cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0059.1
κατα,θοντων · καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . Εἰ μὲν οὖν Θὸν ὄντα κατὰ φύσιν , καὶ πρὸ τῆς ἐνθάδε λεγομένης ὑψώσεως , ὅφω τέθειχεν ὁ Πατὴρ · τὸν τῆς μεταξὺ ταπεινώσως πολυπραγμονοῦντες τρόπον , οἰκονομὸν τινὰ σοφὴν εὐρήσομεν , καθ’ ἣν ἀδόξασας διὰ μέσου , γέγονε πάλιν ἐν οἷς ἦν ἀεὶ καὶ οὐσίαδῶ ; ἐνυπάρχουσι , καὶ ἐν ἰδίῳ ἀληθῶς ὑψώμασιν . Εἰ δὲ τοῦτο μὲν οὐχί , καθάπερ οὐν εἴσται καὶ φησιν · ἕτερον δὲ τινὰ παρὰ τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον τὸν αὐτὸ συννημένον ἄνθρωπον , προσκυνητὸν ἐποίησεν οὐρανῷ τε καὶ γῇ , καὶ τοῖς ἐπὶ κατοικεῖν · τεθεωποίηκεν ἄρα καθ’ ἡμᾶς ἄνθρωπον , αἰτιάσεται δὲ ἡμᾶς , οἷα ἐπὶ τὴν κῶσμον λοιπῶν , ὡς θεοποιεῖν ἐθελόντας τὸν οὐχ ὄντα Θεόν , καὶτοῖ δὸν ἀνάπτειν αὐτῷ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τῆς ἐπ’ αὐτῷ δὴ τοῦτον πλημμελείας τὰ ἐγκλήματα . “ Ὅρα [ Ισ . B δρῆ ] δὴ οὖν , ὁ χριστομαθὴς , ὅποι ποτὲ αὐτὸ διεκπαιδοῦσιν [ Ισ . διεκπαιδεύουσιν , ἢ , διεκπαιδοῦσιν ] οἱ λόγοι · καὶ τὰ ἐκ τῆς ἀχράτου ταυτησὶ δυσβουλίας ἀφροσύνας , πρὸς ποὺν αὐτὸ καταφαίνει λόγον . “ Ἡμεῖς μὲν γὰρ Θεὸν ὄντα κατὰ φύσιν τὸν Υἱόν , τουτέστι , τὸν ἐκ τοῦ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , καθιέσταθι φαμέν εἰς ἐκρούσιν κένωσιν · ἀναφορίσας δὲ αὐ καὶ μετὰ σαρκός , εἰς τὸ τῆς ἐνοῦσης ὑπεροχῆς αὐτῷ θεοπρεπὲς ἀξίωμα . Προσκυνεῖται γὰρ καὶ μετὰ σαρκός , ὡς καὶ πρὸ αὐτῆς ὑπάρχων προσκυνητός · ἢν γὰρ καὶ ἐπὶ [ Ισ . ἔστι ] κατὰ φύσιν Θεός , καὶ πρὸ τῆς κενώσεως , καὶ ὅτε τὴν κένωσιν ὑπομεῖναι λέγεται , γεγονὼς καθ’ ἡμᾶς . “ Ὁ δὲ τῶν οὐτω σκεπτῶν καὶ ἀκιβδηλῶν C δὴ γμάτων ὑπερόρων , ἄνθρωπον συνάπτει Θεῷ κατὰ γε τὴν ἐξωθεν σχέσιν · ἄλ’ ὡς ἐν ἰσότητι τῆς ἀξίας , καὶ ὡς ἕτερον ἕτερῳ συμπροσκυνεῖν οὐχ αἰσχύνεται . Διατείνεται δὲ , φησιν , ὡς ἄνθὴς τι καὶ ξένον , καὶ ὡς ἐν χάριτος μοῖρᾳ λαθεῖν τὸ κάμψαι · τε αὐτῷ πᾶν γόνυ , καὶ μὴν καὶ τὸ πᾶσαν ἐξομολογήσασθαι γλῶσσαν , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . Καὶ εἰ μὲν φύσει Θεὸν γενέσθαι φῆς [ Ισ . φησιν ] αὐτὸν , δεδυσφήμηκεν ἐναργῶς , γεννητὴν εἶναι λέγων τὴν τῆς Θεότητος φύσιν . Εἰ δὲ ἁκιστα μὲν κατὰ φύσιν , δοτὸν δὲ καὶ θύραθεν ἐλόντα τὸ ἀξίωμα , καὶ ὡς ἐν μόνῃ φωνῇ , πῶς οὐχ ἐκεῖνὸ φησιν ἐναργῶς , ὅτι λελατρεύκαμεν τῷ μὴ φύσει Θεῷ , καὶ σὺν ἡμῖν , ὡς δοῖκε , καὶ ἡ τῶν ἁγίων πνευμάτων πεπλησμένη νήψις , καὶ τούτων ἡμῖν αὐτὸς ὁ Πατὴρ καὶ ἀρχὴ καὶ πρόφασις ; “ Ἐπὰν D οὖν [ Ισ . πῶς οὖν ] ἐπὶ διαμαρτήσαιο τοῦ ; παρ’ αὐτὴν τὴν πίστιν προσκυνεῖν ἡρημένους ; γράφεται δὲ ἀνθ’ ὅπου καλᾷζει ( 14 ) τοὺς πεπλανημένους , εἰ τοῖς αὐτοῦ νεύμασι πεπλάνηται [ Ισ . πεπλάνηνται ] , προσκυνητὸν ἡμῖν ἀποφήναντος τὸν οὐχ ὄντα φύσει Θεόν ; “ Ἐπεὶδὴ δὲ παρατιθεὶς τὸ ῥητὸν ἐν τούτοις , φημὶ δὴ τὸ ἐν χεισιν , ὅτι αὐτὸ κάμψει πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , παρήχε τὸ λείπον καὶ ἐφεξὴς ἀναγκαίως τῷ μακαρίῳ Παύλῳ προσπεπνηγμένον , οὐχ οὕ’ ὅτι διενθυμούμενος , φέρε προσθέντες ἡμεῖς ἐκεῖνο λέγωμεν · “ Ἐξομολογεῖται
Lemmas: κατα,θοντων · καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . εἰμί μέν οὖν θον εἰμί κατά φύσις , καί πρό ὁ ἐνθάδε λέγω ὕψωσις , ὅς τίθημι ὁ πατήρ · ὁ ὁ μεταξύ ταπείνωση πολυπραγμονέω τρόπος , οἰκονόμος τις σοφός εὑρίσκω , κατά ὅς ἀδοξάζω διά μέσος , γίγνομαι πάλιν ἐν ὅς εἰμί ἀεί καί ουσιαειδω ; ἐνυπάρχω , καί ἐν ἴδιος ἀληθής ὕψωμα . εἰμί δέ οὗτος μέν οὐ , καθάπερ ὀν εἰμί καί φημί · ἕτερος δέ τις παρά ὁ ὁ Θεός Λόγος ὁ αὐτός συνάπτω ἄνθρωπος , προσκυνητός ποιέω οὐρανός τε καί γῆ , καί ὁ ἐπί κατοικέω · τεθεωποιιημι ἄρα κατά ἐγώ ἄνθρωπος , αἰτιάομαι δέ ἐγώ , οἷος ἐπί ὁ κῶσμον λοιπός , ὡς θεοποιέω ἐθέλω ὁ οὐ εἰμί Θεός , καίτοι δίδωμι ἀνάπτω αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἐπί αὐτός δή οὗτος πλημμέλεια ὁ ἔγκλημα . “ Ὅρας [ Ἴς . B δράω ] δή οὖν , ὁ χριστομαθής , ὅποι ποτέ αὐτός διεκπαιδηω [ Ἴς . διεκπαιδευω , ἢ , διεκπαιδηω ] ὁ λόγος · καί ὁ ἐκ ὁ ἀχράτης οὗτος δυσβουλία ἀφροσύνη , πρός ποῶ αὐτός καταφαίνω λόγος . “ ἐγώ μέν γάρ θεός εἰμί κατά φύσις ὁ υἱός , τουτέστι , ὁ ἐκ ὁ Θεός πατήρ Λόγος , καθίημι φημί εἰς ἐκρέω κένωσις · ἀναφορίζω δέ αὖος καί μετά σάρξ , εἰς ὁ ὁ ἔνειμι ὑπεροχή αὐτός θεοπρεπής ἀξίωμα . προσκυνέω γάρ καί μετά σάρξ , ὡς καί πρό αὐτός ὑπάρχω προσκυνητός · εἄν γάρ καί ἐπί [ Ἴς . εἰμί ] κατά φύσις Θεός , καί πρό ὁ κένωσις , καί ὅτε ὁ κένωσις ὑπομένω λέγω , γίγνομαι κατά ἐγώ . “ ὁ δέ ὁ οὗτος σκέπτον καί ακίβδηλος C δή γμάτων ὑπεροράω , ἄνθρωπος συνάπτω Θεός κατά γε ὁ ἐξωθεν σχέσις · ἄλη ὡς ἐν ἰσότης ὁ ἄξιος , καί ὡς ἕτερος ἕτερος συμπροσκυνέω οὐ αἰσχύνω . διατείνω δέ , φημί , ὡς ἀνθέω τίς καί ξένος , καί ὡς ἐν χάρις μοῖρα λανθάνω ὁ κάμπτω · τε αὐτός πᾶς γόνυ , καί μήv καί ὁ πᾶς ἐξομολογέομαι γλῶσσα , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . καί εἰμί μέν φύσις θεός γίγνομαι φημί [ Ἴς . φημί ] αὐτός , δυσφημέω ἐναργής , γεννητής εἰμί λέγω ὁ ὁ θεότης φύσις . εἰμί δέ ἁκιστα μέν κατά φύσις , δοτός δέ καί θύραθεν αἱρέω ὁ ἀξίωμα , καί ὡς ἐν μόνος φωνή , πῶς οὐ ἐκεῖνος φημί ἐναργής , ὅτι λατρεύω ὁ μή φύσις Θεός , καί σύν ἐγώ , ὡς δοκέω , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα πίμπλημι νῆψις , καί οὗτος ἐγώ αὐτός ὁ πατήρ καί ἀρχή καί πρόφασις ; “ ἐπάν D οὖν [ Ἴς . πῶς οὖν ] ἐπί διαμαρτάνω ὁ ; παρά αὐτός ὁ πίστις προσκυνέω ἀρημένος ; γράφω δέ ἀντί ὅπου καλάζει ( 14 ) ὁ πλανάω , εἰμί ὁ αὐτός νεῦμα πλανάω [ Ἴς . πλανάω ] , προσκυνητός ἐγώ ἀποφαίνω ὁ οὐ εἰμί φύσις Θεός ; “ ἐπειδή δέ παρατίθημι ὁ ῥητός ἐν οὗτος , φημί δή ὁ ἐν χέω , ὅτι αὐτός κάμπτω πᾶς γόνυ , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , παράγω ὁ λείπω καί ἐφεξής ἀναγκαῖος ὁ μακάριος Παῦλος προσπήγνυμι , οὐ οὖον ὅτι διενθυμέομαι , φέρω προστίθημι ἐγώ ἐκεῖνος λέγω · “ ἐξομολογέομαι