cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Dt.1.1.1
α . Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις , ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ , ὃν ἔθηκεν κληρονόμον πάντων , δι’ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ποίησεν . Ἀλλ’ οἱ μὲν συνιέντες ὀρθῶς ὅτι Θεὸς ὢν φύσει , καθίκετο μὲν εἰς κένωσιν , ὅτι γέγονε σὰρξ , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , κατὰ τὰς Γραφὰς , τὴν θείαν τε καὶ ἀξιόληπτον ἐκπεπλουτήκασι χάριν . Ὅσοι γὰρ ἔλαβον αὐτὸν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι , φησίν . Οἱ δὲ τὸν θεῖον καὶ σωτήριον ἀληθῶς διωθούμενοι λόγον διωλισθήκασι τῆς ἐλπίδος , κακοὶ κακῶς ἀπολώλασι · τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν ἀνοσίως περιυβρίζοντες . Εἶεν δ’ ἂν καὶ οὗτοι οἱ τάλανες Ἰουδαῖοι , οἷς καὶ αὐτὸς ὁ προφήτης Ἱερεμίας ἐποιμώζει , λέγων · Τίς δώσει τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς πηγὴν δακρύων , καὶ κλαύσομαι τὸν λαὸν ἡμέρας καὶ νυκτός ; Οἷς γὰρ ἐξὸν εἶναι λαμπροῖς καὶ ἀξιοζηλώτοις , καὶ τῆς ἐνούσης εὐημερίας ἐστερημένοι , πῶς οὐκ ἂν εἶεν ἄξιοι τοῦ καὶ ἐν ἴσῳ λοιπὸν τοῖς τεθνεῶσι καταλογίζεσθαι ; Οἷς ἂν εἰκότως ἐπικωκύσειε καὶ τὸ ἐξ ἀγάπης καὶ φιλαλληλίας ἐπιστάξαι δάκρυον . Παντὸς δὴ οὖν ἔρημοι γεγόνασιν ἀγαθοῦ , καὶ ἐξ αὐτῶν ὥσπερ κατεσείσθη βάθρων ὁ ἐξήνιος Ἰσραήλ . Μεταπεφοίτηκε γὰρ ἐπὶ τὰ ἔθνη Χριστός · σώζεται δὲ καὶ μόλις ὡς ἐν ὀλιγοστῇ μοίρᾳ λοιπὸν ὁ δυσμαθὴς Ἰουδαῖος . Καὶ τοῦτό ἐστιν , οἶμαι , τὸ διὰ φωνῆς Ἡσαΐου προφητικῶς ὑμνούμενον · Καὶ εἰ μὴ Κύριος Σαβαὼς ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα , ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν , καὶ ὡς Γόμοῤῥα ἂν ὡμοιώθημεν . Φέρε οὖν , εἰ δοκεῖ , καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν Μωσαϊκῶν καταθρήσωμεν λόγων τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν . Γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν τῷ Δευτερονομίῳ · Ἐὰν δὲ εὑρεθῇ τραυματίας ἐν τῇ γῇ , ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι κληρονομῆσαι , πεπτωκὼς ἐν τῷ πεδίῳ , καὶ οὐκ οἴδασι τὸν πατάξαντα , ἐξελεύσεται ἡ γερουσία σου καὶ οἱ κριταί σου , καὶ ἐκμετρήσουσιν ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ τοῦ τραυματίου . Καὶ ἔσται ἡ πόλις ἡ ἐγγίζουσα τῷ τραυματίᾳ , καὶ λήψεται ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης δάμαλιν ἐκ βοῶν ἥτις οὐκ εἴργασται , καὶ ἤτις οὐχ εἵλκυσε ζυγόν · καὶ καταβιβάσουσιν ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης τὴν δάμαλιν εἰς φάραγγα τραχεῖαν , ἥτις οὐκ εἴργασται , οὐδὲ σπείρεται . Καὶ νευροκοπήσουσι τὴν δάμαλιν ἐν τῇ φάραγγι , καὶ προσελεύσονται οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῗται , ὅτι αὐτοὺς ἐξελέξατο Κύριος ὁ Θεός σου , παραστῆναι αὐτῷ , καὶ εὐλογεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τῷ στόματι αὐτῶν ἔσται πᾶσα ἀντιλογία , καὶ πᾶσα ἁφή . Καὶ πᾶσα ἡ γερουσία τῆς πόλεως ἐκείνης , οἱ ἐγγίζοντες τῷ τραυματίᾳ , νίψονται τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς δαμάλεως τῆς νενευροκοπημένης , ἐν τῇ φάραγγι , καὶ ἀποκριθέντες ἐροῦσιν · Αἱ χεῖρες ἡμῶν οὐκ ἐξέχεαν τὸ αἷμα τοῦτο · καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν οὐχ ἑωράκασιν . Ἵλεως γενοῦ τῷ λαῷ σου Ἰσραὴλ , Κύριε , οὓς ἐλυτρώσω ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ἵνα μὴ γένηται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῷ λαῷ σου Ἰσραήλ . Καὶ ἐξιλασθήσεται αὐτοῖς τὸ αἷμα . Σὺ δὲ ἐξαρεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ ἡμῶν αὐτῶν · ἐὰν δὲ ποιήσῃ τὸ καλὸν καὶ ἀρεστὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου .
Lemmas: ὅς . πολυμερῶς καί πολύτροπος πάλαι ὁ θεός λαλέω ὁ πατήρ ἐν ὁ προφήτης , ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα οὗτος λαλέω ἐγώ ἐν υἱός , ὅς τίθημι κληρονόμος πᾶς , διά ὅς καί ὁ αἰών ποιέω . ἀλλά ὁ μέν συνίημι ὀρθῶς ὅτι θεός εἰμί φύσις , καθικνέομαι μέν εἰς κένωσις , ὅτι γίγνομαι σάρξ , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , κατά ὁ γραφή , ὁ θεῖος τε καί ἀξιόληπτος ἐκπλουτέω χάρις . ὅσος γάρ λαμβάνω αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον Θεός γίγνομαι , φημί . ὁ δέ ὁ θέω καί σωτήριος ἀληθής διωθέω λόγος διολισθάνω ὁ ἐλπίς , κακός κακῶς ἀπόλλυμι · ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ καί Λυτρωτής ἀνόσιος περιυβρίζω . εἰμί δέ εἄν καί οὗτος ὁ τάλας Ἰουδαῖος , ὅς καί αὐτός ὁ προφήτης Ἱερεμίας ἐποιμώζω , λέγω · Τῖς δίδωμι ὁ κεφαλή ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός πηγή δάκρυ , καί καλέω ὁ λαός ἡμέρα καί νύξ ; οἷς γάρ ἔξεστι εἰμί λαμπρός καί ἀξιόζηλος , καί ὁ ἔνειμι εὐημερία στερέω , πῶς οὐ εἄν ἄγω ἄξιος ὁ καί ἐν ἴσος λοιπός ὁ θνῄσκω καταλογίζομαι ; οἷς εἄν εἰκότως ἐπικωκύω καί ὁ ἐκ ἀγάπη καί φιλαλληλία ἐπιστάζω δάκρυ . Παντὸς δή οὖν ἐρῆμος γίγνομαι ἀγαθός , καί ἐκ αὐτός ὥσπερ κατασείω βάθρον ὁ ἐξήνιος Ἰσραήλ . μεταπεφοιτηκω γάρ ἐπί ὁ ἔθνος Χριστός · σῴζω δέ καί μόλις ὡς ἐν ολιγοστός μοῖρα λοιπός ὁ δυσμαθής Ἰουδαῖος . καί οὗτος εἰμί , οἴομαι , ὁ διά φωνή Ἠσαΐας προφητικός ὑμνέω · καί εἰμί μή Κύριος Σαβαὼς ἐγκαταλείπω ἐγώ σπέρμα , ὡς Σόδομα εἄν γίγνομαι , καί ὡς Γόμορρα εἄν ὁμοιόω . φέρω οὖν , εἰμί δοκέω , καί ἐκ αὐτός ὁ μωσαϊκός καταθρέω λόγος ὁ μυστήριον ὁ δύναμις . γράφω γάρ οὕτως ἐν ὁ Δευτερονόμιον · ἐάν δέ εὑρίσκω τραυματίας ἐν ὁ γῆ , ὅς Κύριος ὁ Θεός σύ δίδωμι σύ κληρονομέω , πίπτω ἐν ὁ πεδίον , καί οὐ οἶδα ὁ πατάσσω , ἐξέρχομαι ὁ γερουσία σύ καί ὁ κριτής σύ , καί ἐκμετρέω ἐπί ὁ πόλις ὁ κύκλος ὁ τραυματίας . καί εἰμί ὁ πόλις ὁ ἐγγίζω ὁ τραυματίας , καί λαμβάνω ὁ γερουσία ὁ πόλις ἐκεῖνος δάμαλις ἐκ βοῦς ὅστις οὐ ἐργάζομαι , καί ὅστις οὐ ἕλκω ζυγόν · καί καταβιβάζω ὁ γερουσία ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁ δάμαλις εἰς φάραγξ τραχύς , ὅστις οὐ ἐργάζομαι , οὐδέ σπείρω . καί νευροκοπέω ὁ δάμαλις ἐν ὁ φάραγξ , καί προσέρχομαι ὁ ἱερεύς καί ὁ Λευΐτης , ὅτι αὐτός ἐκλέγω Κύριος ὁ Θεός σύ , παρίστημι αὐτός , καί εὐλογέω ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός , καί ἐπί ὁ στόμα αὐτός εἰμί πᾶς ἀντιλογία , καί πᾶς ἁφή . καί πᾶς ὁ γερουσία ὁ πόλις ἐκεῖνος , ὁ ἐγγίζω ὁ τραυματίας , νίζω ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ δάμαλις ὁ νευροκοπέω , ἐν ὁ φάραγξ , καί ἀποκρίνω εἴρω · ὁ χείρ ἐγώ οὐ ἐκχέω ὁ αἷμα οὗτος · καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ οὐ ὁράω . ἴλαος γίγνομαι ὁ λαός σύ Ἰσραήλ , κύριος , ὅς λυτρόω ἐκ γῆ Αἴγυπτος , ἵνα μή γίγνομαι αἷμα ἀναίτιος ἐν ὁ λαός σύ Ἰσραήλ . καί ἐξιλάσκομαι αὐτός ὁ αἷμα . σύ δέ ἐξαίρω ὁ αἷμα ὁ ἀναίτιος ἐκ ἐγώ αὐτός · ἐάν δέ ποιέω ὁ καλός καί ἀρεστός ἐναντίος κύριος ὁ Θεός σύ .