cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0081.1
γεννημένου , τὸ , ἡ Ἀπόστολόν με , » φησίν , ὅπερ ἤν ἐναργῶς καταλύοντος τὴν πάλιν . Καὶ τίς ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος , εἰπεῖν ἀναγκαῖον · τοὺς μὲν γὰρ ὡς ἐν νυκτὶ καὶ σκότει διατελοῦσι , καὶ ἀχλὺν ἔχουσι τὴν νοῆσιν εἰς νοῦν καὶ καρδίαν , οὐπω τε νοεῖν ἰσχύουσι τὸ ἐπ’ αὐτῷ μυστήριον , παλαίειν τε καὶ μάχεσθαι καὶ νικᾶν ἔθος αὐτοῖς · τοὺς γε μὴν ἐν φωτὶ γεγονόσι , καὶ ὡς ἐν ὀρθρῷ τῷ νοητῷ , καὶ νενοηκόσι αὐ μάλὰ τὸ μυστήριον , οὐκ ἐπιπαλαίειν ἀξιοῖ , διανέμει δὲ μᾶλλον εὐλογίας πνευματικάς . Οὐκοῦν , χἂν ὁρῇ καὶ μάλις εἰσγένωσι « καὶ αὐτὸς μεθ’ ἡμῶν ἐν φωτί , καὶ οἷον ἐν ὀρθρῷ , πεπαύσθαι σοι μαχομένου ὁ πάντας νικῶν . Θέα δὲ ὅπως ἀνθρώπῳ παλαίοντος , ὁ θεσπίσιος Ἰακὼβ ἐωραχέναι φησι τὸν Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . Προστέθηκε δὲ τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , ὅτι : « Ἀνέτειλεν αὐτῷ ὁ ἥλιος , ἵνιχα παρήλθε τὸ εἶδος τοῦ Θεοῦ . » Ἄνθ’ ὅτου δὴ οὐν ἐπαρρύθμισ τὸς τῆς κενώσεως μέτρους , καὶτοι τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον σαρκοῦσθαι τε καὶ ἐνανθρωπῆσαι , παντὸς , οἶμαι , λέγοντος τοῦ καὶ ὀρθὴν ἔχοντος πίστεως , καὶ βασανίζοντος ἀκριβῶς τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς τὸν σκοπόν . Ὁ τοῦν ἡμῖν ὁμοούσιος , καθὼ γέγονεν ἄνθρωπος · καὶ αὐτῷ δὲ τῷ Πατρὶ , καθὰ μεμένηκε καὶ ἀνθρωπότητι · ἵσ . ἐν ἀνθρωπότητι ] Θεὸς , ἀπεστάλη χρησίμων αἰχμαλώτους ἀφεσιν , καὶ τυφλὸς ἀνάδειψιν , ἵσταθαι τε τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν , καλέσαι δὲ καὶ ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν . Αὐτοῦ γὰρ μόνοι καὶ οὐχ ἑτέρου τινὸς τὰ τοιαῦτα γέγονεν εἰς ἡμᾶς κατορθώματα · καὶ πιστώσεται τις τῶν ἀγίων προφητῶν , οὕτω λέγων · « Οὐ πρέσβυς , οὐχ ἄγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἐσωσεν ἡμᾶς · » ὁ καὶ ἐναργέστατα λέγων · « Διὰ τοῦτο γνώσεται ὁ λαὸς μου τὸ ὄνομά μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ · αὐτὸς ὁ λαλῶν , πάρειμι . » Καίτοι πῶς , εἰπερ ἦν τις ἄνθρωπος ἀπλῶς ὁ ἀπεσταλμένος , αὐτὴς ἐν νοοῦτο , καὶ τὸν πάλαι τοῖς ἀρχαϊοτέροις κεχρησιμοποιημένον λαλῆσας νόμον ; Οὐ γὰρ τι [ ἰσ . τοῖ ] πρεσβὺς ὡς ἄνθρωπος γεγονέναι λέγοιτ’ ἂν , ἵνα μὴ τῆς εἰς τὸ εἶναι παρόδου , πρεσβυτέραν ἔχων ὁρᾶτο τὴν ὑπαρξιν · ἀλλ’ ὡς Θεὸς προϋπάρχων , λελάληκε μὲν τὸν νόμον , παραίνει δὲ φησι ξένους τε καὶ ἀσυνηθῶς ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος · ἀλλὰ ναι , φησι , τὰ πάντα πληροῖ Θεὸς ὡν ὁ Λόγος · πῶς οὖν ἄρα καὶ ἀπεστάλη ; ποῦ γὰρ οὐχ ἦν ὁ πάντα πληρῶν ; Τί δέ , εἴπέ μοι , τὴν θείαν καὶ ὁμοούσιον Τριάδα συνεστάλθαι δώσομεν , ἢ κατεργυνοῦσθαι τε τὸν ὅλον , καὶ πάντα πληροῦν ; Εἶτα πῶς ἡμῖν ὁ μέγας Μωϋσῆς , ὅτε τὸν οὐρανομήκη πύργον ἀνεδειμαντὸ τινες τῶν ἀρχαιοτέρων , εἰσακούομε λέγοντος τὸν Θεὸν « Δεῦτε , καὶ καταβάντες συγχέωμεν ἔχει τὴς γλώσσας αὐτῶν ; » Ποίας ἴδειτο καταβάσεως ἡ οὐρανὸν τε καὶ τὴν ἀναπυλίσσα φύσις ; Τέτραπται δὲ καὶ περὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ὅτι « Πνεῦμα Κυρίου πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην . » Ὡς δὲ καὶ φησιν ὁ μακάριος Δαβὶδ περὶ τῶν ἐν γῇ κειμένων πρὸς τὸν ζωοποιεῖν ἰσχύοντα Θεόν · « Ἐξαποστελεῖς τὸ Πνεῦμά σου καὶ
Lemmas: γεννημένος , ὁ , ὁ ἀπόστολος ἐγώ , » φημί , ὅσπερ ἐάν ἐναργής καταλύω ὁ πάλιν . καί τίς ὁ ὁ μυστήριον λόγος , εἶπον ἀναγκαῖος · ὁ μέν γάρ ὡς ἐν νύξ καί σκότος διατελέω , καί ἀχλύς ἔχω ὁ νόησις εἰς νόος καί Καρδία , οὔπω τε νοέω ἰσχύω ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον , παλαίω τε καί μάχομαι καί νικάω ἔθος αὐτός · ὁ γε μήv ἐν φάος γίγνομαι , καί ὡς ἐν ὄρθρος ὁ νοητός , καί νοέω αὖος μάλα ὁ μυστήριον , οὐ ἐπιπάλλω ἀξιόω , διανέμω δέ μᾶλλον εὐλογία πνευματικός . οὐκοῦν , εἷς ὁράω καί Μάλις εἰσγίγνομαι « καί αὐτός μετά ἐγώ ἐν φάος , καί οἷος ἐν ὄρθρος , παύω σύ μάχομαι ὁ πᾶς Νίκη . Θέα δέ ὅπως ἄνθρωπος παλαίω , ὁ θεσπιθεος Ἰακώβ ὁράω φημί ὁ θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον . προστίθημι δέ ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , ὅτι : « ἀνατέλλω αὐτός ὁ ἥλιος , ἵνιχα παρέρχομαι ὁ εἶδος ὁ Θεός . » ἀντί ὅστις δή ὀν ἐπαρρύθμις τός ὁ κένωσις μέτρος , καίτοι ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος σαρκόω τε καί ἐνανθρωπέω , πᾶς , οἴομαι , λέγω ὁ καί ὀρθός ἔχω πίστις , καί βασανίζω ἀκριβῶς ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ σκοπός . ὁ τοῦν ἐγώ ὁμοούσιος , καθίημι γίγνομαι ἄνθρωπος · καί αὐτός δέ ὁ πατήρ , καθά μένω καί ἀνθρωπότης · ἴς . ἐν ἀνθρωπότης ] θεός , ἀποστέλλω χρήσιμος αἰχμάλωτος ἄφεσις , καί Τυφλὸς ἀνάδειψιν , ἵστημι τε ὁ συντρίβω ὁ Καρδία , καλέω δέ καί ἐνιαυτός κύριος δεκτός . αὐτός γάρ μόνος καί οὐ ἕτερος τις ὁ τοιοῦτος γίγνομαι εἰς ἐγώ κατόρθωμα · καί πιστόω τις ὁ Ἀγίων προφήτης , οὗτος λέγω · « οὖον πρέσβυς , οὐ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ Κύριος σῴζω ἐγώ · » ὁ καί ἐναργής λέγω · « Ζεύς οὗτος γιγνώσκω ὁ λαός ἐγώ ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος · αὐτός ὁ λαλέω , πάρειμι . » καίτοι πῶς , εἰ εἰμί τις ἄνθρωπος ἀπλόος ὁ ἀποστέλλω , αὐτός ἐν νοέω , καί ὁ πάλαι ὁ ἀρχαῖος χρησιμοποιημένος λαλέω νόμος ; οὖον γάρ τίς [ ἴς . τοῖ ] πρέσβυς ὡς ἄνθρωπος γίγνομαι λέγω εἄν , ἵνα μή ὁ εἰς ὁ εἰμί πάροδος , πρέσβυς ἔχω ὁράω ὁ ὕπαρξις · ἀλλά ὡς θεός προυπάρχω , λαλέω μέν ὁ νόμος , παραινέω δέ φημί ξένος τε καί ασυνήθως ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος · ἀλλά ναι , φημί , ὁ πᾶς πληρόω θεός ὡς ὁ Λόγος · πῶς οὖν ἄρα καί ἀποστέλλω ; ποῦ γάρ οὐ εἰμί ὁ πᾶς πληρόω ; τις δέ , εἶπον ἐγώ , ὁ θεῖος καί ὁμοούσιος Τριάς συστέλλω δίδωμι , ἢ κατεργυνουω τε ὁ ὅλος , καί πᾶς πληρόω ; εἶτα πῶς ἐγώ ὁ μέγας Μωϋσῆς , ὅτε ὁ οὐρανομήκης πύργος ἀνεδειμαντὸ τις ὁ ἀρχαῖος , εισακούω λέγω ὁ θεός « δεῦτε , καί καταβαίνω συγχέω ἔχω σής γλῶσσα αὐτός ; » Ποίας ὁράω κατάβασις ὁ οὐρανός τε καί ὁ αναπυλισσος φύσις ; τρέπω δέ καί περί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὅτι « πνεῦμα κύριος πληρόω ὁ οἰκέω . » ὡς δέ καί φημί ὁ μακάριος Δαυίδ περί ὁ ἐν γῆ κεῖμαι πρός ὁ ζωοποιέω ἰσχύω Θεός · « ἐξαποστέλλω ὁ πνεῦμα σύ καί