cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0126.1
προβάτων , ως ποιμην αγαθός · εν εδελξαντο μεν τα εθνη , δουλοι δε και υπηρεται βαπτισασιν υδρισαν , της των Φαρισαίων πληθος ανοιας εμπαροινοισας αυτη . Τούτων δυναται βασις εις και αναστησονσαι · τούτω προσκυνήσουσι βασιλεις , ως Θεω δηλονότι καθημενω προς κένωσιν , ινα παθων σαρκι , διασωτη την υπ' ουρανόν . Ουτος ο υπέρ ημων τον αχάνθινον περιειλημενος στέφανον · ούτος , ουχ άλλος , ο σταυρούμενος μεν ανθρωπινως και λεγων : « Θεέ μου , Θεέ μου , Ινα τι με εγκατέλιπες ; » συστειλων δε θεικως του ηλίου το φως , και εν ημέρα μεση νύκτα τιθείς , Ινα μη ανθρωπον απλως φιλ , κατά σε , συναφεια τετιμημενον , τη προς γε , φημι , τον εκ Θεου Λόγον , ομολογώμεν αυτόν · Θεον δε μαλλον είναι πιστεύσωμεν , εν ειδει του καθ' ημάς , και εν τη του δουλου μορφη , μεμνημενοι δια φωνης αγίου λεγοντος : « Καλ ενδυσω τον ουρανόν σκότος , και θησω ως σάκκον το περιβόλαιον αυτού . » Αυτός γαρ ο λαλών πάρεστι , και ο παλαι προεμηχυνεν εδραμεν ως Θεός , επληρωσε κατά καιρούς ανθρωπινως σταυρούμενος . Μονογυνή γαρ πενιδηκον Ιμάτιον ο ουρανός τον σκότον υπέχετο · ο ηλιος δε των ακτινών το σέλας ουκέτι διδούς τοις εμπαροινήσει τετολμηκοσι τω των όλων δεσπότη και Θεω , των εις νουν και καρδιαν εσφραμεν αυτοις προκαταμενησιν σκότον . Ψάλλει γαρ που και ο μακάριος Δαβιδ περί αυτών · « Σκοτισθήτωσαν οι οφθαλμοι αυτών , του μη βλέπειν , και τον νωτον αυτών διαπαντος σύγκαμψον . » Διερέθηγγυτο δε και το καταπετάσμα του ναού , της εις αυτόν πιστεύουσιν εκκαλύπτων ήδη τα " Αγια των αγίων , και τα εσωτάτω δεικνύων · ως ουκέτι μεν έχουσης στάσιν της πρώτης σκηνής , περανευμενης δε ήδη της των αγίων οδού , δηλον δε ότι της εις τα " Αγια των αγίων · αγιος μεν γαρ ομολογουμένως και ο νόμος ην , ότι και δικαιοσύνης πρύτανις , γέγονε δε και παιδαγωγος εις Χριστόν · αμωτέρα γε μην ασυγκριτως η εν Χριστω νοείται ζωή , και της εν σκηναις [ ισ . σκιας ] και τυποις λατρείας προφερεστέρα τε και εν αμείνωσιν η εν πνεύματι τε και αληθεια . " Αρα ουχί Θεοπρεπη , και υπέρ ανθρωπου φύσιν τα τοιαδε των κατορθωμάτων ειν αν ; Ου το σωτηριον πάθος δεδιωρυχθε μεν την στρεφομένην ρομφαίαν , εισκεκλυχε δε πάλιν εν τη παραδείσω τον άνθρωπον ; " Εφη γαρ ο Χριστός τω συγκερμαμένω ληστή · « Σήμερον μετ' εμού έση εν τη παραδείσω . » Ουχ επελαμψε τοις εν σκότω , μετ' εξουσίας επιφωνων το , 'Ανακαλυφώτε ; Κεκένωσε γαρ τον άδην ως Θεός , και δεσμών ανηκε τους εν αυτω · και αυτός ην ο παλαι βοων προς τον τληπαθότατον Ιωβ · « Ηλθες επί πηγην θαλάσσης , εν δε Ιχνεισι αδύστου περιεπάτησας ; 'Ανοιγονται σοι φιδω πύλαι θανάτου , πυλωροι δε άδου Ιδόντες σε επτηχαν ; » Τι τοίνυν τα έστι [ ισ . ούτω ] Θεοπρεπη των καθ' ημάς ειν και ανθρώπω μόνω προσνέμεν ουχ έρυθράς ; " Οτι γαρ αυτος ο του Θεου Λόγος , μορφην δουλου λαβών , σαρκός τε και αίματος κεκοινωνηκώς , ηγέγετο μεν ζώναι
Lemmas: πρόβατον , ως ποιμήν αγαθός · εν εδελξαντο μέν ὁ ἔθνος , δοῦλος δέ και ὑπηρέτης βαπτίζω υδρισαω , ὁ ὁ Φαρισαῖος πλῆθος ἄνοια εμπαροινοισος ἀϋτή . οὗτος δυνατός βάσις εἰς και ἀνίστημι · οὗτος προσκυνέω βασιλεύς , ως θέω δηλονότι κάθημαι προς κένωσις , ἵνα πάθος σάρξ , διασωτος ὁ ὑπό οὐρανός . οὗτος ὁ υπέρ ἥμων ὁ ἀκάνθινος περιαιρέω στέφανος · οὗτος , οὐ άλλος , ὁ σταυρόω μέν ἀνθρώπινος και λέγω : « Θεός ἐγώ , Θεός ἐγώ , ἵνα τίς ἐγώ εγκαταλείπω ; » συστέλλω δέ θεῖος ὁ ἥλιος ὁ φάος , και εν ἡμέρα μέσος νύξ τίθημι , ἵνα μη ἄνθρωπος ἁπλόος φιλ , κατά σύ , συνάφεια τιμάω , ὅς προς γε , φημί , ὁ ἐκ θεός Λόγος , ὁμολογέω αὐτός · θεός δέ μᾶλλον εἰμί πιστεύω , εν εἶδος ὁ κατά ἡμεῖς , και εν ὅς ὁ δοῦλος μορφή , μιμνήσκω διά φωνή ἅγιος λέγω : « Καλ ἐνδύω ὁ οὐρανός σκότος , και τίθημι ως σάκκος ὁ περιβόλαιον αὐτός . » αυτός γαρ ὁ λαλέω πάρειμι , και ὁ πάλαι προεμηχυνεν τρέχω ως Θεός , πληρόω κατά καιρός ἀνθρώπινος σταυρόω . Μονογυνή γαρ πενιδηκω ἱμάτιον ὁ ουρανός ὁ σκότος ὑπέχω · ὁ ἥλιος δέ ὁ ακτίνη ὁ σέλας ουκέτι δίδωμι ὁ ἐμπαροινέω τολμάω ὁ ὁ ὅλος δεσπότης και θέω , ὁ εἰς νόος και Καρδία εσφραμεν αὐτός προκαταμένω σκότος . ψάλλω γαρ ποῦ και ὁ μακάριος Δαβίδ περί αὐτός · « σκοτίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ὁ μη βλέπω , και ὁ νάω αὐτός διαπαντός συγκάμπτω . » Διερέθηγγυτο δέ και ὁ καταπέτασμα ὁ ναός , ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ἐκκαλύπτω ήδη ὁ " Ἅγιος ὁ ἅγιος , και ὁ εἴδομαι δείκνυμι · ως ουκέτι μέν ἔχω στάσις ὁ πρῶτος σκηνή , περανευμενω δέ ήδη ὁ ὁ ἅγιος ὁδός , δῆλος δέ ότι ὁ εἰς ὁ " Ἅγιος ὁ ἅγιος · ἅγιος μέν γαρ ομολογουμένως και ὁ νόμος ἐάν , ότι και δικαιοσύνη πρύτανις , γίγνομαι δέ και παιδαγωγός εἰς Χριστός · αμωτέρα γε μείς ασύγκριτα ὁ εν Χριστός νοέω ζωή , και ὁ εν σκηνή [ ἴς . σκιά ] και τύπος λατρεία προφερής τε και εν αμειναω ὁ εν πνεῦμα τε και ἀλήθεια . " Αρα οὐ Θεοπρεπή , και υπέρ ἄνθρωπος φύσις ὁ τοιόσδε ὁ κατόρθωμα ἐν αν ; Ου ὁ σωτηρία πάθος διορύσσω μέν ὁ στρέφω ῥομφαία , εἰσκλύζω δέ πάλιν εν ὅς παράδεισος ὁ ἄνθρωπος ; " φημί γαρ ὁ Χριστός ὁ συγκερμαμένω λῃστής · « σήμερον μετά μου εἰμί εν ὅς παράδεισος . » οὐ ἐπιλαμβάνω ὁ εν σκότος , μετά ἐξουσία ἐπιφωνέω ὁ , 'ανακαλυφαος ; κενώνω γαρ ὁ ἅδην ως Θεός , και δεσμός ἀνίημι ὁ εν αὐτός · και αυτός ἐάν ὁ πάλαι βοῦς προς ὁ τληπαθότατον Ἰώβ · « ἔρχομαι επί πηγή θάλασσα , εν δέ ἴχνευσις αδύστου περιπατέω ; 'ανοιγμαι σύ φιδω Πύλαι θάνατος , πυλωρός δέ ἀείδω ὁράω σύ πτήσσω ; » τις τοίνυν ὁ εἰμί [ ἴς . οὗτος ] Θεοπρεπή ὁ κατά ἡμεῖς ἐν και ἄνθρωπος μόνος προσνέμω οὐ ἐρυθρός ; " ὅτι γαρ αὐτός ὁ ὁ Θεός Λόγος , μορφή δοῦλος λαμβάνω , σάρξ τε και αἷμα κοινωνέω , ἄγω μέν ζώνη