ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
damascius.de-principiis 474
Ἔσται ἄρα τι τῷ δευτέρῳ ἀπὸ τοῦ πρώτου οἷον ἐκεῖνο οὔπερ ἀπέγνωμεν · εἰ δὲ αὐτὸ ἐκεῖνο καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ ἐν πᾶσιν , ὥσπερ ἐλέγομεν , οὐκ ἂν εἴη κοινὸν ἄμα καὶ διωρισμένον · ἐν τινὶ γὰρ καὶ ταῦτα διορισμῷ , ορισμῷ , τὸ κοινὸν καὶ ἴδιον . Πῶς οὖν λεκτέον , καὶ πῇ διαθετέον τὰ ἀπλᾶ ταῦτα φάσματα καὶ ἀτρεμῇ τῷ ὄντι τῆς ὑπερβαλλούσης ταύτης
Lemmas: εἰμί ἄρα τίς ὁ δύο ἀπό ὁ πρῶτος οἷος ἐκεῖνος οὐ ἀπογιγνώσκω · εἰμί δέ αὐτός ἐκεῖνος καί ἐν ὁ δύο καί ἐν πᾶς , ὥσπερ λέγω , οὐ εἄν εἰμί κοινός ἄμη καί διορίζω · ἐν τις γάρ καί οὗτος διορισμός , ὁρισμός , ὁ κοινός καί ἴδιος . Πῶς οὖν λεκτέος , καί πῇ διαθετέον ὁ ἀπολάω οὗτος φάσμα καί ἀτρεμέω ὁ εἰμί ὁ ὑπερβάλλω οὗτος
damascius.de-principiis 475
ἀληθείας ; ἢ γὰρ οὐδὲν μετ’ ἐκεῖνο , καὶ αὐτὸ μόνον ἐστίν , ἢ εἰ ἔστι καὶ ἄλλα μετ’ ἐκεῖνο , πάντως ἐστί καὶ ἐν τινὶ πρὸς ἐκεῖνο διορισμῷ . Ἡ ὡς μὲν ἀπὸ τῶν κάτω καὶ τοῦτο λαβεῖν πρὸς ἔνδειξιν ἀμυδρόν , καὶ ταύτην τῆς περὶ ἐκεῖνο σπαργώσης μὲν δεῖ , τίκτειν δὲ οὐδέποτε δυναμένης ὀδίνος , ἄλλ’ ἐν τῷ ὀπωσοῦν ὠδίνειν τὸ τίκτειν ἔχούσης . Ὡς οὖν
Lemmas: ἀλήθεια ; ἢ γάρ οὐδείς μετά ἐκεῖνος , καί αὐτός μόνος εἰμί , ἢ εἰμί εἰμί καί ἄλλος μετά ἐκεῖνος , πάντως εἰμί καί ἐν τις πρός ἐκεῖνος διορισμός . ὁ ὡς μέν ἀπό ὁ κάτω καί οὗτος λαμβάνω πρός ἔνδειξις ἀμυδρός , καί οὗτος ὁ περί ἐκεῖνος σπαργέω μέν δεῖ , τίκτω δέ οὐδέποτε δύναμαι ὀδίνος , ἄλλος ἐν ὁ ὁπωσοῦν ὠδίνω ὁ τίκτω ἔχω . ὡς οὖν
damascius.de-principiis 476
πρὸς ἔνδειξιν ταύτης , διωρίσθω τινὰ τρόπον ἀσυμφανέστατον καὶ ἥκιστά γε τρανῇ προσδιορισμόν . Καὶ τὸν πρώτιστον λέγω πάντων προσδιορισμῶν καὶ σχεδὸν ὑπὸ τοῦ ἀδιορίστου καταπινόμενον , ὥστε δύναμιν τοῦ πρώτου τὸ δεύτερον τερον εἶναι δοκεῖν , δύναμιν τῇ ὑπάρξει συμπε πηγυῖαν , ὡς ἤδη τινὲς ἱερολόγοι τοῦτο αἰνίττονται .. Ἡ καὶ εἰ τι τούτου ἑνοειδέστερον ἐπινοήσειεν ἂν τις ἐν τοῖς πρὸ πάσης ὑπάρξεως καὶ δυνάμεως
Lemmas: πρός ἔνδειξις οὗτος , διά-ὁρίζω τις τρόπος ἀσυμφανής καί ἥκιστος γε τρανός προσδιορισμός . καί ὁ πρῶτος λέγω πᾶς προσδιορισμός καί σχεδόν ὑπό ὁ ἀδιόριστος καταπίνω , ὥστε δύναμις ὁ πρῶτος ὁ δύο τέρος εἰμί δοκέω , δύναμις ὁ ὑπάρχω συμπίνω πήγνυμι , ὡς ἤδη τις ἱερολόγοι οὗτος αἰνίσσομαι .. ὁ καί εἰμί τίς οὗτος ἑνοειδής ἐπινοέω εἄν τις ἐν ὁ πρό πᾶς ὕπαρξις καί δύναμις
damascius.de-principiis 477
ψευθυόσι , καὶ λεγέσθω μετ’ ἐκεῖνο μὲν τὸ δεύτερον , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἢ μετ’ ἐκεῖνο , καὶ αὐτὸ μᾶλλον ἢ ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ ὅσας ἂν τις εὑρίσκοι τοιαύτας ὑπερβολάς . Ἄρα οὖν καὶ τὰ ἄλλα μετὰ τὸ δεύτερον τερον ὡσαύτως αὐτῷ ψάρεσθι , καὶ τὰ ἔσχατα πάντων ; καὶ ἐσθιν ἰσότιμα πάντα πρὸς ἐκεῖνο ; ἄλλ’ ἄτοπον , ὥστε καὶ εἰ μὴ τοῦ δευτέρου , τῶν γε ἄλλων
Lemmas: ψεύδω , καί λέγω μετά ἐκεῖνος μέν ὁ δύο , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ἢ μετά ἐκεῖνος , καί αὐτός μᾶλλον ἢ ἀπό αὐτός , καί ὅσος εἄν τις εὑρίσκω τοιοῦτος ὑπερβολή . ἄρας οὖν καί ὁ ἄλλος μετά ὁ δύο τέρος ὡσαύτως αὐτός ψάρεσθι , καί ὁ ἔσχατος πᾶς ; καί ἐσθίω ἰσότιμος πᾶς πρός ἐκεῖνος ; ἄλλος ἄτοπος , ὥστε καί εἰμί μή ὁ δύο , ὁ γε ἄλλος
damascius.de-principiis 478
διακέκριται ἰκανῶς , καὶ μάλιστα τῶν ἔσχάτων . Ἡ πάντα ὁμοῦ συνελθόντα , ἐν εν δη καὶ ἔχῃ ἐπεὶ καὶ εἰ οὐ πάντη <μὲν> διώρ . ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐν τῷ δευτέρῳ πῇ καὶ πῶς ἀτρεμῇ ] ἀτέραμνα . » ἢ εἰ ἔσται πάντως ] πάντα πάντων πάντη ἐν τινι ] ἐν δη ἐν δη πάντως . ὠδίνειν διωρίσθω οὖν ] γοῦν πρὸς διορισμὸν Καὶ τὸν πρωτ . προσδ . αὐτὸ ] αὐτῷ συνελθ . ]
Lemmas: διακρίνω ἱκανῶς , καί μάλιστα ὁ ἔσχατος . ὁ πᾶς ὁμοῦ συνέρχομαι , ἐν εν δη καί ἔχω ἐπεί καί εἰμί οὖον πάντῃ ὅς διοράω . ἀπό ὁ πρῶτος ἐν ὁ δύο πῇ καί πῶς ἀτρεμέω ] ἀτέραμνος . » ἢ εἰμί εἰμί πάντως ] πᾶς πᾶς πάντῃ ἐν τις ] ἐν δη ἐν δη πάντως . ὠδίνω διά-ὁρίζω οὖν ] γοῦν πρός διορισμός καί ὁ πρωτός . προσδ . αὐτός ] αὐτός συνέρχομαι . ]
damascius.de-principiis 479
προελθόντα . » πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα , καὶ οὔπω πρὸς ἄλληλα οὕτως ἔχοντα , ἀλλ' ὁμοῦ πάντα ὡς ἕν πρὸς τὸ ἕν πάντα ἔχει , ὡς αἰτιατὸν πρὸς αἴτιον . Ἡ δὲ ἄλλη πρόοδος καὶ τάξις ἀπὸ τῶν ἄλλων αἰτίων ἐφήκει τοῖς πᾶσιν ἀπὸ δὲ ἐκείνου καὶ ταῦτα μέν , ἀλλ' ὡς ἐν τοῖς πᾶσι καὶ ταῦτα . Διὸ μόνον ἐκεῖνο τῶν πάντων αἴτιον , ἄλλο δὲ
Lemmas: προέρχομαι . » πρῶτος καί μέσος καί τελευταῖος , καί οὔπω πρός ἀλλήλων οὕτως ἔχω , ἀλλά ὁμοῦ πᾶς ὡς εἷς πρός ὁ εἷς πᾶς ἔχω , ὡς αἰτιατός πρός αἴτιος . ὁ δέ ἄλλος πρόοδος καί τάξις ἀπό ὁ ἄλλος αἴτιος ἐφήκω ὁ πᾶς ἀπό δέ ἐκεῖνος καί οὗτος μέν , ἀλλά ὡς ἐν ὁ πᾶς καί οὗτος . Διὸ μόνος ἐκεῖνος ὁ πᾶς αἴτιος , ἄλλος δέ
damascius.de-principiis 480
ἄλλου τούτων πάντων . Ὅτι δὲ ὡς πάντων ὁμοῦ ἐκεῖνο ἀρχή , δηλοῖ μὲν αὐτῆς καὶ τὸ παντελές , δηλοῖ δὲ τὸ ἀδιόριστον , οὐ μᾶλλον τοῦδε ὂν ἢ τοῦδε , δηλοῖ δὲ καὶ ἡ τῆς τοιαύτης αἰτίας ἐπιπόθησις τῆς πάντων , ὡς πάντων . Οὐ γὰρ δή τινος μὲν ἔστιν αἰτία προηγουμενή · τῶν δὲ πάντων ὁμοῦ ὡς πάντων οὐκ ἔστιν · εἰ δὲ ἔστι , τίς ἂν εἴη
Lemmas: ἄλλος οὗτος πᾶς . ὅτι2 δέ ὡς πᾶς ὁμοῦ ἐκεῖνος ἀρχή , δηλόω μέν αὐτός καί ὁ παντελῶς , δηλόω δέ ὁ ἀδιόριστος , οὖον μᾶλλον ὅδε εἰμί ἢ ὅδε , δηλόω δέ καί ὁ ὁ τοιοῦτος αἴτιος ἐπιπόθησις ὁ πᾶς , ὡς πᾶς . οὖον γάρ δή τις μέν εἰμί αἰτία προηγούμενος · ὁ δέ πᾶς ὁμοῦ ὡς πᾶς οὐ εἰμί · εἰμί δέ εἰμί , τίς εἄν εἰμί
damascius.de-principiis 481
ἄλλη παρὰ τὴν προκειμένην · ἢ τοσοῦτον διαφέρει τῶν πάντων , εἰ θέμις εἰπεῖν , ὅσον τὰ μέν ἐστι πάντα παντοδαπῶς , ἡ δὲ πάντα τὸν ἀπλούστατον τρόπον . Ὅτι δὲ ταῦτα καὶ Ἰαμβλίχῳ δύναται συνάδειν , ἐκεῖνο ποιοῦμαι τεκμήριον ὅτι καὶ τὴν πρὸς ἐκεῖνο ἀναγωγὸν ἑκάστῳ οὐκ ἐφικτὴν εἶναί φησιν , εἰ μὴ συντάξειεν ἑαυτὸ τοῖς πᾶσιν , καὶ μετὰ πάντων ἀναδράμοι πρὸς τὴν κοινὴν πάντων ἀρχήν .
Lemmas: ἄλλος παρά ὁ πρόκειμαι · ἢ τοσοῦτος διαφέρω ὁ πᾶς , εἰμί θέμις εἶπον , ὅσος ὁ μέν εἰμί πᾶς παντοδαπής , ὁ δέ πᾶς ὁ απλουστερος τρόπος . ὅτι2 δέ οὗτος καί Ἰάμβλιχος δύναμαι συνᾴδω , ἐκεῖνος ποιέω τεκμήριον ὅτι καί ὁ πρός ἐκεῖνος ἀναγωγός ἕκαστος οὐ ἐφικτός εἰμί φημί , εἰμί μή συντάσσω ἑαυτοῦ ὁ πᾶς , καί μετά πᾶς ἀνατρέχω πρός ὁ κοινός πᾶς ἀρχή .
damascius.de-principiis 482
Εἰ τοίνυν ὁμοῦ πάντα πέφυκεν ἀνατείνεσθαι πρὸς αὐτήν , καθ' αὐτὸ δὲ ἕκαστον οὐ πέφυκεν αὐτὸ καθ' ἑαυτὸ δίχα τῶν ἄλλων , παντὶ δῆλον ὅτι καὶ προῆλθεν ὁμοῦ πάντα ἐκεῖθεν , ἕκαστον δὲ οὐ καθ' αὐτό , ἀλλ' ἕτερον ἀφ' ἑτέρου . Ἀλλ' εἰ καὶ ὁμοῦ πάντα , τὰ μὲν ὅμως πόρρω , τὰ δὲ ἐγγύθεν , ἀλλὰ καὶ ταῦτα διωρίσθη μετὰ τὴν φύσιν ἐκείνην , τότε δὲ οὔπω
Lemmas: εἰμί τοίνυν ὁμοῦ πᾶς φύω ἀνατείνω πρός αὐτός , κατά αὐτός δέ ἕκαστος οὖον φύω αὐτός κατά ἑαυτοῦ δίχα ὁ ἄλλος , πᾶς δῆλος ὅτι καί προέρχομαι ὁμοῦ πᾶς ἐκεῖθεν , ἕκαστος δέ οὖον κατά αὐτός , ἀλλά ἕτερος ἀπό ἕτερος . ἀλλά εἰμί καί ὁμοῦ πᾶς , ὁ μέν ὅμως πόρρω , ὁ δέ ἐγγύθεν , ἀλλά καί οὗτος διορίζω μετά ὁ φύσις ἐκεῖνος , τότε δέ οὔπω
damascius.de-principiis 483
ἦν τὸ πόρρω καὶ ἐγγύθεν . Ὡς μὲν οὖν ἀπὸ τῶν κατωτάτω περὶ τῶν ἀνωτάτω διατάτλεσθαι , λέγοι ἂν τις οὕτως ὡς δὲ κατὰ τὴν ἀληθεστέραν ὁδὸν φαίνει , οὔτε ταῦτα ἀπ' ἐκείνου διεκρίθη , οὐδὲ ἐκεῖνο ἀπὸ τούτων , ἀλλ' οὐδὲ μὴν ἦνται ἀλλήλοις , οὐδὲ τὰ αὐτὰ ἔστιν , οὐδὲ ἕτερα , οὐδὲ ὅμοια , οὐδὲ ἀνὅμοια , οὔδ' οὐδὲ ἕν , οὐδὲ πολλά , οὐδὲ ὁμοταγῆ , οὐδὲ ἑτεροταγῆ οὐδὲ
Lemmas: εἰμί ὁ πόρρω καί ἐγγύθεν . ὡς μέν οὖν ἀπό ὁ κατωτάτω περί ὁ ἄνω2 διατάτλεσθαι , λέγω εἄν τις οὕτως ὡς δέ κατά ὁ ἀληθής ὁδός φαίνω , οὔτε οὗτος ἀπό ἐκεῖνος διακρίνω , οὐδέ ἐκεῖνος ἀπό οὗτος , ἀλλά οὐδέ μήv ἀείδω ἀλλήλων , οὐδέ ὁ αὐτός εἰμί , οὐδέ ἕτερος , οὐδέ ὅμοιος , οὐδέ ἀνόμοιος , οὐδέ οὐδέ εἷς , οὐδέ πολύς , οὐδέ ὁμοταγής , οὐδέ ἑτεροταγής οὐδέ
damascius.de-principiis 484
γὰρ τὸ πρὸ πάντων ἀρμόζει ἐκείνῳ , οὐδὲ ἄρα τοῖς πᾶσι τὸ μετ' ἐκεῖνο οὐδὲ πρῶτον οὖν , οὐδὲ δεύτερον , οὐδὲ αἴτιον , οὐδὲ αἰτιατόν ἐν διορισμῷ γάρ τινι τὰ τοιαῦτα πρὸς ἄλληλα τὸ δὲ ἔστιν ἀδιόριστον , οὐ τὸ ἀντικείμενον τῷ διορισμένῳ , ἀλλὰ πάντῃ ἀπλοῦν , καὶ πάντα ἀδιακρίτως πάντα γὰρ κατὰ τὸ ἕν καὶ ἐκεῖνο τὸ ἕν ὃ πάντα ἔστί , καὶ οὐ μόνον
Lemmas: γάρ ὁ πρό πᾶς ἁρμόζω ἐκεῖνος , οὐδέ ἄρα ὁ πᾶς ὁ μετά ἐκεῖνος οὐδέ πρῶτος οὖν , οὐδέ δύο , οὐδέ αἴτιος , οὐδέ αἰτιατός ἐν διορισμός γάρ τις ὁ τοιοῦτος πρός ἀλλήλων ὁ δέ εἰμί ἀδιόριστος , οὖον ὁ ἀντίκειμαι ὁ διορίζω , ἀλλά πάντῃ ἀπολόω , καί πᾶς ἀδιάκριτος πᾶς γάρ κατά ὁ εἷς καί ἐκεῖνος ὁ εἷς ὅς πᾶς εἰμί , καί οὖον μόνος
damascius.de-principiis 485
ἕν . Μὴ τοίνυν ἀπορείτω τις εἰ τὰ ἄλλα ἀπ' αὐτοῦ πρόεισιν , ἐχωρίσθη Σημείωσαι ὅλον τοῦτο . Διὸ μόνον ... ] ἀδιόριστον ] ἀόριστον τοῦ δὲ ποιούμεαι ] ποιούμεν Ε . ἐκείνῳ κατωτάτω ] κάτω ἀνωτάτων οὔτε ἐκεῖνο . οὐ τὸ αὐτὸ <ἥ> ἀπ' ἀπ᾿ αὐτοῦ . αὐτοῦ · καὶ ἐκεῖνο ἄρα τούτων ἐχωρίσθη · εἰ δὲ ἦνται , οὐ προῆλθεν · οὔτε γὰρ οὕτως ὡς ἡμεῖς νοοῦμεν , οὔτε προῆλθεν , οὔτε οὐ προῆλθεν . Ἄλλος
Lemmas: εἷς . μή τοίνυν ἀπορέω τις εἰμί ὁ ἄλλος ἀπό αὐτός πρόειμι , χωρίζω σημειόω ὅλος οὗτος . Διὸ μόνος ... ] ἀδιόριστος ] ἀόριστος ὁ δέ ποιέω ] ποιέω Ε . ἐκεῖνος κατωτάτω ] κάτω ἀνώτατος οὔτε ἐκεῖνος . οὖον ὁ αὐτός <ἥ> ἀπό ἀπό αὐτός . αὐτός · καί ἐκεῖνος ἄρα οὗτος χωρίζω · εἰμί δέ ἀείδω , οὖον προέρχομαι · οὔτε γάρ οὕτως ὡς ἐγώ νοέω , οὔτε προέρχομαι , οὔτε οὖον προέρχομαι . ἄλλος
damascius.de-principiis 486
γὰρ ὁ τρόπος ἐκεῖνος τῆς ἑνιαίας προόδου , ὃν ἡμεῖς οὔπω συννοοῦμεν , ἄτε μεμερισμένοι εἰς μονὴν καὶ προόδον καὶ ἐπιστροφὴν , ὁ δὲ ἔστιν ὑπὲρ τὸν διορισμὸν τῶν τοιούτων , ούτων , οὔτε ἀναγκαῖον ἡνῶσθαι , εἰ μὴ διακρίνηται , οὔτε διακρίνεσθαι , εἰ μὴ ἦνται · ἐκεῖνο γὰρ τὴν πρὸ ἀμφοῖν ἀδιόριστον · τὰ δὲ ἔστιν ἀντικείμενα . Μηδὲ αὐ ζητείτω τις εἰ παράγει , τὰ δὲ παράγεται · εἰ γὰρ
Lemmas: γάρ ὁ τρόπος ἐκεῖνος ὁ ἑνιαῖος πρόοδος , ὅς ἐγώ οὔπω συννοέω , αὔγ-ασμα μερίζω εἰς μονή καί πρόοδος καί ἐπιστροφή , ὁ δέ εἰμί ὑπέρ ὁ διορισμός ὁ τοιοῦτος , οὐτάω , οὔτε ἀναγκαῖος ἑνόω , εἰμί μή διακρίνω , οὔτε διακρίνω , εἰμί μή ἀείδω · ἐκεῖνος γάρ ὁ πρό ἄμφω ἀδιόριστος · ὁ δέ εἰμί ἀντίκειμαι . μηδέ αὖος ζητέω τις εἰμί παράγω , ὁ δέ παράγω · εἰμί γάρ
damascius.de-principiis 487
ἐνεργεῖ , καὶ δύναται ναται καὶ ὑπάρχει . Τρία οὖν τὰ πάντα , ἀλλ’ οὐχ ἕν , ὑπάρχεις , δύναμις ἐνέργεια . Ἄλλ’ εἴρηται ὅτι ἐκεῖνο πρὸ ἐνεργείας καὶ δυνάμεως καὶ ὑπάρξεως · ἕν γάρ , ἀλλ’ οὐ τρία , πρὸ δὲ τῶν ἄλλων , ὡς ἕν καὶ τὰ τρία . Ἀπορία δὲ ἡμεῖς το καὶ νοήσεως καὶ ἐξηγήσεως παράγειν ὅμως αὐτὸ λέγομεν , διακαθαρτέον δὲ τὸν τρόπον τῆς παραγωγῆς , ὡς ὄντα
Lemmas: ἐνεργέω , καί δύναμαι νάω καί ὑπάρχω . τρία οὖν ὁ πᾶς , ἀλλά οὐ εἷς , ὑπάρχω , δύναμις ἐνέργεια . ἄλλος εἴρω ὅτι ἐκεῖνος πρό ἐνέργεια καί δύναμις καί ὕπαρξις · εἷς γάρ , ἀλλά οὖον τρεῖς , πρό δέ ὁ ἄλλος , ὡς εἷς καί ὁ τρεῖς . ἀπορία δέ ἐγώ ὁ καί νόησις καί ἐξήγησις παράγω ὅμως αὐτός λέγω , διακαθαρτέον δέ ὁ τρόπος ὁ παραγωγή , ὡς εἰμί
damascius.de-principiis 488
ἀσύμφυλον ἡμῖν , καὶ οὔτε τῷ ἐνεργεῖν , οὔτε τῷ δύνασθαι , οὔτε τῷ ὑπάρχειν ἐπιτελούμενον , ἀλλὰ τῷ ἐνὶ πρὸ τῶν τριῶν ἀπορρήτῳ τρόπῳ . Μηδὲ λεγέτω τις ἀπορρεῖν τινα ἀπ’ αὐτοῦ μέθεξιν , οὔτε ἰδίαν ἑκάστου γιγνομένην , οὔτε κοινὴν μίαν ἀπάντων , ἵνα μετέχῃ αὐτοῦ τὰ ἀπ’ αὐτοῦ προελθόντα , καὶ ἐκεῖνο διδῶ τι ἀφ’ ἑαυτοῦ τοῖς προελθοῦσιν , ἢ , εἰ μὴ ταῦτα , μηδὲ ἐκεῖθεν ἔχειν τὸ
Lemmas: ἀσύμφυλος ἐγώ , καί οὔτε ὁ ἐνεργέω , οὔτε ὁ δύναμαι , οὔτε ὁ ὑπάρχω ἐπιτελέω , ἀλλά ὁ ἐν πρό ὁ τρεῖς ἀπόρρητος τρόπος . μηδέ λέγω τις ἀπορρέω τις ἀπό αὐτός μέθεξις , οὔτε ἴδιος ἕκαστος γίγνομαι , οὔτε κοινός εἷς ἀπαντάω , ἵνα μετέχω αὐτός ὁ ἀπό αὐτός προέρχομαι , καί ἐκεῖνος δίδωμι τίς ἀπό ἑαυτοῦ ὁ προέρχομαι , ἢ , εἰμί μή οὗτος , μηδέ ἐκεῖθεν ἔχω ὁ
damascius.de-principiis 489
εἶναι , μηδὲ τι κοινὸν εἶναι αὐτοῖς πρὸς ἐκεῖνο · εἰ γάρ , εἶναί τι ἢ ἐν τούτοις ἔσεσθαι ἐκεῖνο , καὶ οὐ καθ’ ἑαυτό , ἢ ταῦτα ἐν ἐκείνῳ , καὶ οὐδὲν εἶναι παρ’ αὐτό . Τὸ γὰρ τοιοῦτον εἶδος τῶν ἀποριῶν ἰσχύειν φατέον ἐπὶ τῶν κατὰ διάκρισιν παραγόντων καὶ προϊόντων . Ὡςπερ δὲ ἔθεμεν ἀπ’ ἐκείνου τὴν προόδον τῶν ἀπ’ αὐτοῦ μήτε κατὰ ἕνωσιν , μήτε κατὰ
Lemmas: εἰμί , μηδέ τίς κοινός εἰμί αὐτός πρός ἐκεῖνος · εἰμί γάρ , εἰμί τίς ἢ ἐν οὗτος εἰμί ἐκεῖνος , καί οὖον κατά ἑαυτοῦ , ἢ οὗτος ἐν ἐκεῖνος , καί οὐδείς εἰμί παρά αὐτός . ὁ γάρ τοιοῦτος εἶδος ὁ ἀπορία ἰσχύω φατέος ἐπί ὁ κατά διάκρισις παράγω καί πρόειμι . ὡς δέ τίθημι ἀπό ἐκεῖνος ὁ πρόοδος ὁ ἀπό αὐτός μήτε κατά ἕνωσις , μήτε κατά
damascius.de-principiis 490
διάκρισιν , οὕτω καὶ τὴν ἐκεῖθεν τελείωσιν καὶ τὴν ἐκείνου μέθεξιν εἶναι , μήτε ὡς τι διδόντος ἀφ’ ἑαυτοῦ , μήτε ὡς ἐπέχοντος τὴν δόσιν , μήτε ὡς ἔχοντός τι κοινὸν πρὸς τὰ ἄλλα , αὐτὴν τὴν διδομένην ἐλλαμψιν , μήτε ὡς πάντη διωρισμένου , σμένου , καὶ οὐδαμῇ πρὸς αὐτὰ κοινωνοῦντος . Αἱ γὰρ τοιαῦται πᾶσαι ἀντιθέσεις θέσεις ἐν διορισμῷ . Τὸ δὲ ἔστιν , ὡς εἴρηται πολλάκις , ἀδιόριστον , ὥστε
Lemmas: διάκρισις , οὗτος καί ὁ ἐκεῖθεν τελέω καί ὁ ἐκεῖνος μέθεξις εἰμί , μήτε ὡς τίς δίδωμι ἀπό ἑαυτοῦ , μήτε ὡς ἐπέχω ὁ δόσις , μήτε ὡς ἔχω τίς κοινός πρός ὁ ἄλλος , αὐτός ὁ δίδωμι ἔλλαμψις , μήτε ὡς πάντῃ διορίζω , σμένος , καί οὐδαμῇ πρός αὐτός κοινωνέω . ὁ γάρ τοιοῦτος πᾶς ἀντίθεσις θέσις ἐν διορισμός . ὁ δέ εἰμί , ὡς εἴρω πολλάκις , ἀδιόριστος , ὥστε
damascius.de-principiis 491
ἅμα πάντα ταῦτα ἐν ἐκείνῳ ρητέον , καὶ αὐ οὐδὲν μόνον καθ’ αὐτὸ διωρισμένον , τὸ δὲ ἀληθέστερον , οὐδὲ πάντα , ἀλλὰ πρὸ πάντων ἕν , ὁμοῦ πάντων τούτων ἀπλωτικόν . διωρισμένου ] διωκισμένου . εἰ δὲ καὶ διακρίνεται ἦν . διακρίνεται ἐνέργεια Απορίαν Β ; Απορίας ἀπορία ἰδ . ἐκ . γιγν . ] ἰδ . ἐκ τῶν γινομένων καὶ πρ . πάντως διωρισμένου κ ρ γρ . διωκισμένου . Τί οὖν τὸ τῆς ἀληθείας ἀπ’
Lemmas: ἅμα πᾶς οὗτος ἐν ἐκεῖνος ῥητέον , καί αὖος οὐδείς μόνος κατά αὐτός διορίζω , ὁ δέ ἀληθής , οὐδέ πᾶς , ἀλλά πρό πᾶς εἷς , ὁμοῦ πᾶς οὗτος ἀπλωτικόν . διορίζω ] διοικίζω . εἰμί δέ καί διακρίνω εἰμί . διακρίνω ἐνέργεια ἀπορία Β ; ἀπορία ἀπορία ἰδέ . ἐκ . γιγν . ] ἰδέ . ἐκ ὁ γίγνομαι καί ΠΡ . πάντως διορίζω Κ ρ γρ . διοικίζω . τις οὖν ὁ ὁ ἀλήθεια ἀπό
damascius.de-principiis 492
αὐτοῦ προπεμπόμενον κατὰ Πλάτωνα φῶς ; ὅτι μὲν προσεχέστερον ταῖς ἡμετέραις ἐννοίαις ἀναφθέγγεται ταῦτα ὁ Πλάτων περὶ αὐτοῦ , ἐδήλωσεν ἐν ἄλλοις , οὐ τὴν ἀλήθειαν μόνον , ἀλλὰ καὶ κάλλος καὶ συμμετρίαν ἐν προθύροις αὐτοῦ τάττειν ἀξίων · εἶτα μέντοι , οὐδὲ πάντως ἐκεῖνο τὸ πρὸ πάντων παρεῖληφεν , ἀλλ’ οὐ τὸ ὅν ἤρτηται προσεχῶς . εχῶς . Διὸ τοῦ γνωστοῦ καὶ γνωστικοῦ , ὅ ἐστιν νοητοῦ καὶ νοεροῦ
Lemmas: αὐτός προπέμπω κατά Πλάτων φάος ; ὅτι μέν προσεχής ὁ ἡμέτερος ἔννοια ἀναφθέγγομαι οὗτος ὁ Πλάτων περί αὐτός , δηλόω ἐν ἄλλος , οὖον ὁ ἀλήθεια μόνος , ἀλλά καί κάλλος καί συμμετρία ἐν πρόθυρον αὐτός τάσσω ἄξιος · εἶτα μέντοι , οὐδέ πάντως ἐκεῖνος ὁ πρό πᾶς παραλαμβάνω , ἀλλά οὖον ὁ ὅς ἀρτέομαι προσεχῶς . ἔχω . Διὸ ὁ γνωστός καί γνωστικός , ὅς εἰμί νοητός καί νοερός
damascius.de-principiis 493
συνδετικὸν εἶναί φησι τοῦτο τὸ φῶς , ὡς ἐν τῷ νοητῷ καθιδρυμένον καὶ ἀληθίζον ὁμοῦ τὸ νοοῦν καὶ νοούμενον · ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐπισκεπτεὸν καὶ αὐθίς . Εἰ δ’ οὖν καὶ ἐκείνου φῶς λέγομεν τὴν ἀλήθειαν , τὴν ἀπ’ αὐτοῦ φήσομεν εἶναι αὐτὴν πρόοδον τῶν ἰδίων ἐνάδων , ὡς δοκεῖ τοῖς φιλοσόφοις . Ἄρα οὖν οὐκ ἔχουσί τι κοινὸν πρὸς ἀλλήλας αὐταὶ αἱ ἐνάδες , καθὸ πάντες
Lemmas: συνδετικός εἰμί φημί οὗτος ὁ φάος , ὡς ἐν ὁ νοητός καθιδρύω καί ἀληθίζω ὁμοῦ ὁ νοέω καί νοέω · ἀλλά οὗτος μέν ἐπισκεπτέος καί αὖθις . εἰμί δέ οὖν καί ἐκεῖνος φάος λέγω ὁ ἀλήθεια , ὁ ἀπό αὐτός φημί εἰμί αὐτός πρόοδος ὁ ἴδιος ἐνᾴδω , ὡς δοκέω ὁ φιλόσοφος . ἄρας οὖν οὐ ἔχω τίς κοινός πρός ἀλλήλων αὐτός ὁ ἐνάς , καθό πᾶς
damascius.de-principiis 494
οἱ θεοὶ εἰς θεὸς εἰσί τε καὶ λέγονται ; πάνυ γε , φήσω , ἀλλ’ ἦτοι ὡς ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν , ὥστε καὶ τοῦτο πολλά · ἢ εἴ τι καὶ ἀδιάφορον ἕν , οἷον ῥίζα μία τῶν πολλῶν θεῶν , οὐδὲν αὐτῇ οἷον ἐκεῖνο καὶ ἐκείνου μέθεξις , ῥίζα δὲ τῶν προελθόντων προιοῦσα μετὰ τῶν προιόντων , οἷον μονάς , εἰ θεμιτὸν φάναι , τοῦ ἰδίου ἀριθμοῦ , τὸ δὲ
Lemmas: ὁ θεός εἰς θεός εἰμί τε καί λέγω ; πάνυ γε , φημί , ἀλλά ἦ ὡς ἀπό εἷς καί πρός εἷς , ὥστε καί οὗτος πολύς · ἢ εἰμί τίς καί ἀδιάφορος εἷς , οἷος ῥίζα εἷς ὁ πολύς θεός , οὐδείς αὐτός οἷος ἐκεῖνος καί ἐκεῖνος μέθεξις , ῥίζα δέ ὁ προέρχομαι προέρχομαι μετά ὁ προέρχομαι , οἷος μόνος , εἰμί θεμιτός φαίνω , ὁ ἴδιος ἀριθμός , ὁ δέ
damascius.de-principiis 495
τῆς ὕλης , εἴ τις καὶ τοῦτο προσφέρει , ὡς ἐκείνου τι ἴχνος ἔσχατον , τοῦ παντὸς ἀμαρτήσεται . σεται . Ἡ γὰρ ὕλη πρὸς τὸ εἶδος διώρισται καὶ τὸ ἔσχατον πρὸς τὸ πρῶτον , ἐκείνου δὲ ἡ φύσις πρὸ τούτων , καὶ ὅλως πανταχοῦ τῇ ὕλῃ σύνεστιν εἶδος . ὅθεν ἄρα τὸ εἶδος πρόεισι , καὶ ἡ ὕλη ἀπὸ τῆς αὐτῆς τάξεως · ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ ὑστέρον · ὁ
Lemmas: ὁ ὕλη , εἰμί τις καί οὗτος προσφέρω , ὡς ἐκεῖνος τίς ἴχνος ἔσχατος , ὁ πᾶς ἁμαρτάνω . σέτα . ὁ γάρ ὕλη πρός ὁ εἶδος διά-ὁρίζω καί ὁ ἔσχατος πρός ὁ πρῶτος , ἐκεῖνος δέ ὁ φύσις πρό οὗτος , καί ὅλως πανταχοῦ ὁ ὕλη σύνειμι εἶδος . ὅθεν ἄρα ὁ εἶδος πρόειμι , καί ὁ ὕλη ἀπό ὁ αὐτός τάξις · ἀλλά οὗτος μέν καί ὕστερος · ὁ
damascius.de-principiis 496
δὲ ἐπὶ πᾶσιν εἴρηται τοῖς προηπορημένοις , τὸ ἐν ἑκάστῳ συναίρεμα πάντων πρὸ πάντων ἓν τῶν ἐν τῷ ἐν ἑκάστῳ , ἔστι μὲν ἐκείνῳ ἀναλογοῦν , οὐ μὴν οἷον ἐκείνου ἴνδαλμα , οὐδὲ φῶς , ἀλλὰ τοῦ προελθόντος , καὶ τοῦτό ἐστι κορυφὴ καὶ ρίζα , σὺν αὐτῷ προελθοῦσα τὸν ἀπ’ ἐκείνου πεφυκότα τρόπον , ὥσπερ καὶ ἡ μία ῥίζα τῶν πάντων ἡ κοινή · τὸ δὲ οὐκ ἦν
Lemmas: δέ ἐπί πᾶς εἴρω ὁ προαπορέω , ὁ ἐν ἕκαστος συναίρεμα πᾶς πρό πᾶς εἷς ὁ ἐν ὁ ἐν ἕκαστος , εἰμί μέν ἐκεῖνος ἀναλογέω , οὖον μήv οἷος ἐκεῖνος ἴνδαλμα , οὐδέ φάος , ἀλλά ὁ προέρχομαι , καί οὗτος εἰμί κορυφή καί ρίζα , σύν αὐτός προέρχομαι ὁ ἀπό ἐκεῖνος φύω τρόπος , ὥσπερ καί ὁ εἷς ῥίζα ὁ πᾶς ὁ κοινός · ὁ δέ οὐ εἰμί
damascius.de-principiis 497
ρίζα , ἀλλὰ πρὸ πάντων , οὐδὲ ῥίζα μόνον , ἀλλὰ πάντα μετὰ τῆς ρίζης . Αὐτὸ μὲν οὖν ἐν πάντα καὶ πρὸ πάντων , τὰ δὲ πάντα πρόεισιν ἀπ’ αὐτοῦ , ῥίζα ἅμα καὶ κλάδοι . Πῶς οὖν ἡ ῥίζα ἐκείνου ἀπήχημα , εἴτε ἡ μία εἴτε αἱ πολλαί , ὅπερ ἅμα καὶ ῥίζαν ἀληθίζον . τὸ νοοῦν . κατὰ Πλ . προπ . φῶς ἀληθείας προπέμπεται ἀπὸ τοῦ ἑνός . ἐν ἄλλοις ]
Lemmas: ρίζα , ἀλλά πρό πᾶς , οὐδέ ῥίζα μόνος , ἀλλά πᾶς μετά ὁ ῥίζα . αὐτός μέν οὖν ἐν πᾶς καί πρό πᾶς , ὁ δέ πᾶς πρόειμι ἀπό αὐτός , ῥίζα ἅμα καί κλάδος . Πῶς οὖν ὁ ῥίζα ἐκεῖνος ἀπήχημα , εἴτε ὁ εἷς εἴτε ὁ πολύς , ὅσπερ ἅμα καί ῥίζα ἀληθίζω . ὁ νοέω . κατά Πλ . προ . φάος ἀλήθεια προπέμπω ἀπό ὁ εἷς . ἐν ἄλλος ]
damascius.de-principiis 498
μόνην καὶ κάλλος ] καὶ ἥρτηται ] εἴρηται ἀληθητόζων ὁμοῦ τὸ νοούμενον καὶ τὸ νοοῦν τὸν νοοῦν ἐννάδων ἐννάδων ..... ἐννάδες καθ’ ὅ . ὡς ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἕν ] αὐτῆς ὑστέρον ] οὐδὲ πρὸ πάντων τῆς ἐκείνη Βε καὶ κλάδους ὡμολογήκαμεν , ἀδιόριστον ἐν πάντα πρὸ πάντων ὁμολογήσαντες · ἡ δὲ ῥίζα διώρισται πρὸς τοὺς κλάδους , καὶ ἡ κορυφὴ πρὸς τὸ ἄλλο πᾶν . Οὐκ ἄρα ἡ
Lemmas: μόνος καί κάλλος ] καί ἀρτάω ] εἴρω αληθητοζω ὁμοῦ ὁ νοέω καί ὁ νοέω ὁ νοέω ἔνναδος ἔνναδος ..... ἐννάδης κατά ὅς . ὡς ἀπό εἷς καί πρός εἷς ] αὐτός ὕστερος ] οὐδέ πρό πᾶς ὁ ἐκεῖνος Βε καί κλάδος ὁμολογέω , ἀδιόριστος ἐν πᾶς πρό πᾶς ὁμολογέω · ὁ δέ ῥίζα διά-ὁρίζω πρός ὁ κλάδος , καί ὁ κορυφή πρός ὁ ἄλλος πᾶς . οὐ ἄρα ὁ
damascius.de-principiis 499
ἐκεῖθεν ἔλλαμψις ἦν ἄρα τὸ πρὸ πάντων ἐν , ἑκάσῳ τῶν πεπληθυσμένων θυσμένων ἑνοειδὲς ἑνί , τοῦτό γε τῇ κατατάξει πεπληθυσμένον εἴη ἂν τινα τρόπον , καὶ διωρισμένον ὡς ἀπὸ τοῦ ἐλλάμποντος . Ἀλλὰ μὴν οὐχ ὅτι ταύτη οὐ μετέχει τὰ ἄλλα αὐτοῦ , διὰ τοῦτο οὐδαμῇ ἂν μετέχοι , καὶ διωρισμένον ἐκεῖνο θησόμεθα τῶν πάντων · ἀνάγκη γὰρ ἀναίνεσθαι καὶ τὰς δευτέρας ἀπορίας , πρὸς μὲν τὸν
Lemmas: ἐκεῖθεν ἔλλαμψις εἰμί ἄρα ὁ πρό πᾶς ἐν , Κάσος ὁ πληθύνω θύω ἑνοειδής εἷς , οὗτος γε ὁ κατάταξις πληθύνω εἰμί εἄν τις τρόπος , καί διορίζω ὡς ἀπό ὁ ἐλλάμπω . ἀλλά μήv οὐ ὅτι οὗτος οὖον μετέχω ὁ ἄλλος αὐτός , διά οὗτος οὐδαμῇ εἄν μετέχω , καί διορίζω ἐκεῖνος τίθημι ὁ πᾶς · ἀνάγκη γάρ ἀναίνομαι καί ὁ δύο ἀπορία , πρός μέν ὁ
damascius.de-principiis 500
συνήθη τοῖς ἄλλοις τρόπον τῆς μετοχῆς μαχομένας , ἀπλῶς δὲ οὐ καλῶς ἔχούσας . Ἔστω γάρ , ὡς ὑποσιλάσεως αὐτοῦ ἰδιοτρόπως ὑπόνοια , οὕτω καὶ προόδου , οὔτε κατὰ ἕνωσιν , οὔτε κατὰ τὴν διάκρισιν , οὔτε ὁμοειδοῦς , οὔτε ἀνομοειδοῦς , ἀλλὰ πρὸ ἀμφοῖν · καὶ περὶ τῆς μεθέξεως , οὔτε κατὰ παρουσίαν αὐτοῦ γινομένης , οὐδὲ κατὰ ἔλλαμψιν τὴν ἀπ’ αὐτοῦ χωριζομένην , ζομένην , ἀλλὰ πρὸ ἀμφοῖν . Οὐ τοίνυν ἀρμόσει λέγειν
Lemmas: συνήθης ὁ ἄλλος τρόπος ὁ μετοχή μάχομαι , ἀπλόος δέ οὖον καλῶς ἔχω . ἔστω γάρ , ὡς ὑποσιλάσεως αὐτός ἰδιότροπος ὑπόνοια , οὗτος καί πρόοδος , οὔτε κατά ἕνωσις , οὔτε κατά ὁ διάκρισις , οὔτε ὁμοειδής , οὔτε ἀνομοειδής , ἀλλά πρό ἄμφω · καί περί ὁ μέθεξις , οὔτε κατά παρουσία αὐτός γίγνομαι , οὐδέ κατά ἔλλαμψις ὁ ἀπό αὐτός χωρίζω , ζέω , ἀλλά πρό ἄμφω . οὖον τοίνυν ἁρμόζω λέγω
damascius.de-principiis 501
ὅτι κοινὸν ἢ ἴδιον τὸ διδόμενον · καὶ τοῦτο γὰρ ἐπέκεινα τοῖν δυεῖν · οὐδὲ γε μὴν διδόμενον , οὐδὲ αὐ μὴ διδόμενον , ἀντίκειται γὰρ ὡς καὶ ταῦτα , τὸ δὲ πάσης ἀντιθέσεως ἐπἐκεινα έκεινα καὶ τῆς ἀντιφατικῆς , πολλῷ ἄρα μειζόνως καὶ τῆς ἄλλης ἀπάσης , ὥστε οὔτε φθαρτόν , οὐδὲ ἀφθαρτον , ἀλλὰ πρὸ τούτων ἄξιον κεκλῆσθαι , εἴπερ ἦν ἰδιώνυμός τις αὐτοῦ προσηγορία . Πῶς δ’ ἂν
Lemmas: ὅτι κοινός ἢ ἴδιος ὁ δίδωμι · καί οὗτος γάρ ἐπέκεινα ὁ δύο · οὐδέ γε μήv δίδωμι , οὐδέ αὖος μή δίδωμι , ἀντίκειμαι γάρ ὡς καί οὗτος , ὁ δέ πᾶς ἀντίθεσις ἐπέκεινα ἐκεῖνος καί ὁ αντιφατικός , πολύς ἄρα μέγας καί ὁ ἄλλος ἀπασάω , ὥστε οὔτε φθαρτός , οὐδέ ἄφθαρτος , ἀλλά πρό οὗτος ἄξιος καλέω , εἴπερ εἰμί ιδιώνυμος τις αὐτός προσηγορία . Πῶς δέ εἄν
damascius.de-principiis 502
εἴη , ᾧ μηδὲ τὸ ἴδιον πρόσσεσι , μηδὲ τὸ κοινόν ; οὐχ ὁμοιούμεθα οὖν αὐτῷ οὐδαμῶς , ᾧ γε μὴ ἕνεσιν ἰδιότης , ἀλλὰ πι ἀλλά τινι τῶν μετ’ αὐτό , ἐπεὶ οὐδὲ ἑνούμεθα ἐκεῖνω , ἀλλὰ τῷ ἐνὶ ὅπερ ἐστί μετ’ αὐτό , ἐκεῖνο δὲ πρὸς τῷ ἐνὶ καὶ πάντα ἦν , ἵνα οὕτως εἴπω , τὸ πρὸ τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν πάντων . Ἡ οὖν αὐγὴ τῆς ψυχῆς
Lemmas: εἰμί , ὅς μηδέ ὁ ἴδιος πρόσος , μηδέ ὁ κοινός ; οὐ ὁμοιόω οὖν αὐτός οὐδαμῶς , ὅς γε μή ἔνεσις ἰδιότης , ἀλλά πεῖ ἀλλά τις ὁ μετά αὐτός , ἐπεί οὐδέ ἑνόω ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ἐν ὅσπερ εἰμί μετά αὐτός , ἐκεῖνος δέ πρός ὁ ἐν καί πᾶς εἰμί , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ πρό ὁ εἷς καί ὁ πᾶς . ὁ οὖν αὐγή ὁ Ψυχή
damascius.de-principiis 503
τί βούλεται τῷ Πλάτωνι ; ἢ συνάπλειν αὐτὴ τῷ Φωτὶ τῷ ἀπ’ ἐκείνου , ἀλλ’ οὐκ ἐκείνῳ . Τί δέ ; τὸ φῶς αὐτὸ οὐ συνῆπλαι τῷ ἀπ’ αὐτοῦ ; ἢ κατὰ μὲν τὴν εἰκόνα τῆς ἀναλογίας συνῆπλαι , κατὰ δὲ ἀλήθειαν οὔτε ὁμ . ] ουδἰς οὔτε ὁμ . , οὐδὲ οὔτε ἐκείνων . συνῆπλαι τῷ ] συνῆπλαι τὸ . ὁμολογήσαντας ἐν , ἑκάσῳ ] ἐν ἐκ . ταύτη ] πάντη διωρισμένον διωρι - σμένον κατὰ τὴν
Lemmas: τίς βούλομαι ὁ Πλάτων ; ἢ συνάπλειν αὐτός ὁ Φάος ὁ ἀπό ἐκεῖνος , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος . τις δέ ; ὁ φάος αὐτός οὖον συνῆπλαι ὁ ἀπό αὐτός ; ἢ κατά μέν ὁ εἰκών ὁ ἀναλογία συνῆπλαι , κατά δέ ἀλήθεια οὔτε ωμ . ] οὐδός οὔτε ωμ . , οὐδέ οὔτε ἐκεῖνος . συνῆπλαι ὁ ] συνῆπλαι ὁ . ὁμολογέω ἐν , Κάσος ] ἐν ἐκ . οὗτος ] πάντῃ διορίζω διωρι - σ́ω κατά ὁ
damascius.de-principiis 504
ἕνωσιν οὐδὲ οὔτε ὁμ . , οὐ δὶς οὔτε ὁμ . οὖν ἐκείνου ἐκεῖνα ἐκεῖνω τῷ ἐνὶ ἑνὶ πρὸ τοῦ ἑνὸς οὕτως ] τοῦτο συνάπλει . ἀλλ’ οὐκ ἐκείνῳ τῷ ἀπ’ αὐτοῦ τὸ ἀπ’ ἐκείνου Β ( αὐτοῦ τῷ ἀπ’ ἐκείνου ου τῷ αὐτοῦ οὐκέτι · οὐ γὰρ ὑπομένει ἐκεῖνο τὴν πρὸς ἕτερον συναφήν , ἥν γε οὐδὲ τὸ σημεῖον ὑπέμεινεν . Ἀλλὰ πῶς μετ’ αὐτὸ εὐθὺς ; ἢ ὅτι
Lemmas: ἕνωσις οὐδέ οὔτε ωμ . , οὖον δίς οὔτε ωμ . οὖν ἐκεῖνος ἐκεῖνος ἐκεῖνος ὁ ἐν εἷς πρό ὁ εἷς οὕτως ] οὗτος συναπλόω . ἀλλά οὐ ἐκεῖνος ὁ ἀπό αὐτός ὁ ἀπό ἐκεῖνος Β ( αὐτός ὁ ἀπό ἐκεῖνος ου ὁ αὐτός οὐκέτι · οὖον γάρ ὑπομένω ἐκεῖνος ὁ πρός ἕτερος συναφή , ὅς γε οὐδέ ὁ σημεῖον ὑπομένω . ἀλλά πῶς μετά αὐτός εὐθύς ; ἢ ὅτι
damascius.de-principiis 505
τῶν ἄλλων πρῶτον ἐξεφάνη , ἢ οὐ τελέως ἀπὸ τοῦ ἀδύτου προέκυψεν . Καὶ ὅλως περὶ τῶν Πλάτωνι εἰρημένων ὑστέρον · ἐπὶ δὲ τὸ δεύτερον μετ’ ἐκεῖνο , ὅτι ποτὲ ἂν ἢ , ὡς μὲν ἀπ’ ἐκείνου μετὰ πάντων πρόεισι τὸν ἀδιόριστον πάντη τρόπον , ἄνευ τῆς πρὸς διορισμὸν ἀντιθέσεως . Ὡς δὲ ἀρχὴ καὶ αὐτὸ δευτέρα , ἄλλας ἡμῖν προβαλεῖται ἐννοίας περὶ ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν ἀπ’
Lemmas: ὁ ἄλλος πρῶτος ἐκφαίνω , ἢ οὖον τέλειος ἀπό ὁ ἄδυτος προκύπτω . καί ὅλως περί ὁ Πλάτων εἴρω ὕστερος · ἐπί δέ ὁ δύο μετά ἐκεῖνος , ὅτι ποτέ εἄν ἢ , ὡς μέν ἀπό ἐκεῖνος μετά πᾶς πρόειμι ὁ ἀδιόριστος πάντῃ τρόπος , ἄνευ ὁ πρός διορισμός ἀντίθεσις . ὡς δέ ἀρχή καί αὐτός δύο , ἄλλος ἐγώ προβάλλω ἔννοια περί ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀπό
damascius.de-principiis 506
αὐτοῦ . Δῆλον γὰρ ὅτι ἐξομοιοῦν δεῖ πρὸς τὰ πράγματα εἰς δύναμιν τὰς ἡμετέρας ἐννοίας . Καὶ γὰρ ἄπερ ὑπενοήσαμεν , ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τοῦ πρὸ πάντων ἑνὸς ἐπειράθημεν συναγαγεῖν , εἰ καὶ πρὸς τὸ ἀντίζοιν ἀντίξουν ἡμῖν ἡ ὁρμὴ ἐγείρεσθαι ἔσπευδεν τὰς φύσει μεμερισμένας ἐννοίας τῆς ψυχῆς , μᾶλλον δὲ τὰς διεσπασμένας ἡμῶν ὑπονοίας τῷ ἐνὶ πάντη καὶ οὐδὲν ἧττον , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον
Lemmas: αὐτός . Δῆλος γάρ ὅτι ἐξομοιόω δεῖ πρός ὁ πρᾶγμα εἰς δύναμις ὁ ἡμέτερος ἔννοια . καί γάρ Ἄπερ ὑπονοέω , ἀπό ὁ ἁπλότης ὁ πρό πᾶς εἷς πειράω συνάγω , εἰμί καί πρός ὁ ἀντιζέω ἀντίξοος ἐγώ ὁ ὁρμή ἐγείρω σπεύδω ὁ φύσις μερίζω ἔννοια ὁ Ψυχή , μᾶλλον δέ ὁ διασπάω ἐγώ ὑπόνοια ὁ ἐν πάντῃ καί οὐδείς κακός , εἰμί μή καί μᾶλλον
damascius.de-principiis 507
πάντα ἐν ἑαυτῷ περιειληφότι , ἢ , ἄμεινον φάναι , ὑπάρχοντι , ἴσως δὲ ἄμεινον ἐπὶ μηδὲ ὑπάρχοντι , ἀλλὰ ὑπὲρ τοῦτο πάντα ἐνὶ προσαρμόζειν φιλονεικοῦντες . Διὸ καὶ ὁ πολὺς ἐγίνετο Φόρβος , κινδυνεύοντος ἀεὶ τοῦ μεριστοῦ λόγου ἢ διασπάσαι τὸ ἕν εἰς πολλά , ἢ τὴν οἰκείαν ἀπολέσαι παντάπασιν φύσιν τε καὶ δύναμιν , καὶ ἐνέργειαν . Τοιγαροῦν καὶ ἐκεῖνα τούτοις ἑπόμενα συνάγομεν , ὅτι ἐκεῖνο οὐδὲν ῥητέον τῶν
Lemmas: πᾶς ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω , ἢ , ἀγαθός φαίνω , ὑπάρχω , ἴσως δέ ἀγαθός ἐπί μηδέ ὑπάρχω , ἀλλά ὑπέρ οὗτος πᾶς ἐν προσαρμόζω φιλονεικέω . Διὸ καί ὁ πολύς γίγνομαι Φόρβος , κινδυνεύω ἀεί ὁ μεριστός λόγος ἢ διασπάω ὁ εἷς εἰς πολύς , ἢ ὁ οἰκεῖος ἀπόλλυμι παντάπασι φύσις τε καί δύναμις , καί ἐνέργεια . τοιγάρ καί ἐκεῖνος οὗτος ἕπομαι συνάγω , ὅτι ἐκεῖνος οὐδείς ῥητέος ὁ
damascius.de-principiis 508
ἐν διορισμῷ τοιούτων λεγομένων , Ρ . μένων , οὐδὲ ὁμοῦ πάντα συνελθόντα , οἷον , ὅτι αἴτιον πάντων , ὅτι πρῶτον , ὅτι ἀγαθόν , ὅτι τὸ ἀπλούστατον , ὅτι τὸ ἐπέκεινα τοῦ ὄντος , ὅτι μέτρον , ὅτι ἐφετόν , ὅτι τέλος , ὅτι ἀρχή . Αἱ μὲν γὰρ τούτων ἀπάντων ἔννοιαι διωρισμέναι εἰσίν , ἐκείνῳ δὲ οὐδεὶς προσήκει διορισμός , ὡς γε οὔτε τὸ ἀντικείμενον τῷ διωρισμένῳ ἀδιόριστον , ἀλλ’ εἴ τί ἐστι πρὸ
Lemmas: ἐν διορισμός τοιοῦτος λέγω , Ρ . Μένων , οὐδέ ὁμοῦ πᾶς συνέρχομαι , οἷος , ὅτι αἴτιος πᾶς , ὅτι πρῶτος , ὅτι ἀγαθός , ὅτι ὁ απλουστερος , ὅτι ὁ ἐπέκεινα ὁ εἰμί , ὅτι μέτρον , ὅτι ἐφετός , ὅτι τέλος , ὅτι ἀρχή . ὁ μέν γάρ οὗτος ἀπαντάω ἔννοια διορίζω εἰμί , ἐκεῖνος δέ οὐδείς προσήκω διορισμός , ὡς γε οὔτε ὁ ἀντίκειμαι ὁ διορίζω ἀδιόριστος , ἀλλά εἰμί τίς εἰμί πρό
damascius.de-principiis 509
τούτων ἀπάντων ἐν πάντων σημαντικόν , τικόν , τοῦτο μόνον ἐπ’ ἐκείνου ὑπονοητέον . Ἐν γὰρ ὅν καὶ πάντα ὁμοῦ τὰ δύο , ὡς ἐν πρὸ τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν πάντων , οὐκ ἔχει μὲν οἰκείαν οὔτε ἔννοιαν παντελῆ τελῆ καὶ ἅμα ἀπλῆν , οὔτε πολλῷ μᾶλλον προσηγορίαν · ἀπαιτεῖ δὲ ὅμως τοιαύτην οἷαν προσενεγκεῖν ἀποροῦμεν . Διὸ καὶ μόνην αὐτοῦ γνώσιν ποιούμεθα μεθα ταύτην , καθ’ ἣν ἀτιμάζομεν
Lemmas: οὗτος ἀπαντάω ἐν πᾶς σημαντικός , τίκος , οὗτος μόνος ἐπί ἐκεῖνος ὑπονοητέον . ἐν γάρ ὅς καί πᾶς ὁμοῦ ὁ δύο , ὡς ἐν πρό ὁ εἷς καί ὁ πᾶς , οὐ ἔχω μέν οἰκεῖος οὔτε ἔννοια παντελής τέλεος καί ἅμα ἀπολάω , οὔτε πολύς μᾶλλον προσηγορία · ἀπαιτέω δέ ὅμως τοιοῦτος οἷος προσφέρω ἀπορέω . Διὸ καί μόνος αὐτός γνῶσις ποιέω μέθη οὗτος , κατά ὅς ἀτιμάζω
damascius.de-principiis 510
τὰ ἡμέτερα πάντα οὕτω προσαρμόζειν · καὶ ὅσα περὶ τῶν μετ’ αὐτὸ τιθέμεθα , καὶ ταῦτα ἀτιμάζομεν , καὶ οἰόμεθα ἐκεῖνο οὔτε τι εἶναι τῶν πάντων , οὔτε ὁμοῦ πάντα , διότι πάντων αἴτιον ἡγοῦμεθα τὰς μεμερισμένας ἐννοίας τῷ ἐνὶ πάντη προσαρμόζειν φιλονεικοῦντες . οὔτι τι . ὑπέμεινεν μετὰ τὸ εὐθὺς ή ] εἴη Ε . καὶ αὐτὸ ἔτι τοιούτῳ τὸ ἐπέκεινα ] τὸ ὑπ’ ἐκείνου εἴη καὶ αὐτὸ ἐπὶ
Lemmas: ὁ ἡμέτερος πᾶς οὗτος προσαρμόζω · καί ὅσος περί ὁ μετά αὐτός τίθημι , καί οὗτος ἀτιμάζω , καί οἴομαι ἐκεῖνος οὔτε τίς εἰμί ὁ πᾶς , οὔτε ὁμοῦ πᾶς , διότι πᾶς αἴτιος ἡγέομαι ὁ μερίζω ἔννοια ὁ ἐν πάντῃ προσαρμόζω φιλονεικέω . οὔτις τίς . ὑπομένω μετά ὁ εὐθύς ή ] εἰμί Ε . καί αὐτός ἔτι τοιοῦτος ὁ ἐπέκεινα ] ὁ ὑπό ἐκεῖνος εἰμί καί αὐτός ἐπί
damascius.de-principiis 511
μόνην ] μόνον οὔτε ὁμοῦ ] τοιούτῳ τὸ οὐδὲ ὁμοῦ καὶ πάντη ἀπλοῦν , οὔτε οὕτως ἀπλοῦν ὡς τι τῶν πάντων , οὐδὲ ὡς αὕτῃ ἡ ἁπλότης ( καὶ αὕτη γὰρ τι τῶν ἀπάντων ἐστίν ) , ἀλλ᾽ οὕτως ἀπλοῦν ὡς ἅμα πάντα , καὶ οὕτω πάντα ὡς ἅμα ἀπλοῦν · οὔτε αὖ πάλιν οὕτω πάντα ὡς πολλά τὰ πάντα , ἢ ὡς τὸ πᾶν ἐκ πολλῶν , ἀλλ᾽ οὕτω πάντα
Lemmas: μόνος ] μόνος οὔτε ὁμοῦ ] τοιοῦτος ὁ οὐδέ ὁμοῦ καί πάντῃ ἀπολόω , οὔτε οὕτως ἀπολόω ὡς τίς ὁ πᾶς , οὐδέ ὡς οὗτος ὁ ἁπλότης ( καί οὗτος γάρ τίς ὁ ἀπαντάω εἰμί ) , ἀλλά οὕτως ἀπολόω ὡς ἅμα πᾶς , καί οὗτος πᾶς ὡς ἅμα ἀπολόω · οὔτε αὖος πάλιν οὗτος πᾶς ὡς πολύς ὁ πᾶς , ἢ ὡς ὁ πᾶς ἐκ πολύς , ἀλλά οὗτος πᾶς
damascius.de-principiis 512
ὡς ἕν πρὸ πάντων . Ἀλλ᾽ ἐπεὶ τοιοῦτον ἐκεῖνο ἀποπέφανται , ἐξῆς ἂν εἴη ζητῆσαι , περὶ τοῦ μετ᾽ αὐτὸ προελθόντος , ὅτι ποτὲ ἂν ἢ · τοῦτο μὲν γὰρ ἡμᾶς περιμενέτω · ἀλλὰ καθὰ μόνον ἀπ᾽ ἐκείνου καὶ μετ᾽ ἐκεῖνο , ζητητέον ἐν μὲν εἰ διεκρίθη ἀπ᾽ αὐτοῦ , ἕτερον δὲ εἰ ἐκεῖνο μένει , τούτου προϊόντος ( δεῖ γὰρ ἀεὶ πρὸ τοῦ ἰόντος εἶναι τὸ μένον ) , καὶ εἰ
Lemmas: ὡς εἷς πρό πᾶς . ἀλλά ἐπεί τοιοῦτος ἐκεῖνος ἀποφαίνω , ἑξῆς εἄν εἰμί ζητέω , περί ὁ μετά αὐτός προέρχομαι , ὅτι ποτέ εἄν ἢ · οὗτος μέν γάρ ἐγώ περιμένω · ἀλλά καθά μόνος ἀπό ἐκεῖνος καί μετά ἐκεῖνος , ζητητέος ἐν μέν εἰμί διακρίνω ἀπό αὐτός , ἕτερος δέ εἰμί ἐκεῖνος μένω , οὗτος πρόειμι ( δεῖ γάρ ἀεί πρό ὁ εἶμι εἰμί ὁ μένω ) , καί εἰμί
damascius.de-principiis 513
μένον πρόεισιν , ἢ μόνον πρό|εισιν . Ἀρχώμεθα δὲ ἄνωθεν . Εἰ τοίνυν διεκρίθη τὸ δεύτερον ἀπὸ τοῦ πρώτου , πάντως ὅτι καὶ τὸ πρῶτον διεκρίθη τοῦ δευτέρου · τὸ γὰρ διακρινόμενον διακρινομένου διακρίνεται . Ἀλλ᾽ Αλλ' εἰ τοῦτο , ἢ ἀπὸ τοῦ δευτέρου , διακρίναντος ἑαυτό , πέπονθε καὶ αὐτὸ τὴν διάκρισιν , καὶ ὡς ἀπὸ τοῦ αἰτιατοῦ τὸ αἴτιον ἠλλοίωται ; Πῶς ἢ ὁτιοῦν πέπονθεν , ἢ ἄφ᾽ ἑαυτοῦ ἔσχεν
Lemmas: μένω πρόειμι , ἢ μόνος πρόειμι . ἄρχω δέ ἄνωθεν . εἰμί τοίνυν διακρίνω ὁ δύο ἀπό ὁ πρῶτος , πάντως ὅτι καί ὁ πρῶτος διακρίνω ὁ δύο · ὁ γάρ διακρίνω διακρίνω διακρίνω . ἀλλά ἀλλά εἰμί οὗτος , ἢ ἀπό ὁ δύο , διακρίνω ἑαυτοῦ , πάσχω καί αὐτός ὁ διάκρισις , καί ὡς ἀπό ὁ αἰτιατός ὁ αἴτιος ἀλλοιόω ; Πῶς ἢ ὁστισοῦν πάσχω , ἢ ἀπό ἑαυτοῦ ἔχω
damascius.de-principiis 514
τοῦτο ; καὶ ἐν τῷ διακρίνειν τὸ δεύτερον ἄφ᾽ ἑαυτοῦ καὶ ἑαυτὸ διακρίνειν ἀπ᾽ ἐκείνου ; Καὶ ὡς ἐστί διακριτικὸν ὃ γε οὐδὲ ἑνοποιὸν ἠξίωσεν εἶναι ; ὡς δὲ ὅλως διακέκριται τοῦ δευτέρου ; ἢ καὶ ἥνωται πρὸς αὐτὸ ὃ γε πρὸς οὐδὲν τῶν πάντων ἕνωσιν ἢ διάκρισιν ὑπομένει ; ἀλλ᾽ εἰ μὴ διακέκριται , ὡς τὸ μὲν αἴτιον , τὸ δὲ αἰτιατόν ; ὡς δὲ οὐ πάντη
Lemmas: οὗτος ; καί ἐν ὁ διακρίνω ὁ δύο ἀπό ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ διακρίνω ἀπό ἐκεῖνος ; καί ὡς εἰμί διακριτικός ὅς γε οὐδέ ἑνοποιός ἀξιόω εἰμί ; ὡς δέ ὅλως διακρίνω ὁ δύο ; ἢ καί ἑνόω πρός αὐτός ὅς γε πρός οὐδείς ὁ πᾶς ἕνωσις ἢ διάκρισις ὑπομένω ; ἀλλά εἰμί μή διακρίνω , ὡς ὁ μέν αἴτιος , ὁ δέ αἰτιατός ; ὡς δέ οὖον πάντῃ
damascius.de-principiis 515
ἀπαραλλακτεῖ πρὸς τὸ γεννῶν τὸ γεννώμενον ; Μήποτε οὖν ἀσφαλέστερον λέγειν τὸ πρῶτον ἄνευ τε ἑνώσεως καὶ ἄνευ διακρίσεως , ἄτε καὶ ἑνὸς καὶ πλῆθους πλήθους ἐπέκεινα ὄν , πάντα πα|ράγει , ὡς πρόσθεν εἴρηται , τὸν ἀσύμφυλον τρόπον , καὶ πάντων κεχώρισται καὶ πᾶσιν ἕνεστί τρόπον ἕτερον τοιοῦτον . Ἄφ᾽ οὗ δὴ ἂν ἄρξηται ἡ διάκρισις , ἀπὸ τούτου καὶ τὸ ἐξηρημένον ἢ συντεταγμένον , μένον , καὶ ὅλως
Lemmas: ἀπαραλλακτεῖ πρός ὁ γεννάω ὁ γεννάω ; μήποτε οὖν ἀσφαλής λέγω ὁ πρῶτος ἄνευ τε ἕνωσις καί ἄνευ διάκρισις , αὔγ-ασμα καί εἷς καί πλῆθος πλῆθος ἐπέκεινα εἰμί , πᾶς παράγω , ὡς πρόσθεν εἴρω , ὁ ἀσύμφυλος τρόπος , καί πᾶς χωρίζω καί πᾶς ἔνειμι τρόπος ἕτερος τοιοῦτος . ἀπό ὅς δή εἄν ἄρχω ὁ διάκρισις , ἀπό οὗτος καί ὁ ἐξαιρέω ἢ συντάσσω , μένω , καί ὅλως
damascius.de-principiis 516
τὸ πρότερον ἄρξεται καὶ δεύτερον . Ἡμεῖς καὶ ταῦτα περὶ ἐκείνων λέγομεν ἐνδείκνυσθαι τι μόνον βουλόμενοι περὶ τῶν πάντη ἀδιωρίστων , ὥστε οὔτε τι τῶν ἄλλων , οὔτε τὸ δεύτερον εἶναι δοκοῦν , οὔτε διακέκριται Ἀρχὴ ἄλλη · τί μετὰ τὸ ἄρρητον προελθόν ; καὶ ὡς ἀπ᾽ ἐκείνου καὶ μετ᾽ ἐκεῖνο ; καὶ εἰ μένον . διακριθῆ . ὡς δὲ ] ως δε ἀπαραλλακτεῖ . πάντων τὸ ἄρχῃ . περὶ τοῦ μετ᾽
Lemmas: ὁ πρότερος ἄρχω καί δύο . ἐγώ καί οὗτος περί ἐκεῖνος λέγω ἐνδείκνυμι τίς μόνος βούλομαι περί ὁ πάντῃ ἀδιόριστος , ὥστε οὔτε τίς ὁ ἄλλος , οὔτε ὁ δύο εἰμί δοκέω , οὔτε διακρίνω Ἀρχή ἄλλος · τίς μετά ὁ ἄρρητος προέρχομαι ; καί ὡς ἀπό ἐκεῖνος καί μετά ἐκεῖνος ; καί εἰμί μένω . διακρίνω . ὡς δέ ] ως δέ ἀπαραλλακτεῖ . πᾶς ὁ ἄρχω . περί ὁ μετά
damascius.de-principiis 517
αὐτὸ προελθόντος . καθ᾽ ὅ μετ᾽ ἐκείνου καὶ ἠλλοίωταί πως ; ἢ καὶ ἐν τῷδε κρίνειν Ε τὸ γεννῶν ἀσύμφυλον κεχωρίσθαι ἀπ’ ρίσθαι ἀπ᾿ ἐκείνου , οὔτε ἥνωται αὐτῷ · εἰ γὰρ ἂν ἐκεῖνο ἤνωμένον . Ὡςπερ οὖν οὐδὲ ἕτερον , οὐδὲ ταῦτόν ἀξιοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ εἰπεῖν , ὅτι μήπω ταυτότης καὶ ἑτερότης , οὕτως οὖν οὐδὲ ἑνούμενον ἢ διακρινόμενον , ὅτι μήπω ἕνωσις καὶ διάκρισις . Οὐδὲ ἄρα μονὴ
Lemmas: αὐτός προέρχομαι . κατά ὅς μετά ἐκεῖνος καί ἀλλοιόω πως ; ἢ καί ἐν ὅδε κρίνω Ε ὁ γεννάω ἀσύμφυλος χωρίζω ἀπό ριεπομαι ἀπό ἐκεῖνος , οὔτε ἑνόω αὐτός · εἰμί γάρ εἄν ἐκεῖνος ἀνοέω . ὡς οὖν οὐδέ ἕτερος , οὐδέ αὐτός ἀξιόω ἐπί αὐτός εἶπον , ὅτι μήπω ταυτότης καί ἑτερότης , οὕτως οὖν οὐδέ ἑνόω ἢ διακρίνω , ὅτι μήπω ἕνωσις καί διάκρισις . οὐδέ ἄρα μονή
damascius.de-principiis 518
τις ἐκείνου , οὐδὲ πρόοδος , οὐδὲ ἐπιστροφή διώρισται διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν · οὐκ ἄρα οὐδὲ τὰ λοιπὰ δικαίως ἀπορήσομεν , ὕστερον δὲ ζητήσομεν σομεν ὅπου ταῦτα ἀποφαίνεται , καὶ τί ἐν ἐκείνοις τὸ μένον ἢ τὸ προϊὸν ἢ τὸ ἐπιστρεφόμενον , καὶ εἰ ταῦτόν καθ’ ὑπόστασιν ὅλην , ἢ τρεῖς αὗται ὑποσλάσεις . Εἰ δὲ τις ἐθέλοι , ὥσπερ ἐν σκότει ἀφάσσων , ὅμως καὶ ἐν ἐκείνοις κατὰ
Lemmas: τις ἐκεῖνος , οὐδέ πρόοδος , οὐδέ ἐπιστροφή διά-ὁρίζω διά ὁ αὐτός αἴτιος · οὐ ἄρα οὐδέ ὁ λοιπάς δικαίως ἀπορέω , ὕστερος δέ ζητέω σω ὅπου οὗτος ἀποφαίνω , καί τίς ἐν ἐκεῖνος ὁ μένω ἢ ὁ πρόειμι ἢ ὁ ἐπιστρέφω , καί εἰμί αὐτός κατά ὑπόστασις ὅλος , ἢ τρεῖς οὗτος ὑποσλάσεις . εἰμί δέ τις ἐθέλω , ὥσπερ ἐν σκότος ἀφάσσω , ὅμως καί ἐν ἐκεῖνος κατά
damascius.de-principiis 519
ἀναλογίαν Ρ . λογίαν ταῦτα θεωρεῖν , οὐ κατὰ ἕνδειξιν , ἀλλὰ κρειτλόνως ἢ κατὰ τὴν ἕνδεικνυσθαι κνυσθαι δυναμένην ἀλήθειαν , ἀναλογείτω ἐκεῖνο μὲν τῷ μένοντι αἰτίῳ , τὸ δὲ ἀπ’ αὐτοῦ προϊὸν πρώτως τῷ προϊόντι καὶ ἄρχοντι τῆς κυρίως προόδου , τὸ δὲ τρίτον ἀπ’ αὐτοῦ τῷ ἐπιστρέφοντι . Ἐὰν δὲ αὐτὰ ταῦτα διασησώμεθα οἷα εἶναι ὑπονοοῦμεν , εἰσόμεθα ὅτι πρέψει αὐτοῖς ἢ ἀναλογία · πλὴν ὅτι καὶ
Lemmas: ἀναλογία Ρ . λόγιος οὗτος θεωρέω , οὖον κατά ἔνδειξις , ἀλλά κρειτλοναω ἢ κατά ὁ ἐνδείκνυμι κνύω δύναμαι ἀλήθεια , ἀναλογέω ἐκεῖνος μέν ὁ Μένων αἴτιος , ὁ δέ ἀπό αὐτός πρόειμι πρῶτος ὁ πρόειμι καί ἄρχω ὁ κύριος πρόοδος , ὁ δέ τρίτος ἀπό αὐτός ὁ ἐπιστρέφω . ἐάν δέ αὐτός οὗτος διασῴζω οἷος εἰμί ὑπονοέω , εἶμι ὅτι πρέπω αὐτός ἢ ἀναλογία · πλήν ὅτι καί
damascius.de-principiis 520
ἐντεῦθεν τεῦθεν ἤδη ζητητέον μήποτε ἄλλο τὸ μένον παρὰ τὸ ἐξ ἀρχῆς ὑποκείμενον ἐν πάντα εἶναι · τοῦτο γὰρ οὐδὲν ἐστὶ διωρισμένον . Τῶν δὲ μετ’ αὐτὸ τριῶν ὄντων , εἴποι τις ἂν , πρῶτον εἶναι τὸ μένον · εἰ γὰρ καὶ ταῦτα παντελῆ καὶ ἀδιόριστον ἕκαστον , ἀλλ’ ἤδη μᾶλλον ἂν τι ἕνδειζαιτο · τὸ μὲν κατὰ τὸ μένον ἐνδείξαιτο μᾶλλον , τὸ δὲ κατὰ τὸ προϊὸν ,
Lemmas: ἐντεῦθεν τεῦ ἤδη ζητητέος μήποτε ἄλλος ὁ μένω παρά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόκειμαι ἐν πᾶς εἰμί · οὗτος γάρ οὐδείς εἰμί διορίζω . ὁ δέ μετά αὐτός τρεῖς εἰμί , εἶπον τις εἄν , πρῶτος εἰμί ὁ μένω · εἰμί γάρ καί οὗτος παντελής καί ἀδιόριστος ἕκαστος , ἀλλά ἤδη μᾶλλον εἄν τίς ἕνδεια · ὁ μέν κατά ὁ μένω ἐνδείκνυμι μᾶλλον , ὁ δέ κατά ὁ πρόειμι ,
damascius.de-principiis 521
τὸ δὲ κατὰ τὸ ἐπιστρεφόμενον · ἢ καὶ εἰ ταῦτα βούλοιτό τις ἐπ’ ἐκείνων ἕνδεικνυσθαι , ἄρκει τὸ ἐν πάντα ἐκεῖνο πρὸς τὴν τοῦ μένοντος ἕνδειξιν , καθότι καὶ τὸ πρῶτον ἀπ’ αὐτοῦ προελθόν , οὐκ ἔμεινεν αὐτό , ἀλλὰ πρόεισιν ἀπ’ αὐτοῦ , ἐκεῖνο δὲ οὐδαμῶς πρὸεισιν , διότι πρὸ αὐτοῦ τὸ ἀπόρρητον ἦν , ἐφ’ οὐ οὐδὲν ἦν εἰπεῖν , οὐδὲ κατὰ ἕνδειξιν . Οὐδὲ ἄρα πρόεισί τι
Lemmas: ὁ δέ κατά ὁ ἐπιστρέφω · ἢ καί εἰμί οὗτος βούλομαι τις ἐπί ἐκεῖνος ἐνδείκνυμι , ἀρκέω ὁ ἐν πᾶς ἐκεῖνος πρός ὁ ὁ Μένων ἔνδειξις , καθότι καί ὁ πρῶτος ἀπό αὐτός προέρχομαι , οὐ μένω αὐτός , ἀλλά πρόειμι ἀπό αὐτός , ἐκεῖνος δέ οὐδαμῶς πρόειμι , διότι πρό αὐτός ὁ ἀπόρρητος εἰμί , ἐπί οὖον οὐδείς εἰμί εἶπον , οὐδέ κατά ἔνδειξις . οὐδέ ἄρα πρόειμι τίς
damascius.de-principiis 522
ἀπ’ αὐτοῦ , οὐδὲ ἄρα τὸ ἐν πάντα , τὸ δὲ ἀπρόϊτον κατὰ γε αὐτὸ τοῦτο λέγοιτο ἂν μένειν , οἷον κατὰ ἀναλογίαν , ἐπεὶ κἂν τὸ ἀπ’ αὐτοῦ μένειν λέγοιτο , ἐπειδὴ τοῦτο καὶ πρόεισιν ἀπ’ αὐτοῦ , καθόσον ἐστὶ μετ’ αὐτό , καθὸ δεήσει καὶ πρὸ τῆς τούτου προόδου ἕσθαι τι μένον , εἴπερ ἀξιοῦμεν πρὸ τοῦ προϊόντος εἶναι τὸ μένον . Ἡτοι οὖν ἄλλο ζητήσομεν , καὶ
Lemmas: ἀπό αὐτός , οὐδέ ἄρα ὁ ἐν πᾶς , ὁ δέ ἀπρόϊτος κατά γε αὐτός οὗτος λέγω εἄν μένω , οἷος κατά ἀναλογία , ἐπεί κἀν ὁ ἀπό αὐτός μένω λέγω , ἐπεί οὗτος καί πρόειμι ἀπό αὐτός , καθόσον εἰμί μετά αὐτός , καθό δήω καί πρό ὁ οὗτος πρόοδος ἵημι τίς μένω , εἴπερ ἀξιόω πρό ὁ πρόειμι εἰμί ὁ μένω . ἤτοι οὖν ἄλλος ζητέω , καί
damascius.de-principiis 523
τοῦτο ἐπ’ ἄπειρον , ἢ τὸ ἐν πάντα ποιήσομεν μένον , ὅ καὶ ἡμεῖς ἐτιθέμεθα ὡς μένον πρὸ τοῦ προϊόντος , ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο πρὸ τῶν ὁπώσποτε μενόντων , οὐδὲ τὸ μετ’ αὐτὸ ἐπ’ αὐτοῦ ] ἐπ’ αὐτὸν ἐπ’ αὐτὸ ὕστερον ] καθ’ ὑπ . ] εἰς ὑπ . ἐν σκότῳ πρέψει , ε προτρέψει . ἐπιστρέφον ἀπρόϊτον κατὰ ] καὶ τοῦ προϊόντος ] τοῦ μένον ] μέσον πρῶτον ἐσται τῶν ὁπώσποτε προϊόντων .
Lemmas: οὗτος ἐπί ἤπειρος , ἢ ὁ ἐν πᾶς ποιέω μένω , ὅς καί ἐγώ τίθημι ὡς μένω πρό ὁ πρόειμι , ἐπεί εἰμί μή οὗτος πρό ὁ ὁπώσποτε μένω , οὐδέ ὁ μετά αὐτός ἐπί αὐτός ] ἐπί αὐτός ἐπί αὐτός ὕστερος ] κατά ὑπό . ] εἰς ὑπό . ἐν σκότος πρέπω , ε προτρέπω . ἐπιστρέφω ἀπρόϊτος κατά ] καί ὁ πρόειμι ] ὁ μένω ] μέσος πρῶτος εἰμαι ὁ ὁπώσποτε πρόειμι .
damascius.de-principiis 524
Καὶ τοῦτο μὲν ἄχρι τοσούτου προήχθω . Μετὰ δὲ ταῦτα ἐκεῖνο προβαλλώμεθα εἰς ἐπίσκεψιν , πότερον δύο εἰσὶν αἱ πρῶται ἀρχαὶ πρὸ τῆς νοητῆς πρώτης τριάδος , ἥτε πάντη ἄρρητος καὶ ἡ ἀσύντακτος πρὸς τὴν τριάδα , καθάπερ ἠξίωσεν ὁ μέγας Ἰάμβλιχος ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς χαλδαϊκῆς τελειοτάτης Θεολογίας , ἧ ὡς οἱ πλεῖστοι τῶν μετ’ αὐτὸν ἐδοκίμασαν , μετὰ τὴν ἄρρητον αἰτίαν καὶ μίαν εἶναι
Lemmas: καί οὗτος μέν ἄχρι τοσοῦτος προάγω . μετά δέ οὗτος ἐκεῖνος προβάλλω εἰς ἐπίσκεψις , πότερος δύο εἰμί ὁ πρῶτος ἀρχή πρό ὁ νοητός πρῶτος τριάς , ὅστε πάντῃ ἄρρητος καί ὁ ἀσύντακτος πρός ὁ τριάς , καθάπερ ἀξιόω ὁ μέγας Ἰάμβλιχος ἐν ὁ βιβλίον ὁ χαλδαϊκός τέλειος Θεολογία , ἧ ὡς ὁ πλεῖστος ὁ μετά αὐτός δοκιμάζω , μετά ὁ ἄρρητος αἴτιος καί εἷς εἰμί
damascius.de-principiis 525
τὴν πρώτην τριάδα τῶν νοητῶν · ἢ καὶ ταύτης ὑποβησόμεθα τῆς ὑποθέσεως , κατὰ δὲ τὸν Πορφύριον ἐροῦμεν τὴν μίαν τῶν πάντων ἀρχὴν εἶναι τὸν πατέρα τῆς νοητῆς τριάδος ; Ὅπως μὲν οὖν τὰ λόγια βούλεται τῶν Θεῶν , ἄλλου ἂν εἴη καιροῦ διακρίνειν , τανῦν δὲ κατὰ τὸν φιλοσοφώτερον τρόπον ὃν προεχειρισάμεθα ρισάμεθα καὶ ταῦτα μετίωμεν . Οὐκοῦν ἡ ἀσύντακτος αἰτία καὶ πάντων μία κοινὴ
Lemmas: ὁ πρῶτος τριάς ὁ νοητός · ἢ καί οὗτος ὑποβαίνω ὁ ὑπόθεσις , κατά δέ ὁ Πορφύριον εἴρω ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχή εἰμί ὁ πατήρ ὁ νοητός τριάς ; ὅπως μέν οὖν ὁ λόγιος βούλομαι ὁ θεός , ἄλλος εἄν εἰμί καιρός διακρίνω , τανῦν δέ κατά ὁ φιλόσοφος τρόπος ὅς προχειρίζω ρισάμεθα καί οὗτος μέτειμι . οὐκοῦν ὁ ἀσύντακτος αἰτία καί πᾶς εἷς κοινός
damascius.de-principiis 526
καὶ πάντη ἄρρητος ὡς ἂν συναριθμοῖτο τοῖς νοητοῖς καὶ μιᾶς λέγοιτο τριάδος πατὴρ ; αὕτη μὲν γὰρ ἤδη κορυφὴ τῶν ὄντων ἐστίν , ἐκείνη δὲ τὰ πάντα ἐκξέσῃκεν · καὶ ταύτης μὲν ἐξῆπται ἰδίως ὁ πατρικὸς νοῦς , ἐκείνης δὲ οὐδὲν ἴδιον · καὶ αὕτη μὲν τῷ ἑαυτῆς νῷ ὁπωσδήποτε νοητή , ἐκείνη δὲ τὸ πάμπαν ἄρρητος . Ἐπὶ δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων ἡμῖν τὸν πατέρα τῆς
Lemmas: καί πάντῃ ἄρρητος ὡς εἄν συναριθμέω ὁ νοητός καί εἷς λέγω τριάς πατήρ ; οὗτος μέν γάρ ἤδη κορυφή ὁ εἰμί εἰμί , ἐκεῖνος δέ ὁ πᾶς ἐκφέρω · καί οὗτος μέν ἐξάπτω ἰδίως ὁ πατρικός νόος , ἐκεῖνος δέ οὐδείς ἴδιος · καί οὗτος μέν ὁ ἑαυτοῦ νάω ὅπως νοητός , ἐκεῖνος δέ ὁ πάμπαν ἄρρητος . ἐπί δέ ἐκ ὁ εἴρω ἐγώ ὁ πατήρ ὁ
damascius.de-principiis 527
τριάδος , ἢ κοινότερόν τι , ἢ τὸ ἐν πάντα φήσειεν ἂν · ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο πρὸς ἐκείνην ἰσάξιον τὴν ὑπόθεσιν , μήτι γε δὴ τὸ κοινώτερον · ἀλλ’ ἴσως ἄμεινον κατὰ τὸν Ἰάμβλιχον λέγειν · εἴτε γὰρ μονὰς καὶ δυὰς ἀόριστος καὶ ἐπὶ ταύταις τριάς , αὕτη ἐστὶν ἡ νοητὴ ὅλη τριάς , ὡς οἱ Πυθαγόρειοι λέγουσι , πρὸ τούτων ἂν εἴη τὸ ἐν , ὡς καὶ τοῦτο φασιν
Lemmas: τριάς , ἢ κοινός τίς , ἢ ὁ ἐν πᾶς φημί εἄν · ἀλλά οὐδέ οὗτος πρός ἐκεῖνος ἰσάξιος ὁ ὑπόθεσις , μῆτις γε δή ὁ κοινός · ἀλλά ἴσως ἀγαθός κατά ὁ Ἰάμβλιχος λέγω · εἴτε γάρ μονή καί δυάς ἀόριστος καί ἐπί οὗτος τριάς , οὗτος εἰμί ὁ νοητός ὅλος τριάς , ὡς ὁ Πυθαγόρειος λέγω , πρό οὗτος εἄν εἰμί ὁ ἐν , ὡς καί οὗτος φημί
damascius.de-principiis 528
ἐκεῖνοι οἱ ἄνδρες · εἴτε πέραν καὶ ἄπειρον καὶ μικτόν , καὶ πρὸ τούτων ὑπόκειται τῷ Πλάτωνι τὸ ἐν , ὃ καὶ τῷ μικτῷ τῆς μίξεως Σῆ . ἕτερα ζητήματα . Ἰάμβλιχος · χαλδαϊκὴ καὶ Θεολογία . καὶ . ) λό . τοσούτου τὸ τοῦ τῇ περὶ ἀρχῶν ματείᾳ κατὰ δὲ τὸν τριάδος δυὰς ἡ μονὰς εἰ ἡ ἀόριστος δυὰς ἐν ταῖς ταύτη τῷ τῷ αἴτιον εἶναί φησιν · εἰτε πατὴρ
Lemmas: ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ · εἴτε πέραν καί ἤπειρος καί μικτός , καί πρό οὗτος ὑπόκειμαι ὁ Πλάτων ὁ ἐν , ὅς καί ὁ μικτός ὁ μίξις σῆ . ἕτερος ζήτημα . Ἰάμβλιχος · χαλδαϊκός καί Θεολογία . καί . ) λό . τοσοῦτος ὁ ὁ ὁ περί ἀρχή ματείᾳ κατά δέ ὁ τριάς δυάς ὁ μονή εἰμί ὁ ἀόριστος δυάς ἐν ὁ οὗτος ὁ ὁ αἴτιος εἰμί φημί · εἴτε πατήρ
damascius.de-principiis 529
ἐστι καὶ δύναμις καὶ νοῦς , εἴη ἂν τὸ πρὸ τούτων , ὁ εἰς πατὴρ ὁ πρὸ τῆς τριάδος · παντὶ γὰρ ἐν κόσμῳ λάμπει τριάς ἥς μονὰς ἄρχει , φησὶ τὸ λόγιον . Εἰ δὲ ἐν τοῖς κόσμοις , πολλῷ μᾶλλον ἐν τῷ ὑπερκοσμίῳ βυθῷ · ἥκιστα γὰρ ἐκείνῳ προσήκοι ἂν ἄρχεσθαι ἀπὸ πλῆθους . Εἰ τοίνυν πρὸ μὲν τοῦ τριαδικοῦ τὸ μονοειδές , πρὸ δὲ τούτου τὸ
Lemmas: εἰμί καί δύναμις καί νόος , εἰμί εἄν ὁ πρό οὗτος , ὁ εἰς πατήρ ὁ πρό ὁ τριάς · πᾶς γάρ ἐν κόσμος λάμπω τριάς ἥς μονή ἄρχω , φημί ὁ λόγιος . εἰμί δέ ἐν ὁ κόσμος , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ὑπερκόσμιος βυθός · ἥκιστος γάρ ἐκεῖνος προσήκω εἄν ἄρχω ἀπό πλῆθος . εἰμί τοίνυν πρό μέν ὁ τριαδικός ὁ μονοειδής , πρό δέ οὗτος ὁ
damascius.de-principiis 530
πάντα ἄρρητον , ὡς ἐλέγομεν , γομεν , δῆλον τὸ συμβαῖνον . Ἔτι γὰρ εἰ τὸ ἐν πάντα δευτέρα ἀρχὴ μετὰ τὴν ἄπορρητον , αὕτη δὲ οὐδὲν μᾶλλον τόδε τι τόδε , ἀλλὰ πάντα ἐπίσης , τὸ δὲ ἄρχον τῆς τριάδος ὑπάρξει ὕπαρξις μᾶλλον , ὥσπερ τὸ δεύτερον δύναμις , τὸ δὲ τρίτον νοῦς , σαφὲς ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν πραγμάτων προτακτέον τῆς τριάδος τὸ ἐν πρὸ μονάδος , ὡς καὶ
Lemmas: πᾶς ἄρρητος , ὡς λέγω , γόμος , δῆλος ὁ συμβαίνω . ἔτι γάρ εἰμί ὁ ἐν πᾶς δύο ἀρχή μετά ὁ ἀπόρρητος , οὗτος δέ οὐδείς μᾶλλον ὅδε τίς ὅδε , ἀλλά πᾶς ἐπίσης , ὁ δέ ἄρχω ὁ τριάς ὑπάρχω ὕπαρξις μᾶλλον , ὥσπερ ὁ δύο δύναμις , ὁ δέ τρίτος νόος , σαφής ὅτι καί ἀπό ὁ πρᾶγμα προτακτέον ὁ τριάς ὁ ἐν πρό μόνος , ὡς καί
damascius.de-principiis 531
παντὶ ἀριθμῷ ὑπάρχειν · ἕκαστος γὰρ εἰς ἀριθμός , οὐ μέντοι μονὰς τὸ ἐν ὅπερ ἐλέγομεν , ἤτοι μονὰς ἐστι , καὶ ἔσται πρὸ αὐτῆς τὸ ἐν , καὶ τούτου προὑπάρξει ϋπάρξει τὸ ἄπορρητον . Ἡ ἄρα μονὰς ἔσται πρώτη τοῦ νοητοῦ ἀριθμοῦ , τρίτη οὖσα ἀρχή · ἢ τοῦτο λέγεται μόνον ἐν , καὶ ἔσται μετ’ αὐτὸ πάλιν ἡ μονὰς ἄρχουσα τοῦ νοητοῦ ἀριθμοῦ . Πολλῷ δὲ χρήσεται τις
Lemmas: πᾶς ἀριθμός ὑπάρχω · ἕκαστος γάρ εἰς ἀριθμός , οὖον μέντοι μονή ὁ ἐν ὅσπερ λέγω , ἤτοι μονή εἰμί , καί εἰμί πρό αὐτός ὁ ἐν , καί οὗτος προϋπάρχω ὕπαρξις ὁ ἀπόρρητος . ὁ ἄρα μονή εἰμί πρῶτος ὁ νοητός ἀριθμός , τρίτος εἰμί ἀρχή · ἢ οὗτος λέγω μόνος ἐν , καί εἰμί μετά αὐτός πάλιν ὁ μονή ἄρχω ὁ νοητός ἀριθμός . πολλός δέ χράω τις
damascius.de-principiis 532
ὑπὲρ Ἰαμβλίχου , καὶ τῷ προρρηθέντι λόγῳ τῷ μετὰ τὸ ἐν πάντα τιθεμένῳ τὴν μένουσαν ἀρχήν , ἥ καὶ πρέψει πάντως τὸ τῆς μονάδος ὄνομά τε καὶ πρᾶγμα . Παρὰ γὰρ τὴν μονὴν ἡ μονὰς , καὶ οὕτω διὰς προοδικὴ ἐπιστρεπτική , καὶ οὕτω τριάς τοῦ κατὰ πλήθος . Αλλὰ κατὰ τὴν ἰδιότροπον φύσιν οὕτω λεγόμενον , οὐδὲ ἀξιώσει τὸ μένον προϊέναι πάντως , ἀλλὰ τῷ μονίμῳ ἑαυτοῦ
Lemmas: ὑπέρ Ἰάμβλιχος , καί ὁ προλέγω λόγος ὁ μετά ὁ ἐν πᾶς τίθημι ὁ Μένων ἀρχή , ὅς καί πρέπω πάντως ὁ ὁ μόνος ὄνομα τε καί πρᾶγμα . παρά γάρ ὁ μονή ὁ μονή , καί οὗτος Διᾶς προοδικός ἐπιστρεπτικός , καί οὗτος τριάς ὁ κατά πλήθος . αλλά κατά ὁ ἰδιότροπος φύσις οὗτος λέγω , οὐδέ ἀξιόω ὁ μένω προΐημι πάντως , ἀλλά ὁ μόνιμος ἑαυτοῦ
damascius.de-principiis 533
μόνῳ καθ’ ἑαυτὸ γενέσθαι μετὰ τὸ πάντα ἐν . Οὐκ ἄρα προελθόν , οὐδὲ ἀξίων ἐπ’ ἐκείνου πρόοδον εἰπεῖν . Τὸ δὴ μετὰ τὸ μένον ἤδη τῷ ὄντι προῖόν . Καὶ γὰρ ἀπ’ αὐτοῦ πρώτου ἡ πρόοδος ἄρχεται , ὡς ἀπὸ τοῦ τρίτου ἡ ἐπιστροφή . Διὸ καὶ νοῦς οὗτος πρῶτος . Ἐπὶ δὲ τούτοις ἀφέμενοι τῶν προειλημμένων τούτων ὀνομάτων , λέγωμεν ὡς δεῖ μέν εἶναι μετὰ τὴν
Lemmas: μόνος κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι μετά ὁ πᾶς ἐν . οὐ ἄρα προέρχομαι , οὐδέ ἄξιος ἐπί ἐκεῖνος πρόοδος εἶπον . ὁ δή μετά ὁ μένω ἤδη ὁ εἰμί πρόειμι . καί γάρ ἀπό αὐτός πρῶτος ὁ πρόοδος ἄρχω , ὡς ἀπό ὁ τρίτος ὁ ἐπιστροφή . Διὸ καί νόος οὗτος πρῶτος . ἐπί δέ οὗτος ἀφίημι ὁ προλαμβάνω οὗτος ὄνομα , λέγω ὡς δεῖ μέν εἰμί μετά ὁ
damascius.de-principiis 534
μίαν τῶν πάντων ἀρχήν , ἡ δὲ τεθεῖσα διὰ καταφάσεως , ὅπωςδήποτε δήποτε ἀνακαθαιρομένης καὶ πάντα ἐν λεγούσης εἶναι αὐτήν . Δεῖ οὖν μετὰ λεγόμενοι . πρὸ κατὰ τὸ δὲ τι ἢ σαφῶς σαφὲς ἐστι σ . τῷ δὲ μετὰ τῷ κατὰ πάντα πάντη μετὰ τὸ πάντα ἐν λέγομεν ἡ δὲ ] ἡ δὴ ταύτην ἄλλην εἶναι ἀρχήν , ἢ οὐκέτι πάντα ἐν οὖσαν , ἢ οὐκ ἐπίσης
Lemmas: εἷς ὁ πᾶς ἀρχή , ὁ δέ τίθημι διά κατάφασις , ὅπωςδήποτε δήποτε ἀνακαθαίρω καί πᾶς ἐν λέγω εἰμί αὐτός . Δεύς οὖν μετά λέγω . πρό κατά ὁ δέ τίς ἢ σαφῶς σαφής εἰμί Σ . ὁ δέ μετά ὁ κατά πᾶς πάντῃ μετά ὁ πᾶς ἐν λέγω ὁ δέ ] ὁ δή οὗτος ἄλλος εἰμί ἀρχή , ἢ οὐκέτι πᾶς ἐν εἰμί , ἢ οὐ ἐπίσης
damascius.de-principiis 535
πάντα , ἀλλὰ τινα τρόπον ἴδιον . Καὶ ἔτι μετὰ ταύτην , ἄλλην ἰδιότροπον , καὶ ταύτην ὑποβᾶσαν · πάντα γὰρ ἐκάστη , ὅτι καὶ ἐξῆς ἔτι πάντα ἐκάστη ἀρχὴ νοητή , ἵσως δὲ καὶ μέχρι τῶν νοερῶν πάντα διάκοσμος ἕκαστος . Ἄλλ’ ὅμως ἐκεῖ πάντα ἀδιόριστος , καὶ ἤτοι κατὰ τὸ ἠνωμένον , ἢ κατὰ τὸ ἕν , ὥστε χρὴ τινα ἄλλην διαφορὰν ἐπινοεῖν ἐν ταῖς ἀρχαῖς ἐκείναις . Μετὰ ἄρα
Lemmas: πᾶς , ἀλλά τις τρόπος ἴδιος . καί ἔτι μετά οὗτος , ἄλλος ἰδιότροπος , καί οὗτος ὑποβαίνω · πᾶς γάρ ἐκάδιος , ὅτι καί ἑξῆς ἔτι πᾶς ἐκάδιος ἀρχή νοητός , ἴσως δέ καί μέχρι ὁ νοερός πᾶς διάκοσμος ἕκαστος . ἄλλος ὅμως ἐκεῖ πᾶς ἀδιόριστος , καί ἤτοι κατά ὁ ἀνοέω , ἢ κατά ὁ εἷς , ὥστε χρή τις ἄλλος διαφορά ἐπινοέω ἐν ὁ ἀρχή ἐκεῖνος . μετά ἄρα
damascius.de-principiis 536
τὴν ἀπλῶς πάντα ἐντακτέον τακτέον ἀρχὴν τὴν κατὰ πάντα ἕν , καὶ μὴ ἀπλῶς , ὥστε προσθετέον ἤδη τινα ἰδιότητα , καὶ δῆλον ὅτι τὴν πασῶν πρεσβυτάτην τε καὶ γενικωτάτην , εἶτα οὕτω τῇ τρίτῃ ἀρχῇ τρίτην ἄλλην ἰδιότητα κοινοτέραν καὶ φύσει δευτέραν . Αὕτη ἄρα πρὸς ἐκείνην ἔχει τινα ἀντίθεσιν , ὅ καὶ τοὺς παλαιούς οἶμαι συνἰδόντας Ρ . ιδόντας ὀνομάσαι αὐτάς , τοὺς μὲν πέρα καὶ
Lemmas: ὁ ἀπλόος πᾶς ἐντακτέον τακτέον ἀρχή ὁ κατά πᾶς εἷς , καί μή ἀπλόος , ὥστε προσθετέον ἤδη τις ἰδιότης , καί δῆλος ὅτι ὁ πᾶς πρέσβυς τε καί γενικός , εἶτα οὗτος ὁ τρίτος ἀρχή τρίτος ἄλλος ἰδιότης κοινός καί φύσις δύο . ἄτη ἄρα πρός ἐκεῖνος ἔχω τις ἀντίθεσις , ὅς καί ὁ παλαιός οἴομαι συνοράω Ρ . ὁράω ὀνομάζω αὐτός , ὁ μέν πέρα καί
damascius.de-principiis 537
ἄπειρον , τοὺς δὲ μονάδα καὶ ἀόριστον δυάδα , τοὺς δὲ Θεούς , πατέρα καὶ δύναμιν . Εἰ τοίνυν αὐται ὁποῖαί ποτέ εἰσι πρὸς τι ἰδιότροπον ἀποκλίνουσιν , ἢ πρὸς μηδὲν ἀποκλίνουσα , κλίνουσα , πάντα δὲ ἐν οὖσα , ἀπλῶς εἴη ἂν πρὸ τούτων μία κοινή , καὶ πρὸ γε ταύτης ἐσλὶν ἢ ἀπόρρητος . ἀλλὰ μὴν τὸ αὐτὸ καὶ ὧδε κατασκευάσειεν ἂν τις ἀπὸ τῶν κάτωθεν , οἷον ἀπὸ
Lemmas: ἤπειρος , ὁ δέ μόνος καί ἀόριστος δυάς , ὁ δέ θεός , πατήρ καί δύναμις . εἰμί τοίνυν αὐτός ὁποῖος ποτός εἰμί πρός τίς ἰδιότροπος ἀποκλίνω , ἢ πρός μηδείς ἀποκλίνω , κλίνω , πᾶς δέ ἐν εἰμί , ἀπλόος εἰμί εἄν πρό οὗτος εἷς κοινός , καί πρό γε οὗτος Έσλιν ἢ ἀπόρρητος . ἀλλά μήv ὁ αὐτός καί ὧδε κατασκευάζω εἄν τις ἀπό ὁ κάτωθεν , οἷος ἀπό
damascius.de-principiis 538
τεμηρίου · δύο γὰρ ἐν τοῖς οὖσιν ὁρῶντες ἀντιδιηρημένας συστοιχίας ἀλλήλαις , τὴν μὲν κρείττω Φασί , τὴν δὲ χείρῳ , τὴν μὲν ἐνοειδῆ , τὴν δὲ ψληθοειδῆ , ἀπὸ τούτων ἀναπεμπόμεθα καὶ εἰς δύο ἀρχάς , εἰς τε ἕν καὶ ψλῆθος , τὰ ἀντιδιωρισμένα φημί , εἴτε ἄλλας ἂς βούλεταί τις ὑποτίθεσθαι · ἑκατέρας δ’ οὖν εἶναι ἀρχὴν ἰδιότροπον , ἄτε ἰδιοτρόπου , ἀφ’ ἧς ἑκατέρα τὸ κοινὸν ἐνεσλιν , οἷον τῇ
Lemmas: τεμηρίου · δύο γάρ ἐν ὁ εἰμί ὁράω ἀντιδιαιρέω συστοιχία ἀλλήλων , ὁ μέν ἀγαθός φημί , ὁ δέ χείρων , ὁ μέν ενοειδος , ὁ δέ ψληθοειδος , ἀπό οὗτος ἀναπέμπω καί εἰς δύο ἀρχή , εἰς τε εἷς καί ψάλλω , ὁ ἀντιδιορίζω φημί , εἴτε ἄλλος ὅς βούλομαι τις ὑποτίθημι · ἑκάτερος δέ οὖν εἰμί ἀρχή ἰδιότροπος , αὔγ-ασμα ἰδιότροπος , ἀπό ὅς ἑκάτερος ὁ κοινός ἐνεσλιν , οἷος ὁ
damascius.de-principiis 539
μὲν ἑνοειδεῖ τὸ τοῦ ἑνὸς ἴδιωμα , τῇ δὲ πληθοειδεῖ τὸ τοῦ πλήθους ἴχνος . Εἰ γὰρ καὶ ἀπὸ μιᾶς αἱ δύο σειραὶ διασχίζονται , ἀλλὰ πρὸ τῶν σειρῶν αἱ ἀρχαὶ διίστανται · εἰ δὲ ἔχουσί τι καὶ αἱ δύο σειραὶ κοινὸν πρὸς ἀλλήλας ( οὐ γὰρ δή πάντα εἰσὶ διεσπασμένα ) , κατὰ τοῦτό γε προῆλθον ἀπὸ τῆς μονοειδοῦς ἀρχῆς καὶ μιᾶς · καὶ ταῦτα λέγω κυρίως ,
Lemmas: μέν ἑνοειδής ὁ ὁ εἷς ἰδίωμα , ὁ δέ πληθοειδής ὁ ὁ πλῆθος ἴχνος . εἰμί γάρ καί ἀπό εἷς ὁ δύο σειρά διασχίζω , ἀλλά πρό ὁ σειρά ὁ ἀρχή διίστημι · εἰμί δέ ἔχω τίς καί ὁ δύο σειρά κοινός πρός ἀλλήλων ( οὖον γάρ δή πᾶς εἰμί διασπάω ) , κατά οὗτος γε προέρχομαι ἀπό ὁ μονοειδής ἀρχή καί εἷς · καί οὗτος λέγω κύριος ,
damascius.de-principiis 540
οὐ κατὰ ἕνδειξιν , καὶ ἀπὸ τῶν ἐν τῷ νῷ , μᾶλλον δὲ καὶ ἐν τῇ ψυχῇ διωρισμένων ἐναγόμενος . Ἐπεὶ οὖν ἐνταῦθα οὕτω , δεῖ καὶ ἐν τῷ νοητῷ προϋποθέσθαι νοητῶς τὰς τούτων αἰτίας , ὅπως οἷόν τέ ἐσλι κατὰ ἕνδειξιν . Οὐκοῦν ἀπὸ μὲν τῆς ἀδιαιρέτου καὶ λ κοινοτέραν ( λ πάντα ἐν τακτέον εἶτα οὕτω κοινοτέραν τοὺς μὲν πέρα δυάδα ὡς ἑκατέρα προῆλθεν μονοειδοῦς
Lemmas: οὖον κατά ἔνδειξις , καί ἀπό ὁ ἐν ὁ νάω , μᾶλλον δέ καί ἐν ὁ Ψυχή διά-ὁρίζω ἐνάγω . ἐπεί οὖν ἐνταῦθα οὗτος , δεῖ καί ἐν ὁ νοητός προυποτίθημι νοητός ὁ οὗτος αἴτιος , ὅπως οἷος τε εἰμί κατά ἔνδειξις . οὐκοῦν ἀπό μέν ὁ ἀδιαίρετος καί λ κοινός ( λ πᾶς ἐν τακτέον εἶτα οὗτος κοινός ὁ μέν πέρα δυάς ὡς ἑκάτερος προέρχομαι μονοειδής