cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0582.1
Τὸ δὲ δὴ καὶ ἑτέρους οἰσθᾶι τε καὶ φρονεῖν ἐξ ἀμετρήτου νοῦθειας γέννησιν μὲν ἀνθῆσαι τὴν διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου τὸν ἐκ Θεοῦ φύντα Λόγον , καὶ φύσιν μὲν αὐτῶν τὴν καθ᾽ ἡμᾶς , παραπεραθῆναι μᾶλλον αὐτὸν εἰς τὴν ἀπὸ τῆς γῆς σάρκα , δυσφημοῦντες ἐστὶ τὴν οἰκονομίαν , καὶ τοῖς θείοις σκέμμασιν ἐπιτιμᾶν ἡρημένοι . Ὁ μὲν γὰρ τῶν ὅλων Δημιουργός , καὶ πολὺς εἰς ἔλεον τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ κένωσεν ἑαυτὸν δι᾽ ἡμᾶς , γενόμενος ἄνθρωπος , γενόμενος ἐκ γυναικός : « Ἰν᾽ ἐπεὶπερ αἱματός καὶ σαρκὸς κεκοινώνηκε τὰ παιδία , » τοὺς ἐστὶν ἡμεῖς , « καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετασχη τῶν αὐτῶν . Ἰνα διὰ τοῦ θανάτου , καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τοὺς ἐστὶ τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τοὺς ὅσους , ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας . » Ἀδὲ γὰρ ἐφη τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν . Οἱ δὲ τῆς οὕτω παγχάλου καὶ ἀρίστης βουλῆς τὸ ἀπρεπὲς καθορίζουσι , καὶ ὡςπερ ἐνὸν αὐτοῖς τῇ ἀμείνῃ φρονεῖν , καὶ τοῖς τῆς σοφίας ἐπιτιμᾶν σκέμμασι . Μὴ γὰρ δὴ χρήναι λέγουσιν ὡςθᾶι καὶ τόκον ἐκ γυναικὸς καταγράφειν ἡμᾶς τοῦ Μονογενοῦς , οἴσθαι δὲ μᾶλλον τὴν τοῦ Λόγου φύσιν εἰς τὸ σαβρὸν δὴ τοῦτο καὶ γηγενὲς μετασποιηθῆναι σῶμα , καὶ τροπὴν φανταζέσθαι τοῦ τροπὴν οὐκ εἰδότος . Ἐρρήσθαι γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ φύσις ἐν ἰδίοις ἀγαθοῖς , καὶ ἀκατάσειστον ἔχει οὖν ἐφ᾽ οἷς ἐστι διαμονή . Φύσις μὲν γὰρ ἡ γεννητὴ , καὶ χρόνῳ παρενεγχεῖσα πρὸς γένεσιν ᾽ , πάθος ἄν τὴν ἀλλοίωσιν . Καὶ οὐχ ἴσω λόγου τοῦ καθορῶντος τε καὶ ἀληθοῦς τὴν φύσιν κεῖσθαι . Τὸ γὰρ ἀρχὴν ὅλως τοῦ εἶναι λαχὸν , οἷονεῖ πως ἤδη καὶ συνασπαρμένον ἔχει τὴν ἀλλοιούμεθαι δεῖν . Θεὸς δὲ ὁ παντὸς ἐπέκεινα νοῦ , καὶ φύσεως , καὶ γενέσεως , καὶ φθορᾶς , τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ἐξηρημένην καὶ ὑπερίσχουσαν ᾽ , ἀμείνων ἔσται καὶ τροπῆς . Καὶ ὡςπερ τῇ τῆς ἰδίας φύσεως λόγῳ πᾶν τὸς τοῦ καλλιεμένου πρὸς γένεσιν ὑπερανέστηκέ τε καὶ ὑπερέφεται , καὶ τοῦτο ἀσυγκρίτοις διαφοραῖς : οὕτω καὶ ἐν τοῖς εἰωθόσι συμβαίνειν τοῖς δι᾽ αὐτοῦ γενομένοις ὑπερανστήσει πάλιν παθεῖν , οὐχ εἰδὼς τὸ πεφυκὸς ἀδικεῖν . Οὐκοῦν ἐν ἀγαθοῖς μὲν τὸ Θεὸν ἀμεταπτώτως ἐστὶ : τὰ δὲ γε τῆς κτίσεως ἐν ἀλλοίωσις καὶ τροπαῖς , καὶ ἀγχιθροῖ ἔχοντα τὴν παραστροφὴν ᾽ . Καὶ τοῦτο γινώσκων εὖ μᾶλα , καὶ ὡς ἀριστὰ φιλοσοφῶν ὁ προφήτης Ἰερεμίας , ἀνεφώνει πρὸς τὸν Θεόν , ὅτι « Σὺ καθήμενος εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ ἡμεῖς ἀπολλύμενοι τὸν αἰῶνα . » Καθεδέται γὰρ ὡςπερ ἐν ἰδίοις θώκοις ὁ Θεὸν ἀεί βασιλεύων καὶ κατακρατοῦν τῶν ὅλων , καὶ ὑπὸ μηδεὸν τῶν παθῶν ταραννούμενος : ἡμεῖς δὲ τὴν φύσιν εὐτροχωτάτην καὶ εὐπαραφόρον κομιδῇ πρὸς ἀλλοίωσιν ἔχοντες καὶ τροπὴν , ἀπολλύμεθα τὸν αἰῶνα , τοὺς ἐστὶν ἐν παντὶ τῇ καιρῷ καὶ χρόνῳ φθαρτοὶ ἐσμεν καὶ τρεπτοί . Οὐτ᾽ οὖν ὁ Θεὸς γένοιτ᾽ ἄν ποτε ἐν παρατροπῇ τῆς ἰδίας ἐδραιότητος , ἐξωσθὲν ὑπὸ τῶν
Lemmas: ὁ δέ δή καί ἕτερος οἴομαι τε καί φρονέω ἐκ ἀμετρητος νοῦθος γέννησις μέν ἀνθέω ὁ διά ὁ ἅγιος Παρθένος ὁ ἐκ θεός φύω Λόγος , καί φύσις μέν αὐτός ὁ κατά ἐγώ , παραπεραθῆναι μᾶλλον αὐτός εἰς ὁ ἀπό ὁ γῆ σάρκα , δυσφημέω εἰμί ὁ οἰκονομία , καί ὁ θεῖος σκέμμα ἐπιτιμάω αἱρέω . ὁ μέν γάρ ὁ ὅλος Δημιουργός , καί πολύς εἰς ἔλεος ὁ θεός Λόγος , καί κενώνω ἑαυτοῦ διά ἐγώ , γίγνομαι ἄνθρωπος , γίγνομαι ἐκ γυνή : « ἵνα ἐπεί αἷμα καί σάρξ κοινωνέω ὁ παιδίον , » ὁ εἰμί ἐγώ , « καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός . ἵνα διά ὁ θάνατος , καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , ὁ εἰμί ὁ διάβολος , καί ἀπαλλάσσω ὁ ὅσος , ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζάω ἔνοχος ἥδω δουλεία . » ἀμνάς γάρ φημί ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . ὁ δέ ὁ οὕτως πάγκαλος καί ἀγαθός βουλή ὁ ἀπρεπής καθορίζω , καί ὡς ἔνειμι αὐτός ὁ ἀμείνῃ φρονέω , καί ὁ ὁ σοφία ἐπιτιμάω σκέμμα . μή γάρ δή χρή λέγω ὁράω καί τόκος ἐκ γυνή καταγράφω ἐγώ ὁ Μονογενώ , οἴομαι δέ μᾶλλον ὁ ὁ Λόγος φύσις εἰς ὁ σαύρα δή οὗτος καί γηγενής μετασποιαομαι σῶμα , καί τροπή φαντάζω ὁ τροπή οὐ οἶδα . ἔρρω γάρ ὁ ὁ θεός φύσις ἐν ἴδιος ἀγαθός , καί ἀκατάσειστος ἔχω οὖν ἐπί ὅς εἰμί διαμονή . Φύσις μέν γάρ ὁ γεννητός , καί χρόνος παραφέρω πρός γένεσις ᾽ , πάθος ἄν ὁ ἀλλοίωσις . καί οὐ ἴσος λόγος ὁ καθοράω τε καί ἀληθής ὁ φύσις κεῖμαι . Τέ γάρ ἀρχή ὅλος ὁ ἔρχομαι λαγχάνω , οἱονεί πως ἤδη καί συνασπαρμένον ἔχω ὁ ἀλλοιόω δεῖ . θεός δέ ὁ πᾶς ἐπέκεινα νόος , καί φύσις , καί γένεσις , καί φθορά , ὁ ὑπέρ ἐγώ ἐκλέγω καί ὑπερίσχω ᾽ , ἀγαθός εἰμί καί τροπή . καί ὡς ὁ ὁ ἴδιος φύσις λόγος πᾶς τός ὁ καλλιεμένου πρός γένεσις ὑπερανίστημι τε καί ὑπερφέρω , καί οὗτος ἀσύγκριτος διαφορά : οὕτως καί ἐν ὁ εἴωθα συμβαίνω ὁ διά αὐτός γίγνομαι ὑπερανίστημι πάλιν πάσχω , οὐ οἶδα ὁ φύω ἀδικέω . οὐκοῦν ἐν ἀγαθός μέν ὁ θεός ἀμετάπτωτος εἰμί : ὁ δέ γε ὁ κτίσις ἐν ἀλλοίωσις καί τροπή , καί ἀγχιθροῖ ἔχω ὁ παραστροφή ᾽ . καί οὗτος γιγνώσκω εὖ μάλη , καί ὡς ἀγαθός φιλοσοφέω ὁ προφήτης Ἰερεμίας , ἀναφωνέω πρός ὁ θεός , ὅτι « σύ κάθημαι εἰς ὁ αἰών , καί ἐγώ ἀπόλλυμι ὁ αἰών . » κατέδω γάρ ὡς ἐν ἴδιος θᾶκος ὁ θεός ἀεί βασιλεύω καί κατακρατώ ὁ ὅλος , καί ὑπό μηδεὸν ὁ πάθος ταραννουμην : ἐγώ δέ ὁ φύσις εὔτροχος καί εὐπαράφορος κομιδή πρός ἀλλοίωσις ἔχω καί τροπή , ἀπόλλυμι ὁ αἰών , ὁ εἰμί ἐν πᾶς ὁ καιρός καί χρόνος φθαρτός εἰμί καί τρεπτός . οὐ οὖν ὁ θεός γίγνομαι ἄν ποτέ ἐν παρατροπή ὁ ἴδιος ἑδραιότης , ἐξωθέω ὑπό ὁ