cyrillus-theology.quod-unus-sit-christus pg075_0703.1
τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου . Καὶ πάλιν · Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία , ἃ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός . Ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τουτέστι , τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους , ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῇν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας . Οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται . Ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι . « Ἰδοὺ γὰρ , ἰδοὺ , καὶ μάλα σαφῶς , ἠλαττῶσθαι λέγων αὐτὸν παρὰ τοὺς ἀγγέλους διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , κατεστέφθαι γε μὴν δι’ αὐτὸ τιμῇ τε καὶ δόξῃ , καθίστησιν ἐμφανῆ τὸν ἐφ’ ᾧ ποιεῖται τοὺς λόγους , δῆλον δὲ ὅτι τὸν Μονογενῆ . Μετεσχηκέναι γάρ φησιν αὐτὸν αἵματος καὶ σαρκὸς παραπλησίως ἡμῖν , καὶ οὐκ ἀγγέλων ἐπιλαβέσθαι μᾶλλον , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραάμ . Ἔπρεπε γὰρ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , δι’ ὃν τὰ πάντα , καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , καθιγμένον εἰς κένωσιν καὶ ἐνανθρωπήσαντα τὸν Υἱὸν , ὡς τὴν τοῦ δούλου λαβόντα μορφὴν , τελειῶσαι διὰ παθημάτων , τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀντίλυτρον τὴν ἰδίαν αὐτῷ καθιεροῦντα σάρκα . Τέθυται γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς , τὸ ἄμωμον ἱερεῖον , καὶ μιᾷ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους , ἀναμορφῶν εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς τὴν ἀνθρώπου φύσιν . « Πάντα γὰρ ἐν αὐτῷ καινά . » Ὅτι γὰρ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐδίδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἴδιον Υἱὸν , οὐδὲν ἧττον ἡμᾶς πιστώσεται γράφων ὁ « πάνσοφος Παῦλος περὶ αὐτοῦ · « Ὅς γε τῶν ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν ἀπάντων παρέδωκεν αὐτὸν , πῶς οὖν καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται ; » Ἴδιον δέ φαμεν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , τὸν ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ πεφρόντα Λόγον · δεδόσθαι γε μὴν ὑπὲρ ἡμῶν , οὐ γυμνὸν ἔτι καὶ ἄσαρκον , ἀλλ’ ὅτε γέγονε σὰρξ · καὶ τὸ λέγεσθαι παθεῖν , ἀμώμητον ἦν αὐτῷ . Πέπονθε γὰρ , οὐ φύσει θεότητος , ἀλλ’ ἰδίᾳ σαρκί . Ὁ γὰρ Θεὸς καὶ Πατὴρ , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν , ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν , ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ σὺν αὐτῷ . Ἆρ’ οὖν ἁμαρτίαν αὐτὸν γενέσθαι νοοῦμεν ; ἢ ὅτι μᾶλλον ὡμοιώθη τοῖς ὑπὸ ἁμαρτίαν , ταύτῃτοι καὶ ἁμαρτία λέγεται ;
Lemmas: ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ . καί πάλιν · ἰδέ ἐγώ καί ὁ παιδίον , ὁ ἐγώ δίδωμι ὁ Θεός . ἐπεί οὖν ὁ παιδίον κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , τουτέστι , ὁ διάβολος , καί ἀπαλλάσσω οὗτος , ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζάω ἔνοχος εἰμί δουλεία . οὖον γάρ δήπου ἄγγελος ἐπιλαμβάνω , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω . ὅθεν ὀφείλω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω . « ἰδέ γάρ , ἰδού , καί μάλα σαφῶς , ἐλασσόω λέγω αὐτός παρά ὁ ἄγγελος διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος , καταστέφω γε μήv διά αὐτός τιμή τε καί δόξα , καθίστημι ἐμφανής ὁ ἐπί ὅς ποιέω ὁ λόγος , δῆλος δέ ὅτι ὁ Μονογενεύς . μετέχω γάρ φημί αὐτός αἷμα καί σάρξ παραπλήσιος ἐγώ , καί οὐ ἄγγελος ἐπιλαμβάνω μᾶλλον , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ . πρέπω γάρ ὁ Θεός καί πατήρ , διά ὅς ὁ πᾶς , καί διά ὅς ὁ πᾶς , καθίζω εἰς κένωσις καί ἐνανθρωπέω ὁ υἱός , ὡς ὁ ὁ δοῦλος λαμβάνω μορφή , τελειόω διά πάθημα , ὁ ἅπας ζωή ἀντίλυτρον ὁ ἴδιος αὐτός καθιερόω σάρξ . θύω γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός , ὁ ἄμωμον ἱερεῖον , καί εἷς προσφορά τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω , ἀναμορφόω εἰς ὁ ἐν ἀρχή ὁ ἄνθρωπος φύσις . « Πάν γάρ ἐν αὐτός καινός . » ὅτι2 γάρ ὁ θεός καί πατήρ διώκω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος υἱός , οὐδείς κακός ἐγώ πιστόω γράφω ὁ « πάνσοφος Παῦλος περί αὐτός · « ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ ἀπαντάω παραδίδωμι αὐτός , πῶς οὖν καί σύν αὐτός ὁ πᾶς ἐγώ χαρίζω ; » Ἴδιον δέ φημί υἱός ὁ Θεός , ὁ ἐκ ὁ οὐσία αὐτός φράζω Λόγος · δίδωμι γε μήv ὑπέρ ἐγώ , οὖον γυμνός ἔτι καί ἄσαρκος , ἀλλά ὅτε γίγνομαι σάρξ · καί ὁ λέγω πάσχω , ἀμώμητος εἰμί αὐτός . πάσχω γάρ , οὖον φύσις θεότης , ἀλλά ἴδιος σάρξ . ὁ γάρ θεός καί πατήρ , καθάπερ φημί ἄρτιος , ὁ μή γιγνώσκω ἁμαρτία , ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , ἵνα ἐγώ γίγνομαι δικαιοσύνη Θεός σύν αὐτός . ἆρα οὖν ἁμαρτία αὐτός γίγνομαι νοέω ; ἢ ὅτι μᾶλλον ὁμοιόω ὁ ὑπό ἁμαρτία , ταύτῃτοι καί ἁμαρτία λέγω ;