cyrillus-theology.responsiones-ad-tiberium-diaconum-sociosque-suos pg076_0581.1
βοηθήσαι . Οὐδὲ γὰρ ἂν τι πάθῃ σκιά , οὐχὲται ἂν δὴ οὖν τὸ σύμπαν ἡμῖν εἰς τὸ μηδὲν ἀληθῶς . Ποιῶν γὰρ ἐπὶ νῦντος δέδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν ; ἢ ποίαν τοὺς παλαιοὺς παρεῖδεν ὑποστρώσας , πρὸς τὰς ἐκ τῶν Ἰουδαίων δυσκαρτέρεις πληγάς ; ἤλοις δὲ διασπαράθαι χεῖράς τε καὶ πόδας τὸν οὐκ ἐν σαρκὶ πεπρωμένον , τίνὰ δὴ τρόπον ὠνήθη τις ἄν ; ἢ ποίαν , εἴπέ μοι , πλεορὰν διανύοντες οἱ Πιλάτου δορυφόροι , τὸ τίμιον σῶμα συνανακλῦζον ὑδατι τοῖς θεωμένοις παρέδειξαν ; Καὶ εἰ γῆ τούτων τὸ ἐπέκεινα λέγειν , οὔτε ἀπέθνανεν ὑπὲρ ἡμῶν , οὔτε μὴν ἐγήγερται ὁ Χριστός . Οὐ παραδεχθέντος εἰς ἀλήθειαν , κενάμεναι μὲν ἡ πίστις , οὐχὲται δὲ ὁ σταυρός , ἡ τοῦ κόσμου σωτηρία καὶ ζωή , καὶ διώλωλε παντελῶς ἡ τῶν ἐν πίστει κεκοιμημένων ἐλπίς . Εἰ γὰρ ὡς ἔχειν ἐδόκει καὶ τῷ μακαρίῳ Παύλῳ · « Παρεδόθην γὰρ ὑμῖν , φησίν , ἐν πρώτοις , ὅ καὶ παρέλαβον , ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς Γραφάς , καὶ ὅτι ἐτάφη , καὶ ὅτι ἐγήγερται τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ κατὰ τὰς Γραφάς , καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾷ , εἶτα τοῖς δώδεκα · ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἑφάπαξ , ἐξ ὧν οἱ πλείους μένουσιν ἕως ἄρτι , τινὲς δὲ καὶ ἐκοιμήθησαν · ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ , ἔπειτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν · ἔσχατον δὲ πάντων ὡςπερ τῷ ἐκτρώματι , ὤφθη κἀμοί . » Καὶ μεθ’ ἕτερα πάλιν · « Κι εἰ ὁ Χριστὸς κηρύσσεται , ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες , ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν ; εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν . Κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ἡμῶν , εὐρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ , ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ , ὅτι ἤγειρε τὸν Χριστόν , ὃν οὐκ ἤγειρεν , εἴπερ ἄρα νεκρῶν οὐκ ἐγείρονται . » Τελναίη γὰρ ἂν , εἴπέ μοι , τίνὰ δὴ τρόπον ἡ σκιά ; πῶς οὖν ἀνέστησε τὸν Χριστὸν ὁ Πατὴρ σκιὰν ἄντα καὶ δόχην , καὶ τοὺς τοῦ ὀανάτου δεσμοὺς οὐχ ἀλώσιμον ; Οἴχισθω δὴ σὺν ὁ ἐκεῖνον ἐματός , μύθου δὲ ἄλλως , καὶ ἀνοσίῳ βουλῆς ἀποδράσματα τὰ παρ’ αὐτοῖς ἡ ἡγοῦνται . Τοὺς γὰρ τοιούτους ἡμῖν προκαταμηνύει γράφων τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητής · « Ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον . » Ἐν τούτῳ γινώσκεται τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . Πᾶν πνεῦμα ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα , ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι . Καὶ πᾶν πνεῦμα ὁ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν , ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστι . Καὶ τοῦτο ἐστι τοῦ Ἀντιχρίστου ὁ ἀκήκοάτε , ὅτι ἔρχεται , καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστιν ἤδη . Εἰ γὰρ μὴ γέγονεν ἄνθρωπος , μὴτε μὴν ἀναβέβηκεν ἐν σαρκὶ πρὸς τὸν οὐρανόν ; Πατέρα καὶ Θεόν , οὐδ’ ἂν ὑποστρέψη ἐξ οὐρανοῦ καθ’ ἡμᾶς , ἄνθρωπος δηλονότι καὶ ἐν σαρκί .
Lemmas: βοηθέω . οὐδέ γάρ ἄν τίς πάσχω σκιά , ουχω ἄν δή οὖν ὁ σύμπας ἐγώ εἰς ὁ μηδείς ἀληθῶς . ποιός γάρ ἐπί νῦντος δίδωμι ὑπέρ ἐγώ ; ἢ ποῖος ὁ παλαιός παροράω ὑποστόρεννυμι , πρός ὁ ἐκ ὁ Ἰουδαῖος δυσκαρτέρεις πληγή ; ἦλον δέ διασπείρω χείρ τε καί πόδι ὁ οὐ ἐν σάρξ πόρω , τις δή τρόπος ὀνίνημι τις ἄν ; ἢ ποῖος , λέγω ἐγώ , πλεορὰν διανύω ὁ Πιλᾶτος δορυφόρος , ὁ τίμιος σῶμα συνανακλῦζον ὕδωρ ὁ θεάομαι παραδείκνυμι ; καί εἰμί γῆ οὗτος ὁ ἐπέκεινα λέγω , οὔτε ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ , οὔτε μήν ἐγείρω ὁ Χριστός . Οὐ παραδέχομαι εἰς ἀλήθεια , κενάμεναι μέν ὁ πίστις , ουχω δέ ὁ σταυρός , ὁ ὁ κόσμος σωτηρία καί ζωή , καί διόλλυμι παντελής ὁ ὁ ἐν πίστις κοιμάω ἐλπίς . εἰμί γάρ ὡς ἔχω δοκέω καί ὁ μακάριος Παῦλος · « παραδίδωμι γάρ σύ , φημί , ἐν πρῶτος , ὁ καί παραλαμβάνω , ὅτι Χριστός ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ κατά ὁ γραφή , καί ὅτι θάπτω , καί ὅτι ἐγείρω ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος κατά ὁ γραφή , καί ὅτι ὁράω Κηφᾶς , εἶτα ὁ δώδεκα · ἔπειτα ὁράω ἐπάνω πεντακόσιοι ἀδελφός εφάπαξ , ἐκ ὅς ὁ πολύς μένω ἠώς ἄρτι , τις δέ καί κοιμάω · ἔπειτα ὁράω Ἰάκωβος , ἔπειτα ὁ ἀπόστολος πᾶς · ἔσχατος δέ πᾶς ὡς ὁ ἔκτρωμα , ὁράω ἐγώ . » καί μετά ἕτερος πάλιν · « Κι εἰμί ὁ Χριστός κηρύσσω , ὅτι ἐκ νεκρός ἐγείρω , πῶς λέγω ἐν σύ τις , ὅτι ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί ; εἰμί δέ ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί , οὐδέ Χριστός ἐγείρω · εἰμί δέ Χριστός οὐ ἐγείρω , κενός ἄρα ὁ κήρυγμα ἐγώ . Κενός δέ καί ὁ πίστις ἐγώ , εὑρίσκω δέ καί ψευδομάρτυς ὁ θεός , ὅτι μαρτυρέω κατά ὁ θεός , ὅτι ἀγείρω ὁ Χριστός , ὅς οὐ ἐγείρω , εἴπερ ἄρα νεκρός οὐ ἐγείρω . » Τελναίη γάρ ἄν , λέγω ἐγώ , τις δή τρόπος ὁ σκιά ; πῶς οὖν ἀνίστημι ὁ Χριστός ὁ Πατήρ σκιά ἄντα καί δοχή , καί ὁ ὁ ὀανάτου δεσμός οὐ ἀλώσιμος ; οἴχομαι δή σύν ὁ ἐκεῖνος ματός , μῦθος δέ ἄλλως , καί ἀνόσιος βουλή αποδρασμα ὁ παρά αὐτός ὁ ἡγέομαι . Τούς γάρ τοιοῦτος ἐγώ προκαταμηνύω γράφω ὁ Σωτήρ ὁ μαθητής · « ὅτι πολύς ψευδοπροφήτης ἐξέρχομαι εἰς ὁ κόσμος . » ἐν οὗτος γιγνώσκω ὁ πνεῦμα ὁ θεός . Πᾶν πνεῦμα ὁμολογέω Ἰησοῦς Χριστός ἐν σάρξ ἔρχομαι , ἐκ ὁ θεός εἰμί . καί πᾶς πνεῦμα ὁ μή ὁμολογέω ὁ Ἰησοῦς , ἐκ ὁ θεός οὐ εἰμί . καί οὗτος εἰμί ὁ ἀντίχριστος ὁ ἀκούω , ὅτι ἔρχομαι , καί νῦν ἐν ὁ κόσμος εἰμί ἤδη . εἰ γάρ μή γίγνομαι ἄνθρωπος , μήτε μήν ἀναβαίνω ἐν σάρξ πρός ὁ οὐρανός ; Πατέρας καί θεός , οὐδέ ἄν ὑποστρέφω ἐκ οὐρανός κατά ἐγώ , ἄνθρωπος δηλονότι καί ἐν σάρξ .