cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0129.1
ἠφλαφθέντα χεραίν , οὐδὲν ἦττον ἡμῖς ἔσσαρχωμένον νοοῦμεν τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , ἕνα τε καὶ τὸν αὐτὸν ὁμολογοῦμεν Υἱόν . Ἄνθρωπος γὰρ τὴν φύσιν ὑπάρχων , γέγονεν ὁρατός , ὅτι καὶ ἴδιον ἦν αὐτοῦ τὸ ὁρώμενον σῶμα . Φάλλει γοῦν ὁ θεῖος ἡμῖν Δαβὶδ · Ὁ Θεὸς ἐμφανὴς ἦκει , ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ παρασιωπηθήσεται . » Καὶ μὴν καὶ ὁ μακάριος Ἄβδαχοῦμ · Ὁ Θεὸς ἐκ Θαμανὸν ἦκει , καὶ ὁ Ἄγιος ἐξ ὄρους κατασκίου δασέος ; Ὡς ὑπάρχων καὶ ἀναρχος , ἀπὸς γενέσθαι λέγεται διὰ τὸ ἐνωθὲν αὐτῷ σῶμα · γράφει γοῦν ὁ Λουκᾶς · Ἐπειδὴ περ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἡμῖν πραγμάτων , καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ’ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου · » καὶ πρὸς γε τοῦτο φησιν ὁ σοφὸς Ἰωάννης · Ὁ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς , ὁ ἀκηκόαμεν , τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν , ἰδεασάμεθα , καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ Λόγου τῆς ζωῆς , καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη , καὶ ἐωράκαμεν καὶ μαρτυροῦμεν , καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον , ἥτις ἦν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν . » Ἄλλ’ εἰ μὴ γέγονεν ἀπὸς τε καὶ ὁρατός , ὡς ἴδιον ἔχων τὸ ὑποπίπτον ἀφῆ καὶ ὁράσει σῶμα , πῶς αὐτόπται τοῦ Λόγου γεγονάσιν οἱ πάνσοφοι μαθηταί ; Πῶς δὲ καὶ τεθάνται , καὶ ψηλαφήσαι φασὶ τὸν Λόγον τῆς ζωῆς , ἥτις ἦν πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν ; Τοῦτον οὖν αὐτὸν τὸν ἀπὸν τε καὶ ὁρατόν , τὸν τῷ ξύλῳ προσηλωμένον , ἐκὼν μὲν ὁ Θωμᾶς , ὁμολογεῖ δὲ καὶ μάλ’ ὀρθῶς Θεὸν καὶ Κύριον . Ἐφη γὰρ εὐθὺς · Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου ; εἶτα πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός · Ὅτι ἐώρακας με , πεπίστευκας · μακάριοι οἱ μὴ θεωράκότες , καὶ πιστεύσαντες . » Τί πιστεύσαντες , εἶπὲ μοι ; Ἄρα οὐχ ὅτι Θεὸς ὢν φύσει , τὸν ἴδιον ἐκ νεκρῶν ἀνέστησε ναόν ; Καίτοι πῶς ἀμφιλογὸν τὸ πράγμα ἐστίν ; Ἄλλ’ ὁ χρηστὸς οὗτος , μονοῦνυχί ταις τοῦ μαθητοῦ φωναῖς ἐπερυθριῶν ἀσυνέτως , Οὐχ ὁμολόγησε , φησίν , αὐτόν , ὅτι καὶ Κύριος καὶ Θεὸς ἐστὶν ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν · παρατρέπεται δὲ μᾶλλον ἐπὶ τὸ αὐτῷ δοκοῦν τὴν τοῦ λόγου δύναμιν , καὶ φησίν , ὅτι τὸν παραδοξοποιὸν ἐδοξολόγει Θεόν , λέγων · Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου . » Προσεπάγει δὲ τοῖς · Οὗ τὸ ψηλαφθὲν προσταγορεύων Θεόν · οὐ γὰρ ψηλαφῆσαι Θεότης εὕρισκεται . Ἐπιτιμᾷς οὖν τῷ μαθητῇ , εἶπὲ μοι , Κύριον καὶ Θεὸν ὀνομάζοντι τὸν Χριστόν ; Καίτοι δέδειχεν ἡμῖν ἀρτίως ὁ λόγος , ὅτι Θεὸς ὢν κατὰ φύσιν ὁ Μονογενής , ἀναρχὸς καὶ ἀόρατος , ἀπὸς γέγονε καὶ ὁρατός . Ὡσαν δὲ λέγης · Οὐ γὰρ ψηλαφῆσαι Θεότης εὕρισκεται , πάλιν ἐκεῖνο ἐρωμὲν · Τί παρασώμενος τὴν ὁμολογίαν , ὡς περὶ γυναικὸς διαλέγῃ θεότητος ; εἰς λήθην δὲ ὡς περ ἐληλακώς , ὅτι καὶ ἐσαρκώθη καὶ ἐνηθρώπησεν ὁ ἀναρχὸς καὶ ἀσώματος , οὐκ ἀνέχῃ Θεὸν ὀνομαζοῦντα αὐτὸν τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , διὰ τοῦ τὸ ἐψηλαφῆσθαι σαρخی , ὥσθαι τε ὁμοίως τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ; Ἄλλ’ ἡμεῖς γε , ὡς ἄν , ὁμοῦ τῷ μακαρίῳ Θωμᾷ , τὸν τῷ ξύλῳ προσηλωμένον , τὸν ψηλαφηθέντα χεραίν , θεωραμένον τε τοῖς ἀνθρωπίνοις ὀμμασι , ταῖς
Lemmas: ἠφλαφθέντα χέρα , οὐδείς ἀίσσω ἡμεῖς ἔσσαρχωμένον νοέω ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , εἷς τε καί ὁ αὐτός ὁμολογέω υἱός . Ἄνθρωπος γάρ ὁ φύσις ὑπάρχω , γίγνομαι ὁρατός , ὅτι καί ἴδιος εἰμί αὐτός ὁ ὁράω σῶμα . φαλλός γοῦν ὁ θεῖος ἐγώ Δαυίδ · ὁ θεός ἐμφανής ἥκω , ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον παρασιωπάω . » καί μήv καί ὁ μακάριος Ἄβδαχοῦμ · ὁ θεός ἐκ Θαμανὸν ἥκω , καί ὁ Ἄγις ἐκ ὄρος κατάσκιος δασύς ; ὡς ὑπάρχω καί ἄναρχος , ἀπός γίγνομαι λέγω διά ὁ νοέω αὐτός σῶμα · γράφω γοῦν ὁ Λουκᾶς · ἐπεί περ πολύς ἐπιχειρέω ἀνατάσσω διήγησις περί ὁ πληροφορέω ἐγώ πρᾶγμα , καθώς παραδίδωμι ἐγώ ὁ ἀπό ἀρχή αὐτόπτης καί ὑπηρέτης γίγνομαι ὁ λόγος · » καί πρός γε οὗτος φημί ὁ σοφός Ἰωάννης · ὁ εἰμί ἀπό ἀρχή , ὁ ἀκούω , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὁράω , καί ὁ χείρ ἐγώ ψηλαφάω περί ὁ Λόγος ὁ ζωή , καί ὁ ζωή φανερόω , καί ὁράω καί μαρτυρέω , καί ἀπαγγέλλω σύ ὁ ζωή ὁ αἰώνιος , ὅστις εἰμί πρός ὁ πατήρ καί φανερόω ἐγώ . » ἄλλος εἰμί μή γίγνομαι ἀπός τε καί ὁρατός , ὡς ἴδιος ἔχω ὁ ὑποπίπτω ἁφή καί ὅρασις σῶμα , πῶς αὐτόπτης ὁ Λόγος γίγνομαι ὁ πάνσοφος μαθητής ; Πῶς δέ καί θνῄσκω , καί ψηλαφάω φημί ὁ Λόγος ὁ ζωή , ὅστις εἰμί πρός ὁ πατήρ , καί φανερόω ἐγώ ; οὗτος οὖν αὐτός ὁ ἄπειμι τε καί ὁρατός , ὁ ὁ ξύλον προσηλόω , ἔκω μέν ὁ Θωμᾶς , ὁμολογέω δέ καί μάλα ὀρθῶς θεός καί κύριος . φημί γάρ εὐθύς · ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ Θεός ἐγώ ; εἶτα πρός αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὅτι2 ὁράω ἐγώ , πιστεύω · μακάριος ὁ μή θεωρακοαιρεω , καί πιστεύω . » τις πιστεύω , εἶπον ἐγώ ; ἄρας οὐ ὅτι θεός εἰμί φύσις , ὁ ἴδιος ἐκ νεκρός ἀνίστημι ναός ; καίτοι πῶς αμφιλογος ὁ πράγμα εἰμί ; ἄλλος ὁ χρηστός οὗτος , μονοῦνυχί ὅς ὁ μαθητής φωνή επερυθριον ἀσύνετος , οὐχ ομολογώ , φημί , αὐτός , ὅτι καί Κύριος καί θεός εἰμί ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρός · παρατρέπω δέ μᾶλλον ἐπί ὁ αὐτός δοκέω ὁ ὁ λόγος δύναμις , καί φημί , ὅτι ὁ παραδοξοποιός δοξολογώ Θεός , λέγω · ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ Θεός ἐγώ . » προσεπάγω δέ ὁ · οὗ ὁ ψηλαφάω προσταγορευω Θεός · οὖον γάρ ψηλαφάω θεότης εὑρίσκω . ἐπιτιμάω οὖν ὁ μαθητής , εἶπον ἐγώ , κύριος καί θεός ὀνομάζω ὁ Χριστός ; καίτοι δείκνυμι ἐγώ ἄρτιος ὁ λόγος , ὅτι θεός εἰμί κατά φύσις ὁ Μονογενής , ἄναρχος καί ἀόρατος , ἀπός γίγνομαι καί ὁρατός . ὠθέω δέ λέγω · οὖον γάρ ψηλαφάω θεότης εὑρίσκω , πάλιν ἐκεῖνος ἐράω · τις παρασῴζω ὁ ὁμολογία , ὡς περί γυνή διαλέγω θεότης ; εἰς λήθη δέ ὡς περ ἐλαύνω , ὅτι καί σαρκόω καί ἐνανθρωπέω ὁ ἄναρχος καί ἀσώματος , οὐ ἀνέχω θεός ὀνομάζω αὐτός ὁ θεόπνευστος γραφή , διά ὁ ὁ ψηλαφάω σαρ , ἵζω τε ὁμοίως ὁ ἅγιος ἀπόστολος ; ἄλλος ἐγώ γε , ὡς ἄν , ὁμοῦ ὁ μακάριος Θωμᾶς , ὁ ὁ ξύλον προσηλόω , ὁ ψηλαφάω χέρα , θεωρέω τε ὁ ἀνθρώπινος ὄμμα , ὁ