cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0030.3
Εἰ βουλοῦμεθα δοξάζειν ὀρθῶς , ἀνάγκη λέγειν ὡς οὐκ ἐπιγέγονε τῷ Θεῷ τὸ εἶναι Πατέρα , ἀλλ’ ἦν ἀεὶ τοῦτο · ἢ γὰρ ἄν καὶ τρεπτικὴς ὡν φαινοῖτο φύσεως ὕστερον γεγὼν ὅπερ οὐκ ἦν , κατὰ τὴν τῶν αἱρετικῶν μανίαν . Εἰ γὰρ καλὸν τι φαίνεται τὸ εἶναι αὐτὸν Πατέρα , τοῦτο δὲ ἦν οὐκ ἀεὶ , ἦν ἄρα χρόνος ὅτε τὸ καλὸν οὐκ ἦν ἐν Θεῷ . Εἰ δὲ τοῦτο δυσφημον , ἦν ἄρα ἀεὶ Πατήρ , Υἱοῦ δηλονότι συνυπάρχοντος · οὐ γὰρ ἄν εἴη Πατὴρ οὐκ ὄντος Υἱοῦ . Εἰ δὲ τις ἀντιποιήσεται λέγων · Ἄρ’ οὖν ἐπειδὴ κατὰ φύσιν ἐστὶ καὶ ποιητὴς ὁ Θεός , ἦν ἀεὶ τὰ ποιήματα · καὶ τοῦτο λέγειν ἡμᾶς ἀναγκαῖον , ἵνα μὴ ὕστερον ἐπιγενοὺς τῷ Θεῷ φαίνηται τὸ εἶναι ποιητήν , καὶ δοξεῖ τις τροπὴ περὶ τὴν θείαν γίνεσθαι φύσιν · τοῦτο γὰρ ἐλέγομεν ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ . Ἡ καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον · ἐπειδὴ καλὸν τὸ κτίζειν καὶ ποιεῖν , ἦν ἀεὶ τὰ ποιήματα , ἵνα μὴ φαίνηται ποτε μὴ ὂν ἐν Θεῷ τὸ καλόν . Πρὸς ταῦτα χρή τοῦτον ὑπαντῆσαι τὸν τρόπον · Υἱὸς καὶ ποίημα , πολὺ τῆς πρὸς ἀλλήλα κοινωνίας ἀπόχωσι , καὶ οὐδὲν ἐν αὐτοῖς τὸ ἴσον · ὁ μὲν γὰρ ἐκ τῆς οὐσίας προελθὼν , Πατέρα εὐθὺς ἐδείξε τὸν γεννήσαντα . Ἔστω δὲ ὡς ἐπ’ ἀνθρώπων ὁ λόγος · τὸ δὲ ἔργον τῆς οὐσίας ἐστὶν , τοῦτο πάντως ποιητὴν ἀποφαίνει τὸν ἐργασάμενον , ὅτε καὶ γίνεται · ἦν γὰρ ἐν αὐτῷ τὸ ποιεῖν ἤδη · πρότερον γὰρ τις ἔσται τεχνίτης , εἴθ’ οὕτω δημιουργός . Τοσαύτης τοίνυν μεταξὺ κειμένης διαφορᾶς , καὶ τοῦ μὲν Υἱοῦ ἅμα τῷ τοῦ Πατρὸς προσήγορῳ συνεπινοουμένου , καὶ συνευσθαινοῦντος · ἅμα τε γὰρ Πατήρ , εὐθὺς καὶ ὁ Υἱός , ἅμα τε Υἱός , εὐθὺς καὶ Πατήρ , καὶ οὐκ ἄν νοηθεῖ χωρὶς τοῦ ἑτέρου τὸ ἕτερον . Τοῦ δὲ ποιήματος καὶ μετὰ τὴν ὑπαρξιν τοῦ ποιητοῦ δυναμένου φαίνεσθαι ( οὐ γὰρ ἐκ τῆς φύσεως
Lemmas: εἰμί βουλέω δοξάζω ὀρθῶς , ἀνάγκη λέγω ὡς οὐ ἔπειμι ὁ Θεός ὁ εἰμί πατήρ , ἀλλά εἰμί ἀεί οὗτος · ἢ γάρ ἄν καί τρεπτικός ὡς φαίνω φύσις ὕστερος γῆ ὅσπερ οὐ εἰμί , κατά ὁ ὁ αἱρετικός μανία . εἰμί γάρ καλός τίς φαίνω ὁ εἰμί αὐτός πατήρ , οὗτος δέ εἰμί οὐ ἀεί , εἰμί ἄρα χρόνος ὅτε ὁ καλός οὐ εἰμί ἐν Θεός . εἰμί δέ οὗτος δυσφημέω , εἰμί ἄρα ἀεί Πατήρ , υἱός δηλονότι συνυπάρχω · οὖον γάρ ἄν εἰμί πατήρ οὐ εἰμί υἱός . εἰμί δέ τις ἀντιποιέω λέγω · ἄρα οὖν ἐπεί κατά φύσις εἰμί καί ποιητής ὁ Θεός , εἰμί ἀεί ὁ ποίημα · καί οὗτος λέγω ἐγώ ἀναγκαῖος , ἵνα μή ὕστερος ἐπιγενής ὁ Θεός φαίνω ὁ εἰμί ποιητής , καί δοκέω τις τροπή περί ὁ θεῖος γίγνομαι φύσις · οὗτος γάρ λέγω ἐπί ὁ υἱός . ὁ καί κατά ἕτερος τρόπος · ἐπεί καλός ὁ κτίζω καί ποιέω , εἰμί ἀεί ὁ ποίημα , ἵνα μή φαίνω ποτός μή εἰμί ἐν Θεός ὁ καλός . πρός οὗτος χρή οὗτος ὑπαντάω ὁ τρόπος · υἱός καί ποίημα , πολύς ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ἀπέχω , καί οὐδείς ἐν αὐτός ὁ ἴσος · ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ οὐσία προέρχομαι , πατήρ εὐθύς δείκνυμι ὁ γεννάω . ἔστω δέ ὡς ἐπί ἄνθρωπος ὁ λόγος · ὁ δέ ἔργον ὁ οὐσία εἰμί , οὗτος πάντως ποιητής ἀποφαίνω ὁ ἐργάζομαι , ὅτε καί γίγνομαι · εἰμί γάρ ἐν αὐτός ὁ ποιέω ἤδη · πρότερος γάρ τις εἰμί τεχνίτης , ἔτι οὗτος δημιουργός . τοσοῦτος τοίνυν μεταξύ κεῖμαι διαφορά , καί ὁ μέν υἱός ἅμα ὁ ὁ πατήρ προσηγορέω συνεπινοέω , καί συνευσθαινοῦντος · ἅμα τε γάρ Πατήρ , εὐθύς καί ὁ υἱός , ἅμα τε υἱός , εὐθύς καί Πατήρ , καί οὐ ἄν νοέω Χωρὶς ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . ὁ δέ ποίημα καί μετά ὁ ὕπαρξις ὁ ποιητής δύναμαι φαίνω ( οὖον γάρ ἐκ ὁ φύσις