cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.3.5
Ἆρά γε γινώσκεις ἃν ἀναγινώσκεις ; Πρέποι ἂν εἰκότως τοῖς Ἰουδαίων ἐπιφθέγγεσθαι δήμοις , οἳ πρὸς τοῦτο ἥκειν ἀποπληξίας νοηθεῖεν ἂν , ὡς ἀκαρδίους λοιπὸν παρά γε τοῖς ἱεροῖς ὀνομάζεσθαι λόγοις . Ἰδοὺ γὰρ , φησὶ , λαὸς μωρὸς καὶ ἀκάρδιος . Ὀφθαλμὸς αὐτοῖς , καὶ οὐ βλέπουσιν · ὦτα αὐτοῖς , καὶ οὐκ ἀκούονται . Ὅτι δὲ ἀνόνητος παντελῶς καὶ ὁ νόμος αὐτοῖς γέγονεν ὁ διὰ Μωσέως , διὰ τὸ τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ἀσυνεσίας μέγεθος καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὁ Χριστὸς παρέδειξε λέγων · Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφὰς , καὶ ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν . Καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ . Καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με , ἵνα ζωὴν ἔχητε . Πώρωσις μὲν γὰρ ἀπὸ μέρους ἐγένετο τῷ Ἰσραὴλ , καὶ διὰ τοῦ πνεύματος φωτισμὸν οὐκ ἔχοντες , ὀκνηροὶ μὲν ἦσαν περὶ τὴν πίστιν , δυσμετακόμιστοι δὲ κομιδῇ πρὸς τὸ δεῖν ἑλέσθαι καὶ φρονεῖν τὰ εἰς σωτηρίαν χρήσιμα . Ἀλλ’ οὐκ ἔξω δίκης εἶεν ἂν , ὅτι , μετὰ τὸ ἑλέσθαι τὸ ὠφελοῦν , ἐτράποντο μᾶλλον εἰς ἀνουθέτητον ἀπείθειαν · καὶ τὸ φῶς ἔχοντες τὸ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄνωθεν , ἠγάπησαν μᾶλλον τὸ ὡς ἐν νυκτὶ βαδίζειν καὶ σκότῳ . Τοῦτο καὶ ὁ προφήτης ὑπεσήμηνεν λέγων περὶ αὐτῶν · Ὑπομεινάντων αὐτῶν φῶς , ἐγένετο αὐτοῖς σκότος · μείναντες αὐγὴν , ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν . Μεμενήκασι γὰρ τραχεῖς καὶ ἐξήνιοι , καὶ ὀλίγου παντελῶς ἀξιοῦντες λόγου τὰ λυσιτελῆ , καὶ δι’ ὧν εἰκὸς καὶ λίαν ἀμογητὶ διαδρᾶναι τὸ ἀδικοῦν . Ἐπεφώνει μὲν γὰρ ὁ Χριστός · Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου . Καὶ , Ἕως οὗ τὸ φῶς ἔχετε , περιπατεῖτε ἐν τῷ φωτὶ , ἵνα μὴ ἡ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ . Οἱ δὲ ἦσαν ἐν ἴσῳ τοῖς οὐκ ἔχουσι νοῦν , ἢ φρένας . Τοιγάρτοι καὶ κατελήφθησαν ὑπὸ τῆς σκοτίας , καὶ διατελοῦσιν ὡς ἐν νυκτὶ , ἀμέτοχοι παντελῶς τῆς θείας αὐγῆς , καὶ τὸ φῶς τὸ θεῖον οὐκ ἔχοντες · οὐ συνιᾶσι γὰρ παντελῶς τὴν θεόπνευστον Γραφήν . Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν , σαφηνιεῖ λέγων ἡμῖν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον ἡμέρας τὸ αὐτὸ κάλυμμα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μένει μὴ ἀνακαλυπτόμενον , ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται . Ἀλλ’ ἕως σήμερον ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μωσῆς , κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται . Ἡνίκα δ’ ἂν ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον , παραιρεῖται τὸ κάλυμμα . Ὁ δὲ Κύριος τὸ πνεῦμά ἐστιν . Οὗ δὲ τὸ πνεῦμα Κυρίου , ἐκεῖ ἐλευθερία . Ἄθρει δὴ οὖν τὸ μυστήριον ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ ἀρχαιοτέροις προσαναλάμπον γράμμασιν . Ἔχει δὲ οὕτως · Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν · Γράψον σεαυτῷ τὰ ῥήματα ταῦτα · ἐπὶ γὰρ τῶν λόγων τούτων τεθήσομαί σοι διαθήκην καὶ τῷ Ἰσραήλ . Καὶ ἦν ἐκεῖ Μωσῆς ἔναντι Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας . Ἄρτον οὐκ ἔφαγε , καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιε . Καὶ ἔγραψε τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπὶ τῶν πλακῶν τῆς διαθήκης , τοὺς δέκα λόγους . Ὡς δὲ κατέβη Μωσῆς ἀπὸ τοῦ ὄρους , καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ τῶν χειρῶν Μωσῆ . Καταβαίνοντος δὲ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ὄρους , Μωσῆς οὐκ ᾔδει ὅτι δεδόξασται ἡ ὄψις τοῦ χρωτὸς τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν αὐτῷ . Καὶ εἶδεν Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι Ἰσραὴλ τὸν Μωσῆν . Καὶ ἦν δεδοξασμένη ἡ ὄψις τοῦ χρωτὸς τοῦ προσώπου αὐτοῦ , καὶ ἐφόβήθησαν ἐγγίσαι αὐτῷ . Καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς Μωσῆς , καὶ ἐπεστράφησαν πρὸς αὐτὸν Ἀαρὼν καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς Συναγωγῆς . Καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς Μωσῆς , καὶ μετὰ ταῦτα προσῆλθον πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ . Καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγων πάντα ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν Κύριος ἐν τῷ ὄρει Σινᾷ . Καὶ ἐπειδὴ κατέπαυσε λαλεῖν πρὸς αὐτοὺς , ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ κάλυμμα . Ἡνίκα δ’ ἂν εἰσεπορεύετο Μωσῆς ἐναντίον Κυρίου , λαλεῖν αὐτῷ , περιῄρει τὸ κάλυμμα , ἕως τοῦ ἐκπορεύεσθαι . Καὶ ἐξελθὼν ἐλάλει πᾶσι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ Κύριος . Καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ πρόσωπον Μωσέως ὅτι δεδόξασται . Καὶ περιέθηκε Μωσῆς κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , ἕως ἂν εἰσέλθῃ συλλαλεῖν αὐτῷ . Καταγράφει μὲν γὰρ τοῖς ἐκ λίθων πυξίοις τὸν νόμον ὁ τῶν ὅλων Θεός . Ἐπειδὴ δὲ τῇ τοῦ θείου φωτὸς προσβολῇ κατηγλάϊστο λοιπὸν τὸ Μωσέως πρόσωπον , ἐν ἡμέραις τεσσαράκοντα προσεδρεύοντος , καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἠφειδηκότος αὐτῶν , ἀγνοοῦσι πρὸς τὴν θέαν οἱ ἀπόλεκτοι τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων Ἀαρών . Ἀποφοιτῶντας δὲ ἤδη καὶ εἰς φυγὴν τραπομένους , ἐπιστρέφει Μωσῆς , προσελάλει τε οὕτω τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , προκαθιστὰς τοῦ προσώπου τὸ κάλυμμα , καὶ τοῦ θείου φωτὸς τὴν προσερχομένην ἀκτῖνα τοῖς κατασκιάσμασι μόλις φορητὴν τοῖς ὄχλοις ἀποτελῶν . Ἀλλ’ ἡνίκα , φησὶν , εἰσῄει πρὸς τὸν Θεὸν , περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα . Σύνες δὲ οὖν ὅπως ταῖς Ἰουδαίων διανοίαις ἀχώρητόν πώς ἐστι καὶ αὐτοῦ τοῦ νόμου τὸ φῶς . Εἰ δὲ νοοῖτο πνευματικῶς τὰ ἐν αὐτῷ γεγραμμένα · ἀποστρέψει γὰρ ἕτερον οὐδὲν , ἢ τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ ταῖς τῶν ἀκροωμένων καρδίαις τὸ θεῖόν τε καὶ διειδέστατον ἐνίησι φῶς . Ἀλλ’ οὐκ ἂν τῶν οὕτω σεπτῶν ἀκροᾶσθαι λόγων οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , οὐδ’ ἂν συνεῖεν ἀμογητὶ τοῦ μυστηρίου τὸ βάθος . Καὶ μὴν ὁ Νικόδημος ὅτε τὴν διὰ πνεύματος ἀναγέννησιν ἠκροᾶτο λέγοντος τοῦ Χριστοῦ , ψυχρῶς τε καὶ ἀδρανῶς ἀναπεφώνηκε , λέγων · Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἀναγεννηθῆναι γέρων ὤν ; Μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι ; Προσετίθει δὲ τούτοις , ἀναπείθοντος αὐτὸν τοῦ Χριστοῦ τὸ χρῆναι πίστει τιμᾷν τὰ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον · Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι ; καίτοι τοῦ νόμου διὰ μυρίων ὅσων σχημάτων προαναγράφοντος τὸ μυστήριον . Οὐκοῦν ἀπαράδεκτον Ἰουδαίοις καὶ αὐτὸ τοῦ νόμου φῶς , καὶ οὐχὶ δὴ μόνοις τοῖς ἀδρανέσι καὶ ἀγελαίοις , ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς τοῖς ἀπολέκτοις καὶ ἱεροῖς . Ἀκήκοας γὰρ ὅτι τὴν Μωσέως πεφόβηνται δόξαν σὺν τοῖς πρεσβυτέροις Ἀαρών . Ἐτίθει δὴ οὖν ὁ Μωσῆς χρησίμως σφόδρα τὸ κάλυμμα . Κατασκίασμα γὰρ ὁ νόμος ἔχει , τὸ παχὺ τοῦ γράμματος , καὶ τῆς ἱστορίας τὸ οὐ σφόδρα λαμπρόν . Ἀλλ’ ἐν ὄψει , φησὶ , Θεοῦ εἰσερχόμενος ὁ Μωσῆς , περιῄρει τὸ κάλυμμα . Τοῦτό τοι καὶ ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν ἀληθὲς εὑρήσομεν . Ἐνηνεγμένοι γὰρ ὥσπερ ἐν προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , προσκομίζοντος ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ , κατασκιασμάτων δίχα τὴν Μωσέως ὀψόμεθα δόξαν , πνευματικῶς νοοῦντες τὸν νόμον . Μεταμορφούμεθα γὰρ ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ὅτι γὰρ ἐν δόξῃ τὸ Χριστοῦ μυστήριον , πῶς ἔστιν ἀμφιβάλλειν , διακεκραγότος ὡδὶ τοῦ μακαρίου Παύλου σαφῶς περί τε τῆς Πρώτης καὶ Δευτέρας Διαθήκης · Εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως δόξα , πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ ; Κατήργηται μὲν γὰρ ἡ τοῦ νόμου σκιὰ , καίτοι τῇ δόξῃ τετιμημένη τῇ διὰ Μωσέως , ἤγουν τῇ ἐν προσώπῳ Μωσέως . Μένει δὲ ἀσάλευτα τὰ διὰ Χριστοῦ , καὶ πλουτεῖ πάντως τὴν ἀμείνω τῆς ἀρχαιοτέρας δόξαν τε καὶ χάριν . Περιῃρημένων τοιγαροῦν τῶν ἐν νόμῳ κατασκιασμάτων , τὴν δόξαν Θεοῦ κατοπτριζόμεθα , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Εἰ ἀκούσωμεν ἐν τύπῳ σφαζόμενον τὸν ἀμνὸν , εὐθέως γινώσκωμεν τὸ μυστήριον , γνωρίζοντες ἀμνὸν , ὃς δι’ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἀνέθηκεν ἑαυτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Κἂν σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζῃ πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα · πάλιν οὐδὲν ἧττον νοήσωμεν τὴν διὰ Χριστοῦ κάθαρσιν , ἣ δι’ ὕδατός τε καὶ πνεύματος , οὐ σαρκικῶν ἡμᾶς ἀπαλλάττουσα ῥύπων , ἀλλὰ τῶν ἐν πνεύματι καὶ ψυχῇ μολυσμῶν τὸν μῶμον ἐκπλύνουσα . Ἡγιάσμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ . Προσεποίσομεν δὲ καὶ τοῦτο χρησίμως . Μέχρι γὰρ τούτου τῶν ἐν τῇ Ἐξόδῳ κεφαλαίων τὴν ἀφήγησιν συμμετρεῖν ἐγνώκαμεν , οὐ πρὸς τὴν τῶν ἐφεξῆς καταναρκήσαντες ἑρμηνείαν , ἀλλ’ ὅτι τοὺς Περὶ τῆς ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως συντιθέντες λόγους , ταῖς καθηκούσαις ἐρεύναις ὑποβεβλήκαμεν αὐτήν τε τῆς ἁγίας σκηνῆς τὴν κατασκευὴν , καὶ ἕκαστα τῶν ἐν αὐτῇ κειμένων , ἁγιαστηρίου τε , φημὶ , καὶ τῆς κιβωτοὺ , τραπέζης , καὶ λυχνίας , ὡς ἐλλελοιπέναι δοκεῖν τῇ τῶν ἀναγκαίων ἀφηγήσει μηδέν . Δεδαπανήκαμεν γὰρ εἰς τοῦτόν γε ἔννατον καὶ δέκατον λόγον . Θεῷ δὲ ἡμῶν δόξα εἰς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἆρα γε γιγνώσκω ἄν ἀναγιγνώσκω ; πρέπω εἄν εἰκότως ὁ Ἰουδαῖος ἐπιφθέγγομαι δῆμος , ἕ πρός οὗτος ἥκω ἀποπληξία νοέω εἄν , ὡς ἀκάρδιος λοιπός παρά γε ὁ ἱερός ὀνομάζω λόγος . ἰδέ γάρ , φημί , λαός μωρός καί ἀκάρδιος . ὀφθαλμός αὐτός , καί οὖον βλέπω · οὖς αὐτός , καί οὐ ἀκούω . ὅτι2 δέ ἀνόνητος παντελῶς καί ὁ νόμος αὐτός γίγνομαι ὁ διά Μωσῆς , διά ὁ ὁ ἔνειμι αὐτός ἀσυνεσία μέγεθος καί αὐτός ἐγώ ὁ Χριστός παραδείκνυμι λέγω · ἐρευνάω ὁ γραφή , καί ὅτι σύ δοκέω ἐν αὐτός ζωή αἰώνιος ἔχω . καί ἐκεῖνος εἰμί ὁ μαρτυρέω περί ἐγώ . καί οὖον ἐθέλω ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἵνα ζωή ἔχω . πώρωσις μέν γάρ ἀπό μέρος γίγνομαι ὁ Ἰσραήλ , καί διά ὁ πνεῦμα φωτισμός οὐ ἔχω , ὀκνηρός μέν εἰμί περί ὁ πίστις , δυσμετακόμιστος δέ κομιδή πρός ὁ δήω αἱρέω καί φρονέω ὁ εἰς σωτηρία χρήσιμος . ἀλλά οὐ ἔξω δίκη ἄγω εἄν , ὅτι , μετά ὁ αἱρέω ὁ ὠφελέω , τρέπω μᾶλλον εἰς ἀνουθέτητος ἀπείθεια · καί ὁ φάος ἔχω ὁ ἐκ οὐρανός καί ἄνωθεν , ἀγαπάω μᾶλλον ὁ ὡς ἐν νύξ βαδίζω καί σκότος . οὗτος καί ὁ προφήτης ὑποσημαίνω λέγω περί αὐτός · ὑπομένω αὐτός φάος , γίγνομαι αὐτός σκότος · μένω αὐγή , ἐν ἀωρία περιπατέω . μένω γάρ τραχύς καί ἐξήνιος , καί ὀλίγος παντελῶς ἄξιος λόγος ὁ λυσιτελής , καί διά ὅς εἰκός καί λίαν ἀμογητί διαδιδράσκω ὁ ἀδικέω . ἐπιφωνέω μέν γάρ ὁ Χριστός · ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος . καί , Ἕως ὅς ὁ φάος ἔχω , περιπατέω ἐν ὁ φάος , ἵνα μή ὁ σκοτία σύ καταλαμβάνω . ὁ δέ εἰμί ἐν ἴσος ὁ οὐ ἔχω νόος , ἢ φρήν . τοιγάρ καί καταλαμβάνω ὑπό ὁ σκοτία , καί διατελέω ὡς ἐν νύξ , ἀμέτοχος παντελῶς ὁ θεῖος αὐγή , καί ὁ φάος ὁ θέω οὐ ἔχω · οὖον συνίημι γάρ παντελῶς ὁ θεόπνευστος γραφή . καί διά ποῖος αἴτιος , σαφηνίζω λέγω ἐγώ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ἄχρι γάρ ὁ σήμερον ἡμέρα ὁ αὐτός κάλυμμα ἐπί ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ Παλαιή διαθήκη μένω μή ἀνακαλύπτω , ὅτι ἐν Χριστός καταργέω . ἀλλά ἠώς σήμερον ἡνίκα ἀναγιγνώσκω Μωσῆς , κάλυμμα ἐπί ὁ Καρδία αὐτός κεῖμαι . ἡνίκα δέ εἄν ἐπιστρέφω πρός κύριος , παραιρέω ὁ κάλυμμα . ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . οὗ δέ ὁ πνεῦμα κύριος , ἐκεῖ ἐλευθερία . ἀθρέω δή οὖν ὁ μυστήριον ἐν ὁ ἱερός καί ἀρχαῖος προσαναλάμπω γράμμα . ἔχις δέ οὕτως · καί εἶπον Κύριος πρός Μωσῆς · γράφω σεαυτοῦ ὁ ῥῆμα οὗτος · ἐπί γάρ ὁ λόγος οὗτος τίθημι σύ διαθήκη καί ὁ Ἰσραήλ . καί εἰμί ἐκεῖ Μωσῆς ἔναντι κύριος τεσσαράκοντα ἡμέρα καί τεσσαράκοντα νύξ . Ἄρτος οὐ ἐσθίω , καί ὕδωρ οὐ πίνω . καί γράφω ὁ ῥῆμα οὗτος ἐπί ὁ πλάξ ὁ διαθήκη , ὁ δέκα λόγος . ὡς δέ καταβαίνω Μωσῆς ἀπό ὁ ὄρος , καί ὁ δύο πλάξ ἐπί ὁ χείρ Μωσῆς . καταβαίνω δέ αὐτός ἐκ ὁ ὄρος , Μωσῆς οὐ οἶδα ὅτι δοξάζω ὁ ὄψις ὁ χρώς ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν ὁ λαλέω αὐτός αὐτός . καί ὁράω Ἀαρών καί πᾶς ὁ πρέσβυς Ἰσραήλ ὁ Μωσῆς . καί εἰμί δοξάζω ὁ ὄψις ὁ χρώς ὁ πρόσωπον αὐτός , καί φοβέω ἐγγίζω αὐτός . καί καλέω αὐτός Μωσῆς , καί ἐπιστρέφω πρός αὐτός Ἀαρών καί πᾶς ὁ ἄρχω ὁ συναγωγή . καί λαλέω πρός αὐτός Μωσῆς , καί μετά οὗτος προσέρχομαι πρός αὐτός πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί ἐντέλλω αὐτός λέγω πᾶς ὅσος λαλέω πρός αὐτός Κύριος ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ . καί ἐπεί καταπαύω λαλέω πρός αὐτός , ἐπιτίθημι ἐπί ὁ πρόσωπον αὐτός κάλυμμα . ἡνίκα δέ εἄν εἰσπορεύω Μωσῆς ἐναντίος κύριος , λαλέω αὐτός , περιαιρέω ὁ κάλυμμα , ἠώς ὁ ἐκπορεύω . καί ἐξέρχομαι λαλέω πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ , ὅσος ἐντέλλω αὐτός ὁ Κύριος . καί εἶδον ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ πρόσωπον Μωσῆς ὅτι δοξάζω . καί περιτίθημι Μωσῆς κάλυμμα ἐπί ὁ πρόσωπον αὐτός , ἠώς εἄν εἰσέρχομαι συλλαλέω αὐτός . καταγράφω μέν γάρ ὁ ἐκ λίθος πυξίον ὁ νόμος ὁ ὁ ὅλος Θεός . ἐπεί δέ ὁ ὁ θεῖον φάος προσβολή κατηγλάϊστο λοιπός ὁ Μωσῆς πρόσωπον , ἐν ἡμέρα τεσσαράκοντα προσεδρεύω , καί ὁ ἀνθρώπινος ἀφειδέω αὐτός , ἀγνοέω πρός ὁ θέα ὁ ἀπόλεκτος ὁ ἐκ Ἰσραήλ , καί πρό γε ὁ ἄλλος Ἀαρών . αποφοιτώ δέ ἤδη καί εἰς φυγή τρέπω , ἐπιστρέφω Μωσῆς , προσέρχομαι τε οὗτος ὁ υἱός Ἰσραήλ , προκαθιστάω ὁ πρόσωπον ὁ κάλυμμα , καί ὁ θεῖον φάος ὁ προσέρχομαι ἀκτίς ὁ κατασκίασμα μόλις φορητός ὁ ὄχλος ἀποτελέω . ἀλλά ἡνίκα , φημί , εἰσέρχομαι πρός ὁ θεός , περιαιρέω ὁ κάλυμμα . συνίημι δέ οὖν ὅπως ὁ Ἰουδαῖος διάνοια ἀχωρέω πως εἰμί καί αὐτός ὁ νόμος ὁ φάος . εἰμί δέ νοέω πνευματικός ὁ ἐν αὐτός γράφω · ἀποστρέφω γάρ ἕτερος οὐδείς , ἢ ὁ ὁ Χριστός μυστήριον , καί ὁ ὁ ἀκροάομαι Καρδία ὁ θεῖος1 τε καί διειδής ἐνίημι φάος . ἀλλά οὐ εἄν ὁ οὗτος σεπτός ἀκροάομαι λόγος ὁ ἐκ Ἰσραήλ , οὐδέ εἄν συνίημι ἀμογητί ὁ μυστήριον ὁ βάθος . καί μήv ὁ Νικόδημος ὅτε ὁ διά πνεῦμα ἀναγέννησις ἀκροάομαι λέγω ὁ Χριστός , ψυχρός τε καί ἀδρανῶς ἀναφωνέω , λέγω · Πῶς δύναμαι ἄνθρωπος ἀναγεννάω γέρων εἰμί ; μή δύναμαι εἰς ὁ κοιλία ὁ μήτηρ αὐτός δύο εἰσέρχομαι καί γεννάω ; προστίθημι δέ οὗτος , ἀναπείθω αὐτός ὁ Χριστός ὁ χρή πίστις τιμάω ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος · Πῶς δύναμαι οὗτος γίγνομαι ; καίτοι ὁ νόμος διά μυρίος ὅσος σχῆμα προαναγράφω ὁ μυστήριον . οὐκοῦν ἀπαράδεκτος Ἰουδαῖος καί αὐτός ὁ νόμος φάος , καί οὐ δή μόνος ὁ ἀδρανής καί ἀγελαῖος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀπολεκτέω καί ἱερός . ἀκούω γάρ ὅτι ὁ Μωσῆς φοβέω δόξα σύν ὁ πρέσβυς Ἀαρών . τίθημι δή οὖν ὁ Μωσῆς χρήσιμος σφόδρα ὁ κάλυμμα . κατασκίασμα γάρ ὁ νόμος ἔχω , ὁ παχύς ὁ γράμμα , καί ὁ ἱστορία ὁ οὖον σφόδρα λαμπρός . ἀλλά ἐν ὁράω , φημί , Θεός εἰσέρχομαι ὁ Μωσῆς , περιαιρέω ὁ κάλυμμα . οὗτος ὅς καί ἐπί ἐγώ αὐτός ἀληθής εὑρίσκω . φέρω γάρ ὥσπερ ἐν πρόσωπον ὁ Θεός καί πατήρ , προσκομίζω ἐγώ ὁ Χριστός , κατασκίασμα δίχα ὁ Μωσῆς ὁράω δόξα , πνευματικός νοέω ὁ νόμος . μεταμορφόω γάρ ἀπό δόξα εἰς δόξα , κατά ὁ γράφω . ὅτι2 γάρ ἐν δόξα ὁ Χριστός μυστήριον , πῶς εἰμί ἀμφιβάλλω , διακράζω ὡδί ὁ μακάριος Παῦλος σαφῶς περί τε ὁ Πρώτης καί Δεύτερος διαθήκη · εἰμί γάρ ὁ διακονία ὁ κατάκρισις δόξα , πολύς μᾶλλον περισσεύω ὁ διακονία ὁ δικαιοσύνη ἐν δόξα ; καταργέω μέν γάρ ὁ ὁ νόμος σκιά , καίτοι ὁ δόξα τιμάω ὁ διά Μωσῆς , ἤγουν ὁ ἐν πρόσωπον Μωσῆς . μένω δέ ἀσάλευτος ὁ διά Χριστός , καί πλουτέω πάντως ὁ ἀγαθός ὁ ἀρχαῖος δόξα τε καί χάρις . περιλέγω τοιγάρ ὁ ἐν νόμος κατασκίασμα , ὁ δόξα Θεός κατοπτρίζω , κατά ὁ γράφω . εἰμί ἀκούω ἐν τύπος σφάζω ὁ ἀμνός , εὐθύς γιγνώσκω ὁ μυστήριον , γνωρίζω ἀμνός , ὅς διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ἀνατίθημι ἑαυτοῦ εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ . κἀν σποδός δάμαλις ῥαντίζω ὁ κοινόω ἁγίζω πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης · πάλιν οὐδείς κακός νοέω ὁ διά Χριστός κάθαρσις , ὅς διά ὕδωρ τε καί πνεῦμα , οὖον σαρκικός ἐγώ ἀπαλλάσσω ῥύπος , ἀλλά ὁ ἐν πνεῦμα καί Ψυχή μολυσμός ὁ μῶμος ἐκπλύνω . ἁγίζω γάρ ἐν Χριστός . προσεποισω δέ καί οὗτος χρήσιμος . μέχρι γάρ οὗτος ὁ ἐν ὁ Ἔξοδος κεφάλαιος ὁ ἀφήγησις συμμετρέω γιγνώσκω , οὖον πρός ὁ ὁ ἐφεξῆς καταναρκάω ἑρμηνεία , ἀλλά ὅτι ὁ περι ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια προσκύνησις συντίθημι λόγος , ὁ καθήκω ἔρευνα ὑποβάλλω αὐτός τε ὁ ἅγιος σκηνή ὁ κατασκευή , καί ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός κεῖμαι , αγιαστήριο τε , φημί , καί ὁ κιβωτός , τράπεζα , καί λυχνίας , ὡς ἐλλείπω δοκέω ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀφήγησις μηδείς . δαπανάω γάρ εἰς οὗτος γε ἔννατος καί δέκατος λόγος . Θεός δέ ἐγώ δόξα εἰς αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .