cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0243.1
« Οἱ ἄνδρες , ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας , καθὼς καὶ ὁ « Viri , inquit , diligite uxores vestras , sicut etΧριστὸς ἠγάπησε τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ἑαυτὸν παρ-Christus dilexit Ecclesiam , et 284 tradidit semet-έδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς , ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ , καθαρίσας τῷipsum pro ea , ut ipsam sanctificaret , mundans la-λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι . » Εἰ μηδὲν τῶν προσ-vacro aquæ in verbo ¹⁹ . » Si nihil eorum quæ divi-όντων τῇ θείᾳ φύσει πλεονεκτημάτων ἐν οὐδενὶ τῶνnæ naturæ insunt , ulli creaturæ naturaliter ac pro-γεννητῶν εὐρίσκεται φυσικῶς τε καὶ κυρίως ὑπάρχον,B prie inest , sed ab ipso Creatore illi instium atqueἐνεσπαρμένον δὲ μᾶλλον τὰ ἐντεθελμένων παρὰ τοῦimmersum , quemadmodum et Paulus hujuscemodiπεποιηκότος αὐτά , ὥσπερ οὖν ἀμᾶλες καὶ ὁ Παῦλοςfines cunctis statuens verissime dixit : « Quid ha-τοιούτων τινα κατὰ πάντων ὅρων τιθεὶς ἀληθέστατονbes quod non accépiast ²⁰ ? » manifestum est sancti - « Τί γὰρ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες ; » λέγει · πρόδηλον ὅτιtatem quoque in solo Deo consistere , in aliis veroκαὶ ἡ ἀγίότης ἐν μόνῳ καὶται Θεῷ , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοιςnequaquam . Sed potius a Deo qui sanctus est , san-οὐκ ἐτι . Ἁγιάζεται γὰρ μᾶλλον παρὰ τοῦ ἁγίουctificantur : ab illo tanquam a fonte sanctificatio-Θεοῦ , καθάπερ ἀπὸ πηγῆς δεχόμενα τὴν ἁγιασμὸν.nem accipiunt . Ipsa autem sanctificaro non pos-Αὐτὰ δὲ ἁγιάζειν οὐ δύναται . Οὐκοῦν εἰ μηδενὸς τῶνsunt . Quocirca , si , cum nulla creatura sanctificareπεποιημένων ἁγιάζειν ἰσχύοντος , τοῦτο ποιῶν εὕ-queat , Christus id præstare invenitur , diversam ita-ρίσκεται Χριστὸς , ἕτερος ἔσται κατὰ φύσιν ὡς πρὸςque naturæ ab his erit . Qui vero creatura non est,αὐτά . Ὅ δὲ τὸ εἶναι ποίημα διαφυγὼν , καὶ τὰ τῆςet divina natura bona in se habet , quomodo nonθείας φύσεως ἔχων ἀγαθά , πῶς οὐκ ἂν εἴη φύσειerit natura sua Deus ?
Lemmas: « ὁ ἀνήρ , ἀγαπάω ὁ γυνή , καθώς καί ὁ « Viri , inquit , diligite uxores vestras , sicut Χόρης ἀγαπάω ὁ ἐκκλησία , καί ἑαυτοῦ παροράω dilexit Ecclesiam , et 284 tradidit ὁράω ὑπέρ αὐτός , ἵνα αὐτός ἁγίζω , καθαρίζω ὅς pro ea , ut ipsam sanctificaret , mundans la-λουτρως ὁ ὕδωρ ἐν ῥῆμα . » εἰμί μηδείς ὁ πρόσειμι aquæ in verbo ¹⁹ . » Si nihil eorum quæ ὁράω ὁ θεῖος φύσις πλεονέκτημα ἐν οὐδείς ὅς naturæ insunt , ulli creaturæ naturaliter ac pro-γεννητῶν εὐρίͅσκω φυσικός τε καί κύριος ὑπάρχω prie inest , sed ab ipso Creatore illi instium atqueἐνεσπαρμένον δέ μᾶλλον ὁ ἐντεθελμένων παρά ὅς , quemadmodum et Paulus hujuscemodiπεποιηκοος αὐτός , ὥσπερ οὖν ἀμαλός καί ὁ Παῦλος cunctis statuens verissime dixit : « Quid ha-τογιουτα τις κατά πᾶς ὁράω τίθημι ἀληθής quod non accépiast ²⁰ ? » manifestum est sancti - « τις γάρ ἔχω ὅς οὐ λαμβάνω ; » λέγω · πρόδηλος ὅστις quoque in solo Deo consistere , in aliis ὁράω ὁ ἁγιότης ἐν μόνος καΐτης Θεός , ἐν δέ ὁ ἄλος . Sed potius a Deo qui sanctus est , οὐ ἔτι . ἁγίζω γάρ μᾶλλον παρά ὁ ἁγίουctificantur : ab illo tanquam a fonte sanctificatio-Θεοῦ , καθάπερ ἀπό πηγή δέχομαι ὁ ἁγιασμός accipiunt . Ipsa autem sanctificaro non pos-Αὐτὰ δέ ἁγίζω οὖον δύναμαι . οὐκοῦν εἰμί μηδείς τῶνsunt . Quocirca , si , cum nulla creatura sanctificareπεποιημαι ἁγίζω ἰσχύω , οὗτος ποιέω εὕω , Christus id præstare invenitur , diversam ὁρίζω Χριστός , ἕτερος εἰμί κατά φύσις ὡς πρός naturæ ab his erit . Qui vero creatura non est,αὐτά . ὅς δέ ὁ εἰμί ποίημα διαφεύγω , καί ὁ ὅς divina natura bona in se habet , quomodo ὕω φύσις ἔχω ἀγαθός , πῶς οὐ εἄν εἰμί ὁράω natura sua Deus ?