cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0030.4
Ἀνοητοτάτα μὲν οὖν τὸν τῶν ἐπὶ τούτοις ἐννοιῶν ὅρον ἐξηγγέχατο , λέγων · [ Ἄν γὰρ δύο γεννήσεις , τούτων καὶ δύο υἱοί . ] Σχνομοῦθας γε μὴν τῆς ἐν γε τούτοις ἀφέμενοι , τίνως πρὸς τὸν τοῦ λόγου σκοπὸν τὰ ἐξ ἀκριβοῦς ἐρεύνης , φέρει δὴ , φέρε , συλλέγωμεν . Οὐκοῦν ἀπαράδεκτον [ Ἰσ . εἰ δὲ εἶναι γεννήσεις , ἀπαράδεκτον ] ἐποιήσατο , χρήναι δὲ φησι μίαν ὁμολογείσθαι πρὸς ἡμῶν , ἵνα μὴ δύο νομῶμεν υἱούς · ὡς ἐν ἀνάγκῃ , εἰ δύο πάντως αἱ ἀποτέξεις εἰεν , δύο καὶ υἱοὺς εἰσφέρεσθαι · διδασκείτω παρειδὼν , ποίαν δὴ τῶν γεννήσεων παραδέξεται , τὴν προαιώνιον τε καὶ ἐκ Πατρὸς , καθ' ἣν οὐπω σαρσαρμμένος Θεὸς ἦν ὁ Λόγος , ἤτοι ταύτην τὴν πρόσφατον , καὶ ἐκ γυναικός ; Εἰ μὲν οὖν ἐκείνην ἄρει , καὶ μόνην , τὴν προαιώνιον λέγω , καὶ ἐκ Πατρὸς , ἐκεῖνος ἂν εἴη , καὶ μόνος Υἱός , ὁ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν , οὐπω σαρκὸς , καὶ αἵματος κοινωνηκώς · εἰκῆ δὲ , καὶ ὡς ἔοικε [ Ἰσ . ἔτυχε ] , τὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως λαλεῖται μυστήριον · καὶ κεκένωκε μὲν ἑαυτὸν κατ' οὐδένα τρόπον · οὔτε μὴν ἐν τῇ τοῦ δούλου γέγονε μορφῇ · μεμάνηκε δὲ οὕτω , τὴν πρὸς σάρκα σύνοδον ἀληθῆ καὶ εἰς δεῦρο παραιτούμενος . Ἄλλ' ὁ [ Ἰσ . Ἄλλ' εἰ δ ] ἐν ἑσχάτοις καιροῖς ἐκ γυναικός , αὐτὸς ἂν λέγοιτο , καὶ μόνος Υἱός · καὶ δὴ καὶ μίαν ταύτην τὴν ἐκ γυναικὸς παραδεξόμεθα γέννησιν , ἀπωλίσθεν ἀναγκαίως τοῦ εἶναι κατὰ φύσιν Υἱὸς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος . Ἄλλ' ὅρα [ Ἰσ . ὅρα ] πῶ πάντως ὁ Θεοφιλὴς τὴν τῶν ἐννοιῶν ἀτοπίαν , καὶ τὸ λίαν ἀπονενευδὸς εἰς ἀσέβειαν . Ἴνα τοίνυν ὁδὸν ἐρχώμεθα τὴν βασιλικήν , δύο φαμέν γενέσθαι τὰς ἀποτέξεις , ἓνα δὲ τὸν δι' ἀμφοῖν Υἱόν · οὕτω μὲν ἐν σαρκὶ γενοῦντα τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον · τὸν αὐτὸν δὲ μετὰ τοῦτο καὶ σαρσαρμμένον , καὶ δι' ἡμῶν [ Ἰσ . δι' ἡμᾶς ] τὴν ἐκ γυναικὸς ἀναλάβαντα γέννησιν κατὰ σάρκα . Εἰ μὲν γὰρ ἐπ' ἀνθρώπων ἔφασκε το χρήναι δὴ πάντως δύο νοεῖσθαι τοὺς υἱούς , εἰ δὲ δύο [ Ἰσ . εἰ δύο ] γεννήσεις ὀνομάζομεν , ὀρθῶς ἂν ἔφη , καὶ ἦν ἀληθῆ · ἐπειδὴ δὲ τὸ Χριστοῦ μυστήριον καὶ ὁ τῆς ἐνανθρωπήσεως λόγος ,
Lemmas: Ἀνόητος μέν οὖν ὁ ὁ ἐπί οὗτος ἔννοια ὅρος ἐξάγω , λέγω · [ ἄν γάρ δύο γεννάω , οὗτος καί δύο υἱός . ] σχνομοκορυς γε μήv ὁ ἐν γε οὗτος ἀφίημι , τίνω πρός ὁ ὁ λόγος σκοπός ὁ ἐκ ἀκριβής ἔρευνα , φέρω δή , φέρω , συλλέγω . οὐκοῦν ἀπαράδεκτος [ Ἴς . εἰμί δέ εἰμί γεννάω , ἀπαράδεκτος ] ποιέω , χρή δέ φημί εἷς ὁμολογέω πρός ἐγώ , ἵνα μή δύο νομαω υἱός · ὡς ἐν ἀνάγκη , εἰμί δύο πάντως ὁ ἀπότεξις ἄγω , δύο καί υἱός εἰσφέρω · διδάσκω παροράω , ποῖος δή ὁ γέννησις παραδείκνυμι , ὁ προαιώνιος τε καί ἐκ πατήρ , κατά ὅς οὔπω σαρσαρμμένος θεός εἰμί ὁ Λόγος , ἤτοι οὗτος ὁ πρόσφατος , καί ἐκ γυνή ; εἰμί μέν οὖν ἐκεῖνος Ἄρης , καί μόνος , ὁ προαιώνιος λέγω , καί ἐκ πατήρ , ἐκεῖνος εἄν εἰμί , καί μόνος υἱός , ὁ ἐκ αὐτός κατά φύσις , οὔπω σάρξ , καί αἷμα κοινωνέω · εἰκῇ δέ , καί ὡς ἔοικα [ Ἴς . τυγχάνω ] , ὁ ὁ ἐνανθρώπησις λαλέω μυστήριον · καί κενόω μέν ἑαυτοῦ κατά οὐδείς τρόπος · οὔτε μήv ἐν ὁ ὁ δοῦλος γίγνομαι μορφή · μαίνομαι δέ οὗτος , ὁ πρός σάρξ σύνοδος ἀληθής καί εἰς δεῦρο παραιτέομαι . ἄλλος ὁ [ Ἴς . ἄλλος εἰμί δ ] ἐν ἔσχατος καιρός ἐκ γυνή , αὐτός εἄν λέγω , καί μόνος υἱός · καί δή καί εἷς οὗτος ὁ ἐκ γυνή παραδέχομαι γέννησις , ἀπολισθάνω ἀναγκαῖος ὁ εἰμί κατά φύσις υἱός ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος . ἄλλος ὁράω [ Ἴς . ὁράω ] πῶ πάντως ὁ Θεοφιλής ὁ ὁ ἔννοια ἀτοπία , καί ὁ λίαν ἀπονεύω εἰς ἀσέβεια . ἵνα τοίνυν ὁδός ἔρχομαι ὁ βασιλικός , δύο φημί γίγνομαι ὁ ἀπότεξις , εἷς δέ ὁ διά ἄμφω υἱός · οὗτος μέν ἐν σάρξ γίγνομαι ὁ ἐκ Θεός Λόγος · ὁ αὐτός δέ μετά οὗτος καί σαρσαρμμένον , καί διά ἐγώ [ Ἴς . διά ἐγώ ] ὁ ἐκ γυνή ἀναλαμβάνω γέννησις κατά σάρξ . εἰμί μέν γάρ ἐπί ἄνθρωπος φάσκω ὁ χρή δή πάντως δύο νοέω ὁ υἱός , εἰμί δέ δύο [ Ἴς . εἰμί δύο ] γεννάω ὀνομάζω , ὀρθῶς εἄν φημί , καί εἰμί ἀληθής · ἐπεί δέ ὁ Χριστός μυστήριον καί ὁ ὁ ἐνανθρώπησις λόγος ,