cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Num.1.3.2
β . Δράγμα μὲν οὖν , ληΐων ἀπαρχὴ , καὶ νέας σύμβολον εὐκαρπίας . Ἄρτος δὲ αὖ σίτου λοιπὸν συναγηγερμένου , καὶ εἰς τὴν ἅλωσιν σεσωρευμένου , καὶ τάχα που καὶ εἰς αὐτὰς ἀποθήκας κεκομισμένου . Ἀνάθημα δὲ τῷ Θεῷ τοῖς ἤδη κατῳκηκόσι τῆς ἐπαγγελίας τὴν γῆν , ταῦτα ποιεῖσθαι προστέταχεν , ἵνα δι’ ἀμφοῖν νοοῖτο Χριστός · ἄρτος μὲν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ζωοποιὸς , καὶ ἀπαρχὴ φυράματος τῶν εἰς καινότητα ζωῆς ἀνακτιζομένων ἐν αὐτῷ . Τοῦ μὲν γὰρ ἀρχαιοτέρου φυράματος ἀπαρχὴ γέγονεν ὁ Ἀδάμ · ἐπειδὴ δὲ τῆς δοθείσης ἀλογήσας ἐντολῆς παρώλισθεν εἰς παράβασιν , ἐπάρατος ἦν εὐθὺς , καὶ θανάτῳ καὶ φθορᾷ τὸ ἀνθρώπινον ἐν αὐτῷ κατεδικάζετο γένος . Ἀπαρχὴ δὲ Χριστὸς τοῦ δευτέρου φυράματος , ὃς καὶ διέδρα τὴν ἀρὰν , δι’ αὐτὸν δηλονότι τὸν ὑπὲρ ἡμῶν γενόμενον κατάραν . Καὶ τὸ τῆς φθορᾶς παρελαύνει κράτος , δι’ αὐτὸν δὴ πάλιν τὸν ἐλεύθερον ἐν νεκροῖς . Ἀνεβίω μὲν γὰρ πατήσας τὸν θάνατον . Μονονουχὶ δὲ καὶ ἀνάθημα λαμπρὸν καὶ δωροφορία , καὶ οἷά τις ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴ , κεκαινουργημένος εἰς ἀφθαρσίαν ἀνέβη πρὸς τὸν Πατέρα . Τοιγάρτοι τὸν ἄρτον ἐν τῇ ἁγίᾳ φέρεσθαι σκηνῇ , καὶ ἐν τοῖς Ἁγίοις τῶν ἁγίων ἀνακεῖσθαι Θεῷ , τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀναφοίτησιν ὑπεμφήνειεν ἂν , καὶ μάλα εἰκότως , τοῦ Ἐμμανουήλ . Ἀνῆλθε γὰρ οὐκ εἰς χειροποίητά ποθεν , οὔτε μὴν εἰς τὰ ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν , ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανὸν νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ὅτι δὲ , καὶ ἄρτος ἐστὶ ζωοποιὸς ὁ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄνωθεν , ἀπαλλάττει τε πρὸς τούτῳ καὶ ἁμαρτιῶν , καὶ ἀγνοημάτων ἐλευθεροῖ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἑαυτὸν ὑπὲρ αὐτῶν ἀνατιθεὶς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , συνήσεις εὖ μάλα τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασιν ὡς μόσχον ὁλοκαυτούμενον καθορῶν σφαζόμενον , καὶ ὡς χίμαρον ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων . Παραπτώματα γὰρ τίς συνήσει ; κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἄθρει δὴ ὅπως ὁ νομοθέτης τῆς ἐν νόμῳ λατρείας ὑπερκειμένην ἀσυγκρίτως τὴν διὰ Χριστοῦ κάθαρσιν ἐκάλεσεν σαφῶς . Εἰ γὰρ παρέλθητε , φησὶ , τὰ Μωσέως , καὶ τῆς νομικῆς λατρείας ἂν ἀλογήσαντες ἐντολῆς κατεφορῷντό τινες , τότε δὴ , τότε τὴν δι’ αἱμάτων ὑμῖν ἀμνησίαν ἐπικυροῦσαν εὑρήσετε , μόσχου καταθυομένου καὶ χιμάρου προσενηνεγμένου . Τοῦτο δὲ ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ . Οὐκοῦν καθορίζει μὲν ὁ νόμος τῶν παραβαινόντων τὴν κόλασιν · ἀπαλλάττει δὲ δίκης καὶ τῶν ἐξ ἀγνοίας αἰτιαμάτων ἐλευθεροῖ τὸ τίμιον αἷμα Χριστοῦ . Τέθεικε γὰρ τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα τοῦ κόσμου καταλύσῃ τὴν ἁμαρτίαν . Οὐκοῦν ὡς ἐν ἄρτῳ νοοῖτο Χριστὸς ὡς ζωὴ , καὶ ζωοποιός · ὡς ἐν μόσχῳ πάλιν ὁλοκαυτούμενος καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἑαυτὸν ἀνατιθεὶς τῷ Θεῷ καὶ Πατρί · καὶ ὡς ἐν εἴδει χιμάρου γεγονὼς δι’ ἡμᾶς ἁμαρτία , καὶ ὑπὲρ ἁμαρτιῶν σφαζόμενος . Δράγμα δὲ αὖ , καθ’ ἕτερον νοοῖτο τρόπον . Τίς δὲ καὶ οὗτός ἐστιν , ὡς ἔνι , λελέξεται . Ἀστάχυσι μὲν τοῖς ἐν ἀγρῷ παρεικάσειέ τις ἂν τὸ ἀνθρώπινον γένος , τὸ οἱονεί πως ἀνίσχον ἐκ τῆς γῆς , καὶ τὴν ἑαυτῷ πρέπουσαν περιμένον ἐκπλήρωσιν , καὶ χρόνῳ κειρόμενον ἀμῶντος θανάτου . Οὕτω καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς τοῖς ἁγίοις ἔφασκε μαθηταῖς · Οὐχ ὑμεῖς λέγετε , ὅτι ἔτι τετράμηνόν ἐστι , καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται ; Ἰδοὺ λέγω ὑμῖν · ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη . Καὶ ὁ θερίζων , μισθὸν λαμβάνει , καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον . Οὐκοῦν , ὡς ἔφην ἀρτίως , ληΐοις τοῖς ἐν ἀγρῷ παρεικαστέον εὖ μάλα τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς . Γέγονε δὲ καθ’ ἡμᾶς ὁ Χριστὸς , ἀστάχυος δίκην ἀναφὺς ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου . Ἐπεί τοι καὶ σίτου κόκκον καὶ αὐτὸν ἡμῖν ὠνόμαζε , λέγων · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν · ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , πολὺν καρπὸν φέρει . Ἀνάθημα δὲ ὥσπερ ὑπὲρ ἡμῶν γέγονε τῷ Πατρὶ , καὶ ἐν τάξει δράγματος , ὡς γῆς ἀπαρχὴ , δι’ ὧν ἐκτέτοκε , μαρτυρομένης εἰς εὐκαρπίαν . Ἄσταχύς γε μὴν νοούμενος εἶς , καθὰ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ , οὐκ ἄσταχυς εἷς , ἀλλ’ ὡς δράγμα προσάγεται , τουτέστιν , ἐκ πολλῶν ἀσταχύων , δέσμη μία . Καί τι τὸ χρῆμά ἐστιν ἀναγκαῖον εἰς ὄνησιν , καὶ μυστηρίου τύπον ἀποπληροῦν . Εἷς μὲν γάρ ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , πλὴν ὡς ἐν εἴδει δράγματος πολλοστὸς νοεῖται , καὶ ἔστι , διὰ τὸ πάντας ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς πιστεύοντας , καθ’ ἕνωσιν δὲ δηλονότι τὴν πνευματικήν . Ἐπεὶ τίνα τρόπον ὁ μακάριος γράφει Παῦλος · Ὡς συνεγηγέρμεθά τε αὐτῷ , καὶ συνεκαθίσαμεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . Ἐπειδὴ δέ ἐστι καθ’ ἡμᾶς , σύσσωμοι γεγόναμεν αὐτῷ , καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν ἑνότητα διὰ τοῦ σώματος πεπλουτήκαμεν . Ταύτῃτοί φαμεν , ὅτι πάντες ἐσμὲν ἐν αὐτῷ . Καὶ γοῦν αὐτός πού φησι πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · Θέλω , ὥσπερ ἐγὼ καὶ σὺ ἓν ἐσμὲν , οὕτω καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν . Ὡς ἂν ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἓν πνεῦμά ἐστι . Δράγμα τοίνυν ὡς πάντας ἔχων ἐν ἑαυτῷ , καὶ ὑπὲρ πάντων ἀνακείμενος , καὶ ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴ τετελειωμένης ἐν πίστει καὶ ὀφειλούσης ἤδη λοιπὸν εἰς τοὺς ἄνω καὶ ἐν οὐρανῷ κομίζεσθαι θησαυρούς . Προσκομίζεσθαι δὲ δεῖν τὸ δράγμα φησὶ τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης , ὅ ἐστι τῇ τρίτῃ . Ἀνεβίω γὰρ ἐκ νεκρῶν κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν , αὐτοῦ τε ἀναπεφοίτηκεν εἰς οὐρανὸν , εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἀληθινὴν , καὶ εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων . Ἀλλ’ ὥσπερ ἄρτος νοούμενος κατεσημαίνετο κἀν τῷ μόσχῳ τῷ πρὸς ὁλοκαύτωσιν καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας , καὶ μέν τοι καὶ ἐν χιμάρῳ τῶν ἀγνοημάτων παρεστηκότι · οὕτω δὴ πάλιν , καὶ εἰ δράγμα νοοῖτο τυχὸν , ἀλλ’ ἔστιν αὐτὸς τὸ ἐνιαύσιον πρόβατον , τουτέστι τὸ τέλειον . Παντέλειος γὰρ καὶ ἀνενδεὴς ὁ Χριστὸς ἰδίᾳ φύσει . Ἔστι δὲ πρὸς τούτῳ καὶ ἄμωμος παντελῶς . Οὐ γὰρ ἔγνωκεν ἁμαρτίαν , οὐδ’ ἔστι δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Αὐτός τε ἡ σεμίδαλις ἡ λαμπρὰ , καὶ ἐλαιόδευτος , τουτέστιν , ἡ ὡς ἐν πιότητι καὶ ἱλαρότητι ζωή . Ζῶμεν γὰρ χαίροντες ἐν αὐτῷ διὰ τὴν ἀποκειμένην ἐλπίδα , καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Πνεύματος καταρδευόμενοι χάριτι , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς ἐκεῖνο , φαμέν · Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου . Γεγόναμεν γὰρ ἠλεημένοι , διὰ πίστεως ἐν Χριστῷ , ᾧ τρόπον τινὰ καὶ συνθυμιώμεθα δευτέραν ἔχοντες τάξιν · καθάπερ ἀμέλει τὰ καλούμενα χίδρα πρὸς τὴν ἐκείνου σεμίδαλιν . Χίδρα γὰρ εἶναί φαμεν , τὰ ἐξ ὀσπρίων ἄλευρα . Ὅτι γὰρ καὶ εἰ γέγονε καθ’ ἡμᾶς οἰκονομικῶς , ὑπὲρ ἡμᾶς ὁ Χριστὸς νοοῖτ’ ἂν εἰκότως , ἐνδοιάσειεν ἂν οὐδείς . Οὐκοῦν τιμιωτέρα μὲν ἀσυγκρίτως ἡ αὐτοῦ ζωή . Ἁγία γὰρ παντελῶς καὶ ἄμωμος . Ἐν μείοσι δὲ καὶ κατόπιν τὰ καθ’ ἡμᾶς , καὶ ὡς ἐν τάξει χίδρων , ὡς πρός γε , φημὶ , τὴν ἀπὸ σίτου σεμίδαλιν . Ζωῆς δὲ τύπος σεμίδαλις . Πλὴν συναναφέρεται πρὸς τὸ θυσιαστήριον τὰ χίδρα τῇ σεμιδάλει . Συνθυμιώμεθα γὰρ , ὡς ἔφην , Χριστῷ , καὶ αὐτῷ πάντες εὐωδιάζομεν , καὶ ἐσμὲν σὺν αὐτῷ δεκτοὶ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Καὶ οἱ Χριστὸν οὐκ ἕχοντες , οὐδ’ ἄν εἰσιν ὅλως εἰς θυσίαν ἐπιτήδειοι · Χωρὶς γὰρ ἐμοῦ , φησὶν , οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν . Νία δὲ , φησὶν , οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην , ἕως ἀναφέρητε τὸ δράγμα . Οὔτε γὰρ ὁ τοῦ νόμου καιρὸς , οὔτε μὴν ὁ τῶν ἁγίων χορὸς προφητῶν τὴν νέαν εἶχε τροφὴν , τουτέστι , τὰ διὰ Χριστοῦ παιδεύματα , οὔτε μὴν αὐτὸν τὸν τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ἀνακαινισμὸν , πλὴν ὡς ἐν μόνῃ προσαγορεύσει τυχόν . Ἐπειδὴ δὲ ἀνεβίω λοιπὸν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , καὶ ὡς ἐν τάξει δράγματος , τὴν τῆς ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴν προσκεκόμικεν ἑαυτὸν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , τότε δὴ , τότε καὶ εἰς νέαν ὥσπερ ζωὴν μεταστοιχειούμεθα . Πολιτευόμεθα γὰρ εὐαγγελικῶς , Οὐκ ἐν παλαιότητι γράμματος , ἀλλ’ ἐν καινότητι Πνεύματος · δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Β . δράγμα μέν οὖν , ληΐη ἀπαρχή , καί νέος σύμβολον εὐκαρπία . Ἄρτος δέ αὖος σῖτος λοιπός συναγείρω , καί εἰς ὁ ἅλωσις σωρεύω , καί τάχα ποῦ καί εἰς αὐτός ἀποθήκη κομίζω . ἀνάθημα δέ ὁ Θεός ὁ ἤδη κατοικέω ὁ ἐπαγγελία ὁ γῆ , οὗτος ποιέω προστάσσω , ἵνα διά ἄμφω νοέω Χριστός · ἄρτος μέν ἐκ οὐρανός καί ζωοποιός , καί ἀπαρχή φύραμα ὁ εἰς καινότης ζωή ἀνακτίζω ἐν αὐτός . ὁ μέν γάρ ἀρχαῖος φύραμα ἀπαρχή γίγνομαι ὁ Ἀδάμ · ἐπεί δέ ὁ δίδωμι ἀλογέω ἐντολή παρολισθάνω εἰς παράβασις , Ἐπάρατος εἰμί εὐθύς , καί θάνατος καί φθορά ὁ ἀνθρώπινος ἐν αὐτός καταδικάζω γένος . ἀπαρχή δέ Χριστός ὁ δύο φύραμα , ὅς καί διαδιδράσκω ὁ ἀρή , διά αὐτός δηλονότι ὁ ὑπέρ ἐγώ γίγνομαι καταίρω . καί ὁ ὁ φθορά παρελαύνω κράτος , διά αὐτός δή πάλιν ὁ ἐλεύθερος ἐν νεκρός . ἀναβιόω μέν γάρ πατέω ὁ θάνατος . μονονού δέ καί ἀνάθημα λαμπρός καί δωροφορία , καί οἷος τις ἀνθρωπότης ἀπαρχή , καινουργέω εἰς ἀφθαρσία ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ . τοιγάρ ὁ ἄρτος ἐν ὁ ἅγιος φέρω σκηνή , καί ἐν ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος ἀνάκειμαι Θεός , ὁ εἰς οὐρανός ἀναφοίτησις ὑπεμφαίνω εἄν , καί μάλα εἰκότως , ὁ Ἐμμανουήλ . ἀνέρχομαι γάρ οὐ εἰς χειροποίητος πόθεν , οὔτε μήv εἰς ὁ ἀντίτυπος ὁ ἀληθινός , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ οὐρανός νῦν ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ , κατά ὁ γράφω . ὅτι2 δέ , καί ἄρτος εἰμί ζωοποιός ὁ ἐκ οὐρανός καί ἄνωθεν , ἀπαλλάσσω τε πρός οὗτος καί ἁμαρτία , καί ἀγνόημα ἐλευθερόω ὁ ἐπί ὁ γῆ , εἰς ὀσμή εὐωδία ἑαυτοῦ ὑπέρ αὐτός ἀνατίθημι ὁ Θεός καί πατήρ , συνίημι εὕω μάλα ὁ ὁ διάνοια ὄμμα ὡς μόσχος ὁλοκαυτέω καθοράω σφάζω , καί ὡς χίμαρος ὑπέρ ὁ ὁ λαός ἀγνόημα . παράπτωμα γάρ τίς συνίημι ; κατά ὁ γράφω . ἀθρέω δή ὅπως ὁ νομοθέτης ὁ ἐν νόμος λατρεία ὑπέρκειμαι ἀσύγκριτος ὁ διά Χριστός κάθαρσις καλέω σαφῶς . εἰμί γάρ παρέρχομαι , φημί , ὁ Μωσῆς , καί ὁ νομικός λατρεία εἄν ἀλογέω ἐντολή καταφορέω τις , τότε δή , τότε ὁ διά αἷμα σύ ἀμνησία ἐπικύρω εὑρίσκω , μόσχος καταθύω καί χίμαρος προσφέρω . οὗτος δέ εἰμί εἰς τύπος Χριστός . οὐκοῦν καθορίζω μέν ὁ νόμος ὁ παραβαίνω ὁ κόλασις · ἀπαλλάσσω δέ δίκη καί ὁ ἐκ ἄγνοια αἰτίαμα ἐλευθερόω ὁ τίμιος αἷμα Χριστός . τίθημι γάρ ὁ ψυχή ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ὁ κόσμος καταλύω ὁ ἁμαρτία . οὐκοῦν ὡς ἐν ἄρτος νοέω Χριστός ὡς ζωή , καί ζωοποιός · ὡς ἐν μόσχος πάλιν ὁλοκαυτέω καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἑαυτοῦ ἀνατίθημι ὁ Θεός καί πατήρ · καί ὡς ἐν εἶδος χίμαρος γίγνομαι διά ἐγώ ἁμαρτία , καί ὑπέρ ἁμαρτία σφάζω . δράγμα δέ αὖος , κατά ἕτερος νοέω τρόπος . Τῖς δέ καί οὗτος εἰμί , ὡς ἐν , λέγω . ἄσταχυς μέν ὁ ἐν ἀγρός παρεικάζω τις εἄν ὁ ἀνθρώπινος γένος , ὁ οἱονεί πως ἀνίσχω ἐκ ὁ γῆ , καί ὁ ἑαυτοῦ πρέπω περιμένω ἐκπλήρωσις , καί χρόνος κείρω ἀμάω θάνατος . οὕτως καί αὐτός ὁ Χριστός ὁ ἅγιος φάσκω μαθητής · οὐχ σύ λέγω , ὅτι ἔτι τετράμηνος εἰμί , καί ὁ θερισμός ἔρχομαι ; ἰδέ λέγω σύ · ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός , καί θεάομαι ὁ χώρα ὅτι λευκός εἰμί πρός θερισμός ἤδη . καί ὁ Θερίζων , μισθός λαμβάνω , καί συνάγω καρπός εἰς ζωή αἰώνιος . οὐκοῦν , ὡς φημί ἄρτιος , λήϊον ὁ ἐν ἀγρός παρεικαστέον εὕω μάλα ὁ ἐπί ὁ γῆ . γίγνομαι δέ κατά ἐγώ ὁ Χριστός , ἄσταχυς δίκη ἀναφύω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος . ἐπεί ὅς καί σῖτος κόκκος καί αὐτός ἐγώ ὀνομάζω , λέγω · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ · ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , πολύς καρπός φέρω . ἀνάθημα δέ ὥσπερ ὑπέρ ἐγώ γίγνομαι ὁ πατήρ , καί ἐν τάξις δράγμα , ὡς γῆ ἀπαρχή , διά ὅς ἐκτίκτω , μαρτύρομαι εἰς εὐκαρπία . ἄσταχυς γε μήv νοέω εἰμί , καθά καί ἐγώ αὐτός , οὐ ἄσταχυς εἷς , ἀλλά ὡς δράγμα προσάγω , τουτέστιν , ἐκ πολύς ἄσταχυς , δέσμη εἷς . καί τίς ὁ χρῆμα εἰμί ἀναγκαῖος εἰς ὄνησις , καί μυστήριον τύπος ἀποπληρόω . εἷς μέν γάρ εἰμί Ἰησοῦς ὁ Χριστός , πλήν ὡς ἐν εἶδος δράγμα πολλοστός νοέω , καί εἰμί , διά ὁ πᾶς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πιστεύω , κατά ἕνωσις δέ δηλονότι ὁ πνευματικός . ἐπεί τίς τρόπος ὁ μακάριος γράφω Παῦλος · ὡς συγγηρέω τε αὐτός , καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος . ἐπεί δέ εἰμί κατά ἐγώ , σύσσωμος γίγνομαι αὐτός , καί ὁ πρός αὐτός ἑνότης διά ὁ σῶμα πλουτέω . Ταύτῃτοί φημί , ὅτι πᾶς εἰμί ἐν αὐτός . καί γοῦν αὐτός πού φημί πρός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί Θεός · ἐθέλω , ὥσπερ ἐγώ καί σύ εἷς εἰμί , οὗτος καί αὐτός ἐν ἐγώ . ὡς εἄν ὁ κολλάω ὁ κύριος , εἷς πνεῦμα εἰμί . δράγμα τοίνυν ὡς πᾶς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί ὑπέρ πᾶς ἀνάκειμαι , καί ἀνθρωπότης ἀπαρχή τελειόω ἐν πίστις καί ὀφείλω ἤδη λοιπός εἰς ὁ ἄνω καί ἐν οὐρανός κομίζω θησαυρός . προσκομίζω δέ δήω ὁ δράγμα φημί ὁ ἐπαύριον ὁ πρῶτος , ὅς εἰμί ὁ τρίτος . ἀναβιόω γάρ ἐκ νεκρός κατά ὁ τρίτος ἡμέρα , αὐτός τε ἀναφοιτάω εἰς οὐρανός , εἰς ὁ σκηνή ὁ ἀληθινός , καί εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος . ἀλλά ὥσπερ ἄρτος νοέω κατασημαίνω ἐν ὁ μόσχος ὁ πρός ὁλοκαύτωσις καί εἰς ὀσμή εὐωδία , καί μέν ὅς καί ἐν χίμαρος ὁ ἀγνόημα παρίστημι · οὗτος δή πάλιν , καί εἰμί δράγμα νοέω τυγχάνω , ἀλλά εἰμί αὐτός ὁ ἐνιαύσιος πρόβατον , τουτέστι ὁ τέλειος . Παντέλειος γάρ καί ἀνενδεής ὁ Χριστός ἴδιος φύσις . εἰμί δέ πρός οὗτος καί ἄμωμος παντελῶς . οὖον γάρ γιγνώσκω ἁμαρτία , οὐδέ εἰμί δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . αὐτός τε ὁ σεμίδαλις ὁ λαμπρός , καί ἐλαιόδευτος , τουτέστιν , ὁ ὡς ἐν πιότης καί ἱλαρότης ζωή . ζάω γάρ χαίρω ἐν αὐτός διά ὁ ἀπόκειμαι ἐλπίς , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα καταρδεύω χάρις , κατά ὁ ἐν ψαλμός ἐκεῖνος , φημί · λιπάνω ἐν ἔλαιον ὁ κεφαλή ἐγώ . γίγνομαι γάρ ἐλεέω , διά πίστις ἐν Χριστός , ὅς τρόπος τις καί συνθυμιάω δύο ἔχω τάξις · καθάπερ ἀμελέω ὁ καλέω χῖδρον πρός ὁ ἐκεῖνος σεμίδαλις . χῖδρον γάρ εἰμί φημί , ὁ ἐκ ὄσπριον ἄλευρον . ὅτι2 γάρ καί εἰμί γίγνομαι κατά ἐγώ οἰκονομικός , ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός νοέω εἄν εἰκότως , ἐνδοιάζω εἄν οὐδείς . οὐκοῦν τίμιος μέν ἀσύγκριτος ὁ αὐτός ζωή . Ἁγία γάρ παντελῶς καί ἄμωμος . ἐν μείων δέ καί κατόπιν ὁ κατά ἐγώ , καί ὡς ἐν τάξις χῖδρον , ὡς πρός γε , φημί , ὁ ἀπό σῖτος σεμίδαλις . Ζωή δέ τύπος σεμίδαλις . πλήν συναναφέρω πρός ὁ θυσιαστήριον ὁ χῖδρον ὁ σεμίδαλις . Συνθυμιάω γάρ , ὡς φημί , Χριστός , καί αὐτός πᾶς εὐωδιάζω , καί εἰμί σύν αὐτός δεκτός ὁ Θεός καί πατήρ . καί ὁ Χριστός οὐ ἔχω , οὐδέ ἄν εἰμί ὅλως εἰς θυσία ἐπιτήδειος · Χωρὶς γάρ ἐγώ , φημί , οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . Νία δέ , φημί , οὖον ἐσθίω ἠώς εἰς αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἠώς ἀναφέρω ὁ δράγμα . οὔτε γάρ ὁ ὁ νόμος καιρός , οὔτε μήv ὁ ὁ ἅγιος χορός προφήτης ὁ νέος ἔχω τροφή , τουτέστι , ὁ διά Χριστός παίδευμα , οὔτε μήv αὐτός ὁ ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἀνακαινισμός , πλήν ὡς ἐν μόνος προσαγορεύω τυγχάνω . ἐπεί δέ ἀναβιόω λοιπός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὡς ἐν τάξις δράγμα , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀπαρχή προσκομίζω ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ , τότε δή , τότε καί εἰς νέος ὥσπερ ζωή μεταστοιχειόω . πολιτεύω γάρ εὐαγγελικός , οὐ ἐν παλαιότης γράμμα , ἀλλά ἐν καινότης πνεῦμα · διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .