cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0088.1
A μεν , ὡσπερ ἐπὶ σκηνῆς τὸ τῶν ἀγνοούντων προσφητεῖν ἐαυτῷ περιθεῖς , πέμψει τὸν οἰκείων μαθητῶν , ὥστε ἦσαν συνετεώροισ , κλῆ δὲ καὶ ἀναπνοθάνειν αὐτὸν καλεῖν , καὶ διὰ ζώσης τοῦ Σωτῆρος φωνῆς ἐκμαθεῖν , εἰ αὐτὸς ἐστιν προσδοκώμενος . Ἐπεὶ δὲ ἦκον ἤδη πρὸς τὸν Ἰησοῦν οἱ ἀπεσταλμένοι , τοῦτο συνεῖς , ἄτε δὲ θεὸς ὑπάρχων ἀληθινός , πλουσιωτέραν ἐποιεῖτο τὴν ἐπὶ τοῖς κάμνουσι φιλοτιμίαν , καὶ παραδίδων ἡρίσκετο ποιητῆς τότε μᾶλλον ἢ πρότερον · ἐκεῖνα δὲ οἰκονομικῶς εἰργάζετο κατ’ ἐκεῖνο μάλιστα καιροῦ , ὅπερ αὐτὸν ἐπιτελέσειν , ὅταν ἤκοι πρὸς ἡμᾶς , οἱ προφῆται διήγγελλον . Ἐρωτημένου τοίνυν , οὐκ εὐθὺς ὑπαντᾷ καὶ φησι τῷ , Ἐγώ εἰμι , ἀλλὰ τοῖς προφητικοῖς κηρύγμασι τὴν ἐν τοῖς ἀποτελεσθεῖσαι παραθεὶς μεγαλοσυρίαν . » Πορευθέντες , φησίν , ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ τὰ εἰδετε καὶ ἠκούσατε · » ἠκούσατε μὲν γὰρ διὰ τῶν προφητῶν , εἰδετε δὲ πληρουμένα δι’ ἐμοῦ . Ἄλλὰ τούτων πορευομένων , ὡς αὐτὸς φησιν ὁ εὐαγγελιστής , ἤρξατο ὁ Χριστὸς λέγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου · « Τί ἐξήλθετε ἰδεῖν ; » καὶ τὰ τοῦτοῦ ἐφεξῆς κείμενα . Ἀναγκαῖον δὲ πάλιν καὶ τὸν περὶ τούτου λόγον ἐποθήσατο Χριστός . Ἐπεὶ γὰρ ἐμάνθανεν ἡ παριστοῦσα τῶν ἀκροαμένων πληθὺς , ὡς ἦσαν μὲν τῶν Ἰωάννου μαθητῶν οἱ τὴν πρῶτον προσάγοντες , ἦκον δὲ οὐκ ἵνα ὡσπερ ἀγνοίας ζητουμένης ἀπαλλαγῇ , ἀλλὰ τῆς αὐτοῦ πεπομφότες καὶ διερωτῆν ἀναπειθόντος , κατενόησεν ἄτε δὲ καὶ καρδίας εἰδὼς , καὶ τὰ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ γιγνομένα , ὅτι πάντως ἐροῦσι τινες καὶ λογιοῦνται καθ’ ἑαυτοῦ · Εἰ μέχρι σήμερον ἀγνοεῖ τὸν Ἰησοῦν ὁ μακάριος Ἰωάννης , πῶς ἡμῖν αὐτὸν ἐδείξατο λέγων · « Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ; » Καὶ ἦν οὐ μικρὸν ἐντεῦθεν ὀπλισθεῖν ἔσεσθαι τοῖς ὄχλοις τὸ βλάδος . Οὐκοῦν τὸ συμβεβηκὸς αὐτοῖς θεραπεύων πάθος , καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ σκανδαλου · ζημίαν ἀπορρίψων , λέγει πρὸς αὐτούς · « Τί ἐξήλθετε εἰς τὴν ἔρημον ἰδεῖν ; κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου σαλευόμενον ; » Ἐθαυμασάτε , φησι , τὸν μακάριον Βαπτιστὴν , καὶ δὴ καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν ἀποδημίαν ἐπονίασθε πολλάκις , τὰς οὖτω μακρὰς τῆς ἔρημου καταρίδοντας ὁδοὺς , καὶ ἰδρᾶσι πολλῷ τὴν ἐντεῦθεν ὠφέλειαν ὀνούμενοι . Ἄρ’ οὖν εἰκῇ καὶ προχείρως , φησίν , ἐθαυμασάτε , εἴπερ οὕτως αὐτὸν ἐλαφρὸν ἔχειν εἴσατε τὸν νοῦν , ὡς προσοικεῖναι καλάμῳ τῷ λίαν ἐτοίμῳ ἄρ’ ὅπερ ἂν συνοῇ τὸ πνεῦμα συννεύσειν . Πῶς γὰρ οὐχὶ τοιούτος ὁν εὑρεθήσεται , εἴπερ ὅντως , ὁνολδὲν , ἀγνοεῖν ὁμολογεῖ , ἐκ πολλῆς τινος τοῦτο παθὼν ἐλαφρίας ; Ἄλλ’ οὐ κάλαμον μέν · « Τί δὲ ὅμως ἰδεῖν ἐξήλθετε ; Ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἡμερισμένον ; Ἴδοι οἱ τὰ μαλακὰ φοροῦντες ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλέων εἰσίν . » Οἱς δὲ καὶ μᾶλλον ἂν εἴη , φησίν , ἀρμοδιώτερον τὸ ἐν φρεσὶν ὑπάρχειν ἐλαφρότης . Πόθεν γὰρ ὁ σύννοος οὕτω περὶ τὴν ἀσκήσιν , βεβαίως τε καὶ πολὺς εἰς τὸ καὶ αὐτῶν τῶν σαρκὸς καταγνοῦζεσθαι παθῶν , εἰς τοσαύτην ἁμαθίαν ἐκβέβηκεν ; Τὸ γὰρ ἐν τοιαύτῃ κεῖσθαι διανοίᾳ κουφότητι , ψυχῆς ἂν εἴη , φησίν , οὐ σκληραγωγίας μᾶλλον , ἀλλὰ ταῖς
Lemmas: A μέν , ὡς ἐπί σκηνή ὁ ὁ ἀγνοέω πρόσφημι αὐτός περιτίθημι , πέμπω ὁ οἰκέω μαθητής , ὥστε εἰμί συνετεώροις , καλέω δέ καί ἀναπίνω αὐτός καλέω , καί διά ζώννυμι ὁ Σωτήρ φωνή ἐκμανθάνω , εἰμί αὐτός εἰμί προσδοκάω . ἐπεί δέ ἔκω ἤδη πρός ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀποστέλλω , οὗτος συνίημι , αὔγ-ασμα δέ θεός ὑπάρχω ἀληθινός , πλούσιος ποιέω ὁ ἐπί ὁ κάμνω φιλοτιμία , καί παραδιδέω ἡρίσκετο ποιητός τότε μᾶλλον ἢ πρότερος · ἐκεῖνος δέ οἰκονομικός ἐργάζομαι κατά ἐκεῖνος μάλιστα καιρός , ὅσπερ αὐτός ἐπιτελέω , ὅταν ἥκω πρός ἐγώ , ὁ προφήτης διαγγέλλω . ερωτημένος τοίνυν , οὐ εὐθύς ὑπαντάω καί φημί ὁ , ἐγώ εἰμί , ἀλλά ὁ προφητικός κήρυγμα ὁ ἐν ὁ ἀποτελέω παρατίθημι μεγαλοσυρια . » πορεύω , φημί , ἀπαγγέλλω Ἰωάννης ὁ ὁράω καί ἀκούω · » ἀκούω μέν γάρ διά ὁ προφήτης , ὁράω δέ πληρόω διά ἐγώ . ἀλλά οὗτος πορεύω , ὡς αὐτός φημί ὁ εὐαγγελιστής , ἄρχω ὁ Χριστός λέγω ὁ ὄχλος περί Ἰωάννης · « τις ἐξέρχομαι ὁράω ; » καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς κεῖμαι . ἀναγκαῖος δέ πάλιν καί ὁ περί οὗτος λόγος ποθέω Χριστός . ἐπεί γάρ μανθάνω ὁ παριστέω ὁ ἀκροάομαι πληθύς , ὡς εἰμί μέν ὁ Ἰωάννης μαθητής ὁ ὁ πρῶτος προσάγω , ἔκω δέ οὐ ἵνα ὡς ἄγνοια ζητέω ἀπαλλάσσω , ἀλλά ὁ αὐτός πέμπω καί διεράω ἀναπείθω , κατανοέω αὔγ-ασμα δέ καί Καρδία εἰδοί , καί ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὅτι πάντως εἴρω τις καί λογίζομαι κατά ἑαυτοῦ · εἰμί μέχρι σήμερον ἀγνοέω ὁ Ἰησοῦς ὁ μακάριος Ἰωάννης , πῶς ἐγώ αὐτός δείκνυμι λέγω · « εἶδον ὁ ἀμνός ὁ Θεός , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος ; » καί εἰμί οὖον μικρός ἐντεῦθεν ὀπλίζω εἰμί ὁ ὄχλος ὁ Βλάδος . οὐκοῦν ὁ συμβαίνω αὐτός θεραπεύω πάθος , καί ὁ ἀπό ὁ σκάνδαλον · ζημία ἀπορρίπτω , λέγω πρός αὐτός · « τις ἐξέρχομαι εἰς ὁ ἐρῆμος ὁράω ; κάλαμος ὑπό ἄνεμος σαλεύω ; » θαυμάζω , φημί , ὁ μακάριος βαπτιστής , καί δή καί ὁ πρός αὐτός ἀποδημία επονιοιδανω πολλάκις , ὁ οὗτος μακρός ὁ έρημος καταριδιδωμι ὁδός , καί ὁράω πολύς ὁ ἐντεῦθεν ὠφέλεια ὄνομαι . ἄρα οὖν εἰκῇ καί προχείρως , φημί , θαυμάζω , εἴπερ οὕτως αὐτός ἐλαφρός ἔχω ἵζω ὁ νόος , ὡς προσοικέω κάλαμος ὁ λίαν ἑτοῖμος ἄρα ὅσπερ εἄν συνοῇ ὁ πνεῦμα σύννευσις . Πῶς γάρ οὐ τοιούτος εἰμί εὑρίσκω , εἴπερ εἰμί , ὁνολδὲν , ἀγνοέω ὁμολογέω , ἐκ πολύς τις οὗτος πάσχω ἐλαφρία ; ἄλλος οὖον κάλαμος μέν · « τις δέ ὅμως ὁράω ἐξέρχομαι ; Ἄνθρωπος ἐν μαλακός ἡμερισμένον ; εἶδον ὁ ὁ μαλακός φορός ἐν ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς εἰμί . » οἱςστις δέ καί μᾶλλον εἄν εἰμί , φημί , ἀρμόδιος ὁ ἐν φρήν ὑπάρχω ἐλαφρότης . πόθεν γάρ ὁ σύννοος οὗτος περί ὁ ἄσκησις , βεβαίως τε καί πολύς εἰς ὁ καί αὐτός ὁ σάρξ καταγιγνώσκω πάθος , εἰς τοσοῦτος ἀμαθία ἐκβαίνω ; ὁ γάρ ἐν τοιοῦτος κεῖμαι διάνοια κουφότης , Ψυχή εἄν εἰμί , φημί , οὖον σκληραγωγία μᾶλλον , ἀλλά ὁ