ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1922
πάνυ ἀσαφής . Ἄλλ’ ἡ μίξις αὐτή , φησίν , μεταβολὴν τινα σημαίνει . Τί τοῦτο λέγων σύμφθαρσιν ἢ συναλλοίωσιν καὶ τοῦ ὄντος πρὸς τὸ μὴ εἶναι καὶ τοῦ μὴ ὄντος πρὸς τὸ εἶναι ; Οὐδέτερον ἄρα ἄκραιφνές , ἀλλὰ συμμεταβέβληται μεταβέβληται τῷ ἑτέρῳ ἕκαστερον , ἐπεὶ καὶ ἡ θεία οὐσία , οὔτε οὐσία μόνον , οὔτε μὴ οὐσία κατὰ τὸ χρεῖτλον , ἀλλὰ μῖγμα ἀμφοῖν ( ὅπερ ἔστιν ἡ θεία
Lemmas: πάνυ ἀσαφής . ἄλλος ὁ μίξις αὐτός , φημί , μεταβολή τις σημαίνω . τις οὗτος λέγω σύμφθαρσις ἢ συναλλοίωσις καί ὁ εἰμί πρός ὁ μή εἰμί καί ὁ μή εἰμί πρός ὁ εἰμί ; οὐδέτερος ἄρα ἀκραιφνής , ἀλλά συμμεταβάλλω μεταβάλλω ὁ ἕτερος ἑκαστέρω , ἐπεί καί ὁ θεῖος οὐσία , οὔτε οὐσία μόνος , οὔτε μή οὐσία κατά ὁ χρέω , ἀλλά μίγμα ἄμφω ( ὅσπερ εἰμί ὁ θεῖος
damascius.in-parmenidem 1923
οὐσία τὸ ὅλον τοῦτο ) . Ταῦτα μὲν οὖν εἴρηται μετρίως · πῶς δὲ τὸ οὕτως κατὰ τὴν οὐσιώδη μεταβολὴν βολὴν εὐθὺς κινηθήσεται ; ἢ τὸ ἕν τοῦτο φανταζόμενον ἕν οὐκ ἀεὶ δύναται συνέχειν τὸ ὑποκείμενον · ἢ δὲ ὅμως ἕν συνέχει μέχρι τινός . Ἄρχη ἄρα κινη - σεως αὐτοῦ ἡ φύσις · ἢ μὲν γὰρ βούλεται εἶναι ἕν , ὅδον ἔχει πρὸς τὸ εἶναι , ἢ δὲ μὴ
Lemmas: οὐσία ὁ ὅλος οὗτος ) . οὗτος μέν οὖν εἴρω μέτριος · πῶς δέ ὁ οὕτως κατά ὁ οὐσιώδης μεταβολή βολή εὐθύς κινέω ; ἢ ὁ εἷς οὗτος φαντάζω εἷς οὐ ἀεί δύναμαι συνόχωκα ὁ ὑπόκειμαι · ἢ δέ ὅμως εἷς συγχέω μέχρι τις . Ἄρχη ἄρα κινέω - σέως αὐτός ὁ φύσις · ἢ μέν γάρ βούλομαι εἰμί εἷς , ὀδούς ἔχω πρός ὁ εἰμί , ἢ δέ μή
damascius.in-parmenidem 1924
εἶναι διηνάγκασται , πρὸς τὸ μὴ ὄν ὑπονοολεῖ · αὗται δὲ κινήσεις αἱ ἐν τῷ ὁπωσοῦν ὑφεσλάναι . Ἄλλ’ εἰ μὴ ἔστιν , ἔφη , τὸ ἕν οὐ κινεῖται , τὸ δὲ μὴ κινουμενον μενον πῶθεν πόθεν τοῦτο αὐ ἐπιχειρῶν ; ἄρα κατὰ τὴν ἀπὸ τῆς ὕλης πάρεσιν ἐπιγιγνομένη τῇ κινήσει ; ἢ μᾶλλον κατὰ τὸ ἀληθινὸν καὶ μὴ ὄν τῆς κινήσεως ἐπισυμβαίνει τὸ οἷον ἄργον καὶ στάσιμον ,
Lemmas: εἰμί διαναγκάζω , πρός ὁ μή εἰμί υπονοολλυμι · οὗτος δέ κινέω ὁ ἐν ὁ ὁπωσοῦν ὑφαιρέω . ἄλλος εἰμί μή εἰμί , φημί , ὁ εἷς οὖον κινέω , ὁ δέ μή κινέω μένω πίνω πόθεν οὗτος αὖος ἐπιχειρέω ; ἄρα κατά ὁ ἀπό ὁ ὕλη πάρεσις ἐπιγίγνομαι ὁ κινέω ; ἢ μᾶλλον κατά ὁ ἀληθινός καί μή εἰμί ὁ κίνησις ἐπισυμβαίνω ὁ οἷος Ἄργος καί στάσιμος ,
damascius.in-parmenidem 1925
ἢ τὸ γε ἀληθὲς ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν ὅτι τὸ μὴ ὄν τοῦ ἑνὸς εἰ μεταβάλλοιτο , ἢ πρὸς τὸ μηδαμῶς ἕν μεταβληθήσεται , ἢ πρὸς τὸ ἕν ὄν · ὑπόκειται δὲ ἕν μὴ ὄν . Εἰ ἄρα οὕτω μὴ ὄν , ὡς γιγνόμενον καὶ φαινόμενον , οὐκ ἂν ἐκσταίη τῆς τοιαύτης φύσεως · οὔτε οὖν κατὰ τόπον κινηθήσεται ( πῶθεν γὰρ καὶ ποῖ ἂν μεταχωρήσειεν ἐν τῷ μὴ
Lemmas: ἢ ὁ γε ἀληθής ἐκεῖνος τυγχάνω εἰμί ὅτι ὁ μή εἰμί ὁ εἷς εἰμί μεταβάλλω , ἢ πρός ὁ μηδαμῶς εἷς μεταβάλλω , ἢ πρός ὁ εἷς εἰμί · ὑπόκειμαι δέ εἷς μή εἰμί . εἰμί ἄρα οὗτος μή εἰμί , ὡς γίγνομαι καί φαίνω , οὐ εἄν ἐξίστημι ὁ τοιοῦτος φύσις · οὔτε οὖν κατά τόπος κινέω ( πίνω γάρ καί ποῖ εἄν μεταχωρέω ἐν ὁ μή
damascius.in-parmenidem 1926
εἶναι μόνον ἔχον τὸ εἶναι ; ) οὔτε ἐν τῷ αὐτῷ ( τί γὰρ ἂν εἴη ταῦτόν ἐν τῷ γιγνομένῳ καὶ ἀεὶ ἀλλοιουμένῳ , καὶ μὴν οὐδὲ ἀλλοιοῦται ; ) μένει γὰρ ἀεὶ ἐν τῷ ἀλλοιοῦσθαι , μᾶλλον δὲ ἐν τῷ μὴ εἶναι . Ταύτη ἄρα ἡσυχίαν τε ἄγει καὶ ἔσληκεν . Οὕτως ἄρα καὶ δείκνυται ἀλλοιούμενον τε καὶ οὐκ ἀλλοιούμενον , καὶ γιγνόμενον καὶ ἀπολλύμενον . μῖξις . πᾶρεσιν . ποῖ ἂν ]
Lemmas: εἰμί μόνος ἔχω ὁ εἰμί ; ) οὔτε ἐν ὁ αὐτός ( τίς γάρ εἄν εἰμί αὐτός ἐν ὁ γίγνομαι καί ἀεί ἀλλοιόω , καί μήv οὐδέ ἀλλοιόω ; ) μένω γάρ ἀεί ἐν ὁ ἀλλοιόω , μᾶλλον δέ ἐν ὁ μή εἰμί . Ταύτη ἄρα ἡσυχία τε ἄγω καί εἰσέρχομαι . οὕτως ἄρα καί δείκνυμι ἀλλοιόω τε καί οὐ ἀλλοιόω , καί γίγνομαι καί ἀπόλλυμι . μίξις . πάρεσις . ποῖ εἄν ]
damascius.in-parmenidem 1927
ποίαν . τοῦτο τὸ τοῦτο γὰρ τινὰ τὸ καὶ γὰρ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ . τοῦτο πρῶτον Τίς ὁ σκοπὸς τῆς ἑβδόμης ὑποθέσεως · τοῦτο πρῶτον ἀφοριστέον . Καὶ δεύτερον , ὡς οὐχὶ καὶ τῇ μιᾷ τῶν ὅλων ἀρχῇ αἱ ἀποφάσεις αὗται ἀρμόσουσιν . Τρίτον δέ , εἰ τὸ μηδαμῶς ὄν καὶ τὸ οὐδὲν ἐσχατιά ἐστιν τῆς πρώτης αἰτίας · ἑκάτερα γὰρ οὐδὲ ἕν . Τέταρτον , διὰ τίνα πάλιν
Lemmas: ποῖος . οὗτος ὁ οὗτος γάρ τις ὁ καί γάρ περί ὁ Ἕβδομος ὑπόθεσις . οὗτος πρῶτος Τῖς ὁ σκοπός ὁ ἕβδομος ὑπόθεσις · οὗτος πρῶτος ἀφοριστέον . καί δύο , ὡς οὐ καί ὁ εἷς ὁ ὅλος ἀρχή ὁ ἀπόφασις οὗτος ἁρμόζω . Τρίτος δέ , εἰμί ὁ μηδαμῶς εἰμί καί ὁ οὐδείς ἐσχατιά εἰμί ὁ πρῶτος αἴτιος · ἑκάτερος γάρ οὐδέ εἷς . Τέταρτος , διά τίς πάλιν
damascius.in-parmenidem 1928
ἀποφάσκει ταῖς εἰρημέναις καταφάσεσιν , καὶ ποίας ἀναιρεῖ καταφάσεις · δοκεῖ μὲν γὰρ τὰς τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος . Πέμπτον , εἰ καὶ πρὸς τὴν πρώτην ὑπόθεσιν τὰ ἀδύνατα συνάγεται , ἢ πρὸς τὰς ἄλλας μόνον , καὶ τίνας ταύτας . Ἔκτον , πόσα καὶ τίνα τὰ συμπεράσματα . Λέγωμεν δὲ συντόμως πρὸς ἕκαστον . Πρὸς μὲν τὸ πρῶτον ὅτι πρόκειται κειται ἀνῃρημένου πάντη τοῦ ἕνὸς , μήτε αὐτὸ εἶναι τὸ
Lemmas: ἀποφάσκω ὁ εἴρω κατάφασις , καί Ποίας ἀναιρέω κατάφασις · δοκέω μέν γάρ ὁ ὁ εἷς μή εἰμί . Πέμπτος , εἰμί καί πρός ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ὁ ἀδύνατος συνάγω , ἢ πρός ὁ ἄλλος μόνος , καί τίς οὗτος . ἕκτος , πόσος καί τίς ὁ συμπέρασμα . λέγω δέ σύντομος πρός ἕκαστος . πρός μέν ὁ πρῶτος ὅτι πρόκειμαι κεῖμαι ἀναιρέω πάντῃ ὁ εἷς , μήτε αὐτός εἰμί ὁ
damascius.in-parmenidem 1929
ἕν , μηδὲ ὅπερ ἀπόρρητον ρητον λέγομεν · ἢ ἄνω λέγομεν ὡς τὴν μίαν αἰτίαν , ἢ κάτω περὶ τὴν ὕλην , οὔτε τι τῶν ἑπομένων τῷ ἕνι καὶ ἀπ’ αὐτοῦ προϊόντων , ὥστε πάσῃ τῇ σειρᾷ τοῦ ἑνὸς μάχεται ἥδε ἡ ὑπόθεσις · καὶ εἰσηγεῖται ἡμῖν τὸ κατὰ μηδένα τρόπον ὑφεστάναι ὑπονοούμενον , μηδὲ ὁπωσιῶν . Πρὸς δὲ τὸ δεύτερον ὅτι ἐροῦμεν ἢ μὲν μία τῶν ὅλων
Lemmas: εἷς , μηδέ ὅσπερ ἀπόρρητος ῥητός λέγω · ἢ ἄνω λέγω ὡς ὁ εἷς αἴτιος , ἢ κάτω περί ὁ ὕλη , οὔτε τίς ὁ ἕπομαι ὁ ἐν καί ἀπό αὐτός πρόειμι , ὥστε πᾶς ὁ σειρά ὁ εἷς μάχομαι ὅδε ὁ ὑπόθεσις · καί εἰσηγέομαι ἐγώ ὁ κατά μηδείς τρόπος ὑφίστημι ὑπονοέω , μηδέ ὁράω . πρός δέ ὁ δύο ὅτι εἴρω ἢ μέν εἷς ὁ ὅλος
damascius.in-parmenidem 1930
ἀρχὴ πάντων αἰτία ἐστί , κἂν μηδὲν ἢ τῶν πάντων , ἢ δὲ νῦν προκειμένη τοῦ μηδαμῶς ὄντος ἑνὸς ἀχάνεια τὸ μηδὲν ἐστιν . Καὶ γὰρ τὸ οὐδὲν διτλόν , τὸ μὲν κατὰ τὸ κρεῖττον τοῦ ἕνὸς , τὸ δὲ ἀπάσης ἐννοίας ἀποπεπλωκός . Ἔτι δὲ ἐκεῖ μὲν ἀπὸ τῆς ἐννοίας τοῦ ὄντος ἀφεῖλεν καὶ τὸ ἕν , ὅτι καὶ ἕν τῷ ὄντι συνῆν , τὸ δὲ ἧν
Lemmas: ἀρχή πᾶς αἰτία εἰμί , κἀν μηδείς ἢ ὁ πᾶς , ἢ δέ νῦν πρόκειμαι ὁ μηδαμῶς εἰμί εἷς ἀχάνεια ὁ μηδείς εἰμί . καί γάρ ὁ οὐδείς διτλόν , ὁ μέν κατά ὁ ἀγαθός ὁ εἷς , ὁ δέ ἀπασάω ἔννοια ἀποπίμπλημι . ἔτι δέ ἐκεῖ μέν ἀπό ὁ ἔννοια ὁ εἰμί ἀφαιρέω καί ὁ εἷς , ὅτι καί εἷς ὁ εἰμί σύνειμι , ὁ δέ ἧμαι
damascius.in-parmenidem 1931
οἷον ἀπόρρητον ἕν καὶ οὐδὲ ἕν ἄξιον ὀνομασθῆναι · ἐνταῦθα δὲ κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἑνὸς αἱ ἀποφάσεις . Οὐδαμῶς γὰρ ἕν · οὐδὲ ἄρα τὸ ἀπόρρητον · ὅλως γὰρ ἡ μὲν πρώτη ὑπόθεσις , « εἰ ἕν ἐστιν , » ὑπετίθετο καὶ ἐδείκνυ ὅτι οὐδὲ ἕν ἐστιν , ὑποτιθεμένη μένη μὲν αὐτὸ κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸ τῆς ψυχῆς ἀνατεινομένην ὀδίναν , αὖθις δὲ ἀναιροῦσα , κατὰ τὴν ἀληπλὸν αὐτοῦ πάντη
Lemmas: οἷος ἀπόρρητος εἷς καί οὐδέ εἷς ἄξιος ὀνομάζω · ἐνταῦθα δέ κατά ὁ ἔννοια ὁ εἷς ὁ ἀπόφασις . οὐδαμός γάρ εἷς · οὐδέ ἄρα ὁ ἀπόρρητος · ὅλως γάρ ὁ μέν πρῶτος ὑπόθεσις , « εἰμί εἷς εἰμί , » ὑποτίθημι καί δείκνυμι ὅτι οὐδέ εἷς εἰμί , ὑποτίθημι μένω μέν αὐτός κατά ὁ πρός αὐτός ὁ Ψυχή ἀνατείνω ὠδίνω , αὖθις δέ ἀναιρέω , κατά ὁ ἀληπλὸν αὐτός πάντῃ
damascius.in-parmenidem 1932
ὑπὸ πάντων ὑπερβολήν · ἐνταῦθα πρὸς τὸ ἄνω πρὸς τὸ διὰ τί ἀνάπαλιν Β πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ ὅτι ἢ ἐροῦμεν μία τὸ δὲ ἐν οἷον ἦν ἐδείκνυτο δὲ ἡ παροῦσα ὑπόθεσις καὶ αὐτὴν ἀναιρεῖ τὴν ὠδῖνα τῆς ἡμετέρας ἐννοίας , οὐδὲ δόκησιν ἀπολείπουσα τοῦ ἑνός . Ἄλλ' εἴποι τις ἂν κατὰ τὸ τρίτον ὅτι τὸ μηδαμῶς ὄν ἑκατέρῳ προσ-ήκει · ήκει · καὶ
Lemmas: ὑπό πᾶς ὑπερβολή · ἐνταῦθα πρός ὁ ἄνω πρός ὁ διά τίς ἀνάπαλιν Β πρός ὁ Β πρός ὁ ὅτι ἢ εἴρω εἷς ὁ δέ ἐν οἷος εἰμί δείκνυμι δέ ὁ πάρειμι ὑπόθεσις καί αὐτός ἀναιρέω ὁ ὠδίς ὁ ἡμέτερος ἔννοια , οὐδέ δόκησις ἀπολείπω ὁ εἷς . ἄλλος εἶπον τις εἄν κατά ὁ τρίτος ὅτι ὁ μηδαμῶς εἰμί ἑκάτερος προσοικέω · ἥκω · καί
damascius.in-parmenidem 1933
γὰρ αὐτὸς μίμημά φησιν εἶναι τοῦ πρώτου τὸ ἔσχατον , ὁ μηδαμῶς λέγομεν εἶναι , καὶ ὡς ἐκεῖνο πάντα προάγει , οὕτως τοῦτο πάντα δέχεσθαι τὰ φθειρόμενα . Ἔτι δὲ ἐκάτερον ἄρρητον , εἰ καὶ τὸ μὲν κατὰ τὸ κρεῖτ|λον , τὸ δὲ κατὰ τὸ χεῖρον . Πῶς δὲ οὐκ ἔδει τὸ πάντα ἐκβεβληκὸς ἐφ' ἐκάτερα τάττειν , ὥστε καὶ τὴν ὕλην ἐκβεβληκέναι ; Καὶ μὴν τὸ ἀπόρρητον τῆς
Lemmas: γάρ αὐτός μίμημα φημί εἰμί ὁ πρῶτος ὁ ἔσχατος , ὁ μηδαμῶς λέγω εἰμί , καί ὡς ἐκεῖνος πᾶς προάγω , οὕτως οὗτος πᾶς δέχομαι ὁ φθείρω . ἔτι δέ ἐκάς ἄρρητος , εἰμί καί ὁ μέν κατά ὁ κρεῖτ|λον , ὁ δέ κατά ὁ χείρων . Πῶς δέ οὐ ἐσθίω ὁ πᾶς ἐκβάλλω ἐπί ἑκάτερος τάσσω , ὥστε καί ὁ ὕλη ἐκβάλλω ; καί μήv ὁ ἀπόρρητος ὁ
damascius.in-parmenidem 1934
ὕλης κατ' αὐτὸ τοῦτο ῥητέον · τὸ ἄρα μηδαμῶς ὄν οὐδὲ ἀπόρρητον εἶναι δύναται · ὥσπερ ἵνα καὶ τῶν πάντων ἐπέκεινα . ὅλως δὲ εἰ πάντων ἐσλὶν σίέρησις τὸ μηδαμῶς ὄν , μηδὲ τὸ ἐν τούτῳ ἀντίξουν πάντων ἂν αἴτιον εἶναι κατὰ τὸ κρεῖτ|λον τῆς σίερήσεως . Τί δ' ἂν τις καὶ ἐννοήσειεν ἔξω τῆς ἀρχῆς τῆσδε καὶ τοῦ σέρατος ; πανταχοῦ γὰρ τὰ ὄντα ὑπὸ
Lemmas: ὕλη κατά αὐτός οὗτος ῥητέος · ὁ ἄρα μηδαμῶς εἰμί οὐδέ ἀπόρρητος εἰμί δύναμαι · ὥσπερ ἵνα καί ὁ πᾶς ἐπέκεινα . ὅλως δέ εἰμί πᾶς Έσλιν σίέρησις ὁ μηδαμῶς εἰμί , μηδέ ὁ ἐν οὗτος ἀντίξοος πᾶς εἄν αἴτιος εἰμί κατά ὁ κρεῖτ|λον ὁ σίερήσεως . τις δέ εἄν τις καί ἐννοέω ἔξω ὁ ἀρχή ὅδε καί ὁ σέρα ; πανταχοῦ γάρ ὁ εἰμί ὑπό
damascius.in-parmenidem 1935
τοῦ μὴ ὄντος περιεἰληπται . Ῥητέον δὲ πρὸς ταῦτα ἐν μὲν ὅτι πάντα ὅσα ἂν εἴποι τις περὶ τῆς πρώτης ὑποθέσεως , τὰ αὐτὰ ἔρει καὶ περὶ τῆς πέμπτης καὶ τοῦ ἀπορρήτου τῆς ὕλης · ἢ ἄρα ἑβδόμη τὸ πάντη μηδέν . Ἔτερον δὲ ὅτι εἰ τὸ μηδαμῶς ὄν ἀπήχημα τοῦ πρώτου , εἴη ἂν τι καὶ ἄλλο αἴτιον τῆς πρώτης ὕλης , ἔπειτα δὲ τοῦ
Lemmas: ὁ μή εἰμί περιλαμβάνω . ῥητέος δέ πρός οὗτος ἐν μέν ὅτι πᾶς ὅσος εἄν εἶπον τις περί ὁ πρῶτος ὑπόθεσις , ὁ αὐτός ἔρομαι καί περί ὁ πέμπτος καί ὁ ἀπόρρητος ὁ ὕλη · ἢ ἄρα ἕβδομος ὁ πάντῃ μηδείς . ἕτερος δέ ὅτι εἰμί ὁ μηδαμῶς εἰμί ἀπήχημα ὁ πρῶτος , εἰμί εἄν τίς καί ἄλλος αἴτιος ὁ πρῶτος ὕλη , ἔπειτα δέ ὁ
damascius.in-parmenidem 1936
πρώτου , ἵνα διαφέρῃ τοῦ μηδαμῶς ὄντος , καίτοι μετ' ἐκεῖνο τὸ δὴ ἐν εἶναι βουλόμεθα , ὥστε ἡ ὕλη ἀπὸ τούτου πρὸεσιν · ἐν ἀπόρρητον ἄρα , καὶ οὐδὲ τὸ ἐν ἀπὸ τοῦ πρώτου καὶ οὐδὲ ἕνός . Τρίτον δὲ ἐπὶ τούτοις διὰ πάντων πάρεισιν ἡ μία τῶν ὅλων ἀρχή , ὥστε καὶ τὸ ἀπόρρητον ἐν πᾶσιν . Εἰ δὲ καὶ τὸ μηδαμῶς ὄν εἴη πανταχοῦ , ἀνατρέψει
Lemmas: πρῶτος , ἵνα διαφέρω ὁ μηδαμῶς εἰμί , καίτοι μετά ἐκεῖνος ὁ δή ἐν εἰμί βούλομαι , ὥστε ὁ ὕλη ἀπό οὗτος πρόεσις · ἐν ἀπόρρητος ἄρα , καί οὐδέ ὁ ἐν ἀπό ὁ πρῶτος καί οὐδέ εἷς . Τρίτος δέ ἐπί οὗτος διά πᾶς πάρειμι ὁ εἷς ὁ ὅλος ἀρχή , ὥστε καί ὁ ἀπόρρητος ἐν πᾶς . εἰμί δέ καί ὁ μηδαμῶς εἰμί εἰμί πανταχοῦ , ἀνατρέπω
damascius.in-parmenidem 1937
τοῦτο τὴν τῶν ὄντων ἐστίαν , εἴπερ οὐδὲ ῥητὸν οὐδὲ ἀπόρρητον τὸ τοιοῦτον . Ἔτι δὲ ἢ ἀπὸ τῆς μιᾶς παράγεται τῶν ὅλων ἀρχῆς καὶ ἀπὸ τῶν μετ' αὐτὴν παραχθήσεται , ὥσπερ καὶ ἡ ὕλη , τὸ ἄρα μηδαμῆ ἐν τοῦ ὄντως ὄντος γέννημα φαίνεται . Πῶς δὲ οὐκ ἄλογον τὰς ἡμετέρας φαντα-σίας σίας κενεμβατούσας αὐτῶν ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν τοῦ ἑνὸς γεννημάτων ; φαν-τάζομαι τάζομαι γάρ · κἂν
Lemmas: οὗτος ὁ ὁ εἰμί ἑστία , εἴπερ οὐδέ ῥητός οὐδέ ἀπόρρητος ὁ τοιοῦτος . ἔτι δέ ἢ ἀπό ὁ εἷς παράγω ὁ ὅλος ἀρχή καί ἀπό ὁ μετά αὐτός παράγω , ὥσπερ καί ὁ ὕλη , ὁ ἄρα μηδαμῆ ἐν ὁ εἰμί εἰμί γέννημα φαίνω . Πῶς δέ οὐ ἄλογος ὁ ἡμέτερος φαντασία σία κενεμβατέω αὐτός ἐπιλαμβάνω ὁ ὁ εἷς γέννημα ; φαντάζω τάζομαι γάρ · κἀν
damascius.in-parmenidem 1938
οὕτω τύχοι , δοξάζω πολλοὺς εἶναι κόσμους διωρισμένους καὶ ἀπείρους τε καὶ τὸν ἐμὲ τῷ ἀριθμῷ τὸν αὐτὸν ἀθάνατον , καὶ τὰ δις δύο πρὸς τὸ τὸ μηδαμῶς ἀπὸ τούτου πρόεισιν Β πρὸς τὸ ἐκβεβηκέναι κατὰ ταὐτὸν τοῦτο τῶν τις τὸ δὴ τὸ μὴ τούτῳ διακόσμους μύρια εἶναι , καὶ ὅλως τὰ ἀδυνατώτατα τῶν ἀδυνάτων ἔχουσα φήσομεν τἀγαθοῦ τε καὶ ἑνός . Χωρὶς δὲ
Lemmas: οὗτος τυγχάνω , δοξάζω πολύς εἰμί κόσμος διορίζω καί ἤπειρος τε καί ὁ ἐγώ ὁ ἀριθμός ὁ αὐτός ἀθάνατος , καί ὁ δις δύο πρός ὁ ὁ μηδαμῶς ἀπό οὗτος πρόειμι Β πρός ὁ ἐκβαίνω κατά αὐτός οὗτος ὁ τις ὁ δή ὁ μή οὗτος διάκοσμος μύριοι εἰμί , καί ὅλως ὁ ἀδύνατος ὁ ἀδύνατος ἔχω φημί ἀγαθός τε καί εἷς . Χωρὶς δέ
damascius.in-parmenidem 1939
τούτων , ἀεὶ τὰ δεύτερα ὑφεῖται τῶν πρὸ αὐτῶν · κἄν ν . οὖν ἀπόρρητος εἴη ὕλη , ἀλλ’ ὅσον ὑφεῖται ἐπὶ τὸ ῥητὸν ἀποκλίνει , ὥστε ἐπὶ τὸ ἕν καὶ τὸ ὂν . Ταύτῃ οὖν οὐ πάντῃ μὴ ὂν · καὶ τὸ μηδαμῶς ἄρα ἔχει ἂν τι ὂν , καθόσον οὐ πάντῃ ἄρρητον , ὅπερ ἄτοπον . ὅλως δὲ μερικὴ μὲν στέρησίς ἐστιν , ἀφ’ ἧς καὶ τὴν κοινὴν πάντων
Lemmas: οὗτος , ἀεί ὁ δύο ὑφάω ὁ πρό αὐτός · ἄν Ν . οὖν ἀπόρρητος εἰμί ὕλη , ἀλλά ὅσος ὑφάω ἐπί ὁ ῥητός ἀποκλίνω , ὥστε ἐπί ὁ εἷς καί ὁ εἰμί . Ταύτη οὖν οὖον πάντῃ μή εἰμί · καί ὁ μηδαμῶς ἄρα ἔχω εἄν τίς εἰμί , καθόσον οὖον πάντῃ ἄρρητος , ὅσπερ ἄτοπος . ὅλως δέ μερικός μέν στέρησις εἰμί , ἀπό ὅς καί ὁ κοινός πᾶς
damascius.in-parmenidem 1940
φανταζόμεθα . Οὐ μὴν ἐστίν τι ὁπωσοῦν κοινὴ πάντων στέρησις ὅτι οὐδέποτε φθείρεται πάντα . Εἰ δὲ αὐτὸς κατὰ ἀναλογίαν λογίαν ἢ μεταφορὰν βούλοιτο τι ἐνδείξασθαι περὶ οὗ λέγειν ἐπιχειροῦμεν , τί θαυμαστόν ; Πῶς οὖν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίγνεται τι καὶ εἰ τὸ μὴ ὂν ἀπόλλυται ; λυται ; ἢ ἀπόλλυται μὲν οὐχ ὡς εἰς ὑποδοχὴν ἀπίδν , οὐδὲ ὡς εἰς τι κενὸν οἶον χῶσμα ,
Lemmas: φαντάζω . οὖον μήv εἰμί τίς ὁπωσοῦν κοινός πᾶς στέρησις ὅτι οὐδέποτε φθείρω πᾶς . εἰμί δέ αὐτός κατά ἀναλογία λόγιος ἢ μεταφορά βούλομαι τίς ἐνδείκνυμι περί ὅς λέγω ἐπιχειρέω , τίς θαυμαστός ; Πῶς οὖν ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι τίς καί εἰμί ὁ μή εἰμί ἀπόλλυμι ; λυτός ; ἢ ἀπόλλυμι μέν οὐ ὡς εἰς ὑποδοχή ἀπίς , οὐδέ ὡς εἰς τίς κενός οἶος χῶσμα ,
damascius.in-parmenidem 1941
ἀλλ’ εἰς τὸ μηδὲ εἰς χάσμα τι χωρεῖν , μηδὲ εἰς κενὸν ἀναλύεσθαι , ἀλλ’ εἰς τὸ πάντῃ πάντων ἐκπεπλωμέναι , γίγνεται δὲ ὅτι τότε παρήχθη εἰς τὸ εἶναι . Πρότερον δὲ ἦν τὸ μηδέν , πλὴν ἴσως δυνάμει ἐν τῇ ὕλῃ μὲν τὸ ποιοῦν τι , ὅτι ἠδύνατο καὶ τοῦτο ποιῆσαι ὃ νῦν γίγνεται , καθόλου ἔχον τὴν τῶν τοιούτων ποιητικὴν δύναμιν . Πρὸς τοίνυν τὸ τέταρτον
Lemmas: ἀλλά εἰς ὁ μηδέ εἰς χάσμα τίς χωρέω , μηδέ εἰς κενός ἀναλύω , ἀλλά εἰς ὁ πάντῃ πᾶς ἐκπλέω , γίγνομαι δέ ὅτι τότε παράγω εἰς ὁ εἰμί . Πρότερος δέ εἰμί ὁ μηδείς , πλήν ἴσως δύναμις ἐν ὁ ὕλη μέν ὁ ποιέω τίς , ὅτι δύναμαι καί οὗτος ποιέω ὅς νῦν γίγνομαι , καθόλου ἔχω ὁ ὁ τοιοῦτος ποιητικός δύναμις . πρός τοίνυν ὁ τέταρτος
damascius.in-parmenidem 1942
ἀπαντῶμεν λέγοντες ἐν μὲν ὅ φησιν , ὅτι τὸ μὲν πρῶτον εἰ τὰ πρῶτα οὐκ ἦν , πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ τὰ δεύτερα · καὶ οὕτω διὰ τῶν προτέρων ἀπεφάσκετο τὰ δεύτερα · τὸ δὲ μηδὲν ὂν , εἰ μὴ τὰ δεύτερα δύναται εἶναι , πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ τὰ πρότερα ἐσται . Ἕτερον δὲ ὅτι ἐκεῖνο μὲν ἀεὶ πρὸ τῶν δευτέρων ἐγέννα τὰ πρότερα , τοῦτο δὲ ἀποστερούμενον ἀεὶ
Lemmas: ἀπαντάω λέγω ἐν μέν ὅς φημί , ὅτι ὁ μέν πρῶτος εἰμί ὁ πρῶτος οὐ εἰμί , πολύς μᾶλλον οὐδέ ὁ δύο · καί οὗτος διά ὁ πρότερος ἀποφάσκω ὁ δύο · ὁ δέ μηδείς εἰμί , εἰμί μή ὁ δύο δύναμαι εἰμί , πολύς μᾶλλον οὐδέ ὁ πρότερος εἰμαι . ἕτερος δέ ὅτι ἐκεῖνος μέν ἀεί πρό ὁ δύο γεννάω ὁ πρότερος , οὗτος δέ ἀποστερέω ἀεί
damascius.in-parmenidem 1943
τῶν προστεχεσίσρων ἀπέπιπλεν ἀεὶ τῶν προτέρων , ἄτε ἐπιπλέον ἀεὶ τούτων ἐκτεινομένων . Καὶ γὰρ ἡ ὕλη ζωῆς ἀποπεσοῦσα μετέχει τοῦ εἴδους . Καὶ αὐ ἕτερον μέν , ἢ τοῦ εἴδους ἔχει τὸ πλημμελὲς ἴχνος , εἶτα καὶ τούτου ἀποτυχοῦσα τὸ δυνάμει ἔχει καὶ τὴν σιέρησιν ἀπὸ τῶν πρώτων ἀρχῶν · εἶτα τοῦτο ἀπολέσασα σασα τὸ ἐν οὐκ ἀπώλεσεν . Εἰ δὲ καὶ τοῦτο ἀπέβαλλεν , ἦν ἂν
Lemmas: ὁ προστεχεσίσρων ἀποπίμπλημι ἀεί ὁ πρότερος , αὔγ-ασμα ἐπιπλέω ἀεί οὗτος ἐκτείνω . καί γάρ ὁ ὕλη ζωή ἀποπίπτω μετέχω ὁ εἶδος . καί αὖος ἕτερος μέν , ἢ ὁ εἶδος ἔχω ὁ πλημμελής ἴχνος , εἶτα καί οὗτος ἀποτυγχάνω ὁ δύναμις ἔχω καί ὁ σιειρω ἀπό ὁ πρῶτος ἀρχή · εἶτα οὗτος ἀπόλλυμι ἀκούω ὁ ἐν οὐ ἀπόλλυμι . εἰμί δέ καί οὗτος ἀποβάλλω , εἰμί εἄν
damascius.in-parmenidem 1944
μόνον ἀπόρρητος ρητος αὐτῆς μόνης μετέχουσα τῆς μιᾶς τῶν ὅλων αἰτίας . Μήποτε δὲ τῇ μὲν συνθέσει πρὸς ὑπόστασιν χρήται καὶ γένεσιν , τῇ δὲ ἀναλύσει πρὸς φθορὰν καὶ τὸ μὴ ὂν . Ἔστι γὰρ καὶ τὸ μηδαμῶς ὂν ἢ παντελὴς διαφθορὰ ἦν ἀνάγκη κατὰ ἀνάλυσιν καὶ σκορπισμὸν γεγονέναι τοῦ ὄντος , μᾶλλον δὲ τοῦ ἑνὸς μὴ μόρια πρὸς τὸ τὸ μηδαμῶς <ὄν> . Οὐ
Lemmas: μόνος ἀπόρρητος ῥητός αὐτός μόνος μετέχω ὁ εἷς ὁ ὅλος αἴτιος . μήποτε δέ ὁ μέν σύνθεσις πρός ὑπόστασις χράω καί γένεσις , ὁ δέ ἀνάλυσις πρός φθορά καί ὁ μή εἰμί . εἰμί γάρ καί ὁ μηδαμῶς εἰμί ἢ παντελής διαφθορά εἰμί ἀνάγκη κατά ἀνάλυσις καί σκορπισμός γίγνομαι ὁ εἰμί , μᾶλλον δέ ὁ εἷς μή μόριον πρός ὁ ὁ μηδαμῶς ὅς . οὖον
damascius.in-parmenidem 1945
μὴν ἐστί τις ... Β πρὸς τὸ δ° . πρό τὰ δεύτερα ὄντος · τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ σκεδαννύμενον εἰς φθοράν . Καὶ πρὸς τοῦτο , ὡς ἀντίκειται τὸ μηδαμῶς ὡς τούτου στέρησις ὂν ἡ ὥστε μηδὲ εἶναι στέρησις ὁ ἅτε μὴ συνηρτημένη τῷ ὡς ὀφθαλμῷ ἀλλὰ τοῦ μὴ ὄντος ἔτι οὖσα οὐδὲ καὶ ὁ Πλάτων τὰς ἐπὶ τοῦ συνθέτου καταφάσεις ὅτι γὰρ τούτου εἰσὶν
Lemmas: μήv εἰμί τις ... Β πρός ὁ δ° . πρό ὁ δύο εἰμί · οὗτος γάρ εἰμί ὁ σκεδάννυμι εἰς φθορά . καί πρός οὗτος , ὡς ἀντίκειμαι ὁ μηδαμῶς ὡς οὗτος στέρησις εἰμί ὁ ὥστε μηδέ εἰμί στέρησις ὁ ἅτε μή συναρτάω ὁ ὡς ὀφθαλμός ἀλλά ὁ μή εἰμί ἔτι εἰμί οὐδέ καί ὁ Πλάτων ὁ ἐπί ὁ σύνθετος κατάφασις ὅτι γάρ οὗτος εἰμί
damascius.in-parmenidem 1946
ἀναιρούμεναι καταφάσεις δῆλον τοῖς καὶ ὡς ἑτεροῖον διότι καὶ ἐκεῖ τὸ ἑτεροῖον καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο καὶ τὰ Αἴτιον οὖν τὸ μετὰ τὸ σύνθετον καὶ ἀπὸ τούτου τὸ μηδαμῶς ὂν εἰ οἷόν τε εἰ δὲ μηδὲ φαινόμενον ἓν ἠδυνήθη πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ τὸ Διὸ προηγουμένως μὲν Φάσκειν τὴν ἕκτην ὑπόθεσιν διὰ τὴν εἰρημένην συναποφάσκει δὲ ἐκ περιουσίας καὶ τὰς τοῦ
Lemmas: ἀναιρέω κατάφασις δῆλος ὁ καί ὡς ἑτεροῖος διότι καί ἐκεῖ ὁ ἑτεροῖος καί οὗτος καί ἐκεῖνος καί ὁ αἴτιος οὖν ὁ μετά ὁ συντίθημι καί ἀπό οὗτος ὁ μηδαμῶς εἰμί εἰμί οἷος τε εἰμί δέ μηδέ φαίνω εἷς δύναμαι πολύς μᾶλλον οὐδέ ὁ Διὸ προηγουμένως μέν φάσκω ὁ ἕκτος ὑπόθεσις διά ὁ εἴρω συναποφάσκω δέ ἐκ περιουσία καί ὁ ὁ
damascius.in-parmenidem 1947
ἑνὸς ὄντος ἁπάσας ὅπερ ἐνδείξασθαι καὶ ἀπὸ τῆς δευτέρας ὑποθέσεως παρέθετο συμπεράσματα οἷον τὰ χρονικὰ μέρη τρία καὶ τὸ μηδὲ ὄνομα μηδὲ λόγον εἶναι εἰ καὶ είχετο καὶ ταῦτα ἐν τῷ τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος ἐπὶ τῆς ὅμως οὐκ αὐτόθεν καὶ ταῦτα κατεφάσκετο τοῦ ἑνὸς μὴ δὴ οὖν εἰ καὶ ἄλλως οὐ συνήγετο τὰ ἀδύνατα ἐπὶ πρώτης ὑποθέσεως διὰ τὸ
Lemmas: εἷς εἰμί ἅπας ὅσπερ ἐνδείκνυμι καί ἀπό ὁ δύο ὑπόθεσις παρατίθημι συμπέρασμα οἷος ὁ χρονικός μέρος τρεῖς καί ὁ μηδέ ὄνομα μηδέ λόγος εἰμί εἰμί καί ἔχω καί οὗτος ἐν ὁ ὁ εἷς μή εἰμί ἐπί ὁ ὅμως οὐ αὐτόθεν καί οὗτος καταφάσκω ὁ εἷς μή δή οὖν εἰμί καί ἄλλως οὖον συνάγω ὁ ἀδύνατος ἐπί πρῶτος ὑπόθεσις διά ὁ
damascius.in-parmenidem 1948
ἀλλὰ νῦν τὰ συναγόμενα καὶ τὸ πάντη ἀδύνατα πρὸς τὴν ἄνω μὲν γὰρ τιθεῖσα ὅπως ποτὲ πάντα αὐτὴ ἑαυτῆς εἰ θέμις τοῦτο δὲ ὑποτεθὲν ὡς οἷόν τε διαφθείρει πάντα καὶ ταύτῃ οὖν μάχεται καὶ πρὸς τὴν πρώτην ὑπόθεσιν ἡ οὐχ ἁπλῶς κατὰ τὰ οὐδὲν γὰρ ἰσχύει ταῦτα ἐκείνην ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀρρήτους ἡμῶν ἂς ὁρῶμεν ἐκεῖθεν μὲν πάντα ἐνταῦθα δὲ
Lemmas: ἀλλά νῦν ὁ συνάγω καί ὁ πάντῃ ἀδύνατος πρός ὁ ἄνω μέν γάρ τίθημι ὅπως ποτέ πᾶς αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί θέμις οὗτος δέ ὑποτίθημι ὡς οἷος τε διαφθείρω πᾶς καί οὗτος οὖν μάχομαι καί πρός ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ὁ οὐ ἁπλόος κατά ὁ οὐδείς γάρ ἰσχύω οὗτος ἐκεῖνος ἀλλά κατά ὁ ἄρρητος ἐγώ ὅς ὁράω ἐκεῖθεν μέν πᾶς ἐνταῦθα δέ
damascius.in-parmenidem 1949
τοῖσδε συμπεράσμασι μὲν τῇ ἕκτῃ καὶ τοῦτο γάρ τὸ ἓν μὴ τὸ ὡς ἀληθῶς εἰς τὸ μηδαμῶς ὂν ἤδη δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐσὶν ὥς γε τῷ λόγῳ καὶ τὸ τοῦτο πρὸς τὸ ωαν αἰτίαν τοῖς μᾶλλον διὸ ὄντος μηδὲ μηδὲ καὶ ἀδύνατα αει αι πρὸς τὴν πρὸς τὸ ἀδύνατα πρὸς τὴν ἀναιτίαν ἂν εἴη καὶ ἄνω Σαφὲς οὖν ἤδη
Lemmas: ὅδε συμπέρασμα μέν ὁ ἕκτος καί οὗτος γάρ ὁ εἷς μή ὁ ὡς ἀληθής εἰς ὁ μηδαμῶς εἰμί ἤδη δέ καί ὁ ἄλλος ἐμίν ὅς γε ὁ λόγος καί ὁ οὗτος πρός ὁ ᾤα αἴτιος ὁ μᾶλλον διό εἰμί μηδέ μηδέ καί ἀδύνατος ἀεί ὁ πρός ὁ πρός ὁ ἀδύνατος πρός ὁ ἀναίτιος εἄν εἰμί καί ἄνω Σαφής οὖν ἤδη
damascius.in-parmenidem 1950
καὶ τὸ ἕκτον ἐστίν , εἴπερ τὰ τῆς ἕκτης συμπεράσματα σματα ἀποφάσκεται πάντα σχεδὸν ὄντα ἐκείνης · πλὴν ἐκεῖνο προσθετέον ὅτι ὅσοι κόσμοι εἰσὶν τοῦ ἑνός , τοσοῦτοι καὶ ἐν τῷ μηδενὶ φαντάζονται κατὰ τὰς ἑκάστων παντελεῖς ἀναιρέσεις . Δῆλοι δὲ εἰσὶν καὶ τῶν ἐπιχειρημάτων αἱ ἐφοδοί , ὥστε μεταβατέον ἐπὶ τὴν ὀγδόην ὑπό|θεσιν . ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΓΔΟΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ . θέσεως ἀφοριστέος Τίς ὁ σκοπὸς τῆς ὀγδόης
Lemmas: καί ὁ ἕκτος εἰμί , εἴπερ ὁ ὁ ἕκτος συμπέρασμα σματα ἀποφάσκω πᾶς σχεδόν εἰμί ἐκεῖνος · πλήν ἐκεῖνος προσθετέον ὅτι ὅσος κόσμος εἰμί ὁ εἷς , τοσοῦτος καί ἐν ὁ μηδείς φαντάζω κατά ὁ ἕκαστος παντελής ἀναίρεσις . Δῆλος δέ εἰμί καί ὁ ἐπιχείρημα ὁ ἔφοδος , ὥστε μεταβατέον ἐπί ὁ ὄγδοος ὑπόθεσις . περί ὁ ὄγδοος ὑπόθεσις . θέσις ἀφοριστέος Τῖς ὁ σκοπός ὁ ὄγδοος
damascius.in-parmenidem 1951
ὑποθέσεως ἀφοριστέος πρῶτον . Δεύτερον δέ , πῶς τὰ μὲν ἄλλα ἐστί , τὸ δὲ ἐν αὐτὸ οὐκ ἐστί , εἴπερ τὸ ἐν κρεῖττον τῶν αὐτοῦ ἄλλων . Τρίτον , πῶς οὐχ ἓν λέγεται ἄλλα ταῦτα τὰ ἄλλα , μόνον δὲ ἀλλήλων · καὶ ποίου ἑνὸς οὐ λέγεται ἄλλα . Τέταρτον , τίς ἡ τῶν ἄλλων φύσις , καὶ διὰ τί τὰ ἄλλα μετέλαβεν εἰς ἕτερα . Πέμπτον , τίς ἡ ἐσκιαγραφημένη τῶν
Lemmas: ὑπόθεσις ἀφοριστέος πρῶτος . Δεύτερος δέ , πῶς ὁ μέν ἄλλος εἰμί , ὁ δέ ἐν αὐτός οὐ εἰμί , εἴπερ ὁ ἐν ἀγαθός ὁ αὐτός ἄλλος . Τρίτος , πῶς οὐ εἷς λέγω ἄλλος οὗτος ὁ ἄλλος , μόνος δέ ἀλλήλων · καί ποῖος εἷς οὖον λέγω ἄλλος . Τέταρτος , τίς ὁ ὁ ἄλλος φύσις , καί διά τίς ὁ ἄλλος μεταλαμβάνω εἰς ἕτερος . Πέμπτος , τίς ὁ σκιαγραφέω ὁ
damascius.in-parmenidem 1952
ὑποκειμένων πραγμάτων ὑπόστασις , καὶ ὀνείρασιν ὁικεία · μήποτε γὰρ ταῦτα οὐ πρέπει τοῖς γιγνομένοις τε καὶ συνθέτοις . Ἔκτον ἐπὶ τούτοις ἐξεταστέον τὰ συμπεράσματα , πόσα καὶ ποιά ἐστι καὶ πῶς ἔχοντα τάξεως . Πρὸς μὲν οὖν τὸ πρῶτον ἀποκρινόμεθα ὡς πρόκειται διελθεῖν τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος τὰ ἄλλα , τοῦ προτέρου δηλαδὴ τὰ πρότερα · οἷον ἄρα ἐκεῖνο , τοιαῦτα καὶ τὰ ἄλλα αὐτοῦ · ἐκεῖνο δὲ
Lemmas: ὑπόκειμαι πρᾶγμα ὑπόστασις , καί ὄνειρος οἰκεῖος · μήποτε γάρ οὗτος οὖον πρέπω ὁ γίγνομαι τε καί σύνθετος . ἕκτος ἐπί οὗτος ἐξεταστέον ὁ συμπέρασμα , πόσος καί ποιός εἰμί καί πῶς ἔχω τάξις . πρός μέν οὖν ὁ πρῶτος ἀποκρίνω ὡς πρόκειμαι διέρχομαι ὁ εἷς μή εἰμί ὁ ἄλλος , ὁ πρότερος δηλαδή ὁ πρότερος · οἷος ἄρα ἐκεῖνος , τοιοῦτος καί ὁ ἄλλος αὐτός · ἐκεῖνος δέ
damascius.in-parmenidem 1953
τὸ σύνθετον ἐν καὶ τὸ φαινόμενον ἐν · τοιαῦτα ἄρα καὶ τὰ ἄλλα σύνθετα καὶ φαινόμενα . Ὅτι μὲν γὰρ φαινόμενα διαρρήδην ὁ Παρμενίδης ἀποφαίνεται , ὅτι δὲ καὶ σύνθετα σαφῶς λέγει ὄγκον αὐτὰ ἔχειν καὶ εἴδη εἶναι διαστατά . Μόνον δὲ ὤγκωται τὸ σύνθετον · οὔτε γὰρ ἡ ὕλη οὔτε τὸ εἶδος αὐτὸ καθ’ αὑτό . Ποῖα οὖν εἰσήγηται διὰ τῶν ἄλλων ; ἢ τὰ σύνθετα
Lemmas: ὁ συντίθημι ἐν καί ὁ φαίνω ἐν · τοιοῦτος ἄρα καί ὁ ἄλλος σύνθετος καί φαίνω . ὅτι2 μέν γάρ φαίνω διαρρήδην ὁ Παρμενίδης ἀποφαίνω , ὅτι δέ καί σύνθετος σαφῶς λέγω ὄγκος αὐτός ἔχω καί εἶδος εἰμί διαστατός . Μόνος δέ ὀγκόω ὁ συντίθημι · οὔτε γάρ ὁ ὕλη οὔτε ὁ εἶδος αὐτός κατά ἑαυτοῦ . Ποίας οὖν εἰσηγητής διά ὁ ἄλλος ; ἢ ὁ σύνθετος
damascius.in-parmenidem 1954
μέρη τοῦ συνθέτου ἑνός . Καὶ ἵνα μὴ ἀποστῶμεν τοῦ περὶ ἀρχῶν λέγειν , τὰ μερικώτερα στοιχεῖα φήσομεν εἶναι τὰ ἄλλα , οἷον πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ μετέβαλεν Β πρὸς τὸ τοῦ ἑνὸς Καὶ ἵνα τὰ κατὰ ἔθνη ἢ πόλεις , ἐξ ὧν τὰ ἔθνη καὶ διαφόρα ζῷα συντίθεται καὶ γεννᾶται , καὶ οὐ ζῷα μόνον , ἀλλὰ καὶ ὅσα φυτὰ καὶ ὅσα
Lemmas: μέρος ὁ σύνθετος εἷς . καί ἵνα μή ἀφίστημι ὁ περί ἀρχή λέγω , ὁ μερικός στοιχεῖον φημί εἰμί ὁ ἄλλος , οἷος πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ μεταβάλλω Β πρός ὁ ὁ εἷς καί ἵνα ὁ κατά ἔθνος ἢ πόλις , ἐκ ὅς ὁ ἔθνος καί διαφορά ζῷον συντίθημι καί γεννάω , καί οὖον ζῷον μόνος , ἀλλά καί ὅσος φυτόν καί ὅσος
damascius.in-parmenidem 1955
ἄψυχα . Εἰ δὲ βούλει , τὰ μὲν ὅλα ἔστω ἐν μὴ ὄν , τὰ δὲ καθέκαστα καὶ ἄτομα , οὐ τὰ νῦν ὄντα , ἀλλὰ τὰ ἀεὶ τοιαῦτα γιγνόμενα καὶ φθειρόμενα , ἔστω τὰ ἄλλα τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος . Καὶ τὰ ἄτομα γάρ , ἢ ἄτομα , ἀπλῶς ἀρχὴ τις ἐσχάτη ἐμοῦ , εἰ τύχοι , καὶ σοῦ , καὶ ἑκάστου τῶν κατὰ μέρος , καὶ αὐτὸ τὸ κοινὸν τῶν ἀτόμων
Lemmas: ἄψυχος . εἰμί δέ βούλομαι , ὁ μέν ὅλος ἵστημι ἐν μή εἰμί , ὁ δέ καθέκαστα καί ἄτομος , οὖον ὁ νῦν εἰμί , ἀλλά ὁ ἀεί τοιοῦτος γίγνομαι καί φθείρω , ἵστημι ὁ ἄλλος ὁ εἷς μή εἰμί . καί ὁ ἄτομος γάρ , ἢ ἄτομος , ἀπλόος ἀρχή τις ἔσχατος ἐγώ , εἰμί τυγχάνω , καί σύ , καί ἕκαστος ὁ κατά μέρος , καί αὐτός ὁ κοινός ὁ ἄτομος
damascius.in-parmenidem 1956
εἶδος . Πρὸς δὲ τὸ δεύτερον λέγομεν , ἄλλα ἔστι τῷ ὄντι , ἀλλὰ ὡς οὐκ αὐτὰ ἄ ἔστιν , ἀλλ' ἐκείνων ὁμοιώματα ὄντα . Τὰ δὲ ἐν οὐκ ὄν εἴρηται ὅτι καὶ αὐτὸ τῶν ἄλλων ἔστιν · ὥστε οὐκ ὄν ἐν · ὅμως δὲ ἐπεὶδὴ ἔχει τινὰ ἔμφασιν τοῦ ἑνὸς , πρὸς πρός γε τὰ ἑαυτοῦ ἄλλα καὶ ὡς ἐν ἄλλοις , διὰ τοῦτο ἐν τῇ τάξει τρόπον
Lemmas: εἶδος . πρός δέ ὁ δύο λέγω , ἄλλος εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά ὡς οὐ αὐτός ὅς εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος ὁμοίωμα εἰμί . ὁ δέ ἐν οὐ εἰμί εἴρω ὅτι καί αὐτός ὁ ἄλλος εἰμί · ὥστε οὐ εἰμί ἐν · ὅμως δέ ἐπειδή ἔχω τις ἔμφασις ὁ εἷς , πρός πρός γε ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος καί ὡς ἐν ἄλλος , διά οὗτος ἐν ὁ τάξις τρόπος
damascius.in-parmenidem 1957
τινὰ τέτακται τοῦ ἑνὸς , ἀλλ' ἐν μὴ ὄν τὸ ὅλον τοῦτο ὑποκείμενον . Πρὸς γοῦν τὸ τρίτον ἀποκρινόμενοι , φαμέν ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ Παρμενίδης νίδης ἐνδείκνυται τὸ ἐν τοῦτο μὴ ὄν , τῆς τῶν ἄλλων φύσεως ὄν . Ἐπεὶ γὰρ ἐν μὴ ὄν , τοιούσῳ οὐκ ὄν ἐν , δῆλον ὡς τὰ ἄλλα οὐκ ἂν εἴη ἑνός · πῶς γὰρ « τοῦ γε μὴ ὄντος ἀλλήλων ἄρα
Lemmas: τις τάσσω ὁ εἷς , ἀλλά ἐν μή εἰμί ὁ ὅλος οὗτος ὑπόκειμαι . πρός γοῦν ὁ τρίτος ἀποκρίνω , φημί ὅτι καί αὐτός ὁ Παρμενίδης νίδης ἐνδείκνυμι ὁ ἐν οὗτος μή εἰμί , ὁ ὁ ἄλλος φύσις εἰμί . ἐπεί γάρ ἐν μή εἰμί , τοῖος οὐ εἰμί ἐν , δῆλος ὡς ὁ ἄλλος οὐ εἄν εἰμί εἷς · πῶς γάρ « ὁ γε μή εἰμί ἀλλήλων ἄρα
damascius.in-parmenidem 1958
ἔστιν » ; καὶ πῶς « ἄλλήλων » ; τὰ γὰρ ἄλλα τοῦ ἑνὸς εἶναι βούλεται · ἢ καὶ ἔστι τοῦ ἑνὸς γε μὴ ὄντος , καθόσον φαινόμενον ἐν τοῦτό ἔστιν , οὐκ ἄλλα μόνον . Διὸ καὶ ἡ μέθοδος τὸ μὲν ὡς ἐν , τὰ δὲ ὡς ἄλλα ἀντιδιεῖλεν · καὶ ἀρχόμενος τῆς ὁδοῦς ὑποθέσεως « ἐν εἰ μὴ ἔστι , φησί , τὰ ἄλλα τί χρὴ σεποινθῆναι ; » ὡσὰν τὸ ἐν μὴ ὄν ,
Lemmas: εἰμί » ; καί πῶς « ἀλλήλων » ; ὁ γάρ ἄλλος ὁ εἷς εἰμί βούλομαι · ἢ καί εἰμί ὁ εἷς γε μή εἰμί , καθόσον φαίνω ἐν οὗτος εἰμί , οὐ ἄλλος μόνος . Διὸ καί ὁ μέθοδος ὁ μέν ὡς ἐν , ὁ δέ ὡς ἄλλος ἀντιδιαιρέω · καί ἄρχω ὁ ὀδούς ὑπόθεσις « ἐν εἰμί μή εἰμί , φημί , ὁ ἄλλος τίς χρή σεποινθῆναι ; » ὡσάν ὁ ἐν μή εἰμί ,
damascius.in-parmenidem 1959
ὅτι καὶ τῷ μὴ ὄντι ἐνὶ μετεδίδου τοῦ εἶναι , ὥστε καὶ ἐν ἦν , ὡσπερ ταῦτα τὰ ἄλλα καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦ μὴ εἶναι μεταδώσει , κατὰ δόκησιν αὐτὰ ποιούν ὑφesiώτα , ὡσπερ τὸ ἐν μὴ ὄν . Ἀπέδωκεν δὲ ὅμως τοῖς μὲν ἄλλοις τὸ εἶναι , τῷ δὲ ἐνὶ τὸ μὴ εἶναι , διότι ἡ μέθοδος περὶ τὸ ἐν διήρητο τὰς οἰκείας ὑποθέσεις κατὰ τε
Lemmas: ὅτι καί ὁ μή εἰμί ἐν μεταδίδωμι ὁ εἰμί , ὥστε καί ἐν εἰμί , ὡς οὗτος ὁ ἄλλος καί ὁ ἄλλος ὁ μή εἰμί μεταδίδωμι , κατά δόκησις αὐτός ποιέω ὑφesiώτα , ὡς ὁ ἐν μή εἰμί . ἀποδίδωμι δέ ὅμως ὁ μέν ἄλλος ὁ εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ μή εἰμί , διότι ὁ μέθοδος περί ὁ ἐν διαιρέω ὁ οἰκεῖος ὑπόθεσις κατά τε
damascius.in-parmenidem 1960
τὸ εἶναι καὶ τὸ μὴ εἶναι τὰ συμβαίνοντα ἐπισκοπουμένη . Οὐκ ἄρα τοῦ ὄντος ἑνὸς οὐ λέ - γεται , ὡς φησιν , ἀλλὰ τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος · τούτου γὰρ καὶ ἄλλα ἔστιν καθὸ ἄλλήλων · ὅτι καὶ τὸ ἐν τοῦτο ἄλλα ἔστι μᾶλλον ἢ ἐν , καὶ ὡς ἑνὸς οὖν καὶ ὡς ἢ ἢ ἔθνος πόλις πόλεις ἄτομα καὶ ἢ πρὸς τὸ β° . πρὸς τὸ
Lemmas: ὁ εἰμί καί ὁ μή εἰμί ὁ συμβαίνω ἐπισκοπέω . οὐ ἄρα ὁ εἰμί εἷς οὖον λεʹ - Γέτης , ὡς φημί , ἀλλά ὁ εἷς μή εἰμί · οὗτος γάρ καί ἄλλος εἰμί καθό ἀλλήλων · ὅτι καί ὁ ἐν οὗτος ἄλλος εἰμί μᾶλλον ἢ ἐν , καί ὡς εἷς οὖν καί ὡς ἢ ἢ ἔθνος πόλις πόλις ἄτομος καί ἢ πρός ὁ β° . πρός ὁ
damascius.in-parmenidem 1961
γ° . ἀποφαινόμενοι ἐν τούτῳ τὰ ἄλλα κατὰ Β . ἄτιμα Βλ . ή ] ή ΒΑ . Β πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ ἀποφαινόμενοι δόκησιν διήρηται κατὰ κατά γε ἑνὸς μὴ καὶ ὡς αὐτοῦ ἂν εἴη τὰ καὶ σὺν Αὐτὸ γὰρ ἦν τὸ ποτὲ μὲν ὡς ποτὲ δὲ ὡς ποτὲ δὲ ὡς ἓν μὴ ἐπεὶ καὶ μεταρρεῖ εἰς ἄλληλα τό τε ἓν μὴ ὂν
Lemmas: γ° . ἀποφαίνω ἐν οὗτος ὁ ἄλλος κατά Β . ἄτιμος ΒΛ . ή ] ή ΒΑ . Β πρός ὁ Β πρός ὁ ἀποφαίνω δόκησις διαιρέω κατά κατά γε εἷς μή καί ὡς αὐτός εἄν εἰμί ὁ καί σύν αὐτός γάρ εἰμί ὁ ποτέ μέν ὡς ποτέ δέ ὡς ποτέ δέ ὡς εἷς μή ἐπεί καί μεταρρέω εἰς ἀλλήλων ὁ τε εἷς μή εἰμί
damascius.in-parmenidem 1962
καὶ τὰ Τά τε γὰρ στοιχεῖα ἐκ τῶν ἀτόμων γιγνομένων καὶ καὶ ταῦτα μέντοι ἐκ τῶν ὥστε καὶ ταύτῃ ἄλλα Τέταρτον δὴ καὶ πάλαι μὲν εἴρηται , καὶ νῦν δὲ λεγεσθω , ὅτι τὰ ἄλλα οὐ σημαίνει τὰ ἕτερα , οὐδὲ ὑπόστασιν ἀπλῶς , ὡς Λογγῖνος , ἀλλὰ τρόπον ὑποστάσεως . Ἐπεὶ καὶ τὸ αὐτοκαλόν , τοιάδε τοῦ καλοῦ ὑπόστασις καὶ οἷον ἀρχέτυπος καὶ ἀληθής , τὸ ἄρα
Lemmas: καί ὁ ὁ τε γάρ στοιχεῖον ἐκ ὁ ἄτομος γίγνομαι καί καί οὗτος μέντοι ἐκ ὁ ὥστε καί οὗτος ἄλλος Τέταρτος δή καί πάλαι μέν εἴρω , καί νῦν δέ λέγω , ὅτι ὁ ἄλλος οὖον σημαίνω ὁ ἕτερος , οὐδέ ὑπόστασις ἀπλόος , ὡς Λογγῖνος , ἀλλά τρόπος ὑπόστασις . ἐπεί καί ὁ αὐτόκαλον , τοιόσδε ὁ καλός ὑπόστασις καί οἷος ἀρχέτυπος καί ἀληθής , ὁ ἄρα
damascius.in-parmenidem 1963
ἄλλο καλὸν εἰκῶν ἐκείνου ἐστίν , οὐκ ὄν μὲν καλόν , ἕτερον δὲ τοιοῦτον . Διὸ καὶ τὸ ἄλλο , ὡς ἀπὸ τῆς ὑποβάσεως ἕτερον το γενόμενον , ἔχει συνοῦσαν τῷ τρόπῳ τῆς οὐσίας καὶ τὴν πρὸς ὃ λέγεται ἑτερότητα . Ὅθεν ὅθεν καὶ ἔδοξεν σχέσιν μόνην σημαίνειν ὡς τὸ ἕτερον · τὸ δὲ ἀληθὲς δηλοῖ μὲν τοιάδε ὄντα · σύνεσι δὲ τῷ τοιῷδε καὶ ἡ ἑτερότης · ἦν
Lemmas: ἄλλος καλός εἰκών ἐκεῖνος εἰμί , οὐ εἰμί μέν καλός , ἕτερος δέ τοιοῦτος . Διὸ καί ὁ ἄλλος , ὡς ἀπό ὁ ὑπόβασις ἕτερος ὁ γίγνομαι , ἔχω σύνειμι ὁ τρόπος ὁ οὐσία καί ὁ πρός ὅς λέγω ἑτερότης . ὅθεν ὅθεν καί δοκέω σχέσις μόνος σημαίνω ὡς ὁ ἕτερος · ὁ δέ ἀληθής δηλόω μέν τοιόσδε εἰμί · σύνεσις δέ ὁ τοιόσδε καί ὁ ἑτερότης · εἰμί
damascius.in-parmenidem 1964
καὶ ὁ Παρμενίδης μενίδης εἰς τὴν ἀπόδειξιν προχειρισάμενος , ἔδοξεν εἰς ταὐτὸν ἄγειν τὰ τε ἄλλα καὶ τὰ ἕτερα . Πρὸς τοίνυν τὸ πέμπτον οὐδὲν καινὸν ἐν τοῖσδε περὶ τῶν αἰσθητῶν ἄλλως τε καὶ τῶν ὑπὸ σελήνην διατάπεται ὁ Πλάτων , ὡς εἰδωλικῶν καὶ ψευδωνύμων , καὶ μυρίαις μεταβολαῖς ὑποκείμενον . Οὐ γὰρ καὶ ὁ ἐν Θεαιτήτῳ Σωκράτης , οὐ γὰρ καὶ ὁ ἐν τῷ Φαίδωνι ,
Lemmas: καί ὁ Παρμενίδης Μενίδης εἰς ὁ ἀπόδειξις προχειρίζω , δοκέω εἰς αὐτός ἄγω ὁ τε ἄλλος καί ὁ ἕτερος . πρός τοίνυν ὁ πέμπτος οὐδείς καινός ἐν ὅδε περί ὁ αἰσθητής ἄλλως τε καί ὁ ὑπό σελήνη διατάπεται ὁ Πλάτων , ὡς εἰδωλικός καί ψευδώνυμος , καί μυρίος μεταβολή ὑπόκειμαι . οὖον γάρ καί ὁ ἐν Θεαίτητος Σωκράτης , οὖον γάρ καί ὁ ἐν ὁ Φαίδων ,
damascius.in-parmenidem 1965
οὐ γὰρ καὶ ὁ πανταχοῦ καὶ πρὸς τῷ Σωκράτει ὁ τε Ἐλεάτης ξένος καὶ αὐτὸς ὁ Τίμαιος τοιαύτην ἡμῖν ὑπογράφουσι τῶν γιγνομένων πραγμάτων <ὑπόστασιν> ; Τί δέ ; οἱ Θεολόγοι τοὺς τούτων δημιουργοὺς οὐχ εἴδωλα ἡμῖν εἰσηγοῦνται συντιθέμενα πρὸς τὸ Δον . αὐτοκαλόν . αὐτόκαλον . πρὸς τὸ Εον . πρὸς τὸ δον . Τέταρτον δὴ εἰκὼν ἐκείνου ἐστίν περὶ ἀρχῶν περὶ ἀρχῶν λείψανα , πρὸς τὸ ε " .
Lemmas: οὖον γάρ καί ὁ πανταχοῦ καί πρός ὁ Σωκράτης ὁ τε Ἐλεάτης ξένος καί αὐτός ὁ Τίμαιος τοιοῦτος ἐγώ ὑπογράφω ὁ γίγνομαι πρᾶγμα ὑπόστασις ; τις δέ ; ὁ θεολόγος ὁ οὗτος δημιουργός οὐ εἴδωλον ἐγώ εἰσηγέομαι συντίθημι πρός ὁ Δον . αὐτόκαλον . αὐτόκαλον . πρός ὁ εἰμί . πρός ὁ δίδωμι . τέταρτος δή εἰκών ἐκεῖνος εἰμί περί ἀρχή περί ἀρχή λείψανον , πρός ὁ ε " .
damascius.in-parmenidem 1966
ὑποκειμένων Β . ὑπόστασιν δέ ] τί δαί τε καὶ ἀναλυόμενα · καὶ δοκοῦντα μέν , οὐκ ὄντα δὲ ὁ Διόνυσος · Τί δέ · οἱ Θεοὶ περὶ τοῦδε τοῦ κόσμου οὐ τὰ αὐτὰ χρησμοδοῦσιν · Μηδὲ κάτω βλέψῃς εἰς τὸν μελαναυγέα κόσμον ὃ βυθὸς αἰὲν ἄμορφος ὑπέστρωται καὶ ἀειδής , ἄμφιχνεφής , ῥυπῶν , εἰδωλοχαρής , ἀνόνητος , κρημνώδης , σχολιός , πηρὸν βάθος , αἰὲν ἐλίσσων , αἰεὶ νυμφεύων , ἀφανὲς δέμας , ἄργόν , ἀπνευμον . Ταῦτα
Lemmas: ὑπόκειμαι Β . ὑπόστασις δέ ] τίς δή τε καί ἀναλύω · καί δοκέω μέν , οὐ εἰμί δέ ὁ Διόνυσος · τις δέ · ὁ θεός περί ὅδε ὁ κόσμος οὖον ὁ αὐτός χρησμοδηω · μηδέ κάτω βλέπω εἰς ὁ μελαναυγής κόσμος ὅς βυθός ἀεί ἄμορφος ὑπό-στόρεννυμι καί ἀειδής , ἄμφιχνεφής , ῥυπάω , εἰδωλοχαρής , ἀνόνητος , κρημνώδης , σχολιά , πηρός βάθος , ἀεί ἑλίσσω , ἀεί νυμφεύω , ἀφανής δέμας , ἀργός , ἀπνευμον . οὗτος
damascius.in-parmenidem 1967
γὰρ καὶ ὁ Παρμενίδης συνάγει , ὅτι ἀμενηνὸν καὶ εἴδωλον , καὶ ὀνειρῶ προσεοικὸς , ἔτι δὲ ἀφανὲς τῇ ἀληθείᾳ , πρὸς βραχὺ δὲ φαινόμενον , ὥσπερ αἱ νύμφαι ἀλλοτρίῳ κόσμῳ κοσμούμενον χήτει οἰκείων . ἀλλὰ μὴν πρὸς τὸ ἕκτον εἰπεῖν , ἔστι μὲν συμπεράσματα ὅτι ἄλλα ἀλλήλων , ὁ ἔστιν ἑνὸς ὀγκοῦ τὰ πολλά · καὶ γὰρ ὁ ὄγκος πολλά , ὅτι ἐν καὶ πολλά · εἰς γὰρ ὄγκος καὶ
Lemmas: γάρ καί ὁ Παρμενίδης συνάγω , ὅτι ἀμενηνός καί εἴδωλον , καί ὄνειρος προσέοικα , ἔτι δέ ἀφανής ὁ ἀλήθεια , πρός βραχύς δέ φαίνω , ὥσπερ ὁ νύμφη ἀλλότριος κόσμος κοσμέω χῆτος οἰκέω . ἀλλά μήv πρός ὁ ἕκτος εἶπον , εἰμί μέν συμπέρασμα ὅτι ἄλλος ἀλλήλων , ὁ εἰμί εἷς ὄγκος ὁ πολύς · καί γάρ ὁ ὄγκος πολύς , ὅτι ἐν καί πολύς · εἰς γάρ ὄγκος καί
damascius.in-parmenidem 1968
πολλοὶ ὀγκοί · ὅτι καὶ ἀριθμὸς ἐν τούτοις εἶναι δοκεῖ · ὅτι ἴσον καὶ ἄνισον · ὅτι πεπερασμένα καὶ ἄπειρα · ὅτι ὅμοια καὶ ἀνόμοια · όμοια · ἔτι δὲ τὰ αὐτὰ καὶ ἕτερα · ἔτι δὲ κινούμενα καὶ ἑστῶτα · ἔτι δὲ γιγνόμενα μενα καὶ ἀπολλύμενα καὶ μηδέτερα . Ἑνέα μὲν οὖν τὰ συμπεράσματα . ὅθεν μὲν οὖν ἕκαστον ἤκει τῶν συμπερασμάτων εἴρηται πολλάκις , ἡ δὲ συγκε|χυμένη μένη αὐτῶν
Lemmas: πολύς ὄγκος · ὅτι καί ἀριθμός ἐν οὗτος εἰμί δοκέω · ὅτι ἴσος καί ἄνισος · ὅτι περαίνω καί ἤπειρος · ὅτι ὅμοιος καί ἀνόμοιος · ὅμοιος · ἔτι δέ ὁ αὐτός καί ἕτερος · ἔτι δέ κινέω καί ἵστημι · ἔτι δέ γίγνομαι Μένα καί ἀπόλλυμι καί μηδέτερος . νεάω μέν οὖν ὁ συμπέρασμα . ὅθεν μέν οὖν ἕκαστος ἥκω ὁ συμπέρασμα εἴρω πολλάκις , ὁ δέ συγχέω μένω αὐτός
damascius.in-parmenidem 1969
παράδοσις ἐνδείκνυται διαρρήδην τὴν τῶν γεννητῶν καὶ φθαρτῶν ἀκοσμίαν . Φέρε διὰ βραχέων καὶ τὴν λέξιν αὐτὴν ἐπιδραμώμεν . Δεῖ εἶναι τὰ ἄλλα · εἰ γὰρ μήτε ἐν εἴη ταῦτα , μήτε ἄλλα τοῦ ἑνός , δεήσει αὐτὰ μηδὲν εἶναι . Εἰ δὲ ἔστιν ἄλλα , πάντως ὅτι καὶ ἕτερα ἔστιν · ὡς γὰρ τὸ ἕτερον ἑτέρου ἕτερον , οὕτω καὶ τὸ ἄλλο ἄλλου φαμὲν ἄλλο · διὰ δὲ τῆς
Lemmas: παράδοσις ἐνδείκνυμι διαρρήδην ὁ ὁ γεννητής καί φθαρτός ἀκοσμία . φέρω διά βραχύς καί ὁ λέξις αὐτός ἐπιτρέχω . Δεύς εἰμί ὁ ἄλλος · εἰμί γάρ μήτε ἐν εἰμί οὗτος , μήτε ἄλλος ὁ εἷς , δήω αὐτός μηδείς εἰμί . εἰμί δέ εἰμί ἄλλος , πάντως ὅτι καί ἕτερος εἰμί · ὡς γάρ ὁ ἕτερος ἕτερος ἕτερος , οὗτος καί ὁ ἄλλος ἄλλος φημί ἄλλος · διά δέ ὁ
damascius.in-parmenidem 1970
σχέσεως λαμβάνει τὰ ἄλλα ἕτερα εἶναι . Καὶ μέντοι τὸ πάλαι ἔκειτο ἄλλα εἶναι τοῦ ἑνός , ἀλλὰ τὸ ἐν οὐχ ἔστιν · ὁ γὰρ εἶναι δοκεῖ ἐν , τοῦτο κατὰ τὸ ἀληθὲς ἄλλα ἔστιν · τὸ γὰρ σύνθετον ἐν , ὁ καλεῖ ὄγκον ἕνα , πλῆθός ἐστιν καὶ ἄλλα · οὕτως ἄρα τὰ ἄλλα ἄλλων ἔστιν ἄλλα · ἀλλήλων ἄρα , πλὴν ὅτι ἄλλα μὲν ὡς διηρημένα λέγεται , ἄλλων
Lemmas: σχέσις λαμβάνω ὁ ἄλλος ἕτερος εἰμί . καί μέντοι ὁ πάλαι κεῖμαι ἄλλος εἰμί ὁ εἷς , ἀλλά ὁ ἐν οὐ εἰμί · ὁ γάρ εἰμί δοκέω ἐν , οὗτος κατά ὁ ἀληθής ἄλλος εἰμί · ὁ γάρ συντίθημι ἐν , ὁ καλέω ὄγκος εἷς , πλῆθος εἰμί καί ἄλλος · οὕτως ἄρα ὁ ἄλλος ἄλλος εἰμί ἄλλος · ἀλλήλων ἄρα , πλήν ὅτι ἄλλος μέν ὡς διαιρεμένος λέγω , ἄλλος
damascius.in-parmenidem 1971
πρὸς τὸ μηδὲ καλει Β νεύσεις ἄπιστος ἀνόητος καὶ ᾄδης αἰὲν Β Β πρὸς τὸ δὲ τῶν εἰς ἕνα ὄγκον συνηρτημένων , ὁ δὴ « ἕν μὴ ὄν » ἐκαλοῦμεν καὶ « ἕν φαινόμενον » . « Κἄν « Κἂν γὰρ τὸ σμικρότατον δοκοῦν εἶναι λάβῃ τις , ὥσπερ ὄναρ ἕν ὕπνῳ φαίνεται ἐξαίφνης , ἀντὶ ἑνὸς δόξαντος εἶναι πολλά , » ὥστε καὶ φαινόμενον ἕν ἓν καὶ σύνθετόν γε τὸ ἕν
Lemmas: πρός ὁ μηδέ καλέω Β νεύω ἄπιστος ἀνόητος καί ᾍδης ἀεί Β Β πρός ὁ δέ ὁ εἰς εἷς ὄγκος συναρτάω , ὁ δή « εἷς μή εἰμί » καλέω καί « εἷς φαίνω » . « κἀν « κἀν γάρ ὁ μικρός δοκέω εἰμί λαμβάνω τις , ὥσπερ ὄναρ εἷς ὕπνος φαίνω ἐξαπίνης , ἀντί εἷς δόξα εἰμί πολύς , » ὥστε καί φαίνω εἷς εἷς καί σύνθετος γε ὁ εἷς
damascius.in-parmenidem 1972
μὴ ὄν . Καὶ αὐτὸς ἐν τούτοις εἶναι σαφηνίζει · « οὔκοῦν πολλοὶ ὄγκοι ἔσονται , εἰς ἕκαστος φαινόμενος , ὧν δὲ οὔ , εἴπερ ἕν μὴ ἔσται . » Τὸ ἕν ἄρα μὴ ὄν οὐ μία φύσις , ἀλλ’ ἕκαστος ὄγκος ἕν μὴ ὄν ἔστιν , καὶ ἄλλα τούτου τὰ τούτου μόρια . Καὶ μήποτε πᾶν εἶδος ὄγκος ἔστιν ἐκ πολλῶν τῶν ἀτόμων συγκείμενος , εἰ καὶ ἐπ’ ἐνίων οὐ συνεχὴς
Lemmas: μή εἰμί . καί αὐτός ἐν οὗτος εἰμί σαφηνίζω · « οὐκοῦν πολύς ὄγκος εἰμί , εἰς ἕκαστος φαίνω , ὅς δέ οὖον , εἴπερ εἷς μή εἰμί . » ὁ εἷς ἄρα μή εἰμί οὖον εἷς φύσις , ἀλλά ἕκαστος ὄγκος εἷς μή εἰμί εἰμί , καί ἄλλος οὗτος ὁ οὗτος μόριον . καί μήποτε πᾶς εἶδος ὄγκος εἰμί ἐκ πολύς ὁ ἄτομος σύγκειμαι , εἰμί καί ἐπί ἔνιοι οὖον συνεχής
damascius.in-parmenidem 1973
ἀλλὰ διεχὴς ἡ σύνθεσις , ὡς ὁ κοινὸς οὗτος ἄνθρωπος ἐκ τῶν ἀτόμων ἀνθρώπων . Τούτοις ἐπάγει τὸν φαινόμενον ἀριθμόν , ᾧ ἕπεται καὶ τὰ ἄλλα εἴδη φαινόμενα , τὸ σμικρόν , τὸ μέγα , τὸ ἴσον · ἕτι δὲ πρὸς μὲν ἄλληλα διώρισται · ταύτῃ ἄρα πεπέρασται . Ὄγκος δὲ αὐτὸς ἕκαστος ἐπ’ ἄπειρόν ἐστι διαιρετός , ὥστε ταύτῃ γε ἄπειρον , ἄτε οὔτε ἀρχὴν οὔτε μέσον οὔτε τέλος ἔχον .
Lemmas: ἀλλά διεχής ὁ σύνθεσις , ὡς ὁ κοινός οὗτος ἄνθρωπος ἐκ ὁ ἄτομος ἄνθρωπος . οὗτος ἐπάγω ὁ φαίνω ἀριθμός , ὅς ἕπω καί ὁ ἄλλος εἶδος φαίνω , ὁ μικρός , ὁ μέγας , ὁ ἴσος · ἔτι δέ πρός μέν ἀλλήλων διά-ὁρίζω · οὗτος ἄρα περάω . ὄγκος δέ αὐτός ἕκαστος ἐπί ἄπειρος2 εἰμί διαιρετός , ὥστε οὗτος γε ἤπειρος , αὔγ-ασμα οὔτε ἀρχή οὔτε μέσος οὔτε τέλος ἔχω .
damascius.in-parmenidem 1974
Ἀνάγκη ἄρα καὶ ἕν καὶ πολλὰ ἕκαστον εἶναι , πολλὰ μὲν κατὰ τὸ ἄπειρον τῆς διαιρέσεως , ἕν δὲ κατὰ τὸ πέρας τοῦ συνθέτου ὄγκου . Εἶτα ἐπὶ τούτοις ἕτερα καὶ τὰ αὐτά , μᾶλλον δὲ οὔχ ἕτερα , ἀλλὰ « τῷ τοῦ ἑτέρου φαντάσματι ἑτεροῖα » . Ὡστε τὸ ἑτεροῖον , ὡς ἠξιοῦμεν ἐπὶ τῆς ἕκτης ὑποθέσεως , φαινομένην ἐδήλου καὶ ἐκεῖ ἑτερότητα . Ἀλλὰ μὴν « καὶ ἀπλομένους καὶ χωρὶς
Lemmas: Ἀνάγκη ἄρα καί εἷς καί πολύς ἕκαστος εἰμί , πολύς μέν κατά ὁ ἤπειρος ὁ διαίρεσις , εἷς δέ κατά ὁ πέρας ὁ σύνθετος ὄγκος . εἶτα ἐπί οὗτος ἕτερος καί ὁ αὐτός , μᾶλλον δέ οὐ ἕτερος , ἀλλά « ὁ ὁ ἕτερος φάντασμα ἑτεροῖος » . ὡστε ὁ ἑτεροῖος , ὡς ἀξιόω ἐπί ὁ ἕκτος ὑπόθεσις , φαίνω δηλόω καί ἐκεῖ ἑτερότης . ἀλλά μήv « καί ἀπόλλυμι καί Χωρὶς
damascius.in-parmenidem 1975
ἑαυτῶν ἡ ἀνάγκη εἶναι τοὺς ὄγκους ἕκαστους , οὐ μάτην καὶ τοῦ ἅπλεσθαι μνησθεὶς ἐν τούτοις · ἀλλ’ ὅτι ταῦτα τὰ σώματα οὐκ ἂν ἔχοι τις λέγειν , ὡς οὐ πεπορωμένα ἔστιν διὰ παχύτητα , καὶ ὅτι συνέστηκεν οὐ κατὰ ἕνωσιν , ἀλλὰ κατὰ τινα ἀθροισμὸν τῶν σμικρῶν ὄγκων , καὶ « διὰ σμικρότητα ἀοράτων » , ὡς φησιν ὁ Τίμαιος . Καὶ ἕτι πρὸς τούτοις , ὅτι ταῦτα οὐ χωρεῖ
Lemmas: ἑαυτοῦ ὁ ἀνάγκη εἰμί ὁ ὄγκος έκαστος , οὖον μάτην καί ὁ ἁπλόω μιμνήσκω ἐν οὗτος · ἀλλά ὅτι οὗτος ὁ σῶμα οὐ εἄν ἔχω τις λέγω , ὡς οὖον πορόω εἰμί διά παχύτης , καί ὅτι συνίστημι οὖον κατά ἕνωσις , ἀλλά κατά τις ἀθροισμός ὁ μικρός ὄγκος , καί « διά μικρότης ἀόρατος » , ὡς φημί ὁ Τίμαιος . καί ἔτι πρός οὗτος , ὅτι οὗτος οὖον χωρέω
damascius.in-parmenidem 1976
δι’ ἀλλήλων ὡς τὰ ἄυλα , ἀλλὰ τῆς χώρας ἐξίστησιν ἄλληλα δι’ ἀντιτυπίαν · ἕτι δὲ κινουμένους καὶ ἐστώτας κατὰ δόκησιν , ὅτι οὐδὲ κίνησις οὐδὲ στάσις ἐν τούτοις ἀληθής , ὥσπερ οὐδὲ ἄλλοτι τῶν ἄλλων · ὡς μὲν γὰρ ἀεὶ ρέοντα κινεῖται , ὡς δὲ ἐν τούτῳ μένοντα καὶ ὁποσοῦν ἕστηκεν . ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ . θέσεως πρῶτον στα Τίς ὁ σκοπὸς τῆς ἐνάτης ὑποθέσεως πρῶτον
Lemmas: διά ἀλλήλων ὡς ὁ ἄυλος , ἀλλά ὁ χώρα ἐξίστημι ἀλλήλων διά ἀντιτυπία · ἔτι δέ κινέω καί ἵστημι κατά δόκησις , ὅτι οὐδέ κίνησις οὐδέ στάσις ἐν οὗτος ἀληθής , ὥσπερ οὐδέ ἄλλοτι ὁ ἄλλος · ὡς μέν γάρ ἀεί ῥέω κινέω , ὡς δέ ἐν οὗτος Μένων καί ὁποσοῦν ἵστημι . περί ὁ ἔνατος ὑπόθεσις . θέσις πρῶτος ἕκαστος Τῖς ὁ σκοπός ὁ ἔνατος ὑπόθεσις πρῶτος
damascius.in-parmenidem 1977
πεπέρα πεπέρασται ἠξιοῦμεν ] ἑκάστου Β . πεπηρωμένα Β . ὡς ταχύτητα Β . Δεύτερον , διὰ τί ἄλλα ταῦτα λέγεται ἂ μηδὲν ἔστιν . Τρίτον , τίνος εἰσὶν αἱ προκείμεναι ἀποφάσεις , ποίαν φύσιν ἀναιροῦσιν . Τέταρτον , εἰπεῖν τί χρή καὶ περὶ τῶν συνηγμένων συμπερασμάτων . Λεκτέον οὖν πρὸς μὲν τὸ πρῶτον ὅτι πρόκειται ἀποδοῦναι ὡς ἔχει τὰ ἄλλα πρὸς τὸ ἀνηρημένον ἓν κατὰ τὴν ἕξομην . Ὡς μὲν γὰρ
Lemmas: Πεπέρα περάω ἀξιόω ] ἕκαστος Β . πηρόω Β . ὡς ταχύτης Β . Δεύτερος , διά τίς ἄλλος οὗτος λέγω ὅς μηδείς εἰμί . Τρίτος , τίς εἰμί ὁ πρόκειμαι ἀπόφασις , ποῖος φύσις ἀναιρέω . Τέταρτος , εἶπον τίς χρή καί περί ὁ συνάγω συμπέρασμα . λεκτέος οὖν πρός μέν ὁ πρῶτος ὅτι πρόκειμαι ἀποδίδωμι ὡς ἔχω ὁ ἄλλος πρός ὁ ἀναιρέω εἷς κατά ὁ ἕχω . ὡς μέν γάρ
damascius.in-parmenidem 1978
τὸ ἓν ἔχειν μὴ εἶν ἓν , εἴρηται ὅτι οὐδὲν ἔχει τῶν τῷ ἑνὶ συνεπομένων , οὔ ταυτόν , οὔχ ἕτερον , οὔ κίνησιν , οὔ στάσιν , οὔ τὰ τοιαῦτα , ἄτε μὴ ἔχον τὸ τούτων αἴτιον . Μήποτε δὲ καὶ τὰ ἄλλα δύνατο ἂν ἔχειν τὰς τούτων μεθόδους , καὶ εἶναι ἢ ὄντως ἕκαστα , ἢ φαινομένως κατὰ τὴν ὁδόν . Πρόκειται οὖν δεῖξαι ὅτι οὐδὲ τὰ ἄλλα ταῦτα
Lemmas: ὁ εἷς ἔχω μή εἶμαι εἷς , εἴρω ὅτι οὐδείς ἔχω ὁ ὁ εἷς συνέπομαι , οὖον αὐτός , οὐ ἕτερος , οὖον κίνησις , οὖον στάσις , οὖον ὁ τοιοῦτος , αὔγ-ασμα μή ἔχω ὁ οὗτος αἴτιος . μήποτε δέ καί ὁ ἄλλος δύναμαι εἄν ἔχω ὁ οὗτος μέθοδος , καί εἰμί ἢ εἰμί ἕκαστος , ἢ φαίνω κατά ὁ ὁδός . πρόκειμαι οὖν δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ ἄλλος οὗτος
damascius.in-parmenidem 1979
ἂν ἔσπονθοι . Πρὸς δὲ τὸ δεύτερον , ὅτι οὐκ ἐξ ὑποθέσεως κεῖται ἄλλα καὶ ὡς ἂν οἱηθείη τις · δείκνυται δὲ μηδὲ ἄλλα ὄντα , ἄτε μηδενὸς ὄντα ἄλλα , ὥστε οὐδὲ ἄλλα . ἀλλὰ μὴν πρὸς τὸ τρίτον , ἐπειδὴ τὸ μηδαμῶς ὄν οὔτε ἓν τί ἔστιν , οὔτε φαινόμενον ἓν , οὔτε ἄλλα οὔτε φαινόμενα ἄλλα , ὡς μὲν οὔχ ἓν ἔδειξεν ἡ ἕξομη , ὡς δὲ οὐδὲ
Lemmas: εἄν εἰσπίνω . πρός δέ ὁ δύο , ὅτι οὐ ἐκ ὑπόθεσις κεῖμαι ἄλλος καί ὡς εἄν οἴομαι τις · δείκνυμι δέ μηδέ ἄλλος εἰμί , αὔγ-ασμα μηδείς εἰμί ἄλλος , ὥστε οὐδέ ἄλλος . ἀλλά μήv πρός ὁ τρίτος , ἐπεί ὁ μηδαμῶς εἰμί οὔτε εἷς τίς εἰμί , οὔτε φαίνω εἷς , οὔτε ἄλλος οὔτε φαίνω ἄλλος , ὡς μέν οὐ εἷς δείκνυμι ὁ ἕξομη , ὡς δέ οὐδέ
damascius.in-parmenidem 1980
ἄλλα ἡ ἐνάτη δείκνυσιν , ὥστε αἱ ἀποφάσεις αὗται τῶν ἄλλων εἰσὶν ἀναιρετικαί . Καὶ ὡς περ ἡ ἑβδόμη πᾶν μὲν ἀνήρηκεν , ἀπετείνετο δὲ μάλιστα πρὸς τὸ ἔσχατον εἶναι δυνάμενον , οὕτω καὶ ἡ ἐνάτη ὑπόθεσις ἀναιρεῖ μὲν πᾶντα τὰ ἄλλα , ἀποτελεῖται δὲ μάλιστα πρὸς τὴν ὁδόν , δείκνυσα 2ο ἐκ περιουσίας ὅτι οὐδὲ φαινομένως εἶναι δύναται τὰ προκείμενα . Πρὸς τοίνυν τὸ τέταρτον ἓν
Lemmas: ἄλλος ὁ ἔνατος δείκνυμι , ὥστε ὁ ἀπόφασις οὗτος ὁ ἄλλος εἰμί ἀναιρετικός . καί ὡς περ ὁ ἕβδομος πᾶς μέν ἀναιρέω , ἀποτείνω δέ μάλιστα πρός ὁ ἔσχατος εἰμί δύναμαι , οὗτος καί ὁ ἔνατος ὑπόθεσις ἀναιρέω μέν λήγω ὁ ἄλλος , ἀποτελέω δέ μάλιστα πρός ὁ ὁδός , δείκνυμι 2ο ἐκ περιουσία ὅτι οὐδέ φαίνω εἰμί δύναμαι ὁ πρόκειμαι . πρός τοίνυν ὁ τέταρτος εἷς
damascius.in-parmenidem 1981
μὲν οὖν λέγεται ὅτι οὔτε ἓν οὔτε πολλά , οὔτε ἔστιν οὔτε φαίνεται · ὥστε καὶ ἐνταῦθα δῆλός ἔστιν πρὸς τὰ φαινόμενα ἄλλα τὸ φαινόμενον ἓν ἀντιτάτλων , ὡς ἐλέγομεν · ὡς μέντοι δευτέρου συμπεράσματος ρασμα ἐπάγει ὅτι οὔτε φαινομένως ἓν , ἢ πολλά . Τοῦτο δὲ εἰς ταὐτὸν ἄγει τὸ μὴ δοξαστὸν εἶναι τὸ προκείμενον · ἐξ οὗ δῆλός ἔστιν ὅτι καὶ πρότερον τὸ Φαινόμενον πρὸς
Lemmas: μέν οὖν λέγω ὅτι οὔτε εἷς οὔτε πολύς , οὔτε εἰμί οὔτε φαίνω · ὥστε καί ἐνταῦθα δῆλος εἰμί πρός ὁ φαίνω ἄλλος ὁ φαίνω εἷς ἀντιτάτλων , ὡς λέγω · ὡς μέντοι δύο συμπέρασμα ῥάσμα ἐπάγω ὅτι οὔτε φαίνω εἷς , ἢ πολύς . οὗτος δέ εἰς αὐτός ἄγω ὁ μή δοξαστός εἰμί ὁ πρόκειμαι · ἐκ ὅς δῆλος εἰμί ὅτι καί πρότερος ὁ φαίνω πρός
damascius.in-parmenidem 1982
τὸ Α΄ . πρὸς τὸ Δε " . πρὸς τὸ Β " . πρὸς τὸ Γ " . ἀλλὰ . τί χρὴ εἰπεῖν . Β πρὸς τὸ αον . πόνθει Β . Β πρὸς τὸ βον . πρὸς τὸ γ " . ή ] ή . Φαινομένας Β . Β πρὸς τὸ δον . οὔτε ἕν ἐστιν Β . δῆλός ἐσλιν ὅτι ... ] φαινόμενον ἐπί τε τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν ἄλλων τὸ δοξαστὸν ἐβούλετο λέγειν , καὶ τὸ Φανταστὸν ὁ ἔστιν
Lemmas: ὁ Α΄ . πρός ὁ δέ " . πρός ὁ Β " . πρός ὁ Γ " . ἀλλά . τίς χρή εἶπον . Β πρός ὁ ἀάω . πόνθει Β . Β πρός ὁ Βον . πρός ὁ γ " . ή ] ή . φαίνω Β . Β πρός ὁ δίδωμι . οὔτε εἷς εἰμί Β . δῆλος Έσλιν ὅτι ... ] φαίνω ἐπί τε ὁ εἷς καί ὁ ἄλλος ὁ δοξαστός βούλομαι λέγω , καί ὁ φανταστός ὁ εἰμί
damascius.in-parmenidem 1983
τὸ αἰσθητόν . Τὴν γὰρ αἴσθησιν Φαντασίαν ὁ Πλάτων καλεῖ , ἄλλοθί τε καὶ ἐν Θεαίτητῳ · τὸ δὲ αἰσθητὸν καὶ δοξαστὸν παντὶ δῆλον ὅτι τὸ σύνθετόν ἐστιν . Εἶτα τρίτον συμπεραίνεται ὡς « οὔδὲ ὁμοία οὐδὲ ἄνὁμοια » , όμοια » , καὶ τέταρτον ὡς « οὔ τὰ αὐτὰ οὐδὲ ἕτερα , » καὶ πέμπτον « οὔδ’ ἀπλόμενα οὐδὲ χωρίς ἔπειτα ἐνὶ λόγῳ καὶ πάντα ἄγειν παρακελεύεται . Τὰ μὲν οὖν δύο τὰ
Lemmas: ὁ αἰσθητός . ὁ γάρ αἴσθησις φαντασία ὁ Πλάτων καλέω , ἄλλοθι τε καί ἐν Θεαίτητος · ὁ δέ αἰσθητός καί δοξαστός πᾶς δῆλος ὅτι ὁ σύνθετος εἰμί . εἶτα τρίτος συμπεραίνω ὡς « οὐδέ ὅμοιος οὐδέ ἀνόμοιος » , ὅμοιος » , καί τέταρτος ὡς « οὖον ὁ αὐτός οὐδέ ἕτερος , » καί πέμπτος « οὐδέ ἀπόλλυμι οὐδέ χωρίς ἔπειτα ἐν λόγος καί πᾶς ἄγω παρακελεύομαι . ὁ μέν οὖν δύο ὁ
damascius.in-parmenidem 1984
πρῶτα εἰς τὸ μήτε εἶναι μήτε φαίνεσθαι διηρημένα πρὸς πᾶσαν τὴν τῶν ἄλλων ἀποτείνεται φύσιν , τὰ τε Φαινόμενα κατὰ τὴν ὁγδόην , καὶ ὅσα εἶναι ἐλέγετο ἐν ταῖς πρόσθεν ὑποθέσεσιν · τὰ δὲ ἄλλα τρία ἀποκλίνει μᾶλλον πρὸς τὴν ὁγδόην . Ἐν αὐτῇ γὰρ συνήγετο τὰ ἀπλόμενα καὶ χωρίς . Καὶ αὐτὸς δὲ το πρὸς τὸ « οὔ δοξάζεται » καὶ ταῦτα συνήγαγεν · « Ἐν ἄρα εἰ
Lemmas: πρῶτος εἰς ὁ μήτε εἰμί μήτε φαίνω διαιρεμένος πρός πᾶς ὁ ὁ ἄλλος ἀποτείνω φύσις , ὁ τε Φαινόμενον κατά ὁ ὄγδοος , καί ὅσος εἰμί λέγω ἐν ὁ πρόσθεν ὑπόθεσις · ὁ δέ ἄλλος τρεῖς ἀποκλίνω μᾶλλον πρός ὁ ὄγδοος . ἐν αὐτός γάρ συνάγω ὁ ἀπόλλυμι καί χωρίς . καί αὐτός δέ ὁ πρός ὁ « οὖον δοξάζω » καί οὗτος συνάγω · « ἐν ἄρα εἰμί
damascius.in-parmenidem 1985
μὴ ἔστιν , τὰ ἄλλα οὔτε ἔστιν οὔτε δοξάζεται ἐν οὔτε πολλά . Οὐκ ἔοικεν . Οὐδὲ ἄρα ὁμοία , οὐδὲ ἀνόμοια . » Εἰ μὴ ἄρα καὶ πρὸς τὸ « ἔστιν » καὶ πρὸς τὸ « δοξάζεται » ὁμοῦ εἴρηται . Ἀλλὰ τὸ γε ἅπλεσθαι καὶ μὴ ἅπλεσθαι ἐν τοῖς ἄλλοις τῆς ὀγδόης μόνοις συνεπεράνθη . Ἐπίστησον δὲ καὶ νῦν ὅτι τὸ μὴ ἅπλεσθαι καταφατικῶς ἐνταῦθα χωρὶς εἶναι συνήγαγεν , ὁμοίως δὲ
Lemmas: μή εἰμί , ὁ ἄλλος οὔτε εἰμί οὔτε δοξάζω ἐν οὔτε πολύς . οὐ ἔοικα . οὐδέ ἄρα ὅμοιος , οὐδέ ἀνόμοιος . » εἰμί μή ἄρα καί πρός ὁ « εἰμί » καί πρός ὁ « δοξάζω » ὁμοῦ εἴρω . ἀλλά ὁ γε ἁπλόω καί μή ἁπλόω ἐν ὁ ἄλλος ὁ ὄγδοος μόνος συμπεραίνω . ἐφίστημι δέ καί νῦν ὅτι ὁ μή ἁπλόω καταφατικός ἐνταῦθα Χωρὶς εἰμί συνάγω , ὁμοίως δέ
damascius.in-parmenidem 1986
καὶ ἐν τῇ ὁγδόῃ · ὥστε καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τὸ μὴ ἀπλεσθαι εἰς τὸ χωρὶς εἶναι μεταλαβεῖν ἀξιώσει , καὶ τὴν κατάφασιν φασιν νοεῖ ἀντὶ τῆς ἀποφάσεως . Εἴδομεν ἕτι τὸ λειπόμενον εἴ τι δεῖται σαφηνείας ἡ λέξις καὶ ἡ τῶν ἐπιχειρημάτων δύναμις . Ἐπεὶ οὖν συμπεπλήρωται πᾶσα ἡ μέθοδος , ἐφάπαξ ἕναι φησὶν ἐπὶ τὴν ὑπόθεσιν « εἰ μὴ ἔστι τὸ ἕν , τί χρὴ
Lemmas: καί ἐν ὁ ὄγδοος · ὥστε καί ἐν ὁ δύο ὁ μή ἀπόλλυμι εἰς ὁ Χωρὶς εἰμί μεταλαμβάνω ἀξιόω , καί ὁ κατάφασις φημί νοέω ἀντί ὁ ἀπόφασις . εἶδον ἔτι ὁ λείπω εἰμί τίς δήω σαφήνεια ὁ λέξις καί ὁ ὁ ἐπιχείρημα δύναμις . ἐπεί οὖν συμπληρόω πᾶς ὁ μέθοδος , ἐφάπαξ ἕνος φημί ἐπί ὁ ὑπόθεσις « εἰμί μή εἰμί ὁ εἷς , τίς χρή
damascius.in-parmenidem 1987
εἶναι τὰ ἄλλα ; » οὔ γὰρ τί πεπονθέναι · οὐδὲν γὰρ ὑπόκειται τὸ πεισόμενον , ἢ οὔ πεισόμενον . Οὐκοῦν ἢ ἄλλα ὑπόκειται τοῦ ἑνός , οὐκ ἂν εἴη ἕν · ἀλλὰ μὴν οὐδὲ πολλά · ὅπου γὰρ τὰ πολλά καὶ τὸ ἕν πάντως . Ἀντίθεσις γὰρ μία τὸ ἕν καὶ τὰ πολλά · καὶ μὴν οὐδὲ φαίνεται · « Τί δή ; ( ἔφη ὁ Ἀριστοτέλης τὸ τί . ) Ὅτι τὰ ἄλλα τῶν
Lemmas: εἰμί ὁ ἄλλος ; » οὖον γάρ τίς πάσχω · οὐδείς γάρ ὑπόκειμαι ὁ πείθω , ἢ οὖον πείθω . οὐκοῦν ἢ ἄλλος ὑπόκειμαι ὁ εἷς , οὐ εἄν εἰμί εἷς · ἀλλά μήv οὐδέ πολύς · ὅπου γάρ ὁ πολύς καί ὁ εἷς πάντως . ἀντίθεσις γάρ εἷς ὁ εἷς καί ὁ πολύς · καί μήv οὐδέ φαίνω · « τις δή ; ( φημί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ τίς . ) ὅτι2 ὁ ἄλλος ὁ
damascius.in-parmenidem 1988
μὴ ὄντων οὐδενὶ οὐδαμῇ οὐδαμῶς οὐδεμίαν κοινωνίαν ἔχει , οὐδέ τι τῶν μὴ ὄντων εἰ μὴ τὸ ἔτι ἄλλον ἄγειν λέγειν οὐδὲ ἄλλα ὅσα ἐν τοῖς πρόσθεν διήλθομεν ὡς φαινόμενα ἐν τοῖς ἄλλοις τὸ μὴ ἅπτεσθαι τὸ ἔστι Β πολλά καὶ τὰ παρὰ τῶν ἄλλων τῷ ἔστιν · οὐδὲ γὰρ μέρος ἔστι τοῖς μὴ οὖσιν . Τί τοῦτο λέγων ὁ Παρμενίδης ; ἢ ὅτι
Lemmas: μή εἰμί οὐδείς οὐδαμῇ οὐδαμῶς οὐδείς κοινωνία ἔχω , οὐδέ τίς ὁ μή εἰμί εἰμί μή ὁ ἔτι ἄλλος ἄγω λέγω οὐδέ ἄλλος ὅσος ἐν ὁ πρόσθεν διέρχομαι ὡς φαίνω ἐν ὁ ἄλλος ὁ μή ἅπτω ὁ εἰμί Β πολύς καί ὁ παρά ὁ ἄλλος ὁ εἰμί · οὐδέ γάρ μέρος εἰμί ὁ μή εἰμί . τις οὗτος λέγω ὁ Παρμενίδης ; ἢ ὅτι
damascius.in-parmenidem 1989
τὰ ἄλλα · λέγει δὲ νῦν ἄλλα οὐ τὰ προκείμενα , ταῦτα γὰρ μὴ ὄντα καλεῖ νῦν , ἀλλ’ ὅσα ἔστιν καὶ ὁρᾶν δύναται καὶ δοξάζειν . Ταῦτα οὖν , φησίν , οὐδεμίαν ἔχει κοινωνίαν οὐδενὶ τῶν μὴ ὄντων οὐδαμῇ οὐδαμῶς ὥστε οὐδὲ τὴν ὁρωμένου καὶ ὁρώντος , οὐδὲ τὴν δοξαζομένου καὶ δοξαζόντος · κοινωνίαι γὰρ αὗται τινες · ἐπεὶ καὶ ἔστιν τι τοῦ δοξαστοῦ ἐν τῷ δοξάζοντι αὐτὸ
Lemmas: ὁ ἄλλος · λέγω δέ νῦν ἄλλος οὖον ὁ πρόκειμαι , οὗτος γάρ μή εἰμί καλέω νῦν , ἀλλά ὅσος εἰμί καί ὁράω δύναμαι καί δοξάζω . οὗτος οὖν , φημί , οὐδείς ἔχω κοινωνία οὐδείς ὁ μή εἰμί οὐδαμῇ οὐδαμῶς ὥστε οὐδέ ὁ ὁράω καί ὁράω , οὐδέ ὁ δοξάζω καί δοξάζω · κοινωνία γάρ οὗτος τις · ἐπεί καί εἰμί τίς ὁ δοξαστής ἐν ὁ δοξάζω αὐτός
damascius.in-parmenidem 1990
γε τὸ εἶδος ἀναμαρτόμενον . Πῶς δ’ ἂν εἴη τι καὶ ὁτιοῦν τῶν μὴ ὄντων ἐν τινὶ τῶν ὄντων ἄπερ ἐκάλεσεν ἄλλα νῦν παρὰ τὰ μὴ εἶναι ὑποκείμενα ; κείμενα ; Καὶ ἐπίστησον ὅτι καὶ κατὰ συνήθειαν ἐνίοτε τὰ ἄλλα ὀνομάζει , οὐχ ὡς ἄλλα τοῦ ἑνὸς κατὰ τὴν μέθοδον ἀντιδιηρημένα πρὸς τὸ ἕν , ἀλλ’ ὥσει καὶ τὰ αὐτὰ ὀνόμαζεν ἄλλα πρὸς τὰ ἄλλα
Lemmas: γε ὁ εἶδος αναμαρτομενω . Πῶς δέ εἄν εἰμί τίς καί ὁστισοῦν ὁ μή εἰμί ἐν τις ὁ εἰμί Ἄπερ καλέω ἄλλος νῦν παρά ὁ μή εἰμί ὑπόκειμαι ; κεῖμαι ; καί ἐφίστημι ὅτι καί κατά συνήθεια ἐνίοτε ὁ ἄλλος ὀνομάζω , οὐ ὡς ἄλλος ὁ εἷς κατά ὁ μέθοδος ἀντιδιαιρέω πρός ὁ εἷς , ἀλλά ὠθέω καί ὁ αὐτός ὀνομάζω ἄλλος πρός ὁ ἄλλος
damascius.in-parmenidem 1991
οἷς τὰ νοητὰ πρὸς τὰ αἰσθητά · καίτοι τὰ μὲν αἰσθητὰ ἄλλα κυρίως , αὐτὰ δὲ κυρίως τὰ νοητά . Ταῦτα δὲ ἀκριβολογοῦμαι γοῦμαι ὅτι καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ διορισμῷ τῆς ἕκτης ὑποθέσεως ἕτερον ἐλέγομεν τῶν ἄλλων τὸ ἕν μὴ ὄν , ἄλλων λέγοντες τῶν προτέρων ἐνῶν , πρὸς δὲ τοῦτο συγκρινόμενον ἢν ἕν μὴ ὄν , ὡς ἕτερον τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν ἄλλων ἑνάδων ἁπασῶν
Lemmas: ὅς ὁ νοητός πρός ὁ αἰσθητής · καίτοι ὁ μέν αἰσθητός ἄλλος κύριος , αὐτός δέ κύριος ὁ νοητός . οὗτος δέ ἀκριβολογέομαι γίγνομαι ὅτι καί ἐν ὁ δύο διορισμός ὁ ἕκτος ὑπόθεσις ἕτερος λέγω ὁ ἄλλος ὁ εἷς μή εἰμί , ἄλλος λέγω ὁ πρότερος ἔνειμι , πρός δέ οὗτος συγκρίνω εἄν εἷς μή εἰμί , ὡς ἕτερος ὁ εἷς καί ὁ ἄλλος ἑνάς ἅπας