cyrillus-theology.thesaurus-de-sancta-consubstantiali-trinitate pg075_0184.3
Χρὴ πάλιν ἐνθάδε τὸ , ἐποίησε , μὴ εἰς τὴν οὐσίαν ἀναφέρειν τοῦ Λόγου , μηδὲ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Υἱοῦ διὰ τὴν λέξιν καταβραδύνεσθαι . Ἄλλὰ τὸ , ἐποίησεν , εἰ μὲν φυσικῶς ἐθέλεις , ἐκλῆψαι καλῶς ἐπὶ τοῦ ἐκ Μαρίας ποιηθέντος ναοῦ · εἰ δὲ πραγματικῶς πάλιν , οὐδὲν πρὸς τὸν Λόγον , οἷον φέρε εἰπεῖν · Πένης τις πάλαι τυγχάνων , χρημάτων γέγονε κύριος · ἢ προφήτης οὐχ ὡς ἐξ ἀρχῆς , εἰς προφήτην προεχειρίσθη παρὰ Θεοῦ . Ἄλλ’ ἐν τοῖς τοιούτοις τὸ ἐγένετο , οὐ τὴν ἀρχὴν τοῦ εἶναι σημαίνει , ἀλλ’ εἰς ποῖόν τι πρᾶγμα καὶ ἀπὸ τινὸς ἑτέρου μετέστην τὸ σημαίνον . Πῶς οὖν Κύριον ἐποίησεν τὸν Ἰησοῦν ὁ Θεός , πῶς δὲ Χριστόν , ἀναγκαῖον ζητεῖν εὑρεθῆναι . Ἐπειδὴ γὰρ Θεὸς Λόγος ὢν καὶ πάντων ὑπάρχων δεσπότης , ἀνθρωπώσας γέγονεν ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ , χρίεται μὲν , ἢ χειρίσθαι λέγεται διὰ τὸ ἀνθρώπινον πρέπον . Ἀναβαίνει δὲ εἰς τὴν τῆς κυριότητος ἐξουσίαν πάλιν ὡς ἄνθρωπος , καὶ τὸν Κύριον ὡς Θεός . Ἐπειδήπερ γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , οὐχ ἵνα τὴν ἐλευθέραν τοῦ Θεοῦ φύσιν τῇ τοῦ δούλου καταχθῶν μορφῇ , οὐδ’ ἵνα τὸ οἰκεῖον ἀφεῖς , τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος ἰδιώμασι κρατηθῇ · ἀλλ’ ἵνα τὸ δοῦλον εἰς τὴν τῆς κυριότητος ἀναρπάσῃ τιμὴν , καὶ εἰς τὴν οἰκείαν εὐγένειαν μετασκευάσῃ τὸ ἡμιωμένον . Ἐπεὶ πῶς ἀδελφοὶ καλοῦμεθα Χριστοῦ , πῶς δὲ υἱοὶ χρηματίζομεν , εἰ μηδὲν ἡμᾶς ὠφέλησεν ἀνθρωποποὺς γενομένος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ; Τέων δὲ λεγούσης ἀκούσης τῆς θείας Γραφῆς ὅτι καὶ Κύριον αὐτὸν καὶ Χριστὸν ἐποίησεν ὁ Θεός , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ προσήγορίαν εἰς τὸ τοῦ Πατρὸς πρόσωπον ἀναφέρεις , συνομολογεῖς μὲν καὶ οὕτως ὅτι τοῦ θελήματος τοῦ Υἱοῦ συνευδοκεῖ καὶ ὁ Πατήρ . Καὶ Κύριον οἶδεν αὐτὸν καὶ ὅτε γέγονεν ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ · οὐχ ἕνεκα δὲ ὅμως οὐδὲ τοῦ ταῦτα ποιεῖν ὁ Υἱὸς εὐρέθησεν . Ἄ γὰρ ἂν ἐργάζεται ὁ Πατήρ , ταῦτα πάντως ἐστὶν ἔργα τοῦ Υἱοῦ , καὶ ἃπερ ἂν ὁ Υἱὸς ἐπιτελῇ , ταῦτα πάντως ὁ Πατὴρ ἐργάζεται . Διὰ τοῦτο φησιν ὁ Σωτήρ · Ἄπ’ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν · ὁ δὲ Πατὴρ ἐν ἐμοί
Lemmas: χρή πάλιν ἐνθάδε ὁ , ποιέω , μή εἰς ὁ οὐσία ἀναφέρω ὁ Λόγος , μηδέ ὁ ὕπαρξις ὁ υἱός διά ὁ λέξις καταβραδύνω . ἀλλά ὁ , ποιέω , εἰμί μέν φυσικός ἐθέλω , ἐκλαμβάνω καλῶς ἐπί ὁ ἐκ Μαρία ποιέω ναός · εἰμί δέ πραγματικός πάλιν , οὐδείς πρός ὁ Λόγος , οἷος φέρω εἶπον · Πένης τις πάλαι τυγχάνω , χρῆμα γίγνομαι κύριος · ἢ προφήτης οὐ ὡς ἐκ ἀρχή , εἰς προφήτης προχειρίζω παρά Θεός . ἄλλος ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ γίγνομαι , οὖον ὁ ἀρχή ὁ εἰμί σημαίνω , ἀλλά εἰς ποῖος τίς πρᾶγμα καί ἀπό τις ἕτερος μεθίστημι ὁ σημαίνω . Πῶς οὖν κύριος ποιέω ὁ Ἰησοῦς ὁ Θεός , πῶς δέ Χριστός , ἀναγκαῖος ζητέω εὑρίσκω . ἐπεί γάρ θεός Λόγος εἰμί καί πᾶς ὑπάρχω δεσπότης , ἀνθρωπέω γίγνομαι ἐν ὁ ὁ δοῦλος μορφή , χρίω μέν , ἢ χειρίζω λέγω διά ὁ ἀνθρώπινος πρέπω . ἀναβαίνω δέ εἰς ὁ ὁ κυριότης ἐξουσία πάλιν ὡς ἄνθρωπος , καί ὁ κύριος ὡς Θεός . ἐπειδήπερ γάρ ὁ ὁ Θεός Λόγος , οὐ ἵνα ὁ ἐλεύθερος ὁ Θεός φύσις ὁ ὁ δοῦλος καταχθέω μορφή , οὐδέ ἵνα ὁ οἰκέω ἀφίημι , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἰδίωμα κρατέω · ἀλλά ἵνα ὁ δοῦλος εἰς ὁ ὁ κυριότης ἀναρπάζω τιμή , καί εἰς ὁ οἰκεῖος εὐγένεια μετασκευάζω ὁ ἡμιωμένον . ἐπεί πῶς ἀδελφός καλέω Χριστός , πῶς δέ υἱός χρηματίζω , εἰμί μηδείς ἐγώ ὠφελέω ἀνθρωποποὺς γίγνομαι ὁ ὁ Θεός Λόγος ; Τέων δέ λέγω ἄκων ὁ θεῖος γραφή ὅτι καί κύριος αὐτός καί Χριστός ποιέω ὁ Θεός , καί ὁ ὁ Θεός προσηγορία εἰς ὁ ὁ πατήρ πρόσωπον ἀναφέρω , συνομολογέω μέν καί οὕτως ὅτι ὁ θέλημα ὁ υἱός συνευδοκέω καί ὁ Πατήρ . καί κύριος οἶδα αὐτός καί ὅτε γίγνομαι ἐν ὁ ὁ δοῦλος μορφή · οὐ ἕνεκα δέ ὅμως οὐδέ ὁ οὗτος ποιέω ὁ υἱός εὑρίσκω . ὅς γάρ εἄν ἐργάζομαι ὁ Πατήρ , οὗτος πάντως εἰμί ἔργον ὁ υἱός , καί ὅσπερ εἄν ὁ υἱός ἐπιτελέω , οὗτος πάντως ὁ πατήρ ἐργάζομαι . Ζεύς οὗτος φημί ὁ Σωτήρ · ἀπό ἐμαυτοῦ ποιέω οὐδείς · ὁ δέ πατήρ ἐν ἐγώ