ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0719.1
ΤΟΥ ἉΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ
Lemmas: Του Ἅγιος Κύριλλος
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0719.2
ΠΕΡΙ
Lemmas: Περί
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0719.3
ΤΗΣ ἘΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΓΕΝΟΥΣ .
Lemmas: ὁ ενανθρώπηση ὁ Μονογενής .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0719.4
ΚΕΦΑΛ . Αʹ
Lemmas: ΚΕ . Αʹ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0719.5
Ἐπὶ δέ γε τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , χρῖσιν μὲν γενέσθαι φαμέν . Πλὴν οὔτε συμβολικὴν , ὡς ἐλαίῳ , δρωμένην , οὔτε μὴν τὴν ὡς ἐν χάριτι τῇ προφητικῇ · ἀλλ’ οὐδὲ ἐκείνην , τὴν ὡς ἔν γε τῷ προχειρίζεσθαι νοουμένην πρὸς κατόρθωσιν τοῦ τοιούτου διά τινος πράγματος · ὁποῖόν τι γενέσθαι φαμὲν , καὶ ἐπὶ Κύρου τοῦ Περσῶν τε καὶ Μήδων βεβασιλευκότος , ὃς κατεστράτευσε τῆς Βαβυλωνίων , παραθήγοντος εἰς τοῦτο αὐτὸν τοῦ πάντα ἰσχύοντος Θεοῦ . Εἴρηται γὰρ , « Οὕτω λέγει Κύριος τῷ χριστῷ μου Κύρῳ , οὗ ἐκράτησα τῆς δεξιᾶς . » Καίτοι γε εἰδωλολάτρης ὑπάρχων ἀνὴρ , ὠνόμασται χριστὸς , διὰ τὸ οἱονεὶ κεχρῖσθαι πρὸς βασιλέα τῇ ἄνωθεν ψήφῳ · προκεχείρισταί τε παρὰ Θεοῦ κατὰ κράτος αἱρῆσαι τὴν Βαβυλωνίων .
Lemmas: ἐπί δέ γε ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , χρῖσις μέν γίγνομαι φημί . πλήν οὔτε συμβολικός , ὡς ἔλαιον , δράω , οὔτε μήν ὁ ὡς ἐν χάρις ὁ προφητικός · ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος , ὁ ὡς ἐν γε ὁ προχειρίζω νοέω πρός κατόρθωσις ὁ τοιοῦτος διά τις πρᾶγμα · ὁποῖος τίς γίγνομαι φημί , καί ἐπί Κῦρος ὁ Πέρσης τε καί Μῆδος βασιλεύω , ὅς καταστρατεύω ὁ Βαβυλώνιος , παρατίθημι εἰς οὗτος αὐτός ὁ πᾶς ἰσχύω θεός . εἶπον γάρ , « οὕτως λέγω κύριος ὁ χριστός ἐγώ Κῦρος , ὅς κρατέω ὁ δεξιός . » καίτοι γε εἰδωλολάτρης ὑπάρχω ἀνήρ , ὀνομάζω χριστός , διά ὁ οἱονεί χρίζω πρός βασιλεύς ὁ ἄνωθεν ψῆφος · προχειρίζω τε παρά θεός κατά κράτος αἱρέω ὁ Βαβυλώνιος .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0719.6
Ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ... Ἐπειδὴ γὰρ , διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν , βεβασίλευκε κατὰ πάντων ἡ ἁμαρτία , ἀπάτην δὲ ὁ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · καὶ γέγονε
Lemmas: ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ... Ἐπειδή γάρ , διά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , βασιλεύω κατά πᾶς ὁ ἁμαρτία , ἀπάτη δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · καί γίγνομαι
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0720.1
ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ἐν παντὶ κακῷ · ἰδεῖ δὲ πάλιν ἐλέῳ Θεοῦ , πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς ἀναβαίνουσαν ἀξιωθῆναι τοῦ Πνεύματος · ἐνηνθρώπησεν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος . Ὤφθη τε τοῖς ἐπὶ γῆς μετὰ γηΐνου σώματος , εἶτα γέγονεν ἁμαρτίας ἐλεύθερος , ἵνα ἐν αὐτῷ τε καὶ μόνῳ τοῖς τῆς ἁμαρτίας αὐχήμασι , ἡ ἀνθρώπου φύσις στεφανουμένη καταπλουτήσῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · ἀναμορφωθείη τε οὕτω πρὸς Θεὸν δι' ἁγιασμοῦ . Διαβαίνει δὲ οὕτω καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ χάρις , ἀρχὴν λαβοῦσα Χριστὸν τὸν ἐν ἡμῖν πρωτότοκον . Καὶ διὰ τοῦτο διδάσκων ἡμᾶς ὁ μακάριος ψάλλει Δαβὶδ πρὸς τὸν Υἱόν · « Ἠγάπησας δικαιοσύνην , καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν , διὰ τοῦτο ἔχρισά σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου Ελίσιον ἀγαλλιάσεως . »
Lemmas: οὗτος ἕνεκα ὁ αἰτία ἐν πᾶς κακός · ἰδέω δέ πάλιν ἔλεος θεός , πρός ὁ ἐν ἀρχή ἀναβαίνω ἀξιόω ὁ πνεῦμα · ἐνανθρωπέω ὁ μονογενής ὁ θεός Λόγος . ὁράω τε ὁ ἐπί γῆ μετά γήινος σῶμα , εἶτα γίγνομαι ἁμαρτία ἐλεύθερος , ἵνα ἐν αὐτός τε καί μόνος ὁ ὁ ἁμαρτία αὔχημα , ὁ ἄνθρωπος φύσις στεφανόω καταπλουτέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ἀναμορφόω τε οὕτως πρός θεός διά ἁγιασμός . διαβαίνω δέ οὕτως καί εἰς ἐγώ ὁ χάρις , ἀρχή λαμβάνω Χριστός ὁ ἐν ἐγώ πρωτότοκος . καί διά οὗτος διδάσκω ἐγώ ὁ μακάριος ψάλλω Δαυίδ πρός ὁ υἱός · « ἀγαπάω δικαιοσύνη , καί μισέω ἀδικία , διά οὗτος χρίω σύ ὁ θεός ὁ θεός σύ Ελίσιον ἀγαλλίασις . »
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0720.2
Κέχρισται τοίνυν καθ' ἡμᾶς ἀνθρωπίνως ὁ Υἱὸς τοῖς τῆς ἀναμαρτησίας ἱππίνοις , ὡς ἔφημεν · ἐκλελαμπρυμμένης ἐν αὐτῷ τῆς τοῦ ἀνθρώπου φύσεως , ἀξίας τε ἤδη γενομένη τοῦ χρῆναι μετασχεῖν τοῦ ἁγίου Πνεύματος · οὐκ ἀποφοιτῶντος ἔτι καθὰ καὶ ἐν ἀρχαῖς , ἐμφιλοχωροῦντος δὲ μᾶλλον αὐτῇ . Ταύτητοι καὶ γέγραπται , ὅτι « Κατέστη μὲν ἐπὶ Χριστῷ τὸ Πνεῦμα , μεμένηκε δὲ ἐκ » αὐτόν . « Λέγεται τοίνυν Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ὁ δι' ἡμᾶς καὶ καθ' ἡμᾶς ἄνθρωπος , καὶ ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ · καὶ χριόμενος μὲν ἀνθρωπίνως κατὰ τὴν σάρκα , χρίειν δὲ θεϊκῶς τῷ ἰδίῳ Πνεύματι τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας .
Lemmas: χρίω τοίνυν κατά ἐγώ ἀνθρώπινος ὁ υἱός ὁ ὁ ἀναμαρτησία ἱππῖνος , ὡς φημί · ἐκλαμπρύνω ἐν αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις , ἄξιος τε ἤδη γίγνομαι ὁ χρή μετέχω ὁ ἅγιος πνεῦμα · οὐ αποφοιτών ἔτι καθά καί ἐν ἀρχή , ἐμφιλοχωρέω δέ μᾶλλον αὐτός . Ταύτητοι καί γράφω , ὅτι « καθίστημι μέν ἐπί Χριστός ὁ πνεῦμα , μένω δέ ἐκ » αὐτός . « λέγω τοίνυν Χριστός ὁ ὁ θεός Λόγος ὁ διά ἐγώ καί κατά ἐγώ ἄνθρωπος , καί ἐν ὁ ὁ δοῦλος μορφή · καί χράω μέν ἀνθρώπινος κατά ὁ σάρκα , χρίω δέ θεῖος ὁ ἴδιος πνεῦμα ὁ εἰς αὐτός πιστεύω .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0720.3
κριτον γὰρ τὸ μεταξὺ tum enim interest inter θεότητος καὶ ἀνθρωπόθεότατα et humanitatem ; τητος · καὶ πολλή τις et ingens est nimis diffe - ἄγαν τῶν φύσεών ἐστιν ἡ rentia naturalium . διαφορά .
Lemmas: κριτός γάρ ὁ μεταξύ tum enim interest inter θεότης καί ἀνθρωπόθεότατα et humanitatem ; ἀλλότης · καί πολύς τις et ingens est nimis diffe - ἄγαν ὁ φύσις εἰμί ὁ rentia naturalium . διαφορά .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0722.1
ΚΕΦΑΛΑ Ηʹ
Lemmas: Κεφαλή ἤ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0722.2
Τίνα , φησὶ , λέγομεν εἶναι τὴν ἕνωσιν .
Lemmas: Τίνα , φημί , λέγω ἔρχομαι ὁ ἕνωσις .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0722.3
Τὸ τῆς ἑνώσεως χρῆμα κατὰ πολλοὺς ἐπιτελεῖται τρόπους · διῃρημένοι γάρ τινες κατὰ διάθεσιν καὶ γνώμην , καὶ διχονοῦντες πρὸς ἀλλήλους , ἑνοῦσθαι λέγονται κατὰ σύμβασιν φιλικὴν , ἐκ μέσου ποιοῦντες τὰς διαφοράς · ἑνοῦσθαι δέ φαμεν καὶ τὰ ἀλλήλοις κολλώμενα , ἤγουν συνηνεγμένα καθ’ ἑτέρους τρόπους , ἢ κατὰ παράθεσιν , ἢ μίξιν , ἢ κρᾶσιν · ὅταν οὖν ἑνοῦσθαι λέγομεν τῇ καθ’ ἡμᾶς φύσει τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , κρείττων ὁρᾶται τῆς ἀνθρώπου διανοίας ὁ τῆς ἑνώσεως τρόπος · οὐ γάρ τοι καθ’ ἕνα τῶν εἰρημένων ἐστίν · ἀπόῤῥητος δὲ παντελῶς , καὶ οὐδενὶ τάχα τῶν ὄντων διεγνωσμένος , πλὴν ὅτι μόνῳ τῷ πάντα εἰδότι Θεῷ .
Lemmas: Τέ ὁ ἕνωσις χρῆμα κατά πολύς ἐπιτελέω τρόπος · διαιρέω γάρ τις κατά διάθεσις καί γνώμη , καί διχόω πρός ἀλλήλων , ἑνόω λέγω κατά σύμβασις φιλικός , ἐκ μέσος ποιέω ὁ διαφορά · ἑνόω δέ φημί καί ὁ ἀλλήλων κολλάω , ἤγουν συμφέρω κατά ἕτερος τρόπος , ἢ κατά παράθεσις , ἢ μίξις , ἢ κρᾶσις · ὅταν οὖν ἑνόω λέγω ὁ κατά ἐγώ φύσις ὁ ὁ θεός Λόγος , ἀγαθός ὁράω ὁ ἄνθρωπος διάνοια ὁ ὁ ἕνωσις τρόπος · οὐ γάρ τοι κατά εἷς ὁ λέγω εἰμί · ἀπόρρητος δέ παντελής , καί οὐδείς τάχα ὁ εἰμί διαγιγνώσκω , πλήν ὅτι μόνος ὁ πᾶς οἶδα θεός .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0722.4
Καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν , εἰ τῶν τοιούτων ἑννοῶν ἡττώμεθα · ὅτε τὰ καθ’ ἡμᾶς αὐτούς ὅπως ἂν ἔχοι διερευνώμενοι , τῆς ἑνούσης ἡμῖν διανοίας ἐπιέχεια τὴν κατάληψιν ὁμολογοῦμεν ὑπάρχειν . Τίνα γὰρ τρόπον ἡνῶσθαι νοοῦμεν τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν τῷ ἰδίῳ σώματι ; Τίς ὁ φράσαι δυνάμενος ; Εἰ δὲ χρὴ , μικρὰ καὶ μόλις ἑννοεῖν εἰωθότας , καὶ λαλεῖν ἰσχύοντας , τῶν οὕτως ἰσχνῶν , καὶ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον πραγμάτων κατατεκμήρασθαι , φαμὲν , ὅτι πρέποι ἂν ἑννοεῖν · μείων δὲ πάντως τῆς ἀληθείας ὁ λόγος · τοιαὕτην
Lemmas: καί θαυμαστός οὐδείς , εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐννοέω ἡσσάομαι · ὅτε ὁ κατά ἐγώ αὐτός ὅπως ἄν ἔχω διερευνάω , ὁ ἑνόω ἐγώ διάνοια ἐπιχέω ὁ κατάληψις ὁμολογέω ὑπάρχω . τίς γάρ τρόπος ἑνόω νοέω ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ὁ ἴδιος σῶμα ; Τῖς ὁ φράζω δύναμαι ; εἰμί δέ χράω , μικρός καί μόλις ἐννοέω εἴωθα , καί λαλέω ἰσχύω , ὁ οὕτως ἰσχνός , καί ὑπέρ νόος καί λόγος πρᾶγμα κατατρέχω , φημί , ὅτι πρέπω ἄν ἐννοέω · μικρός δέ πάντως ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος · τοιοῦτος
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0723.1
εἶναι τὴν ἕνωσιν τοῦ Ἐμμανουὴλ , ὁποίανπερ ἂν λογίσαιτό τις καὶ τὴν [ οὐ τῆς τοῦ ἀνθρ . ψυχῆς ] τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν πρὸς τὸ ἴδιον σῶμα . Οἰκειοῦται γὰρ ἡ ψυχὴ τὰ τοῦ σώματος , καίτοι κατὰ φύσιν ἰδίαν ἀμέτοχος οὖσα τῶν αὐτοῦ παθῶν φυσικῶν τε ἅμα , καὶ τῶν ἔξωθεν ἐπαγομένων . Κινεῖται μὲν γὰρ εἰς ὀρέξεις τὸ σῶμα φυσικάς , καὶ συναισθάνεται διὰ τὴν ἕνωσιν ἡ ἐνοῦσα ψυχή · συμμετίσχει δὲ κατ’ οὐδένα τρόπον · οἱεσαί γε μὴν ἰδίαν ἀπόλαυσιν εἶναι τὸ τῆς ὀρέξεως ἀποτέλεσμα · κἂν εἰ καταξαίνοιτο τυχὸν τὸ σῶμα , καὶ σιδήρῳ καταξαίνοιτο συναλγεῖ μὲν , ὡς ἰδίου πάσχοντος σώματος · αὐτὴ γε μὴν εἰς ἰδίαν φύσιν οὐκ ἄν τι πάθοι τῶν ἐπενηνεγμένων .
Lemmas: ἔρχομαι ὁ ἕνωσις ὁ Ἐμμανουήλ , ὁποῖος ἄν λογίζομαι τις καί ὁ [ οὐ ὁ ὁ ἀνθρ . ψυχή ] ὁ ἄνθρωπος ψυχή πρός ὁ ἴδιος σῶμα . οἰκειόω γάρ ὁ ψυχή ὁ ὁ σῶμα , καίτοι κατά φύσις ἴδιος ἀμέτοχος εἰμί ὁ αὐτός πάθος φυσικός τε ἅμα , καί ὁ ἔξωθεν ἐπάγω . κινέω μέν γάρ εἰς ὄρεξις ὁ σῶμα φυσικός , καί συναισθάνομαι διά ὁ ἕνωσις ὁ ἔνειμι Ψυχή · συμμετίσχω δέ κατά οὐδείς τρόπος · οἷος γε μήν ἴδιος ἀπόλαυσις ἔρχομαι ὁ ὁ ὄρεξις ἀποτέλεσμα · κἀν εἰμί καταξαίνω τυγχάνω ὁ σῶμα , καί σίδηρος καταξαίνω συναλγέω μέν , ὡς ἴδιος πάσχω σῶμα · αὐτός γε μήν εἰς ἴδιος φύσις οὐ ἄν τίς πάσχω ὁ ἐπιφέρω .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0723.2
Πλὴν καὶ ὑπὲρ τοῦτό φαμεν ἐπὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ τὴν ἕνωσιν . Ἢν μὲν γὰρ ἀναγκαῖον , τῷ ἰδίῳ σώματι συναλγεῖν τὴν ἐνωθεῖσαν ψυχήν · ἵνα φεύγουσα τὰς αἰκίας , εὔγνων ὑποφέροι τῷ θεῷ τὸν αὐχένα . Ἐπὶ δέ γε τοῦ Θεοῦ Λόγου τὸ συναισθάνεσθαι τῶν αἰκιῶν ἄτοπον εἰπεῖν · ἀπαθὲς γὰρ τὸ θεῖον , καὶ οὐκ ἔν γε τοῖς καθ’ ἡμᾶς · ἀλλ’ ἤνωτο μὲν σαρκὶ , ψυχὴν ἐχούσῃ τὴν λογικήν · πασχούσης δὲ αὐτῆς , ἀπαθῶς ἦν ἐν εἰδήσει τῶν εἰς αὐτὴν γινομένων · καὶ ἠφάνιζε μὲν ὡς Θεὸς τὰς τῆς σαρκός · ἀσθενείας , ᾠκειοῦτό γε μὴν αὐτὰς ὡς ἰδίου σώματος · οὕτω καὶ πεινῆσαι λέγεται καὶ καμεῖν , καὶ παθεῖν ὑπὲρ ἡμῶν .
Lemmas: πλήν καί ὑπέρ τούτος φημί ἐπί ὁ Ἐμμανουήλ ὁ ἕνωσις . ἤν μέν γάρ ἀναγκαῖος , ὁ ἴδιος σῶμα συναλγέω ὁ ἐνωθέω ψυχή · ἵνα φεύγω ὁ αἰκία , εὔγνων ὑποφέρω ὁ θεός ὁ αὐχήν . ἐπί δέ γε ὁ θεός Λόγος ὁ συναισθάνομαι ὁ αἰκία ἄτοπος λέγω · ἀπαθής γάρ ὁ θεῖος , καί οὐ ἐν γε ὁ κατά ἐγώ · ἀλλά ἀνίημι μέν σάρξ , ψυχή ἔχω ὁ λογικός · πάσχω δέ αὐτηες͂ς , ἀπαθής εἰμί ἐν εἴδησις ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι · καί ἀφανίζω μέν ὡς θεός ὁ ὁ σάρξ · ἀσθένεια , οἰκειόω γε μήν αὐτός ὡς ἴδιος σῶμα · οὗτος καί πεινέω λέγω καί κάμνω , καί πάσχω ὑπέρ ἐγώ .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0723.3
Οὐκοῦν παρεικάζοιτο ἂν ἡ ἕνωσις τοῦ Λόγου πρὸς τὸ ἀνθρώπινον οὐκ ἀπὸ σκοποῦ τοῖς καθ’ ἡμᾶς . Ὥσπερ γὰρ ἑτεροφυὲς μὲν τὸ σῶμα πρὸς τὴν ψυχὴν , εἴς γε μὴν ἐξ ἀμφοῖν ἄνθρωπος ἀποτελεῖται καὶ λέγεται · οὕτω καὶ ἐκ τελείας ὑποστάσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου , καὶ μὴν καὶ ἐξ ἀνθρωπότητος τελείως ἐχούσης κατὰ τὸν ἴδιον λόγον , εἷς ὁ Χριστὸς , ὁ αὐτὸς ὑπάρχων ἐν ταυτῷ Θεός τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος . Καὶ οἰκειοῦται μὲν ὁ Λόγος , ὡς ἔφην , τὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς , ὅτι καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα . καὶ οὐχ ἑτέρου · κοινοποιεῖται δὲ ὥσπερ τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ τῆς ἐνούσης αὐτῷ θεοπρεποῦς δυνάμεως τὴν ἐνέργειαν · ὥστε δύνασθαι καὶ ζωοποιεῖν τοὺς νεκροὺς , καὶ ἰᾶσθαι τοὺς ἐν ἀῤῥωστίαις .
Lemmas: οὐκοῦν παρεικάζω ἄν ὁ ἕνωσις ὁ Λόγος πρός ὁ ἀνθρώπινος οὐ ἀπό σκοπός ὁ κατά ἐγώ . ὥσπερ γάρ ἑτεροφυής μέν ὁ σῶμα πρός ὁ ψυχή , εἰς γε μήν ἐκ ἄμφω ἄνθρωπος ἀποτελέω καί λέγω · οὕτως καί ἐκ τέλειος ὑπόστασις ὁ θεός Λόγος , καί μήν καί ἐκ ἀνθρωπότης τέλειος ἔχω κατά ὁ ἴδιος λόγος , εἷς ὁ Χριστός , ὁ αὐτός ὑπάρχω ἐν ταυτός θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος . καί οἰκειόω μέν ὁ Λόγος , ὡς φημί , ὁ ὁ ἴδιος σάρξ , ὅτι καί αὐτός ὁ σῶμα . καί οὐ ἕτερος · κοινοποιούμαι δέ ὥσπερ ὁ ἴδιος σάρξ ὁ ἔνειμι αὐτός θεοπρεπής δύναμις ὁ ἐνέργεια · ὥστε δύναμαι καί ζωοποιέω ὁ νεκρός , καί ἰάομαι ὁ ἐν ἀρρωστία .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0723.4
ΚΕΦΑΛ . Θʹ
Lemmas: ΚΕ . Θʹ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0723.5
Περὶ τοῦ ἄνθρακος .
Lemmas: περι ὁ ἄνθραξ .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0723.6
Εἰ δὲ χρὴ , καὶ τοῖς ἐκ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς παραδείγμασι κεχρημένων , καθάπερ ἐν τύποις τὸν τῆς ἰνώσεως καταδεῖξαι τρόπον , φέρε λέγωμεν . Ὁ μακάριος Ἠσαΐας , Ἀπεστάλη , φησὶ , πρός με ἐν τῶν Σαραφίμ · καὶ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα , ὃν τῇ λαβίδι ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου · καὶ ἦλθε πρός με , καὶ ἤψατο τῶν χειλέων μου , καὶ εἶπεν · Ἰδοὺ ἥψατο τοῦτο τῶν χειλέων σου , καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας σου , καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ . Φαμὲν δὲ τὸν
Lemmas: εἰμί δέ χράω , καί ὁ ἐκ ὁ θεόπνευστος Γραφής παράδειγμα χράω , καθά ἐν τύπος ὁ ὁ ίνωση καταδείκνυμι τρόπος , φέρω λέγω . ὁ μακάριος Ἠσαΐας , ἀποστέλλω , φημί , πρός ἐγώ ἐν ὁ Σαραφίμ · καί ἐν ὁ χείρ ἔχω ἄνθραξ , ὅς ὁ λαβίς λαμβάνω ἀπό ὁ θυσιαστήριον · καί ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί ἄβω ὁ χεῖλος ἐγώ , καί λέγω · ἰδέ ἅπτω οὗτος ὁ χεῖλος σύ , καί ἀφαιρέω ὁ ἀνομία σύ , καί ὁ ἁμαρτία σύ περικαθαρίζω . φημί δέ ὁ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0724.1
ΚΕΦΑΛ . Ηʹ # Τίνα , φησὶ , λέγομεν εἶναι τὴν ἐνωσίν .
Lemmas: ΚΕ . ἤ # Τίνα , φημί , λέγω ἔρχομαι ὁ ἕνωσις .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0724.2
Τὸ τῆς ἑνώσεως χρῆμα κατὰ πολλοὺς ἐπιτελεῖται τρόπους · διῃρημένοι γάρ τινες κατὰ διάθεσιν καὶ γνώμην , καὶ διχονοοῦντες πρὸς ἀλλήλους , ἑνοῦσθαι λέγονται κατὰ σύμβασιν φιλικὴν , ἐκ μέσου ποιοῦντες τὰς διαφοράς · ἑνοῦσθαι δέ φαμεν καὶ τὰ ἀλλήλοις κολλώμενα , ἤγουν συνηνεγμένα καθ’ ἑτέρους τρόπους , ἢ κατὰ παράθεσιν , ἢ μίξιν , ἢ κρᾶσιν · ὅταν οὖν ἑνοῦσθαι λέγομεν τῇ καθ’ ἡμᾶς φύσει τὸν τοῦ Θεοῦ λόγον , κρείττων ὁρᾶται τῆς ἀνθρώπου διανοίας ὁ τῆς ἑνώσεως τρόπος · οὐ γάρ τοι καθ’ ἕνα τῶν εἰρημένων ἐστίν · ἀπόῤῥητος δὲ παντελῶς , καὶ οὐδενὶ τάχα τῶν ὄντων διεγνωσμένως , πλὴν ὅτι μόνῳ τῷ πάντα εἰδότι Θεῷ .
Lemmas: Τέ ὁ ἕνωσις χρῆμα κατά πολύς ἐπιτελέω τρόπος · διαιρέω γάρ τις κατά διάθεσις καί γνώμη , καί διχονοέω πρός ἀλλήλων , ἑνόω λέγω κατά σύμβασις φιλικός , ἐκ μέσος ποιέω ὁ διαφορά · ἑνόω δέ φημί καί ὁ ἀλλήλων κολλάω , ἤγουν συμφέρω κατά ἕτερος τρόπος , ἢ κατά παράθεσις , ἢ μίξις , ἢ κρᾶσις · ὅταν οὖν ἑνόω λέγω ὁ κατά ἐγώ φύσις ὁ ὁ θεός λόγος , ἀγαθός ὁράω ὁ ἄνθρωπος διάνοια ὁ ὁ ἕνωσις τρόπος · οὐ γάρ τοι κατά εἷς ὁ λέγω εἰμί · ἀπόρρητος δέ παντελής , καί οὐδείς τάχα ὁ εἰμί διαγιγνώσκω , πλήν ὅτι μόνος ὁ πᾶς οἶδα θεός .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0724.3
Καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν , εἰ τῶν τοιούτων ἑνωτῶν ἡττώμεθα · ὅτε τὰ καθ’ ἡμᾶς αὐτούς ὅπως ἂν ἔχοι διερευνώμενοι , τῆς ἑνούσης ἡμῖν διανοίας ἐπέκεινα τὴν κατάληψιν ὁμολογοῦμεν ὑπάρχειν . Τίνα γὰρ τρόπον ἡνῶσθαι νοοῦμεν τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν τῷ ἰδίῳ σώματι ; Τίς ὁ φράσαι δυνάμενος ; Εἰ δὲ χρὴ , μικρὰ καὶ μόλις ἑννοεῖν εἰωθότας , καὶ λαλεῖν ἰσχύοντας , τῶν οὕτως ἰσχύων , καὶ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον πραγμάτων κατατεκμήρασθαι , φαμὲν , ὅτι πρέποι ἂν ἑννοεῖν · μείων δὲ πάντως τῆς ἀληθείας ὁ λόγος · τοιαὕτην
Lemmas: καί θαυμαστός οὐδείς , εἰμί ὁ τοιοῦτος νῶτον ἡσσάομαι · ὅτε ὁ κατά ἐγώ αὐτός ὅπως ἄν ἔχω διερευνάω , ὁ ἑνόω ἐγώ διάνοια ἐπέκεινα ὁ κατάληψις ὁμολογέω ὑπάρχω . τίς γάρ τρόπος ἑνόω νοέω ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ὁ ἴδιος σῶμα ; Τῖς ὁ φράζω δύναμαι ; εἰμί δέ χράω , μικρός καί μόλις ἐννοέω εἴωθα , καί λαλέω ἰσχύω , ὁ οὕτως ἰσχύω , καί ὑπέρ νόος καί λόγος πρᾶγμα κατατρέχω , φημί , ὅτι πρέπω ἄν ἐννοέω · μικρός δέ πάντως ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος · τοιοῦτος
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0725.1
εἶναι τὴν ἕνωσιν τοῦ Ἐμμανουὴλ , ὁποίανπερ ἂν λογίσαιτό τι ; καὶ τὴν [ ίσ . τῆς τοῦ ἀνθρ . ψυχῆς ] τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν πρὸς τὸ ἴδιον σῶμα . Οἰκειοῦται γὰρ ἡ ψυχὴ τὰ τοῦ σώματος , καίτοι κατὰ φύσιν ἰδίαν ἀμέτοχος οὖσα τῶν αὐτοῦ παθῶν φυσικῶν τε ἅμα , καὶ τῶν ἔξωθεν ἐπαγομένων . Κινεῖται μὲν γὰρ εἰς ὀρέξεις τὸ σῶμα φυσικὰς , καὶ συναισθάνεται διὰ τὴν ἕνωσιν ἡ ἑνοῦσα ψυχή · συμμετίσχει δὲ κατ’ οὐδένα τρόπον · οἴεσαί γε μὴν ἰδίαν ἀπόλαυσιν εἶναι τὸ τῆς ὀρέξεως ἀποτέλεσμα · κἂν εἰ καταξαίνοιτο τυχὸν τὸ σῶμα , καὶ σιδήρῳ καταξαίνοιτο συναλγεῖ μὲν , ὡς ἰδίου πάσχοντος σώματος · αὐτὴ γε μὴν εἰς ἰδίαν φύσιν οὐκ ἄν τι πάθοι τῶν ἐπανηνεγμένων .
Lemmas: ἔρχομαι ὁ ἕνωσις ὁ Ἐμμανουήλ , ὁποῖος ἄν λογίζομαι τίς ; καί ὁ [ ἴς . ὁ ὁ ἀνθρ . ψυχή ] ὁ ἄνθρωπος ψυχή πρός ὁ ἴδιος σῶμα . οἰκειόω γάρ ὁ ψυχή ὁ ὁ σῶμα , καίτοι κατά φύσις ἴδιος ἀμέτοχος εἰμί ὁ αὐτός πάθος φυσικός τε ἅμα , καί ὁ ἔξωθεν ἐπάγω . κινέω μέν γάρ εἰς ὄρεξις ὁ σῶμα φυσικός , καί συναισθάνομαι διά ὁ ἕνωσις ὁ ἑνόω Ψυχή · συμμετίσχω δέ κατά οὐδείς τρόπος · οἴομαι γε μήν ἴδιος ἀπόλαυσις ἔρχομαι ὁ ὁ ὄρεξις ἀποτέλεσμα · κἀν εἰμί καταξαίνω τυγχάνω ὁ σῶμα , καί σίδηρος καταξαίνω συναλγέω μέν , ὡς ἴδιος πάσχω σῶμα · αὐτός γε μήν εἰς ἴδιος φύσις οὐ ἄν τίς πάσχω ὁ ἐπαναφέρω .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0725.2
Πλὴν καὶ , ὑπὲρ τοῦτό φαμεν ἐπὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ τὴν ἕνωσιν . Ἂν μὲν γὰρ ἀναγκαῖον , τῷ ἰδίῳ σώματι συναλγεῖν τὴν ἑνωθεῖσαν ψυχήν · ἵνα φεύγουσα τὰς αἰκίας , εὐήνιον ὑποφέροι τῷ θεῷ τὸν αὐχένα . Ἐπὶ δέ γε τοῦ θεοῦ Λόγου τὸ συναισθάνεσθαι τῶν αἰκιῶν ἄτοπον εἰ πείν · ἁπαθὲς γὰρ τὸ θεῖον , καὶ οὐκ ἔν γε τοῖς καθ’ ἡμᾶς · ἀλλ’ ἥνωτο μὲν σαρκὶ , ψυχὴν ἐχούσῃ τὴν λογικήν · πασχούσης δὲ αὐτῆς , ἁπαθῶς ἦν ἐν εἰδήσει τῶν εἰς αὐτὴν γινομένων · καὶ ἠφάνιζε μὲν ὡς Θεὸς τὰς τῆς σαρκὸς ἀσθενείας , ψιχειοῦτό γε μὴν αὐτὰς ὡς ἰδίου σώματος · οὕτω καὶ πεινῆσαι λέγεται καὶ κειμὲν , καὶ παθεῖν ὑπὲρ ἡμῶν .
Lemmas: πλήν καί , ὑπέρ τούτος φημί ἐπί ὁ Ἐμμανουήλ ὁ ἕνωσις . ἄν μέν γάρ ἀναγκαῖος , ὁ ἴδιος σῶμα συναλγέω ὁ ἑνόω ψυχή · ἵνα φεύγω ὁ αἰκία , εὐήνιος ὑποφέρω ὁ θεός ὁ αὐχήν . ἐπί δέ γε ὁ θεός Λόγος ὁ συναισθάνομαι ὁ αἰκία ἄτοπος εἰμί πίνω · ἀπαθής γάρ ὁ θεῖος , καί οὐ ἐν γε ὁ κατά ἐγώ · ἀλλά ἑνόω μέν σάρξ , ψυχή ἔχω ὁ λογικός · πάσχω δέ αὐτηες͂ς , ἀπαθής εἰμί ἐν εἴδησις ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι · καί ἀφανίζω μέν ὡς θεός ὁ ὁ σάρξ ἀσθένεια , ψιχίζω γε μήν αὐτός ὡς ἴδιος σῶμα · οὕτως καί πεινέω λέγω καί κίω , καί πάσχω ὑπέρ ἐγώ .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0725.3
Οὐκοῦν παρεικάζοιτο ἂν ἡ ἕνωσις τοῦ Λόγου πρὸς τὸ ἀνθρώπινον οὐκ ἀπὸ σκοποῦ τοῖς καθ’ ἡμᾶς . Ὥσπερ γὰρ ἑτεροφυὲς μὲν τὸ σῶμα πρὸς τὴν ψυχὴν , εἴς γε μὴν ἐξ ἀμφοῖν ἄνθρωπος ἀποτελεῖται καὶ λέγεται · οὕτω καὶ ἐκ τελείας ὑποστάσεως τοῦ θεοῦ Λόγου , καὶ μὴν καὶ ἐξ ἀνθρωπότητος τελείως ἐχούσης κατὰ τὸν ἴδιον λόγον , εἷς ὁ Χριστὸς , ὁ αὐτὸς ὑπάρχων ἐν ταυτῷ Θεός τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος . Καὶ οἰκειοῦται μὲν ὁ Λόγος , ὡς ἔφην , τὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς , ὅτι καὶ αὐτοῦ τὸ σῶμα , καὶ οὐχ ἑτέρου · κοινοποιεῖται δὲ ὥσπερ τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ τῆς ἑνούσης αὐτῷ θεοπρεποῦς δυνάμεως τὴν ἐνέργειαν · ὥστε δύνασθαι καὶ ζωοποιεῖν τοὺς νεκροὺς , καὶ ἰᾶσθαι τοὺς ἐν ἀῤῥωστίαις .
Lemmas: οὐκοῦν παρεικάζω ἄν ὁ ἕνωσις ὁ Λόγος πρός ὁ ἀνθρώπινος οὐ ἀπό σκοπός ὁ κατά ἐγώ . ὥσπερ γάρ ἑτεροφυής μέν ὁ σῶμα πρός ὁ ψυχή , εἰς γε μήν ἐκ ἄμφω ἄνθρωπος ἀποτελέω καί λέγω · οὕτως καί ἐκ τέλειος ὑπόστασις ὁ θεός Λόγος , καί μήν καί ἐκ ἀνθρωπότης τέλειος ἔχω κατά ὁ ἴδιος λόγος , εἷς ὁ Χριστός , ὁ αὐτός ὑπάρχω ἐν ταυτός θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος . καί οἰκειόω μέν ὁ Λόγος , ὡς φημί , ὁ ὁ ἴδιος σάρξ , ὅτι καί αὐτός ὁ σῶμα , καί οὐ ἕτερος · κοινοποιούμαι δέ ὥσπερ ὁ ἴδιος σάρξ ὁ ἑνόω αὐτός θεοπρεπής δύναμις ὁ ἐνέργεια · ὥστε δύναμαι καί ζωοποιέω ὁ νεκρός , καί ἰάομαι ὁ ἐν ἀρρωστία .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0725.4
ΚΕΦΑΛ . Θʹ
Lemmas: ΚΕ . Θʹ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0725.5
Περὶ τοῦ ἀνθράκος .
Lemmas: περι ὁ ἄνθραξ .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0725.6
Εἰ δὲ χρὴ , καὶ τοῖς ἐκ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς παραδείγμασι κεχρημένους , καθάπερ ἐν τύποις τὸν τῆς ἑνώσεως καταδεῖξαι τρόπον , φέρε λέγωμεν . Ὁ μακάριος Ἠσαΐας , Ἀπαστάλη , φησὶ , πρός με ἐν τῶν Σαραφὶμ · καὶ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα , ὃν τῇ λαβίδι Ελαβεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου · καὶ ἦλθε πρός με , καὶ ἥψατο τῶν χειλέων μου , καὶ εἶπεν · Ἰδοὺ ἥψατο τοῦτο τῶν χειλέων σου , καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας σου , καὶ τὰς ἁμαρτίας σου παρικαθαριεῖ . Φαμὲν δὲ τὸν
Lemmas: εἰμί δέ χράω , καί ὁ ἐκ ὁ θεόπνευστος Γραφής παράδειγμα χράω , καθά ἐν τύπος ὁ ὁ ἕνωσις καταδείκνυμι τρόπος , φέρω λέγω . ὁ μακάριος Ἠσαΐας , Ἀπαστάλη , φημί , πρός ἐγώ ἐν ὁ Σαραφὶμ · καί ἐν ὁ χείρ ἔχω ἄνθραξ , ὅς ὁ λαβίς λαμβάνω ἀπό ὁ θυσιαστήριον · καί ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί ἅπτω ὁ χεῖλος ἐγώ , καί λέγω · ἰδέ ἅπτω οὗτος ὁ χεῖλος σύ , καί ἀφαιρέω ὁ ἀνομία σύ , καί ὁ ἁμαρτία σύ παρικαθαριζω . φημί δέ ὁ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.1
bis exhibere Verbi hominis facit : quod , si labia Δ ἀνδραχα τύπον ἡμῖν καὶ εἰκόνα πληροῦν τοῦ ἀναθρωπήσαντος Λόγου · ὃς , εἴπερ ἅψαιτο τῶν χαλίδων ἡμῶν , τοῦτ’ ἔστιν , ὅταν τὴν εἰς αὐτὸν ὁμολογήσωμεν πίστιν , τότε καὶ ἁπάσης ἁμαρτίας ἀποφαίνει καθαροὺς , καὶ τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων ἐλευθεροῖ .
Lemmas: bis exhibere Verbi hominis facit : quod , si labia δ ἀνδραχα τύπος ἐγώ καί εἰκών πληρόω ὁ ἀνατρέπω Λόγος · ὅς , εἴπερ ἅπτω ὁ χάλις ἐγώ , οὗτος εἰμί , ὅταν ὁ εἰς αὐτός ὁμολογέω πίστις , τότε καί ἅπας ἁμαρτία ἀποφαίνω καθαρός , καί ὁ ἀρχαῖος αἰτίαμα ἐλευθερόω .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.2
Πλὴν ἔστιν ἰδεῖν , ὡς ἐν εἰκόνι τὸν ἀνδραχα [ τῷ ἄνδρακι ] , ἑνωθέντα μὲν τῇ ἀνθρωπότητι τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , οὐ μὴν ἀποβεβλήσατο τὸ εἶναι ὅ ἐστι , ματαστοιχειώσαντι [ μεταστοιχειώσαντα ] ἃ μᾶλλον τὸ ληφθὲν , ἤγουν ἑνωθὲν , εἰς τὴν ἑαυτοῦ δόξαν τε καὶ ἐνέργειαν . Ὄνπερ γὰρ τρόπον τὸ πῦρ ὁμιλῆσαν ξύλῳ , καὶ εἰσδεδυκὸς αὐτῷ , καταδράττεται μὲν αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἐξίστησι μὲν τοῦ εἶναι ξύλον , μεθίστησι δὲ μᾶλλον εἰς τὴν τοῦ πυρὸς ὄψιν τε καὶ δύναμιν , καὶ πᾶν αὐτῷ τὸ ἴδιον ἐνεργάζεται , καὶ ὡς ἐν ἤδη λελόγισται μετ’ αὐτοῦ · οὕτω νοήσῃς καὶ ἐπὶ Χριστοῦ . Ἐνωθεὶς γὰρ ἀποῤῥήτως ἀνθρωπότητι Θεός , ταθήρηκε μὲν αὐτὴν τοῦδ’ ὅπερ εἶναί φαμεν · μεμένηκεν δὲ καὶ αὐτὸς ὅπερ ἦν · ἑνωθεὶς δὲ ἅπαξ , ὡς εἰς λελόγισται μετ’ αὐτῆς , οἰκειούμενος μὲν τὰ αὑτῆς , ἐμποιήσας δὲ καὶ αὐτὸς αὑτῇ τῆς ἰδίας φύσεως τὴν ἐνέργειαν .
Lemmas: πλήν εἰμί ὁράω , ὡς ἐν εἰκών ὁ ἀνδραχα [ ὁ ἄνδρος ] , ἑνόω μέν ὁ ἀνθρωπότης ὁ ὁ θεός Λόγος , οὐ μήν ἀποβάλλω ὁ ἔρχομαι ὁ εἰμί , ματαστοιχειωθεω [ μεταστοιχειώνω ] ὅς μᾶλλον ὁ λαμβάνω , ἤγουν ἑνόω , εἰς ὁ ἑαυτοῦ δόξα τε καί ἐνέργεια . ὅσπερ γάρ τρόπος ὁ πῦρ ὁμιλέω ξύλον , καί εἰσδύνω αὐτός , καταδράσσομαι μέν αὐτός , καί οὐ ἐξίστημι μέν ὁ ἔρχομαι ξύλον , μεθίστημι δέ μᾶλλον εἰς ὁ ὁ πυρός ὄψις τε καί δύναμις , καί πᾶς αὐτός ὁ ἴδιος ἐνεργάζομαι , καί ὡς ἐν ἤδη λογίζομαι μετά αὐτός · οὕτως νοέω καί ἐπί Χριστός . ενώνω γάρ ἀπόρρητος ἀνθρωπότης θεός , θηράω μέν αὐτός ὅδε ὅς εἰμί φημί · μένω δέ καί αὐτός ὅς εἰμί · ἑνόω δέ ἅπαξ , ὡς εἰς λογίζομαι μετά αὐτηες͂ς , οἰκειόω μέν ὁ αὐτηες͂ς , ἐμποιέω δέ καί αὐτός αὐτός ὁ ἴδιος φύσις ὁ ἐνέργεια .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.3
ΚΕΦΑΛ . Γʹ
Lemmas: ΚΕ . Γʹ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.4
Ὅτι τῆς ἀσωμάτου θεότητος σῶμα γένοιεν ἡ σὰρξ , ψυχὴν ἔχουσα λογικήν · καὶ δεῖ διϊστάντες ἀπ’ ἀλλήλων αὐτά , πάντη τε καὶ πάντως σαραλύσομεν τῆς ἐν Χριστῷ νοουμένης οἰκονομίας τὸν λόγον .
Lemmas: ὅτι ὁ ἀσώματος θεότης σῶμα γίγνομαι ὁ σάρξ , ψυχή ἔχω λογικός · καί δέω διίστημι ἀπό ἀλλήλων αὐτός , πάντῃ τε καί πάντως σαραλυσω ὁ ἐν Χριστός νοέω οἰκονομία ὁ λόγος .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.5
Ἐν τῷ Ἅσματι τῶν ᾀσμάτων αὐτὸς ἡμῖν εἰσεκέμισται λέγωνὁ Κύριος · « Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τὸν κοιλάδων . » Ὥσπερ οὖν ἡ ὀσμὴ ἀσώματον μέν τοι [ ὅ , τι ] χρῆμά ἐστι · κέχρηται δὲ ὥσπερ ἰδίῳ σώματι τῷ ἐν ᾧ ἐστι · πλὴν ἐν ἐξ ἀμφοῖν νοεῖται τὸ κρίνον , καταφθείρει δὲ πάντως τὸν ἐπ’ αὐτῷ λόγον ἡ ἑνὸς ἀπόστασις · ἐν ὑποκειμένῳ γὰρ ἡ ὀσμὴ , καὶ ἔστι σῶμα τὸ ὑποκείμενον · οὕτω νοήσωμεν καὶ ἐπὶ Χριστοῦ , θεότητος φύσιν τὴν ἰδίαν τε καὶ ὑπερκόσμιον ὑπεροχὴν εὐωδιάζειν τῷ κόσμῳ καθάπερ ἐν ὑποκειμένῳ τῇ ἀνθρωπότητι , καὶ τὸ ἀσώματον κατὰ φύσιν , καθ’ ἕνωσιν οἰκονομικὴν μονονουχὶ γενέσθαι καὶ ἐνσώματον , διά τοι τὸ θέλειν ἐπιγινώσκεσθαι διὰ σώματος . Ἐνήργηκε γὰρ ἐν αὐτῷ τὰ θεοπρεπῆ . Οὐκοῦν νοοῖτ’ ἂν εἰκότως ὡς ἐν ἰδίῳ σώματι τὸ ἀσώματον , καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐν ὑποκειμένῳ τῷ ἄνθει τῆς εὐοσμίας τὸ χρῆμα · λέγεται δὲ κρίνον τὸ συναμφότερον .
Lemmas: ἐν ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα αὐτός ἐγώ εισεκεμιειμι λέγωνὁ κύριος · « ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίο , κρίνον ὁ κοιλάς . » ὥσπερ οὖν ὁ ὀσμή ἀσώματος μέν τοι [ ὁ , τίς ] χρῆμα εἰμί · χράω δέ ὥσπερ ἴδιος σῶμα ὁ ἐν ὅς εἰμί · πλήν ἐν ἐκ ἄμφω νοέω ὁ κρίνον , καταφθείρω δέ πάντως ὁ ἐπί αὐτός λόγος ὁ εἷς ἀπόστασις · ἐν ὑπόκειμαι γάρ ὁ ὀσμή , καί εἰμί σῶμα ὁ ὑπόκειμαι · οὕτως νοέω καί ἐπί Χριστός , θεότης φύσις ὁ ἴδιος τε καί ὑπερκόσμιος ὑπεροχή εὐωδιάζω ὁ κόσμος καθά ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἀνθρωπότης , καί ὁ ἀσώματος κατά φύσις , κατά ἕνωσις οἰκονομικός μονονού γίγνομαι καί ἐνσώματος , διά τοι ὁ ἐθέλω ἐπιγιγνώσκω διά σῶμα . Ἐνήργηκε γάρ ἐν αὐτός ὁ θεοπρεπής . οὐκοῦν νοέω ἄν ἔοικα ὡς ἐν ἴδιος σῶμα ὁ ἀσώματος , καθά ἀμέλει καί ἐν ὑπόκειμαι ὁ ἄνθος ὁ εὐοσμία ὁ χρῆμα · λέγω δέ κρίνον ὁ συναμφότεροι .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.6
ΚΕΦΑΛ . ΙΑʹ
Lemmas: ΚΕ . ἰά
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.7
Ὅτι καὶ χρὸς ἔννοιν ἀληθινὴν συνενεχθέντος τοῦ Λόγου χρὸς τὸ ἀνθρώπινον , ἀσύρτυτα μεμενήκασι τὰ ἡγωμένα .
Lemmas: ὅτι καί χρώς ἐννέω ἀληθινός συμφέρω ὁ Λόγος χρώς ὁ ἀνθρώπινος , ἀσύρτυτα μένω ὁ ἡγέομαι .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0726.8
Ἐγήγερται κατὰ βούλησιν Θεοῦ κατὰ τὴν ἔρημον ἡ ἁγία σκηνὴ , καὶ ἦν ἐν αὐτῇ πολυτρόπως μορφούμενος ὁ Ἐμμανουήλ · ἔφη τοίνυν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ · « Καὶ ποιήσεις κιβωτὸν μαρτυρίου
Lemmas: ἐγείρω κατά βούλησις θεός κατά ὁ ἐρῆμος ὁ ἅγιος σκηνή , καί εἰμί ἐν αὐτός πολύτροπος μορφόω ὁ Ἐμμανουήλ · φημί τοίνυν ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ θεσπέσιος Μωσῆς · « καί ποιέω κιβωτός μαρτύριον
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0727.1
ἐκ ξύλων ἀσήπτων , δύο πήχεων καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος · καὶ πήχεος καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος · καὶ πήχεος καὶ ἡμίσους τὸ ὕψος · καὶ καταχρυσώσεις αὐτὴν χρυσίῳ καθαρῷ , ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν χρυσώσεις αὐτήν . Ἀλλὰ τὸ μὲν ἄσηπτον ξύλον εἴη ἂν εἰς τύπον τοῦ ἀφθάρτου σώματος · ἄσηπτος γὰρ ἡ κέδρος · τὸ δὲ χρυσίον , ὡς ὕλη τῶν ἄλλων ὑπερηρμένη , τῆς θείας ; ἡμῖν οὐσίας κατασημήνειαν ἂν τὴν ὑπεροχήν .
Lemmas: ἐκ ξυλών ἄσηπτος , δύο πῆχυς καί ἥμισυς ὁ μῆκος · καί πῆχυς καί ἥμισυς ὁ πλάτος · καί πῆχυς καί ἥμισυς ὁ ὕψος · καί καταχρυσόω αὐτός χρυσίον καθαρός , ἔξωθεν καί ἔσωθεν χρυσόω αὐτός . ἀλλά ὁ μέν ἄσηπτος ξύλον εἰμί ἄν εἰς τύπος ὁ ἄφθαρτος σῶμα · ἄσηπτος γάρ ὁ κέδρος · ὁ δέ χρυσίον , ὡς ὕλη ὁ ἄλλος ὑπεραίρω , ὁ θεῖος ; ἐγώ οὐσία κατασημαίνω ἄν ὁ ὑπεροχή .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0727.2
Ἄθρει δὲ , ὅπως ἡ κιβωτὸς ὅλη κεχρύπωτο χρυσίῳ καθαρῷ · ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν . Ἤνωτο μὲν γὰρ τῇ ἁγίᾳ σαρκὶ θεὸς ὢν ὁ Λόγος · καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ ἔξωθεν κεχρυσῶσθαι τὴν κιβωτόν . Ὅτι δὲ καὶ τὴν ἐνοῦσαν τῷ σώματι ψυχὴν λογικὴν ἰδίαν ἐποιήσατο , καταδείξειεν ἂν τὸ καὶ ἔσωθεν αὐτὴν καταχρυσοῦσθαι δεῖν ἐπιτάξαι . Ὅτι καὶ ἀσύγχυτοι μεμενήκασιν αἱ φύσεις , ἡγοῦν ὑποστάσεις , ἐντεῦθεν εἰσόμεθα . Τὸ γάρ τοι χρυσίον ἐπαλελειμμένον τῷ ξύλῳ , μεμένηκεν ὅπερ ἦν · καὶ κατεπολύτει μὲν τὸ ξύλον τοῦ χρυσίου τὴν δόξαν · πλὴν οὐκ ἀπέστη τοῦ εἶναι ξύλον . Ὅτι δὲ ἡ κιβωτὸς εἰς τύπον παραλαμβάνεται τοῦ Χριστοῦ , διὰ πολλῶν ἄν τις πιστώσεται λόγων · πρόσβλβις γὰρ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , ζητοῦσα αὐτοῖς ἀνάπαυσιν . Ἔφη δέ που καὶ ὁ Χριστός · « Πορεύσομαι , καὶ ἑτοιμάσω τύπον ὑμῖν . »
Lemmas: ἀθρέω δέ , ὅπως ὁ κιβωτός ὅλος κεχρυπαω χρυσίον καθαρός · ἔσωθεν καί ἔξωθεν . Ἤνωτο μέν γάρ ὁ ἅγιος σάρξ θεός εἰμί ὁ Λόγος · καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ἔξωθεν χρυσόω ὁ κιβωτός . Ὅτι δέ καί ὁ ἔνειμι ὁ σῶμα ψυχή λογικός ἴδιος ποιέω , καταδείκνυμι ἄν ὁ καί ἔσωθεν αὐτός καταχρυσόω δεῖ ἐπιτάσσω . ὅτι καί ἀσύγχυτος μένω ὁ φύσις , ἤγουν ὑπόστασις , ἐντεῦθεν οἶδα . Τέ γάρ τοι χρυσίον ἐπαλείφω ὁ ξύλον , μένω ὅς εἰμί · καί κατεπολυτεω μέν ὁ ξύλον ὁ χρυσίον ὁ δόξα · πλήν οὐ ἀφίστημι ὁ ἔρχομαι ξύλον . ὅτι δέ ὁ κιβωτός εἰς τύπος παραλαμβάνω ὁ Χριστός , διά πολύς ἄν τις πιστόω λόγος · πρόσβλβις γάρ ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ζητέω αὐτός ἀνάπαυσις . φημί δέ ποῦ καί ὁ Χριστός · « πορεύω , καί ἑτοιμάζω τύπος σύ . »
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0728.1
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓʹ
Lemmas: κεφάλαιος πνίξ
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0728.2
Ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς καλεῖται γεγονὼς ἄνθρωπος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος .
Lemmas: ὅτι Χριστός Ἰησοῦς καλέω γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ ὁ θεός Λόγος .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0728.3
Τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τοῦ Μονογενοῦς πολυπραγμονεῖν ἐθέλοντες τὸ μυστήριον , ἐκεῖνό φαμεν , ὁβέαν ἔχοντες ἀληθῆ , καὶ πίστιν ὀρθὴν , ὅσαπερ αὐτὸς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , ὁ ἀληθινὸς
Lemmas: ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ Μονογενώ πολυπραγμονέω ἐθέλω ὁ μυστήριον , ἐκεῖνος φημί , ὁβέαν ἔχω ἀληθής , καί πίστις ὀρθός , ὅσος αὐτός ὁ ἐκ θεός Πατρός Λόγος , ὁ ἀληθινός
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0729.1
Διατυμνώμενοι δὲ καὶ μαθεῖν ἐθέλοντες ὃ τί ποτέ ἐστι κατ’ ἀλήθειαν , τὸ σαρκωθῆναί τε καὶ ἐνανθρωπῆσαι τὸν Λόγον , καταθήσωμεν , ὅτι οὐκ ἀνθρωπόν ἐστι προσλαβεῖν ὡς ἐν συναφείᾳ τῇ κατά γε τὴν ἰσότητα τῇ ἀξίας , ἤγουν αὐθεντίας , ἢ καὶ κατὰ μόνην τῆς υἱότητος ὁμωνυμίαν , μᾶλλον δὲ τὸ γενέσθαι καθ’ ἡμᾶς ἄνθρωπον , μετὰ τοῦ ἀτρέπτως καὶ ἀναλλοιώτως ἔχειν ἀνασώσασθαι τῇ ἰδίᾳ φύσει τὸν ἐν προσλήψει σαρκὸς καὶ αἵματος οἰκουμενικῶς γιγνόντα .
Lemmas: Διατυμνώμενοι δέ καί μανθάνω ἐθέλω ὁ τίς ποτέ εἰμί κατά ἀλήθεια , ὁ σαρκόω τε καί ἐνανθρωπέω ὁ Λόγος , κατατίθημι , ὅτι οὐ ἄνθρωπος εἰμί προσλαμβάνω ὡς ἐν συνάφεια ὁ κατά γε ὁ ἰσότης ὁ ἄξιος , ἤγουν αὐθεντία , ἢ καί κατά μόνος ὁ υἱότης ὁμωνυμία , μᾶλλον δέ ὁ γίγνομαι κατά ἐγώ ἄνθρωπος , μετά ὁ ἄτρεπτος καί ἀναλλοίωτος ἔχω ἀνασῴζω ὁ ἴδιος φύσις ὁ ἐν πρόσληψις σάρξ καί αἷμα οἰκουμενικός γίγνομαι .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0729.2
Εἷς μὲν οὖν ἐστιν ἄρα πρὸ μὲν τῆς ἐνανθρωπήσεως ὀνομαζόμενος διὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς Μονογενὴς , καὶ Λόγος , καὶ Θεὸς , καὶ εἰκὼν , καὶ ἀπαίγασμα . καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως τοῦ Πατρὸς , ἰωὴ , δόξα , φῶς , σοφία , δύναμις , βραχίων , δεξιὰ , ὑψίστος , μεγαλοπρέπεια , Κύριος Σαβαὼθ , καὶ ἑτάροις τισὶ τοιούτοις ὀνόμασι , τοῖ ; ἀληθῶς θεοπρεπεστάτοις · μετὰ δέ γε τὴν ἐνανθρώπησιν , ἄνθρωπος , Χριστὸς Ἰησοῦς , ἱλαστήριον , μεσίτης , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν , ὁσύτερος Ἀδὰμ , κεφαλὴ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας , ἐπομένων αὐτῷ καὶ τῶν ἐν ἀρχαῖς ὀνομάτων . Πάντα γὰρ αὐτοῦ , τά τε πρῶτα , καὶ τὰ ἐν ἰσχάτοις τοῦ αἰῶνος · καιροῖς .
Lemmas: εἷς μέν οὖν εἰμί ἄρα πρό μέν ὁ ἐνανθρώπησις ὀνομάζω διά ὁ θεόπνευστος Γραφής Μονογενής , καί Λόγος , καί θεός , καί εἰκών , καί ἀπαίγασμα . καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις ὁ Πατρός , ἰά , δόξα , φάος , σοφία , δύναμις , βραχίων , δεξιός , ὕψιστος , μεγαλοπρέπεια , κύριος Σαβαώθ , καί ἑταῖρος τις τοιοῦτος ὄνομα , σύ ; ἀληθῶς θεοπρεπής · μετά δέ γε ὁ ἐνανθρώπησις , ἄνθρωπος , Χριστός Ἰησοῦς , ἱλαστήριος , μεσίτης , ἀπαρχή ὁ κοιμάω , πρωτότοκος ἐκ νεκρός , ὁσύτερος Ἀδάμ , κεφαλή ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία , επομένη αὐτός καί ὁ ἐν ἀρχή ὄνομα . Πάν γάρ αὐτός , ὁ τε πρῶτος , καί ὁ ἐν ἰσχάτοις ὁ αἰών · καιρός .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0729.3
Εἷς ἄρα ἐστὶν ὁ καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως Θεὸς ; ἀληθινὸς , καὶ ἐν ἀνθρωπότητι μεμνηκὼς ὅπερ ἦν , καὶ ἔστι , καὶ ἔσται . Οὐ διοριστέον οὖν ἄρα τὸν ἕνα C Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν , εἰς ἰδικῶς ἄνθρωπον , καὶ εἰς Θεὸν ἰδικῶς , ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Ἰησοῦν Χριστόν φαμεν εἶναι , τὴν τῶν φύσεων εἰδότες διαφορὰν , καὶ ἀσυγχύτους ἀλλήλας προϊόντες αὐτάς .
Lemmas: εἷς ἄρα εἰμί ὁ καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις θεός ; ἀληθινός , καί ἐν ἀνθρωπότης μιμνήσκω ὅς εἰμί , καί εἰμί , καί εἰμί . οὐ διοριστέον οὖν ἄρα ὁ εἷς C κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς εἰδικός ἄνθρωπος , καί εἰς θεός ἰδικῶς , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός Ἰησοῦς Χριστός φημί ἔρχομαι , ὁ ὁ φύσις οἶδα διαφορά , καί ἀσύγχυτος ἀλλήλων προέρχομαι αὐτός .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0729.4
Ὅταν οὖν λέγῃ τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , ὅτι ἐν Χριστῷ « κατῴκησε πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος συμματικῶς , » οὐ διὰ τοῦτό φαμεν , ὡς ἐν ἑτέρῳ Χριστῷ τῷ ἀνθρώπῳ , καταμόνας κατοικῆσαι τὸν Λόγον · οὔτε μὴν διασπῶντες ἀλλήλων τὰ ἡνωμένα δύο νοοῦμεν υἱούς · ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον , ὅτι Χριστὸν ὀνομάζει τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , καὶ ὡς ἐκ μέρους ἔσθ’ ὅτε , τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ Θεοῦ Λόγου ἰδίαν ἔχων ἐν τάξει πεποίηται ναοῦ . Γέγραπται δέ που καὶ περὶ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν · « Τοὺς δὲ κατοικοῦντα ; D οἰκίας πηλίνας , ἐξ ὧν καὶ αὐτοὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἐσμεν . » Ἆρ’ οὖν ἐπειδήπερ οἰκίας πηλίνας τὰ τῶν ἀνθρώπων ὀνομάζει σώματα , διαδεξαίονται δὲ κατοικεῖν ἐν αὐταῖς τὰς ψυχάς , εἰς δύο κατατεμοῦμεν ἀνθρώπους τὸν ἕνα ; Καίτοι πῶς οὐκ ἀμώμητον παντελῶς , τὸ καὶ ἐν ἀνθρώπῳ λέγεσθαι κατοικεῖν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ; Ὥστε κἂν εἰ τὸ τοῦ λόγου σχῆμα διὰ τοιούτων ἔρχεται τρόπων , οὐχ ἑτέρως ἔχειν δυνάμενον , οὐ τὰς τῶν πραγμάτων ἀδικεῖσθαι φύσεις διὰ τοῦτο πρέπει , ἐννοεῖν δὲ μᾶλλον αὐτὰς , καὶ κατευθὺ τῆς ἀληθείας διασπαύειν ἐπείγεσθαι .
Lemmas: ὅταν οὖν λέγω ὁ Γράμμα ὁ ἱερός , ὅτι ἐν Χριστός « κατοικέω πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης συμματικῶς , » οὐ διά τούτος φημί , ὡς ἐν ἕτερος Χριστός ὁ ἄνθρωπος , καταμόνας κατοικέω ὁ Λόγος · οὔτε μήν διασπάω ἀλλήλων ὁ ἑνόω δύο νοέω υἱός · ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ὅτι Χριστός ὀνομάζω ὁ Γράμμα ὁ ἱερός , καί ὡς ἐκ μέρος εἰμί ὅτε , ὁ ἀνθρωπότης ὁ θεός Λόγος ἴδιος ἔχω ἐν τάξις ποιέω ναός . γράφω δέ ποῦ καί περί ὁ ἀνθρώπινος ψυχή · « Τούς δέ κατοικέω ; D οἰκία πήλινος , ἐκ ὅς καί αὐτός ἐκ ὁ αὐτός πηλός εἰμί . » ἆρα οὖν ἐπεί οἰκία πήλινος ὁ ὁ ἄνθρωπος ὀνομάζω σῶμα , διαδείκνυμι δέ κατοικέω ἐν αὐτός ὁ ψυχή , εἰς δύο κατατέμνω ἄνθρωπος ὁ εἷς ; καίτοι πῶς οὐ ἀμώμητος παντελής , ὁ καί ἐν ἄνθρωπος λέγω κατοικέω ὁ πνεῦμα αὐτός ; Ὥστος κἀν εἰμί ὁ ὁ λόγος σχῆμα διά τοιοῦτος ἔρχομαι τρόπος , οὐ ἑτέρως ἔχω δύναμαι , οὐ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀδικέω φύσις διά οὗτος πρέπω , ἐννοέω δέ μᾶλλον αὐτός , καί κατευθύ ὁ ἀλήθεια διασπάω ἐπείγω .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0730.1
Ὅταν τοίνυν τινὰ τῶν ἀλλήλοις οὐχ ὁμοίαν λαχόντων τὴν φύσιν ὁρῷτο συνειλεγμένα πρὸς ἑνότητα κατὰ σύνθεσιν · εἴτα τὸ δέ τι τυχὸν ἐν ἐκείνῳ λέγοιτο κατοικεῖν , οὐ διοριστέον εἰς δύο , τῆς εἰς ἑνότητα συνδρομῆς κατ’ οὐδένα τρόπον ἀδικουμένης , κἂν εἰ τῶν ἡνωμένων ἑκάτερον ἰδικῶς ὀνομάζοιτο πρὸς ἡμῶν , τοῦθ’ ὅπερ ἂν εἶεν ἀμφότερα . Λέγεται γὰρ , ὡς ἔφην , καὶ ἐν ἀνθρώπῳ κατοικεῖν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ · πλὴν ἄνθρωπος ; λέγεται , καὶ ἰδικῶς τὸ πνεῦμα , καὶ μὴν καὶ τὸ σῶμα . Καίτοι τοιοῦτον ἡμῖν ὑπαντίτεται ὁ σοφώτατος Παῦλος λέγων · « Εἰ γὰρ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται , ἀλλ’ ὁ ἔσω ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ . » Ὅταν οὖν τις λέγοι τὸν ἔσω ἡμῶν ἄνθρωπον ἐν τῷ ἔξω ἀνθρώπῳ κατοικεῖν , ἀληθεύει μὲν , εἰς δύο γε μὴν τὸν ἕνα τεμὼν οὐχ ὁρᾶται · φησὶ δέ που καὶ ὁ προφήτης Ἠσαΐας · « Ἐκ νυκτὸς ὀρύβριζε τὸ πνεῦμά μου πρὸς σὲ , ὁ Θεός . » Ἆρ’ οὖν ὡς ἕτερον παρ’ αὐτὸν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ πρὸς Θεὸν ὀρύβριζειν λέγεται ; Καίτοι πῶς οὐκ ἄτοπον τὸ φάναι τοιοῦτόν τι ; Οὐκοῦν εἰδέναι μὲν ἀναγκαῖον τὰ τῶν λόγων χρήματα , οὐ μὴν καὶ ἐξίστασθαι τοῦ εἰκότος , περιάγειν δὲ μᾶλλον τῶν σημαινομένων τὴν δύναμιν ἐπὶ τὸν ἑκάστῳ πράγματα πρέποντα σκοπόν .
Lemmas: ὅταν τοίνυν τις ὁ ἀλλήλων οὐ ὅμοιος λαγχάνω ὁ φύσις ὁράω συλλέγω πρός ἑνότης κατά σύνθεσις · εἴτα̅ ὁ δέ τίς τυγχάνω ἐν ἐκεῖνος λέγω κατοικέω , οὐ διοριστέον εἰς δύο , ὁ εἰς ἑνότης συνδρομή κατά οὐδείς τρόπος ἀδικέω , κἀν εἰμί ὁ ἑνόω ἑκάτερος ἰδικῶς ὀνομάζω πρός ἐγώ , οὗτος ὅς ἄν εἰμί ἀμφότερος . λέγω γάρ , ὡς φημί , καί ἐν ἄνθρωπος κατοικέω ὁ πνεῦμα αὐτός · πλήν ἄνθρωπος ; λέγω , καί ἰδικῶς ὁ πνεῦμα , καί μήν καί ὁ σῶμα . καίτοι τοιοῦτος ἐγώ ὑπαντίτεται ὁ σοφός Παῦλος λέγω · « εἰμί γάρ ὁ ἔξω ἐγώ ἄνθρωπος διαφθείρω , ἀλλά ὁ ἔσω ἀνακαινόω ἡμέρα καί ἡμέρα . » ὅταν οὖν τις λέγω ὁ ἔσω ἐγώ ἄνθρωπος ἐν ὁ ἔξω ἄνθρωπος κατοικέω , ἀληθεύω μέν , εἰς δύο γε μήν ὁ εἷς τέμνω οὐ ὁράω · φημί δέ ποῦ καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας · « ἐκ νύξ ορυβριζω ὁ πνεῦμα ἐγώ πρός σύ , ὁ θεός . » ἆρα οὖν ὡς ἕτερος παρά αὐτός ὁ πνεῦμα αὐτός πρός θεός ορυβριζω λέγω ; καίτοι πῶς οὐ ἄτοπος ὁ φημί τοιοῦτος τίς ; οὐκοῦν οἶδα μέν ἀναγκαῖος ὁ ὁ λόγος χρῆμα , οὐ μήν καί ἐξίστημι ὁ ἔοικα , περιάγω δέ μᾶλλον ὁ σημαίνω ὁ δύναμις ἐπί ὁ ἕκαστος πρᾶγμα πρέπω σκοπός .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0730.2
Εἰ δὲ δὴ καὶ λέγοιτο « προκόπτειν ὁ Ἰησοῦς ἡλικίᾳ , καὶ σοφίᾳ καὶ χάριτι , » τῆς οἰκονομίας ἔσται τὸ χρῆμα . Συνεχώρει γὰρ ὁ Θεοῦ Λόγος διὰ τῶν τῆς ἰδίας φύσεως ἐδῶν λέναι τὸ ἀνθρώπινον · καὶ οἷον κατὰ βραχὺ τῆς ἑαυτοῦ θεότητος ἥδεια κατειρώνειν τὸ περιφανές · καὶ τῇ τοῦ σώματος ἡλικίᾳ συμπαρεκτείνειν τὰ ἑαυτοῦ · ὡς ἂν μή τι τὸ ξένον ὁρῷτο , καὶ τῷ λίαν ἀσυνήθει ταράττει τινάς . Ὅτε καὶ οὕτως ἔφασκον · « Πῶς οὕτω ; οἶδε γράμματα μὴ μεμαθηκώς ; » Οὐκοῦν σωματικὴ μὲν ἡ ἀβίη , καὶ τὸ προκόπτειν ἐν χάριτι καὶ σοφίᾳ , πρέποι ἂν τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος μέτροις . Αὐτόν γε μὴν κατ’ ἰδίαν φύσιν παντέλειον εἶναί φαμεν τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον , οὐ προκοπῆ ; θεόμενον , οὐ σοφίας , οὐ χάριτος · διανέμειν δὲ μᾶλλον τῇ πτίσει σοφίαν καὶ χάριν , καὶ τὰ δι’ ὧν ἔχοι καλῶς .
Lemmas: εἰμί δέ δή καί λέγω « προκόπτω ὁ Ἰησοῦς ἡλικία , καί σοφία καί χάρις , » ὁ οἰκονομία εἰμί ὁ χρῆμα . συγχωρέω γάρ ὁ θεός Λόγος διά ὁ ὁ ἴδιος φύσις ἐσθίω λένη ὁ ἀνθρώπινος · καί οἷος κατά βραχύς ὁ ἑαυτοῦ θεότης ἡδύς κατειρώνειν ὁ περιφανής · καί ὁ ὁ σῶμα ἡλικία συμπαρεκτείνω ὁ ἑαυτοῦ · ὡς ἄν μή τίς ὁ ξένος ὁράω , καί ὁ λίαν ἀσυνήθης ταράσσω τις . Ὅτε καί οὕτως φάσκω · « Πῶς οὕτως ; οἶδα γράμμα μή μανθάνω ; » οὐκοῦν σωματικός μέν ὁ ἀβία , καί ὁ προκόπτω ἐν χάρις καί σοφία , πρέπω ἄναξ ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον . αὐτός γε μήν κατά ἴδιος φύσις παντέλειος εἰμί φημί ὁ ἐκ θεός Λόγος , οὐ προκοπή ; θέω , οὐ σοφία , οὐ χάρις · διανέμω δέ μᾶλλον ὁ πτίσσω σοφία καί χάρις , καί ὁ διά ὅς ἔχω καλός .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0730.3
Εἰ δὲ δὴ λέγοιτο παθεῖν ὁ Ἰησοῦς , τὸ μὲν πάθος ἔσται τῆς οἰκονομίας · αὐτοῦ δὲ λέγεται , καὶ σφόδρα εἰκότως · ὅτι καὶ ἴδιον αὐτοῦ τὸ παππώδη . Καὶ ἦν ἐν τῷ πάσχοντι σώματι , πάσχειν μὲν οὐκ εἰδώς · ἀπαθὴς γάρ ἐστιν ὡς Θεός · ὅσον δὲ ἦκεν εἷς γε τὸ τῶν ἐμπαροινησάντων θράσος , παθὼν , κἂν εἰ μὴ παθεῖν ἀδύνατο . Οὐκοῦν ἐπειδὴπερ καθ’ ἡμᾶς γέγονεν ὁ Μονογενὴς , ὁσάκις ἂν ἄνθρωπος ὀνομάζηται παρὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , ἐννοοῦντες τὴν οἰκονομίαν , Θεὸν ὄντα κατὰ φύσιν αὐτὸν καὶ οὕτως ὁμολογήσωμεν .
Lemmas: εἰμί δέ δή λέγω πάσχω ὁ Ἰησοῦς , ὁ μέν πάθος εἰμί ὁ οἰκονομία · αὐτός δέ λέγω , καί σφόδρα ἔοικα · ὅτι καί ἴδιος αὐτός ὁ παππώδης . καί εἰμί ἐν ὁ πάσχω σῶμα , πάσχω μέν οὐ οἶδα · ἀπαθής γάρ εἰμί ὡς θεός · ὅσον δέ ἥκω εἷς γε ὁ ὁ ἐμπαροινέω θράσος , πάσχω , κἀν εἰμί μή πάσχω αδύνατος . οὐκοῦν ἐπεί κατά ἐγώ γίγνομαι ὁ Μονογενής , ὁσάκις ἄν ἄνθρωπος ὀνομάζω παρά ὁ θεόπνευστος Γραφής , ἐννοέω ὁ οἰκονομία , θεός εἰμί κατά φύσις αὐτός καί οὕτως ὁμολογέω .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0735.1
Inteligitur namque Noeται γὰρ πάντως , ὡς ἕτερον ἐν ἑτέρῳ , τὸ κατοικοῦν , τοῦτ’ ἐστιν , ἡ θεία φύσις ἐν ἀνθρωπότητι , καὶ οὐ παθοῦσα φυρμόν , ἢ ἀνάγνωσίν τινα , καὶ μετάστασιν , τὴν εἰς ὅπερ οὐκ ἦν . Τὸ γὰρ ἐνοικεῖν ἑτέρῳ λεγόμενον , οὐκ αὐτὸ γέγονεν , ὅπερ ἐστὶ ποῦτο , ἐν ᾧ κατοικεῖ · νοεῖται δὲ μᾶλλον ἕτερον ἐν ἑτέρῳ . Ἐν δέ γε τῇ φύσει τοῦ Λόγου , καὶ τῆς ἀνθρωπότητος , μόνην ἡμῖν σημαίνει διαφορὰν τῶν φύσεων τὸ διάφορον . Εἷς γὰρ ἐξ ἀμφοῖν νοεῖται Χριστός . Οὐκοῦν τὸ ἀσύγχυτον εὐμάλα τετηρηκὼς , φησὶν ἐν ἡμῖν ἐσκηνωκέναι τὸν Λόγον . Ἕνα γὰρ C Carnem vero factum Verbum , id est , hominem perfectum , non dicimus mensura corporis compro - bendi , id enim ineptissimum est ; sed immere sic quoque credimus , sicut solet , cœlum et terram , et quæ inferius posita sunt : omnia etenim plena sunt Deo , et omnia ipsi parvula sunt . At quomodo et in singulis , et in omnibus totus sit , intellectu dictique difficile est , imo vero etiam impossibile . Id autem , ut opinor , eo possidet , quod incorporeus sit et indus - pertibilis .
Lemmas: Inteligitur namque εὕω γάρ πάντως , ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος , ὁ κατοικέω , οὗτος εἰμί , ὁ θεῖος φύσις ἐν ἀνθρωπότης , καί οὐ πάσχω φυρμός , ἢ ἀνάγνωσις τις , καί μετάστασις , ὁ εἰς ὅς οὐ εἰμί . Τέ γάρ ἐνοικέω ἕτερος λέγω , οὐ αὐτός γίγνομαι , ὅς εἰμί Πούτο , ἐν ὅς κατοικέω · νοέω δέ μᾶλλον ἕτερος ἐν ἕτερος . ἐν δέ γε ὁ φύσις ὁ Λόγος , καί ὁ ἀνθρωπότης , μόνος ἐγώ σημαίνω διαφορά ὁ φύσις ὁ διάφορος . εἷς γάρ ἐκ ἄμφω νοέω Χριστός . Οὐκοῦν ὁ ἀσύγχυτος εὔμαλος τηρέω , φημί ἐν ἐγώ σκηνόω ὁ Λόγος . Ἔνα γάρ C Carnem vero factum Verbum , id est , hominem perfectum , non dicimus mensura corporis compro - bendi , id enim ineptissimum est ; sed immere sic quoque credimus , sicut solet , cœlum et terram , et quæ inferius posita sunt : omnia etenim plena sunt Deo , et omnia ipsi parvula sunt . At quomodo et in singulis , et in omnibus totus sit , intellectu dictique difficile est , imo vero etiam impossibile . Id autem , ut opinor , eo possidet , quod incorporeus sit et indus - pertibilis .
cyrillus-theology.scholia-de-incarnatione-unigeniti-fragmenta pg075_0740.1
Αὐτὸς ἐγείρων τοὺς νεκρούς , ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται · καὶ ζῶν κατὰ φύσιν τυγχάνων , ζωοποιεῖσθαι λέγεται . Καὶ πῶς τοῦτο ; Κατ' ἄλλο καὶ ἄλλο . Ὁ γὰρ αὐτὸς ἐγήγερται μὲν ἐκ νεκρῶν , ζωοποιεῖσθαί τε λέγεται κατὰ σάρκα , ζωοποιεῖ δὲ καὶ ἀνίστησιν τοὺς νεκρούς , ὡς Θεός · πάσχει , καὶ οὐ πάσχει , κατ' ἄλλο καὶ ἄλλο · πάσχει μὲν γὰρ ἀνθρωπίνως σαρκί , καθὸ ἄνθρωπος · ἀπαθὴς δέ ἐστι θεϊκῶς , ὡς Θεός .
Lemmas: αὐτός ἐγείρω ὁ νεκρός , ἐκ νεκρός ἐγείρω · καί ζάω κατά φύσις τυγχάνω , ζῳοποιέω λέγω . καί πῶς οὗτος ; κατά ἄλλος καί ἄλλος . ὁ γάρ αὐτός ἐγείρω μέν ἐκ νεκρός , ζῳοποιέω τε λέγω κατά σάρκα , ζωοποιέω δέ καί ἀνίστημι ὁ νεκρός , ὡς θεός · πάσχω , καί οὐ πάσχω , κατά ἄλλος καί ἄλλος · πάσχω μέν γάρ ἀνθρώπινος σάρξ , καθό ἄνθρωπος · ἀπαθής δέ εἰμί θεῖος , ὡς θεός .