cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.6.1.2
β . Πεποίηται μὲν γὰρ ὁ τοῦ βιβλίου συγγραφεὺς , τῶν ἐξ Ἡσαῦ γεγονότων ἀπαρίθμησιν ἀκριβῆ . Τίνες γὰρ τίνων ἐξέφυσαν , καὶ ὅποι ποτὲ γῆς ἕκαστοι αὐτῶν κατῳκήκασι , καὶ τὴν κατὰ τίνων διέλαχον ἀρχὴν , τὸ ἱερὸν ἡμᾶς ἐδίδαξε Γράμμα · γενναῖόν γε μὴν οὐδὲν , ἀλλ’ οὐδὲ μνήμης ἄξιον πεπραχότος τινός . Μονονουχὶ δὲ παρανήχεται τοὺς ὠνομασμένους ὁ λόγος , καταίρει δὲ ὥσπερ ἐπὶ τὸν θεσπέσιον Ἰωσήφ · καὶ τοὺς ἐξ αἵματος Ἰακὼβ λαμπρὸν ποιεῖται διήγημα . Νεώτατος μὲν οὖν τῶν ἄλλων ὁ Ἰωσὴφ ( ἑπτακαίδεκα γὰρ ἦν ἐτῶν ) , ἱδρῶτός γε μὴν οὐκ ἠμέλει ποιμενικοῦ · τοῖς δὲ ἄλλοις ἀδελφοῖς ἀναμὶξ τῶν ἴσων ἥπτετο σπουδασμάτων , οὐ τὴν τοῖς ἐν ἥβῃ θυμηρεστάτην καὶ ἀεί πως προσφιλῆ ῥᾳστώνην τετιμηκώς · οὐ τὴν πρόωρον τοῦ βίου φροντίδα παραιτούμενος , οὐδὲ τὸ ἀνεῖσθαι μᾶλλον ἠγαπηκὼς , ἅτε δὴ καὶ ἐν μειρακίοις ἔτι τελῶν · ἀλλ’ οἷα πρεσβύτης , ἐν εὐδίᾳ μὲν ἤδη λογισμῶν γεγονὼς , καὶ τὸν νοῦν ἔχων εὖ βεβηκότα · πολιῷ τε τῷ λόγῳ χρώμενος , καὶ τῆς ἐσομένης λαμπρότητος προαναφαίνων τὸ κάλλος , ἐθαυμάζετο μὲν εἰκότως παρά γε τῷ μακαρίῳ καὶ φιλοστόργῳ πατρὶ , ἀγάπης τε καὶ φειδοῦς διαφερόντως ἠξιοῦτο . Ἧν γὰρ αὐτῷ , φησὶ , καὶ γήρως υἱός . Καὶ τί τοῦτό ἐστι ; Τὰς ἐν ἡμῖν διαθέσεις ὁ λόγος ἡμῖν πολυπραγμονεῖ . Αἱ μὲν γὰρ ἐπὶ παισὶ τῶν γεγεννηκότων φιλοστοργίαι , ἴσαι τε εἰς ἅπαν παρά γέ τισι , καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον ἐν μείοσι . Πλεονεκτεῖ δὲ πολλάκις καὶ καταβιάζεται τὸν νοῦν ἡ φύσις , ἀπονεῖμαί τι βραχὺ παρὰ τοὺς ἄλλους συμπείθουσα τοῖς καταδεεστέροις , ἅτε δὴ καὶ ὑπάρχουσιν ἐν χρεία φειδοῦς τῆς προὐργιαιτέρας . Ἄλλως τε πολλῶν ἔσθ’ ὅτε γεγεννημένων , καταλήγει πως , καὶ τῷ τελευταίῳ λοιπὸν ἐνορμίζεται τῆς ἀγάπης τὸ περιττὸν , τὴν ἐπὶ τοῖς προλαβοῦσι φιλοστοργίαν , τοῦ μετ’ αὐτοὺς εἰς ἑαυτόν πως ἁρπάζοντος . Φιλόκαινος γὰρ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς , καὶ τῶν μὲν ἤδη προγεγονότων τὸν κόρον οὐκ ἀποσείεται · τῶν δὲ οὔπω παρόντων , ἢ καὶ ἀρτίως πεπορισμένων μεταποιεῖται λίαν , καὶ ἀκμαιοτέραν ἐπ’ αὐτοῖς τὴν ἐπιθυμίαν εἰσδέχεται . Ἠγάπα τοίνυν παρὰ τοὺς ἄλλους τὸν Ἰωσὴφ ὁ θεσπέσιος Ἰακὼβ , Ὅτι γήρως υἱὸς ἦν αὐτῷ . Ἰστέον δὲ ὅτι , καίτοι τὴν Λείαν προεισοικισάμενος ἐν Χαῤῥὰν , ἠγάπησε τὴν Ῥαχὴλ , ἢ τὸν Ἰωσὴφ ἐκτέτοκε , καὶ τελευτῶσα τὸν Βενιαμίν . Πρὸς δὴ τοῦτό φαμεν , ὅτι ἄμφω μὲν ἤστην γήρως υἱώ . Τὸ δέ γε τοῦ Ἰωσὴφ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν εὐφυὲς οὐκ ἴσον ἐφ’ ἅπασιν · ἑτεροκλινῆ δὲ ὥσπερ καὶ ἐπ’ αὐτὸν νενευκότα παρέδειξε τὸν πρεσβύτην . Διελογίζετο γάρ που , κατὰ τὸ εἰκὸς , ὡς ἔσται λαμπρὸς καὶ ἀοίδιμος . Καὶ ὁ τῶν τῆς νεότητος σκιρτημάτων οὐ πεφροντικὼς , εἰς ἄνδρα ἤδη τελῶν , πῶς οὐκ ἂν γένοιτο τῶν τεθαυμασμένων ; Κεκαινούργηκε δέ τι παρὰ τοὺς ἄλλους ἐπ’ αὐτῷ καὶ ὁ μακάριος Ἰακώβ · χιτῶνά τε γὰρ ἐξυφαίνει ποικίλον , καὶ ἐσθήμασιν ἐτίμα τοῖς ἐκπρεπεστάτοις . Τί οὖν ἐντεῦθεν ; Κατεθήγοντο πρὸς ὀργὰς οἱ ἀπὸ Ζελφᾶς τε καὶ Βάλλας , συναπεκομίζοντο δὲ τούτοις εἰς λύπην ἐκτοπωτάτην , καὶ τὸν ἐπὶ τῷ μειρακίῳ λοιπὸν εἰσεδέχοντο φθόνον , οἱ ἐκ τῆς ἐλευθέρας , φημὶ δὴ τῆς Λείας . Ἠδίκει μὲν γὰρ αὐτοὺς ὁ νεανίας οὐδέν · ἡ δὲ τοῦ πατρὸς ἀγάπησις καὶ τὸ τοῦ παιδὸς εὐφυὲς , τῆς ἀδίκου βασκανίας αὐτοῖς ἐνετίθει τὸ πῦρ · καὶ τοῖς ἀπὸ γλώττης κατηκόντιζον τέως , διαλοιδορούμενοί πως καὶ διασύροντες , ἐφ’ οἷς ἦν εἰκὸς τὸν ἔφηβον ἤδη κατονειδίζεσθαι παρ’ ἐχθρῶν . Τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ , Κατήνεγκαν δὲ Ἰωσὴφ ψόγον πονηρὸν πρὸς Ἰσραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν . Οὐκοῦν ἀκροβολισμοὶ μὲν ὥσπερ τῶν ἀνοσίων σκεμμάτων γεγόνασιν ἀπαρχαὶ , φιλοψογίαι τε καὶ σκώμματα τὰ ἀπὸ γλώττης ἀχαλινώτου καὶ φθόνῳ λοιπὸν ὑπηρετεῖν τεταγμένης . Ἀνεκαίετο δὲ τὰ πρὸς ἔχθραν αὐτοῖς ἐντονωτέραν , ἐκ τοιᾶσδέ τινος αἰτίας · τῷ μὲν γὰρ νεανίᾳ προαναφαίνει Θεὸς , ὡς ἔσται κατὰ καιροὺς λαμπρὸς καὶ ἀπόβλεπτος , καὶ τῶν ἀδελφῶν ἐν ἀμείνοσι , καὶ ταῖς εἰς λῆξιν εὐκλείαις κατεστεμμένος . Πρόκλησις δὲ , οἶμαι , τὸ δρώμενον ἦν , ἀκονῶσα τὸ μειράκιον εἰς ἔφεσιν ἀρετῆς . Ὅνπερ γὰρ τρόπον οἱ παιδοτρίβαι τοὺς νέους ἀλείφοντες , παραθήγουσι μὲν εἰς εὐτολμότατα τολμήματα , καὶ τὸ τληπαθὲς ἑλέσθαι τιμᾷν ἀναπείθουσι , τὰ γέρα προαγορεύοντες , ἃ τῇ τοῦ νικᾷν συνθέουσι δόξῃ αἱ τῶν ἀγωνοθετούντων φιλοτιμίαι , τὰς παρὰ τῶν θεωμένων εὐφημίας , τοὺς ἐπαίνους , τοὺς κρότους · οὕτω καὶ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , ὅταν ἴδῃ ψυχὴν εὐφυᾶ , δοκίμῳ τε καὶ ἀκιβδήλῳ διαπρέπουσαν νῷ , καὶ πρὸς πᾶν τῶν ἀρίστων ἔχουσαν ἐπιτηδείως , καλεῖ δὴ τότε πρὸς τὸ δρᾷν ἑλέσθαι τὸ ἀγαθόν · προαναδεικνὺς τὰ ἐσόμενα , καὶ διανιστὰς οἰκονομικῶς εἰς προθυμίαν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν ἐπ’ ἀρεταῖς . Ὅραμα τοίνυν καὶ ὀμφή τις ἄνωθεν ἐπεφοίτησέ ποτε τῷ νέῳ , φημὶ δὴ τῷ Ἰωσήφ · ὁ δὲ , οἶμαί που , θαυμάσας ἀνεκοινοῦτο τοῖς ἀδελφοῖς , οὕτω λέγων · Ἀκούσατε τοῦ ἐνυπνίου τούτου οὗ ἐνυπνιάσθην · ᾬμην ἡμᾶς δεσμεύειν δράγματα ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ , καὶ ἀνέστη τὸ ἐμὸν δράγμα καὶ ὠρθώθη · περιστραφέντα δὲ τὰ δράγματα ὑμῶν , προσεκύνησαν τῷ ἐμῷ δράγματι . Εἶπον δὲ αὐτῷ οἱ ἀδελφοί · Μὴ βασιλεύων βασιλεύσεις ἐφ’ ἡμᾶς , ἢ κυριεύων κυριεύσεις ἡμῶν ; Καὶ προσέθεντο ἔτι μισεῖν αὐτὸν , ἕνεκεν τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ , καὶ ἕνεκεν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ . Ἄθρει δὴ οὖν , ὅτι πρὸς ἐπίδοσιν αὐτοῖς τὰ τῆς βασκανίας οἴχεται , καὶ τροφὴν ὥσπερ τινὰ ποιοῦνται τῷ φθόνῳ τὰ ἐκ τῶν ἐνυπνίων ὑποδηλούμενα . Οἱ γὰρ ὅλως τὴν ἀρχὴν οὐ μετρίως ἀσχάλλοντες , διαφερόντως ὅτι τετίμητο , πῶς ἂν οἰστὸν ἐποιήσαντο τὸ ἑλέσθαι καὶ προσκυνεῖν , καὶ τάξιν αὐτῷ τηρῆσαι τὴν ὧδε σεπτὴν καὶ πολὺ λίαν ὑπερηρμένην ; Πλὴν ἐκεῖνο ἄξιον ἰδεῖν , πῶς ἀεὶ ὁ φθόνος ἀνοσίαν ἔχει τὴν ἔφοδον , καὶ διὰ τῶν ἴσων ἔρχεται κακῶν . Εὑρήσομεν δὲ τυφλόν τε καὶ θεομάχον ὅτι μάλιστα τὸ θηρίον . Ἐπιτήρει γὰρ , ὅπως Θεοῦ προαγγέλλοντος τῷ Ἰωσὴφ τὴν τῆς ἐσομένης εὐκλείας λαμπρότητα , δέον ἐκεῖνο διενθυμεῖσθαι σαφῶς , ὡς οὐκ ἂν ὁ τὰ δίκαια κρίνων Θεὸς ἐποίσειεν ἂν τοῖς οὐχ ἑλεῖν ἀξίοις τὰς ἀνωτάτω τιμὰς , εἶτα χαίρειν ἐπ’ ἀδελφῷ διαφανεστάτην ἔχοντι τὴν ἐλπίδα καὶ θείᾳ ψήφῳ τετιμημένῳ · τοῦτο μὲν οὐ δεδράκασιν , ἁδρότερον δὲ τοῦ φθόνου διανιστῶσι τὸ κέντρον , καὶ θηρῶν δίκην ἐπιμεμανήκασι , μονονουχὶ καὶ ἐπιτιμῶντες Θεῷ τῷ τὴν δόξαν ὑπισχνουμένῳ , καὶ ὅτι περίοπτος ἔσται προαναφαίνοντι . Τοῦτο γεγονὸς εὑρήσομεν ἐπί τε Κάϊν καὶ Ἄβελ . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τὴν Ἄβελ θυσίαν ἐπαίνων ἠξίου , καὶ πῦρ καθιεὶς οὐρανόθεν , ἐδέχετο τὴν δωροφορίαν , τῇ τοῦ Καῒν οὐ προσεσχηκώς · τὸν μιαιφόνον εὐθὺς εἰσεδέχετο φθόνον , καὶ ταῖς ἄνωθεν ψήφοις τὴν οἰκείαν ὥσπερ ἀντεξάγων ὀργὴν , δόλῳ μέτεισι τὸν ἀδελφὸν , καὶ δὴ καὶ διόλλυσι . Καταλήγει γάρ πως ἐν τούτοις ὁ φθόνος ἀεί . Ἀλλὰ τίς ἂν γένοιτο τῶν ὁραμάτων ὁ νοῦς ; Δράγμα δὲ γὰρ εἰς καιροῦ σημεῖον παραδεξόμεθα . Τό γε μὴν ἐν δόξῃ περιφανὲς ἡ τοῦ ἑνὸς ἔγερσις ὑπεμφήνειεν ἄν . Ὅτι τοίνυν ἥξει καιρὸς , καθ’ ὃν ἔσται μὲν εὐκλεὴς ὁ θεσπέσιος Ἰωσὴφ , ὑποπεσεῖται δὲ ὥσπερ αὐτῷ καὶ ὑπενεχθήσεται καὶ αὐτὴ τῶν ἀδελφῶν ἡ πληθὺς , προϋπέδειξεν αἰνιγματωδῶς τὸ αὐτοῦ δράγμα παρὰ τῶν ἑτέρων προσκυνούμενον . Ἀλλ’ οὐ μέχρι τούτων τῷ Ἰωσὴφ τὰ ἐνύπνια · ἀλλά τι καὶ ἕτερον ἐπὶ τῷδε τεθεαμένος , ἀφηγεῖται πάλιν αὐτοῦ πέρι τῷ μακαρίῳ πατρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς . Εἶδε γὰρ , φησὶν , ἐνύπνιον ἕτερον , καὶ διηγήσατο αὐτὸ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ , καὶ εἶπεν · Ἰδοὺ ἐνυπνιασάμην ἐνύπνιον ἕτερον · Ὥσπερ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρες προσεκύνουν με . Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Τί τὸ ἐνύπνιον τοῦτο ὃ ἐνυπνιάσθης ; Ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν ; Ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ , ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ διετήρει τὸ ῥῆμα . Εὐτεχνὴς ὁ πρεσβύτης , καὶ ταῖς ἀνωτάτω διαπρεπὴς ἀγχινοίαις . Συνίησι μὲν γὰρ τῶν ὁραμάτων τὴν δύναμιν · ἐπετίμα δὲ τῷ παιδὶ , λέγων · Ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν ; Καὶ τίς ἂν νοοῖτο ; σοφὸς δὲ ὅπως καὶ ἀναγκαῖος ὁ τῆς ἐπιτιμήσεως τρόπος . Ἀνακόπτει μὲν γὰρ εὐφυῶς τῶν ἀκροωμένων τὸν φθόνον , καὶ θράσει ἀφορήτῳ τὸν νεανίσκον καταχεόμενον τιθασσεύει λοιπὸν τρόπον τινὰ , καὶ καλεῖ πρὸς τὸ ἥμερον · οὐκ ἐᾷ δὲ τὸ μειράκιον τῇ τῶν ἐνυπνίων ἐλπίδι καταλαζονεύεσθαι τῶν ἀδελφῶν , ἀλλ’ οὐδὲ τῆς εἰς πατέρα τιμῆς ἀβούλως ὀλιγωρεῖν , μονονουχὶ καὶ πρόωρον τῆς ἐσομένης λαμπρότητος τὴν ὑπεροχὴν ἁρπάζειν ἐν ἑαυτῷ . Ὅρα γὰρ ὅπως περιίστησιν εὐφυῶς εἰς ἔκβασιν οὐκ ἐνδεχομένην τῶν ὁραμάτων τὴν δύναμιν . Τεθνεώσης γὰρ ἤδη τῆς Ῥαχὴλ , ἣ τὸν Ἰωσὴφ ἐκτέτοκε , Μὴ ἐγὼ , φησὶ , καὶ ἡ μήτηρ σου προσκυνήσομέν σοι ; Ἔδρα δὲ τοῦτο , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , καὶ τῆς τοῦ νεανίσκου φρενὸς κατασύρων τὸν ὄγκον , καὶ τῶν ἀδελφῶν τὸν ἐγηγερμένον ἐπ’ αὐτὸν κατευνάζων φθόνον . Ἔσεσθαί γε μὴν προσδοκᾷ τὸ χρῆμα αὐτός . Ἀκήκοε γὰρ οὐ παρέργως , ἀλλ’ οὐδὲ λήθης ἀξίους ποιεῖται τοὺς λόγους , εἰ καὶ τὸ εἰκαῖον αὐτῶν κατέγραφε . Τετήρηκε γὰρ αὐτοὺς , ὅτι καὶ εἰς πέρας ἐκβήσονται τάχα που τεθαῤῥηκώς . Μετὰ δέ γε τὴν τῶν ἐνυπνίων ἀφήγησιν , Ἀπῴχοντο μὲν οἱ ἀδελφοὶ τοῖς αἰπολίοις ὁμοῦ κατανέμειν ἐν Σιχέμ . Εἶτα μικροῦ διὰ μέσου παραθέοντος χρόνου , προτρέπει τὸ μειράκιον ὁ πατὴρ ἐπισκεψόμενον ἰέναι τοὺς ἀδελφούς . Οὐχὶ γὰρ , φησὶν , οἱ ἀδελφοί σου ποιμαίνουσιν ἐν Σιχέμ ; Δεῦρο ἀποστελῶ σε πρὸς αὐτούς . Καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ἰδοὺ ἐγώ . Εἶπε δὲ αὐτῷ Ἰσραήλ · Πορευθεὶς ἴδε εἰ ὑγιαίνουσιν οἱ ἀδελφοί σου καὶ τὰ πρόβατα , καὶ ἀνάγγειλόν μοι . Προθυμότατα μὲν οὖν ἰέναι κατεπαγγέλλεται , καὶ δὴ καὶ ἀπαίρει , καὶ ἀποκεχώρηκεν ἐκ τῆς κοιλάδος Χεβρών . Ἐκπεριθέοντι δὲ τὴν ἔρημον , ἔφη τις περιτυχὼν ἐφ’ ὅτῳ τε ἥκοι , καὶ ὅποι ποτὲ , καὶ ἐπὶ τίνας ἴεται . Ὁ δὲ πρὸς ταῦτα εὐθύς · Τοὺς ἀδελφούς μου ζητῶ , ἀπάγγειλόν μοι ποῦ βόσκουσιν . Εἶπε δὲ αὐτῷ , φησὶν , ὁ ἄνθρωπος , ἀπήρκασιν ἐντεῦθεν . Ἥκουσα γὰρ αὐτῶν λεγόντων · Πορευθῶμεν εἰς Δοθαΐμ . Οὗ καὶ ἀφιγμένος , ἀδοκήτως ἐπεβουλεύετο . Ἐπὶ καιροῦ γὰρ ὥσπερ ὁ φθόνος τὸ πάλαι δοκοῦν εἰργάζετο . Διαχρήσασθαι μὲν οὖν εἰς ἅπαν ἐπεθύμουν αὐτὸν οἱ ἀπὸ Βάλλας τε καὶ Ζελφᾶς τῶν θεραπαινῶν · ἔφασκον γάρ · Ἰδοὺ ὁ ἐνυπνιαστὴς ἐκεῖνος ἔρχεται . Νῦν οὖν δεῦτε , ἀποκτείνωμεν αὐτὸν , καὶ ῥίψωμεν αὐτὸν ἐφ’ ἕνα τῶν λάκκων , καὶ ἐροῦμεν · Θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν · καὶ ὀψόμεθα τί ἔσται τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ . Ἀκούσας δὲ Ῥουβεὶμ , ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν , λέγων Οὐ πατάξομεν αὐτὸν εἰς ψυχήν . Εἶπε δὲ αὐτοῖς Ῥουβείμ · Μὴ ἐκχέητε αἷμα , ἐμβάλλετε αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων τούτων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ , χεῖρα δὲ μὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ . Εἶπε δὲ οὕτως , ὅπως ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν , καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ . Τὸν χιτῶνα δὴ οὖν ἀφελόμενοι τὸν ποικίλον . καθίεσαν εἰς λάκκον οὐ τεθνεῶτα τὸν Ἰωσὴφ , πλὴν ὡς τεθνηξόμενον καὶ οὐκ εἰς μακράν . Ἐπειδὴ δὲ Ἰσμαηλῖταί τινες , ἀρωμάτων ἔμποροι , πρὸς τὴν Αἰγυπτίων ἠπείγοντο , συμβουλεύοντος Ἰούδα ( μὴ γὰρ δὴ χρῆναι διολλύναι τὸν ἀδελφὸν ἀνεκεκράγει σαφῶς ) , ἀπημπολήκασι τὸ μειράκιον καταθεμένοις ὑπὲρ αὐτοῦ τοῖς ἐκπρίασθαι βουληθεῖσιν , εἴκοσι χρυσοῦς . Καὶ ἀπεκομίσθη μὲν εἰς Αἴγυπτον Ἰωσήφ . Ῥουβεὶμ δὲ πάλιν τὸ γεγονὸς οὐκ εἰδὼς , ἀφίκετο μὲν ἐπὶ τὸν λάκκον . Ἐπειδὴ δὲ τὸ παιδάριον οὐ τεθέαται , κεκινδυνευκέναι νομίσας , περιῤῥήγνυσι μὲν τὸ ἱμάτιον , ἐπίκλημα δὲ τοῖς ἄλλοις ἐποιεῖτο τὸν Ἰωσὴφ , οὕτω λέγων · Τὸ παιδάριον οὐκ ἔστιν · ἐγὼ δὲ ποῦ πορεύσομαι ἔτι ; Μονονουχὶ γάρ φησι · Πῶς ἂν ὑποστρέψαιμι πρὸς τὸν πατέρα , ἢ πῶς ἂν ὅλως προσδέξαιτο τὸν ἠγαπημένον οὐκ ἔχοντας ; τί δὲ δὴ καὶ ἐροῦμεν ἀπαιτοῦντι τῷ πατρὶ τὸ παιδάριον ; Οἱ δὲ τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον αἰγὸς αἵματι καταδεύσαντες , προσεκόμιζον τῷ πατρὶ , δόλῳ καὶ ἀπάτῃ μεθύοντας συνθέντες λόγους . Τοῦτον γὰρ εὕρομεν , φασίν ; ἐπίγνωθι εἰ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σού ἐστιν ἢ οὔ . Κατοιμώζει δὲ ὁ πατὴρ , καὶ τάχα που τῆς τῶν υἱῶν βασκανίας , καὶ ἀνοσίων σκεμμάτων κατεκεκράγει , λέγων · Θηρίον πονηρὸν κατέφαγε τὸν Ἰωσήφ . Δυσεύναστόν τε καὶ ἀνουθέτητον παντελῶς , καὶ ἐπὶ τῇ τοῦ παιδὸς συμφορᾷ τὴν δυσθυμίαν ἐδέχετο . Οὐ γὰρ ἤθελε , φησὶ , παρακληθῆναι λέγων , ὅτι Καταβήσομαι πρὸς τὸν υἱόν μου πενθῶν εἰς ᾅδου . Ἐκβεβηκότος δὴ οὖν εἰς πέρας τοῦ τῆς ἱστορίας λόγου , μετοιχήσεται πάλιν ὁ νοῦς τῶν ἐσωτάτω πρὸς ἔρευναν . Καὶ οἷά τισι σκιαῖς τοῖς αἰσθητῶς γεγονόσιν ἐπιχρωματίζων τὴν ἀλήθειαν , εὐπρεπὲς ὡς ἔνι τὸ τῆς θεωρίας ἀπεργάζεται κάλλος .
Lemmas: Β . ποιέω μέν γάρ ὁ ὁ βιβλίον συγγραφεύς , ὁ ἐκ Ἡσαῦ γίγνομαι ἀπαρίθμησις ἀκριβής . τίνω γάρ τίνω ἐκφύω , καί ὅποι ποτέ γῆ ἕκαστος αὐτός κατοικέω , καί ὁ κατά τίνω διαλαγχάνω ἀρχή , ὁ ἱερόν ἐγώ διδάσκω Γράμμα · γενναῖος γε μήv οὐδείς , ἀλλά οὐδέ μνήμη ἄξιος πράσσω τις . μονονού δέ παρανήχομαι ὁ ὀνομάζω ὁ λόγος , καταίρω δέ ὥσπερ ἐπί ὁ θεσπέσιος Ἰωσήφ · καί ὁ ἐκ αἷμα Ἰακώβ λαμπρός ποιέω διήγημα . νέος μέν οὖν ὁ ἄλλος ὁ Ἰωσήφ ( ἑπτακαίδεκα γάρ εἰμί ἔτος ) , ἱδρώς γε μήv οὐ ἀμελέω ποιμενικός · ὁ δέ ἄλλος ἀδελφός ἀναμίξ ὁ ἴσος ἅπτω σπούδασμα , οὖον ὁ ὁ ἐν ἥβη θυμηρεστάτην καί ἀεί πως προσφιλής ῥᾳστώνη τιμάω · οὖον ὁ πρόωρος ὁ βίος φροντίς παραιτέομαι , οὐδέ ὁ ἀνίημι μᾶλλον ἀγαπάω , ἅτε δή καί ἐν μειράκιον ἔτι τέλος · ἀλλά οἷος πρεσβύτης , ἐν εὐδία μέν ἤδη λογισμός γίγνομαι , καί ὁ νόος ἔχω εὕω βαίνω · πολιός τε ὁ λόγος χράω , καί ὁ εἰμί λαμπρότης προαναφαίνω ὁ κάλλος , θαυμάζω μέν εἰκότως παρά γε ὁ μακάριος καί φιλόστοργος πατήρ , ἀγάπη τε καί φειδώ διαφερόντως ἀξιόω . ἧμαι γάρ αὐτός , φημί , καί γῆρας υἱός . καί τίς οὗτος εἰμί ; ὁ ἐν ἐγώ διάθεσις ὁ λόγος ἐγώ πολυπραγμονέω . ὁ μέν γάρ ἐπί παῖς ὁ γεννάω φιλοστοργία , Ἴσαι τε εἰς ἅπας παρά γε τις , καί κατά οὐδείς τρόπος ἐν μείων . πλεονεκτέω δέ πολλάκις καί καταβιάζω ὁ νόος ὁ φύσις , ἀπονέμω τίς βραχύς παρά ὁ ἄλλος συμπείθω ὁ καταδεής , ἅτε δή καί ὑπάρχω ἐν χρεία φειδώ ὁ προὐργιαιτέρας . ἄλλος τε πολύς ἔστω ὅτε γεννάω , καταλήγω πως , καί ὁ τελευταῖος λοιπός ἐνορμίζω ὁ ἀγάπη ὁ περισσός , ὁ ἐπί ὁ προλαμβάνω φιλοστοργία , ὁ μετά αὐτός εἰς ἑαυτοῦ πως ἁρπάζω . φιλόκαινος γάρ ὁ ἀνθρώπινος νόος , καί ὁ μέν ἤδη προγίγνομαι ὁ κόρος οὐ ἀποσείω · ὁ δέ οὔπω πάρειμι , ἢ καί ἄρτιος πορίζω μεταποιέω λίαν , καί ἀκμαῖος ἐπί αὐτός ὁ ἐπιθυμία εἰσδέχομαι . ἀγαπάω τοίνυν παρά ὁ ἄλλος ὁ Ἰωσήφ ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ , ὅτι2 γῆρας υἱός εἰμί αὐτός . ἰστέον δέ ὅτι , καίτοι ὁ Λεία προεισοικίζομαι ἐν Χαρά , ἀγαπάω ὁ Ῥαχήλ , ἢ ὁ Ἰωσήφ ἐκτίκτω , καί τελευτάω ὁ Βενιαμίν . πρός δή οὗτος φημί , ὅτι ἄμφω μέν εἰμί γῆρας υἱός . ὁ δέ γε ὁ Ἰωσήφ πρός πᾶς ὁστισοῦν εὐφυής οὐ ἴσος ἐπί ἅπας · ἑτεροκλινής δέ ὥσπερ καί ἐπί αὐτός νέω παραδείκνυμι ὁ πρεσβύτης . διαλογίζομαι γάρ ποῦ , κατά ὁ εἰκός , ὡς εἰμί λαμπρός καί ἀοίδιμος . καί ὁ ὁ ὁ νεότης σκίρτημα οὖον φροντίζω , εἰς ἀνήρ ἤδη τέλος , πῶς οὐ εἄν γίγνομαι ὁ θαυμάζω ; Κεκαινούργηκε δέ τίς παρά ὁ ἄλλος ἐπί αὐτός καί ὁ μακάριος Ἰακώβ · χιτών τε γάρ ἐξυφαίνω ποικίλος , καί ἔσθημα τιμάω ὁ ἐκπρεπής . τις οὖν ἐντεῦθεν ; Κατεθήγοντο πρός ὀργή ὁ ἀπό Ζελφά τε καί Βάλλας , συναποκομίζω δέ οὗτος εἰς λύπη ἐκτοπωτάτην , καί ὁ ἐπί ὁ μειράκιον λοιπός εἰσδέχομαι φθόνος , ὁ ἐκ ὁ ἐλεύθερος , φημί δή ὁ Λεία . ἀδικέω μέν γάρ αὐτός ὁ νεανίας οὐδείς · ὁ δέ ὁ πατήρ ἀγάπησις καί ὁ ὁ παῖς εὐφυής , ὁ ἄδικος βασκανία αὐτός ἐντίθημι ὁ πῦρ · καί ὁ ἀπό γλῶσσα κατακοντίζω τέως , διαλοιδορέω πως καί διασύρω , ἐπί ὅς εἰμί εἰκός ὁ ἔφηβος ἤδη κατονειδίζω παρά ἐχθρός . οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ , καταφέρω δέ Ἰωσήφ ψόγος πονηρός πρός Ἰσραήλ ὁ πατήρ αὐτός . οὐκοῦν ἀκροβόλισις μέν ὥσπερ ὁ ἀνόσιος σκέμμα γίγνομαι ἀπαρχή , φιλοψογία τε καί σκῶμμα ὁ ἀπό γλῶσσα αχαλίνωτος καί φθόνος λοιπός ὑπηρετέω τάσσω . ἀνακαίω δέ ὁ πρός ἔχθρα αὐτός ἔντονος , ἐκ τοιόσδε τις αἴτιος · ὁ μέν γάρ νεανίας προαναφαίνω θεός , ὡς εἰμί κατά καιρός λαμπρός καί ἀπόβλεπτος , καί ὁ ἀδελφός ἐν ἀγαθός , καί ὁ εἰς λῆξις εὔκλεια καταστέφω . πρόκλησις δέ , οἴομαι , ὁ δράω εἰμί , ἀκονάω ὁ μειράκιον εἰς ἔφεσις ἀρετή . ὅσπερ γάρ τρόπος ὁ παιδοτρίβης ὁ νέος ἀλείφω , παραθήγω μέν εἰς εὔτολμος τόλμημα , καί ὁ τληπαθής αἱρέω τιμάω ἀναπείθω , ὁ γέρας προαγορεύω , ὁ ὁ ὁ νικάω συνθέω δόξα ὁ ὁ ἀγωνοθετέω φιλοτιμία , ὁ παρά ὁ θεάομαι Εὐφημία , ὁ ἔπαινος , ὁ κρότος · οὗτος καί ὁ ὁ ὅλος θεός , ὅταν ὁράω ψυχή εὐφυής , δόκιμος τε καί ἀκίβδηλος διαπρέπω νάω , καί πρός πᾶς ὁ Ἀρίστων ἔχω ἐπιτηδείως , καλέω δή τότε πρός ὁ δράω αἱρέω ὁ ἀγαθός · προαναδείκνυμι ὁ εἰμί , καί διανίσταμαι οἰκονομικός εἰς προθυμία , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐπί ἀρετή . ὅραμα τοίνυν καί ὀμφή τις ἄνωθεν ἐπιφοιτάω ποτός ὁ νέος , φημί δή ὁ Ἰωσήφ · ὁ δέ , οἴομαι ποῦ , θαυμάζω ἀνακοινόω ὁ ἀδελφός , οὗτος λέγω · ἀκούω ὁ ἐνύπνιος οὗτος ὅς ἐνυπνιάζω · ᾬω ἐγώ δεσμεύω δράγμα ἐν μέσος ὁ πεδίον , καί ἀνίστημι ὁ ἐμός δράγμα καί ὀρθόω · περιστρέφω δέ ὁ δράγμα σύ , προσκυνέω ὁ ἐμός δράγμα . εἶπον δέ αὐτός ὁ ἀδελφός · μή βασιλεύω βασιλεύω ἐπί ἐγώ , ἢ κυριεύω κυριεύω ἐγώ ; καί προστίθημι ἔτι μισέω αὐτός , ἕνεκα ὁ ἐνύπνιος αὐτός , καί ἕνεκα ὁ ῥῆμα αὐτός . ἀθρέω δή οὖν , ὅτι πρός ἐπίδοσις αὐτός ὁ ὁ βασκανία οἴχομαι , καί τροφή ὥσπερ τις ποιέω ὁ φθόνος ὁ ἐκ ὁ ἐνύπνιος ὑποδηλόω . ὁ γάρ ὅλως ὁ ἀρχή οὖον μέτριος ἀσχάλλω , διαφερόντως ὅτι τιμάω , πῶς εἄν οἰστός ποιέω ὁ αἱρέω καί προσκυνέω , καί τάξις αὐτός τηρέω ὁ ὧδε σεπτός καί πολύς λίαν ὑπεραίρω ; πλήν ἐκεῖνος ἄξιος ὁράω , πῶς ἀεί ὁ φθόνος ἀνόσιος ἔχω ὁ ἔφοδος , καί διά ὁ ἴσος ἔρχομαι κακός . εὑρίσκω δέ τυφλός τε καί θεομάχος ὅτι μάλιστα ὁ θηρίον . ἐπιτηρέω γάρ , ὅπως Θεός προαγγέλλω ὁ Ἰωσήφ ὁ ὁ εἰμί εὔκλεια λαμπρότης , δήω ἐκεῖνος διενθυμέομαι σαφῶς , ὡς οὐ εἄν ὁ ὁ Δίκαιος κρίνω θεός ποιέω εἄν ὁ οὐ αἱρέω ἄξιος ὁ ἄνω2 τιμή , εἶτα χαίρω ἐπί ἀδελφός διαφανής ἔχω ὁ ἐλπίς καί θεῖος ψῆφος τιμάω · οὗτος μέν οὖον δράω , ἁδρός δέ ὁ φθόνος διανιστάω ὁ κέντρον , καί θήρ δίκη ἐπιμαίνομαι , μονονού καί ἐπιτιμάω Θεός ὁ ὁ δόξα ὑπισχνέομαι , καί ὅτι περίοπτος εἰμί προαναφαίνω . οὗτος γίγνομαι εὑρίσκω ἐπί τε Κάϊν καί Ἄβελ . ἐπεί γάρ ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ Ἄβελ θυσία ἔπαινος ἀξιόω , καί πῦρ καθίημι οὐρανόθεν , δέχομαι ὁ δωροφορία , ὁ ὁ Κάϊν οὖον προσέχω · ὁ μιαιφόνος εὐθύς εἰσδέχομαι φθόνος , καί ὁ ἄνωθεν ψῆφος ὁ οἰκεῖος ὥσπερ ἀντεξάγω ὀργή , δόλος μέτειμι ὁ ἀδελφός , καί δή καί διόλλυμι . καταλήγω γάρ πως ἐν οὗτος ὁ φθόνος ἀεί . ἀλλά τίς εἄν γίγνομαι ὁ ὅραμα ὁ νόος ; δράγμα δέ γάρ εἰς καιρός σημεῖον παραδέχομαι . ὁ γε μήv ἐν δόξα περιφανής ὁ ὁ εἷς ἔγερσις ὑπεμφαίνω ἄν . ὅτι2 τοίνυν ἥκω καιρός , κατά ὅς εἰμί μέν εὐκλεής ὁ θεσπέσιος Ἰωσήφ , ὑποπίπτω δέ ὥσπερ αὐτός καί ὑποφέρω καί αὐτός ὁ ἀδελφός ὁ πληθύς , προυποδείκνυμι αἰνιγματωδῶς ὁ αὐτός δράγμα παρά ὁ ἕτερος προσκυνέω . ἀλλά οὖον μέχρι οὗτος ὁ Ἰωσήφ ὁ ἐνύπνιος · ἀλλά τίς καί ἕτερος ἐπί ὅδε θεάομαι , ἀφηγέομαι πάλιν αὐτός περί ὁ μακάριος πατήρ καί ὁ ἀδελφός . εἶδον γάρ , φημί , ἐνύπνιον ἕτερος , καί διηγέομαι αὐτός ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ ἀδελφός αὐτός , καί εἶπον · ἰδέ ἐνυπνιάζω ἐνύπνιον ἕτερος · ὥσπερ ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ἕνδεκα ἀστήρ προσκυνέω ἐγώ . καί ἐπιτιμάω αὐτός ὁ πατήρ αὐτός , καί εἶπον αὐτός · τις ὁ ἐνύπνιον οὗτος ὅς ἐνυπνιάζω ; ἆρα γε ἔρχομαι ἔρχομαι ἐγώ τε καί ὁ μήτηρ σύ καί ὁ ἀδελφός σύ προσκυνέω σύ ἐπί ὁ γῆ ; ζηλόω δέ αὐτός ὁ ἀδελφός αὐτός , ὁ δέ πατήρ αὐτός διατηρέω ὁ ῥῆμα . εὐτεχνής ὁ πρεσβύτης , καί ὁ ἄνω2 διαπρεπής ἀγχίνοια . συνίημι μέν γάρ ὁ ὅραμα ὁ δύναμις · ἐπιτιμάω δέ ὁ παῖς , λέγω · ἆρα γε ἔρχομαι ἔρχομαι ἐγώ τε καί ὁ μήτηρ σύ καί ὁ ἀδελφός σύ προσκυνέω σύ ἐπί ὁ γῆ ; καί τίς εἄν νοέω ; σοφός δέ ὅπως καί ἀναγκαῖος ὁ ὁ ἐπιτίμησις τρόπος . ἀνακόπτω μέν γάρ εὐφυής ὁ ἀκροάομαι ὁ φθόνος , καί θράσος ἀφόρητος ὁ νεανίσκος καταχέω τιθασεύω λοιπός τρόπος τις , καί καλέω πρός ὁ ἥμερος · οὐ ἐάω δέ ὁ μειράκιον ὁ ὁ ἐνύπνιος ἐλπίς καταλαζονεύομαι ὁ ἀδελφός , ἀλλά οὐδέ ὁ εἰς πατήρ τιμή ἀβούλως ὀλιγωρέω , μονονού καί πρόωρος ὁ εἰμί λαμπρότης ὁ ὑπεροχή ἁρπάζω ἐν ἑαυτοῦ . Ὅρας γάρ ὅπως περιίστημι εὐφυής εἰς ἔκβασις οὐ ἐνδέχομαι ὁ ὅραμα ὁ δύναμις . θνῄσκω γάρ ἤδη ὁ Ῥαχήλ , ὅς ὁ Ἰωσήφ ἐκτίκτω , μή ἐγώ , φημί , καί ὁ μήτηρ σύ προσκυνέω σύ ; δράω δέ οὗτος , καθάπερ φημί ἄρτιος , καί ὁ ὁ νεανίσκος φρήν κατασύρω ὁ ὄγκος , καί ὁ ἀδελφός ὁ ἐγείρω ἐπί αὐτός κατευνάζω φθόνος . εἰμί γε μήv προσδοκάω ὁ χρῆμα αὐτός . ἀκούω γάρ οὖον πάρεργον , ἀλλά οὐδέ λήθη ἄξιος ποιέω ὁ λόγος , εἰμί καί ὁ εἰκαῖος αὐτός καταγράφω . τηρέω γάρ αὐτός , ὅτι καί εἰς πέρας ἐκβαίνω τάχα ποῦ θαρσέω . μετά δέ γε ὁ ὁ ἐνύπνιος ἀφήγησις , ἀποίχομαι μέν ὁ ἀδελφός ὁ αἰπόλιον ὁμοῦ κατανέμω ἐν Σιχέμ . εἶτα μικρός διά μέσος παρατίθημι χρόνος , προτρέπω ὁ μειράκιον ὁ πατήρ ἐπισκοπέω εἶμι ὁ ἀδελφός . οὐ γάρ , φημί , ὁ ἀδελφός σύ ποιμαίνω ἐν Σιχέμ ; δεῦρο ἀποστέλλω σύ πρός αὐτός . καί εἶπον αὐτός · ἰδέ ἐγώ . εἶπον δέ αὐτός Ἰσραήλ · πορεύω ὁράω εἰμί ὑγιαίνω ὁ ἀδελφός σύ καί ὁ πρόβατον , καί ἀναγγέλλω ἐγώ . πρόθυμος μέν οὖν εἶμι κατεπαγγέλλομαι , καί δή καί ἀπαίρω , καί ἀποχωρέω ἐκ ὁ κοιλάς Χεβρών . Ἐκπεριθέω δέ ὁ ἐρῆμος , φημί τις περιτυγχάνω ἐπί ὅστις τε ἥκω , καί ὅποι ποτέ , καί ἐπί τίς ἴω . ὁ δέ πρός οὗτος εὐθύς · ὁ ἀδελφός ἐγώ ζητέω , ἀπαγγέλλω ἐγώ ποῦ βόσκω . εἶπον δέ αὐτός , φημί , ὁ ἄνθρωπος , ἀπαίρω ἐντεῦθεν . ἥκω γάρ αὐτός λέγω · πορεύω εἰς Δοθαΐμ . οὗ καί ἀφικνέομαι , ἀδοκήτως ἐπιβουλεύω . ἐπί καιρός γάρ ὥσπερ ὁ φθόνος ὁ πάλαι δοκέω ἐργάζομαι . διαχράομαι μέν οὖν εἰς ἅπας ἐπιθυμέω αὐτός ὁ ἀπό Βάλλας τε καί Ζελφά ὁ θεράπαινα · φάσκω γάρ · ἰδέ ὁ ἐνυπνιαστής ἐκεῖνος ἔρχομαι . νῦν οὖν δεῦρο , ἀποκτείνω αὐτός , καί ῥίπτω αὐτός ἐπί εἷς ὁ λάκκος , καί εἴρω · θηρίον πονηρός κατεσθίω αὐτός · καί ὁράω τίς εἰμί ὁ ἐνύπνιος αὐτός . ἀκέω δέ Ῥουβείμ , ἐξαιρέω αὐτός ἐκ ὁ χείρ αὐτός , λέγω οὖον πατάσσω αὐτός εἰς Ψυχή . εἶπον δέ αὐτός Ρουβείμ · μή ἐκχέω αἷμα , ἐμβάλλω αὐτός εἰς εἷς ὁ λάκκος οὗτος ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος , χείρ δέ μή ἐπιφέρω αὐτός . εἶπον δέ οὕτως , ὅπως ἐξαιρέω αὐτός ἐκ ὁ χείρ αὐτός , καί πωλέω αὐτός ὁ πατήρ αὐτός . ὁ χιτών δή οὖν ἀφαιρέω ὁ ποικίλος . καθίημι εἰς λάκκος οὖον θνῄσκω ὁ Ἰωσήφ , πλήν ὡς θνῄσκω καί οὐ εἰς μακρός . ἐπεί δέ Ἰσμαηλίτης τις , ἄρωμα ἔμπορος , πρός ὁ Αἰγύπτιος ἐπείγω , συμβουλεύω Ἰούδας ( μή γάρ δή χρή διόλλυμι ὁ ἀδελφός ἀνακράζω σαφῶς ) , ἀπεμπολάω ὁ μειράκιον κατατίθημι ὑπέρ αὐτός ὁ ἐκπρίασθαι βούλομαι , εἴκοσι χρύσεος . καί ἀποκομίζω μέν εἰς Αἴγυπτος Ἰωσήφ . Ῥουβείμ δέ πάλιν ὁ γίγνομαι οὐ εἰδοί , ἀφικνέομαι μέν ἐπί ὁ λάκκος . ἐπεί δέ ὁ παιδάριον οὖον θεάομαι , κινδυνεύω νομίζω , περιρρήγνυμι μέν ὁ ἱμάτιον , ἐπίκλημα δέ ὁ ἄλλος ποιέω ὁ Ἰωσήφ , οὗτος λέγω · ὁ παιδάριον οὐ εἰμί · ἐγώ δέ ποῦ πορεύω ἔτι ; μονονού γάρ φημί · Πῶς εἄν ὑποστρέφω πρός ὁ πατήρ , ἢ πῶς εἄν ὅλως προσδέχομαι ὁ ἀγαπάω οὐ ἔχω ; τίς δέ δή καί εἴρω ἀπαιτέω ὁ πατήρ ὁ παιδάριον ; ὁ δέ ὁ χιτών ὁ ποικίλος αἴξ αἷμα καταδεύω , προσκομίζω ὁ πατήρ , δόλος καί ἀπάτη μεθύω συντίθημι λόγος . οὗτος γάρ εὑρίσκω , φημί ; ἐπιγιγνώσκω εἰμί χιτών ὁ υἱός σῦς εἰμί ἢ οὖον . κατοιμώζω δέ ὁ πατήρ , καί τάχα ποῦ ὁ ὁ υἱός βασκανία , καί ἀνόσιος σκέμμα κατακράζω , λέγω · θηρίον πονηρός κατεσθίω ὁ Ἰωσήφ . Δυσεύναστος τε καί ἀνουθέτητος παντελῶς , καί ἐπί ὁ ὁ παῖς συμφορά ὁ δυσθυμία δέχομαι . οὖον γάρ ἐθέλω , φημί , παρακαλέω λέγω , ὅτι καθάπτω πρός ὁ υἱός ἐγώ πένθος εἰς ᾍδης . Ἐκβαίνω δή οὖν εἰς πέρας ὁ ὁ ἱστορία λόγος , μετοίχομαι πάλιν ὁ νόος ὁ εἴδομαι πρός ἔρευνα . καί οἷος τις σκιά ὁ αἰσθητός γίγνομαι ἐπιχρωματίζω ὁ ἀλήθεια , εὐπρεπής ὡς ἐν ὁ ὁ θεωρία ἀπεργάζομαι κάλλος .