cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0254.3
« Ἐκ γὰρ Θεοῦ , εἰς καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς , ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων . » Εἰ μεσίτης ἐστὶ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὐ φύσει καὶ οὐσιωδῶς Θεῷ τε καὶ ἀνθρώποις συναντόμενος , διὰλλὰκτον δὲ μόνον , καὶ εἰς φιλίαν εἰσάγων τὰ τῆς πρὸς ἀλλήλα κοινωνίας ἀποστατήσαντα , ποιεύμενον ἄνθρωπον καὶ Θεόν , πῶς ἕνα φησὶ ὁ Παῦλος αὐτόν ; ἐπεὶ καὶ ἕτεροι τῶν ἁγίων πολλοὶ τῆς τοιαύτης ἠξιώθησαν λειτουργίας , καὶ αὐτὸς δὴ πρῶτος , ἀναβοῶν · « Δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλάγητε τῷ Θεῷ ; » Γέγονε μεσίτης καὶ ὁ μακάριος Μωϋσῆς διακονήσας τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὸν παρὰ Θεοῦ νόμον . Μεσίτης ἦν·πρε καὶ ὁ πάνσοφος Ἰερεμίας λέγων πρὸς Θεὸν ὑπὲρ τῶν ἐν γένει Ἰσραὴλ · « Μνήσθητι ἐστηκότος μου κατὰ πρόσωπόν σου , τοῦ λαλῆσαι ὑπὲρ αὐτῶν . » Ἄλλὰ καὶ ἕκαστος τῶν ἁγίων προφητῶν τοῦτο πατρικῶς ἐπραχθαι . Πῶς οὖν μεσίτης εἰς ὁ Χριστός , εἰ μὴ τι ξένον ἐδ ἐκ’ αὐτοῦ ; Ἄλλ’ ἐστὶν εἰς , ὡς ὁ Παῦλος ἀληθινῶν φησὶ . Ξένως ἄρα καὶ οὐχ ὁμοίως τοῖς ἄλλοις , καὶ ὅπως εἰπεῖν ἀναγκαῖον . Οὐκοῦν ἐπειδὴπερ τὸ δύο τινῶν κατὰ μέσον κείμενον , ἀμφοτέρον δηλαδὴ τοῖς ἴδιος ἄκροισ ἐφάπτεται , συνέχων εἰς ἑνότητα τὰ διηρημένα , μεσίτης δὲ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ἐστὶν ὁ Χριστός , πρόδηλον ὅτι Θεοῦ μὲν ὡς Θεός , ἀνθρώπων δὲ ὡς ἄνθρωπος ἅπτεται φυσικῶς . Αὐτὸς γὰρ ἐστὶν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , διὰ σῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμοιώσεως εἰς ἑνότητα καὶ κοινωνίαν τῆς θείας οὐσίας τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἀναδεσμῶν . Ἐπεὶ πῶς ἄν ἕτερος εὐρισκοίμεθα θείας φύσεως κοινωνοί ; Οὐκοῦν εἰπερ ἐστὶ φύσει Θεός , τῷ κατὰ φύσιν Θεῷ καὶ Πατρὶ συμφυὴς τε καὶ ὁμοούσιος , πῶς ἄν εἴη ποίημα ἢ ποίημα , πολλὴν ἔχοντος τοῦ λόγου τὴν ἀτοπίαν ;
Lemmas: « ἐκ γάρ Θεός , εἰς καί μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος , ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς , ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς . » εἰμί μεσίτης εἰμί Θεός καί ἄνθρωπος Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὖον φύσις καί οὐσιωδῶς Θεός τε καί ἄνθρωπος συνάντομαι , διάλλακτος δέ μόνος , καί εἰς φίλιος εἰσάγω ὁ ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ἀποστατέω , ποιέω ἄνθρωπος καί Θεός , πῶς εἷς φημί ὁ Παῦλος αὐτός ; ἐπεί καί ἕτερος ὁ ἅγιος πολύς ὁ τοιοῦτος ἀξιόω λειτουργία , καί αὐτός δή πρῶτος , ἀναβοάω · « δέομαι ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ Θεός ; » γίγνομαι μεσίτης καί ὁ μακάριος Μωϋσῆς διακονέω ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ παρά Θεός νόμος . Μεσίτης ἦν·πρε καί ὁ πάνσοφος Ἰερεμίας λέγω πρός θεός ὑπέρ ὁ ἐν γένος Ἰσραήλ · « μιμνήσκω ἵστημι ἐγώ κατά πρόσωπον σύ , ὁ λαλέω ὑπέρ αὐτός . » ἀλλά καί ἕκαστος ὁ ἅγιος προφήτης οὗτος πατρικός πράσσω . Πῶς οὖν μεσίτης εἰς ὁ Χριστός , εἰμί μή τίς ξένος ΕΔ ἐπίτεξ αὐτός ; ἄλλος εἰμί εἰς , ὡς ὁ Παῦλος ἀληθινός φημί . ξένος ἄρα καί οὐ ὁμοίως ὁ ἄλλος , καί ὅπως εἶπον ἀναγκαῖος . οὐκοῦν ἐπεί ὁ δύο τις κατά μέσος κεῖμαι , ἀμφότερος δηλαδή ὁ ἴδιος ἄκρος ἐφάπτω , συνέχω εἰς ἑνότης ὁ διαιρεμένος , μεσίτης δέ Θεός καί ἄνθρωπος εἰμί ὁ Χριστός , πρόδηλος ὅτι Θεός μέν ὡς Θεός , ἄνθρωπος δέ ὡς ἄνθρωπος ἅπτω φυσικός . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , διά σός πρός ἐγώ ὁμοίωσις εἰς ἑνότης καί κοινωνία ὁ θεῖος οὐσία ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀναδέσμη . ἐπεί πῶς ἄν ἕτερος εὑρίσκω θεῖος φύσις κοινωνός ; οὐκοῦν εἰ εἰμί φύσις Θεός , ὁ κατά φύσις Θεός καί πατήρ συμφυής τε καί ὁμοούσιος , πῶς ἄν εἰμί ποίημα ἢ ποίημα , πολύς ἔχω ὁ λόγος ὁ ἀτοπία ;