cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Lev.1.1.2
β . Ἐναργὴς οὖν λίαν ὁ τοῦ γράμματος νοῦς , καὶ οὐκ ἂν δέοιτό τινος , καθάπερ ἐγᾦμαι , πόνου πρός γε τὸ δύνασθαι , φημὶ , συνιέναι λεπτῶς . Πλὴν ἐκεῖνο ἐρῶ · Χίδρα λέγεται τὰ ἐξ ὀσπρίων ἄλευρα . Ἐν δέ γε τοῖς τύποις τὸ Χριστοῦ λαμβάνει μυστήριον . Καὶ ἔστιν αὐτὸς ἡ ὑπὲρ ἡμῶν θυσία , τὸ πρωτογέννημα τὸ πνευματικὸν , τουτέστιν , ἡ τῆς ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴ , ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν , ὁ πρῶτος εἰς ἀφθαρσίαν , τὸ οἱονεὶ πρωτόλειον τῶν κεκοιμημένων . Ὡς κόκκος μὲν τοῦ σίτου πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἀποθανὼν , ἀστάχυος δὲ δίκην πολλοστὸς ἀναφύς . Τοῦτο γὰρ ἡμῖν αὐτὸς ἀφηγεῖτο λέγων · Ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει , ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , πολὺν καρπὸν φέρει . Πλὴν ἀπέθανεν , οὐ δι’ ἑαυτὸν , ἀλλ’ ἡμῖν . Ἀλλ’ ἡμῖν ὑπεμφήνειεν ἀστείως τὸ γράμμα τὸ νομικόν . Εἰ γὰρ δή τις ἕλοιτο , φησὶ , δωροφορεῖν θυσίαν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ , νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρεικτὰ τῷ Θεῷ . Ἄθρει δὴ οὖν , ὅπως ἐκ νέων ἡμᾶς προσάγειν καρπὸν προτρέπει Μωσῆς , ἤτοι τὸ γράμμα τὸ νομικόν . Ἀπαρχὴ γὰρ , ὡς ἔφην , τῆς εἰς καινότητα ζωῆς ἀνανεουμένης φύσεως Χριστὸς , καὶ ἐν αὐτῷ γέγονε τὰ πάντα καινά . Πλὴν , οὐκ ἐκ μόνου προσφέρεται σίτου τὰ εἰς θυσίαν , ἀλλὰ καὶ ἐξ ὀσπρίων κατερεικτῶν . Ὅνπερ γὰρ τρόπον ἐκ σίτου σεμίδαλιν , καὶ οὐκ αὐτὸν ὑγιᾶ τὸν κόκκον ὁλοκαυτοῦν διετύπου · οὕτω κἀνθάδε χρῆναι ποιεῖσθαι κατερεικτὰ , τουτέστιν , ἀληλεσμένα τὰ ἐξ ὀσπρίων προστέταχεν , ἵνα δὴ φαίνοιτο τῇ θυσίᾳ προσὸν τὸ οἱονεὶ ἐδώδιμον . Κατειθίσμεθα γὰρ , οὐχ ὑγιᾶ τὸν κόκκον , συντεθραυσμένον δὲ μᾶλλον ποιεῖσθαι τροφήν . Οὐκοῦν πρωτογέννημα μὲν , ὁ Χριστὸς , καὶ θυσία τῷ Θεῷ καλὴ καὶ εὐοσμωτάτη , τροφιμωτάτη δὲ λίαν καὶ ἡμῖν αὐτοῖς . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ ἄρτος , ὁ ἐξ οὐρανοῦ καταβὰς , καὶ ζωὴν τῷ κόσμῳ διδούς · καὶ οἱονείπως ἡμῖν ἔδεσμα τὸν αὐτὸν παραθεὶς , καθάπερ σεμίδαλιν ἢ χίδραν . Ἐπιχέεσθαι δὲ τῇ θυσίᾳ δεῖν ἔφη τὸ ἔλαιον , καταπλάττεσθαι δὲ αὐτὴν καὶ λιβανωτῷ προστέταχε · τοῦ μὲν ἐλαίου τὸ ὡς ἐν πιότητι καὶ ἱλαρότητι συμβολικῶς ὑποφαίνοντος · τοῦ δέ γε λιβάνου , τὸ ἱερὸν καὶ εὐῶδες ἀστείως ἡμῖν ὑποσημαίνοντος . Γέγονε μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , ὑπὲρ ἡμῶν θυσία ὁ Χριστὸς , καὶ ὡς ἀγρῶν ἀπαρχὴ πρωτογεννημάτων πνευματικῶν . Ὅτι δὲ οὐκ εἰς δάκρυον ἤ τε θρῆνος ὁ θάνατος ἦν αὐτῷ , ἐπ’ ἀναιρέσει δὲ μᾶλλον δακρύων καὶ θρήνων καὶ ἐπ’ ἐλπίδι τῇ λίαν ἱλαρωτάτῃ , πῶς ἂν ἢ πόθεν ἐνδοιάσειέ τις ; Οὐ γὰρ γέγονε κάτοχος ταῖς ᾅδου πύλαις , οὐδὲ μεμένηκε ἐν νεκροῖς . ἀλλ’ εἰ καὶ κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν , ἀλλὰ πάλιν ἀφεῖλεν ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου · τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς . Πῶς ἢ τίνα τρόπον ; Ἀνεβίω γὰρ ὁ Χριστὸς , πατήσας τε θάνατον , ἵνα καὶ ἡμᾶς ἀπαλλάξῃ φθορᾶς , καὶ περιστείλας εὖ μάλα τὸν ἐπὶ τούτῳ θρῆνον , χαίροντας ἤδη πως ἀναπείσῃ βοᾷν · Ἔστρεψας τὸν κοπετόν μου εἰς χαρὰν ἐμοὶ , διέῤῥηξας τὸν σάκκον μου , καὶ περιέζωσάς με εὐφροσύνην . Οὐκοῦν ἔχοι ἂν εἰκότως τὸ ἱλαρὸν , ἐν ἐλπίδι , τῆς θυσίας ὁ τρόπος . Νοοῖτο δ’ ἂν καὶ ἑτέρως , εἴπερ ἕλοιτό τις . Ἠλεήμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ , Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου . Ὅτι δὲ οὐκ ἐπί τισιν εὐλόγοις αἰτίαις , ἤτοι πλημμελήμασιν , ὁ Χριστοῦ θάνατος , ἀλλ’ εὐσημωτάτη λίαν καὶ ἀμώμητος παντελῶς ὑπὲρ ἡμῶν θυσία ( προσκεκόμισται γὰρ , ἵνα καταργήσῃ τὴν ἁμαρτίαν , καὶ τὸν ἐξ αὐτῆς τε καὶ δι’ αὐτὴν θάνατον ) , διὰ τοῦ λιβάνου συνήσεις · ὁ μὲν γὰρ προπάτωρ Ἀδὰμ ταῖς ἐν ἀρχῇ παραβάσεσιν εὖ μάλα πρεπωδεστάτην ἐκομίζετο τὴν ἀράν . Ἐπειδὴ δὲ τὴν κάκοσμον ἀληθῶς προηῤῥώστησεν ἁμαρτίαν , ταύτῃτοι καὶ δικαίως κατεδικάζετο . Ὁ δέ γε τῶν ὅλων Σωτὴρ καὶ Κύριος ἐπ’ οὐδενὶ τῶν ἀτόπων κατεγνωσμένος ( οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίας ) , καλὴ καὶ εὐώδης γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν θυσία , καὶ νέων ὥσπερ καρπῶν ἀπαρχὴ , καὶ ὡς ἐν εἴδει παντὶ , σίτῳ τε , φημὶ , καὶ ὀσπρίοις . Ἀπέθανε γὰρ ὑπὲρ πάντων μικρῶν καὶ μεγάλων , ἐθνῶν τε καὶ Ἰουδαίων . Γεγόναμεν γὰρ δι’ αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ μνημόσυνον τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Διὰ τοῦτό φησι τὸ Γράμμα τὸ νομικόν · Καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἀπὸ τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ , καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς . Κάρπωμα γάρ ἐστι τῷ Κυρίῳ . Προςκεκρουκότες μὲν γὰρ διὰ πολλῶν ἁμαρτιῶν , μονονουχὶ καὶ ἐξ ὀμμάτων γεγενήμεθα τοῦ Πατρός . Ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν θυσία Χριστὸς , ἐμνήσθη ἡμῶν , καὶ ηὐλόγησεν ἡμᾶς · Ηὐλόγησε τοὺς φοβουμένους αὐτὸν τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων . Τοιγάρτοι καὶ δεδιδάγμεθα ψάλλειν καὶ λέγειν · Εὐλογημένοι τῷ Κυρίῳ ἡμεῖς , τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Καὶ καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον τὴν Χριστοῦ θυσίαν ἡμῖν ὁ νόμος διασαφεῖ , λέγων · Ἐὰν δὲ θυσία σωτηρίου , τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ · ἐὰν μὲν ἐκ τῶν βοῶν αὐτῷ προσάγῃ , ἐάν τε ἄρσεν , ἐάν τε θῆλυ , ἄμωμον προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου , καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου , καὶ σφάξει αὐτὸ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , τῶν ὁλοκαυτωμάτων κύκλῳ . Καὶ προσάξουσιν ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου , κάρπωμα Κυρίῳ τὰ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν , καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας , καὶ τοὺς δύο νεφροὺς , καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ’ αὐτῶν τὸ ἐπὶ τῶν μηρῶν , καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ . Καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν , οἱ ἱερεῖς , ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , ἐπὶ τὰ ὁλοκαυτώματα , ἐπὶ τὰ ξύλα ἐπὶ τοῦ πυρὸς , κάρπωμα ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ . Καὶ οὐχὶ δὴ μόνον ἐκ βοῶν , ἀλλ’ , εἰ δή τις ἕλοιτο , καὶ ἐκ προβάτων ὁλοκαυτοῦν , εἴτ’ οὖν ἐξ αἰγῶν τὴν τοῦ σωτηρίου ποιεῖσθαι θυσίαν , διὰ τῶν αὐτῶν ἐπράττετο τρόπων , καὶ εἷς ἐφ’ ἅπασιν ἦν τῆς ἱερουργίας ὁ τρόπος . Εἴτε δὴ ἄρσεν εἴη τυχὸν , εἴτε θῆλυ τὸ θῦμα , μώμου δεῖν ἔφη παντὸς ἀπηλλάχθαι παντελῶς . Καὶ τῆς θυσίας ὁ λόγος , ἐπ’ αὐτὸν ἂν ἴοι τὸν Ἐμμανουήλ . Αὐτὸς γὰρ ὁ μόσχος ὁ σιτευτὸς , τὸ ἄμωμον ἱερεῖον , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , καὶ ὡς ἐν εἴδει χιμάρου δι’ ἡμᾶς σφαζόμενος · χίμαρος γὰρ κατὰ νόμον ὑπὲρ ἁμαρτίας ἐσφάζετο . Πλὴν ὅρα πάλιν ἰσχνῶς τῆς θυσίας τὸν τρόπον . Ἀκριβολογεῖται μὲν γὰρ οὐ σφόδρα τὸ Γράμμα τὸ νομικὸν περί τε ἄρσεν καὶ θῆλυ . Νοοῖτο δ’ ἂν πάλιν ὡς ἐν ἀμφοῖν ὁ Χριστός . Ἐν ἄρσενι μὲν , ὡς ἡγούμενος ἤτοι καθηγητής . Ἡγεμονικώτερον γὰρ θατέρου τὸ ἄρσεν , ἐν θήλεσι δὲ ὡς γεγονὼς ὑπὸ νόμον καὶ ἡγούμενος . Ὑπεξούσιον γὰρ καὶ ἐν δευτέροις ἀεὶ τὸ θῆλυ τοῦ ἄῤῥενος , εἴπερ ἐστὶν ἀληθῶς ἐν μείοσι καὶ ἐν ὑφιζάνοντι μέτρῳ . Πλὴν ἄμωμον τὸ ἱερουργούμενον . Τοιοῦτος δὲ ὁ Χριστός . Τοιγάρτοι ἔφασκεν · Ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν . Καὶ μέντοι πρὸς Ἰουδαίους τὸ εἰσάπαν ἀμώμητον , ἀπόδειξιν ἐποιεῖτο τὴν θείαν αὐτοῦ φύσιν , λέγων · Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας ; Εἰ ἀλήθειαν λέγω , τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι ; Ἄμωμον οὖν ταύτῃ τὸ ἱερὸν θῦμά ἐστι . Ἐσφάζετο μὲν ἔναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς , ἐπενηνεγμένων αὐτῷ τῶν χειρῶν τοῦ προσκεκομικότος . Εἶτα τοῦ αἵματος τῇ τοῦ θυσιαστηρίου βάσει προσχεομένου , ὁλοκαυτοῦν ἔφη δεῖν τὰ ἐντόσθια . Πέπρακται μὲν γὰρ ἐν ὀφθαλμοῖς ὥσπερ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ τοῦ Υἱοῦ θάνατος , ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς τὴν ἑαυτοῦ τιθέντος ψυχήν . Εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὴς ὁ λέγων · Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ · πῶς οὐκ ἂν αὐτὸν ἀξιώσειε τῆς ἰδίας ἐπισκοπῆς τὸν τοῦ Υἱοῦ θάνατον ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ ; Τιμᾷ γὰρ πάντως καὶ ἐποπτείας ἀξιοῖ · ἀποστρέφεται δὲ πάλιν τὸ βδελυρὸν καὶ ἀπηχθημένον . Οὐκοῦν ὅτι μὴ ἀκλεὴς ὁ θάνατος , παραδείξειεν ἂν εὐθὺς , τὸ καὶ αὐτὸν αὐτόπτην λαχεῖν τὸν Πατέρα . Παρ’ αὐταῖς δὲ ταῖς ἱεραῖς ἐσφάζετο θύραις . Ἀπέθανε γὰρ ὁ Ἐμμανουὴλ , ἀνευρύνων ὥσπερ ἡμῖν τὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσδρομὴν , καὶ τῆς ἄνω καὶ ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησίας ἀνοιγνὺς τὰς θύρας τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν . Κερδαίνομεν τοίνυν ἐν θανάτῳ τοῦ Χριστοῦ τὸ καὶ εἰς αὐτὴν ἐλάσαι λοιπὸν τὴν ἁγίων σκηνὴν , ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος , καὶ οὐκ ἄνθρωπος , τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλὴμ , τὴν ἄνω καλλίπολιν , τὴν τῶν ἁγίων μητέρα , καὶ ἀγγέλων τροφόν . Ὅτι δὲ ἅγιος ἔσται καὶ ἱερὸς ὁ Χριστοῦ θάνατος , ὑπεμφήνειεν ἂν τὸ , ἑαυτῷ χρῆναι προσχεῖσθαι λέγειν τῷ θυσιαστηρίῳ τὸ αἷμα . Κατασημήνειε δ’ ἂν καὶ ἑτέρως , ὅτι τέθεικε τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας . Τύπος μὲν γὰρ τῆς Ἐκκλησίας τὸ θυσιαστήριον , ψυχῆς δὲ τὸ αἷμα . Ἡ δὲ τῶν ἐνδοσθίων ἀνάθεσις , ἤτοι καθιέρωσις , πιμελῆς δὲ , λέγω , ἥπατός τε καὶ νεφρῶν , ὑποδηλοῖ πάλιν , ὅτι καὶ ἅγια , καὶ ἱερὰ , καὶ εὐώδη πάντα τὰ ἐν Χριστῷ . Ἐν ἥπατι μὲν γὰρ , τὰς ἐφ’ ὁτιοῦν ἐπιθυμίας ἤτοι ὀρέξεις γίνεσθαί φασιν οἱ ταῦτα σοφοί . Νεφρὸς δὲ δὴ πάλιν , μόριόν ἐστιν ἐν σώματι , διακριτικὴν ἔχον τὴν ἐνέργειαν . Ἀποκρίνει γὰρ τοῦ χρησίμου τὸ περιττόν . Τοιοῦτον δέ τι καὶ ἐν ἡμῖν αὐτοῖς ὁ νοῦς ἐργάζεται . Κιβδηλεύει μὲν γὰρ , εἴπερ ἐστὶ σοφὸς , τὸ ἀδικεῖν πεφυκός · προσίεται δὲ καὶ λίαν ἀσμένως τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν . Ψάλλει δέ που καὶ ὁ μακάριος Δαβὶδ , ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Χριστοῦ · Ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μού ἐστι . Καὶ πάλιν · Ὅτι σὺ ἐκτήσω νεφρούς μου , Κύριε . Ὅτι δὲ καὶ ἀρετῆς ἀνάμεστος τῆς θεοπρετοῦς ὁ Ἑμμανουὴλ , παραδείξειεν ἂν ὡς ἐν τύπῳ πάλιν ἡ πιμελή . Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς ἄριστα τεθραμμένοις τῶν ζώων ἡ πιμελὴ γίνεται · κατὰ τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον εἰς νοῦν ἀρετὴ τροφὴν ἔχοντα τὴν ἐξ οὐρανοῦ . Ἅγιος δὴ οὖν καὶ ἀμώμητος ὁ Χριστὸς , καὶ ἀρετῆς ἔμπλεως , ἱερὸς καὶ εὐώδης , ὁλοκαύτωμα νοητὸν , καὶ ὡς ἐν εἴδει παντὶ προσενηνεγμένον , μόσχῳ τε , φημὶ , καὶ κριῷ , καὶ αἰγί . Σωτήριος γὰρ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν θυσία τε , καὶ δέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ πάντων εἷς , ὁ πάντων ἀντάξιος . Δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα , σὺν ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Β . ἐναργής οὖν λίαν ὁ ὁ γράμμα νόος , καί οὐ εἄν δέω τις , καθάπερ ἐγώ , πόνος πρός γε ὁ δύναμαι , φημί , συνίημι λεπτός . πλήν ἐκεῖνος εἴρω · χῖδρον λέγω ὁ ἐκ ὄσπριον ἄλευρον . ἐν δέ γε ὁ τύπος ὁ Χριστός λαμβάνω μυστήριον . καί εἰμί αὐτός ὁ ὑπέρ ἐγώ θυσία , ὁ πρωτογέννημα ὁ πνευματικός , τουτέστιν , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀπαρχή , ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρός , ὁ πρῶτος εἰς ἀφθαρσία , ὁ οἱονεί πρωτόλειον ὁ κοιμάω . ὡς κόκκος μέν ὁ σῖτος πίπτω ἐπί ὁ γῆ καί ἀποθνήσκω , ἄσταχυς δέ δίκη πολλοστός ἀναφύω . οὗτος γάρ ἐγώ αὐτός ἀφηγέομαι λέγω · ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω , ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , πολύς καρπός φέρω . πλήν ἀποθνῄσκω , οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐγώ . ἀλλά ἐγώ ὑπεμφαίνω ἀστεῖος ὁ γράμμα ὁ νομικός . εἰμί γάρ δή τις αἱρέω , φημί , δωροφορέω θυσία πρωτογέννημα ὁ κύριος , νέος φρύγω χῖδρον ἐρεικτός ὁ Θεός . ἀθρέω δή οὖν , ὅπως ἐκ νέος ἐγώ προσάγω καρπός προτρέπω Μωσῆς , ἤτοι ὁ γράμμα ὁ νομικός . ἀπαρχή γάρ , ὡς φημί , ὁ εἰς καινότης ζωή ἀνανοέω φύσις Χριστός , καί ἐν αὐτός γίγνομαι ὁ πᾶς καινός . πλήν , οὐ ἐκ μόνος προσφέρω σῖτος ὁ εἰς θυσία , ἀλλά καί ἐκ ὄσπριον κατερικτός . ὅσπερ γάρ τρόπος ἐκ σῖτος σεμίδαλις , καί οὐ αὐτός ὑγιής ὁ κόκκος ὁλοκαυτέω διατυπόω · οὗτος ἐνθάδε χρή ποιέω κατερικτός , τουτέστιν , ἀλέω ὁ ἐκ ὄσπριον προστάσσω , ἵνα δή φαίνω ὁ θυσία πρόσειμι1 ὁ οἱονεί ἐδώδιμος . Κατειθίσμεθα γάρ , οὐ ὑγιής ὁ κόκκος , συνθραύω δέ μᾶλλον ποιέω τροφή . οὐκοῦν πρωτογέννημα μέν , ὁ Χριστός , καί θυσία ὁ Θεός κάλως καί εὔοσμος , τρόφιμος δέ λίαν καί ἐγώ αὐτός . αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἄρτος , ὁ ἐκ οὐρανός καταβαίνω , καί ζωή ὁ κόσμος δίδωμι · καί οἱονείπως ἐγώ ἔδεσμα ὁ αὐτός παρατίθημι , καθάπερ σεμίδαλις ἢ χιδραω . ἐπιχέω δέ ὁ θυσία δήω φημί ὁ ἔλαιον , καταπλήσσω δέ αὐτός καί λιβανωτός προστάσσω · ὁ μέν ἔλαιον ὁ ὡς ἐν πιότης καί ἱλαρότης συμβολικός ὑποφαίνω · ὁ δέ γε λίβανος , ὁ ἱερόν καί εὐώδης ἀστεῖος ἐγώ ὑποσημαίνω . γίγνομαι μέν γάρ , ὡς φημί , ὑπέρ ἐγώ θυσία ὁ Χριστός , καί ὡς ἀγρός ἀπαρχή πρωτογέννημα πνευματικός . ὅτι2 δέ οὐ εἰς δάκρυ ἤ τε θρῆνος ὁ θάνατος εἰμί αὐτός , ἐπί ἀναίρεσις δέ μᾶλλον δάκρυ καί θρῆνος καί ἐπί ἐλπίς ὁ λίαν ἱλαρός , πῶς εἄν ἢ πόθεν ἐνδοιάζω τις ; οὖον γάρ γίγνομαι κάτοχος ὁ ᾍδης πύλη , οὐδέ μένω ἐν νεκρός . ἀλλά εἰμί καί καταπίνω ὁ θάνατος ἰσχύω , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή , ἀλλά πάλιν ἀφαιρέω ὁ θεός πᾶς δάκρυ ἀπό πᾶς πρόσωπον · ὁ ὄνειδος ὁ λαός ἀφαιρέω ἀπό πᾶς ὁ γῆ . Πῶς ἢ τίς τρόπος ; ἀναβιόω γάρ ὁ Χριστός , πατέω τε θάνατος , ἵνα καί ἐγώ ἀπαλλάσσω φθορά , καί περιστέλλω εὕω μάλα ὁ ἐπί οὗτος θρῆνος , χαίρω ἤδη πως ἀναπείθω βοάω · στρέφω ὁ κοπετός ἐγώ εἰς χαρά ἐγώ , διαρρήγνυμι ὁ σάκκος ἐγώ , καί περιζώννυμαι ἐγώ Εὐφρόσυνος . οὐκοῦν ἔχω εἄν εἰκότως ὁ ἱλαρός , ἐν ἐλπίς , ὁ θυσία ὁ τρόπος . νοέω δέ εἄν καί ἑτέρως , εἴπερ αἱρέω τις . ἐλεέω γάρ ἐν Χριστός . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ , λιπάνω ἐν ἔλαιον ὁ κεφαλή ἐγώ . ὅτι2 δέ οὐ ἐπί τις εὔλογος αἴτιος , ἤτοι πλημμέλημα , ὁ Χριστός θάνατος , ἀλλά εὔσημος λίαν καί Ἀμώμητος παντελῶς ὑπέρ ἐγώ θυσία ( προσκομίζω γάρ , ἵνα καταργέω ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ἐκ αὐτός τε καί διά αὐτός θάνατος ) , διά ὁ λίβανος συνίημι · ὁ μέν γάρ προπάτωρ Ἀδάμ ὁ ἐν ἀρχή παράβασις εὕω μάλα πρεπώδης κομίζω ὁ ἀρά . ἐπεί δέ ὁ κάκοσμος ἀληθής προηῤῥώστησεν ἁμαρτία , ταύτῃτοι καί δικαίως καταδικάζω . ὁ δέ γε ὁ ὅλος Σωτήρ καί Κύριος ἐπί οὐδείς ὁ ἄτοπος καταγιγνώσκω ( οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία ) , κάλως καί εὐώδης γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ θυσία , καί νέος ὥσπερ καρπός ἀπαρχή , καί ὡς ἐν εἶδος πᾶς , σῖτος τε , φημί , καί ὄσπριον . ἀποθνήσκω γάρ ὑπέρ πᾶς μικρός καί μέγας , ἔθνος τε καί Ἰουδαῖος . γίγνομαι γάρ διά αὐτός καί ἐν αὐτός μνημόσυνον ὁ Θεός καί πατήρ . Ζεύς οὗτος φημί ὁ Γράμμα ὁ νομικός · καί ἄνοισις ὁ ἱερεύς ὁ μνημόσυνον αὐτός ἀπό ὁ χῖδρον σύν ὁ ἔλαιον , καί πᾶς ὁ λίβανος αὐτός . κάρπωμα γάρ εἰμί ὁ κύριος . προςκεκρουκοαιρεω μέν γάρ διά πολύς ἁμαρτία , μονονού καί ἐκ ὄμμα γίγνομαι ὁ πατήρ . ἐπεί δέ γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ θυσία Χριστός , μιμνήσκω ἐγώ , καί εὐλογέω ἐγώ · εὐλογέω ὁ φοβέω αὐτός ὁ μικρός μετά ὁ μέγας . τοιγάρ καί διδάσκω ψάλλω καί λέγω · εὐλογέω ὁ κύριος ἐγώ , ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . καί κατά ἕτερος δέ τρόπος ὁ Χριστός θυσία ἐγώ ὁ νόμος διασαφέω , λέγω · ἐάν δέ θυσία σωτήριος , ὁ δῶρον αὐτός ὁ κύριος · ἐάν μέν ἐκ ὁ βοῦς αὐτός προσάγω , ἐάν τε ἄρσην , ἐάν τε θῆλυς , ἄμωμον προσάγω αὐτός ἔναντι κύριος , καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ δῶρον , καί σφάζω αὐτός παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί προσχέω ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς ὁ αἷμα ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὁ ὁλοκαύτωμα κύκλος . καί προσάγω ἀπό ὁ θυσία ὁ σωτήριος , κάρπωμα κύριος ὁ στέαρ ὁ κατακαλύπτω ὁ κοιλία , καί πᾶς ὁ στέαρ ὁ ἐπί ὁ κοιλία , καί ὁ δύο νεφρός , καί ὁ στέαρ ὁ ἐπί αὐτός ὁ ἐπί ὁ μηρός , καί ὁ λοβός ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ σύν ὁ νεφρός περιαιρέω . καί ἀναφέρω αὐτός ὁ υἱός Ἀαρών , ὁ ἱερεύς , ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ἐπί ὁ ὁλοκαύτωμα , ἐπί ὁ ξύλον ἐπί ὁ πυρός , κάρπωμα ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος . καί οὐ δή μόνος ἐκ βοῦς , ἀλλά , εἰμί δή τις αἱρέω , καί ἐκ πρόβατον ὁλοκαυτέω , ἔτι οὖν ἐκ αἴξ ὁ ὁ σωτήριος ποιέω θυσία , διά ὁ αὐτός πράσσω τρόπος , καί εἷς ἐπί ἅπας εἰμί ὁ ἱερουργία ὁ τρόπος . εἴτε δή ἄρσην εἰμί τυγχάνω , εἴτε θῆλυς ὁ θῦμα , μῶμος δήω φημί πᾶς ἀπαλλάσσω παντελῶς . καί ὁ θυσία ὁ λόγος , ἐπί αὐτός εἄν ἔρχομαι ὁ Ἐμμανουήλ . αὐτός γάρ ὁ μόσχος ὁ σιτευτός , ὁ ἄμωμον ἱερεῖον , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , καί ὡς ἐν εἶδος χίμαρος διά ἐγώ σφάζω · χίμαρος γάρ κατά νόμος ὑπέρ ἁμαρτία σφάζω . πλήν ὁράω πάλιν ἰσχνός ὁ θυσία ὁ τρόπος . ἀκριβολογέομαι μέν γάρ οὖον σφόδρα ὁ Γράμμα ὁ νομικός περί τε ἄρσην καί θῆλυς . νοέω δέ εἄν πάλιν ὡς ἐν ἄμφω ὁ Χριστός . ἐν ἄρσην μέν , ὡς ἡγέομαι ἤτοι καθηγητής . ἡγεμονικός γάρ θατέρου ὁ ἄρσην , ἐν θῆλυς δέ ὡς γίγνομαι ὑπό νόμος καί ἡγέομαι . Ὑπεξούσιος γάρ καί ἐν δύο ἀεί ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , εἴπερ εἰμί ἀληθής ἐν μείων καί ἐν ὑφιζάνω μέτρον . πλήν ἄμωμον ὁ ἱερουργέω . τοιοῦτος δέ ὁ Χριστός . τοιγάρ φάσκω · ἔρχομαι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ εὑρίσκω οὐδείς . καί μέντοι πρός Ἰουδαῖος ὁ εἰσάπαν ἀμώμητος , ἀπόδειξις ποιέω ὁ θεῖος αὐτός φύσις , λέγω · Τῖς ἐκ σύ ἔλεγχος ἐγώ περί ἁμαρτία ; εἰμί ἀλήθεια λέγω , τίς σύ οὖον πιστεύω ἐγώ ; ἄμωμον οὖν οὗτος ὁ ἱερόν θῦμα εἰμί . σφάζω μέν ἔναντι κύριος παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή , ἐπιφέρω αὐτός ὁ χείρ ὁ προσκομίζω . εἶτα ὁ αἷμα ὁ ὁ θυσιαστήριον βάσις προσχέω , ὁλοκαυτέω φημί δήω ὁ ἐντόσθια . πράσσω μέν γάρ ἐν ὀφθαλμός ὥσπερ ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ὁ υἱός θάνατος , ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή ὁ ἑαυτοῦ τίθημι Ψυχή . εἰμί γάρ εἰμί ἀληθής ὁ λέγω · Τίμιος ἐναντίος κύριος ὁ θάνατος ὁ ὅσιος αὐτός · πῶς οὐ εἄν αὐτός ἀξιόω ὁ ἴδιος ἐπισκοπή ὁ ὁ υἱός θάνατος ὁ θεός καί Πατήρ ; τιμάω γάρ πάντως καί ἐποπτεία ἀξιόω · ἀποστρέφω δέ πάλιν ὁ βδελυρός καί ἀπεχθάνομαι . οὐκοῦν ὅτι μή ἀκλεής ὁ θάνατος , παραδείκνυμι εἄν εὐθύς , ὁ καί αὐτός αὐτόπτης λαγχάνω ὁ πατήρ . παρά αὐτός δέ ὁ ἱερός σφάζω θύρα . ἀποθνήσκω γάρ ὁ Ἐμμανουήλ , ἀνευρύνω ὥσπερ ἐγώ ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰσδρομή , καί ὁ ἄνω καί ἐν οὐρανός ἐκκλησία ἀνοίγνυμι ὁ θύρα ὁ εἰς αὐτός πιστεύω . κερδαίνω τοίνυν ἐν θάνατος ὁ Χριστός ὁ καί εἰς αὐτός ἐλαύνω λοιπός ὁ ἅγιος σκηνή , ὅς πήγνυμι ὁ Κύριος , καί οὐ ἄνθρωπος , ὁ ἐπουράνιος Ἱεροσόλυμα , ὁ ἄνω Καλλίπολις , ὁ ὁ ἅγιος μήτηρ , καί ἄγγελος τροφός . ὅτι2 δέ ἅγιος εἰμί καί ἱερός ὁ Χριστός θάνατος , ὑπεμφαίνω εἄν ὁ , ἑαυτοῦ χρή προσχέω λέγω ὁ θυσιαστήριον ὁ αἷμα . κατασημαίνω δέ εἄν καί ἑτέρως , ὅτι τίθημι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὑπέρ ὁ ἐκκλησία . Τύπος μέν γάρ ὁ ἐκκλησία ὁ θυσιαστήριον , Ψυχή δέ ὁ αἷμα . ὁ δέ ὁ ἐνδόσθια ἀνάθεσις , ἤτοι καθιέρωσις , πιμελή δέ , λέγω , ἧπαρ τε καί νεφρός , ὑποδηλόω πάλιν , ὅτι καί ἅγιος , καί ἱερόv , καί εὐώδης πᾶς ὁ ἐν Χριστός . ἐν ἧπαρ μέν γάρ , ὁ ἐπί ὁστισοῦν ἐπιθυμία ἤτοι ὄρεξις γίγνομαι φημί ὁ οὗτος σοφός . Νεφρός δέ δή πάλιν , μόριον εἰμί ἐν σῶμα , διακριτικός ἔχω ὁ ἐνέργεια . ἀποκρίνω γάρ ὁ χρήσιμος ὁ περισσός . τοιοῦτος δέ τίς καί ἐν ἐγώ αὐτός ὁ νόος ἐργάζομαι . κιβδηλεύω μέν γάρ , εἴπερ εἰμί σοφός , ὁ ἀδικέω φύω · προσίημι δέ καί λίαν ἄσμενος ὁ τελέω εἰς ὄνησις . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ μακάριος Δαυίδ , ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ Χριστός · ἐναντίος σύ πᾶς ὁ ἐπιθυμία ἐγώ εἰμί . καί πάλιν · ὅτι2 σύ κτάομαι νεφρός ἐγώ , κύριος . ὅτι2 δέ καί ἀρετή ἀνάμεστος ὁ θεοπρετοῦς ὁ Ἐμμανουήλ , παραδείκνυμι εἄν ὡς ἐν τύπος πάλιν ὁ πιμελή . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ ἀγαθός τρέφω ὁ ζῷον ὁ πιμελή γίγνομαι · κατά ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος εἰς νόος ἀρετή τροφή ἔχω ὁ ἐκ οὐρανός . Ἅγιος δή οὖν καί Ἀμώμητος ὁ Χριστός , καί ἀρετή ἔμπλεος , ἱερός καί εὐώδης , ὁλοκαύτωμα νοητός , καί ὡς ἐν εἶδος πᾶς προσφέρω , μόσχος τε , φημί , καί κριός , καί αἴξ . Σωτήριος γάρ γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ θυσία τε , καί δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ πᾶς εἷς , ὁ πᾶς Ἀντάξιος . διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα , σύν ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .