cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.3.4.2
β . Πρόδηλον οὖν , ὅτι τῆς ἐφ’ ἡμῖν οἰκονομίας ὁ λόγος ἀναγκαιοτάτην ἀπέφηνε τῆς διὰ Μωσέως ἐντολῆς τὴν οἱονεὶ προανάδειξιν τῆς κατόπιν εὐθὺς καὶ ἐν Χριστῷ δραμούσης χάριτος , παρακομιζούσης εἰς μέσον τὸ ἐξ ἐπαγγελίας Θεοῦ προαναφωνούμενον σπέρμα , τουτέστι , τοὺς ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως . Γέγονε γὰρ οὕτω πατὴρ ἀναριθμήτων ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ . Ἄθρει δὴ οὖν , ἄθρει τῆς οἰκονομίας τὸ σχῆμα , διαπεπλασμένον ἀστείως ὡς ἐν τύπῳ πάλιν τῆ τῶν ἀδελφῶν ξυνωρίδι τῇ ἐξ Ἰσαὰκ , Ἡσαῦ τε , φημὶ , καὶ μέντοι καὶ Ἰακώβ . Οὐκοῦν εἴρητο παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸν θεσπέσιον Ἀβραὰμ , ὅτι Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα . Διερμηνεύων δὲ τὸ χρησμῴδημα , νομομαθὴς ὢν ὁ Παῦλος , Τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐῤῥέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι , φησὶ , καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ . Οὐ λέγει , καὶ τοῖς σπέρμασιν , ὡς ἐπὶ πολλῶν , ἀλλ’ ὡς ἐφ’ ἑνὸς , Καὶ τῷ σπέρματί σου , ὅ ἐστι Χριστός . Οὐκοῦν ἐν Χριστῷ τὰ ἐπηγγελμένα διεπεραίνετο , καὶ εἰς εἰκόνα καὶ τύπον αὐτοῦ τέθειταί πως ὁ Ἰσαάκ . Διερμηνεύεται δὲ ἡ τοιάδε κλῆσις , χαρὰ καὶ ἀγαλλίαμα . Ἀγαλλίαμα δὲ τὸν Χριστὸν καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ ὠνόμαζε , λέγων ὡς ἐκ προσώπου τῶν δεδιψηκότων τὴν δι’ αὐτοῦ σωτηρίαν · Τὸ ἀγαλλίαμά μου , λύτρωσαί με ἀπὸ τῶν κυκλωσάντων με . Διενηξάμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ τὰς τῶν φονώντων ἐπαναστάσεις · καὶ πεπατήκαμεν ἐν αὐτῷ σκορπίους καὶ ὄφεις , καὶ ἐπὶ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπέβημεν οἱ πεπιστευκότες . Ὅτι δὲ ἀγαλλίαμα ὁ Χριστὸς παρὰ ταῖς θείαις Γραφαῖς ὠνόμασται , καὶ προφητικὸς ἡμᾶς ἀναπείσει λόγος . Ἔχει γὰρ ὧδε · Καὶ ἀνατελεῖ Κύριος δικαιοσύνη καὶ ἀγαλλίαμα ἐναντίον τῶν ἐθνῶν πάντων . Γέγονε γὰρ ὁ Ἐμμανουὴλ οὐχὶ μόνοις τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἔθνεσί τε καὶ λαοῖς δικαιοσύνη καὶ ἀγαλλίαμα . Δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν αὐτῷ , καὶ τὴν ἐκ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς δυσφημίαν ἀπεκρουσάμεθα . Μετημφιέσμεθα γὰρ ὥσπερ εὐφροσύνην καὶ χαρὰν , θανάτου καὶ ἁμαρτίας ἀπηλλαγμένοι , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν ἄνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ πλουτήσαντες ἀγαθῶν ; Τοιγάρτοι δοξολογεῖν δεδιδάγμεθα , λέγοντες · Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ . Ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου , καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης . Καὶ τίς δὴ οὗτός ἐστιν ὁ τῆς εὐφροσύνης χιτὼν , σαφηνιεῖ λέγων ὁ ἱερώτατος Παῦλος · Ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , Χριστὸν ἐνεδύσασθε . Καὶ πάλιν · Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίαν . Ἀγαλλίαμα τοίνυν ὁ Ἰσαὰκ ὡς ἐν τύπῳ Χριστοῦ τοῖς προκειμένοις ἡμῖν θεωρήμασι χρειωδέστατα παρειλημμένος . Τούτῳ γέγονε Ῥεβέκκα γυνή . Διερμηνεύοιτο δὲ ἃν καὶ αὕτη , πλείστη τε καὶ ὅση ὑπομονή Ἀλλὰ καὶ τὸ τῆσδε πρόσωπον εἰς τὸ τῆς Ἐκκλησίας παραληψόμεθα νοοῦντες ὀρθῶς , ἧς τὸ εὐδόκιμον ἐν ὑπομονῇ . Καὶ γοῦν τοῖς ταύτης τέκνοις , τῆς ὡς . ἐν πίστει , φημὶ , καὶ πνεύματι σωτηρίας , ὁδὸς πέφηνεν ἡ ὑπομονή . Ἱεροὶ γὰρ αὐτοῖς προσπεφωνήκασι λόγοι , ποτὲ μὲν , ὅτι Ἐντῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν · ποτὲ δὲ αὖ · Ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν , ἵνα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες , κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν . Ὅρα τοίνυν τὴν Ῥεβέκκαν ὀψὲ μὲν καὶ μόλις ὠδίνουσαν ( στεῖρα γὰρ ἦν ) , ἀποτεκοῦσαν δ’ οὖν ὅμως ἐκ φιλοτιμίας Θεοῦ , καὶ ἐξ ἀγαπήσεως Ἰσαὰκ , τόν τε Ἡσαῦ τὸν πρωτότοκον , καὶ εὐθὺς κατόπιν ἰόντα τὸν Ἰακώβ . Δι’ ὧν εὗ μάλα πάλιν ἡμῖν ἐξεικονισθεῖεν ἂν οἱ δύο λαοὶ , ὅ τε Ἰσραὴλ , καὶ μέντοι καὶ ἐξ ἐθνῶν . Καὶ ὁ πρωτότοκος μὲν ὁ Ἰσραὴλ , ( προεισκέκληται γὰρ διὰ νόμου ) · δεύτερος δὲ καὶ μετ’ ἐκεῖνον , ὁ ἐν πίστει διὰ Χριστοῦ . Ἴδοι δ’ ἄν τις τῶν δύο λαῶν τὴν ὡς ἐν γνώμῃ καὶ τρόποις διαφορὰν , καὶ ἐξ αὐτῶν , οἶμαί που , τῶν ὀνομάτων ἃ ἦν ἐν ἀμφοῖν , καὶ ἐκ τῆς τῶν σωμάτων ἰδέας , ἤτοι κατασκευῆς . Ὁ μὲν γὰρ Ἡσαῦ διερμηνεύεται δρῦς , τουτέστιν , ἀπηνής τε καὶ ἀκαμπής . Εἴρηται δέ που πρὸς τὸν Ἰσραὴλ παρὰ τοῦ Θεοῦ · Γινώσκω ἐγὼ ὅτι σκληρὸς εἶ , καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός σου , καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν . Πτερνιστὴς δὲ ὁ Ἰακὼβ , τουτέστι , τεχνίτης , ἤτοι νικᾷν εἰδώς . Πτερνιεῖ γάρ τις ὂν ἂν ἡττήσῃ . Νικᾷ δὲ δὴ πάντως , οὐχ ὁ ἐν νόμῳ λαὸς , ἀλλ’ ὁ ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως , καὶ τὰ ἐκ τῆς ἁμαρτίας διαδραμὼν ἐγκλήματα , καὶ αὐτὸ καταμβλύνων τοῦ θανάτου τὸ κράτος . Καὶ ὁ μὲν Ἡσαῦ πυῤῥάκης ἦν ὅλος · γέγραπται γὰρ ὡδὶ , Καὶ ὡσεὶ δορὰ δασύς · ἀνὴρ δὲ λεῖος ὁ Ἰακώβ . Αἴνιγμα δὴ οὖν ἡ πυῤῥότης , θυμοῦ καὶ ὀργῆς · εἴπερ ἐστὶν ἀληθῶς ὡς ἐρυθρὸν ἀεί πως τὸ χρῶμα τοῖς ἐν ὀργαῖς . Θηριοπρεπὲς δὲ ὅτι τὸ λασιότριχον καὶ δασὺ , πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ τις ; Κατίδοι δ’ ἂν , οἶμαι , πᾶς τις ἐν τοῖς τοιούτοις ὄντα τρόποις τὸν Ἰσραήλ · καὶ θυμῷ μὲν ἢ λογισμῷ τῷ καθήκοντι διοικούμενον · ἀπονενευκότα δὲ λίαν εἰς τὸ θρασὺ καὶ ἀνήμερον . Τοιγάρτοι καὶ ἀπεκτόνασι μὲν ἁγίους προφήτας , δεδυσσεβήκασι δὲ καὶ εἰς αὐτὸν ἐν ἐσχάτοις τὸν Ἐμμανουήλ . Ἡ δέ γε λειότης , ἀνθρωποπρεποῦς ἰδέας μήνυσις ἐναργής . Ἤπιος δὲ σφόδρα , καὶ πολὺ δὴ λίαν βλέπων ἐπὶ τὸ ἥμερον , ὁ νέος τε καὶ ἐν πίστει λαός . Ἡ γὰρ τοῦ στόματος ἀστειότης , εἰς παράδειξιν ἔσται σαφῆ τοῦ νοητοῦ τε καὶ ἔσωθεν κάλλους . Καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐν Ἡσαῦ , ἀγριότητος εἶναι σημεῖον δεδώκαμεν τὸ δασύ τε καὶ ἐρυθρόν . Πλὴν ἀμφοῖν μήτηρ ἦν μία , τουτέστιν , ἡ Ῥεβέκκα . Παρέστησε δὲ ἑαυτῷ τὴν Ἐκκλησίαν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς παρθένον ἁγνὴν ὑπηρετοῦσαν ὥσπερ εἰς ἀναγέννησιν τὴν πνευματικὴν τῶν δύο λαῶν . Ὅσον γὰρ ἧκεν εἰς τὸν τῆς ἐπιδημίας σκοπὸν , ἔκτισεν αὐτοὺς εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ ἀποκαταλλάσσων τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ πνεύματι κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἀλλ’ ἦν ἐξήνιος ὁ Ἰσραὴλ καὶ ἀσύμφωνος τῷ νέῳ λαῷ , κατὰ χρόνον ὢν πρωτότοκος . Δηλοῖ γὰρ , οἶμαί πού τι καὶ τὸ ἐν αὐτῇ τῇ νηδύϊ ἀνασκιρτᾷν τὰ βρέφη , τὴν ἐσομένην ὥσπερ ἔχθραν ὑποσημαίνοντα . Ὅτι δὲ ἀμείνων ὁ νέος ἔσται , καὶ ἐν εὐκλείᾳ τῇ προφερεστέρᾳ παρὰ τὸν Ἰσραὴλ τὸν πρωτότοκον , κατεσήμανεν εὐθὺς ὁ πάντα εἰδὼς , οὕτω λέγων · Καὶ ὁ λαὸς λαοῦ ὑπερέξει , καὶ ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι . Προεκηρύττετο μὲν γὰρ τὸ ἐπ’ ἀμφοῖν μυστήριον καὶ διὰ φωνῆς ἁγίων · καὶ ὅτι κατόπιν ἥξει τῶν ἐθνῶν ὁ Ἰσραὴλ , πολυτρόπως ἡμῖν προεπηγγέλλετο · Θεοῦ δὲ τὸ χρῆμα καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τόκῳ δεικνύοντος , προεξέπιπτε μὲν τῆς νηδύος ὁ Ἡσαῦ , εἵπετο δὲ ὁ Ἰακὼβ , ὅτι πτερνιεῖ καὶ νικήσει τὸν ἀδελφὸν , διὰ τοῦ τῆς πτέρνης ἐπειλῆφθαι καταδεικνύς .
Lemmas: Β . πρόδηλος οὖν , ὅτι ὁ ἐπί ἐγώ οἰκονομία ὁ λόγος ἀναγκαῖος ἀποφαίνω ὁ διά Μωσῆς ἐντολή ὁ οἱονεί προανάδειξις ὁ κατόπιν εὐθύς καί ἐν Χριστός δραμουω χάρις , παρακομίζω εἰς μέσος ὁ ἐκ ἐπαγγελία Θεός προαναφωνέω σπέρμα , τουτέστι , ὁ ἐν Χριστός διά πίστις . γίγνομαι γάρ οὗτος πατήρ ἀναρίθμητος ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ . ἀθρέω δή οὖν , ἀθρέω ὁ οἰκονομία ὁ σχῆμα , διαπλάσσω ἀστεῖος ὡς ἐν τύπος πάλιν τῆ ὁ ἀδελφός συνωρίς ὁ ἐκ Ἰσαάκ , Ἡσαῦ τε , φημί , καί μέντοι καί Ἰακώβ . οὐκοῦν εἴρω παρά Θεός πρός ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ , ὅτι ἐν Ἰσαάκ καλέω σύ σπέρμα . διερμηνεύω δέ ὁ χρησμῴδημα , νομομαθής εἰμί ὁ Παῦλος , ὁ δέ Ἀβραάμ εἴρω ὁ ἐπαγγελία , φημί , καί ὁ σπέρμα αὐτός . οὖον λέγω , καί ὁ σπέρμα , ὡς ἐπί πολύς , ἀλλά ὡς ἐπί εἷς , καί ὁ σπέρμα σύ , ὅς εἰμί Χριστός . οὐκοῦν ἐν Χριστός ὁ ἐπαγγέλλω διαπεραίνω , καί εἰς εἰκών καί τύπος αὐτός τίθημι πως ὁ Ἰσαάκ . διερμηνεύω δέ ὁ τοιόσδε κλῆσις , χαρά καί ἀγαλλίαμα . ἀγαλλίαμα δέ ὁ Χριστός καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ὀνομάζω , λέγω ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ διψάω ὁ διά αὐτός σωτηρία · ὁ ἀγαλλίαμα ἐγώ , λυτρόω ἐγώ ἀπό ὁ κυκλόω ἐγώ . Διενηξάμεθα γάρ ἐν Χριστός ὁ ὁ φονόω ἐπανάστασις · καί πατέω ἐν αὐτός σκορπίος καί ὄφις , καί ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος ἐπιβαίνω ὁ πιστεύω . ὅτι2 δέ ἀγαλλίαμα ὁ Χριστός παρά ὁ θεῖος γραφή ὀνομάζω , καί προφητικός ἐγώ ἀναπείθω λόγος . ἔχις γάρ ὧδε · καί ἀνατέλλω Κύριος δικαιοσύνη καί ἀγαλλίαμα ἐναντίος ὁ ἔθνος πᾶς . γίγνομαι γάρ ὁ Ἐμμανουήλ οὐ μόνος ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἀλλά καί ὁ ἀνά πᾶς ὁ οἰκέω ἔθνος τε καί λαός δικαιοσύνη καί ἀγαλλίαμα . δικαιόω γάρ ἐν αὐτός , καί ὁ ἐκ ὁ ἀρχαῖος ἀρά δυσφημία ἀποκρούω . μετημφιεννυμι γάρ ὥσπερ Εὐφρόσυνος καί χαρά , θάνατος καί ἁμαρτία ἀπαλλάσσω , καί τίς γάρ οὐ ὁ ἄνωθεν καί παρά Θεός πλουτέω ἀγαθός ; τοιγάρ δοξολογώ διδάσκω , λέγω · ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος . ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος , καί χιτών Εὐφρόσυνος . καί τίς δή οὗτος εἰμί ὁ ὁ Εὐφρόσυνος χιτών , σαφηνίζω λέγω ὁ ἱερός Παῦλος · ὅσος γάρ εἰς Χριστός βαπτίζω , Χριστός ἐνδύω . καί πάλιν · ἐνδύω ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία . ἀγαλλίαμα τοίνυν ὁ Ἰσαάκ ὡς ἐν τύπος Χριστός ὁ πρόκειμαι ἐγώ θεώρημα χρειώδης παραλαμβάνω . οὗτος γίγνομαι Ῥεβέκκα γυνή . διερμηνεύω δέ ἄν καί οὗτος , πλεῖστος τε καί ὅσος ὑπομονή ἀλλά καί ὁ ὅδε πρόσωπον εἰς ὁ ὁ ἐκκλησία παραλαμβάνω νοέω ὀρθῶς , ὅς ὁ εὐδόκιμος ἐν ὑπομονή . καί γοῦν ὁ οὗτος τέκνον , ὁ ὡς . ἐν πίστις , φημί , καί πνεῦμα σωτηρία , ὁδός φαίνω ὁ ὑπομονή . Ἱερός γάρ αὐτός προσφωνέω λόγος , ποτέ μέν , ὅτι ἐντή ὑπομονή σύ κτάομαι ὁ ψυχή σύ · ποτέ δέ αὖος · ὑπομονή γάρ ἔχω χρεία , ἵνα ὁ θέλημα ὁ Θεός ποιέω , κομίζω ὁ ἐπαγγελία . Ὅρας τοίνυν ὁ Ῥεβέκκα ὀψέ μέν καί μόλις ὠδίνω ( στεῖρα γάρ εἰμί ) , ἀποτίκτω δέ οὖν ὅμως ἐκ φιλοτιμία Θεός , καί ἐκ ἀγάπησις Ἰσαάκ , ὁ τε Ἡσαῦ ὁ πρωτότοκος , καί εὐθύς κατόπιν εἶμι ὁ Ἰακώβ . διά ὅς ὅς μάλα πάλιν ἐγώ ἐξεικονίζω εἄν ὁ δύο λαός , ὅς τε Ἰσραήλ , καί μέντοι καί ἐκ ἔθνος . καί ὁ πρωτότοκος μέν ὁ Ἰσραήλ , ( προεισκαλέω γάρ διά νόμος ) · δύο δέ καί μετά ἐκεῖνος , ὁ ἐν πίστις διά Χριστός . εἶδον δέ ἄν τις ὁ δύο λαός ὁ ὡς ἐν γνώμη καί τρόπος διαφορά , καί ἐκ αὐτός , οἴομαι ποῦ , ὁ ὄνομα ὁ εἰμί ἐν ἄμφω , καί ἐκ ὁ ὁ σῶμα ἰδέα , ἤτοι κατασκευή . ὁ μέν γάρ Ἡσαῦ διερμηνεύω δρῦς , τουτέστιν , ἀπηνής τε καί ἀκαμπής . ἔρομαι δέ ποῦ πρός ὁ Ἰσραήλ παρά ὁ Θεός · γιγνώσκω ἐγώ ὅτι σκληρός εἰμί , καί νεῦρον Σιδηροῦς ὁ τράχηλος σύ , καί ὁ μέτωπον σύ χάλκεος . πτερνιστής δέ ὁ Ἰακώβ , τουτέστι , τεχνίτης , ἤτοι νικάω οἶδα . πτερνίζω γάρ τις εἰμί εἄν ἡττάω . νικάω δέ δή πάντως , οὐ ὁ ἐν νόμος λαός , ἀλλά ὁ ἐν Χριστός διά πίστις , καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία διατρέχω ἔγκλημα , καί αὐτός καταμβλύνω ὁ θάνατος ὁ κράτος . καί ὁ μέν Ἡσαῦ πυρράκης εἰμί ὅλος · γράφω γάρ ὡδί , καί ὡσεί δορά δασύς · ἀνήρ δέ λεῖος ὁ Ἰακώβ . αἴνιγμα δή οὖν ὁ πυρρότης , θυμός καί ὀργή · εἴπερ εἰμί ἀληθής ὡς ἐρυθρός ἀεί πως ὁ χρῶμα ὁ ἐν ὀργή . Θηριοπρεπής δέ ὅτι ὁ λασιότριχος καί δασύς , πῶς εἄν ἐνδοιάζω τις ; καθοράω δέ εἄν , οἴομαι , πᾶς τις ἐν ὁ τοιοῦτος εἰμί τρόπος ὁ Ἰσραήλ · καί θυμός μέν ἢ λογισμός ὁ καθήκω διοικέω · ἀπονεύω δέ λίαν εἰς ὁ θρασύς καί ἀνήμερος . τοιγάρ καί ἀποκτείνω μέν ἅγιος προφήτης , δυσσεβέω δέ καί εἰς αὐτός ἐν ἔσχατος ὁ Ἐμμανουήλ . ὁ δέ γε λειότης , ἀνθρωποπρεπής ἰδέα μήνυσις ἐναργής . ἤπιος δέ σφόδρα , καί πολύς δή λίαν βλέπω ἐπί ὁ ἥμερος , ὁ νέος τε καί ἐν πίστις λαός . ὁ γάρ ὁ στόμα ἀστειότης , εἰς παράδειξις εἰμί σαφής ὁ νοητός τε καί ἔσωθεν κάλλος . καθά ἀμελέω καί ἐν Ἡσαῦ , ἀγριότης εἰμί σημεῖον δίδωμι ὁ δασύς τε καί ἐρυθρός . πλήν ἄμφω μήτηρ εἰμί εἷς , τουτέστιν , ὁ Ῥεβέκκα . παρίστημι δέ ἑαυτοῦ ὁ ἐκκλησία ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός παρθένος ἁγνός ὑπηρετέω ὥσπερ εἰς ἀναγέννησις ὁ πνευματικός ὁ δύο λαός . ὅσος γάρ ἵημι εἰς ὁ ὁ ἐπιδημία σκοπός , κτίζω αὐτός εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί ἀποκαταλλάσσω ὁ ἀμφότερος ἐν εἷς πνεῦμα κατά ὁ γράφω . ἀλλά εἰμί ἐξήνιος ὁ Ἰσραήλ καί ἀσύμφωνος ὁ νέος λαός , κατά χρόνος εἰμί πρωτότοκος . δηλόω γάρ , οἴομαι πού τίς καί ὁ ἐν αὐτός ὁ νηδύς ἀνασκιρτάω ὁ βρέφος , ὁ εἰμί ὥσπερ ἔχθρα ὑποσημαίνω . ὅτι2 δέ ἀγαθός ὁ νέος εἰμί , καί ἐν εὔκλεια ὁ προφερής παρά ὁ Ἰσραήλ ὁ πρωτότοκος , κατασημαίνω εὐθύς ὁ πᾶς εἰδοί , οὗτος λέγω · καί ὁ λαός λαός ὑπερέχω , καί ὁ μείζων δουλεύω ὁ μικρός . Προκηρύσσω μέν γάρ ὁ ἐπί ἄμφω μυστήριον καί διά φωνή ἅγιος · καί ὅτι κατόπιν ἥκω ὁ ἔθνος ὁ Ἰσραήλ , πολύτροπος ἐγώ προεπαγγέλλω · Θεός δέ ὁ χρῆμα καί ἐν αὐτός ὁ τόκος δείκνυμι , προεκπίπτω μέν ὁ νηδύς ὁ Ἡσαῦ , ἕπω δέ ὁ Ἰακώβ , ὅτι πτερνίζω καί νικάω ὁ ἀδελφός , διά ὁ ὁ πτέρνη ἐπιλαμβάνω καταδείκνυμι .