ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 1243
ὑπόθεσιν . Διὰ τί οὐκ ἐθέλειν ἔφη τὸ ἐναντίον ἐν τῷ ἐναντίῳ εἶναι , ἀλλ' οὐ σὺν τῷ ἐναντίῳ ; ἢ ὅτι σὺν αὐτῷ μὲν ἀνάγκη εἶναι , ἐν αὐτῷ δὲ ὡς ἐναντίῳ ἀδύνατον · οὐδὲ γὰρ ἡ κίνησις ἔχει τὴν στάσιν , ἀλλ' ἡ μένουσα κίνησις · ὥστε οὐδὲ ἡ ταυτότης τότης <ἐν> τῇ ἑτερότητι . Εἰ ἄρα ὡς ἑτερότης ληφθείη , οὐκ ἂν εἴη ἑτερότης · δέδεικται δὲ
Lemmas: ὑπόθεσις . Ζεύς τίς οὐ ἐθέλω φημί ὁ ἐναντίος ἐν ὁ ἐναντίος εἰμί , ἀλλά οὖον σύν ὁ ἐναντίος ; ἢ ὅτι σύν αὐτός μέν ἀνάγκη εἰμί , ἐν αὐτός δέ ὡς ἐναντίος ἀδύνατος · οὐδέ γάρ ὁ κίνησις ἔχω ὁ στάσις , ἀλλά ὁ μένω κίνησις · ὥστε οὐδέ ὁ ταυτότης Τότης ἐά ὁ ἑτερότης . εἰμί ἄρα ὡς ἑτερότης λαμβάνω , οὐ εἄν εἰμί ἑτερότης · δείκνυμι δέ
damascius.in-parmenidem 1244
ὡς μόνον ἑτερότης . Διὸ νῦν ἀνήρηται ὡς τοῦτο μόνον οὖσα πρὸς τὰ ἄλλα , ἵνα δειχθῇ καὶ ἡ πρὸς τὰ ἄλλα ταυτότης . Διὰ τί οὖν οὐδὲ ἐν τῷ ἑνὶ τὸ ἕτερον ; δέδεικται γὰρ ἤδη ταὐτὸν ἑαυτῷ , καὶ ἑαυτοῦ ἕτερον . Ἡ ἐν τῷ ἑνὶ οὐκ ἔστι τὸ ἕτερον , ὥστε πρὸς τὰ ἄλλα . Διὰ τί οὔτε ὅλα ἔφη ὡς μορίῳ τῷ ἑνί , ἀλλ'
Lemmas: ὡς μόνος ἑτερότης . Διὸ νῦν ἀναράω ὡς οὗτος μόνος εἰμί πρός ὁ ἄλλος , ἵνα δείκνυμι καί ὁ πρός ὁ ἄλλος ταυτότης . Ζεύς τίς οὖν οὐδέ ἐν ὁ εἷς ὁ ἕτερος ; δείκνυμι γάρ ἤδη αὐτός ἑαυτοῦ , καί ἑαυτοῦ ἕτερος . ὁ ἐν ὁ εἷς οὐ εἰμί ὁ ἕτερος , ὥστε πρός ὁ ἄλλος . Ζεύς τίς οὔτε ὅλος φημί ὡς μόριον ὁ εἷς , ἀλλά
damascius.in-parmenidem 1245
οὐχὶ ὡς μορίου τοῦ ἑνός ; ἢ ὅτι τὸ ὅλον ἓν , ἢ ὅλον , ἔστι · πεπονθὸς γὰρ ἐν τὸ ὅλον · ἀλλ' ἔστω ὅλα τῷ ἑνὶ γίγνεσθαι , ἀλλ' ἀλλ᾽ οὔτι γε ὡς μορίῳ τῷ ἑνί , ἀλλ' ὡς ὁλοποιῷ . Πρὸς δὲ τὴν τοιαύτην ὅτι οὐ γάρ ἐστιν δηλοῦται δηλοῦται ὅπου ἔννοιαν ἀπιδών , « τὰ μὴ ἕν οὐδὲ ὅλα ἔφατο εἶναι , ὡς μορίῳ γε τῷ ἑνί » ,
Lemmas: οὐ ὡς μόριον ὁ εἷς ; ἢ ὅτι ὁ ὅλος εἷς , ἢ ὅλος , εἰμί · πάσχω γάρ ἐν ὁ ὅλος · ἀλλά ἵστημι ὅλος ὁ εἷς γίγνομαι , ἀλλά ἀλλά οὔτις γε ὡς μόριον ὁ εἷς , ἀλλά ὡς ὁλοποιέω . πρός δέ ὁ τοιοῦτος ὅτι οὖον γάρ εἰμί δηλόω δηλόω ὅπου ἔννοια ἀφοράω , « ὁ μή εἷς οὐδέ ὅλος φημί εἰμί , ὡς μόριον γε ὁ εἷς » ,
damascius.in-parmenidem 1246
ἵνα μὴ τις εἴπῃ ὅτι εἰ ὅλα καὶ ἕνι ὅλα γίγνεται , ἀλλ’ οὐχ ὡς μορίῳ . Διὰ τί τὸ « ἕν πως » ἔφη ; τὸ γὰρ ἕν τοῦτο οὐ πῶς ἔστιν ἕν , ἀλλὰ πάντη ἕν . Ἡ τὸ « πως » πρὸς τὸ « οὕτω » συντακτέον · « οὕτω γὰρ πως ἔχον τὸ ἕν πρὸς τὰ μὴ ἕν . » Καὶ διὰ τί « οὕτω πως » ; ἢ ὅτι κατὰ δή τινα τρόπον
Lemmas: ἵνα μή τις εἶπον ὅτι εἰμί ὅλος καί ἐν ὅλος γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὡς μόριον . Ζεύς τίς ὁ « εἷς πως » φημί ; ὁ γάρ εἷς οὗτος οὖον πῶς εἰμί εἷς , ἀλλά πάντῃ εἷς . ὁ ὁ « πως » πρός ὁ « οὗτος » συντακτέον · « οὗτος γάρ πως ἔχω ὁ εἷς πρός ὁ μή εἷς . » καί διά τίς « οὗτος πως » ; ἢ ὅτι κατά δή τις τρόπος
damascius.in-parmenidem 1247
ἐξηγούμεθα τὸ μὴ ἕτερον , ρον , τὸ μὴ ὅλον , τὸ μὴ μόριον . Τάχα δὲ ἀμείνον τὸ « πως » πρὸς τοῦτο ταῦτόν εἶναι συντάτλειν · τὸ ἕν πως ταῦτόν εἶναι τοῖς ἄλλοις , οὕτως ἔχον πρὸς τὰ μὴ ἕν . Μάλιστα γὰρ ἢ πρὸς τὰ ἄλλα ταυτότης τοῦ ἑνὸς προσδεῖται τοῦ « πως » , ταῦτόν γὰρ γάρ πως τοῖς ἄλλοις , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς . Ἄλλ’ ὅτι οἷός ἐστιν ὁ
Lemmas: ἐξηγέομαι ὁ μή ἕτερος , ἀντίμοιρος , ὁ μή ὅλος , ὁ μή μόριον . Τάχα δέ ἀμείνων ὁ « πως » πρός οὗτος αὐτός εἰμί συντέλλω · ὁ εἷς πως αὐτός εἰμί ὁ ἄλλος , οὕτως ἔχω πρός ὁ μή εἷς . μάλιστα γάρ ἢ πρός ὁ ἄλλος ταυτότης ὁ εἷς προσδέω ὁ « πως » , αὐτός γάρ γάρ πως ὁ ἄλλος , ἀλλά οὐ ἀπλόος . ἄλλος ὅτι οἷος εἰμί ὁ
damascius.in-parmenidem 1248
δημιουργός , τοιοῦτον ποιεῖ τὸν κόσμον , πρὸς ἑαυτὸν ἐξομοιοῖ , μᾶλλον δὲ οὐσιοῖ . Διὸ ταῦτόν τοῖς ἄλλοις τοῦτο τὸ ἕν , ἀλλ’ οὐχ ὅμοιον . ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΦΟΜΟΙΩΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΕΩΣ . Περὶ τῆς ἀφομοιωτικῆς τικῆς διακοσμήσεως τοιαῦτα ἄτια ζητητέον · ἕν μέν , διὰ τί καὶ πόθεν ἀφομοιωτικὴ τική ὀνομάζεται . Ἕτερον δέ , διὰ τί μετὰ τὴν δημιουργικὴν ταυτότητα καὶ ἑτερότητα ἢ ὁμοιότης της ἐστὶν καὶ ἀνομοιότης . Τρίτον , εἰ
Lemmas: δημιουργός , τοιοῦτος ποιέω ὁ κόσμος , πρός ἑαυτοῦ ἐξομοιόω , μᾶλλον δέ οὐσιόω . Διὸ αὐτός ὁ ἄλλος οὗτος ὁ εἷς , ἀλλά οὐ ὅμοιος . περί ὁ αφομοιωτικός διακόσμησις . περι ὁ αφομοιωτικός Τίκης διακόσμησις τοιοῦτος άτι ζητητέος · εἷς μέν , διά τίς καί πόθεν αφομοιωτικός Τίκη ὀνομάζω . ἕτερος δέ , διά τίς μετά ὁ δημιουργικός ταυτότης καί ἑτερότης ἢ ὁμοιότης ὁ εἰμί καί ἀνομοιότης . Τρίτος , εἰμί
damascius.in-parmenidem 1249
καὶ ὁ δημιουργὸς εἰκόνα ἐποίησεν , τί καταλείψομεν ἔργον τοῖς ἀφομοιωτικοῖς ὑμνουμένοις Θεοῖς · εἰ δὲ οὗτοι εἰκόνων καὶ ὁμοιωμάτων εἰσὶν ὑποσίᾳται , τί ἂν ποιοῖ ὁ δημιουργός . Τέταρτον , πῶσα καὶ τίνα τὰ συμπεράσματα , καὶ διὰ τί πλεῖω τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν ἐποίησεν . Πέμπτον , διὰ τί διχῶς ἕκαστον ἀποδείκνυσιν πρὸς τὰ ἄλλα , εἶτα τὰ πρὸς ἑαυτό , καίτοι ἀνάπαλιν ἐποίησεν ἐπὶ τοῦ δημιουργικοῦ ἑνός . Ἕβδομον ,
Lemmas: καί ὁ δημιουργός εἰκών ποιέω , τίς καταλείπω ἔργον ὁ ἀφομοιωτικός ὑμνέω θεός · εἰμί δέ οὗτος εἰκών καί ὁμοίωμα εἰμί υποσιααω , τίς εἄν ποιέω ὁ δημιουργός . Τέταρτος , πάω καί τίς ὁ συμπέρασμα , καί διά τίς πλείων ὁ ἀριθμός αὐτός ποιέω . Πέμπτος , διά τίς διχῶς ἕκαστος ἀποδείκνυμι πρός ὁ ἄλλος , εἶτα ὁ πρός ἑαυτοῦ , καίτοι ἀνάπαλιν ποιέω ἐπί ὁ δημιουργικός εἷς . Ἕβδομος ,
damascius.in-parmenidem 1250
πῶς ὅμοιον τὸ ἕν τοῖς ἄλλοις · οὕτω γὰρ ἔσται πρὸ ἀμφοῖν τὸ παράδειγμα , πρὸς ὃ ἑκάτερον ἀφωμοίωται . Ὀγδοον , πῶς τὸ ταῦτόν πεπονθὸς ὅμοιον καὶ τὸ ἕτερον ἀνόμοιον · μήποτε γὰρ οὕτω λέγει πεπονθός , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ δημιουργικοῦ ἑνὸς ἔλεγε , εἴπερ καὶ πρὸς τοῦ τοῦ ὁ τὸ ἐν τοῖς τὸ πῶς ἐκείνων αὐτὸν τὰ πρόσθεν πέπονθεν · αἱ γὰρ τῶν προτέρων πεπονθήσεις
Lemmas: πῶς ὅμοιος ὁ εἷς ὁ ἄλλος · οὗτος γάρ εἰμί πρό ἄμφω ὁ παράδειγμα , πρός ὅς ἑκάτερος ἀφομοιόω . ὄγδοος , πῶς ὁ αὐτός πάσχω ὅμοιος καί ὁ ἕτερος ἀνόμοιος · μήποτε γάρ οὗτος λέγω πάσχω , ὡς καί ἐπί ὁ δημιουργικός εἷς λέγω , εἴπερ καί πρός ὁ ὁ ὁ ὁ ἐν ὁ ὁ πῶς ἐκεῖνος αὐτός ὁ πρόσθεν πάσχω · ὁ γάρ ὁ πρότερος πεπόνθησις
damascius.in-parmenidem 1251
ὡς αἰτίαι παραλαμβάνονται λαμβάνονται τῶν ἀποδείξεων . Οὐ τοίνυν ὁριζόμενοι λέγομεν οὔτε κίνησιν πεπόνθησιν τοῦ ἐν ἑτέρῳ , οὔτε σίλασιν τοῦ ἐν ἑαυτῷ , ἀλλ’ οὐδὲ ταὐτὸν οὐδὲ ἕτερον πεπονθήσεις , οὐδὲ ἑτέρου τὸ ἀνόμοιον . Πῶς οὖν τὸ ἐν ἄλλοις ἐπείσακτον εἶδος ταὐτὸν ποιεῖ ταῦτα ὅμοια , ὡς πάλαι ἐλέγομεν . Ἔδει γὰρ τὸ ἐπείσακτον πανταχοῦ πρότερον ἐν δευτέροις τὸ δεύτερον ποιεῖν , ἢ εἶδος , οἷον τὸ
Lemmas: ὡς αἰτία παραλαμβάνω λαμβάνω ὁ ἀπόδειξις . οὖον τοίνυν ὁρίζω λέγω οὔτε κίνησις πεπόνθησις ὁ ἐν ἕτερος , οὔτε σίλη ὁ ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐδέ αὐτός οὐδέ ἕτερος πεπόνθησις , οὐδέ ἕτερος ὁ ἀνόμοιος . Πῶς οὖν ὁ ἐν ἄλλος ἐπείσακτος εἶδος αὐτός ποιέω οὗτος ὅμοιος , ὡς πάλαι λέγω . δέω γάρ ὁ ἐπείσακτος πανταχοῦ πρότερος ἐν δύο ὁ δύο ποιέω , ἢ εἶδος , οἷος ὁ
damascius.in-parmenidem 1252
κατὰ πεπόνθησιν ἐν ἑαυτῷ εἶναι τὴν σίλασιν καὶ τὸ ἐν ἑτέρῳ τὴν κίνησιν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως . Ἔνατον , ὡς ἥτλον οὖσα διακεκριμένη τῆς ἑτερότητος ἢ ἀνομοιότης , ὅμως δευτέρα ἐκείνη ἐστί , καίτοι ἢ ὁμοιότης δευτέρα , ὡς ἥτλον ἡνωμένη τῆς ταυτότητος . τότητος . Δέκατον , εἰ μέμνηται Πλάτων ἐν ἄλλοις Θεῶν ἀρχικῶν . Ὑπεραρχίων γὰρ ἢ ἀρχαγγελικῶν οὐδεὶς ἂν γένοιτο λόγος πιθανὸς εἰς μνήμην
Lemmas: κατά πεπόνθησις ἐν ἑαυτοῦ εἰμί ὁ σίλη καί ὁ ἐν ἕτερος ὁ κίνησις , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ἔνατος , ὡς ἥτλον εἰμί διακρίνω ὁ ἑτερότης ἢ ἀνομοιότης , ὅμως δύο ἐκεῖνος εἰμί , καίτοι ἢ ὁμοιότης δύο , ὡς ἥτλον ἑνόω ὁ ταυτότης . τότης . Δέκατος , εἰμί μιμνήσκω Πλάτων ἐν ἄλλος θεός ἀρχικός . ὑπεραρχία γάρ ἢ αρχαγγελικός οὐδείς εἄν γίγνομαι λόγος πιθανός εἰς μνήμη
damascius.in-parmenidem 1253
πλάτωνικὴν . Πρὸς μὲν τοίνυν τὸ πρῶτον ἐροῦμεν ὅτι τῶν Θεολόγων οἱ μὲν ἀπὸ τῆς Θείας ὁρμώμενοι παραδόσεως « ἀρχικὴν η καλοῦσι ταύτην τὴν διακόσμησιν , ὁ δὲ μέγας Ἰάμβλιχος « ἡγεμονικὴν αὐτὴν ἀνευφημεῖ , εἴτε τὸ τῆς ἀρχῆς ὑπαλλάξας ὄνομα , εἴτε ἀπὸ τῶν ἐν Φαίδρῳ δώδεκα ἡγεμόνων ἐναχθεὶς ἐπὶ τοῦτο · οἱ δὲ « ὑπερκόσμιον ἄτε ἐξῃρημένως ἐπιβατεύουσαν τοῦ παντὸς καὶ ἀναφῶς διὰ πάντων χαροῦσαν . Ἡδὴ
Lemmas: πλάτων . πρός μέν τοίνυν ὁ πρῶτος εἴρω ὅτι ὁ θεολόγος ὁ μέν ἀπό ὁ Θείας ὁρμάω παράδοσις « ἀρχικός ὁ καλέω οὗτος ὁ διακόσμησις , ὁ δέ μέγας Ἰάμβλιχος « ἡγεμονικός αὐτός ἀνευφημέω , εἴτε ὁ ὁ ἀρχή ὑπαλλάσσω ὄνομα , εἴτε ἀπό ὁ ἐν Φαῖδρος δώδεκα ἡγεμών ἐνάγω ἐπί οὗτος · ὁ δέ « ὑπερκόσμιος αὔγ-ασμα ἐξῃρημένως ἐπιβατεύω ὁ πᾶς καί ἀναφής διά πᾶς χαίρω . ἤδη
damascius.in-parmenidem 1254
δὲ οἱ νεώτεροι καὶ « ἀφομοιωτικὴν αὐτὴν κεκλήκασιν , ἵσως μὲν ἀπὸ τῆς παρ’ Ὀρφεῖ κορικῆς ὑπερκοσμίου πεπλοποιίας ὁρμηθέντες ( ἐν ἢ τὰ μιμήματα τῶν νοερῶν εἰδῶν ἐνυφαίνεται ) , σαφῶς δὲ καὶ ἀπὸ τῶν λογίων · εἴρηται γὰρ ἀρχὰς αἱ πατρὸς ἔργα νοήσασαι τὰ νοητὰ αἰσθητοῖς ἔργοις καὶ σώμασιν ἀμφεκάλυψαν . Τὰ ἄρα αἰσθητὰ ἐργάζονται πρὸς τὰ νοητὰ ἃ νοοῦσιν · ἔργα δὲ ὅμως , καὶ ταῦτα τοῦ
Lemmas: δέ ὁ νέος καί « ἀφομοιωτικός αὐτός καλέω , ἴσως μέν ἀπό ὁ παρά Ὀρφεύς Κορίκης ὑπερκόσμιος πεπλοποιία ὁρμάω ( ἐν ἢ ὁ μίμημα ὁ νοερός εἶδος ἐνυφαίνω ) , σαφῶς δέ καί ἀπό ὁ λόγιος · εἴρω γάρ ἀρχή ὁ πατήρ ἔργον νοέω ὁ νοητός αἰσθητός ἔργον καί σῶμα ἀμφικαλύπτω . ὁ ἄρα αἰσθητός ἐργάζομαι πρός ὁ νοητός ὁ νοέω · ἔργον δέ ὅμως , καί οὗτος ὁ
damascius.in-parmenidem 1255
πατρὸς , ἀλλὰ κεκαλυμμένα τοῖς ἐξωθεν περικειμένοις μορφώμασιν . ποιει εν η . πρὸς τὸ Α " . ποιεῖ εν η ποιεῖεν ΒΑ . πρὸς τὸ α " . ἐναχθεὶς Β . ὑπερκόσμιοι πεπλοποιία οὕτω καὶ παρὰ τῷ ὀρφεῖ ἡ Κόρη ... ἱστουρ - γὸς παραδέδοται . ἀμφ - εκάλυψεν ἤδη δὲ τοῦτο λάβοι τις ἂν καὶ ἀπὸ τῆς μαγικῆς ἀληθείας , τῆς τε ἀπὸ τῶν λόγων καὶ τῆς πειρᾶς . Οἱ γὰρ ἐπὶ μαγείᾳ
Lemmas: πατήρ , ἀλλά καλύπτω ὁ ἐξωθεν περίκειμαι μόρφωμα . ποιέω εν ὁ . πρός ὁ Α " . ποιέω εν ὁ ποιέω ΒΑ . πρός ὁ ὅς " . ἐνάγω Β . υπερκόσμιος πεπλοποιία οὗτος καί παρά ὁ Ὀρφεύς ὁ Κόρη ... Ἵστουρ - γος παραδίδωμι . ἀμφί - καλύπτω ἤδη δέ οὗτος λαμβάνω τις εἄν καί ἀπό ὁ μαγικός ἀλήθεια , ὁ τε ἀπό ὁ λόγος καί ὁ πειράω . ὁ γάρ ἐπί μαγεία
damascius.in-parmenidem 1256
πατέρες εἰς τε τὸ ἐμφανὲς πάντα προάγουσιν , καὶ πάλιν εἰς τὸ ἀφανὲς περιάγουσιν , ὡς ἂν διαπόρθμιοι ἐστώτες κατὰ λόγον φάναι , τῷ πατρὶ καὶ τῇ ὕλῃ , καὶ τὰ τε ἐμφανῆ μιμήματα ματα τῶν ἀφανῶν ἐργαζόμενοι καὶ τὰ ἀφανῆ εἰς τὴν ἐμφανῆ κοσμοποιΐαν ἐγγράφοντες . Ταῦτα μὲν οὖν εἰσαῦθις ἀκριβέστερον . ἤδη δὲ πρὸς τὸ δεύτερον λέγωμεν · ἐπειδὴ ὁ δημιουργὸς ταύτῳ καὶ ἑτέρῳ εἰδοποιεῖται ,
Lemmas: πατήρ εἰς τε ὁ ἐμφανής πᾶς προάγω , καί πάλιν εἰς ὁ ἀφανής περιάγω , ὡς εἄν διαπόρθμιος ἵστημι κατά λόγος φαίνω , ὁ πατήρ καί ὁ ὕλη , καί ὁ τε ἐμφανής μίμημα μάτη ὁ ἀφανής ἐργάζομαι καί ὁ ἀφανής εἰς ὁ ἐμφανής κοσμοποιία ἐγγράφω . οὗτος μέν οὖν εἰσαῦθις ἀκριβής . ἤδη δέ πρός ὁ δύο λέγω · ἐπεί ὁ δημιουργός ταύτος καί ἕτερος εἰδοποιέω ,
damascius.in-parmenidem 1257
εὐθὺς δὲ μετὰ τὰ γένη ταῦτα ὁμοιότης ἦν καὶ ἀνομοιότης , εἰκότως τοῖς μετὰ τὸν δημιουργὸν θεοῖς ταῦτα προσήρμοσεν . Οὕτω μὲν οὖν , λογικῶς εἰπεῖν , ἐν μὲν τῷ δημιουργῷ τὰ εἴδη ἦν ὡς μάλιστα , καὶ μάλιστα ἀσύγχυτα ἦν διακεκριμένα τε καὶ ἡνωμένα διαφερόντως , ἐν δὲ τοῖς ἀφομοιωτικοῖς τικοῖς θεοῖς ὅμοιά τε καὶ ἀνόμοια , οἷον ταυτοειδῆ καὶ ἑτεροειδῆ φαινόμενα . Διὸ καὶ σύμμετρα γέγονεν
Lemmas: εὐθύς δέ μετά ὁ γένος οὗτος ὁμοιότης εἰμί καί ἀνομοιότης , εἰκότως ὁ μετά ὁ δημιουργός θεός οὗτος προσαρμόζω . οὕτως μέν οὖν , λογικός εἶπον , ἐν μέν ὁ δημιουργός ὁ εἶδος εἰμί ὡς μάλιστα , καί μάλιστα ἀσύγχυτον εἰμί διακρίνω τε καί ἑνόω διαφερόντως , ἐν δέ ὁ ἀφομοιωτικός τίκος θεός ὁμοῖος τε καί ἀνόμοιος , οἷος ταὐτοειδής καί ἑτεροειδής φαίνω . Διὸ καί σύμμετρος γίγνομαι
damascius.in-parmenidem 1258
πρὸς τὴν ὕλην καὶ εἰκόνων ἐστὶ ποιητικὰ κατ’ οὐσίαν · σίαν · ὅτι καὶ ἡ εἰκὼν τοιούτων ἑτέρον , ἀλλ’ οὐ τοῦτο οὐδὲ ταὐτὸν ἢ ἕτερον . Ἐπεὶ οὖν ἅπαξ ἐφάνη τὰ εἴδη ἐν τῷ ὅλῳ δημιουργῷ , αὐτὰ ἂ ἐσλιν τὰ ἐφεξῆς πάντα αὐτοειδῆ ἐσλιν ἀρχόμενα ἀπὸ τῶν θεῶν τούτων . Ἔτι δὲ ἐκ τρίτων ὁ μὲν πατὴρ αὐτῶν ἑκάστων ἐσλιν ὑποσιλάτης , οἱ δὲ ἀφομοιωτικοὶ
Lemmas: πρός ὁ ὕλη καί εἰκών εἰμί ποιητικός κατά οὐσία · Σιάν · ὅτι καί ὁ εἰκών τοιοῦτος ἕτερος , ἀλλά οὖον οὗτος οὐδέ αὐτός ἢ ἕτερος . ἐπεί οὖν ἅπαξ φαίνω ὁ εἶδος ἐν ὁ ὅλος δημιουργός , αὐτός ὅς Έσλιν ὁ ἐφεξῆς πᾶς αὐτοειδής Έσλιν ἄρχω ἀπό ὁ θεός οὗτος . ἔτι δέ ἐκ τρίτος ὁ μέν πατήρ αὐτός ἕκαστος Έσλιν υποσιλατω , ὁ δέ αφομοιωτικός
damascius.in-parmenidem 1259
θεοὶ τοιῶνδε ἑκάστων , οἷον αἰσθητῶν , καὶ αὐ μὴ αἰσθητῶν , κατὰ ἀντιδιαίρεσιν , ἐκεῖνος δὲ ἀπλῶς εἴδων . Πρὸς δὲ τούτοις , ἐκεῖνος πρωτότυπα ἔχει τὰ δημιουργικὰ εἴδη , οἱ δὲ μετ’ αὐτὸν πρὸς ἐκεῖνα ὁρῶντες δημιουργοῦσιν · εἰ δὲ καὶ ἐκεῖνος πρὸς ἄλλα παραδείγματα ἀφορᾷ , ἀλλ’ οὐ δημιουργικὰ ἐκεῖνα ἦν , κοινὰ δὲ καὶ πρὸς ἄλλας οὐσίας . Καὶ μὴν πρὸς τὸ τρίτον εἴρηται μέντοι καὶ ἐν
Lemmas: θεός τοιόσδε ἕκαστος , οἷος αἰσθητής , καί αὖος μή αἰσθητής , κατά ἀντιδιαίρεσις , ἐκεῖνος δέ ἀπλόος Εἴδων . πρός δέ οὗτος , ἐκεῖνος πρωτότυπος ἔχω ὁ δημιουργικός εἶδος , ὁ δέ μετά αὐτός πρός ἐκεῖνος ὁράω δημιουργέω · εἰμί δέ καί ἐκεῖνος πρός ἄλλος παράδειγμα ἀφοράω , ἀλλά οὖον δημιουργικός ἐκεῖνος εἰμί , κοινός δέ καί πρός ἄλλος οὐσία . καί μήv πρός ὁ τρίτος εἴρω μέντοι καί ἐν
damascius.in-parmenidem 1260
τούτοις , λεγέσθω δὲ ἔτι σαφέστερον ὅτι ὁ μὲν ὅλος δημιουργὸς καὶ οὐσιοποιός ἐσλιν καὶ ἀφομοιωτικὸς , 35ο ν . τικός , καὶ τελεσιουργὸς τοῦ παντός , καὶ ἔτι πολλὰς ἄλλας ἐν ἑαυτῷ κοσμοποιούς ποιοὺς ἰδιότητας προβαλλόμενος . Οἱ δὲ μετ’ αὐτὸν θεοὶ διανέμονται ταύτας , καὶ εἰσὶν οἱ ἐξῆς πάντες διάκοσμοι διανομαὶ τῆς πατρικῆς ὁλότητος , τὸ μὲν εἰδοποιὸν αὐτοῦ διαδεξάμενοι οἱ ἀφομοιωτικοὶ οὗτοι Ἡσοί , τὸ δὲ
Lemmas: οὗτος , λέγω δέ ἔτι σαφής ὅτι ὁ μέν ὅλος δημιουργός καί οὐσιοποιός Έσλιν καί ἀφομοιωτικός , ὅς Ν . Τίκος , καί τελεσιουργός ὁ πᾶς , καί ἔτι πολύς ἄλλος ἐν ἑαυτοῦ κοσμοποιός ποιός ἰδιότης προβάλλω . ὁ δέ μετά αὐτός θεός διανέμω οὗτος , καί εἰμί ὁ ἑξῆς πᾶς διάκοσμος διανομή ὁ πατρικός ὁλότης , ὁ μέν εἰδοποιός αὐτός διαδέχομαι ὁ αφομοιωτικός οὗτος ἵημι , ὁ δέ
damascius.in-parmenidem 1261
ἀπλόμενον τῶν πηδαλίων τοῦ παντός , εἶτα ἀφιέμενον οἱ ἀπόλυτοι , τὸ δὲ πρῶτον ἐγκλίνον εἰς αὐθις . πρὸς τὸ Β° . ἐγκλῖνον . πρὸς τὸ Γ° . Ἄ ἐγκλίνον . κατὰ τὸ λόγιον ΒΑ . Β πρὸς τὸ β° . Β πρὸς τὸ γ° . Β ὕλην καὶ και προσκαθήμενον οἱ οι ἔτι Επι γε μην μερικώτερον προΐστανται ἄλλην αὐτοῦ διεδέξαντο δύναμιν . Ἀλλὰ μὴν δεύτερον εἴποιμεν ἂν ὡς ἐκεῖνος
Lemmas: ἀπόλλυμι ὁ πηδάλιον ὁ πᾶς , εἶτα ἀφίημι ὁ ἀπόλυτος , ὁ δέ πρῶτος ἐγκλίνω εἰς αὖθις . πρός ὁ Β° . ἐγκλίνω . πρός ὁ Γ° . ὅς ἐγκλίνω . κατά ὁ λόγιος ΒΑ . Β πρός ὁ β° . Β πρός ὁ γ° . Β ὕλη καί και προσκάθημαι ὁ ὁ ἔτι ἐπί γε μείς μερικός προίστημι ἄλλος αὐτός διαδέχομαι δύναμις . ἀλλά μήv δύο εἶπον εἄν ὡς ἐκεῖνος
damascius.in-parmenidem 1262
μὲν αὐτὰ ἕκασία παράγει κατὰ τὴν ὑποβαίνουσαν ἰδιότητα , οἷον ἄνθρωπον πρῶτον καὶ μέσον καὶ τελευταῖον , οἱ δὲ ἀφομοιωτικοὶ θεοὶ ὡς εἰς εἰκόνας παράγουσιν τὰ εἴδη , ἀλλ᾽ οὐ κατὰ μίαν ἰδιότητα , ἀλλ᾽ ᾗ οὕτως ἔοικεν ἐκείνῳ . Διόπερ ἐκεῖνος μὲν ὁ αὐτὸς τοῖς ἄλλοις ἰδιότητι , οὗτοι δὲ ὅμοιοι τῇ ἀπεικασία . Τρίτον τοίνυν ὁ μὲν τὴν οὐσίαν αὐτὴν τοῖς τῆδε παρέχεται , καθ' ἣν
Lemmas: μέν αὐτός ἕκασία παράγω κατά ὁ ὑποβαίνω ἰδιότης , οἷος ἄνθρωπος πρῶτος καί μέσος καί τελευταῖος , ὁ δέ αφομοιωτικός θεός ὡς εἰς εἰκών παράγω ὁ εἶδος , ἀλλά οὖον κατά εἷς ἰδιότης , ἀλλά ὅς οὕτως ἔοικα ἐκεῖνος . διόπερ ἐκεῖνος μέν ὁ αὐτός ὁ ἄλλος ἰδιότης , οὗτος δέ ὅμοιος ὁ ἀπεικασία . Τρίτος τοίνυν ὁ μέν ὁ οὐσία αὐτός ὁ τῆδε παρέχω , κατά ὅς
damascius.in-parmenidem 1263
τὸ εἶναι ἔσχεν ὁ ἐσλιν , οἱ δὲ τὸ ἐοικέναι τοῖς νοητοῖς εἴδεσιν ἐπιχωρηγοῦσιν . Καὶ μὴν τέταρτον ὁ μὲν ἀφ' ἑαυτοῦ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ γεννᾷ δημιουργικῶς , οἱ δὲ τὰ γεννήματα διαρθροῦσι καὶ ἐπιλεπλουργοῦσι καὶ προσεικάζουσι τοῖς πατρικοῖς εἴδεσιν . Πρὸς δὲ τούτοις πέμπιον ὁ πατὴρ ἀσύμμετρος ἦν ἔτι πρὸς τὴν ὕλην . Διόπερ οὐσία μὲν εἰδητικὴ ἐνεγίγνετο τῇ ὕλῃ · παρεφύετο δέ τις
Lemmas: ὁ εἰμί ἔχω ὁ Έσλιν , ὁ δέ ὁ ἔοικα ὁ νοητός εἶδος ἐπιχωρέω . καί μήv τέταρτος ὁ μέν ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὁ κόσμος γεννάω δημιουργικός , ὁ δέ ὁ γέννημα διαρθρέω καί επιλεπλουργους καί προσεικάζω ὁ πατρικός εἶδος . πρός δέ οὗτος πέμπιον ὁ πατήρ ἀσύμμετρος εἰμί ἔτι πρός ὁ ὕλη . διόπερ οὐσία μέν εἰδητικός ἐγγίγνομαι ὁ ὕλη · παραφύω δέ τις
damascius.in-parmenidem 1264
ἀνωμαλία καὶ ἀναρμοσλία πρὸς τὴν ἐξομοίωσιν . Διόπερ οἵδε οἱ θεοὶ ταύτην εἰλήχασι μοῖραν εἰς συμμετρίαν ἄγειν παντελῆ τὸ τε εἶδος τῇ ὕλῃ , καὶ τὴν ὕλην τῷ εἶδει , ὅπερ ἠκρίβου διαφερόντως τὴν εἰκονοποιίαν , ὥστε ὑπουργοί τινες οἵδε εἰσὶν τοῦ πατρός . Έκτον τοίνυν ἀπολογισμὸν ἐκτίθεμαι τοιοῦτον τῆς διαφορᾶς · ἐξωμοίου μὲν καὶ ὁ δημιουργός , ἀλλὰ κατὰ μίαν ἕνωσιν , πάντα τὸν κόσμον τῷ ἑαυτοῦ
Lemmas: ἀνωμαλία καί ἀναρμοσλία πρός ὁ ἐξομοίωσις . διόπερ ὅδε ὁ θεός οὗτος λαγχάνω μοῖρα εἰς συμμετρία ἄγω παντελής ὁ τε εἶδος ὁ ὕλη , καί ὁ ὕλη ὁ εἶδος , ὅσπερ ἀκριβόω διαφερόντως ὁ εἰκονοποιία , ὥστε ὑπουργός τις ὅδε εἰμί ὁ πατήρ . ἕκτος τοίνυν ἀπολογισμός ἐκτίθημι τοιοῦτος ὁ διαφορά · εξωμοιος μέν καί ὁ δημιουργός , ἀλλά κατά εἷς ἕνωσις , πᾶς ὁ κόσμος ὁ ἑαυτοῦ
damascius.in-parmenidem 1265
ἡνω - μένῳ κόσμῳ , οἷον μίαν ὁμοῦ ὅλην εἰκόνα ποιῶν συμπεπληρωμένην τοῖς οἰκείοις πληρώμασιν κατὰ πᾶσαν δημιουργικὴν τελειότητα καὶ οὐσίαν · ἀλλ᾽ εἰς ἄκρον ἀνήκουσα αὕτη ἡ ὁμοιότης ταυτότης ἦν ἀπαράλλακτος . Ἡμεῖς δὲ κατὰ τὴν ταυτοφανῆ ὁμοιότητα καὶ συνήθη καὶ γνώριμον , καὶ ἀφισταμένην ὅλῳ βήματι τῆς ταυτότητος τοὺς ἀφομοιωτικοὺς θεοὺς εἰδοποιοῦμεν . Ἀλλὰ δὴ ἔβδομον τὰ μὲν ἔργα τοῦ πατρὸς οὔπω φύσιν εἶχεν
Lemmas: ἡνω - μένος κόσμος , οἷος εἷς ὁμοῦ ὅλος εἰκών ποιέω συμπληρόω ὁ οἰκέω πλήρωμα κατά πᾶς δημιουργικός τελειότης καί οὐσία · ἀλλά εἰς ἄκρος ἀνήκω οὗτος ὁ ὁμοιότης ταυτότης εἰμί ἀπαράλλακτος . ἐγώ δέ κατά ὁ ταὐτοφανής ὁμοιότης καί συνήθης καί γνώριμος , καί ἀφίστημι ὅλος βῆμα ὁ ταυτότης ὁ αφομοιωτικός θεός εἰδοποιέω . ἀλλά δή ἕβδομος ὁ μέν ἔργον ὁ πατήρ οὔπω φύσις ἔχω
damascius.in-parmenidem 1266
εἰς αἴσθησιν προελθεῖν τὴν φανερὰν ταύτην καὶ εἰθισμένην · ἀλλ᾽ ἦν μόνον αἰσθητὰ κατ᾿ οὐ - σίαν . Οἱ δὲ χρώμασιν καὶ σχήμασι καὶ ταῖς ἄλλαις αἰσθηταῖς διαφοραῖς , οἷον δή τισι γραφικοῖς ἄνθεσι διαποικίλλουσι τὴν εἰκόνα , οἷον πρὸ τοῦ ἀνθρώπου τὸν ἔξω φαινόμενον ἄνθρωπον . Πῶς οὖν ἐλέγομεν πάλαι ὅτι καὶ ἀφανοῦς 3ο πρὸς δὲ τοῖς πέμπτον . τὸν ] τῶν . ἐπιλεπλολογοῦσι Β . πρὸς δὲ τὸ
Lemmas: εἰς αἴσθησις προέρχομαι ὁ φανερός οὗτος καί ἐθίζω · ἀλλά εἰμί μόνος αἰσθητός κατά οὖον - Σιάν . ὁ δέ χρῶμα καί σχῆμα καί ὁ ἄλλος αἰσθητής διαφορά , οἷος δή τις γραφικός ἄνθος διαποικίλλω ὁ εἰκών , οἷος πρό ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔξω φαίνω ἄνθρωπος . Πῶς οὖν λέγω πάλαι ὅτι καί ἀφανής 3ος πρός δέ ὁ πέμπτος . ὁ ] ὁ . επιλεπλολογους Β . πρός δέ ὁ
damascius.in-parmenidem 1267
πέμπλου Β . ἔτι ] ἤδη Β , γρ . ἔτι . ἀνάγειν Β . ἐξομοίου Β . έξομοιου ἐξομοιοῖ ὅλην ] ύλην Β . ἐλέγομεν ] προΐσλανται δημιουργίας ; ἢ καὶ τῆς ἀφανοῦς τὸ ἐξωθεν εἶδος ἐπιθέον ποιοῦσι · Καὶ γὰρ πᾶσα εἰκὼν ἐξω βούλεται εἶναι ὁ ἐσλιν · ὅσον δὲ ἐν αὐτῇ ἀληθὲς καὶ οὐσιῶδες καὶ ταὐτὸν πρὸς τὸ παράδειγμα . Κατὰ γοῦν τὴν ἰδιότητα τοῦτο ὅλον ἀπὸ τῆς πατρικῆς ἥκει δημιουργίας .
Lemmas: πέμπλου Β . ἔτι ] ἤδη Β , γρ . ἔτι . ἀνάγω Β . ἐξομοιόω Β . ἐξομοιόω ἐξομοιόω ὅλος ] ὕλη Β . λέγω ] προΐσλανται δημιουργία ; ἢ καί ὁ ἀφανής ὁ ἐξωθεν εἶδος ἐπιθέω ποιέω · καί γάρ πᾶς εἰκών ἐξω βούλομαι εἰμί ὁ Έσλιν · ὅσος δέ ἐν αὐτός ἀληθής καί οὐσιώδης καί αὐτός πρός ὁ παράδειγμα . κατά γοῦν ὁ ἰδιότης οὗτος ὅλος ἀπό ὁ πατρικός ἥκω δημιουργία .
damascius.in-parmenidem 1268
Ἔτι οὖν ὄγδοον λέγομεν ὡς ὁ μὲν πατὴρ τὰς κοινότητας ὑφίστησιν τῶν εἰδῶν , αἳ μᾶλλον οὐσίαι εἰσὶν ἢ εἰκόνες , καὶ νοηταὶ μᾶλλον , ἢ αἰσθηταὶ μᾶλλον . Ἀφανὴς γοῦν ὁ κοινὸς ἄνθρωπος καὶ λογισμῷ ληπτός · οἱ δὲ τὰ ἄτομα καὶ αἰσθητὰ δημιουργοῦσιν κατὰ τὸ λόγιον , καὶ σωματοειδῆ καὶ κατατεταγμένα τεταγμένα εἰς ὕλην , ἥ καὶ πολλὴν ἔχει δόκησιν τῆς ἀληθείας · οὐκοῦν τὰ ἀληθῆ ,
Lemmas: ἔτι οὖν ὄγδοος λέγω ὡς ὁ μέν πατήρ ὁ κοινότης ὑφίστημι ὁ εἶδος , ὅς μᾶλλον οὐσία εἰμί ἢ εἰκών , καί νοητός μᾶλλον , ἢ αἰσθητός μᾶλλον . ἀφανής γοῦν ὁ κοινός ἄνθρωπος καί λογισμός ληπτός · ὁ δέ ὁ ἄτομος καί αἰσθητός δημιουργέω κατά ὁ λόγιος , καί σωματοειδής καί κατατάσσω τάσσω εἰς ὕλη , ὅς καί πολύς ἔχω δόκησις ὁ ἀλήθεια · οὐκοῦν ὁ ἀληθής ,
damascius.in-parmenidem 1269
μᾶλλον γὰρ ἄνθρωπος ὁ κοινὸς καὶ ἀίδιος ἢ ὁ ἄτομος καὶ φθαρτός . Ἄλλ' ἴσως ἄν τις ἀπορήσειεν πρὸς ταῦτα ἐν μὲν ὅτι καὶ τὰ διακόσμια εἴδη ἔφαμέν ποτε δημιουργεῖσθαι μεμερισμένως ὑπὸ τῶν μαγικῶν πατέρων , ἑτερον ρον δὲ ὅτι τὰς κοινότητας ἐοίκαμεν ἀΰλους ποιεῖν , εἴπερ ἀκατατάκτους αὐτὰς εἰς ὕλην ποιοῦμεν . Ἡ πρὸς μὲν τοῦτο λέγομεν ὅτι ἐν τοῖς αἰσθητοῖς ἔχουσιν τὸ
Lemmas: μᾶλλον γάρ ἄνθρωπος ὁ κοινός καί ἀίδιος ἢ ὁ ἄτομος καί φθαρτός . ἄλλος ἴσως ἄν τις ἀπορέω πρός οὗτος ἐν μέν ὅτι καί ὁ διακόσμιος εἶδος φημί ποτός δημιουργέω μεμερισμένως ὑπό ὁ μαγικός πατήρ , ἕτερος ἀντίμοιρος δέ ὅτι ὁ κοινότης ἔοικα ἄϋλος ποιέω , εἴπερ ακατάτακτος αὐτός εἰς ὕλη ποιέω . ὁ πρός μέν οὗτος λέγω ὅτι ἐν ὁ αἰσθητός ἔχω ὁ
damascius.in-parmenidem 1270
εἶναι αἱ κοινότητες · οὐ γὰρ εἰσιν χωρισταὶ τῶν ἀτόμων , μᾶλλον δὲ τὰ ἄτομα ἐν αὐταῖς ἐγκεκέντρισθαι ὡς ὑπερτέραις . Ἄρα οὖν πρῶται τὴν ὕλην καταλαμβάνουσιν , βάνουσιν , ἢ ὕστεραι τῶν ἀτόμων ; Εἰ μὲν γὰρ τοῦτο , πῶς ἀπὸ τῶν ὑπερτέρων προΐασιν ; εἰ δὲ ἐκεῖνο , πῶς οὐ χείρους εἰσὶ τῶν ἀτόμων , ἄτε πρότεραι καταλαμβάνουσαι λαμβάνουσαι τὴν ὕλην ; Ῥητέον ὡς προλαμβάνουσι μὲν αὐτῶν ἐμφάσεις τινές ,
Lemmas: εἰμί ὁ κοινότης · οὖον γάρ εἰμί χωριστός ὁ ἄτομος , μᾶλλον δέ ὁ ἄτομος ἐν αὐτός ἐγκεντρίζω ὡς ὑπέρτερος . ἄρας οὖν πρῶτος ὁ ὕλη καταλαμβάνω , βάνω , ἢ ὕστερος ὁ ἄτομος ; εἰμί μέν γάρ οὗτος , πῶς ἀπό ὁ ὑπέρτερος πρόειμι ; εἰμί δέ ἐκεῖνος , πῶς οὖον χείρων εἰμί ὁ ἄτομος , αὔγ-ασμα πρότερος καταλαμβάνω λαμβάνω ὁ ὕλη ; ῥητέος ὡς προλαμβάνω μέν αὐτός ἔμφασις τις ,
damascius.in-parmenidem 1271
ἄτε ἀπὸ τῶν ὑπερτέρων ἐλλαμπόμεναι , ἐνοικοδομεῖται δὲ ταύταις ὡς κοιναῖς ὑποδοχαῖς τὰ αἰσθητά , ἐπιγίγνονται δὲ τοῖς αἰσθητοῖς αἱ αὐταὶ κοινότητες ἐτι τρανέσλερον καὶ μᾶλλον οὐσιωμέναι . Καὶ μὴ θαυμάσῃ τις τὸ ῥηθέν , ἐννοησάτω δὲ ὅτι καὶ ἡ ὅλη ζωογονία προὑποσλρώννυται μὲν [ ὅτι ] τῆς μεριστῆς , λέγεται δὲ ὅμως ἐπιγίγνεσθαι τῇ μεριστῇ διαρρηδην , ἄτε ἤδη τῶν δεχομένων ἐπιτηδειοτέρων δειοτέρων γενομένων . Πολλαχοῦ μὲν οὖν
Lemmas: αὔγ-ασμα ἀπό ὁ ὑπέρτερος ἐλλάμπω , ἐνοικοδομέω δέ οὗτος ὡς κοινός ὑποδοχή ὁ αἰσθητής , ἐπιγίγνομαι δέ ὁ αἰσθητός ὁ αὐτός κοινότης ἔτι τρανής καί μᾶλλον οὐσιόω . καί μή θαυμάζω τις ὁ εἴρω , ἐννοέω δέ ὅτι καί ὁ ὅλος ζωογονία προυποσλρωννυος μέν [ ὅτι ] ὁ μεριστός , λέγω δέ ὅμως ἐπιγίγνομαι ὁ μεριστός διαρρήδην , αὔγ-ασμα ἤδη ὁ δέχομαι ἐπιτήδειος δειοτερας γίγνομαι . πολλαχοῦ μέν οὖν
damascius.in-parmenidem 1272
ταῦτα ἀνεγραψάμεθα καὶ τῷ ἡμετέρῳ δοκοῦντα καθηγεμόνι . μόνι . Πρὸς δὲ τὸ πρῶτον τῇ δέ τι ἀποκριτέον ἐν μὲν λέγοντας ὅτι οἱ Θεοὶ καὶ αὐτὸς ὁ θεουργὸς τὴν αἰσθητὴν τοῖς μαγικοῖς πατράσιν ὑποτίθεται δημιουργίαν . ουργίαν . Σαφῶς γοῦν τὸν τρίτον τὰ τε ἄλλα διακρῖναί φησιν ἐν τοῖς ὑφηγηματικοῖς , 3ο ματικοῖς , καὶ τὸν ἥλιον μεσεμβολῆσαι τοῖς ἐπλὰ κοσμοκράτορσι . Καὶ τάχα ἄν οἱ ἐν
Lemmas: οὗτος ἀναγράφω καί ὁ ἡμέτερος δοκέω καθηγεμών . μόνις . πρός δέ ὁ πρῶτος ὁ δέ τίς ἀποκριτέον ἐν μέν λέγω ὅτι ὁ θεός καί αὐτός ὁ θεουργός ὁ αἰσθητός ὁ μαγικός πατήρ ὑποτίθημι δημιουργία . ουργίαν . σαφῶς γοῦν ὁ τρίτος ὁ τε ἄλλος διακρίνω φημί ἐν ὁ ὑφηγηματικός , 3ος μητικός , καί ὁ ἥλιος μεσεμβολέω ὁ πλάν κοσμοκράτωρ . καί τάχα ἄν ὁ ἐν
damascius.in-parmenidem 1273
τῷ πατρὶ πηγαῖοι μείναντες ποιοῖεν τὰ διακόσμια μεμερισμένως . ὅτι ] οτι . Ἵσως οὖν ὄγδοον μεμερισμένως λογισ - μώληπλος Δ . λογισμόληπλοs , ζωογονίᾳ . τὸ τρίτον Α . ἴσως μὲν τοίνυν οὕτως ἂν τις διαδοξάσειεν . Μήποτε δὲ φυλακτέον καὶ τὸν πρῶτον λόγον · ἔδει γὰρ τὸν μὲν πατέρα ἀμερίσλως ποιεῖν καὶ τὸ ἡνωμένον τῶν διακοσμίων εἰδῶν καὶ τὸ διακρινόμενον καὶ τὸ διακεκριμένον , μεμερισμένως μένως δὲ τοὺς ἐπὶ
Lemmas: ὁ πατήρ πηγαῖος μένω ποιέω ὁ διακόσμιος μεμερισμένως . ὅτι ] ὅτι . ἴσως οὖν ὄγδοος μεμερισμένως λογίς - μώληπλος δ . λογισμόληπλοs , ζωογονία . ὁ τρίτος Α . ἴσως μέν τοίνυν οὕτως εἄν τις διαδοξάζω . μήποτε δέ φυλακτέος καί ὁ πρῶτος λόγος · ἐσθίω γάρ ὁ μέν πατήρ ἀμερίσλως ποιέω καί ὁ ἑνόω ὁ διακόσμιος εἶδος καί ὁ διακρίνω καί ὁ διακρίνω , μεμερισμένως μένος δέ ὁ ἐπί
damascius.in-parmenidem 1274
μαγειῶν πατέρας , τὸν μὲν ὡς ἠνωμένα , τὸν δὲ ὡς κινοῦμενα μενα ἀπ᾿ ἀλλήλων , τὸν δὲ ὡς κατ’ εἶδος ἀφορισμένα . Καὶ οὕτω δὲ ὅμως ὁ μὲν ἀπλῶς , οἱ δὲ προάγοντες ταῦτα εἰς αἴσθησιν , καὶ τοῖς ἀτόμοις συνάπλοντες . Ὡς γὰρ τὰ πατρικὰ εἴδη προάγειν λέγονται , οὕτω καὶ τὰ αἰσθητὰ ἐπισιγρέφειν φειν ἐπ' ἐκεῖνα , καὶ τὸν κοινὸν ἀμφοῖν συνέχειν σύνδεσμον , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ
Lemmas: μαγεία πατήρ , ὁ μέν ὡς ενώνω , ὁ δέ ὡς κινέω Μένα ἀπό ἀλλήλων , ὁ δέ ὡς κατά εἶδος αφορισμένος . καί οὗτος δέ ὅμως ὁ μέν ἀπλόος , ὁ δέ προάγω οὗτος εἰς αἴσθησις , καί ὁ ἄτομος συνάπλοντες . ὡς γάρ ὁ πατρικός εἶδος προάγω λέγω , οὗτος καί ὁ αἰσθητός ἐπισιγρέφειν Φέιν ἐπί ἐκεῖνος , καί ὁ κοινός ἄμφω συνόχωκα σύνδεσμος , ἐπεί οὐδέ ὁ
damascius.in-parmenidem 1275
λόγιον τὰ αἰσθητὰ μόνα ποιεῖν αὐτοὺς ἀπεφήνατο , ἀλλὰ προσλιθῆναι αὐτοῖς τὰ αἰσθητά , καὶ ὡς ἐν αἰσθητοῖς ἐκεῖνα ποιεῖν , ἐπεὶ ὅτι καὶ ἀφανοῦς προὔτανται τανται δημιουργίας εἴρηται ἐν τοῖς ὑπεξωκόσιγ · καὶ αὐτὸς ἐξηγεῖται τοῦτον τὸν τρόπον . Εἰ δὲ ὁ Θεουργὸς τὴν αἰσθητὴν αὐτῷ παραδίδωσι δημιουργίαν , οὐδὲν Θαυμαστόν · μήποτε δὲ καὶ τὰ τούτου νοητέον κατὰ τὰς κοινότητας τῶν διωρισμένων εἰδῶν , ἐπεὶ καὶ
Lemmas: λόγιος ὁ αἰσθητός μόνος ποιέω αὐτός ἀποφαίνω , ἀλλά προσλιθῆναι αὐτός ὁ αἰσθητής , καί ὡς ἐν αἰσθητός ἐκεῖνος ποιέω , ἐπεί ὅτι καί ἀφανής προτείνω τείνω δημιουργία εἴρω ἐν ὁ ὑπεξωκόσιγ · καί αὐτός ἐξηγέομαι οὗτος ὁ τρόπος . εἰμί δέ ὁ θεουργός ὁ αἰσθητός αὐτός παραδίδωμι δημιουργία , οὐδείς θαυμαστός · μήποτε δέ καί ὁ οὗτος νοητέον κατά ὁ κοινότης ὁ διά-ὁρίζω εἶδος , ἐπεί καί
damascius.in-parmenidem 1276
ὁ ἥλιος πανταχοῦ μεμεσεμβόληται · καὶ ἔστι τοῦτο κοινὸν πᾶσιν ἡλίοις . Οὐκοῦν ἐξ ἀρχῆς ἔνατον ῥητέον ὅτι ὁ μὲν ὅλος δημιουργὸς τὰ κοσμικὰ εἴδη ἐγέννησεν κατὰ τὴν δημιουργικὴν πρόοδον , οἱ δὲ ἀφομοιωτικοὶ Θεοὶ εἰκόνα ἑαυτῶν ἐξήρτησαν τὴν ψυχήν · τέως δὲ οὐσία μόνη ἐξήπλετο τῶν Θεῶν . Ἐν τούτοις ἄρα πρώτοις ἡ ἰδιότης πέφηνε τῆς εἰκόνος , αὕτη δὲ ἔστι τὸ ὅμοιον , ὡς νοῦ
Lemmas: ὁ ἥλιος πανταχοῦ μεσεμβολέω · καί εἰμί οὗτος κοινός πᾶς ἥλιος . οὐκοῦν ἐκ ἀρχή ἔνατος ῥητέος ὅτι ὁ μέν ὅλος δημιουργός ὁ κοσμικός εἶδος γεννάω κατά ὁ δημιουργικός πρόοδος , ὁ δέ αφομοιωτικός θεός εἰκών ἑαυτοῦ ἐξαρτάω ὁ Ψυχή · τέως δέ οὐσία μόνος ἐκπλέω ὁ θεός . ἐν οὗτος ἄρα πρῶτος ὁ ἰδιότης φαίνω ὁ εἰκών , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὅμοιος , ὡς νόος
damascius.in-parmenidem 1277
νοεροῦ τὸ ταὐτὸν καὶ ἕτερον καὶ ἴδιόν τι ἄλλο ἄλλου . Διενεγκὼν οὖν ὁ ἀρχικὸς Θεὸς τοῦ νοεροῦ τῇ συναρτήσει τῆς εἰκονικῆς οὐσίας , εἰκότως ὁμοιότητι τητι καὶ ἀνομοιότητι χαρακτηρίζεται · τούτων μὲν ἄλις ἔστω . Πρὸς δὲ τὸ τέταρτον ἐφεξῆς ἀποκρίνομαι ὡς τῷ μὲν εἶναι τὰ συμπεράσματα · ράσματα · ἐδιπλασιάσθη γὰρ τὰ πρῶτα τέσσαρα , ὅτι διχῶς ἕκαστον ἀπεδείχθη , ἀπὸ τε ταυτότητος ὁμοιότης , καὶ ἀπὸ
Lemmas: νοερός ὁ αὐτός καί ἕτερος καί ἴδιος τίς ἄλλος ἄλλος . διαφέρω οὖν ὁ ἀρχικός θεός ὁ νοερός ὁ συνάρτησις ὁ εἰκονικός οὐσία , εἰκότως ὁμοιότης ἀλλότης καί ἀνομοιότης χαρακτηρίζω · οὗτος μέν ἅλις ἵστημι . πρός δέ ὁ τέταρτος ἐφεξῆς ἀποκρίνω ὡς ὁ μέν εἰμί ὁ συμπέρασμα · ῥάσμα · διπλασιάζω γάρ ὁ πρῶτος τέσσαρες , ὅτι διχῶς ἕκαστος ἀποδείκνυμι , ἀπό τε ταυτότης ὁμοιότης , καί ἀπό
damascius.in-parmenidem 1278
ἑτερότητος ἀνομοιότης , καὶ ἕτι ἐναλλάξ , ἀπὸ τε ἑτερότητος ὁμοιότης , καὶ ἀπὸ ταυτότητος ἀνομοιότης . Πλείω μέντοι τὰ συμπεράσματα ἐποίησεν , ἢ ἵνα τὰς τρεῖς ἀρχικὰς ὑποσιλάσεις παραδῷ , ὡς αὐτὸς ἐξηγεῖται πᾶν πειθανῶς ὅλην τὴν ἐξήγησιν ὑπὲρ τούτων ἐνσιλησάμενος , ἢ ἐπεὶδὴ ἕκαστον συμπέρασμα καὶ ἑκάστην ἀντίθεσιν ἐπὶ μιᾶς τάξεως ἐωρῶμεν · οὕτω καὶ νῦν τὸ ὅμοιον καὶ ἀνόμοιον ἐπὶ μιᾶς διακοσμήσεως ἐκκληπλέον τῆς πρὸς
Lemmas: ἑτερότης ἀνομοιότης , καί ἔτι ἐναλλάξ , ἀπό τε ἑτερότης ὁμοιότης , καί ἀπό ταυτότης ἀνομοιότης . Πλείω μέντοι ὁ συμπέρασμα ποιέω , ἢ ἵνα ὁ τρεῖς ἀρχικός υποσιλανθανω παραδίδωμι , ὡς αὐτός ἐξηγέομαι πᾶς πειθανός ὅλος ὁ ἐξήγησις ὑπέρ οὗτος ενσιληιζομαι , ἢ ἐπειδή ἕκαστος συμπέρασμα καί ἕκαστος ἀντίθεσις ἐπί εἷς τάξις ὁράω · οὗτος καί νῦν ὁ ὅμοιος καί ἀνόμοιος ἐπί εἷς διακόσμησις ἐκκληπλέον ὁ πρός
damascius.in-parmenidem 1279
τὸ Δο . παραδῶ . δὲ ὁ θεουργὸς πᾶσιν ἡλίοις Β πρὸς τὸ δο . τῆς ἐτερ . ὑπερκοσμίον ὑπερκοσμίου καὶ ἡγεμονικῆς , ἣν καὶ μόνην ὁ Πλάτων οἶδεν , ὡς φαίνεται ἐν τοῖς διαλόγοις . Ἡ δ’ οὖν ποικιλία τῶν συμπερασμάτων ἐνδείκνυται μὲν τὸ πολυειδὲς καὶ μερισλὸν τοῦδε τοῦ διακόσμου , ἐνδείκνυται δὲ καὶ ὅτι ἐξομοιοῦσιν τὴν τῆδε ἑτερότητα τῇ ἐκεῖ ἑτερότητι καὶ τὴν ταυτότητα ἀνομοιοῦσι τῇ
Lemmas: ὁ Δος . παραδίδωμι . δέ ὁ θεουργός πᾶς ἥλιος Β πρός ὁ δο . ὁ ἐτερ . υπερκόσμιος ὑπερκόσμιος καί ἡγεμονικός , ὅς καί μόνος ὁ Πλάτων οἶδα , ὡς φαίνω ἐν ὁ διάλογος . ὁ δέ οὖν ποικιλία ὁ συμπέρασμα ἐνδείκνυμι μέν ὁ πολυειδής καί μερισλὸν ὅδε ὁ διάκοσμος , ἐνδείκνυμι δέ καί ὅτι ἐξομοιόω ὁ τῆδε ἑτερότης ὁ ἐκεῖ ἑτερότης καί ὁ ταυτότης ἀνομοιόω ὁ
damascius.in-parmenidem 1280
ἐκεῖ ταυτότητι . Οὕτω μὲν ἐναλλάξ , οἷον δὲ κατ’ εὐθεῖαν τὴν μὲν ταυτότητα τῇ ταυτότητι τότητι ὁμοιοῦσι , τὴν δὲ ἑτερότητα τῇ ἑτερότητι ἀνομοιοῦσιν , καὶ ἐπὶ γένῃ τινὸς ἑνώσεως καὶ εἴδη , καὶ ἀνάπαλιν καὶ μᾶλλον κατὰ φύσιν . Ἐπὶ δὲ σαφέστερον τερον εἰπεῖν , ὁ μὲν Ἄρης ἀνομοιοποιὸς μᾶλλον κατὰ τὴν ἐτερότητα , ὁ δὲ Απόλλων ὁμοιοποιὸς κατὰ τὴν ταυτότητα , οὕτοι μὲν ἀπὸ διαμέτρου ἐσλῶτες ·
Lemmas: ἐκεῖ ταυτότης . οὕτως μέν ἐναλλάξ , οἷος δέ κατά εὐθύς ὁ μέν ταυτότης ὁ ταυτότης τότης ὁμοιόω , ὁ δέ ἑτερότης ὁ ἑτερότης ἀνομοιόω , καί ἐπί γίγνομαι τις ἕνωσις καί εἶδος , καί ἀνάπαλιν καί μᾶλλον κατά φύσις . ἐπί δέ σαφής τέρος εἶπον , ὁ μέν Ἄρης ἀνομοιοποιός μᾶλλον κατά ὁ ετερότητα , ὁ δέ Απόλλων ὁμοιοποιός κατά ὁ ταυτότης , οὕτος μέν ἀπό διάμετρος ἐσλῶτες ·
damascius.in-parmenidem 1281
πάλιν δὲ ἡ μὲν Ἀφροδίτη ὁμοιοποιὸς κατὰ τὴν ἐτερότητα · διὸ καὶ Ἄρει προσφιλὴς καὶ συναρμοστικὴ τῶν ἐναντίων · ἡ δὲ Δίκη ἀνομοιοποιὸς κατὰ τὴν ταυτότητα . Διότι , τὸ κατ’ ἀξίαν ἑκάστοις ἀφορίζουσα , τὰ ἀνόμοια διανέμει νέμει κατὰ τὸ ἴσον . Πολλοὺς δ’ ἂν τις εὕροι καὶ ἄλλους Θεοὺς ταύτῃ διηρημένους · μένους · εἰ δὲ ὁμοῦ συνέλοιμεν τὸ ὅμοιον , οἱ μὲν τὴν ταυτότητα μιμήσονται τὴν
Lemmas: πάλιν δέ ὁ μέν Ἀφροδίτη ὁμοιοποιός κατά ὁ ετερότητα · διό καί Ἄρης προσφιλής καί συναρμοστικός ὁ ἐναντίος · ὁ δέ Δίκη ἀνομοιοποιός κατά ὁ ταυτότης . διότι , ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος ἀφορίζω , ὁ ἀνόμοιος διανέμω νέμω κατά ὁ ἴσος . Πολύς δέ εἄν τις εὑρίσκω καί ἄλλος θεός οὗτος διαιρεμένος · μένος · εἰμί δέ ὁμοῦ συναιρέω ὁ ὅμοιος , ὁ μέν ὁ ταυτότης μιμέομαι ὁ
damascius.in-parmenidem 1282
δημιουργικὴν , προάγοντες ἔξω τὰ εἴδη ὡς ὅμοια καὶ ἀνόμοια , οἱ δὲ μιμήσονται τὴν ἐτερότητα , χωρίζοντες αὐτὰ τῆς ὕλης , καὶ ἐπιστρέφοντες ὡς ὅμοια καὶ ἀνόμοια . Τί οὖν καὶ πρὸς τὸ πέμπτλον ἐροῦμεν ; ἢ ὅτι πρὸς μονάδα τὸν ὅλον δημιουργὸν καὶ τὴν ἐκείνου τετρακτὺν δυὰς ἐστὶν ὁ τῶν ἀρχῶν διάκοσμος καὶ ἡ τῶν συμπερασμάτων τούτων ὁγδοάς . Ὡς γὰρ ἡ πρὸ τοῦ δημιουργοῦ
Lemmas: δημιουργικός , προάγω ἔξω ὁ εἶδος ὡς ὅμοιος καί ἀνόμοιος , ὁ δέ μιμέομαι ὁ ετερότητα , Χωρίζοντες αὐτός ὁ ὕλη , καί ἐπιστρέφω ὡς ὅμοιος καί ἀνόμοιος . τις οὖν καί πρός ὁ πέμπτλον εἴρω ; ἢ ὅτι πρός μόνος ὁ ὅλος δημιουργός καί ὁ ἐκεῖνος τετρακτύς δυάς εἰμί ὁ ὁ ἀρχή διάκοσμος καί ὁ ὁ συμπέρασμα οὗτος ὀγδοάς . ὡς γάρ ὁ πρό ὁ δημιουργός
damascius.in-parmenidem 1283
δυὰς ἐδιπλασιάσθη , δημιουργικὸν δὲ μέτρον δυὰς · « δυὰς γὰρ παρὰ τῷδε κάθεται » , φησὶ τὸ λόγιον , ὥστε καὶ ὁ διπλασιασμὸς ἐνδείκνυται τὸ δημιουργικὸν τῶν ἀρχικῶν Θεῶν , καὶ ἐναργέστερον τὸ μιμεῖσθαι αὐτοὺς κατ’ οὐσίαν ἐκεῖνον . Ὡς οὖν δις τὸ ἅπαξ ἐκεῖνος , οὕτω δις τόγε δις οὕτοι οἱ Θεοί , ἀλλὰ πως διχῶς , ὅπου καὶ τὸ ἀπὸ τῆς ἑτερότητος ὡς ἀπὸ ταυτότητος συμπεραίνεται , καὶ τὸ
Lemmas: δυάς διπλασιάζω , δημιουργικός δέ μέτρον δυάς · « δυάς γάρ παρά ὅδε κάθομαι » , φημί ὁ λόγιος , ὥστε καί ὁ διπλασιασμός ἐνδείκνυμι ὁ δημιουργικός ὁ ἀρχικός θεός , καί ἐναργής ὁ μιμέομαι αὐτός κατά οὐσία ἐκεῖνος . ὡς οὖν δις ὁ ἅπαξ ἐκεῖνος , οὗτος δις τόγε δις οὕτος ὁ θεός , ἀλλά πως διχῶς , ὅπου καί ὁ ἀπό ὁ ἑτερότης ὡς ἀπό ταυτότης συμπεραίνω , καί ὁ
damascius.in-parmenidem 1284
ἀπὸ τῆς ταυτότητος ὡς ἀπὸ ἐτερότητος . Μονοειδῶς ἄρα ἀπὸ μὲν ταυτότητος ὁμοιότης , ἀπὸ δὲ ἑτερότητος ἀνομοιότης · ἢ ἀληθὲς μὲν τοῦτό γε · αἰτία δὲ ἡ φύσις ὁμοίου καὶ ἀνομοίου τῶν διτλῶν συμπερασμάτων · ἅμα γὰρ ἑτερότητι ὁμοιότης , καὶ ἅμα ταυτότητι ἡ ἀνομοιότης . Διὸ καὶ μέσαι δοκοῦσιν εἶναι ἐκείνων ὡς μῖγμα ἄμφοῖν · ὅθεν καὶ τῆς ἑτερότητος καὶ τῆς ταυτότητος ἔκγονον πρὸς τὸ Εⁿ .
Lemmas: ἀπό ὁ ταυτότης ὡς ἀπό ετεροτητη . μονοειδής ἄρα ἀπό μέν ταυτότης ὁμοιότης , ἀπό δέ ἑτερότης ἀνομοιότης · ἢ ἀληθής μέν οὗτος γε · αἰτία δέ ὁ φύσις ὁμοιόω καί ἀνόμοιος ὁ διτλως συμπέρασμα · ἅμα γάρ ἑτερότης ὁμοιότης , καί ἅμα ταυτότης ὁ ἀνομοιότης . Διὸ καί μέσος δοκέω εἰμί ἐκεῖνος ὡς μίγμα ἄμφω · ὅθεν καί ὁ ἑτερότης καί ὁ ταυτότης ἔκγονος πρός ὁ Εⁿ .
damascius.in-parmenidem 1285
ἀλλὰ πῶς . διὸ καὶ ταυτότητα πρὸς τὸ διὰ τὸ ἅπαξ ἀπὸ ταυτότητος οὕτω δις ποιεῖ τὴν ὁμοιότητα καὶ τὴν ἀνομοιότητα . Φύσει δὲ ὅμως ἡ μὲν ὡς ἀπὸ ταυ - τότητος πρόεισιν , ἡ δὲ ὡς ἀπὸ ἐτερότητος . Δῆλον δὲ ποτέρᾳ ἀπὸ ποτέρας · δηλοῖ δὲ καὶ ὅτι τῶν ἀρχικῶν θεῶν οἱ μὲν ὁμοιοῦσι μᾶλλον , οἱ δὲ ἀνομοιοῦσιν , οὗτοι μὲν ἔχοντες τὸ ὅμοιον ἀπὸ
Lemmas: ἀλλά πῶς . διό καί ταυτότης πρός ὁ διά ὁ ἅπαξ ἀπό ταυτότης οὗτος δις ποιέω ὁ ὁμοιότης καί ὁ ἀνομοιότης . Φύσις δέ ὅμως ὁ μέν ὡς ἀπό ταυ - τότης πρόειμι , ὁ δέ ὡς ἀπό ετεροτητη . Δῆλος δέ πότερος ἀπό πότερος · δηλόω δέ καί ὅτι ὁ ἀρχικός θεός ὁ μέν ὁμοιόω μᾶλλον , ὁ δέ ἀνομοιόω , οὗτος μέν ἔχω ὁ ὅμοιος ἀπό
damascius.in-parmenidem 1286
τῆς ἐτερότητος , ἐκεῖνοι δὲ τὸ ἀνόμοιον ἀπὸ τῆς ταυτότητος . Ἔτι οὖν πρὸς τὸ ἕκτον λέγωμεν ὅτι ὁ μὲν δημιουργὸς ἐφ’ ἑαυτοῦ μᾶλλον ἐσῆλκεν ἢ νένευκε πρὸς τὴν ὕλην . Ἄρχεται δὲ ἡ τῶν δημιουργικῶν αἰτιῶν κατάταξις ἀπὸ τῶνδε τῶν θεῶν . Ἔτι δὲ ἀφομοιωτικοί εἰσιν κατ’ ἐπι - στροφὴν · ἡ δὲ ἐπιστροφὴ ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἄρχεται . Πρὸς δὲ τούτοις ἐκ τριτῶν ἀρχικοί εἰσιν
Lemmas: ὁ ετεροτητη , ἐκεῖνος δέ ὁ ἀνόμοιος ἀπό ὁ ταυτότης . ἔτι οὖν πρός ὁ ἕκτος λέγω ὅτι ὁ μέν δημιουργός ἐπί ἑαυτοῦ μᾶλλον εἰσέρχομαι ἢ νέος πρός ὁ ὕλη . ἄρχω δέ ὁ ὁ δημιουργικός αἰτία κατάταξις ἀπό ὅδε ὁ θεός . ἔτι δέ αφομοιωτικός εἰμί κατά ἐπι - στροφή · ὁ δέ ἐπιστροφή ἀπό ὁ ἔσχατος ἄρχω . πρός δέ οὗτος ἐκ τρίτος ἀρχικός εἰμί
damascius.in-parmenidem 1287
ὡς πρῶτοι ἄρξαντες τοῦ ἀπορρεῖν τῶν οἰκείων σηγῶν . Διὸ καὶ « κρηνήιος ἀρχή » ὁ διάκοσμος ὑμνεῖται . Εἰκότως ἄρα τεταμένος εἰς τὰ ἄλλα ἀπὸ τούτων κατάρχεται τῆς οἰκείας ιδιότητος . Τοιγαροῦν καὶ οἱ ἐξῆς ἄει θεοὶ σχεδὸν πάντες ἀπὸ τῶν ἄλλων ἄρχονται τῶν οἰκείων συμπερασμάτων · εἰ δὲ πού μὴ οὕτως , ἐπιζητήσομεν τὴν αἰτίαν . Καὶ μὴν πρὸς τὸ ἕβδομον οὔτι γε ἡμεῖς ὁμολογήσομεν ὅμοιον
Lemmas: ὡς πρῶτος ἄρχω ὁ ἀπορρέω ὁ οἰκέω σηγῶν . Διὸ καί « κρηνήϊος ἀρχή » ὁ διάκοσμος ὑμνέω . εἰκότως ἄρα τείνω εἰς ὁ ἄλλος ἀπό οὗτος κατάρχω ὁ οἰκεῖος ἰδιότης . τοιγάρ καί ὁ ἑξῆς ἀάω θεός σχεδόν πᾶς ἀπό ὁ ἄλλος ἄρχω ὁ οἰκέω συμπέρασμα · εἰμί δέ πού μή οὕτως , ἐπιζητέω ὁ αἴτιος . καί μήv πρός ὁ ἕβδομος οὔτις γε ἐγώ ὁμολογέω ὅμοιος
damascius.in-parmenidem 1288
εἶναι τὸ ἐν τοῖς ἄλλοις , ὅτι πρὸ ἀμφοῖν ἄλλο παράδειγμα τὸ δημιουργικόν . Πρῶτον μὲν γὰρ ἄτοπον πρὸς παράδειγμα γεγονέναι τοῦτο τὸ ἐν , ὅ καὶ αὐτὸς ὑπείδεταί πως εἰπεῖν . Εἶτα καὶ δεήσει καὶ τῆς ταυτότητος ἄλλο προὑποσῆσθαι εἶδος , ἢ πρὸς τὸ δημιουργικὸν ἐν ταὐτὸν τοῖς ἄλλοις · εἰ δὲ δύναται ταὐτὸν εἶναι , διὰ τί μὴ καὶ ὅμοιον ; Τρίτον δὲ καὶ αὐτὸς ἐν
Lemmas: εἰμί ὁ ἐν ὁ ἄλλος , ὅτι πρό ἄμφω ἄλλος παράδειγμα ὁ δημιουργικός . Πρῶτος μέν γάρ ἄτοπος πρός παράδειγμα γίγνομαι οὗτος ὁ ἐν , ὅς καί αὐτός ὑποδέω πως εἶπον . εἶτα καί δήω καί ὁ ταυτότης ἄλλος προὑποσῆσθαι εἶδος , ἢ πρός ὁ δημιουργικός ἐν αὐτός ὁ ἄλλος · εἰμί δέ δύναμαι αὐτός εἰμί , διά τίς μή καί ὅμοιος ; Τρίτος δέ καί αὐτός ἐν
damascius.in-parmenidem 1289
τοῖς πρόσθεν ἐτίθετο καλῶς ὅτι οὐκ ἀνάγκη ἐπ’ ἄπειρον ἀνιέναι · τὸ γὰρ εἶδος ἑαυτῷ τὴν εἰκόνα ἐξομοιοῖ · καὶ εἴρηται πρότερον περὶ τούτων , ὥστε ῥητέον ὅτι καὶ νῦν πρὸς τὸ ὀγδοον . ἤδη γὰρ καὶ πρὸς τοῦτο πάλαι μυρία γέγραπται , νῦν δὲ λεγέσθω συντόμως ἐν μὲν ὅτι οὐδὲ ἡ ὁμοιότης ἡ μέθεξις ἐστίω τῆς ταυτότητος , ἀλλ’ εἴδός δός τι καθ’ ἑαυτό , ἢ
Lemmas: ὁ πρόσθεν τίθημι καλῶς ὅτι οὐ ἀνάγκη ἐπί ἤπειρος ἀνέρχομαι · ὁ γάρ εἶδος ἑαυτοῦ ὁ εἰκών ἐξομοιόω · καί εἴρω πρότερος περί οὗτος , ὥστε ῥητέος ὅτι καί νῦν πρός ὁ ὄγδοος . ἤδη γάρ καί πρός οὗτος πάλαι μυρίος γράφω , νῦν δέ λέγω σύντομος ἐν μέν ὅτι οὐδέ ὁ ὁμοιότης ὁ μέθεξις ἑστιῶ ὁ ταυτότης , ἀλλά εἶδος δίδωμι τίς κατά ἑαυτοῦ , ἢ
damascius.in-parmenidem 1290
οὐδὲ ἡ ἀνομοιότης τῆς ἑτερότητος πεπόνθησις , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ εἶδος τι , ὡς κίνησίς τε καὶ στάσις · ἕτερον δὲ ὅτι ταὐτοῦ πεπόνθησις ἡ ὁμοιότης , κατὰ ἄλλο τι σημαινόμενον πεπονθήσεως κατὰ τὸ ἐπείσακτον πρὸς τὸ τὸ νος ἐπιζητήσωμεν πρὸς τὸ ην . τὸ ἡ ἄλλου εἴδους η . πρὸς τὸ Ηον καὶ εἴρηται ... ) . Β πρὸς τὸ τεταγμέ - ἐπιζητήσωμεν Β . Β νος Β . πρὸς τὸ
Lemmas: οὐδέ ὁ ἀνομοιότης ὁ ἑτερότης πεπόνθησις , ἀλλά καί αὐτός εἶδος τίς , ὡς κίνησις τε καί στάσις · ἕτερος δέ ὅτι αὐτός πεπόνθησις ὁ ὁμοιότης , κατά ἄλλος τίς σημαίνω πεπόνθησις κατά ὁ ἐπείσακτος πρός ὁ ὁ Μύκονος ἐπιζητέω πρός ὁ ἐάν . ὁ ὁ ἄλλος εἶδος ὁ . πρός ὁ εἶμι καί εἴρω ... ) . Β πρός ὁ τεταγμέ - ἐπιζητέω Β . Β Μύκονος Β . πρός ὁ
damascius.in-parmenidem 1291
ζον . ὑπηίδεται κ ; ὑπήδεται Α . Β πρὸς τὸ η ” . ἢ ἄλλοὺ εἶδους ἐν ἄλλῳ οὐ συμπληρουμένου τὸ ἐν ᾧ ἔστιν , ὡς ἐν ἀνθρώπῳ τὸ λεόν - τειον εἶδος , ἢ ἐν λέοντι τὸ ἀνθρώπειον κατὰ πεπόνθησιν , καὶ <τὸ> μὴ ὂν πρὸς τὸ καθ’ ὕπαρξιν προβαλλόμενον · ἢ καὶ ὁ τῆδε ἄνθρωπος εἰκὼν τοῦ ἐκεῖ ἔτι ἀνθρωποειδῆς , ἀλλ’ οὐκ ἄνθρωπος , καὶ τὸ ἀνθρώπου ἰδίωμα
Lemmas: ζος . ὑποδέω Κ ; ὑποδέω Α . Β πρός ὁ ὁ ” . ἢ ἄλλος εἶδος ἐν ἄλλος οὖον συμπληρόω ὁ ἐν ὅς εἰμί , ὡς ἐν ἄνθρωπος ὁ Λεόν - Τῖον εἶδος , ἢ ἐν λέων ὁ ἀνθρώπειος κατά πεπόνθησις , καί ὅς μή εἰμί πρός ὁ κατά ὕπαρξις προβάλλω · ἢ καί ὁ τῆδε ἄνθρωπος εἰκών ὁ ἐκεῖ ἔτι ἀνθρωποειδής , ἀλλά οὐ ἄνθρωπος , καί ὁ ἄνθρωπος ἰδίωμα
damascius.in-parmenidem 1292
ὡς ἐν ἄλλῃ φύσει ἐν τῇ γενέσει καὶ τῆδε ἐπεῖσακτον , ὡς ἄνθρωπος . Διὸ παραβαλλόμενος πρὸς ἐκεῖνον ὅμοιον λέγεται , ἀλλ’ οὐ τὸ αὐτὸ κατὰ τὴν ἰδιότητα , ἀλλὰ ταυτοειδές , ὥστε πάλιν ταύτῳ ὅμοιον , ἀλλ’ οὐ ταυτόν . Ἀλλήλαις δὲ αἱ αὗται κατ’ εἶδος αἱ εἰκόνες , ὅτι , κατὰ τὴν ἐνθάδε ὑπαρξιν , οὐκ εἰσὶν ἀλλήλων εἰκόνες . Τρίτον δὲ ἐπὶ τούτοις ἰστέον ὅτι ἐπὶ τῶν προτέρων
Lemmas: ὡς ἐν ἄλλος φύσις ἐν ὁ γένεσις καί τῆδε ἐπισῴζω , ὡς ἄνθρωπος . Διὸ παραβάλλω πρός ἐκεῖνος ὅμοιος λέγω , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός κατά ὁ ἰδιότης , ἀλλά ταὐτοειδής , ὥστε πάλιν ταύτος ὅμοιος , ἀλλά οὖον αὐτός . ἀλλήλων δέ ὁ οὗτος κατά εἶδος ὁ εἰκών , ὅτι , κατά ὁ ἐνθάδε ὕπαρξις , οὐ εἰμί ἀλλήλων εἰκών . Τρίτος δέ ἐπί οὗτος ἰστέον ὅτι ἐπί ὁ πρότερος
damascius.in-parmenidem 1293
συμπερασμάτων οὐχ οἷόν τε ἦν τοῦτο ποιεῖν , ἐπεὶδὴ ταυτότης καὶ ἑτερότης ἦσαν πρῶται συγκριτικαί τε καὶ διακριτικαὶ τῶν εἰδῶν , καὶ μετὰ ταύτας , ὁμοιότης καὶ ἀνομοιότης , ἄλλων τινὰ τρόπον εἰρημένον . Τὴν δὲ πεπόνθησιν κατὰ τὴν σύγκρισιν λαμβάνομεν ἐπὶ τῆς ὁμοιότητος τῆν τῶν ἑτέρων εἰδῶν , μενόντων ἑτέρων , καὶ τὴν ἀνομοιότητα , <κατὰ> διάκρισιν τῶν αὐτῶν πάλιν μενόντων τῶν αὐτῶν · ἄνθρωπος γὰρ ἄν - θρώπῳ
Lemmas: συμπέρασμα οὐ οἷος τε εἰμί οὗτος ποιέω , ἐπειδή ταυτότης καί ἑτερότης εἰμί πρῶτος συγκριτικός τε καί διακριτικός ὁ εἶδος , καί μετά οὗτος , ὁμοιότης καί ἀνομοιότης , ἄλλος τις τρόπος εἴρω . ὁ δέ πεπόνθησις κατά ὁ σύγκρισις λαμβάνω ἐπί ὁ ὁμοιότης ὁ ὁ ἕτερος εἶδος , μένω ἕτερος , καί ὁ ἀνομοιότης , <κατὰ> διάκρισις ὁ αὐτός πάλιν μένω ὁ αὐτός · ἄνθρωπος γάρ ἄν - θρώπῳ
damascius.in-parmenidem 1294
ἄνομοιος , ὁ αὐτὸς ὢν κατ’ εἶδος . Ὅτι δὲ τὸ πεπονθέναι ἄλλως πῶς ἢ ὡς ἐπὶ τῶν πρώτων λαμβάνει ὁ Παρμενίδης , καὶ οὐχ ὡς αἰτίαν τῆς ἀποδεί - ξεως , ἀλλ’ ὡς οἷον ὁρισμὸν τοῦ ὁμοίου , δηλοῖ καὶ πρόσθεν ὡς ἐν ὁρισμῷ τὴν πεπόνθησιν ταὐτοῦ προσφέρων · καὶ νῦν τὸ « ταὐτὸν πεπονθὸς ὅμοιον εἶναι φησίν , οὐδέποτε ἐπὶ τῶν ἄλλων οὕτω ὁρισάμενος τὸ δεύτερον κατὰ
Lemmas: ἀνόμοιος , ὁ αὐτός εἰμί κατά εἶδος . ὅτι2 δέ ὁ πάσχω ἄλλως πῶς ἢ ὡς ἐπί ὁ πρῶτος λαμβάνω ὁ Παρμενίδης , καί οὐ ὡς αἴτιος ὁ ἀποδεί - ξις , ἀλλά ὡς οἷος ὁρισμός ὁ ὁμοιόω , δηλόω καί πρόσθεν ὡς ἐν ὁρισμός ὁ πεπόνθησις αὐτός προσφέρω · καί νῦν ὁ « αὐτός πάσχω ὅμοιος εἰμί φημί , οὐδέποτε ἐπί ὁ ἄλλος οὗτος ὁρίζω ὁ δύο κατά
damascius.in-parmenidem 1295
τὴν τοῦ προτέρου μέθεξιν . Πρὸς δὲ τὸ ἔνατον λέγει μὲν καὶ αὐτὸς ὀρθῶς ὅτι ἐν τῷ δημιουργῷ τὰ εἴδη καὶ μάλιστα ἕτερα . Λεγέσθω δὲ ὁ καὶ αὐτῷ πάλαι ἐδόκει , μὴ ἄνεσιν ποιεῖν ἢ τῆς ταυτότητος τὴν ὁμοιότητα , ἢ τῆς ἑτερότητος τὴν ἀνομοιότητα , ἀλλ’ εἴδη ἄτλα ἐφ’ ἑαυτῶν ἴδια χείρω τῶν προτέρων · ὅτι ἐκεῖνα μὲν τὴν καθ’ ὑπ - αρξιν ἐποιεῖ σύγκρισιν
Lemmas: ὁ ὁ πρότερος μέθεξις . πρός δέ ὁ ἔνατος λέγω μέν καί αὐτός ὀρθῶς ὅτι ἐν ὁ δημιουργός ὁ εἶδος καί μάλιστα ἕτερος . λέγω δέ ὁ καί αὐτός πάλαι δοκέω , μή ἄνεσις ποιέω ἢ ὁ ταυτότης ὁ ὁμοιότης , ἢ ὁ ἑτερότης ὁ ἀνομοιότης , ἀλλά εἶδος Άτλα ἐπί ἑαυτοῦ ἴδιος χείρων ὁ πρότερος · ὅτι ἐκεῖνος μέν ὁ κατά ὑπό - ἄρξ ποιέω σύγκρισις
damascius.in-parmenidem 1296
καὶ διάκρισιν , ἢ δὲ ὁμοιότης τὴν κατὰ πεπόνθησιν , ὡς εἴρηται . Ἄλλ’ ἐπὶ πᾶσιν πρὸς τὸ δέκατον φήσομεν ὅτι ὁμολογουμένως οἱ ἐν Γοργίᾳ Κρονίδαι , διαδεχόμενοι τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν , ἀρχικοί ἄλλως λεόντιον . λαμβανόμεν καὶ . πῶς . πρὸς τὸ Θ " . πρὸς τὸ Ι " . εἶδος Β . Β πρὸς τὸ θ " . πρὸς τὸ ι " . εἰσιν , ἐπειδὴ προσεχεῖς τῷ νοερῷ διακόσμῳ , τινὶ τοῦτο δηλῶν ὅτι « ὁ
Lemmas: καί διάκρισις , ἢ δέ ὁμοιότης ὁ κατά πεπόνθησις , ὡς εἴρω . ἄλλος ἐπί πᾶς πρός ὁ δέκατος φημί ὅτι ὁμολογουμένως ὁ ἐν Γοργίας Κρονίδης , διαδέχομαι ὁ ὁ πατήρ βασίλειος , ἀρχικός ἄλλως Λεόντιος . λαμβάνω καί . πῶς . πρός ὁ Θ " . πρός ὁ Ι " . εἶδος Β . Β πρός ὁ θ " . πρός ὁ ι " . εἰμί , ἐπεί προσεχής ὁ νοερός διάκοσμος , τις οὗτος δηλόω ὅτι « ὁ
damascius.in-parmenidem 1297
νόμος , Φησίν , ἐπὶ Κρόνου ἔνος καὶ νεωστί , τοῦ Διὸς βασιλεύοντος Ἔτι δὲ οἱ ἐν Φαίδρῳ ἡγεμόνες ἀρχικοὶ μᾶλλον ἢ ἀπόλυτοι . Τεκμαίρομαι δὲ ἀπὸ τε τοῦ ὀνόματος ( ἡγεμονικοὶ γὰρ οἱ ἄρχικοι ) , καὶ ἀπὸ τῆς Θείας δυοδεκάδος ἀρχικῆς οὔσης προηγουμένως · καὶ ἔτι ἐναργέστερον ὅτι ὁ « μέγας ἡγεμὼν πάντα περιπορεύεται , πορεύεται , διακοσμῶν τε καὶ ἐπιμελούμενος » , οὐκ ἂν πᾶσιν ἐξουσιάζων , εἴπερ ἀπόλυτος ἦν . Ὅτι
Lemmas: νόμος , φημί , ἐπί Κρόνος ἔνος καί νεωστί , ὁ Ζεύς βασιλεύω ἔτι δέ ὁ ἐν Φαῖδρος ἡγεμών ἀρχικός μᾶλλον ἢ ἀπόλυτος . τεκμαίρομαι δέ ἀπό τε ὁ ὄνομα ( ἡγεμονικός γάρ ὁ ἀρχικός ) , καί ἀπό ὁ Θείας δυοδεκάς ἀρχικός εἰμί προηγουμένως · καί ἔτι ἐναργής ὅτι ὁ « μέγας ἡγεμών πᾶς περιπορεύομαι , πορεύω , διακοσμέω τε καί ἐπιμελέομαι » , οὐ εἄν πᾶς ἐξουσιάζω , εἴπερ ἀπόλυτος εἰμί . ὅτι2
damascius.in-parmenidem 1298
δὲ ὑπὲρ τούτους τοὺς ἡγεμόνας αἱ « μακάριαι εἰσιν Θέαι τε καὶ διέξοδοι » , ὡς καὶ αὐτὸς εἶναι ἀποφαίνεται τὸν νοερὸν διάκοσμον . Ὅλως δὲ τὸ ἀφομοιωτικὸν πρὸς τὰ ὑπέρτερα καὶ ἐπιστρεπτικὸν καὶ ἡγούμενον εἰς ἐπιστροφὴν , καὶ πάλιν καταβαῖνον εἰς ἐπιμέλειαν τῶν τῆδε πραγμάτων οἱ τε Θεολόγοι τοῖς ἀρχικοῖς Θεοῖς ἀπονέμουσι καὶ ὁ Πλάτων ἐν ἐκείνοις τοῖς δώδεκα ἡγεμόσιν . Ζητητέον ἐπὶ τούτοις πῶς
Lemmas: δέ ὑπέρ οὗτος ὁ ἡγεμών ὁ « μακάριος εἰμί θέα τε καί διέξοδος » , ὡς καί αὐτός εἰμί ἀποφαίνω ὁ νοερός διάκοσμος . ὅλος δέ ὁ ἀφομοιωτικός πρός ὁ ὑπέρτερος καί ἐπιστρεπτικός καί ἡγέομαι εἰς ἐπιστροφή , καί πάλιν καταβαίνω εἰς ἐπιμέλεια ὁ τῆδε πρᾶγμα ὁ τε θεολόγος ὁ ἀρχικός θεός ἀπονέμω καί ὁ Πλάτων ἐν ἐκεῖνος ὁ δώδεκα ἡγεμών . ζητητέος ἐπί οὗτος πῶς
damascius.in-parmenidem 1299
συμπεραίνεται τὸν πρῶτον συλλογισμόν , καὶ πῶς τὸν δεύτερον · οἱ γὰρ ἄλλοι σαφεῖς ἀπὸ τούτων γενήσονται . Ἕτερον δὲ τὸ ἐν τῶν ἄλλων καὶ τὰ ἄλλα ἕτερα τοῦ ἑνὸς κατὰ τὴν αὐτὴν ἀπόστασιν τῆς ἐτερότητος · ὡσαύτως ἄρα , καὶ « οὔτε μᾶλλον οὔτε ἧτλον · ὁμοίως ἄρα » . Τὸ γὰρ « ὡσαύτως » ταὐτὸν ἐπ’ ἀμφοῖν · ταὐτὸν δὲ πεπονθότα ὅμοια ἂν εἴη . Οὕτω μὲν δοκεῖ τὴν πρώτην ἐπιχειρεῖν
Lemmas: συμπεραίνω ὁ πρῶτος συλλογισμός , καί πῶς ὁ δύο · ὁ γάρ ἄλλος σαφής ἀπό οὗτος γίγνομαι . ἕτερος δέ ὁ ἐν ὁ ἄλλος καί ὁ ἄλλος ἕτερος ὁ εἷς κατά ὁ αὐτός ἀπόστασις ὁ ετεροτητη · ὡσαύτως ἄρα , καί « οὔτε μᾶλλον οὔτε ἧτλον · ὁμοίως ἄρα » . ὁ γάρ « ὡσαύτως » αὐτός ἐπί ἄμφω · αὐτός δέ πάσχω ὅμοιος εἄν εἰμί . οὕτως μέν δοκέω ὁ πρῶτος ἐπιχειρέω
damascius.in-parmenidem 1300
<ἐπιχείρησιν> . Αὖθις δὲ ἀπὸ τῆς ἐτερότητος ρότητος ὡς ἑκατέρωθι τῆς αὐτῆς οὐσης . Ἴσως δὲ ταὐτόν ἐσλιν τὸ ὧδε , ἢ ὧδε · τὸ γὰρ « ὡσαύτως » καὶ « μήτε μᾶλλον μήτε ἧτλον » , τοῦτο ἐδείκνυ τὸ τὴν αὐτὴν ἑκατέρωθι ἑτερότητα εἶναι . Διὸ καὶ ὡς τὸν αὐτὸν σαφηνίζων λόγον εἰς τὴν δευτέραν μέτεισιν ἐπιχείρησιν ὡς σαφεστέραν . Τοῦτο μὲν οὖν πρῶτον ἐστω τοιούτον . Δεύτερον δὲ ἐκεῖνο κατανοήσωμεν
Lemmas: ἐπιχείρησις . αὖθις δέ ἀπό ὁ ετεροτητη ρότης ὡς ἑκατέρωθι ὁ αὐτός εἰμί . ἴσος δέ αὐτός Έσλιν ὁ ὧδε , ἢ ὧδε · ὁ γάρ « ὡσαύτως » καί « μήτε μᾶλλον μήτε ἧτλον » , οὗτος δείκνυμι ὁ ὁ αὐτός ἑκατέρωθι ἑτερότης εἰμί . Διὸ καί ὡς ὁ αὐτός σαφηνίζω λόγος εἰς ὁ δύο μέτειμι ἐπιχείρησις ὡς σαφής . οὗτος μέν οὖν πρῶτος ἵστημι τοιοῦτος . Δεύτερος δέ ἐκεῖνος κατανοέω
damascius.in-parmenidem 1301
ὅτι νῦν πρῶτον τὰ ἄλλα παραλαμβάνει συγκρινόμενα πρὸς τὸ ἐν · πρότερον δὲ τὸ ἐν μόνον ἐδείκνυτο ἕτερον τῶν ἄλλων . Εἰ γὰρ καὶ ὡς λημμάτιον « τὰ μὴ ὄν τοῦ ἑνὸς ἕτερα » ἐλέγετο , ἀλλὰ συνεπεραίνετο τὸ ἐν ἕτερον τῶν ἄλλων . Μᾶλλον δὲ ὧδε λεγέσθω ὡς ἐκεῖ νέος ὡς αὕτως εἰς τὴν εἰς τὴν λειαν ἐπιχείρησιν ἐδείκνυτο τὰ μὴ ὄντα τὰ μὴ μὲν
Lemmas: ὅτι νῦν πρῶτος ὁ ἄλλος παραλαμβάνω συγκρίνω πρός ὁ ἐν · πρότερος δέ ὁ ἐν μόνος δείκνυμι ἕτερος ὁ ἄλλος . εἰμί γάρ καί ὡς λημμάτιον « ὁ μή εἰμί ὁ εἷς ἕτερος » λέγω , ἀλλά συμπεραίνω ὁ ἐν ἕτερος ὁ ἄλλος . μᾶλλος δέ ὧδε λέγω ὡς ἐκεῖ νέος ὡς αὔτως εἰς ὁ εἰς ὁ λεῖος ἐπιχείρησις δείκνυμι ὁ μή εἰμί ὁ μή μέν
damascius.in-parmenidem 1302
ἀπὸ τῆς τῶν μὴ ἔν πρὸς τὸ ἔν ἑτερότητος ἐδείκνυ τὸ ἔν ἕτερον τῶν μὴ <ἔν> , ἐνταῦθα δὲ ἀνάπαλιν , « ἐπειδή , ἔφη , τὸ ἔν ἕτερον ἐφάνη τῶν ἄλλων , καὶ τὰ ἄλλα ὧν ἕτερα ἂν ἐκείνου εἴη Τούτου δὲ αἴτιον ἔν μὲν ὅτι μὴ ἔν τὰ ἄλλα ἐκεῖ ἐλάμβανεν , ἐνταῦθα δὲ ἄλλα · καὶ ἐπεὶ « τὸ ἔν ἕτερον τῶν ἄλλων τοῦτο δὲ ἐπειδὴ
Lemmas: ἀπό ὁ ὁ μή ἐν πρός ὁ ἐν ἑτερότης δείκνυμι ὁ ἐν ἕτερος ὁ μή εἶμι , ἐνταῦθα δέ ἀνάπαλιν , « ἐπειδή , φημί , ὁ ἐν ἕτερος φαίνω ὁ ἄλλος , καί ὁ ἄλλος ὅς ἕτερος εἄν ἐκεῖνος εἰμί οὗτος δέ αἴτιος ἐν μέν ὅτι μή ἐν ὁ ἄλλος ἐκεῖ λαμβάνω , ἐνταῦθα δέ ἄλλος · καί ἐπεί « ὁ ἐν ἕτερος ὁ ἄλλος οὗτος δέ ἐπεί
damascius.in-parmenidem 1303
τὰ ἄλλα μὴ ἔν , τὰ δὲ μὴ ἔν ἕτερα τοῦ ἑνός · ἕτερον δὲ αἴτιον ὅτι ὁ μὲν δημιουργὸς ἑαυτὸν ἐχώριζεν τῆς ὕλης κατὰ τὴν ἑαυτοῦ ἑνωσιν , σιν , οἱ δὲ ἀφομοιωτικοὶ Θεοὶ δι’ ἐκείνου χωρίζονται , καὶ ἕτεροι γίγνονται τῶν ἄλλων . Τρίτον διὰ τί παρεμβέβληκεν τὸ « μήτε μᾶλλον μήτε ἧτλον » , ἀλλ’ « ὡς - αὐτως » ; ἢ μάλιστα μὲν , ὡς εἴρηται , ἵνα ταὐτὸν εἶδος ἀποφάνῃ
Lemmas: ὁ ἄλλος μή ἐν , ὁ δέ μή ἐν ἕτερος ὁ εἷς · ἕτερος δέ αἴτιος ὅτι ὁ μέν δημιουργός ἑαυτοῦ χωρίζω ὁ ὕλη κατά ὁ ἑαυτοῦ ἔνειμι , βρόχος , ὁ δέ αφομοιωτικός θεός διά ἐκεῖνος χωρίζω , καί ἕτερος γίγνομαι ὁ ἄλλος . Τρίτος διά τίς παρεμβάλλω ὁ « μήτε μᾶλλον μήτε ἧτλον » , ἀλλά « ὡς - αὔτως » ; ἢ μάλιστα μέν , ὡς εἴρω , ἵνα αὐτός εἶδος ἀποφαίνω
damascius.in-parmenidem 1304
τῆς ἑτερότητος , τητος , ἔπειτα καὶ ἵνα τὸ ἀφομοιωτικὸν ἀναφύῃ ἴδιωμα , ὁ τὴν ἑτερότητα τῶν ἄλλων ἐξομοιοῖ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ . Ἐπὶ δὲ τρίτον ὁ μὲν δημιουργὸς ἕτερον τῶν ἄλλων ἀπλῶς ἐλέγετο , τὸ δὲ ἀφομοιωτικὸν ἔν , ὡς ἤδη ἀσθενεστέρα χρώμενον ἑτερότητι , δεῖται τοῦ « μήτε μᾶλλον μήτε ἧτλον » διορισμοῦ , ὡς τάχα ἂν ἢ καὶ ἧτλον συμβάσα . Τέταρτον ἐνδείκνυται καὶ τὸ ἔν ὁμοιότητι γενεσιουργὸν
Lemmas: ὁ ἑτερότης , τήτη , ἔπειτα καί ἵνα ὁ ἀφομοιωτικός ἀναφύω ἰδίωμα , ὁ ὁ ἑτερότης ὁ ἄλλος ἐξομοιόω πρός ὁ ἑαυτοῦ . ἐπί δέ τρίτος ὁ μέν δημιουργός ἕτερος ὁ ἄλλος ἀπλόος λέγω , ὁ δέ ἀφομοιωτικός ἐν , ὡς ἤδη ἀσθενής χράω ἑτερότης , δήω ὁ « μήτε μᾶλλον μήτε ἧτλον » διορισμός , ὡς τάχα εἄν ἢ καί ἧτλον συμβαίνω . Τέταρτος ἐνδείκνυμι καί ὁ ἐν ὁμοιότης γενεσιουργός
damascius.in-parmenidem 1305
καὶ ἀόριστον καὶ προσῆκον τοῖς αἰσθητοῖς πράγμασιν . Ἄμελει καὶ ἐφεξῆς τὸ τῶν ὀνομάτων παράδειγμα παρέλαβεν εἰς ἔνδειξιν τῆς τῶν εἰκόνων ὑποσιάσεως · ἄμελει ἀμέλει τὸ αὐτὸ πρότερον ἀπο|δεικνύων , οὐκ ἐδεήθη τῶν ὀνομάτων , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτῶν ἐδείκνυ τῶν εἰδῶν οὐδένα χρόνον τὴν ἑτερότητα μένουσαν ἄνευ ταυτότητος . Οὐκοῦν τέταρτον ἀπορητέον ὡς ἡ αὐτὴ ἑτερότης εἴη ἂν ἔν τε τῷ ἑνὶ καὶ ἐν τοῖς
Lemmas: καί ἀόριστος καί προσήκω ὁ αἰσθητός πρᾶγμα . ἀμελής καί ἐφεξῆς ὁ ὁ ὄνομα παράδειγμα παραλαμβάνω εἰς ἔνδειξις ὁ ὁ εἰκών υποσιασις · ἀμελής ἀμελέω ὁ αὐτός πρότερος ἀποδείκνυμι , οὐ δήω ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀπό αὐτός δείκνυμι ὁ εἶδος οὐδείς χρόνος ὁ ἑτερότης Μένων ἄνευ ταυτότης . οὐκοῦν τέταρτος ἀπορητέον ὡς ὁ αὐτός ἑτερότης εἰμί εἄν ἐν τε ὁ εἷς καί ἐν ὁ
damascius.in-parmenidem 1306
ἄλλοις · ἢ μὲν γὰρ ἐν τῷ ἑνὶ οὐσιώδης ἢ καὶ ἐνιαία , ἢ δὲ ἐν τοῖς ἄλλοις γεννητὴ καὶ ὑλαία τις · ἢ τῇ ἰδιότητι ἢ αὐτή , ὡς ἄνθρωπος ἐκεῖνός τε καὶ ὁ τῆδε ὡσαύτως . Κατὰ γοῦν τὸ ἴδιον , εἶτα καὶ ἐνδείκνυται ὡς ὁμοιοῦντος πρὸς ὁμοιούμενον εἶναι τὴν ἑτερότητα , μήτε « μᾶλλον » μήτε « ἧτλον » , εἰπών , ἀλλ’ « ὡσαύτως » , τούτεστιν ταυτοειδῶς · τὸ γὰρ « ὡς » παραβολὴν
Lemmas: ἄλλος · ἢ μέν γάρ ἐν ὁ εἷς οὐσιώδης ἢ καί ενιαία , ἢ δέ ἐν ὁ ἄλλος γεννητός καί ὑλαῖος τις · ἢ ὁ ἰδιότης ἢ αὐτός , ὡς ἄνθρωπος ἐκεῖνος τε καί ὁ τῆδε ὡσαύτως . κατά γοῦν ὁ ἴδιος , εἶτα καί ἐνδείκνυμι ὡς ὁμοιόω πρός ὁμοιόω εἰμί ὁ ἑτερότης , μήτε « μᾶλλον » μήτε « ἧτλον » , εἶπον , ἀλλά « ὡσαύτως » , τουτέστιν ταὐτοειδής · ὁ γάρ « ὡς » παραβολή
damascius.in-parmenidem 1307
καὶ ὁμοίωσιν δηλοῖ τοῦ « αὐτως » · ὥστε οὐχ αὐτῶς ἀπαραλλάκτως , ἀλλ’ οἷον αὐτῶς . Καὶ γὰρ ἡ ὁμοιότης ἔοικεν ταυτότητι , καὶ ὡς ταυτότης ἐσλίν , ἀλλ’ οὐ ταυτότης · τὰ δὲ αὐτὰ καὶ ἐπὶ τῆς ἑτερότητος εἴποιμι ἂν καὶ τῆς ἀνομοιότητος . Πέμπτον τοίνυν ζητητέον ὡς οὐχὶ καὶ τὸ δημιουργικὸν ἔν ὅμοιον ἐσται Δ . οὐκ αὐτὸς οἷον αὐτός . ἐδείκνυτο Β , εἰκόνων ] εἰρημένων Β.Α . δ΄ . Οὐκοῦν
Lemmas: καί ὁμοίωσις δηλόω ὁ « αὔτως » · ὥστε οὐ αὔτως ἀπαραλλάκτως , ἀλλά οἷος αὔτως . καί γάρ ὁ ὁμοιότης ἔοικα ταυτότης , καί ὡς ταυτότης Έσλιν , ἀλλά οὖον ταυτότης · ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ἑτερότης εἶπον εἄν καί ὁ ἀνομοιότης . Πέμπτος τοίνυν ζητητέος ὡς οὐ καί ὁ δημιουργικός ἐν ὅμοιος εἰμαι δ . οὐ αὐτός οἷος αὐτός . δείκνυμι Β , εἰκών ] εἴρω ΑΒ . Δ΄ . οὐκοῦν