cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0124.1
αὐτὸν τὴν ἀσθένειαν . Καὶ τοῦτο ἡμῖν καθίστησιν ἐναργῶς ὁ θεοπότῳ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης , ὡς γράφους : « Ὁ οὖν Ἰούδας λαβὼν τὴν σπεῖραν , καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων , καὶ ἐκ τῶν Φαρισαίων ὑπηρέτας , ἐρχεται ἔχει μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων . Ἰησοῦς διδοὺς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ’ αὐτόν , ἐξελθὼν , εἶπεν αὐτοῖς · Τίνα ζητεῖτε ; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ · Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον . Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ἐγώ εἰμι . Εἰστήκει καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ’ αὐτῶν . Ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς , ὅτι · Ἐγώ εἰμι , ἀπήλθον εἰς τὰ ὀπίσω , καὶ ἔπεσον χαμαί . » Ἀκούεις , ὅπως κατασπαράγεσθαι μὲν τῆς παρ’ αὐτῷ δόξης , οὐκ ἐξ τοὺς παρὰ τοῦ προδότου συνειλεγμένους · προσεκακόμισε μὲν γὰρ ἑαυτόν , τὸ , « Ἐγώ εἰμι » λέγων · ὁ δὲ καὶ πρὸς μόνην τὴν φωνὴν αὐτοῦ , ἀπηλθον εἰς τὰ ὀπίσω . « Ὅτι δὲ οὐχὶ τῆς αὐτῶν ἰσχύος ἔργον ἦν τὸ κατασχεῖν αὐτόν , ἀλλὰ ὡς ἐν καιρῷ καὶ χρεία τὸν ὑπὲρ ἡμῶν θάνατον ἐποιεῖτο παραδιδόν , πεπληροφορήκε λέγων · « Ὅς ἐπὶ λῃστὴν ἐξῆλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με · καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ ἐκαθίζομην διδάσκων , καὶ οὐκ ἐκρατεσάτε με . Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῶσιν αἱ Γραφαὶ τῶν προφητῶν . » Ὁ γὰρ πάλαι προείρηκε διὰ προφητῶν ἁγίων , τοῦτο πεπλήρωκε καθείς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν ὁ ὑπὲρ πάντων τῆν κτίσιν , καὶ σχήματι εὐρεθείς , ὡς ἄνθρωπος , ὁ ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Πατρός . Ἀνθέτου δὴ οὖν ταῖς τῶν ἀπλουστέρων ἀκοαῖς , τὸ τῆς κράσεως ὄνομα πειρακρῖναι ἐπιχειρῶν , τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ἀδικεῖς τὸ θαῦμα ; οὐ γὰρ τοι προσήκει πικρῶς τε καὶ ἀπηνῶς εἰς μέσον ἔναι λέγοντα · Ἄρα ὁ Θεὸς λόγος κατεσχέθη ; ἢρα τὴν σφαγὴν ὑπέμεινεν ἡ τῆς θεότητος φύσις ; Ὅτι οὐχ [ ἵσ . Ὅτι δὲ ] ἐξ ἀκριδούς ἀμαθίας τὰ τοιαῦτα φῆς , ἐντεῦθεν εἴρη τοι καὶ μάλᾳ ῥάδιως . Τετελειωθῆσθαι φασιν τοὺς ἁγίους μάρτυρας , πάντα παθεῖν ἐλομένους , ἵνα τὸν καλὸν ἄγωνα ἀγωνισάμενοι , τὸν δρόμον τελέσαντες , τὴν πίστιν τηρήσαντες , τὴν τῆς εἰς Χριστὸν γνησιότητος ἀναληψονται στέφανον . Ἄρ’ οὖν εἰ τις ἐροῖτο προσιών · Ὅτε τὰ τῶν ἁγίων σώματα σιδήρῳ κατεζῆνοντο , ἤγουν δεσπάταντο πυρί , ἢ καὶ ὅτι [ ἵσ . ὅτε ] τὴν ἀρχὴν δεσμάταις γεγόναν , ἢρα τοῖς σώμασι συγκατεῖρχθῆσαν αἱ ψυχαί ; ἢρα γεγόναι καὶ αὐταὶ πυρὸς ἔργον καὶ ξίφους ; καίτοι φαμὲν αὐτὰς ἀπαλλάττεσθαι τῶν σωμάτων , τῶν τοιούτων οὐδὲν εἰς ἰδίαν ὑπομεινοῦσας φύσιν . Ἄρ’ οὖν , εἴπὲ μοι , ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ἀμέτοχοι τῶν σ.ε.φάνων εἰσιν ἄν , ὅτι μὴ πεπαθῆσαι τὰ σώματα [ ἵσ . σώματος ] ; Ἄλλ’ ὁ μὲ τῆς ἀληθείας λόγος , οὐχ ἔχει τὸ παθεῖν αὐτοῦ ; [ ἵσ . αὐτάς ; ] · πεπαθῆσαι γὰρ ἐὰ αὐτῶν , καὶ οὐ τὰ ἑτέρων σωμάτων [ ἵσ . σώματα ] . Ἄμαθὲς οὖν ἄρα τὸ διαπυνθάνεσθαι φιλέτως , εἰ παραδίδεται μετὰ τῆς σαρκὸς ἡ τῆς θεότητος φύσις , ἤγουν ἐνεσχέθη τοῖς Ἰουδαίων βρόχοις , ἢ καὶ αὐτὴν ὑπέμεινεν τὴν σφαγὴν · εὐσεβὲς δὲ μᾶλλον ἐννοεῖν , ὅτι πάνυτε καὶ πάντως οἰκειώσεται μὲν ὁ Λόγος τῇ τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ συμβεβηκότα πάθη · μεμένηκε δὲ
Lemmas: αὐτός ὁ ἀσθένεια . καί οὗτος ἐγώ καθίστημι ἐναργής ὁ θεοποτος εὐαγγελιστής Ἰωάννης , ὡς γράφος : « ὁ οὖν Ἰούδας λαμβάνω ὁ σπείρω , καί ἐκ ὁ ἀρχιερεύς , καί ἐκ ὁ Φαρισαῖος ὑπηρέτης , ἔρχομαι ἔχω μετά φαίνω καί λαμπάς καί ὅπλον . Ἰησοῦς δίδωμι πᾶς ὁ ἐρχόμενος ἐπί αὐτός , ἐξέρχομαι , εἶπον αὐτός · τίς ζητέω ; ἀποκρίνω αὐτός · Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος . λέγος αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἐγώ εἰμί . εἰστήκω καί Ἰούδας ὁ παραδίδωμι αὐτός μετά αὐτός . ὡς οὖν εἶπον αὐτός , ὅτι · ἐγώ εἰμί , ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω , καί πίπτω χαμαί . » ἀκούω , ὅπως κατασπαράσσω μέν ὁ παρά αὐτός δόξα , οὐ ἐκ ὁ παρά ὁ προδότης συλλέγω · προσεκακομισος μέν γάρ ἑαυτοῦ , ὁ , « ἐγώ εἰμί » λέγω · ὁ δέ καί πρός μόνος ὁ φωνή αὐτός , ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω . « ὅτι2 δέ οὐ ὁ αὐτός ἰσχύς ἔργον εἰμί ὁ κατέχω αὐτός , ἀλλά ὡς ἐν καιρός καί χρεία ὁ ὑπέρ ἐγώ θάνατος ποιέω παραδίδωμι , πληροφορέω λέγω · « ὅς ἐπί ληιστής ἐξέρχομαι μετά μάχαιρα καί ξύλον συλλαμβάνω ἐγώ · κατά ἡμέρα ἐν ὁ ἱερός καθίζω διδάσκω , καί οὐ κρατέω ἐγώ . οὗτος δέ ὅλος γίγνομαι ἵνα πληρόω ὁ γραφή ὁ προφήτης . » ὁ γάρ πάλαι προαγορεύω διά προφήτης ἅγιος , οὗτος πληρόω καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις , καί σχῆμα εὑρίσκω , ὡς ἄνθρωπος , ὁ ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ πατήρ . Ἀνθέτου δή οὖν ὁ ὁ απλός ἀκοή , ὁ ὁ κρᾶσις ὄνομα πειρακρῖναι ἐπιχειρέω , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ἀδικέω ὁ θαῦμα ; οὖον γάρ ὅς προσήκω πικρός τε καί ἀπηνής εἰς μέσος ἔναι λέγω · ἄρας ὁ θεός λόγος κατέχω ; ἐράω ὁ σφαγή ὑπομένω ὁ ὁ θεότης φύσις ; ὅτι2 οὐ [ ἴς . ὅτι2 δέ ] ἐκ ακριδιδωμι ἀμαθία ὁ τοιοῦτος φημί , ἐντεῦθεν εἴρη ὅς καί μάλα ῥᾳδίως . τελειόω φημί ὁ ἅγιος μάρτυς , πᾶς πάσχω αἱρέω , ἵνα ὁ καλός ἀγών ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω , ὁ πίστις τηρέω , ὁ ὁ εἰς Χριστός γνησιότης ἀναλαμβάνω στέφανος . ἄρα οὖν εἰμί τις εἴρω πρόσειμι · ὅτε ὁ ὁ ἅγιος σῶμα σίδηρος καταζῶ , ἤγουν δεσπάταντο πῦρ , ἢ καί ὅτι [ ἴς . ὅτε ] ὁ ἀρχή δέσμα γονεύς , ἐράω ὁ σῶμα συγκαταχράομαι ὁ Ψυχή ; ἐράω γονεύς καί αὐτός πυρός ἔργον καί ξίφος ; καίτοι φημί αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα , ὁ τοιοῦτος οὐδείς εἰς ἴδιος ὑπομένω φύσις . ἄρα οὖν , εἶπον ἐγώ , οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ἀμέτοχος ὁ σ.ε.φάνων εἰμί ἄν , ὅτι μή παθέω ὁ σῶμα [ ἴς . σῶμα ] ; ἄλλος ὁ ἐγώ ὁ ἀλήθεια λόγος , οὐ ἔχω ὁ πάσχω αὐτός ; [ ἴς . αὐτός ; ] · παθέω γάρ ἔα αὐτός , καί οὖον ὁ ἕτερος σῶμα [ ἴς . σῶμα ] . ἀμαθής οὖν ἄρα ὁ διαπυνθάνομαι φίλος , εἰμί παραδίδομαι μετά ὁ σάρξ ὁ ὁ θεότης φύσις , ἤγουν ἐνέχω ὁ Ἰουδαῖος βρόχος , ἢ καί αὐτός ὑπομένω ὁ σφαγή · εὐσεβής δέ μᾶλλον ἐννοέω , ὅτι πάνυτε καί πάντως οἰκειόω μέν ὁ Λόγος ὁ ὁ ἴδιος σάρξ συμβεβηκός πάθος · μένω δέ