cyrillus-theology.oratio-ad-theodosium-imperatorem-de-recta-fide pg076_0613.1
αὐτοῦ πολυπραγμονούσας μυστήριον , ὅτι διανοίας ἁμαρτίᾳ καθορᾶν τοὺς συναρπαξάντας ἐθελόντας , καὶ προσωπεύων μὲν εὐσεβῶς τοῖς ἰδίοις περιπλάττοντας λόγους , βολίδος γε μὴν ἀπάσης ὀξύτερον ἔχοντας αὐτοὺς . Ἀρνοῦνται μὲν γάρ , ὅσον ἤκον εἰπαῖν εἰς δύναμιν ἀληθείας , τὸν ἀγράψαντα αὐτοὺς Δεσπότην , τοὺς ἐστι Χριστόν . Λειδοῦσι δὲ τῶν εὐσεβῶν εἰωθότων τὰς ἐπὶ τοῦς λύπας , καὶ μέντοι ζῆλον ἐπὶ τῷ δεξιότατον , ὁμολογοῦσιν , ὅτι καὶ Θεὸς ἐστιν ὁ ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου γεγεννημένος , καὶ μὴν ὅτι καὶ Κύριος , καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Καὶ εἰ μὲν τις τῶν ἀπλῶν τοὺς παρ’ αὐτῶν δέχεται λόγους , νομίζει που , κατὰ τὸ εἰκὸς , ὀρθὰ καὶ εἰκότα λέγειν , καὶ τοὺς τῆς ἀληθείας οὐκ ἀπώδοντα δόγμασιν . Εἰ δὲ τις ἔλειτο κατηγορῶν τὰς ἐρεύνας αὐτῶς , καὶ τὸ ἀκριβῆ ποιεῖσθαι τῶν εἰρημένων τὴν βάσανον , οὐχ ἀπλοῦν εὑρήσει . Εἰσὶ μὲν γὰρ θεοὶ πολλοί , καὶ κύριοι πολλοί ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς , καθὼς καὶ ὁ μακάριος ἡμῖν γράφει Παῦλος , « Ἄλλὰ ἡμῖν εἷς Θεὸς ὁ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν · καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι’ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ . » Πλὴν ὅταν Ἰησοῦν Χριστὸν ὀνομάζωμεν , τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ πεφυηνὸς σημαίνομεν , οὐχ ἐν χάριτος μέρει καὶ ἐπακτῶν ἔξωθεν ἔχοντα τὰ αἰτία , ἀλλὰ ἔντα τοῦτο κατὰ ἀλήθειαν , ὅπερ εἶναι πεπιστευται . Θεὸς γὰρ ὡν φύσει καὶ διὰ σαρκός , μεμένηχε Θεὸς καὶ μετὰ σαρκός · καὶ Υἱὸς ὡν φύσει καὶ πρὸ σαρκός , μεμένηκεν Υἱὸς καὶ ὅπερ | γέγονε σάρξ · καὶ Κύριος ὡν ἀληθῶς τῶν ὅλων , ἐν τοιούδὲ πάλιν ὁρᾶται δόξῃ , καὶ ἐν ἀνθρωπότητι γεγονὼς . Οὐχὼν εἰ Θεὸν ἀληθινὸν εἶναι λέγομεν τὸν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου γεγεννημένον , τοὺς ἐστι τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , κατὰ φύσιν ἐνωθέντα σαρκί , διὰ τί δεδιόσιν ὁμολογεῖν , ὅτι Θεοτόκος ἐστὶν ἡ ἁγία Παρθένος ; Ἄλλ’ ἄκοντος αὐτοὺς ὑποπλάττεσθαι μὲν , καὶ λέγειν , ὅτι ναι καὶ Θεὸς ἐστι , καὶ Κύριος , καὶ συνεδρεύει τῷ Πατρί · φονοῦσι γε μὴν οὐχ οὕτω κατὰ ἀλήθειαν , ἀλλ’ ὡς ἐν χάριτος μέρει , καὶ ὡς ἐκ προκοπῆς δεδοθαι φασι τῷ ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου κοινῷ καθ’ ἡμᾶς ἀνθρώπῳ γεγεννημένῳ τὴν τε τῆς υἱότητος καὶ τῆς κυριότητος δόξαν .
Lemmas: αὐτός πολυπραγμονώ μυστήριον , ὅτι διάνοια ἁμαρτία καθοράω ὁ συναρπάζω ἐθέλω , καί προσωπεύων μέν εὐσεβής ὁ ἴδιος περιπλάσσω λόγος , βολίς γε μήν ἀπασάω ὀξύς ἔχω αὐτός . ἀρνέομαι μέν γάρ , ὅσον ἔκω εἶπον εἰς δύναμις ἀλήθεια , ὁ ἀγράψαντα αὐτός δεσπότης , ὁ εἰμί Χριστός . λειδηω δέ ὁ εὐσεβής εἴωθα ὁ ἐπί τού λύπη , καί μέντοι ζῆλος ἐπί ὁ δεξιός , ὁμολογέω , ὅτι καί θεός εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἅγιος Παρθένος γεννάω , καί μήν ὅτι καί κύριος , καί υἱός ὁ θεός . καί εἰμί μέν τις ὁ ἁπλόω ὁ παρά αὐτός δέχομαι λόγος , νομίζω ποῦ , κατά ὁ ἔοικα , ὀρθός καί ἔοικα λέγω , καί ὁ ὁ ἀλήθεια οὐ ἀποδίδωμι δόγμα . εἰμί δέ τις ἔρχομαι κατηγορέω ὁ ἔρευνα αὔτως , καί ὁ ἀκριβής ποιέω ὁ λέγω ὁ βάσανος , οὐ ἁπλόω εὑρίσκω . εἰμί μέν γάρ θεός πολύς , καί κύριος πολύς ἐν ὁ οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ , καθώς καί ὁ μακάριος ἐγώ γράφω Παῦλος , « ἀλλά ἐγώ εἷς θεός ὁ Πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ εἰς αὐτός · καί εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ διά αὐτός . » πλήν ὅταν Ἰησοῦς Χριστός ὀνομάζω , ὁ ἐκ θεός Πατρός Λόγος ἐν ἀνθρώπειος μορφή φύω σημαίνω , οὐ ἐν χάρις μέρος καί ἐπακτός ἔξωθεν ἔχω ὁ αἰτία , ἀλλά Έντα οὗτος κατά ἀλήθεια , ὅς ἔρχομαι πιστεύω . θεός γάρ ὅς φύσις καί διά σάρξ , μένω θεός καί μετά σάρξ · καί υἱός ὅς φύσις καί πρό σάρξ , μένω υἱός καί ὅς | γίγνομαι σάρξ · καί κύριος ὅς ἀληθῶς ὁ ὅλος , ἐν τοιόσδε πάλιν ὁράω δόξα , καί ἐν ἀνθρωπότης γίγνομαι . Οὐχὼν εἰμί θεός ἀληθινός ἔρχομαι λέγω ὁ ἐκ ὁ ἅγιος Παρθένος γεννάω , ὁ εἰμί ὁ ἐκ θεός Πατρός Λόγος , κατά φύσις ἐνωθέω σάρξ , διά τίς δείδω ὁμολογέω , ὅτι Θεοτόκος εἰμί ὁ ἅγιος Παρθένος ; ἄλλος ἀέκων αὐτός ὑποπλήσσω μέν , καί λέγω , ὅτι ναι καί θεός εἰμί , καί κύριος , καί συνεδρεύω ὁ πατήρ · φονέω γε μήν οὐ οὕτως κατά ἀλήθεια , ἀλλά ὡς ἐν χάρις μέρος , καί ὡς ἐκ προκοπή δίδωμι φημί ὁ ἐκ ὁ ἅγιος Παρθένος κοινός κατά ἐγώ ἄνθρωπος γεννάω ὁ τε ὁ υἱότης καί ὁ κυριότης δόξα .