cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Dt.1.2.2
β . Τίς γὰρ ὅλως , ἢ πρὸς τίνας νοοῖτ’ ἂν γεγονὼς ὁ πόλεμος ; καὶ τίς ἡ καλὴ τῷ εἴδει καὶ εὐπρεπεστάτη γυνή ; τί δὲ δὴ αὖ τὸ ἀποψιλοῦσθαι μὲν αὐτὴν τῆς κεφαλῆς τὴν τρίχα ; ἀπαλλάττεσθαι δὲ καὶ ὀνύχων , καὶ τῶν τῆς αἰχμαλωσίας ἐσθημάτων ; Οὐκοῦν , καθάπερ ἤδη προεῖπον , οἷά τις αἰχμάλωτος ἐθήτευσεν Αἰγυπτίοις ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγή . Καθίκοντο μὲν γὰρ οἱ πατέρες εἰς Αἴγυπτον , λιμοῦ κατωθήσαντος , ἐν ἀρχαῖς . Ἐπειδὴ δὲ μακρὸς διϊππεύσας χρόνος , ἁδροὺς καὶ εὐτολμωτάτους , καὶ ἀριθμοῦ κρείττονας ἐπετέλει λοιπὸν , περιδεεῖς ἦσαν Αἰγύπτιοι , μὴ ἄρα τῷ πλήθει θαρσήσαντες καταστρατεύοιντο μὲν αὐτῶν , ὑπὸ χεῖρα δὲ ποιοῖντο τὴν σφῶν τοὺς πάλαι κεκρατηκότας . Ἐντεῦθεν ὁ Ἰσραὴλ τοῖς εἰς πλινθείαν ἱδρῶσιν οὐ μετρίως κατῃκίζετο . Πλὴν ἠλέει Θεός . Πεπολέμηκεν γὰρ , ὡς ἔφην , πλεονεκτοῦσιν οὐ φορητῶς τοῖς Αἰγυπτίων δεσμοῖς , ἐξείλετο καὶ νενίκηκεν . Εἶδεν ἐν τῇ προνομῇ τὴν δορύληπτον Ἱερουσαλὴμ , ἤτοι τὴν τῶν Ἰουδαίων πληθὺν τῷ τῆς πατρῴας εὐγενείας διαστίλβουσαν κάλλει · καλὴ γὰρ καὶ ἀξιάγαστος διὰ τοὺς πατέρας . Ἐπειδὴ δὲ τεθέαται καὶ ἐπεθύμησεν αὐτῆς , τουτέστιν , ἀξιέραστον ἐποιήσατο , μονονουχὶ δὲ καὶ συνοικῆσαι θελήσας , καὶ ἀγαθῶν σπουδασμάτων αὐτὴν ἀποδεῖξαι μητέρα , εἰσήγαγεν εἰς τὸν ἴδιον οἶκον . Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; Ἔπηξεν ἐν τῇ ἐρήμῳ τὴν ἁγίαν σκηνὴν , ἵνα ταῖς κατὰ νόμον θυσίαις , καὶ ταῖς ἐν τύπῳ λατρείαις παιδαγωγουμένη , μανθάνῃ κατὰ βραχὺ τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Παιδαγωγὸς γὰρ ὁ νόμος ἐπὶ Χριστὸν , ὡς γοῦν ὁ μακάριος ἔφη Παῦλος . Εἰσοικισάμενος καὶ ἐξύρησε , καὶ ὀνύχων ἀπήλλαξε , καὶ τῶν τῆς αἰχμαλωσίας ἀμφίων . Κεφαλὴν μὲν οὖν , τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν κατείθισταί πως εἰς νοῦ ποιεῖσθαι δήλωσιν · τρίχας δὲ τὰς ἐν αὐτῇ τοῖς εἰς νοῦν παρεικάζει νοήμασιν . Οὐκοῦν ἡ ξύρησις τῶν τριχῶν τὴν ἐννοιῶν ἀπόθεσιν εὖ μάλα παραδηλοῖ · ὃ δὴ καὶ λελυτρωμένος ὁ ἀρχαῖος Ἰσραὴλ πληροῦν ἐπετάττετο , Θεοῦ λέγοντος ἐναργῶς διὰ τοῦ πανσόφου Μωσέως · Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι , πλὴν ἐμοῦ . Καὶ πάλιν · Οὐ ποιήσεις οὕτω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου . Τὰ γὰρ βδελύγματα ἃ Κύριος ἐμίσησεν , ἐποίησαν τοῖς θεοῖς αὐτῶν . Ἐν Αἰγύπτῳ μὲν γὰρ ποιούμενοι τὰς διατριβὰς , ἑτέρας εἶχον ἐννοίας , μυρίους εἶναι νομίζοντες τοὺς θεοὺς , καὶ τῇ κτίσει τὸ σέβας παρὰ τῷ Κτίστῃ ἀνάπτοντες · ξύλοις τε καὶ λίθοις ἀνατιθέντες τὴν δόξαν . Ἐπειδὴ δὲ κέκληνται διὰ Μωσέως εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ τοῦ κατὰ φύσιν ἀληθοῦς καὶ μόνου , πῶς ἔστιν ἀμφιβάλλειν ὅτι καὶ ἑτέρων αὐτοῖς ἐννοιῶν καινότητα πάντη τε καὶ πάντως εἰσεκόμισεν ὁ καιρός ; Τοῦτο καὶ ἡμῖν ἐπείγεσθαι κατορθοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος προστέταχε λέγων · Μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ · ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινίσει τοῦ νοὸς ὑμῶν , εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον . Τὸ μὲν οὖν ψιλοῦσθαι τὴν κεφαλὴν ταυτὶ δή που πάντως ὑπεμφήνειεν ἄν . Τὸ δὲ δὴ καὶ ὀνύχων ἀπαλλάττεσθαι μακρῶν , ῥύπου καὶ ἀκαθαρσίας ἀποβολὴν ἀπαινίττεται . Ῥιπῶσι γὰρ λίαν οἱ τῆς χρείας εὐμηκεστέρους τοὺς ὄνυχας ἔχειν , οὐκ οἶδ’ ὅπως ἠγαπηκότες . Ἀποφοιτᾷν ἔδει τὸν Ἰσραὴλ , τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειότητος ἠξιωμένον , οὐκ ἂν ἐνδοιάσειέ τις , ἀνακεκραγότος τοῦ νόμου σαφῶς · Οὐ φονεύσεις , οὐ μοιχεύσεις , οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ · καὶ ὅσα τούτοις συνήρμοσται . Τὰ δὲ τῆς αἰχμαλωσίας ἱμάτια , φαίην ἂν ἔγωγε τῆς δουλείας τὸ σχῆμα , καὶ τῆς ἐν φαυλότητι πολιτείας ἀναγράφειν τοὺς τύπους . Ὑπενηλλαγμένη μὲν γὰρ τοῖς τοῦ διαβόλου θελήμασι , καὶ ταῖς ἐκείνου πλεονεξίαις ὑποφέρουσα τὸν αὐχένα , ἄμφιον ὥσπερ τι διεῤῥωγὸς καὶ ῥυπῶν τὴν φιλοσαρκίαν ἐδέχετο . Ἐπειδὴ δὲ λελύτρωτο νόμῳ , καὶ τὰ ἀμείνω κατεπαιδεύετο φρονεῖν τε καὶ δρᾷν , τῆς ἀρχαίας φαυλότητος ἀπεδύσατο τὰ ἐγκλήματα , καὶ οἷά τινα χιτῶνα λαμπρὸν τὴν διὰ νόμου παίδευσιν ἑαυτῷ περιθεὶς διετέλει λοιπόν . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἔστιν , ὃ δὴ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀναπείθει δρᾷν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , λέγων οὕτως · Ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ , καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν . Ἀπαμφιεννύμεθα δὲ καὶ ἐν τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι , μονονουχὶ παραῤῥίπτοντες τῷ Σατανᾷ τὰ τῆς αἰχμαλωσίας ἱμάτια . Οὕτω τε λοιπὸν αὐτὸν ἐνδυσάμενοι τὸν Ἐμμανουὴλ ἀνατίθεμεν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὰ χαριστήρια λέγοντες · Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ · ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου , καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης . Ἔφη δὲ πάλιν νομοθέτης ὣν ὁ Παῦλος · Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίαν . Ὁρᾷς ὅπως ἀπαμφιεννύμενοι τὰ σαρκὸς ὡς αἰχμαλωσίας ἱμάτια λαμπρῷ καὶ θείῳ περιβλήματι κεχρήμεθα τῷ Χριστῷ . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ τῆς εὐφροσύνης χιτὼν , καὶ τὸ τῆς σωτηρίας ἱμάτιον . Κατεψιλωμένη δὴ οὖν τὴν τρίχα , καὶ περιῃρημένη , φησὶν , ὄνυχάς τε τοὺς ῥυποῦντας καὶ μακροὺς , καὶ τὰ τῆς αἰχμαλωσίας ἐσθήματα , τότε δὴ , τότε τὸ σὸν οἰκήσει δωμάτιον , καὶ εἰσοικισθήσεται μὲν ὡς ἐν τάξει τῆς γεγαμημένης . Πλὴν κλαύσεται τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μηνὸς ἡμέρας , τουτέστι , τῶν οἴκοι διαμεμνήσεται . Καὶ μετὰ τοῦτο εἰσελεύσῃ πρὸς αὐτὴν , καὶ ἔσται σου γυνή . Δεῖν γὰρ οἶμαι τοὺς εἰς οἰκειότητα κεκλημένους τὴν ὡς πρὸς Θεὸν , ἀτόπων μὲν ἐννοιῶν καὶ εἰκαίων ἐνθυμημάτων τῶν ἐπί γε τῷ πλημμελεῖσθαί φημι καὶ ῥύπου παντὸς τὸν νοῦν ἀπαλλάττοντας , καὶ ὡς ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος , τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης , προσεδρεύειν ἀπερισπάστως τῷ τετηρηκότι , καὶ εἰς οἰκειότητα τὴν πατρικὴν παραδεξαμένῳ Θεῷ . τὸ γὰρ προσεδρεύειν ἀπερισπάστως παραδηλώσειεν ἂν , οἶμαί που , τὸ καθίσαι ἐν τῇ οἰκίᾳ σου . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Δαβὶδ , ἄριστόν τε καὶ ὀνησιφόρον ἀληθῶς τὸ χρῆμα εἰδώς · Μίαν ᾐτησάμην , φησὶ , παρὰ Κυρίου , ταύτην ἐκζητήσω , τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου · τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα Κυρίου , καὶ ἐπισκήπτεσθαι τὸν ναὸν τὸν ἅγιον αὐτοῦ . Σημεῖον δ’ ἂν γένοιτο καὶ μάλα σαφὲς , τοῦ καὶ ἐρηρεῖσθαι τὸν νοῦν , ἀναπεπλῆσθαί τε καὶ ἀγάπης τῆς εἰς Θεὸν , τὸ δεῖν οἴεσθαι καὶ τοῦτο διὰ παντὸς ταῖς θείαις αὐλαῖς ἐμφιλοχωρεῖν . Πλὴν οὐκ ἠγνόησε τῆς ἀνθρώπου διανοίας τὸ μέτρον ὁ Δημιουργός . Πῶς γὰρ ἢ πόθεν ; Εἴπερ ἐστὶν ἀληθὴς ὁ λέγων , ὅτι Αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν . Ἀποφοιτῶντες μὲν γὰρ τῆς ἐν κόσμῳ ζωῆς , καὶ τῶν τῆς φιλοσαρκίας παθῶν τὸν νοῦν ὑπεξάγοντες , οὐκ εἰσάπαν ἀνεγκλήτως τοῦτο ποιεῖν εἰθίσμεθα . Ἀσθενοῦμεν δέ πως ἐν ἀρχαῖς , καὶ ὑποφέρεται μὲν ὁ νοῦς ταῖς εἰς τὸ φαῦλον ἡδοναῖς . Διολισθήσει δ’ ἂν εὐκόλως τῶν ἐν κόσμῳ περισπασμῶν εἰς ἀνάμνησιν · μονονουχὶ δὲ καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν οἰκειότητα πολὺ δὴ λίαν ἀσπάζεται · κἂν εἰ κατάγχοι τυχὸν ὁ νόμος , καὶ ἀνόπιν ὥσπερ ἀνασυράζοι Θεὸς εἰς προφερεστέραν ἡμᾶς καὶ ἀσυγκρίτως ἀμείνω μετακομίζων ζωήν . Ἐπειδὴ γάρ ἐστιν ἀνάντης ἡ ἀρετὴ , λειοτάτη δὲ ὥσπερ ἡ εἰς τὸ φαῦλον ἡμᾶς ἀποφέρουσα τρίβος , ταύτῃ τοι τὸ πονεῖν διωθούμενοι , τὴν ἑτέραν ἴμεν εὐκόλως . Τί τοίνυν φησὶν ὁ νόμος ; Κλαύσεται τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα μηνὸς ἡμέρας · τουτέστιν , οὐκ εὐθὺς ἀσπαστὸν ποιήσεται τὸ τὴν σὴν ἑστίαν οἰκεῖν · διαμέμνηται δὲ τῶν οἴκοι βραχύ . Συμβαίνει δὲ τοῦτο τοῖς ἐμπίπτουσιν εἰς αἰχμαλωσίαν οἳ κἂν εἰ γένοιντο τυχὸν παρὰ τοῖς ἔχουσιν ἐν τιμῇ , κἂν εἰ παρακέοιτό πως αὐτοῖς τὸ τρυφᾷν ἀφθόνως , ἀλλ’ οὖν οἴκου καὶ γεγενηκότων πόλεώς τε τῆς σφῶν , ἐφίενται πάλιν καὶ οὐδὲν ἧττόν εἰσι τῶν ἰδίων μνήμονες , καὶ δακρυῤῥοοῦσιν ἔσθ’ ὅτε , πόνου καὶ ἀνίας τὸν οἰκεῖον ἀναπιμπλάντος νοῦν , ὅτι τῆς ἐνεγκούσης ἐστέρηνται . Τοῦτο συνέβη παθεῖν ταῖς Ἰουδαίων ἀγέλαις . Λελύτρωνται μὲν γὰρ ἐξ Αἰγύπτου καὶ πικρᾶς δουλείας ἐξῃρημένοι , κέκληνται παρὰ Θεοῦ πρὸς τὴν ἄνωθεν αὐτοῖς καὶ ἐκ πατέρων ἐλευθερίαν , ἀλλ’ ἦσαν καὶ οὕτω τῶν ἐν Αἰγύπτῳ μνήμονες · καὶ ἔκλαιον λέγοντες · Ὄφελον ἀπεθάνομεν πληγέντες ὑπὸ Κυρίου ἐν γῇ Αἰγύπτῳ . Κατεπεφύοντο δὲ καὶ Μωσέως , λέγοντες · Ἵνα τί ἐξήγαγες ἡμᾶς , ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ; Ὅτι τοίνυν ἀνάγκη τῆς ἐπαράτου φιλοσαρκίας , καὶ τῆς εἰς κόσμον ζωῆς ἀπαλλαττομένους , δυσαποσπάστως ἔχειν ἐν ἀρχαῖς , καὶ ζητεῖν ἔσθ’ ὅτε τὰ ἐν αὐτῷ , πλαγίως ἡμῖν ὑπεμφαίνει λέγων ὁ νομοθέτης , ὅτι Κλαύσεται τὸν πατέρα καὶ μητέρα μηνὸς ἡμέρας . Καὶ οὐ δὴ πού φαμεν ὅτι κλαίειν αὐτοὺς προστέταχε · συγχωρεῖ δὲ μᾶλλον , καὶ ἀσθενούντων ἀνέχεται . Καὶ ἀνίεσθαι δεῖν ἔφη τοῖς πεπονθόσι αὐτὸ τὰ ἐγκλήματα , διά τοι τὸ οὔπω κεκτῆσθαι τὸ τληπαθές . Καὶ γοῦν συγκεχώρηκε τοῦ πάθους κατὰ τὴν ἔρημον τῇ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγῇ , καὶ οὐκ εἰς ἅπαν ὠλόθρευσε τοὺς ἡμαρτηκότας , εἰ καὶ ἠγανάκτει χρησίμως . Ὅτι γὰρ οὐκ ἀεὶ συγκεχώρηκεν ἀῤῥωστεῖν , καὶ τῆς ἀρχαίας ἡμᾶς οἰκειότητος , τῆς ἐν κόσμῳ φημὶ μνήμας εἰσδέχεσθαι , παρέδειξεν ἐναργῶς , χρόνους τῷ κλαίειν ἀπονέμων οὐ μακρούς · μηνὸς γὰρ ἡμέρας , τουτέστι καιροῦ περίοδον βραχεῖάν τινα καὶ συνεσταλμένην . Τοιοῦτόν τινα νοῦν , καὶ θεῖος ἡμῖν Μελῳδὸς εἰσκεκόμικεν εἰπὼν πρὸς τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν · Ἄκουσον , θύγατερ , καὶ ἴδε , καὶ κλίνον τὸ οὖς σου , καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου , καὶ οἴκου τοῦ πατρός σου · ὅτι ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου . — Κλαύσασα τοίνυν τὸν πατέρα , φησὶν , καὶ τὴν μητέρα μηνὸς ἡμέρας , ἔσται σου τότε γυνή . Ἀπαλλαττόμενοι γὰρ , ὡς ἔφην , τῆς ἐν κόσμῳ ζωῆς , τότε δὴ , τότε Θεῷ κολλώμεθα , καθ’ ἕνωσιν δηλονότι τὴν πνευματικήν . Ὁ γὰρ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἓν πνεῦμά ἐστιν . Ἀλλ’ ἔσται , φησὶν , Ἐὰν μὴ θέλῃς αὐτὴν , ἐξαποστελεῖς αὐτὴν ἐλευθέραν , καὶ πράσει οὐ πραθήσεται ἀργυρίου . Ὅτε γὰρ δεδυσσέβηκεν ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ , καὶ αὐτῷ τὰς χεῖρας ἐπαφεῖσα Χριστῷ , ὅτι πεπαρῴνηκεν εἰς τὸν ἑαυτῆς Δεσπότην , τότε μεμίσηται , καὶ γέγονεν ἀνεθέλητος · μονονουχὶ δὲ καὶ τῆς θείας τε καὶ ἱερᾶς ἑστίας ἐξεπέμπετο . Πλὴν εἰς δουλείαν οὐ παραδέδοται , οὐδὲ οἷον πεπραμένη τῷ Σατανᾷ , τοῖς ἐκείνου θελήμασι παντελῶς ὑπενήνεκται · οὐ γὰρ λελάτρευκεν εἰδώλοις , καίτοι τῆς εἰς Χριστὸν οἰκειότητος ἀπολισθήσας ὁ Ἰσραήλ . Ἀπομεμένηκε δὲ τὸν ἕνα καὶ φύσει Θεὸν ὁμολογῶν τε καὶ προσκυνῶν , καὶ ἀγάπην τετήρηκε τὴν εἰς Μωσέα καὶ νόμον · οὐ γὰρ ἠθέτησεν αὐτὸν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , ὅτι τῆς πρὸς αὐτὸν οἰκειότητος ἠξιώθη ποτέ . Τοῦτο γὰρ ἡμᾶς διδάσκει λέγων · Οὐκ ἀθετήσεις αὐτὴν ὅτι ἐταπείνωσας αὐτήν . Ταπείνωσιν γὰρ ἐνταῦθά φησι τὴν διαπαρθένευσιν , ἤτοι τῆς πνευματικῆς συναφείας τὸν τρόπον , δῆλον δὲ ὅτι τῆς ἐν Χριστῷ · δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ , καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Β . Τῖς γάρ ὅλως , ἢ πρός τίς νοέω εἄν γίγνομαι ὁ πόλεμος ; καί τίς ὁ κάλως ὁ εἶδος καί εὐπρεπής γυνή ; τίς δέ δή αὖος ὁ ἀποψιλόω μέν αὐτός ὁ κεφαλή ὁ θρίξ ; ἀπαλλάσσω δέ καί ὄνυξ , καί ὁ ὁ αἰχμαλωσία ἔσθημα ; οὐκοῦν , καθάπερ ἤδη προεῖπον , οἷος τις αἰχμάλωτος θητεύω Αἰγύπτιος ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή . καθικνέομαι μέν γάρ ὁ πατήρ εἰς Αἴγυπτος , λιμός κατοικέω , ἐν ἀρχή . ἐπεί δέ μακρός διιππεύω χρόνος , ἁδρός καί εὔτολμος , καί ἀριθμός ἀγαθός ἐπιτελέω λοιπός , περιδεής εἰμί Αἰγύπτιος , μή ἄρα ὁ πλῆθος θαρσέω καταστρατεύω μέν αὐτός , ὑπό χείρ δέ ποιέω ὁ σφεῖς ὁ πάλαι κρατέω . ἐντεῦθεν ὁ Ἰσραήλ ὁ εἰς πλινθεία ἱδρόω οὖον μέτριος καταικίζω . πλήν ἐλεέω Θεός . πολεμέω γάρ , ὡς φημί , πλεονεκτέω οὖον φορητός ὁ Αἰγύπτιος δεσμός , ἐξαιρέω καί νικάω . εἶδον ἐν ὁ προνομή ὁ δορύληπτος Ἱεροσόλυμα , ἤτοι ὁ ὁ Ἰουδαῖος πληθύς ὁ ὁ πατρῷος εὐγένεια διαστίλβω κάλλος · κάλως γάρ καί ἀξιάγαστος διά ὁ πατήρ . ἐπεί δέ θεάομαι καί ἐπιθυμέω αὐτός , τουτέστιν , ἀξιέραστος ποιέω , μονονού δέ καί συνοικέω ἐθέλω , καί ἀγαθός σπούδασμα αὐτός ἀποδείκνυμι μήτηρ , εἰσάγω εἰς ὁ ἴδιος οἶκος . καί τίς δή οὗτος εἰμί ; πήγνυμι ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ ἅγιος σκηνή , ἵνα ὁ κατά νόμος θυσία , καί ὁ ἐν τύπος λατρεία παιδαγωγέω , μανθάνω κατά βραχύς ὁ Χριστός μυστήριον . Παιδαγωγός γάρ ὁ νόμος ἐπί Χριστός , ὡς γοῦν ὁ μακάριος φημί Παῦλος . εἰσοικίζω καί ξυρέω , καί ὄνυξ ἀπαλλάσσω , καί ὁ ὁ αἰχμαλωσία Ἀμφίων . Κεφαλή μέν οὖν , ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν κατεθίζω πως εἰς νόος ποιέω δήλωσις · θρίξ δέ ὁ ἐν αὐτός ὁ εἰς νόος παρεικάζω νόημα . οὐκοῦν ὁ ξύρησις ὁ θρίξ ὁ ἔννοια ἀπόθεσις εὕω μάλα παραδηλόω · ὅς δή καί λυτρόω ὁ ἀρχαῖος Ἰσραήλ πληρόω ἐπιτάσσω , Θεός λέγω ἐναργής διά ὁ πάνσοφος Μωσῆς · οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος , πλήν ἐγώ . καί πάλιν · οὖον ποιέω οὗτος κύριος ὁ Θεός σύ . ὁ γάρ βδέλυγμα ὁ Κύριος μισέω , ποιέω ὁ θεός αὐτός . ἐν Αἴγυπτος μέν γάρ ποιέω ὁ διατριβή , ἕτερος ἔχω ἔννοια , μυρίος εἰμί νομίζω ὁ θεός , καί ὁ κτίζω ὁ σέβας παρά ὁ Κτίστης ἀνάπτω · ξύλον τε καί λίθος ἀνατίθημι ὁ δόξα . ἐπεί δέ καλέω διά Μωσῆς εἰς ἐπίγνωσις ὁ Θεός ὁ κατά φύσις ἀληθής καί μόνος , πῶς εἰμί ἀμφιβάλλω ὅτι καί ἕτερος αὐτός ἔννοια καινότης πάντῃ τε καί πάντως εἰσκομίζω ὁ καιρός ; οὗτος καί ἐγώ ἐπείγω κατορθόω ὁ θεσπέσιος Παῦλος προστάσσω λέγω · μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος · ἀλλά μεταμορφόω ὁ ἀνακαίνισις ὁ νόος σύ , εἰς ὁ δοκιμάζω σύ τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός ὁ ἀγαθός καί Εὐάρεστον καί τέλειος . ὁ μέν οὖν ψιλόω ὁ κεφαλή οὗτος δή ποῦ πάντως ὑπεμφαίνω ἄν . ὁ δέ δή καί ὄνυξ ἀπαλλάσσω μακρός , ῥύπος καί ἀκαθαρσία ἀποβολή ἀπαίνομαι . ῥίπτω γάρ λίαν ὁ ὁ χρεία εὐμήκης ὁ ὄνυξ ἔχω , οὐ οἶδα ὅπως ἀγαπάω . ἀποφοιτάω ἐσθίω ὁ Ἰσραήλ , ὁ πρός θεός οἰκειότης ἀξιόω , οὐ εἄν ἐνδοιάζω τις , ἀνακράζω ὁ νόμος σαφῶς · οὖον φονεύω , οὖον μοιχεύω , οὖον ψευδομαρτυρέω κατά ὁ πλησίος σύ μαρτυρία ψευδής · καί ὅσος οὗτος συναρμόζω . ὁ δέ ὁ αἰχμαλωσία ἱμάτιον , φημί εἄν ἔγωγε ὁ δουλεία ὁ σχῆμα , καί ὁ ἐν φαυλότης πολιτεία ἀναγράφω ὁ τύπος . Ὑπενηλλαγμένη μέν γάρ ὁ ὁ διάβολος θέλημα , καί ὁ ἐκεῖνος πλεονεξία ὑποφέρω ὁ αὐχήν , ἄμφιον ὥσπερ τίς διαρρήγνυμι καί ῥυπάω ὁ φιλοσαρκία δέχομαι . ἐπεί δέ λυτρόω νόμος , καί ὁ ἀγαθός καταπαιδεύω φρονέω τε καί δράω , ὁ ἀρχαῖος φαυλότης ἀποδύω ὁ ἔγκλημα , καί οἷος τις χιτών λαμπρός ὁ διά νόμος παίδευσις ἑαυτοῦ περιτίθημι διατελέω λοιπός . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί , ὅς δή καί ἐγώ αὐτός ἀναπείθω δράω ὁ θεσπέσιος Παῦλος , λέγω οὕτως · ἀπεκδύομαι ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ πρᾶξις αὐτός , καί ἐνδύω ὁ νέος ὁ ἀνακαινόω κατά εἰκών ὁ κτίζω αὐτός . Ἀπαμφιέννυμι δέ καί ἐν ὁ ἅγιος βάπτισμα , μονονού παραρίπτω ὁ Σατανᾶς ὁ ὁ αἰχμαλωσία ἱμάτιον . οὕτως τε λοιπός αὐτός ἐνδύω ὁ Ἐμμανουήλ ἀνατίθημι ὁ Θεός καί πατήρ ὁ χαριστήριος λέγω · ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος · ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος , καί χιτών Εὐφρόσυνος . φημί δέ πάλιν νομοθέτης ἐάν ὁ Παῦλος · ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία . ὁράω ὅπως ἀπαμφιέννυμι ὁ σάρξ ὡς αἰχμαλωσία ἱμάτιον λαμπρός καί θεῖον περίβλημα χράομαι ὁ Χριστός . αὐτός γάρ εἰμί ὁ ὁ Εὐφρόσυνος χιτών , καί ὁ ὁ σωτηρία ἱμάτιον . κατεψιλαω δή οὖν ὁ θρίξ , καί περιλέγω , φημί , ὄνυξ τε ὁ ῥύπτω καί μακρός , καί ὁ ὁ αἰχμαλωσία ἔσθημα , τότε δή , τότε ὁ σός οἰκέω δωμάτιον , καί εἰσοικίζω μέν ὡς ἐν τάξις ὁ γαμέω . πλήν καλέω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ μείς ἡμέρα , τουτέστι , ὁ οἴκοι διαμένω . καί μετά οὗτος εἰσέρχομαι πρός αὐτός , καί εἰμί σύ γυνή . δήω γάρ οἴομαι ὁ εἰς οἰκειότης καλέω ὁ ὡς πρός θεός , ἄτοπος μέν ἔννοια καί εἰκαῖος ἐνθύμημα ὁ ἐπί γε ὁ πλημμελέω φημί καί ῥύπος πᾶς ὁ νόος ἀπαλλάσσω , καί ὡς ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος , ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη , προσεδρεύω ἀπερίσπαστος ὁ τηρέω , καί εἰς οἰκειότης ὁ πατρικός παραδείκνυμι Θεός . ὁ γάρ προσεδρεύω ἀπερίσπαστος παραδηλόω εἄν , οἴομαι ποῦ , ὁ καθίζω ἐν ὁ οἰκίον σύ . καί γοῦν ὁ μακάριος Δαυίδ , ἄριστον τε καί Ὀνησιφόρον ἀληθής ὁ χρῆμα οἶδα · μία αἰτέω , φημί , παρά κύριος , οὗτος ἐκζητέω , ὁ κατοικέω ἐγώ ἐν οἶκος κύριος πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή ἐγώ · ὁ θεωρέω ἐγώ ὁ τερπνότητα κύριος , καί ἐπισκήπτω ὁ ναός ὁ ἅγιος αὐτός . σημεῖον δέ εἄν γίγνομαι καί μάλα σαφής , ὁ καί ἐρείδω ὁ νόος , ἀναπίμπλημι τε καί ἀγάπη ὁ εἰς θεός , ὁ δήω οἴομαι καί οὗτος διά πᾶς ὁ θεῖος αὐλή ἐμφιλοχωρέω . πλήν οὐ ἀγνοέω ὁ ἄνθρωπος διάνοια ὁ μέτρον ὁ Δημιουργός . Πῶς γάρ ἢ πόθεν ; εἴπερ εἰμί ἀληθής ὁ λέγω , ὅτι αὐτός γιγνώσκω ὁ πλάσμα ἐγώ . ἀποφοιτάω μέν γάρ ὁ ἐν κόσμος ζωή , καί ὁ ὁ φιλοσαρκία πάθος ὁ νόος ὑπεξάγω , οὐ εἰσάπαν ἀνέγκλητος οὗτος ποιέω ἐθίζω . ἀσθενέω δέ πως ἐν ἀρχή , καί ὑποφέρω μέν ὁ νόος ὁ εἰς ὁ φαῦλος ἡδονή . διολισθαίνω δέ εἄν εὐκόλως ὁ ἐν κόσμος περισπασμός εἰς ἀνάμνησις · μονονού δέ καί ὁ πρός αὐτός οἰκειότης πολύς δή λίαν ἀσπάζομαι · κἀν εἰμί κατάγχω τυγχάνω ὁ νόμος , καί ἀνόπιν ὥσπερ ἀνασύρω θεός εἰς προφερής ἐγώ καί ἀσύγκριτος ἀγαθός μετακομίζω ζωή . ἐπεί γάρ εἰμί ἀνάντης ὁ ἀρετή , λεῖος δέ ὥσπερ ὁ εἰς ὁ φαῦλος ἐγώ ἀποφέρω τρίβος , οὗτος ὅς ὁ πονέω διωθέω , ὁ ἕτερος εἶμι εὐκόλως . τις τοίνυν φημί ὁ νόμος ; καλέω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ μείς ἡμέρα · τουτέστιν , οὐ εὐθύς ἀσπαστός ποιέω ὁ ὁ σός ἑστία οἰκέω · διαμιμνήσκομαι δέ ὁ οἴκοι βραχύς . συμβαίνω δέ οὗτος ὁ ἐμπίπτω εἰς αἰχμαλωσία ἕ κἀν εἰμί γίγνομαι τυγχάνω παρά ὁ ἔχω ἐν τιμή , κἀν εἰμί παρακούω πως αὐτός ὁ τρυφάω ἄφθονος , ἀλλά οὖν οἶκος καί γίγνομαι πόλις τε ὁ σφεῖς , ἐφίημι πάλιν καί οὐδείς ἥσσων εἰμί ὁ ἴδιος μνήμων , καί δακρυρροειμι ἔστω ὅτε , πόνος καί ἀνία ὁ οἰκέω ἀναπίμπλημι νόος , ὅτι ὁ φέρω στερέω . οὗτος συμβαίνω πάσχω ὁ Ἰουδαῖος ἀγέλη . λυτρόω μέν γάρ ἐκ Αἴγυπτος καί πικρός δουλεία ἐξαιρέω , καλέω παρά Θεός πρός ὁ ἄνωθεν αὐτός καί ἐκ πατήρ ἐλευθερία , ἀλλά εἰμί καί οὗτος ὁ ἐν Αἴγυπτος μνήμων · καί καλέω λέγω · ὀφείλω ἀποθνῄσκω πλήσσω ὑπό κύριος ἐν γῆ Αἴγυπτος . κατεπεφυαρτυω δέ καί Μωσῆς , λέγω · ἵνα τίς ἐξάγω ἐγώ , ἐν ὁ ἐρῆμος οὗτος ; ὅτι2 τοίνυν ἀνάγκη ὁ ἐπάρατος φιλοσαρκία , καί ὁ εἰς κόσμος ζωή ἀπαλλάσσω , δυσαπόσπαστος ἔχω ἐν ἀρχή , καί ζητέω ἔστω ὅτε ὁ ἐν αὐτός , πλάγιος ἐγώ ὑπεμφαίνω λέγω ὁ νομοθέτης , ὅτι καλέω ὁ πατήρ καί μήτηρ μείς ἡμέρα . καί οὖον δή πού φημί ὅτι καλέω αὐτός προστάσσω · συγχωρέω δέ μᾶλλον , καί ἀσθενέω ἀνέχω . καί ἀνίημι δήω φημί ὁ πάσχω αὐτός ὁ ἔγκλημα , διά ὅς ὁ οὔπω κτάομαι ὁ τληπαθής . καί γοῦν συγχωρέω ὁ πάθος κατά ὁ ἐρῆμος ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , καί οὐ εἰς ἅπας ὀλοθρεύω ὁ ἁμαρτάνω , εἰμί καί ἀγανακτέω χρήσιμος . ὅτι2 γάρ οὐ ἀεί συγχωρέω ἀρρωστέω , καί ὁ ἀρχαῖος ἐγώ οἰκειότης , ὁ ἐν κόσμος φημί μνήμη εἰσδέχομαι , παραδείκνυμι ἐναργής , χρόνος ὁ καλέω ἀπονέμω οὖον μακρός · μείς γάρ ἡμέρα , τουτέστι καιρός περίοδος βραχύς τις καί συστέλλω . τοιοῦτος τις νόος , καί θεῖος ἐγώ μελῳδός εἰσκομίζω εἶπον πρός ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία · ἀκούω , θυγάτηρ , καί ὁράω , καί κλίνω ὁ οὖς σύ , καί ἐπιλήθω ὁ λαός σύ , καί οἶκος ὁ πατήρ σύ · ὅτι ἐπιθυμέω ὁ βασιλεύς ὁ κάλλος σύ . — καλέω τοίνυν ὁ πατήρ , φημί , καί ὁ μήτηρ μείς ἡμέρα , εἰμί σύ τότε γυνή . ἀπαλλάσσω γάρ , ὡς φημί , ὁ ἐν κόσμος ζωή , τότε δή , τότε Θεός κολλάω , κατά ἕνωσις δηλονότι ὁ πνευματικός . ὁ γάρ κολλάω ὁ κύριος , εἷς πνεῦμα εἰμί . ἀλλά εἰμί , φημί , ἐάν μή ἐθέλω αὐτός , ἐξαποστέλλω αὐτός ἐλεύθερος , καί πιπράσκω οὖον πέρνημι ἀργύριον . ὅτε γάρ δυσσεβέω ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , καί αὐτός ὁ χείρ ἐπαφίημι Χριστός , ὅτι παραπαροινέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης , τότε μισέω , καί γίγνομαι ἀνεθέλητος · μονονού δέ καί ὁ θεῖος τε καί ἱερός ἑστία ἐκπέμπω . πλήν εἰς δουλεία οὖον παραδίδωμι , οὐδέ οἷος πέρνημι ὁ Σατανᾶς , ὁ ἐκεῖνος θέλημα παντελῶς ὑποφέρω · οὖον γάρ λατρεύω εἴδωλον , καίτοι ὁ εἰς Χριστός οἰκειότης ἀπολισθάνω ὁ Ἰσραήλ . απομενω δέ ὁ εἷς καί φύσις θεός ὁμολογέω τε καί προσκυνέω , καί ἀγάπη τηρέω ὁ εἰς Μωσῆς καί νόμος · οὖον γάρ ἀθετέω αὐτός ὁ ὁ ὅλος θεός , ὅτι ὁ πρός αὐτός οἰκειότης ἀξιόω ποτός . οὗτος γάρ ἐγώ διδάσκω λέγω · οὐ ἀθετέω αὐτός ὅτι ταπεινόω αὐτός . ταπείνωσις γάρ ἐνταῦθα φημί ὁ διαπαρθένευσις , ἤτοι ὁ πνευματικός συνάφεια ὁ τρόπος , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐν Χριστός · διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός , καί πατήρ ὁ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .