cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0056.3
Τὰ τῆς πρὸς ἄλληλα συναφείας ἢ φυσικῆς ἐμφερείας ἀναχωρήσαντα , καὶ κατὰ τὸν τῆς οὐσιώδους ποιότητος λόγον ἀπεχοινισμένα , διίσταται ἢ τόπῳ τεμνόμενα , ἢ μόναις ταῖς ἐπινοίαις . Τόπῳ μὲν οὖν τῆς πρὸς ἄλληλα συναφείας διίσταται τὰ σωματοειχὴ ἔχοντα σύστασιν , διίσταται δὲ καὶ λόγῳ τινὰ τῶν κατὰ τὴν οὐσιώδη διαφορὰν , ὡς ἄνθρωπος ἵππου . Τὰ δὲ ὅσα τὴν δήλωσιν καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν ἀποτελούμενον ἀνόμοιον ἔχει , λόγῳ ψιλῷ καὶ ἐπινοίᾳ μεριζόμενα φαίνεται , ὅσον ὑγίεια καὶ νόσος . Ἐν δὲ τούτοις ὅσα λόγῳ μόνῳ καὶ τῷ ἐξ αὐτῶν ἀποτελούμενῳ κατ’ ἐναντιότητα διέστηκε , τὰ μὲν ἄμεσα καλοῦσιν οἱ τὰ τῆς φιλοσοφίας ἱσχυμένοι μαθήματα , τὰ δὲ ἔμμεσα . Ἄμεσα μὲν οὖν , καθάπερ ἤδη προεῖπον , ὑγίεια καὶ νόσος · οὐδὲν γὰρ τούτων ἐστὶ μέταξυ . Εἰ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπῳ τυχὸν φέροισθό τι τούτων , ἐν ἕστι πάντως ἐν αὐτῷ . Ἡ γὰρ ὑγιαίνει , ἢ νοσεῖ , καὶ τὸ μέσον τοῦ νοσεῖν ἢ μὴ νοσεῖν , οὐδέν . Ἐμμεσον δὲ τὴν δικαιοσύνην εἶναι φασὶ καὶ τὴν ἀδικίαν . Ἐπειδὴπερ οὐ πᾶς ἄνθρωπος ἢ ὁλοκλήρως δίκαιος , ἢ ἀδίκος ἐστι . Δυνατὸν γὰρ μέσον ὅστερ τινὰ τόπον εὑρεῖσθαι ἐκ μέρους δικαίου τινὸς ὄντος , καὶ οὐ παντελῶς ἀδίκου . Τούτων τοιγαροῦν κατὰ τὸνδε τὸν τρόπον ἡμῖν διεσκεμμένων , καὶ τῆς ἀνομοιότητος ἐν τούτοις ἐξεταζομένης ἐπὶ παντὸς πράγματος , ἰδωμεν κατὰ ποῖον τῶν εἰρημένων λόγον ἀφέστηκε τῆς τοῦ Πατρὸς ὁμοιότητος ὁ Υἱός . Τόπῳ μὲν οὖν οὐκ ἂν τις αὐτὸν μεριζέσθαι λέγοι , ἐπεὶ μὴτε σῶμά ἐστι · σωμάτων γὰρ ἴδιον τοπικαῖς μεριζέσθαι διαστάσεσι · λείπεται τοίνυν τὸ , λόγῳ χωρίζεσθαι · λόγῳ δὲ φημὶ τῷ κατὰ τὴν φύσιν . Ἄλλ’ εἰπερ φύσει Θεὸς ὁ Πατήρ , καὶ φύσει Θεὸς ὁ Υἱός , ποῖος αὐτῶν ἀποκρίνει λόγος ; Τίς δὲ οὐ συγχωρήσει τὴν πρὸς ἄλληλα φορεῖν ὁμοιότητα τῆς αὐτοῦ οὐσίας ὑπάρχοντα ; Ἐπεὶ τε πρὸς τούτῳ , οὐδὲ ὡς ἐναντίον ἔχει τι πρὸς τὸν Υἱὸν ὁ Πατήρ , ὡς τὰ ἄμεσα καλοῦμενα . Οὐ γὰρ ὡς ὑγίεια καὶ νόσος ἀλλήλοις ἀντικεινται · οὐδὲ ὅστερ ἐν τι πάντων τῶν εἰρημένων ἐν ἀνθρώπῳ σώζεσθαι οὐδὲν πραγματικὸν ἀγαγμέναι λόγος , οὕτω καὶ ἐπὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ . Ἐνοικεῖ γὰρ τισιν ὁ Πατήρ , ἐνοικεῖ δὲ καὶ ὁ Υἱός . Καὶ οὐ καθάπερ ἐκεῖνα εἰς ταὐτὸν ἀσύμβατά τε καὶ ἀσυνύπαρκτά ἐστιν , οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς καὶ ὁ Πατήρ · Ἰδοὺ γάρ , φησίν ὁ Χριστός , εἰσελθὼν μεθ’ ἐμοῦ καὶ ὁ Πατήρ , καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν . Ἄλλ’ οὐδὲ οὕτως ἔμμεσον ἔσται πράγμα
Lemmas: ὁ ὁ πρός ἀλλήλων συνάφεια ἢ φυσικός ἐμφέρεια ἀναχωρέω , καί κατά ὁ ὁ οὐσιώδης ποιότης λόγος ἀπεχοινισμένα , διίστημι ἢ τόπος τέμνω , ἢ μόνος ὁ ἐπίνοια . τόπος μέν οὖν ὁ πρός ἀλλήλων συνάφεια διίστημι ὁ σωματοειχὴ ἔχω σύστασις , διίστημι δέ καί λόγος τις ὁ κατά ὁ οὐσιώδης διαφορά , ὡς ἄνθρωπος ἵππος . ὁ δέ ὅσος ὁ δήλωσις καί ὁ ἐκ αὐτός ἀποτελέω ἀνόμοιος ἔχω , λόγος ψιλός καί ἐπίνοια μερίζω φαίνω , ὅσος ὑγίεια καί νόσος . ἐν δέ οὗτος ὅσος λόγος μόνος καί ὁ ἐκ αὐτός ἀποτελέω κατά ἐναντιότης διΐστημι , ὁ μέν ἄμεσος καλέω ὁ ὁ ὁ φιλοσοφία ἱσχύω μάθημα , ὁ δέ ἔμμεσος . Ἄμεσος μέν οὖν , καθάπερ ἤδη προεῖπον , ὑγίεια καί νόσος · οὐδείς γάρ οὗτος εἰμί μεταξύ . εἰμί γάρ ἐπί ἄνθρωπος τυγχάνω φέρω τίς οὗτος , ἐν εἰμί πάντως ἐν αὐτός . ὁ γάρ ὑγιαίνω , ἢ νοσέω , καί ὁ μέσος ὁ νοσέω ἢ μή νοσέω , οὐδείς . έμμεσος δέ ὁ δικαιοσύνη εἰμί φημί καί ὁ ἀδικία . ἐπειδήπερ οὖον πᾶς ἄνθρωπος ἢ ὁλόκληρος δίκαιος , ἢ ἄδικος εἰμί . Δυνατός γάρ μέσος Όστερ τις τόπος εὑρίσκω ἐκ μέρος Δίκαιος τις εἰμί , καί οὖον παντελῶς ἄδικος . οὗτος τοιγάρ κατά ὅδε ὁ τρόπος ἐγώ διασκέπτομαι , καί ὁ ἀνομοιότης ἐν οὗτος ἐξετάζω ἐπί πᾶς πρᾶγμα , ὁράω κατά ποῖος ὁ εἴρω λόγος ἀφίστημι ὁ ὁ πατήρ ὁμοιότης ὁ υἱός . τόπος μέν οὖν οὐ εἄν τις αὐτός μερίζω λέγω , ἐπεί μήτε σῶμα εἰμί · σῶμα γάρ ἴδιος τοπικός μερίζω διάστασις · λείπω τοίνυν ὁ , λόγος χωρίζω · λόγος δέ φημί ὁ κατά ὁ φύσις . ἄλλος εἰ φύσις θεός ὁ Πατήρ , καί φύσις θεός ὁ υἱός , ποῖος αὐτός ἀποκρίνω λόγος ; Τῖς δέ οὖον συγχωρέω ὁ πρός ἀλλήλων φορέω ὁμοιότης ὁ αὐτός οὐσία ὑπάρχω ; ἐπεί τε πρός οὗτος , οὐδέ ὡς ἐναντίος ἔχω τίς πρός ὁ υἱός ὁ Πατήρ , ὡς ὁ ἄμεσος καλέω . οὖον γάρ ὡς ὑγίεια καί νόσος ἀλλήλων ἀντίκειμαι · οὐδέ Όστερ ἐν τίς πᾶς ὁ εἴρω ἐν ἄνθρωπος σῴζω οὐδείς πραγματικός ἄγω λόγος , οὗτος καί ἐπί πατήρ καί υἱός . ἐνοικέω γάρ τις ὁ Πατήρ , ἐνοικέω δέ καί ὁ υἱός . καί οὖον καθάπερ ἐκεῖνος εἰς αὐτός ἀσύμβατος τε καί ἀσυνύπαρκτος εἰμί , οὗτος καί ὁ υἱός καί ὁ Πατήρ · ἰδέ γάρ , φημί ὁ Χριστός , εἰσέρχομαι μετά ἐγώ καί ὁ Πατήρ , καί μονή παρά αὐτός ποιέω . ἄλλος οὐδέ οὕτως ἐμέω εἰμί πράγμα