cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.1.1
Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφὰς , τοῖς Ἰουδαίων δήμοις προσπεφώνηκεν ὁ Χριστός · οὐχ ἑτέρως ἂν ἰσχύσαι τῆς αἰωνίας ζωῆς ἐφικέσθαι τινὰς , ἐναργέστατα λέγων , εἰ μὴ καθάπερ τινὰ θησαυρὸν ἀνορύττοντες τὸ γράμμα τὸ νομικὸν , τὸν ἐν αὐτῷ κεκρυμμένον περιεργάζοιντο μαργαρίτην , τουτέστι , Χριστὸν , ἐν ᾧ πάντες εἰσὶν οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως οἱ ἀπόκρυφοι , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Περὶ τῆς οὕτω σεπτῆς καὶ ἀξιαγάστου σοφίας ἤτοι γνώσεως ἔφη που καὶ Σολομῶν · Ἐὰν ζητήσῃς αὐτὴν ὥσπερ ἀργύριον , καὶ ὡς θησαυροὺς ἀνερευνήσῃς αὐτὴν , τότε συνήσεις φόβον Κυρίου , καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ εὑρήσῃς . Γένοιτο δ’ ἂν οὐδὲ τοῦ τοιοῦδε τὸ ἰσοστατοῦν , παρά τε τοῖς τὴν ἀμώμητον ἐπαινοῦσι ζωὴν , καὶ κατορθοῦν ᾑρημένοις τὰ πάντων ἄριστα καὶ ἐξαίρετα , καὶ φωτὸς τοῦ θείου τὸν οἰκεῖον ἀναπιμπλᾶσι νοῦν · διά τοι τοῦ δεῖν τοῖς περὶ Θεοῦ λόγοις ἀκαταλήπτως ἐντρυφᾷν , καὶ λύχνον ὥσπερ τινὰ ποιεῖσθαι τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , κατὰ τὸν ἅγιον Ψαλμῳδὸν διακεκραγότα τε καὶ λέγοντα · Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου , καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου . Οὐκοῦν ἐπειδήπερ σαφῶς καὶ ἀναφανδὸν ζωῆς ἐστι τῆς αἰωνίου πρόξενον , καὶ ἁπάσης ἡμῖν εὐθυμίας ὁδὸς τὸ περιεργάζεσθαι φιλεῖν τὸ Χριστοῦ μυστήριον · φέρε δὴ πάλιν ἱδρῶτα προσθέντες τὸν ὀνησιφόρον , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων καὶ ἡμῖν αὐτοῖς , τὰ δι’ ὧν ἂν ἡμῖν τὸ Χριστοῦ μυστήριον εὖ μάλα κατασημαίνοιτο , συναγεῖραί τε ἅμα , καὶ ὅπως ἂν ἕκαστον ἐννοιῶν ἔχοι , διειπεῖν σπουδάσωμεν · ὡς ἂν γένοιτο τὰ πρὸς ἡμῶν εἰρημένα λεπτὰς ἔχοντα φαντασίας , ἔσθ’ ὅτε τὸ ἀληθέστερον θεωρημάτων , πρόφασις ἀγαθὴ τοῖς εὐμαθεστέροις , καὶ ἀναβασμοὶ τρόπον τινὰ , πρὸς τὴν ἀμείνονά τε καὶ ὑπερτάτω κειμένην ἀνακομίζοντες γνῶσιν . Ἐκθησόμεθα δὲ χρησίμως , πρότερον μὲν , τὰ ἱστορικῶς πεπραγμένα · διασαφήσαντες δὲ τὰ τοιάδε συμμέτρως , καὶ οἷά περ ἐκ τύπου καὶ σκιᾶς μεταπλάττοντες τὸ διήγημα , σαφῆ ποιησόμεθα τὴν ἀφήγησιν , ἀπονενευκότος ἡμῖν τοῦ λόγου πρὸς τὸ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ αὐτὸν ἔχοντος πέρας , εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , ὅτι τέλος νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστός . Εἰ δέ πη γένοιτο καὶ ἀφαμαρτεῖν τῶν πρεπωδεστέρων ὡς ἐν ἰσχνότητι νοημάτων καὶ ἀσαφείᾳ πολλῇ , συγγνώμονας εἶναι προσήκει τρὺς ἐντευξομένους . Ἰστέον δὲ δὴ , ὅτι Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας ἑπτακαίδεκα συνθέντες βιβλία , καὶ πολλὴν ἐν ἐκείνοις ἀθροίσαντες νοημάτων πληθὺν , παρήκαμεν οἰκονομικῶς τῇ προκειμένῃ συγγραφῇ τὰ ἐντεταμένα κεφάλαια , καὶ ἀβασάνιστα τετηρήκαμεν · κἂν εἴ που συνέβη μνημονεῦσαί τινος ὡς ἐξ ἀναγκαίου λόγου . Ἀρξόμεθα τοίνυν τῶν ἐπὶ τῇ Γενέσει γλαφυρωτέρων · οὕτω τε λοιπὸν ἐφεξῆς τὰ πέντε Μωσέως δραμόντες βιβλία , περιεργασόμεθα πρὸς αὐτοῖς καὶ τὰ ἐκ τῆς ἑτέρας γραφῆς τῷ προκειμένῳ χρήσιμα σκοπῷ .
Lemmas: ἐρευνάω ὁ γραφή , ὁ Ἰουδαῖος δῆμος προσφωνέω ὁ Χριστός · οὐ ἑτέρως εἄν ἰσχύω ὁ αἰώνιος ζωή ἐφικνέομαι τις , ἐναργής λέγω , εἰμί μή καθάπερ τις θησαυρός ἀνορύσσω ὁ γράμμα ὁ νομικός , ὁ ἐν αὐτός κρύπτω περιεργάζω μαργαρίτης , τουτέστι , Χριστός , ἐν ὅς πᾶς εἰμί ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί γνῶσις ὁ ἀπόκρυφος , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . περι ὁ οὗτος σεπτός καί ἀξιάγαστος σοφία ἤτοι γνῶσις φημί ποῦ καί Σολομών · ἐάν ζητέω αὐτός ὥσπερ ἀργύριον , καί ὡς θησαυρός ἀνερευνάω αὐτός , τότε συνίημι φόβος κύριος , καί ἐπίγνωσις Θεός εὑρέω . γίγνομαι δέ εἄν οὐδέ ὁ τοιόσδε ὁ ἰσοστατέω , παρά τε ὁ ὁ ἀμώμητος ἐπαινέω ζωή , καί κατορθόω αἱρέω ὁ πᾶς ἀγαθός καί ἐξαίρετος , καί φάος ὁ θεῖον ὁ οἰκέω ἀναπίμπλημι νόος · διά ὅς ὁ δήω ὁ περί Θεός λόγος ἀκατάληπτος ἐντρυφάω , καί λύχνος ὥσπερ τις ποιέω ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , κατά ὁ ἅγιος ψαλμῳδός διακράζω τε καί λέγω · Λύχνος ὁ πούς ἐγώ ὁ νόμος σύ , καί φάος ὁ τρίβω ἐγώ . οὐκοῦν ἐπεί σαφῶς καί ἀναφανδά ζωή εἰμί ὁ αἰώνιος Πρόξενος , καί ἅπας ἐγώ εὐθυμία ὁδός ὁ περιεργάζομαι φιλέω ὁ Χριστός μυστήριον · φέρω δή πάλιν ἱδρώς προστίθημι ὁ Ὀνησιφόρον , καί πρό γε ὁ ἄλλος καί ἐγώ αὐτός , ὁ διά ὅς εἄν ἐγώ ὁ Χριστός μυστήριον εὕω μάλα κατασημαίνω , συναγείρω τε ἅμα , καί ὅπως εἄν ἕκαστος ἔννοια ἔχω , διεῖπον σπουδάζω · ὡς εἄν γίγνομαι ὁ πρός ἐγώ εἴρω λεπτός ἔχω φαντασία , ἔστω ὅτε ὁ ἀληθής θεώρημα , πρόφασις ἀγαθός ὁ εὐμαθής , καί ἀναβασμός τρόπος τις , πρός ὁ ἀγαθός τε καί ὑπέρ κεῖμαι ἀνακομίζω γνῶσις . ἐκτίθημι δέ χρήσιμος , πρότερος μέν , ὁ ἱστορικός πράσσω · διασαφέω δέ ὁ τοιόσδε σύμμετρος , καί οἷος περ ἐκ τύπος καί σκιά μεταπλάσσω ὁ διήγημα , σαφής ποιέω ὁ ἀφήγησις , ἀπονεύω ἐγώ ὁ λόγος πρός ὁ Χριστός μυστήριον , καί αὐτός ἔχω πέρας , εἴπερ εἰμί ἀληθής , ὅτι τέλος νόμος καί προφήτης ὁ Χριστός . εἰμί δέ πῇ γίγνομαι καί ἀφαμαρτάνω ὁ πρεπώδης ὡς ἐν ἰσχνότης νόημα καί ἀσάφεια πολύς , συγγνώμων εἰμί προσήκω τρύω ἐντυγχάνω . ἰστέον δέ δή , ὅτι περι ὁ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια προσκύνησις καί λατρεία ἑπτακαίδεκα συντίθημι βιβλίον , καί πολύς ἐν ἐκεῖνος ἀθροίζω νόημα πληθύς , παρήκω οἰκονομικός ὁ πρόκειμαι συγγράφω ὁ ἐντείνω κεφάλαιος , καί ἀβασάνιστος τηρέω · κἀν εἰμί ποῦ συμβαίνω μνημονεύω τις ὡς ἐκ ἀναγκαῖος λόγος . ἄρχω τοίνυν ὁ ἐπί ὁ Γένεσις γλαφυρός · οὗτος τε λοιπός ἐφεξῆς ὁ πέντε Μωσῆς τρέχω βιβλίον , περιέργω πρός αὐτός καί ὁ ἐκ ὁ ἕτερος γραφεύς ὁ πρόκειμαι χρήσιμος σκοπός .