cyrillus-theology.oratio-ad-pulcheriam-et-eudociam-augustas-de-fide pg076_0685.2
ΙΖ . « Τὸ δὲ παιδίον ἤξε , καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι , πληρούμενον σοφίας · καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό . » Καὶ πάλιν · « Ἰησοῦς προέκοπτεν ἡλικίᾳ καὶ σοφίᾳ καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις . » Ἓνα λέγοντες τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ αὐτῷ προσεῖναι τὰ τε ἀνθρώπινα καὶ θεοπρεπῆ , τοῖς μὲν τῆς κενώσεως μέτροις πρέπειν ἀληθῶς διαδεδοιούμεθα τὸ τε τὴν σωματικὴν αὔξησιν ἐπιδέχεσθαι , καὶ μὴν καὶ τὸ κραταιοῦσθαι , τῶν τοῦ σώματος ἀδρωμάτων μορίων κατὰ βραχύ · καὶ αὐτὸ δὲ τὸ δικεῖν πληροῦσθαι σοφίας , διὰ γε τὸ οἰκεῖον πρὸς ἐπίδοσιν τῇ τοῦ σώματος ἡλικίᾳ πρεπωδεστάτην τῆς ἐνούσης αὐτῷ σοφίας ἀναφορὰν τὴν ἐκφασιν · καὶ ταυτὶ μὲν , ὡς ἔφη , τῇ μετὰ σαρκὸς οἰκονομίᾳ πρέποι ἂν , καὶ τοῖς τῆς ὑφέσεως μέτροις . Τῇ δὲ γε φύσει τοῦ Λόγου πρέποι ἂν πάλιν τὸ ἀεὶ τελείως ἔχειν , καὶ εἶναι σοφίαν . Αὐτὸ τοῦτο γὰρ ἀνθρωπίνως τὸ ὡς ἐν κενώσει τυχὸν ὑφεῖμενον · αὐτοῦ δὲ ὁμοίως τὰ θεοπρεπῆ , θεϊκῶς . Ὁ γὰρ τοῦ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τρόπου τε καὶ λόγου οὐδὲν ὄντα αὐτὸν καθ’ ἡμᾶς , καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς . Ὑπερέχοντα μὲν τῶν τῆς κτίσεως μέτρων ὡς Θεόν · ἑαυτοῦ δὲ πως μονοῦνχι καὶ ἡττώμενον , καθὼ πέφηκεν ἄνθρωπος . Ποῦ γὰρ ἡ ταπεινώσις , ἣν ὑπέμεινεν ἐκὼν , εἰ παραίτοῖτο τὰ ἀνθρώπινα ; Πλὴν οὐκ ἐν αὐτοῖς ἢ τοῦ λόγου νοεῖται φύσις , οἰκειοῦται δὲ μᾶλλον αὐτὰ μετὰ τῆς ἰδίας σαρκός · καθάπερ ἀμέλει καὶ τὸ πεινῆν καὶ διψῆν , καὶ τὸ λέγεσθαι καμεῖν ἐκ τῆς ὀδοιπορίας . « Ὅταν οὖν ἀκούσῃς · « Τὸ δὲ παιδίον ἤξε , καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι , πληρούμενον σοφίας · » δέου πρὸς ἀπολογίαν τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον . Ὅτι γὰρ ἦν Θεὸς ἐν σαρκί , πιστώσει λέγων αὐτὸς ὁ μακάριος εὐαγγελιστής · « Ὅτι χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ’ αὐτό . » Οὐ γὰρ ὡς χάριν ἔχον παρ’ ἑτέρου Θεοῦ , χάριν ἔχειν λέγεται Θεοῦ , ἀλλ’ ὅτι χάριν εἶχε τὸ παιδίον , ἧπερ ἂν πρέπῃ Θεῷ . Καὶ γὰρ ἦν τε καὶ ἔστι Θεὸς ὁ Λόγος , καὶ ἐν σαρκὶ πεφηκώς , τουτέστιν ἄνθρωπος καθ’ ἡμᾶς . Εἰ δὴ λέγοιτο χάριν ἔχειν ,
Lemmas: ΙΖ . « ὁ δέ παιδίον ἄγω , καί κραταιόω πνεῦμα , πληρόω σοφία · καί χάρις Θεός εἰμί ἐπί αὐτός . » καί πάλιν · « Ἰησοῦς προκόπτω ἡλικία καί σοφία καί χάρις παρά Θεός καί ἄνθρωπος . » ἕνος λέγω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί αὐτός πρόσειμι ὁ τε ἀνθρώπινος καί θεοπρεπής , ὁ μέν ὁ κένωσις μέτρον πρέπω ἀληθής διαδέω ὁ τε ὁ σωματικός αὔξησις ἐπιδέχομαι , καί μήv καί ὁ κραταιόω , ὁ ὁ σῶμα ἀδρωμάτων μόριον κατά βραχύς · καί αὐτός δέ ὁ δικεῖν πληρόω σοφία , διά γε ὁ οἰκέω πρός ἐπίδοσις ὁ ὁ σῶμα ἡλικία πρεπώδης ὁ ἔνειμι αὐτός σοφία ἀναφορά ὁ ἐκφαίνω · καί οὗτος μέν , ὡς φημί , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία πρέπω εἄν , καί ὁ ὁ ὕφεσις μέτρον . ὁ δέ γε φύσις ὁ Λόγος πρέπω εἄν πάλιν ὁ ἀεί τέλειος ἔχω , καί εἰμί σοφία . αὐτός οὗτος γάρ ἀνθρώπινος ὁ ὡς ἐν κένωσις τυγχάνω ὑφίημι · αὐτός δέ ὁμοίως ὁ θεοπρεπής , θεῖος . ὁ γάρ ὁ ὁ μετά σάρξ οἰκονομία τρόπος τε καί λόγος οὐδείς εἰμί αὐτός κατά ἐγώ , καί ὑπέρ ἐγώ . ὑπερέχω μέν ὁ ὁ κτίσις μέτρον ὡς Θεός · ἑαυτοῦ δέ πως μονοῦς καί ἡσσάομαι , καθίημι πέφηκεν ἄνθρωπος . πός γάρ ὁ ταπείνωσις , ὅς ὑπομένω ἔκω , εἰμί παραιτέομαι ὁ ἀνθρώπινος ; πλήν οὐ ἐν αὐτός ἢ ὁ λόγος νοέω φύσις , οἰκειόω δέ μᾶλλον αὐτός μετά ὁ ἴδιος σάρξ · καθάπερ ἀμελέω καί ὁ πεινάω καί διψάω , καί ὁ λέγω κάμνω ἐκ ὁ οδοιπορία . « ὅταν οὖν ἀκούω · « ὁ δέ παιδίον ἄγω , καί κραταιόω πνεῦμα , πληρόω σοφία · » δήω πρός ἀπολογία ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον . ὅτι2 γάρ εἰμί θεός ἐν σάρξ , πίστωσις λέγω αὐτός ὁ μακάριος εὐαγγελιστής · « ὅτι2 χάρις Θεός εἰμί ἐπί αὐτός . » οὖον γάρ ὡς χάρις ἔχω παρά ἕτερος Θεός , χάρις ἔχω λέγω Θεός , ἀλλά ὅτι χάρις ἔχω ὁ παιδίον , ὁ εἄν πρέπω Θεός . καί γάρ εἰμί τε καί εἰμί θεός ὁ Λόγος , καί ἐν σάρξ πεφηκώς , τουτέστιν ἄνθρωπος κατά ἐγώ . εἰμί δή λέγω χάρις ἔχω ,