cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0211.1
σπᾶστος προσεδρεύειν Θεῷ , ὅλους τε ἐξ ὅλων ἀνακεῖσθαι τῇ εἰς αὐτὸν λατρείᾳ , καὶ πλουσιᾶν ἐπὶ τούτοις ἀποδύσεως ἐπαγγελιομένου τιμὴν τοὺς φιλάττους τὴν ἐντολὴν , προσήλθον λέγοντες · « Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα , καὶ ἠκολουθησάμεν σοι , τί ἄρα ἔσται ἡμῖν ; » Πρὸς ταύτην αὐτῶν τὴν πεύσιν ἀποκρίνεται Χριστός · « Ὑμεῖς οἱ ἀκολουθησαντές μοι ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ , ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ , καθήσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους , κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ . » Ταύτην οἱ Ζαβεδαίου παῖδες τὴν ἐπαγγελίαν ἀκούσαντες ἤλθον εἰς ἐπιθυμίαν οὐ πρέπουσαν αὐτοῖς . Τὸ γὰρ πᾶσι τοῖς μαθηταῖς προτεθὲν ὡς ἐν ἀμοιβῇ τῆς πρὸς τὸν Χριστὸν εὐνοίας , ἀρπάξαιν ἠθελον μόνοι · αὐτοὶ δὲ τοῦ μὴ δοκεῖν ἐπιθυμίᾳ δόξης ἠτηθεῖαι κενης , αὐτοὶ μὲν σιωπῶσι τὸ κατὰ νοῦν · οὐκ ἐκφαινόντες , δianoouevn δὲ αὐτὸς τὴν μὲν ἀρα πρὸς τοῦτο παρασκευάζουσι . Καὶ δὴ προσελθοῦσά σφωιν · « Εἴπὲ ἡν οἱ δσο υἱοὶ μου καθίσαιεν εἰς ἐκ δεξιῶν σου , καὶ εἰς ἐξ εὐωνύμων σου . » Φαίνεται τοίνυν διὰ τούτων , ὡ πᾶσι χρεωστοῦμενον , μόνοις ἀρπάξουσα τοὺς ἑαυτῆς παῖδας τὴν γυνή . Εἰ γὰρ μὴ τοιούτ ἐστι , ποτὸν ἔχει λόγον , τὸ δὴν δοθὲν αὐτὶς προστοῦσαν αἰτεῖν ; Καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦσαν ἐν τοῖς ἀκούσασιν , « Ὑμεῖς οἱ ἀκολουθησαντές μοι , καθήσεσθε ἐπὶ δώδεκα θρόνους . » Εἰδὼς δὲ ὁ Σωτὴρ ὡς Θεὸς τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ , προσκαλεῖται μὲν τοὺς Ζαβεδαίου παῖδας , ἀποτομῶς δὲ οὐκ ἐλᾷγει φιλάγαθες ὤν , ἔνα μὴ τῷ βάρεῖ τῆς λύπης βαπτίσῃ πρὸς ἀθυμίαν · πῖθανως δὲ φησιν , Οὐχ ἔστιν ἐμὸν δῦναι · καὶ ἡ δὴ πού κατηγορεῖ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως , ὡς οὐκ ἐχούσης τὸ δύνασθαι παρασχεῖν . ( ἔτοπον γὰρ δυνατὸς καὶ λίαν εὐθὴς οὗτος νοεῖν , ἐπερ ἤδη φαίνεται τοῦτο παρεσχηκὼς καὶ ἐπαγγελιαμένω , ἀλλ’ ἐπειδὴ , φησιν , ἀδύκων αἰτῆσιν καὶ χάριν τοιαύτην , ἥν οὐκ ἐμοὶ πρέπει παρασχεῖν , ἐπιζητεῖτε λαβεῖν , « Οὐχ ἔστιν ἐμὸν δῦναι . » Εἰμὶ γὰρ δίκαιος κριτής , καὶ πρὸς ἀξίαν τοῖς ἐκάστου πόνους ἀποδιδούς , ὡς ἐν ὀφλήματος τάξει τὰ γέρα . Ἄλλως τε δόξαν ἐνομίσατε κενὴν τὸ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων · ἀλλ’ οὐχ ἔστιν ἐμὸν τοῦτο παρασχεῖν . Ὁ γὰρ διδάσκων μὴ νοσεῖν , οὐκ ἂν αὐτὸς νόσων ἐπιδοῖν τινί · ὡσπερ ἂν εἰ τὸ πῦρ τῷ καταφύγεσθαι βουλομένω , καὶ τοῦτο αἰτοῦντι παρ’ αὐτοῦ , λέγοι , Οὐχ ἔστιν ἐμὸν δ ζητεῖς ἐπιδοῦναι σοι · φύσεως γὰρ τέτρας εἰμί . Δίκαιος οὖν ὑπάρχων ἀγνωσότης , οὐ τοῖς αἰτοῦσιν ἀπλῶς ὀφείλω παρασχεῖν , οὐδὲ πάντας ἀδικήσας τοὺς ἀγωνιζομένους , εἰς δύο μόνοις συνεγενεῖν τὰς τιμὰς · ἀλλὰ τοῖς ἐκάστου κατορθώμασιν ἀναλόγως ἀποδύμαι τὰ αὐτῷ χρεωστοῦμενα . Ἐκεῖνον οὖν ἐστι λαβεῖν οὖς τοῦτο δικαίως ἠτρεπίστατο παρὰ τοῦ Πατρὸς , τοῦ ἐν ἐμοὶ καὶ δι’ ἐμοῦ πάντα ἐργαζομένου . Οἴδαμε δὴ μηδὲς , διὰ τὸ αὐτὸν μὴ δύνασθαι παρασχεῖν , τὴν τοῦ Πατρὸς ἐπωνυμίαν εἰσφέρεσθαι , καὶ παρ’ αὐτοῦ τὰς ἀγίας ἠτρεπίσθαι λέγειν τὰς τιμὰς . Ἄλλ’ οἰκονομικῶς φησι τοῦτο · Ἑὼς γὰρ αὐτῷ πᾶν ὑπερ ἂν ὑπερέχοι τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἀναβαίνον , τοῦτο ἀνατιθέναι τῷ
Lemmas: σπαστός προσεδρεύω Θεός , ὅλος τε ἐκ ὅλος ἀνάκειμαι ὁ εἰς αὐτός λατρεία , καί πλούσιος ἐπί οὗτος ἀπόδυσις ἐπαγγέλλω τιμή ὁ φιλάττους ὁ ἐντολή , προσέρχομαι λέγω · « ἰδέ ἐγώ ἀφίημι πᾶς , καί ἀκολουθέω σύ , τίς ἄρα εἰμί ἐγώ ; » πρός οὗτος αὐτός ὁ πεῦσις ἀποκρίνω Χριστός · « σύ ὁ ἀκολουθέω ἐγώ ἐν ὁ παλιγγενεσία , ὅταν καθίζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπί θρόνος δόξα αὐτός , καθίημι καί σύ ἐπί δώδεκα θρόνος , κρίνω ὁ δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ . » οὗτος ὁ Ζαβεδαίου παῖς ὁ ἐπαγγελία ἀκούω ἔρχομαι εἰς ἐπιθυμία οὖον πρέπω αὐτός . ὁ γάρ πᾶς ὁ μαθητής προτίθημι ὡς ἐν ἀμοιβή ὁ πρός ὁ Χριστός εὔνοια , ἁρπάζω ἐθέλω μόνος · αὐτός δέ ὁ μή δοκέω ἐπιθυμία δόξα ἠτηθεῖαι κενός , αὐτός μέν σιωπάω ὁ κατά νόος · οὐ ἐκφαίνω , δianoouevn δέ αὐτός ὁ μέν ἀρά πρός οὗτος παρασκευάζω . καί δή προσέρχομαι σφώ · « εἶπον ἐάν ὁ δεʹ υἱός ἐγώ καθίζω εἰς ἐκ δεξιός σύ , καί εἰς ἐκ εὐώνυμος σύ . » φαίνω τοίνυν διά οὗτος , εἰμί πᾶς χρεωστέω , μόνος ἁρπάζω ὁ ἑαυτοῦ παῖς ὁ γυνή . εἰμί γάρ μή τοιούτ εἰμί , ποτόν ἔχω λόγος , ὁ δήν δίδωμι αὖτις προΐστημι αἰτέω ; καί αὐτός γάρ εἰμί ἐν ὁ ἀκούω , « σύ ὁ ἀκολουθέω ἐγώ , καθίημι ἐπί δώδεκα θρόνος . » εἰδώς δέ ὁ Σωτήρ ὡς θεός ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος , προσκαλέω μέν ὁ Ζαβεδαίου παῖς , ἀπότομος δέ οὐ ἐλᾷγει φιλάγαθος εἰμί , νάω μή ὁ βάρος ὁ λύπη βαπτίζω πρός ἀθυμία · πιθανός δέ φημί , οὐχ εἰμί ἐμός δύο · καί ὁ δή πού κατηγορέω ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὡς οὐ ἔχω ὁ δύναμαι παρέχω . ( τόπος γάρ δυνατός καί λίαν εὐθύς οὗτος νοέω , ἐπιρρέω ἤδη φαίνω οὗτος παρέχω καί ἐπαγγέλλω , ἀλλά ἐπεί , φημί , αδυκως αἴτησις καί χάρις τοιοῦτος , ὅς οὐ ἐγώ πρέπω παρέχω , ἐπιζητέω λαμβάνω , « οὐχ εἰμί ἐμός δύο . » εἰμί γάρ δίκαιος κριτής , καί πρός ἄξιος ὁ ἕκαστος πόνος ἀποδίδωμι , ὡς ἐν ὄφλημα τάξις ὁ γέρας . ἄλλος τε δόξα νομίζω κενός ὁ καθίζω ἐκ δεξιός ἐγώ καί ἐκ εὐώνυμος · ἀλλά οὐ εἰμί ἐμός οὗτος παρέχω . ὁ γάρ διδάσκω μή νοσέω , οὐ εἄν αὐτός νόσος ἐπιδέω τις · ὡς εἄν εἰμί ὁ πῦρ ὁ καταφεύγω βούλομαι , καί οὗτος αἰτέω παρά αὐτός , λέγω , οὐχ εἰμί ἐμός δ ζητέω ἐπιδίδωμι σύ · φύσις γάρ τετράς εἰμί . Δίκαιος οὖν ὑπάρχω αγνωσοος , οὖον ὁ αἰτέω ἀπλόος ὀφείλω παρέχω , οὐδέ πᾶς ἀδικέω ὁ ἀγωνίζομαι , εἰς δύο μόνος συγγίγνομαι ὁ τιμή · ἀλλά ὁ ἕκαστος κατόρθωμα ἀνάλογος ἀποδύω ὁ αὐτός χρεωστέω . ἐκεῖνος οὖν εἰμί λαμβάνω οὖς οὗτος δικαίως τρέπω παρά ὁ πατήρ , ὁ ἐν ἐγώ καί διά ἐγώ πᾶς ἐργάζομαι . οιδημος δή μηδὲς , διά ὁ αὐτός μή δύναμαι παρέχω , ὁ ὁ πατήρ ἐπωνυμία εἰσφέρω , καί παρά αὐτός ὁ Ἀγίας ητρεπιεπομαι λέγω ὁ τιμή . ἄλλος οἰκονομικός φημί οὗτος · ἐάω γάρ αὐτός πᾶς ὑπερ εἄν ὑπερέχω ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀναβαίνω , οὗτος ἀνατίθημι ὁ