cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.3.1.2
β . Οὐκοῦν ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ τεθνεώσης τῆς Μαριὰμ , δεδίψηκεν ὁ λαός . Εἶτα Θεοῦ προστάττοντος , καταπαίει τῇ ῥάβδῳ τὴν πέτραν ὁ θεσπέσιος Μωσῆς , παρεστηκότων αὐτῷ καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ , καὶ μέν τοι καὶ Ἀαρών . Καὶ λαλοῦσι μὲν αὐτοὶ πρὸς τὴν πέτραν · ἡ δὲ τὸ νᾶμα πλουσίως ἐκχεῖ , καὶ πεπότικε τὴν συναγωγὴν , καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν , καθὰ γέγραπται . Τί οὖν ἄρα φαμὲν ὑπαινίττεσθαι πάλιν διὰ τοῦ τεθνάναι τὴν Μαριὰμ , ἢ τίς ἂν ὅλως νοοῖτο , καὶ τί τὸ τελοῦν ἐπ’ ἀναγκαίαν δήλωσιν , τῷ ὡς ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ τεθνάναι λέγειν αὐτήν ; Παραδεξόμεθα δὴ οὖν , Μωσέα μὲν εἰς τὸν νόμον , εἰς ἱερωσύνην δὲ , τὸν Ἀαρών · τὸ δὲ τῆς Μαριὰμ πρόσωπον , τῇ ἐν νόμῳ λατρείᾳ περιθήσομεν . Καὶ γοῦν ἔφη Θεὸς διὰ φωνῆς ἁγίου πρὸς τὴν ἐξήνιον Ἱερουσαλήμ · Καὶ ἀπέστειλα πρὸ προσώπου τὸν Μωσῆν , καὶ Ἀαρὼν , καὶ Μαριάμ . Ὁρᾷς ὅπερ τέθειτο μετὰ Μωσέως καὶ Ἀαρὼν εἰς τὸ καθηγεῖσθαι τοῦ Ἰσραήλ ; Μεσιτεύοντος γὰρ τοῦ πανσόφου Μωσέως , καὶ προεστηκότος Ἀαρὼν , τουτέστι , τοῦ τῆς ἱερωσύνης ἀξιώματος διὰ τῆς ἐν τύποις λατρείας , ἀποκεκέρδακε τότε τὴν πρὸς Θεὸν λατρείαν ὁ κατὰ σάρκα Ἰσραήλ . Ὅτι δὲ ἀναγκαίως Μωσῇ καὶ Ἀαρὼν , καὶ τὸ τῆς Μαριὰμ συνεισφέρεται πρόσωπον , κἀντεῦθεν ἀπονητὶ συνιέναι ῥᾷον · τοιγάρτοι τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ τοῖς ἑαυτοῦ δορυφόροις συναπολωλότος τοῦ Φαραὼ καὶ πεπνιγμένου πανστρατιᾷ , ᾖδεν ὁ Μωσῆς τὰ χαριστήρια , καὶ συνετίθει τὸν ὕμνον . Ἐξῄεσαν δὲ αἱ χορεύουσαι καὶ ἔλαβε Μαριὰμ τὸ τύμπανον αὐτῆς , καθὰ γέγραπται , βαρείαν που τάχα καὶ διαπρύσιον ἠχὴν συνανιεῖσα τοῖς μέλεσιν . Ἀλλ’ ἦν τὸ ἐν τύποις τῆς ἀληθοῦς θεωρίας αἴνιγμα λεπτόν . Ὅτι γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ νόμος , τουτέστι Μωσῆς , καὶ μὴν καὶ σὺν ἐκείνῳ καὶ Μαριὰμ , τουτέστιν , ἡ ἐν σκιαῖς καὶ τύποις λατρεία , τὴν ὑπερφυᾶ τε καὶ ἀξιάγαστον τοῦ πάντων κρατοῦντος Θεοῦ διακηρύττουσι δύναμιν , ὑπεμφήνειεν ἂν ὁ τῆς ᾠδῆς τρόπος , καὶ ἡ τῶν τυμπάνων ἠχή . Οὐκοῦν περιθείη τις ἂν τὸ τῆς ἐν νόμῳ λατρείας πρόσωπον τῇ Μαριὰμ , καθάπερ ἀμέλει τὸ μὲν τοῦ νόμου , Μωσῇ , τὸ δὲ τῆς ἱερωσύνης Ἀαρών . Τεθνεώσης τοίνυν τῆς Μαριὰμ μηνὶ τῷ πρώτῳ , τουτέστιν , ἐν ἀρχῇ τοῦ ἔτους , κατὰ τοὺς Ἑβραίων νόμους , ὅτε καὶ αὐτὸ τοῦ ἁγίου πάσχα τελεῖται μυστήριον , δεδίψηκεν ὁ λαός . Ἐν γάρ τοι τῷ πρώτῳ μηνὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ , ὃς καὶ τῶν νέων ὠνόμασται , μονονουχὶ καὶ τετελεύτηκεν ἡ ἐν σκιαῖς καὶ τύποις λατρεία , συνεστάλη τε τρόπον τινὰ , καὶ ἐκ μέσου γέγονεν . Πῶς ἢ τίνα τρόπον ; Ἐπέλαμψε γὰρ ἡμῖν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς , ὡς ἐν μηνὶ τῶν νέων . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν αὐτὸς ὁ λαλῶν · Πάρειμι , ὡς ὧραι ἐπὶ τῶν ὀρέων , καὶ ὡς ἐν μηνὶ τῶν νέων . Οὕτω τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν ἐκάλει λέγων · Ἀνάστα , ἐλθὲ , πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου , ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν , ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν , ἐπορεύθη ἑαυτῷ . Τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν · καιρὸς γὰρ τῆς τομῆς ἔφθασεν . Ἀνεθάλομεν γὰρ ἐν Χριστῷ πρὸς καινότητα ζωῆς , καὶ ὁ τῆς ἐπιδημίας καιρὸς , ἔαρ ὥσπερ ἡμῖν ἀνεδείχθη τὸ νοητὸν , εὐανθῆ τε καὶ ἔγκαρπον τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἀποτελοῦν . Τότε γὰρ , τότε τῆς ἐν σκιαῖς συνεσταλμένης , καὶ οἷον τεθνεώσης τῆς Μαριὰμ , δεδίψηκεν ὁ λαὸς , καὶ ἐν σπάνει γέγονεν ὑδάτων νοητῶν . Ἀλλ’ ἐκπέπτωκε πλουσίως τὸ νᾶμα Χριστοῦ , φημὶ δὲ δὴ πάλιν , τὰ δι’ αὐτοῦ θεσπίσματα , καὶ τὴν ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ μυστικὴν παιδαγωγίαν . Καὶ τοῦτο συνεὶς ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος · Οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοὶ , ὅτι πάντες οἱ πατέρες ἡμῶν ὑπὸ τὴν νεφέλην ἧσαν , καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον , καὶ πάντες εἰς Μωσῆν ἐβαπτίσθησαν , ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ , καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν βρῶμα ἔφαγον , καὶ τὸ αὐτὸ πνευματικὸν πόμα ἔπιον . Ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας . Ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστός . Πέτρᾳ δὲ παρεικάζεται , διὰ τὸ ἄθραυστον καὶ ἀκλόνητον . Ἐρήρεισται γὰρ ἐν ἰδίοις ἀγαθοῖς ἡ θεία τε καὶ ὑπερτάτη φύσις . Τίνα δὴ οὖν τρόπον τὸ ὕδωρ ἐκδέδοται , καταθρεῖν ἀναγκαῖον . Συνεγηγερμένων γὰρ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ νόμου , καὶ παρεστηκότος Ἀαρὼν , λόγοι μὲν ἐγίνοντο πρὸς τὴν πέτραν . Καταπαίει δὲ αὐτὴν καὶ δὶς ὁ Μωσῆς . Συνδεδραμηκότων γὰρ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἱερέων , οἱ κατὰ νόμον παιδαγωγούμενοι , τουτέστιν , ὁ Ἰσραὴλ ἐν προσώπῳ Μωσέως , κατελάλησαν τοῦ Χριστοῦ , κατηγοροῦντες δὲ ἐπὶ Πιλάτου , καὶ τὸ , αἶρε , αἶρε , σταύρωσον αὐτὸν , ἀνοσίως ἀνακεκράγασαν . Εἶτα καὶ δυσὶ λελυπήκασι πληγαῖς . Ἀπεκτόνασι γὰρ τὸν τῆς ζωῆς ἀρχηγόν . Δευτέραν δὲ ὥσπερ τῇ πρώτῃ πληγῇ προσεπάγοντες , ὅτι καὶ μεμένηκεν ἐν νεκροῖς ἀναπείθειν ἤθελον . Ἀνεβίω μὲν γὰρ ὁ Χριστὸς , πατήσας τὸν θάνατον . Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο ἧκον οἱ στρατιῶται λέγοντες , οἱ καὶ τετάχαντο παρ’ αὐτῶν τοῦ τάφου φρουροὶ , παρήγγελλον λέγειν καὶ τοῦτο ῥιψοκινδύνως , ὅτι κεκλόφασιν αὐτὸν λαθόντες οἱ μαθηταὶ , καὶ αὐτὸ τὸ σεπτὸν τῆς ἀναστάσεως συκοφαντοῦντες μυστήριον . Οὐκοῦν , ἐν διττῷ γέγονεν ἡ πληγή . Ἀλλ’ ἐκδέδωκεν ἡ πέτρα πλουσίως τὸ νᾶμα , καίτοι πεπαρῳνηκότος εἰς αὐτὸν τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ πεπότικε πᾶσαν τὴν συναγωγὴν , καὶ ἐπέκλυσε τὴν οἰκουμένην τοῖς ἱεροῖς τε καὶ θείοις νάμασιν . Οὔτω γὰρ ἡμῖν ἑαυτὸν χαριεῖσθαι κατεπηγγέλλετο , διὰ τοῦ προφήτου λέγων · Ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω ἐπ’ αὐτοὺς ὡς ποταμὸς εἰρήνης , καὶ ὡς χειμάῤῥους ἐπικλύζων δόξαν ἐθνῶν . Ψάλλει δέ που καὶ Δαβίδ · Τοῦ ποταμοῦ τὰ ὁρμήματα εὐφραίνουσι τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ . Καὶ μέν τοι καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · Ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου , ὁ Θεός · οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσι . Μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος οἴκου σου , καὶ τὸν χειμάῤῥουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς . Ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς . Ἄθρει δὲ ὅπερ προεισδραμούσης αὐτῶν ἀπιστίας , καταπαίει τὴν πέτραν τῇ ῥάβδῳ Μωσῆς . Πεπαρῴνηκε γὰρ εἰς Χριστὸν ἀπειθήσας ὁ Ἰσραήλ · ἐπετιμᾶτο Μωσῆς , σὺν αὐτῷ δὲ καὶ Ἀαρών . Οὐ γὰρ εἰσάξετε , φησὶν , ὑμεῖς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὴν γῆν ἢν ἔδωκα αὐτοῖς . Εἰσκομιεῖ δὲ ἡμᾶς εἰς τὴν τῶν ἁγίων κλῆρον , καὶ εἰς τὴν ἀληθεστέραν τῆς ἐπαγγελίας γῆν , οὐχὶ νόμος ὁ ἐν τύποις , οὐδὲ τῆς καθ’ αὑτὸν ἱερωσύνης , τὸ ἐν σκιαῖς ἀδρανές . Οὐ γὰρ δι’ αἱμάτων εὐαρεστήσομεν , οὔτε μὴν ἐν αὐχήμασι τοῖς γεωδεστέροις ἐκπρεπεῖς ἐσόμεθα παρὰ τῷ Θεῷ · βαδιούμεθα δὲ μᾶλλον εἰς τὴν ἄνω πόλιν , καὶ εἰς τὸν τῶν πατέρων ἥξομεν κλῆρον , καθηγητὴν ἔχοντες τὸν Χριστὸν , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα , σὺν ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Β . οὐκοῦν ἐν μείς ὁ πρῶτος θνῄσκω ὁ Μαρία , διψάω ὁ λαός . εἶτα Θεός προστάσσω , καταπαίω ὁ ῥάβδος ὁ πέτρα ὁ θεσπέσιος Μωσῆς , παρίστημι αὐτός καί ὁ πρέσβυς ὁ λαός , καί μέν ὅς καί Ἀαρών . καί λαλέω μέν αὐτός πρός ὁ πέτρα · ὁ δέ ὁ νᾶμα πλούσιος ἐκχέω , καί ποτίζω ὁ συναγωγή , καί ὁ κτῆνος αὐτός , καθά γράφω . τις οὖν ἄρα φημί ὑπαινίσσομαι πάλιν διά ὁ θνήσκω ὁ Μαρία , ἢ τίς εἄν ὅλως νοέω , καί τίς ὁ τελέω ἐπί ἀναγκαῖος δήλωσις , ὁ ὡς ἐν μείς ὁ πρῶτος θνήσκω λέγω αὐτός ; παραδέχομαι δή οὖν , Μωσῆς μέν εἰς ὁ νόμος , εἰς ἱερωσύνη δέ , ὁ Ἀαρών · ὁ δέ ὁ Μαρία πρόσωπον , ὁ ἐν νόμος λατρεία περιτίθημι . καί γοῦν φημί θεός διά φωνή ἅγιος πρός ὁ ἐξήνιος Ἱερουσαλήμ · καί ἀποστέλλω πρό πρόσωπον ὁ Μωσῆς , καί Ἀαρών , καί Μαρία . ὁράω ὅσπερ τίθημι μετά Μωσῆς καί Ἀαρών εἰς ὁ καθηγέομαι ὁ Ἰσραήλ ; μεσιτεύω γάρ ὁ πάνσοφος Μωσῆς , καί προίστημι Ἀαρών , τουτέστι , ὁ ὁ ἱερωσύνη ἀξίωμα διά ὁ ἐν τύπος λατρεία , ἀποκερδαίνω τότε ὁ πρός θεός λατρεία ὁ κατά σάρξ Ἰσραήλ . ὅτι2 δέ ἀναγκαῖος Μωσῆς καί Ἀαρών , καί ὁ ὁ Μαρία συνεισφέρω πρόσωπον , ἐντεῦθεν ἀπονητί συνίημι ῥᾳδίως · τοιγάρ ὁ Ἐρυθρά θάλασσα ὁ ἑαυτοῦ δορυφόρος συναπόλλυμι ὁ Φαραώ καί πνιγμένος πανστρατιᾷ , ἀείδω ὁ Μωσῆς ὁ χαριστήριος , καί συντίθημι ὁ ὕμνος . ἔξειμι δέ ὁ χορεύω καί λαμβάνω Μαρία ὁ τύμπανον αὐτός , καθά γράφω , βαρύς ποῦ τάχα καί διαπρύσιον ἠχή συνανίημι ὁ μέλος . ἀλλά εἰμί ὁ ἐν τύπος ὁ ἀληθής θεωρία αἴνιγμα λεπτός . ὅτι2 γάρ καί αὐτός ὁ νόμος , τουτέστι Μωσῆς , καί μήv καί σύν ἐκεῖνος καί Μαρία , τουτέστιν , ὁ ἐν σκιά καί τύπος λατρεία , ὁ ὑπερφυής τε καί ἀξιάγαστος ὁ πᾶς κράτος Θεός διακηρύσσω δύναμις , ὑπεμφαίνω εἄν ὁ ὁ ᾠδή τρόπος , καί ὁ ὁ τύμπανον ἠχή . οὐκοῦν περιτίθημι τις εἄν ὁ ὁ ἐν νόμος λατρεία πρόσωπον ὁ Μαρία , καθάπερ ἀμελέω ὁ μέν ὁ νόμος , Μωσῆς , ὁ δέ ὁ ἱερωσύνη Ἀαρών . θνῄσκω τοίνυν ὁ Μαρία μείς ὁ πρῶτος , τουτέστιν , ἐν ἀρχή ὁ ἔτος , κατά ὁ Ἑβραῖος νόμος , ὅτε καί αὐτός ὁ ἅγιος πάσχα τελέω μυστήριον , διψάω ὁ λαός . ἐν γάρ ὅς ὁ πρῶτος μείς ὁ ἐνιαυτός , ὅς καί ὁ νέος ὀνομάζω , μονονού καί τελευτάω ὁ ἐν σκιά καί τύπος λατρεία , συστέλλω τε τρόπος τις , καί ἐκ μέσος γίγνομαι . Πῶς ἢ τίς τρόπος ; ἐπιλάμπω γάρ ἐγώ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , ὡς ἐν μείς ὁ νέος . τοιγάρ καί φάσκω αὐτός ὁ λαλέω · πάρειμι , ὡς ὥρα ἐπί ὁ ὄρος , καί ὡς ἐν μείς ὁ νέος . οὕτως ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία καλέω λέγω · ἀνάσταμα , ἔρχομαι , πλησίος ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ , ὅτι ἰδού ὁ χειμών παρέρχομαι , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι , πορεύω ἑαυτοῦ . ὁ ἄνθος ὁράω ἐν ὁ γῆ ἐγώ · καιρός γάρ ὁ τομή φθάνω . ἀναθάλλω γάρ ἐν Χριστός πρός καινότης ζωή , καί ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός , ἔαρ ὥσπερ ἐγώ ἀναδείκνυμι ὁ νοητός , εὐανθής τε καί ἔγκαρπος ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀποτελέω . τότε γάρ , τότε ὁ ἐν σκιά συστέλλω , καί οἷος θνῄσκω ὁ Μαρία , διψάω ὁ λαός , καί ἐν σπάνις γίγνομαι ὕδωρ νοητός . ἀλλά ἐκπίπτω πλούσιος ὁ νᾶμα Χριστός , φημί δέ δή πάλιν , ὁ διά αὐτός θέσπισμα , καί ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια μυστικός παιδαγωγία . καί οὗτος συνίημι ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος · οὖον ἐθέλω γάρ σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι πᾶς ὁ πατήρ ἐγώ ὑπό ὁ νεφέλη ἧσαν , καί πᾶς διά ὁ θάλασσα διέρχομαι , καί πᾶς εἰς Μωσῆς βαπτίζω , ἐν ὁ νεφέλη καί ἐν ὁ θάλασσα , καί πᾶς ὁ αὐτός πνευματικός βρῶμα ἔφαγον , καί ὁ αὐτός πνευματικός πόμα πίνω . πίνω γάρ ἐκ πνευματικός ἀκολουθέω πέτρα . ὁ δέ πέτρα εἰμί ὁ Χριστός . Πέτρα δέ παρεικάζω , διά ὁ ἄθραυστος καί ἀκλόνητος . ἐρείδω γάρ ἐν ἴδιος ἀγαθός ὁ θεῖος τε καί ὑπέρ φύσις . τίς δή οὖν τρόπος ὁ ὕδωρ ἐκδίδωμι , καταθρέω ἀναγκαῖος . Συνεγείρω γάρ ὁ πρέσβυς ὁ νόμος , καί παρίστημι Ἀαρών , λόγος μέν γίγνομαι πρός ὁ πέτρα . καταπαίω δέ αὐτός καί δίς ὁ Μωσῆς . συντρέχω γάρ ὁ πρέσβυς ὁ λαός καί ὁ ἱερός , ὁ κατά νόμος παιδαγωγέω , τουτέστιν , ὁ Ἰσραήλ ἐν πρόσωπον Μωσῆς , καταλαλέω ὁ Χριστός , κατηγορέω δέ ἐπί Πιλᾶτος , καί ὁ , ἀείρω , ἀείρω , σταυρόω αὐτός , ἀνόσιος ἀνακράζω . εἶτα καί δύο λυπέω πληγή . ἀποκτείνω γάρ ὁ ὁ ζωή ἀρχηγός . δεύτερος δέ ὥσπερ ὁ πρῶτος πλήσσω προσεπάγω , ὅτι καί μένω ἐν νεκρός ἀναπείθω ἐθέλω . ἀναβιόω μέν γάρ ὁ Χριστός , πατέω ὁ θάνατος . ἐπεί δέ οὗτος ἥκω ὁ στρατιώτης λέγω , ὁ καί τάσσω παρά αὐτός ὁ τάφος φρουρός , παραγγέλλω λέγω καί οὗτος ῥιψοκίνδυνος , ὅτι κλέπτω αὐτός λανθάνω ὁ μαθητής , καί αὐτός ὁ σεπτός ὁ ἀνάστασις συκοφαντέω μυστήριον . οὐκοῦν , ἐν διττός γίγνομαι ὁ πληγή . ἀλλά ἐκδίδωμι ὁ πέτρα πλούσιος ὁ νᾶμα , καίτοι παροινέω εἰς αὐτός ὁ Ἰσραήλ , καί ποτίζω πᾶς ὁ συναγωγή , καί ἐπικλύζω ὁ οἰκέω ὁ ἱερός τε καί θεῖον νᾶμα . οὐτάω γάρ ἐγώ ἑαυτοῦ χαρίζομαι κατεπαγγέλλομαι , διά ὁ προφήτης λέγω · ἰδέ ἐγώ ἐκκλίνω ἐπί αὐτός ὡς ποταμός εἰρήνη , καί ὡς χειμάρρους ἐπικλύζω δόξα ἔθνος . ψάλλω δέ ποῦ καί Δαβίδ · ὁ ποταμός ὁ ὅρμημα εὐφραίνω ὁ πόλις ὁ Θεός . καί μέν ὅς καί πρός αὐτός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί Θεός · ὡς πληθύνω ὁ ἔλεος σύ , ὁ Θεός · ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω . μεθύσκω ἀπό πιότης οἶκος σύ , καί ὁ χειμάρρους ὁ τρυφή σύ ποτίζω αὐτός . ὅτι2 παρά σύ πηγή ζωή . ἀθρέω δέ ὅσπερ προειστρέχω αὐτός ἀπιστία , καταπαίω ὁ πέτρα ὁ ῥάβδος Μωσῆς . παροινέω γάρ εἰς Χριστός ἀπειθέω ὁ Ἰσραήλ · ἐπιτιμάω Μωσῆς , σύν αὐτός δέ καί Ἀαρών . οὖον γάρ εἰσάγω , φημί , σύ ὁ υἱός Ἰσραήλ εἰς ὁ γῆ εἄν δίδωμι αὐτός . Εἰσκομίζω δέ ἐγώ εἰς ὁ ὁ ἅγιος κλῆρος , καί εἰς ὁ ἀληθής ὁ ἐπαγγελία γῆ , οὐ νόμος ὁ ἐν τύπος , οὐδέ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἱερωσύνη , ὁ ἐν σκιά αδρανής . οὖον γάρ διά αἷμα εὐαρεστέω , οὔτε μήv ἐν αὔχημα ὁ γεώδης ἐκπρεπής εἰμί παρά ὁ Θεός · βαδίζω δέ μᾶλλον εἰς ὁ ἄνω πόλις , καί εἰς ὁ ὁ πατήρ ἥκω κλῆρος , καθηγητής ἔχω ὁ Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα , σύν ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .