cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0045.3
Εἶτα πῶς οὐκ ἐμαδρόντητος ἀληθῶς εἴη ἂν , τὰ οὕτως σαφῆ καὶ ἀπαντὶ ἐγνωσμένα , καὶ ἀναμφιλόγως ἔχοντα , τὰ γε ἤκον εἰς μᾶλλον ἀνατρέχειν πειρώμενος ; Τίνα πέμψαμεν ἡμῖν ἐξ οὐρανῶν ὁ Πατήρ , Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν ; οὐ τὸν ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ φύντα Λόγον ; Τίς ἐστιν ὁ καταβὰς καὶ ἀναβὰς ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν , ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα ; ἄρα τὸ πάντα δύνασθαι πληροῦν , τῆς καθ' ἡμᾶς φύσεως ἔργον εἶναι φῆς ; καὶ τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος ἀνέθηκε μέτροις ; περὶ τίνος γέγραφεν ὁ μακάριος Ἰωάννης , « Ὁ ἀνὼθεν ἐρχόμενος , ἄνωθεν πάντων ἐστιν ; » « Ἡ τάχα που καὶ αὐτὸς ψευδομαρτυρήσεις ἂν τοῖς Ἰουδαίοις δήμοις ἐπιτιμῶν τε καὶ λέγων · « Ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστὲ , ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί ; » καὶ πάλιν · « Ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου . » Εἰ γὰρ ἤν ἄνθρωπος ἐκ γυναικὸς καθ' ἕνα τῶν ἄλλων , καὶ οὐχὶ διὰ μᾶλλον ἀσαρχωμένος , καὶ ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ πεφυκώς , ὁ ἀνὼθεν τε καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , πῶς ἂν νοοῖτο καὶ ἀνωθεν εἶναι δι' οὐρανοῦ ; πῶς ἄνωθεν πάντων καὶ οὐκ ἀπὸ γε τοῦ κόσμου , καὶ τοῦ κόσμου μέρος ὑπάρχων διὰ τὴν σάρκα , καὶ ὅσον ἤκον εἰπεῖν κατὰ γε τὸ πρέπον τῇ ἀνθρωπότητι μέτρον , γεγονὼς μετὰ πάντων ὑπὸ Θεοῦ ; Ταύτη τοι , καὶ Θεὸν ἑαυτοῦ κατνοῦμαζε τὸν Πατέρα · καὶτοι φύσει καὶ αὐτὸς ὑπάρχων Θεός , καὶ ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ πεφυκώς ; Υἱὸς μονογενής . Περὶ τίνος ἄρα φησὶν ὁ μακάριος Δαβὶδ , « Ἐξαπέστειλε τὸν Λόγον αὐτοῦ , καὶ ἴασατο αὐτούς ; » Ἰάσατο γὰρ ἡμᾶς , οὐ πρέσβευς , οὐχ ἄγγελος , ἀλλ' αὐτὸς ὁ Κύριος , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἄλλὰ καὶ φύσει ὁ πάντα πληροῦν δυνάμενος Θεὸς Λόγος ἀπεστάλται . Τίνα τρόπον ; ποῦ γὰρ οὐκ εἶναι φαμεν αὐτόν ; ἢ καὶ ὅπου πεμφθήσεται ; καταγορεύσεις οὖν ἄρα καὶ τῷ πανσόφῳ Μωϋσέι , ὡς τὴν ἀπώρθωτον τοῦ Θεοῦ δόξαν οὐ μετρίως τδιχχότα ; ἔφη γάρ , ὅτι « Καταβέβηκεν ὁ Θεός , εἶδει πυρὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σινά . » Κἂν ἀκούσῃς λέγοντος τοῦ μακαρίου Δαβὶδ πρὸς τῶν ὅλων κρατούντα Θεόν · « Ἐξαποστείλεις τὸ Πνεῦμά σου , καὶ κτισθήσονται ; καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς ; » ἀποστήσεις [ ἰσ . ἀπιστήσεις ; ] τάχα που , καὶ ψευδηγορεῖν οἴσῃ τὸν πνευματοφόρον ; οὐ γὰρ τοῦ κινήσιν μεταβατικὴν ποιεῖται τὸ Θεῖον · οὐδ' ἂν ἐκ τόπου πρὸς τόπον μεταχωρήσειεν ἂν , ὡς οὐκ ἐνὸν αὐτῷ τὸν ἐν πᾶσιν εἶναι καὶ τὰ πάντα πληροῦν . Ταῦτά που καὶ [ ἰσ . κατ . ] σαυτὸν λογῆς δι' πάλιν , καὶ τῶν ἀληθῶν ἀπαναστήσῃ δογμάτων , σαυτῷ τε καὶ μόνῳ κατακολουθεῖν ἡρημένῳ · ἀλλ' ἥσθ' που πάντως ἐν ἀμενοσιν ἐννοίαις ἑκεῖνο διενθυμούμενος · ὡς ἄπας ἡμῖν ὁ περὶ Θεοῦ Λόγος πεποίηται μὲν ἀνθρωπίνως · νοεῖται γε μὴν , ὡς ἂν αὐτῷ καὶ μόνῳ κρέπτοι · τεθρύβηκε δι' οὐ μετρίως αὐτὸ τὸ , ὑπὸ
Lemmas: εἶτα πῶς οὐ ἐμαδρόντητος ἀληθής εἰμί εἄν , ὁ οὕτως σαφής καί ἅπας γιγνώσκω , καί ἀναμφίλογος ἔχω , ὁ γε ἥκω εἰς μᾶλλον ἀνατρέχω πειράω ; τίς πέμπω ἐγώ ἐκ οὐρανός ὁ Πατήρ , Σωτήρ καί λυτρωτός ; οὖον ὁ ἐκ ὁ οὐσία αὐτός φύς Λόγος ; Τῖς εἰμί ὁ καταβαίνω καί ἀναβαίνω ὑπεράνω ὁ οὐρανός , ἵνα πληρόω ὁ πᾶς ; ἄρα ὁ πᾶς δύναμαι πληρόω , ὁ κατά ἐγώ φύσις ἔργον εἰμί φημί ; καί ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀνατίθημι μέτρον ; περί τίς γράφω ὁ μακάριος Ἰωάννης , « ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος , ἄνωθεν πᾶς εἰμί ; » « ὁ τάχα ποῦ καί αὐτός ψευδομαρτυρέω εἄν ὁ Ἰουδαῖος δῆμος ἐπιτιμάω τε καί λέγω · « σύ ἐκ ὁ κάτω εἰμί , ἐγώ ἐκ ὁ ἄνω εἰμί ; » καί πάλιν · « ἐγώ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος . » εἰμί γάρ ἐάν ἄνθρωπος ἐκ γυνή κατά εἷς ὁ ἄλλος , καί οὐ διά μᾶλλον ἀσαρχωμένος , καί ἐν ἀνθρώπειος μορφή φύω , ὁ ἄνωθεν τε καί ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , πῶς εἄν νοέω καί ἄνωθεν εἰμί διά οὐρανός ; πῶς ἄνωθεν πᾶς καί οὐ ἀπό γε ὁ κόσμος , καί ὁ κόσμος μέρος ὑπάρχω διά ὁ σάρξ , καί ὅσος ἥκω εἶπον κατά γε ὁ πρέπω ὁ ἀνθρωπότης μέτρον , γίγνομαι μετά πᾶς ὑπό Θεός ; Ταύτη ὅς , καί θεός ἑαυτοῦ κατνουμαστος ὁ πατήρ · καίτοι φύσις καί αὐτός ὑπάρχω Θεός , καί ἐκ ὁ οὐσία αὐτός φύω ; υἱός μονογενής . περι τίς ἄρα φημί ὁ μακάριος Δαυίδ , « ἐξαποστέλλω ὁ Λόγος αὐτός , καί ἰάομαι αὐτός ; » ἰάομαι γάρ ἐγώ , οὖον πρεσβεύς , οὐ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ Κύριος , κατά ὁ γραφή . ἀλλά καί φύσις ὁ πᾶς πληρόω δύναμαι θεός Λόγος ἀποστέλλω . τίς τρόπος ; ποῦ γάρ οὐ εἰμί φημί αὐτός ; ἢ καί ὅπου πέμπω ; καταγόρευσις οὖν ἄρα καί ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς , ὡς ὁ ἀπορθόω ὁ Θεός δόξα οὖον μέτριος τδιχχότα ; φημί γάρ , ὅτι « καταβαίνω ὁ Θεός , εἶδος πυρός ἐπί ὁ ὄρος Σινά . » κἀν ἀκούω λέγω ὁ μακάριος Δαυίδ πρός ὁ ὅλος κράτος Θεός · « ξαποστέλνω ὁ πνεῦμα σύ , καί κτίζω ; καί ἀνακαινίζω ὁ πρόσωπον ὁ γῆ ; » ἀφίστημι [ ἴς . ἀπιστέω ; ] τάχα ποῦ , καί ψευδηγορέω φέρω ὁ πνευματοφόρος ; οὖον γάρ ὁ κίνησις μεταβατικός ποιέω ὁ θεῖον · οὐδέ εἄν ἐκ τόπος πρός τόπος μεταχωρέω εἄν , ὡς οὐ ἐν-εἰμί αὐτός ὁ ἐν πᾶς εἰμί καί ὁ πᾶς πληρόω . ταῦτα ποῦ καί [ ἴς . κατά . ] σαυτοῦ λογεύς διά πάλιν , καί ὁ ἀληθής ἀπανίστημι δόγμα , σεαυτοῦ τε καί μόνος κατακολουθέω αἱρέω · ἀλλά εἰμί ποῦ πάντως ἐν ἄμενος ἔννοια ἐκεῖνος διενθυμέομαι · ὡς ἅπας ἐγώ ὁ περί Θεός Λόγος ποιέω μέν ἀνθρώπινος · νοέω γε μήv , ὡς εἄν αὐτός καί μόνος κρέπτοι · θρύβω διά οὖον μέτριος αὐτός ὁ , ὑπό