cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Num.1.5.2
β . Ἀλλὰ τίς ὁ λόγος , ἀλλὰ τί τὸ μέγα καὶ σοφὸν μυστήριον , πολυπραγμονεῖν ἀκόλουθον . Οὐ γὰρ ἀρκέσει τὸ γράμμα τοῖς νουνεχεστέροις , ἐγκέχωσται δὲ ὥσπερ τοῖς τύποις τὰ μυστήρια . Οὐκοῦν φέρε λέγωμεν , ὡς ἐκ τύπου πάλιν ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ γενικώτερον , καὶ ὅπερ ἐστὶν ἀληθὲς μεταπλάττοντες τὸ διήγημα . Δυσαρεστούμενοι γὰρ τοῖς παρὰ Θεοῦ καὶ ἄνωθεν ἀγαθοῖς , καὶ ἀκατασκέπτως ἰόντες ἐπὶ τὸ ἡδὺ μᾶλλον ἢ τὸ συμφέρον , καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς γυμνάσματα παρωθούμενοι , προσκείμενοι δὲ τοῖς αἰσχίστοις , λελυπήκαμεν τὸν εὐεργέτην , προσκεκρούκαμεν οὐ καθ’ ἕνα τρόπον τῷ Δημιουργῷ . Ταύτῃτοι πεπτώκαμεν ὑπὸ τὰ τῶν ὄφεων δήγματα · ὄφεων δέ φημι τῶν νοητῶν , οἳ διὰ πάσης ἡμᾶς πλήττοντες ἁμαρτίας , τοῖς τοῦ θανάτου δεσμοῖς ὑποφέρουσιν . Ἐξάρχει δὲ ὥσπερ τῆς τῶν ἰοβόλων θηρίων πληθύος ὁ δράκων ὁ ἀποστάτης , τουτέστιν ὁ Σατανᾶς , οὗ τοῖς δήγμασιν ἐν ἀρχαῖς τε καὶ πρώτοις διόλωλεν ὁ ἄνθρωπος , τουτέστιν , ὁ Ἀδάμ . Ἕρπει δὲ καθάπερ ἐκ ῥίζης καὶ εἰς ἡμᾶς τὸ κακὸν , τοὺς ἐξ αὐτῆς γεγονότας . Σεσώσμεθα δέ τινα τρόπον . Τεθεάμεθα γὰρ τὸν ὄφιν , τουτέστι , Χριστόν . Πῶς οὖν ὄφις ὁ ἀγαθὸς κατὰ φύσιν ὁ Θεὸς , μᾶλλον δὲ αὐτόχρημα τὸ ἀγαθόν ; Ὅτι γέγονε καθ’ ἡμᾶς , τοὺς ἐκ προαιρέσεως πονηροὺς , Γέγονεν ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας · καὶ , Ἐν τοῖς ἀδίκοις κατελογίσθη . Ὅτι δὲ ἡμεῖς πονηροὶ , γεγονότες δὲ οὐχ οὕτως παρὰ Θεοῦ , μεταῤῥυηκότες δὲ εἰς τοῦτο φαυλότητος , διά τοι τὴν καθ’ ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν , διατρανοῖ λέγων καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός · Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες , οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν · πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν ; Ὄφις δὴ οὖν ὁ Χριστὸς , ὃς ἐν ὁμοιώματι πονηρίας , ὅτι γέγονεν ἄνθρωπος . Ἀλλ’ εἴ τις αὐτὸν θεάσαιτο νοητῶς , ἀμείνων ἔσται φθορᾶς , καὶ ὑπεραλεῖται θάνατον , καὶ ἀλογήσει δηγμάτων , καὶ τῆς τῶν ἰοβόλων πληθύος οὐ φροντιεῖ . Ὀψόμεθα δὲ Χριστὸν συνιέντες ὀρθῶς τὸ ἐπ’ αὐτῷ μυστήριον . Καὶ ἀραρότως πιστεύοντες ὅτι Θεὸς ὢν κατὰ φύσιν , γέγονεν ἄνθρωπος · ἀλλ’ εἰ καὶ ἦν ἐν ὁμοιώματι πονηρίας , οὐδὲν ἧττον ἀπομεμένηκεν ἀγαθός . Γέγονε γὰρ καθ’ ἡμᾶς , οὐχ ἵνα μεθ’ ἡμῶν ὁρῷτο πονηρὸς , ἀλλ’ ἵνα ἡμᾶς ἀγαθοὺς ἐργάσηται , τῷ ἁγίῳ μεταστοιχειώσας Πνεύματι πρὸς πᾶν εἶδος ἀρετῆς . Ἐπὶ σημείου γε μὴν ὁ ὄφις . Ὑψώθη γὰρ ὁ Χριστὸς ἐπὶ τοῦ τιμίου σταυροῦ , καὶ τοῦτο αὐτὸς Ἰουδαίοις προσεφώνει λέγων · Ὅταν ὑψώσετε τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι . Ὅτι δὲ τύπος εἰς τὸ αὐτοῦ βλέπει μυστήριον , ἀναμάθοις αὐτοῦ λέγοντος ἐναργῶς · Ὥσπερ γὰρ ὁ Μωσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ · οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . Χαλκοῦς δὲ ὁ ὄφις ἦν , διὰ τὸ εὔηχές τε καὶ εὐφωνότατον τοῦ θείου τε καὶ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος . Ἀνήκοος γὰρ οὐδεὶς τῶν διὰ Χριστοῦ θεσπισμάτων , ἀλλ’ εἰς ἅπασαν μὲν τὴν ὑπουράνιον . τὸ ἐπ’ αὐτοῦ λαλεῖται μυστήριον , καὶ αὐτῷ κάμψει πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Ἀμήν .
Lemmas: Β . ἀλλά τίς ὁ λόγος , ἀλλά τίς ὁ μέγας καί σοφός μυστήριον , πολυπραγμονέω ἀκόλουθος . οὖον γάρ ἀρκέω ὁ γράμμα ὁ νουνεχής , ἐγχόω δέ ὥσπερ ὁ τύπος ὁ μυστήριον . οὐκοῦν φέρω λέγω , ὡς ἐκ τύπος πάλιν ἐπί ὁ καθόλου καί γενικός , καί ὅσπερ εἰμί ἀληθής μεταπλάσσω ὁ διήγημα . δυσαρεστέω γάρ ὁ παρά Θεός καί ἄνωθεν ἀγαθός , καί ἀκατάσκεπτος εἶμι ἐπί ὁ ἡδύς μᾶλλον ἢ ὁ συμφέρω , καί ὁ ὁ ἀρετή γύμνασμα παρωθώ , πρόσκειμαι δέ ὁ αἰσχρός , λυπέω ὁ εὐεργέτης , προσκρούω οὖον κατά εἷς τρόπος ὁ Δημιουργός . Ταύτῃτοι πίπτω ὑπό ὁ ὁ ὄφις δῆγμα · ὄφις δέ φημί ὁ νοητός , ἕ διά πᾶς ἐγώ πλήσσω ἁμαρτία , ὁ ὁ θάνατος δεσμός ὑποφέρω . ἐξάρχω δέ ὥσπερ ὁ ὁ ἰοβόλος θηρίον πλῆθος ὁ δράκων ὁ ἀποστάτης , τουτέστιν ὁ Σατανᾶς , ὅς ὁ δῆγμα ἐν ἀρχή τε καί πρῶτος διόλλυμι ὁ ἄνθρωπος , τουτέστιν , ὁ Ἀδάμ . ἕρπω δέ καθάπερ ἐκ ῥίζα καί εἰς ἐγώ ὁ κακός , ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι . σῴζω δέ τις τρόπος . θεάομαι γάρ ὁ ὄφις , τουτέστι , Χριστός . Πῶς οὖν ὄφις ὁ ἀγαθός κατά φύσις ὁ θεός , μᾶλλον δέ αὐτόχρημα ὁ ἀγαθός ; ὅτι2 γίγνομαι κατά ἐγώ , ὁ ἐκ προαίρεσις πονηρός , γίγνομαι ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία · καί , ἐν ὁ ἄδικος καταλογίζομαι . ὅτι2 δέ ἐγώ πονηρός , γίγνομαι δέ οὐ οὕτως παρά Θεός , μεταρρυηκοαιρεω δέ εἰς οὗτος φαυλότης , διά ὅς ὁ κατά ἐγώ τυραννέω ἁμαρτία , διατρανόω λέγω καί αὐτός ὁ Χριστός · εἰμί οὖν σύ πονηρός εἰμί , οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ · πόσος μᾶλλον ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος δίδωμι ἀγαθός ὁ αἰτέω αὐτός ; ὄφις δή οὖν ὁ Χριστός , ὅς ἐν ὁμοίωμα πονηρία , ὅτι γίγνομαι ἄνθρωπος . ἀλλά εἰμί τις αὐτός θεάομαι νοητός , ἀγαθός εἰμί φθορά , καί ὑπεράλλομαι θάνατος , καί ἀλογέω δῆγμα , καί ὁ ὁ ἰοβόλος πλῆθος οὖον φροντίζω . ὁράω δέ Χριστός συνίημι ὀρθῶς ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον . καί ἀραρίσκω πιστεύω ὅτι θεός εἰμί κατά φύσις , γίγνομαι ἄνθρωπος · ἀλλά εἰμί καί εἰμί ἐν ὁμοίωμα πονηρία , οὐδείς κακός ἀπομένω ἀγαθός . γίγνομαι γάρ κατά ἐγώ , οὐ ἵνα μετά ἐγώ ὁράω πονηρός , ἀλλά ἵνα ἐγώ ἀγαθός ἐργάζομαι , ὁ ἅγιος μεταστοιχειόω πνεῦμα πρός πᾶς εἶδος ἀρετή . ἐπί σημεῖον γε μήv ὁ ὄφις . ὑψόω γάρ ὁ Χριστός ἐπί ὁ τίμιος σταυρός , καί οὗτος αὐτός Ἰουδαῖος προσφωνέω λέγω · ὅταν ὑψόω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί . ὅτι2 δέ τύπος εἰς ὁ αὐτός βλέπω μυστήριον , ἀναμανθάνω αὐτός λέγω ἐναργής · ὥσπερ γάρ ὁ Μωσῆς ὑψόω ὁ ὄφις ἐν ὁ ἐρῆμος · οὕτως ὑψόω δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . χάλκεος δέ ὁ ὄφις εἰμί , διά ὁ εύηχος τε καί εὔφωνος ὁ θεῖον τε καί εὐαγγελικός κήρυγμα . ἀνήκοος γάρ οὐδείς ὁ διά Χριστός θέσπισμα , ἀλλά εἰς ἅπας μέν ὁ ὑπουράνιος . ὁ ἐπί αὐτός λαλέω μυστήριον , καί αὐτός κάμπτω πᾶς γόνυ , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξα Θεός πατήρ . ἀμήν .