cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0062.6
Οὐκ εὐλόγως οἱ χριστομάχοι τὰ περὶ τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ γυμνάζοντες , καὶ σχέσιν ζητοῦντες ἣν ἔχει φυσικῶς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα , ταῖς ἀνθρωπίνως εἰρημέναις χέχρηνται φωναῖς , αἳς ὁ Κύριος εἶπεν , ὅτε τὴν ἡμῶν σάρκα περιεβάλετο . Οὐ γὰρ ἔν ὡς ἄνθρωπος οἰκονομικῶς διαλέγεται , ἐν τούτῳ ἡ ἀσώματος οὐσία χαρακτηρίζεται , ἀλλ' εἰδέναι χρή καὶ πιστεύειν , ὅτι Θεὸς ὤν ὁ Λόγος καὶ ὁμοούσιος κατὰ πάντα τῷ Πατρὶ , τὴν ἀνθρώπινον φύσιν περιεβάλετο , καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , ἵνα καὶ ὡς ἄνθρωπος ἔσθ' ὅτε λαλῇ , διὰ τὴν μετὰ σαρκὸς οἰκονομίαν . Ἀλλ' ἐκ καὶ ὡς Θεὸς τὰ ὑπὲρ ἀνθρώπων , ὡς τοῦτο κατὰ φύσιν ὤν , καὶ ὅτε καιρὸς τὴν τοῦτο χρειαν εἰσφέρει . Ἄλλ' εἰ τις βούλοιτο τὰ ἀνθρωπικώτερον καὶ οἰκονομικῶς , καθάπερ ἔφην , εἰρημένα φέρειν ἐπὶ τὸν τῆς θεότητος αὐτοῦ λόγον , καὶ πάλιν , τὰ θεϊκῶς εἰρημένα φέρειν ἐπ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν καθ' ὃν γέγονεν ἄνθρωπος , ἀδίκῃσει τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν , καὶ ἀναιρήσει τὴν οἰκονομίαν . Ποτὲ μὲν γὰρ ὡς Θεὸς λέγει : « Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , πρὸν Ἀβραὰμ γενέσθαι , ἐγώ εἰμι . » Καὶ πάλιν : « Κατέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . » Εἰ δὲ τι ; βουλοῖτο μόνον αὐτῇ φυλάττειν τὸ θεοπρεπὲς ἀξίωμα , ἀναιρήσει πάντως τὸ ἐν ὑστέραις καιροῖς ἀνθρώπων γενέσθαι αὐτόν . Οὐ γὰρ ἦν ἐν ἀνθρωπότητι , πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι , οὐδὲ καθὸ ἄνθρωπος καταβέβηκεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Καὶ πάλιν , εἰ τις θελήσει τὰ τῇ ; ἀνθρωπότητος ῥήματα τε καὶ πράγματα γυμνῷ προσάπτειν τῷ Θεῷ Λόγῳ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως , ἀσεβήσει μεγάλως . Τί γὰρ ποιήσει , λέγοντος τοῦ Χριστοῦ : « Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται , καὶ περιλύπιδος ἐστι ; » Ἀύπην ἄρα καὶ ὀδύρουν δώσει περὶ τὴν τοῦ Θεοῦ φύσιν γενέσθαι , καὶ κρατεῖν θανάτου φόβον ; Τί δὲ ὅταν σταυρούμενον ἴδῃ , καὶ τοῦτο πάσχειν τοῦ Υἱοῦ τὴν θεότητα δώσει ; οὕτως ὡς ἄνθρωπον ; » Ἡ τ'
Lemmas: οὐ εὔλογος ὁ χριστομάχος ὁ περί ὁ θεότης ὁ υἱός γυμνάζω , καί σχέσις ζητέω ὅς ἔχω φυσικός πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , ὁ ἀνθρώπινος εἴρω χράω φωνή , ὅς ὁ Κύριος εἶπον , ὅτε ὁ ἐγώ σάρξ περιβάλλω . οὖον γάρ ἐν ὡς ἄνθρωπος οἰκονομικός διαλέγω , ἐν οὗτος ὁ ἀσώματος οὐσία χαρακτηρίζω , ἀλλά οἶδα χρή καί πιστεύω , ὅτι θεός εἰμί ὁ Λόγος καί ὁμοούσιος κατά πᾶς ὁ πατήρ , ὁ ἀνθρώπινος φύσις περιβάλλω , καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἵνα καί ὡς ἄνθρωπος ἔστω ὅτε λαλέω , διά ὁ μετά σάρξ οἰκονομία . ἀλλά ἐκ καί ὡς θεός ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος , ὡς οὗτος κατά φύσις εἰμί , καί ὅτε καιρός ὁ οὗτος χρεία εἰσφέρω . ἄλλος εἰμί τις βούλομαι ὁ ἀνθρωπικός καί οἰκονομικός , καθάπερ φημί , εἴρω φέρω ἐπί ὁ ὁ θεότης αὐτός λόγος , καί πάλιν , ὁ θεῖος εἴρω φέρω ἐπί ἐκεῖνος ὁ καιρός κατά ὅς γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀδικέω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , καί ἀναιρέω ὁ οἰκονομία . ποτέ μέν γάρ ὡς θεός λέγω : « ἀμήν λέγω σύ , πρόειμι Ἀβραάμ γίγνομαι , ἐγώ εἰμί . » καί πάλιν : « κατεβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός . » εἰμί δέ τίς ; βούλομαι μόνος αὐτός φυλάσσω ὁ θεοπρεπής ἀξίωμα , ἀναιρέω πάντως ὁ ἐν ὕστερος καιρός ἄνθρωπος γίγνομαι αὐτός . οὖον γάρ εἰμί ἐν ἀνθρωπότης , πρίν Ἀβραάμ γίγνομαι , οὐδέ καθό ἄνθρωπος καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός . καί πάλιν , εἰμί τις ἐθέλω ὁ ὁ ; ἀνθρωπότης ῥῆμα τε καί πρᾶγμα γυμνός προσάπτω ὁ Θεός Λόγος πρό ὁ ἐνανθρώπησις , ἀσεβέω μέγας . τις γάρ ποιέω , λέγω ὁ Χριστός : « νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω , καί περιλυπιθος εἰμί ; » Ἀύπην ἄρα καί ὀδύρομαι δίδωμι περί ὁ ὁ Θεός φύσις γίγνομαι , καί κρατέω θάνατος φόβος ; τις δέ ὅταν σταυρόω ὁράω , καί οὗτος πάσχω ὁ υἱός ὁ θεότης δίδωμι ; οὕτως ὡς ἄνθρωπος ; » ὁ τε