cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0089.1
ταυτὸν ἂν εἴη ψυχὴ τε καὶ σῶμα . Ἄλλ' ἴσως , ἐρεῖ τις , Πῶς ἡ ἁγία καὶ προσκυνημένη Τριάς διορίζεται μὲν εἰς τρεῖς ὑποστάσεις , μίαν δὲ θεότητος ἀποτελεῖ φύσιν ; Ὅτι , φαίην ἂν , τῇ τῶν φύσεων [ ἢ προσώπων , ἢ , ὑποστάσεων ] διαφορᾷ , τὸ ταυτὸν εἰς οὐσίαν ἀναγκαίως ἐπόμενον , εἰ μὴν Θεότητος ἀναχωρίζει ζῦπιν τῶν πιστευόντων τὸν νοῦν · ἐπὶ δὲ γε Ἐμμανουήλ , ἐπειδὴ θεότης ἑτερὸν τὸ παρὰ τὴν ἀνθρωπότητα ἐστιν , εἰ μὴ φαμεν , ἵδιον γενέσθαι τὸ σῶμα τοῦ Λόγου καθ' ἑαυτὸν ἀληθῶς , πῶς ἂν ἐν ἀποτελεῖται πρόσωπον , τὸ ἀμφοῖν ἑκατέρας ἡμῖν ὑποστάσεως γερούσης ἴδιον ὡς ἂνὰ μέρος κεῖμενῃ ; Καὶ εἰ μὴ γέγονεν ἴδιον τὸ ληφθὲν τοῦ προσειληφότος , οὐκ ἀρχέσει συνάφεια κατὰ σύνοδον ἀπλῶς , τὴν ὡς ἐν ἀξίᾳ τὴ μόνῃ καὶ αὐθεντίᾳ , τὸν ἕνα καὶ μόνον ἡμῖν ἀποτελέσας Χριστόν , τὸν αὐτὸν ἕνα Θεὸν ὄντα καὶ ἄνθρωπον . Τότε γάρ , τότε καὶ μᾶλα [ λείπει τι , ἢ , ἀναγκαῖον ] τῆς εἰς αὐτὸν παρατρέπεσθαι πίστεως , χἂν εἰ ἐκ σπέρματος Ἀβραὰμ νοοῖτο κατὰ τὴν σάρκα . Ἕτερον δὲ καὶ ἕτερον εἶναι λέγων , εἶτα πῶς [ ἢ τῷ ] ἐκ σπέρματος Ἀβραὰμ προσχωρίσασθαι δεῖν τὴν πίστιν διαδεδαιούμενος ; ἵσθι , τοι , καὶ μᾶλα σαφῶς , τῆς ἰσου·οῦ κεφαλῆς τὰ τῆς ἀνθρωπο-ιτρίας καταχέων ἐγχλήματα · καὶ τοι παρατοῦμενος , καὶ λίαν ὀρθῶς , τὸ ἀνθρωπολάτρη εἶναι δοκεῖν . Ἄλλ' ὅλῃ κομιδῇ τοῦ χρήναι φρονεῖν τὰ εἰκότα πεφρονηκώς , συκοφαντεῖ καὶ ἕτερος τὸ μέγα τῆς εὐ-αδειᾶς μυστήριον . Ἐπιφέρει γὰρ εὐθὺς · Αὐτὸς γὰρ ἡμῖν τῆς ἐπηγγελμένης εὐλογίας ἐκ σπέρματος Ἀβραὰμ ἀποστάλη , ὡς ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ γένους τὴν τοῦ σώματος θυσίαν συνεπαγόμενος . Ἵγ' ἁμαρ-τῖα · οὖν ἄρα καὶ αὐτὸς γέγονεν ὁ Χριστός , δι' οὗ τὸ καθ' ἡμᾶς ( 23 ) τῆς ἁμαρτίας ἐμφράττεται στόμα , κατὰ τὴν τοῦ ψάλλοντος φωνήν ; ἄρα καὶ αὐτοῦ τοῦ φωτὸς τοῦ ἀληθινοῦ τὸ τῆς ἐπαράτου φαιλότητος ἦλματο σκέος ; ἄρα μεθ' ἡμῶν ἐδεῖτο τοῦ λυτρω-μένου καὶ σώζοντος ο' δὶ' οὗ πᾶσα λύτρωσις καὶ σωτηρίας ἐλπίς ; Πρέπει δ' ἂν αὐτῷ , κατὰ γε τὸ εἰκός , μεθ' ἡμῶν ἀναφέρειν τὰ χαριστήρια , Θεοῦ λέγοντος ἀμνησικάκως ; « Ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἐξαλείφων τὰς ἁμαρτίας σου , καὶ οὐ μὴ μνησθῶσμαι · » καταγορεύσει δὲ καὶ αὐτοῦ , καθὰ καὶ ἡμῶν , ὁ τῆς ἁμαρτίας πατήρ . Εἶτα πῶς οὐ ψευδοεσθὶς , λέγων · « Ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν · » Ἀδυσ-σημίζησαι ποτε κατ' αὐτοῦ , καὶ τῆς Ἰουδαίων συναγωγῆς οἱ προεστηκότες · ἐπειδὴ γὰρ τοὺς τοῦ φόβου βέλεσι κατετρυφέναι , τεθραπτευμένον δοκῆσαι δρώντες τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν , ἀνοσίως ἐφασκον · « ὅλς ὁδὲν τῷ Θεῷ · ἡμεῖς οἴδαμεν , ὅτι οὗτος ἄνθρωπο ; ἀσπαστός ἐστιν . Ὁ δὲ γε Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , ἀθυροστομούσας ἐλέγχων διαρρήδην ἐφασκᾶ · Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρ-τίας ; Εἰ δὲ ἀλήθειαν λέγω , διατί ὑμεῖς οὐ πιστεύετε μοι ; Οὐκοῦν εἰ προσεχέριμχα τὴν θυσίαν , ὑπὲρ τῶν
Lemmas: τατός εἄν εἰμί ψυχή τε καί σῶμα . ἄλλος ἴσως , εἴρω τις , Πῶς ὁ ἅγιος καί προσκυνημένος Τριάς διορίζω μέν εἰς τρεῖς ὑπόστασις , εἷς δέ θεότης ἀποτελέω φύσις ; ὅτι2 , φημί εἄν , ὁ ὁ φύσις [ ἢ πρόσωπον , ἢ , ὑπόστασις ] διαφορά , ὁ τατός εἰς οὐσία ἀναγκαῖος ἔπω , εἰμί μήv θεότης ἀναχωρίζω ζῦπιν ὁ πιστεύω ὁ νόος · ἐπί δέ γε Ἐμμανουήλ , ἐπεί θεότης ἕτερος ὁ παρά ὁ ἀνθρωπότης εἰμί , εἰμί μή φημί , ἴδιος γίγνομαι ὁ σῶμα ὁ Λόγος κατά ἑαυτοῦ ἀληθής , πῶς εἄν ἐν ἀποτελέω πρόσωπον , ὁ ἄμφω ἑκάτερος ἐγώ ὑπόστασις Γερούσης ἴδιος ὡς ἀνά μέρος κείμενος ; καί εἰμί μή γίγνομαι ἴδιος ὁ λαμβάνω ὁ προσλαμβάνω , οὐ ἄρχω συνάφεια κατά σύνοδος ἀπλόος , ὁ ὡς ἐν ἄξιος ὅς μόνος καί αὐθεντία , ὁ εἷς καί μόνος ἐγώ ἀποτελέω Χριστός , ὁ αὐτός εἷς θεός εἰμί καί ἄνθρωπος . τότε γάρ , τότε καί μῆλον [ λείπω τίς , ἢ , ἀναγκαῖος ] ὁ εἰς αὐτός παρατρέπω πίστις , εἷς εἰμί ἐκ σπέρμα Ἀβραάμ νοέω κατά ὁ σάρξ . ἕτερος δέ καί ἕτερος εἰμί λέγω , εἶτα πῶς [ ἢ ὁ ] ἐκ σπέρμα Ἀβραάμ προσχωρέω δήω ὁ πίστις διαδεδαιουμην ; εἰμί , ὅς , καί μῆλον σαφῶς , ὁ ἰσου·οῦ κεφαλή ὁ ὁ ἀνθρωπο-ιτρίας καταχέω ἔγκλημα · καί ὅς παρατουμην , καί λίαν ὀρθῶς , ὁ ἀνθρωπολάτρης εἰμί δοκέω . ἄλλος ὅλος κομιδή ὁ χρή φρονέω ὁ εἰκός φρονέω , συκοφαντέω καί ἕτερος ὁ μέγας ὁ εὐ-αδειᾶς μυστήριον . ἐπιφέρω γάρ εὐθύς · αὐτός γάρ ἐγώ ὁ ἐπαγγέλλω εὐλογία ἐκ σπέρμα Ἀβραάμ ἀποστέλλω , ὡς ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ γένος ὁ ὁ σῶμα θυσία συνεπάγομαι . πνίξ ἁμαρτία · οὖν ἄρα καί αὐτός γίγνομαι ὁ Χριστός , διά ὅς ὁ κατά ἐγώ ( 23 ) ὁ ἁμαρτία ἐμφράσσω στόμα , κατά ὁ ὁ ψάλλω φωνή ; ἄρα καί αὐτός ὁ φάος ὁ ἀληθινός ὁ ὁ ἐπάρατος φαιλοτητη αἱρέω σκέος ; ἄρα μετά ἐγώ δήω ὁ λυτρόω καί σῴζω οὐ διά ὅς πᾶς λύτρωσις καί σωτηρία ἐλπίς ; πρέπω δέ εἄν αὐτός , κατά γε ὁ εἰκός , μετά ἐγώ ἀναφέρω ὁ χαριστήριος , Θεός λέγω ἀμνησίκακος ; « ἐγώ εἰμί ὁ ἐξαλείφω ὁ ἁμαρτία σύ , καί οὖον μή μιμνήσκω · » καταγόρευσις δέ καί αὐτός , καθά καί ἐγώ , ὁ ὁ ἁμαρτία πατήρ . εἶτα πῶς οὖον ψευδοεσθὶς , λέγω · « ἔρχομαι ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος , καί ἐν ἐγώ εὑρίσκω οὐδείς · » αδυσ-σημιζω ποτός κατά αὐτός , καί ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ὁ προίστημι · ἐπεί γάρ ὁ ὁ φόβος βέλος κατατρέπω , τεθραπτευμενω δοκέω δράω ὁ ἐκ γενετή τυφλός , ἀνόσιος φάσκω · « ὅλος ὁδός ὁ Θεός · ἐγώ οἶδα , ὅτι οὗτος άνθρωπος ; ἀσπαστός εἰμί . ὁ δέ γε Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἀθυροστομέω ἐλέγχω διαρρήδην πάσχα · Τῖς ἐκ σύ ἔλεγχος ἐγώ περί ἁμαρτία ; εἰμί δέ ἀλήθεια λέγω , διατί σύ οὖον πιστεύω ἐγώ ; οὐκοῦν εἰμί προσεχέριμχα ὁ θυσία , ὑπέρ ὁ