cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0040.3
Πάλιν τὰ σώματων ἴδια τῇ τοῦ Θεοῦ φύσει περιτιθεῖς οὐκ ἐρυθρίᾳς ; Οὐ γὰρ καθάπερ σῶμα ἐν σώματι τὸν Υἱὸν ἐν Πατρὶ κεισθαι δίκαιον ἐννοεῖν . Οὐδὲ ὡσπερ τὰ ἐξ ἡμῶν γεννόμενα τῇ τῶν γεννῶντων ὀσφύϊ περιείχεσθαι πιστεύειν εὔπρεπες , οὕτω καὶ διὰ τοῦ θείου γεννήματος φρονεῖν . Εἰ γὰρ τις εἰς τοῦτο προβαίνει τόλμης ὡς εἰς τὴν τῶν σωμάτων ἀθλιώτητα τὴν ἀρχὴν τοῦ Θεοῦ καταφέρειν οὐσίαν , τί καλύψει λέγειν μηδὲ ὅτως γεγεννηκέναι τὸν Πατέρα ; Ἐπεὶ τὸ τίκτειν μᾶλλον μᾶλλον ἢ ἀνδρὶ προπρωδότερον ; Ἐπειδὴ δὲ οὔτε σῶμα Θεός , οὔτε μὴν τὴν ἐν τοῖς σώμασιν ἔχει διαφορὰν ( ἄρσεν γὰρ καὶ θῆλυ μόνον ἐν τοῖς τῶν σωμάτων ζητεῖται σχήμασιν ) , ἀλλ’ οὕτως δὲ καὶ ἀσώματος , καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο νοῦς ὁ πάντων καθαρώτατος , διὰ ταύτην οἴμαι τὴν αἰτίαν χρήναι δεῖν τοὺς ὅσοι τὴν ἐπ’ αὐτοῦ γέννησιν ἐξετάζειν βούλονται , τὰς ἐκ νοῦ καρποφορίας ζητεῖν , καὶ ταύτας μᾶλλον ἐξομοιοῦν ἐπαινεσθαι τοῦ Λόγου τὴν γέννησιν , καὶ μὴ λέγειν σώματιν ἀγνώστερον εἶναι Θεόν , ἐπεὶ μὴ ὡς σῶμα γεννᾷ . Γεννᾷν μὲν γὰρ καὶ τὸν ἀνθρώπινον νοῦν πάντως ἀν ὁμολογήσαιμεν διαλογισμοὺς ἀγαθούς . Ἀπὸ γὰρ τῆς καρδίας ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος , καθὰ φησιν ὁ Σωτήρ , προφέρει τὰ ἀγαθά . Εἰ τοίνυν ἀσεβὲς εἴπειν τὸν ἀνθρώπινον νοῦν καρπὸν οὐκ ἔχειν , καὶ τοῦ Κυρίου φάσκοντος καὶ αὐτοῦ διὰ βεβαιότητος τοῦ πράγματος , πῶς οὐκ ἀτοπον τὸν ὑπὲρ πάντα νοῦν ἀκαρπον εἶναι λέγειν , καὶ τῆς προπρώσης αὐτῷ καρποφορίας ἀποστερεῖν ; ἢ εἰ λέγονται γεννᾷν , ὑποκείσθαι ταῖς τῶν σωμάτων ἀνάγκαις ὑπολαμβάνειν , καὶ οὕτως αὐτὸν ὡς σῶμα γεννᾷν , οὐδὲ τοῦ ἐν ἡμῖν ὑπἀρχοντος νοῦ κατὰ τὸν τῶν σωμάτων γεννῶντος νόμον ; Ὁ δὲ ἄνω πάντων ἀναδεδηκὼς καὶ πάντα ὑπερκεῖμενος Θεός , πῶς οὐ γεννήσει καὶ ὑπὲρ νοῦν , οὐκ ἀποβολὴν ἢ ἀπόρροίαν προϋποκειμένου τινὸς ὑπομένων , ἀλλ’ ἐκλάμψας ἀμερίστως ἐξ ἑαυτοῦ τὸν Υἱόν , κατὰ τὸν ἀδρήτον τε καὶ ἀφραστον τῆς θείας γεννήσεως τρόπον ;
Lemmas: πάλιν ὁ σώματος ἴδιος ὁ ὁ Θεός φύσις περιτίθημι οὐ ἐρυθρίας ; οὖον γάρ καθάπερ σῶμα ἐν σῶμα ὁ υἱός ἐν πατήρ κεῖμαι Δίκαιος ἐννοέω . οὐδέ ὡς ὁ ἐκ ἐγώ γίγνομαι ὁ ὁ γεννάω ὀσφῦς περιέχω πιστεύω εὐπρεπής , οὗτος καί διά ὁ θεῖον γέννημα φρονέω . εἰμί γάρ τις εἰς οὗτος προβαίνω τόλμα ὡς εἰς ὁ ὁ σῶμα ἀθλιότης ὁ ἀρχή ὁ Θεός καταφέρω οὐσία , τίς καλύπτω λέγω μηδέ ὅς γεννάω ὁ πατήρ ; ἐπεί ὁ τίκτω μᾶλλον μᾶλλον ἢ ἀνήρ προπρωδοτερος ; ἐπεί δέ οὔτε σῶμα Θεός , οὔτε μήv ὁ ἐν ὁ σῶμα ἔχω διαφορά ( ἄρσην γάρ καί θῆλυς μόνος ἐν ὁ ὁ σῶμα ζητέω σχῆμα ) , ἀλλά οὕτως δέ καί ἀσώματος , καί αὐτός δή οὗτος νόος ὁ πᾶς καθαρός , διά οὗτος οἴμη ὁ αἴτιος χρή δήω ὁ ὅσος ὁ ἐπί αὐτός γέννησις ἐξετάζω βούλομαι , ὁ ἐκ νόος καρποφορία ζητέω , καί οὗτος μᾶλλον ἐξομοιόω ἐπαινέω ὁ Λόγος ὁ γέννησις , καί μή λέγω σῶμα ἄγνωστος εἰμί Θεός , ἐπεί μή ὡς σῶμα γεννάω . γεννάω μέν γάρ καί ὁ ἀνθρώπινος νόος πάντως εἰς ὁμολογέω διαλογισμός ἀγαθός . ἀπό γάρ ὁ Καρδία ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος , καθά φημί ὁ Σωτήρ , προφέρω ὁ ἀγαθός . εἰμί τοίνυν ἀσεβής εἶπον ὁ ἀνθρώπινος νόος καρπός οὐ ἔχω , καί ὁ κύριος φάσκω καί αὐτός διά βεβαιότης ὁ πρᾶγμα , πῶς οὐ ἄτοπος ὁ ὑπέρ πᾶς νόος ἄκαρπος εἰμί λέγω , καί ὁ προπράσσω αὐτός καρποφορία ἀποστερέω ; ἢ εἰμί λέγω γεννάω , ὑπόκειμαι ὁ ὁ σῶμα ἀνάγκη ὑπολαμβάνω , καί οὕτως αὐτός ὡς σῶμα γεννάω , οὐδέ ὁ ἐν ἐγώ ὑπάρχω νόος κατά ὁ ὁ σῶμα γεννάω νόμος ; ὁ δέ ἄνω πᾶς ἀναδέω καί πᾶς υπερκείμενος Θεός , πῶς οὖον γεννάω καί ὑπέρ νόος , οὐ ἀποβολή ἢ ἀπόρροια προυπόκειμαι τις ὑπομένω , ἀλλά ἐκλάμπω ἀμέριστος ἐκ ἑαυτοῦ ὁ υἱός , κατά ὁ ἁδρέω τε καί ἄφραστος ὁ θεῖος γέννησις τρόπος ;