ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.de-principiis 541
ἐπὶ μίαν τὴν πρὸ πάντων ἥξομεν , ἢ πάντα ἐν ἐπιθέμεθα ἀπορίᾳ τοῦ οἰκείου ὀνόματος · ἀντὶ δὲ τῶν διῃρημένων δυεῖν ἐπὶ τὰς ὅντινά πότε τρόπον ἀντικειμένας , ἀνάλογον ταῖς ὡς ἀληθῶς ἀντιδιηρημέναις , ὡς ὅπως ἂν τις ἐθέλοι καλεῖν , οὐ διοισόμεθα πρὸς αὐτὸν περὶ γε τῶν ὀνομάτων , εἰ ἔχει τινὰ καὶ ὁπωσοῦν ἔνδειξιν ἢ ἀναλογίαν πρὸς ἐκείνας τὰς ὑπεριδρυμένας τῶν ὅλων ἀρχάς . Ἄρα
Lemmas: ἐπί εἷς ὁ πρό πᾶς ἥκω , ἢ πᾶς ἐν ἐπιτίθημι ἀπορία ὁ οἰκεῖος ὄνομα · ἀντί δέ ὁ διαιρέω δύο ἐπί ὁ ὅστις πότε τρόπος ἀντίκειμαι , ἀνάλογος ὁ ὡς ἀληθής ἀντιδιαιρέω , ὡς ὅπως εἄν τις ἐθέλω καλέω , οὖον διαφέρω πρός αὐτός περί γε ὁ ὄνομα , εἰμί ἔχω τις καί ὁπωσοῦν ἔνδειξις ἢ ἀναλογία πρός ἐκεῖνος ὁ ὑπεριδρύω ὁ ὅλος ἀρχή . ἄρας
damascius.de-principiis 542
οὖν οὕτω ζητέον δύο τὰς ἐπέκεινα τῶν νοητῶν τριάδων ἀρχάς , καὶ ὅλως εἰπεῖν , τῶν ὄντων ἀπάντων , ὡς ἠξίωσεν ὁ Ἰάμβλιχος , ὅσον ἐμέ γε εἰδέναι , μόνος ἀξιώσας τὸ γε τῶν πρὸ ἡμῶν ἀπάντων ; ἢ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἀκολουθητέον Ρ . θητέον τοῖς μετ’ αὐτόν ; Τὸ μὲν οὖν ἀληθέστατον θεὸς ἂν εἰδείη περὶ τῶν τηλικούτων · εἰ δὲ χρὴ τὰ γε ἐμοὶ δοκοῦντα εἰπεῖν ,
Lemmas: οὖν οὗτος ζητέω δύο ὁ ἐπέκεινα ὁ νοητός τριάς ἀρχή , καί ὅλως εἶπον , ὁ εἰμί ἀπαντάω , ὡς ἀξιόω ὁ Ἰάμβλιχος , ὅσος ἐγώ γε οἶδα , μόνος ἀξιόω ὁ γε ὁ πρό ἐγώ ἀπαντάω ; ἢ ὁ ἄλλος ἅπας ἀκολουθητέον Ρ . θητέον ὁ μετά αὐτός ; ὁ μέν οὖν ἀληθής θεός εἄν οἶδα περί ὁ τηλικόσδε · εἰμί δέ χρή ὁ γε ἐγώ δοκέω εἶπον ,
damascius.de-principiis 543
οὐ μοι δοκεῖ ταῦτα ἐχυρὰ εἶναι πρὸς τὴν προκειμένην ἀπόδειξιν . Εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν διωρισμένων ἀναγοίμεθα νοημάτων καὶ ὀνομάτων , προϋποτιθέμενοι καὶ ἐκεῖ τὰ τοιαῦτα , καλῶς μὲν ἂν τοῦτο προσηναγκάζομεν εἶναι τὸ ἐν πρὸ τοῦ πέρατος καὶ τῆς ἀπειρίας · ἐν γὰρ τι ἑκάτερον , καὶ ἐν τοῖς γε διωρισμένοις οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον , καῖον , ἐκεῖνο δὲ συμβήσεται ἄτοπον μόνον τὸ πέρας ἐκεῖ
Lemmas: οὖον ἐγώ δοκέω οὗτος ἐχυρός εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι ἀπόδειξις . εἰμί μέν γάρ ἀπό ὁ διά-ὁρίζω ἀνάγω νόημα καί ὄνομα , προυποτίθημι καί ἐκεῖ ὁ τοιοῦτος , καλῶς μέν εἄν οὗτος προσαναγκάζω εἰμί ὁ ἐν πρό ὁ πέρας καί ὁ ἀπειρία · ἐν γάρ τίς ἑκάτερος , καί ἐν ὁ γε διόρίζω οὕτως ἔχω ἀναγκαῖος , καίω , ἐκεῖνος δέ συμβαίνω ἄτοπος μόνος ὁ πέρας ἐκεῖ
damascius.de-principiis 544
τίθεσθαι καὶ τὸ ἄπειρον . Διὰ τί γὰρ μὴ καὶ μονάδα καὶ δυάδα ἀόριστον κατὰ τοὺς εἰπόντας , ἢ πατέρα καὶ δύναμιν ; ἀλλὰ γὰρ ἕκαστα τούτων ἐννοοῦμεν , καὶ οὐδὲν ἄτιμώτερα μώτερα ταῦτα ἀπειρίας καὶ πέραςτος . Ἀντὶ δυεῖν ἄρα ἀρχῶν ἢ τριῶν , πολλὰς αὐτόθι ποιήσομεν , καὶ τοσαύτας ὅσα τὰ γενικώτατα τῶν διωρισμένων , καὶ εἰ μὴ πάντα , ἀλλὰ τὰ γε ὑπὸ τῶν ἄλλων ὑποθειμένα ,
Lemmas: τίθημι καί ὁ ἤπειρος . Ζεύς τίς γάρ μή καί μόνος καί δυάς ἀόριστος κατά ὁ εἶπον , ἢ πατήρ καί δύναμις ; ἀλλά γάρ ἕκαστος οὗτος ἐννοέω , καί οὐδείς ἄτιμος μώτερα οὗτος ἀπειρία καί πέρατος . ἀντί δύο ἄρα ἀρχή ἢ τρεῖς , πολύς αὐτόθι ποιέω , καί τοσοῦτος ὅσος ὁ γενικός ὁ διά-ὁρίζω , καί εἰμί μή πᾶς , ἀλλά ὁ γε ὑπό ὁ ἄλλος ὑποτίθημι ,
damascius.de-principiis 545
καὶ τὸ χαλεπώτερον , ὅτι διωρισμένας . Τί οὖν ἔτι διοίσει τὸ ἄκρον τοῦ νοητοῦ τῶν ἐν τῷ νῷ διακεκριμένων κεκριμένων γενῶν ; ἢ οὐ τὸ πέρας , ἀλλὰ τὸ κοινὸν τοῦ μονογενοῦς ὅλου σλίχου , οὐδὲ τὸ ἄπειρον , ἀλλὰ καὶ τοῦ ὁμοτρόπου τοῦδε γένους τὸ κοινὸν ἀνακτέον εἰς ἑκατέραν τῶν ἀρχῶν · ἢ καὶ οὕτω διορισμὸς ἔσται ἐκεῖ καὶ ἀντιδιαίρεσις , ὥστε οὐ πάντων ἑκάτερα , οὐδὲ
Lemmas: καί ὁ χαλεπός , ὅτι διορίζω . τις οὖν ἔτι διαφέρω ὁ ἄκρος ὁ νοητός ὁ ἐν ὁ νάω διακρίνω κρίνω γένος ; ἢ οὖον ὁ πέρας , ἀλλά ὁ κοινός ὁ μονογενής ὅλος σλιχοω , οὐδέ ὁ ἤπειρος , ἀλλά καί ὁ ομότροπος ὅδε γένος ὁ κοινός ἀνακτέον εἰς ἑκάτερος ὁ ἀρχή · ἢ καί οὗτος διορισμός εἰμί ἐκεῖ καί ἀντιδιαίρεσις , ὥστε οὖον πᾶς ἑκάτερος , οὐδέ
damascius.de-principiis 546
πάντα πρὸ πάντων , ἀλλὰ τοῦ ἑτέρου τῶν στίχων ἑκατέραν πάντα μὲν καὶ πάντων , ἀλλὰ μᾶλλον τοῦδε ἢ τοῦδε , καὶ μᾶλλον ἢ μὲν κατὰ τὸ ἐν , ἢ δὲ κατὰ τὸ πλήθος . Οὐκοῦν δεήσει καὶ τοῦ μᾶλλον καὶ ἧττον προτάττειν αἰτίαν , καὶ ὅλως ἀντιδιαιρέσεως τῆς ὁπωσοῦν ὁμοταγοῦς . Χωρὶς δὲ τούτων οὐ τὸ ἐν μόνον προτάξομεν πέρατός τε καὶ ἀπειρίας , ἀλλὰ καὶ τὸ
Lemmas: πᾶς πρό πᾶς , ἀλλά ὁ ἕτερος ὁ στίχος ἑκάτερος πᾶς μέν καί πᾶς , ἀλλά μᾶλλον ὅδε ἢ ὅδε , καί μᾶλλον ἢ μέν κατά ὁ ἐν , ἢ δέ κατά ὁ πλήθος . οὐκοῦν δήω καί ὁ μᾶλλον καί κακός προτάσσω αἴτιος , καί ὅλως ἀντιδιαίρεσις ὁ ὁπωσοῦν ὁμοταγής . Χωρὶς δέ οὗτος οὖον ὁ ἐν μόνος προσάγω πέρας τε καί ἀπειρία , ἀλλά καί ὁ
damascius.de-principiis 547
ρα ἡ ὅ ᾗ πάντα ἐν ὄνομα> ἐπιθέμεθα . ἂν εἰ ἔχει Βr , Ι . ἐναγοίμεθα , οὖν τριάδων ἀρχὰς Β . ὄντων ] ἐναγόμενος . νοητῶν Β , ὄντων , σῆ . τόγε ἕκαστον ἀλλὰ καὶ ἀναγόμεθα μᾶλλον πλῆθος , ἢ ὁ τί ποτε κλητέον τὸ πολλοποιὸν αἴτιον ἢ διακριτικόν · ὡς γὰρ ἑκάτερον ἕν , οὕτως ἄμφω δύο , ἢ οὐχ ἕν . Τί οὖν αὐτοῖς αἴτιον τοῦ τοιούτου κοινοῦ ; δεῖ γὰρ
Lemmas: ῥεῖα ὁ ὅς ὅς πᾶς ἐν ὄνομαι ἐπιτίθημι . εἄν εἰμί ἔχω Βr , Ι . ἐνάγω , οὖν τριάς ἀρχή Β . εἰμί ] ἐνάγω . νοητός Β , εἰμί , σῆ . τόγε ἕκαστος ἀλλά καί ἀνάγω μᾶλλον πλῆθος , ἢ ὁ τίς ποτός κλητέος ὁ πολλοποιός αἴτιος ἢ διακριτικός · ὡς γάρ ἑκάτερος εἷς , οὕτως ἄμφω δύο , ἢ οὐ εἷς . τις οὖν αὐτός αἴτιος ὁ τοιοῦτος κοινός ; δεῖ γάρ
damascius.de-principiis 548
ἀμφοῖν καὶ τοῦτο προτάττειν , εἴπερ ὁμοτα|γεῖς , καὶ μὴ ἡ ἕτερα ἀπὸ τῆς ἑτέρας πρόεισιν , ἢ δευτέρα ἀπὸ τῆς πρώτης μετὰ τῶν οὕτως ἐξ ἀνάγκης αὐτῇ συνυφισταμένων ἰδιωμάτων · πρώτη γὰρ ἑαυτὴν παράγουσα κατὰ φύσιν τὴν ἑαυτῆς ἰδιότροπον καὶ τὰ ἄλλα πρῶτα παράγειν ἄρχεται . Πρὸς δὲ τούτοις εἰ ταῦτα ἀπὸ τῶν διωρισμένων εἴληπται , καὶ τὸ ἕν ἐστὶ ἀληθῶς ἕν , οὐ καὶ τῇ
Lemmas: ἄμφω καί οὗτος προτάσσω , εἴπερ ὁμοταγής , καί μή ὁ ἕτερος ἀπό ὁ ἕτερος πρόειμι , ἢ δύο ἀπό ὁ πρῶτος μετά ὁ οὕτως ἐκ ἀνάγκη αὐτός συνυφίστημι ἰδίωμα · πρῶτος γάρ ἑαυτοῦ παράγω κατά φύσις ὁ ἑαυτοῦ ἰδιότροπος καί ὁ ἄλλος πρῶτος παράγω ἄρχω . πρός δέ οὗτος εἰμί οὗτος ἀπό ὁ διά-ὁρίζω λαμβάνω , καί ὁ εἷς εἰμί ἀληθής εἷς , οὖον καί ὁ
damascius.de-principiis 549
ἐννοίᾳ ἐπισπώμενοι προετάτλομεν ἑαυτὸ τοῖν δυσέιν , τῆς μονάδος καὶ δυάδος . Εἰ δὲ τοῦτο διωρισμένον , τί διοίσει τοῦ γένους ; καὶ ἐκεῖνο γὰρ πάντα κατὰ τὸ ἑαυτοῦ ἴδιον , τὸ ἕν . Πῶς οὖν πάντα ἀπλῶς καὶ οὕτως ὡς ὑπὲρ πάντα ; εἰ δὲ τούτοις κεχρήμεθα τοῖς νοήμασι , βουλόμενοι ἀπὸ μὲν τοῦ ἑνὸς ἐλεῖν τὸ πάντῃ ἀπλούστατον καὶ πάντων ἐπέκεινα , ἀπὸ δὲ τῶν πάντων ἐκφυγεῖν
Lemmas: ἔννοια ἐπισπάω προετάτλομεν ἑαυτοῦ ὁ δύο , ὁ μόνος καί δυάς . εἰμί δέ οὗτος διορίζω , τίς διαφέρω ὁ γένος ; καί ἐκεῖνος γάρ πᾶς κατά ὁ ἑαυτοῦ ἴδιος , ὁ εἷς . Πῶς οὖν πᾶς ἀπλόος καί οὕτως ὡς ὑπέρ πᾶς ; εἰμί δέ οὗτος χράομαι ὁ νόημα , βούλομαι ἀπό μέν ὁ εἷς αἱρέω ὁ πάντῃ απλουστερος καί πᾶς ἐπέκεινα , ἀπό δέ ὁ πᾶς ἐκφεύγω
damascius.de-principiis 550
τὸ ἐλάχιστον καὶ ὡς ἕν τι διωρισμένον , ἀπ’ ἀμφοῖν δὲ ἐνδείξασθαι τὴν μίαν ὅλων καὶ πάντων ἐπέκεινα , ἀπὸ δὲ τῶν πάντων ἐκβεβηκυῖαν ἀρχήν , δῆλον ὅτι καὶ τὰς μετ’ αὐτὴν ἀρχὰς οὕτω πως ἡμῖν ἐκκυνηγητέον ἐκ τῶν διωρισμένων ἐννοιῶν ἐπὶ τὰς παντελεῖς , ὡς οἷόν τε μάλιστα ἀνατρέχουσιν , οὐ μέντοι τῷ διορισμῷ τῶν ἐννοιῶν ἐπαναπαυομένοις , οὐδὲ ἀρχουμένοις , οὐδὲ τοῦτον ἐκεῖσε φέρουσιν , οἷον
Lemmas: ὁ μικρός καί ὡς εἷς τίς διορίζω , ἀπό ἄμφω δέ ἐνδείκνυμι ὁ εἷς ὅλος καί πᾶς ἐπέκεινα , ἀπό δέ ὁ πᾶς ἐκβαίνω ἀρχή , δῆλος ὅτι καί ὁ μετά αὐτός ἀρχή οὗτος πως ἐγώ ἐκκυνηγητέον ἐκ ὁ διά-ὁρίζω ἔννοια ἐπί ὁ παντελής , ὡς οἷος τε μάλιστα ἀνατρέχω , οὖον μέντοι ὁ διορισμός ὁ ἔννοια ἐπαναπαύω , οὐδέ ἄρχω , οὐδέ οὗτος ἐκεῖσε φέρω , οἷος
damascius.de-principiis 551
ὡς εἰ τις ἐθέλων παραστῆσαι τὴν τοῦ νοῦ ἁπλῆν νόησιν , ἀντιπαρατιθεὶς αὐτὴν πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς , ὑποδείγμασι χρῶτο , πρὸς μὲν τὴν νοερὰν τῇ τῆς ὄψεως ἐπιβολῇ , πρὸς δὲ τὴν λογικὴν τῇ τῆς ἀκοῆς ὑποδοχῇ , εἶτα δέον ἐφίεσθαι τῶν παραδειγμάτων ἐπὶ τὰς ἀληθεσιέρας περὶ ἐκείνων ἐννοίας . Ὁ δὲ ἀπαιτοῖ τὸν ὑποδεικνύντα , καθάπερ ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἐστὶ κοινὴ κοινή τις αἴσθησις προηγουμενὴ ,
Lemmas: ὡς εἰμί τις ἐθέλω παρίστημι ὁ ὁ νόος ἁπλόος νόησις , ἀντιπαρατίθημι αὐτός πρός ὁ ὁ Ψυχή , ὑπόδειγμα χρ́ομαω , πρός μέν ὁ νοερός ὁ ὁ ὄψις ἐπιβολή , πρός δέ ὁ λογικός ὁ ὁ ἀκοή ὑποδοχή , εἶτα δήω ἐφίημι ὁ παράδειγμα ἐπί ὁ ἀληθής περί ἐκεῖνος ἔννοια . ὁ δέ ἀπαιτέω ὁ ὑποδείκνυμι , καθάπερ ὄψις καί ἀκοή εἰμί κοινός κοινός τις αἴσθησις προηγούμενος ,
damascius.de-principiis 552
οὕτω καὶ τῆς νοερᾶς καὶ ψυχικῆς εἶναί τινα κοινότητα γνώσεως οὐσιώδους , οὐ συννοῶν ὅτι ἡ ψυχικὴ ἀπὸ τῆς νοερᾶς πρόεισιν , εισιν , ὡς εἰκὼν ἀπὸ τοῦ παραδείγματος . Οὕτω γὰρ καὶ οἱ τοῖς διωρισμένοις νοήμασί τε καὶ πράγμασιν ἀποχρώμενοι πρὸς ἔνδειξιν τῶν παντελῶν καὶ ἀδιορίστων ἀρχῶν οὐκ ἂν ἀπαιτοῖντο δικαίως τὰ τούτοις συνόντα ἀνάγειν ἐπ’ ἕκείνας , οἷον ὅτι πολλὰ ταῦτα καὶ ἐκείνας
Lemmas: οὗτος καί ὁ νοερός καί ψυχικός εἰμί τις κοινότης γνῶσις οὐσιώδης , οὖον Συννοῶν ὅτι ὁ ψυχικός ἀπό ὁ νοερός πρόειμι , εἰμί , ὡς εἰκών ἀπό ὁ παράδειγμα . οὕτως γάρ καί ὁ ὁ διόρίζω νόημα τε καί πρᾶγμα ἀποχράω πρός ἔνδειξις ὁ παντελής καί ἀδιόριστος ἀρχή οὐ εἄν ἀπαιτέω δικαίως ὁ οὗτος σύνειμι ἀνάγω ἐπί ἐκεῖνος , οἷος ὅτι πολύς οὗτος καί ἐκεῖνος
damascius.de-principiis 553
εἶναι πολλάς , ἀλλ’ οὐ μόνον δύο ἢ τρεῖς , καὶ ὅτι ταῦτα ἀντιτέτακται ἀλλήλοις καὶ ἐκείνας ὑποτίθεσθαι ἐκκυνηγητέον ἀντὶ τοῦ Θηρατέον . οὕτω αὐτῇ ] οὕτω αὐτῇ ε ( οὕτω οὐδὲ ἀρχ . ὡς εἰ τις ] ἄν τις παραστῆσαι περὶ ἐκείνων ὑπακοῆς Τις ἀπαιτεῖ αἴσθησις ] ἐννοια αἴσθησις . συνιῶν νοερᾶς ] νοητῆς καὶ ἐκείνας ταῦτα ἀντικειμένας , καὶ ὅτι πρὸ τοῦ τέρατος καὶ τῆς ἀπειρίας τὸ ἕν ἐν
Lemmas: εἰμί πολύς , ἀλλά οὖον μόνος δύο ἢ τρεῖς , καί ὅτι οὗτος ἀντιτάσσω ἀλλήλων καί ἐκεῖνος ὑποτίθημι ἐκκυνηγητέον ἀντί ὁ θηρατέος . οὗτος αὐτός ] οὗτος αὐτός ε ( οὗτος οὐδέ ἀρχή . ὡς εἰμί τις ] ἄν τις παρίστημι περί ἐκεῖνος ὑπακοή τις ἀπαιτέω αἴσθησις ] ἔννοια αἴσθησις . συνιέω νοερός ] νοητός καί ἐκεῖνος οὗτος ἀντίκειμαι , καί ὅτι πρό ὁ τέρας καί ὁ ἀπειρία ὁ εἷς ἐν
damascius.de-principiis 554
τούτοις . Διὰ τοῦτο καὶ πρὸ τῶν δυεῖν ἀρχῶν τὴν μίαν θέσιν τοῦ ἑνός , ἐπεὶ καὶ τὸ ἄλλους ἄλλοις κεχρῆσθαι ὀνόμασι πρὸς ἔνδειξιν τῶν δύο ἀρχῶν , καλῶς μὲν λέγοντας ἕκαστους , ἄλλον δὲ κατ’ ἄλλην ἐπιβολὴν ἰσλάμενον , αὐτὸ τοῦτο τεκμηριούτω ἡμῖν μὴ ταῦτα ἐκεῖ ἀποτίθεσθαι , ἀλλ’ ἀπὸ τούτων κατ’ ἀναλογίαν ἐπ’ ἐκείνας ἀνάγεσθαι . Ὡς οὖν μονὰς καὶ τέρας καὶ πατὴρ καὶ ὑπάρξις
Lemmas: οὗτος . Ζεύς οὗτος καί πρό ὁ δύο ἀρχή ὁ εἷς θέσις ὁ εἷς , ἐπεί καί ὁ ἄλλος ἄλλος χράομαι ὄνομα πρός ἔνδειξις ὁ δύο ἀρχή , καλῶς μέν λέγω έκαστος , ἄλλος δέ κατά ἄλλος ἐπιβολή ἰσλάμενον , αὐτός οὗτος τεκμηριόω ἐγώ μή οὗτος ἐκεῖ ἀποτίθημι , ἀλλά ἀπό οὗτος κατά ἀναλογία ἐπί ἐκεῖνος ἀνάγω . ὡς οὖν μονή καί τέρας καί πατήρ καί ὕπαρξις
damascius.de-principiis 555
καὶ αἰθήρ , εἰ βούλει , ἐν τούτοις μὲν τοῖς διωρισμένοις ἄλλο καὶ ἄλλο καθάπερ καὶ τὰ ὀνόματα ἔχει , ἐκεῖ δὲ μιᾶς φύσεως πάντα ἐστὶ παραδείγματα ἢ σύμβολα , οὕτω καὶ τὸ ἕν , εἰ καὶ ἄλλο παρ’ ἕκαστον τούτων , ἀλλ’ ἐκεῖ τῆς αὐτῆς ἔνδειγμα καὶ τοῦτο φύσεως . Ὁμοίως δὲ καὶ τὰ πολλὰ τῆς ἑτέρας καὶ μετὰ τὴν εἰρημένην τεταγ - μένης , ἕστω κατά τινα
Lemmas: καί αἰθήρ , εἰμί βούλομαι , ἐν οὗτος μέν ὁ διόρίζω ἄλλος καί ἄλλος καθάπερ καί ὁ ὄνομα ἔχω , ἐκεῖ δέ εἷς φύσις πᾶς εἰμί παράδειγμα ἢ σύμβολον , οὗτος καί ὁ εἷς , εἰμί καί ἄλλος παρά ἕκαστος οὗτος , ἀλλά ἐκεῖ ὁ αὐτός ἔνδειγμα καί οὗτος φύσις . ὅμοιος δέ καί ὁ πολύς ὁ ἕτερος καί μετά ὁ εἴρω τάσσω - μένω , εἱμί κατά τις
damascius.de-principiis 556
ἀναλογίαν ὑπόδειγμα · ἥς καὶ τὸ ἄπειρον καὶ ἡ ἀόριστος δυὰς καὶ ἡ δύναμις καὶ τὸ χάος , καὶ ὅ τι ἂν τις ἄλλο πρὸς γνωριμωτέραν παράστασιν ἐπινοήσειεν . Οὐ δεῖ οὖν , φαίν τις ἂν , πρὸ τῶν δυεῖν ἀρχῶν εἶναι τὴν μίαν , ἄτε ἀντικειμένων , τὴν πρὸ τῆς ἀντιθέσεως ; ἢ πρῶτον μὲν οὐχ ἀντί - κεινται ὡς ὁμοταγεῖς , οἷον τέρας καὶ ἄπειρον · ἢ γὰρ τοιαύτη
Lemmas: ἀναλογία ὑπόδειγμα · ἥς καί ὁ ἤπειρος καί ὁ ἀόριστος δυάς καί ὁ δύναμις καί ὁ χάος , καί ὅς τίς εἄν τις ἄλλος πρός γνώριμος παράστασις ἐπινοέω . οὖον δεῖ οὖν , Φάιν τις εἄν , πρό ὁ δύο ἀρχή εἰμί ὁ εἷς , αὔγ-ασμα ἀντίκειμαι , ὁ πρό ὁ ἀντίθεσις ; ἢ πρῶτος μέν οὐ ἀντί - κεῖμαι ὡς ὁμοταγής , οἷος τέρας καί ἤπειρος · ἢ γάρ τοιοῦτος
damascius.de-principiis 557
ἀντίθεσις τῶν ἀντιδιηρημένων ἐστίν · ἀλλ’ εἴπερ ἄρα ὡς αἴτιον καὶ αἰτιατόν , ὡς ὁ νοητὸς κόσμος τοῦ νοεροῦ , ὁ πᾶς τοῦ παντός . Ἔπειτα εἰ καὶ συγχωρήσομεν καὶ ἡμεῖς εἶναι τὴν μίαν , ἣν ἀναζητοῦντες ἐν τοῖς πρόσθεν ἀπόρρητον εὑρήκαμεν οὖσαν , ἀλλὰ τὴν μίαν ταύτην ὁ Πυθαγόρας ἐν ἀνευφήμησεν , οἷαν καὶ ἡμεῖς τὴν δεύτεραν οὖσαν ἐθέμεθα , ἐν πάντα εἰπόντες , μετὰ δὲ ταύτην εἶναι
Lemmas: ἀντίθεσις ὁ ἀντιδιαιρέω εἰμί · ἀλλά εἴπερ ἄρα ὡς αἴτιος καί αἰτιατός , ὡς ὁ νοητός κόσμος ὁ νοερός , ὁ πᾶς ὁ πᾶς . ἔπειτα εἰμί καί συγχωρέω καί ἐγώ εἰμί ὁ εἷς , ὅς ἀναζητέω ἐν ὁ πρόσθεν ἀπόρρητος εὑρίσκω εἰμί , ἀλλά ὁ εἷς οὗτος ὁ Πυθαγόρας ἐν ἀνευφημέω , οἷος καί ἐγώ ὁ δύο εἰμί τίθημι , ἐν πᾶς εἶπον , μετά δέ οὗτος εἰμί
damascius.de-principiis 558
μονάδα καὶ δυάδα ἄοριστον . Ἀλλὰ φήσω καὶ τὴν ἐπέκεινα πάντων ἀρχὴν ἐνδείκνυσθαι βουλομένους , ἄλλοτε ἄλλο γνώρισμα αὐτῆς ὑποτίθεσθαι , μᾶλλον δὲ σύνθημα κατὰ τὸ ἀληθέστατον , τοὺς μὲν τὸ ἕν ἀπλῶς , τοὺς δὲ Θεὸν ἀπλῶς , τοὺς δὲ χρόνον ἢ καιρὸν ἢ τάχαθόν . Ἡμεῖς δὲ ἄρρητον ἀρχὴν ὑπεθέμεθα , θέσιν τοῦ ἑνός ] θεσιν αι τοῦ ἑνός Θετέον αὐτοενός . δυεῖν ] δύο θέσιν τοῦ ἑνός Θεσιν ,
Lemmas: μόνος καί δυάς ἀόριστος . ἀλλά φημί καί ὁ ἐπέκεινα πᾶς ἀρχή ἐνδείκνυμι βούλομαι , ἄλλοτε ἄλλος γνώρισμα αὐτός ὑποτίθημι , μᾶλλον δέ σύνθημα κατά ὁ ἀληθής , ὁ μέν ὁ εἷς ἀπλόος , ὁ δέ θεός ἀπλόος , ὁ δέ χρόνος ἢ καιρός ἢ τάχαθόν . ἐγώ δέ ἄρρητος ἀρχή ὑποτίθημι , θέσις ὁ εἷς ] θέσις ὁ ὁ εἷς θετέος αυτοεις . δύο ] δύο θέσις ὁ εἷς Θέσις ,
damascius.de-principiis 559
αι τ . ἑ . ε . λέ - γονται ἐκεῖ δὲ μιᾶς παραδ . πάντα ἕστι φύσεως ἢ συμβ . παρ’ ἕκαστων ὅτι ότι ἀντικειμένην ἀντίκειται ταύτην ] ταῦτα φήσω καὶ <τοὺς> τὴν ἐπέκεινα βουλομένους ] βουλομένην τὸ ἕν ἢ πηγὴ θειότητος πᾶσης καὶ ὁ ἐστὶν αὐτὸ Θεός . ὡς οὖσαν , μᾶλλον δὲ καὶ Αἰγύπτιοι ἄρρητον ἀνυμνήκασι · σκότος γὰρ ἄγνωστον αὐτὴν ὀνομάκασι , τρὶς καὶ τοῦτο ἐπιφημίζοντες . Οὕτω τοίνυν
Lemmas: ὁ τ . ὅς . ε . λεʹ - γοντ ἐκεῖ δέ εἷς παραδ . πᾶς εἰμί φύσις ἢ συμβ . παρά έκαστος ὅτι ότι ἀντίκειμαι ἀντίκειμαι οὗτος ] οὗτος φημί καί ὅς ὁ ἐπέκεινα βούλομαι ] βούλομαι ὁ εἷς ἢ πηγή θειότης πᾶς καί ὁ εἰμί αὐτός Θεός . ὡς εἰμί , μᾶλλον δέ καί Αἰγύπτιος ἄρρητος ἀνυμνέω · σκότος γάρ ἄγνωστος αὐτός ὀνομάζω , τρίς καί οὗτος ἐπιφημίζω . οὕτως τοίνυν
damascius.de-principiis 560
καὶ Πυθαγόρας ἠθέλησέ τι ὄνομα αὐτῇ ἐπιθεῖναι πρὸς τὴν φιλόσοφον διδασκαλίαν λίαν ἀφορῶν , διότι μετ’ αὐτὴν ἀφωρίσατο τὴν μονάδα , σύμβολον καὶ τοῦτο λέγων αὐτῆς , ἀλλ’ οὐ δήλωμά τι οἰκεῖον , ἐπεὶ καὶ ἡ μονὰς τῷ ὄντι ὅπου ὁ ἀριθμός , ὁ δὲ ἀριθμὸς ἐν διωρισμένοις , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ ἀδιωρίστῳ πληρώματι τῶν ὄντων . Ὁ δὲ γε Πλάτων ἀμφισβητήσιμος ὅπη χρῆται τοῖς ὀνόμασιν ·
Lemmas: καί Πυθαγόρας ἐθέλω τίς ὄνομα αὐτός ἐπιτίθημι πρός ὁ φιλόσοφος διδασκαλία λίαν ἀφοράω , διότι μετά αὐτός ἀφορίζω ὁ μόνος , σύμβολον καί οὗτος λέγω αὐτός , ἀλλά οὖον δήλωμα τίς οἰκέω , ἐπεί καί ὁ μονή ὁ εἰμί ὅπου ὁ ἀριθμός , ὁ δέ ἀριθμός ἐν διόρίζω , ἀλλά οὐ ἐν ὁ ἀδιόριστος πλήρωμα ὁ εἰμί . ὁ δέ γε Πλάτων ἀμφισβητήσιμος ὅπῃ χράω ὁ ὄνομα ·
damascius.de-principiis 561
ἐν μὲν γὰρ τῷ Σοφιστῇ τὸ ἐν προτίθησι τῶν πάντων , ἐν δὲ τῇ Πολιτείᾳ ἄγνωστον εἶναί φησιν , ἐν δὲ τῷ Παρμενίδῃ κατὰ τὴν πρώτην ὑπόθεσιν δοκεῖ μὲν τὸ ἐν ὑπολιπεῖν ἄνευ τοῦ εἶναι . Τὸ γὰρ ἐν εἶναι , ὡς ἔοικεν , ἀναιρεῖ · οὐ μέντοι · ἀλλ’ ἴσως διὰ τῆς παντελοῦς ἀποφάσεως καὶ τῆς γνωστικῆς ἀπάσης ἀναιρέσεως τὸ ἀπόρρητον ἐνδείκνυται . Αλλὰ τοῦτο μὲν ἐν
Lemmas: ἐν μέν γάρ ὁ σοφιστής ὁ ἐν προτίθημι ὁ πᾶς , ἐν δέ ὁ πολιτεία ἄγνωστος εἰμί φημί , ἐν δέ ὁ Παρμενίδης κατά ὁ πρῶτος ὑπόθεσις δοκέω μέν ὁ ἐν ὑπολείπω ἄνευ ὁ εἰμί . ὁ γάρ ἐν εἰμί , ὡς ἔοικα , ἀναιρέω · οὖον μέντοι · ἀλλά ἴσως διά ὁ παντελής ἀπόφασις καί ὁ γνωστικός ἀπασάω ἀναίρεσις ὁ ἀπόρρητος ἐνδείκνυμι . αλλά οὗτος μέν ἐν
damascius.de-principiis 562
ἄλλοις εὐκαιρότερον ἐξετάζειν . Ἐν μέντοι τῇ δευτέρᾳ ὑποθέσει σαφῶς τίθεται τοῦτο τὸ ἐν , ὃ δὴ νῦν καὶ ἡμεῖς ἐν πάντα ἐθέμεθα καταφατικῶς , ὡς γε οἷόν τε ἦν , ὅπερ καὶ τὸ πάντων ἐσλὶν ἀπλούστατον . Ἐκεῖνο δὲ τὸ ἐν , ὃ πρὸ μονάδος ὁ Πυθαγόρας ἐτίθετο , καὶ ὁ Πλάτων ἐν τῇ πρώτῃ ὑποθέσει , τῆς ἀρρήτου ἀρχῆς ἐσλὶ σύμβολον , ὡς ἄλλος αὐτὴν ἄλλως πως
Lemmas: ἄλλος εὔκαιρος ἐξετάζω . ἐν μέντοι ὁ δύο ὑπόθεσις σαφῶς τίθημι οὗτος ὁ ἐν , ὅς δή νῦν καί ἐγώ ἐν πᾶς τίθημι καταφατικός , ὡς γε οἷος τε εἰμί , ὅσπερ καί ὁ πᾶς Έσλιν απλουστερος . ἐκεῖνος δέ ὁ ἐν , ὅς πρό μόνος ὁ Πυθαγόρας τίθημι , καί ὁ Πλάτων ἐν ὁ πρῶτος ὑπόθεσις , ὁ ἄρρητος ἀρχή εἰμί σύμβολον , ὡς ἄλλος αὐτός ἄλλως πως
damascius.de-principiis 563
ἐπωνόμασεν . Εἰ τοίνυν λέγοι τις τὸ μὲν πάντα ἐν ἐπίσης εἶναι πάντα ἐν , ἡ δὲ πρεσβυτέρα τῶν δυοῖν ἀρχῶν ὑπαρκτικὴ μᾶλλον ἢ παρακτικὴ ἢ περατοειδής , ὥσπερ ἡ δευτέρα τὰ ἐναντία μᾶλλον , ἑκάτερα δὲ ὅμως πάντα ἐν , ἴσθω μὲν ὁ ταῦτα λέγων ἐτι κατεχόμενος ἐν τοῖς διωρισμένοις , τὰ μᾶλλον καὶ ἥλιον ἐν ἐκείνοις ὑποτιθέμενος καὶ ἰδιότησιν αὐταῖς διαφερούσαις ἀφοριζόμενος , οἷον τῷ
Lemmas: ἐπονομάζω . εἰμί τοίνυν λέγω τις ὁ μέν πᾶς ἐν ἐπίσης εἰμί πᾶς ἐν , ὁ δέ πρέσβυς ὁ δύο ἀρχή ὑπαρκτικός μᾶλλον ἢ παρακτικός ἢ περατοειδής , ὥσπερ ὁ δύο ὁ ἐναντίος μᾶλλον , ἑκάτερος δέ ὅμως πᾶς ἐν , ἵημι μέν ὁ οὗτος λέγω ἔτι κατέχω ἐν ὁ διόρίζω , ὁ μᾶλλον καί ἥλιος ἐν ἐκεῖνος ὑποτίθημι καί ἰδιότης αὐτός διαφέρω ἀφορίζω , οἷος ὁ
damascius.de-principiis 564
μονίμῳ καὶ προοδικῷ ἢ τῷ ὑπαρκτικῷ αρκτικῷ καὶ δυναμικῷ , κατὰ ἔνδειξιν μὲν λεγόμενα , συγγνώμην ἂν ἔχοι δικαίαν , ἀπλῶς δὲ οὕτω δεινὴν ἀπεργάσεται σύγχυσιν . Δειχθήσεται γὰρ καὶ ἡ βάσις τῶν νοητῶν πάντα ἐπίσης οὖσα , καίτοι τὸν διορισμὸν ἤδη πῶς ἐν ἑαυτῇ πρακτικὴ ὑποθεῖναι μὲν οἶσθα γὰρ σου τοὺς περὶ ταῦτα δεινοὺς , ὡς ἐὰν τις αὐτὸ τὸ ἐν ἐπιχειρῇ τῷ λόγῳ τέμνειν ,
Lemmas: μόνιμος καί προοδικός ἢ ὁ ὑπαρκτικός ἀρκτικός καί δυναμικός , κατά ἔνδειξις μέν λέγω , συγγνώμη εἄν ἔχω Δίκαιος , ἀπλόος δέ οὗτος δεινός ἀπεργάζομαι σύγχυσις . δείκνυμι γάρ καί ὁ βάσις ὁ νοητός πᾶς ἐπίσης εἰμί , καίτοι ὁ διορισμός ἤδη πῶς ἐν ἑαυτοῦ πρακτικός ὑποτίθημι μέν οἶδα γάρ σύ ὁ περί οὗτος δεινός , ὡς ἐάν τις αὐτός ὁ ἐν ἐπιχειρέω ὁ λόγος τέμνω ,
damascius.de-principiis 565
καταγελῶσί τε καὶ οὐκ ἀποδέχονται μὴ ὄν μηδαμῇ πάντη παρακτική ] ἄγνωστον . ἐν ἄλλοις ] τὸ τῶν ὑπαρκτικῷ ] προὑπαρκτικῷ δυναμικῷ ] δυ - ναμικῷ ] μοναδικῷ καὶ ἄλλως δυναμικῷ . μοναδικῷ ἐν ἑαυτῇ ] ἐν αὐτῇ προβαλλομένη . Ἴστω δὲ καὶ ἡμᾶς τὸ ἀπόρρητον ἐπίσης πάντα πρὸ πάντων ὑποτιθεμένους κατὰ τὸ πάντη ἄρρητον . Ἔτι μέντοι ἐκ τριτῶν τὸ ἓν πάντα λεγόμενον κατὰ γε αὐτὸ τὸ ἓν . Κοινὰ γὰρ
Lemmas: καταγελάω τε καί οὐ ἀποδέχομαι μή εἰμί μηδαμός πάντῃ παρακτικός ] ἄγνωστος . ἐν ἄλλος ] ὁ ὁ ὑπαρκτικός ] προὑπαρκτικῷ δυναμικός ] δύο - ναμικῷ ] μοναδικός καί ἄλλως δυναμικός . μοναδικός ἐν ἑαυτοῦ ] ἐν αὐτός προβάλλω . οἶδα δέ καί ἐγώ ὁ ἀπόρρητος ἐπίσης πᾶς πρό πᾶς ὑποτίθημι κατά ὁ πάντῃ ἄρρητος . ἔτι μέντοι ἐκ τρίτος ὁ εἷς πᾶς λέγω κατά γε αὐτός ὁ εἷς . κοινάν γάρ
damascius.de-principiis 566
τὰ πάντα ἐν ἑκάσῃ προστίθεται πρὸς δήλωσιν τοῦ παντελοῦς . Καὶ τοῦτο οὖν τῆς μιᾶς ἄρξει συστοιχίας τῆς ἐνοειδοῦς , καθάπερ τὸ πλῆθος τῆς ἀντικειμένης · ἀρχὴ γὰρ καὶ τὸ πλῆθος , οὐ τὸ εἶδος · οὐδὲ μία τις αὐτῆ ἰδιότης , ἀλλ’ ἡ πάντα κατὰ τὸ πλῆθος οὖσα ἀρχή , ὥστε καὶ τὸ ἓν πάντα μᾶλλον ἐπικλίνει πρὸς τὴν φύσιν τῶν ὄντων τὴν μόνιμον καὶ ἐνοειδή .
Lemmas: ὁ πᾶς ἐν ἑκάσῃ προστίθημι πρός δήλωσις ὁ παντελής . καί οὗτος οὖν ὁ εἷς ἄρχω συστοιχία ὁ ενοειδος , καθάπερ ὁ πλῆθος ὁ ἀντίκειμαι · ἀρχή γάρ καί ὁ πλῆθος , οὖον ὁ εἶδος · οὐδέ εἷς τις αὐτῆ ἰδιότης , ἀλλά ὁ πᾶς κατά ὁ πλῆθος εἰμί ἀρχή , ὥστε καί ὁ εἷς πᾶς μᾶλλον ἐπικλίνω πρός ὁ φύσις ὁ εἰμί ὁ μόνιμος καί νοειδής .
damascius.de-principiis 567
Ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ τῆς διαφορᾶς τοῦ ἑνὸς πρὸς τὴν μονάδα συλλογιζόμενος ἀναμιμνησκέσθω σκέσθω τῶν εἰρημένων , ὅτι οὔτε μονάς , οὔτε ἓν ἐν ἐκείνοις κατὰ ἀλήθειαν , ὥστε οὐδὲ ἡ τούτων διαφορὰ πρὸς ἄλληλα θετέα ἡμῖν ἐν ἐκείνοις , ἀλλ’ ἔστιν καὶ ἑκάτερον ἀνάγειν πρὸς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν τε καὶ ἔνδειξιν . Ὁ δὲ τὴν μὲν πρόοδον ἀπονέμων τῇ δευτέρᾳ ἀρχῇ , τὴν δὲ μονὴν
Lemmas: ἀλλά μήv καί ὁ ὁ διαφορά ὁ εἷς πρός ὁ μόνος συλλογίζομαι ἀναμιμνήσκω σκῶ ὁ εἴρω , ὅτι οὔτε μόνος , οὔτε εἷς ἐν ἐκεῖνος κατά ἀλήθεια , ὥστε οὐδέ ὁ οὗτος διαφορά πρός ἀλλήλων θετέος ἐγώ ἐν ἐκεῖνος , ἀλλά εἰμί καί ἑκάτερος ἀνάγω πρός ὁ αὐτός ὑπόθεσις τε καί ἔνδειξις . ὁ δέ ὁ μέν πρόοδος ἀπονέμω ὁ δύο ἀρχή , ὁ δέ μονή
damascius.de-principiis 568
πρὸ αὐτῆς καὶ πρὸ τούτων τιθεὶς εἶναι τὴν ἀδιόριστον , ἔτι μὲν καὶ οὗτος ἐν τῷ διορισμῷ κατέχεται τῶν ἐννοιῶν , μονὴν καὶ πρόοδον ἐν ἐκείνοις ἀντιδιαιρῶν , ἀλλ’ οὐχὶ καὶ ταῦτα ἀναπλῶν τὸν παντελῆ τῆς ἐνδείξεως τρόπον . Ὅμως δὲ καὶ οὗτος ἡμῖν συμφωνήσει νήσει προοδικὴν μὲν λέγουσι τὴν δευτέραν ἀρχήν , μόνιμον δὲ καὶ μένουσαν τὴν προτέραν , ἣν εἶναί φαμεν τὸ ἓν πάντα ,
Lemmas: πρό αὐτός καί πρό οὗτος τίθημι εἰμί ὁ ἀδιόριστος , ἔτι μέν καί οὗτος ἐν ὁ διορισμός κατέχω ὁ ἔννοια , μονή καί πρόοδος ἐν ἐκεῖνος ἀντιδιαιρέω , ἀλλά οὐ καί οὗτος ἀναπλέω ὁ παντελής ὁ ἔνδειξις τρόπος . ὅμως δέ καί οὗτος ἐγώ συμφώνησις νέος προοδικός μέν λέγω ὁ δύο ἀρχή , μόνιμος δέ καί Μένων ὁ πρότερος , ὅς εἰμί φημί ὁ εἷς πᾶς ,
damascius.de-principiis 569
μὴ προϊὸν ἀπὸ τοῦ ἀρρήτου διὰ πρρόδου , ἀλλὰ διὰ μονῆς . Ἐκεῖνο γὰρ ἦν ἄρρητον , τὸ δὲ γεγόμενον ἐν οὐκέτι ἄρρητον ἡμῖν ἐν · οὐ μέντοι οὐδὲ προῆλθε · δυαδικὴ γὰρ πᾶσα πρρόδος , τὸ δὲ ἐν ὑπὲρ πᾶσαν πρρόδον · ἀσχιστον γὰρ ἀεὶ τόγε ἓν καὶ ἀπολλαπλασίῳ τόκῳ . Λυτικὸν γοῦν ἐστὶ τοῦ πλήθους , οἷς ἂν ἐπιγίνηται , ὥστε πάντη ἀπρόοδον τὸ ἓν , ὅ γε παντελῶς
Lemmas: μή πρόειμι ἀπό ὁ ἄρρητος διά πρροδηω , ἀλλά διά μονή . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ἄρρητος , ὁ δέ γίγνομαι ἐν οὐκέτι ἄρρητος ἐγώ ἐν · οὖον μέντοι οὐδέ προέρχομαι · δυαδικός γάρ πᾶς πρόοδος , ὁ δέ ἐν ὑπέρ πᾶς προδίδωμι · ἄσχιστος γάρ ἀεί τόγε εἷς καί ἀπολλαπλάσιος τόκος . λυτικός γοῦν εἰμί ὁ πλῆθος , ὅς εἄν ἐπιγίγνομαι , ὥστε πάντῃ ἀπρόοδος ὁ εἷς , ὅς γε παντελῶς
damascius.de-principiis 570
ἓν ἐστίν . Εἰ γοῦν ἡ ἓν ὑπέβη παρὰ τὸ ἀπόρρητον , οὐκ ἔστιν αὐτοῦ πρόοδος ἡ ἀπόβασις , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀπόβασις εἴη ἂν · ἑνωτικὸν γὰρ καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων τὸ ἓν πρὸς τε ἄλληλα καὶ πρὸς τὰ οἰκεῖα αἴτια , καὶ ὅσον γε ἐπὶ τῷ ἑνί , τὰ πάντα ἐν ἂν ἦν , ὥστε οὐδὲ διεῖλεν ἑαυτὸ ἀπὸ τοῦ ἄρρητου . Διὸ καὶ ἐν ὑποτιθέμενον
Lemmas: εἷς εἰμί . εἰμί γοῦν ὁ εἷς ὑποβαίνω παρά ὁ ἀπόρρητος , οὐ εἰμί αὐτός πρόοδος ὁ ἀπόβασις , μᾶλλον δέ οὐδέ ἀπόβασις εἰμί εἄν · ἑνωτικός γάρ καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὁ εἷς πρός τε ἀλλήλων καί πρός ὁ οἰκεῖος αἴτιος , καί ὅσος γε ἐπί ὁ εἷς , ὁ πᾶς ἐν εἄν εἰμί , ὥστε οὐδέ διαιρέω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ άρρητος . Διὸ καί ἐν ὑποτίθημι
damascius.de-principiis 571
ὅμως ἀρρήτως δείκνυται ὅν , τοιοῦτον δὲ ὅν , προϊὸν μὲν οὐδαμῶς ἐστί , ταχὰ δὲ οὐδὲ μένον · ἄλλο γὰρ τὸ μένον παρὰ τὸ ἓν · εἰ δὲ κατὰ ἔνδειξιν μένον , μᾶλλον ἔστω . Ἀλλὰ τὸ μένον , φησίν , ἡ ἐν ἑαυτῷ τὸ δὲ ἐν ἑκάσῃ , ὑποθέσει . προτίθεται ἀποτέμνων καὶ ἀπολλαπλασίῳ τὸ κωλυτικὸν γοῦν οὐδὲ μία οὐ μία ὅ <περί> τῆς διαφ . ἀποτέμνων καὶ ἀπολλαπλασίῳ τὸ
Lemmas: ὅμως ἄρρητος δείκνυμι ὅς , τοιοῦτος δέ ὅς , πρόειμι μέν οὐδαμῶς εἰμί , Ταχά δέ οὐδέ μένω · ἄλλος γάρ ὁ μένω παρά ὁ εἷς · εἰμί δέ κατά ἔνδειξις μένω , μᾶλλον ἵστημι . ἀλλά ὁ μένω , φημί , ὁ ἐν ἑαυτοῦ ὁ δέ ἐν ἑκάσῃ , ὑπόθεσις . προτίθημι ἀποτέμνω καί ἀπολλαπλάσιος ὁ κωλυτικός γοῦν οὐδέ εἷς οὖον εἷς ὅς <περί> ὁ διαφ . ἀποτέμνω καί ἀπολλαπλάσιος ὁ
damascius.de-principiis 572
γοῦν ἀπόρρητον ] ἄρρητον μένει , καὶ ἔχει διπλόην τινὰ τὸ ἕν , ἢ ἐν τῷ πρὸ αὐτοῦ , καὶ ἔσται τι ῥητὸν ἐν τῷ ἀπορρήτῳ , τὸ γὰρ μένον ῥητὸν πως , ἢ ἐν τῷ μεθ’ ἑαυτό , ὅπερ ἀτοπώτερον , τοῦτο γὰρ οὐδὲ πᾶσαι πρὸσεσι ταῖς ψυχαῖς · ἀλλὰ φήσομεν γε ἡμεῖς ἐκεῖνο μὴ εἶναι τὸ μένον , ἀλλὰ τὴν μονὴν αὐτὴν κατὰ ἀναλογίαν · αἴτιον γὰρ ἔστι τοῦ
Lemmas: γοῦν ἀπόρρητος ] ἄρρητος μένω , καί ἔχω διπλόος τις ὁ εἷς , ἢ ἐν ὁ πρό αὐτός , καί εἰμί τίς ῥητός ἐν ὁ ἀπόρρητος , ὁ γάρ μένω ῥητός πως , ἢ ἐν ὁ μετά ἑαυτοῦ , ὅσπερ ἄτοπος , οὗτος γάρ οὐδέ πᾶς πρόσεσις ὁ Ψυχή · ἀλλά φημί γε ἐγώ ἐκεῖνος μή εἰμί ὁ μένω , ἀλλά ὁ μονή αὐτός κατά ἀναλογία · αἴτιος γάρ εἰμί ὁ
damascius.de-principiis 573
μένειν τοῖς ἄλλοις . Εἴπερ ἄρα καὶ τοῦτο λέγοι τις , αὐτὸ δὲ οὐ μένει , ἥν λέγῃ ὅτι πρὸ τοῦ ἑν ἄλλω καὶ ἐν ἑαυτῷ μένοντος ἐκεῖνό ἐστιν , οὔτε μονὴν παρεχόμενον μενον μόνην , οὔτε κατὰ ταύτην ἰσλάμενον · ὥσπερ δὲ ἐν καὶ πέρας καὶ ὕπαρξις λέγεται καὶ αἰθὴρ , οὕτω καὶ μένον ῥηθείη ἂν κατὰ ἀναλογίαν . Εἰ δὲ τις κατὰ πρόοδον ἀπαιτοῖ τὰς ἀντιθέτους
Lemmas: μένω ὁ ἄλλος . εἴπερ ἄρα καί οὗτος λέγω τις , αὐτός δέ οὖον μένω , ὅς λέγω ὅτι πρό ὁ ἑν ἄλλος καί ἐν ἑαυτοῦ Μένων ἐκεῖνος εἰμί , οὔτε μονή παρέχω μένω μόνος , οὔτε κατά οὗτος ἰσλάμενον · ὥσπερ δέ ἐν καί πέρας καί ὕπαρξις λέγω καί αἰθήρ , οὗτος καί μένω εἴρω εἄν κατά ἀναλογία . εἰμί δέ τις κατά πρόοδος ἀπαιτέω ὁ ἀντίθετος
damascius.de-principiis 574
δύο ἀρχὰς ἀπὸ τῆς μονοειδοῦς προϊέναι ἐπικλινῶς ἐπὶ ἑκάτερα , ἢ τὰς κάτω διασχίσεις τῶν ὄντων ἀπὸ μιᾶς ἔτι συμφυοῦς μονάδος ἐπ’ ἐκείνας ἀναπέμπειν , εἰ μὲν ὡς δύο μετὰ τὴν μίαν καὶ ἀπὸ τῆς μιᾶς , ἀντιδιαιρῶν οὕτω λέγει , οὐκ ἀποδεχόμεθα τὴν ἀντίθεσιν . Εἰ δὲ τὴν μὲν ὑπὲρ πάντα τιθεὶς ὡς μίαν , ἑτέραν δὲ μετὰ ταύτην πάντα καὶ αὐτὴν περιέχουσαν , οὐχ οὕτω
Lemmas: δύο ἀρχή ἀπό ὁ μονοειδής προΐημι ἐπικλινῶς ἐπί ἑκάτερος , ἢ ὁ κάτω διάσχισις ὁ εἰμί ἀπό εἷς ἔτι συμφυής μόνος ἐπί ἐκεῖνος ἀναπέμπω , εἰμί μέν ὡς δύο μετά ὁ εἷς καί ἀπό ὁ εἷς , ἀντιδιαιρέω οὗτος λέγω , οὐ ἀποδέχομαι ὁ ἀντίθεσις . εἰμί δέ ὁ μέν ὑπέρ πᾶς τίθημι ὡς εἷς , ἕτερος δέ μετά οὗτος πᾶς καί αὐτός περιέχω , οὐ οὗτος
damascius.de-principiis 575
δὲ πάντα ἀπόρρητον , ὑπὸ δὲ ταύτην ἄλλην ἤδη πως ἑαυτὴν προσάγουσαν τοῖς μεθ’ ἑαυτήν , οὕτως ὁμολογοῦμεν τὴν τε μίαν ἀπόρρητον καὶ τὴν ἑνοειδῆ μετ’ ἐκείνην , καὶ τὴν πληθοειδῆ τρίτην ἐπ’ ἐκείναις , οὐχ οὕτω μέντοι ταύτην ἐκείνη ἀντικειμένην ὡς τῷ ἑνὶ τὸ πλῆθος ἐν τοῖς διωρισμένοις , ἀλλὰ μᾶλλον ὡς δυὰς πρὸς μονάδα , καὶ δύναμις πρὸς ὑπαρξιν , μᾶλλον δὲ κατὰ ἀλήθειαν οὐδὲ
Lemmas: δέ πᾶς ἀπόρρητος , ὑπό δέ οὗτος ἄλλος ἤδη πως ἑαυτοῦ προσάγω ὁ μετά ἑαυτοῦ , οὕτως ὁμολογέω ὁ τε εἷς ἀπόρρητος καί ὁ ἑνοειδής μετά ἐκεῖνος , καί ὁ πληθοειδής τρίτος ἐπί ἐκεῖνος , οὐ οὗτος μέντοι οὗτος ἐκεῖνος ἀντίκειμαι ὡς ὁ εἷς ὁ πλῆθος ἐν ὁ διόρίζω , ἀλλά μᾶλλον ὡς δυάς πρός μόνος , καί δύναμις πρός ὕπαρξις , μᾶλλον δέ κατά ἀλήθεια οὐδέ
damascius.de-principiis 576
οὕτως . Ἡ μὲν γὰρ δύναμις αὐτῆς τί ἔστι τῆς οὐσίας , ἡ δὲ δυὰς πολὺ ἀπέσπασται τῆς μονάδος · ἀλλ’ ὡς δεύτερος ὅλος κόσμος πρὸς πρότερον ὅλον , ὁ διακεκριμένος πρὸς τὸν ἠνωμένον , πλὴν ὅτι ἐν πάντα ἑκάτερον , ἀλλὰ τὸ μὲν οἷον ἕν , τὸ δὲ οἷον πλῆθος . Ταῦτα μὲν οὖν καὶ ὕστερον αὐτίκα δὴ μᾶλα διαρθρώσομεν ὡς οἷόν τέ ἐστιν , νῦν δὲ ἀπλῶς
Lemmas: οὕτως . ὁ μέν γάρ δύναμις αὐτός τίς εἰμί ὁ οὐσία , ὁ δέ δυάς πολύς ἀποσπάω ὁ μόνος · ἀλλά ὡς δύο ὅλος κόσμος πρός πρότερος ὅλος , ὁ διακρίνω πρός ὁ ἀνοέω , πλήν ὅτι ἐν πᾶς ἑκάτερος , ἀλλά ὁ μέν οἷος εἷς , ὁ δέ οἷος πλῆθος . οὗτος μέν οὖν καί ὕστερος αὐτίκα δή μῆλον διαρθρόω ὡς οἷος τε εἰμί , νῦν δέ ἀπλόος
damascius.de-principiis 577
πρὸς τὰ τελευταῖα ταῖα τῶν ὑπὸ Ἰαμβλίχου ἐπιχειρηθέντων , ἐκεῖνο λέγομεν ὅτι καὶ ἡμεῖς ἀπὸ ἀρχαί ᾶ ἀρχαὶ ὰ ὑπὲρ πάντα , ἀπόρρητος β πάντα περιέχουσα , ἑνοειδὴς πατρικὴ γ ἑαυτὴν παράγουσα τὰ μετ’ αὐτήν , ἑ . προσάγουσα τοῖς μετ’ αὐτήν ) πλῆθοειδὴς μητρικὴ . Σ . διαρθρώσωμεν . πρὸ αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ ἀπαιτεῖ σχίσεις τῷ ὄντων λέγωμεν . μιᾶς ἀρχῆς τῶν πάντων ἀρχόμεθα καὶ μετὰ τὴν μίαν
Lemmas: πρός ὁ τελευταῖος ταῖα ὁ ὑπό Ἰάμβλιχος ἐπιχειρέω , ἐκεῖνος λέγω ὅτι καί ἐγώ ἀπό ἀρχή ᾶ ἀρχή ά ὑπέρ πᾶς , ἀπόρρητος Β πᾶς περιέχω , ἑνοειδής πατρικός γ ἑαυτοῦ παράγω ὁ μετά αὐτός , ὅς . προσάγω ὁ μετά αὐτός ) πλῆθος μητρικός . Σ . διαρθρόω . πρό αὐτός ἢ ἐν ὁ ἀπαιτέω σχίζω ὁ εἰμί λέγω . εἷς ἀρχή ὁ πᾶς ἄρχω καί μετά ὁ εἷς
damascius.de-principiis 578
τὰς δύο τάττομεν κατὰ ἀναλογίαν , τῆς διτλῆς συστοιχίας ἀπὸ μιᾶς συμφύσεως σχιζομένης , ἀλλ’ οὐκ ἀντιδιαιρουμένας , ἀλλὰ τὴν μὲν οὔπω θέλουσαν ἐκ τοῦ ἀπορρήτου προελθεῖν , ἀλλὰ καταπινομένην ὑπ’ αὐτοῦ μᾶλλον , τὴν δὲ ἤδη προιοῦσαν , καὶ αὐτῇ μόνη τῇ χαλάσει εἰδοποιηθεῖσαν , ὅτι συνουσίωται αὐτῇ τὸ προῖέναι . Διὸ καὶ αἰτία πάσι γέγονε τοῦ ὁπωσοῦν διακρίνεσθαι , ὥσπερ ἡ ἑτέρα ἀρχὴ τοῦ συμπεφυκέναι κέναι τοῖς
Lemmas: ὁ δύο τάσσω κατά ἀναλογία , ὁ διετλην συστοιχία ἀπό εἷς σύμφυσις σχίζω , ἀλλά οὐ ἀντιδιαιρέω , ἀλλά ὁ μέν οὔπω ἐθέλω ἐκ ὁ ἀπόρρητος προέρχομαι , ἀλλά καταπίνω ὑπό αὐτός μᾶλλον , ὁ δέ ἤδη προέρχομαι , καί αὐτός μόνος ὁ χάλασις εἰδοποιέω , ὅτι συνουσιώτης αὐτός ὁ προΐημι . Διὸ καί αἰτία πᾶς γίγνομαι ὁ ὁπωσοῦν διακρίνω , ὥσπερ ὁ ἕτερος ἀρχή ὁ συμφύω κενός ὁ
damascius.de-principiis 579
οἰκείοις αἰτίοις · ὥστε πάντων ἑκάτερα , ἀλλ’ ἡ μὲν τοῦ πάντα συμφύεσθαι πρὸς ἀλληλα , κατὰ τε πλάτος καὶ βάθος ( διὸ καλεῖται ἐν κατὰ ἕνδειξιν ) , ἡ δὲ τοῦ πανταχῶς διακρίνεσθαι καὶ ὁπωσοῦν . Μηδεὶς οὖν λεγέτω τὴν μὲν ἀρχεῖν τοῦ ἑτέρου σλίχου , τὴν δὲ τοῦ ἑτέρου , ἀλλ’ ἑκατέραν ἀμφοῖν καὶ τοῦ πρὸ ἀμφοῖν ἡνωμένου πως ἐξ ἀμφοῖν , τὴν μὲν ὡς πατρικὴν , τὴν δὲ
Lemmas: οἰκέω αἴτιος · ὥστε πᾶς ἑκάτερος , ἀλλά ὁ μέν ὁ πᾶς συμφύω πρός ἀλλήλων , κατά τε πλάτος καί βάθος ( διό καλέω ἐν κατά ἔνδειξις ) , ὁ δέ ὁ πανταχῶς διακρίνω καί ὁπωσοῦν . μηδείς οὖν λέγω ὁ μέν ἄρχω ὁ ἕτερος σλιχοω , ὁ δέ ὁ ἕτερος , ἀλλά ἑκάτερος ἄμφω καί ὁ πρό ἄμφω ἑνόω πως ἐκ ἄμφω , ὁ μέν ὡς πατρικός , ὁ δέ
damascius.de-principiis 580
ὡς ἀτεχνῶς μητρικὴν . Εἰ δὲ δεῖ τῶν συνηγορούντων λόγων ἀφέμενον , αὐτὸ καθ’ αὐτὸ τὸ ἡμέτερον ἀποδεῖξαι , καθὼ καὶ τοὺς ἄλλους φιλοσόφους ἐσλάναι , ὅτι μία μόνη ἡ πρὸ πάντων ἀρχὴ καὶ μετὰ τὴν μίαν αἱ δύο , πέρας καὶ ἄπειρον , ἢ ὅπως ἂν τις αὐτὰς ἐνδείκνυσθαι βούλοιτο καὶ διασημαίνειν , ἐντεῦθεν ποθεν ἀρκτέον τοῦ λόγου . Ἄλλο μὲν τὸ ἡνωμένον , ἄλλο δὲ τὸ ἕν ,
Lemmas: ὡς ἄτεχνος μητρικός . εἰμί δέ δεῖ ὁ συνηγορέω λόγος ἀφίημι , αὐτός κατά αὐτός ὁ ἡμέτερος ἀποδείκνυμι , καθίημι καί ὁ ἄλλος φιλόσοφος ἐσλάναι , ὅτι εἷς μόνος ὁ πρό πᾶς ἀρχή καί μετά ὁ εἷς ὁ δύο , πέρας καί ἤπειρος , ἢ ὅπως εἄν τις αὐτός ἐνδείκνυμι βούλομαι καί διασημαίνω , ἐντεῦθεν πόθεν ἀρκτέος ὁ λόγος . ἄλλος μέν ὁ ἑνόω , ἄλλος δέ ὁ εἷς ,
damascius.de-principiis 581
ὡς δείκνυσι Πλάτων καὶ ἡ κοινὴ ἔννοια προσαπαιτεῖ · τὸ γὰρ ἡνωμένον τοιοῦτόν ἐστιν οἷον πεπονθὸς τὸ ἕν . Αὐτὸ δὲ ὁ μόνον ἕν ὑπάρχει ὑπὲρ τὸ ἡνωμένον · οὐ μέντοι ἀπέσπασται τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου παντελῶς , ἀλλὰ τοῦ ἑνὸς μετέχει τὸ ἡνωμένον . Ἔχει Ρ . τινὰ ἄρα μεταξὺ τῶν δύο σχέσιν θεωρουμένην , οἷον σύνδεσιν τῶν ἄκρων ταῦτα ἐφεξῆς , τὸ ἡνωμένον , ἡ σχέσις , τὸ
Lemmas: ὡς δείκνυμι Πλάτων καί ὁ κοινός ἔννοια προσαπαιτέω · ὁ γάρ ἑνόω τοιοῦτος εἰμί οἷος πάσχω ὁ εἷς . αὐτός δέ ὁ μόνος εἷς ὑπάρχω ὑπέρ ὁ ἑνόω · οὖον μέντοι ἀποσπάω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος παντελῶς , ἀλλά ὁ εἷς μετέχω ὁ ἑνόω . ἔχις Ρ . τις ἄρα μεταξύ ὁ δύο σχέσις θεωρέω , οἷος σύνδεσις ὁ ἄκρος οὗτος ἐφεξῆς , ὁ ἑνόω , ὁ σχέσις , ὁ
damascius.de-principiis 582
ἕν , καὶ ὑπὲρ τὸ ἕν ἐστὶ μία ἀρχή , τὸ ἄρρητον · αἱ δὲ λεγόμεναι δύο ἕν τε καὶ ἡ σχέσις , ἥ ἐστιν ἡ δύναμις · πρώτη γὰρ ἡ δύναμις σχέσεων ἁπασῶν · τρίτον δὲ ὁ νοῦς καὶ ὅπερ ὁν ἀνυμνοῦμεν . Ἄλλ’ αὐτὴ μὲν ἡ ἀπόδειξις Συριανῷ τε καὶ Πρόκλῳ γέγραπται εἰς τὸν ἡνωμένον ἔνωσις ἕν ἀπόρρητον μικτὸν σχέσις ἄμικτον νοῦς ἢ ὁν δύναμις
Lemmas: εἷς , καί ὑπέρ ὁ εἷς εἰμί εἷς ἀρχή , ὁ ἄρρητος · ὁ δέ λέγω δύο εἷς τε καί ὁ σχέσις , ὅς εἰμί ὁ δύναμις · πρῶτος γάρ ὁ δύναμις σχέσις ἅπας · τρίτος δέ ὁ νόος καί ὅσπερ εἰμί ἀνυμνέω . ἄλλος αὐτός μέν ὁ ἀπόδειξις Συριανώ τε καί Πρόκλος γράφω εἰς ὁ ἑνόω ἕνωσις εἷς ἀπόρρητος μικτός σχέσις ἄμικτος νόος ἢ εἰμί δύναμις
damascius.de-principiis 583
πῶς ἀντιδιαιρουμένης καὶ κατὰ ποτε Αὐτὸ δὲ ὅμοιον ἓν μένων σύνθεσιν ἡ αὕτη εἰς τὸν Παρμενίδην Παρμενίδην . Τὸ γὰρ ἕν ἔστιν ἐν ἀρχῇ τιθέμενον τῆς δευτέρας ὑποθέσεως τὴν τριάδα σημαίνειν . Λάβοις δ’ αὐτὴν καὶ ἀπὸ τῆς φύσεως τοῦ ἡνωμένου αὐτοφυέστερον · φυέστερον · τὸ γὰρ ἡνωμένον οὐκ ἔστι μόνον ἕν ( ταὐτὸν γὰρ ἂν ἦν τῷ ἐξ ἀρχῆς ἐνί ) , ἀλλὰ καὶ οὐχ ἕν .
Lemmas: πῶς ἀντιδιαιρέω καί κατά ποτός αὐτός δέ ὅμοιος εἷς Μένων σύνθεσις ὁ οὗτος εἰς ὁ Παρμενίδης Παρμενίδης . ὁ γάρ εἷς εἰμί ἐν ἀρχή τίθημι ὁ δύο ὑπόθεσις ὁ τριάς σημαίνω . λαμβάνω δέ αὐτός καί ἀπό ὁ φύσις ὁ ἑνόω αὐτοφυής · φύω · ὁ γάρ ἑνόω οὐ εἰμί μόνος εἷς ( αὐτός γάρ εἄν εἰμί ὁ ἐκ ἀρχή ἐν ) , ἀλλά καί οὐ εἷς .
damascius.de-principiis 584
Οὐδὲ ἄρα μόνον οὐχ ἕν · οὐ γὰρ ἂν ἦν ἠνωμένον , ὁ σημαίνει ὡς εἶναι τὸ ἕν . Ὡς περ οὖν , διότι καὶ οὐχ ἕν , ἔχει πρὸ αὐτοῦ ὁ καθαρῶς ἕν ἔστιν , οὕτω καί , διότι ἕν , ἀλλ’ οὐχὶ καθαρῶς οὐχ ἕν , ὡς εἶναι τὸ ἕν , διὰ τοῦτο γὰρ ἡνωμένον εἶναι ὡς εἶναι , διότι κατὰ τὸ συναμφότερον ἔστιν αὐτοῦ ἡ ἰδιότης , εἰ χρὴ
Lemmas: οὐδέ ἄρα μόνος οὐ εἷς · οὖον γάρ εἄν εἰμί ἀνοέω , ὁ σημαίνω ὡς εἰμί ὁ εἷς . ὡς περ οὖν , διότι καί οὐ εἷς , ἔχω πρό αὐτός ὁ καθαρός εἷς εἰμί , οὗτος καί , διότι εἷς , ἀλλά οὐ καθαρός οὐ εἷς , ὡς εἰμί ὁ εἷς , διά οὗτος γάρ ἑνόω εἰμί ὡς εἰμί , διότι κατά ὁ συναμφότεροι εἰμί αὐτός ὁ ἰδιότης , εἰμί χρή
damascius.de-principiis 585
οὕτως εἰπεῖν . Οὕτως οὖν διὰ τοῦτο πρὸ αὐτοῦ ἔστι τὸ καθαρῶς οὐχ ἕν τῇ ἑαυτοῦ ἰδιοτρόπῳ ὑποστάσει τοιοῦτον λεγόμενον , οὐ δήπου ὡς τὸ μηδέν ( τοῦτο γὰρ ἀνυπόστατον ) , ἀλλ’ ὡς τις φύσις ἐκφήνασα τὸ οὐχ ἕν ἐν τοῖς οὕσι , δι’ ἧν καὶ τὸ πρῶτον ὁ οὐχ ἕν ἔστιν , ὡς περ ἐν διὰ τὸ ἕν , καὶ ἡνωμένον δι’ ἑαυτό . Τὸ δὲ οὐχ
Lemmas: οὕτως εἶπον . οὕτως οὖν διά οὗτος πρό αὐτός εἰμί ὁ καθαρός οὐ εἷς ὁ ἑαυτοῦ ἰδιότροπος ὑπόστασις τοιοῦτος λέγω , οὖον δήπου ὡς ὁ μηδείς ( οὗτος γάρ ἀνυπόστατος ) , ἀλλά ὡς τις φύσις ἐκφαίνω ὁ οὐ εἷς ἐν ὁ εἰμί , διά ἧμαι καί ὁ πρῶτος ὁ οὐ εἷς εἰμί , ὡς περ ἐν διά ὁ εἷς , καί ἑνόω διά ἑαυτοῦ . ὁ δέ οὐ
damascius.de-principiis 586
ἕν τοῦτο φήσουσιν οἱ μὲν ἄπειρον , οἱ δὲ χάος , οἱ δὲ ἀόριστον δυάδα , οἱ δὲ καὶ πλῆθος ἂν εἴποιεν · διὰ τοῦτο καὶ τὸ ὁ λέγεται μικτὸν ὅτι ἡνωμένον ἐξ ἑνὸς τε καὶ οὐχ ἑνὸς · ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου καὶ αὐθίς . Νῦν δὲ πάλιν λέγωμεν ὅτι τὸ ὁ ἢ ἕν ἔστιν ἢ πολλά , ἢ τὸ συναμφότερον · ἐν μὲν οὖν οὐκ ἔστιν ·
Lemmas: εἷς οὗτος φημί ὁ μέν ἤπειρος , ὁ δέ χάος , ὁ δέ ἀόριστος δυάς , ὁ δέ καί πλῆθος εἄν εἶπον · διά οὗτος καί ὁ ὁ λέγω μικτός ὅτι ἑνόω ἐκ εἷς τε καί οὐ εἷς · ἀλλά περί μέν οὗτος καί αὖθις . νῦν δέ πάλιν λέγω ὅτι ὁ ὁ ἢ εἷς εἰμί ἢ πολύς , ἢ ὁ συναμφότεροι · ἐν μέν οὖν οὐ εἰμί ·
damascius.de-principiis 587
οὐ γὰρ ἡ αὐτὴ ἔννοια ὄντος καὶ ἑνὸς · οὐδὲ μὴν πολλά διὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν · ὅθεν καὶ τὸ ὁ καὶ τὰ ὄντα φαμέν ὡς ἕν καὶ πολλά · εἰ δὲ τὸ συναμφότερον , οὐ δήπου καθ’ ὕπαρξιν οὔτε γὰρ ταὐτὸν ἕν καὶ πολλά , οὔτε ἐν καθ’ ὑπάρξιν , ὁ γε μετὰ πολλῶν ἔστιν , οὔτε πολλά , ὁ γε συνουσίωται τῷ ἐνί , ὡς τι στοιχεῖον
Lemmas: οὖον γάρ ὁ αὐτός ἔννοια εἰμί καί εἷς · οὐδέ μήv πολύς διά ὁ αὐτός ἔννοια · ὅθεν καί ὁ ὁ καί ὁ εἰμί φημί ὡς εἷς καί πολύς · εἰμί δέ ὁ συναμφότεροι , οὖον δήπου κατά ὕπαρξις οὔτε γάρ αὐτός εἷς καί πολύς , οὔτε ἐν κατά ὕπαρξις , ὁ γε μετά πολύς εἰμί , οὔτε πολύς , ὁ γε συνουσιώτης ὁ ἐν , ὡς τίς στοιχεῖον
damascius.de-principiis 588
τοῦ ἐξ ἀμφοῖν κατὰ μέθεξιν . Ὡς οὖν προϋπάρχει τὸ ἕν , οὕτω καὶ τὰ πολλά . Καὶ εἰ τὸ ἕν τοῦ πέρατος ἕτερον , καὶ τὰ πολλά τοῦ ἀπείρου ἕτερον , καὶ συμβήσεται πλείους εἶναι τὰς ἀρχὰς ἢ βουλόμεθα . Εἰ δὲ τὸ ἄπειρον καὶ τὸ πλῆθος εἰς ταὐτὸν ἔρχεται , καὶ τὸ πέρας καὶ τὸ ἕν εἰς ταὐτὸν ἐλεύσεται κατὰ τὴν ἀπὸ τῶν διωρισμένων ἔνδειξιν
Lemmas: ὁ ἐκ ἄμφω κατά μέθεξις . ὡς οὖν προυπάρχω ὁ εἷς , οὗτος καί ὁ πολύς . καί εἰμί ὁ εἷς ὁ πέρας ἕτερος , καί ὁ πολύς ὁ ἤπειρος ἕτερος , καί συμβαίνω πλείων εἰμί ὁ ἀρχή ἢ βούλομαι . εἰμί δέ ὁ ἤπειρος καί ὁ πλῆθος εἰς αὐτός ἔρχομαι , καί ὁ πέρας καί ὁ εἷς εἰς αὐτός ἔρχομαι κατά ὁ ἀπό ὁ διά-ὁρίζω ἔνδειξις
damascius.de-principiis 589
τῶν ἀδιορίστων . Ἔτι τοίνυν ὡς τὸ πέρας ἀντικεῖσθαι ἓν οὐχ ἓν ἓν καὶ οὐχ ἓν ἡνωμένον περὶ ἀρχῶν τὸ γὰρ ὁ ἐστιν ἐν σημαίνει Λάβοις δ’ ἂν αὐτήν . » ἔστι πρὸ αὐτοῦ ἀλλ’ ὡς τις οὐχ ἕν ἔστιν ἐμφήνασα διὰ ἐνὶ ἀπείρῳ τούτων αὐθίς ] αὖθις ] λέγομεν μὴν δοκεῖ τῷ ἀπείρῳ , οὕτω γε τῷ πλήθει τὸ ἕν . Εἰ δὲ τὸ ἕν πρὸ
Lemmas: ὁ ἀδιόριστος . ἔτι τοίνυν ὡς ὁ πέρας ἀντίκειμαι εἷς οὐ εἷς εἷς καί οὐ εἷς ἑνόω περί ἀρχή ὁ γάρ ὁ εἰμί ἐν σημαίνω λαμβάνω δέ εἄν αὐτός . » εἰμί πρό αὐτός ἀλλά ὡς τις οὐ εἷς εἰμί ἐμφαίνω διά ἐν ἤπειρος οὗτος αὖθις ] αὖθις ] λέγω μήv δοκέω ὁ ἤπειρος , οὗτος γε ὁ πλῆθος ὁ εἷς . εἰμί δέ ὁ εἷς πρό
damascius.de-principiis 590
τοῦ πέρατος , καὶ τὸ πλῆθος πρὸ τοῦ ἀπείρου · καὶ εἰ πρὸ μονάδος τὸ ἕν , καὶ τὸ πλῆθος πρὸ τῆς ἀορίστου δυάδος · καὶ εἰ πρὸ τοῦ πατρὸς τοῦ νοητοῦ , καὶ πρὸ τῆς δυνάμεως . Ἡ πρώτη ἀρχα τῶν ἀρχῶν συζυγία τὸ ἕν καὶ τὰ πολλά ἐστιν , αἱ δὲ ἄλλαι πᾶσαι ἢ τοιαύτην ἐνδείκνυνται μίαν οὐσίαν ἅπασαι , ἢ μετὰ ταύτην τετάχαται , καὶ πολλαὶ
Lemmas: ὁ πέρας , καί ὁ πλῆθος πρό ὁ ἤπειρος · καί εἰμί πρό μόνος ὁ εἷς , καί ὁ πλῆθος πρό ὁ ἀόριστος δυάς · καί εἰμί πρό ὁ πατήρ ὁ νοητός , καί πρό ὁ δύναμις . ὁ πρῶτος ἀρχή ὁ ἀρχή συζυγία ὁ εἷς καί ὁ πολύς εἰμί , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἢ τοιοῦτος ἐνδείκνυμι εἷς οὐσία ἅπας , ἢ μετά οὗτος τάσσω , καί πολύς
damascius.de-principiis 591
αἱ πρὸ τοῦ ὄντος , δύο ἀρχαί , ἃπερ οὐδὲ αὐτοὶ βούλονται λονται οἱ ταῦτα λέγοντες . Πρὸς δὲ τούτοις τὸ μὲν ἕν , ὃ ἐστιν ἕν , οὐδαμῶς προῖεναι ν . προϊέναι πέφυκεν · οὔτε γὰρ τὸ διακρίνεσθαι οὔτε τὸ διακρίνειν τῆς φύσεως ἐστι τοῦ ἑνός , εἴπερ τῇ ἐνώσει ἐναντίον διάκρισις . Εἰ δὴ τοῦ ἑνὸς ἡ ἕνωσις , τοῦ πλήθους ἂν εἴη πάντως ἡ διάκρισις · δύο ἄρα
Lemmas: ὁ πρό ὁ εἰμί , δύο ἀρχή , ὅσπερ οὐδέ αὐτός βούλομαι λοντ ὁ οὗτος λέγω . πρός δέ οὗτος ὁ μέν εἷς , ὅς εἰμί εἷς , οὐδαμῶς προΐημι Ν . προΐημι φύω · οὔτε γάρ ὁ διακρίνω οὔτε ὁ διακρίνω ὁ φύσις εἰμί ὁ εἷς , εἴπερ ὁ ενώνω ἐναντίος διάκρισις . εἰμί δή ὁ εἷς ὁ ἕνωσις , ὁ πλῆθος εἄν εἰμί πάντως ὁ διάκρισις · δύο ἄρα
damascius.de-principiis 592
αὗται ἀρχαί , καὶ ταύτη προηγήσονται τῶν πάντων , ἀντιτετάχθαι δοκοῦσαι · καὶ οὐκ ἐστιν ἡ τοῦ ἑνὸς ἀρχὴ πρὸ πάσης ἀντιθέσεως ἕν γε ταῖς διωρισμέναις ἐννοίαις · οὐδὲ ἄρα κατὰ ἔνδειξιν ἐν ταῖς ἀδιορίστοις . Ἔτι πᾶν ὃ πρῶτον ποιεῖ καὶ πάσχει , τοῦτο τοῖς ἄλλοις αἴτιον γίνεται τοῦ τοιούτου , τὸ πρῶτον καλὸν τοῦ καλοῦ εἶναι ἕκαστον αἴτιον , καὶ τὸ καλλυνόμενον πρῶτον τοῦ καλλύνεσθαι τὰ
Lemmas: οὗτος ἀρχή , καί οὗτος προηγέομαι ὁ πᾶς , ἀντιτάσσω δοκέω · καί οὐ εἰμί ὁ ὁ εἷς ἀρχή πρό πᾶς ἀντίθεσις εἷς γε ὁ διορίζω ἔννοια · οὐδέ ἄρα κατά ἔνδειξις ἐν ὁ ἀδιόριστος . ἔτι πᾶς ὅς πρῶτος ποιέω καί πάσχω , οὗτος ὁ ἄλλος αἴτιος γίγνομαι ὁ τοιοῦτος , ὁ πρῶτος καλός ὁ καλός εἰμί ἕκαστος αἴτιος , καί ὁ καλλύνω πρῶτος ὁ καλλύνω ὁ
damascius.de-principiis 593
ἄλλα , καὶ ἐπὶ πάντων ὁ αὐτὸς λόγος . Εἰ τοίνυν διακρίνει τι ἢ διακρίνεται πρῶτον , τοῦτο ἂν ἑκατέρου τοῖς ἄλλοις αἴτιον γένοιτο , καὶ τὸ πρῶτον πλῆθος καὶ πληθυόμενον πρῶτον , τοῦ πολλά εἶναι καὶ πληθῦσθαι · καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ἕτερα τοιαῦτα . Εἰ μὲν οὖν ἑαυτὸ ἕκαστον τοῦτο ποιεῖ , ὃ ἐστιν , ἀρχόμενον ἀφ’ ἑαυτοῦ τῆς οἰκείας ἐνεργείας , ἵνα καὶ πάσχῃ ὑφ’ ἑαυτοῦ , ἕν
Lemmas: ἄλλος , καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός λόγος . εἰμί τοίνυν διακρίνω τίς ἢ διακρίνω πρῶτος , οὗτος εἄν ἑκάτερος ὁ ἄλλος αἴτιος γίγνομαι , καί ὁ πρῶτος πλῆθος καί πληθύω πρῶτος , ὁ πολύς εἰμί καί πληθύνω · καί ἐπί ὁ εἷς ἕτερος τοιοῦτος . εἰμί μέν οὖν ἑαυτοῦ ἕκαστος οὗτος ποιέω , ὅς εἰμί , ἄρχω ἀπό ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια , ἵνα καί πάσχω ὑπό ἑαυτοῦ , εἷς
damascius.de-principiis 594
ἂν εἴη τὸ ζητούμενον εἶδος ἕκασλαχοῦ , τὸ πρῶτον ποιούν τε καὶ πάσχον . Εἰ δὲ ἄλλο μὲν τὸ ποιούν , ἄλλο δὲ τὸ πάσχον ὑπὸ τοῦ ποιούντος , δύο ἂν εἴη τὰ πρῶτα διηρημένα τῷ ποιεῖν καὶ πάσχειν , οἷον τὸ πρῶτον καλὸν ποιεῖ , καὶ τὸ πρῶτον καλλυνόμενον πάσχει . Ὁ δὲ λόγος ὅν νῦν δὴ ἐλέγομεν ἀληθὴς καθ’ ἑκάτερον · εἰ ἄρα τὸ ἕν μόνον
Lemmas: εἄν εἰμί ὁ ζητέω εἶδος ἕκασλαχοῦ , ὁ πρῶτος ποιέω τε καί πάσχω . εἰμί δέ ἄλλος μέν ὁ ποιέω , ἄλλος δέ ὁ πάσχω ὑπό ὁ ποιέω , δύο εἄν εἰμί ὁ πρῶτος διαιρεμένος ὁ ποιέω καί πάσχω , οἷος ὁ πρῶτος καλός ποιέω , καί ὁ πρῶτος καλλύνω πάσχω . ὁ δέ λόγος ὅς νῦν δή λέγω ἀληθής κατά ἑκάτερος · εἰμί ἄρα ὁ εἷς μόνος
damascius.de-principiis 595
τῇ αὐτοῦ φύσει ἐστιν ἀπρόοδον , τὰ πολλά ἂν ἄρχοι τῆς προόδου , ὡς πρῶτον προῖόντα · ὥσπερ καὶ ἡ δυὰς ἄρχει πάσης προόδου τοῖς Πυθαγορείοις , καὶ ἡ δύναμις κατὰ τὴν χαλδαϊκὴν ὑπόθεσιν · πρώτη γὰρ ἀφίσταται καὶ ὁπωσοῦν τῆς οἰκείας ὑπάρ|ξεως · καὶ τί γὰρ ἂν εἴη τὸ τῆς διακρίσεως τῆς οἱασδήποτε αἴτιον ; ἢ τὸ πλῆθος · τί γὰρ ἐστὶ διακρίνεσθαι ; ἢ τὸ πολλά γίγνεσθαι
Lemmas: ὁ αὐτός φύσις εἰμί ἀπρόοδος , ὁ πολύς εἄν ἄρχω ὁ πρόοδος , ὡς πρῶτος πρόειμι · ὥσπερ καί ὁ δυάς ἄρχω πᾶς πρόοδος ὁ Πυθαγόρειος , καί ὁ δύναμις κατά ὁ χαλδαϊκός ὑπόθεσις · πρῶτος γάρ ἀφίστημι καί ὁπωσοῦν ὁ οἰκεῖος ὑπάρ|ξεως · καί τίς γάρ εἄν εἰμί ὁ ὁ διάκρισις ὁ ὁράω αἴτιος ; ἢ ὁ πλῆθος · τίς γάρ εἰμί διακρίνω ; ἢ ὁ πολύς γίγνομαι
damascius.de-principiis 596
ἄνθ’ ἑνός . πλήθει τὸ ἕν ] τὸ τι ] τί . Πυθαγορίοις Πυθαγορείοις τὸ , πλήθει εἰ δὲ τὸ ἕν πρὸ τοῦ ἀπείρου καὶ τὸ πλῆθος καὶ τὰ ] κατὰ προσ - Πυθαγορίοις ἀφ’ ηγήσονται Ε . ἀφ' ἑ . ὅ δ δὴ νῦν ὅν πρῶτον κ . ὂν δὲ νῦν ὅν ὃν δὴ νῦν ἑαυτοῦ πρῶτον ὑφίσταται . Ἐκ δὴ τῶν οὕτω διωμολογημένων ἐν μὲν δὴ τοῦτο συλλογιστέον ὅτι
Lemmas: ἀντί εἷς . πλῆθος ὁ εἷς ] ὁ τίς ] τίς . πυθαγοριον Πυθαγόρειος ὁ , πλῆθος εἰμί δέ ὁ εἷς πρό ὁ ἤπειρος καί ὁ πλῆθος καί ὁ ] κατά προς - πυθαγοριον ἀπό ἡγέομαι Ε . ἀπό ὅς . ὅς δ δή νῦν ὅς πρῶτος Κ . εἰμί δέ νῦν ὅς ὅς δή νῦν ἑαυτοῦ πρῶτος ὑφίστημι . ἐκ δή ὁ οὗτος διομολογέω ἐν μέν δή οὗτος συλλογιστέος ὅτι
damascius.de-principiis 597
τὸ μὲν ἐν οὐ πρόεισιν · εἰ γὰρ προῖσι , αὐτὸ ἂν εἴη τὸ ἄρχον προόδου συμπάσης , ὥστε καὶ πρὸ τοῦ ἑνὸς δεησόμεθα τῆς μὴ προϊούσης ἀρχῆς , ἀλλὰ μενούσης , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον · ἢ πλῆθος δ τι βούλοιτό τις ὀνομάζειν τὸ πάσης αἴτιον προόδου . Ἕτερον δὲ ὅτι πλῆθος ἐκφαίνον δι’ ἑαυτοῦ τὴν διάκρισιν αὐτὸ ἂν εἴη τὸ ἀρχόμενον τῆς διακρίσεως , εἴτε ἑαυτὸ
Lemmas: ὁ μέν ἐν οὖον πρόειμι · εἰμί γάρ πρός , αὐτός εἄν εἰμί ὁ ἄρχω πρόοδος σύμπας , ὥστε καί πρό ὁ εἷς δήω ὁ μή πρόειμι ἀρχή , ἀλλά Μένων , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος · ἢ πλῆθος δ τίς βούλομαι τις ὀνομάζω ὁ πᾶς αἴτιος πρόοδος . ἕτερος δέ ὅτι πλῆθος ἐκφαίνω διά ἑαυτοῦ ὁ διάκρισις αὐτός εἄν εἰμί ὁ ἄρχω ὁ διάκρισις , εἴτε ἑαυτοῦ
damascius.de-principiis 598
πληθύον καὶ διακρῖνον , εἴτε αὐτὸ μὲν πλῆθος ὂν μόνον καὶ διακριτικόν , τὰ δὲ ἄλλα πληθύον καὶ διακρῖνον . Ὀπο-τέρως τέρως γὰρ ἂν λέγοι τις , αὐτὸ ἂν εἴη τὸ ἄρχον τῆς προόδου · αὐτὸ ἄρα βού-λονται λονται εἶναι πάντες οἱ τὰς δύο ἀρχὰς τιθέμενοι τὴν δευτέραν ἀρχήν , ὥστε τὴν προτέραν θήσονται τὸ ἐν · ἀντίκειται γὰρ τῷ πλήθει τὸ ἐν . Καὶ αὐτὴ ἐστὶν το
Lemmas: πληθύω καί διακρίνω , εἴτε αὐτός μέν πλῆθος εἰμί μόνος καί διακριτικός , ὁ δέ ἄλλος πληθύω καί διακρίνω . ὁπότερος τέρας γάρ εἄν λέγω τις , αὐτός εἄν εἰμί ὁ ἄρχω ὁ πρόοδος · αὐτός ἄρα βούλομαι λοντ εἰμί πᾶς ὁ ὁ δύο ἀρχή τίθημι ὁ δύο ἀρχή , ὥστε ὁ πρότερος τίθημι ὁ ἐν · ἀντίκειμαι γάρ ὁ πλῆθος ὁ ἐν . καί αὐτός εἰμί ὁ
damascius.de-principiis 599
ἡ συζυγία θρυλουμένη τῶν δύο μετὰ τὴν μίαν ὑποκειμένων ἀρχῶν νοητῶν . Ὥστε καὶ εἰ τις ὑποτίθοιτο μίαν μὲν εἶναι τὴν πρὸ τῆς νοητῆς τριάδος ἀρχήν , ταύτην δὲ τὴν μίαν αὐτὸ εἶναι τὸ πάντα ἐν · τοῦτο γὰρ εἶναι καὶ τὸ ἀπόρρητον , οὕτω δὲ καὶ Πλάτωνα λέγειν ἐν Φιλῆβῳ , τὰς μὲν δύο ἀρχὰς πέρας τιθέμενα καὶ ἄπειρον , τὸ δὲ ἐν πρὸ τούτων ,
Lemmas: ὁ συζυγία θρυλέω ὁ δύο μετά ὁ εἷς ὑπόκειμαι ἀρχή νοητός . ὥστε καί εἰμί τις ὑποτίθημι εἷς μέν εἰμί ὁ πρό ὁ νοητός τριάς ἀρχή , οὗτος δέ ὁ εἷς αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ἐν · οὗτος γάρ εἰμί καί ὁ ἀπόρρητος , οὗτος δέ καί Πλάτων λέγω ἐν Φίληβος , ὁ μέν δύο ἀρχή πέρας τίθημι καί ἤπειρος , ὁ δέ ἐν πρό οὗτος ,
damascius.de-principiis 600
ὃ καὶ ἐπιγίγνεσθαι τῷ μικτῷ τὸν ἄρρητον τρόπον , οὕτω γὰρ καὶ ἄρρητον εἶναι , ὥστε διὰ τῶν ἐν προθύροις αὐτοῦ ἰδρυ-μένων μένων γνωρίζεσθαι μονάδων τριῶν · ἀλλὰ καὶ Πυθαγόραν οὕτως ἀξιοῦν τὸ ἐν προτιθέμενα μονάδος τε καὶ δυάδος τῆς ἀορίστου λεγομένης · οὕτω δὲ οἴεσθαι καὶ πάντας τοὺς φιλοσόφους οἱ πρὸ τῶν δυεῖν ἔθεντο μίαν ἀρχήν · ἀλλὰ καὶ ταῖς δόξαις τῶν μακαρίων ἀνδρῶν
Lemmas: ὅς καί ἐπιγίγνομαι ὁ μικτός ὁ ἄρρητος τρόπος , οὗτος γάρ καί ἄρρητος εἰμί , ὥστε διά ὁ ἐν πρόθυρον αὐτός ἰδρύω Μένων γνωρίζω μόνος τρεῖς · ἀλλά καί Πυθαγόρας οὕτως ἀξιόω ὁ ἐν προτίθημι μόνος τε καί δυάς ὁ ἀόριστος λέγω · οὗτος δέ οἴομαι καί πᾶς ὁ φιλόσοφος ὁ πρό ὁ δύο τίθημι εἷς ἀρχή · ἀλλά καί ὁ δόξα ὁ μακάριος ἀνήρ
damascius.de-principiis 601
εἰ τις ἐπαγωνιζόμενος λέγοι ὡς αἱ δύο πρὸς ἀλλήλας ἀντιτετάχαται , πρὸ δὲ πάσης ἀντιθέσεως δεῖ τὸ ἐν ὑπάρχειν , ἐτι δὲ ἐπιμαρτύροιτο τὴν κοινὴν ἔννοιαν καὶ τὴν ὑπὸ Ἀριστοτέλους ἐπαινου-μένην μένην ὁμηρικὴν ἀποφαίνειν , οὐκ ἀγαθὸν εἶναι πολυκοιρανίην δοκιμάζουσαν , ἕνα δὲ βασιλέα τῶν ὅλων καθίζουσαν · ἀνάγκην γὰρ ἔσεσθαι κατὰ τοῦτον τὸν λόγον , αὐτὸ γε τὸ ὡς ἀληθῶς ἐν ἄρχειν τῶν πραγμάτων ἀπάντων ·
Lemmas: εἰμί τις ἐπαγωνίζομαι λέγω ὡς ὁ δύο πρός ἀλλήλων ἀντιτάσσω , πρό δέ πᾶς ἀντίθεσις δεῖ ὁ ἐν ὑπάρχω , ἔτι δέ ἐπιμαρτυρέω ὁ κοινός ἔννοια καί ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης ἐπαινέω μένω ὁμηρικός ἀποφαίνω , οὐ ἀγαθός εἰμί πολυκοιρανία δοκιμάζω , εἷς δέ βασιλεύς ὁ ὅλος καθίζω · ἀνάγκη γάρ εἰμί κατά οὗτος ὁ λόγος , αὐτός γε ὁ ὡς ἀληθής ἐν ἄρχω ὁ πρᾶγμα ἀπαντάω ·
damascius.de-principiis 602
διὸ καὶ τὸν Πλάτωνα πολλαχοῦ τὴν μίαν ταύτην πρεσβεύειν ἀρχήν · καὶ γὰρ ἐν Σοφιστῇ τὸ ἐν τῶν ὄντων προτίθησι , καὶ ἐν Παρμενίδῃ κατὰ τὴν πρώτην ὑπόθεσιν τὰ πάντα ἀπ’ αὐτοῦ ἀνελών , καὶ τὸ εἶναι πρὸς ἅπασιν , αὐτὸ μόνον Τίς ἡ μία κατὰ Πλάτωνα πάντων ἢ πλῆθος εἰ μὴ τὸ τις πληθύον εἴ τε αὐτὸ πληθύνον θρυλλουμένη πάντως ἔτι δὲ δοξάζουσαν
Lemmas: διό καί ὁ Πλάτων πολλαχοῦ ὁ εἷς οὗτος πρεσβεύω ἀρχή · καί γάρ ἐν σοφιστής ὁ ἐν ὁ εἰμί προτίθημι , καί ἐν Παρμενίδης κατά ὁ πρῶτος ὑπόθεσις ὁ πᾶς ἀπό αὐτός ἀναιρέω , καί ὁ εἰμί πρός ἅπας , αὐτός μόνος Τῖς ὁ εἷς κατά Πλάτων πᾶς ἢ πλῆθος εἰμί μή ὁ τις πληθύω εἰμί τε αὐτός πληθύνω θρυλέω πάντως ἔτι δέ δοξάζω
damascius.de-principiis 603
ἕνα ἐν ἁπάντων ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἀφίησι τὸ ἐν γεγυμνωμένον ἀπὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Εἰ τοίνυν ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτά τις ὑπολογιζόμενος , ἅμα δὲ καὶ τῆς Ἰαμβλίχου δόξης ἐξιστάμενος , τὸ ἐν ὑποτιθεῖτο μίαν εἶναι ἀρχὴν πρὸ τῶν δυεῖν , ἀπαντησόμεθα πρὸς αὐτόν , τὰ τε εἰρημένα προφέροντες , ἐν οἷς τὰ τε πολλὰ πρὸς τὸ ἐν ἀντέκειτο , καὶ τὸ ἄπειρον καὶ ἡ ἀόριστος
Lemmas: εἷς ἐν ἅπας ἀπό ὁ εἷς ἀφίημι ὁ ἐν γυμνόω ἀπό ὁ ἄλλος ἀπαντάω . εἰμί τοίνυν οὗτος καί ὁ τοιοῦτος τις ὑπολογίζομαι , ἅμα δέ καί ὁ Ἰάμβλιχος δόξα ἐξίστημι , ὁ ἐν ὑποτίθημι εἷς εἰμί ἀρχή πρό ὁ δύο , ἀπαντάω πρός αὐτός , ὁ τε εἴρω προφέρω , ἐν ὅς ὁ τε πολύς πρός ὁ ἐν ἀντίκειμαι , καί ὁ ἤπειρος καί ὁ ἀόριστος
damascius.de-principiis 604
δυὰς εἰς ταὐτὸν συνεωθεῖτο τοῖς πολλοῖς , ὥστε καὶ τὴν μονάδα καὶ τὸ πέρας εἰς ταὐτὸν εἶναι τῷ ἐνί , ὡς γίνεσθαι τὸ ἐν μίαν τῶν δυεῖν ἀρχῶν . Καὶ γε τῆς προόδου πάσης προαιτία πῶς ἔστιν ἡ δευτέρα τῶν δυεῖν , τὸ δὲ ἐν ἤδη πῶς ὑποφαίνει τὸ μόνιμον ἐν τοῖς οὖσιν , καθόσον ἀπρόοδον οδον εἶναι πέφυκεν καὶ ἀντίξουν πρὸς τὴν διάκρισιν , ἥς
Lemmas: δυάς εἰς αὐτός συνωθέω ὁ πολύς , ὥστε καί ὁ μόνος καί ὁ πέρας εἰς αὐτός εἰμί ὁ ἐν , ὡς γίγνομαι ὁ ἐν εἷς ὁ δύο ἀρχή . καί γε ὁ πρόοδος πᾶς προαιτία πῶς εἰμί ὁ δύο ὁ δύο , ὁ δέ ἐν ἤδη πῶς ὑποφαίνω ὁ μόνιμος ἐν ὁ εἰμί , καθόσον ἀπρόοδος ὀδούς εἰμί φύω καί ἀντίξοος πρός ὁ διάκρισις , ἥς
damascius.de-principiis 605
ἄνευ οὐκ ἂν γένοιτο πρόοδος , καὶ ὅσα ἂν τις ἀπὸ τῶν εἰρημένων ἄλλα συλλογίσαιτο πρὸς τὴν ὑπόθεσιν . Ἔτι μέντοι πρὸς τούτοις καὶ ἐκεῖνα ῥητέον , ἐν μὲν ὅτι τὸ ἐν οὐκ ἔστι πάντη ἄρρητον , ἀλλὰ μόνον οὐ λόγῳ ῥητόν , οὐδὲ γὰρ καταφάσει οὐδὲ ἀποφάσει , ἀπλῶ ἁπλῷ δὲ ἴσως νοήματι , οὐδὲ τούτῳ λογικῷ οὐδὲ νοερῷ ( πᾶν γὰρ τὸ τοιοῦτον εἰδητικόν τε καὶ
Lemmas: ἄνευ οὐ εἄν γίγνομαι πρόοδος , καί ὅσος εἄν τις ἀπό ὁ εἴρω ἄλλος συλλογίζομαι πρός ὁ ὑπόθεσις . ἔτι μέντοι πρός οὗτος καί ἐκεῖνος ῥητέος , ἐν μέν ὅτι ὁ ἐν οὐ εἰμί πάντῃ ἄρρητος , ἀλλά μόνος οὖον λόγος ῥητός , οὐδέ γάρ κατάφασις οὐδέ ἀπόφασις , ἁπλόος ἁπλόος δέ ἴσως νόημα , οὐδέ οὗτος λογικός οὐδέ νοερός ( πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος εἰδητικός τε καί
damascius.de-principiis 606
σύνθετον ) , οὐδὲ τῷ οὐσιώδει ὅλως ( οὔδὲ γὰρ ἡ οὐσία ἁπλοῦν τι ὡς ἀληθῶς ) , ἀλλὰ τῷ ἑνιαίῳ τῆς γνώσεως εἴδει , καὶ τῷ ἄνθει τῆς τοιαύτης ἐπερείσεως . Ἡμῖν δέ , μᾶλλον δὲ τοῖς εὐδαίμοσι Θεαταῖς , ὑπονοεῖσθαι μόνον δίδωσιν ἑαυτό , καὶ τοῦτο μέχρι μόνης ὀδίνος , καὶ ὅσα περὶ τούτου προεῖρηται , ἐπεὶ οὐδὲ τῇ ἑνιαίᾳ γνώσει πάντη γνωστόν , ὅτι μηδὲ γνωστὸν ὁ μόνον ἐν , ἄλλο
Lemmas: συντίθημι ) , οὐδέ ὁ οὐσιώδης ὅλως ( οὐδέ γάρ ὁ οὐσία ἁπλόος τίς ὡς ἀληθής ) , ἀλλά ὁ ἑνιαῖος ὁ γνῶσις εἶδος , καί ὁ ἄνθος ὁ τοιοῦτος ἐπέρεισις . ἡμῖν δέ , μᾶλλον δέ ὁ εὐδαίμων θεατής , ὑπονοέω μόνος δίδωμι ἑαυτοῦ , καί οὗτος μέχρι μόνος ὀδίνος , καί ὅσος περί οὗτος προερέω , ἐπεί οὐδέ ὁ ενιαία γνῶσις πάντῃ γνωστός , ὅτι μηδέ γνωστός ὁ μόνος ἐν , ἄλλος
damascius.de-principiis 607
δὲ οὐδέν · εἰ δὲ εἴη πρὸς τοῦτο καὶ γνωστόν , οὐκ ἂν ἔτι ἐν εἴη κυρίως . Ἄλλ’ ὅμως καὶ ἡ τοιαύτη αὐτοῦ διακάθαρσις ἐγγύς τι πρόσεισι τῆς ἑαυτοῦ φύσεως , ἀλλ’ ὡς μὲν ἐγγύς , ἀπομόργνυταί τινα γνώσιν αὐτοῦ , πελάσασα δὲ μύει καὶ γίνεται ἀντὶ γνώσεως ἔνωσις · ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ πρότερον . τερον . Δῆλον δὲ ὅτι καὶ νῦν οὐκ ἂν εἴη τὸ ἐν
Lemmas: δέ οὐδείς · εἰμί δέ εἰμί πρός οὗτος καί γνωστός , οὐ εἄν ἔτι ἐν εἰμί κύριος . ἄλλος ὅμως καί ὁ τοιοῦτος αὐτός διακάθαρσις ἐγγύς τίς πρόσειμι ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ἀλλά ὡς μέν ἐγγύς , ἀπομόργνυμι τις γνῶσις αὐτός , πελάζω δέ μύω καί γίγνομαι ἀντί γνῶσις ἕνωσις · ἀλλά οὗτος μέν καί πρότερος . τέρος . Δῆλος δέ ὅτι καί νῦν οὐ εἄν εἰμί ὁ ἐν
damascius.de-principiis 608
ἢ ἀπόρρητος πάντων ἀρχή · καὶ γὰρ αὐτ πάλιν ἢ μὲν ἔστι πάντη ἄθετος καὶ οὐδ’ ὁπωσιοῦν ταττομένη μετὰ τῶν πάντων · τὸ δὲ ἐν , κἂν πάντα ἦ , τῷ ἐνὶ πάντα ἔστι καὶ τίθεται ἐν , καὶ τῶν πάντων ἔστιν οἷον κορυφή . Χωρὶς δὲ τούτων , εἰ μὲν ὀνομάζειν ἐθελοί τις ὁπωσδήποτε τὸ φύσει ἀνώνυμον , ἢ λέγειν τὸ ἄρρητον παντελῶς , ἢ σημαίνειν ων πάντηι
Lemmas: ἢ ἀπόρρητος πᾶς ἀρχή · καί γάρ αὐτ πάλιν ἢ μέν εἰμί πάντῃ ἄθετος καί οὐδέ ὁπωσιοῦν τάσσω μετά ὁ πᾶς · ὁ δέ ἐν , κἀν πᾶς εἰμί , ὁ ἐν πᾶς εἰμί καί τίθημι ἐν , καί ὁ πᾶς εἰμί οἷος κορυφή . Χωρὶς δέ οὗτος , εἰμί μέν ὀνομάζω ἐθέλω τις ὅπως ὁ φύσις ἀνώνυμος , ἢ λέγω ὁ ἄρρητος παντελῶς , ἢ σημαίνω εἰμί πάντῃ