cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Lev.1.3.1
Βεβασίλευκεν ἡμῶν ἡ ἁμαρτία , καὶ κατεκράτησεν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , διά τοι τὸ ἐγκεῖσθαι τὴν διάνοιαν τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος , καὶ ἀχαλίνως ἑλέσθαι παθεῖν τὴν εἰς τὰ χείρονα ῥοπὴν , ποιήσας δὲ παρ’ οὐδὲν τῆς ἐπιεικείας τὴν δόξαν . Ὁ δὲ Θεὸς πλούσιος ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς , καθὰ γέγραπται , διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ , ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ ὄντας ἡμᾶς νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ , καὶ συνήγειρε , καὶ συνεκάθισε τοῖς ἐπουρανίοις . Πεπλουτήκαμεν γὰρ ἐν Χριστῷ τὴν ἄνωθεν ἡμερότητα , καὶ τὴν ἀκλεᾶ καὶ παμμόχθηρον ἁμαρτίαν ἀπενιψάμεθα , κεκλημένοι διὰ τῆς πίστεως εἰς ἁγιασμόν . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις καὶ τῆς εἰς αἰῶνας ζωῆς γεγονότες μέτοχοι , δεκτοί τε ἐσόμεθα , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακεισόμεθα τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὴς ὁ μακάριος Παῦλος γράφων , ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ . Ὅτι γὰρ , εἰ καὶ τετυράννηκεν ἡμῶν ἡ ἁμαρτία κατὰ καιροὺς , ἀλλ’ ἀπεκρουσάμεθα τὴν κηλίδα , διεσμήγμεθα τὸν ῥύπον κατελήξαμεν ἐν Χριστῷ τῶν ἀρχαίων ἀῤῥωστημάτων , ἱερὸς ἡμᾶς ἀναπείσει λόγος . Γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Οὗτος ὁ νόμος τοῦ λεπροῦ , ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ · καὶ προσαχθήσεται πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ ἐξελεύσεται ὁ ἱερεὺς ἔξω τῆς παρεμβολῆς , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς , καὶ ἰδοὺ ἰᾶται ἡ ἁφὴ τῆς λέπρας ἀπὸ τοῦ λεπροῦ . Καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺς , καὶ λήψονται τῷ κεκαθαρισμένῳ δύο ὀρνίθια ζῶντα καὶ καθαρὰ , καὶ ξύλον κέδρινον , καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον . Καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺς , καὶ σφάξουσι τῶν ὀρνιθίων τὸ ἓν , εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινον , ἐφ’ ὕδατι ζῶντι . Καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν λήψεται αὐτὸ , καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον , καὶ τὸ ἀλαστὸν κόκκινον , καὶ τὴν ὕσσωπον , καὶ βάψει αὐτὰ , καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ σφαγέντος ἐφ’ ὕδατι ζῶντι , καὶ περιῤῥανεῖ ἐπὶ τὸν καθαρισθέντα ἀπὸ τῆς λέπρας ἑπτάκις , καὶ καθαρὸς ἔσται . Καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ πεδίον , καὶ πλυνεῖ ὁ καθαρισθεὶς τὰ ἱμάτια αὐτοῦ . Καὶ ξυρηθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ πᾶσαν τὴν τρίχα , καὶ λούσεται ἐν ὕδατι , καὶ καθαρισθήσεται . Καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰς τὴν παρεμβολὴν , καὶ διατρίψει ἔξω τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας . Καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ , καὶ ξυρηθήσεται πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ , τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ τὸν πώγωνα , καὶ τὰς ὀφρῦς , καὶ πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ ξυρηθήσεται , καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται τὸ σῶμα ἑαυτοῦ ὕδατι , καὶ καθαρὸς ἔσται . Ὁ μὲν οὖν τῆς ἱστορίας ἐμφανὴς ἂν εἴη λόγος , κἂν εἰ μή τις ἕλοιτο διατρανοῦν , ἔχει δὲ οὐδὲν τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν , εἰ μὴ νοοῖτο πνευματικῶς . Οὐκοῦν φέρε λέγωμεν μεταπλάττοντες εὐφυῶς τὸ τοῦ γράμματος ἀδρανὲς εἰς τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον . Ὀλίγα δὲ ἄττα τῶν ἀναγκαίων εἰς διασάφησιν χρησίμως ἡμῖν προειρήσεται . Λέπρα γὰρ ἀβούλητον τὸ πάθος τοῖς τινων ἐπισυμβαίνει σώμασιν . Ἔστι δὲ ὄτι μάλιστα βόρον , καὶ κατευρήσεταί πως ἀεὶ πρὸς τὸ ἐντὸς μᾶλλον ἢ πρὶν τῶν ἐν οἷς ἂν γένοιτο καταδράττεσθαι μέρος . Δυσδιάφυκτον δὲ κομιδῇ τὸ ἀῤῥώστημα , καὶ ἰατρῶν μὲν ἐπιστήμης , ἤγουν τῆς ὑπό του τῶν ταῦτα σοφῶν ἐπικουρίας οὐκ ἀνεχόμενον , ἀποχωροῦν δὲ δὴ μόλις ὥσπερ ἀντεγειρομένης αὐτῷ τῆς φύσεως , καὶ τὸ βλάβος ἀποκρουομένης ἐπαμύνοντος τοῦ Θεοῦ . Πλὴν ὁ νόμος ὡς ἀκάθαρτον τὸν λεπρὸν ἀποπέμπεσθαι δεῖν ἔφη τῆς παρεμβολῆς . Εἴρηται γάρ που πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωσέα παρὰ τοῦ Θεοῦ προστάξαντος τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · Καὶ ἀποστειλάτωσαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς πάντα λεπρὸν , πάντα γονοῤῥυῆ , καὶ πάντα ἀκάθαρτον τῇ ψυχῇ . Καὶ οὐ δή πού φαμεν ὅτι ταῖς τῶν σωμάτων ἀῤῥωστίαις ὁ νόμος ἐπιτιμᾷ . Κομιδῇ γὰρ εὔηθες τοὺς ἀβουλήτως ἠῤῥωστηκότας , καίτοι μᾶλλον ἐλεεῖσθαι δέον , προστεθεῖσθαι δὲ δίκας . Ἀλλ’ ἦν ἐν τύποις τὰ διὰ τοῦ πανσόφου Μωσέως ὠδίνοντα τὴν ἀλήθειαν . Λέπρα μὲν γὰρ νεκροῖ τὴν σάρκα , ἁμαρτία δὲ αὖ ψυχαῖς συμβαίνουσα , καὶ εἰς νοῦν εἴπερ ἴοι τὸν ἀνθρώπινον διὰ νεκρῶν ἔργων · τοῦτον ἀχρεῖόν τε εὐθὺς καὶ ἀπεψυγμένον ἀποτελεῖ . Ἔργα δὲ εἶναί φαμεν τὰ νεκρὰ τῆς σαρκὸς δηλονότι τὰ μυσαρὰ καὶ βέβηλα πάθη , καὶ τὸ φρονεῖν ἑλέσθαι τὰ ἐπὶ τῆς γῆς . Ταύτῃτοι καὶ ἐν ἀρχαῖς ἐλέγομεν , ὅτι νεκροὺς ἡμᾶς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν , ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ συνεζωοποίησε τῷ Χριστῷ . Οὐκοῦν διὰ πράγματος ἐμφανοῦς , εἰς ἐννοίας ἡμᾶς ὁ λόγος ἀποτορνεύει λεπτάς . Ἐκπέμπει γὰρ τῆς παρεμβολῆς τοὺς λελεπρωμένους · αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνων ὅτι τοὺς τῇ ἁμαρτίᾳ νενεκρωμένους , μονονουχὶ δὲ καὶ ποικίλοις πάθεσι κατεστιγμένον ἔχοντας νοῦν , καὶ πολὺ νοσοῦντας ὡς ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς τὸ ἀκαλλὲς , ἀποχωρεῖν ἀνάγκη τῆς τῶν ἁγίων πληθύος , καὶ ἔξω που φέρεσθαι τῶν ἱερῶν καταλόγων . Συναγελασθήσεται γὰρ οὐδαμῶς τοῖς δικαίοις ὁ πονηρὸς , τοῖς βεβήλοις ὁ ῥυπῶν , οὔτε μὴν συνέσται τοῖς ἡγιασμένοις ὁ δυσαπόνιπτον ἔχων τῆς ἁμαρτίας τὸν μολυσμόν . Τίς γὰρ κοινωνία , φησὶ , φωτὶ πρὸς σκότος , ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου ; Ὅτι δὲ τοῖς ὀρθῶς ἐθέλουσι βιοῦν , ἀναγκαῖον εἰς ὄνησιν τὸ ἀποφοιτᾷν ἐπείγεσθαι πονηρῶν · αὐτὴ πάλιν ἡμᾶς ἡ θεόπνευστος Γραφὴ ἀναπείσει . Ἔφη γάρ που ὁ Θεὸς τοῖς ἑαυτοῦ γνωρίμοις · Ἐξέλθετε , ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν , καὶ ἀφορίσθητε , οἱ φέροντες τὰ σκεύη τοῦ Κυρίου . Σκεύη δὲ Κυρίου νοηθεῖεν ἂν , αἱ πολυειδεῖς ἀρεταί . Ταύτῃτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Ἐνδύσασθε , φησὶν , τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ . Οὐκοῦν ὡς ἐν τύπῳ τῶν λεπρῶν , τὸν ἠῤῥωστηκότα τὴν ἁμαρτίαν καὶ μεμολυσμένον πληθύος τῆς τῶν ἁγίων ἀποσοβεῖ Θεός . Ἀλλ’ ἦν δή πού τινα καὶ σφόδρα εἰκὸς τῶν ἠῤῥωστηκότων ἀποκρούεσθαι , τὸ πάθος . Καταλήγομεν γὰρ ἐξ ἁμαρτιῶν ἔσθ’ ὅτε μεθιστάντες τὸν νοῦν ἐπὶ τὸ δρᾷν ἑλέσθαι καὶ φρονεῖν τὰ ἀμείνω καὶ πρεπωδέστερα . Τί οὖν ὁ νόμος ; Ἆρα τοῖς ἐθέλουσι μετανοεῖν , οὐ καταδεικνύει τὴν ὀδόν ; οὐκ ἀνοίγνυσι τῆς σωτηρίας τὴν πύλην ; Μὴ τοῦτο ὑπολάβῃς . Ἀγαθὸς γὰρ καὶ φιλάνθρωπος ὁ Δεσπότης . Ἄκουε λέγοντος ἐναργῶς · Ἐπιστράφητε οἱ ἐπιστρέφοντες , καὶ ἰάσομαι τὰ συντρίμματα ὑμῶν . Καὶ μὴν καὶ διὰ φωνῆς Ἰεζεχιήλ · Ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν , οἶκος τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας . Ποία τοίνυν ἐστὶ τῆς σωτηρίας ἡ ὁδός ; Τίς ὁ ἀπαλλάσσων τοὺς ἡμαρτηκότας τοῦ κολάζεσθαι δεῖν ; Τίς ὁ λυτρούμενος καὶ ἀνασώζων εὐκόλως ; Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων , καὶ ἁγιάζων ἡμᾶς τῷ ἰδίῳ αἵματι .
Lemmas: βασιλεύω ἐγώ ὁ ἁμαρτία , καί κατακρατέω ὁ ἐπί ὁ γῆ , διά ὅς ὁ ἔγκειμαι ὁ διάνοια ὁ ἄνθρωπος ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός ἐκ νεότης , καί ἀχαλίνως αἱρέω πάσχω ὁ εἰς ὁ χείρων ῥοπή , ποιέω δέ παρά οὐδείς ὁ ἐπιείκεια ὁ δόξα . ὁ δέ θεός πλούσιος ἐν ἐλεέω καί οἰκτιρμός , καθά γράφω , διά ὁ πολύς ἀγάπη αὐτός , ὅς ἀγαπάω ἐγώ , καί εἰμί ἐγώ νεκρός ὁ παράπτωμα συζῳοποιέω ὁ Χριστός , καί συναγείρω , καί συγκαθίζω ὁ ἐπουράνιος . πλουτέω γάρ ἐν Χριστός ὁ ἄνωθεν ἡμερότης , καί ὁ ἀκλεής καί παμμόχθηρος ἁμαρτία ἀπονίπτω , καλέω διά ὁ πίστις εἰς ἁγιασμός . καί πρός γε δή οὗτος καί ὁ εἰς αἰών ζωή γίγνομαι μέτοχος , δεκτός τε εἰμί , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνάκειμαι ὁ Θεός καί πατήρ . καί γάρ εἰμί ἀληθής ὁ μακάριος Παῦλος γράφω , ὅτι Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ Θεός . ὅτι2 γάρ , εἰμί καί τυραννέω ἐγώ ὁ ἁμαρτία κατά καιρός , ἀλλά ἀποκρούω ὁ κηλίς , διασμήχω ὁ ῥύπος καταλήγω ἐν Χριστός ὁ ἀρχαῖος ἀῤῥωστημάτων , ἱερός ἐγώ ἀναπείθω λόγος . γράφω γάρ οὕτως ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · οὗτος ὁ νόμος ὁ λεπρός , ὅς εἄν ἡμέρα καθαρίζω · καί προσάγω πρός ὁ ἱερεύς , καί ἐξέρχομαι ὁ ἱερεύς ἔξω ὁ παρεμβολή , καί ὁράω ὁ ἱερεύς , καί ἰδού ἰάομαι ὁ ἁφή ὁ λέπρα ἀπό ὁ λεπρός . καί προσάγω ὁ ἱερεύς , καί λαμβάνω ὁ καθαρίζω δύο ὀρνίθιον ζῶ καί καθαρός , καί ξύλον κέδρινος , καί κλώθω κόκκινος καί ὕσσωπος . καί προσάγω ὁ ἱερεύς , καί σφάζω ὁ Ὀρνιθίων ὁ εἷς , εἰς ἀγγεῖον ὀστράκινος , ἐπί ὕδωρ ζῶ . καί ὁ Ὀρνίθιον ὁ ζῶ λαμβάνω αὐτός , καί ὁ ξύλον ὁ κέδρινος , καί ὁ ἄλαστος κόκκινος , καί ὁ ὕσσωπος , καί βάπτω αὐτός , καί ὁ Ὀρνίθιον ὁ ζῶ εἰς ὁ αἷμα ὁ ὀρνιθίας ὁ σφάζω ἐπί ὕδωρ ζῶ , καί περιλέγω ἐπί ὁ καθαρίζω ἀπό ὁ λέπρα ἑπτάκις , καί καθαρός εἰμί . καί ἐξαποστέλλω ὁ Ὀρνίθιον ὁ ζῶ εἰς ὁ πεδίον , καί πλύνω ὁ καθαρίζω ὁ ἱμάτιον αὐτός . καί ξυρέω ἀπό αὐτός πᾶς ὁ θρίξ , καί λούω ἐν ὕδωρ , καί καθαρίζω . καί μετά οὗτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ παρεμβολή , καί διατρίβω ἔξω ὁ οἶκος αὐτός ἑπτά ἡμέρα . καί εἰμί ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος , καί ξυρέω πᾶς ὁ θρίξ αὐτός , ὁ κεφαλή αὐτός , καί ὁ πώγων , καί ὁ ὀφρύς , καί πᾶς ὁ θρίξ αὐτός ξυρέω , καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὁ σῶμα ἑαυτοῦ ὕδωρ , καί καθαρός εἰμί . ὁ μέν οὖν ὁ ἱστορία ἐμφανής εἄν εἰμί λόγος , κἀν εἰμί μή τις αἱρέω διατρανόω , ἔχω δέ οὐδείς ὁ τελέω εἰς ὄνησις , εἰμί μή νοέω πνευματικός . οὐκοῦν φέρω λέγω μεταπλάσσω εὐφυής ὁ ὁ γράμμα ἀδρανής εἰς ὁ ὁ Χριστός μυστήριον . Ὀλίγος δέ τις ὁ ἀναγκαῖος εἰς διασάφησις χρήσιμος ἐγώ προλέγω . λέπρα γάρ ἀβούλητος ὁ πάθος ὁ τίνω ἐπισυμβαίνω σῶμα . εἰμί δέ ὅστις μάλιστα βορός , καί κατευρήσεταί πως ἀεί πρός ὁ ἐντός μᾶλλον ἢ πρίν ὁ ἐν ὅς εἄν γίγνομαι καταδράσσομαι μέρος . Δυσδιάφυκτος δέ κομιδή ὁ ἀρρώστημα , καί ἰατρός μέν ἐπιστήμη , ἤγουν ὁ ὑπό ὁ ὁ οὗτος σοφός ἐπικουρία οὐ ἀνέχω , ἀποχωρέω δέ δή μόλις ὥσπερ ἀντεγείρω αὐτός ὁ φύσις , καί ὁ βλάβη ἀποκρούω ἐπαμύνω ὁ Θεός . πλήν ὁ νόμος ὡς ἀκάθαρτος ὁ λεπρός ἀποπέμπω δήω φημί ὁ παρεμβολή . ἔρομαι γάρ ποῦ πρός ὁ ἱεροφάντης Μωσῆς παρά ὁ Θεός προστάσσω ὁ υἱός Ἰσραήλ · καί ἀποστέλλω ἐκ ὁ παρεμβολή πᾶς λεπρός , πᾶς γονορρυέω , καί πᾶς ἀκάθαρτος ὁ Ψυχή . καί οὖον δή πού φημί ὅτι ὁ ὁ σῶμα ἀρρωστία ὁ νόμος ἐπιτιμάω . κομιδή γάρ εὐήθης ὁ ἀβούλητος ηρρωστηκοος , καίτοι μᾶλλον ἐλεέω δήω , προστίθημι δέ δίκη . ἀλλά εἰμί ἐν τύπος ὁ διά ὁ πάνσοφος Μωσῆς ὠδίνω ὁ ἀλήθεια . λέπρα μέν γάρ νεκρόω ὁ σάρξ , ἁμαρτία δέ αὖος Ψυχή συμβαίνω , καί εἰς νόος εἴπερ ἔρχομαι ὁ ἀνθρώπινος διά νεκρός ἔργον · οὗτος ἀχρεῖος τε εὐθύς καί ἀποψύχω ἀποτελέω . ἔργον δέ εἰμί φημί ὁ νεκρός ὁ σάρξ δηλονότι ὁ μυσαρός καί βέβηλος πάθος , καί ὁ φρονέω αἱρέω ὁ ἐπί ὁ γῆ . Ταύτῃτοι καί ἐν ἀρχή λέγω , ὅτι νεκρός ἐγώ εἰμί ὁ παράπτωμα , ὁ θεός καί πατήρ συζῳοποιέω ὁ Χριστός . οὐκοῦν διά πρᾶγμα ἐμφανής , εἰς ἔννοια ἐγώ ὁ λόγος ἀποτορνεύω λεπτός . ἐκπέμπω γάρ ὁ παρεμβολή ὁ λεπρόω · αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνω ὅτι ὁ ὁ ἁμαρτία νεκρωμένος , μονονού δέ καί ποικίλος πάθος καταστίζω ἔχω νόος , καί πολύς νοσέω ὡς ἐν γε δή σφεῖς αὐτός ὁ ἀκαλλής , ἀποχωρέω ἀνάγκη ὁ ὁ ἅγιος πλῆθος , καί ἔξω ποῦ φέρω ὁ ἱερός κατάλογος . Συναγελάζομαι γάρ οὐδαμῶς ὁ Δίκαιος ὁ πονηρός , ὁ βέβηλος ὁ ῥυπάω , οὔτε μήv σύνειμι ὁ ἁγίζω ὁ δυσαπόνιπτος ἔχω ὁ ἁμαρτία ὁ μολυσμός . Τῖς γάρ κοινωνία , φημί , φάος πρός σκότος , ἢ τίς μερίς πιστός μετά ἄπιστος ; ὅτι2 δέ ὁ ὀρθῶς ἐθέλω βιόω , ἀναγκαῖος εἰς ὄνησις ὁ ἀποφοιτάω ἐπείγω πονηρός · αὐτός πάλιν ἐγώ ὁ θεόπνευστος γραφή ἀναπείθω . φημί γάρ ποῦ ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ γνώριμος · ἐξέρχομαι , ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός , καί ἀφορίζω , ὁ φέρω ὁ σκεῦος ὁ κύριος . Σκεύη δέ κύριος νοέω εἄν , ὁ πολυειδής ἀρετή . Ταύτῃτοι καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ἐνδύω , φημί , ὁ πανοπλία ὁ Θεός . οὐκοῦν ὡς ἐν τύπος ὁ λεπρός , ὁ ἠῤῥωστηκότα ὁ ἁμαρτία καί μολύνω πλῆθος ὁ ὁ ἅγιος ἀποσοβέω Θεός . ἀλλά εἰμί δή πού τις καί σφόδρα εἰκός ὁ ῥώννυμι ἀποκρούω , ὁ πάθος . καταλήγω γάρ ἐκ ἁμαρτία ἔστω ὅτε μεθίστημι ὁ νόος ἐπί ὁ δράω αἱρέω καί φρονέω ὁ ἀγαθός καί πρεπώδης . τις οὖν ὁ νόμος ; ἆρα ὁ ἐθέλω μετανοέω , οὖον καταδεικνύω ὁ ὀδούς ; οὐ ἀνοίγω ὁ σωτηρία ὁ πύλη ; μή οὗτος ὑπολαμβάνω . ἀγαθός γάρ καί φιλάνθρωπος ὁ Δεσπότης . Ἄκουος λέγω ἐναργής · ἐπιστρέφω ὁ ἐπιστρέφω , καί ἰάομαι ὁ σύντριμμα σύ . καί μήv καί διά φωνή Ἰεζεχιήλ · ἐπιστρέφω καί ἀποστρέφω ἐκ πᾶς ὁ ἀνομία σύ , οἶκος ὁ Ἰσραήλ , καί οὐ εἰμί σύ εἰς κόλασις ἀδικία . Ποία τοίνυν εἰμί ὁ σωτηρία ὁ ὁδός ; Τῖς ὁ ἀπαλλάσσω ὁ ἁμαρτάνω ὁ κολάζω δήω ; Τῖς ὁ λυτρόω καί ἀνασῴζω εὐκόλως ; ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς , καί ἁγίζω ἐγώ ὁ ἴδιος αἷμα .