cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.2.4.8
η . Ὅτι δὲ οὐδ’ ἂν εἶναι νοοῖτο δύναμις ἁγία καὶ λειτουργικὴ , καθὰ φρονεῖν ἔδοξέ τισι , φέρε δὴ λέγωμεν , τὰ ἐξ εἰκότων συλλέγοντες λογισμῶν εἰς τὴν τῆς ἀληθείας ἀπόδειξιν . Ἐκείνοις μὲν γὰρ , τοιόσδε τις καὶ σοφὸς , καθάπερ οὖν οἴονται κατὰ σφᾶς αὐτοὺς , συντέθηται λόγος . Ἐπειδὴ γὰρ , φησὶ , γέγραπται περὶ τοῦ Μελχισεδὲκ , ὡς ἀπάτωρ τε ἦν , καὶ ἀμήτωρ , καὶ μὴν καὶ ἀγενεαλόγητος · εὐλόγηκε δὲ καίτοι τοσοῦτον ὅντα τὸν Ἀβραάμ · Εὐλογεῖται δὲ τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος καὶ μείζονος , ἁπάσης ἀντιλογίας δίχα · μὴ νοείσθω , καθ’ ἡμᾶς , ἀλλ’ ἔστω τὴν φύσιν ἄγγελος , ἤγουν , τῶν ἄνω δυνάμεων καὶ λειτουργικῶν μία τις σεπτὴ καὶ δεδοξασμένη . Ἐγὼ δὲ , ἀγαπητοὶ , τεθαύμακα λίαν , εἰ τρόπος αὐτοὺς εὐλαβείας τῆς εἰς τὸν θεσπέσιον Ἀβραὰμ , τῆς τοῦ χρησίμου καὶ πρέποντος ἀπεκόμισε θήρας , καὶ τῶν ἀναγκαίων εἰς ἀληθείας εὕρεσιν ἀπεβουκόλισε λογισμῶν . Εἰς ὁμοίωσιν γὰρ δὴ καὶ τύπον τοῦ Ἐμμανουὴλ παραδεικνύντες ἡμῖν τὸν Μελχισεδὲκ , οὐκ εἰς τὴν τῶν πραγμάτων ποιότητα βλέπουσιν , ἢ τὸν τῆς ἱερωσύνης δοκιμάζουσι τρόπον · βασανίζουσι δὲ μᾶλλον τῶν εἰς τοῦτο παρενηνεγμένων τὰς φύσεις . Τί γὰρ ἂν γένοιτο τὸ λυποῦν , φαίη τις ἂν εἰκότως αὐτοῖς , εὐλογεῖσθαι τὸν Ἀβραὰμ , ὡς ἐξ ἀνθρώπου τυχὸν τοῦ Μελχισεδὲκ , κἂν εἰ μὴ νοοῖτο κρείττων αὐτοῦ ; Οὐ γὰρ αἱ φύσεις ἐν τούτοις , ἀλλ’ ὁ τῶν δρωμένων δοκιμάζεται νοῦς , καὶ τῆς ἀληθείας οἱ λόγοι , τῶν ἐν σκιαῖς αἰνιγμάτων ἀμείνους προαναφαίνονται . Ὅτι γάρ ἐστι τῶν λίαν ἀτοποτάτων , οὐχὶ τὰ ἐκ τῶν σημαινομένων ἀντιπαρεξάγειν τοῖς ἐν σκιαῖς , ἐπ’ αὐτὰς δὲ μᾶλλον ἰέναι τὰς φύσεις τῶν εἰς μέσον ἐνηνεγμένων , εἴσῃ τοι κἀντεῦθεν . Ἀπόλεκτος ἦν Ἀαρὼν , προεστηκὼς καὶ ἡγούμενος τῆς ἁγίας σκηνῆς , ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς ἐν ἱερωσύνῃ κατεστεμμένος . Πῶς οὖν ἡγιάζετο ; ἢ κριὸς ἐσφάζετο , καὶ τῷ αἵματι κατεχρίετο τὸ ἄκρον τοῦ ὠτὸς τοῦ δεξιοῦ , καὶ μὴν καὶ χειρὸς καὶ ποδός · ἐτελειοῦτο δὲ οὔτω , πρὸς ἱερουργίαν ; ἀλλ’ , ὦ βέλτιστοι , φαίην ἂν αὐτοῖς , εἰ ταῖς φύσεσι τῶν ἁγιαζόντων καὶ τῶν ἁγιαζομένων προσκεῖσθαι καλόν · καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ὡς ἐκ τύπου καὶ σκιᾶς ἐπ’ αὐτὸ τῆς ἀληθείας ἰέναι τὸ κάλλος , πῶς ἔτι τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται ; Τί τὸ ἄμεινον ἐν τούτοις , φραζόντων ἐκεῖνοι . Ἆρα καὶ κριοῦ κατόπιν τὸν Ἀαρὼν θήσομεν ; ἐν ἀλόγῳ ζώῳ τελειοῦται τὸ λογικόν . Αἵματι προβάτων τὸν ἀπόλεκτον εἰς ἱερωσύνην ἡγιᾶσθαι φήσομεν , καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα , τοὺς κεκοινωμένους ἀγιάζει , πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα · τί οὖν ἄρα τὸ χρῆμα ; τί τῶν νοημάτων τὸ βάθος ; Τύποι καὶ εἰκόνες τὰ δρώμενα , καὶ ἵν’ οὕτως εἴπωμεν , ἁγιασμοῦ προανάδειξις ἦν τοῦ κατὰ Χριστόν . Ὁ δὲ τύπος ἐν πράγμασιν , οὐκ ἐν τῇ τῶν ἁγιαζόντων , ἤγουν τῶν ἁγιαζομένων καταφωρᾶται φύσει . Ἐπεὶ , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , τὸ κρεῖττον ὑπὸ τοῦ ἐλάττονος εὐλογεῖται , εἴπερ ἐστὶν ἐν ἀμείνοσιν ἡ ἀνθρώπου φύσις δαμάλεως καὶ κριοῦ . Μὴ τοίνυν ἐρυθριάτωσαν , κἂν εἰ πολὺ κρείττων ὑπάρχων ὁ Ἀβραὰμ τοῦ Μελχισεδὲκ , εὐλογεῖσθαι λέγηται παρ’ αὐτοῦ . Ὁ γὰρ τύπος ἦν ὁ νικῶν , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ἡ τοῦ εὐλογοῦντος φύσις . Θαυμάζω δὲ ὅτι καὶ εἰς ὁμοίωσιν καὶ τύπον διαμορφοῦντες αὐτὸν τοῦ Υἱοῦ , ἀμήτορά τε εἶναι καὶ ἀπάτορά φασιν ὡς ἄγγελον , καίτοι τρόπον τινὰ καὶ ἀμφιθαλοῦς ὄντος Χριστοῦ . Γέγονε γὰρ αὐτῷ μήτηρ μὲν ἐπὶ γῆς , ἡ ἁγία Παρθένος . Ἦν δὲ καὶ ἔστιν ἐν οὐρανῷ Πατὴρ , ὁ Θεός . Δεῖν δὲ οἶμαι τὰς εἰκόνας γράφεσθαι , πρὸς τὰ ἀρχέτυπα . Ἐπειδὴ δὲ , Μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν , μήτε ζωῆς ἔχειν τέλος τὸν Μελχισεδὲκ ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος , ταύτῃτοι καὶ δύναμιν λογικὴν καὶ ἱερουργὸν ὑπάρχειν αὐτὸν , διατείνονταί τε καὶ λέγουσιν · οὐκ ἐννοοῦντες , ὅτι παρατρέχει τι τῶν ἀναγκαίων αὐτούς . Οὐδὲν γὰρ τῶν τελούντων ἐν γενητοῖς , ἄναρχον ἔσται κατὰ τὸν χρόνον . Ἀλλ’ εἴτιπερ ὅλως παρῆκται πρὸς ὕπαρξιν , τοῦτο καὶ ἀρχὴν ἔχει ζωῆς καὶ ἡμερῶν . Τίς οὖν ἄρα τῷ μακαρίῳ Παύλῳ γέγονε σκοπὸς τοῦ λόγου ; ἢ πῶς εἰς τύπον καὶ ὁμοίωσιν τοῦ Χριστοῦ παρέδειξε τὸν Μελχισεδέκ ; Τῶν ἐξ εἰκαιότητος οὖν ἐννοιῶν τὸν νοῦν ἀποστήσαντες , φέρε δὴ φέρε διασκεψώμεθα , καὶ ὡς ἔνι λέγωμεν .
Lemmas: ὁ . ὅτι2 δέ οὐδέ εἄν εἰμί νοέω δύναμις ἅγιος καί λειτουργικός , καθά φρονέω δοκέω τις , φέρω δή λέγω , ὁ ἐκ εἰκός συλλέγω λογισμός εἰς ὁ ὁ ἀλήθεια ἀπόδειξις . ἐκεῖνος μέν γάρ , τοιόσδε τις καί σοφός , καθάπερ οὖν οἴομαι κατά σφεῖς αὐτός , συντίθημι λόγος . ἐπεί γάρ , φημί , γράφω περί ὁ Μελχισεδέκ , ὡς ἀπάτωρ τε εἰμί , καί ἀμήτωρ , καί μήv καί ἀγενεαλόγητος · εὐλογέω δέ καίτοι τοσοῦτος ὅντα ὁ Ἀβραάμ · εὐλογέω δέ ὁ μικρός ὑπό ὁ ἀγαθός καί μείζων , ἅπας ἀντιλογία δίχα · μή νοέω , κατά ἐγώ , ἀλλά ἵστημι ὁ φύσις ἄγγελος , ἤγουν , ὁ ἄνω δύναμις καί λειτουργικός εἷς τις σεπτός καί δοξάζω . ἐγώ δέ , ἀγαπητός , θαυμάζω λίαν , εἰμί τρόπος αὐτός εὐλάβεια ὁ εἰς ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ , ὁ ὁ χρήσιμος καί πρέπω ἀποκομίζω θήρ , καί ὁ ἀναγκαῖος εἰς ἀλήθεια εὕρεσις ἀποβουκολίζω λογισμός . εἰς ὁμοίωσις γάρ δή καί τύπος ὁ Ἐμμανουήλ παραδείκνυμι ἐγώ ὁ Μελχισεδέκ , οὐ εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα ποιότης βλέπω , ἢ ὁ ὁ ἱερωσύνη δοκιμάζω τρόπος · βασανίζω δέ μᾶλλον ὁ εἰς οὗτος παραφέρω ὁ φύσις . τις γάρ εἄν γίγνομαι ὁ λυπέω , φημί τις εἄν εἰκότως αὐτός , εὐλογέω ὁ Ἀβραάμ , ὡς ἐκ ἄνθρωπος τυγχάνω ὁ Μελχισεδέκ , κἀν εἰμί μή νοέω ἀγαθός αὐτός ; οὖον γάρ ὁ φύσις ἐν οὗτος , ἀλλά ὁ ὁ δράω δοκιμάζω νόος , καί ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος , ὁ ἐν σκιά αἴνιγμα ἀγαθός προαναφαίνω . ὅτι2 γάρ εἰμί ὁ λίαν ἄτοπος , οὐ ὁ ἐκ ὁ σημαίνω ἀντιπαρεξάγω ὁ ἐν σκιά , ἐπί αὐτός δέ μᾶλλον εἶμι ὁ φύσις ὁ εἰς μέσος φέρω , εἶμι ὅς ἐντεῦθεν . ἀπόλεκτος εἰμί Ἀαρών , προίστημι καί ἡγέομαι ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ ἄνω2 τιμή ἐν ἱερωσύνη καταστέφω . Πῶς οὖν ἁγίζω ; ἢ κριός σφάζω , καί ὁ αἷμα καταχρίω ὁ ἄκρος ὁ οὖς ὁ δεξιός , καί μήv καί χείρ καί πούς · τελειόω δέ οὐτάω , πρός ἱερουργία ; ἀλλά , εἰμί ἀγαθός , φημί εἄν αὐτός , εἰμί ὁ φύσις ὁ ἁγίζω καί ὁ ἁγίζω πρόσκειμαι καλός · καί οὐ δή μᾶλλον ὡς ἐκ τύπος καί σκιά ἐπί αὐτός ὁ ἀλήθεια εἶμι ὁ κάλλος , πῶς ἔτι ὁ μικρός ὑπό ὁ ἀγαθός εὐλογέω ; τις ὁ ἀγαθός ἐν οὗτος , φράζω ἐκεῖνος . ἆρα καί κριός κατόπιν ὁ Ἀαρών τίθημι ; ἐν ἄλογος ζῷον τελειόω ὁ λογικός . αἷμα πρόβατον ὁ ἀπόλεκτος εἰς ἱερωσύνη ἁγίζω φημί , καί σποδός δάμαλις ῥαντίζω , ὁ κοινόω ἁγίζω , πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης · τίς οὖν ἄρα ὁ χρῆμα ; τίς ὁ νόημα ὁ βάθος ; Τύπος καί εἰκών ὁ δράω , καί ἵνα οὕτως εἶπον , ἁγιασμός προανάδειξις εἰμί ὁ κατά Χριστός . ὁ δέ τύπος ἐν πρᾶγμα , οὐ ἐν ὁ ὁ ἁγίζω , ἤγουν ὁ ἁγίζω καταφωράω φύσις . ἐπεί , καθάπερ φημί ἄρτιος , ὁ ἀγαθός ὑπό ὁ μικρός εὐλογέω , εἴπερ εἰμί ἐν ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος φύσις δάμαλις καί κριός . μή τοίνυν ἐρυθριάω , κἀν εἰμί πολύς ἀγαθός ὑπάρχω ὁ Ἀβραάμ ὁ Μελχισεδέκ , εὐλογέω λέγω παρά αὐτός . ὁ γάρ τύπος εἰμί ὁ Νίκη , καί οὐ δή μᾶλλον ὁ ὁ ευλογών φύσις . θαυμάζω δέ ὅτι καί εἰς ὁμοίωσις καί τύπος διαμορφόω αὐτός ὁ υἱός , ἀμήτωρ τε εἰμί καί ἀπάτωρ φημί ὡς ἄγγελος , καίτοι τρόπος τις καί αμφιθαλής εἰμί Χριστός . γίγνομαι γάρ αὐτός μήτηρ μέν ἐπί γῆ , ὁ ἅγιος Παρθένος . ἦς δέ καί εἰμί ἐν οὐρανός πατήρ , ὁ Θεός . δήω δέ οἴομαι ὁ εἰκών γράφω , πρός ὁ ἀρχέτυπος . ἐπεί δέ , μήτε ἀρχή ἡμέρα , μήτε ζωή ἔχω τέλος ὁ Μελχισεδέκ ὁ θεσπέσιος φημί Παῦλος , ταύτῃτοι καί δύναμις λογικός καί ἱερουργός ὑπάρχω αὐτός , διατείνω τε καί λέγω · οὐ ἐννοέω , ὅτι παρατρέχω τίς ὁ ἀναγκαῖος αὐτός . οὐδείς γάρ ὁ τελέω ἐν γενητός , ἄναρχος εἰμί κατά ὁ χρόνος . ἀλλά ἔτι ὅλως παράγω πρός ὕπαρξις , οὗτος καί ἀρχή ἔχω ζωή καί ἡμέρα . Τῖς οὖν ἄρα ὁ μακάριος Παῦλος γίγνομαι σκοπός ὁ λόγος ; ἢ πῶς εἰς τύπος καί ὁμοίωσις ὁ Χριστός παραδείκνυμι ὁ Μελχισεδέκ ; ὁ ἐκ εἰκαιότης οὖν ἔννοια ὁ νόος ἀφεστήξω , φέρω δή φέρω διασκέπτομαι , καί ὡς ἐν λέγω .