cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.1.3.2
β . Κάϊν μὲν τοίνυν καὶ μέντοι καὶ Ἄβελ , ἄμφω μὲν ἐγενέσθην ἐξ Ἀδὰμ , κλῶνες δὲ ἦσαν ὥσπερ τρυφεροί τε καὶ εὐανθεῖς , ῥίζης ἀνίσχοντες ἐν ἀρχαῖς τε καὶ πρώτης καὶ ἐπ’ αὐτοῖς ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐμελέτα τὸ καρπογόνον , καὶ τὸ αὐξάνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι μόλις ἦν ἐν ἀρχῇ τοῦ φαίνεσθαι , καὶ ἐν ἰσχύι λοιπόν . Ἀλλ’ ὁ μὲν Κάϊν προεπήδα χρόνῳ τῷ κατὰ γένεσιν . Εἴπετο δὲ καὶ ἦν μετ’ αὐτὸν ὁ Ἄβελ · καὶ ἕως μὲν ἤστην ἀπαλοί τε καὶ νέοι , καθάπερ τινὲς νεοττοὶ παρετρέφοντο τοῖς γεγεννηκόσιν . Ἐπειδὴ δὲ εἰς ἤβην οἱ νεανίαι ἦλθον , καὶ λοιπὸν τελοῦντες ἐν ἀνδράσιν ἐφαίνοντο , πρὸς διαφόρους ἐτράποντο φιλεργίας . Καὶ ὁ μὲν Κάϊν , ἡσθεὶς , οἶμαί που , χλοηφορούσῃ τῇ γῇ , καὶ πολὺ δὴ λίαν εὔξυλόν τε καὶ εὐεργεστάτην ὁρῶν , καὶ καρποῖς ὡραίοις πεποικιλμένην , δεῖν ᾠήθη ταῖς ἐπιεικείαις ἀποφαίνειν ἡμεροτέραν τῶν ὁρωμένων τὴν ὄψιν · καὶ τὰ οἴκοθέν τε καὶ φυσικῶς ἀξιέραστα καὶ αὐτομάτως εἰς τοῦτο διήκοντα κάλλους διενοεῖτό που , κατά γε τὸ εἰκὸς ὡς εἰ τύχοιεν ἱδρῶτος γεωπονικοῦ , ῥᾳδίως ἂν εἰς ὄψιν ἐλθεῖν , τὴν ἀσυγκρίτως προφερεστέρον Ἐσκευάζετο δὴ οὖν ἀγροικοπρεπῶς , καὶ παντὶ δὴ σθένει χρώμενος , ἀποπεραίνειν ἤθελε τὸν σκοπόν . Ἐδίδου δὲ αὐτῷ ἴσως ἡ φύσις τὸ εἰδέναι καὶ ταῦτα , καὶ θεῖος εἰς νοῦν καὶ ἀπόῤῥητος νόμος ἐνεχάραττέ που τὴν ὧν ἂν ἕλοιτο γνῶσιν . Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν ὁ Κάϊν σπουδῆς ἠξιοῦτο , καὶ πόνων · Ἄβελ δὲ ὁ σοφὸς τὸν ἐπὶ ξύλοις ἱδρῶτα , καὶ σκαπάνῃ μεθεὶς , καὶ μὴν καὶ ἅρπης οὐκ ἀνεχόμενος , ἀγέλαις ὀΐων ἐπετρέπετο . Παρεκόμιζον δὲ ἴσως εἰς τοῦτο γνώμης αὐτὸν , ἀρνειοὶ μὲν μητράσιν λεπτὸν ὑπηχοῦντες ἔτι , καὶ μόλις ἀναβληχόμενοι , ἁπαλοῖς δὲ καὶ νεοπαγέσι ποσὶν εὐανθεῖ πόᾳ βραχὺ διασκαίροντες · καὶ μὴν ἐπὶ τοῦτο καὶ αἱ μηκάδες αἶγες τὰ ὑψηλότατα τῶν πετρῶν ἀμογητὶ διαθρώσκουσαι . Ψήφῳ δὲ , οἶμαι , παγκάλῃ τὴν ποιμενικὴν στεφανοῦν ἠξίου σοφὸς ὢν ἄγαν , τῆς ἐπ’ ἀνθρώποις ἡγεμονίας προμελέτησιν ὥσπερ τινὰ τὸ χρῆμα τιθεὶς , ὦδέ τε ἔχειν ἡγούμενος . Λαῶν ποιμένας τοὺς ἐθνῶν ἢ πόλεων , ἢ δήμων προεστηκότας ὀνομάζειν ἔθος καὶ αὐτῇ τῇ Γραφῇ τῇ θεοπνεύστῳ , καὶ τοῖς Ἑλλήνων λογάσιν . Ἀπονενευκότοιν δὴ οὖν τοῖν νεανίαιν , τοῦ μὲν ἐπὶ γηπονίαν , θατέρου γε μὴν ὡς ἐπί τι τῶν ἀμεινόνων , τὴν ποιμενικὴν , προϊὼν , ὁ χρόνος τῷ Κάϊν μὲν δασὺ κομῶντας τοὺς κήπους καὶ καρποῖς ὡραίοις ἐπίθει διαβριθεῖς · τῷ δὲ Ἄβελ προήκουσαν εἰς πληθὺν ὡς πλείστην ὅσην ἀπετέλει τὰ συναγηγερμένα . Εἶτα νόμος ὁ ἐν ἡμῖν τῆς ἐμφύτου θεογνωσίας , ἐκάλει τοὺς ἄνδρας πρὸς τὸ δεῖν ἀνάπτειν τὰ χαριστήρια τῷ πάντων Δημιουργῷ , καὶ παντὸς ἡμῖν ἀγαθοῦ δοτῆρι Θεῷ . Εἰ γάρ ἐστι κατεφθαρμένος καὶ οὐκ ἀληθὴς ὁρᾶται τυχὸν ἐν τοῖς εἰδώλων προσκυνηταῖς ὁ τοῦ διειδέναι σκοπὸς τίς ὁ τῶν ὅλων ἐστὶ ποιητὴς , ἀλλ’ οὖν ἔμφυτός τε καὶ ἀναγκαῖος διανύττει νόμος , καὶ αὐτοκέλευστος ἐγείρει γνῶσις , εἴς γε τὸ χρῆναι νοεῖν τὸ ὑπερτεροῦν , καὶ ἄμεινον ἀσυγκρίτως ἢ καθ’ ἡμᾶς , τουτέστι Θεόν . Ἄγει δὴ οὖν ὁ μὲν ἱερός τε καὶ πάνσοφος Ἄβελ τὰ τῆς ἀγέλης ἀπόλεκτα , καὶ ἀριστίνδην ἐγκεκριμένα · Ἤνεγκε γὰρ , φησὶν , ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν ἀμνῶν , καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν , τουτέστι τὰ προὔχοντα καὶ ἐξαίρετα . Καὶ τὸν τῆς ἱερουργίας οὐκ ἀγνοήσας τρόπον , παρετίθει τὰ στέατα . Κάϊν δὲ οὐχ οὕτως , πολὺ δὲ λίαν ἀτημελῶς · τὰ μὲν γὰρ ὅτι μάλιστα τῶν ὡρίμων ἐκπρεπῆ , ταῖς ἰδίαις ἐχαρίζετο τρυφαῖς , ἐλύπει δὲ τοῖς δευτέροις τὸν ἐπὶ πάντων Θεόν . Οὐκοῦν ἐπὶ μὲν τοῖς τοῦ Ἄβελ δώροις πῦρ καθιὲν οὐρανόθεν , δαπανᾶσθαι παρεσκεύασε τὰ ἱερώματα · Ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ , οὐ προσέσχε , φησίν . Οὐ γὰρ τὸ σύνηθες ἐπηφίει πῦρ τοῖς προσενηνεγμένοις . Ἐντεῦθεν ὁ Κάϊν ἀνιᾶται σφόδρα , καὶ ἀλύει δεινῶς . Διδασκόμενος δὲ τῆς ἀποστροφῆς τὴν αἰτίαν , καὶ ψῆφον ἑλόντος τὴν ἀμείνω τοῦ Ἄβελ , οὐκ ἐτράπετο μᾶλλον πρὸς ἐπανόρθωσιν τῶν διεπταισμένων · εἰς ὀργὰς δὲ ἀκαίρους ἀποταυρούμενος πρῶτος ἐν ἀνθρώποις τὸν ἀτίθασσον ὠδίνει φθόνον · μονονουχὶ δὲ τῆς ἀποστροφῆς ἀμυνόμενος τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , δόλῳ μέτεισι τὸν τεθαυμασμένον . Καὶ νόμον ἐπάτει φιλοστοργίας , διαβολικῆς μὲν φαυλότητος καὶ ἀνοσίων σκεμμάτων , ἐκμεμεστωμένον ἔχων τὸν νοῦν · πλαττόμενος δὲ τὸ χρηστὸν εἰς λόγους · Διέλθωμεν γὰρ , φησὶν , εἰς τὸ πεδίον . Ἀκούεις ὅπως ἐκάλει μὲν ἐπ’ ἀγροὺς ὡς ἐπόπτης ἔσοιτο τῆς ἐπιεικείας αὐτοῦ , καὶ τῆς τῶν ἀνθέων πολυειδοῦς ἀπολαύσοι θέας ; Ἀνοσιεύεται δὲ , καὶ πρωτόλειον ὥσπερ τι καὶ ἀπαρχὴν τῷ θανάτῳ δίδωσι τὸν ὁμαίμονα , καὶ τῆς εἰς μιαιφονίαν ὁδοῦ τῇ ἀνθρώπου φύσει διδάσκαλος ἦν . Διαπυνθανομένου δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ λέγοντος , Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; ψευδοεπεῖ μὲν ὁ δείλαιος , καὶ ὑπαντιάζει σκληρῶς τὸ , Οὐκ οἶδα , λέγων . Ἐπειδὴ δὲ φονευτὴς ἠλέγχετο , καὶ ὑπενήνεκται ταῖς ἀραῖς , ᾠήθη δὲ πάλιν ὅτι τεθνήξεται καὶ αὐτὸς , καὶ εἰ μὴ βούλοιτο Θεὸς , καὶ λύσις ἔσται τὸ χρῆμα αὐτῷ τῆς ἐκ Θεοῦ ὀργῆς . Ἔφασκε γάρ · Εἰ ἐκβάλῃς με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι , καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ἔσται , πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με . Ἀλλ’ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ὑποκείσεται ταῖς ἀραῖς καὶ τῶν οἰκείων ἀνοσιουργημάτων ὑφέξει τὰς δίκας τρισάθλιον ἐν γῇ διατρίβων βίον , ἐπληροφορεῖτο σαφῶς Θεοῦ λέγοντος · Οὐχ οὕτως , ὅτι πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει . Τὸ δὲ ἑπτὰ τίθησιν ἀντὶ τοῦ πολλὰ , ὅμοιον οὖν ὡς εἰ λέγει , πολλῶν καὶ ἀνοσίων πλημμελημάτων χαριεῖται δίκην τῷ ἀδελφοκτόνῳ Κάϊν , ὁ τῆς ἐνσωμάτου ζωῆς ἀνιεὶς αὐτόν . Εἰ δὲ δή τις ἕλοιτο καὶ ἑπτὰ τὸν ἀριθμὸν εἶναι λέγειν τὰ ἐκδικούμενα , χαλεπὸν οὐδὲν ἀναμετροῦντα εἰπεῖν , ὅτι πρώτη μὲν ἁμαρτία τῷ Κάϊν , τὸ μὴ διελεῖν ὀρθῶς , μήτε μὴν ἀναθῆναι Θεῷ τὰ πάντων ἐξαίρετα . Δεύτερον δὲ δὴ τὸ μαθόντα τὴν ἁμαρτίαν μὴ τραπέσθαι πρὸς μετάγνωσιν , καὶ ταῖς εἰς τὸ ἄμεινον ἀναδρομαῖς ἐπανορθοῦν τὰ διεπταισμένα , καταθήγεσθαι δὲ πρὸς ὀργὰς , καὶ ταῖς τοῦ πέλας εὐδοκιμήσεσιν ἐποτρύνεσθαι · ὃν ἔδει που πάντως ἑλέσθαι ζηλοῦν , οὐκ ἐχθρὸν ἡγεῖσθαι , καὶ ἀδίκοις ὄμμασιν ὑποβλέπεσθαι . Τρίτη δὲ καὶ προεισβολή τις ὥσπερ τῆς εἰς τὸ χρῆναι φονᾷν ἀγριότητος , ὁ ἀνήμερος φθόνος . Τετάρτη δ’ αὐτὸ , Διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον , δόλου καὶ ἀπάτης ἀπόδειξιν ἔχον . Πέμπτη δὲ τῆς ἀνοσίου μιαιφονίας τὰ ἐγκλήματα . Καταλογισθείη δ’ ἂν εἰς ἔκτον αὐτῷ πλημμέλημα , τὸ ψευδοεπῆσαι τὸν Θεόν . Εἰς ἕβδομον δὲ , τὸ ἄκοντος τοῦ Θεοῦ , νομίζειν δύνασθαι διαδρᾶναι τὰς δίκας , τῆς ἐν σώματι ζωῆς οὐκ ἀνεθελήτως ἀπηλλαγμένον . Ἀλλὰ δέδωκε , φησὶν , ὁ Θεὸς σημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν . Ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ . Ὑπέκειτο δὲ παραχρῆμα ταῖς ἀραῖς , καὶ ὁ τῆς ἀποστροφῆς ἠκολούθει τρόπος . Τὸν γάρ τοι πρὸς λῆξιν τοῦ παντὸς ἤδη διελάσαντα κακοῦ ἐποπτεύσειεν ἂν πῶς ἡ πάναγνος καὶ ἁγιωτάτη φύσις ;
Lemmas: Β . Κάϊν μέν τοίνυν καί μέντοι καί Ἄβελ , ἄμφω μέν γίγνομαι ἐκ Ἀδάμ , κλών δέ εἰμί ὥσπερ τρυφερός τε καί εὐανθής , ῥίζα ἀνέχω ἐν ἀρχή τε καί πρῶτος καί ἐπί αὐτός ὁ ἄνθρωπος φύσις μελετάω ὁ καρπογόνος , καί ὁ αὐξάνω καί πληθύνω μόλις εἰμί ἐν ἀρχή ὁ φαίνω , καί ἐν ἰσχύς λοιπός . ἀλλά ὁ μέν Κάϊν προπηδάω χρόνος ὁ κατά γένεσις . εἶπον δέ καί εἰμί μετά αὐτός ὁ Ἄβελ · καί ἠώς μέν εἰμί ἁπαλός τε καί νέος , καθάπερ τις νεοσσός παρατρέφω ὁ γεννάω . ἐπεί δέ εἰς ἥβη ὁ νεανίας ἔρχομαι , καί λοιπός τελέω ἐν ἀνήρ φαίνω , πρός διάφορος τρέπω φιλεργία . καί ὁ μέν Κάϊν , ἥδομαι , οἴομαι ποῦ , χλοηφορέω ὁ γῆ , καί πολύς δή λίαν εὔξυλος τε καί εὐεργής ὁράω , καί καρπός ὡραῖος ποικίλλω , δήω οἴομαι ὁ ἐπιείκεια ἀποφαίνω ἥμερος ὁ ὁράω ὁ ὄψις · καί ὁ οἴκοθεν τε καί φυσικός ἀξιέραστος καί αὐτόματος εἰς οὗτος διήκω κάλλος διανοέω ποῦ , κατά γε ὁ εἰκός ὡς εἰμί τυγχάνω ἱδρώς γεωπονικός , ῥᾳδίως εἄν εἰς ὄψις ἔρχομαι , ὁ ἀσύγκριτος προφερής σκευάζω δή οὖν ἀγροικοπρεπῶς , καί πᾶς δή σθένος χράω , ἀποπεραίνω ἐθέλω ὁ σκοπός . δίδωμι δέ αὐτός ἴσως ὁ φύσις ὁ οἶδα καί οὗτος , καί θεῖος εἰς νόος καί ἀπόρρητος νόμος ἐγχαράσσω ποῦ ὁ ὅς εἄν αἱρέω γνῶσις . ἀλλά οὗτος μέν ὁ Κάϊν σπουδή ἀξιόω , καί πόνος · Ἄβελ δέ ὁ σοφός ὁ ἐπί ξύλον ἱδρώς , καί σκαπάνη μεθίημι , καί μήv καί ἅρπη οὐ ἀνέχω , ἀγέλη οἶς ἐπιτρέπω . παρακομίζω δέ ἴσως εἰς οὗτος γνώμη αὐτός , ἀρνειός μέν μήτηρ λεπτόν ὑπηχέω ἔτι , καί μόλις αναβληχομενω , ἁπαλός δέ καί νεοπαγής πούς εὐανθής πόα βραχύς διασκαίρω · καί μήv ἐπί οὗτος καί ὁ μηκάς αἴξ ὁ ὑψηλός ὁ πέτρα ἀμογητί διαθρῴσκω . Ψῆφος δέ , οἴομαι , πάγκαλος ὁ ποιμενικός στεφανόω ἀξιόω σοφός εἰμί ἄγαν , ὁ ἐπί ἄνθρωπος ἡγεμονία προμελέτησις ὥσπερ τις ὁ χρῆμα τίθημι , ὧδε τε ἔχω ἡγέομαι . λαός ποιμήν ὁ ἔθνος ἢ πόλις , ἢ δῆμος προίστημι ὀνομάζω ἔθος καί αὐτός ὁ γραφή ὁ θεόπνευστος , καί ὁ Ἕλλην λογάς . απονενευκοτος δή οὖν ὁ νεανίας , ὁ μέν ἐπί γηπόνιον , θατέρου γε μήv ὡς ἐπί τίς ὁ ἀγαθός , ὁ ποιμενικός , προέρχομαι , ὁ χρόνος ὁ Κάϊν μέν δασύς κομάω ὁ κῆπος καί καρπός ὡραῖος ἐπιθέω διαβριθής · ὁ δέ Ἄβελ προήκω εἰς πληθύς ὡς πλεῖστος ὅσος ἀποτελέω ὁ συναγείρω . εἶτα νόμος ὁ ἐν ἐγώ ὁ ἔμφυτος θεογνωσία , καλέω ὁ ἀνήρ πρός ὁ δήω ἀνάπτω ὁ χαριστήριος ὁ πᾶς Δημιουργός , καί πᾶς ἐγώ ἀγαθός δοτήρ Θεός . εἰμί γάρ εἰμί καταφθείρω καί οὐ ἀληθής ὁράω τυγχάνω ἐν ὁ εἴδωλον προσκυνητής ὁ ὁ διειδέναι σκοπός τίς ὁ ὁ ὅλος εἰμί ποιητής , ἀλλά οὖν ἔμφυτος τε καί ἀναγκαῖος διανύττω νόμος , καί αὐτοκέλευστος ἐγείρω γνῶσις , εἰς γε ὁ χρή νοέω ὁ υπερτερώ , καί ἀγαθός ἀσύγκριτος ἢ κατά ἐγώ , τουτέστι Θεός . Ἄγις δή οὖν ὁ μέν ἱερός τε καί πάνσοφος Ἄβελ ὁ ὁ ἀγέλη ἀπόλεκτος , καί ἀριστίνδην εγκρίνω · φέρω γάρ , φημί , ἀπό ὁ πρωτοτόκος ὁ ἀμνός , καί ἀπό ὁ στέαρ αὐτός , τουτέστι ὁ προέχω καί ἐξαίρετος . καί ὁ ὁ ἱερουργία οὐ ἀγνοέω τρόπος , παρατίθημι ὁ στέαρ . Κάϊν δέ οὐ οὕτως , πολύς δέ λίαν ἀτημελῶς · ὁ μέν γάρ ὅτι μάλιστα ὁ ὥριμος ἐκπρεπής , ὁ ἴδιος χαρίζομαι τρυφή , λυπέω δέ ὁ δύο ὁ ἐπί πᾶς Θεός . οὐκοῦν ἐπί μέν ὁ ὁ Ἄβελ δῶρον πῦρ καθίημι οὐρανόθεν , δαπανάω παρασκευάζω ὁ ἱέρωμα · ἐπί δέ Κάϊν καί ἐπί ὁ θυσία αὐτός , οὖον προσέχω , φημί . οὖον γάρ ὁ συνήθης ἐφηφίημι πῦρ ὁ προσφέρω . ἐντεῦθεν ὁ Κάϊν ἀνιάω σφόδρα , καί ἀλύω δεινῶς . διδάσκω δέ ὁ ἀποστροφή ὁ αἴτιος , καί ψῆφος αἱρέω ὁ ἀγαθός ὁ Ἄβελ , οὐ τρέπω μᾶλλον πρός ἐπανόρθωσις ὁ διεπταισμένων · εἰς ὀργή δέ ἄκαιρος ἀποταυρόομαι πρῶτος ἐν ἄνθρωπος ὁ ατιταχυς ὠδίνω φθόνος · μονονού δέ ὁ ἀποστροφή ἀμύνω ὁ ὁ ὅλος θεός , δόλος μέτειμι ὁ θαυμάζω . καί νόμος πατέω φιλοστοργία , διαβολικός μέν φαυλότης καί ἀνόσιος σκέμμα , ἐκμεστόομαι ἔχω ὁ νόος · πλάσσω δέ ὁ χρηστός εἰς λόγος · διέρχομαι γάρ , φημί , εἰς ὁ πεδίον . ἀκούω ὅπως καλέω μέν ἐπί ἀγρός ὡς Ἐπόπτης εἰμί ὁ ἐπιείκεια αὐτός , καί ὁ ὁ ἄνθος πολυειδής ἀπολαύω θέα ; Ἀνοσιεύομαι δέ , καί πρωτόλειον ὥσπερ τίς καί ἀπαρχή ὁ θάνατος δίδωμι ὁ ὁμαίμων , καί ὁ εἰς μιαιφονία ὁδός ὁ ἄνθρωπος φύσις διδάσκαλος εἰμί . διαπυνθάνομαι δέ ὁ Θεός καί λέγω , πός Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; ψευδοεπέω μέν ὁ δείλαιος , καί ὑπαντιάζω σκληρός ὁ , οὐ οἶδα , λέγω . ἐπεί δέ φονευτής ἐλέγχω , καί ὑποφέρω ὁ ἀρή , οἴομαι δέ πάλιν ὅτι θνῄσκω καί αὐτός , καί εἰμί μή βούλομαι θεός , καί λύσις εἰμί ὁ χρῆμα αὐτός ὁ ἐκ Θεός ὀργή . φάσκω γάρ · εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ σήμερον ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω , καί εἰμί στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ , καί εἰμί , πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ . ἀλλά ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ὑπόκειμαι ὁ ἀρή καί ὁ οἰκέω ἀνοσιούργημα ὕφεξις ὁ δίκη τρισάθλιος ἐν γῆ διατρίβω βίος , πληροφορέω σαφῶς Θεός λέγω · οὐχ οὕτως , ὅτι πᾶς ὁ ἀποκτείνω Κάϊν ἑπτά ἐκδικέω παραλύω . ὁ δέ ἑπτά τίθημι ἀντί ὁ πολύς , ὅμοιος οὖν ὡς εἰμί λέγω , πολύς καί ἀνόσιος πλημμέλημα χαρίζομαι δίκη ὁ ἀδελφοκτόνος Κάϊν , ὁ ὁ ἐνσώματος ζωή ἀνίημι αὐτός . εἰμί δέ δή τις αἱρέω καί ἑπτά ὁ ἀριθμός εἰμί λέγω ὁ ἐκδικέω , χαλεπός οὐδείς ἀναμετρέω εἶπον , ὅτι πρῶτος μέν ἁμαρτία ὁ Κάϊν , ὁ μή διαιρέω ὀρθῶς , μήτε μήv ἀνατίθημι Θεός ὁ πᾶς ἐξαίρετος . δεύτερος δέ δή ὁ μανθάνω ὁ ἁμαρτία μή τρέπω πρός μετάγνωσις , καί ὁ εἰς ὁ ἀγαθός ἀναδρομή ἐπανορθόω ὁ διαπταίω , καταθήγω δέ πρός ὀργή , καί ὁ ὁ πέλας εὐδοκίμησις ἐποτρύνω · ὅς ἐσθίω ποῦ πάντως αἱρέω ζηλόω , οὐ ἐχθρός ἡγέομαι , καί ἄδικος ὄμμα ὑποβλέπω . Τρίτη δέ καί προεισβολή τις ὥσπερ ὁ εἰς ὁ χρή φονάω ἀγριότης , ὁ ἀνήμερος φθόνος . Τέταρτος δέ αὐτός , διέρχομαι εἰς ὁ πεδίον , δόλος καί ἀπάτη ἀπόδειξις ἔχω . Πέμπτη δέ ὁ ἀνόσιος μιαιφονία ὁ ἔγκλημα . Καταλογίζομαι δέ εἄν εἰς ἕκτος αὐτός πλημμέλημα , ὁ ψευδοεπέω ὁ Θεός . εἰς ἕβδομος δέ , ὁ ἄκων ὁ Θεός , νομίζω δύναμαι διαδιδράσκω ὁ δίκη , ὁ ἐν σῶμα ζωή οὐ ἀνεθέλητος ἀπαλλάσσω . ἀλλά δίδωμι , φημί , ὁ θεός σημεῖον ὁ Κάϊν ὁ μή ἀποκτείνω αὐτός πᾶς ὁ εὑρίσκω αὐτός . ἐξέρχομαι δέ Κάϊν ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός . ὑπόκειμαι δέ παραχρῆμα ὁ ἀρή , καί ὁ ὁ ἀποστροφή ἀκολουθέω τρόπος . ὁ γάρ ὅς πρός λῆξις ὁ πᾶς ἤδη διελαύνω κακός ἐποπτεύω εἄν πῶς ὁ πάναγνος καί ἅγιος φύσις ;