cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0039.1
καὶ ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν νοεῖ · ἂν εἴδωμεν · ἄνθρωπος γὰρ εἰς ἀληθῶς συχθεῖμενος ἐξ ἀνομίων πραγμάτων , ψυχῆς καὶ λέγω καὶ σώματος . Ἐπισήμανσάμεν δὲ καὶ τὸν ἀναγκαῖον , ὅτι τὸ ἐνδὸν τῷ Θεῷ Λόγῳ σῶμα , φαμέν ἐψυχώσθαι ψυχῇ λογικῇ . Προσθήσομαι δὲ καὶ τοῦτο χρησιμώτερον · ἑτέρα μὲν γὰρ παρὰ τὸν ἔν Θεῷ Λόγον ἡ σάρξ , κατὰ γε τὸν τῆς ἰδίας φύσεως λόγον , ἑτέρα δὲ πάλιν οὐσιωδῶς ἡ αὐτοῦ τοῦ Λόγου φύσις . Πλὴν εἰ καὶ νοεῖται διάφορα , καὶ εἰς ἑτερότητα ψουσίχην διασχοινισμένα τὰ ὀνομασμένα , ἀλλ’ εἰς ἐξ ἀμφοῖν νοεῖται Χριστός · καθ’ ἑνωσιν ἀληθῆ ἀλλήλοις συμμεσθηκότων , θεότητός τε καὶ ἀνθρωπότητος . Ἐμπεδοὶ δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς ἡ θεόπνευστος Γραφή , διὰ μὲν ὅσων πραγμάτων τε καὶ λόγων παραδείγματος δὲ χρημένη , δι’ ὧν ἐν τις καὶ λίαν ἀκοινὶ πρὸς γε τὸ δύνασθαι κατιδεῖν τὸ Χριστοῦ μυστήριον διδάσκει σαφῶς . Ἔφη τοίνυν ὁ μακάριος προφήτης · Ἠσαΐας · « Καὶ ἀπεστάλη πρὸς με ἐν τῷ Σεραφίμ · καὶ τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα , ἐν τῇ λαβίδι ἑλαβὲν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου , καὶ ἥφτατο τοῦ στόματός μου , καὶ εἶπεν · Ἰδοὺ ἥφτατο τοῦτο τῶν χειλέων σου , καὶ ἀφέλει τὰς ὀνοίας σου , καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαρίσει . » Πολυπραγμονοῦντες δὲ , ὡς ἔνι , τὸ τῆς δράσεως βάθος , οὐχ ἕτερον εἶναι φαμεν , πλὴν ὅτι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ καίμενον ἄνθρακα νοητὸν · ἐφ’ ᾧ παρ’ ἡμῶν εὐωδιάζει θυμίαμα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ · δι’ αὐτοῦ γὰρ τὴν προσάγωγην ἐσχηκάμεν , δεκτοὶ τέ ἐσμεν , τὰς πνευματικὰς τελούντες λατρείας . Οὕτως τοίνυν ὁ ἄνθραξ ὁ θεῖος , ὅταν ἅψηται τῶν χειλέων σου [ τοῦ τοῦ ] προσόντος · αὐτῷ , διεγρηγμένον εὐθὺς ἀποφαίνει καὶ ἀπάσης ἁμαρτίας ἡμιουργήτα παντελῶς . Ἀπετεῖ δὲ τὶνα τρόπον τῶν ἐν ἡμῖν χειλέων , διδάσκει λέγων ὁ μακάριος Παῦλος · « Ἐγγὺς σου τὸ ῥῆμά ἐστιν ἐν τῷ στόματί σου καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου · ὅτι ἐὰν ἐπὶ τῷ στόματί σου , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς · καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου , ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν , σωθήσῃ · καρδὶς γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην · στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν . » Ἄνθρακι δὲ παρακίζεται , διὰ τοῦτο ἐκ δυοῖν νοεῖσθαι καὶ ἀνομίων πραγμάτων · συνδύνα γε μὴν τῇ κατὰ ἀλήθειαν μονοῦνυ συνηθεῖσθαι πρὸς ἑνωσιν · εἰσδεδυκὼς γὰρ τῷ ξύλῳ τὸ πῦρ , εἰς οἰκείαν αὐτῷ μετασταίνειοι τρόπον τινὰ δόξαν τε καὶ δύναμιν , καὶ τοῦ τετρηχὸς ὅπερ ἦν . Μαργαρίτῃ δὲ πάλιν ἑαυτὸν ἀφομοιοῖ λέγων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός · « Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας · εὕρὼν δὲ ἕνα πολυτίμον μαργαρίτην , ἀπελθὼν πᾶν ἃ εἶχεν , καὶ ἠγόρασεν αὐτόν . » Ἀκούω δὲ καὶ ἕτερος ἑαυτὸν ἡμῖν καταδεικνύων καὶ λέγων · « Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τῶν χολιάνων . » Ἔχει μὲν γὰρ ἐν ἰδίᾳ φύσει τὴν θεοπρεπῆ λαμπρότητα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · εὐωδιάζει δὲ πάλιν αὐτὸν [ τοῦ αὐτοῦ ] , κατὰ γε , φημὶ , τὴν νοητὴν εὐωσίαν . Ὡςπερ τοίνυν , ἐπὶ τε τοῦ μαργαρίτου , καὶ μὴν καὶ τοῦ κρίνου , νοεῖται μέντοι σῶμα τὸ
Lemmas: καί ἐπί ἐγώ αὐτός νοέω · εἄν οἶδα · ἄνθρωπος γάρ εἰς ἀληθής συχθεῖμενος ἐκ ἀνομία πρᾶγμα , Ψυχή καί λέγω καί σῶμα . Ἐπισήμανσάμεν δέ καί ὁ ἀναγκαῖος , ὅτι ὁ ἐνδίδωμι ὁ Θεός Λόγος σῶμα , φημί ψυχόω Ψυχή λογικός . προστίθημι δέ καί οὗτος χρήσιμος · ἕτερος μέν γάρ παρά ὁ ἐν Θεός Λόγος ὁ σάρξ , κατά γε ὁ ὁ ἴδιος φύσις λόγος , ἕτερος δέ πάλιν οὐσιωδῶς ὁ αὐτός ὁ Λόγος φύσις . πλήν εἰμί καί νοέω διάφορος , καί εἰς ἑτερότης ψουσίχην διασχοινίζω ὁ ονομασμένος , ἀλλά εἰς ἐκ ἄμφω νοέω Χριστός · κατά ἔνειμι ἀληθής ἀλλήλων συμμένω , θεότης τε καί ἀνθρωπότης . Ἔμπεδος δέ πρός οὗτος ἐγώ ὁ θεόπνευστος γραφή , διά μέν ὅσος πρᾶγμα τε καί λόγος παράδειγμα δέ χράω , διά ὅς ἐν τις καί λίαν ακοις πρός γε ὁ δύναμαι καθοράω ὁ Χριστός μυστήριον διδάσκω σαφῶς . φημί τοίνυν ὁ μακάριος προφήτης · Ἠσαΐας · « καί ἀποστέλλω πρός ἐγώ ἐν ὁ Σεραφείμ · καί ὁ χείρ ἔχω ἄνθραξ , ἐν ὁ λαβίς λαμβάνω ἀπό ὁ θυσιαστήριον , καί ἅπτω ὁ στόμα ἐγώ , καί εἶπον · ἰδέ ἅπτω οὗτος ὁ χεῖλος σύ , καί ἀφαιρέω ὁ ονοια σύ , καί ὁ ἁμαρτία σύ περικαθαρίζω . » πολυπραγμονέω δέ , ὡς ἐν , ὁ ὁ δρᾶσις βάθος , οὐ ἕτερος εἰμί φημί , πλήν ὅτι ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ἐν ὁ θυσιαστήριον καίω ἄνθραξ νοητός · ἐπί ὅς παρά ἐγώ εὐωδιάζω θυμίαμα ὁ Θεός καί πατήρ · διά αὐτός γάρ ὁ προσαγωγή ἔχω , δεκτός τε εἰμί , ὁ πνευματικός τελέω λατρεία . οὕτως τοίνυν ὁ ἄνθραξ ὁ θεῖος , ὅταν ἅπτω ὁ χεῖλος σύ [ ὁ ὁ ] πρόσειμι · αὐτός , διεγείρω εὐθύς ἀποφαίνω καί ἀπασάω ἁμαρτία ἡμιουργήτα παντελῶς . ἀπαιτέω δέ τίς τρόπος ὁ ἐν ἐγώ χεῖλος , διδάσκω λέγω ὁ μακάριος Παῦλος · « ἐγγύς σύ ὁ ῥῆμα εἰμί ἐν ὁ στόμα σύ καί ἐν ὁ Καρδία σύ · ὅτι ἐάν ἐπί ὁ στόμα σύ , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς · καί πιστεύω ἐν ὁ Καρδία σύ , ὅτι ὁ θεός αὐτός ἐγείρω ἐκ νεκρός , σῴζω · καρδὶς γάρ πιστεύω εἰς δικαιοσύνη · στόμα δέ ὁμολογέω εἰς σωτηρία . » Ἄνθραξ δέ παρακιζω , διά οὗτος ἐκ δύο νοέω καί ἀνομία πρᾶγμα · συνδύνω γε μήv ὁ κατά ἀλήθεια μονόω συνηθέω πρός ἔνειμι · εἰσδύνω γάρ ὁ ξύλον ὁ πῦρ , εἰς οἰκεῖος αὐτός μετασταινειος τρόπος τις δόξα τε καί δύναμις , καί ὁ θράσσω ὅσπερ εἰμί . Μαργαρίτης δέ πάλιν ἑαυτοῦ ἀφομοιόω λέγω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · « Ὁμοία εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος ἔμπορος ζητέω καλός μαργαρίτης · εὑρίσκω δέ εἷς πολυτίμος μαργαρίτης , ἀπέρχομαι πᾶς ὁ ἔχω , καί ἀγοράζω αὐτός . » ἀκούω δέ καί ἕτερος ἑαυτοῦ ἐγώ καταδείκνυμι καί λέγω · « ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίον , κρίνον ὁ χολιανος . » ἔχις μέν γάρ ἐν ἴδιος φύσις ὁ θεοπρεπής λαμπρότης ὁ Θεός καί πατήρ · εὐωδιάζω δέ πάλιν αὐτός [ ὁ αὐτός ] , κατά γε , φημί , ὁ νοητός εὐωσίαν . ὡς τοίνυν , ἐπί τε ὁ μαργαρίτης , καί μήv καί ὁ κρίνω , νοέω μέντοι σῶμα ὁ