cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0073.3
Λέγει πού Χριστός · Ὁ Πατὴρ ὁ πέμψας με , μείζων μοῦ ἐστι . » Μαρτυρεῖ δὲ πάλιν ἡ θεία Γραφὴ περὶ αὐτοῦ ὅτι Ὁὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι Ἰσα Θεῷ . Πῶς οὖν ἔσται καὶ Ἰσος , καὶ μείζονα ἔχει τὸν Πατέρα , ζητητέον ἀκριβῶς · ἐναντία γὰρ ἀλλήλοις τὰ τοιαῦτά ἐστιν . Ἐπειδὴ δὲ δοκιμάζειν εὐσεβῶς πρόκειται τὰ ῥητά , οὔτε τὸ Ἰσον ἐκβαλοῦμεν διὰ τὸ μείζον , οὔτε μὴν τὸ μείζον διὰ τὸ Ἰσον ἀναρρήσομεν · κρατήσει δ’ ἀμφοτέρα θεωρίας εὐσεβὲς εἰσερχομένης ἐπ’ αὐτοῖς . Οὐκοῦν ἀπλῆ τις οὐσία καὶ ἀσύγκειτος ἡ τῆς θεότητος φύσις , οὐχ ἂν ἐκμηθὴ ποτὲ ταῖς ἐπινοίαις εἰς δυάδα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , εἰ μὴ τις εὐδόξει προκείσθαι διαφορὰ , οὐ κατὰ τὴν οὐσίαν ὁρμῇ , ἀλλ’ ἔξωθεν ἐπινοουμένη , δι’ ἧς τὸ ἐκατέρου πρόσωπον εἰσφέρεται ἐν ἰδιαίωσι μὲν ὑποστάσει κειμένον , εἰς ἑνότητα δὲ θεότητος διὰ ταυτότητος φυσικῆς σφιγγόμενον , ἵνα μὴ τις ἀνάγκυσις καὶ οἰονεὶ φυρμὸς γένηται Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , εἰς μόνην ἕνδαδα τρεχούσης τῆς ὑποστάσεως , τῆς πολλῆς λλᾶν ὁμοιότητος οὐκ ἰάσης φαίνεσθαι δυάδα · ὡς ἐντεύθεν ἤδη καὶ τὸν αὐτὸν Πατέρα καὶ Υἱὸν ὑπονοεῖσθαι παρὰ τισιν εἰς δυάδα μηδαμόθεν χωριζομένους . Ἐπειδὴ δὲ ἐχρὴν εἰδέναι καὶ τὴν γεννησασαν φύσιν καὶ τὴν γεννηθεῖσαν ἐξ αὐτῆς , τέθεικεν ἡ θεία Γραφὴ τὸ τοῦ Πατρὸς ὄνομα καὶ τὸ τοῦ Υἱοῦ , ἵνα φῶς ἐκ φωτὸς νοῆται , καὶ ἐκάτερον ἐν ἰδίᾳ ὑποστάσει σωζομένης ἐπ’ ἀμφοῖν τῆς ταυτότητος πρὸς τὸν ἕτερον . Ἀκολουθοῦσα δὲ πάλιν τῇ καθ’ ἡμᾶς συνήθεια , τὸ μείζονα ἀποδίδουσι τῷ Πατρὶ , ἵνα πανταχόθεν ἡ διὰς καὶ τὸ ἐξ οὐ σημαίνεται · προσαρτυρεῖ δὲ τὸ Ἰσον , ἵνα μὴ τις περὶ τὴν οὐσίαν ἀνομοιότης νοῆται Πατρὸς καὶ Υἱοῦ . Ἵσος τοιγαροῦν κατὰ τὸν τῆς οὐσίας λόγον ὑπάρχων ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ καὶ ὁμοῖος κατὰ πάντα , μείζονα αὐτὸν φησιν ὡς ἀναρχον , ἔχον ἀρχὴν κατὰ μόνον τὸ ἐξ οὐ , εἰ καὶ σύνδρομον αὐτῷ τὴν ὑπάρχειν ἔχει . majorem illum vocat , tanquam principio carentem , ex Patre est , tametsi existentiae ratione cum eo conveniat .
Lemmas: λέγος πού Χριστός · ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ , μείζων ἐγώ εἰμί . » μαρτύρομαι δέ πάλιν ὁ θεῖος γραφή περί αὐτός ὅτι οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί Ἴσος Θεός . Πῶς οὖν εἰμί καί Ἴσος , καί μείζων ἔχω ὁ πατήρ , ζητητέος ἀκριβῶς · ἐναντίος γάρ ἀλλήλων ὁ τοιοῦτος εἰμί . ἐπεί δέ δοκιμάζω εὐσεβής πρόκειμαι ὁ ῥητός , οὔτε ὁ Ἴσος ἐκβάλλω διά ὁ μείζων , οὔτε μήv ὁ μείζων διά ὁ Ἴσος ἀναρρέω · κρατέω δέ ἀμφότερος θεωρία εὐσεβής εἰσέρχομαι ἐπί αὐτός . οὐκοῦν ἀπλῆ τις οὐσία καί ασυγκειος ὁ ὁ θεότης φύσις , οὐ εἄν ἐκμηθὴ ποτέ ὁ ἐπίνοια εἰς δυάς πατήρ καί υἱός , εἰμί μή τις εὐδοξέω πρόκειμαι διαφορά , οὖον κατά ὁ οὐσία ὁρμή , ἀλλά ἔξωθεν ἐπινοέω , διά ὅς ὁ ἐκάς πρόσωπον εἰσφέρω ἐν ιδιαιων μέν ὑπόστασις κεῖμαι , εἰς ἑνότης δέ θεότης διά ταυτότης φυσικός σφίγγω , ἵνα μή τις αναγκυτις καί οἱονεί φυρμός γίγνομαι πατήρ καί υἱός , εἰς μόνος ἔνδαις τρέχω ὁ ὑπόστασις , ὁ πολύς λάω ὁμοιότης οὐ ίαση φαίνω δυάς · ὡς ἐντεῦθεν ἤδη καί ὁ αὐτός πατήρ καί υἱός ὑπονοέω παρά τις εἰς δυάς μηδαμόθεν χωρίζω . ἐπεί δέ χρή οἶδα καί ὁ γεννάω φύσις καί ὁ γεννάω ἐκ αὐτός , τίθημι ὁ θεῖος γραφή ὁ ὁ πατήρ ὄνομα καί ὁ ὁ υἱός , ἵνα φάος ἐκ φάος νοέω , καί ἐκάς ἐν ἴδιος ὑπόστασις σῴζω ἐπί ἄμφω ὁ ταυτότης πρός ὁ ἕτερος . ἀκολουθέω δέ πάλιν ὁ κατά ἐγώ συνήθεια , ὁ μείζων ἀποδίδω ὁ πατήρ , ἵνα πανταχόθεν ὁ Διᾶς καί ὁ ἐκ οὖον σημαίνω · προσαρτυρεω δέ ὁ Ἴσος , ἵνα μή τις περί ὁ οὐσία ἀνομοιότης νοέω πατήρ καί υἱός . Ἴσος τοιγάρ κατά ὁ ὁ οὐσία λόγος ὑπάρχω ὁ υἱός ὁ πατήρ καί ὅμοιος κατά πᾶς , μείζων αὐτός φημί ὡς ἄναρχος , ἔχω ἀρχή κατά μόνος ὁ ἐκ οὖον , εἰμί καί σύνδρομος αὐτός ὁ ὑπάρχω ἔχω . majorem illum vocat , tanquam principio carentem , ex Patre est , tametsi existentiae ratione cum eo conveniat .