cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.7.3.2
β . Ἰτέον δὴ οὗν ἐπὶ τὸ τούτῳ δὴ προσεοικὸς , καὶ δὴ διαπλάττομεν ὡς ἔνι , καλῶς τὸ θεώρημα , τὰ συντελοῦντα πρὸς διασάφησιν πανταχόθεν ἐρανιζόμενοι . Ἄτε τοίνυν τὸν ἐπὶ τῷ Ἰακὼβ κατευρύνοντες λόγον , ὅπως τε καὶ τίνα τρόπον ἐβίω διηγήμεθα , καὶ τίνας μὲν εἰσῳκίσατο γυναικῶν . τέκνων δὲ ὅσων ἀνεδείχθη πατήρ . Ἐλέγομεν ὅτι ἠγάγετο μὲν τὴν Λείαν τῶν τοῦ Λάβαν θυγατέρων τὴν πρεσβυτάτην , δευτέραν δὲ μετ’ ἐκείνην , καὶ οὐκ εἰς μακρὰν τὴν νεωτάτην Ῥαχήλ . Διεβεβαιούμεθα δὲ ὅτι Λεία μὲν εἰς τύπον ἡμῖν τῆς Ἰουδαίων ἔσται Συναγωγῆς , Ῥαχὴλ δὲ τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας . Ἐπεί τοι Λεία μὲν ἑρμηνεύεται κοπιῶσα , ἀσθενεστέροις δὲ καὶ ἀκαλλεστέροις ἐχρῆτο τοῖς ὀφθαλμοῖς . Κέκμηκε δὲ λίαν ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ νόμῳ τῷ διὰ Μωσέως κατηχθισμένη , καὶ οὐκ εὐσθενέσιν ὀφθαλμοῖς πρὸς τὸ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ὁρῶσα μυστήριον . Ῥαχὴλ δὲ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία σφόδρα . Ἐκπρεπεστάτη δὲ λίαν ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία . Λείας δὴ οὗν τελευταία θυγάτηρ γέγονεν ἡ Δίνα . Τύπος δ’ ἂν γένοιτο καὶ αὕτη τῆς ἐκ περιτομῆς πληθύος , ἢ καὶ ἐν χρόνοις γέγονε τοῖς ἐσχάτοις , καθ’ οὓς ἐνηνθρώπησεν ὁ Μονογενής . Ὅτε τοίνυν ἡ τῶν ἐκ περιτομῆς τελευταία πληθὺς , ἔξω βραχὺ γενομένη τῆς πατρῴας σκηνῆς , τουτέστι , τῶν κατὰ τὸν νόμον ἐθῶν , τοῖς ἐγχωρίοις προσέβαλλεν · ἤγουν ἐπεμίσγετο κατὰ μάθησιν , λέγω δὴ τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις , οὐκ ἔτι μὲν ζῶσιν Ἰουδαϊκῶς , ἐν ὑπολήψει δὲ ὥσπερ γεγονόσι τῶν ἑτερογενῶν · τότε δὴ , τότε νοητῶς διεπαρθενεύετο , τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας καὶ εὐαγγελικῆς τὰ σπέρματα παρ’ αὐτῶν δεχομένη . Ἀλλ’ ἠγανάκτουν πρὸς τοῦτο τῶν Ἰακὼβ παίδων τινὲς Συμεὼν καὶ Λευὶ , τουτέστιν , οἵ τε ἐν ὑπηκόων κείμενοι τάξει , καὶ σὺν αὐτοῖς τὸ ἱερὸν καὶ ἀπόλεκτον γένος . Ἑρμηνεύεται μὲν γὰρ Συμεὼν ὑπακοή · Λευὶ δὲ προσειλημμένος ἢ ἀπόλεκτος . Ὅτι δὲ τοῖς ἀγίοις ἀποστόλοις ἐπεφύοντο δεινῶς οἱ τῆς κατὰ νόμον ἱεροσύνης λαχόντες τὰ αὐχήματα , συνθεόντων αὐτοῖς καὶ λαῶν , πῶς ἔστιν ἀμφιβάλλειν ; Ἐπέτριζον δὲ τοὺς ὀδόντας , τῶν ὑπ’ αὐτοῖς γεγονότων τὴν ἐπιστροφὴν καταφθορὰν ὀνομάζοντες , καὶ οἷά τι τῶν ἄγαν ἐκτόπων ἐπιφέροντες ἐγκλημάτων · Ἰδοὺ γὰρ , ἔφασκον , πεπληρώκατε τὴν Ἱερουσαλὴμ τῆς διδαχῆς ὑμῶν . Ἐπειδὴ δὲ κατωνείδιζον ὡς οὐκέτι ζῶντας Ἰουδαϊκῶς , ἐμάνθανον ὅτι τετίμητο παρ’ αὐτοῖς ἡ περιτομή · τὸ διατειχίζον δὲ ὅλως εἰς διαφορὰν οὐδέν · εἴπερ ἕλοιντο νοεῖν τὰ Μωσέως καθ’ ὃν ἔδει τρόπον . Οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ , φησὶ , Ἰουδαῖός ἐστιν , οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή · ἀλλ’ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος , καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι , οὐ γράμματι . Ὁρᾷς ὅπως οἱ δόξαν ἔχοντες ἀλλογενῶν συνεσχηματίζοντο τοῖς Ἰουδαίοις , τὴν ἐν πνεύματι περιτομὴν , καὶ τὸν ἐν τῷ κρυπτῷ περιφέροντες Ἰουδαῖον . Ἀλλὰ καὶ οὕτως ἀπεκτόνασι προανελόντες προφήτας , καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Ἐμμανουήλ . Συνετέλεσαν τοίνυν , φησὶν , ἀδικίαν Συμεὼν καὶ Λευὶ , ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν · συμπεφωνήκασι γὰρ καὶ συνέβησαν ἀλλήλοις εἰς τὴν κατὰ τῶν ἁγίων ἀδικίαν ὅ τε Συμεὼν καὶ μέν τοι καὶ ὁ Λευὶ , τουτέστι λαοί τε καὶ ἱερεῖς . Τὸ δὲ ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν , ἀντὶ τοῦ κατὰ σκέψιν καὶ βούλησιν . Οὐ γὰρ ἔκ γε τοῦ συμβεβηκότος ἁπλῶς τὰ δεινὰ τῶν πεπονθότων κατεσχεδιάζετο , ἀλλ’ οὐδὲ ἀπροβούλευτα τὰ τολμήματα καὶ τὸ ἔκτοπον θράσος · ἀλλ’ ἐκ συνεδρίων αὐτῶν ἐπὶ τὸ δρᾷν ᾔεσαν τὰ παντὸς ἐπέκεινα κακοῦ . Παραιτεῖται δὴ οὖν ὁ θεσπέσιος Ἰακὼβ τὴν ἐπὶ τῷδε σύνθεσιν , τὰς κοινοβουλίας , τὴν σκέψιν . Μὴ γὰρ εἰσέλθοι , φησὶν , ἡ ψυχή μου εἰς βουλὴν αὐτῶν , καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρεῖται τὰ ἥπατά μου . Ὅμοιον γὰρ ὡς εἰ λέγοι · μήτε τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασιν ἐνατενίσαιμί ποτε ταῖς τοιαῖσδε βουλαῖς , μήτε μὴν εἰς καρδίαν ὅλως παραδεξαίμην πώποτε τὰ παγχάλεπα ταυτὶ τῶν ἠσεβηκότων σκέμματα . Οὕτω καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας τοὺς τῶν Ἰουδαίων δήμους ταλανίζει , λέγων · Οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν , διότι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν , καθ’ ἑαυτῶν εἰπόντες , Δήσωμεν τὸν δίκαιον , ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι . Ψάλλει δὲ καὶ ὁ Δαβίδ · Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν , καὶ ἐν ὁδῷ ἀμαρτωλῶν οὐκ ἔστη . Καὶ πάλιν · Ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων , καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω . Ἀποφοιτᾷ τοιγαροῦν ὁ θεσπέσιος Ἰακὼβ τῶν Ἰουδαϊκῶν σκεμμάτων · ἐπιλέγει δὲ τὰς αἰτίας , καί φησιν , Ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους , καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον . Ἀπεκτόνασι μὲν γὰρ ἁγίους , ὡς ἔφην , ἀνοσίῳ θυμῷ πρὸς ὠμότητα καὶ ἀπανθρωπίαν στρατηγούμενοι , ἀνήνυτον δὲ καὶ ἀκατάσκεπτον ἐπιθυμίαν παντελῶς εἰς νοῦν ἑλόντες οἱ τάλανες , ἐνευροκόπησαν ταῦρον , τουτέστι Χριστόν . Καὶ τίς ἡ ἐπιθυμία , προλαβόντες εἰρήκαμεν . Ἐπεγνωκότες μὲν γὰρ ὅτι κληρονόμος ἐστὶν , ἐπεθύμησαν ἔχειν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ .
Lemmas: Β . ἰτέον δή ἐν ἐπί ὁ οὗτος δή προσέοικα , καί δή διαπλήσσω ὡς ἐν , καλῶς ὁ θεώρημα , ὁ συντελέω πρός διασάφησις πανταχόθεν ἐρανίζω . αὔγ-ασμα τοίνυν ὁ ἐπί ὁ Ἰακώβ κατευρύνω λόγος , ὅπως τε καί τίς τρόπος βιόω διηγέομαι , καί τίς μέν εἰσοικίζω γυνή . τέκνον δέ ὅσος ἀναδείκνυμι πατήρ . λέγω ὅτι ἄγω μέν ὁ Λεία ὁ ὁ Λάβαν θυγάτηρ ὁ πρέσβυς , δύο δέ μετά ἐκεῖνος , καί οὐ εἰς μακράν ὁ νέος Ῥαχήλ . διαβεβαιόομαι δέ ὅτι Λεία μέν εἰς τύπος ἐγώ ὁ Ἰουδαῖος εἰμί συναγωγή , Ῥαχήλ δέ ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία . ἐπεί ὅς Λεία μέν ἑρμηνεύω κοπιάω , ἀσθενής δέ καί ἀκαλλής χράω ὁ ὀφθαλμός . κάμνω δέ λίαν ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή νόμος ὁ διά Μωσῆς κατηχθισμένη , καί οὐ εὐσθενής ὀφθαλμός πρός ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ὁράω μυστήριον . Ῥαχήλ δέ εἰμί κάλως ὁ εἶδος καί ὡραῖος σφόδρα . ἐκπρεπής δέ λίαν ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία . Λεία δή ἐν τελευταῖος θυγάτηρ γίγνομαι ὁ δίνη . Τύπος δέ εἄν γίγνομαι καί οὗτος ὁ ἐκ περιτομή πλῆθος , ἢ καί ἐν χρόνος γίγνομαι ὁ ἔσχατος , κατά ὅς ἐνανθρωπέω ὁ Μονογενής . ὅτε τοίνυν ὁ ὁ ἐκ περιτομή τελευταῖος πληθύς , ἔξω βραχύς γίγνομαι ὁ πατρῷος σκηνή , τουτέστι , ὁ κατά ὁ νόμος ἔθος , ὁ ἐγχώριος προσβάλλω · ἤγουν ἐπιμίσγω κατά μάθησις , λέγω δή ὁ ἅγιος ἀπόστολος , οὐ ἔτι μέν ζῶ Ἰουδαϊκῶς , ἐν ὑπολαμβάνω δέ ὥσπερ γίγνομαι ὁ ἑτερογενής · τότε δή , τότε νοητός διαπαρθενεύω , ὁ ἐν Χριστός πολιτεία καί εὐαγγελικός ὁ σπέρμα παρά αὐτός δέχομαι . ἀλλά ἀγανακτέω πρός οὗτος ὁ Ἰακώβ παῖς τις Συμεών καί Λευί , τουτέστιν , ὁ τε ἐν ὑπήκοος κεῖμαι τάξις , καί σύν αὐτός ὁ ἱερόν καί ἀπόλεκτος γένος . ἑρμηνεύω μέν γάρ Συμεών ὑπακοή · Λευί δέ προσλαμβάνω ἢ ἀπόλεκτος . ὅτι2 δέ ὁ ἀγάω ἀπόστολος ἐπιφύω δεινῶς ὁ ὁ κατά νόμος ιεροσύνη λαγχάνω ὁ αὔχημα , συνθέω αὐτός καί λαός , πῶς εἰμί ἀμφιβάλλω ; πετρίζω δέ ὁ ὀδούς , ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ὁ ἐπιστροφή καταφθορά ὀνομάζω , καί οἷος τίς ὁ ἄγαν ἔκτοπος ἐπιφέρω ἔγκλημα · ἰδέ γάρ , φάσκω , πληρόω ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ διδαχή σύ . ἐπεί δέ κατονειδίζω ὡς οὐκέτι ζῶ Ἰουδαϊκῶς , μανθάνω ὅτι τιμάω παρά αὐτός ὁ περιτομή · ὁ διατειχίζω δέ ὅλως εἰς διαφορά οὐδείς · εἴπερ αἱρέω νοέω ὁ Μωσῆς κατά ὅς ἐσθίω τρόπος . οὖον γάρ ὁ ἐν ὁ φανερός , φημί , Ἰουδαῖος εἰμί , οὐδέ ὁ ἐν ὁ φανερός ἐν σάρξ περιτομή · ἀλλά ὁ ἐν ὁ κρυπτός Ἰουδαῖος , καί περιτομή Καρδία ἐν πνεῦμα , οὖον γράμμα . ὁράω ὅπως ὁ δόξα ἔχω ἀλλογενής συσχηματίζω ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ἐν πνεῦμα περιτομή , καί ὁ ἐν ὁ κρυπτός περιφέρω Ἰουδαῖος . ἀλλά καί οὕτως ἀποκτείνω προαναλίσκω προφήτης , καί αὐτός δέ ὁ Ἐμμανουήλ . συντελέω τοίνυν , φημί , ἀδικία Συμεών καί Λευί , ἐκ αἵρεσις αὐτός · συμφωνέω γάρ καί συμβαίνω ἀλλήλων εἰς ὁ κατά ὁ ἅγιος ἀδικία ὅς τε Συμεών καί μέν ὅς καί ὁ Λευί , τουτέστι λαός τε καί ἱερεύς . ὁ δέ ἐκ αἵρεσις αὐτός , ἀντί ὁ κατά σκέψις καί βούλησις . οὖον γάρ ἐκ γε ὁ συμβεβηκός ἁπλόος ὁ δεινός ὁ πάσχω κατασχεδιάζω , ἀλλά οὐδέ ἀπροβούλευτος ὁ τόλμημα καί ὁ ἔκτοπος θράσος · ἀλλά ἐκ συνέδριον αὐτός ἐπί ὁ δράω ἔρχομαι ὁ πᾶς ἐπέκεινα κακός . παραιτέομαι δή οὖν ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ ὁ ἐπί ὅδε σύνθεσις , ὁ κοινοβουλία , ὁ σκέψις . μή γάρ εἰσέρχομαι , φημί , ὁ ψυχή ἐγώ εἰς βουλή αὐτός , καί ἐπί ὁ σύστασις αὐτός μή εἴρω ὁ ἧπαρ ἐγώ . ὅμοιος γάρ ὡς εἰμί λέγω · μήτε ὁ ὁ διάνοια ὄμμα ἐνατενίζω ποτός ὁ τοιόσδε βουλή , μήτε μήv εἰς Καρδία ὅλως παραδέχομαι πώποτε ὁ παγχάλεπος οὗτος ὁ ἀσεβέω σκέμμα . οὕτως καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας ὁ ὁ Ἰουδαῖος δῆμος ταλανίζω , λέγω · οὐαί ὁ Ψυχή αὐτός , διότι βουλεύω βουλή πονηρός , κατά ἑαυτοῦ εἶπον , δέω ὁ Δίκαιος , ὅτι δύσχρηστος ἐγώ εἰμί . ψάλλω δέ καί ὁ Δαβίδ · Μακάριος ἀνήρ ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής , καί ἐν ὁδός ἁμαρτωλός οὐ ἵστημι . καί πάλιν · μισέω ἐκκλησία πονηρεύομαι , καί μετά ἀσεβής οὖον μή καθίζω . αποφοιτώ τοιγάρ ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ ὁ Ἰουδαϊκός σκέμμα · ἐπιλέγω δέ ὁ αἴτιος , καί φημί , ὅτι2 ἐν ὁ θυμός αὐτός ἀποκτείνω ἄνθρωπος , καί ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός νευροκοπέω ταῦρος . ἀποκτείνω μέν γάρ ἅγιος , ὡς φημί , ἀνόσιος θυμός πρός ὠμότης καί ἀπανθρωπία στρατηγέω , ἀνήνυτος δέ καί ἀκατάσκεπτος ἐπιθυμία παντελῶς εἰς νόος αἱρέω ὁ τάλας , νευροκοπέω ταῦρος , τουτέστι Χριστός . καί τίς ὁ ἐπιθυμία , προλαμβάνω εἴρω . ἐπιγιγνώσκω μέν γάρ ὅτι κληρονόμος εἰμί , ἐπιθυμέω ἔχω ὁ κληρονομία αὐτός .