cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Num.1.3.1
α . Ταῖς τῶν Ἰουδαίων φιλομαθείαις ἐπιτιμῶν ὁ θεσπέσιος προφήτης Ἱερεμίας , καὶ μάλα εἰκότως ἔφασκε · Πῶς ἐρεῖτε , ὅτι καὶ μάλα σοφοί ἐσμεν ἡμεῖς , καὶ νόμος Κυρίου μεθ’ ἡμῶν ἐστιν ; Εἰ μάτην ἐγενήθη σχοῖνος ψευδὴς Γραμματεῦσιν . Ἠσχύνθησαν σοφοὶ , ἐπτοήθησαν , καὶ ἑάλωσαν , ὅτι τὸν λόγον τοῦ Κυρίου ἀπεδοκίμασαν . Σοφία τίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς ; Καίτοι γὰρ ἐπὶ τῇ τῶν νόμων εἰδήσει πολὺ λίαν ἐξογκούμενοι , καὶ ὑψηλὴν αἴροντες τὴν ὀφρὺν οἱ Γραμματεῖς τε καὶ Φαρισαῖοι , καὶ τῆς ἀγελαίου πληθύος κατασοβαρευόμενοι , πολὺ νοσοῦντες τὸ εὔηθες , ἄσοφοί τε καὶ ὀλιγογνώμονες ἐξ αὐτῶν ἠλέγχοντο τῶν πραγμάτων . Ἀπεδοκίμαζον γὰρ τὴν ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ σοφίαν , τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , Ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . Ταύτῃτοι γεγόνασιν ἀδόκιμοι καὶ ἀκάρδιοι , μωροὶ καὶ τυφλοὶ , κατὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος φωνήν . Ἐπειδὴ δὲ τὸν θεῖον παρωθούμενοι λόγον , καὶ τῆς ζωοποιοῦ χάριτος ὡς ἀποτάτω διᾴττοντες , καὶ ταῖς ἄγαν ἀπειθείαις καταλυποῦντες τὸν Θεὸν κατὰ μυρίους ὅσους ἡλίσκοντο τρόπους , λιμῷ διολώλασι . Καὶ τοῦτο ἦν τὸ διὰ φωνῆς προφητῶν παρὰ Θεοῦ λελεγμένον · Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει Κύριος , καὶ ἐπάξω λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν · οὐ λιμὸν ἄρτου , οὐδὲ δίψαν ὕδατος · ἀλλὰ λιμὸν τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Κυρίου . Καὶ σαλευθήσονται ὕδατα , ἕως θαλάσσης , καὶ ἀπὸ βοῤῥᾶ ἕως ἀνατολῆς περιδραμοῦνται ζητοῦντες τὸν λόγον Κυρίου , καὶ οὐ μὴ εὕρωσιν . Οἷς γὰρ ἐξὸν ἔχειν αὐτὸν καὶ μάλα πλουσίως , ἀνούστατα διωθούμενοι , ψήφῳ λοιπὸν θείᾳ κολάζονται , τὰ πάντων ἄριστα ζημιούμενοι , καὶ τὰ δι’ ὧν ἦν εἰκὸς καταπλουτεῖν μονονουχὶ δύνασθαι τοῖς ἄνωθεν ἀγαθοῖς · ἀλλ’ ἐκείνοις μὲν ἀπειθεῖν ἑλομένοις , καὶ τὴν θείαν τε καὶ ἀξιάγαστον χάριν ἀνοσίως περιυβρίζουσιν , ὁ τῶν θείων μαθημάτων λιμὸς ἐπενήνεκται , καὶ σφόδρα εἰκότως . Ἡμῖν δὲ τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν , ἄρτος ζωῆς γέγονεν ὁ Ἐμμανουὴλ , Ἄρτος ἐξ οὐρανοῦ καταβὰς , καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ · ἐν ᾧ καὶ δι’ οὗ τὸ θεομισὲς τῆς φθορᾶς ὑπερθέοντος κράτος , καὶ τὴν ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ μεταμφιεννύμενοι χάριν , τουτέστι , τὴν ἀφθαρσίαν , προκεκομίσμεθα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , λαμπροί τε καὶ ἱεροί . Καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τοιούτων πεπλουτηκότες διατελοῦμεν ἐν κόσμῳ ; τοῖς τοιούτοις ἡμᾶς ἐφίστησι λογισμοῖς τὸ γράμμα τὸ νομικόν . Ἔχει δὲ οὕτω · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν , εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ , καὶ ἔσται , ὅταν ἐσθίητε ὑμεῖς ἀπὸ τῶν ἄρτων τῆς γῆς , ἀφελεῖτε ἀφαίρεμα , ἀφόρισμα τῷ Κυρίῳ , ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν · ἄρτον ἀφαίρεμα ἀφαιριεῖτε αὐτὸ ὡς ἀφαίρεμα ἀπὸ ἅλωνος , οὕτως ἀφοριεῖτε αὐτό · ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν , καὶ δώσετε ἀφαίρεμα Κυρίῳ εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν . Ὅταν δὲ διαμάρτητε , καὶ μὴ ποιήσητε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας , ἃς ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , καθὰ συνέταξε Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῖν ἐν χειρὶ Μωσῆ ἀπὸ τῆς ἡμέρας , ᾗ συνέταξε Κύριος πρὸς ὑμᾶς , καὶ ἐπέκεινα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν · καὶ ἔσται , ἐὰν ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς ἀκουσίως γενηθῇ , καὶ ποιήσει πᾶσα ἡ συναγωγὴ μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ , καὶ θυσίαν τούτου καὶ σπονδὴν αὐτοῦ , κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ , καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας . Καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ πάσης συναγωγῆς υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖς , ὅτι ἀκούσιόν ἐστι · καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν τὸ δῶρον αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν ἔναντι Κυρίου , περὶ τῶν ἀκουσίων αὐτῶν . Καὶ ἀφεθήσεται πάσῃ συναγωγῇ υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ τῷ προσηλύτῳ προσπορευομένῳ πρὸς ὑμᾶς , ὅτι παντὶ τῷ λαῷ ἀκούσιον . Ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως , προσάξει αἶγα μίαν ἐνιαύσιον περὶ ἁμαρτίας . Καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ψυχῆς τῆς ἀκουσιασθείσης καὶ ἁμαρτούσης ἀκουσίως ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ . Καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ τῷ ἐγχωρίῳ ἐν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς . Νόμος εἷς ἔσται ἐν αὐτοῖς , ὃς ἐὰν ποιήσῃ ἀκουσίως . Καὶ ταῦτα μὲν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · ἐν δὲ τῷ Λευϊτικῷ διαμορφοῖ μὲν ἑτέρως τὸ μυστήριον , πλὴν οὐ σφόδρα πρὸς ἀνομοιότητα διεστήκει τὰ θεωρήματα . Φέρε δὴ οὖν κἀκείνων ἐπιμνησθέντες , ἐπεὶ τὸ λίαν εἰσὶν ἀναγκαῖα πρὸς εἴδησιν , μίαν ὥσπερ ἐπ’ ἀμφοῖν ἐξυφαίνωμεν τὴν ἀφήγησιν . Γέγραπται δὲ οὕτω πάλιν · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Εἰπὸν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς · Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν , καὶ θερίσητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς , οἴσετε δραγμάτων ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα . Καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν , τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς . Καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ φέρητε τὸ δράγμα , πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκάρπωμα τῷ Κυρίῳ . Καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένην ἐν ἐλαίῳ , θυσίαν τῷ Κυρίῳ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ , καὶ σπονδὴν αὐτοῦ , τὸ τέταρτον οἴνου καὶ ἄρτου . Καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε , ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην , ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ ὑμῶν . Νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν , ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν .
Lemmas: ὅς . ὁ ὁ Ἰουδαῖος φιλομάθεια ἐπιτιμάω ὁ θεσπέσιος προφήτης Ἱερεμίας , καί μάλα εἰκότως φάσκω · Πῶς εἴρω , ὅτι καί μάλα σοφός εἰμί ἐγώ , καί νόμος κύριος μετά ἐγώ εἰμί ; εἰμί μάτην γίγνομαι σχοῖνος ψευδής Γραμματεύς . ἀσχυνθέω σοφός , πτοέω , καί ἁλίσκομαι , ὅτι ὁ λόγος ὁ κύριος ἀποδοκιμάζω . Σοφία τίς εἰμί ἐν αὐτός ; καίτοι γάρ ἐπί ὁ ὁ νόμος εἴδησις πολύς λίαν ἐξογκέω , καί ὑψηλός ἀείρω ὁ ὀφρύς ὁ Γραμματεύς τε καί Φαρισαῖος , καί ὁ ἀγελαῖος πλῆθος κατασοβαρεύομαι , πολύς νοσέω ὁ εὐήθης , ἄσοφος τε καί ὀλιγογνώμων ἐκ αὐτός ἐλέγχω ὁ πρᾶγμα . ἀποδοκιμάζω γάρ ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός σοφία , ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . Ταύτῃτοι γίγνομαι ἀδόκιμος καί ἀκάρδιος , μωρός καί τυφλός , κατά ὁ αὐτός ὁ Σωτήρ φωνή . ἐπεί δέ ὁ θέω παρωθώ λόγος , καί ὁ ζωοποιός χάρις ὡς ἀποτάσσω διαίσσω , καί ὁ ἄγαν ἀπείθεια καταλυπέω ὁ θεός κατά μυρίος ὅσος ἁλίσκομαι τρόπος , λιμός διόλλυμι . καί οὗτος εἰμί ὁ διά φωνή προφήτης παρά Θεός λέγω · ἰδέ ἡμέρα ἔρχομαι , λέγω Κύριος , καί ἐπάγω λιμός ἐπί ὁ γῆ · οὖον λιμός ἄρτος , οὐδέ δίψα ὕδωρ · ἀλλά λιμός ὁ ἀκούω λόγος κύριος . καί σαλεύω ὕδωρ , ἠώς θάλασσα , καί ἀπό Βορέας ἠώς ἀνατολή περιτρέχω ζητέω ὁ λόγος κύριος , καί οὖον μή εὑρίσκω . οἷς γάρ ἔξεστι ἔχω αὐτός καί μάλα πλούσιος , ἀνούστατος διωθέω , ψῆφος λοιπός θεῖος κολάζω , ὁ πᾶς ἀγαθός ζημιόω , καί ὁ διά ὅς εἰμί εἰκός καταπλουτέω μονονού δύναμαι ὁ ἄνωθεν ἀγαθός · ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀπειθέω αἱρέω , καί ὁ θεῖος τε καί ἀξιάγαστος χάρις ἀνόσιος περιυβρίζω , ὁ ὁ θεῖον μάθημα λιμός ἐπιφέρω , καί σφόδρα εἰκότως . ἡμῖν δέ ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἄρτος ζωή γίγνομαι ὁ Ἐμμανουήλ , Ἄρτος ἐκ οὐρανός καταβαίνω , καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος · ἐν ὅς καί διά ὅς ὁ θεομισής ὁ φθορά ὑπερθέω κράτος , καί ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός μεταμφιέννυμι χάρις , τουτέστι , ὁ ἀφθαρσία , προκομίζω ὁ Θεός καί πατήρ , λαμπρός τε καί ἱερός . καί τίς γάρ οὐ ὁ τοιοῦτος πλουτέω διατελέω ἐν κόσμος ; ὁ τοιοῦτος ἐγώ ἐφίστημι λογισμός ὁ γράμμα ὁ νομικός . ἔχις δέ οὗτος · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · ἐν ὁ εἰσπορεύω σύ εἰς ὁ γῆ , εἰς ὅς ἐγώ εἰσάγω σύ ἐκεῖ , καί εἰμί , ὅταν ἐσθίω σύ ἀπό ὁ ἄρτος ὁ γῆ , ἀφαιρέω ἀφαίρεμα , ἀφόρισμα ὁ κύριος , ἀπαρχή φύραμα σύ · ἄρτος ἀφαίρεμα ἀφαιρέω αὐτός ὡς ἀφαίρεμα ἀπό ἅλων , οὕτως ἀφορίζω αὐτός · ἀπαρχή φύραμα σύ , καί δίδωμι ἀφαίρεμα κύριος εἰς ὁ γενεά σύ . ὅταν δέ διαμαρτάνω , καί μή ποιέω πᾶς ὁ ἐντολή οὗτος , ὅς λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , καθά συντάσσω Κύριος ὁ θεός σύ ἐν χείρ Μωσῆς ἀπό ὁ ἡμέρα , ὅς συντάσσω Κύριος πρός σύ , καί ἐπέκεινα εἰς ὁ γενεά σύ · καί εἰμί , ἐάν ἐκ ὀφθαλμός ὁ συναγωγή ἀεκούσιος γίγνομαι , καί ποιέω πᾶς ὁ συναγωγή μόσχος εἷς ἐκ βοῦς ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα , εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος , καί θυσία οὗτος καί σπονδή αὐτός , κατά ὁ σύνταξις αὐτός , καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία . καί ἐξιλάσκομαι ὁ ἱερεύς περί πᾶς συναγωγή υἱός Ἰσραήλ , καί ἀφίημι αὐτός , ὅτι ἀκούσιος εἰμί · καί αὐτός φέρω ὁ δῶρον αὐτός κάρπωμα κύριος περί ὁ ἁμαρτία αὐτός ἔναντι κύριος , περί ὁ ἀεκούσιος αὐτός . καί ἀφίημι πᾶς συναγωγή υἱός Ἰσραήλ , καί ὁ προσήλυτος προσπορεύομαι πρός σύ , ὅτι πᾶς ὁ λαός ἀεκούσιος . ἐάν δέ ψυχή εἷς ἁμαρτάνω ἀεκούσιος , προσάγω αἴξ εἷς ἐνιαύσιος περί ἁμαρτία . καί ἐξιλάσκομαι ὁ ἱερεύς περί ὁ Ψυχή ὁ ἀκουσιάζομαι καί ἁμαρτάνω ἀεκούσιος ἔναντι κύριος ἐξιλάσκομαι περί αὐτός . καί ἀφίημι αὐτός ὁ ἐγχώριος ἐν ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν αὐτός . Νόμος εἷς εἰμί ἐν αὐτός , ὅς ἐάν ποιέω ἀεκούσιος . καί οὗτος μέν ἐν ὁ Ἀριθμοί · ἐν δέ ὁ Λευϊτικός διαμορφόω μέν ἑτέρως ὁ μυστήριον , πλήν οὖον σφόδρα πρός ἀνομοιότης διΐστημι ὁ θεώρημα . φέρω δή οὖν ἐκεῖνος ἐπιμιμνήσκομαι , ἐπεί ὁ λίαν εἰμί ἀναγκαῖος πρός εἴδησις , εἷς ὥσπερ ἐπί ἄμφω ἐξυφαίνω ὁ ἀφήγησις . γράφω δέ οὗτος πάλιν · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · εἶπον ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω αὐτός · ὅταν εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ ὅς ἐγώ δίδωμι σύ , καί θερίζω ὁ θερισμός αὐτός , φέρω δράγμα ἀπαρχή ὁ θερισμός σύ πρός ὁ ἱερεύς . καί ἄνοισις ὁ δράγμα ἔναντι κύριος δεκτός σύ , ὁ ἐπαύριον ὁ πρῶτος ἄνοισις αὐτός ὁ ἱερεύς . καί ποιέω ἐν ὁ ἡμέρα ἐν ὅς φέρω ὁ δράγμα , πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκάρπωμα ὁ κύριος . καί ὁ θυσία αὐτός δύο δέκατος σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , θυσία ὁ κύριος εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος , καί σπονδή αὐτός , ὁ τέταρτος οἶνος καί ἄρτος . καί φρύγω χῖδρον νέος οὖον ἐσθίω , ἠώς εἰς αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἠώς εἄν προσφέρω σύ ὁ Δῶρα ὁ Θεός σύ . Νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ , ἐν πᾶς κατοίκιος σύ .