cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0590.2
KA « Ὅλον οὖν ὅλη συννηθῶσαι φαμεν τῇ καθ' ἡμᾶς ἀνθρωπότητι τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον . Οὐ γὰρ ποὺ τὸ ἄμεινον ἐν ἡμῖν , τοῦτο ἐστὶν ψυχή , οὐδὲν ἂν ἡξίωσε λόγῳ , μόνῳ δωρούμενος τῇ σαρκὶ τῆς ἐπιἡμέρας τοῦ πόνου . Ἐπράτευσεν δὲ καλῶς διὰ ἑκαρτῆς οἰκονομίας τὸ μυστήριον : προσεχρήσατο δὲ , καθάπερ ὀργάνῳ , τῇ μὲν ἰδίᾳ σαρκί , [ τῇ ] πρὸς τὰ σαρκὸς ἔργα τε καὶ ἀρρώστηματα φυσικά , καὶ ὅσα μίμωσι μαχράν · ψυχὴ δ' αὐ τῇ ἰδίᾳ , πρὸς τὰ ἀνθρώπινά τε καὶ ἀναπαίσια πάθη . Πεινῆσαι γὰρ λέγεται , κόπους ὑπενεχέναι τοὺς ἐκ μαχρῶν ὁδοιποριῶν , ποταίας τε καὶ φόβους , καὶ λύπην , καὶ ἀγωνίαν , καὶ τὸν ἐπὶ τῷ σταυρῷ θάνατον . Ἐπαναγκάζοντος γὰρ οὐδενός , τέθεικεν ἀφ' ἑαυτοῦ τὴν ἰδίαν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ · σάρκα μὲν τὴν ἰδίαν , τῆς ἀπάντων σαρκὸς ἀνταποτινὺς , δῶρον ἀληθῶς ἀντάξιον · ψυχὴν δὲ , ψυχῆς ἀντιλύτρον τῆς ἀπάντων ποιούμενος , εἰ καὶ ἀνεῖλε πάλιν , ζωὴν κατὰ φύσιν ὑπάρχον ὡς Θεός . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος C Πέτρος , « Ἄνδρες ἀδελφοί , φησίν , ἐδὲν εἰπεῖν μετὰ παρρησίας πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαβὶδ , ὅτι καὶ ἐτελεύτησεν καὶ ἔταφή , καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἐστιν ἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης . Προφήτης οὖν ὑπάρχων , καὶ εἰδὼς , ὅτι ὄρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ Θεός , ἐκ καρποῦ τῆς σάρκους αὐτοῦ καθίσαι ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ , προεῖδὼς ἐλάλησεν περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ , ὅτι οὔτε ἐγκατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ἅδην , οὐδ' ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθοράν . » Οὐ γὰρ τοῦ θεμὶς εἰπεῖν , φθορὰν μὲν δύνασθαι κρατεῖσθαι ποτε τὴν ἐνωθεῖσαν τῷ Λόγῳ σάρκα , κάτοχον δ' αὐ ταῖς ἅδου πυλαῖς τὴν θείαν γενέσθαι ψυχὴν · οὐχ ἐγκατελείφθη γὰρ εἰς ἅδην , καθὰ καὶ ὁ θεσπέσιος ἔφη Πέτρος . Οὐ γὰρ ποὺ τὴν τε ἀληπτον παντελῶς , καὶ ἀνάλωτον τῷ θανάτῳ φύσιν , τοῦτο ἐστὶν τὴν θεότητα τοῦ Μονογενοῦς , τῶν ὑπὸ χθόνα μυχοῖς ἀναχωρούμεναι φήσομεν · οὐτε γὰρ ἡξίωσεν τὸ χρήμα θαύματος , εἰ μὴ μεμείγνυεν εἰς τὸν ἅδην ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , τῇ τῆς θεότητος ἐνεργείᾳ τε καὶ φύσει , παραδιδούς τε καὶ ὑπὲρ λόγον , πληρῶν μὲν τὰ πάντα , καὶ τοῖς πᾶσιν ἐπιβιῶν . Ἄνωτερον γὰρ ποὺ καὶ περιορισμοῦ καὶ τόπου καὶ μεγέθους μετροῦσι τὸ Θείον , αὐτὸ δὲ ὑπὸ μηδενὸς χωρούμενον .
Lemmas: KA « ὅλος οὖν ὅλος συννηθῶσαι φημί ὁ κατά ἐγώ ἀνθρωπότης ὁ ἐκ θεός Λόγος . οὐ γάρ πού ὁ ἀγαθός ἐν ἐγώ , οὗτος εἰμί Ψυχή , οὐδείς ἄν ἀξιόω λόγος , μόνος δωρέω ὁ σάρξ ὁ ἐπίμερος ὁ πόνος . Ἐπράτευσεν δέ καλός διά καρτός οἰκονομία ὁ μυστήριον : προσχράω δέ , καθά ὄργανον , ὁ μέν ἴδιος σάρξ , [ ὁ ] πρός ὁ σάρξ έργο τε καί ἀρρώστημα φυσικός , καί ὅσος μιμέω Μαχράν · ψυχή δέ αὖος ὁ ἴδιος , πρός ὁ ἀνθρώπινος τε καί αναπαιθεος πάθος . πεινέω γάρ λέγω , κόπος ὑποφέρω ὁ ἐκ μακρός οδοιπορία , ποταίας τε καί φόβος , καί λύπη , καί ἀγωνία , καί ὁ ἐπί ὁ σταυρός θάνατος . ἐπαναγκάζω γάρ οὐδείς , τίθημι ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος ψυχή ὑπέρ ἐγώ , ἵνα καί νεκρός καί ζάω κυριεύω · σάρκα μέν ὁ ἴδιος , ὁ ἀπαντάω σάρξ ἀνταποτίνω , δῶρον ἀληθῶς ἀντάξιος · ψυχή δέ , ψυχή ἀντίλυτρον ὁ ἀπαντάω ποιέω , εἰμί καί ἀναιρέω πάλιν , ζωή κατά φύσις ὑπάρχω ὡς θεός . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος C Πέτρος , « Ανδρές ἀδελφός , φημί , ἐσθίω λέγω μετά παρρησία πρός σύ περί ὁ πατριάρχης Δαυίδ , ὅτι καί τελευτάω καί θάπτω , καί ὁ μνῆμα αὐτός εἰμί ἐν ἐγώ ἄχρι ὁ ἡμέρα οὗτος . Προφήτης οὖν ὑπάρχω , καί εἰδοί , ὅτι ὅρκος ὀμνύω αὐτός ὁ θεός , ἐκ καρπός ὁ Σαρκοῦς αὐτός καθίζω ἐπί ὁ θρόνος αὐτός , πρόοιδα λαλέω περί ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός , ὅτι οὔτε ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή αὐτός εἰς ἅδην , οὐδέ ὁ σάρξ αὐτός ὁράω διαφθορά . » οὐ γάρ ὁ θέμις λέγω , φθορά μέν δύναμαι κρατέω ποτέ ὁ ἐνωθέω ὁ Λόγος σάρκα , κάτοχος δέ αὖος ὁ ἅδος πύλη ὁ θεῖος γίγνομαι ψυχή · οὐ ἐγκαταλείπω γάρ εἰς ἅδην , καθά καί ὁ θεσπέσιος φημί Πέτρος . οὐ γάρ πού ὁ τε ἄληπτος παντελής , καί ἀνάλωτος ὁ θάνατος φύσις , οὗτος εἰμί ὁ θεότης ὁ Μονογενώ , ὁ ὑπό χθών μυχός ἀναχωρέω φημί · οὐ γάρ ἀξιόω ὁ χρήμα θαῦμα , εἰμί μή μίγνυμι εἰς ὁ ἅδην ὁ ἐκ θεός Λόγος , ὁ ὁ θεότης ἐνέργεια τε καί φύσις , παραδίδωμι τε καί ὑπέρ λόγος , πληρόω μέν ὁ πᾶς , καί ὁ πᾶς ἐπιβιόω . Ἄνως γάρ πού καί περιορισμός καί τόπος καί μέγεθος μετρέω ὁ θεῖον , αὐτός δέ ὑπό μηδείς χωρέω .