ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0589.1
δε τἀληθους ἀλοιεν ἂν καὶ οὐ σὺν ἰδρωτὶ μαχρῶ . " Ἡ οὐκ ἠδειον ἐροῦσιν , εἰ μὴδὲν δύναιεν τὴν ἀνθρώπου φύσιν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , εἰ καὶ γέγονε σάρξ , ἀπαλαλάττεσθαι μὲν ἀκαθαρσίας σαρκικής , δέξαι [ δ' ] οὖν ἀπας τῷ γηγίνι προσκεχειρισμένῳ σώματι , διαπεράναι τε οὕτω τὸν προτεθέντα σκοπόν ; Τίς οὖν τὸν τοῦ λοιπὸν τῆς ἐπιδημίας ὁ λόγος , ἡ τὶς ὁ τρόπος τῆς ἐνανθρωπήσεως , πέπραχται πρὸ δεοῦ χρόνῳ , εἰ τις ἔρωτο τυχὼν , ἀντακούσεται παρ' ἡμῶν . " Ἡ δεῖα διδάξει Γραφή . " Ὅι δὲ οὖν , ὦ γενναῖε , πυθοῦ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων , καὶ τας τῶν ἁγίων ἀποστόλων φωνὰς ἐνερεῖσθαι εὖ μάλαι τῆς διανοίας τοῦ ὀφθαλμοῦ , ἀθρεῖ δὲ καλῶς τὸ ζητούμενον . Ἐφη τοίνυν ὁ σοφὸς ἡμῖν Παῦλος , αὐτὸν ἔχων ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα Χριστόν · « Ἐπειδὴ δὲ τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέχει τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τοῦτέστι τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους , ὧσι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἐνῳχοὶ ἦσαν δουλείας . » Καὶ μὴν καὶ ἐτέρωθι τρόπῳ ἡμῖν ἀφηγοῦμενος , « Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου , φησίν , ἐν ᾧ ἠδύνει διὰ τῆς σαρκός , ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν ἐκπεμψάς ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , καὶ περὶ ἁμαρτίας , κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί , ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν , τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν , ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα . »
Lemmas: δέ ἀληθής ἀλέω ἄν καί οὐ σύν ἱδρώς μαχρῶ . " ὁ οὐ ἡδύς λέγω , εἰμί μηδείς δύο ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ ἐκ θεός Λόγος , εἰμί καί γίγνομαι σάρξ , ἀπαλλάσσω μέν ἀκαθαρσία σαρκικός , δέχομαι [ δέ ] οὖν ἅπας ὁ γηγίνι προσχειρίζομαι σῶμα , διαπεραίνω τε οὕτως ὁ προτίθημι σκοπός ; Τῖς οὖν ὁ ὁ λοιπός ὁ ἐπιδημία ὁ λόγος , ὁ τις ὁ τρόπος ὁ ἐνανθρώπησις , πράσσω πρό δήω χρόνος , εἰμί τις ἐράω τυγχάνω , ἀντακούω παρά ἐγώ . " ὁ δεία διδάσκω γραφή . " ὅς δέ οὖν , ὦ γενναῖος , πυνθάνομαι ὁ ἱερός Γράμμα , καί ὅς ὁ ἅγιος ἀπόστολος φωνή ἐνείρω εὖ μάλη ὁ διάνοια ὁ ὀφθαλμός , ἀθρέω δέ καλός ὁ ζητέω . φημί τοίνυν ὁ σοφός ἐγώ Παῦλος , αὐτός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω Χριστός · « Ἐπειδή δέ ὁ παιδίον κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , τουτέστι ὁ διάβολος , καί ἀπαλλάσσω οὗτος , ἵημι φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζάω ἐνῳχοὶ ἥδω δουλεία . » καί μήν καί ἑτέρωθι τρόπος ἐγώ Ἀφηγουμενός , « ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος , φημί , ἐν ὅς ἡδύνω διά ὁ σάρξ , ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός ἐκπέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , καί περί ἁμαρτία , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ , ὁ μή κατά σάρκα περιπατέω , ἀλλά κατά πνεῦμα . »
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0589.2
Κ' . Ἀρ' οὖν , οὐχὶ προδηλότατον , καὶ οὐδενὶ τῶν C δυτων ἀσυμφανές , ὅτι καθ' ἡμᾶς γέγονεν ὁ Μονογενής , τοῦτέστι τέλειος ἄνθρωπος , ἵνα τῆς μὲν ἐπεισαχθεῦσ φθορὰς τὸ γένην ἡμῶν ἀπαλλάξῃ σῶμα , τῇ καθ' Ἐωσιν οἰκονομίᾳ τὴν ἰδίαν αὐτῷ ζωὴν ἐνὶεῖς ψυχὴν δὲ ἰδίαν τὴν ἀνθρωπίνην ποιούμενος , ἁμαρτίας αὐτῆς ἀπορήνην κρείττονα , τῆς ἰδίας φύσεως τὸ πεπτηγὸς τε καὶ δρεπτον , οἷάπερ ἐρίᾳ βαφὴν , ἐγχαραχρώσας αὐτήν ; Δεὶν γὰρ οἶμαι τοὺς περὶ τούτων λόγους παραδειγματάων , πολὺ λαν ἔχουσι τὸ ἀσυμφανές · ὅρω μὲν γὰρ μάλισ ἐν ἐσόπτρω τε καὶ αἰνίγματι τὰ θεῖα τε καὶ ὑπὲρ νοῦν μυστήρια . Εἰ δ' ἂν οὐκ ἀποπον , οἶμαι , τὸ χρήμα · φέρει γὰρ ἐν ἑαυτῷ τὸν εἰκέστα , μᾶλλον δὲ καὶ τὸν ἀληθῆ λογισμόν . " Ὡστερ οὖν , ἐπειδὴ γέγονε σάρξ τοῦ ζωοποιούντος τὰ πάντα Λόγου , τὸ φθορὰς καὶ θανάτου ὑπερέφρεται κράτος · κατὰ τὸν αὐτόν , οἶμαι , τρόπον , ἐπεὶ γέγονε ψυχὴ τοῦ πληρώσαντος οὐκ εἰδὸτος , ἐπηρεασμένην ἔχει λοιπὸν τὴν ἐφ' ἁπασὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἀμεταποίητον στάσιν , καὶ τῆς παλαιᾶς καθ' ἡμῶν τυραννισούσης ἁμαρτίας ἀσυγκρίτως εὐθενεστέραν . Πρῶτός τε γὰρ καὶ μόνος ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς ὁ Χριστός · ε οὐκ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . » Ρίκα δὲ ὡσπερ καὶ ἀπαρχὴ τελειώσας τῶν εἰς καινόνητα ζωῆς ἀνακαινωμένων ἐν Πνεύματι , καὶ τὴν τοῦ σώματος ἀφθαρσίαν , καὶ τὴς δεύτερος ἀσφαλὲς ἐφηρμεμένον , ὡς ἐν μελέξει καὶ κατὰ χάριν , καὶ εἰς ἔπαιν δόξῃ τὸ ἀνθρώπινον παραπέμψει γένος . Καὶ
Lemmas: καί . ἀρά οὖν , οὐ πρόδηλος , καί οὐδείς ὁ C δύο ἀσυμφανής , ὅτι κατά ἐγώ γίγνομαι ὁ Μονογενής , τουτέστι τέλειος ἄνθρωπος , ἵνα ὁ μέν ἐπεισαχθεῦς φθορά ὁ γενή ἐγώ ἀπαλλάσσω σῶμα , ὁ κατά εἰμί οἰκονομία ὁ ἴδιος αὐτός ζωή ἐνίημι ψυχή δέ ἴδιος ὁ ἀνθρώπινος ποιέω , ἁμαρτία αὐτηες͂ς απορηνη ἀγαθός , ὁ ἴδιος φύσις ὁ πτήσσω τε καί δρέπτω , οἷος ἔριον βαφή , ἐγχαράσσω αὐτός ; δήω γάρ οἴομαι ὁ περί οὗτος λόγος παραδειγματάων , πολύς λα ἔχω ὁ ἀσυμφανής · ὅρος μέν γάρ Μάλις ἐν ἔσοπτρος τε καί αἴνιγμα ὁ θεῖος τε καί ὑπέρ νόος μυστήριο . εἰμί δέ ἄν οὐ ἀποπονέω , οἴομαι , ὁ χρήμα · φέρω γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἔοικα , μᾶλλον δέ καί ὁ ἀληθής λογισμός . " Ὡστερ οὖν , ἐπεί γίγνομαι σάρξ ὁ ζῳοποιέω ὁ πᾶς Λόγος , ὁ φθορά καί θάνατος ὑπερφέρω κράτος · κατά ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος , ἐπεί γίγνομαι ψυχή ὁ πληρόω οὐ οἶδα , ἐπαίρω ἔχω λοιπός ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀγαθός ἀμεταποίητος στάσις , καί ὁ παλαιός κατά ἐγώ τυραννίζω ἁμαρτία ἀσύγκριτος εὐθενής . Πρότερος τε γάρ καί μόνος ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ ὁ Χριστός · ε οὐ ποιέω ἁμαρτία , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . » Ρίκα ἔδω ὡς καί ἀπαρχή τελειόω ὁ εἰς καινονητη ζωή ἀνακαινόω ἐν πνεῦμα , καί ὁ ὁ σῶμα ἀφθαρσία , καί σής δεύτερος ἀσφαλής ἐφαιρέω , ὡς ἐν μελέξει καί κατά χάρις , καί εἰς παῖς δόξα ὁ ἀνθρώπινος παραπέμπω γένος . καί
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0590.1
A τοῦτο εἰδὼς ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος : « Ὅσπερ γὰρ ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . » Εἰκόνα μὲν γὰρ τοῦ χοϊκοῦ , τὸ εὐλόγιστον ἔφη πρὸς ἁμαρτίαν , καὶ τὴν ἐντεῦθεν ἡμῖν ἐπιρρέουσαν θάνατον : εἰκόνα δὲ αὐ τοῦ ἐπουρανίου , τοῦτο ἐστὶν Χριστοῦ , τὸ ἴδρατον εἰς ἀγιασμὸν , καὶ τὴν ἐκ θανάτου καὶ φθορᾶς ἀνακομιδὴν τε καὶ ἀνακαίνισιν εἰς ἀφθαρσίαν καὶ ζωὴν , reditumque et instaurationem ex morte et corru -
Lemmas: A οὗτος οἶδα ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος : « ὅσπερ γάρ φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . » Εἰκών μέν γάρ ὁ χοϊκός , ὁ εὐλόγιστος φημί πρός ἁμαρτία , καί ὁ ἐντεῦθεν ἐγώ ἐπιρρέω θάνατος : εἰκών δέ οὐ ὁ ἐπουράνιος , οὗτος εἰμί Χριστός , ὁ ὁράω εἰς ἁγιασμός , καί ὁ ἐκ θάνατος καί φθορά ἀνακομιδή τε καί ἀνακαίνισις εἰς ἀφθαρσία καί ζωή , reditumque et instaurationem ex morte et corru -
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0591.1
KG . Kai bathús mēn Isōs kai apórrhōtos alēthῶs kai tais hēmeterais dianoiais oúx aléōimos ó tēs enanthrōpēseōs trópos . « Ekeínō d’ oún h̓mōs : analo - gízesthai prépei : « tḕ gár toi mē kath’ h̓mῶs polu - pragmoneín , oúx áchrímon . » anoústaton dé panthelῶs tō basanoís úpárxein tḕ úpér noún , kai te·rásthai noeín ὡ οὐχ οἶδα , ὅτι τὸ βαθὺ διὰ τοῦτο μυστήριον , καὶ νοῦν ὑπερέχον τὸν ἐν ἡμῖν , τῇ ἡμῶν ἀπειριγώτῳ πίστει τετίμηται ; Τὸ δὲ ἀσυνέτως λέγειν , « Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι ; » Ni - κοδήμῳ τε ἐκεῖνῳ καὶ τοῖς κατ’ αὐτὸν ἀπονέμοντες , ἀνενοϊάτως παραδεξώμεθα τὰ διὰ τοῦ θελοῦ Πνεύματος χρησιμούμενα , καὶ αὐτῷ δὲ πιστεύσωμεν λέγοντι Χριστῷ · « Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅ ὁράμεν , λαλοῦμεν , καὶ ἃ ἐώρακαμεν , μαρτυροῦμεν . » Οὐχέτω δὲ οὐν λῆρος μὲν ἄπας , μῦθος τὸ ἀδρανές , καὶ ψευδοδοξία , καὶ κεχορηγημένων ῥημάτων φενακισμός · προσιέμεθα οὖτι ποὺ τὸ κατασίνεσθαι πεφυκός , κἂν εἰ τοῖς ἄγαν ξεσηκρημένοις , καὶ μὴν καὶ πικροῖς ἡμᾶς κατακροτοῦσι ν λόγους οἱ δι’ ἐναντίας . « Ἔστι γὰρ τὸ θεῖον ἡμῶν μυστήριον οὐκ ἐν πειθοῖ σοφίας ἀνθρωπίνης λόγοις , ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει Πνεύματος .
Lemmas: KG . Kai bathús mēn Isōs kai apórrhōtos ὁράω kai tais hēmeterais dianoiais oúx aléōimos ó tēs enanthrōpēseōs trópos . « Ekeínō d’ oún h̓mōs : analo - gízesthai prépei : « tḕ gár toi mē kath’ ὅς polu - pragmoneín , oúx áchrímon . » anoústaton dé ὁράω tō basanoís úpárxein tḕ úpér noún , kai te·rásthai noeín ὡς οὐ οἶδα , ὅτι ὁ βαθύς διά οὗτος μυστήριον , καί νόος ὑπερέχω ὁ ἐν ἐγώ , ὁ ἐγώ ἀπειριγώτῳ πίστις τιμάω ; Τέ δέ ἀσύνετος λέγω , « Πῶς δύναμαι οὗτος γίγνομαι ; » Ni - κοδημος τε ἐκεῖνος καί Τοί κατά αὐτός ἀπονέμω , ανενοιαατος παραδείκνυμι Τά Ζεύς ὁ θέλω πνεῦμα χρησιμέω , καί αὐτός δέ πιστεύω λέγω Χριστός · « ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὁ ὁράω , λαλέω , καί ὅς ὁράω , μαρτυρέω . » οὔκω δέ οὖν λῆρος μέν ἅπας , μῦθος ὁ αδρανής , καί ψευδοδοξία , καί χορηγέω ῥῆμα φενακισμός · προσίημι οὔτι πού ὁ κατασίνομαι φύω , κἀν εἰμί ὁ ἄγαν ξεσηκρημένοις , καί μήν καί πικρός ἐγώ κατακροτέω ν λόγος ὁ διά ἐναντίος . « εἰμί γάρ ὁ θεῖος ἐγώ μυστήριον οὐ ἐν πειθώ σοφία ἀνθρώπινος λόγος , ἀλλά ἐν ἀπόδειξις πνεῦμα .
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0592.1
ΚΑ' . Θεὸς οὖν ὑπάρχων , καὶ τῶν ὅλων Κύριος κατὰ τὰς Γραφάς , ὁ Μονογενής , ἐπέφανεν ἡμῖν ὤφθη γὰρ καὶ τῇ γῇ , καὶ ἐπέλαμψε τοῖς ἐν σκότει , γενόμενος ἄνθρωπος , οὐ δοκῆσει , μὴ γένοιτο · μανία γὰρ τοῦτο γε φρονεῖν , ἢ λέγειν · οὔτε μὴν εἰς σάρκα παρενέχθεις κατὰ μετάστασιν , ἢ τροπὴν · ἀναλλοίωτος γὰρ ἀεὶ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ὡσαύτως ἔχων ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος . Ἄλλ' οὐδὲ ὁμόχρονον τῇ σαρκὶ τὴν ὑπαρξιν ἔχων · αὐτὸς γὰρ ἐστὶ τῶν αἰώνων ὁ Ποιητής . Οὔτε μὴν ὡς λόγος ἀνυπόστατος , οὐδὲ ὡς ῥῆμα ψιλὸν ἐν ἀνθρώπῳ γενοὺς · ὁ γὰρ τὸν καλῶν τὰ οὐκ ὄντα ποτὶ πρὸς ὑπάρξιν καὶ γένεσιν , προϋφῆστέπεν ἀναγκαίως · αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ ζωὴ , πεφυκόσα ἐκ ζωῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ὅντος τε καὶ νοουμένου κατ' ἰδίαν ὑπόστασιν . Ἄλλ' οὐδὲ μόνην ἡμᾶσσετο σάρκα ψυχῆς ἐρήμην τῆς λογικῆς · γεγόναι τε γὰρ κατὰ ἀληθείαν ἐκ γυναικός , καὶ πέφυκεν ἄνθρωπος , ὁ ζῶν καὶ ὑπάρχων , καὶ συναδοὺς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ Θεὸς Λόγος , μορφὴν δούλου λαβὼν · καὶ ἐστιν ὥσπερ ἐν θεότητι τέλειος , οὕτω καὶ ἐν ἀνθρωπότητι τέλειος · οὐκ ἐκ μόνης θεότητος καὶ σαρκὸς εἰς ἕνα Χριστὸν καὶ Κύριον καὶ Υἱὸν συγκεῖμενος , ἀλλ' ἐκ δυοῖν τελείων , ἀνθρωπότητος δη λέγω καὶ θεότητος , εἰς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν παραδόξως συνδυούμενος .
Lemmas: καί . θεός οὖν ὑπάρχω , καί ὁ ὅλος κύριος κατά ὁ γραφή , ὁ Μονογενής , ἐπιφαίνω ἐγώ ὁράω γάρ καί ὁ γῆ , καί ἐπιλάμπω ὁ ἐν σκότος , γίγνομαι ἄνθρωπος , οὐ δοκέω , μή γίγνομαι · μανία γάρ οὗτος γε φρονέω , ἢ λέγω · οὔτε μήν εἰς σάρκα παραφέρω κατά μετάστασις , ἢ τροπή · ἀναλλοίωτος γάρ ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω ὁ ἐκ θεός Λόγος . ἄλλος οὐδέ ὁμόχρονος ὁ σάρξ ὁ ὕπαρξις ἔχω · αὐτός γάρ εἰμί ὁ αἰών ὁ Ποιητής . οὔτε μήν ὡς λόγος ἀνυπόστατος , οὐδέ ὡς ῥῆμα ψιλός ἐν ἄνθρωπος γένος · ὁ γάρ ὁ καλός ὁ οὐ εἰμί πρός πρός ὕπαρξις καί γένεσις , προϋφίστημι ἀναγκαῖος · αὐτός γάρ εἰμί ὁ ζωή , φύω ἐκ ζωή ὁ θεός καί Πατρός , εἰμί τε καί νοέω κατά ἴδιος ὑπόστασις . ἄλλος οὐδέ μόνος μάσσω σάρκα ψυχή ἐρῆμος ὁ λογικός · γονεύς τε γάρ κατά ἀλήθεια ἐκ γυνή , καί φύω ἄνθρωπος , ὁ ζάω καί ὑπάρχω , καί συναδοὺς ὁ θεός καί πατήρ θεός Λόγος , μορφή δοῦλος λαμβάνω · καί εἰμί ὥσπερ ἐν θεότης τέλειος , οὕτως καί ἐν ἀνθρωπότης τέλειος · οὐ ἐκ μόνος θεότης καί σάρξ εἰς εἷς Χριστός καί κύριος καί υἱός σύγκειμαι , ἀλλά ἐκ δύο τέλειος , ἀνθρωπότης δή λέγω καί θεότης , εἰς εἷς καί ὁ αὐτός παράδοξος συνδύω .
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0592.2
ΚΕ' . Ἐρεῖ δὲ τις , κατὰ τὸ εἰκός · Τίνα δὴ οὖν τέτοκεν ἡ ἁγία Παρθένος ; τὸν ἄνθρωπον , ἢ τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον ; Φαμεν δὴ ἡμεῖς · Καὶ τοῦτο γέ ἐστιν ἡ πλάνησις , καὶ τὸ ἀμάρτημα · τὸ πρέποντος τε καὶ ἀληθοῦς . Μὴ γὰρ μοι διέξεις μετὰ τὴν ἕνωσιν , μηδὲ διιστάς εἰς ἄνθρωπον ἰδικῶς · , καὶ εἰς Θεόν , διπρόσωπον ἕμιν ἀνατοῦν τὸν Ἐμμανουήλ · μὴ ἄρα τις ἡμῖν ἁ εἰκὸς διαμυφήσαιτο , φρονεῖν ἐλομένους ὀρθὸν μὲν οὐδέν , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον , ὁ καὶ διὰ τῆς ἁγίας κατεδικάσθη Γραφῆς . Ὦδε γὰρ τις ἐφη τῶν τοῦ Χριστοῦ μαθητῶν · « Ὑμεῖς δὲ , ἀγαπητοί , μνησθῆτε τῶν ῥημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὅτι ἐλεγον ὑμῖν , ὅτι ἐπ' ἐσχάτον τῶν χρόνων ἐλεύσονται ἐν ἐμπαγμονῇ ἐμπαῖκται , κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν . Οὗτοι εἰσιν οἱ ἀποδιοριζόντες , ψυχικοί , πνεῦμα μὴ ἔχοντες . » Οὐ διοριστέον οὖν κατ' οὐδένα τρόπον , εἰτα δὲ μάλιστα τὰ δύο φανῆναι μετὰ τὴν ἕνωσιν , καὶ ἀνὰ μέρος ἐκάτερον νοεῖν . Ἱστέον οὖν , ὅτι θεωρεῖ μὲν τινὰ φύσεων διαφοράν ὁ νοῦς · ταυτὸν γὰρ οὐκ · που θεότης τε καὶ ἀνθρωπότητος · διειδέσθαι δὲ ὁμοῦ ταῖς περὶ τοῦτων ἐννοίας καὶ τὴν ἀμφοῖν εἰς ἑνότητα συνδρομήν . Οὐκοῦν Θεὸς μὲν ἐξέφυ τοῦ Πατρὸς ὡς Θεός , ἐκ Παρθένου δὲ ἄνθρωπος . Ὁ γὰρ ἐκ Θεοῦ Πατρός
Lemmas: κύ . ἐράομαι δέ τις , κατά ὁ ἔοικα · Τίνα δή οὖν τίκτω ὁ ἅγιος Παρθένος ; ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὁ ἐκ θεός Λόγος ; φημί δή ἐγώ · καί οὗτος γε εἰμί ὁ πλάνησις , καί ὁ ἁμάρτημα · ὁ πρέπω τε καί ἀληθής . μή γάρ ἐγώ διέχω μετά ὁ ἕνωσις , μηδέ διΐστημι εἰς ἄνθρωπος ἰδικῶς · , καί εἰς θεός , διπρόσωπος ἐγώ ἀναθέω ὁ Ἐμμανουήλ · μή ἄρα τις ἐγώ ὁ ἔοικα διαμυφημι , φρονέω αἱρέω ὀρθός μέν οὐδείς , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ὁ καί διά ὁ ἅγιος καταδικάζω Γραφής . ὧδε γάρ τις φημί ὁ ὁ Χριστός μαθητής · « σύ δέ , ἀγαπητός , μιμνήσκω ὁ ῥῆμα ὁ προλέγω ὑπό ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅτι λέγω σύ , ὅτι ἐπί ἔσχατος ὁ χρόνος ἔρχομαι ἐν ἐμπήγνυμι ἐμπαίκτης , κατά ὁ ἑαυτοῦ ἐπιθυμία πορεύω ὁ ἀσέβεια . οὗτος εἰμί ὁ ἀποδιορίζω , ψυχικός , πνεῦμα μή ἔχω . » οὐ διοριστέον οὖν κατά οὐδείς τρόπος , εἶτα δέ μάλιστα ὁ δύο φαίνω μετά ὁ ἕνωσις , καί ἀνά μέρος ἐκάς νοέω . οἶδα οὖν , ὅτι θεωρέω μέν τις φύσις διαφορά ὁ Νοῦς · τατός γάρ οὐ · ποῦ θεότης τε καί ἀνθρωπότης · διαδέω δέ ὁμοῦ ὁ περί τοῦτων ἔννοια καί ὁ ἄμφω εἰς ἑνότης συνδρομή . Οὐκοῦν θεός μέν ἐκφύω ὁ Πατρός ὡς θεός , ἐκ Παρθένος δέ ἄνθρωπος . ὁ γάρ ἐκ θεός Πατρός
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0592.3
* γεγονώς . * ἀμαρτεῖν . * ἀληθῶν , καὶ εἰς θεὸν λόγον ἰδικῶς . * Ἰσ . ὑμῖν . * Ἰσ . θεότης τε καὶ ἀνθρωπότης . * Θεοῦ .
Lemmas: * γίγνομαι . * ἁμαρτάνω . * ἀληθής , καί εἰς θεός λόγος ἰδικῶς . * Ἴς . σύ . * Ἴς . θεότης τε καί ἀνθρωπότης . * θεός .
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0593.1
ἀπορρήτως καὶ ὑπὲρ νοῦν ἀναλαβῶν Λόγος , γεγεν-νησθαι λέγεται ἐκ γυναικός , καταφροήσας ἐν ἀν-θρωπότητι , καὶ καθὲς ἑαυτὸν εἰς ὅπερ οὐκ ἦν · οὐχ ἕνα μεῖν κεκενωμένος , ἀλλ’ ἵνα Θεὸς εἶναι πιστευ-ται , καὶ ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς πεφυχὼς ἐπὶ γῆς , οὐχ ὡς ἐν ἀνθρώπῳ κατοικήσας , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς κατὰ ἀλήθειαν ἀνθρώπος γενοὺς , μετὰ τοῦ τὴν ἰδίαν ἀνασωσάσθαι δόξαν . Καὶ γοῦν ὁ θεοπίστος Παῦλος τὰ πολὺ τῆς ἀλλήλων ὁμοιουσιότητος διεστηκότα τε καὶ ἀμέτρητῳ διαφορᾷ διεχωνισμένα , θεότητά τε καὶ ἀνθρωπότητα , συλλέγων εἰς ὃν οἰκονομικῶς , καὶ ἐξ ἀμφοῖν τὸν ἕνα κατασχημαίτων Χριστὸν καὶ Υἱὸν καὶ Θεόν , « Παῦλος δοῦλος , φησίν , Ἰησοῦ Χριστοῦ , κλητὸς ἀπόστολος , ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ , ὃ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ ἐν Γραφαῖς ἁγίαις περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος Δαβὶδ κατὰ σάρκα , τοῦ ὁρισθέντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει , κατὰ πνεῦμα ἁγιωσύνης . » Ἰδοὺ δὲ σαφῶς ἀφωρίσθαι φησιν ἑαυτὸν εἰς Εὐαγγέ-λιον Θεοῦ , καὶτοὶ γράφων ἀναφαίνων · « Οὐ γὰρ ἑαυ-τοὺς κηρύσσομεν , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν · καὶ πάλιν · « Οὐ γὰρ ἑκρινά τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν , εἰ μὴ Χριστὸν Ἰησοῦν , καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον . » Evangelium Dei segregatum affirmat . Aliqui alibi discrete ad hunc modum scribit : « Non nos ipsos prædicamus , sed Jesum Christum » . Kursum : « Non judicavi me aliquid scire in vobis , nisi Jesum Christum , et hunc crucifixum » .
Lemmas: ἀπόρρητος καί ὑπέρ νόος ἀναλαμβάνω Λόγος , γεννάω λέγω ἐκ γυνή , καταφρονέω ἐν ἀνθρωπότης , καί καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ὅς οὐ εἰμί · οὐ εἷς ἐπιθυμέω κενόω , ἀλλά ἵνα θεός ἔρχομαι πιστεύω , καί ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ φεύγω ἐπί γῆ , οὐ ὡς ἐν ἄνθρωπος κατοικέω , ἀλλά ὡς αὐτός κατά ἀλήθεια ἄνθρωπος γένος , μετά ὁ ὁ ἴδιος ἀνασῴζω δόξα . καί γοῦν ὁ θεόπιστος Παῦλος ὁ πολύς ὁ ἀλλήλων ὁμοιούσιος διΐστημι τε καί ἀμέτρητος διαφορά διεχωνισμένα , θεότης τε καί ἀνθρωπότης , συλλέγω εἰς ὅς οἰκονομικός , καί ἐκ ἄμφω ὁ εἷς κατασχημαιος Χριστός καί υἱός καί θεός , « Παῦλος δοῦλος , φημί , Ἰησοῦς Χριστός , κλητός ἀπόστολος , ἀφορίζω εἰς Εὐαγγέλιος θεός , ὁ προεπαγγέλλω διά ὁ προφήτης αὐτός ἐν γραφή ἅγιος περί ὁ υἱός αὐτός , ὁ γίγνομαι ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρκα , ὁ ὁρίζω υἱός θεός ἐν δύναμις , κατά πνεῦμα ἁγιωσύνη . » ἰδέ δέ σαφής ἀφορίζω φημί ἑαυτοῦ εἰς Εὐαγγέλιος θεός , καίτοι γράφω ἀναφαίνω · « οὐ γάρ ἑαυτός κηρύσσω , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς · καί πάλιν · « οὐ γάρ κρίνω τίς οἶδα ἐν σύ , εἰμί μή Χριστός Ἰησοῦς , καί οὗτος σταυρόω . » Evangelium Dei segregatum affirmat . Aliqui alibi discrete ad hunc modum scribit : « Non nos ipsos prædicamus , sed Jesum Christum » . Kursum : « Non judicavi me aliquid scire in vobis , nisi Jesum Christum , et hunc crucifixum » .
cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0593.2
ΚΓ . Υἱὸν δὲ αὐτὸν ὀνομάσας Θεοῦ , καὶ ἐκ σπέρ-ματος τοῦ Δαβὶδ γεγεννησθαι φησιν , ὡρίσθαι τε διευρῖμοις καὶ εἰς Υἱὸν Θεοῦ . Πῶς οὖν , εἴπε μοι , Θεὸς ὁ ἐκ σπέρματος ἀναφὴς τοῦ Δαβὶδ ; Ὁ δὲ ὁ καὶ πρὸ αἰώνων , καὶ ἀδίως Υἱός , καθὼς πέφυγεν ἐκ Θεοῦ , τινὰ δὴ τρόπον εἰς Υἱὸν ὡρίσθη Θεοῦ , καθάπερ εἰς ἀρχὰς τοῦ ὑπεστάιν παραγενέθαι ; « Ἐφη γὰρ αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ · « Εἶπα Κύριος πρὸς με · Υἱός μου εἶ σύ , ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . » καὶτο τοῦ , σήμερον , δείκνυσι ἡμῖν οὐχ ὅτι τὴν παριχνηκότα , τὸν ἐνεστῶτα δὲ μᾶλλον καταδηλοῦντος καιρόν . Βαθὺ τὸ μυστήριον , ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀνὰ μέρος τινεῖσι καὶ διωρίζουσι δυσέφικτον τε καὶ ἀπορον ἀληθῶς . Τοῖς γε μὴν εἰς ἐνότητα κατασφίγγουσι τὸν Ἐμμανουήλ , ἐγγύς τε ἔλειν καὶ ἐτοιμοτάτην ἔλαν ἢ τῶν ἱερῶν δογμάτων ἀκιδδήλευτος γνῶσις . Ὁ γὰρ τῷ φύσαντι συναλθός , καὶ πρὸ παντὸς αἰῶνος Υἱός , ἐπειδὴ κατα-βέβηκεν εἰς τὴν ἀνθρώπου φύσιν , οὐχ ἀπολιπὼν τὸ εἶναι Θεός , προσλαβὼν δὲ ἀνθρώπινον , νοοῦτ’ ἄν ἡ εἰκῶς καὶ ἐκ σπέρματος γεγεννησθαι Δαβὶδ , καὶ νεωτάτην ἔχειν τὴν ἐν ἀνθρωπότητι γέννησιν · ὡς-τε οὐκ ἀλλότριον αὐτοῦ τὸ προσληφθέν , ἀλλ’ ἴδιον ἀληθῶς . Λελόγισται τοιγαροῦν ὡς ἐν πρὸς αὐτὸν , καθάπερ ἀμείας καὶ τὴν ἀνθρωπείαν σύνθεσιν κατα-θρῆσι τις ἀν’ συμπλέκεται · γὰρ ἐξ ἀνομολὺν τὴν φύσιν , ψυχὴς δη , λέγω , καὶ σώματος · ἀλλ’ οὖν εἰς νοεῖται τὸ συναμφότερον ἀνθρώπος · ὡς ἀπὸ μόνης μὴ τῆς σαρκὸς ὅλον ἔσθ’ ὅτε κατωνομάσθαι τὸ ζῷον ,
Lemmas: ΚΓ . υἱός δέ αὐτός ὀνομάζω θεός , καί ἐκ σπέρμα ὁ Δαυίδ γεννάω φημί , ὁρίζω τε διευρῖμοις καί εἰς υἱός θεός . Πῶς οὖν , λέγω ἐγώ , θεός ὁ ἐκ σπέρμα ἀναφής ὁ Δαυίδ ; ὁ δέ ὁ καί πρό αἰών , καί ἀδίως υἱός , καθώς φύγνυμι ἐκ θεός , τις δή τρόπος εἰς υἱός ὁρίζω θεός , καθά εἰς ἀρχή ὁ ὕπειμι παραγίγνομαι ; « φημί γάρ αὐτός περί ἑαυτοῦ · « εἶπον κύριος πρός ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σῦς , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . » καὶτο ὁ , σήμερον , δείκνυμι ἐγώ οὐ ὅτι ὁ παρέχω , ὁ ἐνίστημι δέ μᾶλλον καταδηλόω καιρός . Βαθύς ὁ μυστήριον , ἀλλά ὁ μέν ἀνά μέρος τίνω καί διορίζω δυσέφικτος τε καί ἄπορος ἀληθῶς . ὁ γε μήν εἰς ἑνότης κατασφίγγω ὁ Ἐμμανουήλ , ἐγγύς τε ἐπιδιαιρέω καί ἑτοῖμος ἐλαύνω ἢ ὁ ἱερός δόγμα ακιδδηλευος γνῶσις . ὁ γάρ ὁ φύω συναλθός , καί πρό πᾶς αἰών υἱός , ἐπεί καταβαίνω εἰς ὁ ἄνθρωπος φύσις , οὐ ἀπολείπω ὁ ἔρχομαι θεός , προσλαμβάνω δέ ἀνθρώπινος , νοόω ἄν ὁ ἵημι καί ἐκ σπέρμα γεννάω Δαυίδ , καί νέος ἔχω ὁ ἐν ἀνθρωπότης γέννησις · ὁράω οὐ ἀλλότριος αὐτός ὁ προσλαμβάνω , ἀλλά ἴδιος ἀληθῶς . λογίζομαι τοιγάρ ὡς ἐν πρός αὐτός , καθά ἀμείας καί ὁ ἀνθρώπειος σύνθεσις κατα-θρῆσι τις ἄνω συμπλέκω · γάρ ἐκ ἀνομολὺν ὁ φύσις , ψυχή δή , λέγω , καί σῶμα · ἀλλά οὖν εἰς νοέω ὁ συναμφότεροι ἄνθρωπος · ὡς ἀπό μόνος μή ὁ σάρξ ὅλος εἰμί ὅτε κατονομάζω ὁ ζῷον ,