cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0115.1
τὸ θανάτῳ τυραννουμένον , τοῦτέστι , τὸ σῶμα . Οὕτω τε καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ τοῦ κατορθώματος διατρέ-χει δύναμις , εἰς ἅπαν ἐκτεινομένη τὸ γένος . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · « Ἐγὼ διὰ νόμου , φησί , ἀπέθανον , ἵνα Θεῷ ζήσω · Χριστῷ συνεσταύ-ρωμαι . Ζῶ δέ , οὐκέτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ ὁ Χριστός · ἥ δὲ νῦν ζῶ , ἐν πίστει ζῶ , ἐν σαρκὶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με , καὶ παραδόντος ἑαυ-τὸν ὑπὲρ ἐμοῦ . Οὐχ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ . » Οὐ γὰρ ἐπὶ τὴν ἰδίαν διαζώμεν ζωήν , τὴν Χριστοῦ δὲ μᾶλλον , καὶ ἔστιν ἀληθές , ὡς « Εἰς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι , καὶ ἐγερθέντι . » Πρὶν μὲν γὰρ ἡμῖν ἐπιλαμβάνει τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λό-γον , ἀμαθία καὶ σκότος χειραρπάζμενοι , καὶ τὸν τῆς ἁμαρτίας ἔχοντες ζυγόν , καὶ ἀνέποντες ἀνοσίως τῇ κτίσει τὸ σέβας , παρὰ τὴν κτίσιν καὶ ποιητήν , καὶ πᾶν εἶδος φαυλότητος ἀνεπιλήκτως ἐπιτιθεύοντες , καὶ διαστάσει διετελοῦντες οὐ τάλανες , ἐχθρὰ φρο-νοῦντες αὐτῷ . Κατηλλάγμεθα δὲ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , καθὰ γέγραπται . Σὺ δὲ πάλιν ἐν σμικρῷ πεποιθὼς λόγῳ , τὸ ἀληθὲς · καὶ ἀρχά-λινον εἰς ἐξίτηλἰαν ἀποφαίνων ἡμῖν τὸν σεαυτοῦ λόγον , κατηλλάγθαι φῃς τῷ Θεῷ τὸν κόσμον , οὐ διὰ γε τοῦ Μονογενοῦς , τοῦτέστι , τοῦ ἐκ Πατρὸς γένεως Λόγου . Ἀκούων δὲ θάνατον τοῦ Υἱοῦ , εἴτα βασανίζων , ὡς οἷε , λεπτῶς τὰς τοῦ θεηγοροῦ φων-άς , οὐ κατέδειξας εἰπεῖν · [ Οὐκ ἔφη , διὰ τοῦ θα-νάτου τοῦ Θεοῦ Λόγου . ] Εἴτα πῶς , εἴπέ μοι , σο-φὲς , μᾶλλον δὲ πῶς οὐχ ἀπάσης ἐμδροννησίας ἐμπλεξὼς ὁ τοιόσδε λόγος ; Θανάτῳ γὰρ κάτοχον ἀπο-φήναι τὴν ζωήν , πῶς ἂν ἀκύλωσον ; εἴπέ μοι · καὶ τῆς τὰ πάντα ζωογονούσης φύσεως κατηγορῆσαι τὴν θοράδα , πῶς οὐχ ἀπόπληκτον κομιδή , καὶ τῆς εἰς λῆξιν ἡκούσης δυσφημίας ἐπιφῆμιας ( 35 ) γένοιτ' ἂν , καὶ μᾶλα εἰκότως ; Οὐκοῦν Χριστὰ μὲν ταῖς σεαυ-τοῦ περιμερεσίαις , ἢγουσιν εἰκαιομηδίαις ὁ τῶν ἁγίων ἔκπαις νοῦς · οὐδὲ δέ , οὐδὲ παθόντα σαρκὶ δι' ἡμᾶς · τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , καὶ τῷ θανάτῳ τοῦ ἰδίου σώ-ματος κεληληκὼτα τὸν κόσμον εἰς διαλλαγὰς τὰς πρὸς γέ φημι τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα . Καὶ γοῦν ἔφη πού πρὸς ἕνα τῶν ἁγίων μαθητῶν τοὺς λόγους ποιού-μενος · « Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ὁδός , καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή , καὶ οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ . » « Ἀλήθεια δέ , καὶ ζωή , καὶ ὁδός , τίς ἂν ἐπε-ρος εἴη , παρὰ γε τὸν ἐκ Θεοῦ φύντα Λόγον , εἰ καὶ γέγονε καθ' ἡμᾶς μορφὴν δούλου λαβών . Ὅτι δὲ δι' αὐτοῦ θείας φύσεως ἀποδειχθῆμε κοινωνοί , καὶ οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν , γεγόναμεν ἐγγύς , ἐνούμενοι σχετικῶς δι' αὐτοῦ τῷ Πατρὶ , καὶ μὴν καὶ ἀλλήλοις ὡς ἐν πίστει μιᾷ καὶ ὁμοψυχίᾳ διὰ τὸ ἓνδε μετ-εσχηκέναι πνεύματος , αὐτὸς πιστώσεται , λέγων πρὸς
Lemmas: ὁ θάνατος τυραννέω , τουτέστι , ὁ σῶμα . οὕτως τε καί εἰς ἐγώ ὁ ὁ κατόρθωμα διατρέχω δύναμις , εἰς ἅπας ἐκτείνω ὁ γένος . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · « ἐγώ διά νόμος , φημί , ἀποθνῄσκω , ἵνα Θεός ζῶ · Χριστός συσταυρόω . ζῶ δέ , οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ ὁ Χριστός · ὅς δέ νῦν ζῶ , ἐν πίστις ζῶ , ἐν σάρξ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτός ὑπέρ ἐγώ . οὐχ ἀθετέω ὁ χάρις ὁ Θεός . » οὖον γάρ ἐπί ὁ ἴδιος διαζῶ ζωή , ὁ Χριστός δέ μᾶλλον , καί εἰμί ἀληθής , ὡς « εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω , καί ἐγείρω . » πρίν μέν γάρ ἐγώ ἐπιλαμβάνω ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἀμαθία καί σκότος χειραρπάζμενοι , καί ὁ ὁ ἁμαρτία ἔχω ζυγόν , καί ἀναπίνω ἀνόσιος ὁ κτίζω ὁ σέβας , παρά ὁ κτίσις καί ποιητής , καί πᾶς εἶδος φαυλότης ἀνεπιλήκτως ἐπιτίθημι , καί διάστασις διατελέω οὖον τάλας , ἐχθρός φρονέω αὐτός . Κατηλλάγμεθα δέ διά ὁ θάνατος ὁ υἱός αὐτός , καθά γράφω . σύ δέ πάλιν ἐν μικρός Πεποιθὼς λόγος , ὁ ἀληθής · καί ἀρχά-λινον εἰς ἐξιτηλόω ἀποφαίνω ἐγώ ὁ σεαυτοῦ λόγος , καταλλάσσω φημί ὁ Θεός ὁ κόσμος , οὖον διά γε ὁ Μονογενώ , τουτέστι , ὁ ἐκ πατήρ γένης Λόγος . ἀκούω δέ θάνατος ὁ υἱός , εἴτα̅ βασανίζω , ὡς οἷος , λεπτός ὁ ὁ θεηγόρος φων-ή , οὖον καταδείκνυμι εἶπον · [ οὐ φημί , διά ὁ θάνατος ὁ Θεός Λόγος . ] εἴτα̅ πῶς , εἶπον ἐγώ , σοφή , μᾶλλον δέ πῶς οὐ ἀπασάω ἐμδροννησίας ἐμπλέκω ὁ τοιόσδε λόγος ; Θάνατος γάρ κάτοχος ἀποφαίνω ὁ ζωή , πῶς εἄν ἀκύλωσον ; εἶπον ἐγώ · καί ὁ ὁ πᾶς ζωογονέω φύσις κατηγορέω ὁ θοράδα , πῶς οὐ ἀπόπληκτος κομιδή , καί ὁ εἰς λῆξις ἥκω δυσφημία ἐπιφημία ( 35 ) γίγνομαι εἄν , καί μῆλον εἰκότως ; οὐκοῦν Χριστός μέν ὁ σεαυτοῦ περιμερεσιος , ἄγω εικαιομηδιος ὁ ὁ ἅγιος ἔκπαις νόος · οὐδέ δέ , οὐδέ πάθος σάρξ διά ἐγώ · ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σῶμα κέλλω ὁ κόσμος εἰς διαλλαγή ὁ πρός γε φημί ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ . καί γοῦν φημί πού πρός εἷς ὁ ἅγιος μαθητής ὁ λόγος ποιέω · « ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός , καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή , καί οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ εἰμί μή διά ἐγώ . » « Ἀλήθεια δέ , καί ζωή , καί ὁδός , τίς εἄν ἐπεῖπον εἰμί , παρά γε ὁ ἐκ Θεός φύς Λόγος , εἰμί καί γίγνομαι κατά ἐγώ μορφή δοῦλος λαμβάνω . ὅτι2 δέ διά αὐτός θεῖος φύσις ἀποδείκνυμι κοινωνός , καί ὁ ποτέ εἰμί μακράν , γίγνομαι ἐγγύς , ενουμενοω σχετικός διά αὐτός ὁ πατήρ , καί μήv καί ἀλλήλων ὡς ἐν πίστις εἷς καί ομοψυχία διά ὁ ἔνδω μετέχω πνεῦμα , αὐτός πιστόω , λέγω πρός