cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0079.1
A πάλιν τῆς Ἰουδαίων ἐμβροντήσεως τὸ μέγεθος φά-σκοντες γάρ · « Ὁ Χριστὸς ὅταν ἔρχεται , οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστι » · πάλιν πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον · « Οὐδὲς ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης » · ἄλλοι δὲ ἔλεγον , φησίν , ὅτι Αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός · οἱ δὲ ἔλεγον · Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται ; οὐχὶ ἡ Γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ σπέρματος Δαυὶδ , καὶ ἀπὸ Βη-θλεὲμ τῆς κώμης , ὅπου ἦν Δαυὶδ , ὁ Χριστὸς ἔρχε-ται ; « Ὅρῆς οὖν ὅπως καὶ καταμεθεύδουν , καὶ τὸ ἀναρχον θεϊκῶς , καὶ τὴν ἐν χρόνῳ γέννησιν σαρκι-κὴν ὁμολογοῦντες αὐτοῦ ; Ἄλλ’ οὐχ ἄν εἰς οὕτως ἐκτόπους ἀποχωρίζοντο δυσβουλίᾶς , εἰπερ ἤθελαν ἀληθῶς , ὅτι Θεὸς ὢν ὁ Λόγος , ἐκ ρίζης τῆς Ἰεσσαὶ καὶ Δαυὶδ , καὶ τῆς ἁγίας Παρθένου προήλθεν ἀνθρω-πος , ὑψώσασθαι δὲ καὶ Βηθλεεμίτης , ὁ γὰς τε καὶ οὐρανὸν καὶ τῶν ὅλων Δεσπότης ; · Συνεπτόχουσι γὰρ ἡμῖν πλούσιος ὢν , ὁ κατὰ τὸ γεγραμμένον . Τί τοιγαροῦν ταῖς τῶν Ἰουδαίων τερπόμενος αὐτὸν [ Γρ . σαυτὸν ] ἐνιείς , περὸνῆκας τε καὶ λέγεις & μὴτε θεὶς εἰπεῖν , μὴτε μὴν ἐννοεῖν ἀχίμον ; Ἕνα μεθ’ ἡμῶν ὁμολόγει Χριστὸν · καὶ μὴ διατμῶν εἰς δύο δὴ πάλιν ἐκεῖνο λέγε · Ἀπεστάλθι ὁ ἡμῶν ὁμοούσιος , καὶ χέριστα χρηστῶν αἰχμαλώτοις ἀφεσιν , καὶ τυφλοῖς ἀνάδειψιν . Εἰτα ὅποι ποτὲ βαδίζει τῶν θεηρῶν ὁ λόγος , οἱ μυσταγωγοὶ γεγονάτες τῆς ὑπ’ οὐρανῶν ; Αὐτὸν γὰρ διακεφαλαιοῦ τὸν ἐκ Θεοῦ Πα-τρὸς Λόγον , Σωτῆρα τῶν ὅλων γενέσθαι καὶ Λυτρω-τήν , οὐχ ὡς ἀνθρώπου μεσιτευόντος · παρ’ αὐτὸν ἐτέ-ρον , χαλπερ ἀμπελὶ καὶ ὁ Μωϋσῆς , ἐν εἴδει δὲ μᾶλλον καὶ ὁμοιώματι σωματικῷ πρὸς ἡμᾶς καθιγμένον . Κέχρισται γὰρ οὗτος εἰς Ἀρχιερεὰ καὶ Ἀπόστολον · καὶ γὰρ Ἰουδαῖοις ἐπετίμη , λέγων · « Οὐχ ἔστι γε-γραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν · Ἐγώειπα · Θεοὶ ἐστε ; · Εἰ ἐκείνους εἶπε θεοὺς πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο , καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή , ὃν ὁ Πα-τὴρ ἤγειρε καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον , ὑμεῖς λέγετε , ὅτι Βλασφημεῖς , ὅτι εἶπον · Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι ; · Ἀνθ’ ὅτου δὲ ὃν τὸν ἑαυτὸν καθέντα πρὸς κένωσιν ἵνα σῶσῃ τὴν ὑπ’ οὐρανῶν , τῶν εἰς ἡμᾶς γεγονότων θεοπρεπεστάτων , καὶ ἀξιολάτρωτον ἀληθῶς κατορθωμάτων ἐκπέμψωμεν , ἀπεστάλθαι λέγοντες ὡς ἕτερόν τινα παρ’ αὐτὸν ἡμῶν ὁμοούσιον ; Καὶ πῶς οὐκ ἀμετρον εἰπεῖν , καὶ μὴν καὶ ἐλέσθαι φρονεῖν , ὡς ἀπέσταλται τε καὶ γέγονεν ἡμῖν ὁμοούσιος , τοῦτέστιν , ἄνθρωπος · ὁμοούσιος δὲ μεμενηκὼς καὶ αὐτῷ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί , καθὼς καὶ νοεῖται , καὶ ἦν τε , καὶ Ἰσὶ Θεός ; · Ἔστι γάρ , Ἔστιν ὁ ἦν , καὶ προσλαβὼν τὸ ἀνθρώπινον , ἔχων δὲ τὴν ταυτότητα τῆς οὐσίας πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν , ἐπελά-θετο σοφῶς καὶ τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμοιότητος · τέθεται δὲ καὶ μεσίτης , συνδῶν δι’ ἑαυτοῦ πρὸς ἐνότητα σχε-τικὴν τὰ τοῖς τῆς φύσεως λόγοις ἀλοτρώτους ἀλλή-λων δερημένα . Γέγονε γάρ , Θεὸς ὢν φύσει , κατὰ ἀλήθειαν ἄνθρωπος , ἵνα καὶ ἡμεῖς χρηματίσωμεν γένος , οὐκέτι τοῦ πρώτου , τοῦτέστι , τοῦ χοιχοῦ , πρὸς ὃν εἴρηται παρὰ Θεοῦ , « Ἦν εἰ , καὶ εἰς γῆν ἀπ-ελεύση , » τοῦ καὶ εἰς θάνατον παραπέμποντος · ἀλλὰ
Lemmas: A πάλιν ὁ Ἰουδαῖος ἐμβρόντησις ὁ μέγεθος φάσκω γάρ · « ὁ Χριστός ὅταν ἔρχομαι , οὐδείς γιγνώσκω πόθεν εἰμί » · πάλιν πρός ἀλλήλων λέγω · « Οὐδή εἰμί ἀληθής ὁ προφήτης » · ἄλλος δέ λέγω , φημί , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός · ὁ δέ λέγω · μή γάρ ἐκ ὁ Γαλιλαία ὁ Χριστός ἔρχομαι ; οὐ ὁ γραφή εἶπον ὅτι ἐκ σπέρμα Δαυίδ , καί ἀπό Βηθλεέμ ὁ κώμη , ὅπου εἰμί Δαυίδ , ὁ Χριστός ἔρχομαι ; « ὁράω οὖν ὅπως καί καταμεθευδηω , καί ὁ ἄναρχος θεῖος , καί ὁ ἐν χρόνος γέννησις σαρκικός ὁμολογέω αὐτός ; ἄλλος οὐ ἄν εἰς οὕτως ἔκτοπος ἀποχωρίζω δυσβουλία , εἰ θέλω ἀληθής , ὅτι θεός εἰμί ὁ Λόγος , ἐκ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί καί Δαυίδ , καί ὁ ἅγιος παρθένος προέρχομαι ἄνθρωπος , ὑψόω δέ καί Βηθλεμίτης , ὁ γῆ τε καί οὐρανός καί ὁ ὅλος Δεσπότης ; · συνεπτοχοω γάρ ἐγώ πλούσιος εἰμί , ὁ κατά ὁ γράφω . τις τοιγάρ ὁ ὁ Ἰουδαῖος τέρπω αὐτός [ Γρ . σαυτοῦ ] ἐνίημι , περνάω τε καί λέγω & μήτε τίθημι εἶπον , μήτε μήv ἐννοέω ἀχίμον ; ἕνος μετά ἐγώ ὁμολογέω Χριστός · καί μή διατμέω εἰς δύο δή πάλιν ἐκεῖνος λέγω · ἀποστέλλω ὁ ἐγώ ὁμοούσιος , καί χέριστα χρηστός αἰχμάλωτος ἄφεσις , καί τυφλός ἀνάδειψιν . εἶτα ὅποι ποτέ βαδίζω ὁ θεηρῶν ὁ λόγος , ὁ μυσταγωγός γίγνομαι ὁ ὑπό οὐρανός ; αὐτός γάρ διακεφαλαιόω ὁ ἐκ Θεός Πατρῷος Λόγος , Σωτήρ ὁ ὅλος γίγνομαι καί Λυτρωτής , οὐ ὡς ἄνθρωπος μεσιτεύω · παρά αὐτός ἔτερος , χαλ αμπέλι καί ὁ Μωϋσῆς , ἐν εἶδος δέ μᾶλλον καί ὁμοίωμα σωματικός πρός ἐγώ καθίζω . χρίω γάρ οὗτος εἰς Ἀρχιερεύς καί ἀπόστολος · καί γάρ Ἰουδαῖος ἐπιτέμνω , λέγω · « οὐχ εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος σύ · Ἐγώειπα · θεός εἰμί ; · εἰμί ἐκεῖνος εἶπον θεός πρός ὅς ὁ λόγος ὁ Θεός γίγνομαι , καί οὖον δύναμαι λύω ὁ γραφή , ὅς ὁ Πατήρ ἐγείρω καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , σύ λέγω , ὅτι βλασφημέω , ὅτι εἶπον · υἱός ὁ Θεός εἰμί ; · ἀντί ὅστις δέ ὅς ὁ ἑαυτοῦ καθίημι πρός κένωσις ἵνα σῴζω ὁ ὑπό οὐρανός , ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι θεοπρεπής , καί ἀξιολάτρωτον ἀληθής κατόρθωμα ἐκπέμπω , ἀποστέλλω λέγω ὡς ἕτερος τις παρά αὐτός ἐγώ ὁμοούσιος ; καί πῶς οὐ άμετρος εἶπον , καί μήv καί αἱρέω φρονέω , ὡς ἀποστέλλω τε καί γίγνομαι ἐγώ ὁμοούσιος , τουτέστιν , ἄνθρωπος · ὁμοούσιος δέ μένω καί αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ , καθώς καί νοέω , καί εἰμί τε , καί Ἴς Θεός ; · εἰμί γάρ , ἔρτις ὁ εἰμί , καί προσλαμβάνω ὁ ἀνθρώπινος , ἔχω δέ ὁ ταυτότης ὁ οὐσία πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός , πελάζω σοφός καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοιότης · τίθημι δέ καί μεσίτης , συνδέω διά ἑαυτοῦ πρός ενότητα σχετικός ὁ ὁ ὁ φύσις λόγος αλοτρωτος ἀλλήλων δέρω . γίγνομαι γάρ , θεός εἰμί φύσις , κατά ἀλήθεια ἄνθρωπος , ἵνα καί ἐγώ χρηματίζω γένος , οὐκέτι ὁ πρῶτος , τουτέστι , ὁ χοιχοω , πρός ὅς εἴρω παρά Θεός , « ἦς εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπολέγω , » ὁ καί εἰς θάνατος παραπέμπω · ἀλλά