cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0148.6
Πρὸς δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν αἱρετικῶν προβλήματα , δυσχερὲς μὲν οὐδὲν ἀντιλέγειν · χρειὰ δὲ ὅμως · τῇ τῶν ἀκροωμένων εὐλαβείας . Ὅτι μὲν γὰρ ἐπὶ τέλει τοῦ παρόντος αἰῶνος ἡ μετὰ σαρκὸς τοῦ Λόγου γέγονε παρουσία , οὐχ ἂν , οἶμαι , τῶν τῶν εὖ φρονοῦντων ἀρνήσαιτο . Φανερὰ γὰρ τὰ ἐν ταῖς θείαις βουίμενοι Γραφαῖς . Ἄλλ᾽ ὁ γινώσκων τὰ ἐσόμενα θεὸς καὶ οὐχ ὅτε γίνεται τὰ πράγματα , καὶ πρὸ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς ἤδει τὰ ἐν ἐσχάτοις συμβεβούμενα καιροῖς . Διὸ δὴ τὰ ἑαυτῷ πρέποντα πράττων , οὐχ ὅτε γεγόναμεν , τότε πρώτον περὶ ἡμῶν βουλεύεται , ἀλλὰ καὶ πρὶν γενέσθαι τὴν γῆν καὶ τοὺς αἰῶνας , ἔοχεν ἐν ἑαυτῷ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς τὴν γνώσιν · καὶ προεθέμελιώσε τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν δον · εἰς τὴν οἰκείαν πρόγνωσιν , ἵνα ἡμεῖς ἐποικοδομηθέντες αὐτῷ , πάλιν ἀναστῶμεν εἰς ἀφθαρσίαν οὐ πεσόντες εἰς φθορὰν διὰ τὴν παράβασιν . Ἠδει γὰρ ὅτι νεκροὶ μὲν ἐσόμεθα διὰ τὴν ἁμαρτίαν · κεῖσόμεθα δὲ ἐν τῆς χώματι , καθὰ γέγραπται , διὰ τὴν ἑαυτῶν ἀπειθείαν , ἀκούοντες · « Γῆ εἶ , καὶ εἰς τὴν ἀπελεύση . » Ἐπειδὴ δὲ χρηστὰ περὶ ἡμῶν καὶ πάλαι προεβουλεύετο ὁ πάντων ἡμῶν ποιητὴς τε καὶ δημιουργός , προεθεώρει καὶ προώριζε τὸν δι᾽ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐσόμενον ἄνθρωπον , τουτέστι , τὸν ἑαυτοῦ Λόγον , ἵνα καὶ ἀρχὴ ὁδῶν καὶ θεμέλιος εὕρεθη , ἀνακαινιζομένης εἰς ἀφθαρσίαν τῆς ἀνθρώπου φύσεως ἐν αὐτῷ , καὶ χρηματίσῃ πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς , καὶ ἀναστῇ τῶν κεκοιμημένων ἀπαρχή . Ὅπερ γὰρ ὁ πάνσοφος Σολομὼν ἐν ταῖς Παροιμίαις φησί · « Πρὸ τοῦ αἰῶνος · ἐθεμελίωσέ με , » καὶ τὰ τοῦτο · ἐφεξῆς · τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος σαφηνίζει πρὸς Τιμόθεον τὸν ἑαυτοῦ μαθητὴν ἐπιστέλλων ὡδε · « Συγχοποθήσων τῷ Εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ τοῦ σώσαντος ἡμᾶς , καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ , οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , ἀλλὰ κατὰ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνῶν αἰωνίων , φανερωθεῖσαν · τε νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον , φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν . » Εἰ τοίνυν καὶ πρὸ τοῦ αἰῶνος , οὕπω γεγονότες δηλαδή , κλήσει ἁγίᾳ κεκλήμεθα κατὰ χάριν καὶ πρόθεσιν τοῦ πάντα προειδὸτος Θεοῦ , κεκλήμεθα δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ,
Lemmas: πρός δέ ὁ τοιοῦτος ὁ αἱρετικός πρόβλημα , δυσχερής μέν οὐδείς ἀντιλέγω · χρεία δέ ὅμως · ὁ ὁ ἀκροάομαι εὐλάβεια . ὅτι2 μέν γάρ ἐπί τέλος ὁ πάρειμι αἰών ὁ μετά σάρξ ὁ Λόγος γίγνομαι παρουσία , οὐ εἄν , οἴομαι , ὁ ὁ εὕω φρονέω ἀρνέομαι . Φανερός γάρ ὁ ἐν ὁ θεῖος βουιμενω γραφή . ἄλλος ὁ γιγνώσκω ὁ εἰμί θεός καί οὐ ὅτε γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , καί πρό ὁ ὁ κόσμος καταβολή ἦδος ὁ ἐν ἔσχατος συμβαίνω καιρός . Διὸ δή ὁ ἑαυτοῦ πρέπω πράσσω , οὐ ὅτε γίγνομαι , τότε πρῶτος περί ἐγώ βουλεύω , ἀλλά καί πρίν γίγνομαι ὁ γῆ καί ὁ αἰών , ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ κατά ἐγώ ὁ γνῶσις · καί προεθεμελιωθεω ὁ ἑαυτοῦ υἱός δίδωμι · εἰς ὁ οἰκεῖος πρόγνωσις , ἵνα ἐγώ ἐποικοδομέω αὐτός , πάλιν ἀνίστημι εἰς ἀφθαρσία οὖον πίπτω εἰς φθορά διά ὁ παράβασις . Ἡδύς γάρ ὅτι νεκρός μέν εἰμί διά ὁ ἁμαρτία · κεῖμαι δέ ἐν ὁ χῶμα , καθά γράφω , διά ὁ ἑαυτοῦ ἀπείθεια , ἀκούω · « Γῆ εἰμί , καί εἰς ὁ ἀπέρχομαι . » ἐπεί δέ χρηστός περί ἐγώ καί πάλαι προβουλεύω ὁ πᾶς ἐγώ ποιητής τε καί δημιουργός , προθεωρέω καί προορίζω ὁ διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ εἰμί ἄνθρωπος , τουτέστι , ὁ ἑαυτοῦ Λόγος , ἵνα καί ἀρχή ὁδός καί θεμέλιος εὑρίσκω , ανακαινιζόμενος εἰς ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν αὐτός , καί χρηματίζω πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός , καί ἀνίστημι ὁ κοιμάω ἀπαρχή . ὅπερ γάρ ὁ πάνσοφος Σολομών ἐν ὁ παροιμία φημί · « πρό ὁ αἰών · θεμελιόω ἐγώ , » καί ὁ οὗτος · ἐφεξῆς · οὗτος καί ὁ Παῦλος σαφηνίζω πρός Τιμόθεος ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἐπιστέλλω ὧδε · « συγχοποθεω ὁ Εὐαγγέλιος κατά δύναμις Θεός ὁ σῴζω ἐγώ , καί καλέω κλῆσις ἅγιος , οὖον κατά ὁ ἔργον ἐγώ , ἀλλά κατά ἴδιος πρόθεσις καί χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος αἰώνιος , φανερόω · τε νῦν διά ὁ ἐπιφάνεια ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καταργέω μέν ὁ θάνατος , φωτίζω δέ ζωή καί ἀφθαρσία . » εἰμί τοίνυν καί πρό ὁ αἰών , οὔπω γίγνομαι δηλαδή , κλῆσις ἅγιος καλέω κατά χάρις καί πρόθεσις ὁ πᾶς πρόοιδα Θεός , καλέω δέ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ,