cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0055.1
δὲ καὶ αὐτὸ κατὰ τὸ εἶδος , καὶ τῆς ἀληθείας τὴν δύναμιν , κεχώρηκε πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ δοκοῦν , καὶ φησι · [ Διὰ τοῦτο καὶ Χριστὸς ὁ Θεὸς Λόγος ὀνομάζεται , ἐπειδὴ ἔχει τὴν συναφείαν τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν σωματικὴν . Καὶ οὐχ ἔστι τὸν Θεὸν Λόγον ἄνευ τῆς ἀνθρωπότητος πράξαι τι . Ἀπχριβῶσαι γὰρ εἰς ἄκραν συναφείαν , οὐχ εἰς ἀπολέσειν , κατὰ τοὺς σοφοὺς τῶν δογματιστῶν τῶν νεωτέρων . ] Ὅτε τοίνυν Χριστὸν ὀνομάζειν φησὶν ἰδίως τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , ὡς ἔχοντα τὴν συναφείαν πρὸς Χριστὸν , ὡς πρὸς ἕτερον που δηλονότι , πῶς οὐ πεπλῆγμαι που μᾶλλον εἰρηκώς , ὅτι μετὰ τὴν ἀνάληψιν οὐ δύναται καλεῖσθαι κεχωρισμένος ; εἴπερ οὐχ ἔν τι νοεῖται πρὸς ἡμῶν , τὸ ἕτερον τινὶ σχετικῶς συνήφθαι λεγόμενον · διὸ γὰρ πάντως τὰ ἀλλήλοις συμβαίνοντα , καὶ οὐχ ἔν αὐτῷ τι , τὸ ἑαυτῷ συναπτόμενον , νοεῖτ' ἂν εἰκῶς . Ψευδομαρτεῖ γὰρ οὐν καὶ ἐκεῖνο καὶ λῆρος ἕτερος . Ἡμεῖς δὲ μετὰ τὴν ἕνωσιν , κἂν εἰ Θεὸν Λόγον ὀνομάζοι τις , οὐ διὰ νοοῦμεν αὐτὸν τῆς ἰδίας σαρκὸς · κἂν εἴπη Χριστὸν , σαρκωθέντα τὸν Λόγον ἐπιγινώσκομεν . Τίς δὲ δὴ ἄρα καὶ ὁ τῆς παρὰ σοῦ λεγομένης συναφείας νοεῖται τρόπος ; Εἰ μὲν γὰρ ἡγούσατο φῆς καθ' ὑπόστασιν τῷ ἐκ Θεοῦ φύσει Λόγῳ τὸ ἀνθρώπινον , εἰ τὴν θείαν , εἴπε μοι , παραυρίσκεις σάρκα ; καὶ τοὺ προσκυνεῖν αὐτῇ μὴ παραιτούμενος , πρέποντος μόνῃ τῇ θείᾳ τε καὶ ἀπορρήτῳ φύσει τοῦ προσκυνεῖν δεῖν . Εἰ δὲ ἀληθῆ μὲν οὐχ ὅσι γενησθαι τὴν ἕνωσιν , συναφείαν δὲ μᾶλλον ἡμῖν ὀνομάζεις τὴν κατὰ γε τὴν ὁμωνυμίαν , καὶ τὴν ἐν φιλαίς καὶ μόναις ταῖς Ἰσαῖς κλησεσιν ἀξίαν , τί σεμνολήσεις , ἀπχριβῶσαι λέγων τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον πρὸς ἄκραν συναφείαν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν πρὸς τὸν Λόγον ; Ὁμώνυμον μὲν γὰρ ἀλλήλοις εἶναι ἂν , τὸ τε Υἱὸς Ἰῶ , καὶ Κύριος Κυρίῳ · ἀλλ' οὐδὲν ἀλλήλων μετονοστοῦτο ἂν τὰ ὀνόματα · καὶ τὸ περιττὸν ἐν τούτοις πολυπραγμονεῖν , εἰκαίον οἶμαι που · Υἱὸς γὰρ Υἱῷ , καὶ τὸ Υἱὸς [ Ἰσ . καθὰ Υἱὸς , ἢ , καθὼ Υἱὸς ] , οὔτε τὸ μειζόν , οὔτε τὸ ἐλάττον ἔχει . Περισοπεῖς οὖν ἄρα καὶ μᾶλα σαφῶς , ἀπχριβῶσαι λέγων αὐτὸν πρὸς ἄκραν συναφείαν . Πρέπει δ' ἂν , κατὰ γε τὸ αὐτὸ μοι δοκοῦν , οὐχὶ ταῖς ὁμωνυμίαις · τὸ ἀπχριβῶσαι λέγειν αὐτὰς ἀλλήλαις · ἐκεῖνοις δὲ μᾶλλον , ἃ τὴν εἰς πᾶν ὁμοῖον ἰσότητά τε καὶ ὁμοιότητα τῶν ἐν εἶναι πεπιστευμένων , διαλεγόντα φαίνεται · οὖν , φέρε εἰπεῖν , ἀπχριβῶσαι φαμεν πρὸς ἄκραν ἐμφέρεσιαν τῆς τοῦ Δείνος μορφῆς , ἢ τὸν ἐξ αὐτοῦ γεγενημένον υἱόν , ἢ , φέρε εἰπεῖν , εἰκόνα . Κατὰ δὲ γε τὸν τῆς συναφείας τρόπον , πῶς ἂν ἀπχριβῶσαι λέγοιντο καὶ νοεῖνθό τινα ; Ἄλλ' αὐτὸς μὲν ἡρμήνευσεν ἡμῖν τῆς συναφείας τὴν δύναμιν . [ Οὐ γὰρ ἔστι , φησι , τὸν Θεὸν Λόγον , ἄνευ τῆς ἀνθρωπότητος πράξαι τι . ] Ὁμόρρωνος οὖν ἀλλήλοις καὶ ὁμωνύμων ἐστι κατὰ σέ , καὶ ἀπὸ κοινῶν σκεμμάτων ἐφ' ἕκαστα τῶν πρακτέων ἰέναι πιστεύσομεν τῶν παρὰ σοῦ λεγομένων υἱῶν ἑνωρίμων · εἴτα , πῶς οὐ δύο χριστοί , καὶ υἱοί , καὶ κύριοι ; Ἄλλ' ὡς ὀργάνῳ τῷ σώματι κεχρῆσθαι τὸν Λόγον διέχυρξαι κατὰ τὸ εἶδος . Ἄλλ' εἰ μὲν ἕνα φῆς Υἱόν , καὶ μίαν ὑπόστασιν τὴν τοῦ Λόγου σεσαρκωμένην , οὐχ αὐτὸς ἔστι Θεότητος ὀργανόν · κεχρῆσθαι -
Lemmas: δέ καί αὐτός κατά ὁ εἶδος , καί ὁ ἀλήθεια ὁ δύναμις , χωρέω πάλιν ἐπί ὁ αὐτός δοκέω , καί φημί · [ Ζεύς οὗτος καί Χριστός ὁ θεός Λόγος ὀνομάζω , ἐπεί ἔχω ὁ συνάφεια ὁ πρός ὁ Χριστός σωματικός . καί οὐ εἰμί ὁ θεός Λόγος ἄνευ ὁ ἀνθρωπότης πράσσω τίς . Ἀπχριβῶσαι γάρ εἰς ἄκρος συνάφεια , οὐ εἰς ἀπόλλυμι , κατά ὁ σοφός ὁ δογματιστής ὁ νέος . ] ὅτε τοίνυν Χριστός ὀνομάζω φημί ἰδίως ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , ὡς ἔχω ὁ συνάφεια πρός Χριστός , ὡς πρός ἕτερος ποῦ δηλονότι , πῶς οὖον πλήσσω ποῦ μᾶλλον εἴρω , ὅτι μετά ὁ ἀνάληψις οὖον δύναμαι καλέω χωρίζω ; εἴπερ οὐ ἐν τίς νοέω πρός ἐγώ , ὁ ἕτερος τις σχετικός συνάπτω λέγω · διό γάρ πάντως ὁ ἀλλήλων συμβαίνω , καί οὐ ἐν αὐτός τίς , ὁ ἑαυτοῦ συνάπτω , νοέω εἄν ἵημι . Ψευδομαρτεῖ γάρ ὀν καί ἐκεῖνος καί λῆρος ἕτερος . ἐγώ δέ μετά ὁ ἕνωσις , κἀν εἰμί θεός Λόγος ὀνομάζω τις , οὖον διά νοέω αὐτός ὁ ἴδιος σάρξ · κἀν εἶπον Χριστός , σαρκόω ὁ Λόγος ἐπιγιγνώσκω . Τῖς δέ δή ἄρα καί ὁ ὁ παρά σύ λέγω συνάφεια νοέω τρόπος ; εἰμί μέν γάρ ἡγέομαι φημί κατά ὑπόστασις ὁ ἐκ Θεός φύσις Λόγος ὁ ἀνθρώπινος , εἰμί ὁ θεῖος , εἶπον ἐγώ , παραυρισκω σάρξ ; καί ὅς προσκυνέω αὐτός μή παραιτέομαι , πρέπω μόνος ὁ θεῖος τε καί ἀπόρρητος φύσις ὁ προσκυνέω δήω . εἰμί δέ ἀληθής μέν οὐ αἵμων γίγνομαι ὁ ἕνωσις , συνάφεια δέ μᾶλλον ἐγώ ὀνομάζω ὁ κατά γε ὁ ὁμωνυμία , καί ὁ ἐν φίλος καί μόνος ὁ Ἴσος κλῆσις ἄξιος , τίς σεμνολανθανω , ἀπχριβῶσαι λέγω ὁ ἐκ Θεός Λόγος πρός ἄκρος συνάφεια , δῆλος δέ ὅτι ὁ πρός ὁ Λόγος ; ὁμώνυμος μέν γάρ ἀλλήλων εἰμί εἄν , ὁ τε υἱός Ἰῶ , καί Κύριος κύριος · ἀλλά οὐδείς ἀλλήλων μετονοστοῦτο εἄν ὁ ὄνομα · καί ὁ περισσός ἐν οὗτος πολυπραγμονέω , καίω οἴομαι ποῦ · υἱός γάρ υἱός , καί ὁ υἱός [ Ἴς . καθά υἱός , ἢ , καθίημι υἱός ] , οὔτε ὁ μείζων , οὔτε ὁ ἐλάσσων ἔχω . Περισοπεῖς οὖν ἄρα καί μῆλον σαφῶς , ἀπχριβῶσαι λέγω αὐτός πρός ἄκρος συνάφεια . πρέπω δέ εἄν , κατά γε ὁ αὐτός ἐγώ δοκέω , οὐ ὁ ὁμωνυμία · ὁ ἀπχριβῶσαι λέγω αὐτός ἀλλήλων · ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ὁ ὁ εἰς πᾶς ὅμοιος ἰσότης τε καί ὁμοιότης ὁ ἐν εἰμί πιστεύω , διαλέγω φαίνω · οὖν , φέρω εἶπον , ἀπχριβῶσαι φημί πρός ἄκρος ἐμφέρω ὁ ὁ Δείνος μορφή , ἢ ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι υἱός , ἢ , φέρω εἶπον , εἰκών . κατά δέ γε ὁ ὁ συνάφεια τρόπος , πῶς εἄν ἀπχριβῶσαι λέγω καί νοέω τις ; ἄλλος αὐτός μέν ἑρμηνεύω ἐγώ ὁ συνάφεια ὁ δύναμις . [ οὖον γάρ εἰμί , φημί , ὁ θεός Λόγος , ἄνευ ὁ ἀνθρωπότης πράσσω τίς . ] Ὁμόρρωνος οὖν ἀλλήλων καί ὁμώνυμος εἰμί κατά σός , καί ἀπό κοινός σκέμμα ἐπί ἕκαστος ὁ πρακτέος εἶμι πιστεύω ὁ παρά σύ λέγω υἱός Ἐνώριμος · εἴτα̅ , πῶς οὖον δύο χριστός , καί υἱός , καί κύριος ; ἄλλος ὡς ὄργανον ὁ σῶμα χράομαι ὁ Λόγος διεχυερδω κατά ὁ εἶδος . ἄλλος εἰμί μέν εἷς φημί υἱός , καί εἷς ὑπόστασις ὁ ὁ Λόγος σαρκώω , οὐ αὐτός εἰμί θεότης ὄργανον · χράομαι -