cyrillus-theology.quod-unus-sit-christus pg075_0690.4
AΟὐκοῦν , ὁ τῆς ἀληθοῦς αἰνέσεως εἰσίτου τρόπος , ἵν’ οὕτω πιστεύηται σὰρξ γεγονὼς ὁ Λόγος , τουτέστιν ἄνθρωπος , καὶ διὰ τοῦτο , Υἱὸς τοῦ Δαβὶδ οὐ καταψευσμένος . Ἀλλ’ ὡς ἐξ αὐτοῦ πεφηνὼς κατὰ σάρκα , καὶ μεμενηκὼς ὅπερ ἦν , δῆλον δὲ ὅτι Θεὸς ἐκ Θεοῦ . Καὶ γοῦν οἱ τῶν γενικῶν [ πρ . εὐαγγελικῶν ] κηρυγμάτων ἱερουργοὶ , τὸν αὐτὸν γινώσκοντας Θεόν τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον , τοὺς περὶ αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς παποιήνται λόγους . Γέγραπται γοῦν περὶ τοῦ μακαρίου Βαπτιστοῦ , ὅτι « Τῇ ὑπαύριον βλέπει τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν , καὶ λέγει · Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ αἴρων ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , οὗτός ἐστι περὶ τὸ ἐγὼ εἰπών · Ὀπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ , ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν , ὅτι πρῶτός μού ἐστι , κἀγὼ οὐκ εἶδον αὐτὸν , ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραὴλ , διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν ὕδατι βαπτίζων . » Σόνες οὖν ὅπως ἄνδρα λέγων , καὶ ἀμνὸν ὀνομάζων αὐτὸν , οὐχ ἕτερον εἶναί φησι τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , καὶ τὸ μέγα τοῦτο καὶ ἐξαίσιον ἀληθῶς καὶ θεοπρεπῶς ἀξίωμα προσνενέμηκεν αὐτῷ . Ἔμπροσθεν δὲ καὶ πρῶτον γενέσθαι φησὶν αὐτοῦ , καίτοι κατόπιν γενόμενον , κατὰ γέ φημι τὸν τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως χρόνον . Εἰ γάρ ἐστιν ὀψιγενὴς καθὸ ἄνθρωπος ὁ Ἐμμανουὴλ , ἀλλ’ ἦν πρὸ παντὸς αἰῶνος ὡς Θεός . Αὐτοῦ τοιγαροῦν καὶ τὸ πρόσφατον ἀνθρωπίνως , καὶ τὸ ἀΐδιον θεϊκῶς , ταύτῃ τοι καὶ ὁ πανάριστος Πέτρος , οὐ γυμνὸν , οὐδὲ ἄσαρχον καταθεώμενον τὸν Δόγον , ἀλλ’ ἐν σαρκὶ καὶ αἵματι πεφηνότα , σαφῶς τε καὶ ἀτελανῶς τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως τὴν ἀνόβοσιν ἐποιεῖτο , λέγων . « Εὖ εἰ ὁ Χριστὸς , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος . » Ἀκήκοε δὲ πρὸς τοῦτο · « Μακάριος εἶ , Σίμων , Βὰρ Ἰωνᾶ , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι , ἀλλ’ ὁ Πατήρ μου , ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » Ἀλλ’ εἰ μὴ βαθὺ τὸ μυστήριον , καὶ Θεὸς ἦν ἐν σαρκὶ , ἄνθρωπος δὲ κατ’ αὐτοὺς , χάριτι τὴν υἱοθεσίαν ἔχων , πῶς ἂν ἐδεήθη τοσούτου μυσταγωγοῦ , ὡς μηδένα μὲν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἀποκαλύψαι τῷ μαθητῇ , παιδευτὴν δὲ πρὸς τοῦτο λαχεῖν αὐτὸν τὸν Πατέρα ; Καὶ μὴν καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , διαθέοντα ποτὲ τῆς θαλάττης τὰ νῶτα βλέποντες , κατατεθήπεσαν μὲν τὴν θεοσημίαν , ὡμολόγουν δὲ τὴν πίστιν , λέγοντες · « Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ . » Ἀλλ’ εἰ νόθος ἐστὶ καὶ ψευδώνυμος , καὶ εἰσποιητὸν ἔχει τὸ εἶναι Υἱὸς , ἐγκαλείτωσαν αὐτοῖς
Lemmas: Οὐκοῦν , ὁ ὁ ἀληθής αἴνεσις εισιτος τρόπος , ἵνα οὗτος πιστεύω σάρξ γίγνομαι ὁ Λόγος , τουτέστιν ἄνθρωπος , καί διά οὗτος , υἱός ὁ Δαυίδ οὖον καταψεύδομαι . ἀλλά ὡς ἐκ αὐτός φαίνω κατά σάρξ , καί μένω ὅσπερ εἰμί , δῆλος δέ ὅτι θεός ἐκ Θεός . καί γοῦν ὁ ὁ γενικός [ ΠΡ . εὐαγγελικός ] κήρυγμα ἱερουργός , ὁ αὐτός γιγνώσκω Θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος , ὁ περί αὐτός πρός ἐγώ παποιαειδω λόγος . γράφω γοῦν περί ὁ μακάριος βαπτιστής , ὅτι « ὁ ὑπαύριον βλέπω ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι πρός αὐτός , καί λέγω · εἶδον ὁ ἀμνός ὁ Θεός , ὁ ἀείρω ἁμαρτία ὁ κόσμος , οὗτος εἰμί περί ὁ ἐγώ εἶπον · ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι ἀνήρ , ὅς ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι , ὅτι πρότερος ἐγώ εἰμί , ἐγώ οὐ εἶδον αὐτός , ἀλλά ἵνα φανερόω ὁ Ἰσραήλ , διά οὗτος ἔρχομαι ἐγώ ἐν ὕδωρ βαπτίζω . » Σόνη οὖν ὅπως ἀνήρ λέγω , καί ἀμνός ὀνομάζω αὐτός , οὐ ἕτερος εἰμί φημί ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , καί ὁ μέγας οὗτος καί ἐξαίσιος ἀληθής καί θεοπρεπῶς ἀξίωμα προσνέμω αὐτός . ἔμπροσθεν δέ καί πρῶτος γίγνομαι φημί αὐτός , καίτοι κατόπιν γίγνομαι , κατά γε φημί ὁ ὁ κατά σάρξ γέννησις χρόνος . εἰμί γάρ εἰμί ὀψιγενής καθό ἄνθρωπος ὁ Ἐμμανουήλ , ἀλλά εἰμί πρό πᾶς αἰών ὡς Θεός . αὐτός τοιγάρ καί ὁ πρόσφατος ἀνθρώπινος , καί ὁ ἀΐδιος θεῖος , οὗτος ὅς καί ὁ Πανάριστος Πέτρος , οὖον γυμνός , οὐδέ ἄσαρκος κατατίθημι ὁ Δόγος , ἀλλά ἐν σάρξ καί αἷμα φαίνω , σαφῶς τε καί ἀτελανῶς ὁ εἰς αὐτός πίστις ὁ ανοβους ποιέω , λέγω . « εὕω εἰμί ὁ Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ . » ἀκούω δέ πρός οὗτος · « Μακάριος εἰμί , Σίμων , βᾶρ Ἰωνᾶς , ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω σύ , ἀλλά ὁ Πατήρ ἐγώ , ὁ ἐν ὁ οὐρανός . » ἀλλά εἰμί μή βαθύς ὁ μυστήριον , καί θεός εἰμί ἐν σάρξ , ἄνθρωπος δέ κατά αὐτός , χάρις ὁ υἱοθεσία ἔχω , πῶς εἄν δήω τοσοῦτος μυσταγωγός , ὡς μηδείς μέν ὁ ἐπί ὁ γῆ ἀποκαλύπτω ὁ μαθητής , παιδευτής δέ πρός οὗτος λαγχάνω αὐτός ὁ πατήρ ; καί μήv καί ὁ θεσπέσιος μαθητής , διαθέω ποτέ ὁ θάλασσα ὁ νῶτον βλέπω , καταθήπω μέν ὁ θεοσημία , ὁμολογέω δέ ὁ πίστις , λέγω · « ἀληθής Θεός υἱός εἰμί . » ἀλλά εἰμί νόθος εἰμί καί ψευδώνυμος , καί εἰσποιητός ἔχω ὁ εἰμί υἱός , ἐγκαλέω αὐτός