cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0104.1
δύναμιν ταῖς ἰδίαις ἐνίνοιαις αἷς ἂν φαίνοιτο προσομιλούν · καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ὕδωρ , καὶ τοῦ ψυχρόν κατά φύσιν ὑπάρχον , μεθίστησι πρὸς τὸ παρὰ φύσιν , καὶ θερμὸν ἀποτελεῖ · τί δὲ παράδοξον , ἀπιστεῖσθαι [ 1σ . ἀπιστοῦτο ] δ' ἂν κατά τινα τρόπον ἡ [ 1σ . εἰ ] ζωὴ κατά φύσιν ὑπάρχων ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος τὴν ἐνωθείσαν αὐτῷ σάρκα , ζωοποιὸν ἀπέφηνεν ; ἰδία γὰρ ἐστὶν αὐτοῦ καὶ οὐχ ἑτέρου τινὸς παρ' αὐτὸν ἄνι μέρος τε νοουμένου , καὶ τῶν καθ' ἡμᾶς ἑνός . Ἀποστήσας δὲ τῆς πρὸς τὸ σῶμα μυστικῆς τε καὶ ἀληθοῦς ἐνώσεως τὸν ζωοποιὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , καὶ διῆκας ὁλοσχερῶς , πῶς ἂν αὐτὸ καταδείξεις ἔτι ζωοποιόν ; Τίς δὲ ἦν ὁ λέγων , « Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἐν ἐμοὶ μένει , καὶ ἐγὼ ἐν αὐτῷ ; » εἰ μὲν οὖν ἄνθρωπός τις ἰδίως , καὶ οὐχὶ δὴ μέλλων γέγονε καθ' ἡμᾶς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἀνθρωποφαγία τὸ δρώμενον , καὶ ἀνὸντης παντελῶς ἡ μέθεξις . Αὐτοῦ γὰρ ἀκούω λέγοντος τοῦ Χριστοῦ · « Ἡ σὰρξ οὐχ ὠφελεῖ οὐδὲν · τὸ πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιούν . » ὅσον γὰρ ἦκαν εἰς ἰδίαν φύσιν , φθαρτὴ μὲν ἡ σὰρξ · ζωοποιήσει δὲ κατ' οὐδένα τρόπον ἄλλους , οὐκ ὅθεν αὐτὴ νοσοῦσα τὴν φθοράν . Εἰ δὲ αὐτοῦ τοῦ Λόγου τὸ σῶμα ἴδιον εἶναι φῃς , τί τερατώδη καὶ εἰκαιομελῆς , οὐχ αὐτὸν ἀπεστάλθαι τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον διατείνεσθαι , ἀλλ' ὡς ξερεῖν τινα παρ' αὐτόν , τὸν ὁρώμενον , ἦτοι τὴν σάρκα αὐτοῦ · καὶ τοῦ Χριστοῦ ἐνα τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς διαδούσης πανταχοῦ , καὶ ἄνθρωπον καθ' ἡμᾶς γενέσθαι τὸν Λόγον , εἰ μάλ'α διαβεβαιουμένης , καὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως τὴν παράδοσιν ὁριζομένης ἐν τούτοις ; Ἄλλ' ἐκ πολλῆς ἄγαν εὐλαβείας ἐπερυθρίσθ , κατὰ τὸ εἰκός , τοῖς τῆς κενώσεως μέτροις , καὶ οὐχ ἀνέχεται τὸν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ συναίδιον Υἱόν , τὸν ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τῇ κατὰ πᾶν ὁμοίῳ τῷ γεγεννηκότι , καθιγμένον ἰδεῖν εἰς ταπεινώσιν · γράφεται δὲ τὴν οἰκονομίαν , καὶ τὴν θεῖαν τάχα πον βουλήν τε καὶ σκέψιν ( 29 ) ἀκαταίρετον οὐχ ἴδι . Σχητίζεται μὲν γὰρ πολυπραγμονεῖν τῶν εἰρημένων παρὰ Χριστοῦ τὴν δύναμιν , καὶ οἷον ἀναμασσόμενος τὸ τῶν ἐνοσιῶν βάθος · εἶτα περιιστάς , ὡς οἴεται , τὸν παρ' ἡμῶν λόγον , εἰς τὸ ἐκπτῶς τε καὶ ἀμαθῶς πεποιηθῆναι δοκεῖν . « Ἰδωμεν , φησὶ , τίς ὁ παρερμηνεύσων · « Καθὼς ἀπέστειλέ με ὁ Ζῶν Πατὴρ » κατ' ἐκεῖνον , « κἀγὼ ζῶ , ὁ Θεὸς Λόγος , « διὰ τὸν Πατέρα · καὶ ὁ τρώγων με , κἀκεῖνος ζήσεται . » Τίνα ἐσθίωμεν , τὴν θεότητα , ἢ τὴν σάρκα ; » Ἄρ' οὖν αἰσθάνῃ λαμπρὸν ὅτι ποτὲ εἰ φρενῶν ; ἀπεστάλθαι γὰρ λέγων ἑαυτὸν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , « Καὶ ὁ τρώγων με , φησὶ , κἀκεῖνος ζήσεται . » Ἐσθίομεν δὴ ἡμεῖς , οὐ τὴν θεότητα δαπανῶντες , ἀπαγε τῆς δυσβουλίας , ἀλλὰ τὴν ἰδίαν τοῦ Λόγου
Lemmas: δύναμις ὁ ἴδιος ενινοια ὅς εἄν φαίνω προσομιλέω · καί αὐτός δέ ὁ ὕδωρ , καί ὁ ψυχρός κατά φύσις ὑπάρχω , μεθίστημι πρός ὁ παρά φύσις , καί θερμός ἀποτελέω · τίς δέ παράδοξος , ἀπιστέω [ 1ς . ἀπιστέω ] δέ εἄν κατά τις τρόπος ὁ [ 1ς . εἰμί ] ζωή κατά φύσις ὑπάρχω ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ὁ ἐνωθέω αὐτός σάρξ , ζωοποιός ἀποφαίνω ; ἴδιος γάρ εἰμί αὐτός καί οὐ ἕτερος τις παρά αὐτός ἄνιος μέρος τε νοέω , καί ὁ κατά ἐγώ εἷς . ἀφίστημι δέ ὁ πρός ὁ σῶμα μυστικός τε καί ἀληθής ένωση ὁ ζωοποιός ὁ Θεός Λόγος , καί διίημι ὁλοσχερῶς , πῶς εἄν αὐτός κατάδειξη ἔτι ζωοποιός ; Τῖς δέ εἰμί ὁ λέγω , « ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἐν ἐγώ μένω , καί ἐγώ ἐν αὐτός ; » εἰμί μέν οὖν ἄνθρωπος τις ἰδίως , καί οὐ δή μέλλω γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ ὁ Θεός Λόγος , ἀνθρωποφαγία ὁ δράω , καί ἀνὸντης παντελῶς ὁ μέθεξις . αὐτός γάρ ἀκούω λέγω ὁ Χριστός · « ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς · ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζῳοποιέω . » ὅσος γάρ ἵημι εἰς ἴδιος φύσις , φθαρτός μέν ὁ σάρξ · ζῳοποιέω δέ κατά οὐδείς τρόπος ἄλλος , οὐ ὅθεν αὐτός νοσέω ὁ φθορά . εἰμί δέ αὐτός ὁ λόγος ὁ σῶμα ἴδιος εἰμί φημί , τίς τερατώδης καί εικαιομελω , οὐ αὐτός ἀποστέλλω ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος διατείνω , ἀλλά ὡς ξερέω τις παρά αὐτός , ὁ ὁράω , ἦ ὁ σάρξ αὐτός · καί ὁ Χριστός εἷς ὁ θεόπνευστος γραφή διαδέω πανταχοῦ , καί ἄνθρωπος κατά ἐγώ γίγνομαι ὁ Λόγος , εἰμί μάλα διαβαίνω , καί ὁ ὀρθός πίστις ὁ παράδοσις ὁρίζω ἐν οὗτος ; ἄλλος ἐκ πολύς ἄγαν εὐλάβεια ἐπερυθρίσθ , κατά ὁ εἰκός , ὁ ὁ κένωσις μέτρον , καί οὐ ἀνέχω ὁ ὁ Θεός καί πατήρ συναιδιος υἱός , ὁ ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ κατά πᾶς ὅμοιος ὁ γεννάω , καθίζω ὁράω εἰς ταπείνωσις · γράφω δέ ὁ οἰκονομία , καί ὁ θεῖος τάχα πως βουλή τε καί σκέψις ( 29 ) ἀκαθαίρετος οὐ ἄπατρις . σχητιζω μέν γάρ πολυπραγμονέω ὁ εἴρω παρά Χριστός ὁ δύναμις , καί οἷος ἀναμάσσω ὁ ὁ Νόσιος βάθος · εἶτα περιίστημι , ὡς οἴομαι , ὁ παρά ἐγώ λόγος , εἰς ὁ ἐκπτῶς τε καί ἀμαθής ποιέω δοκέω . « ὁράω , φημί , τίς ὁ παρερμηνεύω · « καθώς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ ζάω πατήρ » κατά ἐκεῖνος , « ἐγώ ζῶ , ὁ θεός Λόγος , « διά ὁ πατήρ · καί ὁ τρώγω ἐγώ , ἐκεῖνος ζῶ . » τίς ἐσθίω , ὁ θεότης , ἢ ὁ σάρξ ; » ἄρα οὖν αἰσθάνομαι λαμπρός ὅτι ποτέ εἰμί φρήν ; ἀποστέλλω γάρ λέγω ἑαυτοῦ ὁ ὁ Θεός Λόγος , « καί ὁ τρώγω ἐγώ , φημί , ἐκεῖνος ζῶ . » ἐσθίω δή ἐγώ , οὖον ὁ θεότης δαπανάω , ἀπάγω ὁ δυσβουλία , ἀλλά ὁ ἴδιος ὁ Λόγος