cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.5.3.3
γ . Ἐν Ἐδὼμ καὶ Σηῒρ κατῴκησεν Ἡσαῦ , καὶ κατεκράτει τῆς γῆς , καὶ ἐν δυναστείαις ἦν ταῖς οὐκ ὑπὲρ χεῖρα τὴν Ἰακώβ . Ἐπειδὴ δὲ τῆς τῶν ποταμῶν ἀπαίροντι μέσης καὶ τῆς τοῦ Λάβαν ἑστίας , καὶ εἰς τὴν πατρῴαν ἐλθεῖν διασπεύδοντι γῆν , πᾶσά πως ἦν ἀνάγκη δι’ Ἐδὼμ ποιεῖσθαι τὴν ἀποδρομὴν , οἰκονομικωτάτως λίαν τὴν πρὸς τὸν ἀδελφὸν εἰρήνην ἠσπάζετο , καὶ δὴ καὶ ἀγγέλους ξενίας ἅμα λαμπρὰς προβαδίζειν εἶπεν , ὅτι καὶ αὐτὸς ὀψόμενος ἥξει , προσερῶν τε ἅμα προκαταμηνύειν ἐκέλευε δώροις τε καὶ λόγοις τιθάσσων ἀποφαίνει τὸν πάλαι φονῶντα καὶ ἀγριαίνοντα . Ἐπειδὴ δὲ παρῆσαν οἱ προεσταλμένοι , λέγοντες · Ἤλθομεν πρὸς τὸν ἀδελφόν σου Ἡσαῦ καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔρχεταί σοι εἰς συνάντησιν , καὶ υ ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ · περιδεὴς δὲ ἦν ἄγαν ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ · οὐ γὰρ ἔχων εἰδέναι σαφῶς ποτέρῳ δὴ φίλῳ καὶ εἰρηνικῷ περιτεύξεται , ἢ ὡς οὐδὲν ἧττον ἀνεπτοημένῳ πρὸς τὸ αὐτῷ σύνηθες θράσος , καὶ τὰ ἐκ φθόνου δρᾷν ᾑρημένῳ · Διεβίβασεν ὁ Ἰακὼβ πάντα τὰ αὐτοῦ , καὶ ἀπομεμένηκε μόνος · ἐκεῖνο , οἶμαί που , πάντως καθ’ ἑαυτὸν ἐννενοηκὼς , ὡς εἰ μὲν ὀφθείη χρηστός τε καὶ πρᾶος , χαλεπὸν οὐδὲν παρεῖναί τε καὶ προσειπεῖν , διαβιβασθέντα πάλιν γύναιά τε καὶ τέκνα . Εἰ δὲ ἥκοι σκληρὸς καὶ δύσερις ἔτι , καὶ τοῦ φονᾷν οὐκ ἀμείνων , φείσεται μὲν νηπίων , καὶ τὸ τῶν γυναίων ἐλεήσει δάκρυον · καταλαβὼν δὲ μόνον αὐτὸν , ἐκπλήσει τὰ ἐκ θυμοῦ , καὶ ἀποχρῶν ἔσται πρὸς ἄρκεσιν αὐτῷ τοῦ λελυπηκότος ὁ θάνατος . Πλὴν ὅτι καὶ ἐλπίδος ἐπέκεινα τοῦτο αὐτῷ προβέβηκε δυνάμει Θεοῦ , ὡς φθάσαντες ἤδη προείπομεν . Ἠσπάσαντο γὰρ ἀλλήλους . Ἀπὸ τοίνυν τοῦ συμβεβηκότος , τοῦ μυστηρίου τὴν δυνάμιν ἐπαιδεύετο . Πῶς , ἢ τίνα τρόπον , ἐρῶ δὴ πάλιν , Διεβίβασε μὲν γὰρ πάντα αὐτοῦ τὸν χειμάῤῥουν . Ἐπειδὴ δὲ ἀπομεμένηκε μόνος , ἐπάλαιεν ἄνθρωπος μετ’ αὐτοῦ ἕως πρωΐ . Τὸν μὲν οὖν προσπαλαίοντά φαμεν ἅγιον ἄγγελον , τύπον Χριστοῦ τοῦ καθ’ ἡμᾶς διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Ὅτι δὲ μὴ καὶ αὐτὸς τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ διέβη τὸν χειμάῤῥουν , ἤτοι τὸν Ἰαβὼχ , ὃς ἑρμηνεύεται πάλη , γέγονεν αὐτοῖς ἡ δοκοῦσα μάχη . Καὶ τίς ἂν νοοῖτο πάλιν ὁ τοῦδε λόγος , ἤτοι νοῦς ὁ ἐσωτάτω ; Πρὸς μὲν γὰρ τοὺς διαβαίνοντας τὸν Ἰορδάνην , οὗ καὶ εἰς τύπον ὁ Ἰαβὼχ , οὐ παλαίει Χριστὸς , οὐδὲ ἐν τάξει πολεμίων ἢ ἀντιπάλων ποιεῖται τοὺς τὰ αὐτοῦ τιμῶντας μυστήρια . Διασώζει δὲ μᾶλλον καὶ νενικηκότας τὸν κόσμον , ὡς ἐν μάχῃ τῇ , φημὶ , νοητῇ , στεφανοῖ , καὶ ταῖς ἀνωτάτω καταφαιδρύνει τιμαῖς . Πάλη δὲ ὄνομα τῷ ποταμῷ . Βιαστὴ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν . Καὶ , Στενὴ λίαν ἡ πύλη , καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν , καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν . Ὅτι τοίνυν ἔμελλον οἱ ἐξ Ἰακὼβ ἐσόμενοι κατὰ καιροὺς , οὔτε διαβήσεσθαι τὸν Ἰορδάνην , τουτέστι , τὴν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος χάριν , καὶ ἀνοσίως ἀτιμάσαι , καὶ αὐτὸν δὲ λοιπὸν ἀντίπαλον ἕξειν τὸν Ἐμμανουὴλ , ὑπεδήλου τὸ γεγονός . Ὅτι γὰρ οἱ μὴ τιμῶντες τῇ πίστει καταλογισθήσονται πάντη τε καὶ πάντως εἰς ἀνθεστηκότας , πληροφορήσει λέγων αὐτὸς ὁ Σωτήρ · Ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ , κατ’ ἐμοῦ ἐστιν . Ἀλλὰ μετ’ αὐτοῦ μὲν εἶεν οἱ πεπιστευκότες . Ἀληθὲς δὲ ὅτι καὶ τὸ ἔμπαλιν , πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ τις ; Πλὴν Ἐπάλαιε , φησὶ , μετὰ Ἰακὼβ ὁ ἄνθρωπος ἕως πρωΐ , καὶ εἶδεν ὅτι οὐ δύναται πρὸς αὐτόν . Ἀκούεις , ὅπως ἐν νυκτὶ γέγονεν ἡ πάλη ; Ἠλέγχετο δὲ πίπτων καὶ νικώμενος , ὅτι τὰ ἀνέφικτα ἐζήτει , θεομαχεῖν ᾑρημένος , καὶ περισσεύεσθαι τοῦ πάντα ἰσχύοντος Θεοῦ . Τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶν , ὅπερ ἔφη ψάλλων καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ περὶ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , ὅτι δεινὰ κατὰ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς ἐσκέπτοντο , ἵνα μὴ λέγοιμι Χριστοῦ · Διελογίσαντο βουλὴν ἣν οὐ μὴ δύνωνται στῆσαι . Ἐμαχαίσατο τοίνυν ὁ Ἰσραὴλ τῷ Χριστῷ , ἐν σκότῳ γεγονὼς , τουτέστι , τὸν θεῖον νοῦν εἰς φωτισμὸν οὐκ ἔχων , οὔτε μὴν τὴν διαυγάζουσαν ἡμέραν , οὔτε τὸν ἀνίσχοντα νοητῶς ἑωσφόρον ἐν ταῖς τῶν πιστευόντων καρδίαις . Διαμεμένηκε γὰρ ἀπειθὴς , καὶ ὡς ὁ προφήτης φησὶν , Ὑπομεινάντων αὐτῶν φῶς , ἐγένετο αὐτοῖς σκότος · μείναντες αὐγὴν , ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν . Ἀλλ’ ὅγε θεσπέσιος Παῦλος , τοῖς ἐν πίστει δεδικαιωμένοις , καὶ τὸν διὰ Πνεύματος πλουτισμὸν ἐκπεπλουτηκόσιν ἐπιστέλλει , λέγων · Οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς , οὐδὲ σκότους , ἀλλ’ υἱοὶ φωτὸς καὶ ἡμέρας . Ὅτι δὲ ἀμείνους τῆς Ἰουδαίων ἀμαθίας γεγόνασι , καὶ τὸν ἐκείνοις πρέποντα παρήλασαν σκότον , ὑπεδήλου προστιθείς · Ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν . Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους , καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός · ὡς ἐν ἡμέρᾳ , εὐσχημόνως περιπατήσωμεν . Οὐκοῦν , ἐν ἡμέρᾳ μὲν οἱ πιστεύσαντες , οἱ δὲ ἀπειθεῖς ὡς ἐν νυκτὶ καὶ ἐν σκότῳ μάχονται τῷ Χριστῷ . Τοῦτο πεπράχασιν οἱ ἐξ Ἰακὼβ , πλὴν ἠσθενήκασι καὶ νενίκηνται , καὶ ὀρθοποδεῖν οὐκ ἔχουσιν . Ἥψατο γὰρ , φησὶν , ὁ παλαίων ἄνθρωπος μετὰ τοῦ Ἰακὼβ τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ αὐτοῦ , καὶ ἐνάρκησε τὸ πλάτος τοῦ μηροῦ Ἰακὼβ ἐν τῷ παλαίειν αὐτὸν μετ’ αὐτοῦ . Τί δὲ δὴ ἄρα κἀντεῦθεν εἰσόμεθα , φέρε λέγωμεν . Ὡς δὲ ὁ μηρὸς ὡς ἐπίπαν παρά γε τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ τὰ εἰς τέκνων γονὴν ἀναγκαῖα τοῦ σώματος ὑπεμφαίνει μόρια , καὶ αὐτὴν δὲ λοιπὸν ὡς ἐκ τούτου τὴν γονήν . Περὶ μηροὺς γὰρ ἅπασι τὰ παιδογόνα κεῖται μέλη . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Ἀβραὰμ , ὅτε τὸν γνήσιον οἰκέτην γυναῖκα ληψόμενον τῷ Ἰσαὰκ εἰς τὴν τῶν ποταμῶν ἐξέπεμψε μέσην , ὀμνύειν ἐκέλευεν , οὕτω λέγων · Θὲς τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου · τουτέστι , Ὄμνυθι κατὰ Θεοῦ , καὶ κατὰ τῶν ἐσομένων ἐξ ἐμοῦ , καὶ γονῆς τῆς δεσποτικῆς . Ὁ μηρὸς οὖν , τοὺς ἐκ μηρῶν σημαίνεται . Ἐνάρκησε τοίνυν ὁ μηρὸς Ἰακώβ . Ἐχώλαναν γὰρ οἱ ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ γεγονότες , τουτέστιν , οἱ ἐξ Ἰσραήλ . Καὶ μάρτυς αὐτὸς ὁ Σωτὴρ διὰ φωνῆς τοῦ Δαβὶδ , οὕτω λέγων · Υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι · υἱοὶ ἀλλότριοι ἐπαλαιώθησαν , καὶ ἐχώλαναν ἀπὸ τῶν τρίβων αὐτῶν . Ὅτι δὲ χωλότητα νοητὴν ὑπομεμένηκεν ὁ Ἰσραὴλ , καὶ ὁ σοφὸς ἠπίστατο Παῦλος . Γράφει γοῦν καὶ αὐτός · Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας , καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε , καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιήσατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν , ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ , ἰαθῇ δὲ μᾶλλον . Ἴασις δὲ τῆς τοιᾶσδε χωλότητος οὐκ ἂν ἑτέρως γένοιτό ποτε , πλὴν ὅτι διὰ μόνης τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως καὶ ἀγάπης . Οἱ δὲ τὴν πίστιν οὐ προσηκάμενοι μεμενήκασιν ἐν χωλότητι , καὶ ἐν ἐκτροπῇ τοῦ πάθους , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Αἴνιγμα δὴ οὖν τῆς Ἰσραὴλ χωλότητος νοητῆς , τὸ συμβεβηκὸς τῷ Ἰακὼβ περὶ μηρὸν πάθος ἐν τῷ παλαίειν αὐτόν . Πλὴν ὅτι ψευδοεπήσαιμεν ἂν οὔ τί που , διαβεβαιούμενοί τε καὶ λέγοντες , ὅτι τοῖς ἐν νυκτὶ καὶ σκοτεινὸν ἔχουσι νοῦν ἀντιφέρεται τρόπον τινὰ καὶ προσπαλαίει Χριστὸς , παραλύων εἰς χωλότητα τὴν πνευματικὴν , ἀναμάθοι τις ἂν οὐδὲν ἧττον εὐκόλως καὶ διὰ τῶν ἐφεξῆς . Ἔφη γὰρ τῷ Ἰακὼβ ὁ προσπαλαίων ἄνθρωπος · Ἀπόστειλόν με · ἀνέβη γὰρ ὁ ὄρθρος . Συνίης , ὅπως οὐκ ἀνέχεται παλαίειν διαυγαζούσης ἡμέρας . Οὐ γὰρ μάχεται τοῖς ἐν φωτὶ γεγονόσι . Οἷς ἂν εἴη πρέπον , τοῖς εἰς τοῦτο λαμπρότατον διεληλυθόσι , καὶ τὸ φάναι λοιπόν · Ὁ Θεὸς , ὁ Θεός μου , πρὸς σὲ ὀρθρίζω . Καὶ πρός γε δὴ τοῦτο , τὸ , Πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου , πρωῒ παραστήσομαί σοι , καὶ ἐπόψεις με . Ἀνίσχοντος γὰρ κατὰ νοῦν ἡμῖν τοῦ τῆς δικαιοσύνης φωτὸς , τουτέστι Χριστοῦ , καὶ νοητὴν ἐν καρδίαις ἡμῶν ἱέντος αὐγὴν , τότε δὴ , τότε καὶ μάλα λαμπροὶ παραστησόμεθα τε αὐτῷ διὰ τῆς εἰς ἅπαν ἐπιεικείας , καὶ τῆς ἄνωθεν ἐποπτείας ἑαυτοὺς ἀποφανῶμεν ἀξίους · Ὀφθαλμοὶ γὰρ Κυρίου , φησὶν , ἐπὶ δικαίους . Ὄρθρου δὴ οὖν ἀνίσχοντος ἤδη , καταλύει τὴν πάλην . Θέα δὴ ὅπως οἰκονομικῶς καὶ εὐτεχνέστατα λίαν διδάσκει τὸν Ἰακὼβ ἀποφοιτᾶν ἐθέλοντα , μεταποιεῖσθαί τε καὶ λίαν ἐπιθυμεῖν ἐπιδοῦναι τῶν ἀναγκαίων εἰς σωτηρίαν αὐτῷ . Ὁ γὰρ ὅλως νενικηκὼς , καὶ ἀποστῆναι δυνάμενος , κἂν εἰ μὴ μεθοῖτο τυχὸν ὁ νενικημένος , ἐξουσίαν δὲ ὥσπερ ἐπιδιδοὺς τοῦ , εἴπερ ἕλοιτο , καὶ ἀπρὶξ ἔχεσθαι τυχὸν , Ἀπόστειλόν με , φησί . Τούτῳ προσεοικὸς εὑρήσομεν τὸ πρὸς Μωσέα παρὰ Θεοῦ σοφῶς τε καὶ οἰκονομικῶς εἰρημένον . Ἐβούλετο μὲν γὰρ εἰδωλολατροῦντα κατὰ τὴν ἔρημον ( μεμοσχοποίηκε γὰρ ) ἐξαιτῆσαι δίκας τὸν ἀπόπληκτον Ἰσραήλ . Ἐφιεὶς δὲ ὥσπερ τῷ μακαρίῳ Μωσεῖ , κατακωλύειν , εἰ βούλοιτο , τὴν ὀργὴν , καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν ἡμαρτηκότων ποιεῖσθαι λιτὰς , Λελάληκα πρὸς σὲ , φησὶν , ἅπαξ καὶ δὶς , λέγων · Ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον , καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν · ἔασόν με , ἐξολοθρεύσω αὐτοὺς , καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα . Ἐπειδὴ δὲ συνῆκεν ὁ Μωσῆς τῆς θείας ἡμερότητος τὴν οἰκονομίαν , ἐπὶ τὸ κωλύειν ἔρχεται , καί φησιν · Εἰ μὲν ἀφῇς αὐτοῖς ἁμαρτίαν , ἄφες · εἰ δὲ μὴ , κἀμὲ ἐξάλειψον ἐκ τῆς βίβλου ταύτης ἧς ἔγραψας . Οὐκοῦν κατὰ τοιόνδε τρόπον πρὸς Ἰακὼβ εἴρηται τὸ , Ἀπόστειλόν με , παρὰ τοῦ παλαίοντος πρὸς αὐτόν . Ὁ δὲ τάχυ που συνιεὶς τίς ὁ παλαίων ἐστὶ , καὶ ἐν αἰσθήσει λοιπὸν τοῦ παντὸς γεγονὼς πράγματος , μεταποιεῖται λίαν , καί φησιν · Οὐ μή σε ἀνῶ , ἐὰν μή με εὐλογήσῃς . Ηὐλόγηται δὲ , καὶ γέγονεν αὐτῷ τῆς εὐλογίας ὁ τρόπος , ὁ ἐξ ὀνόματος τοῦ πρώτου πρὸς ἕτερον μεταβιβασμός . Οὐ κληθήσεται γὰρ , φησὶν , ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἰακὼβ , ἀλλ’ ἢ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου · τοῦ μὲν Ἰακὼβ σημαίνοντος τὸν πτερνίζοντα , τουτέστι , τὸν εὐδρανῆ καὶ νηφάλιον εἰς τὸ δύνασθαι κατορθοῦν ἃ δεῖ · τοῦ δὲ Ἰσραὴλ νοῦν ὁρῶντα Θεὸν ἑρμηνευομένου . Τίς οὖν ὁ λόγος , φέρε δὴ λέγωμεν , βραχὺ τὴν ἀφήγησιν ἀνόπιν ἀνασειράζοντες .
Lemmas: γ . ἐν Ἐδώμ καί Σηΐρ κατοικέω Ἡσαῦ , καί κατακρατέω ὁ γῆ , καί ἐν δυναστεία εἰμί ὁ οὐ ὑπέρ χείρ ὁ Ἰακώβ . ἐπεί δέ ὁ ὁ ποταμός ἀπαίρω μέσος καί ὁ ὁ Λάβαν ἑστία , καί εἰς ὁ πατρῷος ἔρχομαι διασπεύδω γῆ , πᾶς πως εἰμί ἀνάγκη διά Ἐδώμ ποιέω ὁ ἀποδρομή , οἰκονομικός λίαν ὁ πρός ὁ ἀδελφός εἰρήνη ἀσπάζομαι , καί δή καί ἄγγελος Ξενίας ἅμα λαμπρός προβαδίζω εἶπον , ὅτι καί αὐτός ὁράω ἥκω , προσφωνέω τε ἅμα προκαταμηνύω κελεύω δῶρον τε καί λόγος τιθασσόω ἀποφαίνω ὁ πάλαι φονόω καί ἀγριαίνω . ἐπεί δέ πάρειμι ὁ προστέλλω , λέγω · ἔρχομαι πρός ὁ ἀδελφός σύ Ἡσαῦ καί ἰδού αὐτός ἔρχομαι σύ εἰς συνάντησις , καί υ ἀνήρ μετά αὐτός · περιδεής δέ εἰμί ἄγαν ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ · οὖον γάρ ἔχω οἶδα σαφῶς πότερος δή φίλος καί εἰρηνικός περιτυγχάνω , ἢ ὡς οὐδείς κακός ἀναπτοέω πρός ὁ αὐτός συνήθης θράσος , καί ὁ ἐκ φθόνος δράω αἱρέω · διαβιβάζω ὁ Ἰακώβ πᾶς ὁ αὐτός , καί ἀπομένω μόνος · ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ , πάντως κατά ἑαυτοῦ ἐννοέω , ὡς εἰμί μέν ὁράω χρηστός τε καί πρᾶος , χαλεπός οὐδείς πάρειμι τε καί προσεῖπον , διαβιβάζω πάλιν γύναιον τε καί τέκνον . εἰμί δέ ἥκω σκληρός καί δύσερις ἔτι , καί ὁ φονάω οὐ ἀγαθός , φείδομαι μέν νήπιος , καί ὁ ὁ γύναιος ἐλεέω δάκρυ · καταλαμβάνω δέ μόνος αὐτός , ἐκπίμπλημι ὁ ἐκ θυμός , καί ἀποχράω εἰμί πρός ἄρκεσις αὐτός ὁ λυπέω ὁ θάνατος . πλήν ὅτι καί ἐλπίς ἐπέκεινα οὗτος αὐτός προβαίνω δύναμις Θεός , ὡς φθάνω ἤδη προεῖπον . ἀσπάζομαι γάρ ἀλλήλων . ἀπό τοίνυν ὁ συμβεβηκός , ὁ μυστήριον ὁ δυνάμις παιδεύω . Πῶς , ἢ τίς τρόπος , εἴρω δή πάλιν , διαβιβάζω μέν γάρ πᾶς αὐτός ὁ χειμάρρους . ἐπεί δέ ἀπομένω μόνος , παλαίω ἄνθρωπος μετά αὐτός ἠώς πρωΐ . ὁ μέν οὖν προσπαλαίω φημί ἅγιος ἄγγελος , τύπος Χριστός ὁ κατά ἐγώ διά ὁ ἀνθρώπινος . ὅτι2 δέ μή καί αὐτός ὁ ἄλλος ὁμοῦ διαβαίνω ὁ χειμάρρους , ἤτοι ὁ Ἰαβὼχ , ὅς ἑρμηνεύω πάλη , γίγνομαι αὐτός ὁ δοκέω μάχη . καί τίς εἄν νοέω πάλιν ὁ ὅδε λόγος , ἤτοι νόος ὁ εἴδομαι ; πρός μέν γάρ ὁ διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , ὅς καί εἰς τύπος ὁ Ἰαβὼχ , οὖον παλαιόω Χριστός , οὐδέ ἐν τάξις πολέμιος ἢ ἀντίπαλος ποιέω ὁ ὁ αὐτός τιμή μυστήριον . διασῴζω δέ μᾶλλον καί νικάω ὁ κόσμος , ὡς ἐν μάχομαι ὁ , φημί , νοητός , στεφανόω , καί ὁ ἄνω2 καταφαιδρύνω τιμή . Πάλη δέ ὄνομα ὁ ποταμός . βιαστής γάρ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί βιαστής ἁρπάζω αὐτός . καί , στενός λίαν ὁ πύλη , καί θλίβω ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , καί ὀλίγος εἰμί ὁ εὑρίσκω αὐτός . ὅτι2 τοίνυν μέλλω ὁ ἐκ Ἰακώβ εἰμί κατά καιρός , οὔτε διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , τουτέστι , ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα χάρις , καί ἀνόσιος ἀτιμάζω , καί αὐτός δέ λοιπός ἀντίπαλος ἔχω ὁ Ἐμμανουήλ , ὑποδηλόω ὁ γίγνομαι . ὅτι2 γάρ ὁ μή τιμή ὁ πίστις καταλογίζομαι πάντῃ τε καί πάντως εἰς ἀνθίστημι , πληροφορέω λέγω αὐτός ὁ Σωτήρ · ὁ μή εἰμί μετά ἐγώ , κατά ἐγώ εἰμί . ἀλλά μετά αὐτός μέν ἄγω ὁ πιστεύω . ἀληθής δέ ὅτι καί ὁ ἔμπαλιν , πῶς εἄν ἐνδοιάζω τις ; πλήν παλαίω , φημί , μετά Ἰακώβ ὁ ἄνθρωπος ἠώς πρωΐ , καί ὁράω ὅτι οὖον δύναμαι πρός αὐτός . ἀκούω , ὅπως ἐν νύξ γίγνομαι ὁ πάλη ; ἐλέγχω δέ πίπτω καί νικάω , ὅτι ὁ ἀνέφικτος ζητέω , θεομαχέω αἱρέω , καί περισσεύω ὁ πᾶς ἰσχύω Θεός . οὗτος , οἴομαι , εἰμί , ὅσπερ φημί ψάλλω καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὅτι δεινός κατά ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή σκέπτομαι , ἵνα μή λέγω Χριστός · διαλογίζομαι βουλή ὅς οὖον μή δύναμαι ἵστημι . Ἐμαχαίσατο τοίνυν ὁ Ἰσραήλ ὁ Χριστός , ἐν σκότος γίγνομαι , τουτέστι , ὁ θέω νόος εἰς φωτισμός οὐ ἔχω , οὔτε μήv ὁ διαυγάζω ἡμέρα , οὔτε ὁ ἀνά-ἴσχω νοητός Ἑωσφόρος ἐν ὁ ὁ πιστεύω Καρδία . διαμένω γάρ ἀπειθής , καί ὡς ὁ προφήτης φημί , ὑπομένω αὐτός φάος , γίγνομαι αὐτός σκότος · μένω αὐγή , ἐν ἀωρία περιπατέω . ἀλλά ὅσγε θεσπέσιος Παῦλος , ὁ ἐν πίστις δικαιόω , καί ὁ διά πνεῦμα πλουτισμός ἐκπλουτέω ἐπιστέλλω , λέγω · οὐ εἰμί νύξ , οὐδέ σκότος , ἀλλά υἱός φάος καί ἡμέρα . ὅτι2 δέ ἀγαθός ὁ Ἰουδαῖος ἀμαθία γίγνομαι , καί ὁ ἐκεῖνος πρέπω παρελαύνω σκότος , ὑποδηλόω προστίθημι · ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω . ἀποτίθημι οὖν ὁ ἔργον ὁ σκότος , καί ἐνδύω ὁ ὅπλον ὁ φάος · ὡς ἐν ἡμέρα , εὐσχήμων περιπατέω . οὐκοῦν , ἐν ἡμέρα μέν ὁ πιστεύω , ὁ δέ ἀπειθέω ὡς ἐν νύξ καί ἐν σκότος μάχομαι ὁ Χριστός . οὗτος πράσσω ὁ ἐκ Ἰακώβ , πλήν ἀσθενέω καί νικάω , καί ὀρθοποδέω οὐ ἔχω . ἅπτω γάρ , φημί , ὁ Παλαίων ἄνθρωπος μετά ὁ Ἰακώβ ὁ πλάτος ὁ μηρός αὐτός , καί ναρκάω ὁ πλάτος ὁ μηρός Ἰακώβ ἐν ὁ παλαίω αὐτός μετά αὐτός . τις δέ δή ἄρα ἐντεῦθεν εἶμι , φέρω λέγω . ὡς δέ ὁ μηρός ὡς ἐπίπαν παρά γε ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ εἰς τέκνον γονή ἀναγκαῖος ὁ σῶμα ὑπεμφαίνω μόριον , καί αὐτός δέ λοιπός ὡς ἐκ οὗτος ὁ γονεύς . περι μηρός γάρ ἅπας ὁ παιδογόνος κεῖμαι μέλος . καί γοῦν ὁ μακάριος Ἀβραάμ , ὅτε ὁ γνήσιος οἰκέτης γυνή λαμβάνω ὁ Ἰσαάκ εἰς ὁ ὁ ποταμός ἐκπέμπω μέσος , ὄμνυμι κελεύω , οὗτος λέγω · τίθημι ὁ χείρ σύ ὑπό ὁ μηρός ἐγώ · τουτέστι , ὄμνυμι κατά Θεός , καί κατά ὁ εἰμί ἐκ ἐγώ , καί γονεύς ὁ δεσποτικός . ὁ μηρός οὖν , ὁ ἐκ μηρός σημαίνω . ναρκάω τοίνυν ὁ μηρός Ἰακώβ . χωλαίνω γάρ ὁ ἐκ ὁ μηρός αὐτός γίγνομαι , τουτέστιν , ὁ ἐκ Ἰσραήλ . καί μάρτυς αὐτός ὁ Σωτήρ διά φωνή ὁ Δαυίδ , οὗτος λέγω · υἱός ἀλλότριος ψεύδω ἐγώ · υἱός ἀλλότριος παλαιόω , καί χωλαίνω ἀπό ὁ τρίβω αὐτός . ὅτι2 δέ χωλότης νοητός ὑπομένω ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ σοφός ἐπίσταμαι Παῦλος . γράφος γοῦν καί αὐτός · Διὸ ὁ παρίημι χείρ , καί ὁ παραλύω γόνυ ἀνορθόω , καί τροχιά ὀρθός ποιέω ὁ πούς σύ , ἵνα μή ὁ χωλός ἐκτρέπω , ἰάομαι δέ μᾶλλον . Ἴασις δέ ὁ τοιόσδε χωλότης οὐ εἄν ἑτέρως γίγνομαι ποτός , πλήν ὅτι διά μόνος ὁ εἰς Χριστός πίστις καί ἀγάπη . ὁ δέ ὁ πίστις οὖον προσήκω μένω ἐν χωλότης , καί ἐν ἐκτροπή ὁ πάθος , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . αἴνιγμα δή οὖν ὁ Ἰσραήλ χωλότης νοητός , ὁ συμβαίνω ὁ Ἰακώβ περί μηρός πάθος ἐν ὁ παλαίω αὐτός . πλήν ὅτι ψευδοεπέω εἄν οὖον τίς ποῦ , διαβεβαιόω τε καί λέγω , ὅτι ὁ ἐν νύξ καί σκοτεινός ἔχω νόος ἀντιφέρω τρόπος τις καί προσπαλαίω Χριστός , παραλύω εἰς χωλότης ὁ πνευματικός , ἀναμανθάνω τις εἄν οὐδείς κακός εὐκόλως καί διά ὁ ἐφεξῆς . φημί γάρ ὁ Ἰακώβ ὁ προσπαλαίω ἄνθρωπος · ἀποστέλλω ἐγώ · ἀναβαίνω γάρ ὁ ὄρθρος . συνίημι , ὅπως οὐ ἀνέχω παλαίω διαυγάζω ἡμέρα . οὖον γάρ μάχομαι ὁ ἐν φάος γίγνομαι . οἷς εἄν εἰμί πρέπω , ὁ εἰς οὗτος λαμπρός διέρχομαι , καί ὁ φαίνω λοιπός · ὁ θεός , ὁ Θεός ἐγώ , πρός σύ ὀρθρίζω . καί πρός γε δή οὗτος , ὁ , πρωΐ εἰσακούω ὁ φωνή ἐγώ , πρωΐ παρίστημι σύ , καί ἔποψις ἐγώ . ἀνίσχω γάρ κατά νόος ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη φάος , τουτέστι Χριστός , καί νοητός ἐν Καρδία ἐγώ ἵημι αὐγή , τότε δή , τότε καί μάλα λαμπρός παρίστημι τε αὐτός διά ὁ εἰς ἅπας ἐπιείκεια , καί ὁ ἄνωθεν ἐποπτεία ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ἄξιος · ὀφθαλμός γάρ κύριος , φημί , ἐπί Δίκαιος . Ὄρθρος δή οὖν ἀνίσχω ἤδη , καταλύω ὁ πάλη . Θέα δή ὅπως οἰκονομικός καί εὐτεχνής λίαν διδάσκω ὁ Ἰακώβ ἀποφοιτάω ἐθέλω , μεταποιέω τε καί λίαν ἐπιθυμέω ἐπιδίδωμι ὁ ἀναγκαῖος εἰς σωτηρία αὐτός . ὁ γάρ ὅλως νικάω , καί ἀφίστημι δύναμαι , κἀν εἰμί μή μεθέω τυγχάνω ὁ νικάω , ἐξουσία δέ ὥσπερ ἐπιδίδωμι ὁ , εἴπερ αἱρέω , καί ἀπρίξ ἔχω τυγχάνω , ἀποστέλλω ἐγώ , φημί . οὗτος προσέοικα εὑρίσκω ὁ πρός Μωσῆς παρά Θεός σοφός τε καί οἰκονομικός εἴρω . βούλομαι μέν γάρ εἰδωλολατρέω κατά ὁ ἐρῆμος ( μοσχοποιέω γάρ ) ἐξαιτέω δίκη ὁ ἀπόπληκτος Ἰσραήλ . ἐφίημι δέ ὥσπερ ὁ μακάριος Μωσῆς , κατακωλύω , εἰμί βούλομαι , ὁ ὀργή , καί ὁ ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω ποιέω λιτή , λαλέω πρός σύ , φημί , ἅπαξ καί δίς , λέγω · ὁράω ὁ λαός οὗτος , καί ἰδού λαός σκληροτράχηλος εἰμί · ἐάω ἐγώ , ἐξολοθρεύω αὐτός , καί ἐξαλείφω ὁ ὄνομα αὐτός ὑποκάτωθεν ὁ οὐρανός , καί ποιέω σύ εἰς ἔθνος μέγας . ἐπεί δέ συνίημι ὁ Μωσῆς ὁ θεῖος ἡμερότης ὁ οἰκονομία , ἐπί ὁ κωλύω ἔρχομαι , καί φημί · εἰμί μέν ἀφίημι αὐτός ἁμαρτία , ἀφίημι · εἰμί δέ μή , ἐγώ ἐξαλείφω ἐκ ὁ Βίβλος οὗτος ὅς γράφω . οὐκοῦν κατά τοιόσδε τρόπος πρός Ἰακώβ εἴρω ὁ , ἀποστέλλω ἐγώ , παρά ὁ παλαίω πρός αὐτός . ὁ δέ ταχύς ποῦ συνίημι τίς ὁ Παλαίων εἰμί , καί ἐν αἴσθησις λοιπός ὁ πᾶς γίγνομαι πρᾶγμα , μεταποιέω λίαν , καί φημί · οὖον μή σύ ἀνίημι , ἐάν μή ἐγώ εὐλογέω . εὐλογέω δέ , καί γίγνομαι αὐτός ὁ εὐλογία ὁ τρόπος , ὁ ἐκ ὄνομα ὁ πρῶτος πρός ἕτερος μεταβιβασμός . οὖον καλέω γάρ , φημί , ἔτι ὁ ὄνομα σύ Ἰακώβ , ἀλλά ἢ Ἰσραήλ εἰμί ὁ ὄνομα σύ · ὁ μέν Ἰακώβ σημαίνω ὁ πτερνίζω , τουτέστι , ὁ ὑδραίνω καί νηφάλιος εἰς ὁ δύναμαι κατορθόω ὁ δεῖ · ὁ δέ Ἰσραήλ νόος ὁράω θεός ἑρμηνεύω . Τῖς οὖν ὁ λόγος , φέρω δή λέγω , βραχύς ὁ ἀφήγησις ἀνόπιν ἀνασειράζω .