cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.3.4.5
ε . Ἄξιον δὲ οἶμαι καὶ τῆς ἐπ’ ἀμφοῖν εὐλογίας τὴν δύναμιν πολυπραγμονοῦντας ὡς ἐν τῷ εἰς νοῦν ἧκον εἰπεῖν . Εἴη γὰρ ἂν τοῖς ἐντευξομένοις πρὸς ὠφέλειαν τὸ χρῆμα . Ἔφη τοίνυν ὁ μακάριος Ἰσαὰκ ἐπὶ μὲν τοῦ Ἰακώβ · Ἰδοὺ ὀσμὴ τοῦ υἱοῦ μου , ὡς ὀσμὴ ἀγροῦ πλήρους ὂν εὐλόγησε Κύριος . Καὶ δῴη σοι Κύριος ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς πλῆθος σίτου καὶ οἴνου . Καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἕθνη , καὶ προσκυνησάτωσάν σοι ἄρχοντες , καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου . Καὶ προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου . Ὁ καταρώμενός σε , ἐπικατάρατος · καὶ ὁ εὐλογῶν σε , εὐλογημένος . Μέμικταί πως ἐν τούτοις τῆς ἱστορίας ὁ λόγος , καὶ διὰ δυοῖν προσώποιν ἔρχεται πρὸς ἕν τι τὸ ἀληθὲς καὶ διὰ πραγμάτων αὐτῶν μεμαρτυρημένον . Ἀποπεραίνεται μὲν γὰρ οὐχὶ δή που πάντως ἐν Ἰακὼβ , ἀλλὰ καὶ ἐν Χριστῷ τὰ τοιάδε , καὶ ἐν τοῖς ἐν πίστει δεδικαιωμένοις , οἳ καὶ τέκνα γεγόνασι κατ’ ἐπαγγελίαν ἐν Ἰσαάκ . Ἁρμόσει δὴ οὖν τῆς προφητείας ὁ νοῦς καὶ λαῷ τῷ νέῳ , καὶ αὐτῷ τῷ Χριστῷ , ὅς ἐστιν ἀρχὴ καὶ ἡγούμενος . Λελόγισται δὲ καὶ εἰς δεύτερον Ἀδὰμ , καὶ ῥίζα τις ὥσπερ τῆς ἀνθρωπότητος ἀνέφυ δευτέρα . Καινὴ γὰρ κτίσις τὰ ἐν Χριστῷ , καὶ ἀνεκαινίσθημεν ἐν αὐτῷ πρὸς ἁγιασμόν τε καὶ ἀφθαρσίαν καὶ ζωήν . Σημαίνει δὲ , οἶμαι , τῆς εὐλογίας ὁ λόγος , τὴν ἐν Χριστῷ καὶ πνευματικὴν εὐωδίαν , οἷον ἀγροῦ καὶ λειμῶνος εὐανθεστάτου καλὴν καὶ ἡδεῖαν τὴν ἐξ ἠρινῶν ἀνθέων ἱέντος ὀσμήν . Οὕτω γὰρ ἡμῖν ἑαυτὸν ἐν τῷ ᾌσματι τῶν ᾀσμάτων ὠνόμαζεν ὁ Χριστὸς , λέγων μέν · Ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου , κρίνον τῶν κοιλάδων . Κρίνον γὰρ ἦν καὶ ῥόδον ἐκ γῆς ἀναφὺς , διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Πλὴν οὐκ εἰδὼς ἁμαρτίαν , θεοπρεπεστάτην δὲ μᾶλλον τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τὴν ἐκ τῶν κατορθωμάτων εὐωδίαν ἱείς . Ἀγρῷ τοιγαροῦν εὐλογημένῳ παρὰ Θεοῦ , παρεικάζει Χριστόν · καὶ σφόδρα εἰκότως · εἴπερ ὀσμή ἐστι τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ἔφη γὰρ ὧδε πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι’ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ . Ἐφανεροῦτο δὲ διὰ τῶν ἁγίων ἀποστόλων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , ὡς ὀσμὴ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Εἰ γὰρ ἔγνωκέ τις τὸν Υἱὸν , ἔγνω που πάντως καὶ τὸν Πατέρα , διὰ τὸν τῆς φύσεως ταυτὸν , καὶ κατὰ πᾶν ὁτιοῦν ἴσως τε καὶ ἀπαραλλάκτως ἔχον . Ἁρμόσει μὲν οὖν τὰ τοιάδε Χριστῷ , πρέποι δ’ ἂν εἰκότως καὶ λαῷ τῷ νέῳ , τὸ , Δῴη σοι Κύριος ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς , πλῆθος σίτου καὶ οἴνου . Ἡ γὰρ οὐρανοῦ μὲν δρόσος , γῆς δὲ πιότης , τοῦτό ἐστι , ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς λόγος , ἡμῖν δέδοται κατὰ μέθεξιν δηλονότι τὴν διὰ Πνεύματος , καὶ θείας μὲν φύσεως δι’ αὐτοῦ γεγόναμεν κοινωνοί . Ἐσχήκαμεν δὲ πλῆθος σίτου καὶ οἴνου , τουτέστιν , ἰσχύος καὶ μέντοι καὶ εὐφροσύνης . Εἴπερ ἀληθὴς ὁ λόγος ὁ λέγων , Ἄρτος στηρίζει καρδίαν ἀνθρώπου , καὶ οἶνος εὐφραίνει . Ἰσχύος οὖν ἄρα τῆς νοητῆς καὶ ἐν πνεύματι σημεῖον ὁ ἄρτος · θατέρου γε μὴν ὁ οἶνος . Δέδοται δὲ ταῦτα τοῖς ἐν Χριστῷ δι’ αὐτοῦ . Πῶς ἢ τίνα τρόπον , ἑδραῖοι γεγόναμεν εἰς εὐσέβειαν καὶ ἀμετακίνητοι τρόπον τινὰ , καὶ ὀρθὰ φρονεῖν εἰδότες , καὶ ἀκατασείστως ἐρηρεισμένοι ; Ἐλάβομεν γὰρ ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ . Τοῦτο οἶμαι τὸ πλῆθός ἐστι σίτου . Ἀλλὰ καὶ οἴνου πάλιν ἐλάβομεν . Τῇ γὰρ ἐλπίδι χαίρομεν καὶ ἐγενήθημεν εὐφραινόμενοι , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Προσδοκῶμεν γὰρ τὰς ἄνω μονὰς , τὴν ἐν ἀφθαρσίᾳ ζωὴν , τὸν μακραίωνα βίον , τὸ αὐτῷ συμβασιλεῦσαι Χριστῷ . Εἰρήσθω δὲ καὶ ἐφ’ ἡμῖν τὰ τοιάδε . Καλεῖ γὰρ εἰς τοῦτο εἰκότως ὁ λόγος . Εἶτα μετοιχήσεται τῆς εὐλογίας ἡ δύναμις ἐπ’ αὐτὸν αὖθις τὸν Ἐμμανουήλ . Δουλευσάτωσαν γάρ σοι ἔθνη , φησὶ , καὶ προσκυνησάτωσάν σοι ἄρχοντες , καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου . Κεχρημάτικε μὲν γὰρ πρωτότοκος ὁ Ἐμμανουὴλ , ὅτε γέγονε καθ’ ἡμᾶς , καὶ ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς . Ἀλλ’ οὐχὶ ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ἀπολισθήσειεν ἂν , τοῦ καὶ Θεὸς εἶναι καὶ τῶν ὅλων Κύριος · προσκυνοῦμεν γὰρ ὡς Δεσπότην , καὶ κεκυρίευκεν ὡς Θεὸς τῶν εἰς ἀδελφότητα κεκλημένων διὰ τῆς χάριτος . Τίς γὰρ ἐν νεφέλαις , φησὶν , ἰσωθήσεται τῷ Κυρίῳ ; καὶ τίς ὁμοιωθήσεται αὐτῷ ἐν υἱοῖς Θεοῦ ; Κεκυρίευκε τοίνυν ὡς Θεὸς τῶν εἰς ἀδελφότητα παρενηνεγμένων ὁ Ἐμμανουὴλ , καὶ αὐτῷ κάμψει πᾶν γόνυ ἐπουρανίων , καὶ ἐπιγείων , καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Καὶ ὁ καταρώμενος μὲν , ἐπικατάρατος · ὁ δὲ εὐλογῶν , εὐλογημένος . Καὶ ἐναργὴς ὁ λόγος . Ἐπάρατοι γὰρ καὶ θεομισεῖς οἱ δυσφημοῦντες αὐτόν · ἐπίμεστοι δὲ τῶν ἄνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ χαρισμάτων , οἱ εὐλογοῦντες , τουτέστιν , οἱ τὴν θείαν αὐτοῦ δόξαν καταγγέλλοντες .
Lemmas: ε . ἄξιος δέ οἴομαι καί ὁ ἐπί ἄμφω εὐλογία ὁ δύναμις πολυπραγμονέω ὡς ἐν ὁ εἰς νόος ἥκω εἶπον . ἀίω γάρ εἄν ὁ ἐντυγχάνω πρός ὠφέλεια ὁ χρῆμα . φημί τοίνυν ὁ μακάριος Ἰσαάκ ἐπί μέν ὁ Ἰακώβ · ἰδέ ὀσμή ὁ υἱός ἐγώ , ὡς ὀσμή ἀγρός πλήρης εἰμί εὐλογέω Κύριος . καί δίδωμι σύ Κύριος ἀπό ὁ δρόσος ὁ οὐρανός , καί ἀπό ὁ πιότης ὁ γῆ πλῆθος σῖτος καί οἶνος . καί δουλεύω σύ ἔθνος , καί προσκυνέω σύ ἄρχω , καί γίγνομαι κύριος ὁ ἀδελφός σύ . καί προσκυνέω σύ ὁ υἱός ὁ πατήρ σύ . ὁ καταράομαι σύ , ἐπικατάρατος · καί ὁ εὐλογέω σύ , εὐλογέω . μείγνυμι πως ἐν οὗτος ὁ ἱστορία ὁ λόγος , καί διά δύο πρόσωπον ἔρχομαι πρός εἷς τίς ὁ ἀληθής καί διά πρᾶγμα αὐτός μαρτυρέω . ἀποπεραίνω μέν γάρ οὐ δή ποῦ πάντως ἐν Ἰακώβ , ἀλλά καί ἐν Χριστός ὁ τοιόσδε , καί ἐν ὁ ἐν πίστις δικαιόω , ἕ καί τέκνον γίγνομαι κατά ἐπαγγελία ἐν Ἰσαάκ . ἁρμόζω δή οὖν ὁ προφητεία ὁ νόος καί λαός ὁ νέος , καί αὐτός ὁ Χριστός , ὅς εἰμί ἀρχή καί ἡγέομαι . λογίζομαι δέ καί εἰς δύο Ἀδάμ , καί ῥίζα τις ὥσπερ ὁ ἀνθρωπότης ἀναφύω δύο . καινός γάρ κτίσις ὁ ἐν Χριστός , καί ἀνακαινίζω ἐν αὐτός πρός ἁγιασμός τε καί ἀφθαρσία καί ζωή . σημαίνω δέ , οἴομαι , ὁ εὐλογία ὁ λόγος , ὁ ἐν Χριστός καί πνευματικός εὐωδία , οἷος ἀγρός καί λειμών εὐανθής καλός καί ἡδύς ὁ ἐκ ἠρινός ἄνθος ἵημι ὀσμή . οὕτως γάρ ἐγώ ἑαυτοῦ ἐν ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα ὀνομάζω ὁ Χριστός , λέγω μέν · ἐγώ ἄνθος ὁ πεδίον , κρίνον ὁ κοιλάς . κρίνον γάρ εἰμί καί ῥόδον ἐκ γῆ ἀναφύω , διά ὁ ἀνθρώπινος . πλήν οὐ εἰδοί ἁμαρτία , θεοπρεπής δέ μᾶλλον ὁ ἀνά πᾶς ὁ οἰκέω ὁ ἐκ ὁ κατόρθωμα εὐωδία ἵημι . ἀγρός τοιγάρ εὐλογέω παρά Θεός , παρεικάζω Χριστός · καί σφόδρα εἰκότως · εἴπερ ὀσμή εἰμί ὁ γνῶσις ὁ Θεός καί πατήρ . φημί γάρ ὧδε πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ὁ δέ Θεός χάρις ὁ πάντοτε θριαμβεύω ἐγώ ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω διά ἐγώ ἐν πᾶς τόπος . φανερόω δέ διά ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὡς ὀσμή ὁ γνῶσις ὁ Θεός καί πατήρ . εἰμί γάρ γιγνώσκω τις ὁ υἱός , γιγνώσκω ποῦ πάντως καί ὁ πατήρ , διά ὁ ὁ φύσις τατός , καί κατά πᾶς ὁστισοῦν ἴσως τε καί ἀπαραλλάκτως ἔχω . ἁρμόζω μέν οὖν ὁ τοιόσδε Χριστός , πρέπω δέ εἄν εἰκότως καί λαός ὁ νέος , ὁ , δίδωμι σύ Κύριος ἀπό ὁ δρόσος ὁ οὐρανός , καί ἀπό ὁ πιότης ὁ γῆ , πλῆθος σῖτος καί οἶνος . ὁ γάρ οὐρανός μέν δρόσος , γῆ δέ πιότης , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ Θεός πατήρ λόγος , ἐγώ δίδωμι κατά μέθεξις δηλονότι ὁ διά πνεῦμα , καί θεῖος μέν φύσις διά αὐτός γίγνομαι κοινωνός . ἔχω δέ πλῆθος σῖτος καί οἶνος , τουτέστιν , ἰσχύς καί μέντοι καί Εὐφρόσυνος . εἴπερ ἀληθής ὁ λόγος ὁ λέγω , Ἄρτος στηρίζω Καρδία ἄνθρωπος , καί οἶνος εὐφραίνω . ἰσχύς οὖν ἄρα ὁ νοητός καί ἐν πνεῦμα σημεῖον ὁ ἄρτος · θατέρου γε μήv ὁ οἶνος . δίδωμι δέ οὗτος ὁ ἐν Χριστός διά αὐτός . Πῶς ἢ τίς τρόπος , ἑδραῖος γίγνομαι εἰς εὐσέβεια καί ἀμετακίνητος τρόπος τις , καί ὀρθός φρονέω οἶδα , καί ἀκατάσειστος ἐρείδω ; λαμβάνω γάρ ἐξουσία πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός . οὗτος οἴομαι ὁ πλῆθος εἰμί σῖτος . ἀλλά καί οἶνος πάλιν λαμβάνω . ὁ γάρ ἐλπίς χαίρω καί γίγνομαι εὐφραίνω , κατά ὁ γράφω . προσδοκάω γάρ ὁ ἄνω μονή , ὁ ἐν ἀφθαρσία ζωή , ὁ μακραίων βίος , ὁ αὐτός συμβασιλεύω Χριστός . εἴρω δέ καί ἐπί ἐγώ ὁ τοιόσδε . Καλεῖ γάρ εἰς οὗτος εἰκότως ὁ λόγος . εἶτα μετοίχομαι ὁ εὐλογία ὁ δύναμις ἐπί αὐτός αὖθις ὁ Ἐμμανουήλ . δουλεύω γάρ σύ ἔθνος , φημί , καί προσκυνέω σύ ἄρχω , καί γίγνομαι κύριος ὁ ἀδελφός σύ . χρηματίζω μέν γάρ πρωτότοκος ὁ Ἐμμανουήλ , ὅτε γίγνομαι κατά ἐγώ , καί ἐν πολύς ἀδελφός . ἀλλά οὐ οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ἀπολισθάνω εἄν , ὁ καί θεός εἰμί καί ὁ ὅλος Κύριος · προσκυνέω γάρ ὡς δεσπότης , καί κυριεύω ὡς θεός ὁ εἰς ἀδελφότης καλέω διά ὁ χάρις . Τῖς γάρ ἐν νεφέλη , φημί , ἰσόω ὁ κύριος ; καί τίς ὁμοιόω αὐτός ἐν υἱός Θεός ; Κεκυρίευκε τοίνυν ὡς θεός ὁ εἰς ἀδελφότης παραφέρω ὁ Ἐμμανουήλ , καί αὐτός κάμπτω πᾶς γόνυ ἐπουράνιος , καί ἐπίγειος , καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . καί ὁ καταράομαι μέν , ἐπικατάρατος · ὁ δέ εὐλογέω , εὐλογέω . καί ἐναργής ὁ λόγος . ἐπάρατος γάρ καί θεομισής ὁ δυσφημέω αὐτός · ἐπίμεστος δέ ὁ ἄνωθεν καί παρά Θεός χάρισμα , ὁ εὐλογέω , τουτέστιν , ὁ ὁ θεῖος αὐτός δόξα καταγγέλλω .