cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0029.1
ἕτερον οὐδὲν , τῷ ψυχαῖς οὖν , καὶ μετριαζομένοις ἐννοίαις , ὡς ἀληθῆσιν , ἐπιβαίνειν . Τῆς μὲν οὖν ἡμερότητος κατατεθῶσι τις ἂν αὐτόν · καὶ συγγνώμης γάρ , καὶ φιλανθρωπίας , δεῖσθαι δεῖν ἐφη τοὺς τῶν παρ’ αὐτῷ λόγων τὴν ἐμπετείαν οὐκ ἔχοντας . Ἄλλ’ ἦν τοῦτο καὶ ἡμῖν αὐτοῖς τριπώθον , εἰ συνέδη , μᾶλλον δὲ , καὶ ἅπασιν τοῖς τελούσιν ἐν Χριστιανοῖς · μοχθηρῶν γάρ οὖτων , καὶ δεσπεραμένων ἀπαλλάττεσθαι λόγων , πῶς οὐχ ἅπασιν δι’ εὐχῆς ; Ἰλλὴ ἐκεῖνό φαμεν · Τέτοκε μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ἡ Ἐλισάβετ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι χειριζομένῳ ἐν μητρὶ τὸν μακάριον Βαπτιστήν · ἀλλ’ ἡ μὲν εἴρηται πῶς παρὰ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , ὅτι καὶ τὸ Πνεῦμα γέγονε σάρξ , ὁρῶς ἂν ἐφη ὀνομάζεσθαι δεῖν πρὸς ἡμῶν Πνευματοτόκον αὐτήν · εἰ δὲ ψιλῇ , καὶ μόνῃ λέγεται τῷ τεχθῆναι πεπτικαὶ χρήσει , τί τῷ τῆς σαρκώσεως χρήματι παριστῶν ἀξίους τῆς κατὰ μέθεξιν χάριτι ; Οὐ γὰρ ἔστι ταυτῶν , σάρκα τε εἶπειν γενομένα τὸν Λόγον , καὶ ὅτι κέχρισται τις διὰ τοῦ Πνεύματος πνευματικῶς προφητικῶς . Περὶ μὲν γὰρ τῆς ἁγίας Παρθένου γέγραπται · « Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει , καὶ τέξεσται υἱόν · » καὶ τόκους ὀνομάσται , καὶ μὴν καὶ Ἐμμανουὴλ ὁ τεχθεὶς , ὁ ἐστι μεθερμηνευόμενος , Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός · περὶ δὲ γε τῆς Ἐλισάβετ , ὅτι γεννήσει υἱόν , ὃς προλεύσεται μὲν ἐν πνεύματι , καὶ δυνάμει · Ἰλιού · προπορεύσεται δὲ πρὸ προσώπου Κυρίου , ἐτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ . Οὐκοῦν ἅκιστα μὲν εἴη ἂν Πνευματοτόκος ἡ Ἐλισάβετ , ἐκτέτοκε γὰρ προφήτην Ἰγλίστου Θεοτόκος · γε μὴν ἀληθῶς ἡ ἁγία Παρθένος , ὅτι Θεὸν ἐνωθέντα σαρκὶ τέτοκε σαρκικῶς , τοὔτεστι , κατὰ σάρκα . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἄνθρωπος ἡ τεκούσα ἐστι , ταύτῃ τοι , καὶ μᾶλα ἐμφρόνως , τὸν τῆς γεννήσεως τρόπον ἀνθρωπίνως πεπράχθαι φαμέν . Ἦν γὰρ οὕτω , καὶ οὐχ ἕτερος , δύνασθαι καθ’ ἡμᾶς γενέσθαι τὸν ὑπὲρ πάντων πᾶσαν , οὐ τοῦ εἶναι τοῦτ’ ὑπὲρ ἐκτὸν ὀλιγωρησαντα · πᾶθεν · μεμενηχότα δὲ μᾶλλον ὅπερ ἦν τε καὶ ἔστι καὶ ἔσται · τροπῆς γὰρ ἀμελῶν ἡ θεῖα τε ἔστι , καὶ ὑπεράτατη φύσις . Ὀρθὰ μὲν οὖν ὅτι φρονεῖν εἰδόμεθα , Θεὸν γεγεννηθῆναι κατὰ σάρκα ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ὅλων , διαβεβαιούμενοι , μεμαρτύρηκεν ἡ θεοπνεύστος Γραφή . Ἐπεὶδὴ δὲ τοῖς νεωτάτοις αὐτοῦ δόγμασι τὴν ἀλήθειαν , καὶ αὐτὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστόσεως ἀντεξάγει τὸ σύμβολον , δι’ ἧς τοῦ Πνεύματος φωταγωγίας οἱ κατὰ καιροὺς ἐν τῇ Νικαίων συναγερμένοι Πατέρες ὡρίσαντο , δεδιὼς μὴ ἄρα τῶς ὑγιᾷ τὴν πίστιν διασωπαίντο τινες , ταῖς ἐκεῖνον γυμναῖς παιδαγωγοῦμενοι πρὸς ἀλήθειαν , πειρᾶται συκοφαντεῖν , καὶ τῶν λέξεων ἐναλλάττει τὴν ἀπόδοσιν , καὶ αὐτὴν δὲ τῶν ἐνοινιῶν τὴν δύναμιν παρασημαίνειν ἀποτολμᾷ . Ἐπεὶδὴ γὰρ αὐτὸς ἐπὶ μέσης ἐκκλησίας βεβήλιος ἐχρῆτο καινοφωνίαις , ἄνθρωπός τις τῶν ἤδη ἐπεικῶν , καὶ τελῶν μὲν ἐν λαϊκῷ ἐστι , τλῆν οὐχ ἀθαύμαστον συναγγηγερμένος ἐν ἑαυτῷ τὴν παιδείαν , θερμῶ τε καὶ φιλοδίᾳ κεκίνηται ζηλῶν , καὶ τορδὸν τι κεχρηκώς , αὐτὸν ἐφη τὸν προαιώνιον Λόγον καὶ δευτέραν ὑπομείναι γέννησιν , ὅλον δέ ,
Lemmas: ἕτερος οὐδείς , ὁ Ψυχή οὖν , καί μετριάζω ἔννοια , ὡς ἀλέω , ἐπιβαίνω . ὁ μέν οὖν ἡμερότης κατατίθημι τις εἄν αὐτός · καί συγγνώμη γάρ , καί φιλανθρωπία , δήω δήω φημί ὁ ὁ παρά αὐτός λόγος ὁ ἐμπετείαν οὐ ἔχω . ἄλλος εἰμί οὗτος καί ἐγώ αὐτός τριπώθον , εἰμί συνδέω , μᾶλλον δέ , καί ἅπας ὁ τελέω ἐν Χριστιανός · μοχθηρός γάρ οὐτάω , καί δεσπεραμένων ἀπαλλάσσω λόγος , πῶς οὐ ἅπας διά εὐχή ; ἴλλω ἐκεῖνος φημί · τίκτω μέν γάρ ὁμολογουμένως ὁ Ἐλισάβετ ὁ ἅγιος πνεῦμα χειρίζω ἐν μήτηρ ὁ μακάριος βαπτιστής · ἀλλά ὁ μέν εἴρω πῶς παρά ὁ θεόπνευστος γραφή , ὅτι καί ὁ πνεῦμα γίγνομαι σάρξ , ὁράω εἄν φημί ὀνομάζω δήω πρός ἐγώ Πνευματοτόκος αὐτός · εἰμί δέ ψιλός , καί μόνος λέγω ὁ τίκτω πεπτικός χρῆσις , τίς ὁ ὁ σάρκωσις χρῆμα παρίστημι ἄξιος ὁ κατά μέθεξις χάρις ; οὖον γάρ εἰμί αὐτός , σάρξ τε εἶπον γίγνομαι ὁ Λόγος , καί ὅτι χρίω τις διά ὁ πνεῦμα πνευματικός προφητικός . περι μέν γάρ ὁ ἅγιος παρθένος γράφω · « ἰδέ ὁ Παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω , καί τίκτω υἱός · » καί τόκος ὀνομάζω , καί μήv καί Ἐμμανουήλ ὁ τίκτω , ὁ εἰμί μεθερμηνεύω , Μετά ἐγώ ὁ Θεός · περί δέ γε ὁ Ἐλισάβετ , ὅτι γεννάω υἱός , ὅς προλύω μέν ἐν πνεῦμα , καί δύναμις · Ἴλιον · προπορεύω δέ πρό πρόσωπον κύριος , ἑτοιμάζω ὁδός αὐτός . οὐκοῦν ἥκιστος μέν εἰμί εἄν πνευματοτόκος ὁ Ἐλισάβετ , ἐκτίκτω γάρ προφήτης Ἰγλίστου Θεοτόκος · γε μήv ἀληθής ὁ ἅγιος Παρθένος , ὅτι θεός ἐνωθέω σάρξ τίκτω σαρκικός , τουτέστι , κατά σάρξ . ἐπειδή γάρ ἄνθρωπος ὁ τίκτω εἰμί , οὗτος ὅς , καί μῆλον ἔμφρων , ὁ ὁ γέννησις τρόπος ἀνθρώπινος πράσσω φημί . ἦς γάρ οὗτος , καί οὐ ἕτερος , δύναμαι κατά ἐγώ γίγνομαι ὁ ὑπέρ πᾶς πᾶς , οὖον ὁ εἰμί οὗτος ὑπέρ ἕκτος ὀλιγωρέω · πάσχω · μένω δέ μᾶλλον ὅσπερ εἰμί τε καί εἰμί καί εἰμί · τροπή γάρ ἀμελής ὁ θεῖον τε εἰμί , καί ὑπεράτατη φύσις . ὀρθός μέν οὖν ὅτι φρονέω ὁράω , θεός γεννάω κατά σάρξ ἐπί σωτηρία ὁ ὅλος , διαβεβαιόω , μαρτυρέω ὁ θεόπνευστος γραφή . ἐπειδή δέ ὁ νέος αὐτός δόγμα ὁ ἀλήθεια , καί αὐτός ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστόσεως ἀντεξάγω ὁ σύμβολον , διά ὅς ὁ πνεῦμα φωταγωγία ὁ κατά καιρός ἐν ὁ Νικαῖος συναγείρω πατήρ ὁρίζω , δείδω μή ἄρα Τῶς ὑγιής ὁ πίστις διασῴζω τις , ὁ ἐκεῖνος γυμνός παιδαγωγέω πρός ἀλήθεια , πειράω συκοφαντέω , καί ὁ λέξις ἐναλλάσσω ὁ ἀπόδοσις , καί αὐτός δέ ὁ ἐνοινίζω ὁ δύναμις παρασημαίνω ἀποτολμάω . ἐπειδή γάρ αὐτός ἐπί μέσος ἐκκλησία βέβηλος χράω καινοφωνία , ἄνθρωπος τις ὁ ἤδη πέκω , καί τέλος μέν ἐν λαϊκός εἰμί , ἔτλην οὐ ἀθαύμαστος συναγγηγερμένος ἐν ἑαυτοῦ ὁ παιδεία , θερμός τε καί φιλόδιος κινέω ζηλόω , καί τορδὸν τίς χράω , αὐτός φημί ὁ προαιώνιος Λόγος καί δύο ὑπομένω γέννησις , ὅλος δέ ,