cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Lev.1.4.2
β . Λέπρα μὲν οὖν ἡ εἰς σῶμα γινομένη τὸ ἀνθρώπινον , πάθος ἐστὶν , ἰατρῶν μὲν τέχναις ἀποκρούεσθαι μὴ δυνάμενον , μόνῃ δὲ ὑπείκει μετὰ τῶν ἄλλων τῇ μεγάλῃ καὶ πανσθενεῖ δεξιᾷ , καὶ τῇ παντουργῷ δυνάμει τοῦ Θεοῦ νικώμενον . Ἐν δὲ τοῖς ἅπαξ παθοῦσι , φαίνεται καθ’ ἑτέραν ὄψιν ἤπερ ἦν ἐν ἀρχαῖς ἡ σάρξ . Ἑτεροχροιὰ γάρ τις ἐπισυμβαίνουσα τὴν φύσιν διαψεύδεται , μεθισταμένης εἰς τὸ παρὰ φύσιν , ὅσον εἰς τὴν θέαν τοῦ σώματος τοιαύτην τινὰ προσῆκεν ὑπολαμβάνειν , καὶ τῆς ἐν ἡμῖν προαιρέσεως τὴν μεταβολὴν , καὶ τὴν ἐκ τῶν ἀμεινόνων ἐπὶ τὰ χείρω κατάστασιν . Πολλοὶ γὰρ πολλάκις ἐξ ἀγαθῆς τινος γνώμης εἰς τὴν αἰσχίω μεταχωρήσαντες , καὶ τὸ τῇ φύσει πρέπον ἐκβαίνοντες , πολυτρόπῳ φαυλότητι τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν καταστίζουσιν , οἱονεὶ σώζοντες ἑκατέρου τὴν ὄψιν ἑαυτοῖς · οὔτε γὰρ πάντως εἰς παντελῆ τοῦ ἀγαθοῦ ζημίαν ἐκπίπτουσιν , οὔτε μὴν εἰς ὁλόκληρον φαυλότητά τε καὶ ἀτραπίαν ἐκτρέχουσι . Τῆς τοιαύτης τοιγαροῦν ἐν ἡμῖν γενομένης ἔσθ’ ὅτε καταστάσεως , καὶ τῶν ὅσα περὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἕξιν τε καὶ προαίρεσιν γενέσθαι φιλεῖ , τὸν λελεπρωμένον εἰκόνα ποιεῖ πολλάκις ἡ θεία Γραφή · καὶ ὅτε μὲν τὸν ἑκάστου τρόπον , καθάπερ ἐν πίνακι καταδείκνυσι , πρόσωπον ἑνὸς αὐτοῦ λαμβάνουσα παρατίθησιν εἰς μέσον . Ὅτε δὲ καὶ κατάστασίν τινα τοιαύτην , ἢ ἔθνους , ἢ πόλεως , ἢ χώρας ὑπεμφαίνειν βούλεται , τότε τῆς οἰκίας παρεισάγουσα σχῆμα , διὰ τὸ εἶναι περιεκτικὸν τῶν οἰκούντων ἐν αὐτῇ , πληθυντικὴν ποιεῖται τὴν δήλωσιν . Νοήσεις τοίνυν οἰκίαν λελεπρωμένην ἀκούων , ὅλην εἰσάπαξ τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν τοῖς ἰδίοις δηλονότι κατεφθαρμένην πάθεσι , καὶ τῶν μὲν θεόθεν αὐτῇ κεχρησμῳδημένων οὐ σφόδρα φροντίζουσαν , ἀποκλίνουσαν δέ πως εἰς τὸ καὶ δύνασθαι δρᾷν ἅπερ ἦν αὐτοῖς πρὸς ἡδονὴν μᾶλλον , ἢ ἅπερ ἔμελλον ἀποδείξειν ἀγαθήν . Ἀναγγεῖλαι δέ τι τῷ ἱερεῖ λέγων , ὥσπερ ἁφὴ λέπρας ὁρᾶται ἐν τῇ οἰκίᾳ , καὶ οὐδέ πού φαμεν κατηγορήσαντά τινα τῆς οἰκίας τῆς ἑαυτοῦ ἰέναι πρὸς τὸν ἱερέα τὸν νομοθέτην εἰπεῖν , ὥσπερ δὲ μᾶλλον ἐξ ἰατροῦ τῷ συμβεβηκότι φάρμακον ἐξαιτήσοντα . Ἐπειδὴ δὲ λελεπρῶσθαι δεδώκαμεν τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν , φέρε τίς ὁ ἀναγγέλλων τὸ πάθος ἐστί ; τίς δ’ αὖ πάλιν ὁ ἱερεὺς , ὡς ἔνι καλῶς θεωρήσωμεν . Περικείσθω δὴ οὖν τὸ τοῦ ἀναγγέλλοντος πρόσωπον , τῶν ἁγίων προφητῶν ὁ χορὸς , οἳ καὶ ἐξήγγειλον τῷ πάντων ἀρχιερεῖ καὶ προστάτῃ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν , τουτέστι Χριστῷ , καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως τῆς Ἰουδαίων ἀπονοίας τὰ πάθη , καὶ τὴν τῶν τρόπων ἀνοσιότητα καὶ καταφθορὰν οὐ μίσει καὶ ἀπεχθείᾳ πρὸς ἐκείνους ποθὲν , ἀλλ’ αἰδοῖ τῇ περὶ τὸν εὐεργέτην νικώμενοι , καὶ συνομολογοῦντες μὲν οὐκ ἀδακρυτὶ τὰ ἐκείνων πλημμελήματα , ἐλεεῖσθαι δ’ οὖν ὅμως παρακαλοῦντες αὐτήν . Καί μοι πάλιν εἰς τοῦτο δέχου τρόπον τινὰ τὴν Ἰουδαίων οἰμώζοντα λέπραν , καὶ ἐπ’ αὐτῇ λίαν καταδακνώμενον τὸν μακάριον προφήτην Ἱερεμίαν , δι’ ὧν οὕτω φησὶν προσευχόμενος · Αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν , Κύριε . Ποίησον ἡμῖν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος , ὅτι πολλαὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐναντίον σου . Σοὶ ἡμάρτομεν . Ὑπομονὴ Ἰσραὴλ , Κύριε , καὶ σώσεις ἐν καιρῷ κακῶν . Ἵνα τί ἐγενήθης ὡσεὶ πάροικος ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ὡς αὐτόχθων ἐκκλίνων εἰς κατάλυμα ; Μὴ ἔσῃ ὡς ἄνθρωπος ὑπνῶν , ἢ ὡς ἀνὴρ μὴ δυνάμενος σώζειν ; Καὶ σὺ ἐν ἡμῖν εἶ , Κύριε , καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐφ’ ἡμᾶς , μὴ ἐπιλάθῃ . Καὶ πάλιν · Οἴμοι ψυχὴ , ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει . Πάντες εἰς αἵματα δικάζονται , ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐκθλίβουσιν ἐκθλιβῇ . Ἐπὶ τὸ κακὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἑτοιμάζουσιν . Ἐν γὰρ τοῖς τοιούτοις θρηνήμασι τῶν προφητῶν , τὴν περὶ τοῦ λεπρῶσθαι τὸν Ἰσραὴλ παραγγελίαν παραδεξόμεθα . Προστάττει γε μὴν ὁ ἱερεὺς ἀποσκευάσαι τὴν οἰκίαν Φοβερωτάτη μὲν γὰρ ἡ ἐπὶ τοῖς πλημμελήμασι τοῖς ἡμετέροις ἐπισκοπὴ τοῦ Θεοῦ γίνεται . Κολάζεσθαι δὲ ἀνάγκη τοὺς ἐνόχους ὅντας , οἷς ἂν ἤδη κακοῖς διὰ τοῦτο φιλάνθρωπος ὢν , παραγγέλλει καθαρισμοὺς ἀγαπᾷν καὶ τὴν ἐπισκήψασαν νόσον ἀποσκευάζεσθαι , φθάνειν τε οὕτω τὴν ἐκ τῆς ἐπισκέψεως δίκην , ὡς ἐν τῷ Ἀπόπλυνον ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου , Ἱερουσαλὴμ , ἵνα σωθῇς . Ἕως πότε ὑπάρχουσιν ἐν σοὶ διαλογισμοὶ πόνων σου ; Πόνων δὲ διαλογισμοί τινες ἂν νοοῖντ’ ἂν εἰκότως , ἢ ἐκεῖνοι δὴ πάντως δι’ ὦν εἰς πόνους καὶ τὰς ἐπὶ ταῖς πλημμελείαις δίκας εἰσηλθόμεθα . Ὅρα τοίνυν ἐν τούτοις ἐπιτάττοντα τὸν ἱερέα προαποσκευάζεσθαι τὰς αἰτίας , ἐφ’ αἷς ἂν νοοῖτ’ ἄν τις εἰκότως ὑποπεσεῖσθαι ταῖς τιμωρίαις .
Lemmas: Β . λέπρα μέν οὖν ὁ εἰς σῶμα γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος , πάθος εἰμί , ἰατρός μέν τέχνη ἀποκρούω μή δύναμαι , μόνος δέ ὑπείκω μετά ὁ ἄλλος ὁ μέγας καί πανσθενής δεξιός , καί ὁ παντουργός δύναμις ὁ Θεός νικάω . ἐν δέ ὁ ἅπαξ πάθος , φαίνω κατά ἕτερος ὄψις ἤ2 εἰμί ἐν ἀρχή ὁ σάρξ . ἑτερόχροια γάρ τις ἐπισυμβαίνω ὁ φύσις διαψεύδω , μεθίστημι εἰς ὁ παρά φύσις , ὅσος εἰς ὁ θέα ὁ σῶμα τοιοῦτος τις προσήκω ὑπολαμβάνω , καί ὁ ἐν ἐγώ προαίρεσις ὁ μεταβολή , καί ὁ ἐκ ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ χείρων κατάστασις . πολλός γάρ πολλάκις ἐκ ἀγαθός τις γνώμη εἰς ὁ αἰσχρός μεταχωρέω , καί ὁ ὁ φύσις πρέπω ἐκβαίνω , πολύτροπος φαυλότης ὁ ἑαυτοῦ ψυχή καταστίζω , οἱονεί σῴζω ἑκάτερος ὁ ὄψις ἑαυτοῦ · οὔτε γάρ πάντως εἰς παντελής ὁ ἀγαθός ζημία ἐκπίπτω , οὔτε μήv εἰς ὁλόκληρος φαυλότητα τε καί ἀτραπία ἐκτρέχω . ὁ τοιοῦτος τοιγάρ ἐν ἐγώ γίγνομαι ἔστω ὅτε κατάστασις , καί ὁ ὅσος περί ὁ ἀνθρώπινος ἕξις τε καί προαίρεσις γίγνομαι φιλέω , ὁ λεπρόομαι εἰκών ποιέω πολλάκις ὁ θεῖος γραφή · καί ὅτε μέν ὁ ἕκαστος τρόπος , καθάπερ ἐν πίναξ καταδείκνυμι , πρόσωπον εἷς αὐτός λαμβάνω παρατίθημι εἰς μέσος . ὅτε δέ καί κατάστασις τις τοιοῦτος , ἢ ἔθνος , ἢ πόλις , ἢ χώρα ὑπεμφαίνω βούλομαι , τότε ὁ οἰκίον παρεισάγω σχῆμα , διά ὁ εἰμί περιεκτικός ὁ οἰκέω ἐν αὐτός , πληθυντικός ποιέω ὁ δήλωσις . Νόησις τοίνυν οἰκίον λεπρόω ἀκούω , ὅλος εἰσάπαξ ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ὁ ἴδιος δηλονότι καταφθείρω πάθος , καί ὁ μέν θεόθεν αὐτός χρησμῳδέω οὖον σφόδρα φροντίζω , ἀποκλίνω δέ πως εἰς ὁ καί δύναμαι δράω ὅσπερ εἰμί αὐτός πρός ἡδονά μᾶλλον , ἢ ὅσπερ μέλλω ἀποδείκνυμι ἀγαθός . ἀναγγέλλω δέ τίς ὁ ἱερεύς λέγω , ὥσπερ ἁφή λέπρα ὁράω ἐν ὁ οἰκίον , καί οὐδέ πού φημί κατηγορέω τις ὁ οἰκίον ὁ ἑαυτοῦ εἶμι πρός ὁ ἱερεύς ὁ νομοθέτης εἶπον , ὥσπερ δέ μᾶλλον ἐκ ἰατρός ὁ συμβεβηκός φάρμακον ἐξαιτέω . ἐπεί δέ λεπρόομαι δίδωμι ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , φέρω τίς ὁ ἀναγγέλλω ὁ πάθος εἰμί ; τίς δέ αὖος πάλιν ὁ ἱερεύς , ὡς ἐν καλῶς θεωρέω . περίκειμαι δή οὖν ὁ ὁ ἀναγγέλλω πρόσωπον , ὁ ἅγιος προφήτης ὁ χορός , ἕ καί ἐξαγγέλλω ὁ πᾶς ἀρχιερεύς καί προστάτης ὁ ἡμέτερος Ψυχή , τουτέστι Χριστός , καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Ἰουδαῖος ἀπόνοια ὁ πάθος , καί ὁ ὁ τρόπος ἀνοσιότης καί καταφθορά οὖον μισέω καί ἀπέχθεια πρός ἐκεῖνος ποθεν , ἀλλά αἰδώς ὁ περί ὁ εὐεργέτης νικάω , καί συνομολογέω μέν οὐ ἀδακρυτί ὁ ἐκεῖνος πλημμέλημα , ἐλεέω δέ οὖν ὅμως παρακαλέω αὐτός . καί ἐγώ πάλιν εἰς οὗτος δέχομαι τρόπος τις ὁ Ἰουδαῖος οἰμώζω λέπρα , καί ἐπί αὐτός λίαν καταδάκνω ὁ μακάριος προφήτης Ἱερεμίας , διά ὅς οὗτος φημί προσεύχομαι · ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀνθίστημι ἐγώ , κύριος . Ποίησος ἐγώ ἕνεκα ὁ ὄνομα , ὅτι πολύς ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐναντίος σύ . σοί ἁμαρτάνω . ὑπομονή Ἰσραήλ , κύριος , καί σῴζω ἐν καιρός κακός . ἵνα τίς γίγνομαι ὡσεί πάροικος ἐπί ὁ γῆ , καί ὡς αὐτόχθων ἐκκλίνω εἰς κατάλυμα ; μή εἰμί ὡς ἄνθρωπος ὑπνόω , ἢ ὡς ἀνήρ μή δύναμαι σῴζω ; καί σύ ἐν ἐγώ εἰμί , κύριος , καί ὁ ὄνομα σύ ἐπικαλέω ἐπί ἐγώ , μή ἐπιλανθάνω . καί πάλιν · οἴμοι ψυχή , ὅτι ἀπόλλυμι εὐλαβής ἀπό ὁ γῆ , καί κατορθόω ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω . πάνετες εἰς αἷμα δικάζω , ἕκαστος ὁ πλησίος αὐτός ἐκθλίβω ἐκθλιβή . ἐπί ὁ κακός ὁ χείρ αὐτός ἑτοιμάζω . ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος θρήνημα ὁ προφήτης , ὁ περί ὁ λεπρόω ὁ Ἰσραήλ παραγγελία παραδέχομαι . προστάσσω γε μήv ὁ ἱερεύς ἀποσκευάζω ὁ οἰκίον φοβερός μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ πλημμέλημα ὁ ἡμέτερος ἐπισκοπή ὁ Θεός γίγνομαι . κολάζω δέ ἀνάγκη ὁ ἔνοχος εἰμί , ὅς εἄν ἤδη κακός διά οὗτος φιλάνθρωπος εἰμί , παραγγέλλω καθαρισμός ἀγαπάω καί ὁ ἐπισκήπτω νόσος ἀποσκευάζω , φθάνω τε οὗτος ὁ ἐκ ὁ ἐπίσκεψις δίκη , ὡς ἐν ὁ ἀποπλύνω ἀπό κακία ὁ Καρδία σύ , Ἱεροσόλυμα , ἵνα σῴζω . Ἕως πότε ὑπάρχω ἐν σύ διαλογισμός πόνος σύ ; Πόνος δέ διαλογισμός τις εἄν νοέω εἄν εἰκότως , ἢ ἐκεῖνος δή πάντως διά οὖν εἰς πόνος καί ὁ ἐπί ὁ πλημμέλεια δίκη εἰσέρχομαι . Ὅρας τοίνυν ἐν οὗτος ἐπιτάσσω ὁ ἱερεύς προαποσκευάζομαι ὁ αἴτιος , ἐπί ὅς εἄν νοέω ἄν τις εἰκότως ὑποπίπτω ὁ τιμωρία .