cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Num.1.4.2
β . Δάμαλις μὲν οὖν ἡ ἀμώμητος παντελῶς , καὶ ῥύπου παντὸς εἰσάπαν ἀπηλλαγμένη , καὶ οὐκ εἰδυῖα τὸ πλημμελεῖν , ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός . Ἐθάρσησε γὰρ εἰπεῖν · Ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν . Καὶ μέν τοι πρὸς Ἰουδαίους · Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγξῃ με περὶ ἁμαρτίας ; Εἰ ἀλήθειαν λέγω , διὰ τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι ; Πλὴν ἐκεῖνο ἄθρει δὴ , ποτὲ μὲν μόσχος , ποτὲ δὲ δάμαλις παρά γε τοῖς ἱεροῖς ὠνόμασται λόγοις , ἵνα διὰ μὲν τοῦ ἄῤῥενος , ὡς καθηγητὴς , διὰ δὲ τοῦ θήλεως , ὡς ἐν μείονί τε καὶ ὑποταγῇ σημαίνηται . Καθηγούμενος γὰρ τῶν ὅλων ὁ Θεὸς , καὶ τὸ κατὰ πάντων μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀνημμένον κράτος · γέγονε μὲν γὰρ ἑκὼν ὑπὸ νόμον , τετήρηκε δὲ τὰ Μωσέως , ὡς προὔχοντος , εἰ καὶ ἦν οἰκέτης . Καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν , ὅτι καὶ προφήτης ὠνόμασται , καὶ ἐν δούλου πέφηνε μορφῇ , καίτοι προφητῶν ὑπάρχων Κύριος καὶ Θεός . Πυῤῥὰ δὲ ἡ δάμαλις · τετέλεσται γὰρ ἐφ’ αἵματι τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ μυστήριον , εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς ὅτι γέγονεν ὑπήκοος τῷ Πατρὶ μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ , καὶ ἀφῖκται σώζων τὴν ὑπ’ οὐρανὸν ἰδίῳ αἵματι . Αἵματος δὲ σημεῖον ἂν γένοιτο καὶ μάλα σαφῶς ἡ πυῤῥότης . Ἀλλ’ εἰ καὶ γέγονεν ὑπήκοος τῷ Πατρὶ , καὶ μεθ’ ἡμῶν ὑπὸ νόμον οἰκονομικῶς ὡς ἄνθρωπος , εἰ καὶ δοῦλος ὠνόμασται , τῆς ἀναληφθείσης σαρκὸς οὐκ ἀτιμάσας τὴν σάρκα · ἀλλ’ ἦν τε καὶ ἔστι καὶ οὕτως ἐλεύθερος , ὅτι καὶ φύσει Θεὸς , καὶ ζυγῷ δουλείας ἤκιστα μὲν ἐνδούμενος , ἀπείρατος δὲ τοῦτο , οὐδὲ παντελῶς . Ἔρχεται γὰρ ἄνωθεν , καὶ ἐπάνω πάντων ἐστὶν , ἐξ αὐτῆς ἀναφὺς τῆς ἐλευθέρας οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ταύτῃτοι τὴν δάμαλιν παρενεχθῆναι δεῖν ἔφη , πυῤῥάν τε καὶ ἄμωμον , καὶ τῶν ζεύγλῃ πόνων ἀπείρατον . Εἰ γὰρ κεκένωκεν ἑαυτὸν ὁ Μονογενὴς καθίεται δὲ καὶ ἑκὼν ἐν δούλου μορφῇ , πῶς ἂν ἢ πόθεν εἴη ἂν ἀμφίλογον ὡς ἔσται μὲν πάντως ἐξ ὑψωμάτων ἡ ὕφεσις , ἐκ πληρωμάτων δὲ ἡ κένωσις ; ἐξ ἐμφύτου δὲ αὖ καὶ πρεσβυτέρας ἐλευθερίας ἡ κάθοδος , ἡ ὡς ἔν γε , φημὶ , τῇ τοῦ δούλου μορφῇ . Ἡ οὗν δάμαλις μὲν διάτοι τὸ ἐν ὑποταγῇ τε καὶ ὑπὸ νόμον ὡς ἡγούμενον · πυῤῥὰ δὲ ὅτι τῆς οἰκονομίας ὁ τρόπος ἐφ’ αἵματι γέγονε δι’ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν . Ἄμωμος δὲ , διὰ τὸ ἀπλημμελές · οὐ γὰρ οἶδεν ἁμαρτίαν . Ἔργου δὲ καὶ ζεύγλης ἀπείρατος , διὰ τὸ ἐλεύθερον ἐν θεότητι , καὶ τὸ ἄηθες τῆς δουλείας , εἰ καὶ γέγονε καθ’ ἡμᾶς καὶ ἐν δούλου μορφῇ . Ἀλλὰ δώσουσι , φησὶ , τὴν δάμαλιν πρὸς Ἐλεάζαρ τὸν ἱερέα , καὶ ἐξάξουσιν αὐτὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρὸν , καὶ σφάξουσιν αὐτὴν ἐνώπιον αὐτοῦ . Τύπος δ’ ἂν εἴη τῶν ἱερῶν καὶ ἡγιασμένων , καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι κατακεχρισμένων , ὁ ἱερεύς · ἐπείτοι καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς πεπιστευκότας εἴρηταί που διὰ φωνῆς ἁγίου · Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτὸν , βασίλειον ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιον . Ἡμῖν ἄρα τοῖς ἱεροῖς , τῷ ἀπολέκτῳ γένει , καὶ τῷ ἁγίῳ ἔθνει δέδοται Χριστὸς παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις , σοφία καὶ δικαιοσύνη , Σωτήρ τε καὶ Λυτρωτὴς , καὶ ὡς θεσπέσιος γράφει Παῦλος , ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν . Ἔνθα καὶ ἡμᾶς ἰέναι δεῖν ἔφη , τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντας , τουτέστι , τὸν ἴδιον σταυρόν . Τοῦτο καὶ αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Σωτήρ · Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθείτω μοι . Ὅτι δὲ τοῖς ἱεροῖς καὶ ἡγιασμένοις πρεπωδέστατόν τε καὶ οἰκεῖον εἰς ὄνησιν , μονονουχὶ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχειν τὸν ἀποθανόντα Χριστὸν , ὑπεμφήνειεν ἂν , τὸ ὡς ἐν ὄψει ἱερέως κατασφάττεσθαι δεῖν νομοτεθῆσαι δάμαλιν . Ὅτε δὲ μεμνήμεθα τοῦ δι’ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος Χριστοῦ , τότε δὴ , τότε μειζόνως κατατεθήπαμεν τὸν θεσπέσιον ἡμῖν ὑποφωνοῦντα Παῦλον περὶ αὐτοῦ · Εἶς γὰρ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες , μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι . Καὶ πάλιν · Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον , ἵνα Θεῷ ζήσω , Χριστῷ συνεσταύρωμαι . Ζῶ δὲ οὐκέτ’ ἐγὼ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . Ὃ δὲ ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , τοῦ ἀγαπήσαντός με , καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν . Οὐκοῦν προκείσθω τρόπον τινὰ τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπομένων σφαγήν . Ζήσομεν γὰρ οὕτως ἑαυτοῖς μὲν οὐκέτι , Θεῷ δὲ μᾶλλον , ὡς ἠγορασμένοι τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ , τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν , κατὰ τὰς Γραφάς . Προσέταττέ γε μὴν τῇ τοῦ ἱερέως χειρὶ , καταῤῥαίνεσθαι τῷ αἵματι τὴν ἁγίαν σκηνὴν , καὶ τοῦτο ἑπτάκις · καταπίμπρασθαι δὲ τὴν δάμαλιν , οὐδενὸς τὸ σύμπαν ἐκβεβλημένου τῶν ὅσα ἐστὶν αὐτῆς · ἀλλ’ ὁμοῦ τοῖς κρέασι καὶ κόπρῳ , τὸ δέρμα καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ σώματος . Ἁγιάζει γὰρ ὁ Χριστὸς τῷ ἰδίῳ αἵματι τὴν ἀληθεστέραν σκηνὴν , τουτέστι , τὴν Ἐκκλησίαν · ἁγιάζει δὲ τελείως , τουτέστι , πλουσίως . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἔστι τὸ ἑπτάκις τῷ αἵματι καταῤῥαίνεσθαι τὴν σκηνήν . Τελειότητος δὲ σημεῖον , ὁ μέχρις ἑπτὰ προήκων ἀριθμός . Τὸ δέ γε πυρὶ τὴν δάμαλιν καταπίμπρασθαι μετὰ τὴν σφαγὴν , ὑπεμφαίνειν ἔοικε τὴν μέχρι θανάτου δοκιμασίαν , ἣν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπέστη Χριστός . Δοκιμάζεται γὰρ ἐν πυρὶ τὸ ἀργύριον , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς ὑμνούμενον , ὅτι Ἐδοκίμασας ἡμᾶς , ὁ Θεὸς , ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . Ὅτι δὲ δι’ ὑπακοῆς τῆς μέχρι θανάτου δεδοκίμασται τρόπον τινὰ ὁ Χριστὸς , ἐκδείξειεν ἂν οὐκ ἀσυμφανῶς ἐκεῖνο , οἶμαί που . Ἔφη μὲν γάρ που διὰ φωνῆς Ζαχαρίου τοῦ προφήτου , τάχα που πρὸς τοὺς ἐν πίστει δεδικαιωμένους , ἤγουν ὑπὲρ ὧν ἀπέθανε · Καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς · Εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστι , δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου , ἢ ἀπείπασθε . Εἶτά φησιν ὁ προφήτης · Καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου , τριάκοντα ἀργυρίους . Καὶ εἶπε Κύριος πρός με · Κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον , καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν , ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπὲρ αὐτῶν . Οὐκοῦν ὑπεμφήνειεν ἂν , ὡς ἔφην , τὸ μέχρι θανάτου δεδοκιμάσθαι Χριστὸν , τὸ πυρὶ τὴν δάμαλιν καταπίμπρασθαι μετὰ τὴν σφαγήν . Πλὴν οὐδὲν ἀπόβλητον αὐτῆς . Ὅλος γὰρ ἅγιος ὁ Χριστὸς , καὶ τὰ κρέα , καὶ τὸ δέρμα , τουτέστι , τά τε ἐν κατακαλύψει κεκρυμμένα , καὶ τὰ ἐμφανῆ καὶ πρόχειρα . Θεὸς γὰρ ἦν φύσει , γεγονὼς καθ’ ἡμᾶς , πλὴν οὐκ εἰδὼς ἁμαρτίαν . Κέδρινον δὲ ξύλον , καὶ μέν τοι καὶ ὕσσωπος , καὶ κλῶσμα κόκκινον , ἐμβάλλεται τῇ σποδῷ , τοῦ μὲν κεδρίνου , τὴν ἀφθαρσίαν ἀστείως ἡμῖν ὑπεμφαίνοντος · σήψεως γὰρ ἀμείνων ἡ κέδρος · τῆς δὲ ὑσσώπου , τὴν κάθαρσιν · σμηκτικὴ γὰρ ἡ πόα , καὶ τὰς ἐν σπλάγχνοις ἀκαθαρσίας ἐκτήκουσα φυσικῶς · τοῦ δὲ κοκκίνου κλώσματος , τὴν πρὸς σάρκα τοῦ Λόγου συνδρομὴν εὖ μάλα κατασημαίνοντος · ἐνεπλάκη γὰρ ὥσπερ ὁ Λόγος τῇ σαρκὶ καὶ αἵματι , δεδοκίμασται δὲ δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ πυρὸς καὶ μέχρι θανάτου , καθάπερ ἔφην ἔναγχος . Ἀλλ’ ἦν τὸ πάθος αὐτοῦ , καὶ ὁ τῆς ἐνανθρωπήσεως τρόπος , ἀφθαρσίας ἡμῖν καὶ καθαρισμοῦ πρόξενος . Δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν αὐτῷ τὸν ἐν ψυχῇ καὶ σπλάγχνοις ἀποτρεψάμενοι μολυσμὸν , εἴπερ ἐστὶν ἀληθῶς τὸ σωτήριον βάπτισμα καὶ ἡ τῆς δυνάμεως , οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου , ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς Θεόν · δι’ οὗπερ ἂν γένοιτο πλημμελημάτων ἡ ἄφεσις , ἕψεται πάντως ταῖς τοῦ πιστεύειν ὁμολογίαις ἡ χάρις . Ὅτι δὲ τὸ ὑπὲρ ἡμῶν τεθνάναι Χριστὸν , ὁδὸς γέγονεν εἰς ἀφθαρσίαν καὶ ζωὴν , οὐδαμόθεν ἀμφίλογον . Ὁ δὲ κατεμπιπρὰς δάμαλιν , καὶ ἀναμίσγων τῇ σποδιᾷ τὸ κέδρινον ξύλον , τήν τε ὕσσωπον , καὶ τὸ κόκκινον , καὶ μέν τοι ὁ συλλέγων τὴν σποδιὰν , ἀκάθαρτοι , φησὶν , ἕως ἑσπέρας , καίτοι φαιδρυνόμενοι τὰ ἄμφια , καὶ ὑπάρχοντες καθαροί · καταδεικνύντος τάχα που τοῦ νόμου τὸ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀσθενὲς , καὶ ὅτι λεπτῶς τε καὶ ἀκριβῶς εἰ ἐρευνῷτο τὰ καθ’ ἡμᾶς , ἀνεπιτίμητος παντελῶς οὐδεὶς τῶν τεταγμένων εἰς λειτουργίαν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν θείαν τε καὶ ἱερὰν , ἀλλὰ κἄν τις εἴη τυχὸν τῶν εἰς ἄριστα βιοῦν ᾑρημένων , καὶ εἰς ὅσον οἶόν τε καθαρὸς , οὐκ ἀμώμητον ἕξει τὴν λειτουργίαν . Ἄξιος γὰρ οὐδεὶς τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μυστηρίων ἀποθίγειν . Καὶ θαυμαστὸν οὐδέν · ἀναπείσει γὰρ ἡμᾶς ὁ λόγος ὁ ἱερὸς , οὕτω λέγων · Ἄστρα δὲ οὐ καθαρὰ ἐνώπιον αὐτοῦ . Οὐκοῦν εἰ συγκρίνοιτο τὰ καθ’ ἡμᾶς τῇ καθαρότητι τοῦ Χριστοῦ , ἀκάθαρτα καὶ μεμολυσμένα , καὶ ὑπὸ δίκησιν ἔσται τὴν θείαν . Θαυμάσειε δ’ ἄν τις καὶ σφόδρα εἰκότως τὸν θεῖον λέγοντα Μελῳδόν · Ἐὰν ἀνομίας παρατηρεῖς , Κύριε , τίς ὑποστήσεται ; Ὅτι παρὰ σοὶ ὁ ἱλασμός ἐστιν . Ἐπιτιμᾶται δὴ οὖν καὶ ὁ δοκῶν εἶναι καθαρός . Πολὺ γὰρ ἄμεινον , ὡς ἔφην , ἢ κατὰ ἀνθρώπου φύσιν , τὸ ἀπλημμελὲς παντελῶς , καὶ τὸ ἐν ἡμῖν καθαρότητος πλησιάσαι Χριστῷ . Ἔξω δὲ τῆς παρεμβολῆς ἀποχέεσθαι δεῖν ἔφη τὸ ὕδωρ τοῦ ἁγνισμοῦ , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ἐν αὐτῇ τῇ παρεμβολῇ . Ἔξω γὰρ ὥσπερ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς ἡ ἐν Χριστῷ κάθαρσις . Ἀπεφοίτησε γὰρ αὐτῆς ἐντελέστατα λέγων · Ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . Μετεῤῥύηκε δὲ ὥσπερ ἐπὶ τὰ ἔθνη λοιπὸν ἡ ἀφαγνίζουσα χάρις · καὶ ὡς ὁ Παῦλός φησιν · Οἱ μακρὰν γεγόνασιν ἐγγύς . Κέκληνται γὰρ διὰ πίστεως , καὶ τὴν ἐν Χριστῷ δικαιοσύνην πεπλουτήκασιν , ἀπειθεῖν ἑλομένων τῶν ἐξ Ἰσραήλ . Ὅτι δὲ πᾶν εἶδος ἀκαθαρσίας διασμήξειεν ἂν καὶ λίαν εὐκόλως τὸ ὕδωρ τοῦ ἁγνισμοῦ , διεσάφει λέγων , ὡς Εἴ τις ἅψαιτο νεκροῦ , καταμιανθήσεται μέν · ἀπαλλαχθείη δ’ ἂν οὐχ ἑτέρως τοῦ συμβεβηκότος , εἰ μὴ καταῤῥαίνοιτο τῷ ὕδατι τοῦ ἁγνισμοῦ κατὰ τὴν τρίτην καὶ ἑβδόμην ἡμέραν . Καὶ νεκρότης μὲν , σωμάτων φθορὰ , καὶ ἀκαθαρσίας σύμβολον . Ὁ δὲ τοῦ ὕδατος ῥαντισμὸς , ἀναμεμιγμένης αὐτῷ τῆς σποδοῦ τῆς δαμάλεως καὶ τῶν ἑτέρων , τύπος ἂν εἴη τοῦ ἁγίου βαπτίσματος . Οὐκοῦν ὁ νεκροῖς ἔργοις καὶ τοῖς εἰς φθορὰν μιάσμασιν ἐνεχόμενος · ἔργα δὲ νεκρότητος τὰ σαρκὸς εἶναί φαμεν ἀνόσιά τε καὶ βέβηλα πάθη , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακήν · οὐχ ἑτέρως ἂν ἔχοι τὸ καθαρὸν , εἰ μὴ ἀφαγνίζοιτό τε καὶ τὸν μολυσμὸν ἀπονίψοι διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , κατά τε τὴν τρίτην καὶ τὴν ἑβδόμην . Καὶ σημαίνει μὲν ἡ τρίτη τὸν τῆς ἀναστάσεως καιρὸν , τὸν ἔσχατόν τε καὶ ὡς ἐν τέλει λοιπὸν , καθ’ ὂν γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενής . Εἰ δὲ δὴ καὶ οἶκος καταμιαίνοιτο , φησὶ , τεθνεῶτός τινος ἐν αὐτῷ , ἀκάθαρτοι μὲν οἱ εἰσβαίνοντες ἐν αὐτῷ . Βδελυρὸν δὲ καὶ σκεῦος ἄπαν καὶ ἀγγεῖον οὐ πεπωπασμένον · πλὴν τῷ ὕδατι τοῦ ἁγνισμοῦ καὶ ταῦτα διακαθαίρεται κατὰ τὸν ἴσον τρόπον , κατὰ τὴν τρίτην καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν . Οἶκον δὲ τὸν μεμολυσμένον , σκεύη τε τὰ ἐν αὐτῷ , καὶ ἀγγεῖον οὐ πεπωπασμένον , ὁ νομοθέτης ἡμῖν ἐν τούτοις ὑποδηλοῦν ἔοικεν , τὴν κυριοκτόνον τάχα που τῶν Ἰουδαίων Συναγωγήν · συλλήβδην μὲν , ἁπασῶν ὡς ἐν οἴκῳ νοουμένην · καθέκαστον δὲ , ὥσπερ διὰ τῶν σκευῶν . Σκεῦος γὰρ ἐπὶ γῆς ὁ ἄνθρωπος . Ὅτι δὲ αὐτοῖς οὐκ ἀσφαλὴς ὁ νοῦς , ἕτοιμος δὲ λίαν εἰς μολυσμοὺς , καὶ πρὸς τὸ πᾶν ὁτιοῦν εἰσδέξασθαι τῶν ἀδικεῖν εἰωθότων , ὑπαινίττεταί πως διὰ τῶν ἀγγείων τῶν οὐ πεπωπασμένων , εἰς ἃ τοῖς ἐθέλουσι κατολισθεῖν εὔκολον , κἂν εἴτε ἀσκαλαβῶτες , εἴτ’ οὖν ἕτερόν τι τῶν ἐνοικιδίων ὑπάρχοι ζώων . Ἀλλ’ ὅγε τῶν ἐν πίστει δεδικαιωμένων , οὐχ ὧδε ἔχει νοῦς . Ἀσφαλὴς γὰρ καὶ πεπωπασμένος , καὶ τοῖς ἀδικεῖν εἰωθόσιν οὐχ ἁλώσιμος . Ἀλλὰ κἂν εἴ τις ἅψηται , φησὶν , ἢ τραυματίου τυχὸν , ἢ ὀστέου νεκροῦ , ἢ μνήματος , καὶ οὕτως ἔστω μεμολυσμένος . Καὶ τραυματίαν εἶναί φαμεν τὸν οὐχ ὑγιᾶ τὴν καρδίαν , τετραυματισμένον δὲ ὥσπερ , ἢ ἐπιθυμίαις κοσμικαῖς , ἢ θελήμασι κοσμικοῖς , εἴτ’ οὖν σαρκικοῖς . Νεκροῦ δὲ ὀστέον παραδεξόμεθα ἂν εἰς ἀκαθαρσίας λείψανον · μνῆμα δὲ αὖ , εἰς ἀνάμνησιν τρόπον τινὰ καὶ ἀποθανούσης ἀκαθαρσίας . Πλήττει γὰρ ἔστιν ὅτε τὴν καρδίαν ὁ Σατανᾶς . Ἡττώμενοι δὲ ἀνὰ μέρος τοῖς τῆς σαρκὸς πάθεσι καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ νοσοῦμεν οὐκ εἰς ἅπαν τὴν ἐφ’ ὁτιοῦν ἁμαρτίαν , ἐν λειψάνοις δὲ αὐτῆς ἔτι στάντες διατελοῦμεν ἐν κόσμῳ . Οἷόν τί φημι · κρατεῖν ἐπείγεταί τις ὀργῆς , ἢ φιλαργυρίας , διαφεύγει δὲ οὐκ εἰσάπαν τὴν ὑπερβολήν . Τοῦτο , οἶμαι , ἔστι τὸ ἐν λειψάνοις εἶναί τινας ἀκαθαρσίας , οὗ σημεῖον ἂν γένοιτο τοῦ νεκροῦ τὸ ὀστοῦν . Ἀλλὰ καὶ πάθους ἤδη νενικημένου πρὸς ἀνάμνησιν καθιέντες τὸν νοῦν , καὶ τεθαμμένης ἡδονῆς ἐγγὺς ἰόντες ἐσθ’ ὅτε πλημμελοῦμεν οὐ μικρῶς . Ἀπαλλαττόμεθα δὲ τῶν τοιούτων αἰτιαμάτων , διασμήχοντος ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ , καὶ τῷ ἰδίῳ πάθει διακαθαίροντος . Ἀπέθανε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . Καὶ αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἴρει , καὶ ἔστι παράκλητος πρὸς τὸν Πατέρα περὶ τῶν ἁμαρτιῶν · οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου , καθὰ γέγραφέ τισιν ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης . Ἐν αὐτῷ δὴ οὖν ἡ πᾶσα κάθαρσις , ἡ πᾶσα δικαίωσις , ὁ ἁγιασμὸς , ἡ λύτρωσις , σὺν αὐτῷ τε καὶ δι’ αὐτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Β . Δάμαλις μέν οὖν ὁ Ἀμώμητος παντελῶς , καί ῥύπος πᾶς εἰσάπαν ἀπαλλάσσω , καί οὐ οἶδα ὁ πλημμελέω , ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . θαρσέω γάρ εἶπον · ἔρχομαι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ εὑρίσκω οὐδείς . καί μέν ὅς πρός Ἰουδαῖος · Τῖς ἐκ σύ ἐλέγχω ἐγώ περί ἁμαρτία ; εἰμί ἀλήθεια λέγω , διά τίς σύ οὖον πιστεύω ἐγώ ; πλήν ἐκεῖνος ἀθρέω δή , ποτέ μέν μόσχος , ποτέ δέ δάμαλις παρά γε ὁ ἱερός ὀνομάζω λόγος , ἵνα διά μέν ὁ ἄρσην , ὡς καθηγητής , διά δέ ὁ θῆλυς , ὡς ἐν μείων τε καί ὑποτάσσω σημαίνω . καθηγούμενος γάρ ὁ ὅλος ὁ θεός , καί ὁ κατά πᾶς μετά ὁ Θεός καί πατήρ ἀνάπτω κράτος · γίγνομαι μέν γάρ ἑκών ὑπό νόμος , τηρέω δέ ὁ Μωσῆς , ὡς προέχω , εἰμί καί εἰμί οἰκέτης . καί θαυμαστός οὐδείς , ὅτι καί προφήτης ὀνομάζω , καί ἐν δοῦλος φαίνω μορφή , καίτοι προφήτης ὑπάρχω Κύριος καί Θεός . πυρρός δέ ὁ δάμαλις · τελέω γάρ ἐπί αἷμα ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μυστήριον , εἴπερ εἰμί ἀληθής ὅτι γίγνομαι ὑπήκοος ὁ πατήρ μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός , καί ἀφικνέομαι σῴζω ὁ ὑπό οὐρανός ἴδιος αἷμα . αἷμα δέ σημεῖον εἄν γίγνομαι καί μάλα σαφῶς ὁ πυρρότης . ἀλλά εἰμί καί γίγνομαι ὑπήκοος ὁ πατήρ , καί μετά ἐγώ ὑπό νόμος οἰκονομικός ὡς ἄνθρωπος , εἰμί καί δοῦλος ὀνομάζω , ὁ ἀναλαμβάνω σάρξ οὐ ἀτιμάζω ὁ σάρξ · ἀλλά εἰμί τε καί εἰμί καί οὕτως ἐλεύθερος , ὅτι καί φύσις θεός , καί ζυγόν δουλεία ἤκιστος μέν ἐνδέω , ἀπείρατος δέ οὗτος , οὐδέ παντελῶς . ἔρχομαι γάρ ἄνωθεν , καί ἐπάνω πᾶς εἰμί , ἐκ αὐτός ἀναφύω ὁ ἐλεύθερος οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ . Ταύτῃτοι ὁ δάμαλις παραφέρω δήω φημί , πυρρός τε καί ἄμωμον , καί ὁ ζεύγλη πόνος ἀπείρατος . εἰμί γάρ κενόω ἑαυτοῦ ὁ Μονογενής καθίημι δέ καί ἑκών ἐν δοῦλος μορφή , πῶς εἄν ἢ πόθεν εἰμί εἄν ἀμφίλογος ὡς εἰμί μέν πάντως ἐκ ὕψωμα ὁ ὕφεσις , ἐκ πλήρωμα δέ ὁ κένωσις ; ἐκ ἔμφυτος δέ αὖος καί πρέσβυς ἐλευθερία ὁ κάθοδος , ὁ ὡς ἐν γε , φημί , ὁ ὁ δοῦλος μορφή . ὁ ἐν δάμαλις μέν διαατος ὁ ἐν ὑποτάσσω τε καί ὑπό νόμος ὡς ἡγέομαι · πυρρός δέ ὅτι ὁ οἰκονομία ὁ τρόπος ἐπί αἷμα γίγνομαι διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ . Ἄμωμος δέ , διά ὁ ἀπλημμελής · οὖον γάρ οἶδα ἁμαρτία . ἔργον δέ καί ζεύγλη ἀπείρατος , διά ὁ ἐλεύθερος ἐν θεότης , καί ὁ ἀήθης ὁ δουλεία , εἰμί καί γίγνομαι κατά ἐγώ καί ἐν δοῦλος μορφή . ἀλλά δίδωμι , φημί , ὁ δάμαλις πρός Ἐλεάζαρ ὁ ἱερεύς , καί ἐξάγω αὐτός ἔξω ὁ παρεμβολή εἰς τόπος καθαρός , καί σφάζω αὐτός ἐνώπιος αὐτός . Τύπος δέ εἄν εἰμί ὁ ἱερός καί ἁγίζω , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα καταχρίω , ὁ ἱερεύς · ἐπείτοι καί πρός ἐγώ ὁ πιστεύω εἴρω2 ποῦ διά φωνή ἅγιος · σύ δέ γένος ἐκλεκτός , βασίλειος ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιος . ἡμῖν ἄρα ὁ ἱερός , ὁ ἀπολεκτέω γένος , καί ὁ ἅγιος ἔθνος δίδωμι Χριστός παρά Θεός καί πατήρ , ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις , σοφία καί δικαιοσύνη , Σωτήρ τε καί Λυτρωτής , καί ὡς θεσπέσιος γράφω Παῦλος , ἔξω ὁ πύλη πάσχω . ἔνθα καί ἐγώ εἶμι δήω φημί , ὁ ὀνειδισμός αὐτός φέρω , τουτέστι , ὁ ἴδιος σταυρός . οὗτος καί αὐτός φάσκω ὁ Σωτήρ · εἰμί τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ . ὅτι2 δέ ὁ ἱερός καί ἁγίζω πρεπώδης τε καί οἰκέω εἰς ὄνησις , μονονού καί ἐν ὀφθαλμός ἔχω ὁ ἀποθνῄσκω Χριστός , ὑπεμφαίνω εἄν , ὁ ὡς ἐν ὁράω ἱερεύς κατασφάζω δήω νομοτεθῆσαι δάμαλις . ὅτε δέ μιμνήσκω ὁ διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω Χριστός , τότε δή , τότε μέγας καταθήπω ὁ θεσπέσιος ἐγώ ὑποφωνέω Παῦλος περί αὐτός · Εἶς γάρ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ , μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω καί ἐγείρω . καί πάλιν · ἐγώ γάρ διά νόμος νόμος ἀποθνῄσκω , ἵνα Θεός ζῶ , Χριστός συσταυρόομαι . ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . ὅς δέ ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . οὐκοῦν πρόκειμαι τρόπος τις ὁ ὁ διάνοια ὄμμα ὁ ὑπέρ ἐγώ ὑπομένω σφαγή . ζῶ γάρ οὕτως ἑαυτοῦ μέν οὐκέτι , Θεός δέ μᾶλλον , ὡς ἀγοράζω ὁ αἷμα ὁ Χριστός , ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ , κατά ὁ γραφή . προστάσσω γε μήv ὁ ὁ ἱερεύς χείρ , καταρραίνω ὁ αἷμα ὁ ἅγιος σκηνή , καί οὗτος ἑπτάκις · καταπίμπρημι δέ ὁ δάμαλις , οὐδείς ὁ σύμπας ἐκβάλλω ὁ ὅσος εἰμί αὐτός · ἀλλά ὁμοῦ ὁ κρέας καί κόπρος , ὁ δέρμα καί ὁ λοιπάς ὁ σῶμα . ἁγιάζω γάρ ὁ Χριστός ὁ ἴδιος αἷμα ὁ ἀληθής σκηνή , τουτέστι , ὁ ἐκκλησία · ἁγίζω δέ τέλειος , τουτέστι , πλούσιος . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ ἑπτάκις ὁ αἷμα καταρραίνω ὁ σκηνή . τελειότης δέ σημεῖον , ὁ μέχρι ἑπτά προήκω ἀριθμός . ὁ δέ γε πῦρ ὁ δάμαλις καταπίμπρημι μετά ὁ σφαγή , ὑπεμφαίνω ἔοικα ὁ μέχρι θάνατος δοκιμασία , ὅς ὑπέρ ἐγώ ὑφίστημι Χριστός . δοκιμάζω γάρ ἐν πῦρ ὁ ἀργύριον , κατά ὁ ἐν ψαλμός ὑμνέω , ὅτι δοκιμάζω ἐγώ , ὁ θεός , πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . ὅτι2 δέ διά ὑπακοή ὁ μέχρι θάνατος δοκιμάζω τρόπος τις ὁ Χριστός , ἐκδείκνυμι εἄν οὐ ἀσυμφανῶς ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ . φημί μέν γάρ ποῦ διά φωνή Ζαχαρίας ὁ προφήτης , τάχα ποῦ πρός ὁ ἐν πίστις δικαιώνω , ἤγουν ὑπέρ ὅς ἀποθνῄσκω · καί εἴρω πρός αὐτός · εἰμί καλός ἐνώπιος σύ εἰμί , δίδωμι ἵστημι ὁ μισθός ἐγώ , ἢ ἀπεῖπον . εἶτα φημί ὁ προφήτης · καί ἵστημι ὁ μισθός ἐγώ , τριάκοντα ἀργύριος . καί εἶπον Κύριος πρός ἐγώ · καθίημι αὐτός εἰς ὁ χωνευτήριον , καί σκέπτομαι εἰμί δόκιμος εἰμί , ὅς τρόπος δοκιμάζω ὑπέρ αὐτός . οὐκοῦν ὑπεμφαίνω εἄν , ὡς φημί , ὁ μέχρι θάνατος δοκιμάζω Χριστός , ὁ πῦρ ὁ δάμαλις καταπίμπρημι μετά ὁ σφαγή . πλήν οὐδείς ἀπόβλητος αὐτός . ὅλος γάρ ἅγιος ὁ Χριστός , καί ὁ κρέας , καί ὁ δέρμα , τουτέστι , ὁ τε ἐν κατακάλυψις κρύπτω , καί ὁ ἐμφανής καί πρόχειρον . θεός γάρ εἰμί φύσις , γίγνομαι κατά ἐγώ , πλήν οὐ εἰδοί ἁμαρτία . κέδρινος δέ ξύλον , καί μέν ὅς καί ὕσσωπος , καί κλῶσμα κόκκινος , ἐμβάλλω ὁ σποδός , ὁ μέν κέδρινος , ὁ ἀφθαρσία ἀστεῖος ἐγώ ὑπεμφαίνω · σῆψις γάρ ἀγαθός ὁ κέδρος · ὁ δέ ὕσσωπος , ὁ κάθαρσις · σμηκτικός γάρ ὁ πόα , καί ὁ ἐν σπλάγχνον ἀκαθαρσία ἐκτήκω φυσικός · ὁ δέ κόκκινος κλῶσμα , ὁ πρός σάρξ ὁ Λόγος συνδρομή εὕω μάλα κατασημαίνω · ἐμπλέκω γάρ ὥσπερ ὁ Λόγος ὁ σάρξ καί αἷμα , δοκιμάζω δέ διά ἐγώ καί διά πυρός καί μέχρι θάνατος , καθάπερ φημί ἔναγχος . ἀλλά εἰμί ὁ πάθος αὐτός , καί ὁ ὁ ἐνανθρώπησις τρόπος , ἀφθαρσία ἐγώ καί καθαρισμός πρόξενος . δικαιόω γάρ ἐν αὐτός ὁ ἐν Ψυχή καί σπλάγχνον ἀποτρέπω μολυσμός , εἴπερ εἰμί ἀληθής ὁ σωτήριος βάπτισμα καί ὁ ὁ δύναμις , οὖον σάρξ ἀπόθεσις ῥύπος , ἀλλά συνείδησις ἀγαθός ἐπερώτημα εἰς Θεός · διά ὅσπερ εἄν γίγνομαι πλημμέλημα ὁ ἄφεσις , ἕπω πάντως ὁ ὁ πιστεύω ὁμολογία ὁ χάρις . ὅτι2 δέ ὁ ὑπέρ ἐγώ θνήσκω Χριστός , ὁδός γίγνομαι εἰς ἀφθαρσία καί ζωή , οὐδαμόθεν ἀμφίλογος . ὁ δέ κατεμπιπρὰς δάμαλις , καί ἀναμίγνυμι ὁ σποδιά ὁ κέδρινος ξύλον , ὁ τε ὕσσωπος , καί ὁ κόκκινος , καί μέν ὅς ὁ συλλέγω ὁ σποδιά , ἀκάθαρτος , φημί , ἠώς ἑσπέρα , καίτοι φαιδρύνω ὁ άμφιο , καί ὑπάρχω καθαρός · καταδείκνυμι τάχα ποῦ ὁ νόμος ὁ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀσθενής , καί ὅτι λεπτός τε καί ἀκριβῶς εἰμί ἐρευνάω ὁ κατά ἐγώ , ἀνεπιτίμητος παντελῶς οὐδείς ὁ τάσσω εἰς λειτουργία , δῆλος δέ ὅτι ὁ θεῖος τε καί ἱερά , ἀλλά ἄν τις εἰμί τυγχάνω ὁ εἰς ἀγαθός βιόω αἱρέω , καί εἰς ὅσος οἶος τε καθαρός , οὐ ἀμώμητος ἔχω ὁ λειτουργία . Ἄξιος γάρ οὐδείς ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ μυστήριον ἀποτίθημι . καί θαυμαστός οὐδείς · ἀναπείθω γάρ ἐγώ ὁ λόγος ὁ ἱερός , οὗτος λέγω · Ἄστρα δέ οὖον καθαρός ἐνώπιος αὐτός . οὐκοῦν εἰμί συγκρίνω ὁ κατά ἐγώ ὁ καθαρότης ὁ Χριστός , ἀκάθαρτος καί μολύνω , καί ὑπό δίκησις εἰμί ὁ θεῖος . θαυμάζω δέ ἄν τις καί σφόδρα εἰκότως ὁ θέω λέγω Μελῳδός · ἐάν ἀνομία παρατηρώ , κύριος , τίς ὑφίστημι ; ὅτι2 παρά σύ ὁ ἱλασμός εἰμί . ἐπιτιμάω δή οὖν καί ὁ δοκέω εἰμί καθαρός . Πολύς γάρ ἀγαθός , ὡς φημί , ἢ κατά ἄνθρωπος φύσις , ὁ ἀπλημμελής παντελῶς , καί ὁ ἐν ἐγώ καθαρότης πλησιάζω Χριστός . ἔσσομαι δέ ὁ παρεμβολή ἀποχέω δήω φημί ὁ ὕδωρ ὁ ἁγνισμός , καί οὐ δή μᾶλλον ἐν αὐτός ὁ παρεμβολή . ἔσσομαι γάρ ὥσπερ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ὁ ἐν Χριστός κάθαρσις . ἀποφοιτάω γάρ αὐτός ἐντελής λέγω · ἰδέ ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος . μετερρυιημι δέ ὥσπερ ἐπί ὁ ἔθνος λοιπός ὁ ἀφαγνίζω χάρις · καί ὡς ὁ Παῦλος φημί · ὁ μακράν γίγνομαι ἐγγύς . καλέω γάρ διά πίστις , καί ὁ ἐν Χριστός δικαιοσύνη πλουτέω , ἀπειθέω αἱρέω ὁ ἐκ Ἰσραήλ . ὅτι2 δέ πᾶς εἶδος ἀκαθαρσία διασμήχω εἄν καί λίαν εὐκόλως ὁ ὕδωρ ὁ ἁγνισμός , διασαφέω λέγω , ὡς εἰμί τις ἅπτω νεκρός , καταμιαίνω μέν · ἀπαλλάσσω δέ εἄν οὐ ἑτέρως ὁ συμβεβηκός , εἰμί μή καταρραίνω ὁ ὕδωρ ὁ ἁγνισμός κατά ὁ τρίτος καί ἕβδομος ἡμέρα . καί νεκρότης μέν , σῶμα φθορά , καί ἀκαθαρσία σύμβολον . ὁ δέ ὁ ὕδωρ ῥαντισμός , ἀναμίσγω αὐτός ὁ σποδός ὁ δάμαλις καί ὁ ἕτερος , τύπος εἄν εἰμί ὁ ἅγιος βάπτισμα . οὐκοῦν ὁ νεκρός ἔργον καί ὁ εἰς φθορά μίασμα ἐνέχω · ἔργον δέ νεκρότης ὁ σάρξ εἰμί φημί ἀνόσιος τε καί βέβηλος πάθος , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός · οὐ ἑτέρως εἄν ἔχω ὁ καθαρός , εἰμί μή ἀφαγνίζω τε καί ὁ μολυσμός ἀπονίπτω διά ὁ ἅγιος βάπτισμα , κατά τε ὁ τρίτος καί ὁ ἕβδομος . καί σημαίνω μέν ὁ τρίτος ὁ ὁ ἀνάστασις καιρός , ὁ ἔσχατος τε καί ὡς ἐν τέλος λοιπός , κατά εἰμί γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής . εἰμί δέ δή καί οἶκος καταμιαίνω , φημί , θνῄσκω τις ἐν αὐτός , ἀκάθαρτος μέν ὁ εἰσβαίνω ἐν αὐτός . βδελυρός δέ καί σκεῦος ἅπας καί ἀγγεῖον οὖον πίνω · πλήν ὁ ὕδωρ ὁ ἁγνισμός καί οὗτος διακαθαίρω κατά ὁ ἴσος τρόπος , κατά ὁ τρίτος καί ὁ ἕβδομος ἡμέρα . οἶκος δέ ὁ μολύνω , σκεῦος τε ὁ ἐν αὐτός , καί ἀγγεῖον οὖον πίνω , ὁ νομοθέτης ἐγώ ἐν οὗτος ὑποδηλόω ἔοικα , ὁ κυριοκτόνος τάχα ποῦ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή · συλλήβδην μέν , ἅπας ὡς ἐν οἶκος νοέω · καθέκαστον δέ , ὥσπερ διά ὁ σκεῦος . σκεῦος γάρ ἐπί γῆ ὁ ἄνθρωπος . ὅτι2 δέ αὐτός οὐ ἀσφαλής ὁ νόος , ἑτοῖμος δέ λίαν εἰς μολυσμός , καί πρός ὁ πᾶς ὁστισοῦν εἰσδέχομαι ὁ ἀδικέω εἴωθα , ὑπαινίσσομαι πως διά ὁ ἀγγεῖον ὁ οὖον πίνω , εἰς ὁ ὁ ἐθέλω κατολισθάνω Εὔκολον , κἀν εἴτε ἀσκαλαβώτης , ἔτι οὖν ἕτερος τίς ὁ ἐνοικίδιος ὑπάρχω ζῷον . ἀλλά ὅσγε ὁ ἐν πίστις δικαιόω , οὐ ὧδε ἔχω νόος . ἀσφαλής γάρ καί πεπωπασμένος , καί ὁ ἀδικέω εἴωθα οὐ ἁλώσιμος . ἀλλά κἀν εἰμί τις ἅπτω , φημί , ἢ τραυματίας τυγχάνω , ἢ ὀστέον νεκρός , ἢ μνῆμα , καί οὕτως ἵστημι μολύνω . καί τραυματίας εἰμί φημί ὁ οὐ ὑγιής ὁ Καρδία , τραυματίζω δέ ὥσπερ , ἢ ἐπιθυμία κοσμικός , ἢ θέλημα κοσμικός , ἔτι οὖν σαρκικός . νεκρός δέ ὀστέον παραδέχομαι εἄν εἰς ἀκαθαρσία λείψανον · μνῆμα δέ αὖος , εἰς ἀνάμνησις τρόπος τις καί ἀποθνῄσκω ἀκαθαρσία . πλήσσω γάρ εἰμί ὅτε ὁ Καρδία ὁ Σατανᾶς . ἡσσάομαι δέ ἀνά μέρος ὁ ὁ σάρξ πάθος καί ἐγώ αὐτός νοσέω οὐ εἰς ἅπας ὁ ἐπί ὁστισοῦν ἁμαρτία , ἐν λείψανον δέ αὐτός ἔτι ἵστημι διατελέω ἐν κόσμος . οἷος τίς φημί · κρατέω ἐπείγω τις ὀργή , ἢ φιλαργυρία , διαφεύγω δέ οὐ εἰσάπαν ὁ ὑπερβολή . οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ἐν λείψανον εἰμί τις ἀκαθαρσία , ὅς σημεῖον εἄν γίγνομαι ὁ νεκρός ὁ ὀστέον . ἀλλά καί πάθος ἤδη νικάω πρός ἀνάμνησις καθίημι ὁ νόος , καί θάπτω ἡδονή ἐγγύς εἶμι ἐστώ ὅτε πλημμελέω οὖον μικρός . ἀπαλλάσσω δέ ὁ τοιοῦτος αἰτίαμα , διασμήχω ἐγώ ὁ Χριστός , καί ὁ ἴδιος πάθος διακαθαίρω . ἀποθνήσκω γάρ ὑπέρ ἐγώ , καί ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . καί αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀείρω , καί εἰμί παράκλητος πρός ὁ πατήρ περί ὁ ἁμαρτία · οὖον περί ὁ ἡμέτερος δέ μόνος , ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος , καθά γράφω τις ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης . ἐν αὐτός δή οὖν ὁ πᾶς κάθαρσις , ὁ πᾶς δικαίωσις , ὁ ἁγιασμός , ὁ λύτρωσις , σύν αὐτός τε καί διά αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .