ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1444
τῷ κόσμῳ τῶν ἐνάδων . Διὰ τί δὲ προσέμιξεν αὐτῷ καὶ τὴν ἀπόφασιν ; τοῦτο γὰρ ἔκτον ἠποροῦμεν · ὅτι γὰρ οὐ τὸ ἰσήλικον κατασκευάζει διὰ τῶν ἀποφάσεων δηλοῖ ἀνάπαλιν διὰ τοῦ ἰσηλίκου συνάγων τὰς ἀποφάσεις . Ἡ ὥσπερ οὐσία τὸ ἐν , Ἄλλὰ Επ ταδε , πρὸς τὸ τὸ Ε΄ . ἐν δὲ τῷ ] ἐν δὲ τοῖς ΒA , ἡ ἰδ . ] ή ποιοῦσα ] . τοῦτο . πρὸς προϊοῦσα . Β
Lemmas: ὁ κόσμος ὁ ἐνᾴδω . Ζεύς τίς δέ προσμείγνυμι αὐτός καί ὁ ἀπόφασις ; οὗτος γάρ ἕκτος ἀπορέω · ὅτι γάρ οὖον ὁ ἰσῆλιξ κατασκευάζω διά ὁ ἀπόφασις δηλόω ἀνάπαλιν διά ὁ ἰσῆλιξ συνάγω ὁ ἀπόφασις . ὁ ὥσπερ οὐσία ὁ ἐν , ἀλλά ἔπος ὅδε , πρός ὁ ὁ Ε΄ . ἐν δέ ὁ ] ἐν δέ ὁ ΒA , ὁ ἰδέ . ] ή ποιέω ] . οὗτος . πρός πρόειμι . Β
damascius.in-parmenidem 1445
πρὸς τὸ ς " . Β πρὸς τὸ ε " . ἀλλὰ γενεσιουργός , οὕτω καὶ σλέρησιν προὐβάλετο · ἄνευ γὰρ στερήσεως οὐκ ἔσλι γένεσις · ἀλλὰ κατὰ τὸ ἰσήλικον ἡ ἀπόφασις συνάγεται · ἢ καὶ τοῦτο εὔλογον ἅμα τῇ ἀκμῇ ἄρχεσθαι τὴν ἀπόφασιν . ἴσως δὲ καὶ ἐκ περιουσίας ἡ ἀπόδειξις · εἰ γὰρ τῇ ἀκμῇ σύνεσιι| πάντως σλέρησις , ἤ πού γε ταῖς ἄλλαις ἡλικίαις συνείη ἂν ἔτι μειζόνως .
Lemmas: πρός ὁ Σ " . Β πρός ὁ ε " . ἀλλά γενεσιουργός , οὗτος καί σλέρησιν προβάλλω · ἄνευ γάρ στέρησις οὐ εἰμί γένεσις · ἀλλά κατά ὁ ἰσῆλιξ ὁ ἀπόφασις συνάγω · ἢ καί οὗτος εὔλογος ἅμα ὁ ἀκμή ἄρχω ὁ ἀπόφασις . ἴσως δέ καί ἐκ περιουσία ὁ ἀπόδειξις · εἰμί γάρ ὁ ἀκμή σύνεσις πάντως σλέρησις , ἤ πού γε ὁ ἄλλος ἡλικία συνίημι εἄν ἔτι μέγας .
damascius.in-parmenidem 1446
Μήποτε δὲ παραβέβληται μὲν τὸ ἀποφατικὸν εἰς ἔνδειξιν καὶ τῆς φθοροποιοῦ στερήσεως · ἐνδείκνυται δὲ μᾶλλον τὸ κράτισλον καὶ μάλισια ἀκμάζον τῶν γενητῶν . Διὸ καὶ τῇ ἰσότητι ἀναλογεῖ τὸ ἰσήλικον , ὡς τὸ μὲν πρεσβύτερον τῷ μείζονι , τὸ δὲ νεώτερον τῷ σμικροτέρῳ . Τοῦτο δὲ συνάγει διχῶς , καὶ ὡς ἰσήλικον , διὰ τὸ κράτισιον , καὶ ὡς οὔτε νεώτερον οὔτε πρεσβύτερον , ὡς τοῦτο μὲν τέλος ,
Lemmas: μήποτε δέ παραβάλλω μέν ὁ ἀποφατικός εἰς ἔνδειξις καί ὁ φθοροποιός στέρησις · ἐνδείκνυμι δέ μᾶλλον ὁ κράτισλον καί μαλιθεος ἀκμάζω ὁ γενητός . Διὸ καί ὁ ἰσότης ἀναλογέω ὁ ἰσῆλιξ , ὡς ὁ μέν πρέσβυς ὁ μείζων , ὁ δέ νέος ὁ μικρός . οὗτος δέ συνάγω διχῶς , καί ὡς ἰσῆλιξ , διά ὁ κράτισιον , καί ὡς οὔτε νέος οὔτε πρέσβυς , ὡς οὗτος μέν τέλος ,
damascius.in-parmenidem 1447
ἐκείνων δὲ τὸ μὲν πρὸς τὸ τέλος , τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ τέλους . ἀλλὰ τὸ ἔβδομον εἴρηται μὲν καὶ πρόθεν , λεγέσθω δὲ καὶ νῦν ὅτι μάλιστα πρὸς τι καὶ γίνεται καὶ ἔστιν · ἄμα ἄρα προσθεέντι ἐποίησεν τὸ μὲν πρεσβύτερον μετὰ τῆς προσθήκης , τὸ δὲ νεώτερον ἄνευ ταύτης . Ἔνεστι δὲ τὸ ἄνευ προσθήκης τῷ μετὰ προσθήκης · αὐτὸ ἄρα ὅλον ἑαυτοῦ , οὐχ ὅλον
Lemmas: ἐκεῖνος δέ ὁ μέν πρός ὁ τέλος , ὁ δέ ἀπό ὁ τέλος . ἀλλά ὁ ἕβδομος εἴρω μέν καί προτίθημι , λέγω δέ καί νῦν ὅτι μάλιστα πρός τίς καί γίγνομαι καί εἰμί · ἄμη ἄρα προστίθημι ποιέω ὁ μέν πρέσβυς μετά ὁ προσθήκη , ὁ δέ νέος ἄνευ οὗτος . ἔνειμι δέ ὁ ἄνευ προσθήκη ὁ μετά προσθήκη · αὐτός ἄρα ὅλος ἑαυτοῦ , οὐ ὅλος
damascius.in-parmenidem 1448
πρεσβύτερον · ἐτι δὲ ἐν ἐνὶ νῦν πάντα ἐπιτελεῖται , ὥστε παραυτίκα νεώτερον τερον καὶ πρεσβύτερον · ἀλλὰ τὸ μὲν ἀπὸν , τὸ δὲ προσίον . Καὶ ἐτι ἐκ τρίτων ἡ τοῦ χρόνου συνέχεια συνδεῖ τὸ ἀεὶ νεώτερον τῷ ἀεὶ πρεσβυτέρῳ , καὶ ἐν τούτῳ σώζει τὴν συνέχειαν , ἐν τῷ ὁμοῦ νεώτερον γίγνεσθαι καὶ πρεσβύτερον . ἀλλὰ μὴν πρὸς τὸ ὄγδοον εἴρηται πρότερον ἐν τοῖς συμπεράσμαιν , σμασιν ,
Lemmas: πρέσβυς · ἔτι δέ ἐν ἐν νῦν πᾶς ἐπιτελέω , ὥστε παραυτίκα νέος τέρος καί πρέσβυς · ἀλλά ὁ μέν ἄπειμι , ὁ δέ πρόσειμι . καί ἔτι ἐκ τρίτος ὁ ὁ χρόνος συνέχεια συνδέω ὁ ἀεί νέος ὁ ἀεί πρέσβυς , καί ἐν οὗτος σῴζω ὁ συνέχεια , ἐν ὁ ὁμοῦ νέος γίγνομαι καί πρέσβυς . ἀλλά μήv πρός ὁ ὄγδοος εἴρω πρότερος ἐν ὁ συμπέρασμα , πεῖσμα ,
damascius.in-parmenidem 1449
λεγέσθω δὲ καὶ νῦν τὸ γε τοσοῦτον ὅτι κινδυνεύον τοῦτο τὸ ἐν τὰ ἄλλα εἶναι δοκεῖν , διὰ τοῦτο πρότερον αὐτὸ καθ’ αὐτό , καὶ πρὸς ἑαυτῷ συνέστησατο , εσλήσατο , καὶ ἄμα τέλος ἀρχὴ συνάπλων · καὶ γὰρ τὸ δημιουργικὸν ἐν πρὸς ἑαυτὸ συνεκρίνετο πρότερον . Τὸ τοίνυν ἕνατον , ὅτι μὲν οὐ μόνον ἀπόλυτος ὁ χρόνος ἔστιν καὶ αὐτὸς διωρθώσατο προελθών · ὡς δ’ ἂν εἴη
Lemmas: λέγω δέ καί νῦν ὁ γε τοσοῦτος ὅτι κινδυνεύω οὗτος ὁ ἐν ὁ ἄλλος εἰμί δοκέω , διά οὗτος πρότερος αὐτός κατά αὐτός , καί πρός ἑαυτοῦ συνίστημι , εἰσέρχομαι , καί ἄμη τέλος ἀρχή συναπλόω · καί γάρ ὁ δημιουργικός ἐν πρός ἑαυτοῦ συγκρίνω πρότερος . ὁ τοίνυν ἔνατος , ὅτι μέν οὖον μόνος ἀπόλυτος ὁ χρόνος εἰμί καί αὐτός διορθόω προέρχομαι · ὡς δέ εἄν εἰμί
damascius.in-parmenidem 1450
κρείττων τοῦ παντός , ὁμόγονος ὡν αὐτῷ κατὰ τὸν Τίμαιον ; εἰ δὲ τῷ κόσμῳ ὁμόγονος , ἐγκόσμιος ἂν εἴη ὁ τοῦ πρὸς τὸ πρὸς τὸ πρὸς τὸ πρὸς τὸ ἐκ πρὸς τὸ πρὸς πρὸς τὸ χρόνος οὐρανοῦ κόσμου χρόνος · καὶ γὰρ μέτρον ἐσὶν ἐν τῷ μετρουμένῳ . Συμπληροῖ γοῦν καὶ αὐτὸς τὴν τοῦ δημιουργήματος ὁμοιότητα πρὸς τὸ παράδειγμα . Καὶ γὰρ ἡ τοῦ ζῴου
Lemmas: ἀγαθός ὁ πᾶς , ὁμόγονος ὡς αὐτός κατά ὁ Τίμαιον ; εἰμί δέ ὁ κόσμος ὁμόγονος , ἐγκόσμιος εἄν εἰμί ὁ ὁ πρός ὁ πρός ὁ πρός ὁ πρός ὁ ἐκ πρός ὁ πρός πρός ὁ χρόνος οὐρανός κόσμος χρόνος · καί γάρ μέτρον ἐμίν ἐν ὁ μετρέω . συμπληρόω γοῦν καί αὐτός ὁ ὁ δημιούργημα ὁμοιότης πρός ὁ παράδειγμα . καί γάρ ὁ ὁ ζῷον
damascius.in-parmenidem 1451
φύσις ἐτύγχανεν οὖσα αἰώνιος · καὶ ὁ αἰώνιος δὲ οὐ πρὸ τοῦ ζῴου αἰῶν , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ καὶ τῷ ζῴῳ ὁμόγονος , ἀλλ’ ὅμως μέτρον τοῦ ζῷου , καὶ ταύτῃ κρείττων τοῦ ζῷου . Οὕτως ἄρα καὶ ὁ χρόνος τοῦ κόσμου κρείττων , ὡς ὁμοταγής , ταγής , καὶ κατὰ τὴν μετρητικὴν ἰδιότητα . Πρὸς τὸ δέκατον δὴ τί ἡμεῖς ἐροῦμεν ; ἢ τὸ μὲν ἀληθέστατον ὡς οὐκ ἔστιν
Lemmas: φύσις τυγχάνω εἰμί αἰώνιος · καί ὁ αἰώνιος δέ οὖον πρό ὁ ζῷον Αἰῶν , ἀλλά ἐν αὐτός καί ὁ ζῷον ὁμόγονος , ἀλλά ὅμως μέτρον ὁ ζῷον , καί οὗτος ἀγαθός ὁ ζῷον . οὕτως ἄρα καί ὁ χρόνος ὁ κόσμος ἀγαθός , ὡς ὁμοταγής , τάσσω , καί κατά ὁ μετρητικός ἰδιότης . πρός ὁ δέκατος δή τίς ἐγώ εἴρω ; ἢ ὁ μέν ἀληθής ὡς οὐ εἰμί
damascius.in-parmenidem 1452
ἀφορίσασθαι τὰ τοιαῦτα διανοίας ἀνθρωπίνης . Οὐδὲ γὰρ ὅτι ἡ πηγὴ τῆς ψυχῆς ἐν τῇ Ἑκάτῃ ἔστιν ἐπενόησεν ἄν τις , εἰ μὴ παρ’ αὐτῶν ἤκουσε τῶν Θεῶν . θεῶν . Εἰ δὲ ἄρα τολμητέον εἰπεῖν τι ἀνθρωπικόν , οὐκ οἶμαι τὸν πηγαῖον χρόνον ἐν τῇ Μεγάλῃ εἶναι Θεῷ , ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τῷ δημιουργῷ . Στοχάζομαι δὲ ὅτι οὐκ ἔστι ζωογονικῆς ἰδιότητος ὁ χρόνος , ἀλλὰ δημιουργικῆς
Lemmas: ἀφορίζω ὁ τοιοῦτος διάνοια ἀνθρώπινος . οὐδέ γάρ ὅτι ὁ πηγή ὁ Ψυχή ἐν ὁ Ἑκάτη εἰμί ἐπινοέω ἄν τις , εἰμί μή παρά αὐτός ἀκούω ὁ θεός . θεός . εἰμί δέ ἄρα τολμητέον εἶπον τίς ἀνθρωπικός , οὐ οἴομαι ὁ πηγαῖος χρόνος ἐν ὁ Μεγάλη εἰμί Θεός , ἀλλά μᾶλλον ἐν ὁ δημιουργός . στοχάζομαι δέ ὅτι οὐ εἰμί ζωογονικός ἰδιότης ὁ χρόνος , ἀλλά δημιουργικός
damascius.in-parmenidem 1453
καὶ μετρητικῆς τικῆς τῶν εἰδῶν . Εἰ δὲ μετρεῖ καὶ τὴν ψυχῆς κίνησιν , οὐδὲν παρὰ τοῦτο · καὶ γὰρ ἡ πηγαία κρίσις ἐν τῷ δημιουργῷ οὖσα κρίνει τὴν ψυχήν , καὶ ἡ πηγαία αἴσθησις ἐν αὐτῷ οὖσα συνέζευκται τῇ φύσει ἀπαιωρουμένη τῶν τῆς Θεοῦ νώτων . Ἔτι δὲ ὁ δημιουργὸς τὴν μὲν ψυχὴν ὑφιστῶν ἐπιδεῖται τοῦ ζωογονικοῦ κρατήρος , τὸν δὲ χρόνον αὐτὸς ἐπινοεῖ καθ’
Lemmas: καί μετρητικός Τίκης ὁ εἶδος . εἰμί δέ μετρέω καί ὁ Ψυχή κίνησις , οὐδείς παρά οὗτος · καί γάρ ὁ πηγαῖος κρίσις ἐν ὁ δημιουργός εἰμί κρίνω ὁ Ψυχή , καί ὁ πηγαῖος αἴσθησις ἐν αὐτός εἰμί συζεύγνυμι ὁ φύσις ἀπαιωρέω ὁ ὁ Θεός νῶτον . ἔτι δέ ὁ δημιουργός ὁ μέν ψυχή ὑφιστάω ἐπιδέω ὁ ζωογονικός κρατήρ , ὁ δέ χρόνος αὐτός ἐπινοέω κατά
damascius.in-parmenidem 1454
ἑαυτόν , ὡς φησιν ὁ Τίμαιος , ἅτε ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν πηγαῖον χρόνον . Ἔτι δὲ ἐκ τρίτων τὸ τοῦ χρόνου παράδειγμα δειγμα οὐκ ἔστιν ὁ πρῶτος αἰών , ἀλλ’ ὁ συνὼν τῷ αὐτοζῷῳ , ὡς πολλάκις ἐδείξαμεν . Καὶ ὁ χρόνος ἄρα ἐν τῷ τρίτῳ τῶν νοερῶν ἐκφανήσεται , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῇ νοερᾷ ζωῇ , ἥτις ἀναλογεῖ τῷ πρώτῳ αἰῶνι · ὁ δὲ δημιουργὸς οἷον αὐτοζῷον
Lemmas: ἑαυτοῦ , ὡς φημί ὁ Τίμαιος , ἅτε ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πηγαῖος χρόνος . ἔτι δέ ἐκ τρίτος ὁ ὁ χρόνος παράδειγμα δεῖγμα οὐ εἰμί ὁ πρῶτος αἰών , ἀλλά ὁ σύνειμι ὁ αὐτοζῷον , ὡς πολλάκις δείκνυμι . καί ὁ χρόνος ἄρα ἐν ὁ τρίτος ὁ νοερός ἐκφαίνω , ἀλλά οὐ ἐν ὁ νοερός ζωή , ὅστις ἀναλογέω ὁ πρῶτος αἰών · ὁ δέ δημιουργός οἷος αὐτοζῷον
damascius.in-parmenidem 1455
ἔστιν ἐσλιν ἐν τοῖς νοεροῖς . Καὶ δὴ ἐπὶ τούτοις , εἰ καὶ ζωναῖός ἔστιν οἷος ὁ θεουργοῖς ἐκφανεὶς ὡστε χρόνος , ἀλλὰ τὰ συνθήματα αὐτοῦ δημιουργικὴν ἐμφαίνει μᾶλλον συγγένειαν , οἷον τὸ νεώτερον καὶ πρεσβύτερον , τὸ αἴτιον γενέσεως τοῖς γιγνομένοις , τὸ μισογύναιον , ὡς ἂν οὐ ζωογονικῆς , οὐδὲ Ἡλυ - καὶ ὁ αἰωνιον πρὸς τὸ Ιν . τὸ ἐκάστη συνεκτεινόμενον τῷ μετρουμένῳ . Περὶ τόπου , Β πρὸς
Lemmas: εἰμί Έσλιν ἐν ὁ νοερός . καί δή ἐπί οὗτος , εἰμί καί Ζωναίος εἰμί οἷος ὁ θεουργός ἐκφαίνω ὡστε χρόνος , ἀλλά ὁ σύνθημα αὐτός δημιουργικός ἐμφαίνω μᾶλλον συγγένεια , οἷος ὁ νέος καί πρέσβυς , ὁ αἴτιος γένεσις ὁ γίγνομαι , ὁ μισογύναιος , ὡς εἄν οὖον ζωογονικός , οὐδέ Ἡλυ - καί ὁ αἰώνιος πρός ὁ ἐν . ὁ ἐκάδιος συνεκτείνω ὁ μετρέω . περι τόπος , Β πρός
damascius.in-parmenidem 1456
τὸ πρὸς δὲ τὸ δέκατον , τί ἡ . ἐρ . Β . Εκάτη ] ἑκάσλη Βλ . λόγια Τὴν Ἑκάτῃν οἱ Χαλδαῖοι Θεὸν θεὸν ὁρίζονται μεσαιτάτην ἄγουσαν τάξιν ... ἐν μὲν τοῖς δεξιοῖς αὐτῆς μέρεσι τιθέασι θέασι τὴν πηγὴν τῶν ψυχῶν . ἐν τῇ Μεγάλῃ ... Θεῷ ] ἐν τῇ μέσῃ Θεότητι , πρεποῦς ὄντος ἰδιοτροπίας · τοῦτο μὲν οὖν ὅπη ἂν τῷ Θεῷ δοκῇ , ταύτῃ ἐχέτω τε καὶ λεγέσθω . Πρὸς
Lemmas: ὁ πρός δέ ὁ δέκατος , τίς ὁ . ἐρ . Β . Εκάτη ] ἑκάσλη ΒΛ . λόγιος ὁ ἕκατος ὁ Χαλδαῖος θεός θεός ὁρίζω μέσος ἄγω τάξις ... ἐν μέν ὁ δεξιός αὐτός μέρος τίθημι θέω ὁ πηγή ὁ Ψυχή . ἐν ὁ Μεγάλη ... Θεός ] ἐν ὁ μέσος θεότης , πρεποῦς εἰμί ἰδιοτροπία · οὗτος μέν οὖν ὅπῃ εἄν ὁ Θεός δοκέω , οὗτος ἔχω τε καί λέγω . πρός
damascius.in-parmenidem 1457
δὲ τὸ ἑνδέκατον ἀπορήσειεν ἂν τις , εἰ διάστημα ὁ χρόνος , ὡς συνθήσει αὐτὸν τὸ ἀδιάστατον · μυρία γὰρ ἐπὶ μυρίοις τὰ νῦν συνελθόντα ἐν ποιεῖ νῦν ἀδιάστατον , ἀλλ’ οὔτε ἡμιωρίαν οὔτε ὁποιοῦν μόριον ὧρας . Διότι πᾶν ἐπ’ ἄπειρον εἰς τὰ νῦν οὐ παύσεται διαιρούμενον · εἰ γὰρ καὶ ἀσώματος ὁ χρόνος , ἀλλ’ οὐκ ἀδιάστατος , ἐπεὶ καὶ τὸ μαθηματικὸν μέγεθος ἀσώματον , ἀλλ’ ὅμως
Lemmas: δέ ὁ ἑνδέκατος ἀπορέω εἄν τις , εἰμί διάστημα ὁ χρόνος , ὡς συντίθημι αὐτός ὁ ἀδιάστατος · μυρίος γάρ ἐπί μυρίος ὁ νῦν συνέρχομαι ἐν ποιέω νῦν ἀδιάστατος , ἀλλά οὔτε ἡμιωρία οὔτε ὁποιοῦν μόριον ἀείρω . διότι πᾶς ἐπί ἤπειρος εἰς ὁ νῦν οὖον παύω διαιρέω · εἰμί γάρ καί ἀσώματος ὁ χρόνος , ἀλλά οὐ ἀδιάστατος , ἐπεί καί ὁ μαθηματικός μέγεθος ἀσώματος , ἀλλά ὅμως
damascius.in-parmenidem 1458
οὐκ ἂν ποτε συντεθείη ἀπὸ σημείων . Εὐλαβητέον ἄρα τὸ ἐξ ἀμερῶν εἶναι τὸν χρόνον . Τί οὖν ; οὐδὲ συνεχὴς ἐστὶ καὶ διωρισμένος , ὡς ἀποδείκνυσιν , πᾶν γε φήσω , ἀλλ’ οὐκ ἐκ μερῶν ἁμερῶν , ἀλλ’ ἐκ διαστατῶν διωρισμένων συγκεῖμενος . Ἔστιν γὰρ σύνθετος , ὡς φησι Στράτων , ἐκ μερῶν μὴ μενόντων · ταύτῃ οὖν ἐκ διωρισμένων · ἕκαστον δὲ μέρος συνεχὲς ἐστὶ , καὶ οἷον μέτρον ἐστὶν ἐκ
Lemmas: οὐ εἄν ποτός συντίθημι ἀπό σημεῖον . εὐλαβητέον ἄρα ὁ ἐκ ἡμέρα εἰμί ὁ χρόνος . τις οὖν ; οὐδέ συνεχής εἰμί καί διορίζω , ὡς ἀποδείκνυμι , πᾶς γε φημί , ἀλλά οὐ ἐκ μέρος ἡμέρα , ἀλλά ἐκ διαστατός διά-ὁρίζω σύγκειμαι . ἔρτις γάρ σύνθετος , ὡς φημί Στράτων , ἐκ μέρος μή μένω · οὗτος οὖν ἐκ διά-ὁρίζω · ἕκαστος δέ μέρος συνεχής εἰμί , καί οἷος μέτρον εἰμί ἐκ
damascius.in-parmenidem 1459
πολλῶν μέτρων · ἐδείκνυμεν γὰρ καὶ ἐν τοῖς εἰς Τίμαιον ὅτι οὐ κατὰ τὰ νῦν προκόπλει ὁ χρόνος · οὐδὲ γὰρ ἂν προέκοψεν ἀπείρων ὄντων ἀεὶ |ἀεὶ τῶν νῦν . Ἄλλ’ ὥσπερ ἡ κίνησις προκόπλει διασηματικῶς , ἀλλ’ οὐ κατὰ σημείον , ἀλλ’ οἷον κατὰ ἅλματα , ὡς ἔλεγε καὶ Ἀριστοτέλης , οὕτως ἀνάγκη καὶ τὸ χρόνον κατὰ μέτρα ὅλα προβαίνειν ἃ μετρητικὰ τῶν ἁλμάτων γίνεται τῆς
Lemmas: πολύς μέτρον · δείκνυμι γάρ καί ἐν ὁ εἰς Τίμαιον ὅτι οὖον κατά ὁ νῦν προκοπλεω ὁ χρόνος · οὐδέ γάρ εἄν προκόπτω ἤπειρος εἰμί ἀεί ἀεί ὁ νῦν . ἄλλος ὥσπερ ὁ κίνησις προκοπλεω διασηματικῶς , ἀλλά οὖον κατά σημεῖον , ἀλλά οἷος κατά ἅλμα , ὡς λέγω καί Ἀριστοτέλης , οὕτως ἀνάγκη καί ὁ χρόνος κατά μέτρον ὅλος προβαίνω ὁ μετρητικός ὁ ἅλμα γίγνομαι ὁ
damascius.in-parmenidem 1460
κινήσεως . Οὕτως ἄρα ἐκ μέτρων ὁ χρόνος · ἀλλὰ μέτρον πέρασι διειλημμένον μένον καὶ διωρισμένον . Διὸ καὶ ὁ Παρμενίδης τὸν χρόνον παρήγαγεν μετὰ τὸ συνεχὲς πηλίκον καὶ τὸ διωρισμένον πλῆθος , ὅτι καὶ αὐτὸς ὡς ἐκ μέτρων τε καὶ μερῶν , συνεχὴς τέ ἐστι καὶ διωρισμένος . Ἄλλ’ οὕτω , φαίν τις ἂν , καὶ ἡ κίνησις ἐστὶ συνεχὴς καὶ διωρισμένη , ὅτι οὐδὲ ταύτης τὰ μέρη
Lemmas: κίνησις . οὕτως ἄρα ἐκ μέτρον ὁ χρόνος · ἀλλά μέτρον πέρας διαλαμβάνω μένω καί διορίζω . Διὸ καί ὁ Παρμενίδης ὁ χρόνος παράγω μετά ὁ συνεχής πηλίκος καί ὁ διορίζω πλῆθος , ὅτι καί αὐτός ὡς ἐκ μέτρον τε καί μέρος , συνεχής τε εἰμί καί διορίζω . ἄλλος οὗτος , Φάιν τις εἄν , καί ὁ κίνησις εἰμί συνεχής καί διορίζω , ὅτι οὐδέ οὗτος ὁ μέρος
damascius.in-parmenidem 1461
μένει ; ἢ ἀληθὲς τοῦτό ἐστι · συνεχίζεται γὰρ ὑπὸ τοῦ σώματος ἐφ’ οὗ τε καὶ οὗ ἡ κίνησις , διακοπλομένη μένη δὲ διορίζεται τοῖς ἑαυτῆς ἅλμασιν · τὸ δὲ ἀληθῶς συνεχὲς τὸ μέγεθός ἐστιν οὗ καὶ ἡ συνέχεια ὅλη ὁμοῦ οὖσα παραιτεῖται τὸν διορισμόν . Ὅτι δὲ ἐκ μέτρων πρὸς τὸ ΙΑον . ἑαυτοῖς . Β πρὸς τὸ Περὶ χρόνου ὁ χρόνος προκόπτει πᾶν κινούμενον κατὰ
Lemmas: μένω ; ἢ ἀληθής οὗτος εἰμί · συνεχίζω γάρ ὑπό ὁ σῶμα ἐπί ὅς τε καί ὅς ὁ κίνησις , διακοπελω μένω δέ διορίζω ὁ ἑαυτοῦ ἅλμα · ὁ δέ ἀληθής συνεχής ὁ μέγεθος εἰμί ὅς καί ὁ συνέχεια ὅλος ὁμοῦ εἰμί παραιτέομαι ὁ διορισμός . ὅτι2 δέ ἐκ μέτρον πρός ὁ Ἰάων . ἑαυτοῦ . Β πρός ὁ περι χρόνος ὁ χρόνος προκόπτω πᾶς κινέω κατά
damascius.in-parmenidem 1462
τόπον ἐπὶ συνεχοῦς κινεῖται διωρισμένων σύγκειται ὁ χρόνος , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τῶν ἀμερῶν νῦν , δηλοῖ αὐτοῦ τὸ ἐπὶ ψυχῆς παράδειγμα . Ἔστω μὲν γὰρ συνεχὴς ἡ ψυχικὴ νόησις , διοριζέσθω δὲ ταῖς μεταβάσεσι καθορώσης μὲν δικαιοσύνην , καθορώσης δὲ σωφροσύνην , καθορώσης δὲ ἐπιστήμην . Ἄρα οὖν καθ’ ἕκαστον εἶδος ἐν νῦν διατρίβει μόνον , ἢ χρόνον ὅλον ἔστηκεν ἐν ἑκάσῳ ; εἰ μὲν γὰρ τοῦτο , ἅλμασιν
Lemmas: τόπος ἐπί συνεχής κινέω διά-ὁρίζω σύγκειμαι ὁ χρόνος , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ ἡμέρα νῦν , δηλόω αὐτός ὁ ἐπί Ψυχή παράδειγμα . ἔστω μέν γάρ συνεχής ὁ ψυχικός νόησις , διορίζω δέ ὁ μετάβασις καθοράω μέν δικαιοσύνη , καθοράω δέ σωφροσύνη , καθοράω δέ ἐπιστήμη . ἄρας οὖν κατά ἕκαστος εἶδος ἐν νῦν διατρίβω μόνος , ἢ χρόνος ὅλος ἵστημι ἐν Κάσος ; εἰμί μέν γάρ οὗτος , ἅλμα
damascius.in-parmenidem 1463
ἐοικότα ἔσται τὰ νοήματα · οὕτω δὲ καὶ τὰ διαστήματα τῶν μεταβάσεων ἐν χρόνῳ φαίνεται , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ νῦν · τὸ μὲν γὰρ νενοηκέναι ἐν τῷ νῦν , τὸ δὲ νοεῖν ἐν τῷ χρόνῳ . Ὁ δὲ διορισμὸς ἐκ τῶν μερῶν σύγκειται τῶν κατὰ τὸ νοεῖν τε καὶ καθορᾶν , ἢ οὐκ ἂν ἐνέμεινέν τινι νοητῷ χρόνον οὐδένα · τοῦτο δὲ ἄτοπον κινεῖσθαι μόνον , οὐ
Lemmas: ἔοικα εἰμί ὁ νόημα · οὗτος δέ καί ὁ διάστημα ὁ μετάβασις ἐν χρόνος φαίνω , ἀλλά οὐ ἐν ὁ νῦν · ὁ μέν γάρ νοέω ἐν ὁ νῦν , ὁ δέ νοέω ἐν ὁ χρόνος . ὁ δέ διορισμός ἐκ ὁ μέρος σύγκειμαι ὁ κατά ὁ νοέω τε καί καθοράω , ἢ οὐ εἄν ἐμμένω τις νοητός χρόνος οὐδείς · οὗτος δέ ἄτοπος κινέω μόνος , οὖον
damascius.in-parmenidem 1464
στάσιν δὲ μηδεμίαν ἐνεῖναι ταῖς νοήσεσιν . Πῶς οὖν ὁ Παρμενίδης ἐν μέσῳ τοῦ γιγνομένου κατὰ τὸ νῦν θεωρεῖ τὸ μήτε νεώτερον μήτε πρεσβύτερον ; ἐπειδὰν γὰρ ἐντύχῃ τῷ νῦν , πέπαυται γιγνόμενον . Ἡ καὶ τὸ διάστημα ἕκαστον τοῦ χρόνου νῦν καλεῖται , ὡς ἐνεστὼς χρόνος , ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ τοῦ χρόνου πέρας · ρας · ἔστι γὰρ τι διάστημα χρόνου ὁ ἐνέστηκεν ὅλον ὁμοῦ , οὐ
Lemmas: στάσις δέ μηδείς ἔνειμι ὁ νόησις . Πῶς οὖν ὁ Παρμενίδης ἐν μέσος ὁ γίγνομαι κατά ὁ νῦν θεωρέω ὁ μήτε νέος μήτε πρέσβυς ; ἐπειδάν γάρ ἐντυγχάνω ὁ νῦν , παύω γίγνομαι . ὁ καί ὁ διάστημα ἕκαστος ὁ χρόνος νῦν καλέω , ὡς ἐνίστημι χρόνος , ἀλλά οὐ ὡς ὁ ὁ χρόνος πέρας · Ἥρα · εἰμί γάρ τίς διάστημα χρόνος ὁ ἐνίστημι ὅλος ὁμοῦ , οὖον
damascius.in-parmenidem 1465
παρὰ τὰ δύο νῦν · καὶ ὅτι τοῦτο τὸ διάστημα κέκληκεν νῦν ὁ Παρμενίδης ἐδήλωσεν χρόνον αὐτὸ ὀνομάσας · λέγει γάρ · « ἆρα οὐχ ὅταν κατὰ τὸν νῦν χρόνον , ἢ γιγνόμενον τὸν μεταξὺ τοῦ ἤν τε καὶ ἔσται ; » καὶ ὅτι πλάτος ἔχει τοῦτο τὸ νῦν , καὶ ὅλον τί ἔστι καὶ μέρη ἔχει , σαφέστατα παρέστησεν ἐπαγαγών · « τὸ γὰρ πρῶτον οὕτως ἔχει , ὡς ἀμφοτέρων ἐφάπτεσθαι ,
Lemmas: παρά ὁ δύο νῦν · καί ὅτι οὗτος ὁ διάστημα καλέω νῦν ὁ Παρμενίδης δηλόω χρόνος αὐτός ὀνομάζω · λέγω γάρ · « ἆρα οὐ ὅταν κατά ὁ νῦν χρόνος , ἢ γίγνομαι ὁ μεταξύ ὁ ἐάν τε καί εἰμί ; » καί ὅτι πλάτος ἔχω οὗτος ὁ νῦν , καί ὅλος τίς εἰμί καί μέρος ἔχω , σαφής παρίστημι ἐπάγω · « ὁ γάρ πρῶτος οὕτως ἔχω , ὡς ἀμφότερος ἐφάπτω ,
damascius.in-parmenidem 1466
τοῦ τε νῦν ἀφιέμενον , τοῦ δ’ ἔπειτα ἐπι - λαμβανόμενον . » Ἔστιν ἄρα ἅπλεσθαι ἄμα καὶ ἀφίεσθαι τοῦ νῦν · μέρους μὲν ἄρα ἀψεται , μέρους δὲ ἀφεθήσεται · μεριστὸν ἄρα τὸ νῦν · χρόνος ἄρα , καὶ οὐ πέρας χρόνου . Ἔτι δὲ πορεύεται μὲν ἐν τῷ γίγνεσθαι τὸ γιγνόμενον , ἐπίσχει δὲ καὶ ἵσταται ἐν τῷ εἶναι , ὡς δὲ ἡ κίνησις , οὕτω καὶ ἡ σιᾶσις ἐν χρόνῳ
Lemmas: ὁ τε νῦν ἀφίημι , ὁ δέ ἔπειτα ἐπι - λαμβάνω . » ἔρτις ἄρα ἁπλόω ἄμη καί ἀφίημι ὁ νῦν · μέρος μέν ἄρα ἅπτω , μέρος δέ ἀφίημι · μεριστός ἄρα ὁ νῦν · χρόνος ἄρα , καί οὖον πέρας χρόνος . ἔτι δέ πορεύω μέν ἐν ὁ γίγνομαι ὁ γίγνομαι , ἐπίσχω δέ καί ἵστημι ἐν ὁ εἰμί , ὡς δέ ὁ κίνησις , οὗτος καί ὁ σιάζω ἐν χρόνος
damascius.in-parmenidem 1467
τοῖς τῇδε πράγμασιν . Καὶ ἔστηκεν ἄρα ἐν χρόνῳ τὸ ὄν , ὥσπερ κινεῖται τὸ γιγνό - μενον . Χρονικὸν ἄρα καὶ τὸ νῦν διάστημα , καὶ ἐκ τοιούτων σύγκειται ὁ χρόνος . Τῇ μὲν οὖν διαδοχῇ καὶ οἷον κινήσει τῶν τοιούτων διαστημάτων , ἄλλος ἀεὶ καὶ ἄλλος ὁ χρόνος , τῇ δὲ καὶ ὁπωσοῦν ἀθρόᾳ μονῇ τοῦ διαστήματος ἑκάστου ἐν χρόνῳ τὸ ἀεὶ ὄν ἔστιν , ὥσπερ ἐν
Lemmas: ὁ ὅδε πρᾶγμα . καί ἵστημι ἄρα ἐν χρόνος ὁ εἰμί , ὥσπερ κινέω ὁ γιγνο - μένω . χρονικός ἄρα καί ὁ νῦν διάστημα , καί ἐκ τοιοῦτος σύγκειμαι ὁ χρόνος . ὁ μέν οὖν διαδοχή καί οἷος κινέω ὁ τοιοῦτος διάστημα , ἄλλος ἀεί καί ἄλλος ὁ χρόνος , ὁ δέ καί ὁπωσοῦν ἀθρόος μονή ὁ διάστημα ἕκαστος ἐν χρόνος ὁ ἀεί εἰμί εἰμί , ὥσπερ ἐν
damascius.in-parmenidem 1468
ἄλλῳ τὸ γιγνόμενον . ἐν τύχῃ . ἄρα . λαμβανόμενον . τῶν κατα - νοεῖν τε καὶ καθ . ΒΛ . ἔμεινεν ἔν τινι Β . οὐδὲ γὰρ τὸ νῦν μέρος τοῦ χρόνου , ἀλλὰ πέρας ἐστίν . ἆρ᾽ οὐχ τῷ νῦν τοῦ τε νῦν καὶ τοῦ ἔπειτα , τοῦ μὲν νῦν ἀφιέμενον , τοῦ δ' ἔπειτα ἐπιλαμβανόμενου vῦν . ἤδη δὲ καὶ πρὸς τὸ δυοδέκατον λέγομεν ὡς οὕτω μόνως ἐπιλύεσθαι δυνατὸν τὴν
Lemmas: ἄλλος ὁ γίγνομαι . ἐν τυγχάνω . ἄρα . λαμβάνω . ὁ κατά - νοέω τε καί καθά . ΒΛ . μένω ἐν τις Β . οὐδέ γάρ ὁ νῦν μέρος ὁ χρόνος , ἀλλά πέρας εἰμί . ἆρα οὐ ὁ νῦν ὁ τε νῦν καί ὁ ἔπειτα , ὁ μέν νῦν ἀφίημι , ὁ δέ ἔπειτα επιλαμβάνομαι ὅς . ἤδη δέ καί πρός ὁ δυοδεκατος λέγω ὡς οὗτος μόνος ἐπιλύω δυνατός ὁ
damascius.in-parmenidem 1469
Ἀριστοτέλους ἀπορίαν , εἶναι χρόνον ἐνεσιῶτα ὑποθεμένοις τὸ χρονικὸν τοιόνδε μέτρον · ὅπερ ὡς μὲν παρόν , ἐνεσιῶς ἐστίν , ὡς δὲ φθειρόμενον , μενον , παρεληλυθώς , ὡς δὲ ἐπιγιγνόμενον ἀδιαλείπτως , μέλλων . Εἰσὶν ἄρα καὶ οἱ δύο περὶ τὸν ἐνεσιῶτα χρόνον · ἄλλος γὰρ ἀεὶ καὶ ἄλλος ὁ ἐνεσιῶς · ἐγγέ γέ τοι τῇ ἀφθάρτῳ γενέσει ἐν τῷ ἐνεσιῶτι συνέπληκται πᾶς ὁ χρόνος · κατὰ δὴ τὸν ἀεὶ ἐνεσιῶτα
Lemmas: Ἀριστοτέλης ἀπορία , εἰμί χρόνος ἐνίημι ὑποτίθημι ὁ χρονικός τοιόσδε μέτρον · ὅσπερ ὡς μέν πάρειμι , ἐνεσιῶς εἰμί , ὡς δέ φθείρω , μένω , παρέρχομαι , ὡς δέ ἐπιγίγνομαι ἀδιαλείπτως , μέλλω . εἰμί ἄρα καί ὁ δύο περί ὁ ἐνίημι χρόνος · ἄλλος γάρ ἀεί καί ἄλλος ὁ ἐνεσιῶς · ἔγγος γε ὅς ὁ ἄφθαρτος γένεσις ἐν ὁ ενεσιους συμπλήσσω πᾶς ὁ χρόνος · κατά δή ὁ ἀεί ἐνίημι
damascius.in-parmenidem 1470
τοῦτον δυνάμεθα καὶ ὅπως μετρεῖ τὴν κίνησιν ὁ χρόνος ἰδεῖν , ἢ καὶ ὅλως τὴν γένεσιν · ὁ γὰρ αὐτῆς ἀεὶ πάρεστιν τοῦτο μετρεῖ ὅλον ὁ χρόνος . Διόπερ ὡς ὅλον ἐν γε τῷ νῦν οὐδὲ γίγνεται , ἀλλ’ ἐστίν τό τε ἄτε ὅλον ὁμοῦ ὁ τότε ἐστίν ἐν τότε · ὡς δὲ καὶ ἄλλο καὶ ἄλλο τοιούτων νῦν ὁ γιγνόμενος , μενος , οὕτως ἄλλο καὶ
Lemmas: οὗτος δύναμαι καί ὅπως μετρέω ὁ κίνησις ὁ χρόνος ὁράω , ἢ καί ὅλως ὁ γένεσις · ὁ γάρ αὐτός ἀεί πάρειμι οὗτος μετρέω ὅλος ὁ χρόνος . διόπερ ὡς ὅλος ἐν γε ὁ νῦν οὐδέ γίγνομαι , ἀλλά εἰμί ὁ τε αὔγ-ασμα ὅλος ὁμοῦ ὁ τότε εἰμί ἐν τότε · ὡς δέ καί ἄλλος καί ἄλλος τοιοῦτος νῦν ὁ γίγνομαι , μένος , οὕτως ἄλλος καί
damascius.in-parmenidem 1471
ἄλλο τοιόνδε ὅν ἡ γένεσις , ὡς τὴν τε γένεσιν ἄλλην ἀεὶ , καὶ ἄλλην εἶναι οὐσίαν , καὶ τὸν χρόνον ἄλλο καὶ ἄλλο νῦν . ἀλλὰ μὴν πρὸς τὸ τρίτον καὶ δέκατον ἐν μὲν διοριστέον ὅτι τὸ μὲν νεώτερον καὶ πρεσβύτερον κατὰ τὸ πρότερον τοῦ χρόνου καὶ ὕστερον Θεατέον , τὸ δὲ ἰσήλικον κατὰ τὸν ἐνεσιῶτα . Στάσει γὰρ τινὶ ἡ ἰσότης ἀναλογεῖ . Δεύτερον δὲ
Lemmas: ἄλλος τοιόσδε ὅς ὁ γένεσις , ὡς ὁ τε γένεσις ἄλλος ἀεί , καί ἄλλος εἰμί οὐσία , καί ὁ χρόνος ἄλλος καί ἄλλος νῦν . ἀλλά μήv πρός ὁ τρίτος καί δέκατος ἐν μέν διοριστέον ὅτι ὁ μέν νέος καί πρέσβυς κατά ὁ πρότερος ὁ χρόνος καί ὕστερος θεατέον , ὁ δέ ἰσῆλιξ κατά ὁ ἐνίημι . στάσις γάρ τις ὁ Ἰσότης ἀναλογέω . Δεύτερος δέ
damascius.in-parmenidem 1472
ὅτι καὶ κατὰ τὸ πρότερον τὸ νεώτερον , κατὰ δὲ τὸ ὕστερον τὸ πρεσβύτερον ἐνδέχεται Θεωρεῖν , καὶ αὐ ἀνάπαλιν . Ὅταν μὲν γὰρ ἄλλο πρὸς ἄλλο συγκρίνηται , τὸ μὲν πρότερον πρεσβυτέρων ἐστίιν , τὸ δὲ ὕστερον νεώ τερον · ὅταν δὲ αὐτὸ πρὸς ἑαυτὸ ἀνάπαλιν , τὸ μὲν πρότερον νεώτερον , τὸ δὲ ὕστερον πρεσβύτερον . Τρίτον δὲ ἐπὶ τούτοις ἐπιστάσεως ἀξίων ὅτι πάντων μὲν τιμιώτατος ὁ
Lemmas: ὅτι καί κατά ὁ πρότερος ὁ νέος , κατά δέ ὁ ὕστερος ὁ πρέσβυς ἐνδέχομαι θεωρέω , καί αὖος ἀνάπαλιν . ὅταν μέν γάρ ἄλλος πρός ἄλλος συγκρίνω , ὁ μέν πρότερος πρέσβυς ἑστία , ὁ δέ ὕστερος ναῦς τέρος · ὅταν δέ αὐτός πρός ἑαυτοῦ ἀνάπαλιν , ὁ μέν πρότερος νέος , ὁ δέ ὕστερος πρέσβυς . Τρίτος δέ ἐπί οὗτος ἐπίστασις ἄξιος ὅτι πᾶς μέν τίμιος ὁ
damascius.in-parmenidem 1473
ἐνεσιῶς , ἐν ᾧ τὸ ἕκαστον εἶναι , δεύτερος δὲ ὁ μέλλων , ὡς ἐτι ὁδεύων εἰς τὸ εἶναι , καὶ κατὰ τὸ δυνάμει ἰστάμενος , ἔσχατος δὲ ὁ παρεληλυθώς , οἷα παρελθὼν ελθὼν τὸν ἐνεσιῶτα , καὶ κατὰ τὴν σίέρησιν ὑφεσιῶς . Ἀνάγκη ἄρα καὶ τῶν ἡλικιῶν τὸ μὲν ἰσήλικον εἶναι κράτιστον , τῶν δὲ πέριξ τὸ νεώτερον εἶναι κρεῖττον τοῦ πρεσβυτέρου , ὡς τὸ ἐπὶ τὴν ἀκμὴν τοῦ
Lemmas: ἐνεσιῶς , ἐν ὅς ὁ ἕκαστος εἰμί , δύο δέ ὁ μέλλω , ὡς ἔτι ὁδεύω εἰς ὁ εἰμί , καί κατά ὁ δύναμις ἰστάμενος , ἔσχατος δέ ὁ παρέρχομαι , οἷος παρέρχομαι έρχομαι ὁ ἐνίημι , καί κατά ὁ σιειρω ὑφίημι . Ἀνάγκη ἄρα καί ὁ ἡλικία ὁ μέν ἰσῆλιξ εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ πέριξ ὁ νέος εἰμί ἀγαθός ὁ πρέσβυς , ὡς ὁ ἐπί ὁ ἀκμή ὁ
damascius.in-parmenidem 1474
ἀπὸ τῆς ἀκμῆς . Οὕτω μὲν ὡς ἐν γενέσει , δυνατὸν δὲ κατὰ ἄλλην ἐπιβολὴν τὸ πρεσβύτερον προτιμᾶν . πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ παρεληλυθός τὸ μὲν σημεῖον συγκρίνεται . Ἔτι τὸ δὲ νῦν οὔ , ἀλλ᾽ ἀεὶ ἄλλο καὶ ἄλλο . παρέστη Β . τε οт . ὡς ὡς ] καὶ Β , πρὸς τὸ ιγον . ὡs δὲ Βλ . Ετι τέταρτον ῥητέον ὡς τὸ ἕν τοῦτο καὶ
Lemmas: ἀπό ὁ ἀκμή . οὕτως μέν ὡς ἐν γένεσις , δυνατός δέ κατά ἄλλος ἐπιβολή ὁ πρέσβυς προτιμάω . πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ παρέρχομαι ὁ μέν σημεῖον συγκρίνω . ἔτι ὁ δέ νῦν οὖον , ἀλλά ἀεί ἄλλος καί ἄλλος . παρίστημι Β . τε οἴομαι . ὡς ὡς ] καί Β , πρός ὁ ἷγμαι . ὡs δέ ΒΛ . ἔτι τέταρτος ῥητέος ὡς ὁ εἷς οὗτος καί
damascius.in-parmenidem 1475
τὰ ἄλλα καὶ ἑαυτὸ διὰ μὲν τοῦ νεωτέρου ἀνανεοῖ τε καὶ εἰς φῶς ἄγει , διὰ δὲ τοῦ πρεσβυτέρου ἀφανίζει τε καὶ καταμαραίνει , διὰ δὲ τοῦ ἰσηλίκου ἢ συνηλίκου συνέχει ἕκαστον ἐν τῷ εἶναι ὃ ἔστιν ἐν τῷ νῦν . Ἄμελει καὶ αὐτὸς ὁ Παρμενίδης ἐν τῷ νῦν ὁρᾷ τὸ ἰσηλικον , ὃ οὔτε νεώτερόν ἐστιν οὔτε πρεσβύτερον . Ἔτι δὲ ἐπειδὴ ἡ γένεσις
Lemmas: ὁ ἄλλος καί ἑαυτοῦ διά μέν ὁ νέος ἀνανεόομαι τε καί εἰς φάος ἄγω , διά δέ ὁ πρέσβυς ἀφανίζω τε καί καταμαραίνω , διά δέ ὁ ἰσῆλιξ ἢ συναλίζω συγχέω ἕκαστος ἐν ὁ εἰμί ὅς εἰμί ἐν ὁ νῦν . ἀμελής καί αὐτός ὁ Παρμενίδης ἐν ὁ νῦν ὁράω ὁ ἰσῆλιξ , ὅς οὔτε νεώτερος εἰμί οὔτε πρέσβυς . ἔτι δέ ἐπεί ὁ γένεσις
damascius.in-parmenidem 1476
καὶ προέρχεται χεται καὶ ἴσταται , ὡς ἐν τῷ προϊέναι τὴν μὲν στάσιν αὐτῆς διακρατεῖ διὰ τοῦ ἰσηλίκου , τὴν δὲ κίνησιν προάγει διὰ τοῦ νεωτέρου καὶ πρεσβυτέρου ; Πέμπτον ἐπὶ τούτοις νεώτερον μὲν τὸ ἕν ἑαυτοῦ κατὰ τὴν ἡνωμένην οὐσίαν , πρὸ γὰρ τῆς προόδου τὸ ἠνωμένον , πρεσβύτερον δὲ κατὰ τὴν προελθοῦσαν καὶ διηρημένην , ἰσήλικον δὲ κατὰ τὴν ὁμοῦ συναμφότερον . Καὶ δὴ πρὸς
Lemmas: καί προέρχομαι χω καί ἴστημι , ὡς ἐν ὁ προΐημι ὁ μέν στάσις αὐτός διακρατέω διά ὁ ἰσῆλιξ , ὁ δέ κίνησις προάγω διά ὁ νέος καί πρέσβυς ; Πέμπτος ἐπί οὗτος νέος μέν ὁ εἷς ἑαυτοῦ κατά ὁ ἑνόω οὐσία , πρό γάρ ὁ πρόοδος ὁ ἀνοέω , πρέσβυς δέ κατά ὁ προέρχομαι καί διαιρέω , ἰσῆλιξ δέ κατά ὁ ὁμοῦ συναμφότεροι . καί δή πρός
damascius.in-parmenidem 1477
τὰ ἄλλα νεώτερον μὲν αὐτῶν ὡς ἐνοειδῶς αὐτὰ τελειοῦν , πρεσβύτερον δὲ ὡς μεμερισμένως μερισμένως αὐτῶν ἐφαπλόμενον , ἰσήλικον δὲ ὡς ὁμοῦ κατὰ τὸ συναμφότερον προνοοούμενον . Καὶ γὰρ ὅλῳ μὲν ἑαυτῷ ὅλον τὸν οἰκεῖον κλῆρον διακρατεῖ , τῷ δὲ ἡνωμένῳ ἑαυτοῦ τὸ ἐκείνου συνηρημένον , τῷ δὲ μεριστῷ ἑαυτοῦ τὸ ἐκείνου πολυμέρισλον συγκροτεῖ . Καὶ ὥσπερ εἰς ἰσηλικον τοῖς ἄλλοις , ὅτι παρέχεται αὐτοῖς τὴν ἰσήλικον
Lemmas: ὁ ἄλλος νέος μέν αὐτός ὡς ἐνοειδῶς αὐτός τελειόω , πρέσβυς δέ ὡς μεμερισμένως μερισμένος αὐτός εφαπλομενω , ἰσῆλιξ δέ ὡς ὁμοῦ κατά ὁ συναμφότεροι προνοέω . καί γάρ ὅλος μέν ἑαυτοῦ ὅλος ὁ οἰκέω κλῆρος διακρατέω , ὁ δέ ἑνόω ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος συναιρέω , ὁ δέ μεριστός ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος πολυμέρης συγκροτέω . καί ὥσπερ εἰς ἰσῆλιξ ὁ ἄλλος , ὅτι παρέχω αὐτός ὁ ἰσῆλιξ
damascius.in-parmenidem 1478
ἰδιό|τητα , οὕτω νεώτερον αὐτῶν , ὅτι τοῦ νεωτέρου μεταδίδωσιν ν . δίδωσιν αὐτοῖς οὖσιν πολυμερίστοις καὶ πρεσβυτέροις , καὶ οὕτω πρεσβύτερον αὐτῶν , ὡς διαιροῦν αὐτὰ καὶ πλουτίζον τοῖς πολλοῖς εἴδεσιν . Διὸ τὸ μὲν διηρημένον ῃρημένον τοῦ ἑνὸς τὸ τῶν ἄλλων ἡνωμένον εἰδῶν πληροῖ διαιρέσεως , τὸ δὲ ἡνωμένον τοῦ ἑνὸς τὸ διακεκριμένον ἑνοποιεῖ τῶν εἴδων . Ἔτι δὲ ἕκτον κατὰ τὸν Παρμενίδην τὸ ἕν πρότερόν
Lemmas: ἰδιότης , οὗτος νέος αὐτός , ὅτι ὁ νέος μεταδίδωμι Ν . δίδωμι αὐτός εἰμί πολυμέριστος καί πρέσβυς , καί οὗτος πρέσβυς αὐτός , ὡς διαιρέω αὐτός καί πλουτίζω ὁ πολύς εἶδος . Διὸ ὁ μέν διαιρέω αἱρέω ὁ εἷς ὁ ὁ ἄλλος ἑνόω εἶδος πληρόω διαίρεσις , ὁ δέ ἑνόω ὁ εἷς ὁ διακρίνω ἑνοποιέω ὁ Εἴδων . ἔτι δέ ἕκτος κατά ὁ Παρμενίδης ὁ εἷς πρότερος
damascius.in-parmenidem 1479
γε τῶν <ἄλλων> , ἐν αὐτῷ γὰρ ἐφάνη πρότερον ἢ τῆς γενέσεως ἰδιότης καὶ ἢ τοῦ χρόνου , ὕστερον ρον δὲ ἐν τοῖς ἄλλοις , ὥστε ταῦτα μὲν νεώτερα , ἐκεῖνο δὲ πρεσβύτερον . Καὶ μὴν δεῖ τὰ ἄλλα προῦφεσθάναι , ἵνα δέξηται καὶ τὴν τοῦδε τοῦ ἑνὸς ἰδιότητα ἐπὶ ταῖς πρότερον ὑπαρχούσαις · ταύτῃ ἄρα πρεσβύτερα , τὸ δὲ νεώτερον . Ἄλλ' ὁμοῦ καὶ προάρχει καὶ μεταδίδωσι τοῖς
Lemmas: γε ὁ ἄλλων , ἐν αὐτός γάρ φαίνω πρότερος ἢ ὁ γένεσις ἰδιότης καί ἢ ὁ χρόνος , ὕστερος ἀντίμοιρος δέ ἐν ὁ ἄλλος , ὥστε οὗτος μέν νέος , ἐκεῖνος δέ πρέσβυς . καί μήv δεῖ ὁ ἄλλος προφύω , ἵνα δέχομαι καί ὁ ὅδε ὁ εἷς ἰδιότης ἐπί ὁ πρότερος ὑπάρχω · οὗτος ἄρα πρέσβυς , ὁ δέ νέος . ἄλλος ὁμοῦ καί προάρχω καί μεταδίδωμι ὁ
damascius.in-parmenidem 1480
ἄλλοις τῆς αὐτῆς ἰδιότητος . Οὔτε ἄρα νεώτερον οὔτε πρεσβύτερον τὸ ἕν τῶν ἄλλων · ὁμοίως δὲ καὶ πρὸς ἑαυτό , ὡς μὲν αὐτὸ ὄν τὸ γεννῶν τὸ γεννητόν , πρεσβύτερον ἑαυτοῦ , ὡς δὲ ἴσταται ὡς . πλουτίζων . εἶεν ὅλως συγκρατεῖ Β ἰσήλικον ἰσηλίκην ἴδιον ἰδίαν διαιροῦμεν Β τῶν εἰδῶν ἄλλων πρότερόν γε πρότερον τὸν τὸ γεννώμενον , νεώτερον , ὡς δὲ τὸ συναμφότερον ὁμοῦ ταυτόν , οὔτε
Lemmas: ἄλλος ὁ αὐτός ἰδιότης . οὔτε ἄρα νέος οὔτε πρέσβυς ὁ εἷς ὁ ἄλλος · ὁμοίως δέ καί πρός ἑαυτοῦ , ὡς μέν αὐτός εἰμί ὁ γεννάω ὁ γεννητός , πρέσβυς ἑαυτοῦ , ὡς δέ ἴστημι ὡς . πλουτίζω . ἄγω ὅλως συγκρατέω Β ἰσῆλιξ ἰσῆλιξ ἴδιος ἴδιος διαιρέω Β ὁ εἶδος ἄλλος πρότερος γε πρότερος ὁ ὁ γεννάω , νέος , ὡς δέ ὁ συναμφότεροι ὁμοῦ αὐτός , οὔτε
damascius.in-parmenidem 1481
νεώτερον οὔτε πρεσβύτερον , τιμιώτερον πέφηεν . Καὶ μὴν πρὸς τὸ τέταρτον καὶ δέκατον ἐκεῖνο λέγομεν , ὅτι τῶν περὶ γένεσιν θείων γενῶν τὰ μὲν ὅλης καὶ κατὰ πάντα τὸν χρόνον προΐενται τῆς γενέσεως , τὰ δὲ μερίζεται τὰ τοῦ χρόνου μόρια καὶ τὰ τῆς γενέσεως . Οἱ μὲν γὰρ τῶν θεῶν ἐκ τοῦ μὴ εἶναι γεννῶσιν τὰ εἴδη , κατὰ τὸν μέλλοντα οὕτως εἰδοποιούμενοι , οἱ
Lemmas: νέος οὔτε πρέσβυς , τίμιος φαίνω . καί μήv πρός ὁ τέταρτος καί δέκατος ἐκεῖνος λέγω , ὅτι ὁ περί γένεσις θεῖον γένος ὁ μέν ὅλος καί κατά πᾶς ὁ χρόνος προΐημι ὁ γένεσις , ὁ δέ μερίζω ὁ ὁ χρόνος μόριον καί ὁ ὁ γένεσις . ὁ μέν γάρ ὁ θεός ἐκ ὁ μή εἰμί γεννάω ὁ εἶδος , κατά ὁ μέλλω οὕτως εἰδοποιέω , ὁ
damascius.in-parmenidem 1482
δὲ ἀπὸ τοῦ εἶναι εἰς τὸ μὴ εἶναι περιάγουσιν , οἱ κατὰ τὸν σαρχημένον , οἱ δὲ τὴν τῶν ὄντων κατὰ τὸν ἐνεστώτα συνέχουσιν φύσιν . Ἔτι δὲ οἱ μὲν τῶν ἀεὶ ἐσιώτων εἰδῶν εἰσὶ δημιουργοί , οἱ δὲ τὴν τῶν γιγνομένων ἀεὶ καὶ φθειρομένων διαμείβουσιν μεταβολήν , οὕτοι μὲν κατὰ τὸ ἦν καὶ ἔσται , ἐκεῖνοι δὲ κατὰ τὸ εἶναι ἐστώτες . Ἐπὶ πᾶσι πρὸς τὸ
Lemmas: δέ ἀπό ὁ εἰμί εἰς ὁ μή εἰμί περιάγω , ὁ κατά ὁ σαρχημένον , ὁ δέ ὁ ὁ εἰμί κατά ὁ ἐνίστημι συνόχωκα φύσις . ἔτι δέ ὁ μέν ὁ ἀεί εσιους εἶδος εἰμί δημιουργός , ὁ δέ ὁ ὁ γίγνομαι ἀεί καί φθείρω διαμείβω μεταβολή , οὕτος μέν κατά ὁ εἰμί καί εἰμί , ἐκεῖνος δέ κατά ὁ εἰμί ἵστημι . ἐπί πᾶς πρός ὁ
damascius.in-parmenidem 1483
ἑμπτον καὶ δέκατον , ἡ τῶν συμπερασμάτων ποικιλία προῆλθεν εἰς τὸν ἔσχατον μερισμόν · εἶτα προσλίθησι τὸ ἀπὸ τῆς γνώσεως , ἀνατρέχουσα ἀπὸ τοῦ αἰσθητοῦ εἰς τὸ ἐπιστήτον τε καὶ νοητόν , ἵνα ταύτη γε ἀνατρέψῃ πρὸς τὴν οἰκεῖαν ἀρχήν . Ἄμα δὲ κατὰ ἄκραν παραδοὺς τὴν οὐσίαν διὰ τῶν γενῶν τοῦ ὄντος καὶ τὴν τοῦ νοῦ γνωστικὴν ἰδιότητα , ἔχει διὰ τῶν ἄκρων καὶ τὴν
Lemmas: ἑμπτον καί δέκατος , ὁ ὁ συμπέρασμα ποικιλία προέρχομαι εἰς ὁ ἔσχατος μερισμός · εἶτα προσλιτιθημι ὁ ἀπό ὁ γνῶσις , ἀνατρέχω ἀπό ὁ αἰσθητής εἰς ὁ ἐφίστημι τε καί νοητός , ἵνα οὗτος γε ἀνατρέπω πρός ὁ οἰκεῖος ἀρχή . Ἄμη δέ κατά ἄκρος παραδίδωμι ὁ οὐσία διά ὁ γένος ὁ εἰμί καί ὁ ὁ νόος γνωστικός ἰδιότης , ἔχω διά ὁ ἄκρος καί ὁ
damascius.in-parmenidem 1484
μέσην ζώην ἐνδεδειγμένην . Ἵσως δὲ καὶ ταῦτα τῶν πρὸς τὰ ἄλλα ἔστιν συμπερασμάτων , ὅτι γνωστόν καὶ δοξαστόν καὶ αἰσθητόν τὸ ἕν . Ἔτι δὲ τέταρτον , ἐπεὶδὴ τὸ πρῶτον ἐν ἀγνωσίῳ εἶναι , δεῖ κατασκευάσαι σαι ὅτι γνωστόν τὸ δεύτερον , ἵνα μὴ δοκῇ τοσαῦτα συμπεραίνεσθαι περὶ ἀγνώστου πράγματος . Φέρε νῦν τοῖς συλλογισμοῖς ἐπεξιώμεν , ὅσα δεῖται προσθήκης τινὸς ἐπὶ ταῖς ἐξηγήσεσι τοσαῦτα ἡμεῖς προστιθέντες .
Lemmas: μέσος ζῶ ἐνδείκνυμι . ἴσως δέ καί οὗτος ὁ πρός ὁ ἄλλος εἰμί συμπέρασμα , ὅτι γνωστός καί δοξαστός καί αἰσθητός ὁ εἷς . ἔτι δέ τέταρτος , ἐπειδή ὁ πρῶτος ἐν ἀγνωσίῳ εἰμί , δεῖ κατασκευάζω σός ὅτι γνωστός ὁ δύο , ἵνα μή δοκέω τοσοῦτος συμπεραίνω περί ἄγνωστος πρᾶγμα . φέρω νῦν ὁ συλλογισμός ἐπέξειμι , ὅσος δήω προσθήκη τις ἐπί ὁ ἐξήγησις τοσοῦτος ἐγώ προστίθημι .
damascius.in-parmenidem 1485
Πρῶτον δὴ ὅτι χρόνου μετέχει , ἀποδείκνυσιν <μὲν> ὅτι τῷ γιγνομένῳ , ἢ γιγνόμενον , ἐπιτίθησι τὸ οἰκεῖον μέτρον τὸν χρόνον , ὁ κοινώτατόν ἐστιν τῶν ὁπωσοῦν γιγνομένων , ἀποδείκνυσι δὲ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ εἶναι , ἄμα μὲν ἀπὸ τέλους ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἀνακάμπτον , ἀπὸ τοῦ γεννητοῦ ἕνος ἐπὶ τὸ ὅν , ἄμα δὲ ὅτι πρὸς τὸ πρὸς τὸ Β πρὸς τὸ κατὰ πρὸς τὸ καὶ εἶναι
Lemmas: Πρῶτος δή ὅτι χρόνος μετέχω , ἀποδείκνυμι ὅς ὅτι ὁ γίγνομαι , ἢ γίγνομαι , ἐπιτίθημι ὁ οἰκέω μέτρον ὁ χρόνος , ὁ κοινός εἰμί ὁ ὁπωσοῦν γίγνομαι , ἀποδείκνυμι δέ αὐτός ἀπό ὁ εἰμί , ἄμη μέν ἀπό τέλος ἐπί ὁ ἀρχή ἀνακάμπτω , ἀπό ὁ γεννητής ἕνος ἐπί ὁ ὅς , ἄμη δέ ὅτι πρός ὁ πρός ὁ Β πρός ὁ κατά πρός ὁ καί εἰμί
damascius.in-parmenidem 1486
ἢ γένεσις οὐδεμία αὐτοκρατής ἔστιν εἰ μὴ ἔχοι τι ὂν , τὸ διακρατοῦν αὐτῆς τὸν σκορπισμόν , ὥσπερ καὶ τὸ τοῦ χρόνου συνεχὲς τὸ νῦν , ὁ ἔστιν ἴχνος αἰώνιον , ὅτι δὲ ἐκ τρίτων ἐνδεικνύμενος ὅτι τὸ ἔσχατον ἀπὸ τοῦ πρώτου γεννᾶται , τὸ γεννητὸν ἀπὸ τοῦ ὄντος , ὡς ἡ ὕλη ἀπὸ τοῦ ἑνός . Δείκνυσι δὲ ἀπὸ τοῦ εἶναι ὅτι τὸ εἶναι χρόνου ἔστιν
Lemmas: ἢ γένεσις οὐδείς αὐτοκρατής εἰμί εἰμί μή ἔχω τίς εἰμί , ὁ διακρατέω αὐτός ὁ σκορπισμός , ὥσπερ καί ὁ ὁ χρόνος συνεχής ὁ νῦν , ὁ εἰμί ἴχνος αἰώνιος , ὅτι δέ ἐκ τρίτος ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ ἔσχατος ἀπό ὁ πρῶτος γεννάω , ὁ γεννητός ἀπό ὁ εἰμί , ὡς ὁ ὕλη ἀπό ὁ εἷς . δείκνυμι δέ ἀπό ὁ εἰμί ὅτι ὁ εἰμί χρόνος εἰμί
damascius.in-parmenidem 1487
ἐνεστώτος , οὐχ ὅτι παντὶ ὄντι σύνεστι χρόνος , ἀλλ’ ὅτι τοῦτο τὸ ὂν προὐβάλετο ἐν ἑαυτῷ τὸν χρόνον , ἐπειδὴ καὶ τὴν γένεσιν σιν προεσιήσατο · καὶ γὰρ ἔστιν οὐσία μὲν τῇ ὑποστάσει , Θεῶν γὰρ ἔστιν , γένεσις δὲ τῇ ἰδιότητι . Καὶ ὅτι ἐξήρτησεν τὴν γένεσιν τῆς οἰκείας προνοίας ἐπὶ τούτῳ συνάγει ὅτι νεώτερον γίνεται καὶ πρεσβύτερον , ὅπερ τῆς γεννητῆς ἔστιν οὐσίας πάθος κατὰ
Lemmas: ἐνίστημι , οὐ ὅτι πᾶς εἰμί σύνειμι χρόνος , ἀλλά ὅτι οὗτος ὁ εἰμί προβάλλω ἐν ἑαυτοῦ ὁ χρόνος , ἐπεί καί ὁ γένεσις βρόχος προΐημι · καί γάρ εἰμί οὐσία μέν ὁ ὑπόστασις , θεός γάρ εἰμί , γένεσις δέ ὁ ἰδιότης . καί ὅτι ἐξαρτάω ὁ γένεσις ὁ οἰκεῖος πρόνοια ἐπί οὗτος συνάγω ὅτι νέος γίγνομαι καί πρέσβυς , ὅσπερ ὁ γεννητός εἰμί οὐσία πάθος κατά
damascius.in-parmenidem 1488
τὸν χρόνον ἀποτελούμενον . Αἱ γὰρ ἡλικίαι οὐσιῶν ἀλλοιώσεις ἀπὸ τοῦ χρόνου ἐπιγιγνόμεναι σημαίνουσιν τὸ μὴ μένειν ἐν τῷ αὐτῷ τὴν γένεσιν , ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς εἰς τὸ τέλειον καὶ ἀπὸ τοῦ τελείου πάλιν εἰς τὸ ἀτελὲς περιάγονται . Πρότερον δὲ συνάγει τὸ πρεσβύτερον , διότι πορευομένῳ τῷ χρόνῳ καὶ προκόπτοντι συνυφίσταται · οὐ νοοῦμεν δὲ χρόνον ἄνευ τῆς πορείας . Κατὰ ἀριθμὸν γοῦν ἰοῦσαν
Lemmas: ὁ χρόνος ἀποτελέω . ὁ γάρ ἡλικία οὐσία ἀλλοιόω ἀπό ὁ χρόνος ἐπιγίγνομαι σημαίνω ὁ μή μένω ἐν ὁ αὐτός ὁ γένεσις , ἀλλά ἀπό ὁ ἀτελής εἰς ὁ τέλειος καί ἀπό ὁ τέλειος πάλιν εἰς ὁ ἀτελής περιάγω . Πρότερος δέ συνάγω ὁ πρέσβυς , διότι πορεύω ὁ χρόνος καί προκόπτω συνυφίστημι · οὖον νοέω δέ χρόνος ἄνευ ὁ πορεία . κατά ἀριθμός γοῦν εἶμι
damascius.in-parmenidem 1489
αἰώνιον εἰκόνα καὶ ὁ Τίμαιος αὐτὸν ἐποίησεν . Καὶ ὅτι ἐπειδὴ ἐν οἷς πλεῖον τὸ εἶδος ὁτιοῦν , ταῦτα μᾶλλον ἐμφαίνει τὸ εἶδος , τὸ δὲ πρεσβύτερον μᾶλλον τοῦ νεωτέρου μεμέστωται τοῦ χρόνου . Τάχα δ’ ἂν καὶ διὰ τοῦτο προαποδείκνυσιν τὸ γιγνόμενον , ὅτι τοῦτο διὰ τῆς ἐναργοῦς τοῦ χρόνου κινήσεως δείκνυται · ἐκεῖνο δὲ τὸ ὂν λέγω διὰ τῆς στάσεως , σιάσεως , ἣν οὐ ῥάδιον
Lemmas: αἰώνιος εἰκών καί ὁ Τίμαιος αὐτός ποιέω . καί ὅτι ἐπεί ἐν ὅς πλείων ὁ εἶδος ὁστισοῦν , οὗτος μᾶλλον ἐμφαίνω ὁ εἶδος , ὁ δέ πρέσβυς μᾶλλον ὁ νέος μεστόω ὁ χρόνος . Τάχα δέ εἄν καί διά οὗτος προαποδείκνυμι ὁ γίγνομαι , ὅτι οὗτος διά ὁ ἐναργής ὁ χρόνος κίνησις δείκνυμι · ἐκεῖνος δέ ὁ εἰμί λέγω διά ὁ στάσις , σιασις , ὅς οὖον ῥούδιον
damascius.in-parmenidem 1490
συνιδεῖν ἄνευ τῆς κινήσεως . Ἄρα οὖν τὸ νῦν τὴν στάσιν εἰσάγει τῇ γενέσει · καὶ μὴν ἐν τῷ ὅλῳ χρόνῳ καὶ τὸ ἔσθλως ἔστηκε τὸν ἄπειρον χρόνον , οὐ ῥέον τῷ νῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ῥέοντι χρόνῳ . Καὶ πῶς ἡ μὴ ῥέουσα τῷ ῥέοντι συνυφέστηκεν ; ἢ ὅτι γένεσίς ἐστι καὶ ἡ στάσις ἐν τῇ ὕλῃ , καὶ ἐν τῷ γίγνεσθαι ἔχει
Lemmas: συνοράω ἄνευ ὁ κίνησις . ἄρας οὖν ὁ νῦν ὁ στάσις εἰσάγω ὁ γένεσις · καί μήv ἐν ὁ ὅλος χρόνος καί ὁ ἐσθλός ἵστημι ὁ ἤπειρος χρόνος , οὖον ῥέω ὁ νῦν μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ῥέω χρόνος . καί πῶς ὁ μή ῥέω ὁ ῥέω συνυφίστημι ; ἢ ὅτι γένεσις εἰμί καί ὁ στάσις ἐν ὁ ὕλη , καί ἐν ὁ γίγνομαι ἔχω
damascius.in-parmenidem 1491
τὸ εἶναι · ἀλλ’ οὐχ ὅλη ἤδη ἔστιν ὁ ἔστιν · ὁ δὲ χρόνος μετρεῖ τὴν γένεσιν , πορευόμενος πορευομένην . Οὐκ ἄρα τὴν ἐν τῷ νῦν ἐπίσχεσιν τὴν ἐν παραστάσει ἀκουσίῳ στάσιν ἀντικειμένην τῇ κινήσει · ἀλλ’ ἦτοι τὸ μεταξὺ τῆς πορείας τοῦ τε χρόνου καὶ τῆς γενέσεως , ὂν τε καὶ νῦν ἀπολαμβανόμενον , ἀμερὲς μεριστῆς , τοῦ μὲν χρόνου τὸ νῦν , τῆς δὲ νῦν γενέσεως
Lemmas: ὁ εἰμί · ἀλλά οὐ ὅλος ἤδη εἰμί ὁ εἰμί · ὁ δέ χρόνος μετρέω ὁ γένεσις , πορεύω πορεύω . οὐ ἄρα ὁ ἐν ὁ νῦν ἐπίσχεσις ὁ ἐν παράστασις ἀεκούσιος στάσις ἀντίκειμαι ὁ κινέω · ἀλλά ἦ ὁ μεταξύ ὁ πορεία ὁ τε χρόνος καί ὁ γένεσις , εἰμί τε καί νῦν ἀπολαμβάνω , ἀμερής μεριστός , ὁ μέν χρόνος ὁ νῦν , ὁ δέ νῦν γένεσις
damascius.in-parmenidem 1492
τὸ ὂν , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ ἐξηγητὴς ἀξιοῖ , ἢ ὡς ἄρτι ἐλέγομεν , ἀεὶ τοῦ χρόνου ῥέοντος καὶ κατὰ ἄλματα προκόπτοντος , ἕκαστον ἄλμα ὅλον ὁμοῦ ἔστι ἔχῃ Β.Α . κοσμου Β . προ - ετίσατο Β . ἐπὶ τοῦτο Β . αὐτὸς ὁ ἐξηγητὴς ] ἐλέγομεν ] τὰ τῆς κινήσεως ἄκματα ἐσλι καὶ ἀμέριστον , καθ’ ὑπόστασιν τῆς διασηματικῆς προκοπῆς · ἄλλου δὲ ἄλλο μέτρον τῶν ἀλμάτων , τοῦ μὲν βράδιον
Lemmas: ὁ εἰμί , ὡς καί αὐτός ὁ ἐξηγητής ἀξιόω , ἢ ὡς ἄρτι λέγω , ἀεί ὁ χρόνος ῥέω καί κατά ἅλμα προκόπτω , ἕκαστος ἄλσος ὅλος ὁμοῦ εἰμί ἔχω ΑΒ . κόσμος Β . προ - τίνω Β . ἐπί οὗτος Β . αὐτός ὁ ἐξηγητής ] λέγω ] ὁ ὁ κίνησις ἄκμα εἰμί καί ἀμέριστος , κατά ὑπόστασις ὁ διασηματικεω προκοπή · ἄλλος δέ ἄλλος μέτρον ὁ ἅλμα , ὁ μέν βραδύς
damascius.in-parmenidem 1493
κινουμένου ἀστέρος ἐλάττω , τοῦ δὲ τάχιον μείζω · διὸ ἑάτλον διανύει τὸν αὐτὸν κύκλον . Ἀνάγκη δὲ ἄλλων καὶ ἄλλων οὐσῶν τῶν κινήσεων , ἄλλους εἶναι καὶ ἄλλους τοὺς χρόνους · ὁμοίως δὲ καὶ τῶν σλάσεων . Καὶ ταύτης γὰρ ἡ γένεσις δι’ ἀλμάτων · ἄλλως γὰρ οὐκ ἐνδέχεται δέχεται προκόπτειν , εἰ κατὰ τὰ ἀδιάστατα γίγνοιτο ἡ πορεία . Οὐ γὰρ κίνησις μόνον ἔστιν ἡ γένεσις , ἀλλὰ
Lemmas: κινέω ἀστήρ μικρός , ὁ δέ τάχα μείζων · διό ἑάτλον διανύω ὁ αὐτός κύκλος . Ἀνάγκη δέ ἄλλος καί ἄλλος εἰμί ὁ κίνησις , ἄλλος εἰμί καί ἄλλος ὁ χρόνος · ὁμοίως δέ καί ὁ σλάσεων . καί οὗτος γάρ ὁ γένεσις διά ἅλμα · ἄλλως γάρ οὐ ἐνδέχομαι δέχομαι προκόπτω , εἰμί κατά ὁ ἀδιάστατος γίγνομαι ὁ πορεία . οὖον γάρ κίνησις μόνος εἰμί ὁ γένεσις , ἀλλά
damascius.in-parmenidem 1494
καὶ σλάσις , ὥσπερ καὶ ἐν οὐσία κίνησις ἅμα καὶ σλάσις . Οὐ γὰρ τῇ ἰδιότητι κίνησις , ἀλλὰ τῷ μερισμῷ τοῦ χρόνου , ὡς οὐδὲ ἡ οὐσία τῇ ἰδιότητι σλάσις , ἀλλὰ τῇ συνοχῇ τοῦ αἰῶνος . Ταῦτα δ’ οὖν τὰ ἄλματα μέτρα ὄντα χρονικὰ δημιουργικαῖς τομαῖς διωρισμένα καὶ ταύτη γε ἀμέριστα , καὶ ὅλον ὁμοῦ ἕκαστον τὴν ἐπίσχεσιν τοῦ πορευομένου χρόνου φατέον ἐνδείκνυσθαι , ν . κνυσθαι ,
Lemmas: καί σλάσις , ὥσπερ καί ἐν οὐσία κίνησις ἅμα καί σλάσις . οὖον γάρ ὁ ἰδιότης κίνησις , ἀλλά ὁ μερισμός ὁ χρόνος , ὡς οὐδέ ὁ οὐσία ὁ ἰδιότης σλάσις , ἀλλά ὁ συνοχή ὁ αἰών . οὗτος δέ οὖν ὁ ἅλμα μέτρον εἰμί χρονικός δημιουργικός τομή διά-ὁρίζω καί οὗτος γε ἀμέριστος , καί ὅλος ὁμοῦ ἕκαστος ὁ ἐπίσχεσις ὁ πορεύω χρόνος φατέος ἐνδείκνυμι , Ν . κνύω ,
damascius.in-parmenidem 1495
καὶ νῦν καλεῖσθαι , οὐχ ὡς πέρας χρόνου , ἀλλ’ ὡς χρόνον ἀμέριστον δημιουργικῶς , εἰ καὶ τῇ ἡμετέρᾳ ἐπινοίᾳ διαιρετόν , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἀπειρον , ἐπεὶ καὶ πᾶν σῶμα ἐπ’ ἄπειρον διαιρετόν . Ἄλλ’ εἰσὶν ἀμέριστοι δημιουργικαὶ τομαὶ τῶν σωμάτων · ἀμέλει καὶ τὰ ἄλματα τῆς γενέσεως τοιαῦτα ἂν εἴη γεννητά · εἰ γὰρ γεννητά , ἐπ’ ἄπειρον μεριστά . Οὕτω δὲ οὐκ ἂν προέλθοι ποτὲ εἰς τέλος
Lemmas: καί νῦν καλέω , οὐ ὡς πέρας χρόνος , ἀλλά ὡς χρόνος ἀμέριστος δημιουργικός , εἰμί καί ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια διαιρετός , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος , ἐπεί καί πᾶς σῶμα ἐπί ἤπειρος διαιρετός . ἄλλος εἰμί ἀμέριστος δημιουργικός τομή ὁ σῶμα · ἀμελέω καί ὁ ἅλμα ὁ γένεσις τοιοῦτος εἄν εἰμί γεννητής · εἰμί γάρ γεννητής , ἐπί ἤπειρος μεριστός . οὕτως δέ οὐ εἄν προέρχομαι ποτέ εἰς τέλος
damascius.in-parmenidem 1496
ἡ γένεσις · διὸ τὸ ἄλμα τῆς γενέσεως ἀγέννητόν ἐστι , κατ’ αὐτὴν γε τὴν συναίρεσιν τῆς προκοπῆς . Διὸ καὶ ὁν λέγεται ὡς πρὸς τὴν σύνθετον ἐκ τῶν ἁλμάτων γένεσιν , ὥσπερ καὶ τὸ ἄλμα τοῦ χρόνου νῦν ὀνομάζεται ὡς πρὸς τὸν χρόνον , ὅς ἔστιν ἐκ τῶνδε τῶν ἁλμάτων σύνθετος . Ἐν τούτῳ ἄρα τὸ νῦν οὐκέτι γίγνεται , ἀλλ’ ἔστιν νεώτερον καὶ πρεσβύτερον . Πῶς
Lemmas: ὁ γένεσις · διό ὁ ἄλσος ὁ γένεσις ἀγέννητος εἰμί , κατά αὐτός γε ὁ συναίρεσις ὁ προκοπή . Διὸ καί εἰμί λέγω ὡς πρός ὁ συντίθημι ἐκ ὁ ἅλμα γένεσις , ὥσπερ καί ὁ ἄλσος ὁ χρόνος νῦν ὀνομάζω ὡς πρός ὁ χρόνος , ὅς εἰμί ἐκ ὅδε ὁ ἅλμα σύνθετος . ἐν οὗτος ἄρα ὁ νῦν οὐκέτι γίγνομαι , ἀλλά εἰμί νέος καί πρέσβυς . Πῶς
damascius.in-parmenidem 1497
οὖν τοῦ μὲν ἀφίεται , τοῦ δὲ ἐπιλαμβάνεται τῶν ἁλμάτων τὸ φορευόμενον , εἴπερ οὐ τέμνει τὸ ἄλμα ἕκαστον εἰς ἄλλα ἄλματα ; ἢ δυνατόν μέν , ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἀμερῶν νῦν ἀκούει αὐτός , καὶ ἐπὶ τούτων ἀκούειν . Ὅμως δὲ ταῦτα πεπέρασται ὑπὸ δύο νῦν κατ’ ἐνέργειαν , καὶ τὸ πέρας τοῦ προτέρου ἅλματος ἀρχὴ ἔστι τοῦ δευτέρου . Τὸ τοίνυν ἀπὸ τοῦ προτέρου μεταβὰν
Lemmas: οὖν ὁ μέν ἀφίημι , ὁ δέ ἐπιλαμβάνω ὁ ἅλμα ὁ φορεύω , εἴπερ οὖον τέμνω ὁ ἄλσος ἕκαστος εἰς ἄλλος ἅλμα ; ἢ δυνατός μέν , ὡς καί ἐπί ὁ ἡμέρα νῦν ἀκούω αὐτός , καί ἐπί οὗτος ἀκούω . ὅμως δέ οὗτος περάω ὑπό δύο νῦν κατά ἐνέργεια , καί ὁ πέρας ὁ πρότερος ἅλμα ἀρχή εἰμί ὁ δύο . ὁ τοίνυν ἀπό ὁ πρότερος μεταβαίνω
damascius.in-parmenidem 1498
εἰς τὸ δεύτερον ἔχεται τοῦ προτέρου ἔτι κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ δευτέρου πέρας οὖσαν τοῦ προτέρου . Οὕτω γὰρ καὶ ἡ συνέχεια τοῦ χρόνου τοῦτό ἐστιν · ἐκ γὰρ τῶν τοιούτων μέτρων ὁ χρόνος , καὶ οὐδὲν ἄλλο , ἢ ἄλλο καὶ ἄλλο ἀεὶ τὸ τοιοῦτον . Οὕτω καὶ ἡ γένεσις ἄλλο καὶ ἄλλο ὅν ἐνδιδόμενον ἀπὸ τοῦ ὄντος . Ἐπὶ δὲ τούτοις , συλλαβὼν τὸ νεώτερον
Lemmas: εἰς ὁ δύο ἔχω ὁ πρότερος ἔτι κατά ὁ ἀρχή ὁ δύο πέρας εἰμί ὁ πρότερος . οὕτως γάρ καί ὁ συνέχεια ὁ χρόνος οὗτος εἰμί · ἐκ γάρ ὁ τοιοῦτος μέτρον ὁ χρόνος , καί οὐδείς ἄλλος , ἢ ἄλλος καί ἄλλος ἀεί ὁ τοιοῦτος . οὕτως καί ὁ γένεσις ἄλλος καί ἄλλος ὅς ἐνδίδομαι ἀπό ὁ εἰμί . ἐπί δέ οὗτος , συλλαμβάνω ὁ νέος
damascius.in-parmenidem 1499
καὶ πρεσβύτερον ὡς ὅλον ὁμοῦ , τοῦτο κατὰ τὸν ἕνα τοῦ ἕνος χρόνον , ἰσήλικον ἑαυτῷ ἀποφαίνει τὸ ἐν φ . Καὶ δῆλον ὅτι χρεῖτον τὸ ἴσηλικον , ὡς ἀποφαίνει τὸ ᾧ καὶ ἀμφοῖν περιεκτικὸν ὁμοῦ κατὰ φύσιν ἀμέριστον . Μετὰ δὲ τὸ ἰσήλικον ἀπο - δεῖκνυσιν , ὡς οὔτε νεώτερον οὔτε πρεσβύτερον , πάντως μὲν τὴν ἀκρότητα τῆς ἰσότητος ταύτης , ὡς πρὸ ἀμφοῖν οὖσαν καὶ παρακτικὴν ἀμφοῖν
Lemmas: καί πρέσβυς ὡς ὅλος ὁμοῦ , οὗτος κατά ὁ εἷς ὁ ἕνος χρόνος , ἰσῆλιξ ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ὁ ἐν φ . καί δῆλος ὅτι χρέω ὁ ἰσῆλιξ , ὡς ἀποφαίνω ὁ ὅς καί ἄμφω περιεκτικός ὁμοῦ κατά φύσις ἀμέριστος . μετά δέ ὁ ἰσῆλιξ ἀπος - δείκνυμι , ὡς οὔτε νέος οὔτε πρέσβυς , πάντως μέν ὁ ἀκρότης ὁ ἰσότης οὗτος , ὡς πρό ἄμφω εἰμί καί παρακτικός ἄμφω
damascius.in-parmenidem 1500
ἐνδεικνύμενος , ἵσως δὲ καὶ τὴν συνοῦσαν τῇ γενέσει καὶ τῇ ἀκμαζούσῃ στερήσει ἐνδεικνύμενος . Μήποτε δὲ ἐπειδὴ συναίρεσίς ἐστι τὸ ἰσήλικον τοῦ νεωτέρου καὶ πρεσβυτέρου , ἐφίστησιν ὅτι ἐν εἶδος τὸ ὅλον , φησίν , πρὸ τῆς εἰς τὸ νεώτερον καὶ πρεσβύ - τερον διαιρέσεως . Καὶ γὰρ ὁ χρόνος εἶδος ὅλον , τοῦτο δὲ τὸ πρῶτον καὶ ὑστέρον , μόρια ἤδη δύο ἀπὸ τοῦ ἑνὸς προελθόντα · καὶ
Lemmas: ἐνδείκνυμι , ἴσως δέ καί ὁ σύνειμι ὁ γένεσις καί ὁ ἀκμάζω στερέω ἐνδείκνυμι . μήποτε δέ ἐπεί συναίρεσις εἰμί ὁ ἰσῆλιξ ὁ νέος καί πρέσβυς , ἐφίστημι ὅτι ἐν εἶδος ὁ ὅλος , φημί , πρό ὁ εἰς ὁ νέος καί πρέσβυς - τέρος διαίρεσις . καί γάρ ὁ χρόνος εἶδος ὅλος , οὗτος δέ ὁ πρῶτος καί ὕστερος , μόριον ἤδη δύο ἀπό ὁ εἷς προέρχομαι · καί
damascius.in-parmenidem 1501
γὰρ εἰς δύο ταῦτα διαιρεῖται ὁ χρόνος πρὸ τῆς εἰς τρία τομῆς , εἰς τὸ πρῶτον καὶ ὑστέρον , ὡν ἐν μέσῳ οὐ χρόνος , ἀλλὰ πέρας χρόνου , τὸ νῦν · ὥσπερ καὶ ἡ γένεσις δεῖ τὸ μὲν πρῶτον , τὸ δὲ ὕστερον ἔχει · μέσον δὲ τὸ πέρας ὃ κατὰ τὸ γεγονέναι ὁρᾶται , ἀμερὲς ὂν καὶ τοῦτο . Ἔστιν ἄρα τὸ πρῶτον καὶ ὑστέρον μία φύσις
Lemmas: γάρ εἰς δύο οὗτος διαιρέω ὁ χρόνος πρό ὁ εἰς τρεῖς τομή , εἰς ὁ πρῶτος καί ὕστερος , ὡς ἐν μέσος οὖον χρόνος , ἀλλά πέρας χρόνος , ὁ νῦν · ὥσπερ καί ὁ γένεσις δεῖ ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ ὕστερος ἔχω · μέσος δέ ὁ πέρας ὅς κατά ὁ γίγνομαι ὁράω , ἀμερής εἰμί καί οὗτος . ἔρτις ἄρα ὁ πρῶτος καί ὕστερος εἷς φύσις
damascius.in-parmenidem 1502
τοῦ χρόνου , ἀλλ’ οὔπω τὸ ὕστερον καὶ πρῶτον ἀντιδιηρημένα . Οὕτως ἄρα καὶ τὸ ἰσήλικον μία ἰδέα τοῦ νεωτέρου καὶ πρεσβυτέρου , ἀλλ’ οὔπω ἀντιδι - ῃρημένα τὸ νεώτερον καὶ πρεσβύτερον . Ἐπὶ τούτοις μεταβαίνει πρὸς τὰ ἄλλα · καὶ γὰρ εἰ πᾶν ἀφ’ ἑαυτοῦ τῆς οἰκείας ἄρχεται ἰδιότητος , καὶ τὸ γιγνόμενον ἐν ἑαυτῷ πρῶτον καὶ πρὸς ἑαυτό , τὰ στοιχεῖα τῆς γενέσεως ἐπιδείξεταί , ἀπερ ἔστιν
Lemmas: ὁ χρόνος , ἀλλά οὔπω ὁ ὕστερος καί πρῶτος ἀντιδιαιρέω . οὕτως ἄρα καί ὁ ἰσῆλιξ εἷς ἰδέα ὁ νέος καί πρέσβυς , ἀλλά οὔπω αντίδι - ἀρημένος ὁ νέος καί πρέσβυς . ἐπί οὗτος μεταβαίνω πρός ὁ ἄλλος · καί γάρ εἰμί πᾶς ἀπό ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος ἄρχω ἰδιότης , καί ὁ γίγνομαι ἐν ἑαυτοῦ πρῶτος καί πρός ἑαυτοῦ , ὁ στοιχεῖον ὁ γένεσις ἐπιδείκνυμι , ὅσπερ εἰμί
damascius.in-parmenidem 1503
τὸ νεώτερον καὶ πρεσβύτερον καὶ ἰσήλικον · ὥσπερ τοῦ χρόνου στοιχεῖα τὸ πρῶτον καὶ ὕστερον καὶ νῦν , ἢ ὡς πέρατα , ἢ ὡς μέτρα ἄλ - μάτων , ὅτε καὶ οἱ τρεῖς χρόνοι συνίστανται . Τίνες οὖν οἱ πρὸς τὰ ἄλλα συλλογισμοί ; Ὁ πρῶτος δείκνυσιν ὅτι πρῶτον γιγνόμενον ἔστιν τὸ ἕν , ὥστε πρῶτον προβαλλόμενον τὴν τῆς γενέ - σεως ἰδιότητα . Ὁ δεύτερος δείκνυσιν ὅτι πρὸ τοῦ
Lemmas: ὁ νέος καί πρέσβυς καί ἰσῆλιξ · ὥσπερ ὁ χρόνος στοιχεῖον ὁ πρῶτος καί ὕστερος καί νῦν , ἢ ὡς πέρας , ἢ ὡς μέτρον ἄλμα - Μάτων , ὅτε καί ὁ τρεῖς χρόνος συνίστημι . τίνω οὖν ὁ πρός ὁ ἄλλος συλλογισμός ; ὁ πρῶτος δείκνυμι ὅτι πρῶτος γίγνομαι εἰμί ὁ εἷς , ὥστε πρῶτος προβάλλω ὁ ὁ γενή - σέως ἰδιότης . ὁ δύο δείκνυμι ὅτι πρό ὁ
damascius.in-parmenidem 1504
γίγνεσθαι εἶναι δεῖ τὰ ἄλλα , οὔπω μετασχόντα τοῦδε τοῦ ἑνός , ταῦτα δὲ εἰς γένεσιν καθιστάμενα ἐπὶ πᾶσιν εἰδοποιεῖται τῷ γεννητῷ τούτῳ ἑνί . Καθόσον μὲν δὴ τελειοῦται τὰ ἄλλα ὑπὸ τοῦδε τοῦ ἑνός , ἐπὶ πᾶσιν τὸ ἕν ἐπιγίνεται , καθόσον δὲ γεννᾶται , προῦπ - άρχει τῶν γεννωμένων , καθόσον δὲ ὁμοῦ τὸ συναμφότερον ἰσήλικον τὸ ἕν τοῖς ἄλλοις · ὁμοῦ γὰρ καὶ γεννᾶται καὶ τελειοῦται .
Lemmas: γίγνομαι εἰμί δεῖ ὁ ἄλλος , οὔπω μετέχω ὅδε ὁ εἷς , οὗτος δέ εἰς γένεσις καθίστημι ἐπί πᾶς εἰδοποιέω ὁ γεννητός οὗτος εἷς . καθόσον μέν δή τελειόω ὁ ἄλλος ὑπό ὅδε ὁ εἷς , ἐπί πᾶς ὁ εἷς ἐπιγίγνομαι , καθόσον δέ γεννάω , προῦπ - ἄρχω ὁ γεννάω , καθόσον δέ ὁμοῦ ὁ συναμφότεροι ἰσῆλιξ ὁ εἷς ὁ ἄλλος · ὁμοῦ γάρ καί γεννάω καί τελειόω .
damascius.in-parmenidem 1505
Ἡ μὲν τοίνυν ἔννοια τῶν ἀποδείξεων αὕτη ἔστιν · λαμβάνεται δὲ ὁ μὲν πρῶτος συλλογισμὸς ἀπὸ λημμα - τίου τοῦ « εἶναι τὰ ἄλλα ἀριθμόν » · καὶ δῆλον ὅτι κατὰ μέθεξιν . Ἔστι γοῦν περιστατικὸν Β φύσιν στερήσει φησίν γάρ ) Φησὶν πέρας . ὡν ἐν μέσῳ καὶ ὕστερον ὅ χρόνου , τὸ νῦν ] τὸ δὲ γὰρ ) νῦν , πέρας . θεν Ο τε γενομένων ὅπου καὶ τὸν ἀριθμὸν ἀφαιρεῖ
Lemmas: ὁ μέν τοίνυν ἔννοια ὁ ἀπόδειξις οὗτος εἰμί · λαμβάνω δέ ὁ μέν πρῶτος συλλογισμός ἀπό λῆμμα - τίω ὁ « εἰμί ὁ ἄλλος ἀριθμός » · καί δῆλος ὅτι κατά μέθεξις . εἰμί γοῦν περιστατικός Β φύσις στερέω φημί γάρ ) Φησίν πέρας . ὡς ἐν μέσος καί ὕστερος ὅς χρόνος , ὁ νῦν ] ὁ δέ γάρ ) νῦν , πέρας . τίθημι ὁ τε γίγνομαι ὅπου καί ὁ ἀριθμός ἀφαιρέω
damascius.in-parmenidem 1506
ἀπὸ τῶν ἄλλων · ἀλλ’ εἰ ἀριθμὸς τὰ ἄλλα , μέρος αὐτῶν ἐστὶν τὸ ἕν , ἢ τὰ ἄλλα νοητέον τὸν κοσμικὸν τοῦδε τοῦ ἑνὸς κλῆρον ᾧ συντέτακται . Οὐκοῦν μετὰ τοῦ ἑνὸς ἀριθμὸς ὁ κλῆρος · πρὸ τοῦ ἀριθμοῦ ἄρα τὸ ἕν , ὡς ἄνωθεν προίέναι , ὡς δὲ κάτωθεν ἀναλύειν ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ἄλλοις τὸ ἕν ἀναφαίνεται · ὡς δὲ ἄνωθεν κάτω , καὶ κάτωθεν ἄνω δὲ
Lemmas: ἀπό ὁ ἄλλος · ἀλλά εἰμί ἀριθμός ὁ ἄλλος , μέρος αὐτός εἰμί ὁ εἷς , ἢ ὁ ἄλλος νοητέον ὁ κοσμικός ὅδε ὁ εἷς κλῆρος ὅς συντάσσω . οὐκοῦν μετά ὁ εἷς ἀριθμός ὁ κλῆρος · πρό ὁ ἀριθμός ἄρα ὁ εἷς , ὡς ἄνωθεν προΐημι , ὡς δέ κάτωθεν ἀναλύω ἐπί πᾶς ὁ ἄλλος ὁ εἷς ἀναφαίνω · ὡς δέ ἄνωθεν κάτω , καί κάτωθεν ἄνω δέ
damascius.in-parmenidem 1507
διὰ πάντων χωροῦν , καὶ πανταχοῦ τοῦ κλήρου παρόν , ἰσήλικον . Ἔτι δὲ ἡ μὲν μέρη ἔχει τὰ ἄλλα , τούτεστιν ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον ἡ γένεσις πρόεισιν κατὰ μέρος , ταύτη πρότερα τὰ ἄλλα τοῦ ἑνός , ἡ δὲ καὶ τὴν κατὰ μέρος γένεσιν τὸ ἕν παρέχεται , ταύτη ὑστερα . Διὸ τοῦτο μὲν ἔλαθεν ἀπὸ τῆς φύσεως τοῦ ἑνός , ἐκεῖνο δὲ ἀπὸ τῆς
Lemmas: διά πᾶς χωρέω , καί πανταχοῦ ὁ κλῆρος πάρειμι , ἰσῆλιξ . ἔτι δέ ὁ μέν μέρος ἔχω ὁ ἄλλος , τουτέστιν ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος ὁ γένεσις πρόειμι κατά μέρος , οὗτος πρότερος ὁ ἄλλος ὁ εἷς , ὁ δέ καί ὁ κατά μέρος γένεσις ὁ εἷς παρέχω , οὗτος ὕστερος . Διὸ οὗτος μέν λανθάνω ἀπό ὁ φύσις ὁ εἷς , ἐκεῖνος δέ ἀπό ὁ
damascius.in-parmenidem 1508
φύσεως τῶν ἄλλων , ἀπὸ δὲ τοῦ ἑνὸς ὁμοῦ καὶ τῶν ἄλλων τὸ ἰσήλικον κατασκευάζει . Τῶν γὰρ μερῶν ἕκαστον γιγνόμενον ἕν γίνεται , καὶ τὸ ὅλον πάλιν ἕν , καὶ τὸ ὁμοῦ ὅλον καὶ μέρη ἦν τὸ ἰσήλικον , ὡς ἕν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν . Ἐπιστῆσαι δὲ χρή ὅτι ἀπὸ τοῦ γεγονέναι τὸ εἶναι συλλογίζεται · ἐπεὶδὴ ἐπειδὴ καὶ τὸ γεγονέναι οὐκ ἕν μερισμῷ τῆς γενέσεως ,
Lemmas: φύσις ὁ ἄλλος , ἀπό δέ ὁ εἷς ὁμοῦ καί ὁ ἄλλος ὁ ἰσῆλιξ κατασκευάζω . ὁ γάρ μέρος ἕκαστος γίγνομαι εἷς γίγνομαι , καί ὁ ὅλος πάλιν εἷς , καί ὁ ὁμοῦ ὅλος καί μέρος εἰμί ὁ ἰσῆλιξ , ὡς εἷς ὁ πρόσθεν λέγω . ἐφίστημι δέ χρή ὅτι ἀπό ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί συλλογίζομαι · ἐπειδή ἐπεί καί ὁ γίγνομαι οὐ εἷς μερισμός ὁ γένεσις ,
damascius.in-parmenidem 1509
ὥσπερ καὶ τὸ εἶναι · διὸ καὶ ἐπήγαγεν · « ἔστι μὲν δὴ οὕτως ἔχον τε καὶ γεγονός . » Ἐπὶ τούτοις ἀποδείκνυσιν ὡς οὔτε νεώτερον γίνεται οὔτε πρεσβύτερον τὸ ἕν τῶν ἄλλων ἀπὸ τῆς ἀριθμητικῆς ἰσότητος , ἀπὸ δὲ τῆς γεωμετρικῆς τὸ γίγνεσθαι νεώτερον ρον καὶ πρεσβύτερον . Τί δὲ βούλεται διὰ τούτων ; δοκεῖ γὰρ μαθηματικεύεσθαι πέρα τοῦ δέοντος . Ἡ μάλιστα μὲν τῇ γενέσει παρομαρτεῖ τὰ
Lemmas: ὥσπερ καί ὁ εἰμί · διό καί ἐπάγω · « εἰμί μέν δή οὕτως ἔχω τε καί γίγνομαι . » ἐπί οὗτος ἀποδείκνυμι ὡς οὔτε νέος γίγνομαι οὔτε πρέσβυς ὁ εἷς ὁ ἄλλος ἀπό ὁ ἀριθμητικός ἰσότης , ἀπό δέ ὁ γεωμετρικός ὁ γίγνομαι νέος ἀντίμοιρος καί πρέσβυς . τις δέ βούλομαι διά οὗτος ; δοκέω γάρ μαθηματικεύομαι πέρα ὁ δήω . ὁ μάλιστα μέν ὁ γένεσις παρομαρτέω ὁ
damascius.in-parmenidem 1510
τοιαῦτα συμπλάματα , ματα , καὶ ἔδει καὶ ταῦτα , ὡς συμπληροῦντα τὴν γένεσιν , ἀπὸ τοῦ γενητοῦ ἑνὸς προελθεῖν . Ἔπειτα δὲ ἡ μὲν ἀριθμητικὴ ἰσότης ἐνδείκνυται ὅτι ὁ αὐτὸς χρόνος καὶ ἡ αὐτὴ ἡλικία κατὰ ἰδιότητα ὑπάρχει ἐν τε τῷ ἑνὶ καὶ τοῖς ἄλλοις , καὶ γὰρ ἄνθρωπος ὁ τε ἐκεῖ ὁ τε ἐνθάδε , ἡ δὲ γεωμετρικὴ τὴν κατὰ ὕφεσιν ἐξαλλαγὴν τοῦ αὐτοῦ εἴδους ,
Lemmas: τοιοῦτος συμπλάματα , μάτη , καί ἐσθίω καί οὗτος , ὡς συμπληρόω ὁ γένεσις , ἀπό ὁ γενητός εἷς προέρχομαι . ἔπειτα δέ ὁ μέν ἀριθμητικός Ἰσότης ἐνδείκνυμι ὅτι ὁ αὐτός χρόνος καί ὁ αὐτός ἡλικία κατά ἰδιότης ὑπάρχω ἐν τε ὁ εἷς καί ὁ ἄλλος , καί γάρ ἄνθρωπος ὁ τε ἐκεῖ ὁ τε ἐνθάδε , ὁ δέ γεωμετρικός ὁ κατά ὕφεσις ἐξαλλαγή ὁ αὐτός εἶδος ,
damascius.in-parmenidem 1511
καθόσον ὁ ἐκεῖ ἄνθρωπος τοῦ τῆδε πρεσβεία καὶ δυνάμει προέχει , ἢ καὶ ὁ τῆδε τοῦ ἐκεῖ κατὰ τὸ ἀντίστροφον . Τὸ τε γὰρ νεώτερον ὅν πρεσβύτερον γίνεται πρὸς ἐκεῖνο πρὸς ὁ νεώτερον , ἵνα τῇ ἐλαττώσει τῆς ὑπεροχῆς κατὰ τὸν λόγον ἐγγυτέρω γίγνηται τοῦ πρεσβυτέρου , καὶ αὐ τὸ πρεσβύτερον τοῦ νεωτέρου ἐγγυτέρω γιγνόμενον , νεώτερον πρὸς αὐτὸ ἐστὶν διὰ τὴν αὐτὴν τοῦ λόγου
Lemmas: καθόσον ὁ ἐκεῖ ἄνθρωπος ὁ τῆδε πρέσβυς καί δύναμις προέχω , ἢ καί ὁ τῆδε ὁ ἐκεῖ κατά ὁ ἀντίστροφος . ὁ τε γάρ νέος ὅς πρέσβυς γίγνομαι πρός ἐκεῖνος πρός ὁ νέος , ἵνα ὁ ἐλάττωσις ὁ ὑπεροχή κατά ὁ λόγος ἐγγυτέρω γίγνομαι ὁ πρέσβυς , καί αὖος ὁ πρέσβυς ὁ νέος ἐγγυτέρω γίγνομαι , νέος πρός αὐτός εἰμί διά ὁ αὐτός ὁ λόγος