cyrillus-theology.oratio-ad-theodosium-imperatorem-de-recta-fide pg076_0594.2
KZ . Καὶ τὸν ἀγοράσαντα ἡμᾶς Δεσπότην οὐκ ἀρνησόμεθα , κἂν εἰ διὰ τῶν ἀνθρωπίνων ἡμῖν , καὶ ἐκ τῶν τῆς κενώσεως μέτρων , ἔσθ’ ὅτε κατασχηματῆται . Ἰουδαῖοις μὲν γὰρ προσλαλῶν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός : « Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε , τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ποιοῦτε ἄν · νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι , ἄνθρωπον , δὲ τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα · τοῦτο Ἀβραὰμ οὐκ ἐποίησεν . » Γράφει δὲ καὶ Παῦλος περὶ αὐτοῦ : « Ὁς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας , καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας · καὶπρ ὧν Υἱός , ἐμάθεν ἀφ’ ὧν ἐπαθε τὴν ὑπακοήν . » Ἀρ’ οὖν ἄνθρωπον αὐτὸν δή τοῦτον φῦλον , καὶ κατ’ οὐδὲνα τρόπον ἀνεστηκὸτα τῶν καθ’ ἡμᾶς , λογισόμεθα τὸν Χριστόν ; Μὴ γένοιτο ! Τὴν δὲ τοῦ Θεοῦ σοφίαν καὶ δύναμιν , ἀθετήσαντες εἰς τοῦτο κατεῖχθαι δώσομεν , ὡς δειδιέναι μὲν θάνατον , ἐξαιτεῖν δὲ τὸ σῴζεσθαι παρὰ τοῦ Πατρός ; καὶ τοῦ κατὰ φύσιν εἶναι ζωὴν ἐκπερίμοιρον τὸν Ἐμμανουήλ ; « Ἡ περιτρεπὼν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα , καὶ εἰς μέτρον φύσεως τῆς καθ’ ἡμᾶς , τὸ ὡς ἐν λόγοις μιχροπρεπές , δράσομεν τι τῶν ἐπαινουμένων · ἐξ ὧν δὲ ἐστὶ Θεός , τὴν ὑπερχομοῦν αὐτοῦ κατορθώμεθα δόξαν , καὶ αὐτὸν εἶναι συνιδόντες Θεὸν τε ὁμοίως καὶ ἄνθρωπον , ἤτοι Θεὸν ἐνθρωπηκότα ; » Ἡκῶν δὲ οὖν εἰς μέσον ἡμῖν ὁ δοκιμώτατος Παῦλος , ταυτὶ βούων τε καὶ λέγων : « Σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις · σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου , οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων · ἀλλὰ λαλοῦμεν Θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην , ἣν οὐδεὶς τῶν ἀνθρώπων , μᾶλλον δὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν . Εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐχ ἂν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν . » Καὶ μὴν καὶ ἐπὶ τούτοις : « Ὁς ὡν ἀπαύγασμα τῆς δόξης , καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , καθαρισμὸν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ποιήσας , ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης · ἐν τοῖς ὑψηλοῖς · τοσοῦτον κρείττων γενομένου τῶν ἀγγέλων , ὅσον διαφορώτερον παρ’ αὐτοὺς κεκληρονόμηκεν ὄνομα . » Καίτοι γε τὸ εἶναι τε καὶ ὀνομάζεσθαι τῆς δόξης Κύριον , πῶς οὐ λίαν ὑπερτενές , καὶ παντὸς ἐπείκται γεννητοῦ καὶ παρηγμένου πρὸς γένεσιν ; Καὶ παρήγω μὲν τὰ ἀνθρώπινα ( σμικρὰ γὰρ δὴ λαν ) , ἐρῶ δ’ οὖν · Κἂν Ἀγγέλους ὀνομάσαι , καὶ Ἀρχάς , καὶ Θρόνους , καὶ Κυριότητας ἀπαριθμῆσαι τις , καὶ μὴν καὶ εἰ τῶν ἀνωτάτω διαμέμηνται Σεραφείμ , κατόπιν ἴσναι τῆς οὗτος ὑπερτενοῦς ὁμολογήσειεν ἂν εὐκλείας , εἰγε νῦν ἔχει τὸν
Lemmas: KZ . καί ὁ ἀγοράζω ἐγώ δεσπότης οὐ ἀρνέομαι , κἀν εἰμί διά ὁ ἀνθρώπινος ἐγώ , καί ἐκ ὁ ὁ κένωσις μέτρον , εἰμί ὅτε κατέχω . Ἰουδαῖος μέν γάρ προσλαλέω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός : « εἰμί τέκνον ὁ Ἀβραάμ εἰμί , ὁ έργο ὁ Ἀβραάμ ποιόω ἄν · νῦν δέ ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω , ἄνθρωπος , δέ ὁ ἀλήθεια σύ λαλέω · οὗτος Ἀβραάμ οὐ ποιέω . » γράφος δέ καί Παῦλος περί αὐτός : « ὅς ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σάρξ αὐτός , δέησις τε καί ἱκετηρία πρός ὁ δύναμαι σῴζω αὐτός ἐκ θάνατος μετά κραυγή ἰσχυρός καί δάκρυον προσφέρω , καί εἰσακούω ἀπό ὁ εὐλάβεια · καὶπρ ὅς υἱός , μανθάνω ἀπό ὅς πάσχω ὁ ὑπακοή . » ἀρά οὖν ἄνθρωπος αὐτός δή οὗτος φῦλον , καί κατά οὐδείς τρόπος ἀνίστημι ὁ κατά ἐγώ , λογίζομαι ὁ Χριστός ; μή γίγνομαι ! Τά δέ ὁ θεός σοφία καί δύναμις , ἀθετέω εἰς οὗτος κατέχω δίδωμι , ὡς δείδω μέν θάνατος , ἐξαιτέω δέ ὁ σῴζω παρά ὁ Πατρός ; καί ὁ κατά φύσις ἔρχομαι ζωή εκπεριμοιερος ὁ Ἐμμανουήλ ; « ὁ περιτρέπω εἰς ὁ ἀνθρωπότης , καί εἰς μέτρον φύσις ὁ κατά ἐγώ , ὁ ὡς ἐν λόγος μικροπρεπής , δράω τίς ὁ ἐπαινέω · ἐκ ὅς δέ εἰμί θεός , ὁ ὑπερχέω αὐτός κατορθόω δόξα , καί αὐτός ἔρχομαι συνοράω θεός τε ὅμοιος καί ἄνθρωπος , ἤτοι θεός ἐνθρωπηκότα ; » εὐθώρηξ δέ οὖν εἰς μέσος ἐγώ ὁ δόκιμος Παῦλος , οὗτος βοῦα τε καί λέγω : « σοφία δέ λαλέω ἐν ὁ τέλειος · σοφία δέ οὐ ὁ αἰών οὗτος , οὐδέ ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος ὁ καταργέω · ἀλλά λαλέω θεός σοφία ἐν μυστήριον , ὁ ἀποκρύπτω , ὅς οὐδείς ὁ ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος γιγνώσκω . εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ ἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω . » καί μήν καί ἐπί οὗτος : « ὅς ὅς ἀπαύγασμα ὁ δόξα , καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , φέρω τε ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , καθαρισμός ὁ ἁμαρτία ἐγώ ποιέω , καθίζω ἐν δεξιός ὁ μεγαλωσύνη · ἐν ὁ ὑψηλός · τοσοῦτος ἀγαθός γίγνομαι ὁ ἄγγελος , ὅσον διάφορος παρά αὐτός κληρονομέω ὄνομα . » καίτοι γε ὁ ἔρχομαι τε καί ὀνομάζω ὁ δόξα κύριος , πῶς οὐ λίαν ὑπερτενής , καί πᾶς ἐπείκτης γεννητός καί παράγω πρός γένεσις ; καί παράγω μέν ὁ ἀνθρώπινος ( μικρός γάρ δή λάω ) , λέγω δέ οὖν · κἀν Ἄγγελος ὀνομάζω , καί Ἀρχάς , καί Θρόνοι , καί κυριότης ἀπαριθμέω τις , καί μήν καί εἰμί ὁ ἄνω διαμάσσω Σεραφείμ , κατόπιν ἴσναι ὁ οὗτος ὑπερτενής ὁμολογέω ἄναξ εὔκλεια , εἰ νῦν ἔχω ὁ