cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0086.1
αυτοῦ , καθὰ γέγραπται . Παντελῶς οὖν ὁ τοιοῦδε πρὸς πᾶν ὁτοῖον , καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον ἂν ἔχοι τὸ ἔνδεές τοῦ ἀρτίως ἔχοντος εἰς κατορθῶσιν ἀρετῆς . Πότε δὲ ἦν οὐ τελείως εἰς τὸ ἀγαθὸν ὁ ἄν μὴτερα Θεός , περὶ οὗ καὶ ὁ προφήτης φησίν Ἠσαΐας : « Βούτυρον καὶ μέλι φάγεται · πρὶν γνῶναι αὐτὸν ἢ προελῆσθαι πονηρά , ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν ; » διότι πρὶν γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθόν , ἢ κακόν , ἀπειθεῖ πονηρίᾳ , τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν . Πῶς τοίνυν ἀν ἔχεις ἐπιδεῖξαι Χριστῷ τὸ ἀτελὲς ἐπὶ πρὸς τὸ ἀγαθόν ; ἢ ποίας ἂν δεοῖτο προκοπῆς , ὁ οὕτως ἀρτίως ἔχων , ὡς ἀπᾶτη μὴν ἀπειθεῖν πονηρίᾳ , προτάττειν δὲ αὐτῆς , καὶ μὴν καὶ μόνον αἱρεῖσθαι τὸ ἀγαθόν ; Ἄλλ’ οὐχ οἶδ’ ὅπως ὁ διαβεβαιοῦμενος τε καὶ λέγων , Οὕτως ὁ κατὰ μικρὸν προελθὼν εἰς ἀρχιερεῖα ; ἀξίωμα , καὶ παρενενχὼν εἰς ἐπαθεῖν τῶν ἑαυτοῦ λόγων , τδ . « Ἰησοῦς δὲ προέκοπτεν ἡλικία καὶ σοφία καὶ χάριτι , » μονοῦντος τῶν ἑαυτοῦ λόγων καθορῶν τὸ ἀτερπές [ σφ . ἀτερπές ] , καὶ ὡν εὖ ἔχειν ὀπειλήφεν εἰς ἄτερπὴν ὑπενεχθεῖς , τὸν τῆς τελειώσεως τρόπον ἄτερπὴς ἡμῖν πεπράχθαι δυσχωρίεται λέγων · Οὕτως ὁ χρόνῳ γεγεννημένος ἀρχιερεύς , ὁ διὰ παθημάτων τελειωθείς . Ἄρ’ οὐκ ἐναργὴς ἀποπληξία τοῦτό γε ; μᾶλλον δὲ οὐχ ἀπάσης ῥαδιουργίας ἐλεγχος ; Τετελείωται μὲν γὰρ διὰ παθημάτων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός · ὁ δὲ , καίτοι τοῦ τελειώσθαι [ τελειωθῆναι ] τὸν τρόπον οὐχ ἠγνοήκας , τὸν τῶν ἀπλουστέρον ἀποκομίζει νοῦν εἰς ἐκτόπους τινὰς ἐννοιῶν περιεργίας , καὶ προκόψαι φησιν εἰς ἀρχιερεῖα , καὶ τελειωθῆναι πρὸς τοῦτο , τὸν , ὅτι τοῦτο γέγονε , κεκενώσθαι λεγόμενον . Ὡσπερ δὲ διαρκῶς ἀποφάνας , ὅτι μηδὲ γέγονε σάρξ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , μήτε μὴν προῆλθε ἄνθρωπος ἐκ γυναικός , τοῖς τὰ τοιαῦτα φρονεῖν ἠρμημένοις ἐπιτιμᾷ , καὶ φησι · Τί οὖν ἀνθερμηνεύει τῷ Παύλῳ , τὸν ἀπαθῆ Θεὸν Λόγον ἐπικεῖνι καταμιγνὺς σώματι , καὶ παθητὸν ἀρχιερεῖα ποιῶν ; Οὐκοῦν ἀκούω καὶ πρὸς ἡμῶν , οἷς δὴ καὶ μᾶλλον ἡλάλησθαι φιλῆ · Τί παρερμηνεύεις τὸν Παῦλον , μᾶλλον δὲ ἅπασαν συκοφαντεῖς τὴν Θεόπνευστον Γραφήν , ὑπεξάγων τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , καὶ ἄνθρωπον ἡμῖν συν-αφεῖς ψιλῇ τιμιώμενον ἐριστάς ἱερέα , καίτοι τὸν αὐτὸν ἀκούων ἀρχιερεῖα τε ὁμοῦ καὶ σύνθρονον ὄντα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καθάπερ ἤδη φθάσαντες εἴπομεν ; Ἐφη γὰρ ὁ Παῦλος , ὅτι « Τοιούτον ἔχομεν ἀρχιερέα , ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς ; » Ὅτι μὲν γὰρ ἀπαθὲς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , παντὶ πού δῆλον ἂν εἴη δημηθῶν · ὅτι δὲ πέπονθεν ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί , κατασφραγίζει πρὸς ἀλήθειαν ἡ τῶν θεηγορῶν φωνή . Εἰ δὲ ἀποφείρας αὐτὸν ἐπιχειρεῖς σώματος τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον , οἰχήσεται σοι τὸ σύμπαν εἰς τὸ μηδέν · εἰ γὰρ μὴ γέγονεν ἄνθρωπος , οὐδὲ ἀπέθανεν ὑπὲρ ἡμῶν · καὶ εἰ μὴ δέ-δωκε τῷ θανάτῳ τὸ ἴδιον σῶμα , πῶς εἶναι λέγεται πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν ; Οὐκοῦν οὔτε ἀπέθανεν , οὔτε ἀνέστη Χριστός . Ἴτω δὴ οὖν εἰς μέσον ὁ θεοπόστος Παῦλος , ἀνακεκραγέτω , λέγων · « Εἰ νεκροὶ οὐχ ἐγείρονται , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · εἰ δὲ Χριστὸς
Lemmas: αὐτός , καθά γράφω . παντελῶς οὖν ὁ τοιόσδε πρός πᾶς ὁτοῖον , καί κατά οὐδείς τρόπος εἄν ἔχω ὁ ἐνδεής ὁ ἄρτιος ἔχω εἰς κατορθόω ἀρετή . πότος δέ εἰμί οὖον τέλειος εἰς ὁ ἀγαθός ὁ ἄν μήτηρ Θεός , περί ὅς καί ὁ προφήτης φημί Ἠσαΐας : « βούτυρον καί μέλι ἐσθίω · πρίν γιγνώσκω αὐτός ἢ προέρχομαι πονηρός , ἐκλέγω ὁ ἀγαθός ; » διότι πρίν γιγνώσκω ὁ παιδίον ἀγαθός , ἢ κακός , ἀπειθέω πονηρία , ὁ ἐκλέγω ὁ ἀγαθός . Πῶς τοίνυν εἰς ἔχω ἐπιδείκνυμι Χριστός ὁ ἀτελής ἐπί πρός ὁ ἀγαθός ; ἢ Ποίας εἄν δήω προκοπή , ὁ οὕτως ἄρτιος ἔχω , ὡς ἀπάτη μήv ἀπειθέω πονηρία , προτάσσω δέ αὐτός , καί μήv καί μόνος αἱρέω ὁ ἀγαθός ; ἄλλος οὐ οἶδα ὅπως ὁ διαβεβαιόω τε καί λέγω , οὕτως ὁ κατά μικρός προέρχομαι εἰς ἀρχιέρεια ; ἀξίωμα , καί παραφέρω εἰς πάσχω ὁ ἑαυτοῦ λόγος , τδ . « Ἰησοῦς δέ προκόπτω ἡλικία καί σοφία καί χάρις , » μονόω ὁ ἑαυτοῦ λόγος καθοράω ὁ ἀτερπής [ σφι . ἀτερπής ] , καί ὡς εὕω ἔχω ὀπειλήφεν εἰς ἄτερπὴν ὑποφέρω , ὁ ὁ τελείωσις τρόπος ἀτερπής ἐγώ πράσσω δυσχωριετης λέγω · οὕτως ὁ χρόνος γεννάω ἀρχιερεύς , ὁ διά πάθημα τελειώνω . ἄρα οὐ ἐναργής ἀποπληξία οὗτος γε ; μᾶλλον δέ οὐ ἀπασάω ραδιουργία ἔλεγχος ; τελειόω μέν γάρ διά πάθημα ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὁ δέ , καίτοι ὁ τελειόω [ τελειόω ] ὁ τρόπος οὐ ἀγνοέω , ὁ ὁ απλουστερος αποκομίζω νόος εἰς ἔκτοπος τις ἔννοια περιεργία , καί προκόπτω φημί εἰς ἀρχιέρεια , καί τελειόω πρός οὗτος , ὁ , ὅτι οὗτος γίγνομαι , κενόω λέγω . ὡς δέ διαρκής ἀποφαίνω , ὅτι μηδέ γίγνομαι σάρξ ὁ ὁ Θεός Λόγος , μήτε μήv προέρχομαι ἄνθρωπος ἐκ γυνή , ὁ ὁ τοιοῦτος φρονέω ἠρμημένοις ἐπιτιμάω , καί φημί · τις οὖν ἀνθερμηνεύει ὁ Παῦλος , ὁ ἀπαθής θεός Λόγος ἐπικεῖνι καταμείγνυμι σῶμα , καί παθητός ἀρχιέρεια ποιέω ; οὐκοῦν ἀκούω καί πρός ἐγώ , ὅς δή καί μᾶλλον ἀλάομαι φιλέω · τις παρερμηνεύω ὁ Παῦλος , μᾶλλον δέ ἅπας συκοφαντέω ὁ θεόπνευστος γραφή , ὑπεξάγω ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί ἄνθρωπος ἐγώ συναφίημι ψιλός τιμάω ἐριστής ἱερεύς , καίτοι ὁ αὐτός ἀκούω ἀρχιέρεια τε ὁμοῦ καί σύνθρονος εἰμί ὁ Θεός καί πατήρ , καθάπερ ἤδη φθάνω εἶπον ; φημί γάρ ὁ Παῦλος , ὅτι « τοιοῦτος ἔχω ἀρχιερεύς , ὅς καθίζω ἐν δεξιός ὁ θρόνος ὁ μεγαλωσύνη ἐν ὁ οὐρανός ; » ὅτι2 μέν γάρ ἀπαθής ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , πᾶς πού δῆλος εἄν εἰμί δημηθῶν · ὅτι δέ πάσχω ὑπέρ ἐγώ σάρξ , κατασφραγίζω πρός ἀλήθεια ὁ ὁ θεηγόρος φωνή . εἰμί δέ ἀποφέρω αὐτός ἐπιχειρέω σῶμα ὁ ἐκ Θεός Λόγος , οἴχομαι σύ ὁ σύμπας εἰς ὁ μηδείς · εἰμί γάρ μή γίγνομαι ἄνθρωπος , οὐδέ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ · καί εἰμί μή δίδωμι ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σῶμα , πῶς εἰμί λέγω πρωτότοκος ἐκ νεκρός ; οὐκοῦν οὔτε ἀποθνῄσκω , οὔτε ἀνίστημι Χριστός . ἴτης δή οὖν εἰς μέσος ὁ θεοπόστος Παῦλος , ἀνακράζω , λέγω · « εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω , οὐδέ Χριστός ἐγείρω · εἰμί δέ Χριστός