cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0255.3
« Παραγγέλλω σοι , ἐνῴπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζωογνοῦντος τὰ πάντα , καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν , τηρήσαι σε τὴν ἐντολὴν ἀσπίλον , ἀνεπίληπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἣν καιροῖς ἰδίους δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης , ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων , καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων , ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν , φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον . ὁ Αὐτὸς ἄρα τὴν ἑαυτοῦ παρουσίαν καιροῖς ἰδίοις δείξει Χριστός , ἢ μᾶλλον ὁ τοῦτον Πατήρ . Εἰ μὴν οὖν αὐτὸν εἶναι φαμεν τὸν ἐπιφανούντα Χριστὸν , πῶς ὁ τοσούτους ἀξιώμασι φυσικῶς εἰς ἀκρότητα δόξης μαρτυρούμενος γεννητὲς εἶναι νομισθήσεται ; Θεοῦσι γὰρ οὕτω δυνάμει καὶ ἰφ' ἑαυτοῦ τῶν γεννητῶν , ἡ μόνου πρέπεται τῇ Θεᾷ φύσει . Καὶ οὐδὲν ἔστιν λοιπὸν ἐν αὐτῇ τῷ παρόνθουν , εἰπερ ἴδιος καὶ τοῖς γεννητοῖς προσελθεῖν ταῦτα δυναιται φυσικῶς , ὅπερ ἂν αὐτὴς ὑπάρχει καὶ μόνης ἰδια . Ἄλλ' οὐδὲν κοινὸν , εἰς θεότητος λόγον , τοῖς ποιημένοις πρὸς τὴν ποίησιν , πάντα δὲ πρόσασιν τῷ Κυρίῳ τὰ τοῦ Πατρὸς ἴδια , καὶ ἡ τῆς θεότητος φύσις ἐν αὐτῷ διαγράφεται , οὐκ ἄρα τῶν ποιημάτων εἰς ἔστιν . Εἰ δὲ ὁ Πατὴρ ἐποδείξει τοῦ Υἱοῦ τὴν παρουσίαν , καὶ αὐτὴ μᾶλλον τῶν θεοπροπιῶν ἀξιώμασιν καταλόγον παρειληφesi τῆς ἀληθείας ὁ κήρυξ , πῶς μόνου τοῦ Πατρὸς ἀθανασίαν ἔχοντος , ἔχει ταύτην ὁ Υἱός ; « Ἐγὼ γὰρ εἰμι , φησιν , ἡ ζωὴ . Ἄλλ' ἵστι δηλοῦντι τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας οὐκ ἀλλότριος ἂν , οὐδὲ εἰς ἑκφυλὸν τινα καὶ ξένην ἐκδεδηκὼς ἰδιότητα , καθάπερ τὰ ποιημένα . Μόνι δὲ καὶ οὐζεται καὶ ἔστιν οἰκῶν τοῦ γεννήσαντος ἀπαράλλακτος , καὶ διὰ τοῦτο διαφεύγων τὸ εἶναι γεννητός , Θεὸς δὲ μᾶλλον ὡς ἐκ Θεοῦ , καὶ φῶς ἐκ φωτός , καὶ ζωὴ πάλιν ἐκ ζωῆς . Οὐκ ἄρα ποίημα ἢ κτίσμα ἐστι κατὰ τὰς τινῶν ἀθυρογλωσσίας .
Lemmas: « παραγγέλλω σύ , ἐνώπιος ὁ Θεός ὁ ζωογνοῦντος ὁ πᾶς , καί Χριστός Ἰησοῦς ὁ μαρτυρέω ἐπί Πόντιος Πιλᾶτος ὁ καλός ὁμολογία , τηρέω σύ ὁ ἐντολή ἄσπιλος , ἀνεπίληπτος μέχρι ὁ ἐπιφάνεια ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς καιρός ἴδιος δείκνυμι ὁ μακάριος καί μόνος δυνάστης , ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύω , καί Κύριος ὁ κυριεύω , ὁ μόνος ἔχω ἀθανασία , φάος οἰκέω ἀπρόσιτος . ὁ αὐτός ἄρα ὁ ἑαυτοῦ παρουσία καιρός ἴδιος δείκνυμι Χριστός , ἢ μᾶλλον ὁ οὗτος Πατήρ . εἰμί μήv οὖν αὐτός εἰμί φημί ὁ ἐπιφαίνω Χριστός , πῶς ὁ τοσοῦτος ἀξίωμα φυσικός εἰς ἀκρότης δόξα μαρτυρέω γεννητής εἰμί νομίζω ; θέω γάρ οὗτος δύναμις καί ἶφι ἑαυτοῦ ὁ γεννητής , ὁ μόνος πρέπω ὁ θεά φύσις . καί οὐδείς εἰμί λοιπός ἐν αὐτός ὁ παρόνθουν , εἰ ἴδιος καί ὁ γεννητός προσέρχομαι οὗτος δυναιτης φυσικός , ὅσπερ εἄν αὐτός ὑπάρχω καί μόνος ἰδιος . ἄλλος οὐδείς κοινός , εἰς θεότης λόγος , ὁ ποιέω πρός ὁ ποίησις , πᾶς δέ προσαίνω ὁ κύριος ὁ ὁ πατήρ ἴδιος , καί ὁ ὁ θεότης φύσις ἐν αὐτός διαγράφω , οὐ ἄρα ὁ ποίημα εἰς εἰμί . εἰμί δέ ὁ πατήρ εποδεικνυμι ὁ υἱός ὁ παρουσία , καί αὐτός μᾶλλον ὁ θεοπροπία ἀξίωμα κατάλογος παραλαμβάνω ὁ ἀλήθεια ὁ κῆρυξ , πῶς μόνος ὁ πατήρ ἀθανασία ἔχω , ἔχω οὗτος ὁ υἱός ; « ἐγώ γάρ εἰμί , φημί , ὁ ζωή . ἄλλος ἵστημι δηλόω ὁ ὁ πατήρ οὐσία οὐ ἀλλότριος εἄν , οὐδέ εἰς ἕκφυλος τις καί ξένος ἐκδέω ἰδιότης , καθάπερ ὁ ποιημένος . Μόνις δέ καί ουζω καί εἰμί οἰκέω ὁ γεννάω ἀπαράλλακτος , καί διά οὗτος διαφεύγω ὁ εἰμί γεννητός , θεός δέ μᾶλλον ὡς ἐκ Θεός , καί φάος ἐκ φάος , καί ζωή πάλιν ἐκ ζωή . οὐ ἄρα ποίημα ἢ κτίσμα εἰμί κατά ὁ τις αθυρογλωσσία .