cyrillus-theology.oratio-ad-pulcheriam-et-eudociam-augustas-de-fide pg076_0705.1
εἶναι φασὶ καθ' ἡμᾶς φίλον , ἀνθρωπολατροῦσιν ὁμολογουμένως , προσκυνούντες αὐτῷ . Γέγραπται γάρ , ὅτι « Κύριον τὸν Θεὸν σου προσκυνήσεις , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . » Εἰ δὲ δὴ φαῖεν , ὅτι κέκλη-ται πρὸς ἰσότητα τῆς ἀξίας , ἔχουν αὐθεντίας τῆς πρὸς Θεὸν Λόγον · εἶτα πρὸσεισι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δεδακρυμένος , καὶ δέξαι τοῦ σώζοντος · οὐδὲν ἐστὶ τὸ χαλιῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ Λόγου · τὸ μέτρον τοσοῦτον ὑπάρχειν ὑπονοεῖν , ὅσονπερ ἂν εἶναι πιστεύοιτο καὶ τὸ τοῦ πρὸς αὐτὸν ἔχον-τος τὴν ἰσότητα τῆς ἀξίας , ἔχουν τῆς αὐθεντίας . Οὐκοῦν πρέποι ἂν καὶ αὐτῷ τὸ δεδιέναι θάνατον , τὸ κινδυνεύειν ὑφιστάσθαι , τὸ κλαίειν ἐν πειρασμοῖς , καθο-εστάναι δὲ καὶ ἐν ἔνδειᾳ τῆς παρ' ἑτέρου χειρός , ἵνα καὶ σῴζῃται · καὶ πρὸς τούτοις ἐπὶ καὶ μαθόντας τὴν ὑπακοὴν δι' ὧν πένονθες πειρασθῆναι . Ἄλλ' , οἶμαι , τοῦτό ἐστιν ἡ φρόνησις ἢ λέγειν ἀσύφηλον παντελῶς · παναληθῆς γάρ ἐστιν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ θανάτου κρείττων , καὶ παθῶν ἐπέκεινα , καὶ δειλίας ἀνθρω-ποπρεποῦς ἀμέτοχος παντελῶς . Ἄλλὰ μὴν οὕτω μὲν φύσεως ἔχων , πένονθεν ὑπὲρ ἡμῶν . Οὐκοῦν οὔτε φίλως ἄνθρωπος ὁ Χριστός , οὔτε ἀσαρκος Λόγος · ἔνωσθες δὲ μᾶλλον τῇ καθ' ἡμᾶς ἀνθρωπότητι , πά-θοι ἂν ἀπαθὼς σαρκὶ τῇ ἰδίᾳ τὰ ἀνθρώπινα . Γέγονε τοίνυν εἰς ὑποτύπωσιν εἰς ἡμᾶς ἀνθρωπίνως ἐκεῖνος , καθάπερ ἔφηγ ἐν ἀρχαῖς , ἵνα τοῖς ἔχενσιν αὐτοῦ ἐπακολουθήσωμεν . Τοῦτο γὰρ ἐποίησεν , ἐφάσας ἐαυτὸν προσενέγκας . Ὁ νόμος γὰρ καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν · ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκομωσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον , Υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον , μὴ μὲν προσφορᾷ , δῆλον δὲ ὅτι τῇ διὰ τοῦ ἰδίου σώματος , [ ἢ ] εἰ τετελείωκεν εἰς τὸ θνητικὸς τοὺς ἁγιάζο-μένους ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός . — Προσκαθό-μιχα γὰρ ἐαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἐς ὁρμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ τετελείωκε νοητῶς διὰ πίστεως καὶ ἁγιασμοῦ , καίτοι τῆς νομικῆς λατρείας τελειω-σῆς οὐδέν . Τοιγαροῦν κατέληξαν μὲν οἱ τύποι , καὶ πέπαυται τῆς Ἀρχαίας Διαθήκης τὸ ἀνόνητον ἐν σκιαῖς · γέγονε δὲ ἀναγκαῖως ἐπείσαγωγή κρείττο-νος ἐλπίδος , δι' ἧς ἐγγίζομεν πρὸς Θεῷ , μεσιτεύοντος τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἐν τάξει γεγονὸς ἀρχιερατικῇ διὰ τοῦ πρὸς ἡμᾶς ὁμοιώσεως .
Lemmas: εἰμί φημί κατά ἐγώ φίλος , ανθρωπολατρους ὁμολογουμένως , προσκυνέω αὐτός . γράφω γάρ , ὅτι « κύριος ὁ θεός σύ προσκυνέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω . » εἰμί δέ δή φημί , ὅτι κλάω πρός ἰσότης ὁ ἄξιος , χόω αὐθεντία ὁ πρός θεός Λόγος · εἶτα πρόσειμι ὁ Θεός καί πατήρ μετά κραυγή ἰσχυρός καί δάκρυ , καί δέχομαι ὁ σῴζω · οὐδείς εἰμί ὁ χαλί καί αὐτός ὁ Λόγος · ὁ μέτρον τοσοῦτος ὑπάρχω ὑπονοέω , ὅσος εἄν εἰμί πιστεύω καί ὁ ὁ πρός αὐτός ἔχω ὁ ἰσότης ὁ ἄξιος , χόω ὁ αὐθεντία . οὐκοῦν πρέπω εἄν καί αὐτός ὁ δείδω θάνατος , ὁ κινδυνεύω ὑφίστημι , ὁ καλέω ἐν πειρασμός , καθοράω δέ καί ἐν ἔνδεια ὁ παρά ἕτερος χείρ , ἵνα καί σῴζω · καί πρός οὗτος ἐπί καί μανθάνω ὁ ὑπακοή διά ὅς πένονθες πειράζω . ἄλλος , οἴομαι , οὗτος εἰμί ὁ φρόνησις ἢ λέγω ἀσύφηλος παντελῶς · παναληθής γάρ εἰμί ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί θάνατος ἀγαθός , καί πάθος ἐπέκεινα , καί δειλία ἀνθρωποπρεπής ἀμέτοχος παντελῶς . ἀλλά μήv οὗτος μέν φύσις ἔχω , πένω ὑπέρ ἐγώ . οὐκοῦν οὔτε φίλως ἄνθρωπος ὁ Χριστός , οὔτε ἄσαρκος Λόγος · νοέω δέ μᾶλλον ὁ κατά ἐγώ ἀνθρωπότης , πάθος εἄν ἀπαθής σάρξ ὁ ἴδιος ὁ ἀνθρώπινος . γίγνομαι τοίνυν εἰς ὑποτύπωσις εἰς ἐγώ ἀνθρώπινος ἐκεῖνος , καθάπερ ἔφηγ ἐν ἀρχή , ἵνα ὁ ἔχενσιν αὐτός ἐπακολουθέω . οὗτος γάρ ποιέω , φημί ἑαυτοῦ προσφέρω . ὁ νόμος γάρ καθίστημι ἀρχιερεύς ἔχω ἀσθένεια · ὁ λόγος δέ ὁ ὁρκομωσίας ὁ μετά ὁ νόμος , υἱός εἰς ὁ αἰών τελειόω , μή μέν προσφορά , δῆλος δέ ὅτι ὁ διά ὁ ἴδιος σῶμα , [ ἢ ] εἰμί τελειόω εἰς ὁ θνητικὸς ὁ ἁγίζω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . — Προσκαθό-μιχα γάρ ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ εἰς ὁρμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ , καί τελειόω νοητός διά πίστις καί ἁγιασμός , καίτοι ὁ νομικός λατρεία τελείωση οὐδείς . τοιγάρ καταλήγω μέν ὁ τύπος , καί παύω ὁ Ἀρχαῖος διαθήκη ὁ ἀνόνητος ἐν σκιά · γίγνομαι δέ ἀναγκαῖος ἐπεισαγωγή κρείττων ἐλπίς , διά ὅς ἐγγίζω πρός Θεός , μεσιτεύω ὁ Χριστός , καί ἐν τάξις γίγνομαι Ἀρχιερατική διά ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις .