cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Lev.1.2
Ταμίαι γεγόνασι τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μυστηρίων οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , καὶ οὐχ ἑαυτοῖς ἁρπάζοντες τὴν τιμὴν , οὔτε μὴν αὐτόκλητοι παρὰ τοῦτο ἰόντες · προκεχειρισμένοι δὲ μᾶλλον εἰς ἀποστολὴν , καὶ τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν ὑπ’ οὐρανὸν ἱερουργεῖν ἐπιτεταγμένοι τὸ σωτήριον κήρυγμα , τουτέστι , τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ . Λαμπροὺς γὰρ ἐτίθει τοὺς μυσταγωγοὺς , οὕτω λέγων · Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη . Εἴκοντες δὴ οὖν , καὶ μάλα προθύμως , τοῖς Δεσποτικοῖς θεσπίσμασι , φωταγωγοῦσι τὴν οἰκουμένην · παιδευτὴν μὲν λαχόντες αὐτοὶ τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν , κοινωνοὺς δὲ τῆς χάριτος ἀποτελοῦντες ἑτέρους . Διεμέμνηντο γὰρ , κατὰ τὸ εἰκὸς , εἰς τοῦτο γνώμης αὐτοὺς ἀποφέροντος τοῦ Χριστοῦ , λέγοντος σαφῶς · Δωρεὰν ἐλάβετε , δωρεὰν δότε . Γράφει τοίνυν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , καὶ τὸ βαθὺ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας διατρανοῖ μυστήριον , ὡδί που λέγων · Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιότητι σαρκὸς ἁμαρτίας , περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί · ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν , τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν , ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα . Γέγονε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν ἁμαρτία Χριστὸς , καθὼς γέγραπται , καὶ οὐ δήπου πάντως ἁμαρτίας ἔνοχος . Οὐ γὰρ ὧδε ληρεῖν εἰθίσμεθα , ἐπεὶ μὴ εἶδεν ὅλως τὸ πλημμελεῖν , Θεὸς ὢν φύσει , καὶ ἐκ Θεοῦ πεφηνὼς τοῦ Πατρὸς , ἐπειδὴ δὲ γέγονε θῦμα ὑπὲρ ἁμαρτίας . Τὸ γὰρ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . Ταύτῃτοί φαμεν γενέσθαι καὶ ἁμαρτίαν . Τέθυται γὰρ , ὡς ἔφην , ἴνα τῷ ἰδίῳ αἵματι κατακτήσηται τὴν ὑπ’ οὐρανόν . Ἠγοράσμεθα γὰρ τιμῆς , κατὰ τὰς Γραφὰς , καὶ οὐκ ἐσμὲν ἑαυτῶν , ἀλλὰ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν γεγονότος ἁμαρτία , ἵνα τῶν ἀρχαίων ἡμᾶς ἀπαλλάξῃ πλημμελημάτων , καὶ ἁγίους ἀποφήνῃ διὰ μετοχῆς τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκὸς , δῆλον δὲ ὅτι καὶ αἵματος . Τοῦτό τοι καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν προανεφώνει νόμος · γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τῷ Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ , λέγων · Οὗτος ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας . Ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα , σφάξουσι καὶ τὸ τῆς ἁμαρτίας ἔναντι Κυρίου . Ἅγια ἁγίων ἐστίν . Ἱερεὺς ὁ ἀναφέρων αὐτὴν , ἔδεται αὐτὴν , ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται , ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς , ἁγιασθήσεται . Ἐν ᾧ ἂν ἐπιῤῥαντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἱμάτιον , ὃ ἂν ῥαντισθῇ ἐπ’ αὐτὸ , πλυνθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ . Καὶ σκεῦος ὀστράκινον οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ , συντριβήσεται · ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ , ἐκτρίψει αὐτὸ , καὶ πλύσει ὕδατι . Πᾶν ἄρσεν ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά . Ἅγια ἁγίων ἐστὶ τῷ Κυρίῳ . Σύνες δὴ οὖν ὅσπερ καταθύεσθαι κελεύει τὴν ἁμαρτίαν , τουτέστι , τὸ ὑπὲρ ἁμαρτίας . Χίμαρος δὲ ἄρα τοῦτο ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ , τοῦ δι’ ἡμᾶς , ὡς ἔφην , γεγονότος ἁμαρτία . Λελόγισται γὰρ ἐν ἀνόμοις , καὶ συνεσταυρώθη λῃσταῖς , κεχρημάτικέ τε καὶ ἀρά . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Κατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου . Ἀλλὰ καὶ καθῆκεν ἑαυτὸν ἐν τούτοις δι’ ἡμᾶς οἰκονομικῶς · ἀλλ’ ἦν τε καὶ ἔστιν ἅγιος , οὐ κατὰ μέθεξιν τὴν ὡς παρ’ ἑτέρου καθάπερ ἡμεῖς , φυσικῶς δὲ μᾶλλον αὐτὸς ὡς Θεός . Δι’ αὐτοῦ γὰρ πιστεύομεν τὴν κτίσιν ἁγιάζεσθαι , κἂν ἀγγέλους ὀνομάσῃς , κἂν τὸ ἔτι προὖχον ἐν δόξῃ , κἂν τὸ ὑπερκείμενόν τε καὶ ἀνωτέρω , Θρόνους τέ φημι καὶ Ἀρχὰς , κἂν αὐτά μοι λέγῃς τὰ Σεραφίμ · ἀλλ’ οὐκ ἂν ἑτέρως ἁγιάζοιτο ταυτὶ , πλὴν ὅτι παρὰ Πατρὸς δι’ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι . Οὐκοῦν κἂν γέγονεν ἁμαρτία , μεμένηκεν ὅπερ ἦν , τουτέστιν , ἅγιος κατὰ φύσιν ὡς Θεὸς , καὶ οὐκ ἐκ μέτρου δίδωσι τὸ Πνεῦμα , κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνήν . Ὅτι δὲ καὶ ὁ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ θάνατος ἐπ’ ἀναιρέσει τῆς σαρκὸς γεγονὼς , ἅγιός τε καὶ ἀβέβηλος ἦν , καὶ ὡς ἐν τάξει θυμιαμάτων εὐπαράδεκτος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , διαμεμήνυκεν ἐναργῶς ὁ νόμος , εἰπών · Ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα , σφάξουσι καὶ τὸ περὶ ἁμαρτίας ἔναντι Κυρίου . Ὁλοκαύτωσις ὁ Χριστὸς , τουτέστιν ὅλος ἐξ ὅλου , καὶ οὐ μερικῶς , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακείμενος τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Ταύτῃτοι καὶ ἀληθῶς Ἅγιος ἁγίων ἐστίν . Ἡγιάσμεθα γὰρ ἐν αὐτῷ , καὶ αὐτὸς ἡμῶν ἡ πᾶσα δικαίωσις , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτῶν τῶν ἄνω πνευμάτων ἁγιασμὸς , καθάπερ ἔφην ἀρτίως . Πλὴν , Ὁ ἰερεὺς , φησὶν , ὁ ἀναφέρων αὐτὴν , ἔδεται αὐτήν . Ἄθρει δὴ νῦν πάλιν ὅτι πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν πρακτέων , ἱεροῖς καὶ θείοις ἡ Ἐκκλησία διοικεῖται θεσμοῖς . Τοῦ γὰρ προσάγοντος τὴν θυσίαν , τὰ ἐξ αὐτῆς γίνεται . Οἶδε ὅ φημι , πᾶς ὁστισοῦν τοῖς τῆς Ἐκκλησίας ἐντεθραμμένος νόμοις . Ὅτι δὲ τόπος ταῖς θείαις ἱερουργίαις ὁ μάλιστα πρέπων , ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐν αὐτῇ ἀναγκαίως τὸ Χριστοῦ τελεῖται μυστήριον , ἐνδείξειεν ἂν οὐκ ἀσυμφανῶς , προσεπενεγκὼν οἷς ἔφην · Ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται , ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Ἀλλ’ ἦν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ μία μὲν κατὰ τὴν ἔρημον σκηνὴ , καὶ εἷς μετ’ ἐκείνην ὁ ναὸς , ὃν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ὁ Σολομὼν ἐδείματο . Καὶ θάνατος ἦν τοῖς ἔξω θύουσι τῆς σκηνῆς . Ἔφη γὰρ οὕτω τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ὃς ἂν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον , ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ , καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς , καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , μὴ ἐνέγκῃ αὐτὸ , ὥστε προσενέγκαι δῶρον τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου , αἷμα λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ , ὃς ἐκεῖνο αἷμα ἐξέχεεν , ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ . Οὐκοῦν ἀνόμημα καὶ βεβήλωσις , καὶ ὑπὸ δίκην αἵματος τὸ τοῖς ἀνοσίοις αἱρετικοῖς συναυλίζεσθαι φιλεῖν , καὶ τῆς πρὸς ἐκείνους ἀντέχεσθαι κοινωνίας . Ἔξω γὰρ θύουσι τῆς ἁγίας σκηνῆς , τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας , οὐκ ἐν τόποις ἁγίοις τὴν ἱερὰν τελοῦσι θυσίαν . Μία γὰρ ἡ Ἐκκλησία , καθὰ καὶ ὁ πάλαι ναὸς , μία δὲ καὶ ἡ σκηνὴ , τῆς Ἐκκλησίας τὸ κάλλος ὡς ἐν τύποις ἔτι προαναφαίνουσα . Θύσομεν τοίνυν ἡμεῖς τὸ τῆς ἁμαρτίας , ὡς ἐν αὐλῇ ἁγίᾳ , καὶ φαγόμεθα τῶν ἁγίων κρεῶν , τουτέστι , τῆς μυστικῆς εὐλογίας ἐν μεθέξει γεγονότες ἁγιασθησόμεθα . Καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ νόμος · Πᾶς ὁ ἁπτόμενος τῶν κρεῶν αὐτῆς , ἁγιασθήσεται . Ἀλλ’ ἔστιν ἰσοσθενὴς εἰς μυστικὴν εὐλογίαν καὶ ὁ ῥαντισμὸς τοῦ αἵματος τῆς θυσίας . Ἔφη γὰρ πάλιν · Καὶ ᾧ ἂν ἐπιῤῥαντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς , ἐπὶ τὸ ἱμάτιον ὃ ἐὰν ῥαντισθῇ ἐπ’ αὐτῷ , πλυνθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ . Καὶ τί τὸ παράδοξον , εἰ τὸ λογικὸν ἁγιάζει ζῶον , φημὶ δὴ τὸν ἄνθρωπον , ὅτε καὶ αὐτὰ τὰ πρὸς ὑπουργίαν τὴν ἱερὰν παρειλημμένα τῶν σκευῶν , ἡγιάζετο κατὰ τὸν αὐτοῖς που πάντως πρέποντα τρόπον ; Ταύτῃτοι καὶ εἰς κοινὴν οὐ παραλαμβάνεται χρείαν . Διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἐκπλύνεται τῶν σκευῶν , τὰ δὲ συνθραύεται . Τὰ γὰρ τοῖς θείοις λελειτουργηκότα , πῶς ἂν καλοῖτο πρὸς τὰ ἀνθρώπινα ; Ὅτι δέ ἐστι τῶν τῆς θυσίας κρεῶν ἁγιοπρεπὴς ἡ μέθεξις , καὶ οὐκ ἂν ἑτέροις ἁρμόσειεν , πλὴν ὅτι δὴ μόνοις τοῖς τῆς ἁμαρτίας καταθλεῖν εἰωθόσι καὶ ἀνδριζομένοις εἰς ἀρετὴν , ὑπεσήμαινε λέγων · Πᾶν ἄρσεν ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά . Ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ . Ἄρ’ οὖν , εἰπέ μοι , τὸ θῆλυ γένος ἀποσοβεῖν ὁ νόμος τῆς εὐλογίας προστέταχεν ; οὐ τοῦτό φαμεν · ἁγιάζεται γὰρ σὺν ἡμῖν . Ἀλλ’ ἐν τύποις μὲν ἐκεῖνα καὶ σκιαῖς . Διὰ δέ γε τοῦ ἀρσενικοῦ καὶ ἱεροῦ γένους , ὑπεσήμαινεν εὐφυῶς τοὺς ἐν Χριστῷ νοητῶς ἀνδρείους τε καὶ ἱερούς . Κεκλήμεθα τοίνυν εἰς μέθεξιν τῆς εὐοσμωτάτης θυσίας , ὡς ἱερὸν καὶ ἀπόδεκτον γένος , ὡς ἔθνος ἅγιον , ὡς βασίλειον ἱεράτευμα , νεανίσκοι καὶ παρθένοι , πρεσβύται μετὰ νεωτέρων . Ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ , οὐκ ἄρσεν καὶ θῆλυ , ἀλλ’ ἑνὸς πάντες ἐσμὲν , ὡς τοῦ ἑνὸς μὲν ἄρτου μετέχοντες , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Καὶ φέρε δὴ λοιπὸν ἀκλείστοις στόμασι καὶ ἀκαταλήκτοις φωναῖς τὸν τῶν ὅλων Βασιλέα καὶ Λυτρωτὴν δοξολογίαις καταγεραίρωμεν , φημὶ δὲ Χριστὸν , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Ταμίας γίγνομαι ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ μυστήριον ὁ θεσπέσιος μαθητής , καί οὐ ἑαυτοῦ ἁρπάζω ὁ τιμή , οὔτε μήv αυτόκλητος παρά οὗτος εἶμι · προχειρίζω δέ μᾶλλον εἰς ἀποστολή , καί ὁ ἀνά πᾶς ὁ ὑπό οὐρανός ἱερουργέω ἐπιτάσσω ὁ σωτήριος κήρυγμα , τουτέστι , ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός . λαμπρός γάρ τίθημι ὁ μυσταγωγός , οὗτος λέγω · πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος . εἴκω δή οὖν , καί μάλα προθύμως , ὁ δεσποτικός θέσπισμα , φωταγωγέω ὁ οἰκέω · παιδευτής μέν λαγχάνω αὐτός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί θεός , κοινωνός δέ ὁ χάρις ἀποτελέω ἕτερος . διαμιμνήσκομαι γάρ , κατά ὁ εἰκός , εἰς οὗτος γνώμη αὐτός ἀποφέρω ὁ Χριστός , λέγω σαφῶς · δωρεά λαμβάνω , δωρεά δίδωμι . γράφος τοίνυν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , καί ὁ βαθύς ὁ μετά σάρξ οἰκονομία διατρανόω μυστήριον , ὧδε ποῦ λέγω · ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοιότης σάρξ ἁμαρτία , περί ἁμαρτία κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ · ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ , ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , ἀλλά κατά πνεῦμα . γίγνομαι γάρ ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία Χριστός , καθώς γράφω , καί οὖον δήπου πάντως ἁμαρτία ἔνοχος . οὖον γάρ ὧδε ληρέω ἐθίζω , ἐπεί μή ὁράω ὅλως ὁ πλημμελέω , θεός εἰμί φύσις , καί ἐκ Θεός φαίνω ὁ πατήρ , ἐπεί δέ γίγνομαι θῦμα ὑπέρ ἁμαρτία . ὁ γάρ Πάσχα ἐγώ ὑπέρ ἐγώ θύω Χριστός . Ταύτῃτοί φημί γίγνομαι καί ἁμαρτία . θύω γάρ , ὡς φημί , ἵνα ὁ ἴδιος αἷμα κατακτάομαι ὁ ὑπό οὐρανός . ἀγοράζω γάρ τιμή , κατά ὁ γραφή , καί οὐ εἰμί ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ὑπέρ ἐγώ γίγνομαι ἁμαρτία , ἵνα ὁ ἀρχαῖος ἐγώ ἀπαλλάσσω πλημμέλημα , καί ἅγιος ἀποφαίνω διά μετοχή ὁ ἅγιος αὐτός σάρξ , δῆλος δέ ὅτι καί αἷμα . οὗτος ὅς καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ προαναφωνέω νόμος · γράφω γάρ οὕτως ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός , λέγω · οὗτος ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία . ἐν τόπος ὅς σφάζω ὁ ὁλοκαύτωμα , σφάζω καί ὁ ὁ ἁμαρτία ἔναντι κύριος . Ἅγιον ἅγιος εἰμί . Ἱερεύς ὁ ἀναφέρω αὐτός , ἐσθίω αὐτός , ἐν τόπος ἅγιος βιβρώσκω , ἐν αὐλή ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . Πᾶς ὁ ἅπτω ὁ κρέας αὐτός , ἁγιάζω . ἐν ὅς εἄν ἐπιῤῥαντισθῇ ἀπό ὁ αἷμα αὐτός ἐπί ὁ ἱμάτιον , ὅς εἄν ῥαντίζω ἐπί αὐτός , πλύνω ἐν τόπος ἅγιος . καί σκεῦος ὀστράκινος ὅς ἐάν ἕψω ἐν αὐτός , συντρίβω · ἐάν δέ ἐν σκεῦος χαλκός ἕψω , ἔκτριψις αὐτός , καί πλύσις ὕδωρ . Πᾶν ἄρσην ἐν ὁ ἱερεύς ἐσθίω αὐτός . Ἅγιον ἅγιος εἰμί ὁ κύριος . συνίημι δή οὖν ὅσπερ καταθύω κελεύω ὁ ἁμαρτία , τουτέστι , ὁ ὑπέρ ἁμαρτία . Χίμαρος δέ ἄρα οὗτος εἰμί εἰς τύπος Χριστός , ὁ διά ἐγώ , ὡς φημί , γίγνομαι ἁμαρτία . λογίζομαι γάρ ἐν ἄνομος , καί συσταυρόομαι λῃστής , χρηματίζω τε καί ἀρά . γράφω γάρ , ὅτι κατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλον . ἀλλά καί καθίημι ἑαυτοῦ ἐν οὗτος διά ἐγώ οἰκονομικός · ἀλλά εἰμί τε καί εἰμί ἅγιος , οὖον κατά μέθεξις ὁ ὡς παρά ἕτερος καθάπερ ἐγώ , φυσικός δέ μᾶλλον αὐτός ὡς Θεός . διά αὐτός γάρ πιστεύω ὁ κτίσις ἁγίζω , κἀν ἄγγελος ὀνομάζω , κἀν ὁ ἔτι προέχω ἐν δόξα , κἀν ὁ ὑπερκείμενος τε καί ἀνωτέρω , Θρόνοι τε φημί καί Ἀρχή , κἀν αὐτός ἐγώ λέγω ὁ Σεραφείμ · ἀλλά οὐ εἄν ἑτέρως ἁγίζω οὗτος , πλήν ὅτι παρά πατήρ διά υἱός ἐν πνεῦμα . οὐκοῦν κἀν γίγνομαι ἁμαρτία , μένω ὅσπερ εἰμί , τουτέστιν , ἅγιος κατά φύσις ὡς θεός , καί οὐ ἐκ μέτρον δίδωμι ὁ πνεῦμα , κατά ὁ Ἰωάννης φωνή . ὅτι2 δέ καί ὁ ὁ σάρξ αὐτός θάνατος ἐπί ἀναίρεσις ὁ σάρξ γίγνομαι , ἅγιος τε καί ἀβέβηλος εἰμί , καί ὡς ἐν τάξις θυμίαμα εὐπαράδεκτος ὁ Θεός καί πατήρ , διαμηνύω ἐναργής ὁ νόμος , εἶπον · ἐν τόπος ὅς σφάζω ὁ ὁλοκαύτωμα , σφάζω καί ὁ περί ἁμαρτία ἔναντι κύριος . ὁλοκαύτωσις ὁ Χριστός , τουτέστιν ὅλος ἐκ ὅλος , καί οὖον μερικός , εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνάκειμαι ὁ Θεός καί πατήρ . Ταύτῃτοι καί ἀληθής Ἅγιος ἅγιος εἰμί . ἁγίζω γάρ ἐν αὐτός , καί αὐτός ἐγώ ὁ πᾶς δικαίωσις , μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ ἄνω πνεῦμα ἁγιασμός , καθάπερ φημί ἄρτιος . πλήν , ὁ ἱερεύς , φημί , ὁ ἀναφέρω αὐτός , ἐσθίω αὐτός . ἀθρέω δή νῦν πάλιν ὅτι πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ πρακτέος , ἱερός καί θεῖον ὁ ἐκκλησία διοικέω θεσμός . ὁ γάρ προσάγω ὁ θυσία , ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι . οἶδα ὅς φημί , πᾶς ὅστις ὁ ὁ ἐκκλησία ἐντρέφω νόμος . ὅτι2 δέ τόπος ὁ θεῖος ἱερουργία ὁ μάλιστα πρέπω , ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , καί ἐν αὐτός ἀναγκαῖος ὁ Χριστός τελέω μυστήριον , ἐνδείκνυμι εἄν οὐ ἀσυμφανῶς , προσφέρω ὅς φημί · ἐν τόπος ἅγιος βιβρώσκω , ἐν αὐλή ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . ἀλλά εἰμί κατά ἐκεῖνος καιρός εἷς μέν κατά ὁ ἐρῆμος σκηνή , καί εἷς μετά ἐκεῖνος ὁ ναός , ὅς ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ὁ Σολομών δέμω . καί θάνατος εἰμί ὁ ἔξω θύω ὁ σκηνή . φημί γάρ οὗτος ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . Ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ , ὅς εἄν σφάζω μόσχος ἢ πρόβατον , ἢ αἴξ ἐν ὁ παρεμβολή , καί ὅς εἄν σφάζω ἔξω ὁ παρεμβολή , καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , μή φέρω αὐτός , ὥστε προσφέρω δῶρον ὁ κύριος ἀπέναντι ὁ σκηνή κύριος , αἷμα λογίζομαι ὁ ἄνθρωπος , ὅς ἐκεῖνος αἷμα ἐκχέω , ἐξολοθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός . οὐκοῦν ἀνόμημα καί βεβήλωσις , καί ὑπό δίκη αἷμα ὁ ὁ ἀνόσιος αἱρετικός συναυλίζομαι φιλέω , καί ὁ πρός ἐκεῖνος ἀντέχω κοινωνία . ἔσσομαι γάρ θύω ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ περί ὁ ἁμαρτία , οὐ ἐν τόπος ἅγιος ὁ ἱερά τελέω θυσία . Μία γάρ ὁ ἐκκλησία , καθά καί ὁ πάλαι ναός , εἷς δέ καί ὁ σκηνή , ὁ ἐκκλησία ὁ κάλλος ὡς ἐν τύπος ἔτι προαναφαίνω . θύω τοίνυν ἐγώ ὁ ὁ ἁμαρτία , ὡς ἐν αὐλή ἅγιος , καί ἐσθίω ὁ ἅγιος κρέας , τουτέστι , ὁ μυστικός εὐλογία ἐν μετέχω γίγνομαι ἁγίζω . καί μαρτυρέω λέγω ὁ νόμος · Πᾶς ὁ ἅπτω ὁ κρέας αὐτός , ἁγιάζω . ἀλλά εἰμί ἰσοσθενής εἰς μυστικός εὐλογία καί ὁ ῥαντισμός ὁ αἷμα ὁ θυσία . φημί γάρ πάλιν · καί ὅς εἄν ἐπιῤῥαντισθῇ ἀπό ὁ αἷμα αὐτός , ἐπί ὁ ἱμάτιον ὅς ἐάν ῥαντίζω ἐπί αὐτός , πλύνω ἐν τόπος ἅγιος . καί τίς ὁ παράδοξος , εἰμί ὁ λογικός ἁγίζω ζῷον , φημί δή ὁ ἄνθρωπος , ὅτε καί αὐτός ὁ πρός ὑπουργία ὁ ἱερά παραλαμβάνω ὁ σκεῦος , ἁγίζω κατά ὁ αὐτός ποῦ πάντως πρέπω τρόπος ; Ταύτῃτοι καί εἰς κοινός οὖον παραλαμβάνω χρεία . Ζεύς οὗτος ὁ μέν ἐκπλύνω ὁ σκεῦος , ὁ δέ συνθραύω . ὁ γάρ ὁ θεῖον λειτουργέω , πῶς εἄν καλέω πρός ὁ ἀνθρώπινος ; ὅτι2 δέ εἰμί ὁ ὁ θυσία κρέας ἁγιοπρεπής ὁ μέθεξις , καί οὐ εἄν ἕτερος ἁρμόζω , πλήν ὅτι δή μόνος ὁ ὁ ἁμαρτία καταθλέω εἴωθα καί ἀνδρίζω εἰς ἀρετή , ὑποσημαίνω λέγω · Πᾶν ἄρσην ἐν ὁ ἱερεύς ἐσθίω αὐτός . Ἅγιον ἅγιος εἰμί κύριος . ἄρα οὖν , εἶπον ἐγώ , ὁ θῆλυς γένος ἀποσοβέω ὁ νόμος ὁ εὐλογία προστάσσω ; οὖον οὗτος φημί · ἁγίζω γάρ σύν ἐγώ . ἀλλά ἐν τύπος μέν ἐκεῖνος καί σκιά . Ζεύς δέ γε ὁ ἀρσενικός καί ἱερός γένος , ὑποσημαίνω εὐφυής ὁ ἐν Χριστός νοητός ἀνδρεῖος τε καί ἱερός . καλέω τοίνυν εἰς μέθεξις ὁ εὔοσμος θυσία , ὡς ἱερόν καί ἀποδεκτός γένος , ὡς ἔθνος ἅγιος , ὡς βασίλειος ἱεράτευμα , νεανίσκος καί παρθένος , πρεσβύτης μετά νέος . ἐν γάρ Χριστός Ἰησοῦς , οὐ ἄρσην καί θῆλυς , ἀλλά εἷς πᾶς εἰμί , ὡς ὁ εἷς μέν ἄρτος μετέχω , κατά ὁ γράφω . καί φέρω δή λοιπός ἄκλειστος στόμα καί ἀκατάληκτος φωνή ὁ ὁ ὅλος Βασιλεύς καί Λυτρωτής δοξολογία καταγεραίρω , φημί δέ Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .