cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0053.3
Ὁ φάνας τολμῆσαι τὴν τοῦ Μονογενοῦς εὐδοκίαν τῇ Χριστοῦ περιήφθαι δυναστείᾳ , καὶ τὸν τῆς ἐνότη-τος · σύνδεσμον διασπᾶσας , συνάγει πάλιν εἰς ἕνωσιν , διαλύει τε αὐ , καὶ ἐξίστησιν ἀλλήλων τὰς φύσεις , πλεῖστα τε ὅσα περὶ τούτων ἡμῖν κενολόγως καὶ τε-ρατεύεται , ἵνα κἂν εἴ τι φαίνοιτο λέγων τῶν εἰς ὀρθό-τητα νενευκότων , ἐξελέγχεται σαφῶς μὴ εἰδὼς ὁ λέ-γει . Εἰνα μὲν γὰρ ἐνθάδε φησὶ τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , καὶ Υἱὸν Θεόν , καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως · καὶ μὴν ὅτι καὶ ἐν ὑστερίοις καιροῖς ἀνέλαβε τὴν τοῦ δούλου μορφήν . Ὅραζε δὴ σὺ , εἰ μὴ σοι δοκῶ τὰ εἰ-κότα λέγειν , τὶς δὴ ἄρα ἐστιν ὁ ἐνανθρωπήσαι λεγό-μενος ; καὶ τὶ τὸ , ἐνανθρωπήσαι , φῆς ; τὶς ὁ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν ἀναλαβών ; ἀνέληφθὲ δὲ παρ' αὐτοῦ τίνα τρόπον ; Ὅτι μὲν οὖν ἄνθρωπον ἐνανθρωπήσαι λέγων , γέλωτος ἀξίαν ἀποφαίνει τὴν ἑαυτοῦ φρένα , πῶς ἂν ἐνδοιάσει τις ; ὁ γὰρ ἂν ἄνθρωπος κατὰ φύ-σιν , πῶς ἂν ὁ ἂν γένοιτο πάλιν , καὶ ὡς ἐκ ἑτέρου τῆς μετασχωρηκὼς εἴη ἂν , κατὰ γέ φημ τὴς τῆς φύ-σεως λόγον ; Τὸ δὲ κατὰ φύσιν ἴδιον οὐκ ἐλεύθερον , τίνα τρόπον ἂν λέγοιτο γεγενῆσθαι δούλον , ὡς τοῦτο οὐκ ἂν ἐν ἀρχαῖς ; Οὐκοῦν οὐκ ἀνθρώπῳ πρέποι ἂν τὸ , ἐνανθρωπήσαι , πολλοῦ γε δεῖ · καὶ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν λαβεῖν , οὐχὶ τῷ καὶ ἐν ἀρχαῖς τὸ τῆς δουλείας ἔχοντι μέτρον , ἀλλ' ἑκείνῳ μᾶλλον , ὃς οὐκ ἂν ἄνθρω-πος κατὰ φύσιν , τοῦτο γεγενῆσθαι πιστεύεται ; καὶ τῶν ὧν ὑπάρχων Δεσπότης , ὡς Θεός , καθῆξεν ἑαυτὸν ἐν τοῖς καθ' ἡμᾶς , ἐνώσας ἑαυτὸν καθ' ὑπόστασιν τῷ ἄν-θρωπίνῳ , καὶ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν ἀναλαβών . Οὕτω γὰρ ἔσται καὶ ἀληθὲς ὅπερ ἔφη , ὅτι μετὰ τὴν ἀνάληψιν οὐ δύναται καλεῖσθαι κεχωρισμένος Υἱός , ἵνα μὴ δύο υἱοὺς δογματίσωμεν . Καὶ ἡ μὲν τῶν δο-γμάτων ὀρθὴ τε καὶ ἀδιάστροφος , καὶ εἰς εὐθὺ δι-άπτουσα τρίβος , ἥδε τέ ἐστι καὶ οὐχ ἑτέρα . Αὐτὸς δὲ δὴ πάλιν , ὁ τὴν ἐνανθρώπησιν ἡμῖν ὀνομάσας τοῦ ἐκ Πατρὸς ὄντος Λόγου , μονογνοῦ καὶ εἰς λῆψιν εὐθὺς ὧν ἔφη παρενεχθείς , διίστησι πάλιν εἰς δύο τὸν ἕνα , καὶ ταῖς τῶν ὀνομάτων [ νομιμάτων ] ἐξιστηλαῖς ἀσυνη-λὸς ἐπιγχομέσος · καὶ φωνὰς ἀδασανίστους ἀεὶ κε-χρημένος . Ἔφη γάρ · Ἄλλ' ἐπειδήπερ ἐκεῖνο συν-ήπται τῷ ἐν ἀρχῇ ὄντι Υἱῷ , τῷ πρὸς αὐτὸν συνα-ρξέντι , οὐ δύναται κατὰ τὸ ἀξίωμα τῆς υἱότητος διαῤῥεῖν διέσθαι · κατὰ δὲ ἀξίωμα φησιν τῆς υἱό-τητος , οὐ κατὰ τὰς φύσεις . ] Ὀρθῶς γε , ὦ τάν · τὸ ἀναφαλές · εἶναι δοκεῖν , . . . ἄχρειον παραίτη . Ἄει διεγρηγερὲν κεχρῆσθαι τῷ λόγῳ , διὰ σπουδῆς τάλ-θειται σοι . Ἴδου γάρ , ἰδοὺ διαρρῶς τὰς φύσεις , συλ-λέγεις εἰς ἕνωσιν κατὰ τὸ ἀξίωμα τῆς υἱότητος . Ἄρ' οὖν ἀπόχρη πρὸς ἕνωσιν ἀληθῆ τοῖς κατὰ φύσιν ἀλλήλων διεστηκόσιν , ἢ τῶν ὀνομάτων ταυτότης , ἤγουν ὁμωνυμία , καὶ τὸ κατ' αὐτὴν ἀξίωμα ; σοὶ γὰρ καὶ οὕτω φάναι δοκεῖ . Οὐκοῦν , ἐπειδήπερ τὸ τε Χρι -
Lemmas: ὁ φαίνω τολμάω ὁ ὁ Μονογενώ εὐδοκία ὁ Χριστός περιάπτω δυναστεία , καί ὁ ὁ ἐνότη-τος · σύνδεσμος διασπάω , συνάγω πάλιν εἰς ἕνωσις , διαλύω τε αὖος , καί ἐξίστημι ἀλλήλων ὁ φύσις , πλεῖστος τε ὅσος περί οὗτος ἐγώ κενολόγος καί τερατεύω , ἵνα κἀν εἰμί τίς φαίνω λέγω ὁ εἰς ὀρθότης νέω , ἐξελέγχω σαφῶς μή εἰδοί ὁ λέγω . Εἰνα μέν γάρ ἐνθάδε φημί ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί υἱός Θεός , καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις · καί μήv ὅτι καί ἐν ὑστέριος καιρός ἀναλαμβάνω ὁ ὁ δοῦλος μορφή . Ὅραζε δή σύ , εἰμί μή σύ δοκέω ὁ εἴκω λέγω , τις δή ἄρα εἰμί ὁ ἐνανθρωπέω λέγω ; καί τίς ὁ , ἐνανθρωπέω , φημί ; τις ὁ ὁ ὁ δοῦλος μορφή ἀναλαμβάνω ; ἀναλαμβάνω δέ παρά αὐτός τίς τρόπος ; ὅτι2 μέν οὖν ἄνθρωπος ἐνανθρωπέω λέγω , γέλως ἄξιος ἀποφαίνω ὁ ἑαυτοῦ φρήν , πῶς εἄν ἐνδοίασις τις ; ὁ γάρ εἄν ἄνθρωπος κατά φύσις , πῶς εἄν ὁ εἄν γίγνομαι πάλιν , καί ὡς ἐκ ἕτερος ὁ μετέχω εἰμί εἄν , κατά γε φημί σής ὁ φύσις λόγος ; ὁ δέ κατά φύσις ἴδιος οὐ ἐλεύθερος , τίς τρόπος εἄν λέγω γίγνομαι δοῦλος , ὡς οὗτος οὐ εἄν ἐν ἀρχή ; οὐκοῦν οὐ ἄνθρωπος πρέπω εἄν ὁ , ἐνανθρωπέω , πολύς γε δεῖ · καί ὁ ὁ δοῦλος μορφή λαμβάνω , οὐ ὁ καί ἐν ἀρχή ὁ ὁ δουλεία ἔχω μέτρον , ἀλλά ἐκεῖνος μᾶλλον , ὅς οὐ εἄν ἄνθρωπος κατά φύσις , οὗτος γίγνομαι πιστεύω ; καί ὁ ὅς ὑπάρχω Δεσπότης , ὡς Θεός , καθήκω ἑαυτοῦ ἐν ὁ κατά ἐγώ , νοέω ἑαυτοῦ κατά ὑπόστασις ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ ὁ δοῦλος μορφή ἀναλαμβάνω . οὕτως γάρ εἰμί καί ἀληθής ὅσπερ φημί , ὅτι μετά ὁ ἀνάληψις οὖον δύναμαι καλέω χωρίζω υἱός , ἵνα μή δύο υἱός δογματίζω . καί ὁ μέν ὁ δόγμα ὀρθός τε καί ἀδιάστροφος , καί εἰς εὐθύς2 διάπτω τρίβος , ὅδε τε εἰμί καί οὐ ἕτερος . αὐτός δέ δή πάλιν , ὁ ὁ ἐνανθρώπησις ἐγώ ὀνομάζω ὁ ἐκ πατήρ εἰμί Λόγος , μονογνοῦ καί εἰς λῆψις εὐθύς ὅς φημί παραφέρω , διίστημι πάλιν εἰς δύο ὁ εἷς , καί ὁ ὁ ὄνομα [ νόμιμος ] εξιστηλη ἀσυνη-λὸς ἐπιγχομέσος · καί φωνή αδασανιστος ἀεί χράω . φημί γάρ · ἄλλος ἐπεί ἐκεῖνος συνάπτω ὁ ἐν ἀρχή εἰμί υἱός , ὁ πρός αὐτός συνάρχω , οὖον δύναμαι κατά ὁ ἀξίωμα ὁ υἱότης διαρρέω διίημι · κατά δέ ἀξίωμα φημί ὁ υἱότης , οὖον κατά ὁ φύσις . ] ὀρθῶς γε , εἰμί ὅς · ὁ ἀναφαλές · εἰμί δοκέω , . . . ἀχρεῖος παραιτέομαι . ἀάω διεγείρω χράομαι ὁ λόγος , διά σπουδή τάλλω σύ . ὁράω γάρ , ἰδού διαρρέω ὁ φύσις , συλλέγω εἰς ἕνωσις κατά ὁ ἀξίωμα ὁ υἱότης . ἄρα οὖν ἀποχράω πρός ἕνωσις ἀληθής ὁ κατά φύσις ἀλλήλων διίστημι , ἢ ὁ ὄνομα ταυτότης , ἤγουν ὁμωνυμία , καί ὁ κατά αὐτός ἀξίωμα ; σύ γάρ καί οὗτος φαίνω δοκέω . οὐκοῦν , ἐπεί ὁ τε Χρις -