cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0127.1
τῇ θανάτῳ τὸ ἴδιον σῶμα δι' ἡμᾶς , καὶ ὑπάρχων ἀπαθὴς κατὰ φύσιν , σαρκὶ πέπονθεν ἔχων , πιστώσεται γράφων ὁ πάνσοφος Παῦλος · « Εὐχαριστοῦντες τῷ Πατρὶ τῷ ἰκανώσαντι ἡμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί , ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους , καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ , ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν , τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν · ὃς ἐστὶν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου , πρωτότοκος πάσης κτίσεως · ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα · εἴτε Θρόνοι , εἴτε Κυριότητες , εἴτε Ἄρχαι , εἴτε Ἐξουσίαι , τὰ πάντα δι' αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἐκτίσται · καὶ αὐτὸς ἐστὶ πρὸ πάντων , καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνίστηκε · καὶ αὐτὸς ἐστὶν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας , ὃς ἐστὶν ἀρχή , πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν , ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων . » Ἰδοὺ δὴ καὶ μάλαι σαφῶς ὁ τῶν αὐτοῦ μυστηρίων ἱερουργός , αὐτὸν ἔφη τὸν δι' οὗ σὺ τὰ πάντα , καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα Θεὸν Λόγον , ὃς ἐστὶν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου , τὸν δι' οὗ παρήλθεν πρὸς ὑπαρξίν τὰ τε ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ τε καὶ ἀόρατα , τὸν δυνά πρὸ πάντων , ἐν ᾧ τὰ πάντα συνἵστηκε , κεφαλὴν δεδόσθαι τῇ Ἐκκλησίᾳ , καὶ αὐτὸν εἶναι πρωτότοκον ἐκ νεκρῶν . Ἀλλ' ἐστίν , ἴσως ἔρεις , κατὰ φύσιν ζωὴ , ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος · εἶτα πῶς , ἢ τίνα δὴ τρόπον τεθνῆκε ἡ ζωὴ ; Καλῶς · ἀναγκαία καὶ ἐπωφελὴς ἡ πείσις · οὐκοῦν εἰς τὴν τοῦ μυστηρίου δύναμιν χρησίμως παραλαμβάνεται τὸ , σάρκα γενέσθαι νοεῖν τε καὶ λέγειν , τὸν ἀεὶ τε ζῶντα , καὶ ζωοποιοῦν τοῦ Θεοῦ Λόγον , τουτέστιν , ἴδιον ποιήσασθαι σῶμα τὸ θανάτῳ δεκτικόν , ἵνα νοήσῃς παθῶν αὐτὸς , ὅτι τὸ ἴδιον αὐτοῦ πέπονθε σῶμα . Οὕτω γὰρ αὐτὸν γενέσθαι φαμεν ἀπαρχὴν τῶν κεκοιμημένων , καὶ πρωτότοκον ἐκ νεκρῶν . Τεθνεῖσθαι γὰρ λέγεται μεθ' ἡμῶν ἐν μνήματι διὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς ὁ ἀνἴστας τοὺς νεκρούς , ἵνα καὶ ἡμεῖς συνεργώμεν αὐτῷ · ταύτην γὰρ ἡμῖν ἐνεκάλυψε τὴν ὁδόν , καὶ ταύτις ἐνεχὰ τῆς αἰτίας τεταπείνωκεν ἑαυτόν , καθεὶς εἰς κένωσιν , καὶ εἰς ἀνθρωπότητα μεθ' ἡμῶν · καὶτοι Θεὸς ὢν φύσει , καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς πεφυὼς , ὁ Μονογενής . Ἀλλ' οὕτως μέν , κατὰ τὸ εἴδος , τοὺς ὡδε ταῦτ' ἔχειν ὑπελήφοντας , καὶ ἀληθῶς δοξάζοντας ἐμβροντησάς εἰς λῆξιν τῆς ἀνωτάτω δραμεῖν σχηπτόμενος δι' πανταχοῦ τὸ δεῖν ἀπαθῆ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν ὁμολογεῖσθαι Λόγον , ἐξέστησεν αὐτούς , καὶ τοῦτο εἰς ἅπαν , τῆς οἰκονομίας τὸν τρόπον · οὐχ ἀξιοῦ δὲ ὡςπερ , ἢ φρονεῖν , ἢ λέγειν , ὅτι πέπονθεν ὑπὲρ ἡμῶν , καίτοι τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς σαρκὶ λεγούσης παθεῖν , καὶ ἀπαθῆ καὶ ἀσώματον , ὅτι τὸ δὲ πάλιν ὡς ·
Lemmas: ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σῶμα διά ἐγώ , καί ὑπάρχω ἀπαθής κατά φύσις , σάρξ πάσχω ἔχω , πιστόω γράφω ὁ πάνσοφος Παῦλος · « εὐχαριστέω ὁ πατήρ ὁ ἱκανόω ἐγώ εἰς ὁ μερίς ὁ κλῆρος ὁ ἅγιος ἐν ὁ φάος , ὅς ῥύομαι ἐγώ ἐκ ὁ ἐξουσία ὁ σκότος , καί μεθίστημι εἰς ὁ βασίλειος ὁ υἱός ὁ ἀγάπη αὐτός , ἐν ὅς ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις , ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία · ὅς εἰμί εἰκών ὁ Θεός ὁ ἀόρατος , πρωτότοκος πᾶς κτίσις · ὅτι ἐν αὐτός κτίζω ὁ πᾶς ἐν ὁ οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος · εἴτε Θρόνοι , εἴτε Κυριότητες , εἴτε Ἀρχή , εἴτε Ἐξουσία , ὁ πᾶς διά αὐτός καί εἰς αὐτός κτίζω · καί αὐτός εἰμί πρό πᾶς , καί ὁ πᾶς ἐν αὐτός συνίστημι · καί αὐτός εἰμί ὁ κεφαλή ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία , ὅς εἰμί ἀρχή , πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός , ἵνα γίγνομαι ἐν πᾶς αὐτός πρωτεύω . » ἰδέ δή καί μάλη σαφῶς ὁ ὁ αὐτός μυστήριον ἱερουργός , αὐτός φημί ὁ διά ὅς σύ ὁ πᾶς , καί ἐν ὅς ὁ πᾶς θεός Λόγος , ὅς εἰμί εἰκών ὁ Θεός ὁ ἀόρατος , ὁ διά ὅς παρέρχομαι πρός ὕπαρξις ὁ τε ἐν ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁρατός τε καί ἀόρατος , ὁ δυάς πρό πᾶς , ἐν ὅς ὁ πᾶς συνίστημι , κεφαλή δίδωμι ὁ ἐκκλησία , καί αὐτός εἰμί πρωτότοκος ἐκ νεκρός . ἀλλά εἰμί , ἴσως εἴρω , κατά φύσις ζωή , ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος · εἶτα πῶς , ἢ τίς δή τρόπος θνῄσκω ὁ ζωή ; καλῶς · ἀναγκαῖος καί ἐπωφελής ὁ πεῖσις · οὐκοῦν εἰς ὁ ὁ μυστήριον δύναμις χρήσιμος παραλαμβάνω ὁ , σάρξ γίγνομαι νοέω τε καί λέγω , ὁ ἀεί τε ζῶ , καί ζωοποιέω ὁ Θεός Λόγος , τουτέστιν , ἴδιος ποιέω σῶμα ὁ θάνατος δεκτικός , ἵνα νοέω πάθος αὐτός , ὅτι ὁ ἴδιος αὐτός πάσχω σῶμα . οὕτως γάρ αὐτός γίγνομαι φημί ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί πρωτότοκος ἐκ νεκρός . τεθνειεπομαι γάρ λέγω μετά ἐγώ ἐν μνῆμα διά ὁ ἴδιος σάρξ ὁ ἀνίστημι ὁ νεκρός , ἵνα καί ἐγώ συνεργέω αὐτός · οὗτος γάρ ἐγώ ἐγκαλύπτω ὁ ὁδός , καί Ταῦτις ἐνεχὰ ὁ αἴτιος ταπεινόω ἑαυτοῦ , καθίημι εἰς κένωσις , καί εἰς ἀνθρωπότης μετά ἐγώ · καίτοι θεός εἰμί φύσις , καί ἐκ Θεός πατήρ πεφυώς , ὁ Μονογενής . ἀλλά οὕτως μέν , κατά ὁ εἶδος , ὁ ὧδε αὐτός ἔχω ὑπολαμβάνω , καί ἀληθής δοξάζω ἐμβροντάω εἰς λῆξις ὁ ἄνω2 τρέχω σχάζω διά πανταχοῦ ὁ δήω ἀπαθής ὁ ἐκ Θεός πατήρ ἐγώ ὁμολογέω Λόγος , ἐξίστημι αὐτός , καί οὗτος εἰς ἅπας , ὁ οἰκονομία ὁ τρόπος · οὐ ἀξιόω δέ ὡς , ἢ φρονέω , ἢ λέγω , ὅτι πάσχω ὑπέρ ἐγώ , καίτοι ὁ θεόπνευστος γραφή σάρξ λέγω πάσχω , καί ἀπαθής καί ἀσώματος , ὅτι ὁ δέ πάλιν ὡς ·