cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.2.1.2
β . Ὁρίζεται τοίνυν ἐν ἀρχῇ τοῦ ἔτους , ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ , τῆς ἱερουγίας ὁ καιρός · ἀρχὴ γὰρ πάντων ἐστὶν ὁ Χριστὸς , ἐπεὶ μηδὲ πρόσφατος διά τοι τὴν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς πρὸ αἰώνων γέννησιν . Ἁγιάζει δὲ αὐτὸς κατὰ πάντα χρόνον , τὰ ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους , ἀλλ’ ὥσπερ ἐν μηνὶ τῶν νέων ἡ πανήγυρις . Παρῴχετο μὲν γὰρ τὰ ἀρχαῖα , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν · Ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινά . Καὶ ἀνέθαλλεν καὶ ἀνθρώπου φύσις πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς ἐν Χριστῷ . Δούλοις τε οὖσιν ἔτι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ὑπὸ χεῖρα πράττουσι τὴν τυραννικὴν , εἶχον γὰρ ἔτι τὴν τῶν Αἰγυπτίων , τὰ τοιαῦτα διετάττετο · τοῦ λόγου πάλιν αἰνιγματωδῶς ὑπεμφαίνοντος , μὴ ἂν ἕτερον δύνασθαι τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν πρὸς ἐλευθερίαν μὲν τὴν ἐξ ἁμαρτίας ἀναδραμεῖν , τὴν δὲ τοῦ διαβόλου πλεονεξίαν ἀποφυγεῖν , καὶ εἰς τὴν ἄνω γενέσθαι πόλιν ἀπὸ τῆς ἐν κόσμῳ διατριβῆς , εἰ μὴ διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ μετοχῆς καὶ φιλανθρωπίας , κατὰ τὸ εἰρημένον παρ’ αὐτοῦ πρὸς τοὺς ἀνοήτους Ἰουδαίους · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν , δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας · ὁ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα · ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα . Ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ , ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε . Καὶ πάλιν · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς · ἧς εἰς τύπον νοοῖτο καλῶς τῆς ἐπαγγελίας ἡ γῆ , εἰς ἣν ἐξ Αἰγύπτου μεταχωρεῖν ἠπείγοντο . Λαμβάνεται δὲ τὸ πρόβατον ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς ἡμέρας , καὶ διατηρεῖται μέχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης , ἵνα σφάττηται πρὸς ἑσπέραν . Καὶ τοῦ δὴ χάριν ; ἐρεῖ τις τυχόν · βαθὺς γὰρ ὄντως ὁ λόγος . Τί γὰρ , εἰπέ μοι , διεκώλυεν ἡμέρᾳ πρώτῃ διαλαμβάνεσθαι τοῦ μηνός ; Τί δὲ ἄρα νομοθετεῖν ἀνέπεισε τὸν Θεὸν ἐν ἡμέραις πέντε τετηρημένον ἱερουργεῖν οὕτως πρὸς ἑσπέραν τὸ θῦμα ; Πέντε γὰρ ἡμερῶν ἀριθμὸν εὑρήσομεν ἀπὸ τῆς δεκάτης ἀρξάμενοι . Τοῦ μὲν οὖν μὴ ἐν ἡμέρᾳ πρώτῃ λαμβάνεσθαι τὸν ἀμνὸν , ἀλλ’ ἐν τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς , σημαίνειν ἔοικεν , ὅτι πολλοὶ προεβάδιζον χρόνοι , καὶ μακροί τινες ἦσαν αἰῶνες οἱ πρὸ ἡμῶν , καθ’ ὃν ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν , καὶ ἔσται Θεός . Εἰσβαίνει δὲ γείτων εὐθὺς μετ’ ἐκείνους αἰὼν οὗτος ὁ καθ’ ἡμᾶς , ὡς διὰ πενθημέρου τῆς ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένης ὁδοῦ , εἰς πέντε καιροὺς διαιρούμενος . Σαφηνιεῖ δὲ σφόδρα καλῶς ἡμῖν τὸ ζητούμενον , ἡ τοῦ Σωτῆρος παραβολὴ , τοῦτον ἔχουσα τὸν τρόπον · Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ , ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωῒ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ . Συμφωνήσας δὲ μετὰ τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τὴν ἡμέραν , ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ . Καὶ ἐξελθὼν περὶ τρίτην ὥραν , εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργοὺς , κἀκείνοις εἶπεν · Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνά μου , καὶ ὃ ἂν ᾖ δίκαιον , δώσω ὑμῖν . Οἱ δὲ ἀπῆλθον . Πάλιν δὲ περὶ τὴν ἕκτην ὥραν καὶ ἐννάτην ἐποίησεν ὡσαύτως . Περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ἐξελθὼν , εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας , καὶ λέγει αὐτοῖς Τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί ; Λέγουσιν αὐτῷ · Οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμισθώσατο . Λέγει αὐτοῖς · Ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνά μου . Ὁρᾷς δὴ οὖν ἐν τούτοις καὶ λίαν ἐναργέστατα καὶ σαφῶς εἰς ὅλους πέντε καιροὺς τὸν καθ’ ἡμᾶς αἰῶνα διῃρημένον ; Καὶ πρῶτον μὲν εἶναι λογιούμεθα , καθ’ ὃν ἦν ἔτι τὰς ἐν παραδείσῳ διατριβὰς ὁ προπάτωρ ἔχων Ἀδάμ · δεύτερον δὲ μετ’ ἐκεῖνον καὶ ὡς ὥρᾳ τρίτῃ δηλούμενον , καθ’ ὃν Νῶε καὶ οἱ σὺν αὐτῷ · τρίτον δὲ ὡς ἐν ἕκτῃ , καθ’ ὃν ἐκάλει τὸν Ἀβραὰμ εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας ὁ ἐπὶ πάντων Θεός · τὸ τέταρτον δὲ , ὡς ἐν ὥρᾳ πάλιν ἐννάτῃ , τοῦ Μωσέως δηλονότι καὶ τῶν προφητῶν . Περὶ τὴν ἑνδεκάτην , τουτέστιν , ἐν τῷ πέμπτῳ καιρῷ , συστελλομένης ἤδη τῆς ἡμέρας , καὶ οἱονεὶ καταλύοντος εἰς τέλος ἤδη τοῦ παρόντος αἰῶνος , ἐμισθώσατο τὰ ἔθνη Χριστὸς κεκλημένα πρὸς τὴν ἐπίγνωσιν παρ’ ἑτέρου μηδαμῶς κατὰ τοὺς ἄνωθεν καὶ παρῳχηκότας καιρούς . Διὸ δὴ παρὰ πάντας οἱ τελευταῖοί φασι τό · Οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμισθώσατο . Λαμβάνεται τοίνυν τὸ πρόβατον κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς πενθημέρου τὴν πρώτην , τουτέστι , τὴν δεκάτην , τύπον ἐπέχουσαν τῆς τοῦ αἰῶνος ἀρχῆς , καὶ διατηρηθὲν ἐν τῷ τελευταίῳ καιρῷ , τουτέστιν , ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ , σφάζεται πρὸς ἑσπέραν · ἵνα πάλιν ἐννοῇς , ὡς οὔτε νέον ἐστὶν , οὐδὲ πρόσφατον τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον · ἀλλ’ ἐφυλάττετο μὲν ἐν προγνώσει τοῦ Πατρὸς , καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς . Ἀπέθανε δὲ ὑπὲρ ἡμῶν ἐν τοῖς ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς , οὔπω μὲν τοῦ νοητοῦ καὶ θείου φωτὸς καταλάμποντος · τῷ δ’ ἐξ ἀγνοίας σκότῳ βεβαπτισμένης ἔτι τῆς γῆς , καὶ τὰς ἁπάντων καρδίας καταμολυνόντων ταῖς πλάναις τῶν κοσμοκρατόρων τοῦ σκότους τούτου . Διὰ τοῦτο καὶ , Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου , ἐπιδημήσας ἔφασκεν ὁ Σωτήρ . Καὶ φωστῆρες ἐν κόσμῳ λόγον ζωῆς ἐπέχοντες , οἱ ἅγιοι χρηματίζουσι · καὶ προσέτι τοῦτο · Καὶ ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου , διὰ τὸ δύνασθαι φωτίζειν τοὺς ὄντας ἐν σκότῳ , δικαίως ἀκούουσιν . Ἀποθαυμάσεις δὲ πάλιν καὶ ἑτέραν ἐν τούτῳ μυστικὴν εὑρίσκων οἰκονομίαν . Σφάζεται γὰρ ὁ ἀμνὸς ἐν τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς ἡμέρᾳ , πλήρη τὴν οἰκείαν ἔχοντος δόξαν τοῦ σεληναίου κύκλου , καὶ νόθῳ μὲν ὥσπερ φωτὶ τὴν οἰκουμένην καταυγάζοντος , ἀρχομένου δ’ οὖν ὅμως ἀπολήγειν κατὰ βραχὺ , καὶ ὥσπερ ἐξ ἀνάγκης ἤδη συστέλλοντος τὴν ἐνοικοῦσαν αὐτῷ τιμήν τε καὶ χάριν · ἵνα νοήσῃς ἐντεῦθεν , ὡς ἐξ εἰκόνος τε καὶ σκιᾶς τοῦ παραθέντος πράγματος ἐπὶ τὴν τῶν ἀληθεστέρων κατάληψιν χειραγωγούμενος , ὅτι κατὰ πᾶσαν μὲν ἐδοξάζετο τὴν οἰκουμένην ὁ τῆς νυκτὸς ἄρχων , τουτέστιν ὁ διάβολος , διὰ τῆς σελήνης ὡς ἐν τύπῳ δηλούμενος ( σελήνη γὰρ εἰς ἀρχὴν τέθειται τῆς νυκτὸς ) , καὶ ὥσπερ νόθον τι φῶς τὴν τοῦ κόσμου σοφίαν ταῖς τῶν πλανωμένων καρδίαις ἐντιθεὶς , πληρεστάτην ἑαυτῷ τὴν δόξαν ἐπραγματεύετο . Ἀπέθανε δὲ δι’ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς , ὁ Ἀμνὸς ὁ ἀληθινὸς , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , καὶ τὴν τοῦ διαβόλου κατέλυσε δόξαν . Ἀπολήγειν γὰρ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ δαπανᾶσθαι κατὰ βραχὺ , πρὸς τὴν εἰρήνην καὶ ἀγάπην ἤδη τὴν ὡς πρὸς Θεὸν τῆς τῶν ἐθνῶν πληθύος ἀναβαίνειν ἐπειγομένης διὰ τῆς πρὸς αὐτὴν ἀποστροφῆς καὶ πίστεως . Καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ ἐν Ψαλμοῖς ᾀδόμενον πάλαι περὶ Χριστοῦ · Ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη , καὶ πλῆθος εἰρήνης , ἕως οὗ ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη . Ἀνέτειλε γὰρ ἐν ἡμέραις Χριστοῦ δικαιοσύνη διὰ πίστεως · πλῆθος δὲ εἰρήνης , διὰ τῆς πρὸς Θεὸν ἐπιστροφῆς . Καὶ πρὸς τούτοις ἔτι καὶ ὁ τῆς νυκτὸς ἄρχων ἀντανῄρηται , τουτέστιν ὁ διάβολος . Ἐπιτήρει δὲ ὅπως οὐκ ἀναιρεθήσεσθαί φησι τὴν σελήνην ἁπλῶς , ἀνταναιρεθήσεσθαι δὲ μᾶλλον · ὡς γὰρ ἤδη προανελὼν , δῆλον δὲ δήπου πάντως , ὅτι τὸν ἄνθρωπον ἀνταναιρεῖται ὁ διάβολος . Λαβέτωσαν τοίνυν , φησὶν , ἕκαστος πρόβατον κατ’ οἰκίαν . Τέλειος γὰρ ἐν ἑκάστῳ Χριστὸς διὰ μετοχῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐνοικίζεται , καὶ οὐ μεμέρισται , καθάπερ ὁ Παῦλός φησι . Πλὴν ἐὰν ὦσι , φησὶν , ὀλιγοστοὶ ὡς μὴ ἱκανοὺς εἶναι εἰς πρόβατον , συλλήψεται μεθ’ ἑαυτοῦ τὸν γείτονα τὸν πλησίον αὐτοῦ . Οἱ γὰρ οὐκ ἔχοντες ἐξ ἑαυτῶν τέλειον δύνασθαι συνιέναι μόνοι τὸ Χριστοῦ μυστήριον , ἢ καὶ οὐκ ἀρκοῦντες εἰς κατανόησιν τὴν περὶ αὐτοῦ διὰ τὴν τῆς οἰκείας ἐννοίας ἀσθένειαν , μεθέξουσι πάλιν , αὐτοὺς συνεργάτας ὥσπερ καὶ συλλήπτορας τοὺς ὁμοπίστους δεξάμενοι . Διὰ γὰρ τῆς ἀλλήλων νουθεσίας ἔσθ’ ὅτε καὶ εἰς μείζους ἢ καθ’ ἡμᾶς θεωρίας ἀναβαίνειν ἰσχύομεν . Ὥσπερ οὖν ἀμέλει καὶ ὁ σοφὸς ἐκεῖνος εὐνοῦχος ἀνεπυνθάνετο τοῦ Φιλίππου , τῆς περὶ Χριστοῦ προφητείας ἐπακροώμενος · Δέομαί σου , περὶ τίνος ὁ προφήτης λέγει , περὶ ἑαυτοῦ ἢ περὶ ἑτέρου τινός ; Ὁρᾷς ὅπως τὸν γείτονα συλλαβὼν ( ἐγγὺς γὰρ ἀλλήλων οἱ πάντες ἐσμὲν , ὅσοι εἰς τὸν ἕνα καὶ κοινὸν τῆς πίστεως λόγον ) , μέτοχος ἤδη τοῦ νοητοῦ προβάτου διὰ τῆς ἐρεύνης ἀνεδεικνύετο . Ἠξίου γὰρ εὐθὺς καὶ βεβαπτίσθαι , καὶ δὴ καὶ βεβάπτισται . Ἔστω δὲ , φησὶ , τὸ πρόβατον τέλειον . Πάντα γὰρ ἦν ἐν Χριστῷ τὰ θεοπρεπῆ γνωρίσματα . Ἀλλ’ ἔστω καὶ ἄρσεν , ὁ νομοθέτης διήγγειλεν . Αὐτὸς γὰρ ἦν τε καὶ ἔστιν , ὁ πᾶσιν ἡμῖν ἐνιεὶς τῆς θεογνωσίας τὰ σπέρματα , καὶ ὥσπερ τινὰ γῆν θελητήν . Ὥσπερ οὖν καὶ ὁ προφητικὸς ἔχει λόγος , ἐπιτελῶν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὴν ἀνθρωπότητα διὰ τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων . Ἀλλὰ πρὸς τούτοις καὶ ἐνιαύσιον ἔστω , ἢ κατὰ τὸν χρόνον , ἵνα μὴ ᾖ ὡς ἀτελὲς , οὔπω πληρωθέντος ἐπ’ αὐτῷ τοῦ ἔτους · ἢ ὅτι τὴν ἐπὶ τῷ πάθει θεοπρεπεστάτην ἑορτὴν καθ’ ἕκαστον ἔτος ἔμελλον ἐπιτελεῖν , οἱ τὰ ἐκ τοῦ πάθους ἀποκερδαίνοντες ἀγαθά . Ἀπὸ δὲ τῶν ἀμνῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἐρίφων λαμβάνεσθαι λέγει . Καὶ ὁ μὲν ἀμνὸς ὡς καθαρόν τε καὶ ἄμωμον θῦμα κατὰ νόμον νοεῖται , τὸ δὲ τῶν ἐρίφων γένος ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἀεὶ τῷ θυσιαστηρίῳ προσφέρεται . Εὑρήσεις δὲ τοῦτο καὶ ἐν Χριστῷ . Ἦν γὰρ ὁ αὐτὸς , καὶ ὡς ἄμωμον ἱερεῖον , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναφέρων ἑαυτὸν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ ὡς ἔριφος ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν σφαζόμενος . Μετὰ δέ γε τὴν σφαγὴν , καταχρίειν τῷ αἵματι τοὺς τῶν οἰκημάτων σταθμοὺς καὶ τὴν φλιὰν ἐπιτάττει , οὐχ ἕτερόν τι σημαίνειν ἐθέλων , ὥς γέ μοι δοκεῖ , ἢ ὅτι τῷ σεπτῷ καὶ τιμίῳ αἵματι τοῦ Χριστοῦ , τὴν ἐπίγειον ἑαυτῶν οἰκίαν ἀσφαλιζόμεθα , τουτέστι τὸ σῶμα , τὴν ἐκ παραβάσεως νέκρωσιν διὰ μετοχῆς τῆς ζωῆς ἐξελαύνοντες . Ζωὴ γὰρ καὶ ἁγιασμὸς , ἡ Χριστοῦ μετοχή . Καὶ αὐτὸν δὲ θορυβόῦντες τὸν ὀλοθρευτὴν , ὡς ἄγαν ἀποτάτω ποιούμενοι διὰ τῆς χρίσεως τὸν ἐπιβουλεύοντα δαίμονα , τὰ ἐκ σαρκικῶν κινημάτων ἀπονεκρούμεθα πάθη . Θύρας δὲ νοήσεις τῆς ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένης οἰκίας , τὰς ἐν ἡμῖν αἰσθήσεις δηλαδή · δι’ ὦν ταῖς ἁπάντων καρδίαις ἡ τῶν πραγμάτων διακονεῖται ποιότης , καὶ ἡ τῶν ἐπιθυμιῶν ἀμέτρητος ἐπιχεῖται πληθύς . Θύρας δὲ αὐτὰς καὶ ὁ προφήτης Ἰωὴλ ὀνομάζει λέγων · Ὡς εἰσελεύσονταί τινες κλέπται διὰ τῶν θυρίδων ἡμῶν · οὐ γὰρ ἦσαν κατακεχρισμέναι τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ . Ἐσθίεσθαι δὲ προστάττει τὰ κρέα ταύτῃ τῇ νυκτὶ , τουτέστι , κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν ἐνεστηκότα . Οὕτω γὰρ αὐτὸν καὶ ὁ Παῦλος ἐπεκάλει , λέγων · Ἡ νὺξ προέκοψε , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν . Ἡμέραν ἐν τούτοις διαῤῥήδην εἰπὼν τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα , ὃν αὐτὸς φωτίζει Χριστός . Φάγονται τοίνυν τὰ κρέα κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦτον , φησίν . Ἕως μὲν γὰρ ἐσμὲν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ διὰ τῆς ἁγίας σαρκός τε καὶ τοῦ τιμίου αἵματος , καὶ παχυτέρως ἔτι μεταληψόμεθα τοῦ Χριστοῦ . Εἰς δὲ τὴν ἡμέραν καταντήσαντες τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , καθὼς γέγραπται , καὶ εἰς τὴν λαμπρότητα τῶν ἁγίων ἀναβεβηκότες , καθ’ ἕτερόν τινα τρόπον ἁγιασθησόμεθα πάλιν , καὶ ὡς οἶδεν ὁ τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν διανομεὺς καὶ δοτήρ . Ἄλλως τε καὶ ὁμολογίαν ἔχει τοῦ πάθους , καὶ τοῦ δι’ ἡμᾶς οἰκονομικῶς παραδειχθέντος θανάτου τοῦ Χριστοῦ , τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκὸς ἡ μετάληψις , καὶ ἡ πόσις ὁμοίως ἡ ἐκ τοῦ σωτηρίου αἵματος . Οὕτω γὰρ αὐτός πού φησιν , ὅτε τοῖς ἑαυτοῦ γνωρίμοις τοὺς ἐπὶ τῷ μυστηρίῳ νόμους ἐτίθει · Ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον , πίνητε δὲ τὸ ποτήριον τοῦτο , τὸν ἐμὸν θάνατον καταγγέλλετε . Οὐκοῦν ἐπὶ μὲν τοῦ παρόντος αἰῶνος , διὰ μὲν τῆς μετοχῆς τῶν ἀρτίως ὠνομασμένων , καταγγελοῦμεν εἰκότως τὸν θάνατον αὐτοῦ · ὅταν δὲ λοιπὸν ἐν τῇ δόξῃ παραγένῃ τοῦ Πατρὸς , οὐκ εὐκαίρως ἔτι τὴν ἐπὶ τῷ πάθει προσοίσομεν ὁμολογίαν αὐτῷ , ἀλλ’ ἐπιγνωσόμεθα μὲν καθαρῶς ὡς Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , ὡς Παῦλός φησι · Δοξολογήσομεν γὰρ , φησὶν , ὡς Δεσπότην . Ἅπαξ γὰρ ἀποθανὼν οὐκέτι ἀποθνήσκει , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν . Διὸ δὴ καὶ ἔφασκεν · Εἰ καὶ ἔγνωμεν κατὰ σάρκα Χριστὸν , ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν . Τότε γὰρ οὐκ ἀφ’ ὧν ἐστιν ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἐστι Θεὸς ἀληθινὸς , λαμπρότερον ἐπιγνωσόμεθα , συμπεπερασμένης ἤδη τῆς οἰκονομίας , ἐφ’ ᾗ καὶ γέγονε σάρξ . Ἀργήσουσι γὰρ , κατὰ τὸ εἰκὸς , οἱ περὶ σαρκώσεως λόγοι , γνῶσις δὲ ἡ μείζων εἰσβήσεται , καὶ θεία τις ἐν ἡμῖν ἀναλάμψει σύνεσις παρ’ αὐτοῦ σωτηρίας τῆς ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ . Πυρὶ δὲ ὀπτῶντας ἐσθίεσθαι τοῦ προβάτου κελεύει τὰ κρέα , διά τοι τὸ χρῆναι θερμοὺς εἶναι τῷ πνεύματι τοὺς εἰς κατάληψιν ἀναβαίνοντας τοῦ Χριστοῦ . Ζέειν δὲ αὐτοὺς τῷ πνεύματι , κελεύει καὶ Παῦλος . Ἀλλὰ καὶ ἄρτους ἀζύμους ἐπὶ πικρίδων φάγονται , φησὶ , δι’ αἰνίγματος ὑποφαίνων , ὅτιπερ οἱ μέτοχοι γεγονότες τοῦ Χριστοῦ , ἀζύμοις ὥσπερ καὶ καθαρωτάταις ἐπιθυμίαις τὴν ἑαυτῶν ὀφείλουσιν ἀποτρέφειν ψυχὴν , εἰς ἄδολόν τινα καὶ ἀμιγῆ φαυλότητος προσεθίζοντες πολιτείαν · καὶ μὴ παραιτεῖσθαι διὰ τοῦτο τὰς ἐκ τῶν πειρασμῶν πικρίας , κατὰ τὸ εἰρημένον ὑπό τινος · Τέκνον , εἰ προσέρχῃ δουλεύειν Θεῷ , ἑτοίμασον τὴν ψυχήν σου εἰς πειρασμὸν , εὔθυνον τὴν καρδίαν σου καὶ καρτέρησον . — Ἀλλὰ καὶ οὐκ ἔδεσθε , φησὶν , ἀπ’ αὐτοῦ ὠμόν . Τί οὖν ἄρα καὶ τοῦτό ἐστιν ; Ὁ ὠμὸν ἐσθίων , οὐκ εἰς πέψιν ἐσθίει · ἀλλ’ οὐδὲ ὑπείκει τοῖς ὀδοῦσιν ὅλως ἡ τοιάδε τροφή . Τοῦτο δὲ ἂν δρῷεν εἰκότως οἱ μὴ δι’ ἐρεύνης τὸν ἐπὶ τῷ Χριστῷ καταλεπτύνοντες λόγον , πυροῦντές τε καὶ δοκιμάζοντες , κατὰ τὸ ὑπὸ τοῦ Δαβὶδ μελῳδούμενον · Καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ . Κωλύει δὲ πάλιν ἐσθίειν ἡψημένον ἐν ὕδατι , τὴν ὑδαρεστέραν καὶ ἐκλελυμένην περὶ αὐτοῦ διάληψιν , οὐ καλὴν ἔσεσθαι τροφὴν ταῖς τῶν πιστευόντων διανοίαις ὑποδηλῶν . Ὑδαρεστέρα δὲ περὶ αὐτοῦ διάληψις , τὸ μὴ Θεὸν οἴεσθαι κατὰ φύσιν ὑπάρχειν αὐτὸν , ἀλλ’ εἰς τὴν τῶν ποιημάτων κατακομίζειν τάξιν · ὃ καὶ δρᾷν ἀμαθῶς οὐ καταναρκῶσί τινες , τὰ οἰκονομικῶς εἰρημένα περὶ αὐτοῦ διὰ τὴν ἐνανθρώπησιν , εἰς τὸ οἰκεῖον περιέλκοντες θέλημα , καὶ τροφὴν ὥσπερ τινὰ τῆς ἐνούσης αὐτοῖς δυσσεβείας ποιούμενοι . Οὐκ ἔδεσθε τοίνυν , φησὶν , ἡψημένον ἐν ὕδατι , ἀλλ’ ἢ ὀπτὰ πυρὶ , διὰ τὴν ἤδη προαποδοθεῖσαν αἰτίαν , καὶ ὅτι τὰ λόγια Κυρίου πεπυρωμένα . Θερμοὶ γὰρ πάντες εἰσὶν οἱ περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ λόγοι , καὶ οὐδὲν ἔχοντες ὑδαρὲς ἢ ἀπεψυγμένον , κατὰ τὸν λέγοντα πάλιν ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν · Πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα , καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό . Κεφαλὴν δὲ πάλιν σὺν τοῖς ποσὶ καὶ τοῖς ἐντοσθίοις ἐπιτάττει φαγεῖν , ὅλην ἐξ ὅλου τοῦ κατ’ αὐτοῦ μυστηρίου τὴν γνῶσιν ταῖς τῶν πιστευόντων διανοίαις ἐνοικίζεσθαι θέλων . Χρὴ γὰρ εἰδέναι πρὸ πάντων , ὅτιπερ ἧν ἐν ἀρχῇ , Θεὸς ὢν ὁ Λόγος , ἐν Πατρὶ καὶ μετὰ Πατρός · τουτέστιν ἡ κεφαλὴ , ἀρχὴ τοῦ παντὸς ὑπάρχουσα μυστηρίου . Δεύτερον δὲ ὅτι καὶ Θεὸς ὢν , πάλιν ἐπανήξει , κριτὴς τέλος ἐπιθήσων τῇ καθ’ ἡμᾶς οἰκονομίᾳ · τοῦτο γὰρ ἡμῖν σημαίνουσιν οἱ πόδες , τὸ τέλος ὄντες ὅλου τοῦ σώματος . Νοήσεις δὲ τὰ ἐντόσθια τὸν ἀποκεκρυμμένον καὶ οἱονεὶ μέσον τὸν ἐνανθρωπήσεως λόγον . Οὐκοῦν ὁλόκληρος μὲν διὰ τούτων ἡ πίστις · ὅλος δὲ καὶ τέλειος ἐν ἡμῖν διὰ τῆς τοιᾶσδε γνώσεως ὁ Χριστός . Ταύτης γὰρ ἕνεκα τῆς αἰτίας οἰηθείην ἂν ἔγωγε τὸν Ἰωάννην εἰπεῖν · Ὁ ὢν , ὁ ἦν , ὁ ἐρχόμενος . Εἶτα πάλιν ὁ νομοθέτης ἐπιτάττει , λέγων · Οὐκ ἀπολείψετε ἀπ’ αὐτῶν ἕως πρωΐ , αἰνιγματωδῶς , ὡς ἔοικε , διὰ τούτων ἀποκωλύων τὰς ἐπί γε τὸ βούλεσθαι νοῆσαι τελείως οὐκ ἀγαθὰς ὑπερθέσεις . Μὴ γὰρ πεπέμφθω , φησὶν , εἰς ἀναβολὴν ἡ τελεία τε καὶ ἀληθὴς περὶ αὐτοῦ γνῶσις , μηδὲ φυλαττέτωσάν τινες ἑαυτοῖς εἰς ὑπέρκαιρον χάριν τὸ μετασχεῖν τελείως αὐτοῦ , μετεσχηκότες ἅπαξ καὶ ὅλως ἁψόμενοι . Τοῦτο μέντοι ποιοῦσιν οἱ διὰ μὲν τῆς κατηχήσεως τῶν περὶ Χριστοῦ δογμάτων ἀπογευσάμενοι , φυλάττοντες δὲ τὸ διὰ τοῦ Πνεύματος φωτισμὸν , καὶ τὴν διὰ τοῦ βαπτίσματος χάριν , εἰς μακρὰν καὶ ὑπέρωρον ἀναβολὴν , τὴν ἐπὶ γήρᾳ , φησί . Πολὺ γὰρ δή τε τὸ βλάβος ἐντεῦθεν καὶ ἀδοκήτως συμβαίνει . Μάλιστα μὲν γὰρ εἰ καὶ τῶν οἰκείων ἐπιτεύξεται βουλευμάτων , οὐκ ἀσφαλὴς ἡ ἐλπίς . Ἐκβεβηκότος δὲ πάλιν εἰς τέλος αὐτῷ τοῦ σκοποῦ , ἁγιάζεται μὲν , πλὴν μόνην ἔχει τῶν πλημμελημάτων τὴν ἄφεσιν , καὶ τὸ τάλαντον ἀποκομίζει τῷ οἰκείῳ δεσπότῃ ξηρὸν , οὐδὲν ἐπεργάσασθαι σχολάσας αὐτῷ . Ἀλλὰ καὶ ὀστοῦν οὐ συντρίψεται ἀπ’ αὐτοῦ , φησίν . Ἄβρωτα γὰρ τοῖς ἡμετέροις ὀδοῦσιν ἀεὶ τὰ ὀστᾶ . Τοιοῦτος δέ τίς ἐστι ταῖς ἀνθρωπίναις διανοίαις καὶ ὁ λευκὸς , ἵν’ οὕτως εἴπω , καὶ κεκρυμμένος τῆς θεότητος αὐτοῦ Λόγος . Ὅτι μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἐστὶν ὁ Υἱὸς , καὶ ὅτι γεγέννηται παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὀρθῶς δὴ σφόδρα νοοῦντες πιστεύομεν , ζητοῦμεν δὲ οὐκέτι , κατὰ τὴν τοῦ ἁγίου φωνήν . Τίς γὰρ οἶδεν εἰπεῖν τὸν τῆς γενέσεως τρόπον ; Πῶς δὲ οὐκ ἀληθὴς ὁ προφήτης βοῶν · Τὴν γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται ; Ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ . Οὐκοῦν ἐν τούτοις τὰ ὀστᾶ , τὴν τῶν ὑπὲρ νοῦν δογμάτων στεῤῥότητα λέγει . Ταῦτα συντρίβειν ἡμᾶς ὁ νομοθέτης οὐκ ἐᾷ · συντρίβουσι δὲ ὅλον ἐφ’ ἑαυτοῖς , οἱ τὰ ὀρθὰ διαστρέφοντες αἱρετικοί . Τὸν γὰρ τῆς θείας καὶ ἀῤῥήτου γεννήσεως περιεργάζονται τρόπον , ἀσύγκριτόν τινα νοσοῦντες ἀβουλίαν , καὶ τὸ γεγραμμένον εἰς νοῦν οὐ δεχόμενοι · Τίς ἐμέτρησεν τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ ; Ὅπερ οὖν εἰκότως ἡμεῖς παραιτούμεθα , τὸ συντρίβειν τοῦ ἀμνοῦ τὰ ὀστᾶ σωφρόνως ἀποναρκήσαντες , πίστει δὲ μᾶλλον τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς δεχόμενοι . Μεμνῆσθαί γε μὴν ἀναγκαῖον , ὅτι καὶ ἱστορικώτερον περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐλήφθη τὸ γεγραμμένον , οὐ συντριψόντων τῶν τοῦ Πιλάτου στρατιωτῶν τὰ σκέλη αὐτοῦ , καθὰ γέγραπται . Τὰ δὲ καταλειπόμενα ἀπ’ αὐτοῦ , ἕως πρωῒ δὴ χρῆναι κατακαίεσθαι λέγει . Πρωῒ δὲ πάλιν ὀνομάζων τὸν εἰς αἰῶνα τὸν μέλλοντα φωτισμὸν , ὅτε καὶ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον τὸν ἑαυτῶν ὀψόμεθα βασιλέα καὶ Θεὸν , οὐκέτι καθάπερ καὶ νῦν ἐν αἰνίγματι καὶ ἐσόπτρῳ , καὶ σκιᾷ , καὶ ἐκ μέρους , ὡς ὁ Παῦλός φησι . Ὡς οὖν μελλούσης τὸ τηνικάδε διὰ λαμπροτέρας γνώσεως ἀφανισθῆναι τρόπον τινὰ τῆς ὡς ἐν αἰνίγματι περὶ αὐτοῦ θεωρίας , ὥσπερ ἐν τύπῳ πάλιν πυρὶ κατακαυθήσεσθαι λέγει τὰ καταλειπόμενα ἀπ’ αὐτοῦ ἕως πρωΐ . Σχῆμα δὲ τοὺς δαιτυμόνας κελεύει τοιοῦτον ἔχειν · Αἱ ὀσφύες ὑμῶν ἔστωσαν περιεζωσμέναι , φησὶν , καὶ τὰ ὑποδήματα ἐν τοῖς ποσὶ , καὶ αἱ βακτηρίαι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν . Καὶ φάγεσθε αὐτὸ μετὰ σπουδῆς . Πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ . Τὸ μὲν οὖν ἐζῶσθαι τὴν ὀσφὺν , γοργότητος ἂν εἴη σύμβολον , καὶ φρονήματος νεανικοῦ , κατὰ τὸ εἰρημένον παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸν δίκαιον Ἰώβ · Ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου . Καὶ πάλιν περί τινος ἐν προφήταις , Καὶ ἔσται δικαιοσύνῃ ἐζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ , ἀντὶ τοῦ , γοργὸς καὶ ἀνδρεῖος εἰς δικαιοσύνην . Σημαίνει δὲ τὸ ὑπόδημα τὴν ἑτοιμότητα τῆς γνώμης πρὸς τὸ βαδίζειν ἀμελλητὶ πρὸς ὅπερ ἂν βούληται Θεός . Ἐπεὶ καὶ Παῦλος τοιούτῳ νοῒ γράφει · Καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης . Καὶ προσέτι τούτῳ καὶ ὁ προφήτης Ἱερεμίας , Καὶ νῦν , Ἰσραὴλ , τί Κύριος ὁ Θεός σου αἰτεῖ παρὰ σοῦ , ἀλλ’ ἢ φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεόν σου , πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ; Ῥάβδος δὲ ἡ κατὰ χεῖρας , τὴν ἀντιστηρίζουσαν ἡμᾶς ἐλπίδα καὶ ἀνέχουσαν εἰς ὑπομονὴν ὑποφαίνει , κατὰ τὸ ἐν προφήταις κείμενον · Ἐλπίσατε ἐπὶ τῷ Κυρίῳ , καὶ ἀντιστηρίσασθε ἐπὶ τῷ Θεῷ . Μετὰ σπουδῆς δὲ πάλιν ἐσθίεσθαι τὸν ἀμνὸν ἐπιτάττει · τὸ μὴ νωθρὸν μηδὲ παρειμένον ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς ἀναφαίνεσθαι δεῖν τὸν ἐν μεθέξει γεγονότα Χριστοῦ , σαφῶς δὴ λίαν ὑποτυπῶν , ἀλλ’ ἔντονόν τε καὶ ζέουσαν ἐφ’ οἷσπερ ἂν οἴηται λυσιτελήσειν αὐτῷ προθυμίαν εἰσφέροντα . Καί μοι πάλιν ἐννόει τὸν μακάριον ἐπιστέλλοντα Παῦλον · Οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μὲν τρέχουσιν , εἷς δὲ λαμβάνει τὸ βραβεῖον ; Οὕτω τρέχετε , ἵνα καταλάβητε . Χρῆναι δὲ ὑπολαμβάνων πανταχόθεν ἡμᾶς θηρᾶσθαι τὸ ὠφελοῦν , ἐφ’ ἑτέραν ἥξω διάνοιαν . Οὐχ ἁβροδίαιτόν τινα καὶ ἀνειμένον ὁρᾶσθαι βούλεται τὸν ἡγιασμένον διὰ Χριστοῦ , ἀλλὰ σχῆμα τὸ τοῖς ὁδίταις πρέπον περιτίθησιν ὁ νόμος αὐτῷ · δύο ταῦτα , κατὰ τὸ εἰκὸς , ὑπεμφαίνων · ἢ γὰρ ὅτι διαβήσεταί ποτε καὶ δραμεῖται πρὸς ἀλήθειαν τὰ ἐν τύπῳ καὶ σκιᾷ · ἢ ὅτι προσήκοι τὸν ἅπαξ μετεσχηκότα Χριστοῦ , γοργοῖς ὥσπερ καὶ εὐτροχωτάτοις ποσὶ ταῖς εἰς τὸ ἀγαθὸν προθυμίαις ἀποκεχρημένον , ἐπὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἰέναι , τὴν ἐν κόσμῳ βδελυρὰν ἡδονὴν παρατρέχοντα . Ἐπάγει δὲ τὴν αἰτίαν εὐθὺς τοῦ δεῖν ὁρᾶσθαι τοιοῦτον τὸν ἀρτίως ἡμῖν κατωνομασμένον , Πάσχα , λέγων , ἐστὶ Κυρίου , τουτέστι , διαβατήριον . Διαβαίνομεν γὰρ ἀπὸ τῆς ἐν κόσμῳ ζωῆς , εἰς θεοφιλῆ πολιτείαν . Εἶτα πάλιν εὐθὺς , τίνα καὶ πόσην ἀποκερδαίνουσιν ἐκ τούτου τὴν ὄνησιν , φανερὸν αὐτοῖς καθιστάς · πᾶν μὲν γὰρ πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ πατάξειν ἐπαγγέλλεται · αὐτοῖς δὲ τοῖς τὸν ἀμνὸν βεβρωκόσιν , ἐν σημείῳ γενήσεσθαι τὸ αἷμά φησιν , ὡς ὑπὸ σκέπην ἐντεῦθεν γενέσθαι τὴν παρ’ αὐτοῦ , πρὸς τὸ μὴ ἐκτριβῆναι ὅταν παίῃ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ . Κολάζει μὲν γὰρ ὁ Θεὸς τὸν ἀπειθῆ καὶ ἀνήκοον , καὶ τῆς ἁγιότητος ἀμέτοχον τῆς παρὰ Χριστοῦ . Γνωρίζει δὲ μόνους , καὶ φροντίδος ἀγαθῆς ἀξιοῖ τοὺς , οἵπερ ἂν φαίνοιντο κατακεχρισμένοι τῷ αἵματι τοῦ ἀμνοῦ τοῦ ἀληθινοῦ , καὶ τοῖς ἀσεβέσιν οὐκ ἐπιτρέπει συνδιόλλυσθαι τὸν ἡγιασμένον · ἀλλ’ ἐξαίρετον αὐτοῖς ἀπονέμει φιλανθρωπίαν . Ἐφ’ ἑπτὰ δὲ ὅλαις ἡμέραις ἄρτοις ἀζύμοις προστρέφεσθαι κελεύει τοὺς τὸν ἱερὸν φαγόντας ἀμνόν · καθαρωτάταις ἐπιθυμίαις , ὥς γέ μοι φαίνεται , καὶ ἁπάσης φαυλότητος ἀπῳκισμέναις , καὶ τὴν ἑαυτῶν ἀποτρέφειν ψυχὴν ἀναπείθων τοὺς ἡγιασμένους διὰ Χριστοῦ . Ἁγία δὲ ἡ πρώτη καὶ ἡ ἑβδόμη καλείσθω , φησὶν , ἡμέρα . Ἅγιος γὰρ ἡμῶν ὁ ἐν ἀρχῇ τῆς γενέσεως χρόνος · οὔπω τὸν παράδεισον ἐκβεβηκότος διὰ τὴν παράβασιν τοῦ προπάτορος Ἀδὰμ , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ μὲν διαιτωμένου , φυλάττοντος δὲ ἔτι τὴν δοθεῖσαν ἐντολήν . Ἅγιος δὲ πάλιν ὁ καὶ ἐν ἐσχάτοις , διὰ Χριστοῦ , δικαιοῦντος ἐν πίστει τοὺς προσιόντας αὐτῷ , καὶ εἰς ἐκεῖνο πάλιν ἀνακομίζοντος , εἰς ὅπερ ἦμεν ἐν ἀρχαῖς . Οὐκοῦν ὅλον ἡμῖν ἐν τούτοις τὸ περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν προανετυποῦτο μυστήριον . Διὸ δὴ καὶ σφόδρα καλῶς πρὸς Ἰουδαίους αὐτὸς ἔλεγε · Εἰ ἐπιστεύετε Μωϋσῇ , φησὶν , ἐπιστεύσατε ἂν ἐμοί · περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψε .
Lemmas: Β . ὁρίζω τοίνυν ἐν ἀρχή ὁ ἔτος , ἐν ὁ πρῶτος μείς , ὁ ιερουγιης ὁ καιρός · ἀρχή γάρ πᾶς εἰμί ὁ Χριστός , ἐπεί μηδέ πρόσφατος διά ὅς ὁ ἐκ Θεός πατήρ πρό αἰών γέννησις . ἁγιάζω δέ αὐτός κατά πᾶς χρόνος , ὁ ἀπό ἀρχή μέχρι τέλος , ἀλλά ὥσπερ ἐν μείς ὁ νέος ὁ πανήγυρις . παροίχομαι μέν γάρ ὁ ἀρχαῖος , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή · ἰδέ γίγνομαι ὁ πᾶς καινός . καί ἀναθάλλω καί ἄνθρωπος φύσις πρός ὁ ἐν ἀρχή ἐν Χριστός . Δοῦλος τε εἰμί ἔτι ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ὑπό χείρ πράσσω ὁ τυραννικός , ἔχω γάρ ἔτι ὁ ὁ Αἰγύπτιος , ὁ τοιοῦτος διατάσσω · ὁ λόγος πάλιν αἰνιγματωδῶς ὑπεμφαίνω , μή εἄν ἕτερος δύναμαι ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή πρός ἐλευθερία μέν ὁ ἐκ ἁμαρτία ἀνατρέχω , ὁ δέ ὁ διάβολος πλεονεξία ἀποφεύγω , καί εἰς ὁ ἄνω γίγνομαι πόλις ἀπό ὁ ἐν κόσμος διατριβή , εἰμί μή διά ὁ ὁ Χριστός μετοχή καί φιλανθρωπία , κατά ὁ εἴρω παρά αὐτός πρός ὁ ἀνόητος Ἰουδαῖος · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὅτι πᾶς ὁ ποιέω ὁ ἁμαρτία , δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία · ὁ δοῦλος οὖον μένω ἐν ὁ οἰκίον εἰς ὁ αἰών · ὁ υἱός μένω εἰς ὁ αἰών . ἐάν οὖν ὁ υἱός σύ ἐλευθερόω , εἰμί ἐλεύθερος εἰμί . καί πάλιν · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ · ὅς εἰς τύπος νοέω καλῶς ὁ ἐπαγγελία ὁ γῆ , εἰς ὅς ἐκ Αἴγυπτος μεταχωρέω ἐπείγω . λαμβάνω δέ ὁ πρόβατον ἀπό δέκατος ὁ μείς ἡμέρα , καί διατηρώ μέχρι ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , ἵνα σφάττω πρός ἑσπέρα . καί ὁ δή χάρις ; εἴρω τις τυγχάνω · βαθύς γάρ εἰμί ὁ λόγος . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , διακωλύω ἡμέρα πρῶτος διαλαμβάνω ὁ μείς ; τις δέ ἄρα νομοθετέω ἀναπείθω ὁ θεός ἐν ἡμέρα πέντε τηρέω ἱερουργέω οὕτως πρός ἑσπέρα ὁ θῦμα ; Πέντε γάρ ἡμέρα ἀριθμός εὑρίσκω ἀπό ὁ δέκατος ἄρχω . ὁ μέν οὖν μή ἐν ἡμέρα πρῶτος λαμβάνω ὁ ἀμνός , ἀλλά ἐν ὁ δέκατος ὁ μείς , σημαίνω ἔοικα , ὅτι πολύς προβαδίζω χρόνος , καί μακρός τις εἰμί αἰών ὁ πρό ἐγώ , κατά ὅς εἰμί ἀεί καί εἰμί , καί εἰμί Θεός . εἰσβαίνω δέ γείτων εὐθύς μετά ἐκεῖνος αἰών οὗτος ὁ κατά ἐγώ , ὡς διά πενθήμερο ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω ὁδός , εἰς πέντε καιρός διαιρέω . σαφηνίζω δέ σφόδρα καλῶς ἐγώ ὁ ζητέω , ὁ ὁ Σωτήρ παραβολή , οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · Ὁμοία εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης , ὅστις ἐξέρχομαι ἅμα πρωΐ μισθόω ἐργάτης εἰς ὁ ἀμπελών αὐτός . συμφωνέω δέ μετά ὁ ἐργάτης ἐκ δηνάριον ὁ ἡμέρα , ἀποστέλλω αὐτός εἰς ὁ ἀμπελών αὐτός . καί ἐξέρχομαι περί τρίτος ὥρα , ὁράω ἄλλος ἵστημι ἐν ὁ ἀγορά ἀργός , ἐκεῖνος εἶπον · ὑπάγω καί σύ εἰς ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί ὅς εἄν εἰμί Δίκαιος , δίδωμι σύ . ὁ δέ ἀπέρχομαι . πάλιν δέ περί ὁ ἕκτος ὥρα καί ἐννάω ποιέω ὡσαύτως . περι δέ ὁ ἑνδέκατος ἐξέρχομαι , εὑρίσκω ἄλλος ἵστημι , καί λέγω αὐτός τις ὧδε ἵστημι ὅλος ὁ ἡμέρα ἀργός ; λέγω αὐτός · οὐδείς ἐγώ μισθόω . λέγος αὐτός · ὑπάγω καί σύ εἰς ὁ ἀμπελών ἐγώ . ὁράω δή οὖν ἐν οὗτος καί λίαν ἐναργής καί σαφῶς εἰς ὅλος πέντε καιρός ὁ κατά ἐγώ αἰών διαιρέω ; καί πρῶτος μέν εἰμί λογίζομαι , κατά ὅς εἰμί ἔτι ὁ ἐν παράδεισος διατριβή ὁ προπάτωρ ἔχω Ἀδάμ · δύο δέ μετά ἐκεῖνος καί ὡς ὥρα τρίτος δηλέομαι , κατά ὅς Νῶε καί ὁ σύν αὐτός · τρίτος δέ ὡς ἐν ἕκτος , κατά ὅς καλέω ὁ Ἀβραάμ εἰς ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια ὁ ἐπί πᾶς Θεός · ὁ τέταρτος δέ , ὡς ἐν ὥρα πάλιν ἐννάτη , ὁ Μωσῆς δηλονότι καί ὁ προφήτης . περι ὁ ἑνδέκατος , τουτέστιν , ἐν ὁ πέμπτος καιρός , συστέλλω ἤδη ὁ ἡμέρα , καί οἱονεί καταλύω εἰς τέλος ἤδη ὁ πάρειμι αἰών , μισθόω ὁ ἔθνος Χριστός καλέω πρός ὁ ἐπίγνωσις παρά ἕτερος μηδαμῶς κατά ὁ ἄνωθεν καί παροίχομαι καιρός . Διὸ δή παρά πᾶς ὁ τελευταῖος φημί ὁ · οὐδείς ἐγώ μισθόω . λαμβάνω τοίνυν ὁ πρόβατον κατά ὁ ἡμέρα ὁ πενθήμερο ὁ πρῶτος , τουτέστι , ὁ δέκατος , τύπος ἐπέχω ὁ ὁ αἰών ἀρχή , καί διατηρέω ἐν ὁ τελευταῖος καιρός , τουτέστιν , ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , σφάζω πρός ἑσπέρα · ἵνα πάλιν ἐννοέω , ὡς οὔτε νέος εἰμί , οὐδέ πρόσφατος ὁ ὁ Χριστός μυστήριον · ἀλλά φυλάσσω μέν ἐν πρόγνωσις ὁ πατήρ , καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ κόσμος καταβολή . ἀποθνήσκω δέ ὑπέρ ἐγώ ἐν ὁ ἔσχατος ὁ αἰών καιρός , οὔπω μέν ὁ νοητός καί θεῖον φάος καταλάμπω · ὁ δέ ἐκ ἄγνοια σκότος βεβαπτισμένης ἔτι ὁ γῆ , καί ὁ ἅπας Καρδία καταμολύνω ὁ πλάνη ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος . Ζεύς οὗτος καί , ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , ἐπιδημέω φάσκω ὁ Σωτήρ . καί φωστήρ ἐν κόσμος λόγος ζωή ἐπέχω , ὁ ἅγιος χρηματίζω · καί προσέτι οὗτος · καί σύ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , διά ὁ δύναμαι φωτίζω ὁ εἰμί ἐν σκότος , δικαίως ἀκούω . Ἀποθαυμάζω δέ πάλιν καί ἕτερος ἐν οὗτος μυστικός εὑρίσκω οἰκονομία . σφάζω γάρ ὁ ἀμνός ἐν τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ μείς ἡμέρα , πλήρης ὁ οἰκεῖος ἔχω δόξα ὁ σεληναῖος κύκλος , καί νόθος μέν ὥσπερ φάος ὁ οἰκέω καταυγάζω , ἄρχω δέ οὖν ὅμως ἀπολήγω κατά βραχύς , καί ὥσπερ ἐκ ἀνάγκη ἤδη συστέλλω ὁ ἐνοικέω αὐτός τιμή τε καί χάρις · ἵνα νοέω ἐντεῦθεν , ὡς ἐκ εἰκών τε καί σκιά ὁ παρατίθημι πρᾶγμα ἐπί ὁ ὁ ἀληθής κατάληψις χειραγωγέω , ὅτι κατά πᾶς μέν δοξάζω ὁ οἰκέω ὁ ὁ νύξ ἄρχω , τουτέστιν ὁ διάβολος , διά ὁ σελήνη ὡς ἐν τύπος δηλέομαι ( σελήνη γάρ εἰς ἀρχή τίθημι ὁ νύξ ) , καί ὥσπερ νόθος τίς φάος ὁ ὁ κόσμος σοφία ὁ ὁ πλανάω Καρδία ἐντίθημι , πλήρης ἑαυτοῦ ὁ δόξα πραγματεύομαι . ἀποθνήσκω δέ διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός , ὁ ἀμνός ὁ ἀληθινός , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , καί ὁ ὁ διάβολος καταλύω δόξα . ἀπολήγω γάρ ἀνάγκη αὐτός καί δαπανάω κατά βραχύς , πρός ὁ εἰρήνη καί ἀγάπη ἤδη ὁ ὡς πρός θεός ὁ ὁ ἔθνος πλῆθος ἀναβαίνω ἐπείγω διά ὁ πρός αὐτός ἀποστροφή καί πίστις . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ ἐν ψαλμός ἀείδω πάλαι περί Χριστός · ἀνατέλλω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός δικαιοσύνη , καί πλῆθος εἰρήνη , ἠώς ὅς ἀνταναιρέω ὁ σελήνη . ἀνατέλλω γάρ ἐν ἡμέρα Χριστός δικαιοσύνη διά πίστις · πλῆθος δέ εἰρήνη , διά ὁ πρός θεός ἐπιστροφή . καί πρός οὗτος ἔτι καί ὁ ὁ νύξ ἄρχω ἀνταναιρέω , τουτέστιν ὁ διάβολος . ἐπιτηρέω δέ ὅπως οὐ ἀναιρέω φημί ὁ σελήνη ἁπλόος , ἀνταναιρέω δέ μᾶλλον · ὡς γάρ ἤδη προαναιρέω , δῆλος δέ δήπου πάντως , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀνταναιρέω ὁ διάβολος . λαμβάνω τοίνυν , φημί , ἕκαστος πρόβατον κατά οἰκίον . Τέλειος γάρ ἐν ἕκαστος Χριστός διά μετοχή ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐνοικίζω , καί οὖον μερίζω , καθάπερ ὁ Παῦλος φημί . πλήν ἐάν εἰμί , φημί , ὀλιγοστός ὡς μή ἱκανός εἰμί εἰς πρόβατον , συλλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ ὁ γείτων ὁ πλησίος αὐτός . ὁ γάρ οὐ ἔχω ἐκ ἑαυτοῦ τέλειος δύναμαι συνίημι μόνος ὁ Χριστός μυστήριον , ἢ καί οὐ ἀρκέω εἰς κατανόησις ὁ περί αὐτός διά ὁ ὁ οἰκεῖος ἔννοια ἀσθένεια , μετέχω πάλιν , αὐτός συνεργάτης ὥσπερ καί συλλήπτωρ ὁ ομοπιστος δέχομαι . Ζεύς γάρ ὁ ἀλλήλων νουθεσία ἔστω ὅτε καί εἰς μείζων ἢ κατά ἐγώ θεωρία ἀναβαίνω ἰσχύω . ὥσπερ οὖν ἀμελέω καί ὁ σοφός ἐκεῖνος εὐνοῦχος ἀναπυνθάνομαι ὁ Φίλιππος , ὁ περί Χριστός προφητεία ἐπακροάομαι · δέομαι σύ , περί τίς ὁ προφήτης λέγω , περί ἑαυτοῦ ἢ περί ἕτερος τις ; ὁράω ὅπως ὁ γείτων συλλαμβάνω ( ἐγγύς γάρ ἀλλήλων ὁ πᾶς εἰμί , ὅσος εἰς ὁ εἷς καί κοινός ὁ πίστις λόγος ) , μέτοχος ἤδη ὁ νοητός πρόβατον διά ὁ ἔρευνα ἀναδείκνυμι . ἀξιόω γάρ εὐθύς καί βαπτίζω , καί δή καί βαπτιστής . ἔστω δέ , φημί , ὁ πρόβατον τέλειος . Πάν γάρ εἰμί ἐν Χριστός ὁ θεοπρεπής γνώρισμα . ἀλλά ἵστημι καί ἄρσην , ὁ νομοθέτης διαγγέλλω . αὐτός γάρ εἰμί τε καί εἰμί , ὁ πᾶς ἐγώ ἐνίημι ὁ θεογνωσία ὁ σπέρμα , καί ὥσπερ τις γῆ θελητής . ὥσπερ οὖν καί ὁ προφητικός ἔχω λόγος , ἐπιτελέω ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἀνθρωπότης διά ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα . ἀλλά πρός οὗτος καί ἐνιαύσιος ἵστημι , ἢ κατά ὁ χρόνος , ἵνα μή εἰμί ὡς ἀτελής , οὔπω πληρόω ἐπί αὐτός ὁ ἔτος · ἢ ὅτι ὁ ἐπί ὁ πάθος θεοπρεπής ἑορτή κατά ἕκαστος ἔτος μέλλω ἐπιτελέω , ὁ ὁ ἐκ ὁ πάθος ἀποκερδαίνω ἀγαθός . ἀπό δέ ὁ ἀμνός καί ἀπό ὁ ἔριφος λαμβάνω λέγω . καί ὁ μέν ἀμνός ὡς καθαρός τε καί ἄμωμον θῦμα κατά νόμος νοέω , ὁ δέ ὁ ἔριφος γένος ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἀεί ὁ θυσιαστήριον προσφέρω . εὑρίσκω δέ οὗτος καί ἐν Χριστός . ἦς γάρ ὁ αὐτός , καί ὡς ἄμωμον ἱερεῖον , εἰς ὀσμή εὐωδία ἀναφέρω ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ , καί ὡς ἔριφος ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ἁμαρτία σφάζω . μετά δέ γε ὁ σφαγή , καταχρίω ὁ αἷμα ὁ ὁ οἴκημα σταθμός καί ὁ φλιά ἐπιτάσσω , οὐ ἕτερος τίς σημαίνω ἐθέλω , ὅς γε ἐγώ δοκέω , ἢ ὅτι ὁ σεπτός καί τίμιος αἷμα ὁ Χριστός , ὁ ἐπίγειος ἑαυτοῦ οἰκίον ἀσφαλίζω , τουτέστι ὁ σῶμα , ὁ ἐκ παράβασις νέκρωσις διά μετοχή ὁ ζωή ἐξελαύνω . Ζωή γάρ καί ἁγιασμός , ὁ Χριστός μετοχή . καί αὐτός δέ θορυβέω ὁ ὀλοθρευτής , ὡς ἄγαν ἀποτάσσω ποιέω διά ὁ χρῖσις ὁ ἐπιβουλεύω δαίμων , ὁ ἐκ σαρκικός κίνημα ἀπονεκρόω πάθος . Θύρευς δέ νοέω ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω οἰκίον , ὁ ἐν ἐγώ αἴσθησις δηλαδή · διά οὖν ὁ ἅπας Καρδία ὁ ὁ πρᾶγμα διακονέω ποιότης , καί ὁ ὁ ἐπιθυμία ἀμέτρητος ἐπιχέω πλῆθος . Θύρευς δέ αὐτός καί ὁ προφήτης Ἰωήλ ὀνομάζω λέγω · ὡς εἰσέρχομαι τις κλέπτης διά ὁ θυρίς ἐγώ · οὖον γάρ εἰμί καταχρίω ὁ αἷμα ὁ Χριστός . ἐσθίω δέ προστάσσω ὁ κρέας οὗτος ὁ νύξ , τουτέστι , κατά ὁ αἰών ὁ ἐνίστημι . οὕτως γάρ αὐτός καί ὁ Παῦλος ἐπικαλέω , λέγω · ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω . Ἡμέρα ἐν οὗτος διαρρήδην εἶπον ὁ αἰών ὁ μέλλω , ὅς αὐτός φωτίζω Χριστός . ἐσθίω τοίνυν ὁ κρέας κατά ὁ αἰών οὗτος , φημί . Ἕως μέν γάρ εἰμί ἐν ὅδε ὁ κόσμος διά ὁ ἅγιος σάρξ τε καί ὁ τίμιος αἷμα , καί παχύς ἔτι μεταλαμβάνω ὁ Χριστός . εἰς δέ ὁ ἡμέρα καταντάω ὁ δύναμις αὐτός , καθώς γράφω , καί εἰς ὁ λαμπρότης ὁ ἅγιος ἀναβαίνω , κατά ἕτερος τις τρόπος ἁγίζω πάλιν , καί ὡς οἶδα ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός διανομεύς καί δοτήρ . ἄλλος τε καί ὁμολογία ἔχω ὁ πάθος , καί ὁ διά ἐγώ οἰκονομικός παραδείκνυμι θάνατος ὁ Χριστός , ὁ ἅγιος αὐτός σάρξ ὁ μετάληψις , καί ὁ πόσις ὁμοίως ὁ ἐκ ὁ σωτήριος αἷμα . οὕτως γάρ αὐτός πού φημί , ὅτε ὁ ἑαυτοῦ γνώριμος ὁ ἐπί ὁ μυστήριον νόμος τίθημι · ὁσάκις γάρ εἄν ἐσθίω ὁ ἄρτος οὗτος , πίνω δέ ὁ ποτήριον οὗτος , ὁ ἐμός θάνατος καταγγέλλω . οὐκοῦν ἐπί μέν ὁ πάρειμι αἰών , διά μέν ὁ μετοχή ὁ ἄρτιος ὀνομάζω , καταγγέλλω εἰκότως ὁ θάνατος αὐτός · ὅταν δέ λοιπός ἐν ὁ δόξα παραγίγνομαι ὁ πατήρ , οὐ εὔκαιρος ἔτι ὁ ἐπί ὁ πάθος προσφέρω ὁμολογία αὐτός , ἀλλά ἐπιγιγνώσκω μέν καθαρός ὡς θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον , ὡς Παῦλος φημί · Δοξολογώ γάρ , φημί , ὡς δεσπότης . ἅπαξ γάρ ἀποθνήσκω οὐκέτι ἀποθνήσκω , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή . Διὸ δή καί φάσκω · εἰμί καί γιγνώσκω κατά σάρξ Χριστός , ἀλλά νῦν οὐκέτι γιγνώσκω . τότε γάρ οὐ ἀπό ὅς εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά ἐκ ὅς εἰμί θεός ἀληθινός , λαμπρός ἐπιγιγνώσκω , συμπεραίνω ἤδη ὁ οἰκονομία , ἐπί ὅς καί γίγνομαι σάρξ . ἀργέω γάρ , κατά ὁ εἰκός , ὁ περί σάρκωσις λόγος , γνῶσις δέ ὁ μείζων εἰσβαίνω , καί θεῖος τις ἐν ἐγώ ἀνάλαμψις σύνεσις παρά αὐτός σωτηρία ὁ ἐν δόξα θεοπρεπής . πῦρ δέ ὀπτάω ἐσθίω ὁ πρόβατον κελεύω ὁ κρέας , διά ὅς ὁ χρή θερμός εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ εἰς κατάληψις ἀναβαίνω ὁ Χριστός . ζέω δέ αὐτός ὁ πνεῦμα , κελεύω καί Παῦλος . ἀλλά καί ἄρτος ἄζυμος ἐπί πικρίς ἐσθίω , φημί , διά αἴνιγμα ὑποφαίνω , ὅτιπερ ὁ μέτοχος γίγνομαι ὁ Χριστός , ἄζυμος ὥσπερ καί καθαρός ἐπιθυμία ὁ ἑαυτοῦ ὀφείλω ἀποτρέφω ψυχή , εἰς ἄδολος τις καί ἀμιγής φαυλότης προσεθίζω πολιτεία · καί μή παραιτέομαι διά οὗτος ὁ ἐκ ὁ πειρασμός πικρία , κατά ὁ εἴρω ὑπό τις · Τέκνος , εἰμί προσέρχομαι δουλεύω Θεός , ἑτοιμάζω ὁ Ψυχή σύ εἰς πειρασμός , εὐθύνω ὁ Καρδία σύ καί καρτερέω . — ἀλλά καί οὐ ἐσθίω , φημί , ἀπό αὐτός ὠμός . τις οὖν ἄρα καί οὗτος εἰμί ; ὁ ὠμός ἐσθίω , οὐ εἰς πέψις ἐσθίω · ἀλλά οὐδέ ὑπείκω ὁ ὀδούς ὅλως ὁ τοιόσδε τροφή . οὗτος δέ εἄν δράω εἰκότως ὁ μή διά ἔρευνα ὁ ἐπί ὁ Χριστός καταλεπτύνω λόγος , πυρόω τε καί δοκιμάζω , κατά ὁ ὑπό ὁ Δαυίδ μελῳδέω · καί ἐν ὁ μελέτη ἐγώ ἐκκαίω πῦρ . κωλύω δέ πάλιν ἐσθίω ἕψω ἐν ὕδωρ , ὁ ὑδαρής καί ἐκλύω περί αὐτός διάληψις , οὖον καλός εἰμί τροφή ὁ ὁ πιστεύω διάνοια ὑποδηλόω . Ὑδαρής δέ περί αὐτός διάληψις , ὁ μή θεός οἴομαι κατά φύσις ὑπάρχω αὐτός , ἀλλά εἰς ὁ ὁ ποίημα κατακομίζω τάξις · ὅς καί δράω ἀμαθής οὖον καταναρκάω τις , ὁ οἰκονομικός εἴρω περί αὐτός διά ὁ ἐνανθρώπησις , εἰς ὁ οἰκέω περιέλκω θέλημα , καί τροφή ὥσπερ τις ὁ ἔνειμι αὐτός δυσσέβεια ποιέω . οὐ ἐσθίω τοίνυν , φημί , ἕψω ἐν ὕδωρ , ἀλλά ἢ ὀπτός πῦρ , διά ὁ ἤδη προαποδίδωμι αἴτιος , καί ὅτι ὁ λόγιος κύριος πυρόω . Θερμός γάρ πᾶς εἰμί ὁ περί ὁ θεότης αὐτός λόγος , καί οὐδείς ἔχω ὑδαρής ἢ ἀποψύχω , κατά ὁ λέγω πάλιν ἐν Βίβλος ψαλμός · πυρόω ὁ λόγιον σύ σφόδρα , καί ὁ δοῦλος σύ ἀγαπάω αὐτός . Κεφαλή δέ πάλιν σύν ὁ πούς καί ὁ ἐντόσθιος ἐπιτάσσω ἐσθίω , ὅλος ἐκ ὅλος ὁ κατά αὐτός μυστήριον ὁ γνῶσις ὁ ὁ πιστεύω διάνοια ἐνοικίζω ἐθέλω . χρή γάρ οἶδα πρό πᾶς , ὅτιπερ ἧμαι ἐν ἀρχή , θεός εἰμί ὁ Λόγος , ἐν πατήρ καί μετά πατήρ · τουτέστιν ὁ κεφαλή , ἀρχή ὁ πᾶς ὑπάρχω μυστήριον . δεύτερος δέ ὅτι καί θεός εἰμί , πάλιν ἐπανήκω , κριτής τέλος ἐπιτίθημι ὁ κατά ἐγώ οἰκονομία · οὗτος γάρ ἐγώ σημαίνω ὁ πούς , ὁ τέλος εἰμί ὅλος ὁ σῶμα . Νόησις δέ ὁ ἐντόσθια ὁ ἀποκρύπτω καί οἱονεί μέσος ὁ ἐνανθρώπησις λόγος . οὐκοῦν ὁλόκληρος μέν διά οὗτος ὁ πίστις · ὅλος δέ καί τέλειος ἐν ἐγώ διά ὁ τοιόσδε γνῶσις ὁ Χριστός . Ταύτη γάρ ἕνεκα ὁ αἴτιος οἴομαι εἄν ἔγωγε ὁ Ἰωάννης εἶπον · ὁ εἰμί , ὁ εἰμί , ὁ ἐρχόμενος . εἶτα πάλιν ὁ νομοθέτης ἐπιτάσσω , λέγω · οὐ ἀπολείπω ἀπό αὐτός ἠώς πρωΐ , αἰνιγματωδῶς , ὡς ἔοικα , διά οὗτος ἀποκωλύω ὁ ἐπί γε ὁ βούλομαι νοέω τέλειος οὐ ἀγαθός ὑπέρθεσις . μή γάρ πέμπω , φημί , εἰς ἀναβολή ὁ τέλειος τε καί ἀληθής περί αὐτός γνῶσις , μηδέ φυλάσσω τις ἑαυτοῦ εἰς ὑπέρκαιρος χάρις ὁ μετέχω τέλειος αὐτός , μετέχω ἅπαξ καί ὅλως ἅπτω . οὗτος μέντοι ποιέω ὁ διά μέν ὁ κατήχησις ὁ περί Χριστός δόγμα ἀπογεύω , φυλάσσω δέ ὁ διά ὁ πνεῦμα φωτισμός , καί ὁ διά ὁ βάπτισμα χάρις , εἰς μακράν καί ὑπέρωρος ἀναβολή , ὁ ἐπί γῆρας , φημί . Πολύς γάρ δή τε ὁ βλάβη ἐντεῦθεν καί ἀδοκήτως συμβαίνω . μάλιστα μέν γάρ εἰμί καί ὁ οἰκέω ἐπιτυγχάνω βούλευμα , οὐ ἀσφαλής ὁ ἐλπίς . Ἐκβαίνω δέ πάλιν εἰς τέλος αὐτός ὁ σκοπός , ἁγίζω μέν , πλήν μόνος ἔχω ὁ πλημμέλημα ὁ ἄφεσις , καί ὁ τάλαντον αποκομίζω ὁ οἰκεῖος δεσπότης ξηρός , οὐδείς ἐπεργάζομαι σχολάζω αὐτός . ἀλλά καί ὀστέον οὖον συντρίβω ἀπό αὐτός , φημί . ἄβρωτος γάρ ὁ ἡμέτερος ὀδούς ἀεί ὁ ὀστέον . τοιοῦτος δέ τίς εἰμί ὁ ἀνθρώπινος διάνοια καί ὁ λευκός , ἵνα οὕτως εἶπον , καί κρύπτω ὁ θεότης αὐτός Λόγος . ὅτι2 μέν γάρ κατά φύσις εἰμί ὁ υἱός , καί ὅτι γεννάω παρά ὁ Θεός καί πατήρ , ὀρθῶς δή σφόδρα νοέω πιστεύω , ζητέω δέ οὐκέτι , κατά ὁ ὁ ἅγιος φωνή . Τῖς γάρ οἶδα εἶπον ὁ ὁ γένεσις τρόπος ; Πῶς δέ οὐ ἀληθής ὁ προφήτης βοῦς · ὁ γενεά αὐτός τίς διηγέομαι ; ὅτι2 ἀείρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός . οὐκοῦν ἐν οὗτος ὁ ὀστέον , ὁ ὁ ὑπέρ νόος δόγμα στερρότης λέγω . οὗτος συντρίβω ἐγώ ὁ νομοθέτης οὐ ἐάω · συντρίβω δέ ὅλος ἐπί ἑαυτοῦ , ὁ ὁ ὀρθός διαστρέφω αἱρετικός . ὁ γάρ ὁ θεῖος καί ἄρρητος γέννησις περιεργάζομαι τρόπος , ἀσύγκριτος τις νοσέω ἀβουλία , καί ὁ γράφω εἰς νόος οὖον δέχομαι · Τῖς μετρέω ὁ οὐρανός σπιθαμή ; ὅπερ οὖν εἰκότως ἐγώ παραιτέομαι , ὁ συντρίβω ὁ ἀμνός ὁ ὀστέον σωφρόνως ἀποναρκέω , πίστις δέ μᾶλλον ὁ ὑπέρ ἐγώ δέχομαι . μιμνήσκω γε μήv ἀναγκαῖος , ὅτι καί ἱστορικός περί ὁ Σωτήρ ἐγώ λαμβάνω ὁ γράφω , οὖον συντρίβω ὁ ὁ Πιλᾶτος στρατιώτης ὁ σκέλος αὐτός , καθά γράφω . ὁ δέ καταλείπω ἀπό αὐτός , ἠώς πρωΐ δή χρή κατακαίω λέγω . πρωΐ δέ πάλιν ὀνομάζω ὁ εἰς αἰών ὁ μέλλω φωτισμός , ὅτε καί πρόσωπον κατά πρόσωπον ὁ ἑαυτοῦ ὁράω βασιλεύς καί θεός , οὐκέτι καθάπερ καί νῦν ἐν αἴνιγμα καί εἴσοπτρον , καί σκιά , καί ἐκ μέρος , ὡς ὁ Παῦλος φημί . ὡς οὖν μέλλω ὁ τηνικάδε διά λαμπρός γνῶσις ἀφανίζω τρόπος τις ὁ ὡς ἐν αἴνιγμα περί αὐτός θεωρία , ὥσπερ ἐν τύπος πάλιν πῦρ κατακαίω λέγω ὁ καταλείπω ἀπό αὐτός ἠώς πρωΐ . σχῆμα δέ ὁ δαιτυμών κελεύω τοιοῦτος ἔχω · ὁ ὀσφῦς σύ εἰμί περιζώννυμι , φημί , καί ὁ ὑπόδημα ἐν ὁ πούς , καί ὁ βακτηρία ἐν ὁ χείρ σύ . καί ἐσθίω αὐτός μετά σπουδή . Πάσχα εἰμί κύριος . ὁ μέν οὖν ζώννυμι ὁ ὀσφῦς , γοργότης εἄν εἰμί σύμβολον , καί φρόνημα νεανικός , κατά ὁ εἴρω παρά Θεός πρός ὁ Δίκαιος Ἰώβ · ζάω ὥσπερ ἀνήρ ὁ ὀσφῦς σύ . καί πάλιν περί τις ἐν προφήτης , καί εἰμί δικαιοσύνη ζώννυμι ὁ ὀσφῦς αὐτός , ἀντί ὁ , γοργός καί ἀνδρεῖος εἰς δικαιοσύνη . σημαίνω δέ ὁ ὑπόδημα ὁ ἑτοιμότης ὁ γνώμη πρός ὁ βαδίζω ἀμελλητί πρός ὅσπερ εἄν βούλομαι Θεός . ἐπεί καί Παῦλος τοιοῦτος νόος γράφω · καί ὑποδέω ὁ πούς ἐν ἑτοιμασία ὁ Εὐαγγέλιος ὁ εἰρήνη . καί προσέτι οὗτος καί ὁ προφήτης Ἱερεμίας , καί νῦν , Ἰσραήλ , τίς Κύριος ὁ Θεός σύ αἰτέω παρά σύ , ἀλλά ἢ φοβέω κύριος ὁ Θεός σύ , πορεύω ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός ; ῥάβδος δέ ὁ κατά χείρ , ὁ ἀντιστηρίζω ἐγώ ἐλπίς καί ἀνέχω εἰς ὑπομονή ὑποφαίνω , κατά ὁ ἐν προφήτης κεῖμαι · ἐλπίζω ἐπί ὁ κύριος , καί ἀντιστηρίζω ἐπί ὁ Θεός . μετά σπουδή δέ πάλιν ἐσθίω ὁ ἀμνός ἐπιτάσσω · ὁ μή νωθρός μηδέ παρίημι ἐν ἔργον ἀγαθός ἀναφαίνω δήω ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι Χριστός , σαφῶς δή λίαν ὑποτυπόω , ἀλλά ἔντονος τε καί ζέω ἐπί ὅσπερ εἄν οἴομαι λυσιτελέω αὐτός προθυμία εἰσφέρω . καί ἐγώ πάλιν ἐννοέω ὁ μακάριος ἐπιστέλλω Παῦλος · οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἐν στάδιον τρέχω πᾶς μέν τρέχω , εἷς δέ λαμβάνω ὁ βραβεῖον ; οὕτως τρέχω , ἵνα καταλαμβάνω . χρή δέ ὑπολαμβάνω πανταχόθεν ἐγώ θηράω ὁ ὠφελέω , ἐπί ἕτερος ἥκω διάνοια . οὐχ ἁβροδίαιτος τις καί ἀνίημι ὁράω βούλομαι ὁ ἁγίζω διά Χριστός , ἀλλά σχῆμα ὁ ὁ ὁδίτης πρέπω περιτίθημι ὁ νόμος αὐτός · δύο οὗτος , κατά ὁ εἰκός , ὑπεμφαίνω · ἢ γάρ ὅτι διαβαίνω ποτός καί τρέχω πρός ἀλήθεια ὁ ἐν τύπος καί σκιά · ἢ ὅτι προσήκω ὁ ἅπαξ μετέχω Χριστός , γοργός ὥσπερ καί εὔτροχος πούς ὁ εἰς ὁ ἀγαθός προθυμία ἀποχράω , ἐπί πᾶς ἀρετή εἶμι , ὁ ἐν κόσμος βδελυρός ἡδονά παρατρέχω . ἐπάγω δέ ὁ αἴτιος εὐθύς ὁ δήω ὁράω τοιοῦτος ὁ ἄρτιος ἐγώ κατονομάζω , Πάσχα , λέγω , εἰμί κύριος , τουτέστι , διαβατήριος . διαβαίνω γάρ ἀπό ὁ ἐν κόσμος ζωή , εἰς θεοφιλής πολιτεία . εἶτα πάλιν εὐθύς , τίς καί πόσος ἀποκερδαίνω ἐκ οὗτος ὁ ὄνησις , φανερός αὐτός καθίστημι · πᾶς μέν γάρ πρωτότοκος ἐν γῆ Αἴγυπτος πατάσσω ἐπαγγέλλω · αὐτός δέ ὁ ὁ ἀμνός βιβρώσκω , ἐν σημεῖον γίγνομαι ὁ αἷμα φημί , ὡς ὑπό σκέπη ἐντεῦθεν γίγνομαι ὁ παρά αὐτός , πρός ὁ μή ἐκτρίβω ὅταν παίω ἐν γῆ Αἴγυπτος . κολάζω μέν γάρ ὁ θεός ὁ ἀπειθής καί ἀνήκοος , καί ὁ ἁγιότης ἀμέτοχος ὁ παρά Χριστός . γνωρίζω δέ μόνος , καί φροντίς ἀγαθός ἀξιόω ὁ , ὅσπερ εἄν φαίνω καταχρίω ὁ αἷμα ὁ ἀμνός ὁ ἀληθινός , καί ὁ ἀσεβής οὐ ἐπιτρέπω συνδιόλλυμι ὁ ἁγίζω · ἀλλά ἐξαίρω αὐτός ἀπονέμω φιλανθρωπία . ἐπί ἑπτά δέ ὅλος ἡμέρα ἄρτος ἄζυμος προστρέφω κελεύω ὁ ὁ ἱερόν ἐσθίω ἀμνός · καθαρός ἐπιθυμία , ὅς γε ἐγώ φαίνω , καί ἅπας φαυλότης ἀποικίζω , καί ὁ ἑαυτοῦ ἀποτρέφω ψυχή ἀναπείθω ὁ ἁγίζω διά Χριστός . Ἁγία δέ ὁ πρῶτος καί ὁ ἕβδομος καλέω , φημί , ἡμέρα . Ἅγιος γάρ ἐγώ ὁ ἐν ἀρχή ὁ γένεσις χρόνος · οὔπω ὁ παράδεισος ἐκβαίνω διά ὁ παράβασις ὁ προπάτωρ Ἀδάμ , ἀλλά ἐν αὐτός μέν διαιτάω , φυλάσσω δέ ἔτι ὁ δίδωμι ἐντολή . Ἅγιος δέ πάλιν ὁ καί ἐν ἔσχατος , διά Χριστός , δικαιόω ἐν πίστις ὁ πρόσειμι αὐτός , καί εἰς ἐκεῖνος πάλιν ἀνακομίζω , εἰς ὅσπερ εἰμί ἐν ἀρχή . οὐκοῦν ὅλος ἐγώ ἐν οὗτος ὁ περί ὁ Σωτήρ ἐγώ προανατυπόω μυστήριον . Διὸ δή καί σφόδρα καλῶς πρός Ἰουδαῖος αὐτός λέγω · εἰμί πιστεύω Μωϋσῆς , φημί , πιστεύω εἄν ἐγώ · περί γάρ ἐγώ ἐκεῖνος γράφω .