cyrillus-theology.quod-unus-sit-christus pg075_0696.2
ἀπέθανεν ὑπὲρ ὑμῶν , ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπόγραμμὸν , ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ . « Οὐκοῦν , οὐ γυμνὸς ὢν ἔτι καὶ τῶν τῆς κενώσεως ἀμέσχος τρόπων ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἀλλ’ ἐν παῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ γέγονεν ἡμῖν ὑπογραμμὸς , ἅτε καὶ ἀνεπιπλήκτως ἐδὴν αὐτῷ τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος χρῆσθαι μέτροις , καὶ ἀνατεῖναι λιτὴν , καὶ καταστάξαι δάκρυον , καὶ ὀκεῖν ἤδη πως καὶ θεῖσθαι τοῦ σώζοντος , καὶ μανθάνειν τὴν ὑπακοὴν , καίπερ ὄντα Υἱόν . Κατατέθητε γὰρ ὥσπερ τὸ μυστήριον ὁ πνευματοφόρος , ὅτι φύσει τε καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων Υἱὸς , καὶ τοῖς τῆς θεότητος αὐχήμασιν ἐμπρεπὴς , καθῆκεν ἑαυτὸν εἰς ταπείνωσιν , ὡς τῆς ἀνθρωπίνης πτωχείας ὑπελθεῖν τὸ σμικροπρεπές . Ἀλλ’ ἦν εἰς ἡμᾶς , ὡς ἔφην , ὁ τοῦ πράγματος τύπος , καλῶς καὶ ὀνησιφόρος · ὡς τό τοι μὴ χρῆναι διᾴττειν ἡμᾶς εἰς ἑτέραν ὁδὸν , καὶ οὐ [ πρ . καιροῦ ] καλοῦντος εἰς εὐανδρίαν , ἀνεμάθοι τις ἂν ἐντεῦθεν , καὶ ῥᾷστά γε δή . Καὶ γοῦν ἔφη Χριστὸς , ποτὲ μὲν , ὅτι καὶ « Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτιννύντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι · φοβηθῆτε δὲ μᾶλλον τὴν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ · » ποτὲ δὲ αὖ , « Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν ἑαυτοῦ , καὶ ἀκολουθείτω μοι . » Τὸ δὲ δεῖν οἴεσθαι κατακολουθεῖν αὐτῷ , τί ἂν ἕτερον εἴη ; παρά γε τὸ χρῆναι κατανδρίζεσθαι πειρασμῶν , μετὰ τοῦ τὴν ἄνωθεν ἐπικουρίαν αἰτεῖν , τοῦ πειρασμοῦ τὴν ἔφοδον , ἣ πως ἁλιόντος , ὡς εἰδὸς , ἐξ ἀνθρωπίνης μικροφυχίας . Ἐπεὶ καὶ τοῖς ἁγίοις ἔφασκε μαθηταῖς · « Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου · » προσέπιπτε δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Πατρὶ , λέγων · « Πάτερ , εἰ δυνατὸν , παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο · πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σύ . »
Lemmas: ἀποθνῄσκω ὑπέρ σύ , σύ ὑπολείπω ὑπογραμμός , ἵνα ἐπακολουθέω ὁ ἴχνος αὐτός . « οὐκοῦν , οὖον γυμνός εἰμί ἔτι καί ὁ ὁ κένωσις ἀμέσχος τρόπος ὁ ὁ Θεός Λόγος , ἀλλά ἐν παῖς ἡμέρα ὁ σάρξ αὐτός γίγνομαι ἐγώ ὑπογραμμός , ἅτε καί ἀνεπίπληκτος δή αὐτός ὁ ὁ ἀνθρωπότης χράω μέτρον , καί ἀνατείνω λιτός , καί καθίστημι δάκρυ , καί οκέι ἤδη πως καί θέω ὁ σῴζω , καί μανθάνω ὁ ὑπακοή , καίπερ εἰμί υἱός . κατατίθημι γάρ ὥσπερ ὁ μυστήριον ὁ πνευματοφόρος , ὅτι φύσις τε καί ἀληθής ὑπάρχω υἱός , καί ὁ ὁ θεότης αὔχημα ἐμπρεπής , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ταπείνωσις , ὡς ὁ ἀνθρώπινος πτωχεία ὑπέρχομαι ὁ σμικροπρεπές . ἀλλά εἰμί εἰς ἐγώ , ὡς φημί , ὁ ὁ πρᾶγμα τύπος , καλῶς καί Ὀνησιφόρος · ὡς ὁ ὅς μή χρή διαίσσω ἐγώ εἰς ἕτερος ὁδός , καί οὖον [ ΠΡ . καιρός ] καλέω εἰς εὐανδρία , ἀναμανθάνω τις εἄν ἐντεῦθεν , καί ῥᾴδιος γε δή . καί γοῦν φημί Χριστός , ποτέ μέν , ὅτι καί « μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω · φοβέω δέ μᾶλλον ὁ δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα ἀπόλλυμι ἐν γέεννα · » ποτέ δέ αὖος , « εἰμί τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός ἑαυτοῦ , καί ἀκολουθέω ἐγώ . » ὁ δέ δήω οἴομαι κατακολουθέω αὐτός , τίς εἄν ἕτερος εἰμί ; παρά γε ὁ χρή κατανδρίζω πειρασμός , μετά ὁ ὁ ἄνωθεν ἐπικουρία αἰτέω , ὁ πειρασμός ὁ ἔφοδος , ὅς πως ἁλίζω , ὡς οἶδα , ἐκ ἀνθρώπινος μικροφυχιος . ἐπεί καί ὁ ἅγιος φάσκω μαθητής · « περίλυπος εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος · » προσπίπτω δέ καί αὐτός ὁ πατήρ , λέγω · « πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος · πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σῦς . »