cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0172.1
Α πραγματῶν ποιεῖται σύγκρισιν καὶ κατὰ τοῦτο κρεῖττονα τὸν Υἱὸν γενέσθαι φησίν . Ἔσται δὲ τοῦ λεγομένου τοιούτος ὁ νοῦς · Ὁ Παῦλος Ἑβραίοις διαλεγόμενος καὶ μετὰ πολλῆς παρρησίας ἀποδείξαι βουλόμενος , ὅτι κρεῖττόν ἐστιν ἡ Χριστοῦ διακονία καὶ τῆς τῶν προφητῶν ἀποστολῆς καὶ τοῦ διακονηθέντος δι' ἀγγέλων νόμου , ἀπὸ τῆς τῶν προσώπων ἀξίας ποιεῖται τὴν σύγκρισιν , καὶ φησίν · « Πάλαι λαλήσας ὁ Θεὸς τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἐν τοῖς προφήταις , ἐπ' ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ , ὃν ἔθηκε κληρονόμον πάντων , δι' οὗ καὶ ἐποίησε τοὺς αἰῶνας . Ὁς ὡν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , καθαρισμὸν τῶν ἁμαρτιῶν ποιήσας , ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς . » Τοσαύτην τοίνυν περιθεὶς τῷ Υἱῷ τὴν δόξαν , καὶ τὰ τῆς φύσεως τοῦ Πατρὸς ἴδια προσάψας αὐτῷ , τότε φησὶ κρεῖττονα γενέσθαι τῶν ἀγγέλων , ὅσῳ καὶ μείζον ἔχει παρ' ἐκείνοις τὸ ὄνομα , ὡς Υἱὸς καὶ κληρονόμος , καὶ ἀπαύγασμα , καὶ χαρακτὴρ , καὶ εἰκών , καὶ ὁμοθρόνος , καὶ ποιητής . Εἰ δὲ πολὺ κρεῖττων καὶ διαφορώτερος τῶν ἀγγέλων διὰ ταῦτα νοεῖται , κρεῖττων ἄρα καὶ ἡ αὐτοῦ τῆς ἐκείνων διακονίας . Σημαίνει δ' ἂν εἰωθὼς ἐνθάδε τὸ « γέγονεν , » οὐ τὸν ἄν τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παραγωγήν ( ἦν γὰρ ὁ Λόγος ἐν ἀρχῇ ) , οὐδὲ τὴν ἐξ ἐλάττονος εἰς τι μείζον μεταβολήν ( τέλειος γὰρ ἐκ τελείου Πατρὸς ὑπῆρχεν ὁ Υἱός ) , ἀλλ' ὅσπερ ἐν συγκρίσει δόξης καὶ ἀξιώματος τὸ μείζον καὶ κρεῖττον ὀφθῆν . Ὡσπερ ἂν εἰ τις ἄνθρωπος ἵππῳ συγκρινοῖτο , καὶ λέγοιτο κρεῖττον αὐτοῦ γεγενῆσθαι παρὰ τοῖς δοκιμάζουσι διὰ τὸ εἶναι λογικόν . Ὅτι γὰρ τὸ γενέσθαι οὐ πάντως φύσεως σημαίνει μεταβολήν , πρόδηλον ἔσται διὰ τοῦ λέγοντος πρὸς Θεόν , « Γενού μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστήν · » καὶ πάλιν · « Ἐγένετό μοι Κύριος εἰς καταφυγήν · » καὶ , « Ἐγένετό μοι Κύριος εἰς σωτηρίαν . » Διακονίας ἄρα καὶ δόξης , καὶ οὐ φύσεως , τῷ Υἱῷ πρὸς ἀγγέλους ἡ σύγκρισις .
Lemmas: Α πραγματᾶς ποιέω σύγκρισις καί κατά οὗτος ἀγαθός ὁ υἱός γίγνομαι φημί . εἰμί δέ ὁ λέγω τοιούτος ὁ νόος · ὁ Παῦλος Ἑβραῖος διαλέγω καί μετά πολύς παρρησία ἀποδείκνυμι βούλομαι , ὅτι κρατύς εἰμί ὁ Χριστός διακονία καί ὁ ὁ προφήτης ἀποστολή καί ὁ διακονέω διά ἄγγελος νόμος , ἀπό ὁ ὁ πρόσωπον ἄξιος ποιέω ὁ σύγκρισις , καί φημί · « Πάλη λαλέω ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ προφήτης , ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα οὗτος λαλέω ἐγώ ἐν υἱός , ὅς τίθημι κληρονόμος πᾶς , διά ὅς καί ποιέω ὁ αἰών . ὅς ὡς ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , φέρω τε ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , καθαρισμός ὁ ἁμαρτία ποιέω , καθίζω ἐν δεξιός ὁ θρόνος ὁ μεγαλωσύνη ἐν ὑψηλός . » τοσοῦτος τοίνυν περιτίθημι ὁ υἱός ὁ δόξα , καί ὁ ὁ φύσις ὁ πατήρ ἴδιος προσάπτω αὐτός , τότε φημί ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄγγελος , ὅσος καί μείζων ἔχω παρά ἐκεῖνος ὁ ὄνομα , ὡς υἱός καί κληρονόμος , καί ἀπαύγασμα , καί χαρακτήρ , καί εἰκών , καί ὁμόθρονος , καί ποιητής . εἰμί δέ πολύς ἀγαθός καί διάφορος ὁ ἄγγελος διά οὗτος νοέω , ἀγαθός ἄρα καί ὁ αὐτός ὁ ἐκεῖνος διακονία . σημαίνω δέ εἄν ἔθω ἐνθάδε ὁ « γίγνομαι , » οὖον ὁ ἄν ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παραγωγή ( εἰμί γάρ ὁ Λόγος ἐν ἀρχή ) , οὐδέ ὁ ἐκ μικρός εἰς τίς μείζων μεταβολή ( τέλειος γάρ ἐκ τέλειος πατήρ ὑπάρχω ὁ υἱός ) , ἀλλά ὅσπερ ἐν σύγκρισις δόξα καί ἀξίωμα ὁ μείζων καί ἀγαθός ὁράω . ὡς εἄν εἰμί τις ἄνθρωπος ἵππος συγκρίνω , καί λέγω ἀγαθός αὐτός γίγνομαι παρά ὁ δοκιμάζω διά ὁ εἰμί λογικός . ὅτι2 γάρ ὁ γίγνομαι οὖον πάντως φύσις σημαίνω μεταβολή , πρόδηλος εἰμί διά ὁ λέγω πρός Θεός , « γίγνομαι ἐγώ εἰς θεός ὑπερασπιστής · » καί πάλιν · « γίγνομαι ἐγώ Κύριος εἰς καταφυγή · » καί , « γίγνομαι ἐγώ Κύριος εἰς σωτηρία . » διακονία ἄρα καί δόξα , καί οὖον φύσις , ὁ υἱός πρός ἄγγελος ὁ σύγκρισις .