cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0120.1
εἴπερ ἐστὶν ἕτερος παρ' αὐτὸν ἰδικῶς , καὶ ἀνὰ μέρος Υἱὸς καὶ Κύριος , ὁ δι' ὑμῶν σέσωσθαι , καὶ ἐκλελυρωμένος διὰ τοῦ τιμίου σταυροῦ . Καὶ εἴπερ ἐστὶν ἄνθρωπος ἀπλῶς , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ πεπρωμένος ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , ἥτετος , δεῖκνυται , καὶ ἐν μορφῇ τοῦ Πατρὸς ὑπάρχοντα αὐτόν , καὶ μέντοι καὶ ἐν ἰσότητι · οὐ γὰρ ἀπραγμόν ἠγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ · καὶ προσεῖπεν τούτῳ τὴν τοῦ δούλου λαβόντα μορφὴν , ὡς οὐκ ἔχοντα ποτε · καὶ ἐν κενώσει γεγενημένον , ὡς ἐν ἰδία φύσει λαχόντα τὸ πλήρες . Ὁ γάρτοι θεσπέσιος Παῦλος , τὸν ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , γενέσθαι φησὶν ὑπήκοον αὐτῷ καὶ μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . Ἀρ' οὐκ ἐναργὴς ἡ τῶν ἐννοιῶν ἀτοπία ; Κύριον δὲ τῆς δόξης ὀνομάζοντος ἡμῖν τοῦ μακαρίου Παύλου τὸν ἐσταυρωμένον , φαῖν οὐδεὶς · Οὐ λέγει τὴν ἀνθρωπότητα , ἀλλὰ τὴν θεότητα . Ἓνα γὰρ ὁμολογοῦμεν Χριστὸν καὶ Υἱόν , καὶ τῆς δόξης Κύριον τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον ἐνανθρωπήσαντα δι' ἡμᾶς , παθόντα τε ὑπὲρ ἡμῶν καὶ σαρκί , κατὰ τὰς Γραφάς . Πλὴν οὐ μετρίως καταισχύνων , ὡς τὴν ἀκριβῆ συνἀρσειαν , καθά φησιν αὐτὸς , διασπᾶν ἰθελόντας , τοὺς ἀπονέμοντας μὲν τῷ Θεῷ Λόγῳ τὸ τῆς κυριότητος ὄνομα , τῆς γε μὴν ἀνθρωπότητος ἀποφείροντας αὐτὸ [ ἰσ . αὐτό ] , καθάπερ εἰς λῆθην ὧν ἔφη πεσόν , διασπᾶν εἰς δύο καταφαίνειν τὸν ἕνα , καὶ τὰς ἀκριβοὺς κατ' αὐτὸν συναρσίας ὀλίγα περιφαντικῶς . Ἐρωτᾷ γὰρ ἀμαθῶς · Κύριος καὶ ὁ ἄνθρωπος , ἡ οὔ ; εἰ μὲν οὖν Κύριος , συμφάζει τὰ λεγόμενα . Οὐκοῦν , εἰ κατὰ τὴν σὴν ἀσύνετον πεύσιν , Κύριος μὲν ὁ Λόγος ἰδικῶς , Κύριος δὲ καὶ ὁ ἄνθρωπος , δύο πον πάντως οἱ κύριοι , καὶ υἱοί . Ὀνθὰς δὴ οὐν τῆς ἀκριβοῦς συναρσίας ἡ δύναμις κατ' οὐδένα τρόπον τοὺς πιστευοῦσας , εἰς γε τὸ χρήσι νοεῖν ἕνα Χριστὸν καὶ Κύριον καὶ Υἱὸν μετὰ τῆς ἐνωθείσης αὐτῷ σαρκός . Προκειμένου γὰρ καὶ παρανεβθέντος εἰς μέσον τοῦ προσαύματος τοῦ Ἐμμανουήλ , κἂν εἰ τις ἄνθρωπον λέγοι , τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον μορφὴν δούλου λαβόντα νοοῦμεν , καὶ ἐκ τῶν τῆς κενώσεως μέτρων δηλοῦσθαι φαμεν · εἰ δὲ δὴ καὶ Θεὸν μονογενῆ , τὸν αὐτὸν εἶναι πιστεύοντες [ ἰσ . πιστεύομεν ] ἐνθρωπησότητα τε ἔφη καὶ σαρκαρκωμένον . Ἄλλα γὰρ , ὡς ἔφη , ἐν δὴ καὶ μόνῃ , καὶ ἰδικῶς νοουμένῳ παρὰ τὸν ἐκ Πατρὸς Λόγον ἀνθρώπῳ , προσνέμων τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὰ κατορθώματα , καὶ αὐτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπομείναι φησι σταυρόν , εἶναι τε τῆς δόξης διαβεβαιούσιν [ ἰσ . διαδεδαιούται ] Κύριον , γυμνῇ κτίσματι περιτιθεὶς τῆς ἀνωτάτω φύσεως τὰ αὐχήματα . Φησὶ γὰρ · [ Ἀκούσωμεν τοῦ μακαρίου Παύλου , φανερῶς κεκραγότος , τὶς ἐστιν ὁ ἐσταυρωμένος · Καὶ γὰρ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας , ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ . ] Τίς ἠσθένει ; ὁ Θεὸς Λόγος , αἱρετικέ ; Ἄσθενείας , μὲν οὖν ἀπάσης ἀμέτοχος παντελῶς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος πρὸς ἡμῶν εἶναι πιστεύεται . Αὐτὸς γὰρ ἐστιν ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος . Πλὴν ἐκεῖνο φράσον · δέδιας ἐπ' αὐτοῦ τὸ τῆς ἀσθενείας ὄνομα λαβεῖν ; διὰ ποίαν αἰτίαν ; καὶτοι τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τοῦ κατεφύχθαι
Lemmas: εἴπερ εἰμί ἕτερος παρά αὐτός ἰδικός , καί ἀνά μέρος υἱός καί Κύριος , ὁ διά σύ σῴζω , καί ἐκλελυρωμένος διά ὁ τίμιος σταυρός . καί εἴπερ εἰμί ἄνθρωπος ἀπλόος , καί οὐ δή μᾶλλον ἐν ἀνθρώπειος μορφή ἔπορον ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , ἥδομαι , δείκνυμι , καί ἐν μορφή ὁ πατήρ ὑπάρχω αὐτός , καί μέντοι καί ἐν ἰσότης · οὖον γάρ ἀπράγμων ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός · καί προσεῖπον οὗτος ὁ ὁ δοῦλος λαμβάνω μορφή , ὡς οὐ ἔχω ποτός · καί ἐν κένωσις γίγνομαι , ὡς ἐν ἴδιος φύσις λαγχάνω ὁ πλήρης . ὁ γάρ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ Θεός καί πατήρ , γίγνομαι φημί ὑπήκοος αὐτός καί μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . ἀρά οὐ ἐναργής ὁ ὁ ἔννοια ἀτοπία ; κύριος δέ ὁ δόξα ὀνομάζω ἐγώ ὁ μακάριος Παῦλος ὁ σταυρόω , φαίνω οὐδείς · οὖον λέγω ὁ ἀνθρωπότης , ἀλλά ὁ θεότης . ἕνος γάρ ὁμολογέω Χριστός καί υἱός , καί ὁ δόξα κύριος ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ἐνανθρωπέω διά ἐγώ , πάθος τε ὑπέρ ἐγώ καί σάρξ , κατά ὁ γραφή . πλήν οὖον μέτριος καταισχύνω , ὡς ὁ ἀκριβής συναραρίσκω , καθά φημί αὐτός , διασπάω ἰθελόντας , ὁ ἀπονέμω μέν ὁ Θεός Λόγος ὁ ὁ κυριότης ὄνομα , ὁ γε μήv ἀνθρωπότης ἀποφέρω αὐτός [ ἴς . αὐτός ] , καθάπερ εἰς λήθη ὅς φημί πίπτω , διασπάω εἰς δύο καταφαίνω ὁ εἷς , καί ὁ ἀκριβής κατά αὐτός συναρσίας ὀλίγος περιφαντικῶς . ἐρωτάω γάρ ἀμαθής · Κύριος καί ὁ ἄνθρωπος , ὁ οὖον ; εἰμί μέν οὖν Κύριος , συμφαίνω ὁ λέγω . οὐκοῦν , εἰμί κατά ὁ σός ἀσύνετος πεῦσις , Κύριος μέν ὁ Λόγος ἰδικός , Κύριος δέ καί ὁ ἄνθρωπος , δύο πως πάντως ὁ κύριος , καί υἱός . Ὀνθὰς δή ὀν ὁ ἀκριβής συναρσίας ὁ δύναμις κατά οὐδείς τρόπος ὁ πιστεύω , εἰς γε ὁ χρῆσις νοέω εἷς Χριστός καί κύριος καί υἱός μετά ὁ ἐνωθέω αὐτός σάρξ . πρόκειμαι γάρ καί παραναβαίνω εἰς μέσος ὁ προσαυμα ὁ Ἐμμανουήλ , κἀν εἰμί τις ἄνθρωπος λέγω , ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος μορφή δοῦλος λαμβάνω νοέω , καί ἐκ ὁ ὁ κένωσις μέτρον δηλόω φημί · εἰμί δέ δή καί θεός μονογενής , ὁ αὐτός εἰμί πιστεύω [ ἴς . πιστεύω ] ενθρωπησοτηταω τε φημί καί σαρκαρκωμένον . ἄλλος γάρ , ὡς φημί , ἐν δή καί μόνος , καί ἰδικός νοέω παρά ὁ ἐκ πατήρ Λόγος ἄνθρωπος , προσνέμω ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ κατόρθωμα , καί αὐτός ὑπέρ ἐγώ ὑπομένω φημί σταυρός , εἰμί τε ὁ δόξα διαβεβαιόω [ ἴς . διαδεδαιουος ] κύριος , γυμνός κτίσμα περιτίθημι ὁ ἄνω2 φύσις ὁ αὔχημα . φημί γάρ · [ ἀκούω ὁ μακάριος Παῦλος , φανερῶς κράζω , τις εἰμί ὁ σταυρόω · καί γάρ σταυρόω ἐκ ἀσθένεια , ἀλλά ζῶ ἐκ δύναμις Θεός . ] Τῖς ἀσθενέω ; ὁ θεός Λόγος , αἱρετικός ; ἀσθένεια , μέν οὖν ἀπασάω ἀμέτοχος παντελῶς ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος πρός ἐγώ εἰμί πιστεύω . αὐτός γάρ εἰμί ὁ ὁ δύναμις Κύριος . πλήν ἐκεῖνος φράζω · δείδω ἐπί αὐτός ὁ ὁ ἀσθένεια ὄνομα λαμβάνω ; διά ποῖος αἴτιος ; καίτοι ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ καταφεύγω