cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0100.1
Α κώς , αὐτοῦ δηλοῦντι τὸ Πνεῦμα ἔστιν , ὡς δι’ αὐτῆς προῶν τῆς ἀπορρήτου φύσεως αὐτοῦ , καὶ δημοσίαν αὐτῷ , καὶ οὐκ ἂν ἐθεῖν καθάπερ τις τῆς ἐξωθεν τε καὶ ἐπακτῆς δυνάμεως τῆς παρ’ αὐτοῦ · χρήσεται δὲ μᾶλλον ὡς ἰδίῳ Πνεύματι , καὶ φοβερὸν ἑαυτὸν τοῖς δαιμοσιν ἀποφαίνει δι’ αὐτοῦ . Εἰ δὲ σοι δοκεῖ τῶν εἰς δυσσθεσίαν ἐγκλημάτων ἀποφαίνειν ἡμιορῶντας τοὺς ἀποτμῶντας , πῶς ἡμῖν ἀρτίως ὑβριστας ὀνομάζεις [ σφ . ὀνόμασας ] αὐτούς ; Εἰτα τοῦτον σκανδὸν ἐναρθμιον οὐκ ἀσάδην ποῶν , εἴπερ ἐνωθέντα σαρκὶ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , καθάπερ ἕνα τινὰ τῶν καθ’ ἡμᾶς , καὶ κοινὸν ἀπλῶς , τῆς τοῦ Πνεύματος ἐπικοιρίας δεδεῖσθαι φῆς , ἵνα φοβερὸς τοῖς ἀκαθάρτοις ὁρῶτο πνεύμασιν . Εἰ γὰρ καὶ ἐν Πνεύματι Θεοῦ φησιν ἑαυτὸν ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια , πῶς οὐκ ἔδει τὸν λόγον τὴν οἰκονομίαν ἀξίασθαι οὕσαν ἰδεῖν ; Οἱ μὲν γὰρ τῶν Ἰουδαίων καθηγεῖται , τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν εὐλαίᾳ διεφθονήσαντες , καὶ ἀπύλουν ἐπ’ αὐτῷ διειγνύντες στόμα , κατεκλῶδον οὐ δελαιοῦ . φάσκοντες ἐν Βεελζεβοὺλ ἀρχοντὶ τῶν δαιμονίων ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια . Ὁ δὲ τῇ ἐμφύτῳ πρὸς ἀπαντας γαληνότητι χαρημένος , καὶ μελίστας τοὺς πεπλανημένους , ἡγοὺν ἀθυροστομεῖν ἐθέλοντας ἐπ’ αὐτῷ , πρὸς τὸ ἀμεινὸν τε καὶ ἀληθὲς , Θεῷ δὴ μᾶλλον τῷ κατὰ φύσιν , τὴν ἐπὶ γε τῷ ἀνασθαι συνεργίσει τὸν Σατανᾶν ἀνετίθει · ἔμεν , ἐν Πνεύματι Θεοῦ λέγων τὰ πονηρὰ διώκειν πνεύματα · καὶ οὐκ ἔξω τινὲς ἑαυτὸν τοῦ κατὰ φύσιν εἶναι Θεόν , καὶ ἴδιον ἔχειν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἐπειδὴ δὲ ἦν ἀχλοῦσον , καὶ θεοπρεπὲς τῇ τεχνίᾳ ἑαυτῷ , τὰς τῶν φρονούντων ὑποτρέχειν ὁργάς , καὶ τὰς τῶν ἐπ’ αὐτῷ σκανδαλίζομενων περικόπτειν ἀφορμάς · ἐπεφύοντο γὰρ λέγοντες · « Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθοβολοῦμεν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας · ὅτι σὺ , ἄνθρωπος ὤν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν · » ταύτῃ τοι καὶ ἄγαν ἀοτείως , τοὺς ἀσθενεῖς ἔτι συγχωριστάμενος , Θεοῦ τὸ πνεῦμα φησιν · οὐδὲ γὰρ οὕτως , ὡς ἔφη , ἑαυτὸν ὄντα φύσει Θεὸν ὁμοῦ τῷ γεγεννηκότι , καὶ πάντα ἔχοντα αὐτοῦ , διὰ μόνου τοῦ εἶναι Πατῆρ . Τοιγαροῦν καὶ ἔφασκε πρὸς αὐτόν , « ὅτι Πάντα τὰ ἐμὰ , σά ἐστι , καὶ τὰ σά , ἐμὰ · καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς . » Καὶ πρὸς γε ἡμᾶς αὐτοὺς περὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος τοὺς λόγους ποιούμενος , « Πάντα , φησιν , ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ , ἐμὰ ἐστι · διὰ τοῦτο εἶπον ὑμῖν , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν . » Ὡςπερ γὰρ πρόσεισι ἐκ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ κατὰ φύσιν ὑπάρχον · καὶ κατὰ τὸν ἴσον τοῦτον τρόπον καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ Υἱοῦ , φυσικῶς ὄν αὐτοῦ , καὶ δημοσίαν αὐτῷ . Οὐκοῦν κἂν δοξάζεται διὰ τοῦ Πνεύματος , αὐτὸς ἑαυτὸν , ὡς δι’ ἰδίου Πνεύματος νοεῖται δοξάζων , καὶ οὐχ ὡς ἔξωθεν τὸ χρήμα αὐτῷ , κἂν εἰ ὁρῶτο γεγωνὸς ἄνθρωπος καθ’ ἡμᾶς . Ἄνασφαλεῖς [ σφ . Ἄνασφαλεῖς ] δὲ πρὸς τοῦτο κάλειν εἶπεν περὶ τοῦ Πνεύματος , Θεοῦ , τὴν σάρκα τὴν αὐτοῦ πεποιημένον ναόν · ἦν μὲν γὰρ ἡ σάρξ ἰδία τοῦ Λόγου , καὶ τοῦτο ἡμῖν ἀρτίως διωμολόγηκας αὐτῆς · αὐτοῦ γὰρ ἔφης εἶναι τὴν ἀνθρωπότητα , καὶ ναὸς αὐτοῦ κεχρημάτηκεν τὸ ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου λη
Lemmas: Α Κῶς , αὐτός δηλόω ὁ πνεῦμα εἰμί , ὡς διά αὐτός πρόειμι ὁ ἀπόρρητος φύσις αὐτός , καί δημόσιος αὐτός , καί οὐ εἄν ἐθεῖν καθάπερ τις ὁ ἐξωθεν τε καί επακτός δύναμις ὁ παρά αὐτός · χράω δέ μᾶλλον ὡς ἴδιος πνεῦμα , καί φοβερός ἑαυτοῦ ὁ δαίμων ἀποφαίνω διά αὐτός . εἰμί δέ σύ δοκέω ὁ εἰς δυσθεσία ἔγκλημα ἀποφαίνω ημιοραω ὁ ἀποτέμνω , πῶς ἐγώ ἄρτιος Ὑβρίστας ὀνομάζω [ σφι . ὀνομάζω ] αὐτός ; εἶτα οὗτος σκανδὸν ἐναρθμιον οὐ ἀσάδην πόα , εἴπερ ἐνωθέω σάρξ ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , καθάπερ εἷς τις ὁ κατά ἐγώ , καί κοινός ἀπλόος , ὁ ὁ πνεῦμα ἐπικουρία δεδεῖσθαι φημί , ἵνα φοβερός ὁ ἀκάθαρτος ὁράω πνεῦμα . εἰμί γάρ καί ἐν πνεῦμα Θεός φημί ἑαυτοῦ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , πῶς οὐ ἐσθίω ὁ λόγος ὁ οἰκονομία ἀξιάω εἰμί ὁράω ; ὁ μέν γάρ ὁ Ἰουδαῖος καθηγέομαι , ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ εὐλαῖος διαφθονέω , καί ἀπολύω ἐπί αὐτός διειγνύντες στόμα , κατεκλῶδον οὖον δελαιοῦ . φάσκω ἐν Βεελζεβούλ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . ὁ δέ ὁ ἔμφυτος πρός ἅπας γαληνότης χαίρω , καί Μελίστας ὁ πλανάω , ἤγουν ἀθυροστομέω ἐθέλω ἐπί αὐτός , πρός ὁ ἀγαθός τε καί ἀληθής , Θεός δή μᾶλλον ὁ κατά φύσις , ὁ ἐπί γε ὁ ἀνίημι συνέργω ὁ Σατανᾶς ἀνατίθημι · εἰμί , ἐν πνεῦμα Θεός λέγω ὁ πονηρός διώκω πνεῦμα · καί οὐ ἔξω τις ἑαυτοῦ ὁ κατά φύσις εἰμί Θεός , καί ἴδιος ἔχω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἐπεί δέ εἰμί αχλουω , καί θεοπρεπής ὁ τεχνίον ἑαυτοῦ , ὁ ὁ φρονέω ὑποτρέχω ὀργάω , καί ὁ ὁ ἐπί αὐτός σκανδαλίζω περικόπτω ἀφορμή · ἐπιφύω γάρ λέγω · « περι καλός ἔργον οὖον λιθοβολέω σύ , ἀλλά περί βλασφημία · ὅτι σύ , ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός · » οὗτος ὅς καί ἄγαν ἀοτείως , ὁ ἀσθενής ἔτι συγχωρίζω , Θεός ὁ πνεῦμα φημί · οὐδέ γάρ οὕτως , ὡς φημί , ἑαυτοῦ εἰμί φύσις θεός ὁμοῦ ὁ γεννάω , καί πᾶς ἔχω αὐτός , διά μόνος ὁ εἰμί Πατῆρ . τοιγάρ καί φάσκω πρός αὐτός , « ὅτι Πάν ὁ ἐμός , σός εἰμί , καί ὁ σός , ἐμός · καί δοξάζω ἐν αὐτός . » καί πρός γε ἐγώ αὐτός περί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ λόγος ποιέω , « Πάν , φημί , ὅσος ἔχω ὁ Πατήρ , ἐμός εἰμί · διά οὗτος εἶπον σύ , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω καί ἀναγγέλλω σύ . » ὡς γάρ πρόσειμι ἐκ ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος αὐτός κατά φύσις ὑπάρχω · καί κατά ὁ ἴσος οὗτος τρόπος καί διά αὐτός ὁ υἱός , φυσικός εἰμί αὐτός , καί δημόσιος αὐτός . οὐκοῦν κἀν δοξάζω διά ὁ πνεῦμα , αὐτός ἑαυτοῦ , ὡς διά ἴδιος πνεῦμα νοέω δοξάζω , καί οὐ ὡς ἔξωθεν ὁ χρήμα αὐτός , κἀν εἰμί ὁράω γεγωνός ἄνθρωπος κατά ἐγώ . ανασφαλής [ σφι . ανασφαλής ] δέ πρός οὗτος καλέω εἶπον περί ὁ πνεῦμα , Θεός , ὁ σάρξ ὁ αὐτός ποιέω ναός · εἰμί μέν γάρ ὁ σάρξ ἴδιος ὁ Λόγος , καί οὗτος ἐγώ ἄρτιος διομολογέω αὐτός · αὐτός γάρ φημί εἰμί ὁ ἀνθρωπότης , καί ναός αὐτός χρηματίζω ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος λα