cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0080.1
τοῦ δευτέρου , τοῦ ἀνῆλθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ , φημὶ δὴ Χριστοῦ , τοῦ πρὸς ζῶνν ἡμᾶς τὴν ἀκήρατον ἀναφέροντος , καὶ ἀσάρπτον ἀποφαίνοντος τὸ θανάτου κακόχον , καὶ ἀπαλλάττοντος ἀμαρτιῶν τὸ τῆς ἁμαρτίας βρόχος ἐνειλημμένον . Οὕτω πού πρὸς τὸν Υἱὸν αὐτὸς φησιν ὁ Πατήρ : « Ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς φῶς ἐθνῶν . ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν , ἐξαγαγεῖν ἐν δεσμοῖς δεδεμένους , καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει . » Καὶ πάλιν διὰ φωνῆς Ἠσαΐου : « Εὐλογήσει με τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ , σειρήνες καὶ θυγατέρες στρουθῶν · ὅτι ἔδωκα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ , καὶ ποταμοὺς ἐν γῇ ἄνύδρῳ , ποτίσαι τὸ γένος μου τὸ ἐκλεκτόν · λαόν , περὶ μεριμνοῦσά μεν ἀρετάς · μου διηγησάται . » Ὁ δὴ καὶ συνειδὲς εὖ μᾶλα , τοὺς ἐξ ἐθνῶν διὰ πίστεως κεκλημένους , εἰς θεογνωσίαν ἀληθῆ γράφει καὶ φησιν ὁ θεοπότατος Πέτρος : « Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν , βασιλεῖον ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιον , λαὸς εἰς περιποίησιν , ἵνα τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλοῦντος · ἐπὶ τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς , οἵ ποτε οὐ λαός , νῦν δὲ λαός . » Εἰ δὲ καθάπαρ αὐτῷ σοι δοκεῖ καὶ φρονεῖν καὶ λέγειν , ἀπεστάλη ὁ ἡμῖν ὁμοούσιος , οὐκ ἐπὶ δὲ καὶ αὐτῷ τῷ Πατρι , κατ’ οὐδένα τρόπον ἡμεῖς θεοῦ φύσεως γεγονάμεν κοινωνοί · μενεῖν γὰρ , ὡς ἔφη , καὶ ἔτι μεν ἔτι γένος τοῦ πρώτου , τοῦ παραπέμποντος εἰς ἀράν καὶ θάνατον , καὶ ὑπὸ ποινῆς ἁμαρτίας . Μωμωτάωμεθα δὴ οὖν , καὶ ἔτι οὐδὲν ἦττον καὶ νῦν ἐν οἷς ἦμεν πάλαι , καὶ πρὸ τῆς ἐπιδοίας . Πῶς οὖν ἐτι τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν , καὶ ἰδοὺ γέγονε καινά ; Ποῦ δὲ - « Εἰ τις ἐν Χριστῷ , καινὴ κτίσις ; » Ἄλλ’ αἰσχύνῃ θεὸν ὁμολογεῖν καθ’ ἡμᾶς γενόμενον ἀνθρώπων , τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ; Ἐπιπλήττετε οὖν αὐτόν , καὶ οὐ σοφὰ βεβουλεύσθαι φῆς , ὅτι κεκένωκεν ἑαυτὸν δι’ ἡμᾶς . Οὐκοῦν ἀκούσῃ λέγοντος : « Ὑπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ , σκάνδαλόν μου εἶ ; ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων . » Ἐρευνήσωμεν μεθ’ ἡμῶν τὴν θεόπνευστον Γραφήν . Ὄφθη ποτὲ καὶ τῷ πατριάρχῃ Ἰακὼβ τῆς μὲν τοῦ Λάβαν ἐστίας ἀπαλροντι , πρὸς αὐτὰς δὲ γεγονότι ταῖς διαβάσει τοῦ Ἰαβὺχ , καθὰ γέγραπται : « Ἐπελείφθη γὰρ Ἰακὼβ μόνος , καὶ ἐπάλαισεν ἄνθρωπος μετ’ αὐτοῦ , ἕως πρωΐ . Οἶδε [ ἰς . εἶδε ] δὲ , ὅτι οὐ δύναται πρὸς αὐτόν , καὶ ἥφαστο τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ αὐτοῦ , καὶ ἐνάρχησε τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ Ἰακὼβ , ἐν τῇ παλαιαν αὐτὸν μετ’ αὐτοῦ . Εἶπε δὲ αὐτῷ · Ἀπολύει με · ἀνέβη γὰρ ὁ ὀρθρος · ὁ δὲ εἶπεν · Οὐ μὴ σε ἀποστείλω , ἐὰν μὴ με εὐλογήσῃς . » Καὶ μεθ’ ἕτερα πάλλιν · « Καὶ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου , Εἶδος Θεοῦ · Εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή . Ἀνέτειλε δὲ αὐτῷ ὁ ἥλιος , ἡνίκα παρῆλθεν τὸ εἶδος τοῦ Θεοῦ . » Σὺνοὖν ὅπως , οὐχ ὡς ἀσώματος τε καὶ ἀναφὴς ἄνθρωψεῖν φαίνεσθαι τῷ πατριάρχῃ τοτηνικάδε , τὸν τοῦ μυστηρίου τύπον προαναφαίνων αὐτῷ · ἀλλ’ ἦν ἄνθρωπος ὁ παλαιῶν , καὶ ἤν ἐν εἰς τοῦτο δαπανήσας τὴν νύκτα · πλὴν διαυγάζουσης ἡμέρας , ὀρθροῦ τε
Lemmas: ὁ δύο , ὁ ἀνέρχομαι καί ἐκ οὐρανός , φημί δή Χριστός , ὁ πρός ζῶ ἐγώ ὁ ἀκήρατος ἀναφέρω , καί ἀσάρπτον ἀποφαίνω ὁ θάνατος κόχος , καί ἀπαλλάσσω ἁμαρτία ὁ ὁ ἁμαρτία βρόχος ἐλλαμβάνω . οὕτως πού πρός ὁ υἱός αὐτός φημί ὁ Πατήρ : « ἰδέ δίδωμι σύ εἰς φάος ἔθνος . ἀνοίγω ὀφθαλμός τυφλός , ἐξάγω ἐν δεσμός δέω , καί ἐκ οἶκος φυλακή κάθημαι ἐν σκότος . » καί πάλιν διά φωνή Ἠσαΐας : « εὐλογέω ἐγώ ὁ θηρίον ὁ ἀγρός , Σειρήν καί θυγάτηρ στρουθός · ὅτι δίδωμι ἐν ὁ ἐρῆμος ὕδωρ , καί ποταμός ἐν γῆ ἄνυδρος , ποτίζω ὁ γένος ἐγώ ὁ ἐκλεκτός · λαός , περί μεριμνέω μέν ἀρετή · ἐγώ διηγέομαι . » ὁ δή καί συνοράω εὕω μῆλον , ὁ ἐκ ἔθνος διά πίστις καλέω , εἰς θεογνωσία ἀληθής γράφω καί φημί ὁ θεοπότατος Πέτρος : « σύ δέ γένος ἐκλεκτός , βασίλειος ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιος , λαός εἰς περιποίησις , ἵνα ὁ ἀρετή ἐξαγγέλλω ὁ ἐκ σκότος σύ καλέω · ἐπί ὁ θαυμαστός αὐτός φάος , ὁ ποτός οὖον λαός , νῦν δέ λαός . » εἰμί δέ καθάπαρ αὐτός σύ δοκέω καί φρονέω καί λέγω , ἀποστέλλω ὁ ἐγώ ὁμοούσιος , οὐ ἐπί δέ καί αὐτός ὁ πατήρ , κατά οὐδείς τρόπος ἐγώ θεός φύσις γίγνομαι κοινωνός · μένω γάρ , ὡς φημί , καί ἔτι μέν ἔτι γένος ὁ πρῶτος , ὁ παραπέμπω εἰς ἀρά καί θάνατος , καί ὑπό ποινή ἁμαρτία . Μωμωτάωμεθα δή οὖν , καί ἔτι οὐδείς ἀίσσω καί νῦν ἐν ὅς εἰμί πάλαι , καί πρό ὁ επιδοιος . Πῶς οὖν ἔτι ὁ ἀρχαῖος παρέρχομαι , καί ἰδού γίγνομαι καινός ; πός δέ - « εἰμί τις ἐν Χριστός , καινός κτίσις ; » ἄλλος αἰσχύνη θεός ὁμολογέω κατά ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ ὁ Θεός Λόγος ; επιπλήττω οὖν αὐτός , καί οὖον σοφός βουλεύω φημί , ὅτι κενόω ἑαυτοῦ διά ἐγώ . οὐκοῦν ἀκούω λέγω : « ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς , σκάνδαλον ἐγώ εἰμί ; ὅτι οὖον φρονέω ὁ ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος . » ἐρευνάω μετά ἐγώ ὁ θεόπνευστος γραφή . ὁράω ποτέ καί ὁ πατριάρχης Ἰακώβ ὁ μέν ὁ Λάβαν ἑστία ἀπαλροντι , πρός αὐτός δέ γίγνομαι ὁ διάβασις ὁ Ἰαβὺχ , καθά γράφω : « επελειφθανω γάρ Ἰακώβ μόνος , καί παλαίω ἄνθρωπος μετά αὐτός , ἠώς πρωΐ . οἶδα [ ἴς . ὁράω ] δέ , ὅτι οὖον δύναμαι πρός αὐτός , καί ἀφίστημι ὁ πλάτος ὁ μηρός αὐτός , καί ναρκάω ὁ πλάτος ὁ μηρός Ἰακώβ , ἐν ὁ παλαιός αὐτός μετά αὐτός . εἶπον δέ αὐτός · ἀπολύω ἐγώ · ἀναβαίνω γάρ ὁ ὄρθρος · ὁ δέ εἶπον · οὖον μή σύ ἀποστέλλω , ἐάν μή ἐγώ εὐλογέω . » καί μετά ἕτερος πάλλις · « καί καλέω Ἰακώβ ὁ ὄνομα ὁ τόπος ἐκεῖνος , εἶδος Θεός · εἶδον γάρ θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον , καί σῴζω ἐγώ ὁ ψυχή . ἀνατέλλω δέ αὐτός ὁ ἥλιος , ἡνίκα παρέρχομαι ὁ εἶδος ὁ Θεός . » συνοος ὅπως , οὐ ὡς ἀσώματος τε καί ἀναφής ἄνθρωψεῖν φαίνω ὁ πατριάρχης τοτηνικαδος , ὁ ὁ μυστήριον τύπος προαναφαίνω αὐτός · ἀλλά εἰμί ἄνθρωπος ὁ παλαιός , καί ἐάν ἐν εἰς οὗτος δαπανάω ὁ νύξ · πλήν διαυγάζω ἡμέρα , ὄρθρος τε