ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.in-parmenidem 486
συνεχὲς ἐγένετο ψλῆθος , ὅπερ ἔστιν τὸ ὅλον καὶ τὰ μέρη ; ἢ ὅτι τῶν μερῶν ἀνάγκη προὑπάρχειν χειν τὴν διάκρισιν καὶ τοῦ ὅλου , ἐπειδὴ τῶν διακεκριμένων μερῶν τὸ ὅλον . Ἔτι δὲ οὐκ ἔστι τὸ συνεχὲς ἤνωμένον · τὸ μὲν γὰρ ἡνωμένον εἰς ἀμερῆ ἐπεῖγεται , τὸ δὲ συνεχές , εἰς συναφὴν τῶν διεστώτων , ὅθεν καὶ διασηματικόν τι τὸ συνεχές . Ἔδει ἔδει ἄρα πρὸ τοῦ
Lemmas: συνεχής γίγνομαι ψάλλω , ὅσπερ εἰμί ὁ ὅλος καί ὁ μέρος ; ἢ ὅτι ὁ μέρος ἀνάγκη προυπάρχω χέω ὁ διάκρισις καί ὁ ὅλος , ἐπεί ὁ διακρίνω μέρος ὁ ὅλος . ἔτι δέ οὐ εἰμί ὁ συνεχής ἀνοέω · ὁ μέν γάρ ἑνόω εἰς ἀμερής ἐπείγω , ὁ δέ συνεχής , εἰς συναφή ὁ διίστημι , ὅθεν καί διασηματικόν τίς ὁ συνεχής . δέω ἐσθίω ἄρα πρό ὁ
damascius.in-parmenidem 487
συνεχοῦς εἶναι τὸ διακρινόμενον · ἐπιπλέον γὰρ τοῦτο . Καὶ γὰρ τὸ συνεχὲς διέστη · τὸ δὲ διαστὰν διεκρίθη κατὰ τὸ συνεχές · τίς ἄρα διάκρισις τὸ συνεχές ; προτέρα οὖν ἢ πᾶσα , καὶ ἡ ἀπλῶς · ἔτι μεριστὸν φύσει τὸ συνεχές · ἢ ἄρα μεριστόν , μετὰ τὸν μερισμόν · ὁ δὲ μερισμὸς λύσις ἔστιν τῆς ἐνώσεως · μετὰ τὴν ἕνωσιν ἄρα . Καὶ γὰρ ἡ μὲν ἕνωσις οἷον μονάς ·
Lemmas: συνεχής εἰμί ὁ διακρίνω · ἐπιπλέω γάρ οὗτος . καί γάρ ὁ συνεχής διΐστημι · ὁ δέ διίστημι διακρίνω κατά ὁ συνεχής · τίς ἄρα διάκρισις ὁ συνεχής ; πρότερος οὖν ἢ πᾶς , καί ὁ ἀπλόος · ἔτι μεριστός φύσις ὁ συνεχής · ἢ ἄρα μεριστός , μετά ὁ μερισμός · ὁ δέ μερισμός λύσις εἰμί ὁ ένωση · μετά ὁ ἕνωσις ἄρα . καί γάρ ὁ μέν ἕνωσις οἷος μόνος ·
damascius.in-parmenidem 488
ἡ δὲ λύσις ὡς ἀληθῶς ἀριθμός . Ἔτι δὲ μαθηματικώτερον , ὁ μὲν ἀριθμὸς οὐδὲν δεῖται τοῦ συνεχούς · τὸ δὲ συνεχές , ἅτε ἐπ’ ἄπειρον διαιρετόν , εὐθὺς ἐπιδέχεται τὸν ἀριθμόν . ἑξῆς ἂν εἴη πρὸς τὸ ἕκδομον ἀποκρίνασθαι · Ἔστι μὲν γὰρ μὴ εἶναι τὴν ἑτερότητα ταύτην ἐν τι τῶν γενῶν τοῦ ὄντος , μηδὲ ἀντικεῖσθαι ταυτότητι ὡς γένη τῶν ὄντων , ἀλλ’ ὡς ἐτερότης · διὰ τί
Lemmas: ὁ δέ λύσις ὡς ἀληθής ἀριθμός . ἔτι δέ μαθηματικός , ὁ μέν ἀριθμός οὐδείς δήω ὁ συνεχής · ὁ δέ συνεχής , ἅτε ἐπί ἤπειρος διαιρετός , εὐθύς ἐπιδέχομαι ὁ ἀριθμός . ἑξῆς εἄν εἰμί πρός ὁ ἐκδομέω ἀποκρίνω · εἰμί μέν γάρ μή εἰμί ὁ ἑτερότης οὗτος ἐν τίς ὁ γένος ὁ εἰμί , μηδέ ἀντίκειμαι ταυτότης ὡς γένος ὁ εἰμί , ἀλλά ὡς ἔτερος · διά τίς
damascius.in-parmenidem 489
μὴ καὶ ἡ ταυτότης ἐκεῖ , ἑνιαία πρὸς τὸ Σ<sup>ν</sup> . ἀπορία . λύσις . πρὸς τὸ Ζ<sup>ν</sup> . πρὸς τὸ Β ἀπορία . κατὰ τὴν ἑαυτοῦ <φύσιν> . ἐφ’ ἑαυτοῦ ] ἐφ’ πρὸς τὸ Ζ . τοῦ ] ἐφ᾽ ἑκάστου . ἐπάγεται πωτέρα ποτέρα Β . διαιρετέον Β πρὸς τὸ ζ’ . γένει ταυτότης · ταυτότης ; καὶ εἰ θηλύτης ἢ ἐτερότης , ἔστω ταυτότης ἢ ἄρρενότης . Καὶ εἰ δύ - ναμίς τις ἢ ἐτερότης , ἔστω
Lemmas: μή καί ὁ ταυτότης ἐκεῖ , ενιαία πρός ὁ Σ<sup>ν</sup> . ἀπορία . λύσις . πρός ὁ Ζ<sup>ν</sup> . πρός ὁ Β ἀπορία . κατά ὁ ἑαυτοῦ <φύσιν> . ἐπί ἑαυτοῦ ] ἐπί πρός ὁ Ζ . ὁ ] ἐπί ἕκαστος . ἐπάγω πότερος πότερος Β . διαιρετέον Β πρός ὁ γῆ . γένος ταυτότης · ταυτότης ; καί εἰμί θηλύτης ἢ ἔτερος , ἵστημι ταυτότης ἢ ἄρρων . καί εἰμί δύο - νάμι τις ἢ ἔτερος , ἵστημι
damascius.in-parmenidem 490
καὶ ἡ ταυτότης πατὴρ τις · καὶ εἰ διάκρισις , ἔστω ἐκείνη ἕνωσις · ἢ τάχα μὲν δίδωσι καὶ ὁ Παρμενίδης ταυτότητά πως εἶναι σὺν τῇ ἐτερότητι , οὐ ταὐτὸν εἶναι τὸ ἐν τῷ ὄντι φάμενος , ὡς ἂν ταὐτὸν κατὰ τὴν ἕνωσιν . Ἐπισκεπλέον δὲ ἀκριβέστερον ὁ λέγομεν . Ὅπου ἡ ἐτερότης , ἐκεῖ καὶ ἡ ταυτότης · ὁμοῦ γὰρ καὶ ἡ ἀντίθεσις · καὶ ὅπου τὸ ἡλῦ , καὶ
Lemmas: καί ὁ ταυτότης πατήρ τις · καί εἰμί διάκρισις , ἵστημι ἐκεῖνος ἕνωσις · ἢ τάχα μέν δίδωμι καί ὁ Παρμενίδης ταυτότης πως εἰμί σύν ὁ ἔτερος , οὖον αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ εἰμί φημί , ὡς εἄν αὐτός κατά ὁ ἕνωσις . Ἐπισκεπλέον δέ ἀκριβής ὁ λέγω . ὅπου ὁ ἔτερος , ἐκεῖ καί ὁ ταυτότης · ὁμοῦ γάρ καί ὁ ἀντίθεσις · καί ὅπου ὁ ἡλῦ , καί
damascius.in-parmenidem 491
τὸ ἄρρεν καὶ ὅπου ἡ δύναμις , καὶ ὁ πατὴρ τῆς δυνάμεως ταύτης · καὶ ὅπου ἡ ἕνωσις , ἐκεῖ καὶ ἡ ἀντικειμένη τῇ ἐνώσει διάκρισις . Οὐκ ἄρα ἡ μὲν ἑτερότης ἐν τῇ ἀκρότητι τῶν νοητῶν καὶ νοερῶν , ἡ δὲ ταυτότης καὶ ἐν τοῖς νοητοῖς . Εἰ γὰρ καὶ ἦνται πάντα ἐκεῖ , ἀλλ’ ὅμως ἔστι τὰ ἀντικείμενα , πατὴρ τε καὶ δύναμις , ἄρρεν καὶ ἡλῦ ·
Lemmas: ὁ ἄρσην καί ὅπου ὁ δύναμις , καί ὁ πατήρ ὁ δύναμις οὗτος · καί ὅπου ὁ ἕνωσις , ἐκεῖ καί ὁ ἀντίκειμαι ὁ ενώνω διάκρισις . οὐ ἄρα ὁ μέν ἑτερότης ἐν ὁ ἀκρότης ὁ νοητός καί νοερός , ὁ δέ ταυτότης καί ἐν ὁ νοητός . εἰμί γάρ καί ἀείδω πᾶς ἐκεῖ , ἀλλά ὅμως εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , πατήρ τε καί δύναμις , ἄρσην καί ἡλῦ ·
damascius.in-parmenidem 492
ὥστε καὶ ταὐτὸν καὶ ἕτερον , εἰ καὶ πλεονάζει καὶ ἐπικρατεῖ τὸ κρεῖττον τῶν ἀντιθέσεων . Ἐν δὲ τοῖς νοητοῖς καὶ νοεροῖς , ἕνωσις μὲν ὑφεῖται , ν . ται , διάκρισις δὲ ἐκφαίνεται , καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως . Ἔχουσι γοῦν καὶ τὸ πατρικὸν κὸν αἱ ἕγγες , ὡς τὰ λόγια μαρτυρεῖ , εἰ καὶ μᾶλλον δύναμις λέγονται τοῦ πατρός . Ἐκατέρωθι ἄρα ἡ ὅλη ἀντίθεσις ὁμοταγής · ὥστε καὶ κρύφιος
Lemmas: ὥστε καί αὐτός καί ἕτερος , εἰμί καί πλεονάζω καί ἐπικρατέω ὁ ἀγαθός ὁ ἀντίθεσις . ἐν δέ ὁ νοητός καί νοερός , ἕνωσις μέν ὑφάω , Ν . ὁ , διάκρισις δέ ἐκφαίνω , καί ὁ ἄλλος ὁμοίως . ἔχω γοῦν καί ὁ πατρικός κόος ὁ ἔγγος , ὡς ὁ λόγιος μαρτυρέω , εἰμί καί μᾶλλον δύναμις λέγω ὁ πατήρ . Ἐκατέρωθι ἄρα ὁ ὅλος ἀντίθεσις ὁμοταγής · ὥστε καί κρύφιος
damascius.in-parmenidem 493
ἐκεῖ ἡ ἐτερότης , καὶ ἡ ταυτότης ἐκφανής · ἐνταῦθα δὲ ἀνάπαλιν οὐδὲν δεῖ ἐπαλλάττειν οὐδὲ μερίζειν τὴν ἀντίθεσιν . Ἄρα οὖν καὶ ἄνω ἡ ὅλη καὶ κάτω , ἡ ἄνω μὲν οὐχί · ἕνωσις γὰρ μόνον οὐχὶ ταυτότης · ἡ γὰρ ταυτότης ἕτερον εἶναι βούλεται καὶ ταυτότης , ἀλλ’ οὐχ ἕνωσις . Εἰ γὰρ ἕνωσις συγχεῖν βούλεται τὴν ἑτερότητα ἐκεῖ , ἡφάνισται · εἴπερ δὲ ἕνωσις κλητέα ταυτότης , ἡ
Lemmas: ἐκεῖ ὁ ἔτερος , καί ὁ ταυτότης ἐκφανής · ἐνταῦθα δέ ἀνάπαλιν οὐδείς δεῖ ἐπαλλάσσω οὐδέ μερίζω ὁ ἀντίθεσις . ἄρας οὖν καί ἄνω ὁ ὅλος καί κάτω , ὁ ἄνω μέν οὐ · ἕνωσις γάρ μόνος οὐ ταυτότης · ὁ γάρ ταυτότης ἕτερος εἰμί βούλομαι καί ταυτότης , ἀλλά οὐ ἕνωσις . εἰμί γάρ ἕνωσις συγχέω βούλομαι ὁ ἑτερότης ἐκεῖ , ἀφανίζω · εἴπερ δέ ἕνωσις κλητέος ταυτότης , ὁ
damascius.in-parmenidem 494
ἀντικειμένη τῇ διακρίσει κλητέα . Αὕτη δὲ ἔστιν ἡ σὺν τῇ ἐτερότητι , ἐπεὶ καὶ τὸν ἀριθμὸν οὐκ ἐκ μόνης ἑτερότητος εἰώθασι ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐκ ταυτότητος · ᾧ μὲν γὰρ κοινωνοῦσιν ἀλλήλοις οἱ ἀριθμοί , ᾧ δὲ διαφέρουσιν . Ἔτι δὲ ἡ συμβλητὰ τὰ μόρια , ταυτότης τότης ἐν αὐτοῖς , καὶ εἰ διωρισμένα , ἐτερότης . Πῶς οὖν , εἰ ὁμοῦ αἱ δύο , οὐχὶ τὰς δύο παρέδωκεν ὁ
Lemmas: ἀντίκειμαι ὁ διάκρισις κλητέος . Ἄτη δέ εἰμί ὁ σύν ὁ ἔτερος , ἐπεί καί ὁ ἀριθμός οὐ ἐκ μόνος ἑτερότης εἴωθα ποιέω , ἀλλά καί ἐκ ταυτότης · ὅς μέν γάρ κοινωνέω ἀλλήλων ὁ ἀριθμός , ὅς δέ διαφέρω . ἔτι δέ ὁ συμβλητός ὁ μόριον , ταυτότης Τότης ἐν αὐτός , καί εἰμί διά-ὁρίζω , ἔτερος . Πῶς οὖν , εἰμί ὁμοῦ ὁ δύο , οὐ ὁ δύο παραδίδωμι ὁ
damascius.in-parmenidem 495
Παρμενίδης , οἷον ἕνωσιν καὶ διάκρισιν ; ἢ ὥσπερ τὸ ἐν ὂν ἐν τῇ ἀκρότητι τῶν νοητῶν προλαβὼν , λαβών , οὐκέτι ἐν τῇ δευτέρᾳ τὸ αὐτὸ ἐπολυπραγμόνησεν , ἀλλ’ ὡς ἤδη ὄντι προσέθηκεν τὸ ἀπὸ ταύτης ἀναφυόμενον ὅλον καὶ μέρη , καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς τρίτης , ὡς ἤδη προϋποκείμενον τοῦ ἑνὸς ὄντος καὶ τοῦ ὅλου καὶ τῶν μερῶν , οὕτω συλλογίζεται τὸ ταύτης ἴδιον ἄπειρον πλῆθος ,
Lemmas: Παρμενίδης , οἷος ἕνωσις καί διάκρισις ; ἢ ὥσπερ ὁ ἐν εἰμί ἐν ὁ ἀκρότης ὁ νοητός προλαμβάνω , λαμβάνω , οὐκέτι ἐν ὁ δύο ὁ αὐτός πολυπραγμονέω , ἀλλά ὡς ἤδη εἰμί προστίθημι ὁ ἀπό οὗτος ἀναφύω ὅλος καί μέρος , καί πάλιν ἐπί ὁ τρίτος , ὡς ἤδη προυπόκειμαι ὁ εἷς εἰμί καί ὁ ὅλος καί ὁ μέρος , οὗτος συλλογίζομαι ὁ οὗτος ἴδιος ἤπειρος πλῆθος ,
damascius.in-parmenidem 496
καὶ τὸ προσλιθέμενον , 3ο λέγωμεν . ἀπορία . λύσις . ἀπορία . λύσις . λέγωμεν καὶ Β ἀπορία . ἀπόκρισις . Ἄρα οὖν καὶ ὅλη καὶ ἄνω καὶ κάτω Β εἰ Β λύσις . ἢ εἰ λύσις . εἰ τὴν τάξιν εἰδοποιεῖ , οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ἀκρότητος τῶν νοερῶν ὑπόκειται ἄνωθεν ἡ ἕνωσις ὑποβαίνουσα . Ἔδει οὖν μόνον προσθεῖναι τὸ αἴτιον τῆς διακρίσεως τὴν ἑτερότητα , ἢ καὶ ἐπικρατεῖ τῆς ἐνώσεως ,
Lemmas: καί ὁ προσλιτιθημι , 3ος λέγω . ἀπορία . λύσις . ἀπορία . λύσις . λέγω καί Β ἀπορία . ἀπόκρισις . ἄρας οὖν καί ὅλος καί ἄνω καί κάτω Β εἰμί Β λύσις . ἢ εἰμί λύσις . εἰμί ὁ τάξις εἰδοποιέω , οὗτος καί ἐπί ὁ ἀκρότητος ὁ νοερός ὑπόκειμαι ἄνωθεν ὁ ἕνωσις ὑποβαίνω . δέω οὖν μόνος προστίθημι ὁ αἴτιος ὁ διάκρισις ὁ ἑτερότης , ἢ καί ἐπικρατέω ὁ ένωση ,
damascius.in-parmenidem 497
οὐχ ὅτι διακέκριται ται μᾶλλον ἢ ἠνωται . Τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἐπὶ τοῦ ἐσχάτου νοῦ θέμις εἰπεῖν , ἀλλ’ ὅτι ἡ ἑτερότης ἐκλάμψασα τὴν νοητὴν ἔλυσεν ἕνωσιν , καὶ ἐποίησεν τὴν μετὰ διακρίσεως εἶναι ψευθυμίαν . Μήποτε δὲ οὐδὲ ἀντιθετέον ταυτότητα ὅπως οὖν τῇ ἑτερότητι , ὡς ἐπὶ τῶν γενῶν · ἡ γὰρ δύναμις ἄμφω ποιεῖ , ὡς καὶ αὐτῷ δοκεῖ · ἡ γὰρ μεσότης καὶ συνάγει καὶ
Lemmas: οὐ ὅτι διακρίνω ὁ μᾶλλον ἢ ἑνόω . οὗτος γάρ οὐδέ ἐπί ὁ ἔσχατος νόος θέμις εἶπον , ἀλλά ὅτι ὁ ἑτερότης ἐκλάμπω ὁ νοητός λύω ἕνωσις , καί ποιέω ὁ μετά διάκρισις εἰμί ψευθυμιαω . μήποτε δέ οὐδέ ἀντιθετέον ταυτότης ὅπως οὖν ὁ ἑτερότης , ὡς ἐπί ὁ γένος · ὁ γάρ δύναμις ἄμφω ποιέω , ὡς καί αὐτός δοκέω · ὁ γάρ μεσότης καί συνάγω καί
damascius.in-parmenidem 498
διακρίνει . Διὸ καὶ ἡ Θεότης ἥδε συναγωγὸς ἄμα ἐστὶ καὶ διακριτική , ὡς καὶ τὰ λόγια λέγει καὶ Ὀρφεὺς ἐποίησεν . Ἀλλ’ ἄνω μὲν ἡ δύναμις συναγωγὸς μᾶλλον , κάτω δὲ διακριτική . Διόπερ ἐνταῦθα κέκληται ἑτερότης , ὅτι ὡς διακρίνουσά ἐστι μᾶλλον . Ἔστι γε μὴν καὶ συναγωγός , ἀλλὰ τῶν διακριθέντων · τὸ ἄρα τῆς ταυτότητος τότητος καὶ τῆς ἑτερότητος ἔργον αὐτὴ κατὰ μίαν φύσιν ἐργάζεται
Lemmas: διακρίνω . Διὸ καί ὁ θεότης ὅδε συναγωγός ἄμη εἰμί καί διακριτικός , ὡς καί ὁ λόγιος λέγω καί Ὀρφεύς ποιέω . ἀλλά ἄνω μέν ὁ δύναμις συναγωγός μᾶλλον , κάτω δέ διακριτικός . διόπερ ἐνταῦθα καλέω ἑτερότης , ὅτι ὡς διακρίνω εἰμί μᾶλλον . εἰμί γε μήv καί συναγωγός , ἀλλά ὁ διακρίνω · ὁ ἄρα ὁ ταυτότης τότης καί ὁ ἑτερότης ἔργον αὐτός κατά εἷς φύσις ἐργάζομαι
damascius.in-parmenidem 499
καὶ οὐ διαταράττεσθαι ταράτλεσθαι περὶ τὰ γένη τοῦ ὄντος , ἐπεὶ καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ μὲν νῦν παραδιδομενος μενος ἐκ τῆς διμόρφου δυνάμεως , ὁ δὲ ἐν τοῖς εἴδεσιν ταυτότητι συγκεκράσθω καὶ ἑτερότητι , ἄτε εἶδος ὢν . ὅλως δὲ φαίνεται ὁ Πλάτων οὐδὲ σύμβολα τὰ γένη τοῦ εἴδους ποιούμενος ἄλλων διακόσμων ἢ τῶν νοερῶν · ἐκεῖ γὰρ καὶ τὴν κίνησιν καὶ σιᾶσιν παρέλαβεν , καὶ
Lemmas: καί οὖον διαταράσσω ταράτλεσθαι περί ὁ γένος ὁ εἰμί , ἐπεί καί ὁ ἀριθμός ὁ μέν νῦν παραδίδωμι μένος ἐκ ὁ δίμορφος δύναμις , ὁ δέ ἐν ὁ εἶδος ταυτότης συγκράζω καί ἑτερότης , αὔγ-ασμα εἶδος εἰμί . ὅλως δέ φαίνω ὁ Πλάτων οὐδέ σύμβολον ὁ γένος ὁ εἶδος ποιέω ἄλλος διακοσμέω ἢ ὁ νοερός · ἐκεῖ γάρ καί ὁ κίνησις καί σιάζω παραλαμβάνω , καί
damascius.in-parmenidem 500
τοι πρὸς ἑτερότητος αὐτὴ καὶ ταυτότητος . Ἔδει ἄρα καὶ σιᾶσιν καὶ κίνησιν ἐν τῷ νοητῷ παραλαβεῖν , εἴπερ ἑτερότητα καὶ ταυτότητα ἐν τῇ ἀκρότητι παρέλαβεν τῶν νοητῶν καὶ νοερῶν . Ἀλλὰ γὰρ καὶ δῆλός ἐστι τὴν ἀντικειμένην καὶ ὑποπέζιον τῇ νοητῇ ἐνώσει καὶ πατρικῇ διάκρισιν μητρικὴν ἑτερότητα καλῶν , ὡς ἴυγγα ἄλλοι , διὰ τὸ εἴσω καὶ ἔξω δινεῖσθαι , ὡς νύκτα , διὰ τὸ ἄφραστον
Lemmas: ὅς πρός ἑτερότης αὐτός καί ταυτότης . δέω ἄρα καί σιάζω καί κίνησις ἐν ὁ νοητός παραλαμβάνω , εἴπερ ἑτερότης καί ταυτότης ἐν ὁ ἀκρότης παραλαμβάνω ὁ νοητός καί νοερός . ἀλλά γάρ καί δῆλος εἰμί ὁ ἀντίκειμαι καί ὑποπέζιος ὁ νοητός ενώνω καί πατρικός διάκρισις μητρικός ἑτερότης καλός , ὡς ἴυγξ ἄλλος , διά ὁ εἴδομαι καί ἔξω δινέω , ὡς νύξ , διά ὁ ἄφραστος
damascius.in-parmenidem 501
καὶ πανάριθμον τῶν ἐκεῖ Θεῶν . Ἔξεστι δὲ καθ’ ἕνωσιν ὁρᾶν ἐκεῖ καὶ κίνησιν ἐν τῇ προοδικῇ δυνάμει , καὶ στάσιν ἐν τῇ συναγωγῇ , καὶ ἑτερότητα μὲν ἐν τῇ διακρίσει τῶν γεννωμένων , ταυτότητα δὲ ἐν τῇ περιγραφῇ τῶν ἀφοριζομένων . Οὐ δεῖ οὖν ὡς γένος ἀποδέχεσθαι τὴν ἑτερότητα τητα ταύτην , ἀλλ’ ὡς πάντα συνῃρηκυῖαν κατὰ τὴν ἑαυτῆς παντογόνον φύσιν . ὄγδοον ἐπὶ τούτοις τὸ
Lemmas: καί πανάριθμος ὁ ἐκεῖ θεός . ἔξεστι δέ κατά ἕνωσις ὁράω ἐκεῖ καί κίνησις ἐν ὁ προδικέω δύναμις , καί στάσις ἐν ὁ συναγωγή , καί ἑτερότης μέν ἐν ὁ διάκρισις ὁ γεννάω , ταυτότης δέ ἐν ὁ περιγραφή ὁ ἀφορίζω . οὖον δεῖ οὖν ὡς γένος ἀποδέχομαι ὁ ἑτερότης τητάω οὗτος , ἀλλά ὡς πᾶς συναιρέω κατά ὁ ἑαυτοῦ παντογόνος φύσις . ὄγδοος ἐπί οὗτος ὁ
damascius.in-parmenidem 502
ἐν διαφέρει τῆς μονάδος , πρῶτον μὲν ἢ τὰ καλῶν ὡς καὶ αὐτῷ σθ ἔτι τεται δεῖ πρὸς τὸ διακρίσει καλῶ καὶ ἐν τῇ ἐν τῷ συναγωγῷ πρὸς τὸ πολλὰ τοῦ ἀριθμοῦ διαφέρει · ἡ μὲν γὰρ μονὰς ἀριθμοῦ καὶ πρὸς ἀριθμόν , τὸ δὲ ἕν πρὸς τὰ πολλὰ ἀντίκειται . Δεύτερον δὲ τὸ μὲν ἀπλοῦν τι δηλοῖ καὶ ἀπλήθυντον , ἡ δὲ μονὰς τὸ
Lemmas: ἐν διαφέρω ὁ μόνος , πρῶτος μέν ἢ ὁ καλός ὡς καί αὐτός σθʹ ἔτι ὅς δεῖ πρός ὁ διάκρισις καλέω καί ἐν ὁ ἐν ὁ συναγωγός πρός ὁ πολύς ὁ ἀριθμός διαφέρω · ὁ μέν γάρ μονή ἀριθμός καί πρός ἀριθμός , ὁ δέ εἷς πρός ὁ πολύς ἀντίκειμαι . Δεύτερος δέ ὁ μέν ἀπολόω τίς δηλόω καί ἀπλήθυντος , ὁ δέ μονή ὁ
damascius.in-parmenidem 503
μεμονωμένον καὶ καθ’ ἑαυτὸ διωρισμένον . Τρίτον δὲ ἡ μὲν μονὰς ἀντιδιήρηται πρὸς τὸν ἀριθμόν , τὸ δὲ ἕν καὶ ἐπὶ μονάδος λέγεται καὶ ἐπὶ ἀριθμοῦ · καὶ γὰρ ἕκαστος τῶν ἀριθμῶν εἰς ἐστί , μονὰς δὲ οὔκ ἐστιν ἢ ἀριθμός . Ἔτι τοίνυν τέταρτον τὰ πολλὰ καὶ ἕκαστῳ ἀριθμῷ προσήκει καὶ ἐπὶ αὐτῇ τῇ μονάδι · πολλὰ γὰρ καὶ ἡ μονάς , οὐ μόνον ὅτι καὶ
Lemmas: μονόω καί κατά ἑαυτοῦ διορίζω . Τρίτος δέ ὁ μέν μονή ἀντιδιαιρέω πρός ὁ ἀριθμός , ὁ δέ εἷς καί ἐπί μόνος λέγω καί ἐπί ἀριθμός · καί γάρ ἕκαστος ὁ ἀριθμός εἰς εἰμί , μονή δέ οὐ εἰμί ἢ ἀριθμός . ἔτι τοίνυν τέταρτος ὁ πολύς καί ἕκαστος ἀριθμός προσήκω καί ἐπί αὐτός ὁ μόνος · πολύς γάρ καί ὁ μόνος , οὖον μόνος ὅτι καί
damascius.in-parmenidem 504
πᾶς ὁ ἀριθμὸς ἐν αὐτῇ , ἀλλ’ ὅτι οὐ τὸ ἕν μόνον ἐστίν , ἀλλὰ καὶ ὅν καὶ ἀρχὴ ἀριθμοῦ , καὶ διωρισμένη , καὶ ὅσα ἄλλα στοιχεῖα συνίστησιν τὴν μονάδα . Καὶ γὰρ τὸ σημεῖον πολλά , καὶ τὸ νῦν πολλά · μέρη δὲ πρὸς τι , τὸ μὲν πρὸς χρόνον , τὸ δὲ πρὸς μέγεθος · ἡ δὲ μονὰς πρὸς ἀριθμὸν τὸν ἀπ’ αὐτῆς διαστέοντα , ἐπεὶ καὶ ἐν
Lemmas: πᾶς ὁ ἀριθμός ἐν αὐτός , ἀλλά ὅτι οὖον ὁ εἷς μόνος εἰμί , ἀλλά καί ὅς καί ἀρχή ἀριθμός , καί διορίζω , καί ὅσος ἄλλος στοιχεῖον συνίστημι ὁ μόνος . καί γάρ ὁ σημεῖον πολύς , καί ὁ νῦν πολύς · μέρος δέ πρός τίς , ὁ μέν πρός χρόνος , ὁ δέ πρός μέγεθος · ὁ δέ μονή πρός ἀριθμός ὁ ἀπό αὐτός διΐστημι , ἐπεί καί ἐν
damascius.in-parmenidem 505
αὐτῇ ὁ ἀριθμός . Ἀλλὰ μὴν τὸ γε πέμπτον ἡ μὲν μονάς , εἰ καὶ ἕν , ἀλλ’ ἀριθμητικὸν πάντως · ἕν ἐστὶ μέντοι καὶ τὸ σημεῖον , ἕν καὶ τὸ νῦν , καὶ κατὰ πολλῶν ἄλλων τὸ ἕν . Τί ἄρα ἕν ἡ μονάς , εἴπερ καὶ ἕν ; Ἔκτη δ’ ( οὖν ) ἐν γενεᾷ τὸν λόγον καταπαύοντες , ἐκεῖνο λέγομεν ὅτι σὺν ἑτερότητι πάντως τοῦτο τὸ ἕν τῆς μονάδος ·
Lemmas: αὐτός ὁ ἀριθμός . ἀλλά μήv ὁ γε πέμπτος ὁ μέν μόνος , εἰμί καί εἷς , ἀλλά ἀριθμητικός πάντως · εἷς εἰμί μέντοι καί ὁ σημεῖον , εἷς καί ὁ νῦν , καί κατά πολύς ἄλλος ὁ εἷς . τις ἄρα εἷς ὁ μόνος , εἴπερ καί εἷς ; ἔκτη δέ ( οὖν ) ἐν γενεά ὁ λόγος καταπαύω , ἐκεῖνος λέγω ὅτι σύν ἑτερότης πάντως οὗτος ὁ εἷς ὁ μόνος ·
damascius.in-parmenidem 506
ἄνευ γὰρ ἑτερότητος οὐκ ἂν γένοιτο ἀριθμός . Διὸ καὶ ὁ Παρμενίδης τὰς μονάδας τὸ ἕν ἐποίει , καὶ τὸ ἕτερον , καὶ τὸ ὄν . Ἀνάγκη ἄρα καὶ τὸ ἕν ἕτερον εἶναι τοῦ ἑτέρου , καὶ τὸ ὄν τοῦ ἑνὸς ἕτερον , καὶ πάντα ἀλλήλων · οὐδὲν ἄρα ἐστίν αὐτῶν ὃ μὴ ἤδη δυάς . Αλλὰ μὴν τὸ ὄν πάντως καὶ ἕν τριάς · ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ
Lemmas: ἄνευ γάρ ἑτερότης οὐ εἄν γίγνομαι ἀριθμός . Διὸ καί ὁ Παρμενίδης ὁ μόνος ὁ εἷς ποιέω , καί ὁ ἕτερος , καί ὁ εἰμί . Ἀνάγκη ἄρα καί ὁ εἷς ἕτερος εἰμί ὁ ἕτερος , καί ὁ εἰμί ὁ εἷς ἕτερος , καί πᾶς ἀλλήλων · οὐδείς ἄρα εἰμί αὐτός ὅς μή ἤδη δυάς . αλλά μήv ὁ εἰμί πάντως καί εἷς τριάς · ἀλλά μήv καί ὁ
damascius.in-parmenidem 507
ἕν τριάς . Εἰ γὰρ μὴ ὄν τὸ ἕν , ἀμέθεκτόν ἐστιν ἕν · ὥστε καὶ τὸ ἕτερον τριάς · ὄν τε γάρ , εἴπερ μεθεκτόν , καὶ ἕτι ἕν · εἰ γὰρ μή , οὐδὲν · ἕκαστη ἄρα μονὰς τουλάχιστον τριάς · εἰ δὲ τριάς , καὶ πᾶς ὁ ἀριθμός , κατὰ τὴν Παρμενίδου κατασκευὴν · ἡ μονὰς ἄρα ἕκαστη ὁ πᾶς ἐστιν ἀριθμός · καὶ τοῦτο μὲν ἴσως οὔπω χαλεπόν . Ἄλλ’ ἐπεὶδὴ
Lemmas: εἷς τριάς . εἰμί γάρ μή εἰμί ὁ εἷς , ἀμέθεκτος εἰμί εἷς · ὥστε καί ὁ ἕτερος τριάς · εἰμί τε γάρ , εἴπερ μεθεκτός , καί ἔτι εἷς · εἰμί γάρ μή , οὐδείς · έκαστος ἄρα μονή τουλάχιστον τριάς · εἰμί δέ τριάς , καί πᾶς ὁ ἀριθμός , κατά ὁ Παρμενίδης κατασκευή · ὁ μονή ἄρα έκαστος ὁ πᾶς εἰμί ἀριθμός · καί οὗτος μέν ἴσως οὔπω χαλεπός . ἄλλος ἐπειδή
damascius.in-parmenidem 508
ἀριθμοῦ μονὰς ἡ μονάς , καὶ ἐκ μονάδων ἂν εἴη ἡ μονάς · ἑκάστη δὲ μονὰς τουλάχιστον τριάς , ὥστε καὶ πᾶς ὁ ἀριθμός · καὶ τοῦτο ἄρα ἐπ’ ἄπειρον ἡμῖν συμβήσεται , εἰ πᾶς μὲν ἀριθμὸς ἐκ μονάδων , πᾶσα δὲ μονὰς ἀριθμός . Οὔτε οὖν ἐξ ἀδιαιρέτων ὁ ἀριθμός , οὔτε πεπερασμένος καὶ ἄπειρος , ἀλλ’ ἀπειράκις ἄπειρος , οὔτε ὅλον καὶ μέρη ἔχων , εἰ οὐ περιέχει ἡ
Lemmas: ἀριθμός μονή ὁ μόνος , καί ἐκ μόνος εἄν εἰμί ὁ μόνος · ἕκαστος δέ μονή τουλάχιστον τριάς , ὥστε καί πᾶς ὁ ἀριθμός · καί οὗτος ἄρα ἐπί ἤπειρος ἐγώ συμβαίνω , εἰμί πᾶς μέν ἀριθμός ἐκ μόνος , πᾶς δέ μονή ἀριθμός . οὔτε οὖν ἐκ ἀδιαίρετος ὁ ἀριθμός , οὔτε περαίνω καί ἤπειρος , ἀλλά ἀπειράκις ἤπειρος , οὔτε ὅλος καί μέρος ἔχω , εἰμί οὖον περιέχω ὁ
damascius.in-parmenidem 509
ὁλότης τὰ μέρη καὶ περατοῖ . Ἡ ἡ μὲν γὰρ μονὰς ἀριθ - μοῦ Β . τὸν λόγον καταπαύοντες ] εἴπερ καὶ μεθεκτὸν Β . Η πρὸς μὲν τὸ πρῶτον ῥητέον ὅτι ἐξ ἀδιαιρέτων πᾶς ἀριθμὸς καθόσον ἐκ μονάδων πᾶς , ἡ δὲ μονὰς τὸ ἐλάχιστόν ἐστιν ἀριθμοῦ ἑκάστου . Εἰ δὲ καὶ αὕτη ἀριθμὸς ἐξ ἄλλων μονάδων οὗτος ὁ ἀριθμός , ὧν ἑκάστη πάλιν ἀδιάρετος , ὡς γε
Lemmas: ὁλότης ὁ μέρος καί περατόω . ὁ ὁ μέν γάρ μονή ὁριθς - ἐγώ Β . ὁ λόγος καταπαύω ] εἴπερ καί μεθεκτός Β . ὁ πρός μέν ὁ πρῶτος ῥητέος ὅτι ἐκ ἀδιαίρετος πᾶς ἀριθμός καθόσον ἐκ μόνος πᾶς , ὁ δέ μονή ὁ ἐλάχιστος εἰμί ἀριθμός ἕκαστος . εἰμί δέ καί οὗτος ἀριθμός ἐκ ἄλλος μόνος οὗτος ὁ ἀριθμός , ὅς ἕκαστος πάλιν ἀδίαρος , ὡς γε
damascius.in-parmenidem 510
πρὸς τὸν ἑαυτῆς ἀριθμόν . Εἰ δὲ καὶ ἐκείνη ἀριθμός , πάλιν τὸ ἀδιαίρετον ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν ἥξει τὸν ἀεὶ ἀναφαινομένον , ἐπεὶ καὶ ἀνθρώπων ὁ ἀριθμὸς ἐξ ἀδιαρέτων . Εἰ δὲ διαιρεθεῖεν οἱ ἄνθρωποι εἰς κεφαλὰς , ἔσται κεφαλῶν ὁ ἀριθμός , καὶ ἡ κεφαλὴ μονὰς ἀδιάρετος . Πρὸς δὲ τὸ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον , ἐν ἓν μὲν ὅτι πᾶς ἀριθμὸς κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν
Lemmas: πρός ὁ ἑαυτοῦ ἀριθμός . εἰμί δέ καί ἐκεῖνος ἀριθμός , πάλιν ὁ ἀδιαίρετος ὡς πρός ὁ ἀριθμός ἥκω ὁ ἀεί ἀναφαίνω , ἐπεί καί ἄνθρωπος ὁ ἀριθμός ἐκ αδιαρετη . εἰμί δέ διαιρέω ὁ ἄνθρωπος εἰς κεφαλή , εἰμί κεφαλή ὁ ἀριθμός , καί ὁ κεφαλή μονή ἀδίαρος . πρός δέ ὁ δύο καί ὁ τρίτος , ἐν εἷς μέν ὅτι πᾶς ἀριθμός κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις
damascius.in-parmenidem 511
ἐξ ἀδιαιρέτων συνεστὼς οὐκ ἔσται ἀπειράκις ἄλλον δὲ καὶ ἄλλον γίγνεσθαι ἀριθμὸν ἐπ’ ἄπειρον , τί θαυμαστόν , ὡς ἐπὶ τῆς ἐπ’ ἄπειρον τῶν σωμάτων διαιρέσεως ; ) ἕτερον δὲ ὅτι καθάπερ τὸ μέγεθος σύγκειται μὲν ἐκ πεπερασμένων ἰδιοτήτων , ὡς δὲ ἐν ἀλλήλαις λαις τούτων ἐκγενομένων , καὶ ἤδη ἀριθμοῦ μερῶν γενομένων , ἐπ’ ἄπειρον ἢ τοῦ μεγέθους διαιρέσις · ἰδιότης γὰρ τούτου τὸ ἄπειρον . Ἤδη δὲ
Lemmas: ἐκ ἀδιαίρετος συνίστημι οὐ εἰμί ἀπειράκις ἄλλος δέ καί ἄλλος γίγνομαι ἀριθμός ἐπί ἤπειρος , τίς θαυμαστός , ὡς ἐπί ὁ ἐπί ἤπειρος ὁ σῶμα διαίρεσις ; ) ἕτερος δέ ὅτι καθάπερ ὁ μέγεθος σύγκειμαι μέν ἐκ περαίνω ἰδιότης , ὡς δέ ἐν ἀλλήλων Λαΐς οὗτος ἐκγίγνομαι , καί ἤδη ἀριθμός μέρος γίγνομαι , ἐπί ἤπειρος ἢ ὁ μέγεθος διαίρεσις · ἰδιότης γάρ οὗτος ὁ ἤπειρος . ἤδη δέ
damascius.in-parmenidem 512
καὶ πρὸς τὸ ἔνατον ἀποκρινοῦμαι συντόμως . Ἀριθμοῦ οὖν φύσις ἢ ἐπ’ ἄπειρον σύνθεσις ἢ ἀνάλυσις , ὡς ἡ διαίρεσις τοῦ μεγέθους , καὶ τῶν διαιρουμένων αὔξησις τοῦ ἀπείρου πλῆθους , οὐχ ὅτι ἄπειρον , ἀλλ’ ὅτι οὐχ εὑρίσκεται πέρας τῆς τομῆς . Τοῦτο δὲ φύσεως ἰδιότης , ἀλλ’ οὐκ ἀπειρία · εἰ δὲ καὶ ἀπειρία , ἀλλ’ ὡς ἰδιότης , καὶ ἡ ἀπειρία μετέχουσα μὲν πέρατος , οὐκ ἀπολέσασα δὲ
Lemmas: καί πρός ὁ ἔνατος ἀποκρίνω σύντομος . ἀριθμός οὖν φύσις ἢ ἐπί ἤπειρος σύνθεσις ἢ ἀνάλυσις , ὡς ὁ διαίρεσις ὁ μέγεθος , καί ὁ διαιρέω αὔξησις ὁ ἤπειρος πλῆθος , οὐ ὅτι ἤπειρος , ἀλλά ὅτι οὐ εὑρίσκω πέρας ὁ τομή . οὗτος δέ φύσις ἰδιότης , ἀλλά οὐ ἀπειρία · εἰμί δέ καί ἀπειρία , ἀλλά ὡς ἰδιότης , καί ὁ ἀπειρία μετέχω μέν πέρας , οὐ ἀπόλλυμι δέ
damascius.in-parmenidem 513
τὴν οἰκείαν φύσιν . Καὶ γὰρ ἕκαστον μένον ὃ ἐστὶ μετἔχει έχει τῶν ἄλλων . Μήποτε δὲ καὶ πᾶν εἶδος ἐπ’ ἄπειρον οὕτω διαιρετόν · τὸ τε γὰρ καλὸν εἰς ἀεὶ καλά , καὶ τὸ δίκαιον εἰς ἀεὶ δίκαια , καὶ τὸ ζῷον εἰς ἀεὶ ζῷα , ὅταν εἰς μέρη τέμνηται . Οὐδὲν γὰρ ἐκ μὴ τοιούτων εἶδός ἐστι μερῶν · ἀλλ’ ἔστιν ὁμόχρουν ἕκαστον καὶ ὁμοιομερές , κἂν
Lemmas: ὁ οἰκεῖος φύσις . καί γάρ ἕκαστος μένω ὅς εἰμί μετέχω ἔχω ὁ ἄλλος . μήποτε δέ καί πᾶς εἶδος ἐπί ἤπειρος οὗτος διαιρετός · ὁ τε γάρ καλός εἰς ἀεί καλός , καί ὁ Δίκαιος εἰς ἀεί Δίκαιος , καί ὁ ζῷον εἰς ἀεί ζῷον , ὅταν εἰς μέρος τέμνω . οὐδείς γάρ ἐκ μή τοιοῦτος εἶδος εἰμί μέρος · ἀλλά εἰμί ὁμόχρους ἕκαστος καί ὁμοιομερής , κἀν
damascius.in-parmenidem 514
ἐπ’ ἄπειρον διαιροῖτο , πανταχοῦ τὸ αὐτὸ παραφαίνεται , ἄτε ὅλον δι’ ὅλου μεμεστωμένον τῆς ἑαυτοῦ φύσε|ως . Εἰς δὲ στοιχεῖα ὡρισμένα διαιρεῖται πᾶντη , ἐπινοία χωριζομένων , ὡς καὶ ὁ ἀριθμός , εἴ τις αὐτὸ μόνον τὸ ἕν , καὶ αὐτὸ τὸ ἕτερον , καὶ αὐτὸ τὸ ὧν ἕν νῷ βάλοιτο ἀμέτοχα ἀλλήλων . Ἀλλὰ τοῦτό γε μέχρις ἐπινοίας · ἐν δὲ τοῖς πράγμασιν , πάντα μετ’ ἀλλήλων , καὶ ὅ
Lemmas: ἐπί ἤπειρος διαιρέω , πανταχοῦ ὁ αὐτός παραφαίνω , αὔγ-ασμα ὅλος διά ὅλος μεστόω ὁ ἑαυτοῦ φύσις . εἰς δέ στοιχεῖον ὁρίζω διαιρέω πάντῃ , ἐπίνοια χωρίζω , ὡς καί ὁ ἀριθμός , εἰμί τις αὐτός μόνος ὁ εἷς , καί αὐτός ὁ ἕτερος , καί αὐτός ὁ ὅς εἷς νάω βάλλω ἀμέτοχος ἀλλήλων . ἀλλά οὗτος γε μέχρι ἐπίνοια · ἐν δέ ὁ πρᾶγμα , πᾶς μετά ἀλλήλων , καί ὅς
damascius.in-parmenidem 515
τι ἂν λάβῃς καὶ τὰ ἄλλα ἐστίν . Καὶ γὰρ οὕτω τὰ γένη τοῦ ὄντος ἀεὶ σὺν ἀλλήλοις , καὶ ἐν ἑκάστῳ τὰ ἄλλα , κἂν χωρίσῃς τὰ ἄλλα , καὶ τὸ ἕν διεφθείρας · ἐπεὶ καὶ ἐκτὸς τοῦ ἑνός , πῶς ἂν εἴη πρὸς τὸ καθόσον καὶ αὕτη ἀριθμὸς πρὸς τὸ Σ’ . εἰσαεὶ Β . καὶ Β . κἂν ] καὶ τὸ ὂν , ἢ τὸ ἕτερον ; καὶ πλάσαι
Lemmas: τίς εἄν λαμβάνω καί ὁ ἄλλος εἰμί . καί γάρ οὗτος ὁ γένος ὁ εἰμί ἀεί σύν ἀλλήλων , καί ἐν ἕκαστος ὁ ἄλλος , κἀν χωρίζω ὁ ἄλλος , καί ὁ εἷς διαφθείρω · ἐπεί καί ἐκτός ὁ εἷς , πῶς εἄν εἰμί πρός ὁ καθόσον καί οὗτος ἀριθμός πρός ὁ σύ . εἰσαεί Β . καί Β . κἀν ] καί ὁ εἰμί , ἢ ὁ ἕτερος ; καί πλάσσω
damascius.in-parmenidem 516
χαλεπόν · καὶ ἐκτὸς τοῦ ὄντος , ὡς ἂν ἐπινοηθείη νοηθείη τὸ ἕν , εἰ μὴ ἄρα τὸ ἀμέθεκτον ; οὐ τοῦτο δὲ ἦν τὸ στοιχεῖον τοῦ ἀριθμοῦ . Οὐ τοίνυν οὐδὲ ἄνευ ἑτερότητος , εἴπερ οὐκ ἔσται τὸ νοητὸν ἕν , ἀλλὰ τὸ διαστὰν ἀπὸ τοῦ ὄντος . Ὄλον ἄρα δι’ ὅλου , καὶ τὸ τοῦ ἀριθμοῦ εἶδος , ἀριθμός , ὡς καὶ τὸ τοῦ πλήθους πανταχῇ πλῆθος . Καὶ γὰρ
Lemmas: χαλεπός · καί ἐκτός ὁ εἰμί , ὡς εἄν ἐπινοέω νοέω ὁ εἷς , εἰμί μή ἄρα ὁ ἀμέθεκτος ; οὖον οὗτος δέ εἰμί ὁ στοιχεῖον ὁ ἀριθμός . οὖον τοίνυν οὐδέ ἄνευ ἑτερότης , εἴπερ οὐ εἰμί ὁ νοητός εἷς , ἀλλά ὁ διίστημι ἀπό ὁ εἰμί . ὅλος ἄρα διά ὅλος , καί ὁ ὁ ἀριθμός εἶδος , ἀριθμός , ὡς καί ὁ ὁ πλῆθος πανταχῇ πλῆθος . καί γάρ
damascius.in-parmenidem 517
ἐπὶ τῶν ἄλλων τὰ στοιχεῖα ὁμόχροα · οὐ γὰρ τὰ ἄλλων ἐν ἄλλοις εἶναι πέφυκεν οἷον τὸ ἀνθρώπου ζῷον ἐν τῷ ἵππῳ · ἄνθρωπος ἄρα καὶ τὸ ζῷον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ οἷον ζῳικὸς ἄνθρωπος ἢ ἀνθρωπείων ζῷον . Μᾶλλον δὲ ἐννοητέον ὅτι τὰ στοιχεῖα ἡμεῖς διαιροῦμεν · ἁπλοῦν δὲ ἕκαστον εἶδος · ὁ γὰρ ἄνθρωπος μία φύσις ἀσύνθετος θετος ὁμοῦ ζῷον οὖσα λογικόν , θνητόν , καὶ
Lemmas: ἐπί ὁ ἄλλος ὁ στοιχεῖον ὁμόχροος · οὖον γάρ ὁ ἄλλος ἐν ἄλλος εἰμί φύω οἷος ὁ ἄνθρωπος ζῷον ἐν ὁ ἵππος · ἄνθρωπος ἄρα καί ὁ ζῷον ἐν ὁ ἄνθρωπος οἷος ζωικός ἄνθρωπος ἢ ἀνθρώπειος ζῷον . μᾶλλος δέ ἐννοητέον ὅτι ὁ στοιχεῖον ἐγώ διαιρέω · ἁπλόος δέ ἕκαστος εἶδος · ὁ γάρ ἄνθρωπος εἷς φύσις ἀσύνθετος θετός ὁμοῦ ζῷον εἰμί λογικός , θνητός , καί
damascius.in-parmenidem 518
πάντα ὅσα ἐστίν , κατὰ μίαν ἔχει ἰδέαν , ἢ ὄνομα , ἄνθρωπος , ἣν οὐ δυνάμενοι συνελεῖν ὁμοῦ , διαιροῦμεν εἰς τὰ λεγόμενα , ἃπερ οὐ τοῦ εἴδους ἐστὶ μερισμός , ἀλλὰ τῆς ἡμετέρας συνθέτου θέτου νοήσεως . Εἰ γοῦν ἁπλῇ νοήσει χρυσάιμεθα , ἁπλοῦν καὶ τὸ εἶδος ὑφόμεθα . μεθα . Διὸ νῦν οὐχ ὁρῶμεν κατὰ τὴν σύνθετον ἐπιστήμην , ἄτε ὂν ἀσύνθετον , ὡς ὥς φησι Πλάτων , καὶ ἐγὼ ψεί|θομαι .
Lemmas: πᾶς ὅσος εἰμί , κατά εἷς ἔχω ἰδέα , ἢ ὄνομα , ἄνθρωπος , ὅς οὖον δύναμαι συναιρέω ὁμοῦ , διαιρέω εἰς ὁ λέγω , ὅσπερ οὖον ὁ εἶδος εἰμί μερισμός , ἀλλά ὁ ἡμέτερος σύνθετος θέτης νόησις . εἰμί γοῦν ἁπλόος νοέω χρυσαιμεθη , ἁπλόος καί ὁ εἶδος ὑφίημι . μέθη . Διὸ νῦν οὐ ὁράω κατά ὁ συντίθημι ἐπιστήμη , αὔγ-ασμα εἰμί ἀσύνθετος , ὡς ὅς φημί Πλάτων , καί ἐγώ ψέγω .
damascius.in-parmenidem 519
Πᾶν μὲν οὖν εἶδος , ὡς δοκεν , ἄπειρον , τὸ δὲ πλῆθος καὶ ὁ ἀριθμὸς διαφερόντως , ὅτι κατὰ ταῦτα καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ἄπειρον φαίνεται · αἱ γὰρ διαιρέσεις ἀπὸ τοῦ πλήθους ἥκουσιν καὶ τοῦ ἀριθμοῦ πᾶσι τοῖς ἄλλοις , ἐπεὶ καὶ τὸ μέγεθος , ἢ πολλά , διαιρεῖται εἰς τὰ πολλά . Ἄρα οὖν ὁ ἀριθμὸς ἄπειρος ; ἢ καθὸ πλῆθος ; « ἄπειρον γὰρ ἀριθμὸς πλήθει φησὶν καὶ
Lemmas: Πᾶν μέν οὖν εἶδος , ὡς δοκός , ἤπειρος , ὁ δέ πλῆθος καί ὁ ἀριθμός διαφερόντως , ὅτι κατά οὗτος καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ἤπειρος φαίνω · ὁ γάρ διαίρεσις ἀπό ὁ πλῆθος ἥκω καί ὁ ἀριθμός πᾶς ὁ ἄλλος , ἐπεί καί ὁ μέγεθος , ἢ πολύς , διαιρέω εἰς ὁ πολύς . ἄρας οὖν ὁ ἀριθμός ἤπειρος ; ἢ καθό πλῆθος ; « ἤπειρος γάρ ἀριθμός πλῆθος φημί καί
damascius.in-parmenidem 520
ὁ Παρμενίδης , ἢ οὐδὲ τὰ πολλά ἄπειρα , ἢ πολλά , ἀλλὰ κατὰ μέθεξιν τοῦ ἀπείρου · πολλά γὰρ καὶ τὰ πεπερασμένα · οὐδὲν ἧττον ἢ πολλά ὥσπερ καὶ τὰ ἄπειρά ἐστι πολλά . Καὶ τὸ πλῆθος ἄρα μετοχὴ τοῦ ἀπείρου ἄπειρον , καὶ τοῦ πεπερασμένου , πεπερασμένον . Πῶς οὖν φαμεν τὸ πλῆθος καὶ τὰ μέρη ἔχειν ὡς πλήθη , καὶ τὸν ἀριθμὸν ἕκαστῳ τῶν μερῶν ; φαίνεται γὰρ
Lemmas: ὁ Παρμενίδης , ἢ οὐδέ ὁ πολύς ἤπειρος , ἢ πολύς , ἀλλά κατά μέθεξις ὁ ἤπειρος · πολύς γάρ καί ὁ περαίνω · οὐδείς κακός ἢ πολύς ὥσπερ καί ὁ ἄπειρος εἰμί πολύς . καί ὁ πλῆθος ἄρα μετοχή ὁ ἤπειρος ἤπειρος , καί ὁ περαίνω , περαίνω . Πῶς οὖν φημί ὁ πλῆθος καί ὁ μέρος ἔχω ὡς πλῆθος , καί ὁ ἀριθμός ἕκαστος ὁ μέρος ; φαίνω γάρ
damascius.in-parmenidem 521
ἄπειρον πᾶν , κατὰ τὴν ἑαυτοῦ μέστωσιν ὂν . Ἡ καὶ ἡ μέστωσις καὶ τὸ δι’ ὅλου ὁμόχρονον , καὶ τὸ ὁπωσοῦν ἄπειρον , ἢ πεπερασμένον ἐκ τοῦ τέρατος καὶ τοῦ πρώτου ἀπείρου πᾶσιν ἐγκέκραται . Διὸ καὶ εἰ πρόσθεν ἐλέγομεν τὰ πολλά ἄπειρα εἶναι φύσει , οὕτως ἐλέγομεν πανταχῇ γ’ οὖν . ΑΠΟΡΙΑ . ΑΤΣΙΣ . ΑΙΣΙΣ . ΑΠΟΡΙΑ . τὸ στοιχεῖον ἦν Β . ρία . Β λύσις . ἢ Β . Β
Lemmas: ἤπειρος πᾶς , κατά ὁ ἑαυτοῦ μέστωσις εἰμί . ὁ καί ὁ μέστωσις καί ὁ διά ὅλος ὁμόχρονος , καί ὁ ὁπωσοῦν ἤπειρος , ἢ περαίνω ἐκ ὁ τέρας καί ὁ πρῶτος ἤπειρος πᾶς ἐγκεράννυμι . Διὸ καί εἰμί πρόσθεν λέγω ὁ πολύς ἤπειρος εἰμί φύσις , οὕτως λέγω πανταχῇ γε οὖν . ἀπορία . ΣΤ . Αἶσις . ἀπορία . ὁ στοιχεῖον εἰμί Β . Ῥίον . Β λύσις . ἢ Β . Β
damascius.in-parmenidem 522
ἀπο - ἀπορία . ή Β . Β λύσις . πρόσθεν ] ὡς ἡ <μὲν> πολλὰ μετέχοντα τοῦ ἀπείρου , ἡ δὲ οὐ πολλά , ἀλλ’ ἐν τρόπον τινὰ τοῦ τέρατος · τὰ γὰρ πολλὰ ἀντικεῖσθαι δοκεῖ τῷ τέρατι μᾶλλον , ὡς ἀριθμὸς τῇ ἀπειρίᾳ μᾶλλον . Διὸ πᾶς ἀριθμὸς εὐθὺς πεπέρασται · ἀλλ’ ὅμως καὶ ὁ ἀπλῶς ἀριθμὸς ἀεὶ ἄπειρος , καὶ τὸ πλῆθος ὅμως ἀεὶ πεπερασμένον ἐστίν . Εἰ δὲ καὶ
Lemmas: ἀπος - ἀπορία . ή Β . Β λύσις . πρόσθεν ] ὡς ὁ ὅς πολύς μετέχω ὁ ἤπειρος , ὁ δέ οὖον πολύς , ἀλλά ἐν τρόπος τις ὁ τέρας · ὁ γάρ πολύς ἀντίκειμαι δοκέω ὁ τέρας μᾶλλον , ὡς ἀριθμός ὁ ἀπειρία μᾶλλον . Διὸ πᾶς ἀριθμός εὐθύς περάω · ἀλλά ὅμως καί ὁ ἀπλόος ἀριθμός ἀεί ἤπειρος , καί ὁ πλῆθος ὅμως ἀεί περαίνω εἰμί . εἰμί δέ καί
damascius.in-parmenidem 523
ἐπ’ ἄπειρον ἢ τοῦ ἀριθμοῦ ἀνάλυσις ἐπινοεῖται , ἀλλ’ ἡ ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ γέννησις τῶν ἰδίων ἔχει πέρας τὸ πρόσφορον , οἷον δημιουργικαῖς τομαῖς ὁριζομένης τῆς ἀπείρου φανταζομένης ἀναλύσεως ἢ συνθέσεως . Ἔδ λέγειν ὅτι καὶ ἡ ἡμετέρα ἐπίνοια εἴσω ὅρων στρέφεται τῆς πεπερασμένης τομῆς τῶν ἠριθμημένων οὐσιῶν · ὥστε γὰρ καὶ ἐπὶ πλεῖστον χρόνον πολλά - 1ο πλασιάζοντες , χωρήσομεν εἰς πλεῖον ἀριθμὸν
Lemmas: ἐπί ἤπειρος ἢ ὁ ἀριθμός ἀνάλυσις ἐπινοέω , ἀλλά ὁ ἀπό αὐτός καί ἐν αὐτός γέννησις ὁ ἴδιος ἔχω πέρας ὁ πρόσφορος , οἷος δημιουργικός τομή ὁρίζω ὁ ἤπειρος φαντάζω ἀνάλυσις ἢ σύνθεσις . ΕΔ λέγω ὅτι καί ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια εἴδομαι ὁράω στρέφω ὁ περαίνω τομή ὁ ἀριθμέω οὐσία · ὥστε γάρ καί ἐπί πλεῖστος χρόνος πολύς - 1ος πλασιάζοντες , χωρέω εἰς πλείων ἀριθμός
damascius.in-parmenidem 524
τῆς τοῦ ἰδίου γεννητοῦ περι-όδου · όδου · ὥστε καὶ ἡ πρὸς ἡμᾶς ἀπειρία ἐντὸς ἐστὶ τῶν ἰδίων τεράτων . Καὶ ὡστε ἂν τὸ κοσμικὸν σῶμα πλείοσι τομαῖς τῶν φυσικῶν ἐπινοήσωμεν τεμνόμενον , ἀμήχανον οἶμαι · ὥστε καὶ τὸ κενεμβατοῦν τῆς ἡμετέρας ἐπινοίας οὐδέποτε φθάνει τὸ ἀληθὲς τῆς δημιουργικῆς ἢ ἀναλύσεως , ἢ συνθέσεως , ἢ διαιρέσεως . Πεπέρασται μὲν οὖν καὶ ἄπειρον πᾶν εἶδός ἐστιν · ἀλλ’ οὔτε
Lemmas: ὁ ὁ ἴδιος γεννητής περιοράω · ὁδός · ὥστε καί ὁ πρός ἐγώ ἀπειρία ἐντός εἰμί ὁ ἴδιος τέρας . καί ὡστε εἄν ὁ κοσμικός σῶμα πλείων τομή ὁ φυσικός ἐπινοέω τέμνω , ἀμήχανος οἴομαι · ὥστε καί ὁ κενεμβατέω ὁ ἡμέτερος ἐπίνοια οὐδέποτε φθάνω ὁ ἀληθής ὁ δημιουργικός ἢ ἀνάλυσις , ἢ σύνθεσις , ἢ διαίρεσις . περάω μέν οὖν καί ἤπειρος πᾶς εἶδος εἰμί · ἀλλά οὔτε
damascius.in-parmenidem 525
τὰ τέρατα πάντα , οὔτε τὰς ἀπειρίας ἡμεῖς καταληψόμεθα , μήτ’ ἀληθείας . Ἐπὶ τούτοις τὸ δέκατον κινητὸν πρόβλημα . Διὰ τί οὖν ἐν τῷ νοητῷ οὐκ ἐστὶν ἀριθμός , καίτοι καὶ ἐκεῖ πλῆθος εἶναι λέγομεν ; Ἡ πρῶτον μὲν φησιν , τὸν λογικώτερον τρόπον , ὅτι τὸ μὲν πλῆθος ἐκεῖ κατὰ διαίρεσιν ἐφαίνετο , ὁ δὲ ἀριθμὸς κατὰ σύνθεσιν · δεύτερον δὲ κατὰ τὴν πραγματειωδεστέραν ἐπι-βολήν , βολήν , ὅτι τὸ
Lemmas: ὁ τέρας πᾶς , οὔτε ὁ ἀπειρία ἐγώ καταλαμβάνω , μήτε ἀλήθεια . ἐπί οὗτος ὁ δέκατος κινητός πρόβλημα . Ζεύς τίς οὖν ἐν ὁ νοητός οὐ εἰμί ἀριθμός , καίτοι καί ἐκεῖ πλῆθος εἰμί λέγω ; ὁ πρῶτος μέν φημί , ὁ λογικός τρόπος , ὅτι ὁ μέν πλῆθος ἐκεῖ κατά διαίρεσις φαίνω , ὁ δέ ἀριθμός κατά σύνθεσις · δύο δέ κατά ὁ πραγματειώδης ἐπιβολή , βολή , ὅτι ὁ
damascius.in-parmenidem 526
μὲν πλῆθος ἐκεῖνο τοῦ ὄντος ἦν διαίρεσις · ἐνταῦθα δέ , ἰδίᾳ μὲν ἑνάδων ὁ ἀριθμός , ἰδίᾳ δὲ ὄντων . Ἔτι δὲ τρίτον ἐκεῖνο μὲν τὸ πλῆθος ἐξ ἀνομοίων ἦν καὶ ἀσυμβλητῶν , καὶ ἐπὶ ἐν διαιρετῶν , ὁ δὲ ἀριθμός , ἐξ ἀδιαι-ρέτων ρέτων καὶ συμβλητῶν . Εἰ δὲ μονάδες ἐκεῖ καὶ δυάδες καὶ τριάδες , οὐκ ἀριθμοὶ ἂν εἶεν αὐταὶ γε , ἀλλ’ ἀρχαὶ ἀριθμῶν , ἐπεὶ καὶ
Lemmas: μέν πλῆθος ἐκεῖνος ὁ εἰμί εἰμί διαίρεσις · ἐνταῦθα δέ , ἴδιος μέν ἑνάς ὁ ἀριθμός , ἴδιος δέ εἰμί . ἔτι δέ τρίτος ἐκεῖνος μέν ὁ πλῆθος ἐκ ἀνόμοιος εἰμί καί ασύμβλητος , καί ἐπί ἐν διαιρετός , ὁ δέ ἀριθμός , ἐκ ἀδιαίρετος ρέτος καί συμβλητός . εἰμί δέ μόνος ἐκεῖ καί δυάς καί τριάς , οὐ ἀριθμός εἄν ἄγω αὐτός γε , ἀλλά ἀρχή ἀριθμός , ἐπεί καί
damascius.in-parmenidem 527
ἡ τετράς ζῴων καὶ τριάς τῶν ἰντῶν . Ταῦτα δὲ ἀληθῆ μέν , οὐ λύει δὲ τὴν ἀπορίαν · ἐστω γὰρ εἶναι καὶ τετράδα ἐκεῖ καὶ ταύτην μέντοι εἶναι ὡς ἀρχὴν τοῦ ἀριθμοῦ , παγὰν ἀενάου φύσεως οὔσαν κατὰ τὸ ἔπος . Ἄλλ’ οὔσης δυάδος καὶ τριάδος , πῶς οὐχὶ καὶ τὸ δὶς τρία , καὶ πρὸς τὸ ν πεπερασμένος ἀνακλίσεως ἐῶ γὰρ λέγειν φθείρει Β πρὸς
Lemmas: ὁ τετράς ζῷον καί τριάς ὁ ἰντῶν . οὗτος δέ ἀληθής μέν , οὖον λύω δέ ὁ ἀπορία · ἵστημι γάρ εἰμί καί τετράς ἐκεῖ καί οὗτος μέντοι εἰμί ὡς ἀρχή ὁ ἀριθμός , πηγή ἀέναος φύσις εἰμί κατά ὁ ἔπος . ἄλλος εἰμί δυάς καί τριάς , πῶς οὐ καί ὁ δίς τρεῖς , καί πρός ὁ Ν περαίνω ἀνάκλισις ἐάω γάρ λέγω φθείρω Β πρός
damascius.in-parmenidem 528
τὸ ἐστὶ τὸ τρὶς καὶ ἔτι τὸ τρία καὶ τὸ δύο ἔτι δὲ καὶ ἐκεῖ αἱ μονάδες ὁμοῖαί τε καὶ ἀδιαίρετοι κατὰ τὴν μίαν φύσιν τοῦ ἑνὸς ἔτι δὲ καὶ εἰ κατὰ ὅμως ἔδει τῶν διαιρημάτων εἶναι τῶν ἐκεῖ ὅλως δὲ γεννημάτων δηλοῖ πρόσοδον ἡ τε ἐκεῖ ἥ τε ἐνθάδε Μήποτε οὖν ἄμεινον λέγειν ἓν μὲν ὅτι τὸ μὲν πλῆθος
Lemmas: ὁ εἰμί ὁ τρίς καί ἔτι ὁ τρεῖς καί ὁ δύο ἔτι δέ καί ἐκεῖ ὁ μόνος ὅμοιος τε καί ἀδιαίρετος κατά ὁ εἷς φύσις ὁ εἷς ἔτι δέ καί εἰμί κατά ὅμως ἐσθίω ὁ διαίρημα εἰμί ὁ ἐκεῖ ὅλως δέ γέννημα δηλόω πρόσοδος ὁ τε ἐκεῖ ὅς τε ἐνθάδε μήποτε οὖν ἀγαθός λέγω εἷς μέν ὅτι ὁ μέν πλῆθος
damascius.in-parmenidem 529
ἢ ἢ οὔπω ἄρα ἐκεῖ ἕτερον δὲ ὅτι κρύφιος ἐκεῖ ἡ Καὶ ὁ ἀριθμὸς ἄρα οὐδέπω ἐκεῖ εἴπερ σὺν ἑτερότητι ὡς δὲ ἡ δύναμις ἔχει τὴν ἑτερότητα ἔχοι ἂν καὶ τὸ πλῆθος αἰτίαν τοῦ ἀριθμοῦ ἔτι δὲ ἐκ τρίτων οὐκ εἰσὶν ἐκεῖ οὐδὲ ἄρα οὐδὲ εἴπερ καὶ ταύτας ἡ ἑτερότης ἑνάδες μόνον ἁπλαῖ καὶ ἄνευ πάσης ὥστε καὶ εἰς ἄκρον
Lemmas: ἢ ἢ οὔπω ἄρα ἐκεῖ ἕτερος δέ ὅτι κρύφιος ἐκεῖ ὁ καί ὁ ἀριθμός ἄρα οὐδέπω ἐκεῖ εἴπερ σύν ἑτερότης ὡς δέ ὁ δύναμις ἔχω ὁ ἑτερότης ἔχω εἄν καί ὁ πλῆθος αἴτιος ὁ ἀριθμός ἔτι δέ ἐκ τρίτος οὐ εἰμί ἐκεῖ οὐδέ ἄρα οὐδέ εἴπερ καί οὗτος ὁ ἑτερότης ἑνάς μόνος ἁπλόος καί ἄνευ πᾶς ὥστε καί εἰς ἄκρος
damascius.in-parmenidem 530
ἡνωμέναι ὥστε καὶ εἰ καὶ ἄπειρα εἴη τὰ νοητὰ οὔπω ταῦτα Οὔτε γὰρ ἀλλήλων εἰς ὑπερβολὴν ἥνωται πολλῷ μειζόνως ἢ κατὰ γὰρ συνέχεια καὶ εἰ καὶ μὴ ἐκείνη δὲ ἡ ἕνωσις ἀμερής τε καὶ οὔτε αὖ μονὰς ὅτι μὴ ἐκ πολλῶν καὶ ἓν ὂν μόνον καὶ τοῦτο ὡς ἓν Ἄλλο οὖν εἶδος ἐκεῖ τῶν καὶ καὶ κατὰ μεταφορὰν οὕτως ὅτι
Lemmas: ἑνόω ὥστε καί εἰμί καί ἤπειρος εἰμί ὁ νοητός οὔπω οὗτος οὔτε γάρ ἀλλήλων εἰς ὑπερβολή ἑνόω πολύς μέγας ἢ κατά γάρ συνέχεια καί εἰμί καί μή ἐκεῖνος δέ ὁ ἕνωσις ἀμερής τε καί οὔτε αὖος μονή ὅτι μή ἐκ πολύς καί εἷς εἰμί μόνος καί οὗτος ὡς εἷς ἄλλος οὖν εἶδος ἐκεῖ ὁ καί καί κατά μεταφορά οὕτως ὅτι
damascius.in-parmenidem 531
ἄλλως οὐκ εἴχομεν ἐπεὶ βούλεταί τε πολλὰ μὲν εἶναι ἐξ οὔτε δὲ οὔτε ἐκ Καὶ τὰ πολλὰ δὲ οὔτε οὔτε ἀλλὰ ἔτι μειζόνως Καὶ ἀδιάστατος γαροῦν εἰ λέγεται ἐκεῖ τετρὰς οὕτω λέγεται καὶ εἰ νοητός τις εἰς τρία πάντα κατὰ τὴν τριάδα τέτμηκε καὶ πρὸς τὸ ἑνδέκατον πεπερασμένος ἀναλύσεως ἔδω γὰρ λέγειν ὡς μονὰς ρ ς ἀριθμοῦ φθεῖρει ἅμα τῷ
Lemmas: ἄλλως οὐ ἔχω ἐπεί βούλομαι τε πολύς μέν εἰμί ἐκ οὔτε δέ οὔτε ἐκ καί ὁ πολύς δέ οὔτε οὔτε ἀλλά ἔτι μέγας καί ἀδιάστατος γαροῦν εἰμί λέγω ἐκεῖ τετράς οὗτος λέγω καί εἰμί νοητός τις εἰς τρεῖς πᾶς κατά ὁ τριάς τέμνω καί πρός ὁ ἑνδέκατος περαίνω ἀνάλυσις ἐσθίω γάρ λέγω ὡς μονή ρ Σ ἀριθμός φθείρω ἅμα ὁ
damascius.in-parmenidem 532
ἀριθμῷ καὶ τούτῳ συντεταγμένη , ἡ δὲ νοητὴ ἄρ᾽ οὐ μονὰς ἀριθμητική , ἀλλ' ὡς εἴρηται , ἕτερον εἶδος μονάδος ἁπλῆς τε καὶ ἀδιακρίτου · καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , τὸ ἄπειρον πλῆθος ἀρχὴ τοῦ ἀριθμοῦ , πασῆς μᾶλλον μονάδος πρὸς ἑαυτῷ ἡνωμένον , οὐ τὸ εἶδος αὐτὸ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀπ᾿ ἐκείνου γεννώμενα μυρία πλήθη . Διὸ καὶ παρ' Ὀρφεῖ τὰ μὲν ἄλλα γένη , ἐκ μητρὸς καὶ
Lemmas: ἀριθμός καί οὗτος συντάσσω , ὁ δέ νοητός ἄρα οὖον μονή ἀριθμητικός , ἀλλά ὡς εἴρω , ἕτερος εἶδος μόνος ἁπλόος τε καί ἀδιάκριτος · καί ἁπλόος εἶπον , ὁ ἤπειρος πλῆθος ἀρχή ὁ ἀριθμός , πᾶς μᾶλλον μόνος πρός ἑαυτοῦ ἑνόω , οὖον ὁ εἶδος αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀπό ἐκεῖνος γεννάω μυρίος πλῆθος . Διὸ καί παρά Ὀρφεύς ὁ μέν ἄλλος γένος , ἐκ μήτηρ καί
damascius.in-parmenidem 533
πατρός . πρὸς τὸ Iν . ἐπεὶ ἐστι τὰ πολλὰ ... πρὸς τὸ ια΄ . μονάς , ὡς μονὰς ἄρα ἡ καὶ μονὰς οὐκ ἀριθμοῦ αἰτία μονάδος τε καὶ ἀριθμοῦ ἀδιαιρέτου Η δὲ πρώτη τῶν ἡμετέρων ἀπὸ μόνου τοῦ πατρὸς ὡς ἀπὸ μονάδος δὲ τὸ αὐτοπλῆθος ἑνάς μία τῇ ἰδιότητι οὕτω καί ὁ ἁπλῶς ἀριθμὸς αὐτὸ τὸ εἶδος μονάς τῇ ἰδιότητι Καὶ οὗτός ὁ μένων
Lemmas: πατήρ . πρός ὁ Iν . ἐπεί εἰμί ὁ πολύς ... πρός ὁ ΙΑ΄ . μόνος , ὡς μονή ἄρα ὁ καί μονή οὐ ἀριθμός αἰτία μόνος τε καί ἀριθμός ἀδιαίρετος ὁ δέ πρῶτος ὁ ἡμέτερος ἀπό μόνος ὁ πατήρ ὡς ἀπό μόνος δέ ὁ αὐτόπληθος ἑνάς εἷς ὁ ἰδιότης οὗτος καί ὁ ἁπλόος ἀριθμός αὐτός ὁ εἶδος μόνος ὁ ἰδιότης καί οὗτος ὁ Μένων
damascius.in-parmenidem 534
ὁ δὲ προϊών ἀριθμὸς ἐκ ἅτε μεριζόμενος τὴν οἰκείαν ταὐτὸν καὶ ἀριθμὸν χαρακτηρίζειν τὴν Καὶ τίνι ὅπερ ἡ ἄρχουσα μονὰς τῶν ἐν ἑκάστῳ ἀριθμῷ μονάδων εἴπερ πᾶσα μονὰς πᾶς Η οὕτω γε οὐδὲν διοίσει ὁ τῇδε ἄνθρωπος τοῦ ὅτι ὅλον τὸ εἶδος Εἰ δὲ τοῦτό φαμεν κατὰ τὴν ἰδιότητα δυνάμει δὲ καὶ πρεσβείᾳ ὁ ἐκεῖ διαφέρει τοῦδε τοῦ Καὶ ἐπὶ
Lemmas: ὁ δέ πρόειμι ἀριθμός ἐκ ἅτε μερίζω ὁ οἰκεῖος αὐτός καί ἀριθμός χαρακτηρίζω ὁ καί τίς ὅσπερ ὁ ἄρχω μονή ὁ ἐν ἕκαστος ἀριθμός μόνος εἴπερ πᾶς μονή πᾶς ὁ οὗτος γε οὐδείς διαφέρω ὁ ὅδε ἄνθρωπος ὁ ὅτι ὅλος ὁ εἶδος εἰμί δέ οὗτος φημί κατά ὁ ἰδιότης δύναμις δέ καί πρέσβυς ὁ ἐκεῖ διαφέρω ὅδε ὁ καί ἐπί
damascius.in-parmenidem 535
τῶν μονάδων ὁ αὐτὸς ἰδιότητι μὲν αἱ αὐταὶ αἱ μὲν αἱ δὲ καὶ αἱ μὲν τέρων ἀριθμῶν εἰσιν αἱ δὲ μερικωτέρων καὶ αἱ μὲν ἥνωνται αἱ δὲ μᾶλλον καὶ ᾗ μέν τινες μονάδες οἷον τοῦδε τοῦ ᾗ δὲ ἀρχὴ ἁπλῶς Δεῖ δὲ νοεῖν τοὺς ἐκεῖ ἀριθμοὺς ὥστε καὶ διὰ τῶν μονάδων Ἡ ἄρα τῆς τετράδος μονὰς τετραδική κατὰ καὶ οὐκ
Lemmas: ὁ μόνος ὁ αὐτός ἰδιότης μέν ὁ αὐτός ὁ μέν ὁ δέ καί ὁ μέν τέρος ἀριθμός εἰμί ὁ δέ μερικός καί ὁ μέν ἑνόω ὁ δέ μᾶλλον καί ὅς μέν τις μόνος οἷος ὅδε ὁ ὅς δέ ἀρχή ἁπλόος Δεύς δέ νοέω ὁ ἐκεῖ ἀριθμός ὥστε καί διά ὁ μόνος ὁ ἄρα ὁ τετράς μονή τετραδικός κατά καί οὐ
damascius.in-parmenidem 536
ἂν γένοιτο μέρος μερικὴ ἄρα ἑκάστη ἡ δὲ πρώτη ἅτε οὔπω γενομένη τινὸς ἀλλὰ παντὸς οὖσα ἀρχὴ Διὸ καὶ τὸν ἁπλῶς ἀριθμὸν ἐν ἑαυτῇ ἐπὶ τούτοις καὶ τοιῶνδε ζητημάτων χορὸν ἀνεγείρωμεν περὶ τῆς αὐτῆς ἓν μὲν πρὸ διὰ τί ἐντεῦθεν ὁ ἀριθμὸς ἐν ᾧ καὶ τὰ περὶ τῶν σειρῶν Δεύτερον τίς ἡ τοῦ ἀριθμοῦ χρεία τῇ προόδῳ τῶν Τρίτον διὰ
Lemmas: εἄν γίγνομαι μέρος μερικός ἄρα ἕκαστος ὁ δέ πρῶτος ἅτε οὔπω γίγνομαι τις ἀλλά πᾶς εἰμί ἀρχή Διὸ καί ὁ ἁπλόος ἀριθμός ἐν ἑαυτοῦ ἐπί οὗτος καί τοιόσδε ζήτημα χορός ἀνεγείρω περί ὁ αὐτός εἷς μέν πρό διά τίς ἐντεῦθεν ὁ ἀριθμός ἐν ὅς καί ὁ περί ὁ σειρά Δεύτερος τίς ὁ ὁ ἀριθμός χρεία ὁ πρόοδος ὁ Τρίτος διά
damascius.in-parmenidem 537
τί ἐν μὲν τῷ νοητῷ κατὰ διαίρεσιν ἡ τῶν γεννημάτων ἐνταῦθα δὲ κατὰ σύνθεσιν ἢ πῶς ἡ τάξις ὁμοῦ γεννητική τε καὶ εἰ γὰρ πρώ τως πῶς τἀναντία ὁμοῦ καὶ πρώτως καὶ ἀπὸ μιᾶς ἅμα δὲ καὶ πῶς ἄμφω προσήκει τῷ πῶς θῆλυς ὁ ἀριθμὸς καὶ τῇ θηλυμόρφῳ καὶ μητρικῇ θεότητι καὶ πῶς ἔχει καὶ πατρικὸς ὁ πρὸς τὸ ἡ
Lemmas: τίς ἐν μέν ὁ νοητός κατά διαίρεσις ὁ ὁ γέννημα ἐνταῦθα δέ κατά σύνθεσις ἢ πῶς ὁ τάξις ὁμοῦ γεννητικός τε καί εἰμί γάρ πρωΐ ὅς πῶς τἀναντία ὁμοῦ καί πρῶτος καί ἀπό εἷς ἅμα δέ καί πῶς ἄμφω προσήκω ὁ πῶς θῆλυς ὁ ἀριθμός καί ὁ θηλύμορφος καί μητρικός θεότης καί πῶς ἔχω καί πατρικός ὁ πρός ὁ ὁ
damascius.in-parmenidem 538
Β πρὸς τὸ ᾗ πολλαπλασίασιν πῶς ἔχει τὸ ἄρρητον ὁ ἀριθμός , ἵνα καὶ ταύτῃ πρέποι τῇ ἀκρότητι τῶν νοητῶν καὶ νοερῶν . Ἔβδο|μον , ὡς καὶ ὁ ὑπερουράνιος τόπος τῷ τε ἀριθμῷ ᾠκείωται καὶ τῇδε τῇ ὑμνουμένῃ Θεότητι . Ὀγδοον , εἰ συντίθησιν τοὺς δύο ἀριθμούς , τὸν τε οὐσιώδη καὶ τὸν ἐνιαῖον , ὡς οὐκ ἔσται ὁ κοινὸς οὗτος ἀριθμὸς ἐξ ἀσυμβλήτων . Ἔνατον , διὰ τί
Lemmas: Β πρός ὁ ὅς πολλαπλασίασις πῶς ἔχω ὁ ἄρρητος ὁ ἀριθμός , ἵνα καί οὗτος πρέπω ὁ ἀκρότης ὁ νοητός καί νοερός . Ἔβδομος , ὡς καί ὁ ὑπερουράνιος τόπος ὁ τε ἀριθμός οἰκειόω καί ὅδε ὁ ὑμνέω θεότης . ὄγδοος , εἰμί συντίθημι ὁ δύο ἀριθμός , ὁ τε οὐσιώδης καί ὁ ἐνιαῖος , ὡς οὐ εἰμί ὁ κοινός οὗτος ἀριθμός ἐκ ασύμβλητος . ἔνατος , διά τίς
damascius.in-parmenidem 539
λέγουσιν αὐτοὶ οἱ Θεοὶ τὰ ἱερὰ συνθήματα ἐν ταύτῃ ἀναφανῆναι , φανῆναι , καὶ διὰ τί ἴυγγες ὠνομάσθησαν , καὶ διὰ τί νύκτες , καὶ εἰ τι ἡ ἑτερότης ρότης ἔχει , καὶ ὁ ἀριθμὸς πρὸς τὰ ὀνόματα ταῦτα συγγενές . Δέκατον , ὡς πολλαὶ αἱ ἴυγγες καὶ αἱ νύκτες , εἴπερ ἀριθμὸς ὅλος ἱυγυκός τε καὶ νύχιος . Ἐνδέκατον , εἰ ἔστιν ὁ οὐσιώδης ἀριθμὸς [ ἔστιν ] καὶ ὁ ἐνιαῖος ,
Lemmas: λέγω αὐτός ὁ θεός ὁ ἱερόv σύνθημα ἐν οὗτος ἀναφαίνω , φαίνω , καί διά τίς ἴυγξ ὀνομάζω , καί διά τίς νύξ , καί εἰμί τίς ὁ ἑτερότης Ρότης ἔχω , καί ὁ ἀριθμός πρός ὁ ὄνομα οὗτος συγγενής . Δέκατος , ὡς πολύς ὁ ἴυγξ καί ὁ νύξ , εἴπερ ἀριθμός ὅλος ἱυγυκός τε καί νύχιος . ἑνδέκατος , εἰμί εἰμί ὁ οὐσιώδης ἀριθμός [ εἰμί ] καί ὁ ενιαίος ,
damascius.in-parmenidem 540
ποῦ ἄν εἴη ὁ ἀπλῶς ἀριθμός · δεῖ γὰρ εἶναι τὸν ἕνα πρὸ τῶν δυεῖν . Εἰ δὲ οὗτός ἔστιν ὁ ἀπὸ τῆς ἑτερότητος , ὡς φησιν , εἴη ἄν τοῦ ἑνιαίου πρότερος ὁ ἑτεροῖος · ὥστε καὶ τοῦ ἑνὸς ἡ ἑτερότης . Δυοδέκατον , τίνα ἀφοριστέον τὴν πρώτην τριάδα τῶν νοητῶν καὶ νοερῶν . Πρὸς δὴ τὸ πρῶτον λέγομεν ὅτι ὁ μὲν νοητὸς κόσμος διαιρετὸς ἔστιν , μόνος
Lemmas: ποῦ ἄν εἰμί ὁ ἀπλόος ἀριθμός · δεῖ γάρ εἰμί ὁ εἷς πρό ὁ δύο . εἰμί δέ οὗτος εἰμί ὁ ἀπό ὁ ἑτερότης , ὡς φημί , εἰμί ἄν ὁ ενιαίος πρότερος ὁ ἑτεροῖος · ὥστε καί ὁ εἷς ὁ ἑτερότης . δυοδεκατος , τίς ἀφοριστέον ὁ πρῶτος τριάς ὁ νοητός καί νοερός . πρός δή ὁ πρῶτος λέγω ὅτι ὁ μέν νοητός κόσμος διαιρετός εἰμί , μόνος
damascius.in-parmenidem 541
ὁλοτελής , ἐν τῷ μένειν ἔχων τὸ εἶναι , οὐδὲ προϊὼν εἰς ὑπόβασιν νοητήν , ἀλλὰ πάντη τῶν διακόσμων ἀπάντων ἐξηρημένος , οὐδὲ πρὸς αὐτοὺς ἀντιδιηρημένος , ὡς πρῶτος πρὸς δεύτερον , καὶ τρίτον , καὶ τοὺς ἐξῆς . Οὐ γὰρ συναριθμεῖται αὐτοῖς , ἀνάλογον ἔστως τῇ μιᾷ τῶν ὅλων ἀρχῇ ὁ ἐκείνη πρὸς τὰς πολλὰς ἐνάδας , οὗτος πρὸς τοὺς πολλοὺς κόσμους · οὐδὲ γὰρ εἷς ἔστι κόσμος τῶν πολλῶν ,
Lemmas: ὁλοτελής , ἐν ὁ μένω ἔχω ὁ εἰμί , οὐδέ προέρχομαι εἰς ὑπόβασις νοητός , ἀλλά πάντῃ ὁ διακοσμέω ἀπαντάω ἐξαιρέω , οὐδέ πρός αὐτός ἀντιδιαιρέω , ὡς πρῶτος πρός δύο , καί τρίτος , καί ὁ ἑξῆς . οὖον γάρ συναριθμέω αὐτός , ἀνάλογος ἵστημι ὁ εἷς ὁ ὅλος ἀρχή ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ πολύς ἐνᾴδω , οὗτος πρός ὁ πολύς κόσμος · οὐδέ γάρ εἷς εἰμί κόσμος ὁ πολύς ,
damascius.in-parmenidem 542
ἀλλὰ κόσμος οἱ πάντες ὄν κόσμοι , ὁμοῦ καὶ ὡς εἷς οἱ πάντες , μᾶλλον δὲ οἱ πάντες καθ’ ὅλον ἑαυτόν , ἀλλ’ ἐν τῇ οἰκείᾳ ἀποπε - ρατώσει τὸ ἄπειρον πλῆθος ἐκφαίνων ἤδη μονάδα τῶν κόσμων , καὶ ὡς οἱ Θεοὶ διδάσκουσιν , πηγὴν τῶν πηγῶν Ὅπου γὰρ τὸ πλῆθος , ἐνταῦθα καὶ τὸ τῶν πολλῶν ἐν συναίρημα . Τὰ δὲ ἄνω , βυθὸς ὑπέρκοσμος ὡς ἀληθῶς κατὰ
Lemmas: ἀλλά κόσμος ὁ πᾶς εἰμί κόσμος , ὁμοῦ καί ὡς εἷς ὁ πᾶς , μᾶλλον δέ ὁ πᾶς κατά ὅλος ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ οἰκεῖος ἀποπίνω - ρατώσει ὁ ἤπειρος πλῆθος ἐκφαίνω ἤδη μόνος ὁ κόσμος , καί ὡς ὁ θεός διδάσκω , πηγή ὁ πηγή ὅπου γάρ ὁ πλῆθος , ἐνταῦθα καί ὁ ὁ πολύς ἐν συναίρημα . ὁ δέ ἄνω , βυθός ὑπέρκοσμος ὡς ἀληθής κατά
damascius.in-parmenidem 543
τὸ λόγιον , ἀκοσμία κρείττων κόσμου παντός , καὶ ἕνωσις , εἰ θέμις εἰπεῖν , μιμουμένη τὴν παντελῆ ἀκόσμητον σύγχυσιν . Ὅλος οὖν πρὸς ἑαυτὸν ἡνωμένος , καὶ ἐν ᾧν μᾶλλον ἡ ἡνωμένος , ἀδιάκριτός ἐστι , καὶ ἀπρόοδος , πρὸς τὸ Α<sup>ο</sup> . πρὸς τὸ αὐτ . πρὸς τὸν δεύτερον Β . ὧν ] ὢν . ἐκφαίνων Β . καὶ ἀνάριθμος · ἡ δὲ μετ’ αὐτὸν τάξις , ἀπ’ αὐτοῦ γεννηθεῖσα , ἥτε μετὰ τὴν ἔνωσιν οὖσα ,
Lemmas: ὁ λόγιος , ἀκοσμία ἀγαθός κόσμος πᾶς , καί ἕνωσις , εἰμί θέμις εἶπον , μιμέομαι ὁ παντελής ἀκόσμητος σύγχυσις . ὅλος οὖν πρός ἑαυτοῦ ἑνόω , καί ἐν εἰμί μᾶλλον ὁ ἑνόω , ἀδιάκριτος εἰμί , καί ἀπρόοδος , πρός ὁ Αὖ . πρός ὁ αὐτ . πρός ὁ δύο Β . ὅς ] εἰμί . ἐκφαίνω Β . καί ἀνάριθμος · ὁ δέ μετά αὐτός τάξις , ἀπό αὐτός γεννάω , ὅστε μετά ὁ ἔνειμι εἰμί ,
damascius.in-parmenidem 544
διακρίσεως ἀρχὴ καὶ παντοίων προόδων · ὅθεν καὶ οἱ Θεοὶ τὰς σειρὰς ἐντεῦθεν ἄρχεσθαί φασιν . Καίτοι ἀπορήσειεν ἂν τις πῶς ἐντεύθεν , πρῶτον μὲν ὅτι ἀπὸ τοῦ δὲς εἰώθαμεν λέγειν ἄρχεσθαι τὰς σειρὰς , οὐ καθ’ Ὅμηρον μόνον καὶ Ὄρφέα , ἀλλὰ καὶ κατ’ αὐτοὺς τοὺς Θεούς . Δεύτερον δὲ ὅτι καὶ τὸ νοητὸν ἐποιήσατό τινα πρόοδον · ἡ μὲν γὰρ ἀκρότης ἐν ὧν , ἡ δὲ
Lemmas: διάκρισις ἀρχή καί παντοῖος πρόοδος · ὅθεν καί ὁ θεός ὁ σειρά ἐντεῦθεν ἄρχω φημί . καίτοι ἀπορέω εἄν τις πῶς ἐντεῦθεν , πρῶτος μέν ὅτι ἀπό ὁ δες εἴωθα λέγω ἄρχω ὁ σειρά , οὖον κατά Ὅμηρος μόνος καί Ὀρφεύς , ἀλλά καί κατά αὐτός ὁ θεός . Δεύτερος δέ ὅτι καί ὁ νοητός ποιέω τις πρόοδος · ὁ μέν γάρ ἀκρότης ἐν ὅς , ὁ δέ
damascius.in-parmenidem 545
μεσότης , ὅλον καὶ μέρη , ἡ δὲ ἀποπεράτωσις , ἄπειρον πλήθος . Νοητὴ ἄρα αὕτη ἡ τριάς . Διὰ τί οὖν μὴ καὶ σειρά , ὡς ἐπὶ τῶν ἐξῆς τριάδων ; Τρίτον δέ , πῶς καὶ σειρά ἡ τῶν ἰύγγων τριάς , ἡ τῶν συνοχέων , ἡ τῶν τελεταρχῶν ; Αλλὰ τῶν τελεταρχῶν ἐσλιν ὑπόβασις ἐβδομαδική , διὰ τῶν ἐπλὰ χωροῦσα σλερεωμάτων , τοῦ μὲν ἐμπυρίου τελετάρχου τριάδα ἐμπύριον ἀφ’ ἑαυτοῦ προβαλλομένου ,
Lemmas: μεσότης , ὅλος καί μέρος , ὁ δέ ἀποπεράτωσις , ἤπειρος πλήθος . νοητός ἄρα οὗτος ὁ τριάς . Ζεύς τίς οὖν μή καί σειρά , ὡς ἐπί ὁ ἑξῆς τριάς ; Τρίτος δέ , πῶς καί σειρά ὁ ὁ ἴυγξ τριάς , ὁ ὁ συνοχεύς , ὁ ὁ τελετάρχης ; αλλά ὁ τελετάρχης Έσλιν ὑπόβασις ἑβδομαδικός , διά ὁ πλάν χωρέω σλερεωμάτων , ὁ μέν ἐμπύριος τελετάρχης τριάς ἐμπύριος ἀπό ἑαυτοῦ προβάλλω ,
damascius.in-parmenidem 546
τοῦ δὲ αἰθερίου τριάδας αἰθερίους , τοῦ δὲ ὑλαίου τρεῖς ὁμοίως ὑλαίας · παντὶ γὰρ ἐν κόσμῳ λάμπει τριάς ἧς μονὰς ἀρχει , κατὰ τὸ λόγιον . Μήποτε οὖν εἰ καὶ μὴ αὐτόθεν εἴρηται παρὰ τῶν Θεῶν , μήποτε καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τριάδων τὴν αὐτὴν πρόοδον ποιητέον , ὥσπερ παρὰ ἑκάστης τριάδος ὑποβαινούσης · οὕτω γὰρ σώσομεν καὶ τὰς ἐξῃρημένας τριάδας πρὸ τῶν συντεταγμένων , ταγμένων , ὡς
Lemmas: ὁ δέ αἰθέριος τριάς αἰθέριος , ὁ δέ ὑλαῖος τρεῖς ὁμοίως ὑλαῖος · πᾶς γάρ ἐν κόσμος λάμπω τριάς ὅς μονή ἄρχω , κατά ὁ λόγιος . μήποτε οὖν εἰμί καί μή αὐτόθεν εἴρω παρά ὁ θεός , μήποτε καί ἐπί ὁ ἄλλος τριάς ὁ αὐτός πρόοδος ποιητέος , ὥσπερ παρά ἕκαστος τριάς ὑποβαίνω · οὗτος γάρ σῴζω καί ὁ ἐκλέγω τριάς πρό ὁ συντάσσω , ταγμένος , ὡς
damascius.in-parmenidem 547
ἐπὶ τῆς νοερᾶς ἐβδομάδος ποιοῦμεν , τὴν μίαν τῶν ἐπλὰ προτάττοντες · τάτλοντες · οὕτω καὶ ἑκάστην τριάδα πρὸ τῶν ἐπλὰ , τὴν ἰυγγικὴν πρὸ τῶν ἰγγυικῶν , καὶ τὴν συνοχικὴν πρὸ τῶν συνοχικῶν . Ὅτι γὰρ καὶ τὰς ἴυγγας οἱ Θεοὶ πολλὰς ἡμῖν παραδιδόασιν , καὶ οὐ τρεῖς μόνας , καὶ τοὺς συνοχέας πολλούς , δηλοῖ ἐκεῖνα τὰ λόγια · ἀλλὰ καὶ ὑλαίοις ὅσα δουλεύει συνοχεῦσιν . Οὐχ εἷς ἄρα
Lemmas: ἐπί ὁ νοερός ἑβδομάς ποιέω , ὁ εἷς ὁ πλάν προτάσσω · τάτλοντες · οὗτος καί ἕκαστος τριάς πρό ὁ πλάν , ὁ ἰυγγικός πρό ὁ ιγγυικω , καί ὁ συνοχικός πρό ὁ συνοχικός . ὅτι2 γάρ καί ὁ ἴυγξ ὁ θεός πολύς ἐγώ παραδίδωμι , καί οὖον τρεῖς μόνος , καί ὁ συνοχεύς πολύς , δηλόω ἐκεῖνος ὁ λόγιος · ἀλλά καί ὑλαῖος ὅσος δουλεύω συνοχεύς . οὐχ εἷς ἄρα
damascius.in-parmenidem 548
ὁ ὑλαῖος συνοχεύς , ἀλλὰ πολλοί . Οὕτω δὲ καὶ ὁ ἐμπύριος τοῖσδε πυρὸς νοεροῦ νοεροῖς πρησιήρσιν ἅπαντα εἴκαθε δουλεύοντα · καὶ ὅτι τοὺς ἄκρους , δῆλον ὡς καὶ τῶν μέσων πολλοὺς εἶναι νοητέον . Ὅτι δὲ πηγαῖοί εἰσιν οἱ πολλοί , δηλοῖ πρῶτον μὲν ἐκ τοῦ συντάττειν τῷ ἐνὶ πηγαίῳ προόδων παντοίων Β τὸν νοητὸν Β Β ὡσεὶ τοὺς πολλούς , δεύτερον δὲ ἐκ τοῦ δουλεύειν
Lemmas: ὁ Ὑλαῖος συνοχεύς , ἀλλά πολύς . οὕτως δέ καί ὁ ἐμπύριος ὅδε πυρός νοερός νοερός πρησιεαρ ἅπας εἴκω δουλεύω · καί ὅτι ὁ ἄκρος , δῆλος ὡς καί ὁ μέσος πολύς εἰμί νοητέον . ὅτι2 δέ πηγαῖος εἰμί ὁ πολύς , δηλόω πρῶτος μέν ἐκ ὁ συντάσσω ὁ ἐν πηγαῖος πρόοδος παντοῖος Β ὁ νοητός Β Β ὡσεί ὁ πολύς , δύο δέ ἐκ ὁ δουλεύω
damascius.in-parmenidem 549
αὐτοῖς καὶ τὰς νοερὰς ὑμνουμένας δὲ καὶ τὰς ἴυγγας πολλὰς παραδιδόασιν οἱ πολλαὶ μὲν δὴ αἰδε ἐπεμβαίνουσι φαείνοις κόσμοις ἐν αἷς ἀκρότητες ἔασιν Οὐκ ἂν ταῖς ἀκρότησι συνάψας τὸ πλῆθος ὁ εἰ μὴ πηγαῖον ἦν καὶ τὸ πλῆθος ἐν ᾧ αἱ ὅτε γοῦν περὶ τοῦ ἀρχικοῦ πλήθους ἄρχιος ἢ οὖν οὕτω νοεῖν τολμητέον τὴν τῶνδε ὡς ἐπὶ τῶν τελεταρχῶν ἐξέφηναν
Lemmas: αὐτός καί ὁ νοερός ὑμνέω δέ καί ὁ ἴυγξ πολύς παραδίδωμι ὁ πολύς μέν δή ὅδε ἐπεμβαίνω φαίνω κόσμος ἐν ὅς ἀκρότης εἰμί οὐ εἄν ὁ ἀκρότης συνάπτω ὁ πλῆθος ὁ εἰμί μή πηγαῖος εἰμί καί ὁ πλῆθος ἐν ὅς ὁ ὅτε γοῦν περί ὁ ἀρχικός πλῆθος ἄρχιος ἢ οὖν οὗτος νοέω τολμητέον ὁ ὅδε ὡς ἐπί ὁ τελετάρχης ἐκφαίνω
damascius.in-parmenidem 550
οἱ ἢ πλῆθος ἐν ὡς ἐν ὅλῳ κόσμῳ καὶ μετὰ τῆς πρεπούσης οἵαν καὶ τῶν τε νυχίων ἁπάντων γενῶν καὶ τῶν ἐν οὐράνῳ δεδεμένων γὰρ οἱ μετὰ τὸν νοητὸν κόσμον ἐν ἑαυτοῖς ὡς οὐρανὸν ἐν καὶ ἔτι πρὸ τούτου εἶτα ἑξῆς τὰ ἄλλα λογον τοῖς καὶ πρὸς ἅπασιν τὸν Τάρταρον ἀντίξουν ὄντα τῷ ὅθεν καὶ ὁ Φάνης οὔπω εἰ καὶ
Lemmas: ὁ ἢ πλῆθος ἐν ὡς ἐν ὅλος κόσμος καί μετά ὁ πρέπω οἷος καί ὁ τε νύχιος ἅπας γένος καί ὁ ἐν οὐρανός δέω1 γάρ ὁ μετά ὁ νοητός κόσμος ἐν ἑαυτοῦ ὡς οὐρανός ἐν καί ἔτι πρό οὗτος εἶτα ἑξῆς ὁ ἄλλος λόγος ὁ καί πρός ἅπας ὁ Τάρταρος ἀντίξοος εἰμί ὁ ὅθεν καί ὁ Φάνης οὔπω εἰμί καί
damascius.in-parmenidem 551
ἤδη παράδειγμα τῶν οὕτω Οὕτως οὖν αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὰς οἰκείας προὐβάλλοντο γε μὴν ἐκ εἰ μηδὲ οὕτω νοοῖ σειρά ἐστιν ἡ τῶν ἰύγγων ἀκρότης καὶ καὶ μέναι τρεῖς καὶ εἰς τρία ἰδιώματα καὶ τοῖς τρισὶ ὥστε εἰ τῶν σειρὰ τὸ καὶ καὶ ἀπὸ μονάδος τοῦ ἁπλῶς στερεώματος πάντως ὅτι καὶ τῶν ἰύγγων καὶ τῶν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τῆς
Lemmas: ἤδη παράδειγμα ὁ οὗτος οὕτως οὖν αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος προβάλλω γε μήv ἐκ εἰμί μηδέ οὗτος νοέω σειρά εἰμί ὁ ὁ ἴυγξ ἀκρότης καί καί μέναι τρεῖς καί εἰς τρεῖς ἰδίωμα καί ὁ τρεῖς ὥστε εἰμί ὁ σειρά ὁ καί καί ἀπό μόνος ὁ ἁπλόος στερέωμα πάντως ὅτι καί ὁ ἴυγξ καί ὁ κατά ὁ αὐτός τρόπος ὁ
damascius.in-parmenidem 552
ἀλλὰ τὸ δεύτερον καὶ τὸ νοητὸν ἠξίου ὡς αὕτως βαίνειν τρεῖς ἢ οὐκ ἰδιότητες ἐκεῖναι ἀλλὰ παντότητες τελεῖς οὐδὲν ἑαυτῶν ἔξω οὔτε ὡς οὔτε Εν μερισμῷ δέ τινι αἱ ἰδιότητες καὶ ἀντιδιαιρέσει τῇ πρὸς ἐν δὲ τῷ νοητῷ πῶς ἂν εἴη τις πρῶτον μὲν ὅτι πᾶσα ἐκεῖ τάξις τὰ πρὸς τὸ καὶ ἐν αἷς οὖν Β πρὸς τὸ ρημα πάντα
Lemmas: ἀλλά ὁ δύο καί ὁ νοητός ἀξιόω ὡς αὔτως βαίνω τρεῖς ἢ οὐ ἰδιότης ἐκεῖνος ἀλλά παντότης τελέω οὐδείς ἑαυτοῦ ἔξω οὔτε ὡς οὔτε εν μερισμός δέ τις ὁ ἰδιότης καί ἀντιδιαίρεσις ὁ πρός ἐν δέ ὁ νοητός πῶς εἄν εἰμί τις πρῶτος μέν ὅτι πᾶς ἐκεῖ τάξις ὁ πρός ὁ καί ἐν ὅς οὖν Β πρός ὁ ῥῆμα πᾶς
damascius.in-parmenidem 553
ἦν ὁμοίως καὶ ἰσορρόπως , ἀλλ’ οὐκ ἐπικρατοῦντός τινος ἰδιώματος , πλὴν ὅσον ἡ μὲν πάντα ἐν , ἡ δὲ πάντα ὅλον , ἡ δὲ πάντα πᾶν · δεύτερον δὲ ὅτι οὐδὲ τρεῖς ἀπ’ ἀλλήλων προῆλθον , ἀλλ’ ἡνῶνται εἰς ὑπερβολήν · οἷον εἰ νοήσειεν τις σειρὰν οὐκ ἀνασχομένην προκύψαι τῆς οἰκείας μονάδος · ἐκ δὲ αὐ τρίτων ἡ σειρὰ προποδισμός ἐσῆν οὐσίας ἀπὸ ἑνὸς εἰς πλῆθος ἐκμηρυομένης .
Lemmas: εἰμί ὁμοίως καί ἰσόρροπος , ἀλλά οὐ επικρατών τις ἰδίωμα , πλήν ὅσος ὁ μέν πᾶς ἐν , ὁ δέ πᾶς ὅλος , ὁ δέ πᾶς πᾶς · δύο δέ ὅτι οὐδέ τρεῖς ἀπό ἀλλήλων προέρχομαι , ἀλλά ἑνόω εἰς ὑπερβολή · οἷος εἰμί νοέω τις σειρά οὐ ἀνέχω προκύπτω ὁ οἰκεῖος μόνος · ἐκ δέ αὖος τρίτος ὁ σειρά προποδισμός σός οὐσία ἀπό εἷς εἰς πλῆθος ἐκμηρύομαι .
damascius.in-parmenidem 554
Ἐν δὲ τῷ τρίτῳ τῶν νοητῶν ἄρχεται κινεῖσθαι καὶ ὅπως οὖν ὁ τοιοῦτος τῶν γεννημάτων μερισμός . Ἔτι δὲ ὅμως μένει ἀμέριστος , καὶ αἰτία μερισμοῦ μᾶλλον ἢ μερισμός · ὅθεν πηγὴ ἐσῆν τῶν πηγῶν . Εἰ γὰρ καὶ ἤδη πολλαὶ ἰδιότητες , μᾶλλον δὲ πᾶσαι ἐκεῖ διαιροῦνται , ἀλλ’ ὁμοῦ πᾶσαι καὶ ἰσόρροποι πρὸς ἀλλήλας , ἢ ἰυγική , ἢ συνοχική , ἢ τελεταρχική , πᾶσαι ἐφεξῆς καὶ ἄλλαι ,
Lemmas: ἐν δέ ὁ τρίτος ὁ νοητός ἄρχω κινέω καί ὅπως οὖν ὁ τοιοῦτος ὁ γέννημα μερισμός . ἔτι δέ ὅμως μένω ἀμέριστος , καί αἰτία μερισμός μᾶλλον ἢ μερισμός · ὅθεν πηγή σός ὁ πηγή . εἰμί γάρ καί ἤδη πολύς ἰδιότης , μᾶλλον δέ πᾶς ἐκεῖ διαιρέω , ἀλλά ὁμοῦ πᾶς καί ἰσόρροπος πρός ἀλλήλων , ἢ ἰυγική , ἢ συνοχικός , ἢ τελεταρχικός , πᾶς ἐφεξῆς καί ἄλλος ,