cyrillus-theology.libri-v-contra-nestorium pg076_0116.1
A τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · ε Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευσάντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ , ἵνα πάντες ἐν ὦσι , καθὼς σύ , Πάτερ , ἐν ἐμοί , κἀγὼ ἐν σοί · ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσι , ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ , ὅτι σὲ με ἀπέστειλας · κἀγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι , δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὦσι ἐν , καθὼς ἡμεῖς ἐν , κἀγὼ ἐν αὐτοῖς , καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὦσι τετελειωμένοι εἰς ἐν . » Σὺνς οὖν ὅπως , αὐτὸς μὲν ἔστι φυσικῶς ἐν τῷ ἰδίῳ Πατρὶ , μεσίτης δὲ καὶ διαλλαχτὴς ἀποδεδεῖγμένος διὰ τοῦ γενέσθαι , καθ' ἡμᾶς · ἐν ἡμῖν ἐστι , διὰ τὴν ἰδίαν σαρκὸς ζωοποιότης ἡμᾶς ἐν πνεύματι , καὶ διὰ τοῦ μεταλαχεῖν τῆς ἀγιότητος αὐτοῦ , δήλον δὲ ὅτι πάλιν τῆς διὰ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Αἰτᾶι δὲ ὡς δόξαν παρὰ Πατρὸς τὴν ἰδίαν ἡμῖν ἐναργῇ καταστήσαι φύσιν , ὅτι τε εἴη ζωοποιός , καὶ θανάτου ἀμείνων ὡς Θεός . Καὶ γοῦν ἔφη πάλιν · « Ἐγὼ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς , τὸ ἔργον τελέσωσα , δὲ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω · καὶ νῦν δόξασόν με σύ , Πάτερ , παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ἣ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι , παρὰ σοί . » Ἔργον δὲ τετελειωμένον ἐσμὲν ἡμεῖς , ὡς ἐν αὐτῷ καὶ πρώτῳ νικῶντες θάναν , καὶ τὸ τοῦ θανάτου πατοῦντες κράτος · ἀνέβιος γὰρ ἐκ νεκρῶν , πάντας ἔχων ἐν ἑαυτῷ . Ἀλλ' ἐφ' ἑτέρας Ἰσως ἐνοίας ἀποχωλίζων τὸ εἰρημένον , οὐκ ἐπὶ γε τοῦ Θεοῦ Λόγου ταυτὶ δὴ χρήναι νοεῖσθαι φασί [ Ισ . φῆς μὲν ] · ἀποφέρων δὲ αὐτοῦ καὶ τιθεὶς ἀνὰ μέρος τὸν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου γεγεννημένον ὡς ἕτερον υἱόν , αὐτῷ τὰ τοιάδε πρέπειν τε αὐτὸς διαβεβαιοῖ , καὶ μὴν καὶ ἑτέρους ἀναπείθειν ἐπαίρη . ταῦτα [ Ισ . ταῦτά ] σοι φρονεῖν καὶ λέγειν . Ἔρεις δὲ πού πάντως , ὅτι τῆς δόξης Κύριος ὢν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , οὐκ ἂν ὡς δόξης ὑπάρχων ἐπιβέης , ἐζήτησε τὴν παρὰ Πατρὸς . Ἄκουε τοίνυν καὶ πρὸς ἡμῶν · εἰ μὴ αὐτὸν εἶναι φῆς τὸν ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν Υἱὸν μονογενῆ , δεῖν ἐν τούτοις αἰτοῦντα παρὰ τοῦ Πατρὸς , τίς ἦν ὁ λέγων , « Δόξασόν με τῇ δόξῃ ἣ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι , παρὰ σοί ; » Πῶς οὖν , εἴπé μοι , προκχώσιος ὁ ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου κατὰ σὲ νοούμενος ἄνθρωπος ἰδίκως ; » Ἄρ' οὐχὶ πρέποι ἂν τῷ τῶν αἰώνων δημιουργῷ , τὸ , πρεσβυτέραν ἔχειν τοῦ κόσμου τὴν ὑπαρξιν , καὶ συναθλον τῷ Πατρὶ ; ἀλλ' οὐκ ἂν ἐνδοιάσειε τις τῶν εὖ φρονεῖν εἰωθότων . Ὅτε τοίνυν ἑαυτὸν κεκένωκε μορφὴν δοῦλου λαβών , τότε δή , τότε καὶ εἰς τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ κατὰ φύσιν ἀναφορτισθῆν δόξαν ἐβέλην , καὶ μετὰ τῆς ἐνωθείσης αὐτῷ σαρκὸς ἐπὶ καιροῦ φησι · « Δόξασόν με σύ , Πάτερ , παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ἣ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί , ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σὲ με ἀπέστειλας · κἀγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι , δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὦσι ἐν , καθὼς ἡμεῖς ἐν · ἐγὼ ἐν αὐτοῖς ; καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὦσι τετελειωμένοι εἰς ἐν . » Δι' αὐτοῦ τοιγαροῦν τὴν καταλλαγὴν ἐσχήκαμεν · τετελείωκε γὰρ οὕτω τὸ ἔργον , ὁ δέδωκεν αὐτῷ εἰς τελεῖσιν ὁ Πατήρ . Συλλήπτορα δὲ τῶν ἐμῶν λόγων ποιήσομαι πάλιν τὸν ἱερωτάτον Παῦλον , ὡλὶ γεγραφότα τοῖς ἐξ ἑθνῶν κεκλημένοις ·
Lemmas: A ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί Θεός · ε οὖον περί οὗτος δέ ἐρωτάω μόνος , ἀλλά καί περί ὁ πιστεύω διά ὁ λόγος αὐτός εἰς ἐγώ , ἵνα πᾶς ἐν εἰμί , καθώς σῦς , πατήρ , ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν σύ · ἵνα καί αὐτός ἐν ἐγώ εἰμί , ἵνα ὁ κόσμος πιστεύω , ὅτι σύ ἐγώ ἀποστέλλω · ἐγώ ὁ δόξα ὅς δίδωμι ἐγώ , δίδωμι αὐτός , ἵνα εἰμί ἐν , καθώς ἐγώ ἐν , ἐγώ ἐν αὐτός , καί σύ ἐν ἐγώ , ἵνα εἰμί τελειόω εἰς ἐν . » Σύνις οὖν ὅπως , αὐτός μέν εἰμί φυσικός ἐν ὁ ἴδιος πατήρ , μεσίτης δέ καί διαλλακτής ἀποδείκνυμι διά ὁ γίγνομαι , κατά ἐγώ · ἐν ἐγώ εἰμί , διά ὁ ἴδιος σάρξ ζωοποιοτω ἐγώ ἐν πνεῦμα , καί διά ὁ μεταλαγχάνω ὁ ἁγιότης αὐτός , δῆλος δέ ὅτι πάλιν ὁ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἀΐτας δέ ὡς δόξα παρά πατήρ ὁ ἴδιος ἐγώ ἐναργής καθίστημι φύσις , ὅτι τε εἰμί ζωοποιός , καί θάνατος ἀγαθός ὡς Θεός . καί γοῦν φημί πάλιν · « ἐγώ σύ δοξάζω ἐπί ὁ γῆ , ὁ ἔργον τελέω , δέ δίδωμι ἐγώ ἵνα ποιέω · καί νῦν δοξάζω ἐγώ σῦς , πατήρ , παρά σεαυτοῦ ὁ δόξα ὅς ἔχω πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί , παρά σύ . » ἔργον δέ τελειόω εἰμί ἐγώ , ὡς ἐν αὐτός καί πρῶτος Νίκη θνῄσκω , καί ὁ ὁ θάνατος πατέω κράτος · ἀνέβιος γάρ ἐκ νεκρός , πᾶς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . ἀλλά ἐπί ἕτερος ἴσως ενοια αποχωλιζω ὁ εἴρω , οὐ ἐπί γε ὁ Θεός Λόγος οὗτος δή χρή νοέω φημί [ Ἴς . φημί μέν ] · ἀποφέρω δέ αὐτός καί τίθημι ἀνά μέρος ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω ὡς ἕτερος υἱός , αὐτός ὁ τοιόσδε πρέπω τε αὐτός διαβεβαιόω , καί μήv καί ἕτερος ἀναπείθω ἐπαίρω . οὗτος [ Ἴς . οὗτος ] σύ φρονέω καί λέγω . εἴρω δέ πού πάντως , ὅτι ὁ δόξα Κύριος εἰμί ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , οὐ εἄν ὡς δόξα ὑπάρχω ἐπιβαίνω , ζητέω ὁ παρά πατήρ . Ἄκουος τοίνυν καί πρός ἐγώ · εἰμί μή αὐτός εἰμί φημί ὁ ἐκ Θεός κατά φύσις υἱός μονογενής , δήω ἐν οὗτος αἰτέω παρά ὁ πατήρ , τίς εἰμί ὁ λέγω , « δοξάζω ἐγώ ὁ δόξα ὅς ἔχω πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί , παρά σύ ; » Πῶς οὖν , εἶπον ἐγώ , προκχώσιος ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος κατά σύ νοέω ἄνθρωπος ἰδίκως ; » ἄρα οὐ πρέπω εἄν ὁ ὁ αἰών δημιουργός , ὁ , πρέσβυς ἔχω ὁ κόσμος ὁ ὕπαρξις , καί συναθλέω ὁ πατήρ ; ἀλλά οὐ εἄν ἐνδοιάζω τις ὁ εὕω φρονέω εἴωθα . ὅτε τοίνυν ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , τότε δή , τότε καί εἰς ὁ ἔνειμι αὐτός κατά φύσις ἀναφορτισθῆν δόξα βάλλω , καί μετά ὁ ἐνωθέω αὐτός σάρξ ἐπί καιρός φημί · « δοξάζω ἐγώ σῦς , πατήρ , παρά σεαυτοῦ ὁ δόξα ὅς ἔχω πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί παρά σύ , ἵνα ὁ κόσμος πιστεύω ὅτι σύ ἐγώ ἀποστέλλω · ἐγώ ὁ δόξα ὅς δίδωμι ἐγώ , δίδωμι αὐτός , ἵνα εἰμί ἐν , καθώς ἐγώ ἐν · ἐγώ ἐν αὐτός ; καί σύ ἐν ἐγώ , ἵνα εἰμί τελειόω εἰς ἐν . » διά αὐτός τοιγάρ ὁ καταλλαγή ἔχω · τελειόω γάρ οὗτος ὁ ἔργον , ὁ δίδωμι αὐτός εἰς τέλλω ὁ Πατήρ . συλλήπτωρ δέ ὁ ἐμέω λόγος ποιέω πάλιν ὁ ἱερός Παῦλος , ωλι γράφω ὁ ἐκ ἔθνος καλέω ·