cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0185.3
Κύριον αὐτὸν καὶ Χριστὸν ἐποίησεν ὁ Θεός , οὐκ ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παράγων · ἦν γὰρ ἀεὶ καὶ πρὸ τῆς σαρκώσεως οἱ τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ οὐκ ἂν τις εὐ φρονῶν τὸ « ἐποίησεν » ἀνάβειε κατὰ τῆς οὐσίας ἐκλάδοι , ἵνα μὴ ἀσεβῆν ἀναγκάζῃται · τότε πρῶτον διδοὺς ὑπάρχει τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος · ἀλλὰ τὸ « ἐποίησεν , » ἀντὶ τοῦ , ἀπέδειξε , νοητέον . Οὕτω καὶ αὐτὸς ὁ Πέτρος τοῖς Ἰουδαίοις προσδιαλεγόμενος ἔφασκεν · « Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον ἄνδρα ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς ὑμᾶς δυνάμει καὶ τέρασι καὶ σημείοις , καθὼς αὐτοὶ οἴδατε . » Οὐκοῦν διὰ τῶν ἔργων δεϊκνύων ἐνυπάρχον αὐτῷ τοῦ Πατρὸς τὸ ἀξίωμα , Κύριος γίνεται τῶν πιστευσάντων εἰς αὐτόν · ἀναδεικνύται δὲ ὅτι καὶ αὐτὸς ἐστιν ὁ Χριστός . Διὰ γὰρ τοῦτο τοῖς Ἰουδαίοις ἀπειθοῦσιν ἔλεγε · « Κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε , ἵνα γνῶτε ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί · » καὶ πάλιν · « Εἰ οὖ ποιώ τὰ ἔργα τοῦ Πατρὸς μου , μὴ πιστεύέτέ μοι . » Εἰ δὲ διὰ τοῦ δύνασθαι ποιεῖν τὰ ἔργα τοῦ Πατρὸς καὶ ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , εἶναι τε ὁμοίως ἐν Πατρὶ , Θεὸς ὢν ἀληθινὸς ἀναδείκνυται , κατὰ τοῦτο γέγονε τῶν εἰς αὐτὸν πιστευσάντων Κύριος , ἐφάνη δὲ καὶ αὐτὸς ὢν ὁ Χριστός · εἰ δὲ παρὰ Θεοῦ πεποιησαὶ Κύριος λέγεται , καὶ τοῦτο ἔχει καλῶς . Ἐπιγνωσκόμενος γὰρ διὰ τῶν ἔργων γνησίον τε καὶ ἀληθινὸν τοῦ Θεοῦ γέννημα , κυριεύει τῶν ἀπειθούντων πάλαι , τῷ τε οἰκείῳ ἀξιώματι καὶ τῇ ἐκ Πατρὸς εὐγενείᾳ μαρτυρούμενος ὡς Θεός . Ἐπειδὴ γὰρ ὅλως ἐγνώσθη Θεοῦ ὑπάρχων Υἱός , γέγονε καὶ Κύριος , οὐ τότε πρῶτον τοῦ εἶναι Κύριος ἀρξάμενος ( ἦν γὰρ ἀεὶ καὶ Θεὸς καὶ Κύριος ) , ἀλλ' ὅτε παρὰ τοῖς πεπιστευκόσιν ἐγνώσθη , τότε γεγενημένος καὶ ἐπ' αὐτοὺς Κύριος .
Lemmas: κύριος αὐτός καί Χριστός ποιέω ὁ Θεός , οὐ ἀπό ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω · εἰμί γάρ ἀεί καί πρό ὁ σάρκωσις ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί οὐ εἄν τις εὕω φρονέω ὁ « ποιέω » ἀναβαίνω κατά ὁ οὐσία κλάδος , ἵνα μή ἀσεβής ἀναγκάζω · τότε πρῶτος δίδωμι ὑπάρχω ὁ ὁ Θεός Λόγος , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος · ἀλλά ὁ « ποιέω , » ἀντί ὁ , ἀποδείκνυμι , νοητέον . οὕτως καί αὐτός ὁ Πέτρος ὁ Ἰουδαῖος προσδιαλέγομαι φάσκω · « Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ἀνήρ ἀποδείκνυμι ἀπό ὁ Θεός εἰς σύ δύναμις καί τέρας καί σημεῖον , καθώς αὐτός οἶδα . » οὐκοῦν διά ὁ ἔργον δείκνυμι ἐνυπάρχω αὐτός ὁ πατήρ ὁ ἀξίωμα , Κύριος γίγνομαι ὁ πιστεύω εἰς αὐτός · ἀναδείκνυμι δέ ὅτι καί αὐτός εἰμί ὁ Χριστός . Ζεύς γάρ οὗτος ὁ Ἰουδαῖος ἀπειθέω λέγω · « κἀν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω , ἵνα γιγνώσκω ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ · » καί πάλιν · « εἰμί οὖον ποιέω ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ . » εἰμί δέ διά ὁ δύναμαι ποιέω ὁ ἔργον ὁ πατήρ καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , εἰμί τε ὁμοίως ἐν πατήρ , θεός εἰμί ἀληθινός ἀναδείκνυμι , κατά οὗτος γίγνομαι ὁ εἰς αὐτός πιστεύω Κύριος , φαίνω δέ καί αὐτός εἰμί ὁ Χριστός · εἰμί δέ παρά Θεός ποιέω Κύριος λέγω , καί οὗτος ἔχω καλῶς . Ἐπιγνωσκόμενος γάρ διά ὁ ἔργον γιγνώσκω τε καί ἀληθινός ὁ Θεός γέννημα , κυριεύω ὁ ἀπειθέω πάλαι , ὁ τε οἰκεῖος ἀξίωμα καί ὁ ἐκ πατήρ εὐγένεια μαρτυρέω ὡς Θεός . ἐπεί γάρ ὅλως γιγνώσκω Θεός ὑπάρχω υἱός , γίγνομαι καί Κύριος , οὖον τότε πρῶτος ὁ εἰμί Κύριος ἄρχω ( εἰμί γάρ ἀεί καί θεός καί Κύριος ) , ἀλλά ὅτε παρά ὁ πιστεύω γιγνώσκω , τότε γίγνομαι καί ἐπί αὐτός Κύριος .