ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1782
εἰς ταυτόν · ἢ ἑτερόφυλα εἴη , ἢ τῇ τοῦ κρείττονος περιοχῇ καθ’ ἕνωσιν , ὡς ἄνθρωπος καὶ ἵππος ἐν τῷ νῷ , ἢ ἐν τῇ τοῦ χείρονος ὑποδοχῇ καθ’ ἕνωσιν ὡς ἐν τῇ ὕλῃ ἢ τῷ σώματι λευκότης της καὶ ἐπιφάνεια . Ὕλη δὲ καὶ εἶδος καὶ οὐσία καθόλου καὶ τὸ ἐν τῇ ἰδιότητι κεχώρισται ἀπ’ ἀπ᾿ ἀλλήλων , ἐν δὲ ὑποκειμένῳ οὐκ ἔστιν ὁμοῦ ,
Lemmas: εἰς αὐτός · ἢ ἑτερόφυλος εἰμί , ἢ ὁ ὁ ἀγαθός περιοχή κατά ἕνωσις , ὡς ἄνθρωπος καί ἵππος ἐν ὁ νάω , ἢ ἐν ὁ ὁ χείρων ὑποδοχή κατά ἕνωσις ὡς ἐν ὁ ὕλη ἢ ὁ σῶμα λευκότης ὁ καί ἐπιφάνεια . Ὕλη δέ καί εἶδος καί οὐσία καθόλου καί ὁ ἐν ὁ ἰδιότης χωρίζω ἀπό ἀπό ἀλλήλων , ἐν δέ ὑπόκειμαι οὐ εἰμί ὁμοῦ ,
damascius.in-parmenidem 1783
ὅτι ἔσχατον τοῦτο ὑποκείμενον · κείμενον · οὐδὲ ἐν ἐν τῷ νῷ · πῶς γὰρ ἂν εἴη ἐν τῷ νῷ ἢ ὕλη ἢ ἐν τῇ ψυχῇ ἐν γε τῇ φύσει · πάντων γὰρ ἀπέστη τῶν πρὸ αὐτῆς . Διὸ ταῦτα ὡς ἐναργῆ παραλείπων , λείπων , τὸ ἔσχατον εἶναι τὴν ὕλην ἐπέστησεν · ὅτι καὶ τοῦτο ἐχαρακτήρισεν αὐτῆς τὴν φύσιν . Χωρὶς δὲ τούτων τοῖς μὲν προτέροις ἄλλοις ἐνεκέκρατο
Lemmas: ὅτι ἔσχατος οὗτος ὑπόκειμαι · κεῖμαι · οὐδέ ἐν ἐν ὁ νάω · πῶς γάρ εἄν εἰμί ἐν ὁ νάω ἢ ὕλη ἢ ἐν ὁ Ψυχή ἐν γε ὁ φύσις · πᾶς γάρ ἀφίστημι ὁ πρό αὐτός . Διὸ οὗτος ὡς ἐναργής παραλείπω , λείπω , ὁ ἔσχατος εἰμί ὁ ὕλη ἐφίστημι · ὅτι καί οὗτος χαρακτηρίζω αὐτός ὁ φύσις . Χωρὶς δέ οὗτος ὁ μέν πρότερος ἄλλος ἐγκεράννυμι
damascius.in-parmenidem 1784
φύσει ἢ τοῦ ἑνὸς μέθεξις , ἢ δὲ ὕλη αὐτὸ τοὐναντίον τοῦ μηδὲ ἑνὸς ἦν εἰκών · ἔπος ταῦτα ἄρα τὰ ἄλλα τοῦ ἑνὸς οὐδεμίαν ἔχει πρὸς τὸ ἐν κοινωνίαν , ὅτι μηδὲ τὸ πρῶτον ἢ ὅσον ὑποδοχὴ αὐτοῦ εἶναι , ὡς τὸ πρῶτον αἴτιον τοῦ ἑνός · καὶ ὡς ἔοικεν , οὕτω καὶ ὁ Τίμαιος ἔλεγεν ἐν ὕλῃ τὸ εἶδος εἶναι , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ὕλης
Lemmas: φύσις ἢ ὁ εἷς μέθεξις , ἢ δέ ὕλη αὐτός ἐναντίος ὁ μηδέ εἷς εἰμί εἰκών · ἔπος οὗτος ἄρα ὁ ἄλλος ὁ εἷς οὐδείς ἔχω πρός ὁ ἐν κοινωνία , ὅτι μηδέ ὁ πρῶτος ἢ ὅσος ὑποδοχή αὐτός εἰμί , ὡς ὁ πρῶτος αἴτιος ὁ εἷς · καί ὡς ἔοικα , οὗτος καί ὁ Τίμαιος λέγω ἐν ὕλη ὁ εἶδος εἰμί , ἀλλά οὐ ἐκ ὕλη
damascius.in-parmenidem 1785
καὶ εἴδους , ὅτι ἡ ἐσχάτη ὕλη , οὐδ’ ἂν ὑπὸ τοῦ εἴδους ἀλλοιωθείη , εἰ καὶ τι δυνάμει ἐν αὐτῇ εἰδοποιεῖται ὁ ἀπὸ τοῦ οὐσίας συνόντος ἑνὸς ἐν γέγονεν . Οὐδαμῇ δαμῆ ἄρα ἐν τὰ ἄλλα ἔστιν , οὐδὲ ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς ἐν οὐδέν . Ἐπιστῆσαι χρὴ ὅτι παντάπασιν ἀναιρεῖ τὸ ἐν ἀπὸ τῆς ὕλης , ἀλλ’ οὐ τὸ τι ἐν ὡς αὐτὸς ἡξίου · « οὐδὲ ὁμοία
Lemmas: καί εἶδος , ὅτι ὁ ἔσχατος ὕλη , οὐδέ εἄν ὑπό ὁ εἶδος ἀλλοιόω , εἰμί καί τίς δύναμις ἐν αὐτός εἰδοποιέω ὁ ἀπό ὁ οὐσία σύνειμι1 εἷς ἐν γίγνομαι . οὐδαμῇ δαμάζω ἄρα ἐν ὁ ἄλλος εἰμί , οὐδέ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἐν οὐδείς . ἐφίστημι χρή ὅτι παντάπασι ἀναιρέω ὁ ἐν ἀπό ὁ ὕλη , ἀλλά οὖον ὁ τίς ἐν ὡς αὐτός ἀξιόω · « οὐδέ ὅμοιος
damascius.in-parmenidem 1786
ἄρα οὐδὲ ἀνόμοια , οὔτε αὐτὰ ἔστιν τῷ ἐνὶ τὰ ἄλλα . » Ἐπίστησον ὅτι καὶ τὰ ἄλλα συγκρίνει πρὸς τὸ ἐν , ἀλλ’ ἢ μόνον πρὸς ἄλληλα , ὡς ἥπορει , « οὐδὲ ἄλλο οὐδὲν πέπονθεν τῶν τοιούτων » · καλῶς προσέθηκεν « τῶν τοιούτων » , των ἐπεὶ τῶν γε ἀπορρήτων ἀποφάσεων μετέχει ἢ ὕλη · « εἰ γὰρ τι τοιοῦτον πεπονθέναι ὑπομένει τὰ ἄλλα , καὶ ἑνὸς καὶ δυοῖν καὶ τριῶν , καὶ
Lemmas: ἄρα οὐδέ ἀνόμοιος , οὔτε αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ ἄλλος . » ἐφίστημι ὅτι καί ὁ ἄλλος συγκρίνω πρός ὁ ἐν , ἀλλά ἢ μόνος πρός ἀλλήλων , ὡς ἀπορέω , « οὐδέ ἄλλος οὐδείς πάσχω ὁ τοιοῦτος » · καλῶς προστίθημι « ὁ τοιοῦτος » , ὁ ἐπεί ὁ γε ἀπόρρητος ἀπόφασις μετέχω ἢ ὕλη · « εἰμί γάρ τίς τοιοῦτος πάσχω ὑπομένω ὁ ἄλλος , καί εἷς καί δύο καί τρεῖς , καί
damascius.in-parmenidem 1787
περιττοῦ καὶ ἀρτίου μεθέξει ὧν αὐτοῖς ἀδύνατον ἔφανε μετέχειν . » Ἄρα ὅπως ἐναργέστατα τὸν ἀριθμὸν ἀποφάσκει τῆς ὕλης ὡς μάλιστα αὐτὴν εἰδοποιεῖν δυνάμενον ; ἔπος ἐπεὶ . οὐδὲ μίαν . ὑποδοχή . μεθέξεων αὐτοῖς . τοῖς . νι χείροσι ν κοιλότερα κοινότερα , καὶ ] ἢ λόγος περὶ τῆς τὰ πάντα δεχομένης σώματα φύσεως . ἔχει . οὐδὲ ἀνόμοια ] καὶ ἀνόμοια ἀλλ’ ἢ ] ἀλλὰ . ἀριθμῷ γὰρ ἔοικεν ὁ κόσμος κατὰ τὸν
Lemmas: περισσός καί ἄρτιος μετέχω ὅς αὐτός ἀδύνατος φαίνω μετέχω . » ἄρας ὅπως ἐναργής ὁ ἀριθμός ἀποφάσκω ὁ ὕλη ὡς μάλιστα αὐτός εἰδοποιέω δύναμαι ; ἔπος ἐπεί . οὐδέ εἷς . ὑποδοχή . μέθεξις αὐτός . ὁ . ν χείρων Ν κοῖλος κοινός , καί ] ἢ λόγος περί ὁ ὁ πᾶς δέχομαι σῶμα φύσις . ἔχω . οὐδέ ἀνόμοιος ] καί ἀνόμοιος ἀλλά ἢ ] ἀλλά . ἀριθμός γάρ ἔοικα ὁ κόσμος κατά ὁ
damascius.in-parmenidem 1788
ἀρχαῖον λόγον . Οὕτω δὲ ἐν ἐστὶ κοινὸν τοῦτο συμπέρασμα τῶν πέντε ὑποθέσεων · εἰ γὰρ ἐστὶ τὸ ἕν , καὶ οὐδὲν ἐστίν , ὡς ἡ πρώτη καὶ ἑπτάτη · καὶ πάντα ἐστίν , ὡς ἡ δευτέρα καὶ τετάρτη , καὶ ἐστὶν ὁμοῦ καὶ οὐκ ἐστίν , ὡς ἡ τρίτη καὶ μέση τῆς ὅλης πεμπάδος . Περὶ τῆς ΕΚΤΗΣ ὑποθέσεως . Περὶ τῆς ἕκτης ὑποθέσεως ἀρχόμενοι χόμενοι λέγειν ἐκεῖνο πρῶτον
Lemmas: ἀρχαῖος λόγος . οὕτως δέ ἐν εἰμί κοινός οὗτος συμπέρασμα ὁ πέντε ὑπόθεσις · εἰμί γάρ εἰμί ὁ εἷς , καί οὐδείς εἰμί , ὡς ὁ πρῶτος καί ἑπτάτη · καί πᾶς εἰμί , ὡς ὁ δύο καί τέταρτος , καί εἰμί ὁμοῦ καί οὐ εἰμί , ὡς ὁ τρίτος καί μέσος ὁ ὅλος πεμπάς . περι ὁ κτείνω ὑπόθεσις . περι ὁ ἕκτος ὑπόθεσις ἄρχω χομενω λέγω ἐκεῖνος πρῶτος
damascius.in-parmenidem 1789
ζητήσωμεν πότερον κατ’ εὐθεῖαν προΐασιν ἢ κατὰ τὸ μὴ εἶναι τὸ ἕν αἱ ὑποθέσεις , ἢ ἀνακάμπλουνσιν ἐπὶ τὴν ἀρχήν αὗται μὲν εἰς τὴν τῶν ἀδυνάτων συναγωγήν , ἐκεῖναι δὲ εἰς ἄλλων πραγμάτων ἐκφάνσιν . Φανσιν . Δεύτερον δέ , τίς ὁ τῆς ἕκτης ὑποθέσεως ἀφορισθεὶς ἂν ἐν δίκῃ σκοπός . Τρίτον ἐπὶ τούτοις , ἀκριβεστέρα ἐξέτασις τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος καὶ αὐτὰ μαρτυρομένη τυρομένη τὰ τοῦ
Lemmas: ζητέω πότερος κατά εὐθύς πρόειμι ἢ κατά ὁ μή εἰμί ὁ εἷς ὁ ὑπόθεσις , ἢ ἀνακάμπλουνσιν ἐπί ὁ ἀρχή οὗτος μέν εἰς ὁ ὁ ἀδύνατος συναγωγή , ἐκεῖνος δέ εἰς ἄλλος πρᾶγμα ἔκφανσις . φάνσις . Δεύτερος δέ , τίς ὁ ὁ ἕκτος ὑπόθεσις ἀφορίζω εἄν ἐν δίκη σκοπός . Τρίτος ἐπί οὗτος , ἀκριβής ἐξέτασις ὁ εἷς μή εἰμί καί αὐτός μαρτυρέω τυρόω ὁ ὁ
damascius.in-parmenidem 1790
Πλάτωνος ῥήματα . Τέταρτον , πῶς αὐτὸς ὁ Παρμενίδης ἐξ ἀρχῆς διορίζει περὶ τοῦ τοιούτου μὴ ὄντος ἑνός . Πέμπτον , τίνα τὰ ἄλλα πρὸς ἀ συγκρίνει τοῦτο τὸ ἕν μὴ ὄν · πότερον τὰ τῆς τέταρτης ὑποθέσεως ἢ τὰ τῆς ὀγδόης . Ἔκτον δὴ οὖν , πῶς οὐχὶ καὶ τοῦτο τὸ ἕν μὴ ὄν ἐν τοῖς ἄλλοις τέτακται τοῖς πρώτοις , ἢ τὸ ἕν ἐκείνοις ἐν , διὰ
Lemmas: Πλάτων ῥῆμα . Τέταρτος , πῶς αὐτός ὁ Παρμενίδης ἐκ ἀρχή διορίζω περί ὁ τοιοῦτος μή εἰμί εἷς . Πέμπτος , τίς ὁ ἄλλος πρός ὅς συγκρίνω οὗτος ὁ εἷς μή εἰμί · πότερος ὁ ὁ τέταρτος ὑπόθεσις ἢ ὁ ὁ ὄγδοος . ἕκτος δή οὖν , πῶς οὐ καί οὗτος ὁ εἷς μή εἰμί ἐν ὁ ἄλλος τάσσω ὁ πρῶτος , ἢ ὁ εἷς ἐκεῖνος ἐν , διά
damascius.in-parmenidem 1791
τί μὴ ἐστὶν ἐν μὴ ὄν , ἐν ᾧ καὶ τί τὸ σύνθετον φαίνεται . Ἕβδομον , ἐπισκεπλεόν τίνα καὶ πόσα τὰ συμπεράσματα , καὶ πῶς τεταγμένα , μένα , καὶ ἀπὸ ποίων ἀρχῶν ὡρμημένα . Ὀγδοον , τίς ἡ διὰ τῶν συμπερασμάτων δηλουμένη τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος διακόσμησις . κόσμησις . Λέγομεν οὖν ἤδη πρὸς τὸ πρότερον , ὡς εἰ μὲν κατ’ εὐθεῖαν ἢ τε μέθοδος ἀτελής , καὶ οὐχ ἔξομεν
Lemmas: τίς μή εἰμί ἐν μή εἰμί , ἐν ὅς καί τίς ὁ συντίθημι φαίνω . Ἕβδομος , ἐπισκεπλεόν τίς καί πόσος ὁ συμπέρασμα , καί πῶς τάσσω , Μένα , καί ἀπό ποῖος ἀρχή ὁρμάω . ὄγδοος , τίς ὁ διά ὁ συμπέρασμα δηλέομαι ὁ εἷς μή εἰμί διακόσμησις . κόσμησις . λέγω οὖν ἤδη πρός ὁ πρότερος , ὡς εἰμί μέν κατά εὐθύς ἢ τε μέθοδος ἀτελής , καί οὐ ἔχω
damascius.in-parmenidem 1792
ἢ τὴν ἑβδόμην ἢ τὴν ἑνάτην εἰς πραγμάτων Ση τίνα ἐν τῶν πέντε ὑποθέσεων συμπερασμάτων . Ἀ τὸ ἕν μὴ ὄν πρότερον · τὰ ... πρότερον πρὸς τὸ Αζ . Οὕτω δὲ πεμπάδος πεμπλάδος ( ὑποθέσεις ) , Β πρὸς τὸ αν . τινὰ φύσιν ἀνευγεκεῖν , τοῦ Παρμενίδου σαφῶς εἰς τὸ μηδαμῆ μηδαμῶς ὄν ἀπωθουμένου ταύτας τὰς ὑποθέσεις . Εἰ δὲ ἀνακάμπλουν πᾶσαι εἰς τὸ ἀδύνατον , νατον , ἀτελεῖς μὲν
Lemmas: ἢ ὁ ἕβδομος ἢ ὁ νάω εἰς πρᾶγμα σός τίς ἐν ὁ πέντε ὑπόθεσις συμπέρασμα . ὅς ὁ εἷς μή εἰμί πρότερος · ὁ ... πρότερος πρός ὁ αζʹ . οὕτως δέ πεμπάς πεμπλάδος ( ὑπόθεσις ) , Β πρός ὁ αν . τις φύσις ἀνευγεκεῖν , ὁ Παρμενίδης σαφῶς εἰς ὁ μηδαμῆ μηδαμῶς εἰμί ἀπωθέω οὗτος ὁ ὑπόθεσις . εἰμί δέ ἀνακάμπλουν πᾶς εἰς ὁ ἀδύνατος , νάω , ἀτελής μέν
damascius.in-parmenidem 1793
καὶ οὕτως αἱ διαιρέσεις · διτλὸν γὰρ τὸ μὴ ὄν ὡς καὶ ἐν Σοφιστῇ ἀποδέδεικται , τὸ τε πάντη καὶ τὸ πῇ οὐκ ὄν . Ἔτι δὲ τὴν ἕκτην καὶ τὴν ὀγδόην οὐχ ἔχομεν ἀδυνάτους ἀποφαίνειν , σαφῶς τοῦ Παρμενίδου ὡς δυνατὰ καταφάσκοντος ἐπ’ αὐτῶν καὶ ἀποφάσκοντος τὰ συμπεράσματα , καὶ τινὰ φύσιν ὑποτιθεμένου γνωστὸν τε καὶ οὖσαν ἀμωσγέπως καὶ τὸ ἐν ἔχουσαν τροπὸν δή
Lemmas: καί οὕτως ὁ διαίρεσις · διτλὸν γάρ ὁ μή εἰμί ὡς καί ἐν σοφιστής ἀποδείκνυμι , ὁ τε πάντῃ καί ὁ πῇ οὐ εἰμί . ἔτι δέ ὁ ἕκτος καί ὁ ὄγδοος οὐ ἔχω ἀδύνατος ἀποφαίνω , σαφῶς ὁ Παρμενίδης ὡς δυνατός καταφάσκω ἐπί αὐτός καί ἀποφάσκω ὁ συμπέρασμα , καί τις φύσις ὑποτίθημι γνωστός τε καί εἰμί ἀμωσγέπως καί ὁ ἐν ἔχω τροπός δή
damascius.in-parmenidem 1794
τινα . Ἄρ’ οὖν , ὡς φησιν , αἱ δύο αὗται ὑποθέσεις προηγουμένως μὲν τὰ ἀδύνατα συνάγουσιν , ἐν παρέργῳ δὲ καὶ φύσιν ἐνδείκνυται τινα πραγμάτων · τὰ γὰρ πρὸς ἄλλο δυνατὰ οὐδὲν κωλύειν πρὸς ἄλλο εἶναι ἀδύνατα . Ἄλλ’ οὐδὲ το ὁ Πλάτων ὡς τι ἀδύνατον ἐπὶ τούτων συνήγαγεν , ἀλλὰ διατελεῖ πράγματα ἄτια παραδιδούς , οὔτε ἄπερ ἀδύνατα λέγεται ἀληθῶς λέγεται , ὡς ἔσται δῆλον ἐν ταῖς
Lemmas: τις . ἄρα οὖν , ὡς φημί , ὁ δύο οὗτος ὑπόθεσις προηγουμένως μέν ὁ ἀδύνατος συνάγω , ἐν πάρεργον δέ καί φύσις ἐνδείκνυμι τις πρᾶγμα · ὁ γάρ πρός ἄλλος δυνατός οὐδείς κωλύω πρός ἄλλος εἰμί ἀδύνατος . ἄλλος οὐδέ ὁ ὁ Πλάτων ὡς τίς ἀδύνατος ἐπί οὗτος συνάγω , ἀλλά διατελέω πρᾶγμα άτι παραδίδωμι , οὔτε Ἄπερ ἀδύνατος λέγω ἀληθής λέγω , ὡς εἰμί δῆλος ἐν ὁ
damascius.in-parmenidem 1795
ἐξηγήσεσιν τῶν λεγομένων . Ἔτι δὲ ἐκ τρίτων καὶ ἡ δευτέρα ὑπόθεσις ἀδύνατα ἂν οὕτως συνάγοι πρὸς τὴν πρώτην , ἄτε καταφατικὴ πρὸς ἀποφατικὴν , τικήν , καὶ ἡ τρίτη πρὸς τὴν δευτέραν , καὶ πρὸς τὴν τρίτην ἡ τετάρτη , καὶ πρὸς τὴν τετάρτην ἡ πέμπτη . Τί οὖν ἡμεῖς ἐροῦμεν ; ἢ ὅτι προηγουμένως ἐν ταῖς δύο ταύταις ὑποθέσεσιν πράγματα παραδίδωσιν , καὶ οὐδὲν ἀδύνατον . Πᾶσι γὰρ
Lemmas: ἐξήγησις ὁ λέγω . ἔτι δέ ἐκ τρίτος καί ὁ δύο ὑπόθεσις ἀδύνατος εἄν οὕτως συνάγω πρός ὁ πρῶτος , αὔγ-ασμα καταφατικός πρός ἀποφατικός , τίκη , καί ὁ τρίτος πρός ὁ δύο , καί πρός ὁ τρίτος ὁ τέταρτος , καί πρός ὁ τέταρτος ὁ πέμπτος . τις οὖν ἐγώ εἴρω ; ἢ ὅτι προηγουμένως ἐν ὁ δύο οὗτος ὑπόθεσις πρᾶγμα παραδίδωμι , καί οὐδείς ἀδύνατος . Πᾶς γάρ
damascius.in-parmenidem 1796
ἐπεξιὼν τῇ τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν ἄλλων ἀπὸ τῆς ἄκρας ἑνώσεως ἄχρι τῆς διαπεφορημένης πεφορημένης τοῦ ἑνὸς ἐμφάσεως καὶ τῶν ἄλλων βούλεται τὸν λόγον προαγαγεῖν . γεῖν . Ὡς γὰρ τὸ ἔσχατον τοῦ ὄντος ἤδη τὸ μὴ ὄν ἐν τῷ μὴ εἶναι ἔχον τὸ εἶναι , ὡς καὶ αὐτὸς ἔρει ὁ Παρμενίδης , οὕτω καὶ τοῦ ἑνὸς ἡ ἀποπεράτωσις ἐν τῷ μὴ εἶναι ἐν
Lemmas: ἐπέξειμι ὁ ὁ εἷς καί ὁ ἄλλος ἀπό ὁ ἄκρος ἕνωσις ἄχρι ὁ διαφορέω φορέω ὁ εἷς ἔμφασις καί ὁ ἄλλος βούλομαι ὁ λόγος προάγω . γίγνομαι . ὡς γάρ ὁ ἔσχατος ὁ εἰμί ἤδη ὁ μή εἰμί ἐν ὁ μή εἰμί ἔχω ὁ εἰμί , ὡς καί αὐτός ἔρομαι ὁ Παρμενίδης , οὗτος καί ὁ εἷς ὁ ἀποπεράτωσις ἐν ὁ μή εἰμί ἐν
damascius.in-parmenidem 1797
ἔχει τὸ εἶναι ἐν · καὶ τὰ ἄλλα τῷ τοιούτῳ ἐνὶ ἀνάλογον . Ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις δύο , τῇ τε ἕκτῃ καὶ τῇ ἐνάτῃ τὰ ἀδύνατα συνάγεσθαι φήσομεν , ἄτε παντάπασι τοῦ ἑνὸς ἀναιρουμένου , καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἐσχάτης ἐμφάσεως · καὶ γὰρ ἡ μέθοδος ἐξ ἀρχῆς ἡ παρμενίδειος τὸ εἶναι διήρει καὶ τὸ μὴ εἶναι ἁπλῶς . Ἀλλ’ ὁ Πλάτων , ὥσπερ ἐν τῷ Σοφιστῇ ,
Lemmas: ἔχω ὁ εἰμί ἐν · καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἐν ἀνάλογος . ἐν δέ ὁ ἄλλος δύο , ὁ τε ἕκτος καί ὁ ἔνατος ὁ ἀδύνατος συνάγω φημί , αὔγ-ασμα παντάπασι ὁ εἷς ἀναιρέω , καί ἀπό αὐτός ὁ ἔσχατος ἔμφασις · καί γάρ ὁ μέθοδος ἐκ ἀρχή ὁ παρμενιδιος ὁ εἰμί διαιρέω καί ὁ μή εἰμί ἁπλόος . ἀλλά ὁ Πλάτων , ὥσπερ ἐν ὁ σοφιστής ,
damascius.in-parmenidem 1798
καὶ ἐνταῦθα τὸν Παρμε - διήρει καὶ μὴ ὄντι αὐτὰ δέ λύει ταῖς ἤ τε τετάρτη ἂν ον ἀδύνατα ἐν τῇ ἐνάτη ει οὐ γὰρ μήποτε τοῦτο εἶναι μὴ ἀλλὰ σὺ ὁδοῦ διζήσιος εἶργε νίδην διορθούμενος ἀποφαίνει τι καὶ τοιοῦτον μὴ ἐν οἷον εἶναι ἔσχατον ἑνός , ἐκεῖ τοιοῦτον μὴ ὄν , οἷον ἔσχατον ὄν . Εἰ δὲ καὶ ἐν τοῖς οὖσι τὸ μὴ
Lemmas: καί ἐνταῦθα ὁ πάρσιμο - διαιρέω καί μή εἰμί αὐτός δέ λύω ὁ ἤ τε τέταρτος εἄν εἰμί ἀδύνατος ἐν ὁ ἔνατος ει οὖον γάρ μήποτε οὗτος εἰμί μή ἀλλά σύ ὁδός δίζησις εἴργω νίδην διορθόω ἀποφαίνω τίς καί τοιοῦτος μή ἐν οἷος εἰμί ἔσχατος εἷς , ἐκεῖ τοιοῦτος μή εἰμί , οἷος ἔσχατος εἰμί . εἰμί δέ καί ἐν ὁ εἰμί ὁ μή
damascius.in-parmenidem 1799
ὄν κατὰ τὴν ἑτερότητα , ἀλλ’ ἢ γε μὴ ὄν , καὶ εἴδωλον τοῦ ὄντος ἐν τῇ γενέσει εἰ ἔστιν , ὡς καὶ ὁ Πλάτων ἐν ἐκείνοις ἐνεδείκνυτο καὶ ἡμεῖς ἀπεδείκνυμεν , οὕτως ἄρα καὶ ἐνταῦθα τὸ ἐν μὴ ὄν εἴη μὲν ἂν κατὰ τὴν ἑτερότητα , καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς ὅτι σλάσις καὶ κίνησις , ὅτι ὅλον καὶ μέρη , ὅτι οὐσία . Διαφέρει γὰρ ταῦτά τε
Lemmas: εἰμί κατά ὁ ἑτερότης , ἀλλά ἢ γε μή εἰμί , καί εἴδωλον ὁ εἰμί ἐν ὁ γένεσις εἰμί εἰμί , ὡς καί ὁ Πλάτων ἐν ἐκεῖνος ἐνδείκνυμι καί ἐγώ ἀποδείκνυμι , οὕτως ἄρα καί ἐνταῦθα ὁ ἐν μή εἰμί εἰμί μέν εἄν κατά ὁ ἑτερότης , καί ἐν ὁ νοητός ὅτι σλάσις καί κίνησις , ὅτι ὅλος καί μέρος , ὅτι οὐσία . διαφέρω γάρ οὗτος τε
damascius.in-parmenidem 1800
καὶ τὸ ἐν τῇ ἰδιότητι · τὸ δὲ ὡς ἀληθῶς ἐν μὴ ὄν , ὡς εἴδωλον τοῦ ἑνὸς ἐν τῇ γενέσει τυγχάνει ὄν , ὃ δὴ καὶ πρόκειται , ὅ τί ποτὲ ἔστι παραδοῦναι τῷ Παρμενίδῃ . Τὰ ἄρα δυνατὰ ἐν τῇ ἀποπλώσει καὶ τοῦ εἰδώλου ζητητέον , ὡς ἐκεῖ τὸ μηδαμῶς ὄν , κατὰ τὴν παντελῆ σίεργσιν τοῦ ὄντος · εἶεν . Τί οὖν τὸ προκείμενον ἔστιν εἰς
Lemmas: καί ὁ ἐν ὁ ἰδιότης · ὁ δέ ὡς ἀληθής ἐν μή εἰμί , ὡς εἴδωλον ὁ εἷς ἐν ὁ γένεσις τυγχάνω εἰμί , ὅς δή καί πρόκειμαι , ὅς τίς ποτέ εἰμί παραδίδωμι ὁ Παρμενίδης . ὁ ἄρα δυνατός ἐν ὁ ἀποπλώσει καί ὁ εἴδωλον ζητητέος , ὡς ἐκεῖ ὁ μηδαμῶς εἰμί , κατά ὁ παντελής σίεργσιν ὁ εἰμί · ἄγω . τις οὖν ὁ πρόκειμαι εἰμί εἰς
damascius.in-parmenidem 1801
ἐξέτασιν ; τοῦτο γὰρ δεύτερον προϋβαλλόμεθα · βαλλόμεθα · οὐδὲν γὰρ ὑπόλοιπον εἶναι δοκεῖ , ὃ καὶ εἰς τὰ ἀδύνατα περιέωσεν τοὺς φιλοσόφους . Ἄρα οὖν περὶ τοῦ ὑποκειμένου ὁ λόγος , ὡς φησιν , περὶ ὕλης ὁμοῦ , καὶ τοῦ σωματοειδοῦς ὑποκειμένου , καὶ ἀνωτέρω περὶ τοῦ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινουμένου ; Αλλὰ πρῶτον μὲν οὐ διώρισται τὸ τῷ ἀπλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον ὡς τρίτον μετὰ τὸ δεύτερον ὑποκείμενον .
Lemmas: ἐξέτασις ; οὗτος γάρ δύο προβάλλω · βάλλω · οὐδείς γάρ ὑπόλοιπος εἰμί δοκέω , ὅς καί εἰς ὁ ἀδύνατος περιωθέω ὁ φιλόσοφος . ἄρας οὖν περί ὁ ὑπόκειμαι ὁ λόγος , ὡς φημί , περί ὕλη ὁμοῦ , καί ὁ σωματοειδής ὑπόκειμαι , καί ἀνωτέρω περί ὁ πλημμελής καί ἄτακτος κινέω ; αλλά πρῶτος μέν οὖον διά-ὁρίζω ὁ ὁ ἀπλημμελῶς καί ἄτακτος κινέω ὡς τρίτος μετά ὁ δύο ὑπόκειμαι .
damascius.in-parmenidem 1802
Καὶ γὰρ τὸ σώματος εἶδος , οὕτω τῆς ὕλης κρατοῦν , πλημμελές ἔστιν καὶ ἄτακτον · εἶτα ἐν τῇ διακοσμήσει πρῶτον τὸ σῶμα καλύπτει τὸ τῆς ὕλης αἴσχος · ὥστε τρίτον ὑποκείμενον , ὡς γε πρὸς τὸ πλημμελὲς τὸ σῶμά ἐστιν · ἔπειτα ὁδὸς ἔστιν ἢ ὡλημμέλεια πλημμέλεια πρὸς τὸ εἶδος . Ὁ δὲ Παρμενίδης ὑποσίδασαν φύσεις ἡμῖν παρἐδίδου εδίδου τὰς ἐν μέσῳ προχοπάς . Τρίτον δὲ ἐπὶ
Lemmas: καί γάρ ὁ σῶμα εἶδος , οὗτος ὁ ὕλη κρατέω , πλημμελής εἰμί καί ἄτακτος · εἶτα ἐν ὁ διακοσμέω πρῶτος ὁ σῶμα καλύπτω ὁ ὁ ὕλη αἶσχος · ὥστε τρίτος ὑπόκειμαι , ὡς γε πρός ὁ πλημμελής ὁ σῶμα εἰμί · ἔπειτα ὁδός εἰμί ἢ ὡλημμέλεια πλημμέλεια πρός ὁ εἶδος . ὁ δέ Παρμενίδης ὑποσίδασαν φύσις ἐγώ παραδίδωμι δίδωμι ὁ ἐν μέσος προκοπή . Τρίτος δέ ἐπί
damascius.in-parmenidem 1803
τούτοις παρέδωκεν ἤδη τὰ εἴδη καθ’ ἑαυτά , παρέδωκεν ἐφ’ ἑαυτῆς καὶ τὴν ὕλην · τὸ δὲ πλημμελὲς ἐν τῇ συμπλοκῇ , πλοκῇ , καὶ ἔτι μᾶλλον τὸ σῶμα ἤδη τεταγμένον . Διὰ τί οὖν μὴ πᾶν τὸ σύνθετον θετον ἤδη προκεῖσθαι φήσομεν ἐν τῇ ἕκτη ὑποθέσει ; ( λέγω δὴ τὸ ἐκ τῶν ἄλλων συγκεείμενον , τῶν τε εἰδητικῶν καὶ τῶν ὑλικῶν τῶν εἰρημένων · ) ὥστε εἶναι τὸν
Lemmas: οὗτος παραδίδωμι ἤδη ὁ εἶδος κατά ἑαυτοῦ , παραδίδωμι ἐπί ἑαυτοῦ καί ὁ ὕλη · ὁ δέ πλημμελής ἐν ὁ συμπλοκή , πλοκή , καί ἔτι μᾶλλον ὁ σῶμα ἤδη τάσσω . Ζεύς τίς οὖν μή πᾶς ὁ συντίθημι τίθημι ἤδη πρόκειμαι φημί ἐν ὁ ἕκτος ὑπόθεσις ; ( λέγω δή ὁ ἐκ ὁ ἄλλος σύγκειμαι , ὁ τε εἰδητικός καί ὁ ὑλικός ὁ εἴρω · ) ὥστε εἰμί ὁ
damascius.in-parmenidem 1804
λόγον περὶ τῶν ὑπὸ σελήνην ἀτόμων τε καὶ συνθέτων πραγμάτων · τοῦτο γὰρ ὑπελέλειπτο τῶν ὄντων τὸ φύλον · καὶ τοῦτο ἦν τὸ φαινόμενον ἐν καὶ ἐν μὴ ὄν ὡς ἀληθῶς · ὡς γὰρ σύνθετον , ἅμα μὲν τὸ ἐν ἐμιμήσατο τῇ συγκράσει τῶν ἄλλων , ἅμα δὲ οὐκ ἔστιν ἐν · ἀναίνεται γὰρ τὸ ἐν πᾶσαν διπλὴν καὶ μάλιστα σύνθεσιν , καὶ ἔτι μειζόνως τὴν ἐξ
Lemmas: λόγος περί ὁ ὑπό σελήνη ἄτομος τε καί συντίθημι πρᾶγμα · οὗτος γάρ ὑπολείπω ὁ εἰμί ὁ φῦλον · καί οὗτος εἰμί ὁ φαίνω ἐν καί ἐν μή εἰμί ὡς ἀληθής · ὡς γάρ συντίθημι , ἅμα μέν ὁ ἐν μιμέομαι ὁ σύγκρασις ὁ ἄλλος , ἅμα δέ οὐ εἰμί ἐν · ἀναίνομαι γάρ ὁ ἐν πᾶς διπλός καί μάλιστα σύνθεσις , καί ἔτι μέγας ὁ ἐκ
damascius.in-parmenidem 1805
ἄλλων δυεῖν . Εἰ μὲν γὰρ ἐν καὶ ἐν στοιχεῖα τί . πρὸς τὸ ἄνωτέρω . ἀνωτέρῳ . τὸ τω ἀλλ’ εἰ γε ἐν ἐκείνοις ] αὐτά τε πρὸς τὸ β<sup>ev</sup> . ὑποστάσεως Β . ἤδη , Β τεταγμένον μὴ πᾶν σύνθεσιν ] σύνθετον δυοῖν ἦν τῆς συνθέσεως , τάχα ἂν ἦν ἐν τῷ ὄντι , ὡς τὸ ὄν , ἔστιν ἐν ἐξ ἑνιαίων στοιχείων . χείων . Τοῦτο δὲ ἐξ ἄλλων ἔστιν εἰς
Lemmas: ἄλλος δύο . εἰμί μέν γάρ ἐν καί ἐν στοιχεῖον τίς . πρός ὁ ανωτέρω . ἀνώτερος . ὁ ὁ ἀλλά εἰμί γε ἐν ἐκεῖνος ] αὐτός τε πρός ὁ β<sup>ev</sup> . ὑπόστασις Β . ἤδη , Β τάσσω μή πᾶς σύνθεσις ] συντίθημι δύο εἰμί ὁ σύνθεσις , τάχα εἄν εἰμί ἐν ὁ εἰμί , ὡς ὁ εἰμί , εἰμί ἐν ἐκ ενιαίος στοιχεῖον . χέω . οὗτος δέ ἐκ ἄλλος εἰμί εἰς
damascius.in-parmenidem 1806
ἕν πως συνδραμόντων ἔτι μὴ ἄρα ἑνῶν τοῦτο τὸ ἕν · καὶ ταύτη ἄρα ἐν μὴ ὄν , καὶ ὡσὰν εἴποι τις ἀλλοῖον ἕν καὶ ψευδόμενον ἕν , ὅτι τε σύνθετον καὶ ὅτι ἐξ ἄλλων ἄπερ ἄλλα ἦν τοῦ ἑνός . Πάντη ἄρα τὸ τοιοῦτον ἐν μὴ ὄν ἔστιν . Καὶ ἔστιν τις ἐν τῷ παντὶ καὶ ἐν τῷ ὑποσελήνῳ κόσμῳ καὶ τοιάδε τις ἀρχή ,
Lemmas: εἷς πως συντρέχω ἔτι μή ἄρα ἑνόω οὗτος ὁ εἷς · καί οὗτος ἄρα ἐν μή εἰμί , καί ὡσάν εἶπον τις ἀλλοῖος εἷς καί ψεύδω εἷς , ὅτι τε συντίθημι καί ὅτι ἐκ ἄλλος Ἄπερ ἄλλος εἰμί ὁ εἷς . Πάντη ἄρα ὁ τοιοῦτος ἐν μή εἰμί εἰμί . καί εἰμί τις ἐν ὁ πᾶς καί ἐν ὁ ὑποσέληνος κόσμος καί τοιόσδε τις ἀρχή ,
damascius.in-parmenidem 1807
ὡς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , καὶ τὸ ἐκ τούτων ἐν πλήρωμα σύνθετον ἐξ οὗ καὶ εἰς ὃ πάντα γίνεται καὶ φθεῖρεται · ὅτι δὲ οὐδὲν ἀπεμφαῖνον λέγομεν τοῖς παλαιοῖς δηλοῖ μὲν καὶ Ἰάμβλιχος , ἤδη τινὰς ὑποθέσεις θέσεις τοῖς αἰσθητοῖς ἀπονείμας καὶ ἀτόμοις , δηλοῖ δὲ καὶ ὁ ἱερὸς Πλούταρχος , αρχος , αὐτὴν ταύτην τὴν ἕκτην ὑπόθεσιν περὶ τῶν αἰσθητῶν ὑποθέμενος . ἀλλὰ δὴ τὸ τρίτον ,
Lemmas: ὡς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , καί ὁ ἐκ οὗτος ἐν πλήρωμα συντίθημι ἐκ ὅς καί εἰς ὅς πᾶς γίγνομαι καί φθείρω · ὅτι δέ οὐδείς ἀπεμφαίνω λέγω ὁ παλαιός δηλόω μέν καί Ἰάμβλιχος , ἤδη τις ὑπόθεσις θέσις ὁ αἰσθητός ἀπονέμω καί ἄτομος , δηλόω δέ καί ὁ ἱερός Πλούταρχος , ἀρχός , αὐτός οὗτος ὁ ἕκτος ὑπόθεσις περί ὁ αἰσθητής ὑποτίθημι . ἀλλά δή ὁ τρίτος ,
damascius.in-parmenidem 1808
ἐπεὶδὴ τὸ θεῖον αἰσθητόν , καὶ ὅλως εἰπεῖν τὸ ἀίδιον ἐν ταῖς πρώταις συνείληφεν ὑποθέσεσιν μετὰ τῆς ἄλλης ἕξιας οὐσίας , τὸ γιγνόμενον καὶ ἀπολλύμενον , καὶ θεοῦ ἀφιστάμενον αἰσθητὸν καὶ σύνθετον καὶ ἄτομον ( ταῦτόν γάρ πάντα ) , σοῦ ἂν παραδιδοίνη ; εἰ ἡ μὲν πέμπτη περὶ ὕλης ἦν ἀνειδέου , ἡ δὲ τετάρτη περὶ εἰδῶν οὕπω τῇ ὕλῃ συμπεφυρμένων , ἀνάγκη ἄρα καὶ περὶ τῆς τοιαύτης
Lemmas: ἐπειδή ὁ θέω αἰσθητός , καί ὅλως εἶπον ὁ ἀίδιος ἐν ὁ πρῶτος συλλαμβάνω ὑπόθεσις μετά ὁ ἄλλος ἕξις οὐσία , ὁ γίγνομαι καί ἀπόλλυμι , καί θεός ἀφίστημι αἰσθητός καί συντίθημι καί ἄτομος ( αὐτός γάρ πᾶς ) , σύ εἄν παραδίδωμι ; εἰμί ὁ μέν πέμπτος περί ὕλη εἰμί ἀναιδέω , ὁ δέ τέταρτος περί εἶδος οὔπω ὁ ὕλη συμφύρω , ἀνάγκη ἄρα καί περί ὁ τοιοῦτος
damascius.in-parmenidem 1809
φύσεως διελθεῖν , ἄλλως τε καὶ δειχθείσης ἀρχοειδοῦς . Δεύτερον δέ , ὡς τὸ ὄν ὑπέθηκε εἰς τὸ μὴ ὄν , οὕπω τὸ εἶναι παντάπασιν πασιν ἀποβεβηκός , ἀλλ’ ὄν μὴ ὄν τὸ ὅλον τοῦτο , ὡς καὶ ὁ Παρμενίδης ἐπισημαίνεται κατὰ τήνδε τὴν ὑπόθεσιν , οὕτω καὶ ἡ τοῦ ἑνὸς ὄντος πρόοδος εἰς τὸ ἐν μὴ ὄν ὑποβέβηκεν , οὕπω « στερόμενον πάντη τοῦ ἑνὸς ὄντος » , ἀλλ’ ἔχον
Lemmas: φύσις διέρχομαι , ἄλλως τε καί δείκνυμι ἀρχοειδής . Δεύτερος δέ , ὡς ὁ εἰμί ὑποτίθημι εἰς ὁ μή εἰμί , οὔπω ὁ εἰμί παντάπασι πᾶς ἀποβαίνω , ἀλλά εἰμί μή εἰμί ὁ ὅλος οὗτος , ὡς καί ὁ Παρμενίδης ἐπισημαίνω κατά ὅδε ὁ ὑπόθεσις , οὗτος καί ὁ ὁ εἷς εἰμί πρόοδος εἰς ὁ ἐν μή εἰμί ὑποβαίνω , οὔπω « στέρομαι πάντῃ ὁ εἷς εἰμί » , ἀλλά ἔχω
damascius.in-parmenidem 1810
τὸ εἶναι ἐν ὃν ἐν τῷ ἐν μὴ εἶναι , ὡς καὶ τοῦτο ἐνδείκνυται σαφέστερον . Ἔτι δὲ ἐκ τριτῶν , ὥσπερ ἐν ταῖς πρώταις ὑποθέσεσιν τὸ μὲν ἐπέκεινα πάντων ἦν , τὸ δὲ πάντων πλήρες , τὸ δὲ τρίτον ἐν , ἤδη τινὰ καὶ τῶν ἄλλων ἔμφασιν ὑποφαῖνον , καὶ ὡσὰν εἴποι τις ἄλλα οὐκ ὄν ὡς προτύπωμα τῶν ἄλλων ὄν ἀλλ’ οὐκ ἄλλα , οὕτω καὶ
Lemmas: ὁ εἰμί ἐν ὅς ἐν ὁ ἐν μή εἰμί , ὡς καί οὗτος ἐνδείκνυμι σαφής . ἔτι δέ ἐκ τρίτος , ὥσπερ ἐν ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ὁ μέν ἐπέκεινα πᾶς εἰμί , ὁ δέ πᾶς πλήρης , ὁ δέ τρίτος ἐν , ἤδη τις καί ὁ ἄλλος ἔμφασις ὑποφαίνω , καί ὡσάν εἶπον τις ἄλλος οὐ εἰμί ὡς προτύπωμα ὁ ἄλλος εἰμί ἀλλά οὐ ἄλλος , οὗτος καί
damascius.in-parmenidem 1811
ἐν ταῖς ἄλλαις ὑποθέσεσιν τῷ μὲν ἐπέκεινα πάντων τὸ ἐπίταδε πάντων ἀναλογεῖ , τῷ δὲ πλήρει πάντων τὰ εἰδητικὰ ἄλλα , τῷ δὲ τρίτῳ τὸ νῦν προκείμενον ἐν μὴ ὄν , τελειότερον τοῦτο ὄν τῶν ἄλλων ἐκείνων . Ἄει γὰρ τὸ σύνθετον κρεῖττον τῶν οἰκείων στοιχείων . Διὸ καὶ ὡς ἤδη ἐν μὴ ὄν καὶ φαινόμενον ἐν εἰσάγεται , καὶ ὡς τοῦτο σύνθετον ἐν τούτοις , οὕτως
Lemmas: ἐν ὁ ἄλλος ὑπόθεσις ὁ μέν ἐπέκεινα πᾶς ὁ ἐπίταδε πᾶς ἀναλογέω , ὁ δέ πλήρης πᾶς ὁ εἰδητικός ἄλλος , ὁ δέ τρίτος ὁ νῦν πρόκειμαι ἐν μή εἰμί , τέλειος οὗτος εἰμί ὁ ἄλλος ἐκεῖνος . ἀάω γάρ ὁ συντίθημι ἀγαθός ὁ οἰκέω στοιχεῖον . Διὸ καί ὡς ἤδη ἐν μή εἰμί καί φαίνω ἐν εἰσάγω , καί ὡς οὗτος συντίθημι ἐν οὗτος , οὕτως
damascius.in-parmenidem 1812
ἐν ἐνιεων πρὸς τὸ Γον . πλήρης . ἔστιν Β . ἐστιν τὸ ἕν δὲ ὅ τι δέ ... λέγωμεν ἀπανείμας πρὸς τὸ γον . παραδιδοίνην ὑποβέβληκεν ε γωμεν πλήρης πάντων ] τῶν ἄλλων ἐκείνοις τὸ τρίτον ἐν οἷον σύνθετον ( τὸ ψυχικὸν λέγω ἐν ) , τὸ δὲ νῦν προκειμενον μενον ἀνάπαλιν , σύνθετον μὲν τῇ ἀληθείᾳ , οἷον δὲ ἐν . Ὅτι μὲν οὖν περὶ ὑφεσιώτος εσλῶτος διαλέγεται πράγματος δηλοῖ
Lemmas: ἐν ἐνίημι πρός ὁ γος . πλήρης . εἰμί Β . εἰμί ὁ εἷς δέ ὅς τίς δέ ... λέγω απανειμαω πρός ὁ γος . παραδίδωμι ὑποβάλλω ε γωμεν πλήρης πᾶς ] ὁ ἄλλος ἐκεῖνος ὁ τρίτος ἐν οἷος συντίθημι ( ὁ ψυχικός λέγω ἐν ) , ὁ δέ νῦν πρόκειμαι μένω ἀνάπαλιν , συντίθημι μέν ὁ ἀλήθεια , οἷος δέ ἐν . ὅτι2 μέν οὖν περί ὑφίημι εσλῶτος διαλέγω πρᾶγμα δηλόω
damascius.in-parmenidem 1813
γνωσθὲν αὐτὸ λέγων ὁ Παρμενίδης , καὶ τὰ ἄλλα αὐτοῦ καταφάσκων · ὅτι δὲ καὶ ἐν αὐτὸ βούλεται εἶναι ὡς καὶ ἐν σύνθετον καὶ οἷον ἐν δηλοῖ τὸ μὲν ἐν τιθεὶς , προστιθεὶς δὲ τὸ μὴ ὄν , οὐ τὸ πᾶντη , ἀλλ’ ὅτι οὐ πάντη ὄν , ὡς τὴν ἀναίρεσιν τοῦ ἑνὸς οὐκ εἶναι παντελῆ , ἀλλ’ ὥστε μὴ εἶναι αὐτὸ τι τῶν ἄλλων , ἀλλ’ ἕτερον
Lemmas: γιγνώσκω αὐτός λέγω ὁ Παρμενίδης , καί ὁ ἄλλος αὐτός καταφάσκω · ὅτι δέ καί ἐν αὐτός βούλομαι εἰμί ὡς καί ἐν συντίθημι καί οἷος ἐν δηλόω ὁ μέν ἐν τίθημι , προστίθημι δέ ὁ μή εἰμί , οὖον ὁ πάντῃ , ἀλλά ὅτι οὖον πάντῃ εἰμί , ὡς ὁ ἀναίρεσις ὁ εἷς οὐ εἰμί παντελής , ἀλλά ὥστε μή εἰμί αὐτός τίς ὁ ἄλλος , ἀλλά ἕτερος
damascius.in-parmenidem 1814
τῶν ἄλλων , ὡς φησιν . Οὔτε ἄρα ἢν οὔτε τὰ ἄλλα ἐστίν , ἀλλ’ ἐν μὲν οὐκ ὄν , ἕτερον δὲ τῶν ἄλλων . Τοῦτο μὲν δὴ καὶ μικρὸν ὕστερον σαφηνιοῦμεν . Δηλοῖ δὲ καὶ ἐν αὐτὸ καλῶν , ὅταν λέγῃ · « εἰ δὲ τὸ ἐν ἐκεῖνο καὶ μὴ ἄλλο ὑπόκειται μὴ εἶναι . » Ἔτι δὲ ἄφεις τὸ μὴ εἶναι , αὐτόθεν ἐν αὐτὸ κέκληκεν εἰπών · « Οὐκοῦν εἴπερ τῷ
Lemmas: ὁ ἄλλος , ὡς φημί . οὔτε ἄρα εἄν οὔτε ὁ ἄλλος εἰμί , ἀλλά ἐν μέν οὐ εἰμί , ἕτερος δέ ὁ ἄλλος . οὗτος μέν δή καί μικρός ὕστερος σαφηνίζω . δηλόω δέ καί ἐν αὐτός καλός , ὅταν λέγω · « εἰμί δέ ὁ ἐν ἐκεῖνος καί μή ἄλλος ὑπόκειμαι μή εἰμί . » ἔτι δέ ἀφίημι ὁ μή εἰμί , αὐτόθεν ἐν αὐτός καλέω εἶπον · « οὐκοῦν εἴπερ ὁ
damascius.in-parmenidem 1815
ἐνὶ ἀνόμοιά ἐστιν , δῆλον ὅτι ἀνομοίῳ τὰ γε ἀνόμοια ἂν εἴη . Δῆλον . Εἰ δὴ ἂν καὶ τῷ ἐνὶ ἀνομοιότης ... » καὶ πάλιν ἐξῆς · « Ἄρα οὐκ ἀνάγκη ἑαυτῷ ὁμοιότητα αὐτῷ εἶναι ; Πῶς ; Εἰ ἑνὸς ἀνομοιότης ἐστὶ τῷ ἐνί , οὐκ ἂν σου περὶ τοῦ τοιού - του ὁ λόγος εἴη , οἷον τοῦ ἑνός · οὐ δ’ ἂν ἡ ὑπόθεσις εἴη περὶ ἑνός , ἀλλὰ περὶ ἄλλου
Lemmas: ἐν ἀνόμοιος εἰμί , δῆλος ὅτι ἀνόμοιος ὁ γε ἀνόμοιος εἄν εἰμί . Δῆλος . εἰμί δή εἄν καί ὁ ἐν ἀνομοιότης ... » καί πάλιν ἑξῆς · « ἄρας οὐ ἀνάγκη ἑαυτοῦ ὁμοιότης αὐτός εἰμί ; Πῶς ; εἰμί εἷς ἀνομοιότης εἰμί ὁ ἐν , οὐ εἄν σύ περί ὁ οιὁ - ὁ ὁ λόγος εἰμί , οἷος ὁ εἷς · οὖον δέ εἄν ὁ ὑπόθεσις εἰμί περί εἷς , ἀλλά περί ἄλλος
damascius.in-parmenidem 1816
ἢ ἑνός . » Ἐν οἷς καὶ ἐν ὂν αὐτὰ βούλεται εἶναι . Διὸ μετὰ ταῦτα καὶ ὡς μὴ ὄντι ἐνὶ ἀποκέχρηται εἰς τὰς ἀποδείξεις , προϊὼν δὲ ὅμως καὶ οὐσίας αὐτῷ μεταδίδωσιν ἐκεῖνο τὸ ἐν Σοφισῇ πεπλεγμένον , οὐκ ὄντως οὐκ ὄν , ἐνδεικνύμενος νύμενος τοῦ ἐσχάτου ὄντος · ὡς δὲ τὸ μὴ ὂν αὐτοῦ ἔχει , οὕτως δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἐν ἐσται τε καὶ οὐκ
Lemmas: ἢ εἷς . » ἐν ὅς καί ἐν εἰμί αὐτός βούλομαι εἰμί . Διὸ μετά οὗτος καί ὡς μή εἰμί ἐν ἀποχράω εἰς ὁ ἀποδείκνυμι , προέρχομαι δέ ὅμως καί οὐσία αὐτός μεταδίδωμι ἐκεῖνος ὁ ἐν σοφίζω πλέκω , οὐ εἰμί οὐ εἰμί , ἐνδείκνυμι νύμενος ὁ ἔσχατος εἰμί · ὡς δέ ὁ μή εἰμί αὐτός ἔχω , οὕτως δῆλος ὅτι καί ὁ ἐν εἰμαι τε καί οὐ
damascius.in-parmenidem 1817
ἐσται ἐν . Ἀλλὰ μὴν καὶ ὅτι σύνθετον δηλοῖ τὸ οὕτως ἔχον » καὶ « οὐχ οὕτως » , ἐκ μεταβολῆς αὐτοῦ καταφασκομένου , ὃ γίγνεται κατὰ τὴν συμφθείρουσαν τὰ στοιχεῖα σύνθεσιν , ὡς καὶ αὖθις ἐπιστήσομεν . Ἔτι δὲ ἀλλοιοῦται καὶ γίγνεται καὶ φθεῖρεται , ὃ δὴ τοῖς ἀτόμοις τούτοις καὶ συνθέτοις προσήκει . Καὶ μὴν πρὸς τὸ τέταρτον ἤδη τί ἀποκριτέον ; ἀπιδὼν τοίνυν ὁ Παρμενίδης εἰς τὴν τοῦ
Lemmas: εἰμαι ἐν . ἀλλά μήv καί ὅτι συντίθημι δηλόω ὁ οὕτως ἔχω » καί « οὐ οὕτως » , ἐκ μεταβολεύς αὐτός καταφάσκω , ὅς γίγνομαι κατά ὁ συμφθείρω ὁ στοιχεῖον σύνθεσις , ὡς καί αὖθις ἐφίστημι . ἔτι δέ ἀλλοιόω καί γίγνομαι καί φθείρω , ὅς δή ὁ ἄτομος οὗτος καί σύνθετος προσήκω . καί μήv πρός ὁ τέταρτος ἤδη τίς ἀποκριτέον ; ἀφοράω τοίνυν ὁ Παρμενίδης εἰς ὁ ὁ
damascius.in-parmenidem 1818
ὑποκειμένου ἑνὸς μὴ ὄντος ἀμφίβολον φύσιν , ἐδεήθη διορίσασθαι αὐτὴν ἥτις ποτὲ οὖσα τυγχάνει , καὶ ἠρώτησεν εἰ ταῦτόν φάναι ἐν μὴ εἶναι καὶ μὴ ἐν μὴ εἶναι , τί τοῦτο ἐρωτῶν . Ἄρα τὸ μὴ ἐν μὴ εἶναι τὸ δὴ δ’ δ᾽ ἂν . πρὸς τὸ Δε . δὲ αἵρεσιν ἄρα ἆρα οὐκ ] οὐκ ἄρα ἀποκέχρηται ] κέχρηται πρὸς τὸ δε . καὶ ἠρώτησεν φάναι ] φαίνεται Β .
Lemmas: ὑπόκειμαι εἷς μή εἰμί ἀμφίβολος φύσις , δήω διορίζω αὐτός ὅστις ποτέ εἰμί τυγχάνω , καί ἐρωτάω εἰμί αὐτός φαίνω ἐν μή εἰμί καί μή ἐν μή εἰμί , τίς οὗτος ἐρωτάω . ἄρας ὁ μή ἐν μή εἰμί ὁ δή δέ δέ εἄν . πρός ὁ δέ . δέ αἵρεσις ἄρα ἆρα οὐ ] οὐ ἄρα ἀποχράω ] χράομαι πρός ὁ δέ . καί ἐρωτάω φαίνω ] φαίνω Β .
damascius.in-parmenidem 1819
ν . μηδαμῶς ὃν λέγει ὡς ἤδη καὶ προελθὼν διοικίζει τὸ ἕν μὴ εἶναι ἀπὸ τοῦ μη-δαμῇ δαμῆ ὄντος ; ἢ ἄλλο τὸ μὴ ἕν μὴ εἶναι τοῦ μηδὲ ἕν μὴ εἶναι , ὡς φησι . Καίτοι τὸ μὴ εἶναι τὸ μηδὲ ἕν ἀναιρεῖ τὸ μηδαμῶς , καὶ τὸ εἶναί πῶς δίδωσιν , ἢ τὸ μὴ ἕν μὴ εἶναι σημαίνει καὶ τὸ ὄντως ἕν εἶναι , ὡς
Lemmas: Ν . μηδαμῶς ὅς λέγω ὡς ἤδη καί προέρχομαι διοικίζω ὁ εἷς μή εἰμί ἀπό ὁ μηδαμός δαμάζω εἰμί ; ἢ ἄλλος ὁ μή εἷς μή εἰμί ὁ μηδέ εἷς μή εἰμί , ὡς φημί . καίτοι ὁ μή εἰμί ὁ μηδέ εἷς ἀναιρέω ὁ μηδαμῶς , καί ὁ εἰμί πῶς δίδωμι , ἢ ὁ μή εἷς μή εἰμί σημαίνω καί ὁ εἰμί εἷς εἰμί , ὡς
damascius.in-parmenidem 1820
τὸ οὐκ ἔστιν οὐ δίκαιος τὸν δίκαιον φησιν . Ἄρα οὖν τὸ ἕν εἶναι σημαίνει ὡς ἄλλους εἰπεῖν , ἢ , ὡς φησιν , τὸ μὴ ἕν μὴ εἶναι καὶ τὰ πολλὰ ἕν μηδενὶ μὴ εἶναι ; Μὴ ἕν γὰρ τὰ πολλά , ὅ δὴ καὶ τίθεται αὐτός . Ἄλλ’ εἴποι ἂν τις ἐκ τῶν ἐναντίων ὅτι καὶ τὸ ἕν εἶναι σημαίνει , ἀλλ’ ἵνα , φησί , μὴ τις
Lemmas: ὁ οὐ εἰμί οὖον δίκαιος ὁ Δίκαιος φημί . ἄρας οὖν ὁ εἷς εἰμί σημαίνω ὡς ἄλλος εἶπον , ἢ , ὡς φημί , ὁ μή εἷς μή εἰμί καί ὁ πολύς εἷς μηδείς μή εἰμί ; μή εἷς γάρ ὁ πολύς , ὅς δή καί τίθημι αὐτός . ἄλλος εἶπον εἄν τις ἐκ ὁ ἐναντίος ὅτι καί ὁ εἷς εἰμί σημαίνω , ἀλλά ἵνα , φημί , μή τις
damascius.in-parmenidem 1821
ὑπολάβῃ τὰ πολλὰ μὴ εἶναι λέγειν αὐτόν , λέγοντα ἕν μὴ εἶναι · καὶ τίς ἂν ὑπέλαβεν τὸ ἕν εἶναι πολλά , ἵνα τὸ ἕν μὴ εἶναι ὑπολάβῃ πολλὰ μὴ εἶναι ; Πιθανώτερόν γε τοι ἑρμηνεύουσιν ἢ τὸ μηδαμῶς ὃν διοριζόμενοι πρὸς τὸ ἕν μὴ ὄν , ὡς οὐ ταυτόν . Ἄμελει καὶ διορίζεται τοῦτο αὐτὸς ἕν τοῖς ἐξῆς ὁ Παρμενίδης . Ἐπεὶ καὶ τὸ ἕν ὃν
Lemmas: ὑπολαμβάνω ὁ πολύς μή εἰμί λέγω αὐτός , λέγω εἷς μή εἰμί · καί τίς εἄν ὑπολαμβάνω ὁ εἷς εἰμί πολύς , ἵνα ὁ εἷς μή εἰμί ὑπολαμβάνω πολύς μή εἰμί ; πιθανός γε ὅς ἑρμηνεύω ἢ ὁ μηδαμῶς ὅς διορίζω πρός ὁ εἷς μή εἰμί , ὡς οὖον αὐτός . ἀμελής καί διορίζω οὗτος αὐτός εἷς ὁ ἑξῆς ὁ Παρμενίδης . ἐπεί καί ὁ εἷς ὅς
damascius.in-parmenidem 1822
διοριζόμενοι ἀπίθανοι ; ( τίς γὰρ ἂν νομίσειεν τὸ ἕν μὴ ὄν αὐτὸ εἶναι τὸ ἕν ὄν ; ) οὕτως ἀπλῶς · μήποτε οὖν , ὡς ὁ φιλόσοφος ἠξίου Μαρίνος , προεἴληπται ὁ διορισμὸς εἰς ἐπίστασιν τοῦ γνωστὸν εἶναι καὶ ὡρισμένον τοῦτο τὸ ἕν μὴ ὄν , ἄτε οὐκ ὄν , οὐχ ἕν μὴ ὄν . Τὸ γὰρ « οὐχ ἕν » , ἄοριστον ὄνομα , ὡς τὸ « οὐκ ἄνθρωπος » · ταῦτα δὲ ἀορι-σταίνειν σιαίνειν
Lemmas: διορίζω ἀπίθανος ; ( τίς γάρ εἄν νομίζω ὁ εἷς μή εἰμί αὐτός εἰμί ὁ εἷς εἰμί ; ) οὕτως ἀπλόος · μήποτε οὖν , ὡς ὁ φιλόσοφος ἀξιόω Μαρίνος , προλαμβάνω ὁ διορισμός εἰς ἐπίστασις ὁ γνωστός εἰμί καί ὁρίζω οὗτος ὁ εἷς μή εἰμί , αὔγ-ασμα οὐ εἰμί , οὐ εἷς μή εἰμί . ὁ γάρ « οὐ εἷς » , ἀόριστος ὄνομα , ὡς ὁ « οὐ ἄνθρωπος » · οὗτος δέ ἀορισταίνω σιαίνω
damascius.in-parmenidem 1823
ποιεῖ τὴν γνώσιν , καὶ ἄγνοιαν ἐντίθησιν ταῖς ψυχαῖς . Οὐ τοίνυν τοιοῦτον τὸ ἕν μὴ ὄν · ὡρισμένον γὰρ ὄνομα τὸ ἕν , ἀλλ’ οὐκ ἄοριστον , ὡς τὸ μὴ ὄν μὴ εἶναι · τοῦτο δὲ πιθανόν , εἴπερ τι τῶν εἰρημένων . Τὴν δὲ γνώσιν ἐν τῷ δευτέρῳ διορισμῷ φαίνεται εἰσηγούμενος , ἐπεὶ καὶ τὸ ἕν μὴ εἶναι δοκεῖ ἀναίρεσις εἶναι τοῦ ἑνός , ὥστε πάλιν ἀνάγκη ἀορισταίνειν ·
Lemmas: ποιέω ὁ γνῶσις , καί ἄγνοια ἐντίθημι ὁ Ψυχή . οὖον τοίνυν τοιοῦτος ὁ εἷς μή εἰμί · ὁρίζω γάρ ὄνομα ὁ εἷς , ἀλλά οὐ ἀόριστος , ὡς ὁ μή εἰμί μή εἰμί · οὗτος δέ πιθανός , εἴπερ τίς ὁ εἴρω . ὁ δέ γνῶσις ἐν ὁ δύο διορισμός φαίνω εἰσηγέομαι , ἐπεί καί ὁ εἷς μή εἰμί δοκέω ἀναίρεσις εἰμί ὁ εἷς , ὥστε πάλιν ἀνάγκη ἀορισταίνω ·
damascius.in-parmenidem 1824
τὸ γὰρ ὡρισμένον ἢ ἀπόφασις ἀνῆρκεν . Τί οὖν τὸ καταλειπόμενον ἀγνοοῦμεν ἄρα οὖν τὸν τοῦ ἀδυνάτου διορισμὸν ἐγκριτέον ὡς πιθανώτατον ; διορίζει γὰρ τὴν ἕκτην ἀπὸ τῆς ἕβδομης . Ἡ τοῦτο ποιῆσαι βουληθεὶς , ἐπήγαγε τὸν δεύτερον διορισμὸν ὡς τὸ μὴ ὄν τοῦτο οὐκ ἔστιν τὸ πάντη μὴ ὄν , ἀλλοῖον τὸ μὴ εἶναι αὐτοὲν κυρίως . Μήποτε οὖν , « ὅπερ ᾖα ἐράων » , εἰς τὴν ἀμφίβολον
Lemmas: ὁ γάρ ὁρίζω ἢ ἀπόφασις ἀναίρω . τις οὖν ὁ καταλείπω ἀγνοέω ἄρα οὖν ὁ ὁ ἀδύνατος διορισμός ἐγκριτέον ὡς πιθανός ; διορίζω γάρ ὁ ἕκτος ἀπό ὁ έβδομος . ὁ οὗτος ποιέω βούλομαι , ἐπάγω ὁ δύο διορισμός ὡς ὁ μή εἰμί οὗτος οὐ εἰμί ὁ πάντῃ μή εἰμί , ἀλλοῖος ὁ μή εἰμί αὐτοέν κύριος . μήποτε οὖν , « ὅσπερ ἔρχομαι ἐράω » , εἰς ὁ ἀμφίβολος
damascius.in-parmenidem 1825
ἰδέαν τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος ἀποβλέψας , εἶδεν αὐτὴν ἄτε οὔσαν , ἄτε ἐξ ἄλλων συγκειμένην , καὶ εὐλαβήθη μήτις αὐτὴν ὑπονοήσειεν ἐν τῇ τῶν ἄλλων μοίρᾳ τετάχθαι · ὅπερ αλλους ὄντος ἐν μηνι εἴπέρ αὐτο τὸ μηδαμῶς ὂν τὸ ἓν μὴ εἶναι ὄντος Φησί ὄνομα τὸ τὸ ὄν ἀνάγκη αὐτὸ ἐν καὶ ὁ τῶν ἐξηγητῶν ἀκριβέσις ὑπενόησεν τὰ ἄλλα εἰσάγειν , τὸ νῦν ἐξεταζόμενον
Lemmas: ἰδέα ὁ εἷς μή εἰμί ἀποβλέπω , ὁράω αὐτός αὔγ-ασμα εἰμί , αὔγ-ασμα ἐκ ἄλλος σύγκειμαι , καί εὐλαβέομαι μῆτις αὐτός ὑπονοέω ἐν ὁ ὁ ἄλλος μοῖρα τάσσω · ὅσπερ ἄλλος εἰμί ἐν μείς εἴπερ αὐτός ὁ μηδαμῶς εἰμί ὁ εἷς μή εἰμί εἰμί φημί ὄνομα ὁ ὁ εἰμί ἀνάγκη αὐτός ἐν καί ὁ ὁ ἐξηγητής ἀκριβής ὑπονοέω ὁ ἄλλος εἰσάγω , ὁ νῦν ἐξετάζω
damascius.in-parmenidem 1826
ἐν ἓν μὴ ὄν . Διὰ δὲ τοῦτο ὅτι καὶ ἐξ ἄλλων σύγκειται καὶ ὅτι φαινόμενον , ἀλλ’ οὐκ αὐτοὲν πανταχῶς ἐδόκει ἄλλα εἶναι , δικαίως , οἶμαι , προσεφίστησιν ὡς ἐν μὲν ἔστιν , ἐν δὲ τῶν ἄλλων καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ὑφesiλῶς κατὰ σύνθεσιν . Πῶς οὖν αὐτὸ διορίζει ἀπὸ τῶν ἄλλων ; τὰ ἄλλα , φαίη ἂν , ἕτερα ἔστι τοῦ ἑνός , μὴ ἐν ἄρα τὰ ἄλλα ·
Lemmas: ἐν εἷς μή εἰμί . Ζεύς δέ οὗτος ὅτι καί ἐκ ἄλλος σύγκειμαι καί ὅτι φαίνω , ἀλλά οὐ αὐτοέν πανταχῶς δοκέω ἄλλος εἰμί , δικαίως , οἴομαι , προσεφίστημι ὡς ἐν μέν εἰμί , ἐν δέ ὁ ἄλλος καί ἐκ ὁ ἄλλος ὑφesiλῶς κατά σύνθεσις . Πῶς οὖν αὐτός διορίζω ἀπό ὁ ἄλλος ; ὁ ἄλλος , φημί εἄν , ἕτερος εἰμί ὁ εἷς , μή ἐν ἄρα ὁ ἄλλος ·
damascius.in-parmenidem 1827
καὶ ἀναμνήσει ἡμᾶς ὡς ἐν ταῖς πρώταις ὑποθέσεσι μὴ ἐν ἐλέγετο τὰ ἄλλα . Οὐκοῦν τοῦτο μὲν ἐν μὴ ὄν , ἐκεῖνα δὲ μὴ ἐν ὄν , καὶ εἰ ἀποφατικῶς Φατικῶς λέγοιτο μὴ ἐν μὴ εἶναι , ἔσται τὰ ἄλλα , τὸ δὲ ἐν μὴ εἶναι ὁ νῦν λέγομεν ἐν , ὑποκεῖσθαι καὶ οἷον ἐν . Διόπερ ἀπόφασιν ἀποφάσει συγκρίνων , διαφέρειν ἔφατο καὶ τὸ ἐναντίον σημαίνειν τὴν
Lemmas: καί ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὡς ἐν ὁ πρῶτος ὑπόθεσις μή ἐν λέγω ὁ ἄλλος . οὐκοῦν οὗτος μέν ἐν μή εἰμί , ἐκεῖνος δέ μή ἐν εἰμί , καί εἰμί ἀποφατικός Φατικός λέγω μή ἐν μή εἰμί , εἰμί ὁ ἄλλος , ὁ δέ ἐν μή εἰμί ὁ νῦν λέγω ἐν , ὑπόκειμαι καί οἷος ἐν . διόπερ ἀπόφασις ἀπόφασις συγκρίνω , διαφέρω φημί καί ὁ ἐναντίος σημαίνω ὁ
damascius.in-parmenidem 1828
ἑτέραν τῆς ἑτέρας · ἢ μὲν γὰρ τὸ οἷον ἐν , ἢ δὲ τὰ ἄλλα παρὰ τὸ ἐν εἰσηγεῖται , καὶ δῆλον ὡς τὰ οἰκεῖα ἄλλα τούτου τοῦ ἑνός . Εἰ γὰρ ἔχει ἄλλα ὥσπερ καὶ ἔχει , οὐκ ἂν εἴη ἄλλα , ἐν δὲ ὡς ἐν ἄλλοις καὶ ὡς ἐξ ἄλλων · εἰ γὰρ καὶ ὁποσοῦν τῆς τοῦ ἑνὸς ὅμως σειρᾶς ἔσῃν , ἀλλ’ οὐ τῆς τῶν
Lemmas: ἕτερος ὁ ἕτερος · ἢ μέν γάρ ὁ οἷος ἐν , ἢ δέ ὁ ἄλλος παρά ὁ ἐν εἰσηγέομαι , καί δῆλος ὡς ὁ οἰκεῖος ἄλλος οὗτος ὁ εἷς . εἰμί γάρ ἔχω ἄλλος ὥσπερ καί ἔχω , οὐ εἄν εἰμί ἄλλος , ἐν δέ ὡς ἐν ἄλλος καί ὡς ἐκ ἄλλος · εἰμί γάρ καί ὁποσοῦν ὁ ὁ εἷς ὅμως σειρά σός , ἀλλά οὖον ὁ ὁ
damascius.in-parmenidem 1829
ἄλλων . Πάλιν δὲ ἐν οὕτως ἀποφήνας τὸ προκείμενον ὡς τοῖς ἄλλοις ἀντικείμενον καὶ ὡς ἐν , ἵνα μὴ λάθῃ ἢ τῇ ἀναιρέσει τοῦ ἑνὸς τὸ μηδαμῶς ὄν ἀπολείπων , ἢ τῇ ἕσει τὸ κυρίως ἐν ὑποτιθέμενος . Ἰνδάλλεται γὰρ ἑκάτερον οὔτε μὴ εἶναι πάντη , φησίν , οὐδὲ ἀναιρεῖν παντάπασιν ἐν , ἵνα καταλειφθείη τὸ μηδέν οὕτω γὰρ μὴ εἶναι ὡς πῇ μέν , πῇ δὲ οὔ ·
Lemmas: ἄλλος . πάλιν δέ ἐν οὕτως ἀποφαίνω ὁ πρόκειμαι ὡς ὁ ἄλλος ἀντίκειμαι καί ὡς ἐν , ἵνα μή λανθάνω ἢ ὁ ἀναίρεσις ὁ εἷς ὁ μηδαμῶς εἰμί ἀπολείπω , ἢ ὁ ἕννυμι ὁ κύριος ἐν ὑποτίθημι . ἰνδάλλομαι γάρ ἑκάτερος οὔτε μή εἰμί πάντῃ , φημί , οὐδέ ἀναιρέω παντάπασι ἐν , ἵνα καταλείπω ὁ μηδείς οὗτος γάρ μή εἰμί ὡς πῇ μέν , πῇ δέ οὖον ·
damascius.in-parmenidem 1830
οὔτε τιθέναι πάντη τὸ ἐν , ἀλλὰ μετὰ τοῦ μὴ εἶναι αὐτὸ ὁ δοκεῖ εἶναι , ὡς τετλάρων τούτων ὄντων , ἐν αὐτῶν ἀφορίζεσθαι τοῦτο τὸ φαινόμενον . Ἔστι γὰρ ἐν ὄν , μὴ ἐν ὄν ὁ σημαίνει τὰ ἄλλα , ἐν μὴ ὄν , μηδὲ ὄν . Οὔτε οὖν τὸ ἐν ὄν · ἐν γὰρ ἔστιν μὴ ὄν , οὔτε μηδὲν ὄν , ὅτι πῇ τὸ μὴ ὄν τοῦ ἑνός ,
Lemmas: οὔτε τίθημι πάντῃ ὁ ἐν , ἀλλά μετά ὁ μή εἰμί αὐτός ὁ δοκέω εἰμί , ὡς τετλάρων οὗτος εἰμί , ἐν αὐτός ἀφορίζω οὗτος ὁ φαίνω . εἰμί γάρ ἐν εἰμί , μή ἐν εἰμί ὁ σημαίνω ὁ ἄλλος , ἐν μή εἰμί , μηδέ εἰμί . οὔτε οὖν ὁ ἐν εἰμί · ἐν γάρ εἰμί μή εἰμί , οὔτε μηδείς εἰμί , ὅτι πῇ ὁ μή εἰμί ὁ εἷς ,
damascius.in-parmenidem 1831
ἀλλ’ οὐ παντελῆς ἀναίρεσις . Ταῦτα μὲν ὁ δεύτερος τερος εἰσάγει διρισμός , οὐ μέντοι οὐδὲ μὴ ἐν ὄν , ὅπερ διέκρινεν ὁ πρότερος . Ἄλλ’ ἤδη καὶ πρὸς τὸ πέμπτον λέγωμεν ὡς ὁ μὲν πρότερος διορισμὸς ὑπονοεῖν δίδωσι πρὸς τὰ προειρημένα ἄλλα αὐτὸ συγκρίνεσθαι , εἴπερ ἀπ’ ἐκεῖνων νων διώρισται , ὁ δὲ δεύτερος πρὸς τὰ κυρίως ἕνα · πολὺς γὰρ ἤδη πέφηνεν τῶν ἑνάδων ἀριθμός ,
Lemmas: ἀλλά οὖον παντελής ἀναίρεσις . οὗτος μέν ὁ δύο τέρος εἰσάγω διρισμός , οὖον μέντοι οὐδέ μή ἐν εἰμί , ὅσπερ διακρίνω ὁ πρότερος . ἄλλος ἤδη καί πρός ὁ πέμπτος λέγω ὡς ὁ μέν πρότερος διορισμός ὑπονοέω δίδωμι πρός ὁ προερέω ἄλλος αὐτός συγκρίνω , εἴπερ ἀπό ἐκεῖνος νάω διά-ὁρίζω , ὁ δέ δύο πρός ὁ κύριος εἷς · πολύς γάρ ἤδη φαίνω ὁ ἑνάς ἀριθμός ,
damascius.in-parmenidem 1832
οὐ ἕτερον τοῦτο τὸ ἐν κατὰ τὴν ἑτερότητα τοῦ μὴ ὄντος . Ὡς γὰρ τὸ οὐ μέγεθος ἕτερον δηλοῖ μεγέθους , οὕτω καὶ τὸ ἐν μὴ εἶναι ὅτι ὑφesiλῶς . ἀποφήνας . πέφησεν , ἀποφήνατο , πρὸς τὸ Εἷν . αὐτοὲν ] ἂν τὸ ἐν Β . τὰ ἄλλα ] τὰ πάντα β , γρ . τὰ ἄλλα μὴ ἐν Β . ἢ Β . ἄλλα τοῦ ἑνὸς τούτου Β . καὶ ] ἐν ὑποτιθέμενος ] ἐνυποτιθέμενος
Lemmas: οὖον ἕτερος οὗτος ὁ ἐν κατά ὁ ἑτερότης ὁ μή εἰμί . ὡς γάρ ὁ οὖον μέγεθος ἕτερος δηλόω μέγεθος , οὗτος καί ὁ ἐν μή εἰμί ὅτι ὑφesiλῶς . ἀποφαίνω . φημί , ἀποφαίνω , πρός ὁ εἶμαι . αὐτοέν ] εἄν ὁ ἐν Β . ὁ ἄλλος ] ὁ πᾶς Β , γρ . ὁ ἄλλος μή ἐν Β . ἢ Β . ἄλλος ὁ εἷς οὗτος Β . καί ] ἐν ὑποτίθημι ] ενυποτιθημι
damascius.in-parmenidem 1833
Β . , Β πρὸς τὸ εν . DAMASCIIΠ οὐχ ἕν τι τῶν προτέρων ἐκείνων καὶ ἀληθῶς ὑποθεέντων . Ἄφ’ οὐ γὰρ ἡ ἀπόφασις φασις πρὸς τοῦτο ἡ ἑτερότης , ἐπειδὴ τὴν ἑτερότητα δηλοῖ ἡ ἀπόφασις · εἰ ἄρα ἕν μὴ ὄν , ἕτερον ἂν εἴη τοῦ ἑνός · ὁ δὲ ἕτερον ἔφη τῶν ἄλλων , ὡς αὐτὰς προτέρας ἑνάδας ἐν πλήθει παραλαβών , καὶ πρὸς ταύτας τὸ ἕν μὴ
Lemmas: Β . , Β πρός ὁ εν . DAMASCIIΠ οὐ εἷς τίς ὁ πρότερος ἐκεῖνος καί ἀληθής ὑποτίθημι . ἀπό οὖον γάρ ὁ ἀπόφασις φάσις πρός οὗτος ὁ ἑτερότης , ἐπεί ὁ ἑτερότης δηλόω ὁ ἀπόφασις · εἰμί ἄρα εἷς μή εἰμί , ἕτερος εἄν εἰμί ὁ εἷς · ὁ δέ ἕτερος φημί ὁ ἄλλος , ὡς αὐτός πρότερος ἑνάς ἐν πλῆθος παραλαμβάνω , καί πρός οὗτος ὁ εἷς μή
damascius.in-parmenidem 1834
ὄν συγχρίνας , ὡς ἕτερον τῶν κυρίως οὐσῶν ἐνάδων , ὁ ἔσιν τῶν ἄλλων ἐνῶν , ὁ ἔσιν οὐ τὸ πρῶτον , οὐ τὸ δεύτερον , οὐ τὸ τρίτον , ὁ ἔσιν οὐδὲν τῶν δεδειγμένων καὶ ἄλλων παρὰ τὸ προκείμενον , ἄλλων δὲ κατὰ τι σημαινόμενον , οὐ τὸ διωρισμένον ἐν ταῖς ὑποθέσεσιν , ἀλλὰ τὸ ἐν τῷ κανόνι τῷ ἐν Σοφισῇ παραδοθέντι , τοῦ πῇ μὴ ὄντος , ἐν ᾧ
Lemmas: εἰμί συγχριναω , ὡς ἕτερος ὁ κύριος εἰμί ἐνᾴδω , ὁ εἰσέρχομαι ὁ ἄλλος ἔνειμι , ὁ εἰσέρχομαι οὖον ὁ πρῶτος , οὖον ὁ δύο , οὖον ὁ τρίτος , ὁ εἰσέρχομαι οὐδείς ὁ δείκνυμι καί ἄλλος παρά ὁ πρόκειμαι , ἄλλος δέ κατά τίς σημαίνω , οὖον ὁ διορίζω ἐν ὁ ὑπόθεσις , ἀλλά ὁ ἐν ὁ κανών ὁ ἐν σοφίζω παραδίδωμι , ὁ πῇ μή εἰμί , ἐν ὅς
damascius.in-parmenidem 1835
λέγομεν τὸ δίκαιον τὰ ἄλλα εἴδη μὴ εἶναι . Οὐ γὰρ καλόν , οὐδὲ ἵππος , οὐδὲ ἄνθρωπος , ἀλλ’ ὅλως ἕτερον τῶν ἄλλων · οὕτως ἄρα ἕν μὴ ὄν , ὡς τὸ τῶν ἄλλων ἕτερον , μὴ ὄν · οὕτως ἄρα καὶ αἱ πολλαὶ ἐνάδες ἄλλα εἶναι πρὸς τοῦτο δοκοῦσιν , ἧ ὅπερ εἴρηται ἄλλο τοῦτο δήλωμα τῶν ἄλλων ἧ ὡς νῦν ζητοῦμεν μήποτε δὲ καὶ τὰ οἰκεῖα
Lemmas: λέγω ὁ Δίκαιος ὁ ἄλλος εἶδος μή εἰμί . οὖον γάρ καλός , οὐδέ ἵππος , οὐδέ ἄνθρωπος , ἀλλά ὅλως ἕτερος ὁ ἄλλος · οὕτως ἄρα εἷς μή εἰμί , ὡς ὁ ὁ ἄλλος ἕτερος , μή εἰμί · οὕτως ἄρα καί ὁ πολύς ἐνάς ἄλλος εἰμί πρός οὗτος δοκέω , ἧ ὅσπερ εἴρω ἄλλος οὗτος δήλωμα ὁ ἄλλος ἧ ὡς νῦν ζητέω μήποτε δέ καί ὁ οἰκεῖος
damascius.in-parmenidem 1836
ἄλλα αὐτοῦ τοῦ ἑνὸς μὴ ὄντος ἐκδεκτέον ἐν τῷ δευτέρῳ διωρισμῷ . Εἰ γὰρ πη ἕν ἔσιν , ταύτη ἂν ἕτερον εἴη τῶν ἑαυτοῦ ἄλλων · πανταχοῦ γὰρ τὰ ἄλλα ἕτερα τοῦ οἰκείου ἑνὸς οὐκ ἄλλα λέγεται · ὥστε τὸ μὴ ὄν σημαῖνον τὴν ἑτερότητα , ὡς ὁ κανὼν λέγει , ποιεῖ τὸ ἕν μὴ ὄν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ ἄλλων . Ἄλλο τι πρὸς αὐτὰ ἡ ἀπόφασις ,
Lemmas: ἄλλος αὐτός ὁ εἷς μή εἰμί ἐκδεκτέον ἐν ὁ δύο διορισμός . εἰμί γάρ πῇ εἷς εἰσέρχομαι , οὗτος εἄν ἕτερος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος · πανταχοῦ γάρ ὁ ἄλλος ἕτερος ὁ οἰκεῖος εἷς οὐ ἄλλος λέγω · ὥστε ὁ μή εἰμί σημαίνω ὁ ἑτερότης , ὡς ὁ κανών λέγω , ποιέω ὁ εἷς μή εἰμί ἕτερος ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος . ἄλλος τίς πρός αὐτός ὁ ἀπόφασις ,
damascius.in-parmenidem 1837
ἄλλο τι τὸ κυρίως ἕν ἀφελοῦσα καταλείπει τὸ φαινόμενον ἕν · τὸ δὲ ὁπωσοῦν ἐν τῶν ἄλλων ἕτερον · δύναται δὲ καὶ ἕτερον αὐτὸ ἀποφαίνειν τῶν προαποδεδειγμένων ἄλλων , καὶ οὕτος ὁ διορισμός . Εἰ γὰρ ἕν ὁπωσοῦν καὶ ἐν τάξει τοῦ ἑνὸς ἵσταται , οὐκ ἂν εἴη τὰ ἄλλα ἃπερ ἀντιδῆρηται πρὸς τὸ ἕν . Τὰ μὲν οὖν ἄλλα ἐν τῷ δευτέρῳ διωρισμῷ Διην . διορισμῷ
Lemmas: ἄλλος τίς ὁ κύριος εἷς ἀφαιρέω καταλείπω ὁ φαίνω εἷς · ὁ δέ ὁπωσοῦν ἐν ὁ ἄλλος ἕτερος · δύναμαι δέ καί ἕτερος αὐτός ἀποφαίνω ὁ προαποδείκνυμι ἄλλος , καί οὗτος ὁ διορισμός . εἰμί γάρ εἷς ὁπωσοῦν καί ἐν τάξις ὁ εἷς ἵστημι , οὐ εἄν εἰμί ὁ ἄλλος ὅσπερ ἀντιδῆρηται πρός ὁ εἷς . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἐν ὁ δύο διορισμός Δῖος . διορισμός
damascius.in-parmenidem 1838
πολλαχῶς ἂν τις νοήσειεν · καὶ οἶμαι ὅτι καταλληλοτέρα πρὸς τὸν κανόνα ἡ πρώτη ἐξήγησις , καὶ μάλιστα εἰ τὸ μὴ ὄν αὐτὸ καθ’ αὐτὸ σκοποῖμεν , ὡς ἕτερον πρὸς τὰ ἄλλα , ὡς ὄν καὶ ὡς ὄντα , εἶτα οὕτως ἑτερότητι τὸ μὴ ὄν συνδήσοντας , μᾶλλον δὲ τῷ δηλουμένῳ τῆς ἑτερότητος , ὡς τοῦτο δυνάμενον τῷ ἐνὶ συμπλέξωμεν , ἕν μὴ ὄν λέγοντες οὐκ ἐπ’ ἀναιρέσει
Lemmas: πολλαχῶς εἄν τις νοέω · καί οἴομαι ὅτι κατάλληλος πρός ὁ κανών ὁ πρῶτος ἐξήγησις , καί μάλιστα εἰμί ὁ μή εἰμί αὐτός κατά αὐτός σκοπέω , ὡς ἕτερος πρός ὁ ἄλλος , ὡς εἰμί καί ὡς εἰμί , εἶτα οὕτως ἑτερότης ὁ μή εἰμί συνδέω , μᾶλλον δέ ὁ δηλέομαι ὁ ἑτερότης , ὡς οὗτος δύναμαι ὁ ἐν συμπλέκω , εἷς μή εἰμί λέγω οὐ ἐπί ἀναίρεσις
damascius.in-parmenidem 1839
τοῦ ἑνός , ἀλλ’ ἐπὶ ἑνὸς ἑτέρου παρὰ τὸ κύριον σημασία . Οὕτω γὰρ καὶ αὐτὸς ἴδια τὸ μὴ ὄν , ὡς ἕτερον συνάγει τῶν ἄλλων ὅταν λέγῃ · « οὐκοῦν καὶ νῦν δηλοῖ ὅτι ἕτερον λέγει τῶν ἄλλων τὸ μὴ ὄν , ὅταν εἴπῃ · ἕν εἰ μὴ ἔσιν , τὸ συνὸν ἧ ὄν ἕτερον τῶν ἄλλων . « Πρῶτον μὲν ἄρα γνωστόν τι λέγει · ἔπειτα ἕτερον τῶν ἄλλων ,
Lemmas: ὁ εἷς , ἀλλά ἐπί εἷς ἕτερος παρά ὁ κύριος σημασία . οὕτως γάρ καί αὐτός ἴδιος ὁ μή εἰμί , ὡς ἕτερος συνάγω ὁ ἄλλος ὅταν λέγω · « οὐκοῦν καί νῦν δηλόω ὅτι ἕτερος λέγω ὁ ἄλλος ὁ μή εἰμί , ὅταν εἶπον · εἷς εἰμί μή εἰσέρχομαι , ὁ σύνειμι ἧ εἰμί ἕτερος ὁ ἄλλος . « Πρῶτος μέν ἄρα γνωστός τίς λέγω · ἔπειτα ἕτερος ὁ ἄλλος ,
damascius.in-parmenidem 1840
ὅταν εἴπῃ ἕν , ένων πῇ . οὐ . εἰ ] ἧ Β . διωρισμὸν τὸ μὴ ὄν που ἐναν - τίον , ἕτερον τοῦ ὄντος . οὐκ ἄλλα ] οὗ ἄρα ἄλλα οὐ . oὗ . ὡς ὄντα ] ὡς συνδήσοντας . συμπλέξωμεν συμπλέξομεν Β . οὐ τοῦτό φησιν ὅτι τὸ ἓν ἕτερον τῶν ἄλλων κατὰ τὸ μὴ εἶναι αὐτὸ τὸ ἓν ; Προσέθηκε γοῦν · « εἴτε τὸ εἶναι προσθήῃς , εἴτε τὸ μὴ εἶναι . » Πῶς
Lemmas: ὅταν εἶπον εἷς , νάω πῇ . οὖον . εἰμί ] ἧ Β . διορισμός ὁ μή εἰμί ποῦ ἐναν - Τῖον , ἕτερος ὁ εἰμί . οὐ ἄλλος ] ὅς ἄρα ἄλλος οὖον . ὅς . ὡς εἰμί ] ὡς συνδέω . συμπλέκω συμπλέκω Β . οὖον οὗτος φημί ὅτι ὁ εἷς ἕτερος ὁ ἄλλος κατά ὁ μή εἰμί αὐτός ὁ εἷς ; προστίθημι γοῦν · « εἴτε ὁ εἰμί προστίθημι , εἴτε ὁ μή εἰμί . » Πῶς
damascius.in-parmenidem 1841
γὰρ τὸ ἓν εἶναι ἕτερον δηλοῖ τοῦ ἑνός , εἰ καὶ τοῦτο ἐδήλου τὸ ἓν μὴ εἶναι , ἀλλὰ διὰ τῆς τοῦ μὴ ὄντος ἑτερότητος ; ἢ πρὸς ἄλλα ποιεῖ τὸ μὴ ὂν ἕτερον , ὑποσηπσάμενος τὸ φαινόμενον ἓν , ὡς ἕτερον ἑνὸς τοῦ γε ἀληθοῦς , εἶτα ἕμενος τοῦτο ὡς ἓν εἴτε ὂν καθόσον φαίνεται , εἴτε μὴ ὂν οὐκ ἀληθές . Τὸ γὰρ φαινόμενον , καὶ ὡς
Lemmas: γάρ ὁ εἷς εἰμί ἕτερος δηλόω ὁ εἷς , εἰμί καί οὗτος δηλόω ὁ εἷς μή εἰμί , ἀλλά διά ὁ ὁ μή εἰμί ἑτερότης ; ἢ πρός ἄλλος ποιέω ὁ μή εἰμί ἕτερος , ὑποσηπσάμενος ὁ φαίνω εἷς , ὡς ἕτερος εἷς ὁ γε ἀληθής , εἶτα ἵημι οὗτος ὡς εἷς εἴτε εἰμί καθόσον φαίνω , εἴτε μή εἰμί οὐ ἀληθής . ὁ γάρ φαίνω , καί ὡς
damascius.in-parmenidem 1842
ὂν ἐδόκει , καὶ ὡς μὴ ὂν ὅτι δοκεῖ , εἴποι τις ἂν . Τοῦτο δὴ οὖν εὐθὺς ἑώρακεν ἕτερον τῶν ἄλλων , καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ τῶν ἑαυτοῦ · καὶ ταύτῃ αὐτὸ ἕτερον τῶν ἄλλων ἀπεφήνατο . Διὸ καὶ ὡς συνάγων φησίν · « πρῶτον μὲν ἄρα γνωστὸν 1ο τι λέγει , ἐτι εἶτα ἕτερον τῶν ἄλλων , » ὅτι τὸ μὴ ὂν οὕτως , καὶ γνωστὸν αὐτὸ ποιεῖ , καθόσον
Lemmas: εἰμί δοκέω , καί ὡς μή εἰμί ὅτι δοκέω , εἶπον τις εἄν . οὗτος δή οὖν εὐθύς ὁράω ἕτερος ὁ ἄλλος , καί ὁ πρό αὐτός καί ὁ ἑαυτοῦ · καί οὗτος αὐτός ἕτερος ὁ ἄλλος ἀποφαίνω . Διὸ καί ὡς συνάγω φημί · « πρῶτος μέν ἄρα γνωστός 1ος τίς λέγω , ἔτι εἶτα ἕτερος ὁ ἄλλος , » ὅτι ὁ μή εἰμί οὕτως , καί γνωστός αὐτός ποιέω , καθόσον
damascius.in-parmenidem 1843
πῇ ἐσλι · γνωστὸν γὰρ τὸ ὂν , ὡς ὁ ἓν Πολιτεία λέγει Σωκράτης , κράτης , καὶ ἑτερότητος αὐτῷ μεταδίδωσιν · ὥστε καὶ τῶν ἄλλων ἕτερον ἐσται , ὡσπερ τοῦ ἑνός , ἀλλὰ τοῦ μὲν ἑνός , ὅτι οὐκ ἐσλιν · τῶν δὲ ἄλλων , ὅτι ἐσλιν πως ἓν . Καὶ μήποτε καὶ διὰ τοῦτο , « εἴτε εἶναι , ἔφη , αὐτῷ προσθήῃς , εἴτε μὴ εἶναι , » ἵνα τῷ μὲν εἶναι καὶ γνωστὸν ἀποφήνῃ
Lemmas: πῇ εἰμί · γνωστός γάρ ὁ εἰμί , ὡς ὁ εἷς Πολιτεία λέγω Σωκράτης , Κράτης , καί ἑτερότης αὐτός μεταδίδωμι · ὥστε καί ὁ ἄλλος ἕτερος εἰμαι , ὡς ὁ εἷς , ἀλλά ὁ μέν εἷς , ὅτι οὐ Έσλιν · ὁ δέ ἄλλος , ὅτι Έσλιν πως εἷς . καί μήποτε καί διά οὗτος , « εἴτε εἰμί , φημί , αὐτός προστίθημι , εἴτε μή εἰμί , » ἵνα ὁ μέν εἰμί καί γνωστός ἀποφαίνω
damascius.in-parmenidem 1844
αὐτό , καὶ τῶν ἄλλων ἕτερον , ἄπερ οὐχ ἓν · τῷ δὲ μὴ εἶναι ἕτερον τοῦ ἑνός . Μήποτε δὲ καὶ ἐκ τῶν δύο διορισμῶν συνήγαγεν τὸ μὲν γνωστὸν ἀπὸ τοῦ δευτέρου , ὅτι οὐκ ἦν πάντη μὴ ὂν ( τοῦτο γὰρ ἄγνωστον ) , τὸ δὲ ἕτερον τῶν ἄλλων , ἀπὸ τοῦ πρoτέρου , ὅπου διέφερεν τὸ ἓν μὴ εἶναι τοῦ μὴ ἓν μὴ εἶναι . Καὶ δῆλον ὅτι
Lemmas: αὐτός , καί ὁ ἄλλος ἕτερος , Ἄπερ οὐ εἷς · ὁ δέ μή εἰμί ἕτερος ὁ εἷς . μήποτε δέ καί ἐκ ὁ δύο διορισμός συνάγω ὁ μέν γνωστός ἀπό ὁ δύο , ὅτι οὐ εἰμί πάντῃ μή εἰμί ( οὗτος γάρ ἄγνωστος ) , ὁ δέ ἕτερος ὁ ἄλλος , ἀπό ὁ πρoτέρου , ὅπου διαφέρω ὁ εἷς μή εἰμί ὁ μή εἷς μή εἰμί . καί δῆλος ὅτι
damascius.in-parmenidem 1845
τῶν τε πρὸ αὐτοῦ ἄλλων καὶ τῶν πρὸς αὐτό · καθόλου γὰρ τὰ ἄλλα μὴ ἓν καὶ παρὰ τὸ ἓν . Διὸ καὶ ἐπήγαγεν · « οὐδὲν ἦτον γιγνώσκεται τι τὸ λεγόμενον μὴ εἶναι , καὶ ὅτι διάφορον τῶν ἄλλων , » ὡσὰν τοῦ μὲν διαφόρου ἀπὸ τοῦ πρώτου ληφθέντος , τοῦ δὲ γνωστοῦ ἀπὸ τοῦ δευτέρου , διὰ τὸ πῇ μὴ ὂν ἓν , ἐκ δὲ πάντων ἐκεῖνο συνάγομεν
Lemmas: ὁ τε πρό αὐτός ἄλλος καί ὁ πρός αὐτός · καθόλου γάρ ὁ ἄλλος μή εἷς καί παρά ὁ εἷς . Διὸ καί ἐπάγω · « οὐδείς εἰμί γιγνώσκω τίς ὁ λέγω μή εἰμί , καί ὅτι διάφορος ὁ ἄλλος , » ὡσάν ὁ μέν διάφορος ἀπό ὁ πρῶτος λαμβάνω , ὁ δέ γνωστός ἀπό ὁ δύο , διά ὁ πῇ μή εἰμί εἷς , ἐκ δέ πᾶς ἐκεῖνος συνάγω
damascius.in-parmenidem 1846
ὅτι , ὡσπερ ἕκασλον ἓν πρὸς τὰ ἑαυτοῦ ἄλλα παρεβάλλομεν , οὕτω καὶ τὸ φαινόμενον ἓν πρὸς τὰ φαινόμενα ἄλλα ἄπερ ἓν τῇ ὁδῷ παραδίδεται . Ὅτι γὰρ φαινόμενα ἄλλα ἐκεῖνα ποιεῖ δηλώσει αὐτὸς ὁ Παρμενίδης · ὥστε καὶ τὸ ἓν αὐτῶν φαινόμενον ἂν εἴη . Μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτο σαφῶς ἓν ἐκείνοις φαινόμενον λέγει · καὶ μέντοι καὶ πρὸς τῷ τέλει τοῦ παντὸς διαλόγου φαίνεσθαι
Lemmas: ὅτι , ὡς ἕκασλον εἷς πρός ὁ ἑαυτοῦ ἄλλος παραβάλλω , οὗτος καί ὁ φαίνω εἷς πρός ὁ φαίνω ἄλλος Ἄπερ εἷς ὁ ὁδός παραδίδομαι . ὅτι2 γάρ φαίνω ἄλλος ἐκεῖνος ποιέω δήλωσις αὐτός ὁ Παρμενίδης · ὥστε καί ὁ εἷς αὐτός φαίνω εἄν εἰμί . μᾶλλος δέ καί οὗτος σαφῶς εἷς ἐκεῖνος φαίνω λέγω · καί μέντοι καί πρός ὁ τέλος ὁ πᾶς διάλογος φαίνω
damascius.in-parmenidem 1847
νεσθαι καὶ τὸ ἓν συμπεραίνεται . Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἂν ἄλλως ἔχοι . τὸ φαινόμενον ἓν ὡς ὂν ] ὅσον , ἐσλίν πως ἓν . ὡς ὂν ] ὅσον Β . οὕτως ] ὄντως Β . καθόλου τὸ εἶναι αὐτῷ ὡς ὂν ] ὅσον συναγαγῶν ἄρα εἶτα ἐτι οὕτως ] ὅντως προσθεῖς καθόλου ] καθόσον συναγάγομεν συμπεραίνεσθαι . Πρὸς δὲ τὸ ἕκτον ἐροῦμεν , πρότερον διομολογησάμενοι τί τὸ σύνθετον θετον λέγομεν . Ἄρα τὸ
Lemmas: νω καί ὁ εἷς συμπεραίνω . οὗτος μέν οὖν οὐ εἄν ἄλλως ἔχω . ὁ φαίνω εἷς ὡς εἰμί ] ὅσος , Έσλιν πως εἷς . ὡς εἰμί ] ὅσος Β . οὕτως ] εἰμί Β . καθόλου ὁ εἰμί αὐτός ὡς εἰμί ] ὅσος συνάγω ἄρα εἶτα ἔτι οὕτως ] εἰμί προστίθημι καθόλου ] καθόσον συνάγω συμπεραίνω . πρός δέ ὁ ἕκτος εἴρω , πρότερος διομολογέω τίς ὁ συντίθημι τίθημι λέγω . ἄρας ὁ
damascius.in-parmenidem 1848
ἐξ ὕλης καὶ εἴδους , ὡς ἠξίου Ἀριστοτέλης ; ἀλλ’ οὕτω γε συμφθαρήσεται τῷ εἴδει ἡ ὕλη , καὶ ἐν ἐξ ἀμφοῖν ἀπο|θήσεται , φθείρεσθαι δὲ τὴν ὕλην ἢ ἀλλοιοῦσθαι οὐδὲ ἐκεῖνος ἐβούλετο . Ἡ ἄρα εἶδος ἐν ὕλῃ τὸ σύνθετον εἶναί φαμεν , ὡς ὁ Τίμαιος ἡμᾶς ἐδίδασκεν ; ἀλλ’ οὕτω γε οὐκ ἔσται τὸ εἶδος ἔτι σύνθετον , ἀπλοῦν δὲ ἐν τῇ ὕλῃ νηχόμενον . Ὡς οὖν
Lemmas: ἐκ ὕλη καί εἶδος , ὡς ἀξιόω Ἀριστοτέλης ; ἀλλά οὗτος γε συμφθείρω ὁ εἶδος ὁ ὕλη , καί ἐν ἐκ ἄμφω ἀποτίθημι , φθείρω δέ ὁ ὕλη ἢ ἀλλοιόω οὐδέ ἐκεῖνος βούλομαι . ὁ ἄρα εἶδος ἐν ὕλη ὁ συντίθημι εἰμί φημί , ὡς ὁ Τίμαιος ἐγώ διδάσκω ; ἀλλά οὗτος γε οὐ εἰμί ὁ εἶδος ἔτι συντίθημι , ἀπολόω δέ ἐν ὁ ὕλη νήχω . ὡς οὖν
damascius.in-parmenidem 1849
οὐκ ἔστιν σύνθετον τὸ ἐν τόπῳ ἢ ἐν τόπῳ ἐστί,ν , οὕτω καὶ ἔτι μειζόνως τὸ ἐν ὕλῃ εἶδος ἔνυλον μὲν ὅτι ἐν ὕλῃ , ἀσύνθετον δὲ ὅτι ἡ χώρα οὐδὲν μέρος αὐτοῦ , ἄτοπον δὲ καὶ τὸ μηδὲν δράν τὸ εἶδος εἰς τὸ ὑποκείμενον · τοῦτο μὲν ὅτι πάσχειν μόνον ἡ ὕλη δοκεῖ , ἐκεῖνο δὲ ὅτι οὐκ ἔχει ὁ μένει ἀλλοιουμένης . Μήποτε οὖν
Lemmas: οὐ εἰμί συντίθημι ὁ ἐν τόπος ἢ ἐν τόπος εἰμί , οὗτος καί ἔτι μέγας ὁ ἐν ὕλη εἶδος ἔνυλος μέν ὅτι ἐν ὕλη , ἀσύνθετος δέ ὅτι ὁ χώρα οὐδείς μέρος αὐτός , ἄτοπος δέ καί ὁ μηδείς δράω ὁ εἶδος εἰς ὁ ὑπόκειμαι · οὗτος μέν ὅτι πάσχω μόνος ὁ ὕλη δοκέω , ἐκεῖνος δέ ὅτι οὐ ἔχω ὁ μένω ἀλλοιόω . μήποτε οὖν
damascius.in-parmenidem 1850
ἐκάτερον ἀληθές , καὶ τὸ ἐν ὕλῃ καὶ τὸ ἐξ ὕλης · ἤδη γὰρ καὶ τοῦτό σου οἶδεν ὁ Πλάτων , ὡς καὶ αὐτὸς ἐν ἄλλοις ἐπισημαίνεται . Μήποτε οὖν ὧδε ῥητέον ὡς τὸ μὲν ἄρρητον καὶ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἧκον αἰτίας , ἀπαθές ἐστιν καὶ πάντη ἀναλλοίωτον , καὶ ἐν αὐτῷ μόνον τὸ εἶδος ὑφίσταται , οὐδὲ δράν ἔτι εἰς αὐτό , οὐδὲ πάσχον ὑπ’ αὐτοῦ διὰ
Lemmas: ἐκάς ἀληθής , καί ὁ ἐν ὕλη καί ὁ ἐκ ὕλη · ἤδη γάρ καί οὗτος σύ οἶδα ὁ Πλάτων , ὡς καί αὐτός ἐν ἄλλος ἐπισημαίνω . μήποτε οὖν ὧδε ῥητέος ὡς ὁ μέν ἄρρητος καί ἀπό ὁ εἷς ἥκω αἴτιος , ἀπαθής εἰμί καί πάντῃ ἀναλλοίωτος , καί ἐν αὐτός μόνος ὁ εἶδος ὑφίστημι , οὐδέ δράω ἔτι εἰς αὐτός , οὐδέ πάσχω ὑπό αὐτός διά
damascius.in-parmenidem 1851
τὴν ἀληπλον ἀπὸ τῆς τοῦ πρώτου ὑπερβολῆς ὑφιζήσασαν τῶν πάντων ἐκβασιν . Ἀλλ’ ὥσπερ αἱ ὑπερούσιοι πολλαὶ ἐνάδες ἀφρασίου τινα τρόπον ἀπὸ τῆς ἀφράστου αἰτίας προΐασιν , οὕτω καὶ εἰς τὸ ἀφραστον τῆς ὕλης ἀφρασίου τινα καὶ τοῦτον τρόπον ἐναπερείδονται τὰς οἰκείας ἐμφάσεις προλαμβανούσας τὰς τῶν ὄντων καὶ τῶν εἰδῶν ἐλλάμψεις · καὶ ταύτη συνίσταται ἐν τῇ ὕλῃ τὸ τε ἐν δυνάμει καὶ
Lemmas: ὁ ἀληπλον ἀπό ὁ ὁ πρῶτος ὑπερβολή ὑφίζω ὁ πᾶς ἔκβασις . ἀλλά ὥσπερ ὁ υπερούσιος πολύς ἐνάς ἀφρασίου τις τρόπος ἀπό ὁ ἄφραστος αἴτιος πρόειμι , οὗτος καί εἰς ὁ ἄφραστος ὁ ὕλη ἀφρασίου τις καί οὗτος τρόπος ἐναπερείδω ὁ οἰκεῖος ἔμφασις προλαμβάνω ὁ ὁ εἰμί καί ὁ εἶδος ἐλλάμπω · καί οὗτος συνίστημι ἐν ὁ ὕλη ὁ τε ἐν δύναμις καί