cyrillus-theology.quod-unus-sit-christus pg075_0701.1
παρ’ αὐτὸν Υἱὸς , ἀλλ’ αὐτὸς Κύριος εἰσωκεν ἡμᾶς , τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀντάλλαγμα , τὸ ἴδιον αἷμα δούς · Ἡγοράσθωμεν γὰρ τιμῆς οὐ φθαρτῆς ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ , ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἐμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ , προσκομίσαντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί · καὶ πρός γε τοῦτο ἡμᾶς πιστώσεται γεγραφὼς ὁ νομομαθέστατος Παῦλος · Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ , ὡς τέκνα ἀγαπητὰ , καὶ παραπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν , προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ἐσμὴν εὐωδίας . Ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν εὐωδία Χριστὸς , καταδείξας ἐν αὐτῷ τὸ ἀπλημελὲς ἔχουσαν τὴν ἀνθρώπου φύσιν , παῤῥησίαν ἐσχήκαμεν δι’ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Ἔχοντες οὖν ἀδελφοὶ παῤῥησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν ἁγίων , ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ , ἣν ἐνεκαίνισαν ἡμῖν ὁδὸν πρόσρατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος , τουτέστι , τῆς σαρκὸς αὐτοῦ . Σύνες οὖν ὅπως αὐτοῦ τὸ αἷμα καὶ αὐτοῦ τὴν σάρκα φησὶν , ἣν καὶ καταπέτασμα καλεῖ , καὶ μάλα εἰκότως , ἵν’ ὑπὲρ ἐν τῷ ναῷ τὸ ἱερὸν εἰργάζετο καταπέτασμα , κατακρύπτον εὖ μάλα ἐπ’ Ἅγια τῶν ἁγίων , τοιοῦτόν τι νοεῖτο ὁρᾷν καὶ ἡ τοῦ Κυρίου σὰρξ , οὐκ ἐφιστᾶσα , τρόπον τινὰ , γυμνῶς καὶ ἀκρύπτως ὁρᾶσθαι πρός τινος τὴν ὑπεργυᾶ καὶ ἐξαίρετον ὑπεροχήν τε καὶ δόξαν τοῦ ἐνωθέντος αὐτῇ Θεοῦ Λόγου . Καὶ γοῦν , οἱ μὲν Ἠλίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν ἐσόπασαν εἶναι Χριστόν · Ἰουδαῖοί γε μὴν , οὐ συνέντες ὅλως τὸ ἐπ’ αὐτῷ μυστήριον , κατακερτομοῦντες ἔφασκον · Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός ; πῶς νῦν λέγει , Ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβίβηκα ; Ἀόρατον μὲν γὰρ τῇ φύσει τὸ Θεῖον . Ὤφθη γε μὴν τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς , ὁ κατὰ φύσιν ἰδίαν οὐχ ὁρατὸς , καὶ ἐπέφαινεν ἡμῖν Θεὸς ὢν Κύριος . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , διδάσκει λέγων ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Ὁ Θεὸς ἐμψανῶς ἔξει , ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ παρασιωπηθήσεται .
Lemmas: παρά αὐτός υἱός , ἀλλά αὐτός Κύριος εἰσοικέω ἐγώ , ὁ ἅπας ζωή ἀντάλλαγμα , ὁ ἴδιος αἷμα δίδωμι · ἀγοράζω γάρ τιμή οὖον φθαρτός ἀργύριον ἢ χρυσίον , ἀλλά τίμιος αἷμα ὡς ἀμνός μῶμος καί ἄσπιλος Χριστός , προσκομίζω ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ · καί πρός γε οὗτος ἐγώ πιστόω γράφω ὁ νομομαθής Παῦλος · γίγνομαι οὖν μιμητής ὁ Θεός , ὡς τέκνον ἀγαπητός , καί παραπατώ ἐν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ , προσφορά καί θυσία ὁ Θεός εἰς ἕννυμι εὐωδία . ἐπεί δέ γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ εὐωδία Χριστός , καταδείκνυμι ἐν αὐτός ὁ ἀπλημελὲς ἔχω ὁ ἄνθρωπος φύσις , παρρησία ἔχω διά αὐτός τε καί ἐν αὐτός πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός . γράφω γάρ , ὅτι ἔχω οὖν ἀδελφός παρρησία εἰς ὁ εἴσοδος ὁ ἅγιος , ἐν ὁ αἷμα ὁ Χριστός , ὅς ἐγκαινίζω ἐγώ ὁδός πρόσρατον καί ζώννυμι διά ὁ καταπέτασμα , τουτέστι , ὁ σάρξ αὐτός . συνίημι οὖν ὅπως αὐτός ὁ αἷμα καί αὐτός ὁ σάρξ φημί , ὅς καί καταπέτασμα καλέω , καί μάλα εἰκότως , ἵνα ὑπέρ ἐν ὁ ναός ὁ ἱερόν ἐργάζομαι καταπέτασμα , κατακρύπτω εὕω μάλα ἐπί Ἅγιον ὁ ἅγιος , τοιοῦτος τίς νόημι ὁράω καί ὁ ὁ κύριος σάρξ , οὐ ἐφίστημι , τρόπος τις , γυμνός καί ἀκρυπτος ὁράω πρός τις ὁ ὑπεργυᾶ καί ἐξαίρω ὑπεροχή τε καί δόξα ὁ ἐνωθέω αὐτός Θεός Λόγος . καί γοῦν , ὁ μέν Ἠλίας ἢ εἷς ὁ προφήτης εσοπας εἰμί Χριστός · Ἰουδαῖος γε μήv , οὖον συνίημι ὅλως ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον , κατακερτομέω φάσκω · οὐχ οὗτος εἰμί ὁ ὁ τέκτων υἱός ; πῶς νῦν λέγω , ὅτι2 ἐκ ὁ οὐρανός καταβιβάζω ; ἀόρατος μέν γάρ ὁ φύσις ὁ θεῖον . ὁράω γε μήv ὁ ἐπί ὁ γῆ ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , ὁ κατά φύσις ἴδιος οὐ ὁρατός , καί ἐπιφαίνω ἐγώ θεός εἰμί Κύριος . καί οὗτος , οἴομαι , διδάσκω λέγω ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · ὁ θεός ἐμψανῶς ἔξειμι , ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον παρασιωπάω .