cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.2.5.2
β . Ῥάβδῳ παρεικάζει τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον φύντα ἡ θεόπνευστος Γραφὴ , διά τοι τὸ πάντα στηρίζεσθαι παρ’ αὐτοῦ · Τῷ λόγῳ Κυρίου , φησὶν , οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν . Καὶ , Ὑποστηρίζει μὲν τοὺς δικαίους ὁ Κύριος . Ὑπενηνέγμεθα δὴ τῷ Πατρὶ δι’ Υἱοῦ , καὶ τοῦτο αὐτὸς ἀληθὲς ὑπάρχον ὑποφαίνει λέγων · Καὶ διάξω αὐτοὺς ὑπὸ τὴν ῥάβδον μου . Ῥάβδος δὲ καὶ ἑτέρως , βασιλείας σύμβολον · βασιλεύει δὲ δι’ Υἱοῦ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατήρ . Αὐτὸν ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ ἐν τοῖς ἁγίοις τῶν ἁγίων καταβλαστήσασα , κατασημήνειεν ἄν · αὐτὸν ἡ ἐκ ῥίζης Ἰεσσαὶ , καὶ ἡ πάντας ἡμᾶς παρακαλοῦσα πνευματικῶς , καὶ πρός γε τὸ ἐρηρεῖσθαι καλῶς τοὺς πεπιστευκότας ἀνέχουσα , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς ὑμνούμενον πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ Πατέρα · Ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία , αὗταί με παρεκάλεσαν . Ῥάβδος δὴ οὖν , ὁ Υἱός . Ἀλλ’ ἕως μὲν ἦν ὡς ἐν χειρὶ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐν τοῖς τῆς θεότητος ὑψώμασιν , οὔπω γενόμενος καθ’ ἡμᾶς , ἄθεοι μὲν ἐν κόσμῳ διετελοῦμεν οἱ τάλανες · ἐπλανώμεθα δὲ , τῇ κτίσει λατρεύοντες , καὶ ταῖς τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων ὑπενηνεγμένοι πλεονεξίαις . Ἐπειδὴ δὲ μονονουχὶ ( σωματικώτερον εἰρήσεται διά γε τὸ τῇ θεωρίᾳ χρήσιμον ) τῆς ἰδίας δόξης καταλελοιπὼς τὰ ὑψώματα , καὶ οἱονεὶ τὴν τοῦ Πατρὸς χεῖρα , καθίκετο μὲν εἰς γῆν ἐξ οὐρανοῦ , γέγονε καθ’ ἡμᾶς , σύμμορφός τε τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , οἳ πονηρίας εἰσὶν ἔμπλεοι ( πονηροὺς γὰρ αὐτοὺς ἐκάλεσεν ὁ Υἱὸς , οὕτω λέγων · Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες , οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτό ) · μονονουχὶ καὶ εἰς ὄφιν αὐτὸν μετασκευάσαι φαμὲν , διά τοι μόνον τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοιότητα καὶ τὸ ἐν ἴσῳ γενέσθαι σχήματι . Πονηρὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος , εἰ πρὸς ἡμερότητα τοῦ Θεοῦ συγκρίνοιτο . Μεταβέβηκε τοίνυν εἰς ὄφιν ἡ ῥάβδος . Γέγονε γὰρ ἄνθρωπος ὁ Μονογενὴς , καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη , καὶ κεχρημάτικε μεθ’ ἡμῶν πονηρὸς , καίτοι κατὰ φύσιν ὑπάρχων ἀγαθὸς , μᾶλλον δὲ αὐτόχρημα τὸ ἀγαθόν . Ἀλλ’ ὅτι γεγονότα καθ’ ἡμᾶς τὸν Μονογενῆ παρεδεξάμεθα μὲν ἡμεῖς , οὐκ ἠγάπησαν δὲ οἱ τῶν Ἰουδαίων δῆμοι ( ἀποδεδράκασι γὰρ ὥσπερ αὐτοῦ ) , σαφὲς ἂν γένοιτο διὰ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων . Ἔφυγε γὰρ Μωσῆς ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ . Πονηρὸν γὰρ εἶναι νομίσαντες , οὐ τῇ πίστει τετολμήκασιν , ἀπεκτόνασι δὲ μᾶλλον , καὶ συνεσταύρωσαν πονηροῖς . Πλὴν ὅτι κατὰ καιροὺς , ἐπιδράξεται μὲν ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , γινώσκεται δὲ ὅτι πονηρὸς μὲν οὐδαμῶς , στήριγμα δὲ μᾶλλον καὶ ἰσχὺς ἡ πνευματικὴ τῶν πιστευόντων ἐστὶ , δι’ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος εἰσόμεθα . Φεύγοντα γὰρ Μωσέα Θεὸς ἐπιστρέφει . Ἐπειδὴ δὲ τοῦ ὄφεως ἐπελάβετο , γέγονε ῥάβδος ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ . Οὐκοῦν τοῖς μὲν οὐκ εἰδόσι , πονηρὸς εἶναι δοκεῖ , διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν · εἴ γε μὴν ἐπιλάβοιτό τις αὐτοῦ διὰ πίστεως , ῥάβδον εὑρίσκει καὶ στήριγμα . Ἀξιόχρεως μὲν οὖν ἡ ἐπὶ τῇ ῥάβδῳ θεοσημεία , καὶ ἀναπείθειν οἴα τε τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ , ἤγουν ἅπαντας τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , ὡς ἐπέσκεπται ὁ Θεὸς αὐτούς . Ἐπειδὴ δὲ τοῖς ἄγαν ἠῤῥωστηκόσι τὸ δυσήκοον , καὶ τοῖς ἔξω γεγονόσιν ἐλπίδος τοῦ διαδρᾶναι δύνασθαι τῶν σφίσιν ἐπηρτημένων τὸ δυσαχθὲς , καὶ πλειόνων ἔδει θαυμάτων · κέκληνται γὰρ οἱ τοιοῦτοι μόλις εἰς τὸ εὐήνιον .
Lemmas: Β . ῥάβδος παρεικάζω ὁ ἐκ Θεός Λόγος φύς ὁ θεόπνευστος γραφή , διά ὅς ὁ πᾶς στηρίζω παρά αὐτός · ὁ λόγος κύριος , φημί , ὁ οὐρανός στερεόω . καί , ὑποστηρίζω μέν ὁ Δίκαιος ὁ Κύριος . ὑποφέρω δή ὁ πατήρ διά υἱός , καί οὗτος αὐτός ἀληθής ὑπάρχω ὑποφαίνω λέγω · καί διάγω αὐτός ὑπό ὁ ῥάβδος ἐγώ . ῥάβδος δέ καί ἑτέρως , βασίλεια σύμβολον · βασιλεύω δέ διά υἱός ὁ ὁ ὅλος θεός καί Πατήρ . αὐτός ὁ ῥάβδος Ἀαρών ὁ ἐν ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος καταβλαστήσασα , κατασημαίνω ἄν · αὐτός ὁ ἐκ ῥίζα Ἰεσσαί , καί ὁ πᾶς ἐγώ παρακαλέω πνευματικός , καί πρός γε ὁ ἐρείδω καλῶς ὁ πιστεύω ἀνέχω , κατά ὁ ἐν ψαλμός ὑμνέω πρός ὁ ὁ ὅλος θεός καί πατήρ · ὁ ῥάβδος σύ καί ὁ βακτηρία , οὗτος ἐγώ παρακαλέω . ῥάβδος δή οὖν , ὁ υἱός . ἀλλά ἠώς μέν εἰμί ὡς ἐν χείρ ὁ πατήρ καί ἐν ὁ ὁ θεότης ὕψωμα , οὔπω γίγνομαι κατά ἐγώ , ἄθεος μέν ἐν κόσμος διατελέω ὁ τάλας · πλανάω δέ , ὁ κτίζω λατρεύω , καί ὁ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα ὑποφέρω πλεονεξία . ἐπεί δέ μονονού ( σωματικός εἴρω διά γε ὁ ὁ θεωρία χρήσιμος ) ὁ ἴδιος δόξα καταλείπω ὁ ὕψωμα , καί οἱονεί ὁ ὁ πατήρ χείρ , καθικνέομαι μέν εἰς γῆ ἐκ οὐρανός , γίγνομαι κατά ἐγώ , σύμμορφος τε ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἕ πονηρία εἰμί ἔμπλεος ( πονηρός γάρ αὐτός καλέω ὁ υἱός , οὗτος λέγω · εἰμί οὖν σύ πονηρός εἰμί , οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πόσος μᾶλλον ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός δίδωμι ἀγαθός ὁ αἰτέω αὐτός ) · μονονού καί εἰς ὄφις αὐτός μετασκευάζω φημί , διά ὅς μόνος ὁ πρός ἐγώ ὁμοιότης καί ὁ ἐν ἴσος γίγνομαι σχῆμα . πονηρός μέν ὁ ἄνθρωπος , εἰμί πρός ἡμερότης ὁ Θεός συγκρίνω . μεταβαίνω τοίνυν εἰς ὄφις ὁ ῥάβδος . γίγνομαι γάρ ἄνθρωπος ὁ μονογενής , καί ἐν ὁ ἄνομος λογίζομαι , καί χρηματίζω μετά ἐγώ πονηρός , καίτοι κατά φύσις ὑπάρχω ἀγαθός , μᾶλλον δέ αὐτόχρημα ὁ ἀγαθός . ἀλλά ὅτι γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ Μονογενεύς παραδέχομαι μέν ἐγώ , οὐ ἀγαπάω δέ ὁ ὁ Ἰουδαῖος δῆμος ( ἀποδιδράσκω γάρ ὥσπερ αὐτός ) , σαφής εἄν γίγνομαι διά ὁ ἱερός Γράμμα . φεύγω γάρ Μωσῆς ἀπό πρόσωπον αὐτός . πονηρός γάρ εἰμί νομίζω , οὖον ὁ πίστις τολμάω , ἀποκτείνω δέ μᾶλλον , καί συσταυρόω πονηρός . πλήν ὅτι κατά καιρός , ἐπιδράσσομαι μέν ἀπό ὁ Χριστός , γιγνώσκω δέ ὅτι πονηρός μέν οὐδαμῶς , στήριγμα δέ μᾶλλον καί ἰσχύς ὁ πνευματικός ὁ πιστεύω εἰμί , διά αὐτός ὁ γίγνομαι εἶμι . φεύγω γάρ Μωσῆς θεός ἐπιστρέφω . ἐπεί δέ ὁ ὄφις ἐπιλαμβάνω , γίγνομαι ῥάβδος ἐν ὁ χείρ αὐτός . οὐκοῦν ὁ μέν οὐ οἶδα , πονηρός εἰμί δοκέω , διά ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις · εἰμί γε μήv ἐπιλαμβάνω τις αὐτός διά πίστις , ῥάβδος εὑρίσκω καί στήριγμα . ἀξιόχρεως μέν οὖν ὁ ἐπί ὁ ῥάβδος θεοσημεία , καί ἀναπείθω οἶος τε ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ἤγουν ἅπας ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὡς ἐπισκοπέω ὁ θεός αὐτός . ἐπεί δέ ὁ ἄγαν ῥώννυμι ὁ δυσήκοος , καί ὁ ἔξω γίγνομαι ἐλπίς ὁ διαδιδράσκω δύναμαι ὁ σφεῖς ἐπαρτάω ὁ δυσαχθής , καί πλείων ἐσθίω θαῦμα · καλέω γάρ ὁ τοιοῦτος μόλις εἰς ὁ εὐήνιος .