cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0021.3
Αἱρετικὸν μὲν οὖν ἐν τούτοις ἀποκαλεῖ τὸν ὀρθὴν ἔχοντα καὶ τεθαυμασμένην ἐπὶ Χριστῷ τὴν πίστιν , καὶ ἐπειδὴ ἐστὶ Θεὸς ἀληθῶς , Θεοτόκον ὀνομάζοντα τὴν τεκοῦσαν αὐτόν . Γίνεται δ' ἂν οὐδὲν τῶν εὖ φρονοῦντων ἀμείλογον , ὅτι τοῖς ὀρθὰ φρονοῦσι ἡρημένως τὸν τῶν αἱρέσεων μύμων ἀντάπων , αὐτὸς τῶν ἰδίων καθορίζει λόγων τὸ ἀκαλῆς · μόνον δὲ οὐχὶ καὶ διωμολόγηκεν ἐναργῶς , ὡς ἕκω πού τις εἰδὶ φέρεται τρίβου , καὶ τροπάς ( 1 ) ποιεῖται τὰς διαστραμμένας . Εἶτα πῶς οὐ φρονεῖς , εἰπὲ μοι , τῆς τοιαύτης ὀκνηρῆς τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ , καίτοι τῆς δεῖας γεννήσεως ἀξιαρῶν τὸ ἀξίωμα , καὶ Θεοτόκον οὐκ εἶναι λέγον αὐτήν ; Κατακιδδελῶν δὲ τὴν λέξιν , καὶ βλασφημίας ἐπίμεστον εἶναι διαδεδιούμενος , τὴν τρόπον ἐφῆς τοῖς θελοῦσιν ἀπονέμειν αὐτὴν τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ ; Καίτοι σεβασμίαν ἀκούω λέγοντος αὐτήν · εἶτα τὴν βλάσφημον οὕτω φωνὴν , κατὰ γε τὸ αὐτὸ σοι , καὶ μόνῳ δοκοῦν , πρέπεν οἴσῃ τῇ σεβασμιώτατι κοσμῶν [ Ιο . τῇ σεβασμιωτάτῃ , καὶ κοσμῶν ] καὶ στεφανοῦν ὑποπλάττη , γέρας ὡςπερ ἐξαιρετον ἀνατιθὲς αὐτῇ , τὴν κατὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου συκοφαντίαν ; Εἰ γὰρ ἐστιν ὅλως τῶν ἀπηχημένων τῷ τῷ Θεοῦ φύντι Λόγῳ , τὸ γέννησις ὑπομείναι σαρκικήν · εἶτα Θεοτόκον ὀνομαζέσθαι συγχωρεῖς τὴν οὐ τεκοῦσαν Θεόν , ὅρ' οὐχ ἀληθῆς εἰπεῖν ὡς καταπεφρόνηκας ἐναργῶς τῶν Δεσποτ·κῶν θελημάτων ; Οὐχ ἂν ἀλοῖης περιυβρίζων μᾶλλον τὴν σεβασμίαν , ἢγουν , ὡς αὐτὸς οἴει τε καὶ λέγεις , τιμὴν ἡρημένος , τὴν τῷ Θεῷ κατεστουημένην φωνὴν ἀπονέμειν αὐτῇ ; Οὐ γὰρ οὐς τιμὴν ἐγνώκαμεν , τούτοις ὀνόματα χαριούμεθα , τὰ δι' ὧν τῆς ἀνωτάτω φύσεως ἀδικεῖτο δόξα · πρῶτον μὲν σράς · αὐτὰς τοιαύτης δυσφημίας ἐγκλήμασιν ἐνιόντες ἀγνοήσομεν · εἶτα πρὸς τούτοις , οὐ μετρ'ὡς ἀδικήσομεν , ὡς ἐν ὑπολήψει τιμῆς , τοὺς ἐπαινουμένους τοὺς οὐχ ἐπαινοῦσι κατασεμνύνοντες , καὶ θεομάχας αὐτοὺς ἐμφαίνοντες τὰ ἐγκώμιον . Θαυμάσεις δ' ἂν τις πρὸς τούτῳ κάκαιο · ἄνω τε γὰρ καὶ κάτω ταῖς
Lemmas: αἱρετικός μέν οὖν ἐν οὗτος ἀποκαλέω ὁ ὀρθός ἔχω καί θαυμάζω ἐπί Χριστός ὁ πίστις , καί ἐπεί εἰμί θεός ἀληθής , Θεοτόκος ὀνομάζω ὁ τίκτω αὐτός . γίγνομαι δέ εἄν οὐδείς ὁ εὕω φρονέω αμειλογος , ὅτι ὁ ὀρθός φρονέω ἀρημένος ὁ ὁ αἵρεσις μύμων ἀντάπων , αὐτός ὁ ἴδιος καθορίζω λόγος ὁ ἀκαλός · μόνος δέ οὐ καί διομολογέω ἐναργής , ὡς ἔκω πού τις ἀνάκλεις φέρω τρίβω , καί τροπή ( 1 ) ποιέω ὁ διαστρέφω . εἶτα πῶς οὖον φρονέω , εἶπον ἐγώ , ὁ τοιοῦτος ὀκνηρός ὁ ἅγιος παρθένος , καίτοι ὁ Δείας γέννησις αξιαροω ὁ ἀξίωμα , καί Θεοτόκος οὐ εἰμί λέγω αὐτός ; Κατακιδδελῶν δέ ὁ λέξις , καί βλασφημία ἐπίμεστος εἰμί διαδεδιουμην , ὁ τρόπος ἐφίημι ὁ ἐθέλω ἀπονέμω αὐτός ὁ ἅγιος παρθένος ; καίτοι σεβασμία ἀκούω λέγω αὐτός · εἶτα ὁ βλάσφημος οὗτος φωνή , κατά γε ὁ αὐτός σύ , καί μόνος δοκέω , πρέπω φέρω ὁ σεβασμίζω κοσμέω [ Ίος . ὁ Σεβασμιότατος , καί κοσμέω ] καί στεφανόω ὑποπλάσσω , γέρας ὡς ἐξαίρω ἀνατίθημι αὐτός , ὁ κατά ὁ Θεός Λόγος συκοφαντία ; εἰμί γάρ εἰμί ὅλως ὁ ἀπηχέω ὁ ὁ Θεός φύς Λόγος , ὁ γέννησις ὑπομένω σαρκικός · εἶτα Θεοτόκος ὀνομάζω συγχωρέω ὁ οὖον τίκτω Θεός , ὅρος οὐ ἀληθής εἶπον ὡς καταφρονέω ἐναργής ὁ Δεσποτ·κῶν θέλημα ; οὐχ εἄν ἀλέω περιυβρίζω μᾶλλον ὁ σεβασμία , ἤγουν , ὡς αὐτός οἴομαι τε καί λέγω , τιμή αἱρέω , ὁ ὁ Θεός καθίστημι φωνή ἀπονέμω αὐτός ; οὖον γάρ οὖς τιμή γιγνώσκω , οὗτος ὄνομα χαρίζομαι , ὁ διά ὅς ὁ ἄνω2 φύσις ἀδικέω δόξα · πρῶτος μέν σράς · αὐτός τοιοῦτος δυσφημία ἔγκλημα ἔνειμι ἀγνοέω · εἶτα πρός οὗτος , οὖον μετρ'ὡς ἀδικέω , ὡς ἐν ὑπολαμβάνω τιμή , ὁ ἐπαινέω ὁ οὐ ἐπαινέω κατασεμνύνω , καί θεομάχος αὐτός ἐμφαίνω ὁ ἐγκώμιον . θαυμάζω δέ εἄν τις πρός οὗτος κακάω · ἄνω τε γάρ καί κάτω ὁ