ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1852
τὰ πολλά δυνάμει , ταῦτα μὲν ἀπὸ τῶν μερικωτέρων ἐνάδων , ἐκεῖνο δὲ ἀπὸ τῆς πρώτης δυνάμεως , καθάπερ ἀπὸ τοῦ πρώτου πατρὸς ἡ τῶν δυνάμει πάντων ἡτισοῦν ἐμφανταζομένη ὑπαρξις . Καὶ οὕτως ἐν μέσῳ τῶν εἰδῶν καὶ τῆς ἐσχάτης φύσεως ἡ πρόδρομος ὑπέστη τῶν δυνάμει προέμφασις , ἡ ἐπιγίγνεται γίγνεται τελειότερον ἄλλο δυνάμει ἀπ’ αὐτῶν τῶν εἰδῶν καὶ τοῦ ὄντος . Τὰ δὴ ὄντα καὶ
Lemmas: ὁ πολύς δύναμις , οὗτος μέν ἀπό ὁ μερικός ἐνᾴδω , ἐκεῖνος δέ ἀπό ὁ πρῶτος δύναμις , καθάπερ ἀπό ὁ πρῶτος πατήρ ὁ ὁ δύναμις πᾶς ὅστις ἐμφαντάζω ὕπαρξις . καί οὕτως ἐν μέσος ὁ εἶδος καί ὁ ἔσχατος φύσις ὁ πρόδρομος ὑφίστημι ὁ δύναμις προέμφασις , ὁ ἐπιγίγνομαι γίγνομαι τέλειος ἄλλος δύναμις ἀπό αὐτός ὁ εἶδος καί ὁ εἰμί . ὁ δή εἰμί καί
damascius.in-parmenidem 1853
τὰ εἴδη ἐνέργεια , ὅ ἐστιν εἶναι βουλόμενα καὶ ἐνθάδε , τελειοῦ μέν εἰς τὸ ἐνέργεια τὸ ἀφ’ ἑαυτῶν δυνάμει προσδραμόν εἰς τὴν ὕλην , ὡς μηκέτι εἶναι τοῦτο δυνάμει , ἀλλὰ δύναμιν τοῦ ἐνέργεια . Πῶς γὰρ ἐν τῷ τελείῳ μένει ἔτι τὸ ἄτελές ; οὐδὲ γὰρ ἡ γένεσις ἐν τῷ γεγονότι , οἷον τὸ ἔμβρυον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ , εις το ή ὅτι οὕτω εἰς τὸ
Lemmas: ὁ εἶδος ἐνέργεια , ὅς εἰμί εἰμί βούλομαι καί ἐνθάδε , τελειόω μέν εἰς ὁ ἐνέργεια ὁ ἀπό ἑαυτοῦ δύναμις προστρέχω εἰς ὁ ὕλη , ὡς μηκέτι εἰμί οὗτος δύναμις , ἀλλά δύναμις ὁ ἐνέργεια . Πῶς γάρ ἐν ὁ τέλειος μένω ἔτι ὁ ἀτελής ; οὐδέ γάρ ὁ γένεσις ἐν ὁ γίγνομαι , οἷος ὁ ἔμβρυον ἐν ὁ ἄνθρωπος , εἰς ὁ ή ὅτι οὗτος εἰς ὁ
damascius.in-parmenidem 1854
εἶδος μόνον πάσχειν τοῦ πρώτου ] τοῦ ἑνός . ἀπὸ τῆς ἀφρ . τοῦτον τρόπον ἔτι μένει συμφύεται δὲ καὶ τῷ ἐπίταδε ἄλλῃ δυνάμει τῷ ἀπὸ τῶν ἑνάδων ἤκοντι . Καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖ τὸ ὂν προῆγε ἀπὸ τοῦ ἑνὸς καὶ ἐτελειοῦτο ὑπ’ αὐτοῦ , καὶ ἐνθάδε τὸ ὂν ῥώννυσιν αὐτὸ καὶ ποιεῖ τρανέστερον εἶναι ὃ ἐστίν . Ἔστι δὲ ἐν καὶ τούτῳ συντίθεται · ἢν γὰρ πῶς
Lemmas: εἶδος μόνος πάσχω ὁ πρῶτος ] ὁ εἷς . ἀπό ὁ ἀφρός . οὗτος τρόπος ἔτι μένω συμφύω δέ καί ὁ ἐπίταδε ἄλλος δύναμις ὁ ἀπό ὁ ἑνάς ἥκω . καί ἐπεί ἐκεῖ ὁ εἰμί προάγω ἀπό ὁ εἷς καί τελειόω ὑπό αὐτός , καί ἐνθάδε ὁ εἰμί ῥώννυμι αὐτός καί ποιέω τρανής εἰμί ὅς εἰμί . εἰμί δέ ἐν καί οὗτος συντίθημι · εἄν γάρ πῶς
damascius.in-parmenidem 1855
σύνθετον καὶ τὸ ἐν ὂν , ὅτι οὐσία ὁμοῦ καὶ ἓν · ἄλλα τοῦτο μὲν ἕνωσις , τοῦτο δὲ σύνθεσις · καὶ ὡς ἐκεῖ ἡ ἕνωσις συμπλῦσσει μὲν τὸ ὂν πρὸς τὸ ἕν , οὐ μὴν διαφθεῖρει , οὕτω καὶ ἡ σύνθεσις τὸ ἐν τῆς ὕλης συνάγει πρὸς τὸ ἐν ἐνέργεια ὂν , καὶ ἀλλοιοῖ πρὸς τὸ κρεῖττον , δυνάμει δὲ οὐδὲν ἧττον ἐπεσίραμμένον εἰς τὸ ἐνέργεια καὶ
Lemmas: συντίθημι καί ὁ ἐν εἰμί , ὅτι οὐσία ὁμοῦ καί εἷς · ἄλλος οὗτος μέν ἕνωσις , οὗτος δέ σύνθεσις · καί ὡς ἐκεῖ ὁ ἕνωσις συμπλέω μέν ὁ εἰμί πρός ὁ εἷς , οὖον μήv διαφθείρω , οὗτος καί ὁ σύνθεσις ὁ ἐν ὁ ὕλη συνάγω πρός ὁ ἐν ἐνέργεια εἰμί , καί ἀλλοιόω πρός ὁ ἀγαθός , δύναμις δέ οὐδείς κακός ἐπεσίραμμένον εἰς ὁ ἐνέργεια καί
damascius.in-parmenidem 1856
ἕν , ὑπὸ τοῦ ὄντος ὁπωσοῦν εἰς τὸ μὴ χυθῆναι διακρατούμενον . Τοῦτο δὲ ὅλον τὸ ἐξ ἀμφοῖν ἐν τῷ ἀπορρήτῳ τῆς ὕλης ἔχει τὴν οἰκείαν ὑπόστασιν , οὐ δυνάμενον αὐτὸ καταλαβεῖν ὑποφεῦγον , ἀεὶ δὲ ὅμως αὐτὸ μεταδιώκον , ὥσπερ καὶ τὸ ἐν ὂν ἐκεῖ ἐν τῇ μιᾷ αἰτία σταθερῶς ἰδρυμένον , οὕτως ἐνδείξασθαι ὃ βούλομαι λόγῳ ἀλλοτρίῳ τοῦ πράγματος , καὶ ἐκείνην ἀναπνέον καὶ μεταδιώκον
Lemmas: εἷς , ὑπό ὁ εἰμί ὁπωσοῦν εἰς ὁ μή χέω διακρατέω . οὗτος δέ ὅλος ὁ ἐκ ἄμφω ἐν ὁ ἀπόρρητος ὁ ὕλη ἔχω ὁ οἰκεῖος ὑπόστασις , οὖον δύναμαι αὐτός καταλαμβάνω ὑποφεύγω , ἀεί δέ ὅμως αὐτός μεταδιώκω , ὥσπερ καί ὁ ἐν εἰμί ἐκεῖ ἐν ὁ εἷς αἰτία σταθερός ἱδρύω , οὕτως ἐνδείκνυμι ὅς βούλομαι λόγος ἀλλότριος ὁ πρᾶγμα , καί ἐκεῖνος ἀναπνέω καί μεταδιώκω
damascius.in-parmenidem 1857
ὅλη σπουδῇ , καὶ ὅλη τῇ ἑαυτοῦ ὑποστάσει , ὅμως οὐ καταλαμβάνει τὸ ὀρεκτόν . Ἔχομεν ἄρα καὶ ὅπως αὐτὸ τὸ δυνάμει τῶν εἰδῶν εἰς τὸ ἐνέργεια μεθίσταται , καὶ ὅπως ἐστί τι ἐν τῇ ὕλῃ τῷ εἴδει συντιθέμενον ὃ ἀναλογεῖ ταῖς συντεταγμέναις τοῖς οὖσιν ἐνόσιιν . Καὶ ἐτι ἐκ τρίτων ὅτι πᾶν τοῦτο ὅσον ἐστί ἐν τῷ ἀκινήτῳ τῆς ὕλης ἔχει τὸ εἶναι , κατὰ
Lemmas: ὅλος σπουδή , καί ὅλος ὁ ἑαυτοῦ ὑπόστασις , ὅμως οὖον καταλαμβάνω ὁ ὀρεκτός . ἔχω ἄρα καί ὅπως αὐτός ὁ δύναμις ὁ εἶδος εἰς ὁ ἐνέργεια μεθίστημι , καί ὅπως εἰμί τίς ἐν ὁ ὕλη ὁ εἶδος συντίθημι ὅς ἀναλογέω ὁ συντάσσω ὁ εἰμί ἔνοσις . καί ἔτι ἐκ τρίτος ὅτι πᾶς οὗτος ὅσος εἰμί ἐν ὁ ἀκίνητος ὁ ὕλη ἔχω ὁ εἰμί , κατά
damascius.in-parmenidem 1858
τοσοῦτον αὐτὸ διακοσμοῦν , καθόσον καλύπτει αὐτοῦ τὸ αἴσχος , καὶ ἐν αὐτῷ εἶναι ἐσπούδακεν , καὶ οὐκ ἐᾷ αὐτὸ πᾶν τῶν ὄντων ἀποπλανηθήναι . Τοιοῦτον δὲ ὂν τὸ σύνθετον ὅρα καὶ ὅτι οὔτε εἶδος μόνον ἐστί οὔτε ὕλη μόνον , ἀλλὰ τὸ συναμφότερον , καὶ οὔτε ἐν ὕλῃ μόνον οὔτε ἐξ ὕλης μόνον , ἀλλὰ πάλιν τὸ συναμφότερον , καὶ οὔτε ἐκ συμφερομένων ἀλλήλοις οὔτε ἐκ μενόντων ,
Lemmas: τοσοῦτος αὐτός διακοσμέω , καθόσον καλύπτω αὐτός ὁ αἶσχος , καί ἐν αὐτός εἰμί σπουδάζω , καί οὐ ἐάω αὐτός πᾶς ὁ εἰμί ἀποπλανάω . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ συντίθημι ὁράω καί ὅτι οὔτε εἶδος μόνος εἰμί οὔτε ὕλη μόνος , ἀλλά ὁ συναμφότεροι , καί οὔτε ἐν ὕλη μόνος οὔτε ἐκ ὕλη μόνος , ἀλλά πάλιν ὁ συναμφότεροι , καί οὔτε ἐκ συμφέρω ἀλλήλων οὔτε ἐκ μένω ,
damascius.in-parmenidem 1859
ἀλλὰ καὶ τοῦτο συναμφότερον . Ὅπη ὅπη δὲ καὶ ὅπως , εἴρηται · νῦν δὲ ἐκεῖνο λέγομεν ὅτι μιμεῖται τὸ σύνθετον θετον τὴν τοῦ ἑνὸς ὄντος μίαν σύγκρασιν , ἐξ ὑποκειμένου ὂν καὶ εἴδους ἐκείνου ἐξ ὄντος καὶ τοῦ συντεταγμένου ἑνός . Ἀναλογεῖ δὲ τῷ μὲν ὄντι τὸ εἶδος , τῷ δὲ ἐνὶ ἡ δυνάμει ὕλη . Ἐν μὲν δὴ τῇ τετάρτῃ ὑποθέσει τὰ εἴδη κατὰ τὸ
Lemmas: ἀλλά καί οὗτος συναμφότεροι . ὅπη ὅπῃ δέ καί ὅπως , εἴρω · νῦν δέ ἐκεῖνος λέγω ὅτι μιμέομαι ὁ συντίθημι τίθημι ὁ ὁ εἷς εἰμί εἷς σύγκρασις , ἐκ ὑπόκειμαι εἰμί καί εἶδος ἐκεῖνος ἐκ εἰμί καί ὁ συντάσσω εἷς . ἀναλογέω δέ ὁ μέν εἰμί ὁ εἶδος , ὁ δέ ἐν ὁ δύναμις ὕλη . ἐν μέν δή ὁ τέταρτος ὑπόθεσις ὁ εἶδος κατά ὁ
damascius.in-parmenidem 1860
ἑαυτῶν ἐνέργεια μόνον ἐθεωρεῖτο , ἔχοντα μὲν τὸ ἐν κατὰ μέθεξιν , ἀλλὰ τὸ ἀσύνθετον , ὃ καὶ ἐν τῷ ὄντι ἢν , κατ’ αὐτὴν λέγω τὴν οὐσίαν τοῦ ὄντος , οἷον καὶ τὸ ψυχικὸν χικὸν ἑωρᾶτο πρῶτον · ἐν δὲ τῇ πέμπτῃ τὸ ἀπόρρητον ὑπεστήσατο τῆς ὕλης , οἷον τὴν ὑποδοχὴν τοῦ ὄντος , καὶ τῶν εἰδῶν καὶ τῶν προδρόμων ἐμφάσεων · ἄμα δὲ τῷ συνθέτῳ πᾶντα συνεισάγεται ·
Lemmas: ἑαυτοῦ ἐνέργεια μόνος θεωρέω , ἔχω μέν ὁ ἐν κατά μέθεξις , ἀλλά ὁ ἀσύνθετος , ὅς καί ἐν ὁ εἰμί εἄν , κατά αὐτός λέγω ὁ οὐσία ὁ εἰμί , οἷος καί ὁ ψυχικός χικὸν ὁράω πρῶτος · ἐν δέ ὁ πέμπτος ὁ ἀπόρρητος ὑφίστημι ὁ ὕλη , οἷος ὁ ὑποδοχή ὁ εἰμί , καί ὁ εἶδος καί ὁ πρόδρομος ἔμφασις · ἄμη δέ ὁ σύνθετος λήγω συνεισάγω ·
damascius.in-parmenidem 1861
καὶ γὰρ τὸ σύνθετον ἀπόρροιά τις οὕτως ] ως οὕτως καὶ οὕτως . ἢν ᾗ Β . τοῦτο δὲ ἡ ἕνωσις ἐν ὡς οὕτως Β . οὐκ ἐᾷ ] οὐκ ἔσλιν Β . ἀλλὰ μόνον καὶ ] οὐ ἦν τοῦ ἑνὸς ὄντος . Διὸ ἐν αὐτῷ καὶ τῇ δυνάμει ὁρᾶται τοῦ ἑνὸς ὃν προαπήχημα καὶ τὸ ὃν αὐτὸ καὶ τὸ εἶδος , ὃ τῷ ἐνὶ σύνεστι πανταχοῦ , καὶ ἐνταῦθα
Lemmas: καί γάρ ὁ συντίθημι ἀπόρροια τις οὕτως ] ως οὕτως καί οὕτως . εἄν ὅς Β . οὗτος δέ ὁ ἕνωσις ἐν ὡς οὕτως Β . οὐ ἐάω ] οὐ Έσλιν Β . ἀλλά μόνος καί ] οὖον εἰμί ὁ εἷς εἰμί . Διὸ ἐν αὐτός καί ὁ δύναμις ὁράω ὁ εἷς ὅς προαπήχημα καί ὁ ὅς αὐτός καί ὁ εἶδος , ὅς ὁ ἐν σύνειμι πανταχοῦ , καί ἐνταῦθα
damascius.in-parmenidem 1862
πῇ δυνάμει συνυφίσταται · καὶ γίνεται δὴ τοιοῦτον οἷον τὸ ἐν ὃν καὶ φαινόμενον ἐν , καὶ διὰ τοῦτο ἐν μὴ ὃν , ὅτι φαινόμενον , καὶ ὅτι συμπαγὲς ἐξ ἄλλων , καὶ ὅτι κατὰ ἀναλογίαν ἐν ἕστιν ἐπὶ τῆς τῶν ἄλλων φύσεως . Καὶ τὸ « ἕστιν » ὡσαύτως διαρρήδην ὁ Παρμενίδης ἐρεῖ ἐν τῇ ὁδῷ τῶν ὑποθέσεων · τρία γοῦν καὶ τὰ ἄλλα ἐφάσκομεν πρότερον , τὸ μὲν
Lemmas: πῇ δύναμις συνυφίστημι · καί γίγνομαι δή τοιοῦτος οἷος ὁ ἐν ὅς καί φαίνω ἐν , καί διά οὗτος ἐν μή ὅς , ὅτι φαίνω , καί ὅτι συμπαγής ἐκ ἄλλος , καί ὅτι κατά ἀναλογία ἐν ἕστiν ἐπί ὁ ὁ ἄλλος φύσις . καί ὁ « ἕστiν » ὡσαύτως διαρρήδην ὁ Παρμενίδης εἴρω ἐν ὁ ὁδός ὁ ὑπόθεσις · τρεῖς γοῦν καί ὁ ἄλλος φάσκω πρότερος , ὁ μέν
damascius.in-parmenidem 1863
ἔσχατον ἄλλο , οἷον πρῶτον , τὸ δὲ δεύτερον , ἀναλογοῦν τοῖς νοητοῖς εἴδεσιν , τὸ δὲ πρῶτον , ὃ δὴ τὸ σύνθετον λέγομεν , ἀναλογοῦν τῷ τρίτῳ ἐνί . Οὕτω γὰρ τὰ ἐκείνων κρεῖττω κατὰ τὴν μυριόλεκτον ἀντιστροφὴν τῶν πρώτων καὶ τῶν ἐσχάτων . Καὶ μὴ θαυμάσης εἰ ἄνω μὲν διετελοῦμεν τὸ ἐν τῷ ὄντι συνάπλοντες , ἐνταῦθα δὲ διεσήσαμεν τὸ μὲν ἐν εἰς τὸ δυνάμει τῆς ὕλης ,
Lemmas: ἔσχατος ἄλλος , οἷος πρῶτος , ὁ δέ δύο , ἀναλογέω ὁ νοητός εἶδος , ὁ δέ πρῶτος , ὅς δή ὁ συντίθημι λέγω , ἀναλογέω ὁ τρίτος ἐν . οὕτως γάρ ὁ ἐκεῖνος ἀγαθός κατά ὁ μυριόλεκτος ἀντιστροφή ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος . καί μή θαυμάζω εἰμί ἄνω μέν διατελέω ὁ ἐν ὁ εἰμί συνάπλοντες , ἐνταῦθα δέ διασήθω ὁ μέν ἐν εἰς ὁ δύναμις ὁ ὕλη ,
damascius.in-parmenidem 1864
τὸ δὲ ὃν εἰς τὸ ἐνέργειά τῶν εἰδῶν . Πρῶτον μὲν γὰρ οὐδὲ ταῦτα ἀλλήλων χωρὶς ὑφίσταται , ἀλλὰ ἐν τῷ συνθέτῳ ἑκάτερον ἔχει τὸ εἶναι · ἔπειτα τί θαυμαστὸν προϊόντα τὰ πράγματα διίστασθαι ἀπ’ ἀλλήλων , λήλων , ὡς ἐκεῖ μὲν πανταχοῦ τῷ ἐνὶ συνεῖναι τὸ ὃν , ἐνταῦθα δὲ διασῆναι , καὶ προλαβεῖν μὲν τὸ ἐν εἰς τὴν ἀπόρρητον ὕλην καὶ τὸ δυνάμει , ὑπολειφθῆναι δὲ
Lemmas: ὁ δέ ὅς εἰς ὁ ἐνέργεια ὁ εἶδος . Πρῶτος μέν γάρ οὐδέ οὗτος ἀλλήλων Χωρὶς ὑφίστημι , ἀλλά ἐν ὁ σύνθετος ἑκάτερος ἔχω ὁ εἰμί · ἔπειτα τίς θαυμαστός πρόειμι ὁ πρᾶγμα διίστημι ἀπό ἀλλήλων , λήλων , ὡς ἐκεῖ μέν πανταχοῦ ὁ ἐν συνίημι ὁ ὅς , ἐνταῦθα δέ διασαίνω , καί προλαμβάνω μέν ὁ ἐν εἰς ὁ ἀπόρρητος ὕλη καί ὁ δύναμις , ὑπολείπω δέ
damascius.in-parmenidem 1865
καὶ ὅπως τὸ ἐνέργειά τοῦ ὄντος καὶ τῶν εἰδῶν ; ἀλλὰ γὰρ ἤδη τί ῥητέον πρὸς τὸ ἕβδομον τῶν ὑπορημένων ; Πρῶτον μὲν οὖν συμπέρασμα τὸ γνωσίον . Δεύτερον δέ , τὸ ἑτεροῖον τῶν ἄλλων . Τρίτον δέ , τὸ ἐκεῖνο καὶ τοῦτο καὶ τί . Ἐπὶ τούτοις τέταρτον δείκνυται ἀνόμοιον τοῖς ἄλλοις καὶ ὅμοιον ἑαυτῷ . Πέμπτον , ἄνισον τοῖς ἄλλοις , καὶ ἑαυτῷ ἴσον . Ἔκτον τοίνυν , εἶναι τε
Lemmas: καί ὅπως ὁ ἐνέργεια ὁ εἰμί καί ὁ εἶδος ; ἀλλά γάρ ἤδη τίς ῥητέος πρός ὁ ἕβδομος ὁ ὑπορημένων ; Πρῶτος μέν οὖν συμπέρασμα ὁ γιγνώσκω . Δεύτερος δέ , ὁ ἑτεροῖος ὁ ἄλλος . Τρίτος δέ , ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος καί τίς . ἐπί οὗτος τέταρτος δείκνυμι ἀνόμοιος ὁ ἄλλος καί ὅμοιος ἑαυτοῦ . Πέμπτος , ἄνισος ὁ ἄλλος , καί ἑαυτοῦ ἴσος . ἕκτος τοίνυν , εἰμί τε
damascius.in-parmenidem 1866
καὶ μὴ εἶναι συνάγεται . Ἕβδομον , κινεῖσθαι τε καὶ ἐστάναι . Ὄγδοον , ἀλλοιοῦσθαι τε καὶ μὴ ἀλλοιοῦσθαι . Ἔνατον ἐπὶ πάσιν , γίγνεσθαι τε καὶ ἀπόλλυσθαι , καὶ οὔτε γίγνεσθαι οὔτε ἀπόλλυσθαι . πρὸς τὸ συμπαγὲν . δεῖ αὐτὰ τὰ ἄλλα ) εἶναι . οἷον πρῶτον ] ἢ ὃν πρῶτον . τῷ τρίτῳ τῷ ἐνί Β . τὸ τρίτον ἐν ἐπιστρέφει εἰς τὰ πρὸ αὐτοῦ . καὶ τῶν εἰδῶν ] καὶ Β πρὸς τὸ
Lemmas: καί μή εἰμί συνάγω . Ἕβδομος , κινέω τε καί ἵστημι . ὄγδοος , ἀλλοιόω τε καί μή ἀλλοιόω . ἔνατος ἐπί πᾶς , γίγνομαι τε καί ἀπόλλυμι , καί οὔτε γίγνομαι οὔτε ἀπόλλυμι . πρός ὁ συμπήγνυμι . δεῖ αὐτός ὁ ἄλλος ) εἰμί . οἷος πρῶτος ] ἢ ὅς πρῶτος . ὁ τρίτος ὁ ἐν Β . ὁ τρίτος ἐν ἐπιστρέφω εἰς ὁ πρό αὐτός . καί ὁ εἶδος ] καί Β πρός ὁ
damascius.in-parmenidem 1867
ζῶ . α’ Τὸ μὲν οὖν γνωστὸν ὅτι αἰσθητὸν καὶ ὅτι δοξαστὸν ἐνδείκνυται , ὡς σαφῶς ἐν τῇ ὁδῷ λέγεται ὑποθέσει . Τὸ δὲ ἑτεροῖον σημαίνει ὅτι οὐχ ἕτερον ἀπλῶς τῶν ἄλλων · καὶ αὐτὸ γὰρ τῆς τῶν ἄλλων ἐστὶ φύσεως · ἀλλὰ ταὐτὸν μὲν τῇ ἀληθείᾳ , κατὰ δὲ τὴν τοῦ ἑνὸς ἔμφασιν καθ’ ἣν καὶ λαμβάνεται ἐν μὴ ὄν , κατὰ δὴ ταύτην ἔχει τι
Lemmas: ζῶ . ὅς ὁ μέν οὖν γνωστός ὅτι αἰσθητός καί ὅτι δοξαστός ἐνδείκνυμι , ὡς σαφῶς ἐν ὁ ὁδός λέγω ὑπόθεσις . ὁ δέ ἑτεροῖος σημαίνω ὅτι οὐ ἕτερος ἀπλόος ὁ ἄλλος · καί αὐτός γάρ ὁ ὁ ἄλλος εἰμί φύσις · ἀλλά αὐτός μέν ὁ ἀλήθεια , κατά δέ ὁ ὁ εἷς ἔμφασις κατά ὅς καί λαμβάνω ἐν μή εἰμί , κατά δή οὗτος ἔχω τίς
damascius.in-parmenidem 1868
πρὸς τὰ ἄλλα ἕτεροῖον , καὶ τὰ πρὸ αὐτοῦ ἄλλα ἐξ ὧν αὐτὸ σύγκειται · καὶ πρὸς τὰ ἑαυτοῦ τὰ τῆς ὁδοῦς ὑποθέσεως , πρὸς δὲ καὶ τῷ ὄντι παραβάλλεται · ὥστε ἐν τῷ ἑτεροίῳ καὶ ταὐτὸν συνάγεται , καθόσον ἀνεῖται ἡ ἑτερότης καὶ οἷον δοκοῦσά ἐστιν ἑτερότης . Τὸ δὲ τὶ καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο οὐ ταυτότητα σημαίνει , ὡς φησιν , ἀλλὰ τὸ ἄτομον καὶ αἰσθητὸν
Lemmas: πρός ὁ ἄλλος ἑτεροῖος , καί ὁ πρό αὐτός ἄλλος ἐκ ὅς αὐτός σύγκειμαι · καί πρός ὁ ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὀδούς ὑπόθεσις , πρός δέ καί ὁ εἰμί παραβάλλω · ὥστε ἐν ὁ ἑτεροῖος καί αὐτός συνάγω , καθόσον ἀνίημι ὁ ἑτερότης καί οἷος δοκέω εἰμί ἑτερότης . ὁ δέ τίς καί οὗτος καί ἐκεῖνος οὖον ταυτότης σημαίνω , ὡς φημί , ἀλλά ὁ ἄτομος καί αἰσθητός
damascius.in-parmenidem 1869
ἤδη καὶ δεικτὸν καὶ ὡρισμένον καὶ ὑφesiώς , ἀλλ’ οὐ κατὰ ἐπίνοιαν ὁρωμένον , ὡς τὰ εἴδη καθ’ ἑαυτὰ καὶ ἡ ὕλη . Τὸ δὲ ἀνόμοιον τοῖς ἄλλοις ἔοικεν τῷ ἑτέρῳ · βούλεται γὰρ συστῆσαι ὅτι οὐκ ἄλλο τοῦτο τὸ ἓν , ἀλλ’ ἀνόμοιον τοῖς ἄλλοις , εἰ καὶ δοκεῖ ὅμοιον . Διὸ οὐ συνάγει τὰ συγκολλῶντα τοῖς ἄλλοις τὸ ἐν μὴ ὄν , ὅτι ἔργον διισλᾶνειν τὰ
Lemmas: ἤδη καί δεικτός καί ὁρίζω καί ὑφesiώς , ἀλλά οὖον κατά ἐπίνοια ὁράω , ὡς ὁ εἶδος κατά ἑαυτοῦ καί ὁ ὕλη . ὁ δέ ἀνόμοιος ὁ ἄλλος ἔοικα ὁ ἕτερος · βούλομαι γάρ συνίστημι ὅτι οὐ ἄλλος οὗτος ὁ εἷς , ἀλλά ἀνόμοιος ὁ ἄλλος , εἰμί καί δοκέω ὅμοιος . Διὸ οὖον συνάγω ὁ συγκολλάω ὁ ἄλλος ὁ ἐν μή εἰμί , ὅτι ἔργον διισλᾶνειν ὁ
damascius.in-parmenidem 1870
συμπεφυκότα καὶ δοκοῦντα εἶναι διάφορα · ὅθεν καὶ ἑαυτῷ δείκνυται ὅμοιον . Εἰ γὰρ εἴη ἀνόμοιον ἑαυτῷ , καὶ τὸ δοκοῦν ἀπολέσειεν . Δοτέον ἄρα αὐτῷ τὴν πρὸς ἑαυτὸ ὁμοιότητα , ἵνα καὶ ὁπωσοῦν διακρατήσωμεν αὐτοῦ τὸ ἐνοειδές , ὡς ὅμοιον ἑαυτῷ φανταζόμενον . Κατὰ γοῦν μόνον τὸ ἑνοειδὲς ὅμοιον ἑαυτῷ , ὡς φησιν ὁ Παρμενίδης , ἐπεὶ ἢ γε ἄλλη φύσις ἐν τοῖς ἄλλοις τέτακται , ἐν οἷς ἡ
Lemmas: συμφύω καί δοκέω εἰμί διάφορος · ὅθεν καί ἑαυτοῦ δείκνυμι ὅμοιος . εἰμί γάρ εἰμί ἀνόμοιος ἑαυτοῦ , καί ὁ δοκέω ἀπόλλυμι . δοτέος ἄρα αὐτός ὁ πρός ἑαυτοῦ ὁμοιότης , ἵνα καί ὁπωσοῦν διακρατέω αὐτός ὁ νοειδής , ὡς ὅμοιος ἑαυτοῦ φαντάζω . κατά γοῦν μόνος ὁ ἑνοειδής ὅμοιος ἑαυτοῦ , ὡς φημί ὁ Παρμενίδης , ἐπεί ἢ γε ἄλλος φύσις ἐν ὁ ἄλλος τάσσω , ἐν ὅς ὁ
damascius.in-parmenidem 1871
ἀνομοιότης κρατεῖ . Τὰ δὲ αὐτὰ καὶ περὶ ἰσότητος ἐροῦμεν καὶ ἀνισότητος . Ὡστε τὸ εἶναι καὶ μὴ σκεπλέον ; ἢ τοῦτο εὐσκεπλον ὅτι τὸ γιγνόμενον δέ · ὃν ἐστὶν τὸ ὅλον τοῦτο · ἐν τῷ γίγνεσθαι ἄρα ἔχον τὸ εἶναι · ἐν τῷ μὴ εἶναι ἄρα τὸ εἶναι . Καὶ μὴν ἐπὶ τούτοις κινεῖται καὶ ἐσληκεν , ἀλλὰ κινεῖται ὡς ἐν ροῇ τὸ εἶναι ἔχον , καὶ ἐσληκεν
Lemmas: ἀνομοιότης κρατέω . ὁ δέ αὐτός καί περί ἰσότης εἴρω καί ἀνισότης . ὡστε ὁ εἰμί καί μή σκεπλέον ; ἢ οὗτος εὐσκεπλον ὅτι ὁ γίγνομαι δέ · ὅς εἰμί ὁ ὅλος οὗτος · ἐν ὁ γίγνομαι ἄρα ἔχω ὁ εἰμί · ἐν ὁ μή εἰμί ἄρα ὁ εἰμί . καί μήv ἐπί οὗτος κινέω καί εἰσέρχομαι , ἀλλά κινέω ὡς ἐν ῥοή ὁ εἰμί ἔχω , καί εἰσέρχομαι
damascius.in-parmenidem 1872
ἀμηγέπη καθόσον οὐκ ἐστὶν ἐν , ἀλλὰ γιγνόμενον ἐν τῷ γίγνεσθαι διακρατούμενον καὶ οὐ δυνάμενον ἀπὸ τοῦ γίγνεσθαι μεταβῆναι , ἵνα μὴ ἐκπέσῃ εἰς τὸ μηδαμῶς ὃν ἢ ἀναδράμῃ εἰς τὸ ὄντως ὄν . Τὸ δὲ ἑτεροίῳ οὐ ὅτι καὶ δὲ ἢ τοῦτο Εἶτα ἀλλοιοῦται μὲν ὡς γιγνόμενον , οὐχ ἀλλοιοῦται δὲ ὡς οὐ καὶ ἀπὸ τοῦ γίγνεσθαι μεθιστάμενον . Γίνεται γε μὴν καὶ ἀπόλλυται
Lemmas: ἀμῃγέπος καθόσον οὐ εἰμί ἐν , ἀλλά γίγνομαι ἐν ὁ γίγνομαι διακρατέω καί οὖον δύναμαι ἀπό ὁ γίγνομαι μεταβαίνω , ἵνα μή ἐκπίπτω εἰς ὁ μηδαμῶς ὅς ἢ ἀνατρέχω εἰς ὁ εἰμί εἰμί . ὁ δέ ἑτεροῖος οὖον ὅτι καί δέ ἢ οὗτος εἶτα ἀλλοιόω μέν ὡς γίγνομαι , οὐ ἀλλοιόω δέ ὡς οὖον καί ἀπό ὁ γίγνομαι μεθίστημι . γίγνομαι γε μήv καί ἀπόλλυμι
damascius.in-parmenidem 1873
ὅτι γενητὸν καὶ φθαρτὸν φύσει ἐστίν . Ἰδιώματα μὲν οὖν , ὡς συντόμως εἰπεῖν , ταῦτα τῶν συμπερασμάτων , τάξις δὲ ὅτι τὰ μὲν πρῶτα τῶν συμπερασμάτων πρὸς τὰ ἄλλα λαμβάνεται ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ἕως τοῦ ἴσου καὶ ἀνίσου . Καὶ γὰρ τὸ γνωστὸν καὶ ὑπὸ ἄλλου · καὶ τὸ ἐκεῖνο καὶ τοῦτο καὶ τὸ ἀφορισμὸν ορισμὸν ἔχει τινα πρὸς τὰ ἄλλα καὶ διασολήν , εἴπερ τό
Lemmas: ὅτι γενητός καί φθαρτός φύσις εἰμί . ἰδίωμα μέν οὖν , ὡς σύντομος εἶπον , οὗτος ὁ συμπέρασμα , τάξις δέ ὅτι ὁ μέν πρῶτος ὁ συμπέρασμα πρός ὁ ἄλλος λαμβάνω ἀπό ὁ ἀρχή ἠώς ὁ ἴσος καί ἄνισος . καί γάρ ὁ γνωστός καί ὑπό ἄλλος · καί ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος καί ὁ ἀφορισμός ὁρισμός ἔχω τις πρός ὁ ἄλλος καί διασολήν , εἴπερ ὁ
damascius.in-parmenidem 1874
γε ἐν ἐκεῖνο καὶ μὴ ἄλλο μὴ ἔσται . Ἀπὸ δὲ τοῦ εἶναι καὶ μὴ εἶναι πρὸς ἑαυτὸ συνάγεται καθ’ ἑαυτό , ἕως τοῦ γίγνεσθαι καὶ ἀπόλλυσθαι . Προτάτλει οὖν τὰ πρὸς ἄλλα τοῦ πρὸς ἑαυτό , δι’ ἐν μὲν ὅτι καὶ αὐτὸ τῶν ἄλλων μᾶλλον ἐστίν , δι’ ἕτερον δὲ ὅτι χωρισμοῦ ρισμοῦ δεῖται τοῦ πρὸς τὰ ἄλλα · τοῦτο δὲ ποιεῖ ἢ πρὸς ἑαυτὸ
Lemmas: γε ἐν ἐκεῖνος καί μή ἄλλος μή εἰμί . ἀπό δέ ὁ εἰμί καί μή εἰμί πρός ἑαυτοῦ συνάγω κατά ἑαυτοῦ , ἠώς ὁ γίγνομαι καί ἀπόλλυμι . Προτάτλει οὖν ὁ πρός ἄλλος ὁ πρός ἑαυτοῦ , διά ἐν μέν ὅτι καί αὐτός ὁ ἄλλος μᾶλλον εἰμί , διά ἕτερος δέ ὅτι χωρισμός ρισμοω δήω ὁ πρός ὁ ἄλλος · οὗτος δέ ποιέω ἢ πρός ἑαυτοῦ
damascius.in-parmenidem 1875
ἅμα καὶ τὰ ἄλλα σύγκρισις · ἐκ δὲ τριτῶν ὅτι ἐν μὴ ὂν ἐστίν , καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων συσλαίη ἂν , ν . ὅτι ἐστὶν ἐν πως · αὐτῶν δὲ ἑκατέρωθι τούτων προ|τάτλει ὅπου μὲν τὸ γνωστόν , ὅπου δὲ τὸ εἶναι . Ἑκάτερον γὰρ ἀπὸ τῶν νοητῶν εἰς ἔσχατον ἀπορρεῖ . Δεύτερον ἑκατέρωθι ὅπου μὲν ἑτεροῖον καὶ ταυτότητός ἃν μετέχον , οἷον ταυτοῖον , εἴποι τις ἂν τὸ
Lemmas: ἅμα καί ὁ ἄλλος σύγκρισις · ἐκ δέ τρίτος ὅτι ἐν μή εἰμί εἰμί , καί ἀπό ὁ ἄλλος συσλαίη εἄν , Ν . ὅτι εἰμί ἐν πως · αὐτός δέ ἑκατέρωθι οὗτος προτάσσω ὅπου μέν ὁ γνωστός , ὅπου δέ ὁ εἰμί . ἑκάτερος γάρ ἀπό ὁ νοητός εἰς ἔσχατος ἀπορρέω . Δεύτερος ἑκατέρωθι ὅπου μέν ἑτεροῖος καί ταυτότης ἄν μετέχω , οἷος ταυτοιος , εἶπον τις εἄν ὁ
damascius.in-parmenidem 1876
ὄνομα καινουργῶν , ὅπου δὲ κινούμενον καὶ ἑσιώς . Διότι εἶδός ἐστιν ἀεὶ ἐν τῷ ρεῖν ἔχον τὸ εἶναι , καὶ ἐκεῖ ἑκάτερον ἀπὸ τῶν νοερῶν . Τὸ δὲ τὶ καὶ ἐκεῖνο καὶ τοῦτο τὸ τρίτον ἐν τοῖς πρώτοις , καὶ τὸ ἄλλοιοῦσθαι σθαι ἐν τοῖς δευτέροις , ὅπου μὲν τὸ δεικτὸν καὶ τὸ ἄτομον , ὅπου δὲ ἄλλοιούμενον , μενον , καὶ ἐν τῷ ἀλλοιοῦσθαι ἔχον τὸ ὡρισμένον
Lemmas: ὄνομα καινουργέω , ὅπου δέ κινέω καί θεός . διότι εἶδος εἰμί ἀεί ἐν ὁ ῥέω ἔχω ὁ εἰμί , καί ἐκεῖ ἑκάτερος ἀπό ὁ νοερός . ὁ δέ τίς καί ἐκεῖνος καί οὗτος ὁ τρίτος ἐν ὁ πρῶτος , καί ὁ ἀλλοιόω ἕπομαι ἐν ὁ δύο , ὅπου μέν ὁ δεικτός καί ὁ ἄτομος , ὅπου δέ ἀλλοιόω , μένω , καί ἐν ὁ ἀλλοιόω ἔχω ὁ ὁρίζω
damascius.in-parmenidem 1877
καὶ ἄτομον . Ἔστι δὲ τὸ μὲν ἀποτέλεσμα ἔσχατον ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου , τὸ δὲ κινουμένου καὶ ἑσιώτος . Τέταρτα δὴ οὖν τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον , καὶ γίγνεσθαι καὶ ἀπόλλυσθαι , τοῦτο μὲν ἀπὸ τῶν ὑποσελήνων Θεῶν , ἐκεῖνο δὲ ἀπὸ τῶν ὑπερκοσμίων . Πέμπτον δὲ ἐν τοῖς πρώτοις ἴσον καὶ ἀνισον , ὃ καὶ τοῦ τε γίγνεσθαι καὶ ἀπόλλυσθαι αἴτιόν ἐστιν . Ἡ γὰρ οὐρανία ἰσότης τῆς
Lemmas: καί ἄτομος . εἰμί δέ ὁ μέν ἀποτέλεσμα ἔσχατος αὐτός καί ἕτερος , ὁ δέ κινέω καί ἵσιος . Τέταρτος δή οὖν ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος , καί γίγνομαι καί ἀπόλλυμι , οὗτος μέν ἀπό ὁ υποσεληνη θεός , ἐκεῖνος δέ ἀπό ὁ ὑπερκόσμιος . Πέμπτος δέ ἐν ὁ πρῶτος ἴσος καί ἄνισος , ὅς καί ὁ τε γίγνομαι καί ἀπόλλυμι αἴτιος εἰμί . ὁ γάρ Οὐρανία Ἰσότης ὁ
damascius.in-parmenidem 1878
ἐν χρόνῳ ἀρχῆς οὖσα ἐδείκνυτο . Διότι μέσον ἐστὶν τῆς ἐννεάδος τοῦτο συμπέρασμα ὡς αἴτιον προσἐχὲς εχὲς τῶν δεδειγμένων ἀπάντων . Ὑπὸ γοῦν τῶν οὐρανίων δημιουργεῖται πᾶν τὸ γιγνόμενον καὶ φθειρόμενον . τει τοῦ καὶ τὸ δεικτὸν τέταρτον Περὶ νου Εἰ μὴ ἄρα τὸ μὲν γνωστόν , ἐξαιρετέον πρῶτον ὡς κοινὸν πᾶσιν , καὶ οὐ τὸ εἶναι , ἀλλὰ τὸ γνωστὸν εἶναι σημαῖνον , καὶ πρῶτον ὡς
Lemmas: ἐν χρόνος ἀρχή εἰμί δείκνυμι . διότι μέσος εἰμί ὁ ἐννεάς οὗτος συμπέρασμα ὡς αἴτιος προσεχής ἔχω ὁ δείκνυμι ἀπαντάω . ὑπό γοῦν ὁ οὐράνιος δημιουργέω πᾶς ὁ γίγνομαι καί φθείρω . τέῳ ὁ καί ὁ δεικτός τέταρτος περι νόος εἰμί μή ἄρα ὁ μέν γνωστός , ἐξαιρετέος πρῶτος ὡς κοινός πᾶς , καί οὖον ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ γνωστός εἰμί σημαίνω , καί πρῶτος ὡς
damascius.in-parmenidem 1879
τῇ αἰσθήσει πρὸ ἀπάντων . Ἔπειτα τετράδα πρὸς τετράδα παραβλητέον κατὰ συζυγίαν , οἷον ταὐτὸν καὶ ἕτερον πρὸς ὂν καὶ μὴ ὂν · ὡς εἶδος τὸ ὅλον τοῦτο ὂν καὶ μὴ ὂν · μᾶλλον δὲ ἐν τῷ μὴ εἶναι ἀπὸ τῆς οὐσίας , τὸ δὲ μὴ εἶναι ἀπὸ τῆς ὑποβάσεως , εἶτα ταὐτὸν καὶ ἕτερον ἀπὸ τῆς δημιουργικῆς ιδιότητος . Δεύτερον δὲ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο καὶ τὶ
Lemmas: ὁ αἴσθησις πρό ἀπαντάω . ἔπειτα τετράς πρός τετράς παραβλητέος κατά συζυγία , οἷος αὐτός καί ἕτερος πρός εἰμί καί μή εἰμί · ὡς εἶδος ὁ ὅλος οὗτος εἰμί καί μή εἰμί · μᾶλλον δέ ἐν ὁ μή εἰμί ἀπό ὁ οὐσία , ὁ δέ μή εἰμί ἀπό ὁ ὑπόβασις , εἶτα αὐτός καί ἕτερος ἀπό ὁ δημιουργικός ἰδιότης . Δεύτερος δέ οὗτος καί ἐκεῖνος καί τίς
damascius.in-parmenidem 1880
πρὸς κινούμενον καὶ ἕσιώς , ὡς οὕτως ὡρισμένον , ὡς κινούμενον ὁμοῦ καὶ ἕσιώς · καὶ ἔχει ἂν ταῦτα ἀπὸ τοῦ μὲν ἐν ἑαυτῷ τὸ ὡρισμένον καὶ ἄτομον · ἡ γὰρ πρώτη περιγραφὴ καὶ οἷον ἄτομος , ἀπὸ τοῦδε ἤκει τοῦ Θεοῦ τοῖς ἐξῆς ἅπασιν · τὸ δὲ κινεῖσθαι καὶ ἕσιᾶναι πρὸδηλον δηλον Οἴκοῦν Οὐκοῦν τρίτα ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον , καὶ ἀλλοῖον καὶ οὐκ ἀλλοῖον κατὰ τινα
Lemmas: πρός κινέω καί θεός , ὡς οὕτως ὁρίζω , ὡς κινέω ὁμοῦ καί θεός · καί ἔχω εἄν οὗτος ἀπό ὁ μέν ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁρίζω καί ἄτομος · ὁ γάρ πρῶτος περιγραφή καί οἷος ἄτομος , ἀπό ὅδε ἥκω ὁ Θεός ὁ ἑξῆς ἅπας · ὁ δέ κινέω καί ἵζω πρόδηλος δῆλος οἰκέω οὐκοῦν τρίτος ὅμοιος καί ἀνόμοιος , καί ἀλλοῖος καί οὐ ἀλλοῖος κατά τις
damascius.in-parmenidem 1881
ἔμφασιν τῶν ὑπερκοσμίων Θεῶν . Καὶ γὰρ τὸ ἀνόμοιον ἐν τοῖς αἰσθήτοις τούτοις ἀλλοῖον εἶναι βούλεται . Καὶ τὸ ὅμοιον καθόσον οὐκ ἄλλοῖον , ἐφ’ οἷς τὸ ἴσον καὶ ἄνισον , καὶ γιγνόμενον καὶ ἀπολλύμενον , τοῦτο μὲν ἀπὸ τῶν ὑπουρανίων · ρανίων · εἰ δὲ πολλῇ τῇ τάξει χρήται ὁ λόγος , θαυμάζειν καὶ ταύτη ἀξίου τὸν Θεῖον Πλάτωνα , ἐν μὲν τοῖς νοητοῖς πᾶσι τάξει χρησάμενον , ἐν
Lemmas: ἔμφασις ὁ ὑπερκόσμιος θεός . καί γάρ ὁ ἀνόμοιος ἐν ὁ αἰσθάνομαι οὗτος ἀλλοῖος εἰμί βούλομαι . καί ὁ ὅμοιος καθόσον οὐ ἀλλοῖος , ἐπί ὅς ὁ ἴσος καί ἄνισος , καί γίγνομαι καί ἀπόλλυμι , οὗτος μέν ἀπό ὁ ὑπουράνιος · ῥανίον · εἰμί δέ πολύς ὁ τάξις χράω ὁ λόγος , θαυμάζω καί οὗτος ἄξιος ὁ θεῖον Πλάτων , ἐν μέν ὁ νοητός πᾶς τάξις χράω , ἐν
damascius.in-parmenidem 1882
δὲ τῷ τρίτῳ ἐνὶ ὑποφηναντά τι καὶ ἄτακτον , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις καὶ ἔτι ἐπιτείναντα τὴν ἄταξίαν , ἐν δὲ ἐνὶ μὴ ὄντι καὶ εἰς ἔσχατον , ὡς δοκεῖ , προσελθόντα συγχύσεως . Ἐν γὰρ τοῖς γιγνομένοις ἀνάγκη συγχεῖσθαι τὰ εἴδη πρὸς ἄλληλα · ἀμέλει καὶ χαλεπώτατον ἀπὸ τούτων εὑρεῖν τὴν τάξιν ἐκείνων . Τοσαῦτα μὲν πρὸς τὸ ἔξδομον ἔχομεν λέγειν . Πρὸς δὲ τὸ ὄγδοον ἴσως
Lemmas: δέ ὁ τρίτος ἐν ὑποφηναντά τίς καί ἄτακτος , ἐν δέ ὁ ἄλλος καί ἔτι ἐπιτείνω ὁ ἀταξία , ἐν δέ ἐν μή εἰμί καί εἰς ἔσχατος , ὡς δοκέω , προσέρχομαι σύγχυσις . ἐν γάρ ὁ γίγνομαι ἀνάγκη συγχέω ὁ εἶδος πρός ἀλλήλων · ἀμελέω καί χαλεπός ἀπό οὗτος εὑρίσκω ὁ τάξις ἐκεῖνος . τοσοῦτος μέν πρός ὁ ἐκδομέω ἔχω λέγω . πρός δέ ὁ ὄγδοος ἴσως
damascius.in-parmenidem 1883
μὲν τὰ συμπεράσματα συγχυθέντα οὐ δηλώσει ἡμῖν διακεκριμένην πρόοδον τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος , ἴσως δὲ διαιρετέον καὶ τὰ φαινόμενα τετραχῆ εἰς τὰς κοινότητας τῶν ὁλικῶν καὶ εἰς τὰ ὁλικὰ αὐτὰ πλῆρώματα , ρώματα , οἷον τὰ νῦν ἕσιῶτα στοιχεῖα · ὧν τοῖς μὲν κοινοῖς ἀποδοτέον τὴν πρώτην συζυγίαν , ὡς τὸ ἑνοειδὲς μάλιστα καὶ οὐσιῶδες ἔχουσιν , τοῖς δὲ ὀλικοῖς ἄτομοις ἀτόμοις τὴν δευτέραν , ὡς
Lemmas: μέν ὁ συμπέρασμα συγχέω οὖον δήλωσις ἐγώ διακρίνω πρόοδος ὁ εἷς μή εἰμί , ἴσως δέ διαιρετέον καί ὁ φαίνω τετραχῇ εἰς ὁ κοινότης ὁ ολικός καί εἰς ὁ ολικός αὐτός πλήρωμα , ῥῶμα , οἷος ὁ νῦν ἵσιος στοιχεῖον · ὅς ὁ μέν κοινός ἀποδοτέον ὁ πρῶτος συζυγία , ὡς ὁ ἑνοειδής μάλιστα καί οὐσιώδης ἔχω , ὁ δέ ὀλικός ἄτομος ἄτομος ὁ δύο , ὡς
damascius.in-parmenidem 1884
μᾶλλον ὡρισμένοις καὶ μᾶλλον ἕσιώσιν ἐν τῷ κινεῖσθαι · ἔτι δὲ εἰς τὰς κοινότητας τῶν μερικῶν ἀτόμων καὶ εἰς αὐτὰ τὰ καθ’ ἕκαστα , ἕκασία , οἷον ἐμὲ καὶ σέ . Καὶ ἀφοριστέον ταῖς μὲν κοινότησι τὴν τρίτην συζυγίαν , ὡς ἐοικυίαις ταῖς πρώταις κοινότησι κατὰ τὸ ὁμοιον , ἐφ’ οἷς τὴν υμμ διακεκριμένην τετάρτην τοῖς πάντῃ ἀτόμοις , ἐν οἷς πᾶσα μὲν ἀνωμαλία , πᾶσα δὲ γένεσις
Lemmas: μᾶλλον ὁρίζω καί μᾶλλον ἕννυμι ἐν ὁ κινέω · ἔτι δέ εἰς ὁ κοινότης ὁ μερικός ἄτομος καί εἰς αὐτός ὁ κατά ἕκαστος , ἕκασία , οἷος ἐγώ καί σός . καί ἀφοριστέον ὁ μέν κοινότης ὁ τρίτος συζυγία , ὡς ἔοικα ὁ πρῶτος κοινότης κατά ὁ ὅμοιος , ἐπί ὅς ὁ μ διακρίνω τέταρτος ὁ πάντῃ ἄτομος , ἐν ὅς πᾶς μέν ἀνωμαλία , πᾶς δέ γένεσις
damascius.in-parmenidem 1885
καὶ φθορὰ ἐμφανής . Εἰ γὰρ καὶ οὔτε γίγνεται οὔτε φθείρεται , συνάγεται · καὶ εἴπερ ἡ ἰσότης πρὸς τῇ ἀνισότητι , ἀλλ’ ἡ τε ἰσότης κατὰ ἔμφασιν ἐν τούτοις · διόπερ εἰληπται ὑπὸ σμικροτέρου καὶ μείζονος καὶ διὰ τοῦτο φαντάζεται τάζεται ἡ τε ἀπόφασις τῆς γενέσεως καὶ τῆς φθορᾶς οὐκ ἐξ αὐτὰ ἐκβαίνειν τῆς ἐσχάτης ταύτης καταφάσεως τοῦ γίγνεσθαι καὶ φθείρεσθαι . Διόπερ ἀπὸ τοῦ
Lemmas: καί φθορά ἐμφανής . εἰμί γάρ καί οὔτε γίγνομαι οὔτε φθείρω , συνάγω · καί εἴπερ ὁ Ἰσότης πρός ὁ ἀνισότης , ἀλλά ὁ τε Ἰσότης κατά ἔμφασις ἐν οὗτος · διόπερ λαμβάνω ὑπό μικρός καί μείζων καί διά οὗτος φαντάζω τάζω ὁ τε ἀπόφασις ὁ γένεσις καί ὁ φθορά οὐ ἐκ αὐτός ἐκβαίνω ὁ ἔσχατος οὗτος κατάφασις ὁ γίγνομαι καί φθείρω . διόπερ ἀπό ὁ
damascius.in-parmenidem 1886
μὴ ἀλλοιοῦσθαι συνάγεται · τὸ δὲ μὴ ἀλλοιούμενον ἦν τὸ μένον ἐν τῷ ἀλλοιοῦσθαι . Ἄλλ’ ἐπὶ τούτοις καὶ τῇ λέξει ἐπακολουθήσωμεν , εἴ τι πλέον ἡμῖν καὶ ταύτῃ ἐπιοῦσιν ὀφθήσεται . Μήποτε οὖν οἱ προληφθέντες διορισμοὶ πρὸς τοῖς εἰρημένοις μένοις καὶ ἀφορμὴν καταβάλλονται πρὸς τὰς ἀποδείξεις · ὁ μὲν πρότερος ὅτι οὐκ ἄλλα τοῦτο τὸ ἓν , ἀλλ’ ἓν ὡς ἓν ἄλλοις , διὰ τοῦτο καὶ
Lemmas: μή ἀλλοιόω συνάγω · ὁ δέ μή ἀλλοιόω εἰμί ὁ μένω ἐν ὁ ἀλλοιόω . ἄλλος ἐπί οὗτος καί ὁ λέγω ἐπακολουθέω , εἰμί τίς πλέω ἐγώ καί οὗτος ἔπειμι ὁράω . μήποτε οὖν ὁ προλαμβάνω διορισμός πρός ὁ εἴρω μένω καί ἀφορμή καταβάλλω πρός ὁ ἀποδείκνυμι · ὁ μέν πρότερος ὅτι οὐ ἄλλος οὗτος ὁ εἷς , ἀλλά εἷς ὡς εἷς ἄλλος , διά οὗτος καί
damascius.in-parmenidem 1887
ἓν ὑπόκειται καὶ μὴ ὅν ὅτι ἐν τοῖς μὴ ἓν ἔχει τὸ εἶναι ἓν · προσκείσεται γὰρ ὕστερον καὶ τῷ μὴ εἶναι τὸ εἶναι . Ἐν ἄρα μὴ ὅν ἐστὶν τὸ ὅλον τοῦτο · ἔχει ἄρα καὶ ἄλλα πρὸς ἃ συγκριθήσεται θήσεται ἴδια μὴ ἓν , μὴ ὄντα ἐστίν , ὥστε « πᾶν τοῦναντίον » σημαίνειν , εἴπερ ἀντίκειται πᾶν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ἄλλοις . Ὁ δὲ δεύτερος ὅτι
Lemmas: εἷς ὑπόκειμαι καί μή ὅς ὅτι ἐν ὁ μή εἷς ἔχω ὁ εἰμί εἷς · πρόσκειμαι γάρ ὕστερος καί ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί . ἐν ἄρα μή ὅς εἰμί ὁ ὅλος οὗτος · ἔχω ἄρα καί ἄλλος πρός ὁ συγκρίνω τίθημι ἴδιος μή εἷς , μή εἰμί εἰμί , ὥστε « πᾶς τουναντίον » σημαίνω , εἴπερ ἀντίκειμαι πᾶς ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος . ὁ δέ δύο ὅτι
damascius.in-parmenidem 1888
ἑτερότητος μετέχει τοῦτο τὸ ἓν · τὸ γὰρ μὴ ὅν σημαίνει τὸ ἕτερον · ὥστε τῷ ἔνι συνὸν τὸ μὴ ὅν ἕτερον αὐτὸ ἀποφαίνει · ἕτερον ἄρα τὸ ἓν τῶν ἑαυτοῦ ἄλλων · τίνος γὰρ ἄλλου τὸ ἓν ἕτερον ἢ ἑτέρου ; ἕτερον δὲ τοῦ ἑνὸς τὸ παρὰ τοῦτο . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὕστερον συνάξει , νῦν δὲ ὡς ἐν λημματίῳ προεἰληπται ὅτι δύναται τὸ ἓν τοῦτο
Lemmas: ἑτερότης μετέχω οὗτος ὁ εἷς · ὁ γάρ μή ὅς σημαίνω ὁ ἕτερος · ὥστε ὁ ἐν σύνειμι ὁ μή ὅς ἕτερος αὐτός ἀποφαίνω · ἕτερος ἄρα ὁ εἷς ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος · τίς γάρ ἄλλος ὁ εἷς ἕτερος ἢ ἕτερος ; ἕτερος δέ ὁ εἷς ὁ παρά οὗτος . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος συνάγω , νῦν δέ ὡς ἐν λημμάτιον προλαμβάνω ὅτι δύναμαι ὁ εἷς οὗτος
damascius.in-parmenidem 1889
ἕτερον λέγεσθαι ἄλλων · καὶ ἔχει ἄν τινα πρὸς ἄλλα διαφορὰν κατὰ τὴν ἑτεροποιὸν ποιὸν τοῦ μὴ ὄντος δύναμιν . Προσεπιδείκνυται δὲ καὶ ὅτι γνωστόν τὸ τοιόνδε μὴ ὅν , ἄτε οὐκ ὅν τὸ μηδαμῶς <ὅν> · ἐκεῖνο γὰρ ἄγνωστον · κεῖται δὲ καὶ ἓν · οὐ γὰρ πάντῃ ἀνήρηται · ὥστε καὶ ταύτῃ γνωστόν . Διὸ ἐπήγαγεν · « εἴτε τὸ εἶναι αὐτῷ προσθήσ , εἴτε τὸ μὴ εἶναι · » ὥστε
Lemmas: ἕτερος λέγω ἄλλος · καί ἔχω ἄν τις πρός ἄλλος διαφορά κατά ὁ ἑτεροποιός ποιός ὁ μή εἰμί δύναμις . προσεπιδείκνυμι δέ καί ὅτι γνωστός ὁ τοιόσδε μή ὅς , αὔγ-ασμα οὐ ὅς ὁ μηδαμῶς ὅς · ἐκεῖνος γάρ ἄγνωστος · κεῖμαι δέ καί εἷς · οὖον γάρ πάντῃ ἀναράω · ὥστε καί οὗτος γνωστός . Διὸ ἐπάγω · « εἴτε ὁ εἰμί αὐτός προστίθημι , εἴτε ὁ μή εἰμί · » ὥστε
damascius.in-parmenidem 1890
καὶ ἓν πῶς καὶ οὐχ ἓν τοῦτο τὸ ἓν μὴ ὅν . Διὸ καὶ ποτὲ μὲν αὐτὸ καλεῖ « ἓν » , ποτὲ δὲ « μὴ ὅν » , ποτὲ δὲ τὸ συναμφότερον , καὶ ἐπιχειρεῖ ποτὲ μὲν ἀπὸ τοῦ ἓν αὐτὸ εἶναι , ποτὲ δὲ ἀπὸ τοῦ μὴ ἓν , ποτὲ δὲ ἀπ’ ἀμφοῖν . Τούτων δὴ προδιωρισμένων ἐπάγει τὰ συμπεράσματα . ράσματα . Καὶ πρῶτον τὸ γνωστόν , ὅτι προχειρότατον εἰς αἴσθησιν
Lemmas: καί εἷς πῶς καί οὐ εἷς οὗτος ὁ εἷς μή ὅς . Διὸ καί ποτέ μέν αὐτός καλέω « εἷς » , ποτέ δέ « μή ὅς » , ποτέ δέ ὁ συναμφότεροι , καί ἐπιχειρέω ποτέ μέν ἀπό ὁ εἷς αὐτός εἰμί , ποτέ δέ ἀπό ὁ μή εἷς , ποτέ δέ ἀπό ἄμφω . οὗτος δή προδιορίζω ἐπάγω ὁ συμπέρασμα . ῥάσμα . καί πρῶτος ὁ γνωστός , ὅτι πρόχειρος εἰς αἴσθησις
damascius.in-parmenidem 1891
καὶ εἰς δόξαν ἡ τε ] ἡ γε . τὸ εἶναι ἓν ] ἕν Β . ἰδίᾳ Β . πᾶν ἐν ] πᾶν ἐν . ἐν ἕτερον τῶν ἄλλων . έχει Β . πρὸς οι ἄλλα ] πρὸς ἄλληλα Β . γνω - σλὸν ... μηδαμῶς διὸ ἐπήγα - γεν προσθεὶς ἐπ᾿ ἀμφοῖν Β . δὴ ] δὲ Β . τοῦτο τὸ ἓν ἴδια πᾶν κοινότερον πᾶν τὴν ἐπιστήμην ἀκουσλέον ἐπὶ πάσης γνώ - σεως , εἰ μὴ ἄρα
Lemmas: καί εἰς δόξα ὁ τε ] ὁ γε . ὁ εἰμί εἷς ] εἷς Β . ἴδιος Β . πᾶς ἐν ] πᾶς ἐν . ἐν ἕτερος ὁ ἄλλος . ἔχω Β . πρός ὁ ἄλλος ] πρός ἀλλήλων Β . γιγνώσκω - σλὸν ... μηδαμῶς διό πηγαίνω - γε προστίθημι ἐπί ἄμφω Β . δή ] δέ Β . οὗτος ὁ εἷς ἴδιος πᾶς κοινός πᾶς ὁ ἐπιστήμη ἀκουσλέον ἐπί πᾶς γιγνώσκω - σέως , εἰμί μή ἄρα
damascius.in-parmenidem 1892
ἐπὶ μόνης τῆς δόξης ὡς καθόλου καὶ μᾶλλον τῷ ἑνὶ τούτῳ πρεπούσης . ὅτι δὲ ἀμυδρὰν ἐνδείκνυται γνῶσιν ἐδήλωσεν εἰπών · κεἰ μηδὲ ὅτι λέγεται γιγνώσκεσθαι » , ὡσὰν ἀγαπῶν , εἰ καὶ ὅπως γιγνώσκοιτο λεγό - μενον . Οὐκοῦν εἰ τοῦτο ὅπως ποτὲ ἕν , ἕτερα ἂν αὐτοῦ εἴη τὰ ἄλλα · ὅτι γὰρ ἅμα τε ἓν καὶ ἔσθαι ἄλλα πρὸς αὐτό , εὐθὺς ἡ μέθοδος δίδωσιν ἕκαστον ὑποτιθέμενον
Lemmas: ἐπί μόνος ὁ δόξα ὡς καθόλου καί μᾶλλον ὁ εἷς οὗτος πρέπω . ὅτι δέ ἀμυδρός ἐνδείκνυμι γνῶσις δηλόω εἶπον · κεῖμαι μηδέ ὅτι λέγω γιγνώσκω » , ὡσάν ἀγάπη , εἰμί καί ὅπως γιγνώσκω λεγό - μένω . οὐκοῦν εἰμί οὗτος ὅπως ποτέ εἷς , ἕτερος εἄν αὐτός εἰμί ὁ ἄλλος · ὅτι γάρ ἅμα τε εἷς καί ἵημι ἄλλος πρός αὐτός , εὐθύς ὁ μέθοδος δίδωμι ἕκαστος ὑποτίθημι
damascius.in-parmenidem 1893
πρὸς τὰ ἄλλα συγκρίνουσα . ὅτι μὲν δὴ ἕτερα λέγοιτο ἂν τὰ ἄλλα ὁμολο - γεῖται · πόθεν δὲ ὅτι καὶ τοῦ ἑνὸς ἕτερα ; μήποτε γὰρ οὐκ ἔχει τὴν ἑτερότητα τοῦτο τὸ ἕν , ἀλλ᾽ ἔχει διὰ τὸ μὴ ὄν · ἢ οὐκ ἂν ἕτερον ἐλέγετο τῶν ἄλλων , οὐδ᾽ ἂν οὕτω μὴ ὂν ἦν ὡς ἕτερον . ἕτερα ἄρα αὐτοῦ ὡς ἑτέρου , καὶ τὰ ἄλλα πρὸς
Lemmas: πρός ὁ ἄλλος συγκρίνω . ὅτι μέν δή ἕτερος λέγω εἄν ὁ ἄλλος ὁμολο - γίγνομαι · πόθεν δέ ὅτι καί ὁ εἷς ἕτερος ; μήποτε γάρ οὐ ἔχω ὁ ἑτερότης οὗτος ὁ εἷς , ἀλλά ἔχω διά ὁ μή εἰμί · ἢ οὐ εἄν ἕτερος λέγω ὁ ἄλλος , οὐδέ εἄν οὗτος μή εἰμί εἰμί ὡς ἕτερος . ἕτερος ἄρα αὐτός ὡς ἕτερος , καί ὁ ἄλλος πρός
damascius.in-parmenidem 1894
αὐτὸ μὴ ἀντιτεταγμένα · καὶ ἑτεροιότης ἄρα ἐσὶν αὐτῷ πρὸς τὰ ἄλλα . Καὶ μὴν ἐκεῖ τὸ ἕτερον τῶν ἄλλων δείκνυται , δι' ἀλλήλων γὰρ ἄντικρυς ἡ δεῖξις . Η πρῶτον μὲν καθόλου ὅτι τὸ ἓν ἕτερον τῶν ἄλλων ἔχει καὶ ὅλως τῇ ἑτε - ρότητι συνόν . Εἶτα διὰ τούτου ἐδείκνυτο ἕτερα αὐτοῦ τὰ ἴδια ἄλλα ἃ πρὸς αὐτὸ συγκριθήσεται . Εἶτα τρίτον αὐτὸ πάλιν ἐδείκνυτο
Lemmas: αὐτός μή ἀντιτάσσω · καί ἑτεροιότης ἄρα ἐμίν αὐτός πρός ὁ ἄλλος . καί μήv ἐκεῖ ὁ ἕτερος ὁ ἄλλος δείκνυμι , διά ἀλλήλων γάρ ἄντικρυς ὁ δεῖξις . ὁ πρῶτος μέν καθόλου ὅτι ὁ εἷς ἕτερος ὁ ἄλλος ἔχω καί ὅλως ὁ ἵημι - ρότης σύνειμι . εἶτα διά οὗτος δείκνυμι ἕτερος αὐτός ὁ ἴδιος ἄλλος ὁ πρός αὐτός συγκρίνω . εἶτα τρίτος αὐτός πάλιν δείκνυμι
damascius.in-parmenidem 1895
τούτων γε τῶν ἄλλων ἕτερον , μᾶλλον δὲ ἕτερον ὄν , ἅμα μὲν ἵνα ἐνδείξηται τὴν διαφορὰν τοῦ πρώτου ληφθέντος ( ἐκεῖ μὲν γὰρ ἕτερον ἦν , ἐνταῦθα δὲ ἑτεροῖον δείκνυται ) , ἅμα δὲ καὶ οὐχὶ ἁπλῶς πρὸς ἄλληλα γνωστὸν μηδαμῶς διὸ ἐπήγαγεν οἰκεῖα ἄλλα ἀμφοῖν δη ] διηρημένα · τούτων γὰρ ὀλίγῳ τινὶ διαφέρει · σύνθετα γὰρ καὶ ἐκεῖνα δειχθή - σεται καὶ τῆς συνθέτου φύσεως · κἂν αὐτὸ
Lemmas: οὗτος γε ὁ ἄλλος ἕτερος , μᾶλλον δέ ἕτερος εἰμί , ἅμα μέν ἵνα ἐνδείκνυμι ὁ διαφορά ὁ πρῶτος λαμβάνω ( ἐκεῖ μέν γάρ ἕτερος εἰμί , ἐνταῦθα δέ ἑτεροῖος δείκνυμι ) , ἅμα δέ καί οὐ ἁπλόος πρός ἀλλήλων γνωστός μηδαμῶς διό ἐπάγω οἰκεῖος ἄλλος ἄμφω δη ] διαιρεμένος · οὗτος γάρ ὀλίγος τις διαφέρω · σύνθετος γάρ καί ἐκεῖνος δείκνυμι - σέτα καί ὁ σύνθετος φύσις · κἀν αὐτός
damascius.in-parmenidem 1896
γὰρ τὸ ἓν μὴ ὄν , ὁμοειδές ἐσλι τρόπον τινὰ τοῖς ἑαυτοῦ ἄλλοις . Διὸ οὐχ ἕτερον , ἀλλ᾽ ἑτεροῖον πρὸς αὐτά , καὶ ἐκεῖνα πρὸς ἑαυτὸ ἑτεροῖα · ὅθεν καὶ ἀπέλειπεν τὴν ταυτότητα , ἵνα μὴ ἀφανίσῃ τὴν ὁπωσοῦν φαντασθεῖσαν ἑτεροιότητα . ἔτι δὲ ἐκ τρίτων ἐνδείκνυται καὶ ὅτι τὸ γιγνόμενον εἶδος οὐκ ἔστιν ὁ λέγεται οἷον Οὐ γὰρ ἀλλὰ πυροειδὲς τὸ τῇδε καὶ ὁ ἄνθρωπος
Lemmas: γάρ ὁ εἷς μή εἰμί , ὁμοειδής εἰμί τρόπος τις ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος . Διὸ οὐ ἕτερος , ἀλλά ἑτεροῖος πρός αὐτός , καί ἐκεῖνος πρός ἑαυτοῦ ἑτεροῖος · ὅθεν καί ἀπολείπω ὁ ταυτότης , ἵνα μή ἀφανίζω ὁ ὁπωσοῦν φαντάζω ἑτεροιότης . ἔτι δέ ἐκ τρίτος ἐνδείκνυμι καί ὅτι ὁ γίγνομαι εἶδος οὐ εἰμί ὁ λέγω οἷος οὖον γάρ ἀλλά πυροειδής ὁ ὅδε καί ὁ ἄνθρωπος
damascius.in-parmenidem 1897
καὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἓν γὰρ φαινόμενον καὶ ἡ ἑτερότης ἄρα Καὶ οἶμαι ὅτι βούλεται ἡμᾶς ἐπὶ πάντων τὴν αὐτὴν ποιεῖσθαι παρέγκλισιν τῆς εἰ καὶ μὴ τοῦ ὀνόματος ὡς τὸ ἕτερον ἑτεροῖον Καὶ μὴν ἐπὶ τούτοις καὶ τὶ καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνό καὶ ὡς καὶ ὡς τῇ αἰσθήσει καὶ ἅμα εὐλαβηθείη μὴ τὸ ἕν μὴ αὐτῷ κοινώτερον γὰρ τὴν
Lemmas: καί ὁ ἀγαθός καί ὁ εἷς γάρ φαίνω καί ὁ ἑτερότης ἄρα καί οἴομαι ὅτι βούλομαι ἐγώ ἐπί πᾶς ὁ αὐτός ποιέω παρέγκλισις ὁ εἰμί καί μή ὁ ὄνομα ὡς ὁ ἕτερος ἑτεροῖος καί μήv ἐπί οὗτος καί τίς καί οὗτος καί ἐκεῖνος καί ὡς καί ὡς ὁ αἴσθησις καί ἅμα εὐλαβέομαι μή ὁ εἷς μή αὐτός κοινός γάρ ὁ
damascius.in-parmenidem 1898
ἐπιστήμην ἀκουσιέου ἐπὶ πάσης γνώ - ἄλλ’ οἷον ] ἄλλοῖον . εἰ ] ἢ ἕν ] ὂν ἐτεροϊότητος συνών διὰ τοῦτο αὐτῷ ὄν συνών ἕτερον ὂν ] ἐτεροῖον . ἐκεῖ ] ἀπέλειπεν ἐτερότητα . ἑτερότητα . ὁ ἀγαθοειδὲς ] ἐποίησεν , ἐμποιήσῃ , ὡς οὐδὲ εἶδος τι δυνάμενον εἶναι , ἀλλὰ τι ῥέον ἀνείδεον καὶ τὸ πλημμελῶς αὐτὸ καὶ ἀτάκτως κινούμενον . Τῷ γὰρ ὄντι τοῦ ἑνὸς μὴ εἶναι δοκοῦντος πᾶσα ἀνερμάτιστος ἢ τοιάδε οὐσία ·
Lemmas: ἐπιστήμη ακουσιεος ἐπί πᾶς γιγνώσκω - ἄλλος οἷος ] ἀλλοῖος . εἰμί ] ἢ εἷς ] εἰμί ετεροιοτης σύνειμι διά οὗτος αὐτός εἰμί σύνειμι ἕτερος εἰμί ] ἑτεροῖος . ἐκεῖ ] ἀπολείπω ετερότητα . ἑτερότης . ὁ ἀγαθοειδής ] ποιέω , ἐμποιέω , ὡς οὐδέ εἶδος τίς δύναμαι εἰμί , ἀλλά τίς ῥέω ἀνείδεος καί ὁ πλημμελής αὐτός καί ἄτακτος κινέω . ὁ γάρ εἰμί ὁ εἷς μή εἰμί δοκέω πᾶς ἀνερμάτιστος ἢ τοιόσδε οὐσία ·
damascius.in-parmenidem 1899
διὰ δὲ τοῦτο ὁρίζει αὐτὴν ὡς ἐν τούτοις ὁ Παρμενίδης ἐκ τοῦ ἐναντίου · εἰ γὰρ ὅτι μὴ ἐν διὰ τοῦτο ἀόριστον καὶ ἑτεροῖον , ὅτι ἄρα ἐν ὅπως δήποτε κατὰ τοσοῦτον ἔχει ἂν τὸ ὡρισμένον καὶ βέβαιον . Εἶτα ἀντιτίθησιν ἑαυτῷ , καὶ ὡς εἰ μὴ ἔστιν ἐν , ἔχει ἂν τὸ ὁρισμένον ; Εἶτα ἀποκρίνεται πρὸς ἑαυτὸν ἐν μὲν οὐκ ἔστιν ὅτι ἐν μὴ
Lemmas: διά δέ οὗτος ὁρίζω αὐτός ὡς ἐν οὗτος ὁ Παρμενίδης ἐκ ὁ ἐναντίος · εἰμί γάρ ὅτι μή ἐν διά οὗτος ἀόριστος καί ἑτεροῖος , ὅτι ἄρα ἐν ὅπως δήποτε κατά τοσοῦτος ἔχω εἄν ὁ ὁρίζω καί βέβαιος . εἶτα ἀντιτίθημι ἑαυτοῦ , καί ὡς εἰμί μή εἰμί ἐν , ἔχω εἄν ὁ ὁρίζω ; εἶτα ἀποκρίνω πρός ἑαυτοῦ ἐν μέν οὐ εἰμί ὅτι ἐν μή
damascius.in-parmenidem 1900
ὄν ἔστιν · « καλύει δὲ οὐδὲν πολλῶν αὐτὸ μετέχειν , ὁ ἐστὶν τι πεπληθυσμένον ἐν εἶναι καὶ σύνθετον . Ἐνὶ μὲν γὰρ εἶναι οὐκ ἔστιν κατὰ ἀλήθειαν · συνθέτῳ δὲ εἶναι καὶ φαινομένῳ ἐνί , τί καλύει ; Μᾶλλον δὲ ὡς οὐκ ἀναγκαῖον ὁρίσαι ὡς αὐτὸ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ κυρίως ἑνός , εἴπερ μὴ ὄν λέγομεν τοῦτό γε τὸ ἐν ; Ἄλλ’ οὐχ ἀπλῶς τὸ ἐν · οὐ γὰρ
Lemmas: εἰμί εἰμί · « καλέω δέ οὐδείς πολύς αὐτός μετέχω , ὁ εἰμί τίς πληθύνω ἐν εἰμί καί συντίθημι . ἐν μέν γάρ εἰμί οὐ εἰμί κατά ἀλήθεια · σύνθετος δέ εἰμί καί φαίνω ἐν , τίς καλέω ; μᾶλλος δέ ὡς οὐ ἀναγκαῖος ὁρίζω ὡς αὐτός πρός ἀντιδιαστολή ὁ κύριος εἷς , εἴπερ μή εἰμί λέγω οὗτος γε ὁ ἐν ; ἄλλος οὐ ἀπλόος ὁ ἐν · οὖον γάρ
damascius.in-parmenidem 1901
τὸ πρῶτον , οὐδὲ τὸ δεύτερον , οὐδὲ τὸ τρίτον ἐν καλοῦμεν ἐν μὴ ὄν , ἀλλὰ τὸ ἔσχατον . Ἐκεῖνο ἄρα ἔστιν , ἀλλ’ οὐχ ἄλλο τι τῶν πρὸ αὐτοῦ ὁ μὴ εἶναι ὑπόκειται . Δεῖ ἄρα αὐτῷ ὑπάρχειν τινὰ ἀφορισμὸν πρὸ αὐτοῦ ἐν · μία μὲν αὐτοῦ ἡ ἀπόδειξις , ἑτέρα δὲ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς . Εἰ μέντοι μήτε τὸ ἐν , μήτε ἐκεῖνο μὴ ἔσται ·
Lemmas: ὁ πρῶτος , οὐδέ ὁ δύο , οὐδέ ὁ τρίτος ἐν καλέω ἐν μή εἰμί , ἀλλά ὁ ἔσχατος . ἐκεῖνος ἄρα εἰμί , ἀλλά οὐ ἄλλος τίς ὁ πρό αὐτός ὁ μή εἰμί ὑπόκειμαι . Δεύς ἄρα αὐτός ὑπάρχω τις ἀφορισμός πρό αὐτός ἐν · εἷς μέν αὐτός ὁ ἀπόδειξις , ἕτερος δέ διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή . εἰμί μέντοι μήτε ὁ ἐν , μήτε ἐκεῖνος μή εἰμί ·
damascius.in-parmenidem 1902
εἰ δὲ τις λέγοι μὴ ἔστω τὸ ἐν , ν . μηδὲ ἀφορίσθω διὰ τοῦ ἐκείνου . Εἰ τοίνυν μηδὲ ἐν εἴη , μήτε πρὸς τὸ ἐν ἀντιδιαστελλόμενον διαστελλόμενον διὰ τῆς ἀντωνυμίας , οὐκ ἔσται αὐτοῦ τὸ μὴ εἶναι καθ’ ἑτερότητα τὴν πρὸς τὸ κυρίως ἐν . Ἄμα γὰρ τῇ ἑτερότητι καὶ ἡ διαστολή , ἄμα δὲ ταύτῃ τὸ ἐκεῖνο καὶ τοῦτο . Οὕτως οὖν ἔσται τὸ μηδαμῶς
Lemmas: εἰμί δέ τις λέγω μή ἵστημι ὁ ἐν , Ν . μηδέ ἀφορίζω διά ὁ ἐκεῖνος . εἰμί τοίνυν μηδέ ἐν εἰμί , μήτε πρός ὁ ἐν ἀντιδιαστέλλω διαστέλλω διά ὁ ἀντωνυμία , οὐ εἰμί αὐτός ὁ μή εἰμί κατά ἑτερότης ὁ πρός ὁ κύριος ἐν . Ἄμη γάρ ὁ ἑτερότης καί ὁ διαστολή , ἄμη δέ οὗτος ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος . οὕτως οὖν εἰμί ὁ μηδαμῶς
damascius.in-parmenidem 1903
ὄν · εἰ δὲ τὸ ἐν ἐκεῖνο καὶ μὴ ἄλλο ὑπόκειται μὴ εἶναι , τοῦτο κοινὸν ὑποτίθεται πρὸς τὰς δύο ἀποδείξεις . Εἰ γὰρ τὸ φαινόμενον ἐν ὑπόκειται ὡς ἐν μὴ ὄν , καὶ οὐχ ἄλλο , ἦτοι τὸ μηδαμῶς , ὁ ἦν τῆς δευτέρας ἀποδείξεως , ἢ τὸ κυρίως ἐν , ὁ ἦν τῆς προτέρας , ἀνάγκη ἄρα καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο λέγειν αὐτό , καὶ ἄλλα πολλά ἐν
Lemmas: εἰμί · εἰμί δέ ὁ ἐν ἐκεῖνος καί μή ἄλλος ὑπόκειμαι μή εἰμί , οὗτος κοινός ὑποτίθημι πρός ὁ δύο ἀποδείκνυμι . εἰμί γάρ ὁ φαίνω ἐν ὑπόκειμαι ὡς ἐν μή εἰμί , καί οὐ ἄλλος , ἦ ὁ μηδαμῶς , ὁ εἰμί ὁ δύο ἀπόδειξις , ἢ ὁ κύριος ἐν , ὁ εἰμί ὁ πρότερος , ἀνάγκη ἄρα καί οὗτος καί ἐκεῖνος λέγω αὐτός , καί ἄλλος πολύς ἐν
damascius.in-parmenidem 1904
αὐτῷ θεωρεῖν , εἴπερ τὸ ἐν μὴ ὄν ἐκεῖνο καὶ τοῦτο ὑπόκειται , ὁ μήτε τὸ κυρίως ἔστιν , εἰ καὶ ἐν λέγεται , μήτε τὸ μηδαμῶς , εἰ καὶ μὴ ὀνομάζεται . Ἐπεὶ γὰρ ἐν μὴ ὄν ἀφ’ ἑκατέρου ἀπέδειξεν ὅτι διέσταιται · ὡς μὲν ἐν πρὸς τὸ κυρίως μὴ ὄν , τριχῇ ἄρα τὴν ἀπόδειξιν ἐποίησατο , πρῶτον μὲν κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἑνός · εἶτα ἀντιθεὶς ὅτι
Lemmas: αὐτός θεωρέω , εἴπερ ὁ ἐν μή εἰμί ἐκεῖνος καί οὗτος ὑπόκειμαι , ὁ μήτε ὁ κύριος εἰμί , εἰμί καί ἐν λέγω , μήτε ὁ μηδαμῶς , εἰμί καί μή ὀνομάζω . ἐπεί γάρ ἐν μή εἰμί ἀπό ἑκάτερος ἀποδείκνυμι ὅτι διίστημι · ὡς μέν ἐν πρός ὁ κύριος μή εἰμί , τριχῆ ἄρα ὁ ἀπόδειξις ποιέω , πρῶτος μέν κατά ὁ ἔννοια ὁ εἷς · εἶτα ἀντιτίθημι ὅτι
damascius.in-parmenidem 1905
οὐχ ἐν , ἔδειξεν ὅτι καὶ οὕτως ἀνάγκη μετέχειν τούτου καὶ ἐκείνου , ἵνα διαστέλληται ληται πρὸς τὰ ἄκρα αὐτὸ μέσον · καὶ ὅτι τὸ ἐκεῖνο καὶ τοῦτο βούλεται συμπεραίνεσθαι ραίνεσθαι ἐδήλωσεν ἐπαγωγῶν · « καὶ τοῦ ἐκείνου καὶ ἄλλων πολλῶν ἀνάγκη εἶδος ὅτι . διαστέλλεται . ἄλλοτι τὸ ἐν ἔν Β . τὸ ἓν καὶ μὴ ὄν ἐφ’ ἐφ' ἑκατ . τὸ μηδαμῶς ἐν μετεῖναι . Τοῦτο δὲ ἐπέστησα
Lemmas: οὐ ἐν , δείκνυμι ὅτι καί οὕτως ἀνάγκη μετέχω οὗτος καί ἐκεῖνος , ἵνα διαστέλλω λῄτη πρός ὁ ἄκρος αὐτός μέσος · καί ὅτι ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος βούλομαι συμπεραίνω ῥαίνω δηλόω ἐπαγωγή · « καί ὁ ἐκεῖνος καί ἄλλος πολύς ἀνάγκη εἶδος ὅτι . διαστέλλω . ἄλλοτι ὁ ἐν ἐν Β . ὁ εἷς καί μή εἰμί ἐπί ἐπί κατά . ὁ μηδαμῶς ἐν μέτειμι . οὗτος δέ ἐφίστημι
damascius.in-parmenidem 1906
ὡς τὴν αὐτοῦ ἐξήγησιν σαραιτούμενος , ἥπερ , φησί , τό γε ἐν ἐκεῖνο , τούτεστί τὸ κυρίως ἐν , λέγομεν μὴ εἶναι · ἐκεῖνο γὰρ ἀναιροῦντες τίθεμεν τοῦτο . Εἰ μέντοι μήτε τὸ ἐν μήτε ἐκεῖνο μὴ ἔσται , εἰ μήτε ἐκεῖνό φησι τὸ κυρίως ἐν , μήτε τὸ ἐν , ἀπλῶς οὐδὲν ἂν εἴη , καίτοι ἄμεινον ἦν , εἰ μήτε φάναι τὸ ἐν τὸ κυρίως , ὡς δηλοῖ καὶ τὸ
Lemmas: ὡς ὁ αὐτός ἐξήγησις σαραιτεω , ὅσπερ , φημί , ὁ γε ἐν ἐκεῖνος , τουτέστι ὁ κύριος ἐν , λέγω μή εἰμί · ἐκεῖνος γάρ ἀναιρέω τίθημι οὗτος . εἰμί μέντοι μήτε ὁ ἐν μήτε ἐκεῖνος μή εἰμί , εἰμί μήτε ἐκεῖνος φημί ὁ κύριος ἐν , μήτε ὁ ἐν , ἀπλόος οὐδείς εἄν εἰμί , καίτοι ἀγαθός εἰμί , εἰμί μήτε φαίνω ὁ ἐν ὁ κύριος , ὡς δηλόω καί ὁ
damascius.in-parmenidem 1907
ἄρθρον , μήτε ἐκεῖνό ἐσθιν τὸ πρὸς τὸ κυρίως ἐν ἀντιδιασελλόμενον , δεήσει αὐτὸ μηδὲν εἶναι . Εἰ ἄρα καὶ τὸ ἐν ἀναιρεῖ τις κατὰ τὸ σχῆμα τῆς ὑποθέσεως , ἀλλὰ τὸ ἐκεῖνο δώσει , ὅπερ μιμεῖται τὸ ἐν , ὡς ὁρίζον , καὶ ὡς διορίζον πρὸς τε τὸ κυρίως ἐν καὶ πρὸς τὸ μηδαμῶς ἐν , καὶ ἐπὶ ἐκ τρίτων , ὡς ἄτομον , καὶ εἰς ἐν , οὕτω γε
Lemmas: ἄρθρον , μήτε ἐκεῖνος ἐσθίω ὁ πρός ὁ κύριος ἐν αντιδιασελλομενω , δήω αὐτός μηδείς εἰμί . εἰμί ἄρα καί ὁ ἐν ἀναιρέω τις κατά ὁ σχῆμα ὁ ὑπόθεσις , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος δίδωμι , ὅσπερ μιμέομαι ὁ ἐν , ὡς ὁρίζω , καί ὡς διορίζω πρός τε ὁ κύριος ἐν καί πρός ὁ μηδαμῶς ἐν , καί ἐπί ἐκ τρίτος , ὡς ἄτομος , καί εἰς ἐν , οὗτος γε
damascius.in-parmenidem 1908
ἀπεστενωμένον · 1ο δοκεῖ γὰρ τὸ ἄτομον , ὥσπερ τὸ ἐν , ἀδιαίρετον εἶναι . Ἐπὶ τούτοις δείκνυσιν ὅτι ἀνόμοιον τὸ ἐν τοῦτο τοῖς ἄλλοις , εἶτα ὅτι ὅμοιον ἑαυτῷ . Καὶ εἴρηται διὰ τί οὔτε ἀνόμοιον ἑαυτῷ , οὔτε ὅμοιον τοῖς ἄλλοις ἀποδείκνυται · δείκνυται · ὅτι ἀνόμοιον ἑαυτῷ ὡν ἀπολεῖ καὶ τὸ φαίνεσθαι ἐν , ὅμοιον δὲ τοῖς ἄλλοις ὡν , ἐλεγχθήσεται ὡν τῆς τῶν ἄλλων φύσεως . Μόλις γὰρ
Lemmas: ἀποστενόω · 1ος δοκέω γάρ ὁ ἄτομος , ὥσπερ ὁ ἐν , ἀδιαίρετος εἰμί . ἐπί οὗτος δείκνυμι ὅτι ἀνόμοιος ὁ ἐν οὗτος ὁ ἄλλος , εἶτα ὅτι ὅμοιος ἑαυτοῦ . καί εἴρω διά τίς οὔτε ἀνόμοιος ἑαυτοῦ , οὔτε ὅμοιος ὁ ἄλλος ἀποδείκνυμι · δείκνυμι · ὅτι ἀνόμοιος ἑαυτοῦ ὡς ἀπόλλυμι καί ὁ φαίνω ἐν , ὅμοιος δέ ὁ ἄλλος ὡς , ἐλέγχω ὡς ὁ ὁ ἄλλος φύσις . Μόλις γάρ
damascius.in-parmenidem 1909
οὕτω διακρατεῖται τεῖται ἐν τῷ φαινομένῳ ἐνί , εἰ ἑαυτῷ μὲν ὅμοιον εἴη , τοῖς δὲ ἄλλοις ἀνόμοιον . Ἐπιστήσαι δὲ χρὴ ὅτι καὶ τὴν ἀνομοιότητα κατὰ τὴν ἑτεροιότητα δείκνυσιν , οὐ κατὰ τὴν ἑτερότητα , διότι καὶ ἡ ἀνομοιότης φαινομένη ἐστὶν καὶ ἀνομοιοειδής , ἀλλ’ οὐ τῷ ὄντι ἀνομοιότης , ἢ καὶ ἡ παρέγκλισις τοῦ ὀνόματος οὐ δύναται τοῦτο παριστάνειν , ὡς τὸ φαινόμενον ἕτερον τὸ ἑτεροῖον .
Lemmas: οὗτος διακρατέω τ́ζομαι ἐν ὁ φαίνω ἐν , εἰμί ἑαυτοῦ μέν ὅμοιος εἰμί , ὁ δέ ἄλλος ἀνόμοιος . ἐφίστημι δέ χρή ὅτι καί ὁ ἀνομοιότης κατά ὁ ἑτεροιότης δείκνυμι , οὖον κατά ὁ ἑτερότης , διότι καί ὁ ἀνομοιότης φαίνω εἰμί καί ἀνομοιοειδής , ἀλλά οὖον ὁ εἰμί ἀνομοιότης , ἢ καί ὁ παρέγκλισις ὁ ὄνομα οὖον δύναμαι οὗτος παρίστημι , ὡς ὁ φαίνω ἕτερος ὁ ἑτεροῖος .
damascius.in-parmenidem 1910
Ἔσται ἄρα καὶ ἐν τῷ ἐνὶ ἀνομοιότης , ἵνα καὶ αὐτὸ ἀνόμοιον ἢ τοῖς ἄλλοις · ἑαυτῷ δὲ φησιν ὅμοιον , εἴπερ οἷον ἐν μένει , καὶ οὐ πάντη ἐκστήσεται τοῦ ἑνός . Καὶ μὴν οὐδ’ αὐ ἴσον γέ ἐστι τοῖς ἄλλοις · εἰ γὰρ εἴη ἴσον , εἴη τε ἂν ἤδη καὶ ὅμοιον ἂν εἴη αὐτοῖς κατὰ τὴν ἰσότητα · ταῦτα δὲ ἀμφότερα ἀδύνατα , εἴπερ μὴ ἐσθὶν
Lemmas: εἰμί ἄρα καί ἐν ὁ ἐν ἀνομοιότης , ἵνα καί αὐτός ἀνόμοιος ἢ ὁ ἄλλος · ἑαυτοῦ δέ φημί ὅμοιος , εἴπερ οἷος ἐν μένω , καί οὖον πάντῃ ἐξίστημι ὁ εἷς . καί μήv οὐδέ αὖος ἴσος γε εἰμί ὁ ἄλλος · εἰμί γάρ εἰμί ἴσος , εἰμί τε εἄν ἤδη καί ὅμοιος εἄν εἰμί αὐτός κατά ὁ ἰσότης · οὗτος δέ ἀμφότερος ἀδύνατος , εἴπερ μή εἰμί
damascius.in-parmenidem 1911
ἐν . Ὅπως δὲ τοῦτο διατίθησι τὸ ἐπιχείρημα , σκεπλέον . Πῶς γὰρ εἰ μὲν ἴσον , ἤδη ἂν εἴη · εἰ δὲ ἄνισον , οὐ συμβαίνει τὸ ἄτοπον εἶναι τὸ μὴ ὂν ; καὶ γὰρ τὸ ἄνισον εἶναί φαμεν . Πῶς δὲ εἰ ἄνισον , οὐχὶ καὶ ὅμοιον κατὰ τὴν ἀνισότητα ; Ταῦτόν πεπονθὸς ἄρα , ὡς φησιν , ὅτι μεῖζον εὐθὺς καὶ ἔλαττον , ταῦτα δὲ ἀνόμοια · ἀλλὰ κατὰ τὸ κοινὸν
Lemmas: ἐν . ὅπως δέ οὗτος διατίθημι ὁ ἐπιχείρημα , σκεπλέον . Πῶς γάρ εἰμί μέν ἴσος , ἤδη εἄν εἰμί · εἰμί δέ ἄνισος , οὖον συμβαίνω ὁ ἄτοπος εἰμί ὁ μή εἰμί ; καί γάρ ὁ ἄνισος εἰμί φημί . Πῶς δέ εἰμί ἄνισος , οὐ καί ὅμοιος κατά ὁ ἀνισότης ; αὐτός πάσχω ἄρα , ὡς φημί , ὅτι μείζων εὐθύς καί μικρός , οὗτος δέ ἀνόμοιος · ἀλλά κατά ὁ κοινός
damascius.in-parmenidem 1912
τῆς ἀνισότητος , ὅμοια φαίνεται ὡς ταῦτόν πεπονθότα . Τὸ δὲ πρὸτερον τερον ἄρα , ὡς φησιν , τὸ τοῖς οὖσιν ἴσον πάντως , τὸ δὲ ἄνισον οὐ πάντως . Καὶ τὸ μηδαμῶς γὰρ ὡν οὐκ ἴσον εὐθὺς εἰς τὸ ἄνισον , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ὄντων ὅ ἀπολλεῖ . καὶ εἰς ἐν ] καὶ ἤδη ] εἰδὴ ἰσότητα τοῦτο ] τούτοις εἰ <μη> . ἡ τῶν ὄντων ] των ] τῶν ἄλλων ἰσότητα τῶν
Lemmas: ὁ ἀνισότης , ὅμοιος φαίνω ὡς αὐτός πάσχω . ὁ δέ πρότερος τέρος ἄρα , ὡς φημί , ὁ ὁ εἰμί ἴσος πάντως , ὁ δέ ἄνισος οὖον πάντως . καί ὁ μηδαμῶς γάρ ὡς οὐ ἴσος εὐθύς εἰς ὁ ἄνισος , ἀλλά ἐπί ὁ εἰμί ὅς ἀπόλλω . καί εἰς ἐν ] καί ἤδη ] εἰδή ἰσότης οὗτος ] οὗτος εἰμί <μη> . ὁ ὁ εἰμί ] ὁ ] ὁ ἄλλος ἰσότης ὁ
damascius.in-parmenidem 1913
ὄνα λόγος . Ἄμελει τὸ οὐκ ἴσον εὐθὺς εἰς τὸ ἄνισον μεταλαμβάνει ὁ Παρμενίδης , « τὰ δὲ μὴ ἴσα οὐκ ἄνισα » . Ἐπεὶ καὶ τρίτον τοῦτο ἀποφήσειεν ἂν τις , ὡς δι’ ἀλλήλων δεικνῦντος τὸ ἐν τοῖς ἄλλοις οὐκ ἴσον , καὶ τὰ ἄλλα ἄρα τῷ ἐνὶ οὐκ ἴσα , ἄνισα ἄρα τῷ ἐνί , καὶ τὸ ἐν ἄρα τοῖς ἄλλοις ἄνισον . Ἄμεινον ἄρα τὸν ὅλον συλλαβεῖν
Lemmas: ἄκμων λόγος . ἀμελής ὁ οὐ ἴσος εὐθύς εἰς ὁ ἄνισος μεταλαμβάνω ὁ Παρμενίδης , « ὁ δέ μή ἴσος οὐ ἄνισος » . ἐπεί καί τρίτος οὗτος αποφημι εἄν τις , ὡς διά ἀλλήλων δείκνυμι ὁ ἐν ὁ ἄλλος οὐ ἴσος , καί ὁ ἄλλος ἄρα ὁ ἐν οὐ ἴσος , ἄνισος ἄρα ὁ ἐν , καί ὁ ἐν ἄρα ὁ ἄλλος ἄνισος . ἄμεινον ἄρα ὁ ὅλος συλλαμβάνω
damascius.in-parmenidem 1914
ὡς πως λόγον , εἰ μὴ ἔστιν ἐν , ὡς ἔφη , οὐδ’ ἂν ἴσον εἴη τῇ ἀληθείᾳ · ὡς γὰρ ἔχει τὸ ἐν , οὕτω καὶ πάντα · εἰ ἄρα ἴσον τῷ ὄντι , ὑπόκειται δὲ μὴ εἶναι , οὐκ ἄρα ἴσον ἔστι τοῖς ἄλλοις . Διὰ τί οὖν μὴ φαινόμενον ἴσον , ὥσπερ καὶ ἦν ; οὐκοῦν μὴ ὄν ἴσον , φαμέν , ὡς ἐν μὴ ὄν · τοῦτο δὲ ἔστιν οὐκ
Lemmas: ὡς πως λόγος , εἰμί μή εἰμί ἐν , ὡς φημί , οὐδέ εἄν ἴσος εἰμί ὁ ἀλήθεια · ὡς γάρ ἔχω ὁ ἐν , οὗτος καί πᾶς · εἰμί ἄρα ἴσος ὁ εἰμί , ὑπόκειμαι δέ μή εἰμί , οὐ ἄρα ἴσος εἰμί ὁ ἄλλος . Ζεύς τίς οὖν μή φαίνω ἴσος , ὥσπερ καί εἰμί ; οὐκοῦν μή εἰμί ἴσος , φημί , ὡς ἐν μή εἰμί · οὗτος δέ εἰμί οὐ
damascius.in-parmenidem 1915
εἶναι ἴσον τοῖς ἄλλοις οὐ συνάγεται . Τοῦτο δὲ τὸ οὐκ ὄν ἴσον καθόσον μὲν οὐκ ὄν , ἄνισον , καθόσον δὲ ὁπωσοῦν , ἴσον · τὸ αὐτὸ ἄρα ἴσον καὶ οὐκ ἴσον , ὡς ἐν καὶ μὴ ἐν . Ἡ μὲν ἄρα ἐν , ταύτῃ ὡς ἴσον , ὅπερ ἐν μέσῳ ἀναφαίνεται τῆς ἀνισότητος ἐν τοῖς ἐξῆς , καθὸ δὲ οὐχ ἐν , οὐδὲ ἴσον · ταύτῃ ἄρα ἄνισον , ἢ τὸ
Lemmas: εἰμί ἴσος ὁ ἄλλος οὖον συνάγω . οὗτος δέ ὁ οὐ εἰμί ἴσος καθόσον μέν οὐ εἰμί , ἄνισος , καθόσον δέ ὁπωσοῦν , ἴσος · ὁ αὐτός ἄρα ἴσος καί οὐ ἴσος , ὡς ἐν καί μή ἐν . ὁ μέν ἄρα ἐν , οὗτος ὡς ἴσος , ὅσπερ ἐν μέσος ἀναφαίνω ὁ ἀνισότης ἐν ὁ ἑξῆς , καθό δέ οὐ ἐν , οὐδέ ἴσος · οὗτος ἄρα ἄνισος , ἢ ὁ
damascius.in-parmenidem 1916
ἴσον κατεχάλασται πολὺ τῆς ἀκριβείας . Ὡς γὰρ ἐν τῷ γιγνομένῳ ἐν ῥοῇ θεωρεῖται τὸ σιάσιμον , οὕτως ἐν ἀνισότητι τὸ ἴσον ὁρᾶται · καὶ καθόλου τῶν ἀντιθέσεων ἁπάσων , τὰ μὲν κρεῖττω διαφαίνεται ἐν τοῖς νοητοῖς , τὰ δὲ χειρῶ ἐν τοῖς αἰσθητοῖς . Οὕτω μὲν ἄρα εἰ ἐν μὴ ἔστιν , οὐκ ἂν εἴη ἴσον , ἔφη , καὶ ὅμοιον · ἅμα γὰρ τῷ ἐνὶ πάντα ἔστιν ἀληθῶς .
Lemmas: ἴσος καταχαλάω πολύς ὁ ἀκρίβεια . ὡς γάρ ἐν ὁ γίγνομαι ἐν ῥοή θεωρέω ὁ σιάσιμον , οὕτως ἐν ἀνισότης ὁ ἴσος ὁράω · καί καθόλου ὁ ἀντίθεσις ἅπας , ὁ μέν ἀγαθός διαφαίνω ἐν ὁ νοητός , ὁ δέ χειρόω ἐν ὁ αἰσθητός . οὕτως μέν ἄρα εἰμί ἐν μή εἰμί , οὐ εἄν εἰμί ἴσος , φημί , καί ὅμοιος · ἅμα γάρ ὁ ἐν πᾶς εἰμί ἀληθής .
damascius.in-parmenidem 1917
Ταῦτόν οὖν οὔσα πᾶθος ἀληθὲς ἢ ἰσότης ποιήσει τὴν ὁμοιότητα , ἀνήρητο δὲ πρόσθεν ἢ ὁμοιότης . Ἀλλὰ μὴν εἰ ἂν ἢ ἐν ὄν , οὐχὶ καὶ ὅμοιον , ὅτι ἢ ἀνισότης , κατὰ τὸ μὴ τὸ ἀκριβὲς τοῦ ἑνός , τὸ ἐν μὴ ὄν . Τὸ τοιόνδε ἄρα ἄνισον ἀνόμοιον ἐποίει τὸ ἐν τοῖς ἄλλοις · διόπερ οὐδὲ διάλληλος ἢ δεῖξις · ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἴσα τὸ
Lemmas: αὐτός οὖν εἰμί πάθος ἀληθής ἢ Ἰσότης ποιέω ὁ ὁμοιότης , ἀναιρέω δέ πρόσθεν ἢ ὁμοιότης . ἀλλά μήv εἰμί εἄν ἢ ἐν εἰμί , οὐ καί ὅμοιος , ὅτι ἢ ἀνισότης , κατά ὁ μή ὁ ἀκριβής ὁ εἷς , ὁ ἐν μή εἰμί . ὁ τοιόσδε ἄρα ἄνισος ἀνόμοιος ποιέω ὁ ἐν ὁ ἄλλος · διόπερ οὐδέ διάλληλος ἢ δεῖξις · ὅτι μέν γάρ οὐ ἴσος ὁ
damascius.in-parmenidem 1918
ἐν καὶ τὰ ἄλλα δηλοῖ ἢ ἀνωμαλία τοῦ ἑνός , ὅτι δὲ τὸ οὐκ ἴσον ὡς ἀνισότης ὑφέστηκεν , ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ μηδαμῶς ὄν , δηλοῖ ἐν τοῖς ἄλλοις ὄν , οὖσί γε τὸ οὐκ ἴσον . Ὑποτεθήσεται γὰρ ὄντα τὰ ἄλλα τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος . Ἄνισα ἄρα τὰ ἄλλα τῷ ἐνί , καὶ τὸ ἐν ἄρα ἄνισον τοῖς ἄλλοις . Εἶτα δαιμονίως ὅτι καὶ ἐν
Lemmas: ἐν καί ὁ ἄλλος δηλόω ἢ ἀνωμαλία ὁ εἷς , ὅτι δέ ὁ οὐ ἴσος ὡς ἀνισότης ὑφίστημι , ἀλλά οὐ ὡς ὁ μηδαμῶς εἰμί , δηλόω ἐν ὁ ἄλλος εἰμί , εἰμί γε ὁ οὐ ἴσος . ὑποτίθημι γάρ εἰμί ὁ ἄλλος ὁ εἷς μή εἰμί . ἄνισος ἄρα ὁ ἄλλος ὁ ἐν , καί ὁ ἐν ἄρα ἄνισος ὁ ἄλλος . εἶτα δαιμόνιος ὅτι καί ἐν
damascius.in-parmenidem 1919
τῷ οὐκ ἴσῳ ἢ ἐν ἔστιν τὸ ἴσον ἀποδείκνυσιν · ὡς γὰρ ἀδύνατον εἶναι κίνησιν ἄνευ στάσεως , οὕτω καὶ ἄνευ ἰσότητος οὐκ ἂν εἴη ἀνισότης . Δεῖ γὰρ εἶναί τι τὸ μέσον τῆς ὑπερβολῆς καὶ τῆς ἐλλείψεως , ἢ οὐκ ἂν εἴη τὸ ἐλλείπον καὶ ὑπερβάλλον , πρὸς γὰρ τὸ μέσον ἑκάτερον . Καὶ δῆλον , εἰ μὴ καὶ τοῦτο προσέθηκεν ὅτι ἑαυτῷ ἴσον ἔσται τὸ
Lemmas: ὁ οὐ ἴσος ἢ ἐν εἰμί ὁ ἴσος ἀποδείκνυμι · ὡς γάρ ἀδύνατος εἰμί κίνησις ἄνευ στάσις , οὗτος καί ἄνευ ἰσότης οὐ εἄν εἰμί ἀνισότης . Δεύς γάρ εἰμί τίς ὁ μέσος ὁ ὑπερβολή καί ὁ ἔλλειψις , ἢ οὐ εἄν εἰμί ὁ ἐλλείπω καί ὑπερβάλλω , πρός γάρ ὁ μέσος ἑκάτερος . καί δῆλος , εἰμί μή καί οὗτος προστίθημι ὅτι ἑαυτοῦ ἴσος εἰμί ὁ
damascius.in-parmenidem 1920
ἐν μὴ ὄν , εἴπερ τοῖς ἄλλοις οὐκ ἔστιν ἴσον , καὶ τοῦτο ἔχει ἂν , καθόσον ἐν πῶς ἔστιν · ἀλλὰ αὐτῷ μὲν ἔστω 3ο τοῖον δὲ . ἑαυτὸ . κατεσχάλα - σται Βλ . κατακεχάλασθαι . ἐν ] ἐν Β . τοῦ ἑνὸς καὶ μὴ ὄντος τῷ δὲ ἑνὶ μὴ ὄντι ... ἰσότητος ἂν μετείη ... ἴσον . Πῶς δὲ τῶν ἄλλων μείζον καὶ ἕλαττον ; ἡ ἕλαττον μὲν ὡς καταπινόμενον ὑπὸ τῶν
Lemmas: ἐν μή εἰμί , εἴπερ ὁ ἄλλος οὐ εἰμί ἴσος , καί οὗτος ἔχω εἄν , καθόσον ἐν πῶς εἰμί · ἀλλά αὐτός μέν ἵστημι 3ος τοῖος δέ . ἑαυτοῦ . κατασχάλλω - εἰμί ΒΛ . καταχαλάω . ἐν ] ἐν Β . ὁ εἷς καί μή εἰμί ὁ δέ εἷς μή εἰμί ... ἰσότης εἄν μέτειμι ... ἴσος . Πῶς δέ ὁ ἄλλος μείζων καί μικρός ; ὁ μικρός μέν ὡς καταπίνω ὑπό ὁ
damascius.in-parmenidem 1921
ἄλλων καὶ ἄλλῳ κινδυνεύον εἶναι , μείζον δὲ ὡς ἐκ πάντων σύνθετον καὶ πάντα συνάγον εἰς ἕν καὶ οἷον αὐτὰ περιέχον . Ἐπὶ τούτοις ἀποδείκνυται καὶ τοῦ εἶναι μετέχον τοῦτο τὸ μὴ ὄν · εἰ δὲ ἔστι τὸ μὴ ὄν , καὶ τὸ ἕν ἄρα ἔστιν τε καὶ οὐκ ἔστιν , οὐκ ὄν γὰρ ἔστι · καὶ ταῦτα σαφηνίζει αὐτὸς ἰκανῶς , καὶ ἅμα ἡ λέξις οὐ
Lemmas: ἄλλος καί ἄλλος κινδυνεύω εἰμί , μείζων δέ ὡς ἐκ πᾶς συντίθημι καί πᾶς συνάγω εἰς εἷς καί οἷος αὐτός περιέχω . ἐπί οὗτος ἀποδείκνυμι καί ὁ εἰμί μετέχω οὗτος ὁ μή εἰμί · εἰμί δέ εἰμί ὁ μή εἰμί , καί ὁ εἷς ἄρα εἰμί τε καί οὐ εἰμί , οὐ εἰμί γάρ εἰμί · καί οὗτος σαφηνίζω αὐτός ἱκανῶς , καί ἅμα ὁ λέξις οὖον