cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0091.6
Εἰ καθάπερ σῶμα ἐν σώματι χωρεῖν οἴεσθε τὸν Υἱὸν ἐν Πατρὶ , εἰκῶτως ἄν , οἴμαι , καὶ ἑτεὲν ἐλοισθε τὸν εἰς ἀλλήλους ἀντεμβάσαρμόν . Ἐπεὶ μὲν γὰρ σκέψους ὀστρακίνου τυχὸν ἡ ἐξ ἑτέρας τινὸς ὕλης κατεσκευασμένον , οὐκ ἀκοιμὸν ἴσως τὸ λέγειν μὴ δύνασθαι τὸ μείζον τῷ ἐλάττονι γενέσθαι χωρητόν , μηδ' αὐ πάλιν τὸ ἐλάττον ἀναπληροῦν τὸ μείζον . Ἐπεὶ δὲ τῶν ἀσωμάτων , καὶ ὧν ἡ φύσις τὸ ἐκ τινὸς ὕλης εἶναι διαπέφευγε , ποῖον ἄν ἔχει λόγον ἡ πρότασις ; Καὶ ταῦτὰ ψαμεν ὡς πρὸς τὸ παρόν , τὸ παρ' ὑμῖν ἀμαθῶς ὑπονοούμενον συγχωρήσαντες , καὶ καθάπερ αὐτοὶ πλανιούμενοι πεισιεύεσθαι , μείζονα τοῦ Υἱοῦ εἶναι λέγειν τὸν Πατέρα · ὁ δὲ τῆς ἀληθείας λόγος οὐχ οὕτως ἔχει . Ἔστι γὰρ ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ πάντα . Οἴμαι δ' αὐ οὐκ ἂν ὑμῖς ὅλως τούτους χρῆσασθαι τοὺς λόγους , εἴπερ ἤθετε τί ἐστιν ἀληθινῶς ὁ Πατήρ , καὶ ἀληθινὸς ὁ Υἱός , καὶ τί φύσι ἀόρατον καὶ ἀθόιον , καὶ ὁ ἀπαύγασμα αὐτοῦ , καὶ τί πάλιν ἐστὶν ἀσώματος ὑπόστασις καὶ χαρακτήρ ἀσώματος . Εἰ γὰρ τὰς περὶ τῶν τοιούτων μνήμας κατὰ τὴν ἀκριβῆ κατάληψιν εἰς νοῦν ἐμφορεῖτε , πάντως ἂν καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ φύσιν ἐννοήσαντες , οὐκ ἂν ὡς περὶ σωμάτων ἐφαντάζεσθε , ἀλλ' ἀκολούθως τοῖς εἰρημένοις ἀκριθῶς ἐζητεῖτε , πῶς μὲν ὁ Υἱὸς ἐν Πατρὶ , πῶς δὲ ἐστὶν ὁ Πατὴρ ἐν Υἱῷ . Ὡς γὰρ χαρακτήρ , καὶ εἰκών , καὶ ἀπαύγασμα καὶ ὁμοιότης , οὕτως ἐν ἐκείνῳ καθεῖναι ἐν τούτῳ φαίνεται . Ἐπειδὴ δὲ φατε μηδὲν εἶναι θαυμαστόν , εἰ καὶ ὁ Υἱὸς ἐστὶν ἐν Πατρὶ , διὰ τὸ καὶ ἡμᾶς ἐν αὐτῷ κινεῖσθαι καὶ ζῆν , ἀνάγκατον ὑμᾶς καὶ τούτῳ πολὺ πλανωμενὼν ἐπιδείξαι · καὶ τῆς ἀληθείας ἐκδεδηκῶτας τὸν ὅρον . Οὐ γὰρ καθάπερ ἐν ἑκάστῳ τῶν ἁγίων γινόμενος ὁ Θεὸς ἀντάζει τοῖς τοις , οὕτως ἐστὶ καὶ ἐν τῷ Χριστῷ . Ἄλλ' αὐτὸς ὁ Υἱὸς δύναμις ἐστὶ καὶ σοφία τοῦ Πατρός , ἀντάζων πάντα τὰ μετέχοντα αὐτοῦ ἐν Πατρὶ , αὐτὸς δὲ πάλιν οὐ κατὰ τινα μετουσίαν ἁγίος ὢν ὡσπερ ἡμεῖς , οὐδὲ κατὰ γάριν Υἱὸς κεκλημένος , ἀλλὰ γέννημα τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας ὑπάρχων ἀθόιον . Οὐκ ἔστι δὲ πάλιν οὕτως ὁ Υἱὸς ἐν Πατρὶ καθάπερ ἡμεῖς · ἡμεῖς μὲν γὰρ ἐν Θεῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν · ὁ δὲ κατὰ φύσιν Υἱὸς , ὡσπερ ἀπὸ τινὸς πηγῆς ἀεὶ ζῶσης ,
Lemmas: εἰμί καθάπερ σῶμα ἐν σῶμα χωρέω οἴομαι ὁ υἱός ἐν πατήρ , εἰκῶτως ἄν , οἴμη , καί ἐτεός αἱρέω ὁ εἰς ἀλλήλων ἀντεμβάσαρμόν . ἐπεί μέν γάρ σκέπτομαι ὀστράκινος τυγχάνω ὁ ἐκ ἕτερος τις ὕλη κατασκευάζω , οὐ ἀκοιμὸν ἴσως ὁ λέγω μή δύναμαι ὁ μείζων ὁ μικρός γίγνομαι χωρέω , μηδέ αὖος πάλιν ὁ ἐλάσσων ἀναπληρόω ὁ μείζων . ἐπεί δέ ὁ ἀσώματος , καί ὅς ὁ φύσις ὁ ἐκ τις ὕλη εἰμί διαφεύγω , ποῖος ἄν ἔχω λόγος ὁ πρότασις ; καί οὗτος ψάω ὡς πρός ὁ πάρειμι , ὁ παρά σύ ἀμαθής ὑπονοέω συγχωρέω , καί καθάπερ αὐτός πλανίζω πείθω , μείζων ὁ υἱός εἰμί λέγω ὁ πατήρ · ὁ δέ ὁ ἀλήθεια λόγος οὐ οὕτως ἔχω . εἰμί γάρ ἴσος ὁ πατήρ κατά πᾶς . οἴμη δέ αὖος οὐ εἄν ὑμῖς ὅλως οὗτος χράω ὁ λόγος , εἴπερ αἴθω τίς εἰμί ἀληθινός ὁ Πατήρ , καί ἀληθινός ὁ υἱός , καί τίς φύσις ἀόρατος καί ἄθος , καί ὁ ἀπαύγασμα αὐτός , καί τίς πάλιν εἰμί ἀσώματος ὑπόστασις καί χαρακτήρ ἀσώματος . εἰμί γάρ ὁ περί ὁ τοιοῦτος μνήμη κατά ὁ ἀκριβής κατάληψις εἰς νόος ἐμφορέω , πάντως εἄν καί ὁ ὁ Θεός φύσις ἐννοέω , οὐ εἄν ὡς περί σῶμα φαντάζω , ἀλλά ἀκόλουθος ὁ εἴρω ἄκριθος ζητέω , πῶς μέν ὁ υἱός ἐν πατήρ , πῶς δέ εἰμί ὁ πατήρ ἐν υἱός . ὡς γάρ χαρακτήρ , καί εἰκών , καί ἀπαύγασμα καί ὁμοιότης , οὕτως ἐν ἐκεῖνος καθίημι ἐν οὗτος φαίνω . ἐπεί δέ φημί μηδείς εἰμί θαυμαστός , εἰμί καί ὁ υἱός εἰμί ἐν πατήρ , διά ὁ καί ἐγώ ἐν αὐτός κινέω καί ζῶ , ἀναγκάζω σύ καί οὗτος πολύς πλανωμενὼν ἐπιδείκνυμι · καί ὁ ἀλήθεια ἐκδεδηκῶτας ὁ ὅρος . οὖον γάρ καθάπερ ἐν ἕκαστος ὁ ἅγιος γίγνομαι ὁ θεός ἀντάζει ὁ ὁ , οὕτως εἰμί καί ἐν ὁ Χριστός . ἄλλος αὐτός ὁ υἱός δύναμις εἰμί καί σοφία ὁ πατήρ , ἀντάζων πᾶς ὁ μετέχω αὐτός ἐν πατήρ , αὐτός δέ πάλιν οὖον κατά τις μετουσία ἅγιος εἰμί ὡς ἐγώ , οὐδέ κατά γάριν υἱός καλέω , ἀλλά γέννημα ὁ ὁ πατήρ οὐσία ὑπάρχω ἄθος . οὐ εἰμί δέ πάλιν οὕτως ὁ υἱός ἐν πατήρ καθάπερ ἐγώ · ἐγώ μέν γάρ ἐν Θεός ζῶ καί κινέω , καί εἰμί · ὁ δέ κατά φύσις υἱός , ὡς ἀπό τις πηγή ἀεί ζώννυμι ,