cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.3.2.2
β . Τὸ μὲν οὖν πειράζεσθαι τὸν μακάριον Ἀβραὰμ , καὶ θύειν ἐπιτάττεσθαι τὸν υἱὸν τὸν ἀγαπητὸν , δυσφοροῦντα μὲν , κατὰ τὸ εἰκὸς , ὡς γεννήτορα , καὶ θερμῷ τῆς φύσεως κέντρῳ πρὸς φιλοστοργίαν νυσσόμενον , προτιμῶντα δ’ οὖν ὅμως τὸ ἐκ τοῦ πράγματος ἀγαθὸν , αὐτὸ δὴ πάλιν ἡμῖν καὶ σφόδρα σαφῶς ἐκεῖνο δηλοῖ τὸ παρὰ τοῦ Σωτῆρος εἰρημένον , Οὔτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὡς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν , μὴ ἀπόληται , ἀλλ’ ἔχει ζωὴν αἰώνιον . Εἰ γὰρ χρή τι καὶ ἀνθρώπινον εἰπεῖν εἰς ἀπόδειξιν τοῦ νοήματος ἐναργῆ , κατεδάκνετο τρόπον τινὰ πέμπων εἰς θάνατον δι’ ἡμᾶς τὸν Υἱὸν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , εἰ καὶ ᾔδει πεισόμενον τῶν λυπούντων οὐδὲν , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ἦν ἀπαθὴς ὡς Θεός . Ὅμως δ’ οὖν τὸ ἐκ τοῦ θανάτου χρήσιμον ἐννοῶν , τὴν ἁπάντων , φημὶ , σωτηρίαν καὶ ζωὴν , τῆς πατρὶ πρεπούσης φιλοστοργίας ἠμέλει . Διὸ δὴ καὶ Παῦλος αὐτὸν ἀπεθαύμαζε , λέγων · Ὅς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν . Ἐπὶ τίνι δ’ ἂν γένοιτο δικαίως τὸ θαῦμα τῆς εἰς ἡμᾶς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , εἰ μή τι καὶ τῶν ἀβουλήτων ἔδοξεν ὑπομένειν παραδοὺς ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἴδιον Υἱόν ; Τοιοῦτον γάρ τοι νοεῖν ἡμᾶς ἀναπείθει τὸ , Οὐκ ἐφείσατο , λέγων ὁ Παῦλος . Ὅπερ οὐκ ἂν ἐπὶ τοῖς τυχοῦσι ῥηθείη ποτὲ , ἀλλ’ ἐπὶ μόνοις τοῖς μεγάλου τινὸς κατανεανιευομένοις πράγματος , ὡς ἐν τῷ , Πλάτυνον τὰ σχοινίσματά σου , καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον , ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον · ἔτι δὲ , ὅτι Πῆξον , μὴ φείσῃ . Καὶ πάλιν , Ῥῦσαι ἀγομένους εἰς θάνατον , καὶ ἐκπρίου κτεινομένους , μὴ φείσῃ . Καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν εἰς τὸ , Λάβε τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητὸν , εἰρήσεται . Οἱ δὲ τῷ πρεσβύτῃ συμπαρομαρτυροῦντες καὶ συμπαραθέοντες οἰκέται δύο καὶ μέχρι τῆς τρίτης ἡμέρας , τύπος ἂν εἶεν τῶν εἰς δουλείαν κεκλημένων διὰ τοῦ νόμου δύο λαῶν , τοῦ τε Ἰσραὴλ καὶ τοῦ Ἰούδα , φημί . Οἳ καὶ μόνοις χρῆναι τοῖς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀκολουθεῖν ᾤοντο διατάγμασιν , ὥσπερ ἐκεῖνοι τῷ Ἀβραὰμ , οὔπω τὸν δι’ οὗ πάντα νοοῦντες Υἱὸν , οὐδὲ τὸν τοῦ Πατρὸς κληρονόμον ἐπιγινώσκοντες , οὗπερ ἂν εἰσφέροι καλλίστην ἡμῖν τὴν εἰκόνα , μικρὸς καὶ ἐν κόλποις ἔτι τοῦ οἰκείου πατρὸς ὁ Ἰσαὰκ κείμενος , καὶ τὴν δεσπότῃ πρέπουσαν οὔπω φορῶν ἐξουσίαν . Ἦν μὲν γὰρ καὶ ἔστιν ἀεὶ Κύριος καὶ Θεὸς παντέλειος ὁ Υἱός . Τῷ δὲ μὴ πᾶσιν ὑπάρχειν καταφανὴς , καὶ μάλιστα τοῖς ἀνοσίοις Ἰουδαίοις εἰς μόνην ὁρῶσι τὴν σάρκα , μικρός τις εἶναι καὶ ὁ τυχὼν ἐνομίζετο . Συμμετρεῖται δέ πως ἀναλόγως καὶ ταῖς ἁπάντων διανοίαις ἡ περὶ αὐτοῦ γνῶσις . Καὶ μικρὰ μὲν ἐν μικροῖς , μεγάλη δὲ αὖ ἐν μεγάλοις εὑρίσκεται . Καὶ γοῦν οἱ μὲν προφῆταί φασιν , ὅτι Μέγας καὶ φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς περικύκλῳ αὐτοῦ , τουτέστι , τοὺς ἐγγὺς αὐτοῦ γεγονότας διὰ πολλὴν ἄγαν ἀγχίνοιαν . Ὠδίνει δὲ καὶ ὁ Παῦλός τινας , Ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν αὐτοῖς . Τουτέστιν , ἄχρις ἂν οἱ μεγάλοι καὶ ὑπερφυεῖς τῆς θεότητος αὐτοῦ χαρακτῆρες εἰς τὸν ἐκείνων ἠρέμα διαπλάττοιντο νοῦν . Τὸ δὲ ἀκολουθῆσαι μὲν τοὺς οἰκέτας καὶ μέχρι τρίτης ἡμέρας , μὴ μὴν καὶ ἐπιτετράφθαι πρὸς τὴν γῆν ἀνακομίζεσθαι τὴν ὑψηλήν τε καὶ ἱερὰν , καθίζειν δὲ μᾶλλον αὐτοῖς προστετάχθαι μετὰ τῆς ὄνου , τὴν διὰ νόμου πρὸς Θεὸν ἀκολούθησιν τῶν δύο λαῶν ὑποδηλοῖ , καὶ μέχρι τοῦ τρίτου παρατείνασαν χρόνου , τουτέστι , τοῦ τελευταίου , καθ’ ὃν ἡμῖν ἐπεφάνη Χριστός . Τρισὶ γὰρ ὁ σύμπας αἰὼν ἐκμετρεῖται καιροῖς , παρῳχηκότι , φημὶ , καὶ ἐνεστῶτι , καὶ μέλλοντι . Οὐκοῦν ἐν τρίτῳ τὸ τέλος . Ἐπιδημῆσαί γε μὴν τὸν Χριστὸν ἐν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς , ἡ θεία λέγει Γραφή . Κατακολουθήσας τοίνυν ὁ Ἰσραὴλ διὰ νόμου τῷ Θεῷ , καὶ μέχρι τῶν χρόνων τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας , οὐκ ἠθέλησε διὰ τῆς πίστεως ἀκολουθῆσαι Χριστῷ , πρὸς τὸν ὑπὲρ πάντων ἀναβαίνοντι θάνατον , μᾶλλον δὲ καὶ κεκώλυται διὰ πολλὰς ἁμαρτίας . Πώρωσις γὰρ ἀπὸ μέρους γέγονε τῷ Ἰσραήλ · ἥτις διὰ τῆς ὄνου σημαίνεται τῆς τοῖς οἰκέταις συνούσης πότε . Ἀλογίας γὰρ ἡ ὄνος τῆς ἐσχάτης εἰκών · ἀλογίας δὲ τέκνον ἡ πώρωσις . Τὸ δὲ , τῶν οἰκετῶν ἀπονοσφίζεσθαι μὲν καὶ ἀναχωρεῖν ἅμα τῷ υἱῷ τὸν πατέρα , ὡς δὲ καὶ εἰς αὖθις ἐπανήξει λέγειν · ( Ἐγὼ γὰρ , φησὶ , καὶ τὸ παιδάριον διελευσόμεθα ἕως ὧδε , καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψομεν πρὸς ὑμᾶς , ) σημαίνει τὴν πρόσκαιρον ἀναχώρησιν τοῦ Θεοῦ τὴν ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ τὴν ἐπὶ τέλει τῶν αἰώνων ἐπ’ αὐτοὺς ἐσομένην ὑποστροφὴν , διὰ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἐπιτελουμένην . Ὅταν γὰρ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ , τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται . Τὸ δὲ μὴ λέγειν μὲν ἐναργῶς τὸν μακάριον Ἀβραὰμ , ὅτι θύσων ἄνεισι τὸν υἱὸν , πρόφασιν δὲ ὥσπερ τὸ , Ἕως ὧδε διελευσόμεθα , λαβεῖν , σημεῖον ἂν γένοιτο σαφὲς τοῦ μὴ πεπιστεῦθαι τοῖς Ἰουδαίων λαοῖς τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Καὶ ἀληθὴς ἡμῖν ὁ περὶ τούτου φανεῖται λόγος , ὅταν ἴδωμεν τὸν Ἰησοῦν προσλαλοῦντα μὲν Ἰουδαίοις ὡς ἐν παραβολαῖς καὶ δι’ αἰνιγμάτων , λέγοντα δὲ καὶ πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς · Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς . Τὸ δέ γε παιδάριον , τουτέστιν , ὁ Ἰσαὰκ , τοῖς τῆς ὁλοκαυτώσεως ξύλοις κατεφορτίζετο διὰ χειρὸς τοῦ πατρὸς , καὶ μέχρι τῶν τῆς θυσίας ἀφικνεῖται τόπων . Ἐπωμάδιον γὰρ τὸν οἰκεῖον φέρων σταυρὸν , ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν ὁ Χριστὸς , οὐκ ἐξ ἀνθρωπίνης ἰσχύος βεβιασμένος εἰς τὸ παθεῖν , ἀλλ’ ἐκ θελήματος οἰκείου , καὶ βουλῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , κατὰ τὸ εἰρημένον παρ’ αὐτοῦ τῷ Ποντίῳ Πιλάτῳ , Οὐκ ἔχεις κατ’ ἐμοῦ ἐξουσίαν οὐδεμίαν , εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν . Ἐπιτεθεὶς δὲ τοῖς ξύλοις ὁ Ἰσαὰκ , καὶ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ παθεῖν ὑποκλέπτεται . Κριὸς δὲ εἰς τὴν θυσίαν ἀναβαίνει θεόσδοτος . Καὶ γὰρ ἦν μὲν ὄντως ὁ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναλάμψας Λόγος ἐν τῷ ἰδίῳ ναῷ , τῷ ἐκ Παρθένου , φημὶ , καὶ προσηλωθέντι τῷ ξύλῳ . Ὑπάρχων δὲ ὡς Θεὸς ἀπαθὴς καὶ ἀθάνατος , καὶ θανάτου καὶ πάθους ἑαυτὸν ὑπεξάγει . Ἀναβαίνει δὲ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ διὰ τοῦ ἰδίου σώματος , ὅπερ αὐτὸς εἰληφέναι λέγεται παρὰ τοῦ Πατρὸς , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς εἰρημένον ὡς παρ’ αὐτοῦ · Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας , σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι , ὁλοκαυτώματα , καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας . Τότε εἶπον · Ἰδοὺ ἥκω . Ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ · Τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου ἠβουλήθην . Ὅτι δὲ τὰ ἐκ τῆς προτεθείσης ἡμῖν ἱστορίας καλῶς δὴ λίαν εἰς Χριστὸν ἀνοισθήσεται , μαρτυρήσει πάλιν αὐτός που λέγων · Ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ . Βιβλίον γὰρ πενταμερὲς ὅλον ἐστὶ τὸ Μωσέως σοφώτατον σύγγραμμα . Κεφαλὴ δὲ ὥσπερ καὶ ἀρχὴ τοῦ βιβλίου παντὸς , ἡ ἐπίκλην Γένεσις , ἐν ᾗ ταῦτα γέγραπται περὶ Χριστοῦ . Ὄτι δὲ πάλιν ἡ κεφαλὴ τὴν ἀρχὴν παρὰ ταῖς θείαις σημαίνει Γραφαῖς , πληροφορηθήσῃ καλῶς , ἐκεῖνο συνιεὶς , ὅπερ ὁ Παῦλός φησιν · Ὅτιπερ παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ , ὁ Χριστός ἐστιν . Κεφαλὴ δὲ γυναικὸς , ὁ ἀνήρ . Κεφαλὴ δὲ Χριστοῦ , ὁ Θεός . Ἀρχὴ μὲν γὰρ τοῦ ἀνδρὸς ὁ Χριστὸς , ὡς ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρενεγκών . Ἀρχὴ δὲ πάλιν ἐστὶν τῆς γυναικὸς ὁ ἀνὴρ , διὰ τὸ εἰρημένον τε καὶ ἀληθῶς πεπραγμένον · Αὕτη κληθήσεται γυνὴ , ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῇς ἐλήφθη . Χριστοῦ δὲ ἀρχὴν , αὐτὸν εἶναί φησι τὸν Θεὸν , ἐπείπερ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν ἐστὶν ὁ Υἱὸς , καὶ ἀρχὴν ἄναρχος ἔχει τὸν γεννήσαντα , μετὰ καὶ τοῦ συνυπάρχειν ἀϊδίως αὐτῷ .
Lemmas: Β . ὁ μέν οὖν πειράζω ὁ μακάριος Ἀβραάμ , καί θύω ἐπιτάσσω ὁ υἱός ὁ ἀγαπητός , δυσφορέω μέν , κατά ὁ εἰκός , ὡς γεννήτωρ , καί θερμός ὁ φύσις κέντρον πρός φιλοστοργία νύσσω , προτιμάω δέ οὖν ὅμως ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα ἀγαθός , αὐτός δή πάλιν ἐγώ καί σφόδρα σαφῶς ἐκεῖνος δηλόω ὁ παρά ὁ Σωτήρ εἴρω , οὐτάω γάρ ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὡς ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . εἰμί γάρ χρή τίς καί ἀνθρώπινος εἶπον εἰς ἀπόδειξις ὁ νόημα ἐναργής , καταδάκνω τρόπος τις πέμπω εἰς θάνατος διά ἐγώ ὁ υἱός ὁ θεός καί πατήρ , εἰμί καί οἶδα πείθω ὁ λυπέω οὐδείς , ἐπεί καί αὐτός εἰμί ἀπαθής ὡς Θεός . ὅμως δέ οὖν ὁ ἐκ ὁ θάνατος χρήσιμος ἐννοέω , ὁ ἅπας , φημί , σωτηρία καί ζωή , ὁ πατήρ πρέπω φιλοστοργία ἀμελέω . Διὸ δή καί Παῦλος αὐτός ἀποθαυμάζω , λέγω · ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός . ἐπί τίς δέ εἄν γίγνομαι δικαίως ὁ θαῦμα ὁ εἰς ἐγώ ἀγάπη ὁ Θεός καί πατήρ , εἰμί μή τίς καί ὁ ἀβούλητος δοκέω ὑπομένω παραδίδωμι ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος υἱός ; τοιοῦτος γάρ ὅς νοέω ἐγώ ἀναπείθω ὁ , οὐ φείδομαι , λέγω ὁ Παῦλος . ὅπερ οὐ εἄν ἐπί ὁ τυγχάνω εἴρω ποτέ , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ μέγας τις κατανεανιεύομαι πρᾶγμα , ὡς ἐν ὁ , πλατύνω ὁ σχοίνισμα σύ , καί ὁ πάσσαλος σύ κατισχύω , ἔτι εἰς ὁ δεξιός καί εἰς ὁ ἀριστερός ἐκπετάννυμι · ἔτι δέ , ὅτι πήγνυμι , μή φείδομαι . καί πάλιν , ῥύομαι ἄγω εἰς θάνατος , καί ἐκπρίω κτείνω , μή φείδομαι . καί οὗτος μέν ἐγώ εἰς ὁ , Λάβος ὁ υἱός σύ ὁ ἀγαπητός , εἴρω . ὁ δέ ὁ πρεσβύτης συμπαρομαρτυροῦντες καί συμπαραθέω οἰκέτης δύο καί μέχρι ὁ τρίτος ἡμέρα , τύπος εἄν ἄγω ὁ εἰς δουλεία καλέω διά ὁ νόμος δύο λαός , ὁ τε Ἰσραήλ καί ὁ Ἰούδας , φημί . ὅς καί μόνος χρή ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ἀκολουθέω οἴομαι διάταγμα , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ Ἀβραάμ , οὔπω ὁ διά ὅς πᾶς νοέω υἱός , οὐδέ ὁ ὁ πατήρ κληρονόμος ἐπιγιγνώσκω , ὅσπερ εἄν εἰσφέρω καλός ἐγώ ὁ εἰκών , μικρός καί ἐν κόλπος ἔτι ὁ οἰκεῖος πατήρ ὁ Ἰσαάκ κεῖμαι , καί ὁ δεσπότης πρέπω οὔπω φορός ἐξουσία . ἦς μέν γάρ καί εἰμί ἀεί Κύριος καί θεός παντέλειος ὁ υἱός . ὁ δέ μή πᾶς ὑπάρχω καταφανής , καί μάλιστα ὁ ἀνόσιος Ἰουδαῖος εἰς μόνος ὁράω ὁ σάρξ , μικρός τις εἰμί καί ὁ τυγχάνω νομίζω . συμμετρέω δέ πως ἀνάλογος καί ὁ ἅπας διάνοια ὁ περί αὐτός γνῶσις . καί μικρός μέν ἐν μικρός , μέγας δέ αὖος ἐν μέγας εὑρίσκω . καί γοῦν ὁ μέν προφήτης φημί , ὅτι Μέγας καί φοβερός εἰμί ἐπί πᾶς ὁ περίκυκλος αὐτός , τουτέστι , ὁ ἐγγύς αὐτός γίγνομαι διά πολύς ἄγαν ἀγχίνοια . ὠδίνω δέ καί ὁ Παῦλος τις , ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν αὐτός . τουτέστιν , ἄχρι εἄν ὁ μέγας καί ὑπερφυής ὁ θεότης αὐτός χαρακτήρ εἰς ὁ ἐκεῖνος ἠρέμα διαπλήσσω νόος . ὁ δέ ἀκολουθέω μέν ὁ οἰκέτης καί μέχρι τρίτος ἡμέρα , μή μήv καί ἐπιτρέπω πρός ὁ γῆ ἀνακομίζω ὁ ὑψηλός τε καί ἱερά , καθίζω δέ μᾶλλον αὐτός προστάσσω μετά ὁ ὄνος , ὁ διά νόμος πρός θεός ἀκολούθησις ὁ δύο λαός ὑποδηλόω , καί μέχρι ὁ τρίτος παρατείνω χρόνος , τουτέστι , ὁ τελευταῖος , κατά ὅς ἐγώ φαίνω Χριστός . τρεῖς γάρ ὁ σύμπας αἰών ἐκμετρέω καιρός , παροͅχέω , φημί , καί ἐνίστημι , καί μέλλω . οὐκοῦν ἐν τρίτος ὁ τέλος . Ἐπιδημέω γε μήv ὁ Χριστός ἐν ἔσχατος ὁ αἰών καιρός , ὁ θεῖος λέγω γραφή . κατακολουθέω τοίνυν ὁ Ἰσραήλ διά νόμος ὁ Θεός , καί μέχρι ὁ χρόνος ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία , οὐ ἐθέλω διά ὁ πίστις ἀκολουθέω Χριστός , πρός ὁ ὑπέρ πᾶς ἀναβαίνω θάνατος , μᾶλλον δέ καί κωλύω διά πολύς ἁμαρτία . πώρωσις γάρ ἀπό μέρος γίγνομαι ὁ Ἰσραήλ · ὅστις διά ὁ ὄνος σημαίνω ὁ ὁ οἰκέτης σύνειμι πότε . ἀλογία γάρ ὁ ὄνος ὁ ἔσχατος εἰκών · ἀλογία δέ τέκνον ὁ πώρωσις . ὁ δέ , ὁ οἰκέτης ἀπονοσφίζω μέν καί ἀναχωρέω ἅμα ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὡς δέ καί εἰς αὖθις ἐπανήκω λέγω · ( ἐγώ γάρ , φημί , καί ὁ παιδάριον διέρχομαι ἠώς ὧδε , καί προσκυνέω ἀναστρέφω πρός σύ , ) σημαίνω ὁ πρόσκαιρος ἀναχώρησις ὁ Θεός ὁ ἐκ ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ὁ ἐπί τέλος ὁ αἰών ἐπί αὐτός εἰμί ὑποστροφή , διά ὁ εἰς χριστός πίστις ἐπιτελέω . ὅταν γάρ ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι , τότε πᾶς Ἰσραήλ σῴζω . ὁ δέ μή λέγω μέν ἐναργής ὁ μακάριος Ἀβραάμ , ὅτι θύω ἀνέρχομαι ὁ υἱός , πρόφασις δέ ὥσπερ ὁ , Ἕως ὧδε διέρχομαι , λαμβάνω , σημεῖον εἄν γίγνομαι σαφής ὁ μή πεπισεῦω ὁ Ἰουδαῖος λαός ὁ Χριστός μυστήριον . καί ἀληθής ἐγώ ὁ περί οὗτος φαίνω λόγος , ὅταν ὁράω ὁ Ἰησοῦς προσλαλέω μέν Ἰουδαῖος ὡς ἐν παραβολή καί διά αἴνιγμα , λέγω δέ καί πρός ὁ ἑαυτοῦ μαθητής · ὑμῖν δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βασίλεια ὁ Θεός , ὁ δέ λοιπός ἐν παραβολή . ὁ δέ γε παιδάριον , τουτέστιν , ὁ Ἰσαάκ , ὁ ὁ ὁλοκαύτωσις ξύλον καταφορτίζω διά χείρ ὁ πατήρ , καί μέχρι ὁ ὁ θυσία ἀφικνέομαι τόπος . ἐπωμάδιος γάρ ὁ οἰκέω φέρω σταυρός , ἔξω ὁ πύλη πάσχω ὁ Χριστός , οὐ ἐκ ἀνθρώπινος ἰσχύς βεβιασμένος εἰς ὁ πάσχω , ἀλλά ἐκ θέλημα οἰκεῖος , καί βουλή ὁ Θεός καί πατήρ , κατά ὁ εἴρω παρά αὐτός ὁ Πόντιος Πιλᾶτος , οὐ ἔχω κατά ἐγώ ἐξουσία οὐδείς , εἰμί μή εἰμί δίδωμι σύ ἄνωθεν . ἐπιτίθημι δέ ὁ ξύλον ὁ Ἰσαάκ , καί ὁ θάνατος καί ὁ πάσχω ὑποκλέπτω . Κριός δέ εἰς ὁ θυσία ἀναβαίνω θεόσδοτος . καί γάρ εἰμί μέν εἰμί ὁ ἐκ ὁ οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ ἀναλάμπω Λόγος ἐν ὁ ἴδιος ναός , ὁ ἐκ παρθένος , φημί , καί προσηλόω ὁ ξύλον . ὑπάρχω δέ ὡς θεός ἀπαθής καί ἀθάνατος , καί θάνατος καί πάθος ἑαυτοῦ ὑπεξάγω . ἀναβαίνω δέ εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ διά ὁ ἴδιος σῶμα , ὅσπερ αὐτός λαμβάνω λέγω παρά ὁ πατήρ , κατά ὁ ἐν ψαλμός εἴρω ὡς παρά αὐτός · Θυσία καί προσφορά οὐ ἐθέλω , σῶμα δέ καταρτίζω ἐγώ , ὁλοκαύτωμα , καί περί ἁμαρτία οὐ εὐδοκέω . τότε εἶπον · ἰδέ ἥκω . ἐν κεφαλίς βιβλίον γράφω περί ἐγώ · ὁ ποιέω ὁ θέλημα σύ βούλομαι . ὅτι2 δέ ὁ ἐκ ὁ προτίθημι ἐγώ ἱστορία καλῶς δή λίαν εἰς Χριστός ἀναφέρω , μαρτυρέω πάλιν αὐτός ποῦ λέγω · ἐν κεφαλίς βιβλίον γράφω περί ἐγώ . βιβλίον γάρ πενταμερής ὅλος εἰμί ὁ Μωσῆς σοφός σύγγραμμα . Κεφαλή δέ ὥσπερ καί ἀρχή ὁ βιβλίον πᾶς , ὁ ἐπίκλη Γένεσις , ἐν ὅς οὗτος γράφω περί Χριστός . ὅστις δέ πάλιν ὁ κεφαλή ὁ ἀρχή παρά ὁ θεῖος σημαίνω γραφή , πληροφορέω καλῶς , ἐκεῖνος συνίημι , ὅσπερ ὁ Παῦλος φημί · ὅτιπερ πᾶς ἀνήρ ὁ κεφαλή , ὁ Χριστός εἰμί . Κεφαλή δέ γυνή , ὁ ἀνήρ . Κεφαλή δέ Χριστός , ὁ Θεός . Ἀρχή μέν γάρ ὁ ἀνήρ ὁ Χριστός , ὡς ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παραφέρω . Ἀρχή δέ πάλιν εἰμί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , διά ὁ εἴρω τε καί ἀληθής πράσσω · Ἄτη καλέω γυνή , ὅτι ἐκ ὁ ἀνήρ αὐτός λαμβάνω . Χριστός δέ ἀρχή , αὐτός εἰμί φημί ὁ θεός , ἐπεί ἐκ αὐτός κατά φύσις εἰμί ὁ υἱός , καί ἀρχή ἄναρχος ἔχω ὁ γεννάω , μετά καί ὁ συνυπάρχω ἀΐδιος αὐτός .