cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0077.1
ἀνὴρ , προϋφεστηκώς νοεῖται , καὶ προϋπάρχων λέγεται τοῦ προειληφότος κατὰ τὸν χρόνον , καὶ πρεσβυτέραν ἔχοντος τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν αὐτοῦ ; Εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τινος τῶν καθ' ἡμᾶς τοῦτὶ λέγοιτο τυγχάν , ἀπορρήσειαν ἂν , ὁμαι , καὶ ἀπαγοίσουν εἰς ἀπολογίαν · ἐπὶ δὲ γε τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , τὸ ἐμπαθὲς οὐδὲν οἰκειοῦται · μὴν γὰρ ὁ ἐκ Θεοῦ τῆς ἰδίας σαρκὸς τὴν γέννησιν · πλὴν οὐκ ἠγνόησεν ὅτι τῶν αἰώνων ἐστὶ ποιητής , καὶ προϋφῆσθαι ὡς Θεός , καὶ τῷ ἰδίῳ Πατρὶ συνάδειος . Οὐ γὰρ τοῦ φαμεν , ὅτι τῇ γεννήσει τοῦ ἰδίου σώματος σύγχρονον ἔχει τὴν ὑπάρξιν , ἀλλ' ἥν , ὡς ἔφη , ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐσίας ἀπορρήτως γεγεννημένος . Οὐκοῦν ἔχων τὸ εἶναι πρὸ Ἀβραὰμ ὡς Θεός , κἂν εἰ γέγονεν ἄνθρωπος , οὐκ ἂν διαψευσταὶ λέγων , ὡς εἰς ἀλήθειαν καὶ Υἱὸς καὶ Κύριος · « Πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι , ἐγώ B εἰμι . » Καὶ μὴ τοῦ θαυμάσης εἰ τῇ ἰδίᾳ τετίμηκε [ Ἰσ . venémixes ] φύσει τὸ εἶναι πρὸ Ἀβραὰμ · διαλογὸν δὲ μᾶλλον , ὅτι καὶ τοῦ σώμα λαβὸν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου , ἔφη πρὸς τὸν Νικόδημον · « Εἰ τὰ ὑπεράνθιπα εἶπον ὑμῖν , καὶ οὐ πιστεύετε · πῶς , ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια , πιστεύσετε ; Καὶ οὐδεὶς ἀναβέδηκεν εἰς τὸν οὐρανόν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβας , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου · » καὶ τοῦ κεχωρημένως καὶ Υἱὸς ἀνθρώπου , γεννηθείς ἐκ γυναικὸς κατὰ σάρκα . Τεθωπεῖται δὴ οὖν , καταδεδηκέναι λέγων ἐξ οὐρανοῦ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , τοῦτοστὶν ἑαυτόν · μὴ γένοιτο · καὶ γὰρ ἐστὶν αὐτὸς ἡ ἀλήθεια . Πῶς οὖν ἄνθω ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νοεῖται ; Ὡς εἰκῶς ; « Ὡς Θεὸς ὡν ὁ Λόγος , καὶ ἐκ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας , καταδεδηκέναι λέγεται , καὶ δοῦλον μορφὴν ἀναλα - C βεῖν . Εἶτα διαλλάσσεται πρὸς ἡμᾶς , οὐχ ὡς γυνὸς ἐστὶ Λόγος , ἀλλ' ὡς ἄνθρωπος καθ' ἡμᾶς , καὶ ὡς εἰς ἡδὴ νοούμενος μετὰ τῆς ἐνωθείσης αὐτῷ σαρκός · ὥστεp δὲ διὰ τῇ κενώσει πρέπον , οἰκειοῦσθαι πάντα τὰ τοῦ ἰδίου σώματος , καὶ τοῦ τῆς φύσει ἀσύμματος ὡν , οὕτω καὶ ἀνωθεν ὡν αὐτὸς καὶ ἐξ οὐρανοῦ , τὸ ἀνωθεν ἔχειν ἀπονέμει · πάλιν ἑαυτὸν καὶ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , κἂν εἰ γεγέννηται κατὰ σάρκα μεθ' ἡμῶν ἐκ γυναικός . Γέγονε τοίνυν ἰδία μὲν τοῦ Λόγου , τὰ τῆς ἀνθρωπότητος · ἰδία δὲ πάλιν τῆς ἀνθρωπότητος , τὰ αὐτοῦ τοῦ Λόγου . Εἰς γὰρ οὕτω νοεῖσθαι Χριστὸς καὶ Υἱὸς καὶ Κύριος . Ἐπειδὴ δὲ προστέθεικεν ὁ καινοτόμος οὗτος , ὅτι « Ὁμοῖος τοῖς ἀδελφοῖς κατὰ πάντα , » ὁ ψυχῆς ἀνθρωπίνης καὶ σαρκὸς ἀναλαβὼν ἀδελφότητος , οὐχ ὁ λέγων , « Ὁ ἐωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατέρα · » φέρε δὴ πάλιν τὸ τί ποτὲ ἐστὶν ὁ φῆσιν ἐν τούτοις ὡς ἐνὶ παραβολῇσωμεν . « Ὅτι μὲν γὰρ εἰκὼν ἐστὶ καὶ χαρακτὴρ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , διωμολόγηκα καὶ αὐτός . Τίς δ' ἂν εἴη λοιπὸν ὁ ψυχῆς ἀνθρωπίνης καὶ σώματος ἀναλαβὼν ἀδελφότητα , δῆλον δὲ ὅτι τὴν πρὸς ἡμᾶς , διδασκὲτω παρελθών . Οὐ γὰρ που φαί τις ἂν ὡς ὁ καθ' ἡμᾶς φανώμενος ἄνθρωπος , οἷον , Βαρνάβας · τυγχάν , ἢ Παῦλος , ἔχων ἐτερόν τις τῶν τελούντων ἐν ἀνθρώποις , ψυχῆς ἀνθρωπίνης καὶ σώματος · ἀνθρωπότητι [ Ἰσ . ἀδελφότητι ] λαβεῖν λέγοιτ' ἂν , ὡς ἐτέρων τι παρὰ τοῦτο
Lemmas: ἀνήρ , προϋφίστημι νοέω , καί προυπάρχω λέγω ὁ προλαμβάνω κατά ὁ χρόνος , καί πρέσβυς ἔχω ὁ κατά σάρξ γέννησις αὐτός ; εἰμί μέν γάρ ἐπί τις ὁ κατά ἐγώ τοῦτος λέγω τυγχάνω , ἀπορρέω εἄν , ὁμός , καί απαγοισοω εἰς ἀπολογία · ἐπί δέ γε ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ὁ ἐμπαθής οὐδείς οἰκειόω · μήv γάρ ὁ ἐκ Θεός ὁ ἴδιος σάρξ ὁ γέννησις · πλήν οὐ ἀγνοέω ὅτι ὁ αἰών εἰμί ποιητής , καί προϋφῆσθαι ὡς Θεός , καί ὁ ἴδιος πατήρ συνάδειος . οὖον γάρ ὁ φημί , ὅτι ὁ γεννάω ὁ ἴδιος σῶμα σύγχρονος ἔχω ὁ ὕπαρξις , ἀλλά ὅς , ὡς φημί , ἐκ ὁ ὁ Θεός καί πατήρ οὐσία ἀπόρρητος γεννάω . οὐκοῦν ἔχω ὁ εἰμί πρό Ἀβραάμ ὡς Θεός , κἀν εἰμί γίγνομαι ἄνθρωπος , οὐ εἄν διαψευειμι λέγω , ὡς εἰς ἀλήθεια καί υἱός καί Κύριος · « πρίν Ἀβραάμ γίγνομαι , ἐγώ B εἰμί . » καί μή ὁ θαυμάζω εἰμί ὁ ἴδιος τιμάω [ Ἴς . venémixes ] φύσις ὁ εἰμί πρό Ἀβραάμ · διάλογος δέ μᾶλλον , ὅτι καί ὁ σώμα λαμβάνω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος , φημί πρός ὁ Νικόδημος · « εἰμί ὁ ὑπεράνθιπα εἶπον σύ , καί οὖον πιστεύω · πῶς , ἐάν εἶπον σύ ὁ ἐπουράνιος , πιστεύω ; καί οὐδείς ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · » καί ὁ χωρέω καί υἱός ἄνθρωπος , γεννάω ἐκ γυνή κατά σάρξ . τεθωπειος δή οὖν , καταδέω λέγω ἐκ οὐρανός ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τοῦτος ἑαυτοῦ · μή γίγνομαι · καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἀλήθεια . Πῶς οὖν ἄνθος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος νοέω ; ὡς ἵημι ; « ὡς θεός ὡς ὁ Λόγος , καί ἐκ ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία , καταδέω λέγω , καί δοῦλος μορφή ἀναλα - C Βέι . εἶτα διαλλάσσω πρός ἐγώ , οὐ ὡς Γύνος εἰμί Λόγος , ἀλλά ὡς ἄνθρωπος κατά ἐγώ , καί ὡς εἰς ἤδη νοέω μετά ὁ ἐνωθέω αὐτός σάρξ · ἵστημι δέ διά ὁ κένωσις πρέπω , οἰκειόω πᾶς ὁ ὁ ἴδιος σῶμα , καί ὁ ὁ φύσις ἀσύμματος ὡς , οὗτος καί ἄνωθεν ὡς αὐτός καί ἐκ οὐρανός , ὁ ἄνωθεν ἔχω ἀπονέμω · πάλιν ἑαυτοῦ καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , κἀν εἰμί γεννάω κατά σάρξ μετά ἐγώ ἐκ γυνή . γίγνομαι τοίνυν ἴδιος μέν ὁ Λόγος , ὁ ὁ ἀνθρωπότης · ἴδιος δέ πάλιν ὁ ἀνθρωπότης , ὁ αὐτός ὁ Λόγος . εἰς γάρ οὗτος νοέω Χριστός καί υἱός καί Κύριος . ἐπεί δέ προστίθημι ὁ καινοτόμος οὗτος , ὅτι « Ὁμοῖος ὁ ἀδελφός κατά πᾶς , » ὁ Ψυχή ἀνθρώπινος καί σάρξ ἀναλαμβάνω ἀδελφότης , οὐ ὁ λέγω , « ὁ ὀράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ · » φέρω δή πάλιν ὁ τίς ποτέ εἰμί ὁ φημί ἐν οὗτος ὡς ἐν παραβολανθανω . « ὅτι2 μέν γάρ εἰκών εἰμί καί χαρακτήρ ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός , διομολογέω καί αὐτός . Τῖς δέ εἄν εἰμί λοιπός ὁ Ψυχή ἀνθρώπινος καί σῶμα ἀναλαμβάνω ἀδελφότης , δῆλος δέ ὅτι ὁ πρός ἐγώ , διδάσκω παρέρχομαι . οὖον γάρ ποῦ φή τις εἄν ὡς ὁ κατά ἐγώ φανάω ἄνθρωπος , οἷος , Βαρνάβας · τυγχάνω , ἢ Παῦλος , ἔχω ἕτερος τις ὁ τελέω ἐν ἄνθρωπος , Ψυχή ἀνθρώπινος καί σῶμα · ἀνθρωπότης [ Ἴς . ἀδελφότης ] λαμβάνω λέγω εἄν , ὡς ἕτερος τίς παρά οὗτος