cyrillus-theology.oratio-ad-arcadiam-et-marinam-augustas-de-fide pg076_0678.2
Γ . Ταῦτα φρονεῖν δεδιδάχμεθα . Σοφοὶς γὰρ ἡμᾶς παραγγέλλασιν οἱ τῶν ἁγίων ἀποκοιμησθαι λόγοι πρὸς γε τὸ χρήσιον φιλοτρεφεῖν τοὺς ἱεροὺς Γράμματιν ὅτι μάλιστα δοκοῦν , καὶ τὴν ἐν τοῖς θείοις δόγμασιν ἀλήθειαν κατασκεπτεσθαι , λεπτὸν ἐνιέντα τοῖς περὶ Χριστοῦ λαλουμένοις τὸν νοῦν · Καθαιρούσινας μὲν λογισμούς , καὶ πᾶν ὑψωμα ἐπαίρεμον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ , καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν αὐτοῦ . Ἔχοντας γὰρ ἀφρόνως , καὶ ὁμολογοῦμενον παρὰ πᾶσιν , ὅτι καὶ ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὑπάρχον ὁ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν Λόγος , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ · ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβὼν · ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γεγόμενος , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος . ἐταπείνωσεν ἑαυτόν , γεγόμενος ὑπήκοος μέχρι θανατοῦ , θανάτου δὲ σταυροῦ · πᾶσά πως ἀνάγκη θεοφιλῶς ἐπινοίας ἐπίμεστον ἔχειν τὸν νοῦν , τὴν ὅπερ ἂν γένοιτο σκοπὸς διακρίνειν ἐν μάλᾳ τῶν περὶ αὐτοῦ γεγραμμένων τὴν δύναμιν · ἵνα ἐν ταυτῷ Θεὸς τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος ὁ αὐτὸς ὑπάρχων ἐπιγιννώσκηται , καὶ τὸ εἶναι Θεὸς ἀπαραποίητως ἔχων ( ἀτρέπτως γὰρ ἡ τοῦ Λόγου φύσις ) , καὶ τὸ τῆς κενώσεως μέτρον οὐ παραιτούμενος . Ἐπεμβριθῶς γὰρ οὐδαμῶς τοῖς ἰδίοις σκέμμασιν , ὁ κένωσιν τὴν ἐθελούσιν οἰκονομικῶς δι’ ἡμᾶς ὑπομείνας . Δεῖ τοίνυν αὐτὸν καὶ τοῖς τῆς δεξότητος ἀξιώμασιν ὁρᾶσθαι διαπρεπῆ , καὶ τῆς καθ’ ἡμᾶς σμικροπρεπείας οὐχ εἰς ἅπαν ἀππλαγμένον διὰ τὸ ἀνθρώπινον , ἀπαιτοῦσης τοῦτο τῆς οἰκονομίας . Εἰ γὰρ Θεὸς ὤν ὁ Λόγος γέγονε σάρξ , τουτέστιν ἄνθρωπος , κατὰ γε τὸ , Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα · ὀθρυβεῖται μηδεὶς , χἂν εἴ λέγοιτο τὴν περὶ αὐτοῦ παρὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , τὸν δσα ἐστιν ἄνθρωποπρεπῆ . Περιθρεῖτω δὲ μᾶλλον αὐτοῦ τὴν ὑπερ -
Lemmas: Γ . οὗτος φρονέω διδάσκω . Σοφός γάρ ἐγώ παραγγέλλω ὁ ὁ ἅγιος ἀποκοιμάομαι λόγος πρός γε ὁ Χρήσιον φιλοτρεφω ὁ ἱερός Γράμμα ὅτι μάλιστα δοκέω , καί ὁ ἐν ὁ θεῖον δόγμα ἀλήθεια κατασκοπέω , λεπτόν ἐνίημι ὁ περί Χριστός λαλέω ὁ νόος · καθαιρουσινομαι μέν λογισμός , καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ Θεός , καί αἰχμαλωτίζω πᾶς νόημα εἰς ὁ ὑπακοή αὐτός . Ἔχων γάρ ἄφρων , καί ὁμολογέω παρά πᾶς , ὅτι καί ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ Θεός καί πατήρ ὑπάρχω ὁ ἐκ αὐτός κατά φύσις Λόγος , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός · ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω · ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος . ταπεινόω ἑαυτοῦ , γίγνομαι ὑπήκοος μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός · πᾶς πως ἀνάγκη θεοφιλῶς ἐπίνοια ἐπίμεστος ἔχω ὁ νόος , ὁ ὅσπερ εἄν γίγνομαι σκοπός διακρίνω ἐν μάλα ὁ περί αὐτός γράφω ὁ δύναμις · ἵνα ἐν ταυτός θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός ὑπάρχω ἐπιγιγνώσκω , καί ὁ εἰμί θεός ἀπαραποίητος ἔχω ( ἄτρεπτος γάρ ὁ ὁ Λόγος φύσις ) , καί ὁ ὁ κένωσις μέτρον οὖον παραιτέομαι . Ἐπεμβριθῶς γάρ οὐδαμῶς ὁ ἴδιος σκέμμα , ὁ κένωσις ὁ ἐθέλω οἰκονομικός διά ἐγώ ὑπομένω . Δεύς τοίνυν αὐτός καί ὁ ὁ δεξοτητη ἀξίωμα ὁράω διαπρεπής , καί ὁ κατά ἐγώ σμικροπρεπεια οὐ εἰς ἅπας ἀποπλήσσω διά ὁ ἀνθρώπινος , ἀπαιτέω οὗτος ὁ οἰκονομία . εἰμί γάρ θεός εἰμί ὁ Λόγος γίγνομαι σάρξ , τουτέστιν ἄνθρωπος , κατά γε ὁ , ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ · οθρυβειος μηδείς , εἷς εἰμί λέγω ὁ περί αὐτός παρά ὁ θεόπνευστος γραφή , ὁ δσοι εἰμί ἀνθρωποπρεπής . περιτρέω δέ μᾶλλον αὐτός ὁ ὑπερ -