cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0121.4
Πῶς οὖν , εἰπὲ , τὸ τῆς ἀσθενείας ὄνομα δεδιώς , καὶ ἀποκομίζων αὐτοῦ , ἂν ὁ τῆς οἰκονομίας μὴ βούληται λόγος , αὐτὸν ἔφης πεινᾶν μὲν ὁρατῶς , ἤγουν ἀνθρωπίνως , χορηγεῖν δὲ θεϊκῶς τοῖς πεινῶσι τροφήν ; Ἄρ’ οὐχ ἀσθενείας τρόπον εἶναι φῃς τὸ , ἐν ἀνδείᾳ γενέσθαι τροφῆς , καὶ πεινᾶσθαι λέγεσθαι καθ’ ἡμᾶς ; Ἄλλὰ τοῖς ἐθελούσι φιλοσοφεῖν ἀντιτάττεται γενικῶς [ Ἰσ . γενικῶς ] τῆς οἰκονομίας ὁ τρόπος . Δεῖ τοίνυν ἡμᾶς , ἢ πάντων αὐτὸν τῶν ἀνθρωπίνων τε καὶ συμφοροτροπῶς εἰρημένων ἀποκομίζοντας , ἀνθρώπῳ ψιλῷ περιτιθέναι τὰ τοιαῦτα τῶν παθῶν · ἤγουν ἐννοοῦντας , ὅτι Θεὸς ὢν , γέγονε καθ’ ἡμᾶς , ἀπαθὴ μὲν ὑπάρχειν αὐτὸν ὁμολογεῖν , κατὰ γε τὴν τῆς θεότητος φύσιν · παθεῖν δὲ πρὸς τοῦτο λέγειν , τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀσθενεῖν , κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , καὶ κατὰ γε τὴν σάρκα φημί . Ἐπεὶ φράζων ἐροῦμεν πάλιν , ἐσταυρωθῆναι φησιν αὐτὸν ἐξ ἀσθενείας ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ἀποφέρει δὲ αὐτὸς τοῦ Θεοῦ Λόγου τὸ χρήμα , μικρὸν , οἶμαι πού , καὶ δυσχελὲς εἶναι λέγων , καὶ οὐχ ἄξιον αὐτοῦ · ἕτερος οὖν παρ’ αὐτὸν ὁ ἐσταυρωμένος , ὃν καὶ τῆς δόξης Κύριον ὁ θεὸς ἡμῶν μυσταγωγὸς ἀποκαλεῖ , λέγων · « Εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐχ ἂν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν . » Ἄρ’ οὖν μεμείγχα τῆς δόξης Κύριος ὁ θρετικῶς [ Ἰσ . θρεστικῶς ] , καὶ τὸ δυσχελὲς δὴ τοῦτο , καὶ συμφοροτροπὲς ὑπομείνας πάθος ; Εἰ μὲν οὖν μεμείγχαν , οὐδεμίαν ἔχει τοῦ ἀσθενεῖσθαι ζημίαν . Πῶς οὖν δέδιας τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐν τούτοις γενέσθαι λέγειν οἰκονομικῶς ; Εἰ δὲ ἀπαλίσχως ἀληθῶς τοῦ ὑπάρχειν ἐπὶ τῆς δόξης Κύριος , ὡδὲ τε ἔχειν τοῦτο διαβεβαιούται τις , δυσσεβείας τῆς ἀνωτάτω καὶ μάλ’ εἰκῶς ὑπομείνει τὴν γραφήν · « Κάμπτει γὰρ αὐτῷ πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . » Κατευνᾶται γὰρ ἀπάσης τῆς ὑπ’ οὐρανὸν ἡ δόξα Χριστοῦ , παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί , καθὰ πλειστάκις εἴρηκαμεν .
Lemmas: Πῶς οὖν , εἶπον , ὁ ὁ ἀσθένεια ὄνομα δείδω , καί ἀποκομίζω αὐτός , εἄν ὁ ὁ οἰκονομία μή βούλομαι λόγος , αὐτός φημί πεινάω μέν ὁρατός , ἤγουν ἀνθρώπινος , χορηγέω δέ θεῖος ὁ πεινάω τροφή ; ἄρα οὐ ἀσθένεια τρόπος εἰμί φημί ὁ , ἐν ἀνδείᾳ γίγνομαι τροφή , καί πεινάω λέγω κατά ἐγώ ; ἀλλά ὁ ἐθέλω φιλοσοφέω ἀντιτάσσω γενικός [ Ἴς . γενικός ] ὁ οἰκονομία ὁ τρόπος . Δεύς τοίνυν ἐγώ , ἢ πᾶς αὐτός ὁ ἀνθρώπινος τε καί συμφοροτροπῶς εἴρω ἀποκομίζω , ἄνθρωπος ψιλός περιτίθημι ὁ τοιοῦτος ὁ πάθος · ἤγουν ἐννοέω , ὅτι θεός εἰμί , γίγνομαι κατά ἐγώ , ἀπαθής μέν ὑπάρχω αὐτός ὁμολογέω , κατά γε ὁ ὁ θεότης φύσις · πάσχω δέ πρός οὗτος λέγω , ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀσθενέω , κατά ὁ ἀνθρώπινος , καί κατά γε ὁ σάρξ φημί . ἐπεί φράζω εἴρω πάλιν , σταυρόω φημί αὐτός ἐκ ἀσθένεια ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ἀποφέρω δέ αὐτός ὁ Θεός Λόγος ὁ χρήμα , μικρός , οἴομαι πού , καί δυσχελὲς εἰμί λέγω , καί οὐ ἄξιος αὐτός · ἕτερος οὖν παρά αὐτός ὁ σταυρόω , ὅς καί ὁ δόξα κύριος ὁ θεός ἐγώ μυσταγωγός ἀποκαλέω , λέγω · « εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω . » ἄρα οὖν μίγνυμι ὁ δόξα Κύριος ὁ θρετικῶς [ ἴς . θρεστικῶς ] , καί ὁ δυσχελὲς δή οὗτος , καί συμφοροτροπη ὑπομένω πάθος ; εἰμί μέν οὖν μίγνυμι , οὐδείς ἔχω ὁ ἀσθενέω ζημία . Πῶς οὖν δείδω ὁ ὁ Θεός Λόγος ἐν οὗτος γίγνομαι λέγω οἰκονομικός ; εἰμί δέ απαλισχαζω ἀληθής ὁ ὑπάρχω ἐπί ὁ δόξα Κύριος , ὧδε τε ἔχω οὗτος διαβεβαιόω τις , δυσσέβεια ὁ ἄνω2 καί μάλα ἵημι υπομένω ὁ γραφεύς · « κάμπτω γάρ αὐτός πᾶς γόνυ , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . » κατευνάω γάρ ἀπασάω ὁ ὑπό οὐρανός ὁ δόξα Χριστός , πάθος ὑπέρ ἐγώ σάρξ , καθά πλειστάκις εἴρω .