cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0579.1
A ἡγέμενοι , ὥστε καὶ ἀνυπόστατον τὸν ἐκ Θεοῦ φασι εἶναι Λόγον , ῥῆμα δὲ ἀπλῶς τὸ κατὰ μόνην νοούμενον προφοράν ἐν ἀνθρώπῳ γενέσθαι . Μάρκελλος δὲ οὕτω καὶ Φωτεινός . Δοκεῖ γὰρ μὴν καὶ ἕτεροὺς ἀνανθρωπίσασθαι μὲν ἀληθῶς τὸν Μονογενῆ , καὶ ἐν σαρκὶ γενέσθαι πιστεύειν , μὴ μὴν ἔτι καὶ ἐμψυχῶσαι ταλεῖως τὴν ἀναληφθεῖσαν σάρκα ψυχῇ λογικῇ , καὶ νοῦν ἔχουσαν τὸν καθ’ ἡμᾶς · εἰς ἐνότητα δὲ τὴν εἰς ἕκασιν , ὥσπερ οὖν οἴονται , κατασφίγγοντας τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον , καὶ τὸν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου ναόν , κατοικῆσαι φασι ἐν αὐτῷ τὸν Λόγον · καὶ ἴδιον μὲν ποιήσασθαι τὸ σῶμα τὸ ἀναληφθὲν , ψυχὴς δὲ αὐτὸν τῆς λογικῆς τε καὶ νοερᾶς ἀναπληροῦν τὸν τόπον . Ἕτεροι δ’ αὐ προσδεόμενοι μὲν ταῖς τούτων δόξαις τὰ ἐναντία , καὶ ἀντιφέρονται τοῖς φρονήμασιν , ἐκ τε Θεοῦ Λόγου καὶ φύσεως τῆς λογικῆς καὶ σώματος , ἥτοι τελείας ἀπλῶς ἀνθρωπότητος , συνεστᾶναι τε καὶ ἀναπεπλῆχθαι διαδιασώμενον τὸν Ἐμμανουὴλ · οὐ μὴν ἔτι καὶ ὑπὸ καὶ ἀμύητον παντελῶς τὴν ἄπ’ αὐτῷ τετηρήκασιν δόξαν . Καταδιδύσκασιν γὰρ εἰς δύο τὸν ἕνα Χριστόν , καὶ παχεῖαν ὥσπερ αὐτοῖς ἐνέθεντες τὴν διατομήν , ἀνὰ μέρος ἕκαστον μονοουχὴ καὶ ἰστώτα παραδεικνύουσι · ἕτερον μὲν εἶναι διατεινόμενοι τὸν ἐκ Παρθένου τεχθέντα τελείως ἄνθρωπον , ἕτερον δ’ αὐ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον · οὐχ δ’ ἐτὶ ποτὲ ἕστιν ἢ τε τοῦ Θεοῦ ἰ φύσις , καὶ τῆς σαρκός , διαχρώντες , οὐδὲ μόναις ταῖς εἰς τοῦτο διαφοραῖς ἐμψιλοχαιρεῖν ἐθελόντες . Οὐδὲ γὰρ ἂν ἐνοίας τῆς ἀληθοῦς εἰς τοῦτο διήμαρτον , ἐπαὶ μὴ φύσις ἢ αὐτὴ σαρκὸς ἢ καὶ θεότητος . Ἄλλὰ τὸν μὲν ὡς ἄνθρωπον ἰδίᾳ τιθέντες καὶ ἀνὰ μέρος , τὸν δὲ , ὡς Θεὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς ὀνομάζουσι , καίτοι θελοῦντες εἶναι Χριστιανούς . Καὶ δὲ λογίδια ἕταια περὶ τούτων συγγράφοντες , εἰπαὶν τετολμήκασιν αὐταῖς λέξεσιν ὧδε · Ὁ μὲν γὰρ φύσει καὶ ἀληθῶς Υἱὸς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος ἐστιν , ὁ δέ , ὁμωνύμως τῷ Υἱῷ Υἱός . Καὶ μεθ’ ἕτερα πάλιν · Σάρξ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἕλλα ἀνθρώπων ἀνείληφώς . Ὁ μὲν γὰρ Μονογενὴς προηγουμένως καὶ καθ’ ἑαυτόν , Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐστι τοῦ πάντων δημιουργοῦ · ὁν δὲ ἀνέλαβεν ἄνθρωπον , οὐ φύσει Θεὸς ὤν , διὰ τὸν ἀναλαβόντα αὐτὸν ἀληθῶς Υἱὸν Θεοῦ , ὁμωνύμως · αὐτῷ χρηματίζει . Τὸ μὲν γὰρ , ὁ Οὐδεὶς ἔγνω τὸν Υἱόν , εἰ μὴ ὁ Πατήρ , > τὸν φύσει τέλειον καὶ ἀληθεῖᾳ δηλοῖ ἐκ τοῦ Πατρὸς Υἱόν . Τὸ δὲ λεγόμενον ὑπὸ τοῦ Γαβριήλ , « Μὴ φοβοῦ , Μαριάμ · εὗρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ · καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρί , καὶ τέξῃ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · > τῷ ἀνθρώπῳ ἐφαρμόζει . Ἄλλὰ ταυτὶ μὲν , ἐκείνοι . Φρονήσωμεν δὲ ἡμεῖς οὐχ ὧδε . Ἀναπεῖσι γὰρ οὐδαμῶς τῶν ἑτεροδόξων ὁ λόγος , τροχᾶν ἀφέντας τὴν ἐπ’ εὐθείαν ἰ , διατρέχειν ἵ ἕτέραν τὴν ἐξω σκοποῦ καὶ διαστραμμένην .
Lemmas: A ἡγέομαι , ὥστε καί ἀνυπόστατος ὁ ἐκ θεός φημί ἔρχομαι Λόγος , ῥῆμα δέ ἀπλόος ὁ κατά μόνος νοέω προφορά ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι . Μάρκελλος δέ οὕτως καί Φωτεινός . δοκέω γάρ μήν καί ἕτερος ανανθρωπισαω μέν ἀληθῶς ὁ Μονογενή , καί ἐν σάρξ γίγνομαι πιστεύω , μή μήν ἔτι καί ἐμψυχόω ταλεῖως ὁ ἀναλαμβάνω σάρκα ψυχή λογικός , καί νόος ἔχω ὁ κατά ἐγώ · εἰς ἑνότης δέ ὁ εἰς ἕκας , ὥσπερ οὖν οἴομαι , κατασφίγγω ὁ ἐκ θεός Λόγος , καί ὁ ἐκ ὁ ἅγιος Παρθένος ναός , κατοικέω φημί ἐν αὐτός ὁ Λόγος · καί ἴδιος μέν ποιέω ὁ σῶμα ὁ ἀναλαμβάνω , ψυχή δέ αὐτός ὁ λογικός τε καί νοερός ἀναπληρόω ὁ τόπος . ἕτερος δέ αὖος προσδέω μέν ὁ οὗτος δόξα ὁ ἐναντίος , καί ἀντιφέρω ὁ φρόνημα , ἐκ τε θεός Λόγος καί φύσις ὁ λογικός καί σῶμα , ἤτοι τέλειος ἀπλόος ἀνθρωπότης , συνίστημι τε καί ἀναπλέκω διαδιασαω ὁ Ἐμμανουήλ · οὐ μήν ἔτι καί ὑπό καί ἀμύητος παντελής ὁ ἀπό αὐτός τηρέω δόξα . καταδιδυσκωρ γάρ εἰς δύο ὁ εἷς Χριστός , καί παχύς ὥσπερ αὐτός ἐντίθημι ὁ διατομή , ἀνά μέρος ἕκαστος μονοουχὴ καί ἰστός παραδείκνυμι · ἕτερος μέν ἔρχομαι διατείνω ὁ ἐκ Παρθένος τίκτω τέλειος ἄνθρωπος , ἕτερος δέ αὖος ὁ ἐκ θεός Πατρός Λόγος · οὐ δέ τίμι ποτέ εἰμί ἢ τε ὁ θεός εἷς φύσις , καί ὁ σάρξ , διαχράω , οὐδέ μόνος ὁ εἰς οὗτος διαφορά εμψιλοχαιρω ἐθέλω . οὐδέ γάρ ἄν ενοια ὁ ἀληθής εἰς οὗτος διαμαρτάνω , πη μή φύσις ἢ αὐτός σάρξ ἢ καί θεότης . ἀλλά ὁ μέν ὡς ἄνθρωπος ἴδιος τίθημι καί ἀνά μέρος , ὁ δέ , ὡς θεός φύσις τε καί ἀληθῶς ὀνομάζω , καίτοι θελέω ἔρχομαι Χριστιανός . καί δέ λογίδιον ἕταια περί οὗτος συγγράφω , εἶπον τολμάω αὐτός λέξις ὧδε · ὁ μέν γάρ φύσις καί ἀληθῶς υἱός ὁ ἐκ θεός Πατρός Λόγος εἰμί , ὁ δέ , ὁμώνυμος ὁ υἱός υἱός . καί μετά ἕτερος πάλιν · σάρξ ὁ ὁ θεός Λόγος , ἕλλα ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω . ὁ μέν γάρ Μονογενής προηγουμένως καί κατά ἑαυτοῦ , υἱός ὁ θεός εἰμί ὁ πᾶς δημιουργός · ὅς δέ ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος , οὐ φύσις θεός εἰμί , διά ὁ ἀναλαμβάνω αὐτός ἀληθῶς υἱός θεός , ὁμώνυμος · αὐτός χρηματίζω . Τέ μέν γάρ , ὁ οὐδείς γινώσκω ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ Πατήρ , > ὁ φύσις τέλειος καί ἀλήθεια δηλόω ἐκ ὁ Πατρός υἱός . Τέ δέ λέγω ὑπό ὁ Γαβριήλ , « μή φοβέω , Μαρία · εὑρίσκω γάρ χάρις παρά ὁ θεός · καί ἰδού συλλαμβάνω ἐν γαστήρ , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς · > ὁ ἄνθρωπος ἐφαρμόζω . ἀλλά οὗτος μέν , ἐκεῖνος . φρονέω δέ ἐγώ οὐ ὧδε . ἀναπείθω γάρ οὐδαμῶς ὁ ἑτερόδοξος ὁ λόγος , τροχάω ἀφίημι ὁ ἐπί εὐθεία Ι , διατρέχω ἵ ἕτερος ὁ ἐξω σκοπός καί διαστρέφω .