cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0073.1
τὸ μὴ ὑποκείσθαι θανάτῳ καὶ φθορᾷ · ὁ ἅγιος , ἡ δικαιοσύνη · καὶ ὅσα τούτοις ἀδελφὰ τε καὶ παραπλήσια . Ἄλλ' , οἶμαι , ταυτὶ πρέποι τῇ θείᾳ τε καὶ ἀκράτῳ διακεκτῆσθαι φύσει . Κρεῖττον γὰρ ἐστὶ καὶ ἀμαρτίας καὶ φθορᾶς , ἁγιασμός καὶ δικαιοσύνη . Ἀναφέρει δὲ καὶ ἡμᾶς ἐν τούτοις ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , τῆς θείας ἐαυτοῦ φύσεως κοινωνοὺς ἀποφαίνων διὰ τοῦ πνεύματος · ἔχει τοίνυν ἀδελφοὺς τοιούτους αὐτῷ , καὶ τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως φοροῦντας εἰκόνα , κατὰ γε τὸν τοῦ ἁγιασθᾶι τρόπον · οὕτω γὰρ ἐν ἡμῖν μορφοῦται Χριστὸς μετασχοιχευόντων ὑπὲρ ἡμᾶς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων εἰς τὰ αὐτοῦ . Ταύτῃ τοι καὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ μακάριος ἔφη Παῦλος · « Ἡμεῖς δὲ , οὐκ ἐσμέν ἐν σαρκί , ἀλλ' ἐν πνεύματι . » Οὐκοῦν μεθίστησι μὲν τὸν Ἰῦδα οὕτως τοιαύτας τῶν πεπιστευμένων εἰς τὴν τῆς θεότητος · φύσιν · ἀμήχανον γάρ · ἐνσημαίνεται δὲ πῶς τῆς τῆς θείας φύσεως αὐτοῦ γεγονότι κοινωνοῖς , διὰ τοῦ μετασχεῖν ἁγίου Πνεύματος , ἢ πρὸς αὐτὸν ἐμφέρεται νοητή , καὶ τὸ τῆς ἀρρήτου θεότητος κάλλος , ταῖς τῶν ἁγίων ἐναστράπτει ψυχαῖς · τὸ τοίνυν ἡμῖν , γυμνὴν τε καὶ μόνην τῆς σαρκὸς τὴν ἐμφέρεσιν ἀπονεῖναι , οὐκ ἐρυθρίας , τῆς θείας τε καὶ νοητῆς μορφώσεως κατημληκώς , μᾶλλον δὲ καὶ εἰσάπαν αὐτὴν ἀναιρῶν ; Ἄλλ' ὁ μὲν τῶν ὅλων Κύριος καὶ Θεὸς μονογενής , καθῆκεν ἐαυτὸν εἰς κένωσιν δι' ἡμᾶς , ἵνα ἡμῖν χαρισθῇ τῆς πρὸς αὐτὸν ἀδελφότητος τὸ ἀξίωμα , καὶ τῆς ἐνούσης αὐτῷ εὐγενείας τὸ ἀξέραςτον κάλλος · ὁ δὲ ἀπάντων ἡμῶν τῶν καλλίστων ἀποστερήσας , ἀνθρώπων ἡμῖν ἀπλῶς ἀδελφὸν γεγονέναι φησι , καὶ πιστὸν ὡς οἴεται , τὸν ἐν γε τούτοις ἡμῖν ἀποφαίνει λόγον προστιθείς · « Σκόπει καὶ τὸ τοῦτο εἰδὸς συναντόμενον , « Ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς Ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν · ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθείς , δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι . » Οὐκοῦν ὁ παθὼν Ἀρχιερεὺς ἐλεήμων · παθὼν δὲ ὁ ναὸς , οὐχ ὁ ζωοποιὸς τοῦ πεπονθότος Θεός . Ὅτι μὲν οὖν οὕδε τε φρονεῖν ἡρμήνευσεν , καὶ μὴν καὶ λέγειν ἀποσφαλὼν , ἀποδιδίστησι πάλιν εἰς τὰ ὑποστάσεις ἰδικὰς , καὶ μὴν καὶ πρόσωπα δύο , τὸν τε ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , καὶ ὃν ἡμῖν αὐτὸς ἀρτίως ὡς θεοφόρον εἰσεχόρην ἀνθρώπον , εἴπερ ἐστὶν ἕτερός τε καὶ ἄνδ μέρος ὁ παθὼν , καὶ ἕτερος ὁ ζωοποιός , ἐνδιασεῖν οἶμαι παντελῶς οὐδέν . Παραπαλεῖ δὲ καὶ ἕτερος , τὸν ἐξ ἀμελέου Σοδόμων οἶνον ἐκπεπωκώς , καὶ κατανθούσης τῇ πλάνῃ , καὶ τάχα που μηδὲ εἰδὼς ὃ λέγει · ποῦ γὰρ ἀνδασται Θεὸς τοῦ Χριστοῦ , καταπέφρικα δὲ λέγων , ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος ; Εἰς γὰρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καὶ μία πίστις ἢ εἰς αὐτόν · οὐχ ὡς εἰς δύο καὶ ἄνδ μέρος , ἀλλ' ὡς δι' ἑνὸς βαπτίσματος , εἰς ἕνα καὶ Θεὸν καὶ Κύριον τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , καὶ ὅτε γέγονε ἄνθρωπος · οὐ γὰρ ὅτι γέγονε καθ' ἡμᾶς , τὸ εἶναι Θεὸς ἀπολέσει πόθεν · οὐτε μὴν ὅτι Θεὸς κατὰ φύσιν ἐστίν , ὁμοίως ἀπαράδεκτον ἔχει , καὶ τὰ ἀνθρώπου εἶναι παραστήσεται · μεμένηκε δέ , ὡσπερ ἐν ἀνθρωπότητι Θεός , οὕτω καὶ ἐν φύσει τε καὶ ὑπεροχῇ θεότητος ὤν ,
Lemmas: ὁ μή ὑπόκειμαι θάνατος καί φθορά · ὁ ἅγιος , ὁ δικαιοσύνη · καί ὅσος οὗτος ἀδελφή τε καί παραπλήσιος . ἄλλος , οἴομαι , οὗτος πρέπω ὁ θεῖος τε καί ἄκρατος διακτάομαι φύσις . κρείσσων γάρ εἰμί καί ἁμαρτία καί φθορά , ἁγιασμός καί δικαιοσύνη . ἀναφέρω δέ καί ἐγώ ἐν οὗτος ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , ὁ θεῖος ἑαυτοῦ φύσις κοινωνός ἀποφαίνω διά ὁ πνεῦμα · ἔχω τοίνυν ἀδελφός τοιοῦτος αὐτός , καί ὁ θεῖος αὐτός φύσις φορός εἰκών , κατά γε ὁ ὁ αγιοιδανω τρόπος · οὗτος γάρ ἐν ἐγώ μορφόω Χριστός μετασχοιχευω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐκ ὁ ἀνθρώπινος εἰς ὁ αὐτός . Ταύτη ὅς καί πρός ἐγώ ὁ μακάριος φημί Παῦλος · « ἐγώ δέ , οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα . » οὐκοῦν μεθίστημι μέν ὁ Ἰῦδα οὕτως τοιοῦτος ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὁ θεότης · φύσις · ἀμήχανος γάρ · ἐνσημαίνομαι δέ πῶς ὁ ὁ θεῖος φύσις αὐτός γίγνομαι κοινωνός , διά ὁ μετέχω ἅγιος πνεῦμα , ἢ πρός αὐτός ἐμφέρω νοητός , καί ὁ ὁ ἄρρητος θεότης κάλλος , ὁ ὁ ἅγιος ἐναστράπτω Ψυχή · ὁ τοίνυν ἐγώ , γυμνός τε καί μόνος ὁ σάρξ ὁ ἐμφέρεσιν ἀπονέομαι , οὐ ἐρυθρίας , ὁ θεῖος τε καί νοητός μόρφωσις καταμελέω , μᾶλλον δέ καί εἰσάπαν αὐτός ἀναιρέω ; ἄλλος ὁ μέν ὁ ὅλος Κύριος καί θεός μονογενής , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις διά ἐγώ , ἵνα ἐγώ χαρίζομαι ὁ πρός αὐτός ἀδελφότης ὁ ἀξίωμα , καί ὁ ἔνειμι αὐτός εὐγένεια ὁ ἀξέραςτον κάλλος · ὁ δέ ἀπαντάω ἐγώ ὁ καλός ἀποστερέω , ἄνθρωπος ἐγώ ἀπλόος ἀδελφός γίγνομαι φημί , καί πιστόν ὡς οἴομαι , ὁ ἐν γε οὗτος ἐγώ ἀποφαίνω λόγος προστίθημι · « σκοπάω καί ὁ οὗτος οἶδα συναντάω , « ἵνα ἐλεήμων γίγνομαι καί πιστός Ἀρχιερεύς ὁ πρός ὁ Θεός · ἐν ὅς γάρ πάσχω αὐτός πειράζω , δύναμαι ὁ πειράω βοηθέω . » οὐκοῦν ὁ πάσχω Ἀρχιερεύς ἐλεήμων · πάσχω δέ ὁ ναός , οὐ ὁ ζωοποιός ὁ πάσχω Θεός . ὅτι2 μέν οὖν οὐδέ τε φρονέω ἑρμηνεύω , καί μήv καί λέγω ἀποσφαλέω , αποδιδιιστημι πάλιν εἰς ὁ ὑπόστασις ἰδικός , καί μήv καί πρόσωπον δύο , ὁ τε ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , καί ὅς ἐγώ αὐτός ἄρτιος ὡς θεοφόρος εἰσέχω ἄνθρωπος , εἴπερ εἰμί ἕτερος τε καί ανδʹ μέρος ὁ πάσχω , καί ἕτερος ὁ ζωοποιός , ἐνδιάζω οἴομαι παντελῶς οὐδείς . Παραπαλεῖ δέ καί ἕτερος , ὁ ἐκ ἀμελέω Σόδομα οἶνος ἐκπίνω , καί κατανθουω ὁ πλάνη , καί τάχα ποῦ μηδέ εἰδοί ὅς λέγω · ποῦ γάρ ἀνδασται θεός ὁ Χριστός , καταφέρω δέ λέγω , ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ; εἰς γάρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καί εἷς πίστις ἢ εἰς αὐτός · οὐ ὡς εἰς δύο καί ανδʹ μέρος , ἀλλά ὡς διά εἷς βάπτισμα , εἰς εἷς καί θεός καί κύριος ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος · οὖον γάρ ὅτι γίγνομαι κατά ἐγώ , ὁ εἰμί θεός ἀπόλλυμι πόθεν · οὐ μήv ὅτι θεός κατά φύσις εἰμί , ὁμοίως ἀπαράδεκτος ἔχω , καί ὁ ἄνθρωπος εἰμί παρίστημι · μένω δέ , ὡς ἐν ἀνθρωπότης Θεός , οὗτος καί ἐν φύσις τε καί ὑπεροχή θεότης εἰμί ,