cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0020.2
Ἀλλ’ , ὦ βέλτιστε , φαίνω ἐν εἰκῶσι , εἰ μὴ γέγονε καθ’ ἡμᾶς ὁ Μονογενής , γέγονε δὲ καθ’ ἡμᾶς οὐχ ἕτερος , πλὴν ὅτι διὰ γεννήσεως σαρκικῆς τῆς ἐκ γυναικός , οὐκ ἀνημεῖς ἀπ’ αὐτοῦ πεπλούτηκαμεν . Ὡς γὰρ ὁ σωφύτατος γράφει Παῦλος , δεύτερος ἡμῖν Ἀδάμ οὐκ ἀπὸ γε τῆς γῆς κατὰ τὸν πρῶτον , ἀλλ’ ἐξ οὐρανοῦ πέφηγεν , ὁ Ἐμμανουήλ . Ὁ γὰρ ἀνωθὲν τε καὶ ἐκ Πατρὸς λόγος , οὐκ εἰς τὴν τοῦδὲ τινος , οὔτε μὴν εἰς ἄλλοτριαν καταπεφοίτηκε σάρκα , καθάπερ δὴν προείπον , οὐδ’ ἀπ’ ἑνὸς τινὸς τῶν καθ’ ἡμᾶς καταβέβηκεν , ὡς ἐνοικήσων αὐτῷ , καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐν προφήταις ἦν · ἀλλ’ ἴδιον ποιησάμενος σῶμα τὸ ἐκ γυναικός , καὶ γεννηθεὶς ἐξ αὐτῆς κατὰ σάρκα , τὴν ἀνθρώπου γέννησιν ἀνεκαφαλαιοῦτο δι’ ἑαυτοῦ , μεθ’ ἡμῶν κατὰ σάρκα γενόμενος , ὁ πρὸ πάντος αἰῶνος ἐκ Πατρὸς . Ταύτην ἡμῖν τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν αἱ θείαι παρέδωσαν Γραφαί . Σὺ δὲ δεδιέναι μὲν προσποιῇ , μὴ ἄρα τις τῶν καθ’ ἡμᾶς ὑποπτεύσειε , τῆς ὑπάρξεως τὴν ἀρχὴν ἀπὸ γῆνης σαρκὸς ἔρχεσθαι τὸν ἐκ Θεοῦ φῦντα Λόγον · ἀναιρεῖς δὲ εἰςάπαν τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον , μὴ χρήναι λέγων ὀνομάζεσθαι πρὸς ἡμῶν Θεοτόκον τὴν ἁγίαν Παρθένον · περιτρέπεις δὲ ὡςπερ εἰς ἀφυκτόν τε , καὶ ἀναγκαίαν ὁμολογίαν τοὺς Θεοτόκον λέγοντας αὐτήν , τοῦ δεῖν οἴεσθαι σαρκὸς γενέσθαι καρπὸν τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον . Ἀλλ’ οὐχ ὧδε τοῦτ’ ἔχει · πολλοῦ γε καὶ δεῖ . Ὁ γὰρ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς τὴν ὑπαρξιν ἔχων τὴν παντὸς ἐπἑκεῖνα χρόνου , καὶ γὰρ ἐστι τῶν αἰώνων δημιουργός , ἐν ἔσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς ἐπεὶ τοῦ γέγονε σάρξ , γεγεννησθαι λέγεται κατὰ σάρκα . Εἰ γὰρ ἴδιον αὐτοῦ τὸ σῶμα νοεῖται , πῶς οὐ πάντα τε καὶ πάντως τὴν τοῦ ἰδίου σώματος γέννησιν οἰκειοῦσται ; Ἀλλ’ ἐπήνεσας ἂν καὶ αὐτὸς τὴν τῶν οὕτω δοξαζόντων ὀρθὴν καὶ ἀδεδίηλον πίστιν , εἰ δὲ παυτον [ ἰσ . δὲ σαυτὸν ] ἀναπειθεῖν ἠθέλες διαλογίζεσθαι , καὶ ὁμολογεῖν , ὅτι Θεὸς ἀληθῶς ἐστιν ὁ Χριστός , εἰς τε καὶ μόνος ὤν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , οὐ διηρημένος εἰς ἄνθρωπον D ἴδιως , καὶ ὁμοίως εἰς Θεόν , ἀλλ’ ὁ αὐτὸς ὑπάρχων , καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς λόγος , καὶ ἐκ γυναικὸς ἄνθρωπος καθ’ ἡμᾶς , μετὰ τοῦ μείναι Θεός . Ὅτι δὲ συκοφαντεῖς τοῦ Λόγου τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν , δύο πρεσθεῖσιν υἱοῖς πανταχῇ , καὶ διατέμνων τὸν ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , οὐ διὰ τῶν ἐμῶν , ἀλλὰ διὰ τῶν σῶν δεῖχθήσεται λόγων .
Lemmas: ἀλλά , εἰμί ἀγαθός , φαίνω ἐν ἵημι , εἰμί μή γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ Μονογενής , γίγνομαι δέ κατά ἐγώ οὐ ἕτερος , πλήν ὅτι διά γέννησις σαρκικός ὁ ἐκ γυνή , οὐ ἀνημεῖς ἀπό αὐτός πλουτέω . ὡς γάρ ὁ σωφύτατος γράφω Παῦλος , δύο ἐγώ Ἀδάμ οὐ ἀπό γε ὁ γῆ κατά ὁ πρῶτος , ἀλλά ἐκ οὐρανός φέρω , ὁ Ἐμμανουήλ . ὁ γάρ ἄνωθεν τε καί ἐκ πατήρ λόγος , οὐ εἰς ὁ ὅδε τις , οὔτε μήv εἰς ἀλλότριος καταφοιτάω σάρξ , καθάπερ δήν προεῖπον , οὐδέ ἀπό εἷς τις ὁ κατά ἐγώ καταβαίνω , ὡς ἐνοικέω αὐτός , καθάπερ ἀμελέω καί ἐν προφήτης εἰμί · ἀλλά ἴδιος ποιέω σῶμα ὁ ἐκ γυνή , καί γεννάω ἐκ αὐτός κατά σάρξ , ὁ ἄνθρωπος γέννησις ἀνεκαφαλαιοῦτο διά ἑαυτοῦ , μετά ἐγώ κατά σάρξ γίγνομαι , ὁ πρό πάντως αἰών ἐκ πατήρ . οὗτος ἐγώ ὁ πίστις ὁ ὁμολογία ὁ θεῖος παραδίδω γραφή . σύ δέ δείδω μέν προσποιέω , μή ἄρα τις ὁ κατά ἐγώ ὑποπτεύω , ὁ ὕπαρξις ὁ ἀρχή ἀπό γῆνης σάρξ ἔρχομαι ὁ ἐκ Θεός φύς Λόγος · ἀναιρέω δέ λαμπάνω ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον , μή χρή λέγω ὀνομάζω πρός ἐγώ Θεοτόκος ὁ ἅγιος παρθένος · περιτρέπω δέ ὡς εἰς ἄφυκτος τε , καί ἀναγκαῖος ὁμολογία ὁ Θεοτόκος λέγω αὐτός , ὁ δήω οἴομαι σάρξ γίγνομαι καρπός ὁ ἐκ Θεός Λόγος . ἀλλά οὐ ὧδε οὗτος ἔχω · πολύς γε καί δεῖ . ὁ γάρ ἐκ Θεός πατήρ ὁ ὕπαρξις ἔχω ὁ πᾶς ἐπέκεινα χρόνος , καί γάρ εἰμί ὁ αἰών δημιουργός , ἐν ἔσχατος ὁ αἰών καιρός ἐπεί ὁ γίγνομαι σάρξ , γεννάω λέγω κατά σάρξ . εἰμί γάρ ἴδιος αὐτός ὁ σῶμα νοέω , πῶς οὖον πᾶς τε καί πάντως ὁ ὁ ἴδιος σῶμα γέννησις οἰκειόω ; ἀλλά ἐπαινέω εἄν καί αὐτός ὁ ὁ οὗτος δοξάζω ὀρθός καί ἀδεδίηλον πίστις , εἰμί δέ παύω [ ἴς . δέ σαυτοῦ ] ἀναπείθω ἐθέλω διαλογίζομαι , καί ὁμολογέω , ὅτι θεός ἀληθής εἰμί ὁ Χριστός , εἰς τε καί μόνος εἰμί ὁ Θεός καί πατήρ , οὖον διαιρέω εἰς ἄνθρωπος D ἰδίως , καί ὁμοίως εἰς Θεός , ἀλλά ὁ αὐτός ὑπάρχω , καί ἐκ Θεός πατήρ λόγος , καί ἐκ γυνή ἄνθρωπος κατά ἐγώ , μετά ὁ μένω Θεός . ὅτι2 δέ συκοφαντέω ὁ Λόγος ὁ κατά σάρξ γέννησις , δύο πέρνημι υἱός πανταχῇ , καί διατέμνω ὁ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , οὖον διά ὁ ἐμέω , ἀλλά διά ὁ σός δείκνυμι λόγος .