cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0283.3
Ὁ Σωτὴρ που φησὶ πρὸς τὴν Μαρίαν , μετὰ τὸ ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι · « Μὴ μου ἅπτου , οὕτω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν Πατέρα μου · πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου , καὶ εἰπὲ αὐτοῖς , ὅτι ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρα μου , καὶ Πατέρα ὑμῶν , καὶ Θεὸν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν . » Θέα δὲ πάλιν μικρὸν ἐπιστήσας τοὺς λεγομένους τὸν νοῦν , ὅτι πάρεστι κατὰ ἀλήθειαν ὁ Υἱὸς ὁ ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναλάμψας Λόγος , καὶ οὐχὶ κτίσμα , κατὰ τὴν τῶν αἱρετικῶν ἀπονοιὰν τε ὁμοῦ καὶ ἀπαιδευσίαν . Διασκευάσω δὲ πάλιν ὁμοῦ κατὰ τόνδε τὸν τρόπον ἡ τοῦ Θεοῦ ματὸς δύναμις · Εἰς τὸ τῆς ἀνθρωπότητος σχῆμα τε καὶ πρᾶγμα καταδεξθῶς ὁ Θεὸς Λόγος , ἵνα διασῶσῃ τὸν ἄνθρωπον , ἄτε δὴ λοιπὸν τοῦτο γεγονὸς ὅπερ ἡμεῖς κατὰ φύσιν ἐσμέν , λαμβάνει μὲν εἰς ἑαυτὸν τὰ τῆς ἀνθρωπότητος ἴδια · τὰ δὲ οἰκεῖα πάλιν αὐτὸς ἀνειδίδωσιν ἡμῖν , καὶ οὕτως εἰς τὴν αὐτῷ φύσει πρέπουσαν τιμὴν ἀναφέρει τὸν ἄνθρωπον , αὐτὴς ἀρχαίας κατολισθήσασα δόξης διὰ τὴν ἐν ᾿Αδὰμ παράβασιν . ᾿Αναμίξας τοίνυν τρόπον τινὰ καὶ ἀνακεράσας ἡμᾶς ἐν ἑαυτῷ , καὶ πάλιν ἡμῖν ἑαυτὸν , κάτεισι μὲν εἰς τὰ ἡμέτερα αὐτὸς , ἀναρπάζει δὲ ἡμᾶς εἰς τὰ ἑαυτοῦ · οἷον ἄνθρωποι μὲν κατὰ φύσιν ἡμεῖς , αὐτὸς δὲ εἰς τὸ παρὰ φύσιν διὰ φιλανθρωπίαν καταδραμὼν , γέγονεν ἄνθρωπος . Δοῦλοι Θεοῦ κατὰ φύσιν ἡμεῖς ὡς ποιήματα · δοῦλος ἐχρημάτισε καὶ αὐτὸς εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐνεχθεῖς , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . ᾿Αλλὰ καὶ τὸ ἐναντίον , Θεὸς κατ’ οὐσίαν αὐτός · θεοὶ καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἀναβαίνοντες διὰ τὴν χάριν · ἄνθρωποι γὰρ · Υἱὸς κατὰ φύσιν αὐτός · υἱοὶ καὶ ἡμεῖς κατὰ θέσιν , ὡς εἰς ἀδελφότητα τὴν πρὸς αὐτὸν κεκλημένοι . Οὕκοῦν εἴπερ ἡμεῖς καθὰ θέσιν υἱοὶ καὶ θεοί , τοῦτο πάλιν αὐτὸς ἔσται κατὰ ἀλήθειαν ὡς τοῖς κατὰ θέσιν ἀντινοούμενος . ᾿Ο δὲ ἀληθινὸς Υἱὸς τε ὑπάρχων καὶ Θεός , πῶς · ἂν εἴη γεννητός , οὐδαμόθεν παραδεχομένης τὸ κτίζεσθαι τῆς θείας οὐσίας ;
Lemmas: ὁ Σωτήρ ποῦ φημί πρός ὁ Μαρία , μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνίστημι · « μή ἐγώ ἅπτω , οὗτος γάρ ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ · πορεύω δέ πρός ὁ ἀδελφός ἐγώ , καί εἶπον αὐτός , ὅτι ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ , καί πατήρ σύ , καί θεός ἐγώ καί θεός σύ . » Θέα δέ πάλιν μικρός ἐφίστημι ὁ λέγω ὁ νόος , ὅτι πάρειμι κατά ἀλήθεια ὁ υἱός ὁ ἐκ Θεός καί πατήρ ἀναλάμπω Λόγος , καί οὐ κτίσμα , κατά ὁ ὁ αἱρετικός ἀπόνοια τε ὁμοῦ καί ἀπαιδευσία . διασκευάζω δέ πάλιν ὁμοῦ κατά ὅδε ὁ τρόπος ὁ ὁ Θεός Ματός δύναμις · εἰς ὁ ὁ ἀνθρωπότης σχῆμα τε καί πρᾶγμα καταδέχομαι ὁ θεός Λόγος , ἵνα διασῴζω ὁ ἄνθρωπος , αὔγ-ασμα δή λοιπός οὗτος γίγνομαι ὅσπερ ἐγώ κατά φύσις εἰμί , λαμβάνω μέν εἰς ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἴδιος · ὁ δέ οἰκεῖος πάλιν αὐτός ανειδιδωμι ἐγώ , καί οὕτως εἰς ὁ αὐτός φύσις πρέπω τιμή ἀναφέρω ὁ ἄνθρωπος , αὐτός ἀρχαῖος κατολισθάνω δόξα διά ὁ ἐν Αδάμ παράβασις . ᾿αναμιθελγω τοίνυν τρόπος τις καί ἀνακεράννυμι ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ , καί πάλιν ἐγώ ἑαυτοῦ , κατέρχομαι μέν εἰς ὁ ἡμέτερος αὐτός , ἀναρπάζω δέ ἐγώ εἰς ὁ ἑαυτοῦ · οἷος ἄνθρωπος μέν κατά φύσις ἐγώ , αὐτός δέ εἰς ὁ παρά φύσις διά φιλανθρωπία κατατρέχω , γίγνομαι ἄνθρωπος . Δοῦλος Θεός κατά φύσις ἐγώ ὡς ποίημα · δοῦλος χρηματίζω καί αὐτός εἰς ὁ παρά φύσις φέρω , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . Αλλά καί ὁ ἐναντίος , θεός κατά οὐσία αὐτός · θεός καί ἐγώ εἰς ὁ παρά φύσις ἀναβαίνω διά ὁ χάρις · ἄνθρωπος γάρ · υἱός κατά φύσις αὐτός · υἱός καί ἐγώ κατά θέσις , ὡς εἰς ἀδελφότης ὁ πρός αὐτός καλέω . οὐκοῦν εἴπερ ἐγώ καθά θέσις υἱός καί θεός , οὗτος πάλιν αὐτός εἰμί κατά ἀλήθεια ὡς ὁ κατά θέσις αντινοεω . ᾿Ο δέ ἀληθινός υἱός τε ὑπάρχω καί Θεός , πῶς · εἄν εἰμί γεννητός , οὐδαμόθεν παραδέχομαι ὁ κτίζω ὁ θεῖος οὐσία ;