρχομαι , ποτέ δέ ἀνέρχομαι ἀπό γένεσις · ἀεί δέ ἄνω εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , καί ἐνέργεια ἔχω ὁ ἀεί ἄνω · ὥστε ἀληθής ὁ Πλωτῖνος λόγος , ὡς οὖον πᾶς κατέρχομαι ὁ ψυχή · οὗτος δέ οὖον προίημι · καί
damascius.in-parmenidem 1570
πῶς γὰρ οἷόν τε ἦν , τοῦ ἑτέρου ὄντος ἐν τῷ νοητῷ , ἕτερον μέρος ἐν τῇ ἐσχάτῃ εἶναι κακία , καὶ ἡ ψυχῆς ἄρα οὐσία κάτεισιν , ἀντὶ ἑνοειδοῦς μεριστοτέρα γενομένη , καὶ ἀντὶ οὐσιώδους γενεσιουργός ; Ἐτι δὲ ἡ ὅλη δι’ ὅλης γεννητὴ καὶ ἀγέννητος , ὅλη ἂν ὁμοῦ πᾶσας το ἐνεργοίη τὰς ἐνεργείας , ἐν τε τῷ νοητῷ καὶ ἐν τῷ Ταρτάρῳ · ἀλλ’ ὅπου μὲν
Lemmas: πῶς γάρ οἷος τε εἰμί , ὁ ἕτερος εἰμί ἐν ὁ νοητός , ἕτερος μέρος ἐν ὁ ἔσχατος εἰμί κακία , καί ὁ Ψυχή ἄρα οὐσία κατέρχομαι , ἀντί ἑνοειδής μεριστός γίγνομαι , καί ἀντί οὐσιώδης γενεσιουργός ; ἔτι δέ ὁ ὅλος διά ὅλος γεννητός καί ἀγέννητος , ὅλος εἄν ὁμοῦ πᾶος ὁ ἐνεργέω ὁ ἐνέργεια , ἐν τε ὁ νοητός καί ἐν ὁ Τάρταρος · ἀλλά ὅπου μέν
damascius.in-parmenidem 1571
ὅλης ἰσταμένης κατὰ τὸ γεννητόν , ὅπου δὲ ὅλης κατὰ τὸ ἀγέννητον . Ἐτι δὲ εἰ πεδᾶται ὁ ταυτοῦ κύκλος , ὁ δὲ ἕτερος διασῖρέφεται , καὶ παντοίας ὑπομένει κλάσεις , οὕτος μὲν δῆλον ὅτι ἀλλοιοῦταί πως · ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος εἰ πεδάται , οὐκ ἐνεργεῖ · εἰ δὲ μὴ ἐνεργεῖ , πέπονθέν τι γενεσιουργὸν πάθημα , καὶ τρόπον τινὰ ἐμερίσθη εἰς τὸν θατέρου διασίδας , ἐκείνου ἐνεργῶν ἐνεργείας τὰς οἰκείας
Lemmas: ὅλος ἵστημι κατά ὁ γεννητός , ὅπου δέ ὅλος κατά ὁ ἀγέννητος . ἔτι δέ εἰμί πεδάω ὁ ταυτός κύκλος , ὁ δέ ἕτερος διασῖρέφεται , καί παντοῖος ὑπομένω κλάω , οὗτος μέν δῆλος ὅτι ἀλλοιόω πως · ἀλλά καί ἐκεῖνος εἰμί πεδάω , οὐ ἐνεργέω · εἰμί δέ μή ἐνεργέω , πάσχω τίς γενεσιουργός πάθημα , καί τρόπος τις μερίζω εἰς ὁ θατέρου διασιδα , ἐκεῖνος ἐνεργός ἐνέργεια ὁ οἰκεῖος
damascius.in-parmenidem 1572
πεπέδηται . Καὶ γὰρ <ὁ> ἕτερος πεδᾶται ἐν τῷ νοητῷ ἄτε τῷ ταυτοῦ εἴδει , τῆς ψυχῆς ἐνδεδεμένης ὅλης δι’ ὅλης . Ἐτι δὲ καὶ οὕτω καὶ ὁ λέγεται ἀληθὴς φαίνεται , ὅτι ἡ ἕκαστος , τοῦτο καὶ εἶναι τῇ ἀληθείᾳ . Πρὸς δὴ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην , πολλὰ ἂν τις ἀπορήσειεν · ἐν μέν , πῶς οὐχὶ ταῦτα καὶ ταῖς θείαις ἀρμόσει ψύχαις · μεταβατικαὶ γὰρ καὶ ἐκείνων αἱ
Lemmas: πεδάω . καί γάρ ὅς ἕτερος πεδάω ἐν ὁ νοητός αὔγ-ασμα ὁ ταυτός εἶδος , ὁ Ψυχή ἐνδέω ὅλος διά ὅλος . ἔτι δέ καί οὗτος καί ὁ λέγω ἀληθής φαίνω , ὅτι ὁ ἕκαστος , οὗτος καί εἰμί ὁ ἀλήθεια . πρός δή ὁ ὑπόθεσις οὗτος , πολύς εἄν τις ἀπορέω · ἐν μέν , πῶς οὐ οὗτος καί ὁ θεῖος ἁρμόζω Ψυχή · μεταβατικός γάρ καί ἐκεῖνος ὁ
damascius.in-parmenidem 1573
ἐν-έργειαι · έργειαι · ἕτερον δέ , πῶς αὐτοκίνητος ἡ ψυχὴ οὖσα οὐχ ὅσον ἐστίν ἀεὶ ἐστίν κατ’ οὐσίαν · οἷον εἰ ἡνωμένη κατὰ τὸ αὐτοκίνητον , ἀεὶ ἠνωμένη · εἰ διακεκρι-μένη , μένη , ἀεὶ καὶ τοῦτο · εἰ δὲ ὁμοῦ ἀμφότερα ὡς τι μέσον , καὶ τοῦτο ἀεἰ , πῶς οὖν ἀλλοιοῦται παρὰ μέρος ἢ γε οὐσία . Τρίτον δέ , τὸ μὲν ἡνωμένον καὶ ὀλύμπιον αὐτῆς εἶδος , εἰ προβάλλοι ποτὲ
Lemmas: ἐνέργεια · ἔργω · ἕτερος δέ , πῶς αὐτοκίνητος ὁ ψυχή εἰμί οὐ ὅσος εἰμί ἀεί εἰμί κατά οὐσία · οἷος εἰμί ἑνόω κατά ὁ αὐτοκίνητον , ἀεί ενώνω · εἰμί διακρίνω , μένω , ἀεί καί οὗτος · εἰμί δέ ὁμοῦ ἀμφότερος ὡς τίς μέσος , καί οὗτος ἄημι , πῶς οὖν ἀλλοιόω παρά μέρος ἢ γε οὐσία . Τρίτος δέ , ὁ μέν ἑνόω καί Ὀλύμπιος αὐτός εἶδος , εἰμί προβάλλω ποτέ
damascius.in-parmenidem 1574
τὸ πεπληθυσμένον , ἦτλον θαυμασθόν · πῶς δὲ τὸ ἐν τῇ γενέσει ἀπογεννήσει , ἢ προβαλεῖται τὸ ἑαυτοῦ κρεῖττον ; Οὕτω γὰρ ἐσται τὰ δεύτερα αἴτια τῶν προτέρων αἴτια · οὕτω γὰρ δὴ καὶ τὰ αὐτὰ αἴτια καὶ αἰτιατὰ ποιήσομεν . Τέταρτον ἐπὶ τούτοις , πότερον ταῦτον ἀριθμῷ τὸ εἶδος αὐτῆς ἀεὶ μένει , ἢ κατὰ εἶδος μόνον ταυτόν , ἀεὶ τοῖς μέρεσιν ἀπορρέον · οὐ λγ δὲ αἴτια τῶν
Lemmas: ὁ πληθύνω , ἦτλον θαυμάζω · πῶς δέ ὁ ἐν ὁ γένεσις ἀπογέννησις , ἢ προβάλλω ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός ; οὕτως γάρ εἰμαι ὁ δύο αἴτιος ὁ πρότερος αἴτιος · οὗτος γάρ δή καί ὁ αὐτός αἴτιος καί αἰτιατός ποιέω . Τέταρτος ἐπί οὗτος , πότερος ταῦτος ἀριθμός ὁ εἶδος αὐτός ἀεί μένω , ἢ κατά εἶδος μόνος αὐτός , ἀεί ὁ μέρος ἀπορρέω · οὖον λγʹ δέ αἴτιος ὁ
damascius.in-parmenidem 1575
ἔστι δὲ ἡ ὅλη ἔστι ἀκινήτῳ Β ψυχὴ εἰ μὲν γὰρ τοῦτο , οὐκ ἂν εἴη τὰ ἀπορρέοντα αὐτοκίνητα , οὐδὲ τὸ μένον , εἴπερ ἄλλο καὶ ἄλλο καὶ τὸ κοινὸν τῇ μεταρροῇ τῶν μερῶν , εἰ δὲ ἐκεῖνο , πῶς ἂν τι εἴη ἐν αὐτῇ γιγνόμενον καὶ φθειρόμενον , εἰ μηδὲν ἀποβάλλει ἡ οὐσία ; Πρὸς μὲν οὖν τοῦτο ῥητέον τὸ εἶδος · καὶ γὰρ ἐστὶν ὅλη
Lemmas: εἰμί δέ ὁ ὅλος εἰμί ἀκίνητος Β ψυχή εἰμί μέν γάρ οὗτος , οὐ εἄν εἰμί ὁ ἀπορρέω αὐτοκίνητος , οὐδέ ὁ μένω , εἴπερ ἄλλος καί ἄλλος καί ὁ κοινός ὁ μεταρροή ὁ μέρος , εἰμί δέ ἐκεῖνος , πῶς εἄν τίς εἰμί ἐν αὐτός γίγνομαι καί φθείρω , εἰμί μηδείς ἀποβάλλω ὁ οὐσία ; πρός μέν οὖν οὗτος ῥητέος ὁ εἶδος · καί γάρ εἰμί ὅλος
damascius.in-parmenidem 1576
δι’ ὅλης αὐτοκίνητος , ἀλλ’ ἀλλ' οὐ πάντη ὅμως ὡσαύτως . Ἀλλὰ συνοῦσα μὲν τοῖς κρείτλοσιν αὐτῆς ἑαυτῆς ἐστὶ τελειοτέρας καὶ μονοειδεσλέρα , συνοῦσα δὲ τοῖς χείροσιν μερίζει καὶ πολλαπλασιάζει ἑαυτὴν περὶ ἐκεῖνα , οἷον σπογγιά , οὐδὲν μὲν ἀπολλῦσα τοῦ εἶναι , μανουμένη δὲ μόνον καὶ πυκνουμένη · ἢ ὡς τὸ σῶμα αὐτῆς τὸ ἀθάνατον νατον μένει μὲν τὸ αὐτὸ κατὰ ἀριθμόν , ἀλλὰ πότε μὲν σφαιροῦται
Lemmas: διά ὅλος αὐτοκίνητος , ἀλλά ἀλλά οὖον πάντῃ ὅμως ὡσαύτως . ἀλλά σύνειμι μέν ὁ κρείτλοσιν αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί τέλειος καί μονοειδεσλέρα , σύνειμι δέ ὁ χείρων μερίζω καί πολλαπλασιάζω ἑαυτοῦ περί ἐκεῖνος , οἷος σπογγιά , οὐδείς μέν ἀπόλλυμι ὁ εἰμί , μαίνομαι δέ μόνος καί πυκνόω · ἢ ὡς ὁ σῶμα αὐτός ὁ ἀθάνατος νάω μένω μέν ὁ αὐτός κατά ἀριθμός , ἀλλά πότε μέν σφαιρόω
damascius.in-parmenidem 1577
μᾶλλον , πότε δὲ ἥπλον , καὶ πότε μὲν πληροῦται θείου φωτός , πότε δὲ κηλίδων γενεσιουργῶν , καὶ πάσχει τι κατ’ οὐσίαν τὸ ζῷον , οὕτω καὶ αὐτὴ ἡ ψυχὴ μένουσα ὅ ἐστιν ἀλλοιοῦται περὶ ἑαυτὴν καὶ ὑφ’ ἑαυτῆς , ὡς τὸ ἀσώματον ἀλλοιοῦσθαι πέφυκεν , ἐπεὶ καὶ ἡ ὄψις μένουσα τελειοῦται μὲν ὑπὸ τοῦ φωτός , ἀχλύεται δὲ ὑπὸ τοῦ σκότους , καὶ ὅμως οὐ φθείρεται ἐὰν
Lemmas: μᾶλλον , πότε δέ πέλω , καί πότε μέν πληρόω θεῖον φάος , πότε δέ κηλίς γενεσιουργός , καί πάσχω τίς κατά οὐσία ὁ ζῷον , οὗτος καί αὐτός ὁ ψυχή μένω ὅς εἰμί ἀλλοιόω περί ἑαυτοῦ καί ὑπό ἑαυτοῦ , ὡς ὁ ἀσώματος ἀλλοιόω φύω , ἐπεί καί ὁ ὄψις μένω τελειόω μέν ὑπό ὁ φάος , ἀχλύω δέ ὑπό ὁ σκότος , καί ὅμως οὖον φθείρω ἐάν
damascius.in-parmenidem 1578
μὴ ὑπερβάλλῃ αὐτὴν ἢ τὸ φῶς ἢ τὸ σκότος . Καὶ ἡ ψυχὴ οὖν αὐτοκίνητος οὖσα τὸ πάμπαν ἀλλοιοῦται κατ’ οὐσίαν πρὸς τε τὸ χεῖρον καὶ τὸ κρεῖτλον · ἢ πῶς ἐνδέχεται , καὶ ὅταν ἡλίῳ ἄνω ἦ τὸ αὐγοειδὲς ὄχημα , μὴ καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν εἶναι Ἡelio-τέραν , τέραν , καὶ ὅταν ἐν τῇ ἡλίου ψυχῇ ἡ ἡμετέρα ἱδρυθῇ , μὴ καὶ κατ’ οὐσίαν
Lemmas: μή ὑπερβάλλω αὐτός ἢ ὁ φάος ἢ ὁ σκότος . καί ὁ ψυχή οὖν αὐτοκίνητος εἰμί ὁ πάμπαν ἀλλοιόω κατά οὐσία πρός τε ὁ χείρων καί ὁ κρεῖτλον · ἢ πῶς ἐνδέχομαι , καί ὅταν ἥλιος ἄνω εἰμί ὁ αὐγοειδής ὄχημα , μή καί αὐτός αὐτός ὁ οὐσία εἰμί Ἡelio-τέραν , τέρα , καί ὅταν ἐν ὁ ἥλιος Ψυχή ὁ ἡμέτερος ἱδρύω , μή καί κατά οὐσία
damascius.in-parmenidem 1579
πάντως γίγνεσθαι τελειοτέραν ἢ ἄτοπον τὰς μὲν ἐνεργείας θειοῦσθαί πότε , τὰς δὲ οὐσίας μηδέποτε . Καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων ἄρα , οὐχ αἱ ἐνέργειαι μόνον ἰλοῦνται , ἀλλὰ τι καὶ ἡ οὐσία πάσχει ἀλλοῖον ὑφ’ ἑαυτῆς , ἢ ὑπὸ τῆς κατὰ τούτων θεῶν ἀνάγκης ἢ τῶν δαιμόνων . Καὶ μήποτε καὶ τοῦ κατ’ εἶδος καὶ ἀριθμὸν μένοντος μέση ἐστὶν ἡ ψυχῆς οὐσία . Καὶ μήποτε τὸ
Lemmas: πάντως γίγνομαι τέλειος ἢ ἄτοπος ὁ μέν ἐνέργεια θειόω πότε , ὁ δέ οὐσία μηδέποτε . καί ἐκ ὁ ἐναντίος ἄρα , οὐ ὁ ἐνέργεια μόνος ἰάλλω , ἀλλά τίς καί ὁ οὐσία πάσχω ἀλλοῖος ὑπό ἑαυτοῦ , ἢ ὑπό ὁ κατά οὗτος θεός ἀνάγκη ἢ ὁ δαίμων . καί μήποτε καί ὁ κατά εἶδος καί ἀριθμός Μένων μέσος εἰμί ὁ Ψυχή οὐσία . καί μήποτε ὁ