cyrillus-theology.quod-unus-sit-christus pg075_0663.1
τὸ ὅτι μάλιστα πρέπον τε καὶ ἑοικὴς τῷ ἀτρέπτῳ Θεῷ ; Πῶ ; δὴ οὖν ἄρα εἰς σάρκα φαμὲν γενέσθαι τὸν Λόγον , τὸ ἀτρεπτόν τε καὶ ἀναλλοίωτον ὡς ἰδιόν τε καὶ οὐσιῶδες καὶ ἐμπεφυκὸς αὐτῷ τηροῦντες ἀεί , ὁ πάνσοφος Παῦλος , ὁ τῶν αὐτοῦ μυστηρίων ταμίας , ὁ τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων ἰσρυργός , σαφηνιεῖ λέγων · « Τοῦτο φρονεῖτε ἕκαστος ἐν ὑμῖν αὐτοῖς , ὃ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε , μορφὴν δούλου λαβών , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , ἐταπείνωσεν ἑαυτόν , γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . » Καίτοι γὰρ Θεός τε καὶ ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ μονογενὴς αὐτοῦ Λόγος , τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης , καὶ ὁ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως τοῦ γεννήσαντος , νέγονεν ἄνθρωπος , καὶ οὐκ εἰς σάρκα τραπείς , ἢ φυρμόν , ἢ κρᾶσιν , ἤ τι τῶν τοιούτων ἕτερον ὑπομείνας , καθείς δὲ μᾶλλον ἑαυτὸν εἰς κένωσιν , καὶ ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς , αἰσχύνης καταφρονήσας , καὶ τὴν τῆς ἀνθρωπότητος πτωχείαν οὐκ ἀτιμάσας . Ἠθέλησε γάρ , ὡς Θεός , τὴν θανάτου καὶ ἁμαρτίᾳ ἐνεχομένην σάρκα , καὶ θανάτου καὶ αἵματος ἀποφῆναι κρείττονα , καὶ ἀνακομίσαι πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , ἰδίαν αὐτὴν ποιησάμενος , καὶ οὐκ ἀφιχών γε κατά τινας , ἐψυχωμένην δὲ μᾶλλον ψυχῇ νοερᾷ · λέναι γε μὴν τὴν τῷ πράγματι πρέπουσαν οὐκ ἀπαξιώσας τρίβον , τὴν καθ’ ἡμᾶς γέννησιν ὑπομεῖναι λέγεται , μεμενηκὼς ὅπερ ἦν . Γεγέννηται γὰρ παραδόξως κατὰ σάρκα , ἢ ἐν εἴδει τῶν καθ’ ἡμᾶς ὀφθῆναι τοῖς ἐπὶ γῆς , τὸν ἀναφῆ καὶ ἀσώματον . Μὴν ἐνανθρώπησαι κρίναντα , καὶ ἐν ἑαυτῷ καὶ μόνῳ τοῖς τῆς θεότητος ἀξιώμασιν ἐκπρεπῆ τὴν ἡμῶν ἀπορῆναι φύσιν · ἦν γὰρ ὁ αὐτός , Θεός γε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος , καὶ ἐν ὁμοιώματι μὲν ἀνθρώπου , καθὸ μετὰ τούτου καὶ Θεός ἦν , σχήματι δὲ ὡς ἄνθρωπος . Θεὸς γὰρ ἦν ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς , καὶ ἐν δούλου μορφῇ , Δεσπότης . Σάρκα γὰρ οὕτω φαμὲν γενέσθαι . Ταύτῃτοι καὶ Θεοτόκον εἶναι διαβεβαιούμεθα τὴν ἁγίαν Παρθένον .
Lemmas: ὁ ὅτι μάλιστα πρέπω τε καί ἔοικα ὁ ἄτρεπτος Θεός ; πῶ ; δή οὖν ἄρα εἰς σάρξ φημί γίγνομαι ὁ Λόγος , ὁ ἄτρεπτος τε καί ἀναλλοίωτος ὡς ἴδιος τε καί οὐσιώδης καί ἐμφύω αὐτός τηρέω ἀεί , ὁ πάνσοφος Παῦλος , ὁ ὁ αὐτός μυστήριον τάμιας , ὁ ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα ἰσρυργός , σαφηνίζω λέγω · « οὗτος φρονέω ἕκαστος ἐν σύ αὐτός , ὅς καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ταπεινόω ἑαυτοῦ , γίγνομαι ὑπήκοος μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . » καίτοι γάρ Θεός τε καί ἐκ Θεός κατά φύσις ὑπάρχω ὁ μονογενής αὐτός Λόγος , ὁ ἀπαύγασμα ὁ δόξα , καί ὁ χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις ὁ γεννάω , νέγονεν ἄνθρωπος , καί οὐ εἰς σάρξ τρέπω , ἢ φυρμός , ἢ κρᾶσις , ἤ τίς ὁ τοιοῦτος ἕτερος ὑπομένω , καθίημι δέ μᾶλλον ἑαυτοῦ εἰς κένωσις , καί ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά , αἰσχύνη καταφρονέω , καί ὁ ὁ ἀνθρωπότης πτωχεία οὐ ἀτιμάζω . ἐθέλω γάρ , ὡς Θεός , ὁ θάνατος καί ἁμαρτία ἐνέχω σάρξ , καί θάνατος καί αἷμα ἀποφαίνω ἀγαθός , καί ἀνακομίζω πρός ὁ ἐν ἀρχή , ἴδιος αὐτός ποιέω , καί οὐ αφιχοω γε κατά τις , ψυχόω δέ μᾶλλον Ψυχή νοερός · λένη γε μήv ὁ ὁ πρᾶγμα πρέπω οὐ ἀπαξιόω τρίβω , ὁ κατά ἐγώ γέννησις ὑπομένω λέγω , μένω ὅσπερ εἰμί . γεννάω γάρ παράδοξος κατά σάρξ , ἢ ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ ὁράω ὁ ἐπί γῆ , ὁ ἀναφής καί ἀσώματος . Μήν ἐνανθρωπέω κρίνω , καί ἐν ἑαυτοῦ καί μόνος ὁ ὁ θεότης ἀξίωμα ἐκπρεπής ὁ ἐγώ ἀπορέω φύσις · εἰμί γάρ ὁ αὐτός , Θεός γε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος , καί ἐν ὁμοίωμα μέν ἄνθρωπος , καθό μετά οὗτος καί Θεός εἰμί , σχῆμα δέ ὡς ἄνθρωπος . θεός γάρ εἰμί ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , καί ἐν δοῦλος μορφή , Δεσπότης . Σάρκα γάρ οὗτος φημί γίγνομαι . Ταύτῃτοι καί Θεοτόκος εἰμί διαβεβαιόω ὁ ἅγιος παρθένος .