cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0198.1
τὰς τοιαύτας εἰρήσθαι πιστεύομεν φωνάς , κλαίειν τω μὲν ὡς ἄνθρωπο , καὶ φοβεῖσθω πάλιν καὶ δειλιάτω τὸν θάνατον , καὶ γινέσθω περίλυπος , καὶ ταραττέσθω , καὶ ὅσα πέφυκεν ἡ ἀνθρώπου φύσις ὑπομένειν , ταῦτα καὶ αὐτός . Εἰ δὲ Θεὸς ἦν ἐν σαρκί , ἦν δὲ τοῦτο , καὶ οὐχ ἕτερος , τίνα φοβεῖται Θεός ; Εἰ ἀλήθης ἦν λέγων , « Ἐγώ εἰμι ἡ ζωή , » κατὰ τίνα τρόπον φοβεῖται τὸν θάνατον ἡ ζωή ; Εἰ ἄλλους ἐκ θανάτου διέσωσε , πῶς δὲ αὐτὸς ἐφοβείτο τὸν θάνατον , οἷς τοὺς μαθητὰς ἐπαλείφων εἰς φρόνημα νεανικόν , καὶ λέγων « Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , ἧν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι ; » Πῶς ἂν αὐτὸς ἐφοβείτο τοῦτο παθεῖν , εἰ τὸν Ἀβραὰμ παραθαρσοῦντι , λέγων « Μὴ φοβοῦ , ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι ; » Εἰ Μωϋσέα γοργότερον ἐποίησε κατὰ τοῦ Φαραώ , καὶ πρὸς Ἰησοῦν τὸν τοῦ Ναυὴ λέγει « Ἱσχυε καὶ ἀνδρίζου , » πῶς αὐτὸς δειλίας ἔσται δεκτικὸς , ἢ πῶς ἀνθρώπους ἐφοβήθη , ὁ ἄλλους συμβουλεύων εἰς τὸ μὴ φοβεῖσθαι , καὶ πεῖθων βοᾶν « Κύριος ἐμοὶ βοηθός , οὐ φοβηθήσομαι εἰ ποίησάι μοι ἄνθρωπος ; » Πῶς δὲ ὁ εἰς τοῦτο παρελθὼν , ἵνα τὸν θάνατον ἀποκτείνῃ , αὐτὸς ἐφοβείτο τὸν καθ' οὗ παραγέγονεν ; Ἡ πῶς οὐ πάσης ἐπικεῖται δυσσεβείας ἐστὶ τὸ λέγειν φοβεῖσθαι τὸν ἅδην , ὅν οἱ τοῦτον πυλωροὶ καὶ μόνον ἰδόντες κατέπτηξαν , καὶ τὰς ἀψύτους πετάσαντες ψυχὰς , ἀφήκαν τὰ ἐναποκλεισθέντα πνεύματα , ὡς ἀναστῆναι τῶν ἀγίων πολλούς , καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν , καθὼς γέγραπται , καὶ ὁφθῆναι τισι ; Πῶς ἐφοβείτο τὸν θάνατον ὁ ἐν τῷ ζητεῖσθαι λέγων πρὸς τοὺς παραγενομένους αὐτὸν συλλαβεῖν « Ἐγώ εἰμι ; » Πῶς ἐφοβείτο τὸν θάνατον ὁ λέγων « Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου καὶ πάλιν ἐξουσίαν ἔχω λαβεῖν αὐτήν ; » καὶ « Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ' ἐμοῦ , ἀλλ' ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ' ἐμαυτοῦ ; » Οὐχ ἦν οὖν ἄρα καθ' ἑαυτὸν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ὁ τὸν θάνατον ὑποπτήσας · ἀλλ' ἦν ἐν αὐτῷ τὸ ἀνθρώπινον πεφυκὸς τοῦτο πάσχειν ἀεὶ .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος εἴρω πιστεύω φωνή , καλέω ὁ μέν ὡς άνθρωπος , καί φοβέω πάλιν καί δειλιάω ὁ θάνατος , καί γίγνομαι περίλυπος , καί ταράσσω , καί ὅσος φύω ὁ ἄνθρωπος φύσις ὑπομένω , οὗτος καί αὐτός . εἰμί δέ θεός εἰμί ἐν σάρξ , εἰμί δέ οὗτος , καί οὐ ἕτερος , τίς φοβέω Θεός ; εἰμί ἀλάομαι εἰμί λέγω , « ἐγώ εἰμί ὁ ζωή , » κατά τίς τρόπος φοβέω ὁ θάνατος ὁ ζωή ; εἰμί ἄλλος ἐκ θάνατος διασῴζω , πῶς δέ αὐτός φοβέω ὁ θάνατος , ὅς ὁ μαθητής ἐπαλείφω εἰς φρόνημα νεανικός , καί λέγω « μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ἧμαι δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω ; » Πῶς εἄν αὐτός φοβέω οὗτος πάσχω , εἰμί ὁ Ἀβραάμ παραθαρσοῦντι , λέγω « μή φοβέω , ὅτι μετά σύ εἰμί ; » εἰμί Μωϋσῆς γοργός ποιέω κατά ὁ Φαραώ , καί πρός Ἰησοῦς ὁ ὁ ναύω λέγω « ἰσχύω καί ἀνδρίζω , » πῶς αὐτός δειλία εἰμί δεκτικός , ἢ πῶς ἄνθρωπος φοβέω , ὁ ἄλλος συμβουλεύω εἰς ὁ μή φοβέω , καί πείθω βοάω « Κύριος ἐγώ βοηθός , οὖον φοβέω εἰμί ποιέω ἐγώ ἄνθρωπος ; » Πῶς δέ ὁ εἰς οὗτος παρέρχομαι , ἵνα ὁ θάνατος ἀποκτείνω , αὐτός φοβέω ὁ κατά ὅς παραγίγνομαι ; ὁ πῶς οὖον πᾶς επίκειται δυσσέβεια εἰμί ὁ λέγω φοβέω ὁ ἅδην , ὅς ὁ οὗτος πυλωρός καί μόνος ὁράω καταπτήσσω , καί ὁ αψυος πετάννυμι ψυχή , ἀφίημι ὁ ἐναποκλείω πνεῦμα , ὡς ἀνίστημι ὁ Ἀγίων πολύς , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις , καθώς γράφω , καί ὁράω τις ; Πῶς φοβέω ὁ θάνατος ὁ ἐν ὁ ζητέω λέγω πρός ὁ παραγίγνομαι αὐτός συλλαμβάνω « ἐγώ εἰμί ; » Πῶς φοβέω ὁ θάνατος ὁ λέγω « Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ καί πάλιν ἐξουσία ἔχω λαμβάνω αὐτός ; » καί « οὐδείς ἀείρω αὐτός ἀπό ἐγώ , ἀλλά ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπό ἐμαυτοῦ ; » οὐχ εἰμί οὖν ἄρα κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ Θεός Λόγος ὁ ὁ θάνατος ὑποπτάω · ἀλλά εἰμί ἐν αὐτός ὁ ἀνθρώπινος φύω οὗτος πάσχω ἀεί .