cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0038.1
A Ἐπάραιτον δὲ καὶ ἑτέρως τὸ πικρὸς ἐφεύγεσθαι λόγους , καὶ τῆς ἀπορρήτου δόξης καταχέαι φωνάς τὰς ἀληθρούς · καίτοι δὲν ἀκαταλήπτους αὐτὴν εὐφημίας καταγεραμένοι πρὸς ἡμῶν . Ἀμαρτάνομεν δὲ εἰς τοὺς ἀδελφούς , καὶ τύπτοντες ἀσθενῶσαν τὴν συνείδησιν , εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνομεν . Ἐγράφε γὰρ οὕτως ὁ θεοφόρος Παῦλος . Καὶ ταῦτά φημι , τοῖς Νεστορίου λόγοις ἐντυχόντος · καὶ οὐ μόνον αὐτὸν ἀποφάσκοντα βλέπω τὸ χρήναι λέγειν ἡμᾶς , ὡς ἐστι μὲν Θεοτόκος ἡ ἁγία Παρθένος , ἐκτέτοκε δὲ Θεὸν ὄντα τὸν Ἐμμανουήλ , ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ πρὸς τούτω καὶ καθ’ ἑτέρους τρόπους τῇ Χριστοῦ δόξῃ πολεμεῖν ἐγνωκὼτα · Θεοφόρον γὰρ ἡμῖν αὐτὸν πειράζει δεῖκνύναι , καὶ οὐχὶ Θεὸν ἀληθῶς , ἀνθρώπου δὲ Θεῷ συνημμένον , ὡς ἐν ἰσότητι τῆς ἀξίας . Οὕτω γὰρ αὐτῷ , καὶ μόνῳ , παρὰ πάντας τοὺς ἄλλους δοκεῖ φρονεῖν τε καὶ λέγειν · καίτοι τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας , ἣν αὐτὸς ἑαυτῷ παρέστησεν ὁ Χριστός , τὰς τοῦ τα τοιαῦτα συγγεγραφότος οὐκ ἔχούσης ῥυτίδας , οὐσίας δὲ μᾶλλον ἀμώμου , καὶ ἀνεπίπληκτον παντελῶς τὴν ἐπ’ αὐτῇ γνῶσιν ἔχουσαν , καὶ τῆς πίστεως τὴν παράδοσιν εὖ μάλαι πεποιημένην . Πιστεύομεν γὰρ εἰς ἕνα Θεόν , Πατέρα παντοκράτορα , πάντων ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτῶν ποιητήν · καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν τὸν Χριστόν · καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἐπόμενοι δὲ ταῖς τοιούτοις ἐπενεργημέναις τῶν ἁγίων Πατέρων ὁμολογίας , αὐτὸν τὸν ἴδιον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐσιαδιὸς φῦντα Λόγον , καθ’ ἡμᾶς γενέσθαι φαμέν , σαρκωθῆναι τε καὶ ἀνανθρωπήσαι , τούτεστιν , ἑαυτῷ σῶμα λαβεῖν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου καὶ ἰδίον αὐτὸ ποιησάσθαι · οὕτω γὰρ ἔσται καὶ ἀληθῶς εἰς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός · οὕτως αὐτὸν ὡς ἕνα προσκυνήσομεν , οὐκ ἀνὰ μέρος τιθέντες ἄνθρωπον , καὶ Θεόν , ἀλλ’ ἕνα , καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι πιστεύοντες , ὡς ἐν θεότητι καὶ ἀνθρωπότητι · τούτεστι , Θεὸν τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπον . Ὁ δὲ γε τῆς νεωτάτης ἡμῖν ἀσεβείας εὕρετης , καίτοι Χριστὸν ἕνα λέγειν προσποιούμενος , διαίρει μὲν πανταχοῦ τὰς φύσεις , καὶ ἀνὰ μέρος ἰστησιν ἑκατέραν , οὐκ ἀληθῶς [ ἰσ . ἀληθῶς ] ἀλλήλαις συμβαίνει λέγων αὐτάς · προφασιζόμενος δὲ προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἐπινοεῖ τινὰ συναφείας τρόπον , τὸν κατὰ μόνον , ὡς ἔφη , τὴν ἰσότητα τῆς ἀξίας · καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐκ τῶν αὐτοῦ δεῖχθησεται λόγων · καὶ ἐνοικεῖν μὲν μεθεστώς , ὡς ἀνθρώπῳ κοινῇ , τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον · μερίζει δὲ τὰς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φωννὰς , ὡς ποτὲ μὲν τὰδε τινὰς μόνῃ τε καὶ ἰδικῶς ἀνατιθέναι τῷ Λόγῳ · ποτὲ δὲ ἰδίᾳ τῷ ἐκ γυναικός . Καίτοι πῶς οὐχ ἅπασιν ἐστὶ ἄν οὐκ ἀναμφιλόγως ἔχον , ὅτι Θεὸς ὢν φύσει , γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενής , οὐ κατὰ συναφείαν ἀπλῶς , ὡς γοῦν ἐκεῖνος φησι , τὴν ὕφραθεν ἐπινοουμένην , ἤτοι σχετικήν · ἀλλὰ καθ’ ἑνωσιν ἀληθῆ , ἀπορρήτως τε καὶ ὑπὲρ νοῦν · Οὕτω τε , εἰς νοεῖται καὶ μόνος · ἅπας τε αὐτῷ πρέπει λόγος , καὶ ὡς ἐξ ἑνὸς προσώπου τὰ πάντα λελέχθαι · μία γὰρ ἤδη νοεῖται φύσις μετὰ τὴν ἕνωσιν ἡ αὐτοῦ τοῦ Λόγου ἐσαρκωμένη , καθάπερ ἀμέλει
Lemmas: A ἐπαίρω δέ καί ἑτέρως ὁ πικρός φεύγω λόγος , καί ὁ ἀπόρρητος δόξα καταχέω φωνή ὁ ἀληθρούς · καίτοι δέν ἀκατάληπτος αὐτός Εὐφημία καταγράφω πρός ἐγώ . ἁμαρτάνω δέ εἰς ὁ ἀδελφός , καί τύπτω ἀσθενέω ὁ συνείδησις , εἰς Χριστός ἁμαρτάνω . γράφω γάρ οὕτως ὁ θεοφόρος Παῦλος . καί οὗτος φημί , ὁ Νεστόριος λόγος ἐντυγχάνω · καί οὖον μόνος αὐτός ἀποφάσκω βλέπω ὁ χρή λέγω ἐγώ , ὡς εἰμί μέν Θεοτόκος ὁ ἅγιος Παρθένος , ἐκτίκτω δέ θεός εἰμί ὁ Ἐμμανουήλ , ἀλλά γάρ ἐπί πρός οὗτος καί κατά ἕτερος τρόπος ὁ Χριστός δόξα πολεμέω γιγνώσκω · Θεοφόρος γάρ ἐγώ αὐτός πειράζω δείκνυμι , καί οὐ θεός ἀληθής , ἄνθρωπος δέ Θεός συνάπτω , ὡς ἐν ἰσότης ὁ ἄξιος . οὕτως γάρ αὐτός , καί μόνος , παρά πᾶς ὁ ἄλλος δοκέω φρονέω τε καί λέγω · καίτοι ὁ καθολικός ἐκκλησία , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ Χριστός , ὁ ὁ ὁ τοιοῦτος συγγράφω οὐ ἔχω ῥυτίς , οὐσία δέ μᾶλλον ἄμωμον , καί ἀνεπίπληκτος παντελῶς ὁ ἐπί αὐτός γνῶσις ἔχω , καί ὁ πίστις ὁ παράδοσις εὕω μάλη ποιέω . πιστεύω γάρ εἰς εἷς Θεός , πατήρ παντοκράτωρ , πᾶς ὁρατής τε καί ἀόρατος ποιητής · καί εἰς εἷς κύριος Ἰησοῦς ὁ Χριστός · καί εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . επόμενος δέ ὁ τοιοῦτος ἐπιφέρω ὁ ἅγιος Πατέρων ὁμολογία , αὐτός ὁ ἴδιος ὁ Θεός καί πατήρ οὐσιαδιὸς φύς Λόγος , κατά ἐγώ γίγνομαι φημί , σαρκόω τε καί ἀνανθρωπήσαι , τουτέστιν , ἑαυτοῦ σῶμα λαμβάνω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος καί ἴδιος αὐτός ποιέω · οὗτος γάρ εἰμί καί ἀληθής εἰς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός · οὕτως αὐτός ὡς εἷς προσκυνέω , οὐ ἀνά μέρος τίθημι ἄνθρωπος , καί Θεός , ἀλλά εἷς , καί ὁ αὐτός εἰμί πιστεύω , ὡς ἐν θεότης καί ἀνθρωπότης · τουτέστι , θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος . ὁ δέ γε ὁ νέος ἐγώ ἀσέβεια εὑρετής , καίτοι Χριστός εἷς λέγω προσποιέω , διαίρω μέν πανταχοῦ ὁ φύσις , καί ἀνά μέρος ἵστημι ἑκάτερος , οὐ ἀληθής [ ἴς . ἀληθής ] ἀλλήλων συμβαίνω λέγω αὐτός · προφασίζομαι δέ πρόφασις ἐν ἁμαρτία , κατά ὁ γράφω , ἐπινοέω τις συνάφεια τρόπος , ὁ κατά μόνος , ὡς φημί , ὁ ἰσότης ὁ ἄξιος · καθάπερ ἀμελέω καί ἐκ ὁ αὐτός δείκνυμι λόγος · καί ἐνοικέω μέν μεθίστημι , ὡς ἄνθρωπος κοινός , ὁ ἐκ Θεός Λόγος · μερίζω δέ ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φωνή , ὡς ποτέ μέν ὅδε τις μόνος τε καί ἰδικός ἀνατίθημι ὁ Λόγος · ποτέ δέ ἴδιος ὁ ἐκ γυνή . καίτοι πῶς οὐ ἅπας εἰμί ἄν οὐ ἀναμφίλογος ἔχω , ὅτι θεός εἰμί φύσις , γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής , οὖον κατά συνάφεια ἀπλόος , ὡς γοῦν ἐκεῖνος φημί , ὁ ὑφαίρω ἐπινοέω , ἤτοι σχετικός · ἀλλά κατά ἔνειμι ἀληθής , ἀπόρρητος τε καί ὑπέρ νόος · οὕτως τε , εἰς νοέω καί μόνος · ἅπας τε αὐτός πρέπω λόγος , καί ὡς ἐκ εἷς πρόσωπον ὁ πᾶς λέγω · εἷς γάρ ἤδη νοέω φύσις μετά ὁ ἕνωσις ὁ αὐτός ὁ Λόγος σαρκωμένος , καθάπερ ἀμελέω