cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.1.1.4
δ . Ἦν δέ τις ἐκ τῆς φυλῆς Λευῒ , ὃς ἔλαβεν ἐκ τῶν θυγατέρων Λευῒ , καὶ ἔσχεν αὐτὴν , καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν , καὶ ἔτεκεν ἄρσεν . Ἰδόντες δὲ αὐτὸ ἀστεῖον , ἐσκέπασαν αὐτὸ μῆνας τρεῖς . Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἠδύναντο ἔτι κρύπτειν αὐτὸ , ἔλαβεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ θίβην , καὶ κατέχρισεν αὐτὴν ἀσφάλτῳ πίσσῃ , καὶ ἐνέβαλε τὸ παιδίον εἰς αὐτὴν , καὶ ἔθηκεν αὐτὴν εἰς τὸ ἕλος περὶ τὸν ποταμόν . Καὶ κατεσκόπευεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ μακρόθεν , μαθεῖν τί τὸ ἀποβησόμενον αὐτῷ . Κατέβη δὲ ἡ θυγάτηρ Φαραὼ λούσασθαι ἐπὶ τὸν ποταμὸν , καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς παρεπορεύοντο παρὰ τὸν ποταμόν . Καὶ ἰδοῦσα θίβην ἐν τῷ ἕλει , ἀποστείλασα τὴν ἅβραν , ἀνείλετο αὐτήν . Ἀνοίξασα δὲ , ὁρᾷ παιδίον κλαῖον ἐν τῇ θίβῃ , καὶ ἐφείσατο αὐτοῦ ἡ θυγάτηρ Φαραὼ , καὶ ἔφη · Ἀπὸ τῶν παιδίων τῶν Ἑβραίων τοῦτο . Καὶ εἶπεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ τῇ θυγατρὶ Φαραώ · Θέλεις καλέσω σοι γυναῖκα τροφεύουσαν ἐκ τῶν Ἑβραίων , καὶ θηλάσει σοι τὸ παιδίον ; Ἡ δὲ εἶπε · Πορεύου . Ἀπελθοῦσα δὲ ἡ νεᾶνις ἐκάλεσε τὴν μητέρα τοῦ παιδίου . Εἶπε δὲ αὐτῇ ἡ θυγάτηρ Φαραώ · Διατήρησόν μοι τὸ παιδίον τοῦτο , καὶ θήλασόν μοι αὐτὸ , ἐγὼ δὲ δώσω σοι τὸν μισθόν . Ἔλαβε δὲ ἡ γυνὴ τὸ παιδίον , καὶ ἐθήλασεν αὐτόν . Ἀνδρυνθέντος δὲ ἤδη τοῦ παιδίου , εἰσήγαγεν αὐτὸ πρὸς τὴν θυγατέρα Φαραὼ , καὶ ἐγενήθη αὐτῇ εἰς υἱόν . Ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ , Μωσῆς , λέγουσα · Ἐκ τοῦ ὕδατος ἀνειλόμην αὐτόν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἠλέει λοιπὸν τὴν ὑπ’ οὐρανὸν , ἀνοσίῳ τυράννῳ καὶ ὠμοτάτῳ λῃστῇ θητεύουσαν , τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν . Ἐν μορφῇ γὰρ ὑπάρχων καὶ ἰσότητι τῇ πρὸς αὐτὸν , ὁ ἐξ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ κατὰ φύσιν Υἱὸς , καθεὶς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν , γέγονε καθ’ ἡμᾶς , ὥς φησιν ὁ σοφὸς εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης , εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν . Ἀπεστάλη γὰρ , ὡς αὐτός πού φησιν , εἰς τὰ ἀπολωλότα πρόβατα οἴκου Ἰσραήλ · ἀλλ’ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον . Τοιγάρτοι καὶ λίαν ἐπῃτιᾶτο αὐτοὺς διὰ φωνῆς Ἡσαΐου λέγων · Ἄκουε , οὐρανὲ , καὶ ἐνωτίζου , ἡ γῆ , ὅτι Κύριος ἐλάλησεν · Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα , αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν . Ἔγνω βοὺς τὸν κτησάμενον , καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ , Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκε . Προσκεκρουκότων δὴ οὖν τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ καὶ τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς Δεσπότην οὐκ ἐπεγνωκότων , εἰσκέκληνται διὰ πίστεως οἱ τῶν εἰδώλων προσκυνηταὶ , καὶ ἡ τῶν ἀθέων ἀνοσία τε καὶ βδελυρωτάτη πληθὺς ἐπέγνω τὸν Λυτρωτήν . Καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ διὰ φωνῆς προφητῶν τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ προαναφωνούμενον · Καθέστηκα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς . Ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος · καὶ εἶπαν · Οὐκ ἀκουσόμεθα . Διὰ τοῦτο ἤκουσε τὰ ἔθνη , καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτῶν . Ἄκουε , γῆ · Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακὰ , τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν , ὅτι τῷ λόγῳ μου οὐ προσέσχον , καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο . Ἄθρει δὴ οὖν , ἄθρει περιφανῶς τὸ μυστήριον , καὶ ὡς ἔν γε τοῖς κατὰ Μωσέα , καθάπερ ἔφην ἀρτίως . Γέγονε μὲν ὁ θεσπέσιος Μωσῆς ἐκ φυλῆς τε καὶ αἵματος τοῦ Λευΐ . Κεχρημάτικε δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Ἐμμανουὴλ , ὅσιός τε καὶ ἄκακος , καὶ ἀρχιερεὺς ὅλος ὢν ἱερός · εἰ καὶ ἐκ τῆς Ἰούδα νοοῖτο φυλῆς , ἵνα καὶ ὑμνητὸς καὶ βασιλεὺς εἶναι πιστεύηται , καὶ ὅτι μὴ κατὰ σάρκα τὸ ἱερὸν αὐτῷ , καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῖς Ἰουδαίων καθηγηταῖς , ἀλλ’ ὡς Θεῷ τε καὶ βασιλεῖ τῶν ὅλων ἐν ἁγιασμῷ τε καὶ δόξῃ . Οὐκοῦν ὁ τύπος ἐν σαρκικοῖς , ἵν’ ὑπὲρ σάρκα τὸ ἀληθὲς , τουτέστι Χριστὸς , ὃς ἀρτιγενὲς νοεῖται παιδίον διά τοι τὴν τῆς θεότητος ἀκακίαν , ἤγουν ὅτι γέγονε νέα κτίσις . Ἀποδυσάμενοι γὰρ τὴν ἐν φθορᾷ παλαίωσιν , εἰς καινότητα ζωῆς μετακεχωρήκαμεν ἐν αὐτῷ . Νέα δὲ ὥσπερ κτίσις τὸ βρέφος . Ὅτι δὲ ἀκακίας σύμβολον τὸ ἀρτιγενές ἐστι παιδίον , ἀταλαίπωρον ἰδεῖν καὶ ἐξ αὐτῶν , εἴπερ ἕλοιτό τις , τῶν τοῦ Σωτῆρος παραδεῖξαι λόγων . Γύναια μὲν γὰρ προσεπόθει ποτὲ , καὶ δὴ καὶ βρέφη προσῆγον , ἵνα ἐπιθῇ αὐτοῖς τὰς χεῖρας , καθὰ γέγραπται . Ὄχλον δὲ νομίσαντες εἶναι , ἀπεῖργον οἱ μαθηταί . Ὁ δὲ πρὸς αὐτούς · Ἄφετε τὰ παιδία , φησὶ , καὶ μὴ κωλύσητε αὐτὰ ἔρχεσθαι πρός με · τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Ἐπειδὴ δέ ποτε καὶ διαλογισμὸς εἰσῆλθεν ἐν αὐτοῖς , τίς ἄρα μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν · ἔφη γὰρ οὕτως ἡμῖν ὁ σοφὸς εὐαγγελιστής · ἐπιλαβόμενος , φησὶ , παιδίον , ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ , καὶ εἶπεν · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία ταῦτα , οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Καὶ τί τὸ στραφῆναι , καὶ τοῖς παιδίοις ἡμᾶς ἐξομοιοῦσθαι φιλεῖν , διεσάφει γράφων ὁ μακάριος Παῦλος · Ἀδελφοὶ , μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσὶν , ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε · ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε . Ἄραρεν οὖν ὅτι διὰ τὴν τῆς θεότητος ἀκακίαν ὡς ἐν νηπίῳ Χριστὸς σημαίνεται . Σεσίγηται δὲ καὶ ἐν τοῖς ἱεροῖς Γράμμασιν οἰκονομικῶς ὁ Μωσέως πατήρ . Καὶ γὰρ ἐνὸν εἰπεῖν · Ὁ δεῖνα τυχὸν ἔλαβεν ἐκ τῶν θυγατέρων Λευΐ · τὸ δὲ , Ἦν τις , φησὶν , ὅτι καὶ ἀπάτωρ τὸ κατὰ σάρκα Χριστὸς πλαγίως ὑποδηλῶν , πλὴν ἐν ὑποψίᾳ γέγονε πατήρ · ἐνομίζετο γὰρ υἱὸς εἶναι Ἰωσήφ . Ἀλλ’ ἦν ἀστεῖον , φησὶ , τὸ παιδίον . Καὶ γὰρ ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ὠνόμασταί τε καὶ ἔστι Χριστός . Ἐπεφώνει δὲ αὐτῷ καὶ ἑτέρωθί που πάλιν ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Περίζωσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου , δυνατὲ τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου . Νοητέον δὲ ὅτι τὸ κάλλος τὸ ὡς ἐν δόξῃ τε , φημὶ , καὶ φύσει τῆς ὑπὲρ πάντα θεότητος οὐκ ἂν ἐνδοιάσειέ τις · οὐ γὰρ δή που τὰ σαρκὸς αὐχήματα περιθείη τις αὐτῷ Χριστῷ , καὶ εἰς δόξαν αὐτοῦ καταλογιεῖται , πολλοῦ γε δεῖ . Κένωσις γὰρ αὐτῷ καὶ ταπείνωσις τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ὅλον ἐστὶ τὸ μυστήριον . Γράφει δέ που καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας περὶ αὐτοῦ · Καὶ εἴδομεν αὐτὸν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος , οὐδὲ κάλλος , ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον , ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . Καὶ οὐ δή πού φαμεν , ὅτι τῶν τῆς θεότητος αὐχημάτων ὁ τοῦ προφήτου καταγορεύει λόγος , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἀναπείθει νοεῖν , ὅτι τῇ τῆς θεότητος δόξῃ συγκρινόμενα τὰ σαρκὸς , οὐδενὸς ἄξια φανεῖται λόγου . Ἐν εἴδει γὰρ πέφηνεν ὁ Υἱὸς τῷ λίαν ἀκαλλεστάστῳ . Θεὸς γὰρ ὢν κατὰ φύσιν , γέγονε καθ’ ἡμᾶς . Ἀμέτρητον δὲ τὸ μεσολαβοῦν , καὶ ἀσυγκρίτοις διαφοραῖς μειονεκτεῖται Θεοῦ τὸ ἀνθρώπινον .
Lemmas: δ . ἦς δέ τις ἐκ ὁ Φυλή Λευΐ , ὅς λαμβάνω ἐκ ὁ θυγάτηρ Λευΐ , καί ἔχω αὐτός , καί ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω ἄρσην . εἶδον δέ αὐτός ἀστεῖος , σκεπάζω αὐτός μείς τρεῖς . ἐπεί δέ οὐ δύναμαι ἔτι κρύπτω αὐτός , λαμβάνω ὁ μήτηρ αὐτός θίβα , καί καταχρίω αὐτός ἄσφαλτος πίσσα , καί ἐμβάλλω ὁ παιδίον εἰς αὐτός , καί τίθημι αὐτός εἰς ὁ ἕλος περί ὁ ποταμός . καί κατασκοπεύω ὁ ἀδελφή αὐτός μακρόθεν , μανθάνω τίς ὁ ἀποβαίνω αὐτός . καταβαίνω δέ ὁ θυγάτηρ Φαραώ λούω ἐπί ὁ ποταμός , καί ὁ ἅβρα αὐτός παραπορεύομαι παρά ὁ ποταμός . καί ὁράω θίβα ἐν ὁ ἕλος , ἀποστέλλω ὁ ἅβρα , ἀναιρέω αὐτός . ἀνοίγνυμι δέ , ὁράω παιδίον καλέω ἐν ὁ θῖβις , καί φείδομαι αὐτός ὁ θυγάτηρ Φαραώ , καί φημί · ἀπό ὁ παιδίον ὁ Ἑβραῖος οὗτος . καί εἶπον ὁ ἀδελφή αὐτός ὁ θυγάτηρ Φαραώ · ἐθέλω καλέω σύ γυνή τροφεύω ἐκ ὁ Ἑβραῖος , καί θηλάζω σύ ὁ παιδίον ; ὁ δέ εἶπον · Πόρευος . ἀπέρχομαι δέ ὁ νεᾶνις καλέω ὁ μήτηρ ὁ παιδίον . εἶπον δέ αὐτός ὁ θυγάτηρ Φαραώ · διατηρέω ἐγώ ὁ παιδίον οὗτος , καί θηλάζω ἐγώ αὐτός , ἐγώ δέ δίδωμι σύ ὁ μισθός . λαμβάνω δέ ὁ γυνή ὁ παιδίον , καί θηλάζω αὐτός . Ἀνδρύνω δέ ἤδη ὁ παιδίον , εἰσάγω αὐτός πρός ὁ θυγάτηρ Φαραώ , καί γίγνομαι αὐτός εἰς υἱός . ἐπονομάζω δέ ὁ ὄνομα αὐτός , Μωσῆς , λέγω · ἐκ ὁ ὕδωρ ἀναιρέω αὐτός . ἐπεί γάρ ὁ θεός καί πατήρ ἐλεέω λοιπός ὁ ὑπό οὐρανός , ἀνόσιος τύραννος καί ὠμός λῃστής θητεύω , ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , κατά ὁ γράφω , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός . ἐν μορφή γάρ ὑπάρχω καί ἰσότης ὁ πρός αὐτός , ὁ ἐκ αὐτός τε καί ἐν αὐτός κατά φύσις υἱός , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις , γίγνομαι κατά ἐγώ , ὅς φημί ὁ σοφός εὐαγγελιστής Ἰωάννης , εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι . ἀποστέλλω γάρ , ὡς αὐτός πού φημί , εἰς ὁ ἀπόλλυμι πρόβατον οἶκος Ἰσραήλ · ἀλλά ὁ ἴδιος αὐτός οὖον παραλαμβάνω . τοιγάρ καί λίαν ἐπαιτιάομαι αὐτός διά φωνή Ἠσαΐας λέγω · Ἄκουος , οὐρανός , καί ἐνωτίζομαι , ὁ γῆ , ὅτι Κύριος λαλέω · υἱός γεννάω καί ὑψόω , αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω . γιγνώσκω βοῦς ὁ κτάομαι , καί ὄνος ὁ φάτνη ὁ κύριος αὐτός , Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ γιγνώσκω , καί ὁ λαός ἐγώ οὖον συνίημι . προσκρούω δή οὖν ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ καί ὁ φύσις τε καί ἀληθής δεσπότης οὐ ἐπιγιγνώσκω , εἰσκαλέω διά πίστις ὁ ὁ εἴδωλον προσκυνητής , καί ὁ ὁ ἄθεος ἀνόσιος τε καί βδελυρός πληθύς ἐπιγιγνώσκω ὁ λυτρωτός . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ διά φωνή προφήτης ὁ ἐκ Ἰσραήλ προαναφωνέω · καθίστημι ἐπί σύ σκοπός . ἀκούω ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ · καί εἶπον · οὐ ἀκούω . Ζεύς οὗτος ἀκούω ὁ ἔθνος , καί ὁ ποιμαίνω ὁ ποίμνιον αὐτός . Ἄκουος , γῆ · ἰδέ ἐγώ ἐπάγω ἐπί ὁ λαός οὗτος κακός , ὁ καρπός ἀποστροφή αὐτός , ὅτι ὁ λόγος ἐγώ οὖον προσέχω , καί ὁ νόμος ἐγώ ἀπωθέω . ἀθρέω δή οὖν , ἀθρέω περιφανής ὁ μυστήριον , καί ὡς ἐν γε ὁ κατά Μωσῆς , καθάπερ φημί ἄρτιος . γίγνομαι μέν ὁ θεσπέσιος Μωσῆς ἐκ Φυλή τε καί αἷμα ὁ Λευΐ . χρηματίζω δέ καί αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ , ὅσιος τε καί Ἄκακος , καί ἀρχιερεύς ὅλος εἰμί ἱερός · εἰμί καί ἐκ ὁ Ἰούδας νοέω Φυλή , ἵνα καί ὑμνητός καί βασιλεύς εἰμί πιστεύω , καί ὅτι μή κατά σάρξ ὁ ἱερόν αὐτός , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ Ἰουδαῖος καθηγητής , ἀλλά ὡς Θεός τε καί βασιλεύς ὁ ὅλος ἐν ἁγιασμός τε καί δόξα . οὐκοῦν ὁ τύπος ἐν σαρκικός , ἵνα ὑπέρ σάρξ ὁ ἀληθής , τουτέστι Χριστός , ὅς ἀρτιγενής νοέω παιδίον διά ὅς ὁ ὁ θεότης ἀκακία , ἤγουν ὅτι γίγνομαι νέος κτίσις . ἀποδύω γάρ ὁ ἐν φθορά παλαίωσις , εἰς καινότης ζωή μεταχωρέω ἐν αὐτός . Νέα δέ ὥσπερ κτίσις ὁ βρέφος . ὅτι2 δέ ἀκακία σύμβολον ὁ ἀρτιγενής εἰμί παιδίον , ἀταλαίπωρος ὁράω καί ἐκ αὐτός , εἴπερ αἱρέω τις , ὁ ὁ Σωτήρ παραδείκνυμι λόγος . γύναιον μέν γάρ προσποθέω ποτέ , καί δή καί βρέφος προσάγω , ἵνα ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ , καθά γράφω . ὄχλος δέ νομίζω εἰμί , ἀπείργω ὁ μαθητής . ὁ δέ πρός αὐτός · ἄφετος ὁ παιδίον , φημί , καί μή κωλύω αὐτός ἔρχομαι πρός ἐγώ · ὁ γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ἐπεί δέ ποτός καί διαλογισμός εἰσέρχομαι ἐν αὐτός , τίς ἄρα μείζων ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός · φημί γάρ οὕτως ἐγώ ὁ σοφός εὐαγγελιστής · ἐπιλαμβάνω , φημί , παιδίον , ἵστημι αὐτός ἐν μέσος , καί εἶπον · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή στρέφω καί γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον οὗτος , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . καί τίς ὁ στρέφω , καί ὁ παιδίον ἐγώ ἐξομοιόω φιλέω , διασαφέω γράφω ὁ μακάριος Παῦλος · ἀδελφός , μή παιδίον γίγνομαι ὁ φρήν , ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω · ὁ δέ φρήν τέλειος γίγνομαι . ἀραρίσκω οὖν ὅτι διά ὁ ὁ θεότης ἀκακία ὡς ἐν νήπιος Χριστός σημαίνω . σιγάω δέ καί ἐν ὁ ἱερός Γράμμα οἰκονομικός ὁ Μωσῆς πατήρ . καί γάρ ἐν-εἰμί εἶπον · ὁ Δεῖνα τυγχάνω λαμβάνω ἐκ ὁ θυγάτηρ Λευΐ · ὁ δέ , ἦς τις , φημί , ὅτι καί ἀπάτωρ ὁ κατά σάρξ Χριστός πλάγιος ὑποδηλόω , πλήν ἐν ὑποψία γίγνομαι πατήρ · νομίζω γάρ υἱός εἰμί Ἰωσήφ . ἀλλά εἰμί ἀστεῖος , φημί , ὁ παιδίον . καί γάρ ὡραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὀνομάζω τε καί εἰμί Χριστός . ἐπιφωνέω δέ αὐτός καί ἑτέρωθι ποῦ πάλιν ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · περιζώννυμαι ὁ ῥομφαία σύ ἐπί ὁ μηρός σύ , δυνατός ὁ ὡραιότης σύ καί ὁ κάλλος σύ . νοητέον δέ ὅτι ὁ κάλλος ὁ ὡς ἐν δόξα τε , φημί , καί φύσις ὁ ὑπέρ πᾶς θεότης οὐ εἄν ἐνδοιάζω τις · οὖον γάρ δή ποῦ ὁ σάρξ αὔχημα περιτίθημι τις αὐτός Χριστός , καί εἰς δόξα αὐτός καταλογίζομαι , πολύς γε δεῖ . κένωσις γάρ αὐτός καί ταπείνωσις ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὅλος εἰμί ὁ μυστήριον . γράφος δέ ποῦ καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας περί αὐτός · καί ὁράω αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος , οὐδέ κάλλος , ἀλλά ὁ εἶδος αὐτός ἄτιμος , ἐκλείπω παρά πᾶς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . καί οὖον δή πού φημί , ὅτι ὁ ὁ θεότης αὔχημα ὁ ὁ προφήτης καταγορεύω λόγος , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ἀναπείθω νοέω , ὅτι ὁ ὁ θεότης δόξα συγκρίνω ὁ σάρξ , οὐδείς ἄξιος φαίνω λόγος . ἐν εἶδος γάρ φαίνω ὁ υἱός ὁ λίαν ἀκαλλής . θεός γάρ εἰμί κατά φύσις , γίγνομαι κατά ἐγώ . ἀμέτρητος δέ ὁ μεσολαβώ , καί ἀσύγκριτος διαφορά μειονεκτέω Θεός ὁ ἀνθρώπινος .