ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1375
ψυχή , παραληπλέα νῦν ἐν τοῖς συμπεράσμασιν , διὰ τί μὴ καὶ τὸ θεῖον σῶμα ἢ τῆς αὐτῆς ἢ ἰδίας ἠξίωται μνήμης ; θεῖα γὰρ καὶ αὕτη τις οὐσία . Μήποτε οὖν ἄμεινον λέγειν ὅτι περὶ τοῦ ἑνὸς διαλεγόμενος περὶ θεοῦ μὲν διαλέγεται πάντως , κατὰ τὴν δευτέραν ὑπόθεσιν , ἅμα δὲ καὶ περὶ τῆς ἐξημμένης αὐτοῦ πάσης οὐσίας , εἴτε νοερᾶς , εἴτε ψυχικῆς , εἴτε σωματικῆς . τικῆς .
Lemmas: ψυχή , παραληπλέα νῦν ἐν ὁ συμπέρασμα , διά τίς μή καί ὁ θέω σῶμα ἢ ὁ αὐτός ἢ ἴδιος ἀξιόω μνήμη ; θεῖον γάρ καί οὗτος τις οὐσία . μήποτε οὖν ἀγαθός λέγω ὅτι περί ὁ εἷς διαλέγω περί θεός μέν διαλέγω πάντως , κατά ὁ δύο ὑπόθεσις , ἅμα δέ καί περί ὁ ἐξάπτω αὐτός πᾶς οὐσία , εἴτε νοερός , εἴτε ψυχικός , εἴτε σωματικός . Τίκης .
damascius.in-parmenidem 1376
Αὖ πάλιν εἴτε συμφυῶς καθ’ ἕν οἷον ζῶον , εἴτε κατὰ τὴν τῶν ὁπαδῶν συμπεριπόλησιν · ἀπλῶς γὰρ οὐσίαν τῷ ἑνὶ συνθεωρεῖ , τὴν ἰδιότητα τοῦ ἑνὸς ἀεὶ σώζουσαν καὶ ἀεὶ τῷ ἑνὶ συννημένην · ὅση δὲ τοῦ ἑνὸς ἀφίσταταί ποτε καὶ ἀποσπᾶται ἄλλης ὑποτίθεται φύσεως τῆς καθ’ ἑαυτὴν καὶ ἄνευ τοῦ ἑνὸς ὑφesiώσης . Ταῦτα μὲν οὖν εἰσαῦθις σαφηνιοῦμεν , ἀλλὰ γὰρ καὶ ὅτι τὰ
Lemmas: αὖος πάλιν εἴτε συμφυῶς κατά εἷς οἷος ζῷον , εἴτε κατά ὁ ὁ ὀπηδός συμπεριπόλησις · ἀπλόος γάρ οὐσία ὁ εἷς συνθεωρέω , ὁ ἰδιότης ὁ εἷς ἀεί σῴζω καί ἀεί ὁ εἷς συνάπτω · ὅσος δέ ὁ εἷς ἀφίστημι ποτός καί ἀποσπάω ἄλλος ὑποτίθημι φύσις ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ἄνευ ὁ εἷς ὑφesiώσης . οὗτος μέν οὖν εἰσαῦθις σαφηνίζω , ἀλλά γάρ καί ὅτι ὁ
damascius.in-parmenidem 1377
τρίτα τῶν συμπερασμάτων ἀρμόζει μάλιστα τοῖς ὑπὸ σελήνην θεοῖς , ἀποδείξομεν προιοῦντες . Νῦν δὲ ἀποκριτέον καὶ πρὸς τὸ δεύτερον ἐν μὲν ὅτι τὸ ἴσον συμμετροῦμενον τρούμενον τῷ ἴσῳ οὐχ ἀπλῶς ἄπλεται , ἀλλ’ ἑαυτῷ ὅλῳ , τοῦ ἴσου , τὸ δὲ ἀπλόμενον μενον δύναται καὶ καθ’ ἕν σημεῖον · ἕτερον δὲ ὅτι τὸ μὴ ἅπλεσθαι ἀντιστρόφως ὅλην ἀναιρεῖ τὴν ἀφὴν , τὸ δὲ ἄνισόν πη συνεισφέρει
Lemmas: τρίτος ὁ συμπέρασμα ἁρμόζω μάλιστα ὁ ὑπό σελήνη θεός , ἀποδείκνυμι προιοῦντες . νῦν δέ ἀποκριτέον καί πρός ὁ δύο ἐν μέν ὅτι ὁ ἴσος συμμετρέω τρέω ὁ ἴσος οὐ ἀπλόος ἄπλετος , ἀλλά ἑαυτοῦ ὅλος , ὁ ἴσος , ὁ δέ ἀπόλλυμι μένω δύναμαι καί κατά εἷς σημεῖον · ἕτερος δέ ὅτι ὁ μή ἁπλόω ἀντιστρόφως ὅλος ἀναιρέω ὁ ἀφή , ὁ δέ ἄνισος πῇ συνεισφέρω
damascius.in-parmenidem 1378
τὸ μὴ ἄπλεσθαι κατὰ τὸ ὑπερέχον ἢ ἔλλειπον · τρίτον δὲ ὅτι ἡ μὲν ἰσότης ἰσοτιμίαν τινὰ δηλοῖ τῆς οὐσίας , τὸ δὲ ἅπλεσθαι λέγεται σχέσιν τινὰ μόνην δηλοῖ τοῦ κρεῖττονος πρὸς τὸ χεῖρον , ἢ πού γε καὶ μὴ ἀπλόμενον . Τέταρτον τοίνυν ἡ μὲν ὁμοιότης πόρρωθεν ν . ρωθεν ἐπιτελεῖται , ἡ δὲ ἰσότης πελαζόντων ἐστὶν συμμετρησις . Δεῖ ἄρα τὸ πελάζειν αὐτὸ μέσον ἀμφοῖν
Lemmas: ὁ μή ἀπόλλυμι κατά ὁ ὑπερέχω ἢ ἐλλείπω · τρίτος δέ ὅτι ὁ μέν Ἰσότης ἰσοτιμία τις δηλόω ὁ οὐσία , ὁ δέ ἁπλόω λέγω σχέσις τις μόνος δηλόω ὁ ἀγαθός πρός ὁ χείρων , ἢ πού γε καί μή ἀπόλλυμι . Τέταρτος τοίνυν ὁ μέν ὁμοιότης πόρρωθεν Ν . ῥώννυμι ἐπιτελέω , ὁ δέ Ἰσότης πελάζω εἰμί συμμέτρησις . Δεύς ἄρα ὁ πελάζω αὐτός μέσος ἄμφω
damascius.in-parmenidem 1379
προϋπάρχειν , ἄλλως μὴ συμμετροῦμενον · τοῦτο δὲ ἐστὶν ἀφὴ ἀναφής . Ταῦτα μὲν πρὸς τὰ πρῶτα · τριῶν δὲ ὄντων συμπερασμάτων , ρασμάτων , ἰσότητος καὶ ἀνισότητος ἐν δίκῃ προτέτακται τὰ μὲν συνεχῇ τῶν διωρισμένων , ταῦτα δὲ τῶν χρονικῶν καὶ κατὰ τὰς ἡλικίας ὁρωμένων . Τὸ μὲν γὰρ πηλικόν , ὡς συνεχές , προτακτέον ἢν τοῦ διαιροῦντος εἰς τὰ μέτρα τὸ ὁπαδοὶ πρὸς τὸ συνήνωται τοὺς ... τοὺς δαίμονας ,
Lemmas: προυπάρχω , ἄλλως μή συμμετρέω · οὗτος δέ εἰμί ἀλφή ἀναφής . οὗτος μέν πρός ὁ πρῶτος · τρεῖς δέ εἰμί συμπέρασμα , ῥάσμα , ἰσότης καί ἀνισότης ἐν δίκη προτάσσω ὁ μέν συνεχής ὁ διά-ὁρίζω , οὗτος δέ ὁ χρονικός καί κατά ὁ ἡλικία ὁράω . ὁ μέν γάρ πηλίκος , ὡς συνεχής , προτακτέον εἄν ὁ διαιρέω εἰς ὁ μέτρον ὁ ὀπηδός πρός ὁ συνενόω ὁ ... ὁ δαίμων ,
damascius.in-parmenidem 1380
οἱ κατ’ οὐσίαν δεύτεροι τῶν θεῶν εἰσί . Β πρὸς τὸ βε ἀντιστρόφως τὸ μὴ ἄπλεσθαι λέγεται , ὡς λέγεται αὐτὸ ] αὐ τὸ συνεχές , ὡς ἀμέριστον μεριστοῦ , ταῦτα δὲ ἄμφω τῶν χρονικῶν , δι’ ἐν μὲν ὅτι ὁ χρόνος ἅμα καὶ συνεχὴς ἐστὶ καὶ διωρισμένος καὶ ἐστὶ μῖγμα πηλίκου καὶ πούσού , δι’ ἕτερον δὲ ὅτι τὰ ἀμετάβλητα πρὸ τῶν μεταβαλλομένων , διὰ δὲ τρίτον
Lemmas: ὁ κατά οὐσία δύο ὁ θεός εἰμί . Β πρός ὁ βε ἀντιστρόφως ὁ μή ἀπόλλυμι λέγω , ὡς λέγω αὐτός ] αὖος ὁ συνεχής , ὡς ἀμέριστος μεριστός , οὗτος δέ ἄμφω ὁ χρονικός , διά ἐν μέν ὅτι ὁ χρόνος ἅμα καί συνεχής εἰμί καί διορίζω καί εἰμί μίγμα πηλίκος καί πουσυς , διά ἕτερος δέ ὅτι ὁ ἀμετάβλητος πρό ὁ μεταβάλλω , διά δέ τρίτος
damascius.in-parmenidem 1381
ὅτι ἐν ἐκείνοις μὲν ἡ ἰσότης καὶ ἡ ἀνισότης κατ’ αὐτὴν ὁρᾶται τὴν πρώτην οὐσίαν , ἡ δὲ ἐν χρόνῳ κατὰ τὰς τῶν ἡλικιῶν ἀλλοιώσεις . Τὸ δὲ τρίτον αὐτὸς κατὰ πολλοὺς τρόπους μεταχειρίζεται · μάλιστα δὲ ἐγκριτέον πρὸς μὲν ἑαυτὸ ὅτι ἴσον μὲν ὡς ἀμέριστον καὶ τὸ σύμπαν ὅ ἐστι πλὴν τῆς σχέσεως μόνης ἐχούσης τινα καὶ ταύτης διπλόην · ἢ δὲ διαιρεῖται
Lemmas: ὅτι ἐν ἐκεῖνος μέν ὁ Ἰσότης καί ὁ ἀνισότης κατά αὐτός ὁράω ὁ πρῶτος οὐσία , ὁ δέ ἐν χρόνος κατά ὁ ὁ ἡλικία ἀλλοιόω . ὁ δέ τρίτος αὐτός κατά πολύς τρόπος μεταχειρίζω · μάλιστα δέ ἐγκριτέον πρός μέν ἑαυτοῦ ὅτι ἴσος μέν ὡς ἀμέριστος καί ὁ σύμπας ὅς εἰμί πλήν ὁ σχέσις μόνος ἔχω τις καί οὗτος διπλόος · ἢ δέ διαιρέω
damascius.in-parmenidem 1382
εἰς ὅλον καὶ μέρη , ἢ τὸ ἡνωμένον καὶ πεπληθυσμένον , ἐνταῦθα τὸ μεῖζον ὁρᾶται ἢ σμικρότερον . Πρὸς δὲ τὰ ἄλλα , ὧν μὲν λέγει πιθανώτατον ὅτι ἴσον μὲν , ὡς ἐν ἑνὸς κλήρου προϋσιλάμενον , μεῖζον δὲ ὡς ὑπερέχον πρεσβεία καὶ δυνάμει τοῦ κλήρου , σμικρότερον δὲ οὐχ ὡς ἀμερέστερον ( τοῦτο γὰρ εἰς τὸ μεῖζον ἀποκαθίσταται , καὶ εἴη ἂν πῶς κρεῖττον τοῦ μεῖζον ) , ἀλλ’ ὅτι
Lemmas: εἰς ὅλος καί μέρος , ἢ ὁ ἑνόω καί πληθύνω , ἐνταῦθα ὁ μείζων ὁράω ἢ μικρός . πρός δέ ὁ ἄλλος , ὅς μέν λέγω πιθανός ὅτι ἴσος μέν , ὡς ἐν εἷς κλῆρος προσυλάω , μείζων δέ ὡς ὑπερέχω πρέσβυς καί δύναμις ὁ κλῆρος , μικρός δέ οὐ ὡς ἀμερής ( οὗτος γάρ εἰς ὁ μείζων ἀποκαθίστημι , καί εἰμί εἄν πῶς ἀγαθός ὁ μείζων ) , ἀλλά ὅτι
damascius.in-parmenidem 1383
συνθέτου ὄντος τοῦ ὅλου ἐγκοσμίου Θεοῦ , ἐν μέρος ἐστὶ τὸ ἐν τῆς συνθέσεως , τὰ δὲ ἄλλα μέρη πλεῖω τοῦ ἑνός · μᾶλλον δὲ οὐ πλεῖω , ἀλλὰ τὸ σύνθετον ἄλλο μέρος μεῖζον τοῦ ἑνός , ἢ σύνθετον ἐκ πλειόνων , οἷον ὕλης καὶ εἴδους σωματοειδοῦς καὶ φύσεως καὶ ζωῆς ἀπάσης ἐν ὑποκειμένῳ καὶ ψυχῆς καὶ νοῦ , εἴπερ αὐτὸ καθ’ αὐτὸ νοοῦμεν τὸ ἕν . Εἰ
Lemmas: σύνθετος εἰμί ὁ ὅλος εγκόσμιος Θεός , ἐν μέρος εἰμί ὁ ἐν ὁ σύνθεσις , ὁ δέ ἄλλος μέρος πλείων ὁ εἷς · μᾶλλον δέ οὖον πλείων , ἀλλά ὁ συντίθημι ἄλλος μέρος μείζων ὁ εἷς , ἢ συντίθημι ἐκ πλείων , οἷος ὕλη καί εἶδος σωματοειδής καί φύσις καί ζωή ἀπασάω ἐν ὑπόκειμαι καί Ψυχή καί νόος , εἴπερ αὐτός κατά αὐτός νοέω ὁ εἷς . εἰμί
damascius.in-parmenidem 1384
δὲ καὶ μετὰ νοῦ καὶ ψυχῆς , καὶ οὕτω μεῖζον τὸ ἐξ ἄλλων σύνθετον · πολλὰ γὰρ τὰ ἄλλα εἴδη ἐξ ὧν ὁ σωματοειδὴς συνίσταται κλῆρος . Ἵσως δὲ καὶ τὸ ἀμερέστερον εἰ νοοῦμεν ὡς ἀογκότερον , ἔχει ἂν καὶ τοῦτο βέλτιον λόγον . Μήποτε δὲ ἄμεινον ὡς αὐτὸ πρὸς ἑαυτὸ παραβέβληκεν , οὕτω καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ποιεῖσθαι τὴν παραβολήν , ὡς μὲν ἀδιαίρετον ἀδιαιρέτῳ τῷ
Lemmas: δέ καί μετά νόος καί Ψυχή , καί οὗτος μείζων ὁ ἐκ ἄλλος συντίθημι · πολύς γάρ ὁ ἄλλος εἶδος ἐκ ὅς ὁ σωματοειδής συνίστημι κλῆρος . ἴσως δέ καί ὁ ἀμερής εἰμί νοέω ὡς ἄογκος , ἔχω εἄν καί οὗτος ἀγαθός λόγος . μήποτε δέ ἀγαθός ὡς αὐτός πρός ἑαυτοῦ παραβάλλω , οὗτος καί πρός ὁ ἄλλος ποιέω ὁ παραβολή , ὡς μέν ἀδιαίρετος ἀδιαίρετος ὁ
damascius.in-parmenidem 1385
κλήρῳ ἰσούμενον κατὰ τὴν ἰδιότητα τῶν αὐτῶν μέτρων , ὡς δὲ διαιρούμενον εἰς μέρη καὶ ὅλον τοῦ τε ἑνὸς καὶ τοῦ κλήρου , μεῖζον τὸ τοῦ ἑνὸς ὅλον φαίνεται ἢ τὸ τοῦ κλήρου , καὶ ἑλαττον τὸ τοῦ ἑνὸς μεριστόν ἢ τὸ τοῦ κλήρου , διότι μεγέθους καὶ σμικρότητος ἐκφανέντων ἐν τῇ διαιρέσει , τὸ μὲν ἡνωμένον ἐν τῷ ἑνὶ μᾶλλον ἐστίν , τὸ δὲ διακεκριμένον
Lemmas: κλῆρος ἰσόω κατά ὁ ἰδιότης ὁ αὐτός μέτρον , ὡς δέ διαιρέω εἰς μέρος καί ὅλος ὁ τε εἷς καί ὁ κλῆρος , μείζων ὁ ὁ εἷς ὅλος φαίνω ἢ ὁ ὁ κλῆρος , καί μικρός ὁ ὁ εἷς μεριστός ἢ ὁ ὁ κλῆρος , διότι μέγεθος καί μικρότης ἐκφαίνω ἐν ὁ διαίρεσις , ὁ μέν ἑνόω ἐν ὁ εἷς μᾶλλον εἰμί , ὁ δέ διακρίνω
damascius.in-parmenidem 1386
ἐν τῷ κλήρῳ μᾶλλον · ἧττον ἄρα ἐν τῷ ἑνὶ · σμικρότερον ἄρα τοῦτο ἐν τῷ ἑνὶ · οὕτω γὰρ ἐστὶ κατὰ λόγον τὸ μᾶλλον μεῖζον πρὸς τὸ μᾶλλον σμικρότερον παραβαλλόμενον . Μήποτε δὲ πάντα ὅσα ἀν τὸ Γ " . ἀογκώτερον . μᾶλλον ἐστίν λη ἀμετάβατα Β πρὸς τὸ γου . ἐμφανέν - των Β , ἂν ἢ μᾶλλον ἔσῃν ἐν τοῖς ὑπερτέροις · καὶ ἡ μὲν ἰσότης ὁμώνυμος ἐν
Lemmas: ἐν ὁ κλῆρος μᾶλλον · κακός ἄρα ἐν ὁ εἷς · μικρός ἄρα οὗτος ἐν ὁ εἷς · οὗτος γάρ εἰμί κατά λόγος ὁ μᾶλλον μείζων πρός ὁ μᾶλλον μικρός παραβάλλω . μήποτε δέ πᾶς ὅσος εἰς ὁ Γ " . ἄογκος . μᾶλλον εἰμί λα ἀμετάβατος Β πρός ὁ γου . ἐμφαίνω - ὁ Β , εἄν ἢ μᾶλλον σός ἐν ὁ ὑπέρτερος · καί ὁ μέν Ἰσότης ὁμώνυμος ἐν
damascius.in-parmenidem 1387
ἀμφοῖν , τὸ δὲ μείζον καὶ τὸ σμικρότερον ἐν τῷ ἐνὶ ἀκριβέστερον ἐν τοῖς ἄλλοις , ὥσπερ καὶ τὸ ἕτερον ἐλέγομεν πρότερον . Ἔστι δὲ καὶ μείζον μὲν λέγειν τὸ καθ’ ἑαυτὸ ἐν , σμικρότερον δέ , καθόσον ἐγγίγνεται τοῖς μετέχουσιν . Τάχα δ’ ἄν τις εἴποι καὶ τοιοῦτον λόγον ὡς οἱ μὲν πρότεροι Θεοὶ οὐχ ὅλοι προῆσαν σαν εἰς τοὺς οἰκείους κλήρους οἱ τινὲς ποτε
Lemmas: ἄμφω , ὁ δέ μείζων καί ὁ μικρός ἐν ὁ ἐν ἀκριβής ἐν ὁ ἄλλος , ὥσπερ καί ὁ ἕτερος λέγω πρότερος . εἰμί δέ καί μείζων μέν λέγω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐν , μικρός δέ , καθόσον ἐγγίγνομαι ὁ μετέχω . Τάχα δέ ἄν τις εἶπον καί τοιοῦτος λόγος ὡς ὁ μέν πρότερος θεός οὐ ὅλος προέρχομαι σάω εἰς ὁ οἰκεῖος κλῆρος ὁ τις ποτός
damascius.in-parmenidem 1388
ἦσαν , οὐδὲ ὅλως εἰς τὰ δεύτερα , ἀλλ’ ἀλλ᾽ ἐν τῇ ἑαυτῶν ὑπεροχῇ μένουσιν πρὸς τὰ ἐφεξῆς , οὕτοι δὲ διὰ τὸν ἔσχατον μερισμὸν πᾶν ὅσον εἶχον προῆλθον , καὶ συνέταξαν τὴν οἰκείαν πρόνοιαν ὅλην τοῖς προνοουμένοις διὰ τὴν πρὸς αὐτὰ συμμετρίαν , καὶ ταύτη μὲν ἴσοι . Ἐπειδὴ δὲ φύσει τὸ ἐν καὶ ὁ Θεὸς τῶν ἀπ’ αὐτοῦ κρειτλῶν ἐστί , μείζων εἶναι λέγεται τῶν
Lemmas: εἰμί , οὐδέ ὅλως εἰς ὁ δύο , ἀλλά ἀλλά ἐν ὁ ἑαυτοῦ ὑπεροχή μένω πρός ὁ ἐφεξῆς , οὕτος δέ διά ὁ ἔσχατος μερισμός πᾶς ὅσος ἔχω προέρχομαι , καί συντάσσω ὁ οἰκεῖος πρόνοια ὅλος ὁ προνοέω διά ὁ πρός αὐτός συμμετρία , καί οὗτος μέν ἴσος . ἐπεί δέ φύσις ὁ ἐν καί ὁ θεός ὁ ἀπό αὐτός κρειτλως εἰμί , μείζων εἰμί λέγω ὁ
damascius.in-parmenidem 1389
οἰκείων γεννημάτων καὶ τῶν εἴσω καὶ τῶν ἔκτος . Εἶτα ἐπειδὴ καὶ συντέτακταί ὡς πως ἀπὸ τοῦ ἴσου καὶ συναριθμεῖται τοῖς ἀπ’ αὐτοῦ προελθοῦσιν [ ἢ ] εἴσω καὶ ἔξω , διὰ τοῦτο σμικρότερον τῶν ἄλλων , ὡς ἐν πολλοῖς οἶον ὁμοταγέσιν γέσιν καὶ ὡς πέρας ἐν πεπερασμένοις . Πρὸς δὲ τὸ τέταρτον εἴρηται μὲν καὶ πρόσθεν , λεγέσθω δὲ καὶ νῦν συντόμως ὅτι ἀνάγκη ἑνὸς σώματος
Lemmas: οἰκέω γέννημα καί ὁ εἴδομαι καί ὁ ἕκτος . εἶτα ἐπεί καί συντάσσω ὡς πως ἀπό ὁ ἴσος καί συναριθμέω ὁ ἀπό αὐτός προέρχομαι [ ἢ ] εἴδομαι καί ἔξω , διά οὗτος μικρός ὁ ἄλλος , ὡς ἐν πολύς οἶος ὁμοταγής γέσιν καί ὡς πέρας ἐν περαίνω . πρός δέ ὁ τέταρτος εἴρω μέν καί πρόσθεν , λέγω δέ καί νῦν σύντομος ὅτι ἀνάγκη εἷς σῶμα
damascius.in-parmenidem 1390
μίαν εἶναι ψυχήν , καὶ μιᾶς ψυχῆς ἕνα νοῦν πάντως , καὶ νοῦ γε ἑνὸς μίαν ἑνάδα προὔσλασθαι τὴν κυριωτάτην καὶ γενικωτάτην . Καὶ μαρτυρεῖ μὲν τούτοις ὁ Τίμαιος ἐν μιᾷ μὲν ψυχῇ ἕνα νοῦν , ἐν ἑνὶ δὲ σώματι μίαν ψυχὴν ἀποτιθέμενος · ἔχει δὲ καὶ λόγον κατὰ μίαν ψυχήν , καὶ σῶμά γε ἐν ἐπὶ πᾶσιν . Εἰ δὲ ὁμοῦ πλείους Θεοὶ ἐν ἡλίῳ ἢ
Lemmas: εἷς εἰμί Ψυχή , καί εἷς Ψυχή εἷς νόος πάντως , καί νόος γε εἷς εἷς ἑνάς προσέρχομαι ὁ κύριος καί γενικός . καί μαρτυρέω μέν οὗτος ὁ Τίμαιος ἐν εἷς μέν Ψυχή εἷς νόος , ἐν εἷς δέ σῶμα εἷς ψυχή ἀποτίθημι · ἔχω δέ καί λόγος κατά εἷς Ψυχή , καί σῶμα γε ἐν ἐπί πᾶς . εἰμί δέ ὁμοῦ πλείων θεός ἐν ἥλιος ἢ
damascius.in-parmenidem 1391
σελήνῃ , λήνῃ , ἢ ἄλλῳ τινὶ τῶν Θείων σωμάτων , πολλοὶ τρόποι τῆς συμπλοκῆς , ἢ γὰρ κατ’ αἰτίαν , ἢ κατὰ μέθεξιν , ἢ καθ’ ὑπαρξιν , εἰς μὲν ὁ κοινὸς ἀπάντων , οἱ δὲ μερικώτεροι , καὶ τὸ ἐν ἐκείνου κλῆρον διανειμάμενοι . Πρὸς τοίνυν τὸ πέμπτον , ἐπειδὴ τὸ μείζον ὁμοῦ καὶ τὸ σμικρότερον εἰς ταῦτόν ἰόντα ποιεῖ τὸ ὅλον πλήρωμα τοῦ ἑνός , ἐν ᾧ τὸ ἴσον
Lemmas: σελήνη , λῆνος , ἢ ἄλλος τις ὁ Θείων σῶμα , πολύς τρόπος ὁ συμπλοκή , ἢ γάρ κατά αἴτιος , ἢ κατά μέθεξις , ἢ κατά ὕπαρξις , εἰς μέν ὁ κοινός ἀπαντάω , ὁ δέ μερικός , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος κλῆρος διανέμω . πρός τοίνυν ὁ πέμπτος , ἐπεί ὁ μείζων ὁμοῦ καί ὁ μικρός εἰς αὐτός εἶμι ποιέω ὁ ὅλος πλήρωμα ὁ εἷς , ἐν ὅς ὁ ἴσος
damascius.in-parmenidem 1392
ἐθεωροῦμεν , δῆλον ὅτι κρεῖτλον ἡ ἰσότης ἐσὶν τῆς πάσης ἀνισότητος . Ἐν γὰρ διαιρέσει ἡ ἀνισότης , ἡ δὲ ἰσότης ἐν τῇ ἐνώσει · κρεῖτλον δὲ ἡ ἕνωσις τῆς διακρίσε|ως . Ἔτι δὲ κατὰ τὴν πρὸς τὸν κλῆρον συμμετρίαν ὁ ἐγκόσμιος εἰδοποιεῖται Θεός · κατὰ δὲ ταύτην καὶ ἡ ἰσότης , ὥστε εἶδος μᾶλλον ἡ ἰσότης τοῦδε τοῦ ἑνός , καὶ πρὸς τὸ Δῷ . ἡ δὲ καθ’
Lemmas: θεωρέω , δῆλος ὅτι κρεῖτλον ὁ Ἰσότης ἐμίν ὁ πᾶς ἀνισότης . ἐν γάρ διαίρεσις ὁ ἀνισότης , ὁ δέ Ἰσότης ἐν ὁ ενώνω · κρεῖτλον δέ ὁ ἕνωσις ὁ διάκριση . ἔτι δέ κατά ὁ πρός ὁ κλῆρος συμμετρία ὁ ἐγκόσμιος εἰδοποιέω Θεός · κατά δέ οὗτος καί ὁ Ἰσότης , ὥστε εἶδος μᾶλλον ὁ Ἰσότης ὅδε ὁ εἷς , καί πρός ὁ δίδωμι . ὁ δέ κατά
damascius.in-parmenidem 1393
ὑπ . πρὸς τὸ Εῷ . εἰ τὰ δεύτερα Β . τὸ δον . Β ση . Β πρὸς ἡ δὲ καθ' ὑπ . ΒΒΑ , πρὸς τὸ εν . τῆς διακρίσει . ταύτη γε κρείτλων τῆς ἀνισότητος . Ἔτι δὲ καὶ οἱ μαθηματικοὶ μητέρα τῶν ἀνίσων σχέσεων ἀποφαίνουσι τὴν ἰσότητα · μετὰ γὰρ αὐτὴν ἡ ἀνωμαλία συνἰσᾶται ίσλαται τῆς ἀνισότητος , ὥστε καὶ ἡ ὑπεροχὴ ὡς ἐν ἀνίσοις ἔχει τὸ πρεσβείον .
Lemmas: ὑπό . πρός ὁ ἐάω . εἰμί ὁ δύο Β . ὁ δίδωμι . Β σός . Β πρός ὁ δέ κατά ὑπό . ΒΒΑ , πρός ὁ εν . ὁ διάκρισις . οὗτος γε κρειτλως ὁ ἀνισότης . ἔτι δέ καί ὁ μαθηματικός μήτηρ ὁ ἄνισος σχέσις ἀποφαίνω ὁ ἰσότης · μετά γάρ αὐτός ὁ ἀνωμαλία συνίστημι ίσλαται ὁ ἀνισότης , ὥστε καί ὁ ὑπεροχή ὡς ἐν ἄνισος ἔχω ὁ πρεσβεῖον .
damascius.in-parmenidem 1394
Καὶ γὰρ ὁ πρόλογος καὶ ὁ ὑπόλογος μετὰ τὴν ἰσότητα καὶ ἀπὸ τῆς ἰσότητος . ἀλλὰ δὴ τὸ ἐκτον , μέγεθος καὶ σμικρότης , ἔτι δὲ ἡ ἰσότης ἐνταῦθα παραλαμβάνεται , οὖσαι μὲν καὶ ἐν τοῖς ὑπερτέροις , ἀλλ’ ἐν τούτοις ἐκφαινόμεναι , μεναι , διότι διάστασις ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ ἐφάνη · ὅπου δὲ ἡ διάστασις ἐκπρεπῆς , πρεπής , ἐνταῦθα καὶ οἱ ὅροι τῆς διαστάσεως , ὥστε μέγεθος καὶ
Lemmas: καί γάρ ὁ πρόλογος καί ὁ ὑπόλογος μετά ὁ ἰσότης καί ἀπό ὁ ἰσότης . ἀλλά δή ὁ ἕκτος , μέγεθος καί μικρότης , ἔτι δέ ὁ Ἰσότης ἐνταῦθα παραλαμβάνω , εἰμί μέν καί ἐν ὁ ὑπέρτερος , ἀλλά ἐν οὗτος ἐκφαίνω , Μεναί , διότι διάστασις ἐν ὁ κόσμος οὗτος φαίνω · ὅπου δέ ὁ διάστασις Ἐκπρέπης , πρέπω , ἐνταῦθα καί ὁ ὅρος ὁ διάστασις , ὥστε μέγεθος καί
damascius.in-parmenidem 1395
σμικρότης . Εἰλήφθω νῦν καὶ ἡ μεσότης αὐτῶν εἶναι δοκοῦσα ὡς κορυφὴ καὶ ἀκρότης , ὡς ἐν ὄγκοις καὶ διαστατοῖς πράγμασιν καὶ ἤδη πηλίκοις κατ’ οὐσίαν . Διόπερ καὶ ἐδεήθη ὁ λόγος ἀποδεῖξαι αὐτὰ ὄντα , ὅ ἐσλιν ἐν οὐσίαις ὑφesiώτα νοηταῖς , ἵνα μήτις οἰηθῇ σωματικὰ αὐτὰ εἶναι καὶ οὐδὲν τῷ ἐνὶ προσήκοντα . Διὸ καὶ « εἶδη » κέκληται , ὡς ἂν φαίν τις παραδείγματα · γένη δὲ
Lemmas: μικρότης . λαμβάνω νῦν καί ὁ μεσότης αὐτός εἰμί δοκέω ὡς κορυφή καί ἀκρότης , ὡς ἐν ὄγκος καί διαστατέω πρᾶγμα καί ἤδη πηλίκος κατά οὐσία . διόπερ καί δήω ὁ λόγος ἀποδείκνυμι αὐτός εἰμί , ὅς Έσλιν ἐν οὐσία ὑφesiώτα νοητός , ἵνα μῆτις οἴομαι σωματικός αὐτός εἰμί καί οὐδείς ὁ ἐν προσήκω . Διὸ καί « εἶδος » καλέω , ὡς εἄν Φάιν τις παράδειγμα · γένος δέ
damascius.in-parmenidem 1396
ὅμως ἐσλίν , ὅ ἐστιν εἰδῶν τὰ γενικώτερα · εἴδη γὰρ ἦν κοινὰ καὶ τὰ γένη . Πρὸς τοίνυν τὸ ἐξδομον ἐξ μὲν τὰ συμπεράσματα , δείκνυται δὲ κατὰ συζυγίαν ἴσον τοῖς ἄλλοις καὶ ἑαυτῷ , μία μὲν αὐτὴ διὰς , εἶτα μεῖζον ἑαυτοῦ καὶ σμικρότερον , δευτέρα δὲ αὐτὴ , πρὸς δὲ ταύταις τρίτη συζυγία τῶν ἄλλων τὸ ἐν μεῖζόν τε καὶ σμικρότερον . Αἰτία δὲ τῆς τοιαύτης
Lemmas: ὅμως Έσλιν , ὅς εἰμί εἶδος ὁ γενικός · εἶδος γάρ εἰμί κοινός καί ὁ γένος . πρός τοίνυν ὁ ἐκδομέω ἐκ μέν ὁ συμπέρασμα , δείκνυμι δέ κατά συζυγία ἴσος ὁ ἄλλος καί ἑαυτοῦ , εἷς μέν αὐτός Διᾶς , εἶτα μείζων ἑαυτοῦ καί μικρός , δύο δέ αὐτός , πρός δέ οὗτος τρίτος συζυγία ὁ ἄλλος ὁ ἐν μέγας τε καί μικρός . αἴτιος δέ ὁ τοιοῦτος
damascius.in-parmenidem 1397
τάξεως πάντως μὲν καὶ ἡ ἀπόδειξις οὕτως εὐοδοῦσα πρὸς τὰ συμπεράσματα . Τάχα δ’ ἂν τις εἴποι καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ὅτι τὴν μὲν ἰσότητα προτετίμηκεν τῶν ἄλλων σχέσεων , ὡς κατὰ τὸ κρεῖτλον ἐσλῶσαν , τῶν δὲ κατὰ τὴν ἰσότητα συμπερασμάτων σμάτων τὸ πρὸς τὰ ἄλλα τοῦ πρὸς ἑαυτό , διότι μάλιστα οἱ ἐγκόσμιοι ἐν τῷ πρὸς τὰ ἄλλα τετάσθαι τὸ εἶναι
Lemmas: τάξις πάντως μέν καί ὁ ἀπόδειξις οὕτως εὐοδέω πρός ὁ συμπέρασμα . Τάχα δέ εἄν τις εἶπον καί ἀπό αὐτός ὁ πρᾶγμα ὅτι ὁ μέν ἰσότης προτιμάω ὁ ἄλλος σχέσις , ὡς κατά ὁ κρεῖτλον εἰσέρχομαι , ὁ δέ κατά ὁ ἰσότης συμπέρασμα σμάω ὁ πρός ὁ ἄλλος ὁ πρός ἑαυτοῦ , διότι μάλιστα ὁ εγκόσμιος ἐν ὁ πρός ὁ ἄλλος τείνω ὁ εἰμί
damascius.in-parmenidem 1398
ἔχουσιν , τῆς δὲ ἀνισότητος , τὰ πρὸς ἑαυτὸ τῶν πρὸς τὰ ἄλλα , ἵνα καὶ εἰς τὰ ἄλλα καταλήξῃ ὁ λόγος , ἀφ’ ὧνπερ ἤρξατο · ἢ ὅτι τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν σωματοειδέστατα ἦν , ἠβουλήθη προσαποδεῖξαι αὐτὰ ἐν τῷ ἐνὶ προϋπάρχοντα πόρρω τῶν σωμάτων , ἵνα ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτω πως ἀσωμάτως αὐτὰ νοοῖμεν , ὅταν παραβάλλωμεν τὸ ἐν πρὸς τὰ ἄλλα . Ἐξ δὲ πρὸς
Lemmas: ἔχω , ὁ δέ ἀνισότης , ὁ πρός ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ ἄλλος , ἵνα καί εἰς ὁ ἄλλος καταλήγω ὁ λόγος , ἀπό ὅσπερ ἄρχω · ἢ ὅτι ὁ μέγας καί ὁ μικρός σωματοειδής εἰμί , βούλομαι προσαποδείκνυμι αὐτός ἐν ὁ ἐν προυπάρχω πόρρω ὁ σῶμα , ἵνα ἐν ὁ ἄλλος οὗτος πως ἀσώματος αὐτός νοέω , ὅταν παραβάλλω ὁ ἐν πρός ὁ ἄλλος . ἐς δέ πρός
damascius.in-parmenidem 1399
τὸ ται Β πρὸς τὸ πεῖς διαφάσεως Β ἐν ὄγκῳ κέκληκεν Β πρὸς τὸ μία πρώτη πρὸς τὸ εἶς πρῶτος τὰ συμπεράσματα γέγονεν ἀντὶ τεσσάρων , ἐπεὶδὴ ἡ ἀνισότης εἰς τὸ μείζον καὶ σμικρότερον διήρητο , ὥστε πανταχοῦ ἡ δημιουργικὴ τετράς προεληλυθεν . Ἐπὶ ἐπὶ πᾶσι ῥητέον ἤδη πρὸς τὸ ὄγδοον ἀποκρινομένους . Ὁ μὲν δὴ πρῶτος συλλογισμὸς ἀναιρεῖ τὴν σμικρότητα πρῶτον · εἶτα τὸ
Lemmas: ὁ ὁ Β πρός ὁ Πέις διάφασις Β ἐν ὄγκος καλέω Β πρός ὁ εἷς πρῶτος πρός ὁ εἰμί πρῶτος ὁ συμπέρασμα γίγνομαι ἀντί τέσσαρες , ἐπειδή ὁ ἀνισότης εἰς ὁ μείζων καί μικρός διαιρέω , ὥστε πανταχοῦ ὁ δημιουργικός τετράς προέρχομαι . ἐπί ἐπί πᾶς ῥητέος ἤδη πρός ὁ ὄγδοος ἀποκρίνω . ὁ μέν δή πρῶτος συλλογισμός ἀναιρέω ὁ μικρότης πρῶτος · εἶτα ὁ
damascius.in-parmenidem 1400
μέγεθος ἀνἥρηκεν , ήρηκεν , καὶ ὄντως εἰσάγει τὴν ἰσότητα . Ζητητέον ἄρα πρῶτον μὲν διὰ τί ἐξ ἀναιρέσεως εἰσάγει τὸ ἴσον , δεύτερον διὰ τί ἀπὸ τῆς ἀναιρουμένης σμικρότητος τητος ἀναιρεῖ τὸ μέγεθος , ἀλλὰ μὴ ἀνάπαλιν · οὐδὲ γὰρ τὸ μείζον ὑπάρχει ἄν τινι ἄνευ ἰσότητος διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους · ἢ γὰρ ὅλη ἢ μέρει ὑπάρξει τὸ μέγεθος , καὶ φαίνεται ὡσαύτως ἑκάτερον ἄτοπον · τρίτον ,
Lemmas: μέγεθος ἀναιρέω , αἱρέω , καί εἰμί εἰσάγω ὁ ἰσότης . ζητητέος ἄρα πρῶτος μέν διά τίς ἐκ ἀναίρεσις εἰσάγω ὁ ἴσος , δύο διά τίς ἀπό ὁ ἀναιρέω μικρότης τήτη ἀναιρέω ὁ μέγεθος , ἀλλά μή ἀνάπαλιν · οὐδέ γάρ ὁ μείζων ὑπάρχω ἄν τις ἄνευ ἰσότης διά ὁ αὐτός λόγος · ἢ γάρ ὅλος ἢ μέρος ὑπάρχω ὁ μέγεθος , καί φαίνω ὡσαύτως ἑκάτερος ἄτοπος · τρίτος ,
damascius.in-parmenidem 1401
πῶς οὐ διάλληλος ἡ δεῖξις , εἴπερ ἐκ τε τοῦ μὴ εἶναι ἰσότητα δείκνυται μὴ ὂν τὸ μέγα καὶ τὸ μικρόν , καὶ ἐκ τούτου αὐ δείκνυται οὔσα ἰσότης · τοῦτο δὲ καὶ μάχεται αὐτὸ πρὸς ἑαυτό · εἰ γὰρ μὴ ἐσὶν ἰσότης Λέγωμεν τοίνυν πρὸς μὲν τὸ πρῶτον ὅτι προϋπάρχει τῆς ἀνισότητος ἡ ἰσότης . Εἰκότως ἄρα διὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς ἀνισότητος εἰσάγει τὴν
Lemmas: πῶς οὖον διάλληλος ὁ δεῖξις , εἴπερ ἐκ τε ὁ μή εἰμί ἰσότης δείκνυμι μή εἰμί ὁ μέγας καί ὁ μικρός , καί ἐκ οὗτος αὖος δείκνυμι εἰμί Ἰσότης · οὗτος δέ καί μάχομαι αὐτός πρός ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ μή ἐμίν Ἰσότης λέγω τοίνυν πρός μέν ὁ πρῶτος ὅτι προυπάρχω ὁ ἀνισότης ὁ Ἰσότης . εἰκότως ἄρα διά ὁ ἀπόφασις ὁ ἀνισότης εἰσάγω ὁ
damascius.in-parmenidem 1402
κατάφασιν Φασιν τῆς ἰσότητος · εἴωθεν γὰρ ἀπὸ τῶν κρειττόνων ἀποφάσκειν τὰ χείρω . Πρὸς δὲ τὸ δεύτερον ἐροῦμεν ὅτι οὐχ ἥρμοζε τῷ μείζονι τὸ διαιρετικὸν τοῦ συλλογισμοῦ · οὔτε γὰρ ὅλη ὑπάρχει τὸ μείζον , εἴπερ μείζον τοῦ ὅλου ἐστί , οὔτε μέρει πολλῷ μᾶλλον · δοκεῖ δὲ τὸ σμικρὸν μέρει ὑπάρχειν , καὶ ὅλη δέ , ἀλλ’ ἑκατέρῳ μετὰ τῆς ἰσότητος · τὸ δὲ μείζον ὑπερβάλλειν δοκεῖ
Lemmas: κατάφασις φημί ὁ ἰσότης · εἴωθα γάρ ἀπό ὁ ἀγαθός ἀποφάσκω ὁ χείρων . πρός δέ ὁ δύο εἴρω ὅτι οὐ ἁρμόζω ὁ μείζων ὁ διαιρετικός ὁ συλλογισμός · οὔτε γάρ ὅλος ὑπάρχω ὁ μείζων , εἴπερ μείζων ὁ ὅλος εἰμί , οὔτε μέρος πολύς μᾶλλον · δοκέω δέ ὁ μικρός μέρος ὑπάρχω , καί ὅλος δέ , ἀλλά ἑκάτερος μετά ὁ ἰσότης · ὁ δέ μείζων ὑπερβάλλω δοκέω
damascius.in-parmenidem 1403
τὴν ἰσότητα . Τάχα δὲ ἄμεινον λέγειν ὅτι δοκεῖ ἡ ἰσότης ἐν τῷ μείζονι περιειληφθαι ὡς καὶ τὸ μικρόν , ὥστε τοῦ μειζόνος ἀναιρεθέντος , ἀνῃρεῖτο καὶ ἡ ἰσότης . Βέλτιον δὲ ἀπὸ τούτων τῶν πραγμάτων ( ἐπεὶδὴ ἀπὸ τῶν χειρόνων σχέσεων εἰς τὴν ἄκραν ἰσότητα ὁδῷ ἄρα προῆλθεν ὁ λόγος ) , καὶ ἄμα ἔδειξεν ὅτι μᾶλλον ἡ ἰσότης τῷ μείζονι συγγενὴς ἢ τῷ ἐλάττονι , καὶ
Lemmas: ὁ ἰσότης . Τάχα δέ ἀγαθός λέγω ὅτι δοκέω ὁ Ἰσότης ἐν ὁ μείζων περιλαμβάνω ὡς καί ὁ μικρός , ὥστε ὁ μείζων ἀναιρέω , ἀναιρέω καί ὁ Ἰσότης . Ἀγαθός δέ ἀπό οὗτος ὁ πρᾶγμα ( ἐπειδή ἀπό ὁ χείρων σχέσις εἰς ὁ ἄκρος ἰσότης ὁδός ἄρα προέρχομαι ὁ λόγος ) , καί ἄμη δείκνυμι ὅτι μᾶλλον ὁ Ἰσότης ὁ μείζων συγγενής ἢ ὁ μικρός , καί
damascius.in-parmenidem 1404
ὅτι τὸ ἐλαττον τὸ χειριστὸν ἐστὶ τῆς προκειμένης τριάδος . Οὐκ ἄρα κατὰ τὸ ἀμερὲς εἰδοποιεῖται τὸ σμικρόν · εἰ δὴ ἦν , τοῦτο μὲν ἡ διηρημένη οὐσία καὶ διὰ τοῦτο ὑφειμένη , τὸ δὲ μέγα ἡ ἡνωμένη πρὸς τὸ πρὸς τὸ πρὸς τὸ προσελήλυθεν Β πρὸς τὸ οὕτως ἰσότης τὸ μέγα καὶ τὸ μικρὸν οὐκ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ άκρα κατὰ λόγον
Lemmas: ὅτι ὁ μικρός ὁ κακός εἰμί ὁ πρόκειμαι τριάς . οὐ ἄρα κατά ὁ ἀμερής εἰδοποιέω ὁ μικρός · εἰμί δή εἰμί , οὗτος μέν ὁ διαιρέω οὐσία καί διά οὗτος ὑφίημι , ὁ δέ μέγας ὁ ἑνόω πρός ὁ πρός ὁ πρός ὁ προσέρχομαι Β πρός ὁ οὕτως Ἰσότης ὁ μέγας καί ὁ μικρός οὐ πρός ὁ Β πρός ὁ ἄκρος κατά λόγος
damascius.in-parmenidem 1405
ἐπὶ τὴν συναμφότερον , καθ' ἣν ἦν ἡ ἰσότης , ἀπὸ τῆς διῃρημένης ἔδραμεν διὰ τῆς ἡνωμένης . Καὶ μὴν πρὸς τὸ τρίτον οὐκ ἀναιρεῖ τὴν ἰσότητα ἵνα ἀνέλη τὸ μέγα καὶ μικρόν , ἀλλὰ κατὰ τὴν αὐτῶν φύσιν ἀποφαίνει μὴ ὑπάρχοντα , ἵνα δείξῃ τὴν ἰσότητα οὔσαν . Ὡς δὲ ἀπὸ τῶν πραγμάτων ὁρᾷ τὸ ἴσον ἐν τῷ συναμφοτέρῳ τῆς οὐσίας , ἐν δὲ τούτῳ μήτε
Lemmas: ἐπί ὁ συναμφότεροι , κατά ὅς εἰμί ὁ Ἰσότης , ἀπό ὁ διαιρέω τρέχω διά ὁ ἑνόω . καί μήv πρός ὁ τρίτος οὐ ἀναιρέω ὁ ἰσότης ἵνα ἀναιρέω ὁ μέγας καί μικρός , ἀλλά κατά ὁ αὐτός φύσις ἀποφαίνω μή ὑπάρχω , ἵνα δείκνυμι ὁ ἰσότης εἰμί . ὡς δέ ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁράω ὁ ἴσος ἐν ὁ συναμφότεροι ὁ οὐσία , ἐν δέ οὗτος μήτε
damascius.in-parmenidem 1406
σμικρότητα εἶναι δυναμένην , ὡς οὐ πράττουσαν τὰ ἰσότητος , μήτε μέγεθος · ἐν ἀντιδιαιρέσει γὰρ καὶ τοῦτο πρὸς τὸ μικρόν . Καὶ ἵνα μήτις οἰηθῇ ὅτι οὐχ ὅλη μὲν ἡ ἰσότης ἐστὶν τὸ σμικρόν , μερικὴ δὲ τις ἰσότης , καὶ οὐκ εἶναι πάντη ἰσότητα , ἀλλὰ μικρὸν καὶ μέγα μόνον , κατ - το εσκεύασεν ὅτι οὔτε ὅλῳ τῷ συναμφότερῳ , οὔτε μέρει τοῦ τοιούτου ὑπάρχει σμικρότης · ἐτι
Lemmas: μικρότης εἰμί δύναμαι , ὡς οὖον πράσσω ὁ ἰσότης , μήτε μέγεθος · ἐν ἀντιδιαίρεσις γάρ καί οὗτος πρός ὁ μικρός . καί ἵνα μῆτις οἴομαι ὅτι οὐ ὅλος μέν ὁ Ἰσότης εἰμί ὁ μικρός , μερικός δέ τις Ἰσότης , καί οὐ εἰμί πάντῃ ἰσότης , ἀλλά μικρός καί μέγας μόνος , κατά - ὁ σκευάζω ὅτι οὔτε ὅλος ὁ συναμφότερος , οὔτε μέρος ὁ τοιοῦτος ὑπάρχω μικρότης · ἔτι
damascius.in-parmenidem 1407
δὲ μέγεθος μὲν καὶ σμικρότητα προαπέδειξεν ὄντα . Νῦν δὲ ὅτι καὶ ἰσότης ἐνεστὶν τῷ ἐνὶ συναποδείκνυσιν , ἢ οὐδ' ἄν τὰ ἄλλα εἶναι · ὅτι δὲ κατὰ τὸ συναμφότερον τῆς οὐσίας ὁρᾷ τὸ ἴσον ἐδήλωσεν εἰπών · « καὶ μὴν καὶ αὐτό γε τὸ ἐν πρὸς ἑαυτὸ οὕτως ἂν ἔχοι · μήτε μέγεθος ἐν ἑαυτῷ μήτε μικρότητα ἔχον , οὔτ' ἂν ὑπερέχοι ἑαυτοῦ , ἀλλ' ἐξ ἴσου
Lemmas: δέ μέγεθος μέν καί μικρότης προαποδείκνυμι εἰμί . νῦν δέ ὅτι καί Ἰσότης ἔνειμι ὁ ἐν συναποδείκνυμι , ἢ οὐδέ ἄν ὁ ἄλλος εἰμί · ὅτι δέ κατά ὁ συναμφότεροι ὁ οὐσία ὁράω ὁ ἴσος δηλόω εἶπον · « καί μήv καί αὐτός γε ὁ ἐν πρός ἑαυτοῦ οὕτως εἄν ἔχω · μήτε μέγεθος ἐν ἑαυτοῦ μήτε μικρότης ἔχω , οὔτε εἄν ὑπερέχω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐκ ἴσος
damascius.in-parmenidem 1408
ὤν , ἴσον ἂν εἴη ἑαυτῷ . » Ὡστε διαιροῦμεν εἰς τὸ ὑπερέχον καὶ ὑπερεχόμενον , τὸ τε μεῖζον καὶ σμικρότερον γίνεται · καὶ τοῦτο δηλοῖ τὸ ἐξῆς . Ὁ μὲν δὴ συλλογισμὸς οὗτος κατὰ τὸ αὐθ - υπόστατον γέγονεν , ἐξ ἀποφάσεως γὰρ τοῦ μεγάλου καὶ σμικροῦ τὸ ἴσον ἀν - εγυμνώθη , ὁ δὲ δεύτερος ἀπὸ τοῦ ἐν ἑαυτῷ πρόεισιν , καὶ ὁ τρίτος ἀπὸ τοῦ ἐν ἄλλῳ · ἅμα
Lemmas: εἰμί , ἴσος εἄν εἰμί ἑαυτοῦ . » ὡστε διαιρέω εἰς ὁ ὑπερέχω καί ὑπερέχω , ὁ τε μείζων καί μικρός γίγνομαι · καί οὗτος δηλόω ὁ ἑξῆς . ὁ μέν δή συλλογισμός οὗτος κατά ὁ αὐθ - ὑφίστημι γίγνομαι , ἐκ ἀπόφασις γάρ ὁ μέγας καί μικρός ὁ ἴσος εἰς - γυμνόω , ὁ δέ δύο ἀπό ὁ ἐν ἑαυτοῦ πρόειμι , καί ὁ τρίτος ἀπό ὁ ἐν ἄλλος · ἅμα
damascius.in-parmenidem 1409
<μὲν> γὰρ ἐν ἑαυτῷ καὶ περιέχον καὶ περιεχόμενον , ὅπερ ἐστὶ μεῖζον καὶ ἕλαττον , ἅμα δὲ ἐν ἄλλοις καὶ περιέχεται , καὶ εἰ τὰ ἄλλα ἐν ἑαυτῷ περιεῖληφεν . Ζητητέον ἄρα ἐν μὲν διὰ τί ἀπὸ τοῦ ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ ταῦτα συν - ήγαγεν , ἕτερον δὲ πῶς αὐτὸ τὸ ἐν ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ οὐκ ἐστὶ μεῖζον καὶ ἕλαττον , τρίτον δὲ
Lemmas: ὅς γάρ ἐν ἑαυτοῦ καί περιέχω καί περιέχω , ὅσπερ εἰμί μείζων καί μικρός , ἅμα δέ ἐν ἄλλος καί περιέχω , καί εἰμί ὁ ἄλλος ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω . ζητητέος ἄρα ἐν μέν διά τίς ἀπό ὁ ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος οὗτος σῦς - ἄγω , ἕτερος δέ πῶς αὐτός ὁ ἐν ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος οὐ εἰμί μείζων καί μικρός , τρίτος δέ
damascius.in-parmenidem 1410
τὸ μὲν εἶναι τὸ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀπὸ τοῦ ἐν ἄλλῳ ἕλαβεν , τὸ δὲ καὶ τὰ ἄλλα ἐν τῷ ἐνί , πόθεν . Πρὸς μὲν οὖν τὸ πρῶτον λέγωμεν ὅτι τὸ προσεχέστατον παράδειγμα τῆς ἐξῃρημένως τῶν δευτέρων προνοούσης οὐσίας ὁ μέγας Κρόνος ἐστίν . Ἔστι δὲ τὸ μὲν ἐν ἑαυτῷ κατὰ τὸ ἐξηρημένον , τὸ δὲ εἰς τὰ δεύτερα προϊὸν ἀπὸ τοῦ πρὸς τὸ
Lemmas: ὁ μέν εἰμί ὁ ἐν ὁ ἄλλος ἀπό ὁ ἐν ἄλλος λαμβάνω , ὁ δέ καί ὁ ἄλλος ἐν ὁ ἐν , πόθεν . πρός μέν οὖν ὁ πρῶτος λέγω ὅτι ὁ προσεχής παράδειγμα ὁ ἐξῃρημένως ὁ δύο προνοέω οὐσία ὁ μέγας Κρόνος εἰμί . εἰμί δέ ὁ μέν ἐν ἑαυτοῦ κατά ὁ ἐξαιρέω , ὁ δέ εἰς ὁ δύο πρόειμι ἀπό ὁ πρός ὁ
damascius.in-parmenidem 1411
Γο ” . πρὸς τὸ Α ” . Β πρὸς τὸ γ " . δείξει Β . πάντη ] πάντως Β . τῷ ὅλῳ τὸ ἴσον τὰ ἴσα τητα μικροῦ Β . καὶ εἰ ] καὶ αὖ . πρὸς τὸ αν . ἐν ἄλλῳ , καὶ ὅτι πρῶτος ἐκεῖνος τὰ οἰκεῖα γεννήματα βούλεται περιέχειν · διὸ καὶ τοῖς ἱερατικοῖς οἱ χρόνιοι τετήρηνται δαίμονες παιδοβρωσίαις χαίροντες ροντες καὶ τὴν τοιαύτην τιμωρὸν προβεβλημένοι δύναμιν . Πᾶν οὖν τὸ
Lemmas: Γ ” . πρός ὁ Α ” . Β πρός ὁ γ " . δείκνυμι Β . πάντῃ ] πάντως Β . ὁ ὅλος ὁ ἴσος ὁ ἴσος τητάω μικρός Β . καί εἰμί ] καί αὖος . πρός ὁ αν . ἐν ἄλλος , καί ὅτι πρῶτος ἐκεῖνος ὁ οἰκεῖος γέννημα βούλομαι περιέχω · διό καί ὁ ἱερατικός ὁ χρόνιος τηρέω δαίμων παιδοβρωσία χαίρω ροντες καί ὁ τοιοῦτος τιμωρός προβάλλω δύναμις . Πᾶν οὖν ὁ
damascius.in-parmenidem 1412
περι-ἔχειν έχειν καὶ περιέχεσθαι πᾶσιν ἐκεῖθεν . Πρὸς δ' οὖν τὸ δεύτερον , ὅτι ἐν ἐκείνῳ ἄφραστός ἐστιν ἡ ἔννοια τοῦ περι-ἔχοντος έχοντος καὶ τῶν περιεχομένων . Διόπερ « ἐν ἑαυτῷ » λέγεται , ἀλλ' οὐχὶ στὰ αὐτοῦ ἐν ἑαυτῷ » · « αὐτὸς » γάρ ἐστι καὶ τὸ περιεχόμενον , ὥστε μᾶλλον ἴσον ἑαυτῷ , εἴπερ οἷόν τε εἰπεῖν . Πρὸς δὲ τὸ τρίτον , ὅτι ἡ πρὸς τὰ ἄλλα ἰσότης καὶ τὰ
Lemmas: περιέχω ἔχω καί περιέχω πᾶς ἐκεῖθεν . πρός δέ οὖν ὁ δύο , ὅτι ἐν ἐκεῖνος ἄφραστος εἰμί ὁ ἔννοια ὁ περιέχω ἔχω καί ὁ περιέχω . διόπερ « ἐν ἑαυτοῦ » λέγω , ἀλλά οὐ ἀστός αὐτός ἐν ἑαυτοῦ » · « αὐτός » γάρ εἰμί καί ὁ περιέχω , ὥστε μᾶλλον ἴσος ἑαυτοῦ , εἴπερ οἷος τε εἶπον . πρός δέ ὁ τρίτος , ὅτι ὁ πρός ὁ ἄλλος Ἰσότης καί ὁ
damascius.in-parmenidem 1413
ἄλλα ἐν τῷ ἑνὶ πε-ποίηκεν . Ἀντιπεριέχει Αντιπεριέχει γὰρ ἄλληλα τὰ ἴσα κατὰ τὸ ἀντίστροφον , ἐπεὶ καὶ ὁ το Τίμαιος οὐ μόνον ἐν σώματι τὴν ψυχὴν ἀποτίθεται , ὁμοίως δὲ καὶ τὸν νοῦν ἔθηκεν ἐν ψυχῇ καὶ τὴν ψυχὴν τῇ τοῦ νοῦ περιόδῳ ἐνέδησεν . Φαίνεται δὲ τι καὶ ἄλλο προσλαμβάνων τὸ δεῖν ἕκαστον εἶναι σου καὶ ἀπὸ τούτου συνάγων τὸ ἐν ἄλληλοις
Lemmas: ἄλλος ἐν ὁ εἷς ποιέω . ἀντιπεριέχω ἀντιπεριέχω γάρ ἀλλήλων ὁ ἴσος κατά ὁ ἀντίστροφος , ἐπεί καί ὁ ὁ Τίμαιος οὖον μόνος ἐν σῶμα ὁ ψυχή ἀποτίθημι , ὁμοίως δέ καί ὁ νόος τίθημι ἐν Ψυχή καί ὁ ψυχή ὁ ὁ νόος περίοδος ἐνδέω . φαίνω δέ τίς καί ἄλλος προσλαμβάνω ὁ δήω ἕκαστος εἰμί σύ καί ἀπό οὗτος συνάγω ὁ ἐν ἀλλήλων
damascius.in-parmenidem 1414
εἶναι τὸ τε ἓν καὶ τὰ ἄλλα . Ἥκει δὲ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἅπασιν τάξεως · ἐκεῖνο γὰρ ἦν τὸ ἓν ἐφ' οὗ πρώτου ἐλέγετο δεῖν εἶναι σου , ἢ οὐδαμοῦ ὄν μηδὲν εἶναι · καὶ εἰκότως · πρῶτος γὰρ ἦν ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ · καὶ ἔστω κοινὸν τὸ ἐν ἄλλῳ , ἵνα συναγάγωμεν τοὺς δύο λόγους ἅμα μὲν ἐν τῷ πρὸ αὐτοῦ ,
Lemmas: εἰμί ὁ τε εἷς καί ὁ ἄλλος . ἥκω δέ καί οὗτος ἀπό ὁ αὐτός ἅπας τάξις · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ εἷς ἐπί ὅς πρῶτος λέγω δήω εἰμί σύ , ἢ οὐδαμοῦ εἰμί μηδείς εἰμί · καί εἰκότως · πρῶτος γάρ εἰμί ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος · καί ἵστημι κοινός ὁ ἐν ἄλλος , ἵνα συνάγω ὁ δύο λόγος ἅμα μέν ἐν ὁ πρό αὐτός ,
damascius.in-parmenidem 1415
ἅμα δὲ ἐν τῷ μετ' αὐτόν , ἀλλ' ἐν τούτῳ μὲν ὡς νοητὸν ἐν τῷ νῷ τῷ ἑαυτοῦ , ἐν ἐκείνῳ δὲ ὡς ὁ νοῦς ἐν τῷ ἑαυτοῦ νοητῷ · ἀπλῶς ἄρα ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ . Εἰ ἄρα μὴ ἐν ἑαυτῷ ἢ ἐν ἄλλῳ , οὐδὲν ἂν εἴη τοῦτο τὸ ἓν · ἐκεῖ γὰρ ὅ ὁ ἐστιν ἕκαστον τοῦτο μόνον ἐστίν · εἰ οὖν μὴ
Lemmas: ἅμα δέ ἐν ὁ μετά αὐτός , ἀλλά ἐν οὗτος μέν ὡς νοητός ἐν ὁ νάω ὁ ἑαυτοῦ , ἐν ἐκεῖνος δέ ὡς ὁ νόος ἐν ὁ ἑαυτοῦ νοητός · ἀπλόος ἄρα ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος . εἰμί ἄρα μή ἐν ἑαυτοῦ ἢ ἐν ἄλλος , οὐδείς εἄν εἰμί οὗτος ὁ εἷς · ἐκεῖ γάρ ὅς ὁ εἰμί ἕκαστος οὗτος μόνος εἰμί · εἰμί οὖν μή
damascius.in-parmenidem 1416
τοῦτο , οὐδὲν ἐστιν · καὶ τὸ ἐγκόσμιον ἄρα ἓν , εἰ μήτε ἐν ἑαυτῷ μήτε ἐν ἄλλῳ , ὡς μέντοι μειζόν καὶ ἐλαττον , οὐδὲν ἂν εἴη . Καὶ τὰ ἄλλα ἄρα ἐν ἑαυτοῖς μὲν οὐ δύναται εἶναι , ἐν ἄλλῳ δὲ τῷ ἑνὶ πάντως ἐστίν · μετὰ γὰρ τὸ πρῶτον ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἄλλῳ ἀπλῶς τὸ ἓν ἑαυτῷ ἐστι καὶ ἐν τῷ χειρόνι , καὶ ἔτι
Lemmas: οὗτος , οὐδείς εἰμί · καί ὁ ἐγκόσμιον ἄρα εἷς , εἰμί μήτε ἐν ἑαυτοῦ μήτε ἐν ἄλλος , ὡς μέντοι μείζων καί μικρός , οὐδείς εἄν εἰμί . καί ὁ ἄλλος ἄρα ἐν ἑαυτοῦ μέν οὖον δύναμαι εἰμί , ἐν ἄλλος δέ ὁ εἷς πάντως εἰμί · μετά γάρ ὁ πρῶτος ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἄλλος ἀπλόος ὁ εἷς ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐν ὁ χείρων , καί ἔτι
damascius.in-parmenidem 1417
τὸ χειρόν ἐν τῷ κρείττονι , μερισάμενα τὴν ἐκείνου μίαν ὑπεροχὴν . Τοσαῦτα περὶ τούτων · τὰ δὲ ἄλλα καὶ αὐτὸς ἰκανῶς οὐ μόνον ἐπὶ τῆς συνεχοῦς ἰσότητος , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς δι-ωρισμένης · ωρισμένης · πλὴν ὅσον ἐπὶ τῶν πλανωμένων θεῶν ταῦτα ἀκουστέον . Καὶ γὰρ τὰ ἡμῖν γεγραμμένα κοινὰ ἐστὶν ἐπ' ἀμφοῖν τοῖν ἰσοτήτοιν , μόνον εἰ ἀντὶ προβεβλημένη . προβεβλημένην . πρὸς τὸ πρὸς τὸ Γ° .
Lemmas: ὁ χείρων ἐν ὁ ἀγαθός , μερίζω ὁ ἐκεῖνος εἷς ὑπεροχή . τοσοῦτος περί οὗτος · ὁ δέ ἄλλος καί αὐτός ἱκανῶς οὖον μόνος ἐπί ὁ συνεχής ἰσότης , ἀλλά καί ἐπί ὁ διορίζω · ορισμένος · πλήν ὅσος ἐπί ὁ πλανάω θεός οὗτος ἀκούω . καί γάρ ὁ ἐγώ γράφω κοινός εἰμί ἐπί ἄμφω ὁ ἰσότης , μόνος εἰμί ἀντί προβάλλω . προβάλλω . πρός ὁ πρός ὁ Γ° .
damascius.in-parmenidem 1418
καὶ ὅτι δύναμιν οἱ κρόνιοι Β πρὸς τὸ βας . Β πρὸς τὸ γου . πηλίκου μεταλάβοιμεν τὸ πῶσον , ὡς εἴρηται · ὥστε ἡμῖν ἤδη μεταβατέον ἐπὶ τὴν ἐσχάτην διακόσμησιν τῶν Θεῶν . ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΕΩΣ . Περὶ τῆς ἐσχάτης διακοσμήσεως κοσμήσεως τάδε ζητητέον · ἐν μέν , ὅτι οὐ περὶ ψυχικῆς οὐσίας ὁ λόγος , ὡς φησιν . Ἕτερον δέ , ὅτι περὶ Θείας καὶ ταῦτα ἰδιότητος συμπεραίνεται .
Lemmas: καί ὅτι δύναμις ὁ κρόνιος Β πρός ὁ βαίνω . Β πρός ὁ γου . πηλίκος μεταλαμβάνω ὁ πίπτω , ὡς εἴρω · ὥστε ἐγώ ἤδη μεταβατέον ἐπί ὁ ἔσχατος διακόσμησις ὁ θεός . περί ὁ ἔσχατος διακόσμησις . περι ὁ ἔσχατος διακόσμησις κόσμησις ὅδε ζητητέος · ἐν μέν , ὅτι οὖον περί ψυχικός οὐσία ὁ λόγος , ὡς φημί . ἕτερος δέ , ὅτι περί Θείας καί οὗτος ἰδιότης συμπεραίνω .
damascius.in-parmenidem 1419
Τρίτον δέ , ὅτι μάλιστα τοῖς ὑπὸ σελήνην Θεοῖς καὶ προσεξῶσι τῆς γενέσεως ἀρμόζει ἁρμόζει ταῦτα τὰ συμπεράσματα . Τέταρτον , πῶσα καὶ τίνα τὰ συμπεράσματα , καὶ διὰ τί τόσα , καίτοι καὶ τοι καὶ ὡς τεταγμένα . Πέμπτον , διὰ τί καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸ γίγνεσθαι συμπαρέλαβεν . Ἔκτον , διὰ τί καὶ καταφάσκει ἐν τούτοις . Ἕβδομον , διοριστέον σαφῶς ὅπως ἅμα νεώτερον καὶ πρεσβύτερον γίγνεται αὐτὸ
Lemmas: τρίτος δέ , ὅτι μάλιστα ὁ ὑπό σελήνη θεός καί προσέχω ὁ γένεσις ἁρμόζω ἁρμόζω οὗτος ὁ συμπέρασμα . Τέταρτος , πάω καί τίς ὁ συμπέρασμα , καί διά τίς τόσος , καίτοι καί ὅς καί ὡς τάσσω . Πέμπτος , διά τίς καί ὁ εἰμί καί ὁ γίγνομαι συμπαραλαμβάνω . ἕκτος , διά τίς καί καταφάσκω ἐν οὗτος . Ἕβδομος , διοριστέον σαφῶς ὅπως ἅμα νέος καί πρέσβυς γίγνομαι αὐτός
damascius.in-parmenidem 1420
ἑαυτοῦ . Ὀγδοον , διὰ τί νῦν τὴν πρὸς ἑαυτὸ παραβολὴν ἐποίησατο πρώτην τῆς πρὸς τὰ ἄλλα . Ἔνατον , περὶ τοῦ χρόνου σκεπλέον ἂ φησιν · εἰ ἀπóλyτoς · εἰ τοῦ παντὸς κρεῖττων , ὡς ὁ αἰὼν τοῦ αὐτοζῴου , καὶ πῶς κρεῖττον . Δέκατον , ποῦ ἐσλιν ἢ τοῦ χρόνου ἀπὴ , πότερον ἐν τῇ μέσῃ Θεότητι ἢ ἐν τῷ δημιουργῷ . Ἐνδέκατον , πῶς ἐξ ἀμερῶν τῶν νῦν ὁ χρόνος
Lemmas: ἑαυτοῦ . ὄγδοος , διά τίς νῦν ὁ πρός ἑαυτοῦ παραβολή ποιέω πρῶτος ὁ πρός ὁ ἄλλος . ἔνατος , περί ὁ χρόνος σκεπλέον ὅς φημί · εἰμί ἀπóλyτoς · εἰμί ὁ πᾶς ἀγαθός , ὡς ὁ αἰών ὁ αὐτοζῷον , καί πῶς ἀγαθός . Δέκατος , ποῦ Έσλιν ἢ ὁ χρόνος ἄπειμι , πότερος ἐν ὁ μέσος θεότης ἢ ἐν ὁ δημιουργός . ἑνδέκατος , πῶς ἐκ ἡμέρα ὁ νῦν ὁ χρόνος
damascius.in-parmenidem 1421
μεριστὸς ὤν , πῶς δὲ ἅμα συνἐχὴς εχὴς καὶ διωρισμένος . Δυοδέκατον , πῶς ἐσλιν ὁ χρόνος , ὅτε τὸ μὲν ὅσον ἐσλί , οὐκ ἔστιν χρόνος , οἷον τὸ νῦν , ὅσον δὲ χρόνος , τοῦτο οὐκ ἐσλιν . Τρίτον καὶ δέκατον , καθόλου σκεπλέον πῶς δεῖ νοεῖν τὸ νεώτερον καὶ πρεσβύτερον καὶ ἰσήλικον ἐπὶ τοῦ ἑνός , εἴτε πρὸς ἑαυτό , εἴτε πρὸς τὰ ἄλλα . Τέταρτον καὶ δέκατον , τὸ ἦν
Lemmas: μεριστός εἰμί , πῶς δέ ἅμα συνεχής ἔχω καί διορίζω . δυοδεκατος , πῶς Έσλιν ὁ χρόνος , ὅτε ὁ μέν ὅσος εἰμί , οὐ εἰμί χρόνος , οἷος ὁ νῦν , ὅσος δέ χρόνος , οὗτος οὐ Έσλιν . Τρίτος καί δέκατος , καθόλου σκεπλέον πῶς δεῖ νοέω ὁ νέος καί πρέσβυς καί ἰσῆλιξ ἐπί ὁ εἷς , εἴτε πρός ἑαυτοῦ , εἴτε πρός ὁ ἄλλος . τέταρτος καί δέκατος , ὁ εἰμί
damascius.in-parmenidem 1422
καὶ ἐσλι καὶ ἐσται , καὶ ὅλως τὰ ἐπαγόμενα μόρια τοῦ χρόνου , εἰ μὴ εἴη δήλωμα τῶν κρειττόνων γενῶν , ὡς φησι , τίνα ἀν οὐσίας ] διακοσμήσεως Β , γρ . οὐσίας καίτοι ] καὶ τοιαῦτα . πρὸς ἑαυτῷ Β . ἀπόλύτως Β . εἰ ἀπόλυτος , ἢ τοῦ παντὸς κρείττων . κρεῖτιον ] κρείττων , πρό - τερον ΒΑ . πρὸς ἑαυτόν ἂν δηλοῖ , καὶ ὡς μετὰ τὴν τῶν προτέρων συμπερασμάτων μίαν πάντων συναγωγὴν ,
Lemmas: καί εἰμί καί εἰμαι , καί ὅλως ὁ ἐπάγω μόριον ὁ χρόνος , εἰμί μή εἰμί δήλωμα ὁ ἀγαθός γένος , ὡς φημί , τίς εἰς οὐσία ] διακόσμησις Β , γρ . οὐσία καίτοι ] καί τοιοῦτος . πρός ἑαυτοῦ Β . ἀπόλυτος Β . εἰμί ἀπόλυτος , ἢ ὁ πᾶς ἀγαθός . κρατίζω ] ἀγαθός , πρό - τέρος ΒΑ . πρός ἑαυτοῦ εἄν δηλόω , καί ὡς μετά ὁ ὁ πρότερος συμπέρασμα εἷς πᾶς συναγωγή ,
damascius.in-parmenidem 1423
ὥσπερ ἐξ ἄλλης ἀρχῆς καὶ ταῦτα συνάγει , ὡς ἂν ἐπ’ ἄλλην φύσιν τι ἐπόμενος . Πέμπτον καὶ δέκατον , ὡς ἐπὶ πᾶσι τὴν εἰς τὰ πρῶτα ἐπιστροφὴν ἐποίησατο σατο πάντων εἴδη τῶν θείων συμπερασμάτων . Λέγωμεν οὖν ἤδη ἀπὸ τοῦ πρώτου ἀρξάμενοι περὶ ἑκάστου χωρὶς οὐκοῦν ὅτι οὐ περὶ ψυχῆς ἐστὶν τῷ Παρμενίδῃ ὁ λόγος ἴδοι τις ἂν ἐννοήσας ἐν μὲν ὡς τὸ
Lemmas: ὥσπερ ἐκ ἄλλος ἀρχή καί οὗτος συνάγω , ὡς εἄν ἐπί ἄλλος φύσις τίς ἔπω . Πέμπτος καί δέκατος , ὡς ἐπί πᾶς ὁ εἰς ὁ πρῶτος ἐπιστροφή ποιέω Σάτο πᾶς εἶδος ὁ θεῖον συμπέρασμα . λέγω οὖν ἤδη ἀπό ὁ πρῶτος ἄρχω περί ἕκαστος Χωρὶς οὐκοῦν ὅτι οὖον περί Ψυχή εἰμί ὁ Παρμενίδης ὁ λόγος ὁράω τις εἄν ἐννοέω ἐν μέν ὡς ὁ
damascius.in-parmenidem 1424
ὑπερκόσμιον εἶδος καὶ τὸ ἐγκόσμιον ὅσον οὐράνιον ὁμοίῳ καὶ ἀνομοίῳ ἐχαρακτήρισεν , καὶ τῷ ἀπλεθῆ καὶ ἴσῳ καὶ μείζονι καὶ σμικροτέρῳ , καὶ ἔτι ἴσῳ καὶ πλείονι καὶ ἐλάττονι , οἷς ἰδίῳ κατέχεται πάντως ἢ τε το ὑπερκοσμία ψυχὴ καὶ ἢ ἀπόλυτος , ἢ τε ἀπλανὴς καὶ ἢ πλανωμένη · καὶ τοῖς συμβόλοις τούτοις διοίσουσιν ἀλλήλων οἱ τέτλαρες κόσμοι · ὁμοιοειδεῖς γὰρ ἀεὶ τοῖς οἰκείοις κόσμοις
Lemmas: ὑπερκόσμιος εἶδος καί ὁ ἐγκόσμιον ὅσος οὐράνιος ὅμοιος καί ἀνόμοιος χαρακτηρίζω , καί ὁ ἀπέρχομαι καί ἴσος καί μείζων καί μικρός , καί ἔτι ἴσος καί πλείων καί μικρός , ὅς ἴδιος κατέχω πάντως ἢ τε ὁ υπερκόσμιος ψυχή καί ἢ ἀπόλυτος , ἢ τε ἀπλανής καί ἢ πλανάω · καί ὁ σύμβολον οὗτος διαφέρω ἀλλήλων ὁ τέτλαρες κόσμος · ὁμοιοειδής γάρ ἀεί ὁ οἰκέω κόσμος
damascius.in-parmenidem 1425
αἱ ἐν αὐτοῖς πᾶσαι οὐσίαι · δεύτερον δὲ ὅτι σαφῶς καὶ αἰσθητὸν καὶ δοξαστὸν εἶναι τὸ τῆς δευτέρας ὑποθέσεως ἐν , ἔτι δὲ ἐπιστήτῳ καὶ γνωστῷ ὁ Παρμενίδης ἀποφαίνεται . Τί οὖν τῶν συμπερανοθέντων , ἢ δοξαστὸν , ἢ αἰσθητόν , εἰ μὴ καὶ τὸ θεῖον σωματοειδὲς ἐν αὐτῇ περιέχοιτο ; Οὐκ ἄρα μέχρι ψυχῶν προεληλύθεις · εἰ ἄρα μέχρι καὶ τῶν θείων σωμάτων , οὐκ ἂν τὰ ἔσχατα
Lemmas: ὁ ἐν αὐτός πᾶς οὐσία · δύο δέ ὅτι σαφῶς καί αἰσθητός καί δοξαστός εἰμί ὁ ὁ δύο ὑπόθεσις ἐν , ἔτι δέ ἐφίστημι καί γνωστός ὁ Παρμενίδης ἀποφαίνω . τις οὖν ὁ συμπεραίνω , ἢ δοξαστός , ἢ αἰσθητός , εἰμί μή καί ὁ θέω σωματοειδής ἐν αὐτός περιέχω ; οὐ ἄρα μέχρι Ψυχή προέρχομαι · εἰμί ἄρα μέχρι καί ὁ θεῖον σῶμα , οὐ εἄν ὁ ἔσχατος
damascius.in-parmenidem 1426
συμπεράσματα περὶ ψυχῶν δικαίως ἀκούοιμεν . Τρίτον δὲ πρὸς τούτοις , οὐδαμοῦ φαίνεται παλινδρομῶν ὁ Παρμενίδης εἰς τὸ ἄνω , ἀλλ’ ἀεὶ χωρῶν πρὸς τὸ κοιλότερον . Πῶς οὖν κατελθὼν ἕως τῶν ἐσχάτων , αὖθις ἐξ ἄλλης ἀρχῆς ἀντιλαμβάνεται ὑπερκοσμίων πρώτων , καὶ ἐπὶ τὰ ἐξῆς προσέρχεται ; Ταῦτα κείσθω καὶ νῦν εἰρημένα περὶ τούτων . Ἀλλὰ μὴν ὅτι περὶ θείας διακοσμήσεως καὶ ταῦτα συμπεραίνεται , δῆλον μὲν ἐποιήσαμεν
Lemmas: συμπέρασμα περί Ψυχή δικαίως ἀκούω . Τρίτος δέ πρός οὗτος , οὐδαμοῦ φαίνω παλινδρομέω ὁ Παρμενίδης εἰς ὁ ἄνω , ἀλλά ἀεί χώρα πρός ὁ κοῖλος . Πῶς οὖν κατέρχομαι ἠώς ὁ ἔσχατος , αὖθις ἐκ ἄλλος ἀρχή ἀντιλαμβάνω ὑπερκόσμιος πρῶτος , καί ἐπί ὁ ἑξῆς προσέρχομαι ; οὗτος κεῖμαι καί νῦν εἴρω περί οὗτος . ἀλλά μήv ὅτι περί θεῖος διακόσμησις καί οὗτος συμπεραίνω , δῆλος μέν ποιέω
damascius.in-parmenidem 1427
καὶ πρότερον , λέγομεν δὲ καὶ νῦν ὅτι τὰ χρονικὰ ταῦτα σύμβολα εἴδη ἄτια καὶ γένη ἐστίν · ὥστε καὶ ἀπὸ τῶν οὐσιῶν τούτων δεῖ χαρακτηρίσαι ρακτηρίσαι τινὰ θεῖον διάκοσμον . Ἕτερον δὲ καὶ πᾶσα ἰδιότης θεόθεν ἄρχεται · ὥστε καὶ τὸ νεώτερον τοῦτο καὶ πρεσβύτερον καὶ ἰσήλικον ἀπὸ θεῶν ποιή - πρὸς τὸ πρὸς τὸ τινα τι πρὸς τὸ ὑπερκοσμία ἀθανάτη ἀναλόγως εἴρηται τῷ
Lemmas: καί πρότερος , λέγω δέ καί νῦν ὅτι ὁ χρονικός οὗτος σύμβολον εἶδος άτι καί γένος εἰμί · ὥστε καί ἀπό ὁ οὐσία οὗτος δεῖ χαρακτηρίζω ρακτηρισος τις θέω διάκοσμος . ἕτερος δέ καί πᾶς ἰδιότης θεόθεν ἄρχω · ὥστε καί ὁ νέος οὗτος καί πρέσβυς καί ἰσῆλιξ ἀπό θεός ποιέω - πρός ὁ πρός ὁ τις τίς πρός ὁ υπερκόσμιος ἀθάνατος ἀνάλογος εἴρω ὁ
damascius.in-parmenidem 1428
ἡ ἡ ἡ καὶ τοῖς αἰσθητὸν καὶ Β πρὸς τὸ σεται τὴν ἀρχήν . Τρίτον δὲ ὅτι καὶ ὁ χρόνος αὐτὸς Θεὸς αὐτόθεν ἐφ’ οὗ καὶ οἱ θεουργοὶ ταῦτα κατηγοροῦσιν ὡς νεώτερος καὶ πρεσβύτερος , ὡς αἴτιος τοῦ γίγνεσθαι τοῖς γιγνομένοις , ὥστε καὶ τὰ τοιαῦτα πρώτοις ἀρμόζει τοῖς Θείοις αὐτοῖς . Ἔτι δὲ τέταρτον , εἰ ἐσλιν γένεσις ἐν τῷ παντὶ καὶ φθορά , μᾶλλον
Lemmas: ὁ ὁ ὁ καί ὁ αἰσθητός καί Β πρός ὁ σέτα ὁ ἀρχή . Τρίτος δέ ὅτι καί ὁ χρόνος αὐτός θεός αὐτόθεν ἐπί ὅς καί ὁ θεουργός οὗτος κατηγορέω ὡς νέος καί πρέσβυς , ὡς αἴτιος ὁ γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ὥστε καί ὁ τοιοῦτος πρῶτος ἁρμόζω ὁ θεῖον αὐτός . ἔτι δέ τέταρτος , εἰμί Έσλιν γένεσις ἐν ὁ πᾶς καί φθορά , μᾶλλον
damascius.in-parmenidem 1429
δὲ καὶ ἐν αὐτοῖς ἤδη τοῖς εἴδεσιν , ὡς πρόσθεν ἔλεγεν ὁ Παρμενίδης , πάντως ὅτι καὶ Θεοὶ εἰσιν τῆς τοιαύτης φύσεως αἴτιοι καὶ προσίστασι , οὓς κατ’ αὐτὰ εἰδοποιεῖν ἀξίων . Ἀλλὰ δὴ πρὸς τὸ τρίτον λεκτέον ἐν μὲν ὅτι εἰ οὐράνιος ἐστιν ἡ διτλὴ ἰσότης , δῆλον ὡς τὰ χρονικὰ συμπεράσματα τῶν ὑπερουρανίων ἐστὶ Θεῶν 1ο ἱερά . Δεύτερον δὲ εἰ ἀπὸ τῆς γενέσεως
Lemmas: δέ καί ἐν αὐτός ἤδη ὁ εἶδος , ὡς πρόσθεν λέγω ὁ Παρμενίδης , πάντως ὅτι καί θεός εἰμί ὁ τοιοῦτος φύσις αἴτιος καί προσίστημι , ὅς κατά αὐτός εἰδοποιέω ἄξιος . ἀλλά δή πρός ὁ τρίτος λεκτέος ἐν μέν ὅτι εἰμί οὐράνιος εἰμί ὁ διτλὴ Ἰσότης , δῆλος ὡς ὁ χρονικός συμπέρασμα ὁ ὑπερουράνιος εἰμί θεός 1ος ἱερός . δεύτερος δέ εἰμί ἀπό ὁ γένεσις
damascius.in-parmenidem 1430
καὶ φθορᾶς ταῦτα λαμβάνεται καὶ τῆς κατὰ τὰς ἡλικίας ἀλλοιώσεως , φανερὸν ὡς ἐν τοῖς ὑπὸ σελήνην τὰ τοιαῦτα ἐγχωρεῖ Θεωρεῖν , ὡς ἰδιότης ἐν αὐτοῖς προεἰληπται τοῖς γενεσιουργοῖς , ἢ ὅλως ὑποσελήνοις Θεοῖς . Τρίτον δὲ εἰ οὐσίας ἀποδείκνυσι καὶ ἀπὸ οὐσιῶν λαμβάνει τὰς ἀποδείξεις , φανερὸν ὅτι καὶ τὸν χρόνον οὐκ ἂν ἐν ταῖς ἐνεργείαις λαμβάνοι , ἀλλὰ κατ’ αὐτὴν τὴν οὐσίαν , ἐπεὶ καὶ
Lemmas: καί φθορά οὗτος λαμβάνω καί ὁ κατά ὁ ἡλικία ἀλλοίωσις , φανερός ὡς ἐν ὁ ὑπό σελήνη ὁ τοιοῦτος ἐγχωρέω θεωρέω , ὡς ἰδιότης ἐν αὐτός προλαμβάνω ὁ γενεσιουργέω , ἢ ὅλως ὑποσέληνος θεός . Τρίτος δέ εἰμί οὐσία ἀποδείκνυμι καί ἀπό οὐσία λαμβάνω ὁ ἀποδείκνυμι , φανερός ὅτι καί ὁ χρόνος οὐ εἄν ἐν ὁ ἐνέργεια λαμβάνω , ἀλλά κατά αὐτός ὁ οὐσία , ἐπεί καί
damascius.in-parmenidem 1431
τὸ νεώτερον καὶ πρεσβύτερον καὶ πάθη αὐτῶν ἐσλιν τῶν οὐσιῶν , καὶ πῶς λαμπρῶς ἡ οὐσία ὁρᾶται ἀλλοιουμένη μένη κατὰ τὰς ἡλικίας ἐν τοῖς ὑπὸ σελήνην πράγμασιν . Ἔστι μὲν γὰρ ἐν οὐρανῷ χρόνος οὐσιώδης , ἀλλ’ οἷον ἀμετάβλητος καὶ ὁ αὐτὸς ἀεὶ , κατὰ δὲ τὰς ἡλικίας μεταβαλλόμενος , ἐνθάδε ἐστὶν διαρρήδην · ἐν οἷς δὲ κρατεῖ τὰ σύμβολα , ἐπὶ τούτων κατηγορεῖται . Τέταρτον ἐννοητέον ὅτι
Lemmas: ὁ νέος καί πρέσβυς καί πάθος αὐτός Έσλιν ὁ οὐσία , καί πῶς λαμπρῶς ὁ οὐσία ὁράω ἀλλοιόω μένω κατά ὁ ἡλικία ἐν ὁ ὑπό σελήνη πρᾶγμα . εἰμί μέν γάρ ἐν οὐρανός χρόνος οὐσιώδης , ἀλλά οἷος ἀμετάβλητος καί ὁ αὐτός ἀεί , κατά δέ ὁ ἡλικία μεταβάλλω , ἐνθάδε εἰμί διαρρήδην · ἐν ὅς δέ κρατέω ὁ σύμβολον , ἐπί οὗτος κατηγορέω . Τέταρτος ἐννοητέον ὅτι
damascius.in-parmenidem 1432
ὁ μὲν συνεγνωσμένος οὕτως ἐστιν ὁ ἐκ νυκτῶν καὶ ἡμερῶν συχθείμενος , ὁ δὲ τοιοῦτος ὑπὸ σελήνην ἐσλὶ . Διὸ καὶ ὁ Τίμαιος τὴν γῆν ἐποίει φύλακα νυκτὸς καὶ ἡμέρας . Ἔτι δὲ πέρπλον οἱ Θεολόγοι τοὺς ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ Θεοὺς ἐκφαινομένους , ἀλλὰ μὴ ἀπὸ τῶν ἄνω σειρῶν ἀπορρέοντας , ἢ νεωτέρους , ἢ γέροντας ὡς ἐπίπαν εἰσηγοῦνται ἡμῖν . Καὶ μεσιᾶι τούτων αὐταὶ αἱ
Lemmas: ὁ μέν συγγιγνώσκω οὕτως εἰμί ὁ ἐκ νύξ καί ἡμέρα συγχέω , ὁ δέ τοιοῦτος ὑπό σελήνη εἰμί . Διὸ καί ὁ Τίμαιος ὁ γῆ ποιέω φύλαξ νύξ καί ἡμέρα . ἔτι δέ πέρπλον ὁ θεολόγος ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος θεός ἐκφαίνω , ἀλλά μή ἀπό ὁ ἄνω σειρά ἀπορρέω , ἢ νέος , ἢ γέρων ὡς ἐπίπαν εἰσηγέομαι ἐγώ . καί μεσίας οὗτος αὐτός ὁ
damascius.in-parmenidem 1433
ὀρφικαὶ Θεολογίαι , καὶ αἱ πάτριοι καθ’ ἕκαστους . Ἔκτη δ’ ἐν γενεζ » τῷ ὄντι Θεῶν ὁ Παρμενίδης ἄχρι τοῦδε πρὸς τὸ Γ° . ὁ χρόνος τοῖς γιγνομένοις θεοῖς . πρόσθεν ] Β πρὸς τὸ γου . ἔτι δὲ πέμπλον τῷ ὄντι θεῶν ἕκτον καὶ τελευταῖον . θεῶν ] τῷ ὄντι Θεόν . ) θεὸν διετέλεσεν , ἄλλους καὶ ἄλλους διακόσμους ἡμῖν ἀφηγούμενος . ἔσχατος δὲ πάντων ἐσὶν ὁ ὑποσέληνος ὡς οἵ
Lemmas: ὀρφικός Θεολογία , καί ὁ πάτριος κατά έκαστος . ἔκτη δέ ἐν γεν » ὁ εἰμί θεός ὁ Παρμενίδης ἄχρι ὅδε πρός ὁ Γ° . ὁ χρόνος ὁ γίγνομαι θεός . πρόσθεν ] Β πρός ὁ γου . ἔτι δέ πέμπλον ὁ εἰμί θεός ἕκτος καί τελευταῖος . θεός ] ὁ εἰμί Θεός . ) θεός διατελέω , ἄλλος καί ἄλλος διάκοσμος ἐγώ ἀφηγέομαι . ἔσχατος δέ πᾶς ἐμίν ὁ ὑποσέληνος ὡς ὁ
damascius.in-parmenidem 1434
τε θεοὶ μαρτυροῦσιν καὶ οἱ ἀπὸ Φιλοσοφίας ὁρμώμενοι λόγοι καὶ αὐτή γε ὡς εἰπεῖν ἡ Τὸ δὲ τέταρτον ποικίλλεται μὲν τὰ συμπεράσματα παντοδαπῶς τῷ τε τῷ τῷ τε καταφατικῷ καὶ ἀποφατικῷ ποτὲ νεωτέρῳ καὶ τῷ τῷ τε πρὸς ἑαυτὸ καὶ πρὸς τὰ καὶ γίγνεται τὰ εἰ μὲν τῷ ἰσηλίκῳ εἰ δὲ ἀντὶ τούτου τῷ οὔτε νεώτερον οὔτε ὡς καὶ αὐτὸς
Lemmas: τε θεός μαρτυρέω καί ὁ ἀπό Φιλοσοφία ὁρμάω λόγος καί αὐτός γε ὡς εἶπον ὁ ὁ δέ τέταρτος ποικίλλω μέν ὁ συμπέρασμα παντοδαπής ὁ τε ὁ ὁ τε καταφατικός καί ἀποφατικός ποτέ νέος καί ὁ ὁ τε πρός ἑαυτοῦ καί πρός ὁ καί γίγνομαι ὁ εἰμί μέν ὁ ἰσῆλιξ εἰμί δέ ἀντί οὗτος ὁ οὔτε νέος οὔτε ὡς καί αὐτός
damascius.in-parmenidem 1435
ἀπαριθμεῖται Διὰ τί οὖν ἢ ἴσως μὲν καὶ διότι τὸ πλῆθος καὶ πολυσύνθετον καὶ διεσπαρμένον τῆς ἐν ᾗ καὶ τὸ γίγνεσθαι ὁρᾶται καὶ τὸ εἶναι ἔτι δὲ τό τε καταφατικὸν τοῦ εἴδους καὶ τὸ στερητικὸν τῆς ἔτι δὲ αἱ τρεῖς μεταβολαὶ τῶν ἐξ ὧν ἁπάντων ἥτε ποικιλία τῶν ἐν αὐτῇ πραγμάτων καὶ τὸ πλῆθος τῶν περὶ αὐτῆς δὲ καὶ ἐκεῖνο
Lemmas: απαριθμώ Ζεύς τίς οὖν ἢ ἴσως μέν καί διότι ὁ πλῆθος καί πολυσύνθετος καί διασπείρω ὁ ἐν ὅς καί ὁ γίγνομαι ὁράω καί ὁ εἰμί ἔτι δέ ὁ τε καταφατικός ὁ εἶδος καί ὁ στερητικός ὁ ἔτι δέ ὁ τρεῖς μεταβολή ὁ ἐκ ὅς ἅπας ὅστε ποικιλία ὁ ἐν αὐτός πρᾶγμα καί ὁ πλῆθος ὁ περί αὐτός δέ καί ἐκεῖνος
damascius.in-parmenidem 1436
ὁ Πλάτων ἐνδείκνυται ὅτι ἡ οὐρανία ἑξὰς ἐν τῷ ὑπὸ σελήνην κόσμῳ ὥσπερ καὶ οἱ Χαλδαῖοι τὰ ὑπουράνια γένη τῶν οὐρανίων διπλασίω Εἰ δὲ καὶ τὸ ἰσήλικον διαιροῖμεν εἰς δύο ἡ δεκὰς σύμβολον τῆς εἰς ἔσχατον μερισμὸν προόδου γενομένης ἀπὸ τῆς δημιουργικῆς γὰρ παντελὴς τῆς τετράδος ὁ αὐτῆς Διὰ τί δὲ τὸ πρὸς ἑαυτὸ τῶν πρὸς τὰ ἄλλα καίτοι αἴτιον
Lemmas: ὁ Πλάτων ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ Οὐρανία ἑξάς ἐν ὁ ὑπό σελήνη κόσμος ὥσπερ καί ὁ Χαλδαῖος ὁ ὑπουράνιος γένος ὁ οὐράνιος διπλάσιος εἰμί δέ καί ὁ ἰσῆλιξ διαιρέω εἰς δύο ὁ Δεκὰς σύμβολον ὁ εἰς ἔσχατος μερισμός πρόοδος γίγνομαι ἀπό ὁ δημιουργικός γάρ παντελής ὁ τετράς ὁ αὐτός Ζεύς τίς δέ ὁ πρός ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ ἄλλος καίτοι αἴτιος
damascius.in-parmenidem 1437
ποιεῖν ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ ἢ ὅτι τὰ συναγόμενα θνητοειδῆ ἦν καὶ ἀνάξια τοῦ ἑνὸς ὡς οὕτω ἵνα οὖν μὴ οἰηθῶμεν ἀπὸ τῶν ἄλλων τῷ ἑνὶ ταῦτα ἔχωμεν ἰδιότητα καὶ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ἑνὸς διὰ τοῦτο ἄνευ τῶν ἄλλων ἐν αὐτῷ ταῦτα προαποδείκνυσιν τῷ ἑνὶ καὶ οὐδὲ ταῦτα ἀπὸ τῆς ὕλης ἢ τῆς Διὰ τί δὲ ἐν μὲν τοῖς πρὸς ἑαυτὸ
Lemmas: ποιέω ἀπό ὁ δημιουργός ἢ ὅτι ὁ συνάγω θνητοειδής εἰμί καί ἀνάξιος ὁ εἷς ὡς οὗτος ἵνα οὖν μή οἴομαι ἀπό ὁ ἄλλος ὁ εἷς οὗτος ἔχω ἰδιότης καί οὗτος ἀπό ὁ εἷς διά οὗτος ἄνευ ὁ ἄλλος ἐν αὐτός οὗτος προαποδείκνυμι ὁ εἷς καί οὐδέ οὗτος ἀπό ὁ ὕλη ἢ ὁ Ζεύς τίς δέ ἐν μέν ὁ πρός ἑαυτοῦ
damascius.in-parmenidem 1438
τὰ γίγνεσθαι ἐν δὲ τοῖς πρὸς τὰ τὰ τοῦ εἶναι ἢ τάχα μὲν ἐπειδὴ γενεσιουργὸν τοῦτο τὸ ἵνα ἀπὸ τοῦ γίγνεσθαι καὶ εἰς τοῦτο τάχα δὲ καὶ τὴν ἰδιότητα οὕτω σαφῶς ἐνδείκνυται τοῦδε τοῦ Πρὸς ἑαυτό τε γὰρ γιγνόμενόν πρὸς τὸ θεῶν Β πρὸς τὸ τῷ ἐ τῷ τῷ ἐν αὐτῷ ὑπουράνια διπλασίως ἑαυτῷ έχομεν ἐν γένη τὰ γίγνεσθαι προηγουμένως
Lemmas: ὁ γίγνομαι ἐν δέ ὁ πρός ὁ ὁ ὁ εἰμί ἢ τάχα μέν ἐπεί γενεσιουργός οὗτος ὁ ἵνα ἀπό ὁ γίγνομαι καί εἰς οὗτος τάχα δέ καί ὁ ἰδιότης οὗτος σαφῶς ἐνδείκνυμι ὅδε ὁ πρός ἑαυτοῦ τε γάρ γίγνομαι πρός ὁ θεός Β πρός ὁ ὁ εἰ ὁ ὁ ἐν αὐτός ὑπουράνιος διπλάσιος ἑαυτοῦ ἔχω ἐν γένος ὁ γίγνομαι προηγουμένως
damascius.in-parmenidem 1439
καὶ πρὸς τὰ ἄλλα , οὐδὲν ἧττον οὐσία φαίνεται ὅν · εὐοδεῖ δὲ αὐτῷ καὶ ἡ ἀπόδειξις οὕτω μᾶλλον . Διὰ τί δὲ αὖ πάλιν ἐν μὲν τοῖς πρὸς ἑαυτὸ συμπεράσμασι τὰ τέτλαρα καταφατικὰ προτάτλει τῶν τετλάρων ἀποφατικῶν , φατικῶν , ἐν δὲ τῷ πρὸς τὰ ἄλλα , τοῖς δύο καταφατικοῖς τοῦ εἶναι τὰ δύο προσνέμει ἀποφατικὰ καὶ τοῖς τοῦ γίγνεσθαι τὰ δύο ἀποφατικά ; ἢ ὅτι
Lemmas: καί πρός ὁ ἄλλος , οὐδείς κακός οὐσία φαίνω ὅς · εὐοδέω δέ αὐτός καί ὁ ἀπόδειξις οὗτος μᾶλλον . Ζεύς τίς δέ αὖος πάλιν ἐν μέν ὁ πρός ἑαυτοῦ συμπέρασμα ὁ τέτλαρα καταφατικός προτάτλει ὁ τετλάρων ἀποφατικός , φατικός , ἐν δέ ὁ πρός ὁ ἄλλος , ὁ δύο καταφατικός ὁ εἰμί ὁ δύο προσνέμω ἀποφατικός καί ὁ ὁ γίγνομαι ὁ δύο ἀποφατικός ; ἢ ὅτι
damascius.in-parmenidem 1440
ἐν αὐτῷ μὲν διακεκριμένη ἐστὶν ἡ ἰδιότης ἡ γενέσεως αἰτία τῆς φθοροποιοῦ , εἶναι τοῦ μὴ εἶναι · συμπέπλεκται δὲ ἀδιακρίτως τῇ τε γενέσει ἡ οὐσία ( γενεσιουργὸς γὰρ ἐστὶν ἡ οὐσία ) , καὶ τῇ φθορᾷ ἡ μὴ οὐσία . Τὸ γὰρ τῆς φθορᾶς αἴτιον ἐν τῷ ἐνὶ τὸ μὴ ὂν ἐστὶν τῆς τοῦ ἑνὸς ἰδιότητος · ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ἄλλο τὸ εἶναι καὶ ἄλλο
Lemmas: ἐν αὐτός μέν διακρίνω εἰμί ὁ ἰδιότης ὁ γένεσις αἰτία ὁ φθοροποιός , εἰμί ὁ μή εἰμί · συμπλέκω δέ ἀδιάκριτος ὁ τε γένεσις ὁ οὐσία ( γενεσιουργός γάρ εἰμί ὁ οὐσία ) , καί ὁ φθορά ὁ μή οὐσία . ὁ γάρ ὁ φθορά αἴτιος ἐν ὁ ἐν ὁ μή εἰμί εἰμί ὁ ὁ εἷς ἰδιότης · ἐν δέ ὁ ἄλλος ἄλλος ὁ εἰμί καί ἄλλος
damascius.in-parmenidem 1441
τὸ γίγνεσθαι · καὶ τὸ μὲν γίγνεσθαι παρεπομένην εὐθὺς ἔχει τὴν οἰκείαν φθοράν , τὸ δὲ εἶναι τῷ μὴ εἶναι σύνεστιν , ἡγούμενον ἐπομένῳ . Διὰ τί δὲ ἐκ τῶν ἀποφάσεων ἤρξατο τῆς ἐσχάτης τετράδος ; ἢ ἔδει ἀπὸ καταφάσεως ἀρξάμενον εἰς κατάφασιν τελευτῆσαι · καὶ γὰρ ὁ τῆς γενέσεως κύκλος ἀπὸ γενέσεως εἰς γένεσιν . Μήποτε δὲ ἐν τοῖς ἄλλοις ἡ μὲν γένεσις ἀπὸ τοῦ δυνάμει
Lemmas: ὁ γίγνομαι · καί ὁ μέν γίγνομαι παρέπομαι εὐθύς ἔχω ὁ οἰκεῖος φθορά , ὁ δέ εἰμί ὁ μή εἰμί σύνειμι , ἡγέομαι ἔπειμι . Ζεύς τίς δέ ἐκ ὁ ἀπόφασις ἄρχω ὁ ἔσχατος τετράς ; ἢ ἐσθίω ἀπό κατάφασις ἄρχω εἰς κατάφασις τελευτάω · καί γάρ ὁ ὁ γένεσις κύκλος ἀπό γένεσις εἰς γένεσις . μήποτε δέ ἐν ὁ ἄλλος ὁ μέν γένεσις ἀπό ὁ δύναμις
damascius.in-parmenidem 1442
νάμει ποιοῦσα ἀπὸ τῆς οἰκείας στερήσεως εἰς τὸ εἶδος προκόπλει · πρὸ ἄρα τῆς γενέσεως ἡ τοιάδε ἀπόφασις · τὸ δὲ εἶναι , ἅτε αὐτὸ ὂν τὸ τέλος τῆς γενέσεως σεως ἐν ᾧ μήκετι τὸ προκόπλειν , οὐκ ἂν ἔχοι πρὸ αὐτοῦ τὸ μὴ εἶναι , ἀλλὰ τὸ γίγνεσθαι . Ἐπίταδε γὰρ τὸ τέλος ἀεὶ καὶ τὸ τούτῳ ἀντικείμενον τοῦ γίγνεσθαι νεσθαι καὶ φθεῖρεσθαι . Διὰ τί
Lemmas: νάμη ποιέω ἀπό ὁ οἰκεῖος στέρησις εἰς ὁ εἶδος προκοπλεω · πρό ἄρα ὁ γένεσις ὁ τοιόσδε ἀπόφασις · ὁ δέ εἰμί , ἅτε αὐτός εἰμί ὁ τέλος ὁ γένεσις σέως ἐν ὅς μηκέτι ὁ προκοπλεω , οὐ εἄν ἔχω πρό αὐτός ὁ μή εἰμί , ἀλλά ὁ γίγνομαι . ἐπίταδε γάρ ὁ τέλος ἀεί καί ὁ οὗτος ἀντίκειμαι ὁ γίγνομαι νω καί φθείρω . Ζεύς τίς
damascius.in-parmenidem 1443
δὲ πανταχοῦ τὸ πρεσβύτερον τιμιώτερόν ἐστιν ; ἢ μᾶλλον τὸ πρότερον κατὰ χρόνον τὸ πρεσβύτερόν ἐστιν . Ἔδει οὖν καὶ ἐν τῇ ἀποδείξει τάττειν αὐτὸ πρότερον . Διὰ τί οὖν τῷ εἶναι τὸ γίγνεσθαι συνέπλεξεν ; τοῦτο γὰρ ἦν πᾶμπλον τῶν ἐζητημένων . Ἡ ὅτι τὸ ἐν τοῦτο καὶ τὴν γένεσιν ἤδη ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ ἐν ἑαυτῷ προὔβαλετο , καὶ ἐστὶν ἔσχατον , καὶ οἷον γένεσις ἐν
Lemmas: δέ πανταχοῦ ὁ πρέσβυς τίμιος εἰμί ; ἢ μᾶλλον ὁ πρότερος κατά χρόνος ὁ πρέσβυς εἰμί . δέω οὖν καί ἐν ὁ ἀποδείκνυμι τάσσω αὐτός πρότερος . Ζεύς τίς οὖν ὁ εἰμί ὁ γίγνομαι συμπλέκω ; οὗτος γάρ εἰμί πᾶμπλον ὁ ζητέω . ὁ ὅτι ὁ ἐν οὗτος καί ὁ γένεσις ἤδη ἀπό ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ προβάλλω , καί εἰμί ἔσχατος , καί οἷος γένεσις ἐν