cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0044.1
Οὐτω τοιγαροῦν προσδεχθὲντος ἐκείνου , περὶ οὗ γέγονεν ἡ χρισίς ( αὐτοῦ γὰρ ἡ ἐνανθρώπησις , περὶ οὗ γέγονεν ἡ χρισίς ) , ὅταν ἡμῖν ὀνομάζηται Χριστός , οὐ κατὰ γε τὴν σὴν ἀθυροστομίαν , ἄνθρωπὸν ἀπλῶς ὑποτοπιζομεν , διηρημένον τοῦ Λόγου , καὶ ἀνὰ μέρος κείμενον , ἐκ τῆς ἁγίας τετἐχθη Παρθένου , ἀλλ’ αὐτὸν , ὡς ἔφη , τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον ἐνωθέντα σαρκί , καὶ τῷ ἐλαίῳ τῆς ἀγαλλιάσεως χειρισμένον ἀνθρωπίνως παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς . Ὅτι δὲ γέγονε τῷ Θεῷ Λόγῳ περὶ τὸ ἀνθρώπινον ἡ χρισίς , ὅτε πέρηνε καθ’ ἡμᾶς , ἰερὸν ἡμᾶς πιστῶσεται Γράμμα . Ὁ μὲν γὰρ θεσπέσιος Ἰακώβ , τῷ τοῦ Πατρὸς ἀπαίροντος ἑστίας , εἰς τὴν τῶν ποταμῶν ὑπήχθη μέσην , καὶ πρὸς Λάβαν ἦει τὸν τοῦ Βαθουὴλ , ἐνὶ δὲ τῶν διὰ μέσου χωρίων ἐμβεβληκὼς κατηλύζετο . Καὶ δὴ καὶ λίσθῃ τῇ κεφαλᾷν ὑποκλινὰς , τὸν ὕπνον εἰσδέχεται · ἑλμακά τε τεθεαμένος , τὴν ἐκ τῆς ἄνω διήκουσαν εἰς τὸν οὐρανόν , ἀναβαίνοντας τε καὶ καταβαίνοντας δι’ αὐτῆς τοὺς ἀγγέλους , ἐπεστρημένον δὲ τὸν Κύριον ἐπ’ αὐτῆς , θαῦμα μὲν τῶν ὁράσεων ἠποείτο πολὺ · λαβὼν δὲ τὸν λίθον , ἔστησεν αὐτὸν στήλην , καὶ ἐπῆγεν ἔλαιον ἐπὶ τὸ ἄκρον αὐτῆς . Ἄθρει δὴ ἐν τούτοις τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , τὸν ἕνα καὶ μόνον καὶ ἀληθῶς Υἱόν , ὡς λίθον ἀναστηλούμενον · καὶ γὰρ ἐστὶ λίθος ἐκλεκτός , ἄκρογωνιαῖος , ἐντιμος , εἰς κεφαλαὶν γωνίας , καὶ εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν τεθεμελιωθὲς παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς . Ἄθρει δὲ μοι πρὸς τούτῳ καὶ τινὰ χέριαστον τρόπον · οὐ γὰρ ὅλον δι’ ὅλου τῷ ἐλαίῳ κατέδειψεν [ σ . κατέχευσεν ] τὸν λίθον ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ , ἐπῆγεν δὲ μᾶλλον ἐπὶ τὸ ἄκρον αὐτοῦ . Οὕτως , ἵν’ οὕτως εἴπωμεν , οὐχ ὅσος , οὔτε μὴν ὁ Λόγος ἐστὶν ὁ Μονογενής , εἰς ἰδίαν αὐτοῦ χέριαστοι φύσιν · ( πῶς γὰρ ἂν νοοῖτο μετασχητικὸς τοῦ ἰδίου πνεύματος ; ) χρίεται δὲ μᾶλλον , ὡς ἔφη , ἐπὶ τὸ ἄκρον , τοὔτεστιν , ἐξωφανῶς , καὶ οἷον ἐν μέρει καὶ ἄκρῳ τῷ καθ’ ἑαυτὸν τὴν ἀληθινὴν ἰδίῳ σώματι · καὶ ὡσπερ λέγεται παθεῖν σαρκὶ ἀνθρωπίνως , καίτοι τὴν φύσιν ὑπάρχον ἀπαθὴς ὡς Θεός · οὕτω νοεῖται χειρισμένος κατὰ γε τὸ ἀνθρώπινον , καίτοι χρίων αὐτὸς τῷ ἰδίῳ πνεύματι τοὺς οὓς ἄν πρέπῃ μεταλαχεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ . Ἄλλ’ ἡμεῖς μὲν οὕδε τε φρονεῖν ἐγνώκαμεν , καὶ ὀρθοποδεῖν εἰθισάμεθα , τὴν βασιλικὴν τε καὶ ἀδιάστροφον ἐργόμενοι τρίβον . Σημαίνει δὲ λέγων αὐτὸς τῶν δύο φύσεων τὰ τοιαῦτα τῶν ὀνομάτων , ἐκατέρῳ τὸ δοκοῦν ἀπονέμει μετ’ ἐξουσίας · καὶ τὸ μέτριον εἰς λόγους τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ἀσχύνεται · κἂν ἀκούσῃ λέγοντος τοῦ μακαρίου Παύλου · « Ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , γενόμενον ἐκ γυναικός , γενόμενον ὑπὸ νόμον · » Ἄπαγε , φησί , μὴ τὸν ἐκ Θεοῦ φύνα Λόγον ἀπεσταλθαι νομίσης · οὐ γὰρ γέγονεν ἐκ γυναικός · οὐ γέγονεν ὑπὸ νόμον · ὅτι μᾶλλον ταῖς αὐτοῦ φωναῖς , αὐτὰ δὴ πάλιν εἰς
Lemmas: οὗτος τοιγάρ προσδέχομαι ἐκεῖνος , περί ὅς γίγνομαι ὁ χρῖσις ( αὐτός γάρ ὁ ἐνανθρώπησις , περί ὅς γίγνομαι ὁ χρῖσις ) , ὅταν ἐγώ ὀνομάζω Χριστός , οὖον κατά γε ὁ σός ἀθυροστομία , ἄνθρωπος ἀπλόος ὑποτοπίζω , διαιρέω ὁ Λόγος , καί ἀνά μέρος κεῖμαι , ἐκ ὁ ἅγιος τίκτω παρθένος , ἀλλά αὐτός , ὡς φημί , ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ἐνωθέω σάρξ , καί ὁ ἔλαιον ὁ ἀγαλλίασις χειρίζω ἀνθρώπινος παρά ὁ Θεός καί πατήρ . ὅτι2 δέ γίγνομαι ὁ Θεός Λόγος περί ὁ ἀνθρώπινος ὁ χρῖσις , ὅτε πέρνημι κατά ἐγώ , ἱερός ἐγώ πιστόω Γράμμα . ὁ μέν γάρ θεσπέσιος Ἰακώβ , ὁ ὁ πατήρ ἀπαίρω ἑστία , εἰς ὁ ὁ ποταμός ὑπάγω μέσος , καί πρός Λάβαν ἔρχομαι ὁ ὁ Βαθουήλ , ἐν δέ ὁ διά μέσος χωρίον ἐμβάλλω καταλύω . καί δή καί λίζω ὁ κεφαλή ὑποκλίνω , ὁ ὕπνος εἰσδέχομαι · ἑλμακά τε θεάομαι , ὁ ἐκ ὁ ἄνω διακούω εἰς ὁ οὐρανός , ἀναβαίνω τε καί καταβαίνω διά αὐτός ὁ ἄγγελος , ἐπιστρέφω δέ ὁ κύριος ἐπί αὐτός , θαῦμα μέν ὁ ὅρασις ποιέω πολύς · λαμβάνω δέ ὁ λίθος , ἵστημι αὐτός στήλη , καί ἐπάγω ἔλαιον ἐπί ὁ ἄκρος αὐτός . ἀθρέω δή ἐν οὗτος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ εἷς καί μόνος καί ἀληθής υἱός , ὡς λίθος ἀναστηλόω · καί γάρ εἰμί λίθος ἐκλεκτός , ακρογωνιαίος , ἔντιμος , εἰς κεφαλή γωνία , καί εἰς ὁ θεμέλιος Σιών θεμελιόω παρά ὁ Θεός καί πατήρ . ἀθρέω δέ ἐγώ πρός οὗτος καί τις χεριάζω τρόπος · οὖον γάρ ὅλος διά ὅλος ὁ ἔλαιον καταδείκνυμι [ Σ . καταχέω ] ὁ λίθος ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ , ἐπάγω δέ μᾶλλον ἐπί ὁ ἄκρος αὐτός . οὕτως , ἵνα οὕτως εἶπον , οὐ ὅσος , οὔτε μήv ὁ Λόγος εἰμί ὁ Μονογενής , εἰς ἴδιος αὐτός χεριαστος φύσις · ( πῶς γάρ εἄν νοέω μετέχω ὁ ἴδιος πνεῦμα ; ) χρίω δέ μᾶλλον , ὡς φημί , ἐπί ὁ ἄκρος , τουτέστιν , ἐξωφανής , καί οἷος ἐν μέρος καί ἄκρος ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀληθινός ἴδιος σῶμα · καί ὡς λέγω πάσχω σάρξ ἀνθρώπινος , καίτοι ὁ φύσις ὑπάρχω ἀπαθής ὡς Θεός · οὗτος νοέω χειρίζω κατά γε ὁ ἀνθρώπινος , καίτοι χρίω αὐτός ὁ ἴδιος πνεῦμα ὁ ὅς ἄν πρέπω μεταλαγχάνω ὁ ἁγιότης αὐτός . ἄλλος ἐγώ μέν οὐδέ τε φρονέω γιγνώσκω , καί ὀρθοποδέω ἐθίζω , ὁ βασιλικός τε καί ἀδιάστροφος ἔργω τρίβω . σημαίνω δέ λέγω αὐτός ὁ δύο φύσις ὁ τοιοῦτος ὁ ὄνομα , ἐκάς ὁ δοκέω ἀπονέμω μετά ἐξουσία · καί ὁ μέτριος εἰς λόγος ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ασχυνω · κἀν ἀκούω λέγω ὁ μακάριος Παῦλος · « ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός , γίγνομαι ἐκ γυνή , γίγνομαι ὑπό νόμος · » ἄπαγε , φημί , μή ὁ ἐκ Θεός Φυνά Λόγος ἀποστέλλω νομίζω · οὖον γάρ γίγνομαι ἐκ γυνή · οὖον γίγνομαι ὑπό νόμος · ὅτι μᾶλλον ὁ αὐτός φωνή , αὐτός δή πάλιν εἰς