cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Num.1.1.2
β . Κατειρήκασι τοίνυν τοῦ πανσόφου Μωσέως Ἀαρών τε καὶ Μαριὰμ ἕνεκεν τῆς γυναικὸς τῆς Αἰθιοπίσσης ἣν ἔλαβε , καὶ εἶπαν · Μὴ Μωσῇ μόνῳ ἐλάλησε Κύριος ; Οὐχὶ καὶ ἡμῖν ἐλάλησε ; Δύο ταῦτα τῆς κατὰ Μωσέως φλυαρίας τὰ ἐγκλήματα , πρῶτον μὲν , ὅτι γυναῖκα , φημὶ , τὴν Αἰθιόπισσαν ἔλαβε · πρὸς δὲ τοῦτο δεύτερον , τὸ εἰπεῖν · Μὴ Μωσῇ μόνῳ ἐλάλησε Κύριος , οὐχὶ καὶ ἡμῖν ἐλάλησεν ; Ἐν μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ παρανομίας ὑπομένει γραφήν · ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ , τὸ μὴ ἐν μεγάλοις σφόδρα τεθεῖσθαι λέγεται , μήτε μὴν ἐξαίρετόν τινα παρὰ τοὺς ἄλλους ἐσχηκέναι τὴν χάριν , εἴ γε καὶ ἑτέροις ὁρᾶται λαλήσας Θεός . Ἐροῦμεν δὲ κατὰ τάξιν , τῷ πρώτῳ κατηγορήματι τὸν πρῶτον ἀπονέμοντες λόγον · οὕτω τε πάλιν ἐντεῦθεν τὰ ἐκ τῶν τύπων εἰς αὐτὸν ἤδη μεταληψόμεθα τὸν Χριστόν . Γυναῖκα μὲν τοίνυν ἠγάγετο καὶ πάλαι Μωσῆς , καὶ σύνοικον τὴν Μαδιανίτιδι ἐποιήσατο , τὴν Ἰοθὸρ θυγατέρα φημί · χρόνου δὲ παριππεύσαντος οὐ μικροῦ τὴν Αἰθιόπισσαν ἐπεγάμει , καὶ ἀλλογενῆ καὶ μέλαιναν . Καίτοι τοῦ νομοθέτου σαφῶς διαγγέλλοντος , μὴ χρῆναι τοῖς ἀλλογενέσιν ὅλως ἐπιμίσγεσθαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ . Οὕτως γὰρ γέγραπται · Τὴν θυγατέρα σου οὐ δώσεις τῷ υἱῷ αὐτοῦ , καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ οὐ λήψῃ τῷ υἱῷ σου . Ἐπὶ τούτοις ὡς παρανομίας ὁ μέγας κρίνεται Μωσῆς , ὑπό τε τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῆς Μαριὰμ , οὐ νενοηκότων , κατὰ τὸ εἰκὸς , καὶ δι’ αὐτοῦ πάλιν ὡς ἐν τύπῳ τὸ καλῶς οἰκονομηθὲν μυστήριον , ὅπερ ἤδη φανερὸν ὡς ἔνι καταστήσομεν , τὴν τοῦ πράγματος φύσιν εἰς αὐτὸν εὖ μάλα κατασκευάζοντες τὸν Χριστὸν , ᾧ καὶ νῦν τε Μωσέως περιθήσομεν πρόσωπον . Νομοθέτης γὰρ ὁ Χριστὸς , καὶ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ὥσπερ οὖν ἦν ἀμέλει κἀκεῖνος . Ἐπεὶ καὶ οὗτος ἡμῖν κατεσήμαινε λέγων · Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν , ὡς ἐμέ . Εἰς δέ γε τὸ σχῆμα τῆς Ἰουδαίων ἱερωσύνης Ἀαρὼν ληφθήσεται , καὶ ἀναπληρώσει τῆς Συναγωγῆς τὸ πρόσωπον ἡ Μαριάμ . Κατηγόρευσαν τοίνυν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ καὶ οἱ τῶν Ἰουδαίων πρεσβύτεροι , καὶ αὐτὴ δὲ μετ’ ἐκείνων ἡ Συναγωγὴ , τὴν τῶν θείων ἐνταλμάτων παράβασιν ἐγκαλοῦντες αὐτῷ , διά γε τοῦ λέγειν · Εἰ ἦν οὗτος παρὰ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος , οὐκ ἂν ἔλυε τὸ Σάββατον . Διεπρίοντο δὲ καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον , ὅτι τὴν μέλαιναν , τουτέστι , τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν , ἐμνηστεύετο , καὶ ἐπεγάμει τρόπον τινὰ τῇ πρώτῃ , τουτέστι τῇ Ἰσραηλίτιδι , ἥτις ἦν πάλιν ἡ Συναγωγή . Ὅτι δὲ διεπρίοντο καταλυομένων αὐτοῖς , τῶν ἐξ εἰκαίας ἐπιτηρήσεως ἐθῶν , ἣ καὶ τῶν ἐν τύποις λαληθέντων διὰ Μωσέως , οὐ χαλεπὸν συνιδεῖν τὸν ἅπαξ τοῖς εὐαγγελικοῖς ὁμιλοῦντα συγγράμμασιν . Ὅτι δὲ πάλιν ἐμνηστεύετο τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν , μελαινομένην ἔτι διὰ τὸ ἐν γνώσει καὶ τρόποις σκοτεινόν · οὔπω γὰρ ἦν ἐν αὐτῇ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν , τὸ καταλαμπρύνειν καὶ καταλευκαίνειν εἰδὸς , συλλέξαιτο μὲν ἄν τις καὶ λίαν εὐκόλως τὴν ἐκ προφητῶν ἀπόδειξιν . Πρεπωδέστερον δέ μοι φαίνεται διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος οἰκονομίας ἐπιδεικνύειν αὐτό . Οὐκοῦν ἀλλογενέσι μὲν οὖσι τοῖς Σαμαρείταις ἐκήρυττε , καὶ ἀρχὴν ὥσπερ τινὰ καὶ θεμέλιον τῆς τῶν ἐθνῶν Ἐκκλησίας ἐν ἐκείνοις προκατεβάλλετο . Ὅτι δὲ ἦσαν ἀλλογενεῖς καὶ τῆς ἐξ Ἰσραὴλ ἀγέλης ἐξηυλισμένοι , κατίδοι τις ἂν κἀντεῦθεν ἀπονητί . Τοὺς γὰρ ἑαυτοῦ μαθητὰς καταγγέλλοντας ἐκπέμπων τῶν οὐρανῶν βασιλείας τὸ κήρυγμα · Μὴ ἀπέλθητε , φησὶν , εἰς ὁδὸν ἐθνῶν , καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε . Πορεύεσθε μᾶλλον πρὸς τὰ ἀπολωλότα πρόβατα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ . Ὁρᾷς ὅπως ἔξωθεν τέθεικεν ἐκείνους τῶν προβάτων τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ; Οὐκοῦν οὔπω μὲν τῶν τῆς ἰσραηλίτιδος ἀποφοιτήσας γάμων , τουτέστι τῆς Συναγωγῆς ἔτι δέ πως αὐτῇ δοκῶν συνοικεῖν , ἐπεμνηστεύετο τρόπον τινὰ , καὶ ἐπεγάμει τὴν μέλαιναν τὴν ἀλλογενῆ , τουτέστι , τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν . Διὰ τοῦτο καὶ πρὸς Ἰουδαίους διαλεγόμενος ἔφασκε · Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , ἂ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης , κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν · καὶ γενήσεται μία ποίμνη , εἷς ποιμήν . Δριμύτερον δέ πως καὶ ἐξελέγχων ὡς ἀπειθεῖς ὅτε διαῤῥήδην ἀπεπυνθάνοντο λέγοντες · Εἰ σὺ εἰ Χριστὸς , εἶπε ἡμῖν παῤῥησίᾳ . Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Εἶπον ὑμῖν , καὶ οὐ πιστεύετε . Τὰ ἔργα ἂ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου , ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ . Ἀλλ’ οὐ πιστεύετε , ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν . Ἴδια γὰρ ἤδη πρόβατα τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἀπεκάλει . Ἐφ’ ᾧ καὶ λίαν οἱ Φαρισαῖοι διαπριόμενοί τε καὶ χαλεπαίνοντες , ὡς ἀγαπῶντι μὲν τοὺς ἀλλογενεῖς , παρ’ οὐδὲν δὲ τὸ θεῖον ποιουμένῳ , νόμον ἐπισκήπτοντες ἔφασκον · Οὐ καλῶς ἡμεῖς λέγομεν ὅτι Σαμαρείτης εἰ σὺ , καὶ δαιμόνιον ἔχεις ; Εἰ μὴ γάρ φασι τὰ Σαμαρειτῶν , εἰ μὴ φιλέλλην ἦσθα καὶ φιλαλλογενὴς , οὐκ ἂν ὅλως ἀνεμίχθης τοῖς ἐξ ἐθνῶν . Καὶ εἰ μὴ τὸ ἐν Ἕλλησι δαιμόνιον ὑπῆρχεν ἐν σοί · δαιμονιῶντας γὰρ ἐκάλουν τοὺς εἰδωλολάτρας , διὰ τὸν ἐν αὐτοῖς ὅντα διάβολον , οὐκ ἂν ἐν τῷ μηδενὶ , φασὶν , ἐποιήσω λόγῳ τῶν νομικῶν ἐνταλμάτων τὴν παράβασιν . Καὶ ὅτι μάλιστα πλήρωσις μᾶλλόν ἐστι νόμου τὰ διὰ Χριστοῦ , καὶ οὐ παράβασις , κατὰ τὸ εἰρημένον παρ’ αὐτοῦ · Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον , ἀλλὰ πληρῶσαι . Ἦν γὰρ μόνου τοῦ γράμματος μετασκευὴ πρὸς ἀλήθειαν . Ὁ μὲν οὖν τῆς ἐπὶ τῇ μελαίνῃ κατηγορίας τρόπος ἐν τούτοις , καὶ ἡ τῆς ἐν Χριστῷ δυστροπίας εἰκὼν , ὡς ἐν τοῖς κατὰ Μωσέα ληφθήσεται , τὴν δὲ τούτῳ καὶ γείτονα καὶ ἀδελφὴν λοιδορίαν εἰσοίσομεν ὡς ἐκ τύπου πάλιν ἐπὶ τὸ ἀληθὲς μεταστοιχειοῦντες τῶν λεγομένων τὸν νοῦν . Οὐ γὰρ μόνῳ , φησὶ , τῷ Μωσεῖ λελάληκε Κύριος · ἀλλὰ καὶ ἡμῖν ἐλάλησεν . Ἐξ ἀλαζονείας ὁ λόγος , ἐκ διακένου φυσήματος ἡ φωνή . Χρῆναι γὰρ δή που φρονοῦντας ὀρθῶς μὴ πάντως εἰς ἴσον ἀναβαίνειν ἐπείγεσθαι μέτρον τῷ δικαίως ἀκούσαντι · Οἶδά σε παρὰ πάντας , καὶ χάριν εὗρες παρ’ ἐμοί · ἀνατιθέναι μᾶλλον τὰ ἐφ’ οἷς τετίμηνται χαριστήρια , τὴν ἄνωθεν ὡρισμένην οὐχ ὑπερβαίνοντες τάξιν · οὔτε μὴν ἁρπάζοντας ἑαυτοῖς τὴν οὕτω δοθεῖσαν τιμήν . Ὅπερ ἂν νοοῖτο δικαίως τῆς ἐσχάτης ἀλαζονείας οὐκ ἀμοιροῦν . Ἀλλ’ ἐννόει πάλιν τὸν μὲν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , φανερὸν τοῖς Ἰουδαίοις καθιστῶντα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸν αὐτῷ καὶ μόνῳ φυσικῶς ἐγνωσμένον σκοπὸν , καὶ λέγοντα · Ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ , ἀλλ’ ὁ πέμψας με Πατὴρ , αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκε τί εἴπω καὶ τί λαλήσω . Καὶ πάλιν · Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ , οὐκ ἔστιν ἐμὰ , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με . Εἶτα πρὸς τοῦτο πάλιν ἀποθρασύνεται μελετῶντας τοὺς ἀνόμους Γραμματεῖς τε καὶ Φαρισαίους , καὶ ἐπὶ τῷ λαλῆσαι πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν τὸν Θεὸν , οὐ μετρίως ἀπαυθαδειαζομένους , ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ἀπειθεῖν ᾑρημένους . Λέγουσι γάρ · Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσεῖ λελάληκεν ὁ Θεός · τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν . Ὁρᾷς οὖν ὅπως διὰ τοῦ λέγειν ἐξεπίστασθαι λαλῆσαι τὸν Θεὸν Μωσῇ , μονονουχὶ γὰρ τὸ ἀρχαῖον ἐκεῖνό φασι καὶ σκληροτέροις ῥήμασι · Μὴ Χριστῷ μόνῳ λελάληκεν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , καὶ οὐχὶ τοῖς ἡμετέροις πατράσιν ; ἐν δὲ τῷ , φασὶ , τῷ Σινᾶ . Καὶ ἥκουσε Κύριος . Καὶ Ὁ ἄνθρωπος Μωσῆς πρᾶος σφόδρα παρὰ πάντας ἀνθρώπους τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς γῆς . Ἀλαζονείας ὡς ἔοικεν ἀφορμὴν τὴν Μωσέως ἐποιοῦντο πραότητα Μαριάμ τε καὶ Ἀαρών . Ἀλλ’ ἐπὶ τούτῳ καὶ δυσωποῦντος ἐκείνου χαλεπαίνει Θεὸς , καὶ αὐτόκλητος ἐπὶ τὸ δικαίως ἀγανακτεῖν κατὰ τῶν ἐξυβρίσαι τετολμηκότων ἔρχεται τὴν ἐπὶ τῷ γνησίῳ λειτουργῷ καταφρόνησιν , εἰς αὐτὸν οἰκειούμενος . Οὕτω νοήσεις καὶ ἐπὶ Χριστοῦ . Ἀπὸ μὲν γὰρ τῆς ἐνούσης αὐτῷ πραότητός τε καὶ φιλανθρωπίας προαλέστεροί πως εἰς καταφρόνησιν ἦσαν οἱ Φαρισαῖοι . Ἀλλ’ ἦν , ὡς ἔοικεν , ἀναμφισβητήτως ὁρᾷν , ὡς οὐ διαφεύξουσι τὴν ἄνωθεν κίνησιν . Ὡς γὰρ ὑβρισμένος ἐν Υἱῷ , δυσφορήσειν ἔμελλεν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ . Εἶχε γὰρ γνῶσιν ἀδιδάκτως , καὶ διὰ θεοπρεποῦς γνώσεως , τοὺς ἐκ τῆς τῶν Φαρισαίων ὑπεροψίας ἀποπτυσθέντας λόγους .
Lemmas: Β . Κατειρήκασι τοίνυν ὁ πάνσοφος Μωσῆς Ἀαρών τε καί Μαρία ἕνεκα ὁ γυνή ὁ Αί̓θιοπισσα ὅς λαμβάνω , καί εἶπον · μή Μωσῆς μόνος λαλέω Κύριος ; οὐ καί ἐγώ λαλέω ; δύο οὗτος ὁ κατά Μωσῆς φλυαρία ὁ ἔγκλημα , πρῶτος μέν , ὅτι γυνή , φημί , ὁ Αἰθιοπίζω λαμβάνω · πρός δέ οὗτος δύο , ὁ εἶπον · μή Μωσῆς μόνος λαλέω Κύριος , οὐ καί ἐγώ λαλέω ; ἐν μέν γάρ ὁ πρῶτος παρανομία ὑπομένω γραφεύς · ἐν δέ ὁ δύο , ὁ μή ἐν μέγας σφόδρα τίθημι λέγω , μήτε μήv ἐξαιρετός τις παρά ὁ ἄλλος ἔχω ὁ χάρις , εἰμί γε καί ἕτερος ὁράω λαλέω Θεός . ἐρέω δέ κατά τάξις , ὁ πρῶτος κατηγόρημα ὁ πρῶτος ἀπονέμω λόγος · οὗτος τε πάλιν ἐντεῦθεν ὁ ἐκ ὁ τύπος εἰς αὐτός ἤδη μεταλαμβάνω ὁ Χριστός . γυνή μέν τοίνυν ἄγω καί πάλαι Μωσῆς , καί σύνοικος ὁ Μαδιανῖτις ποιέω , ὁ Ἰοθόρ θυγάτηρ φημί · χρόνος δέ παριππεύω οὖον μικρός ὁ Αἰθιοπίζω ἐπιγαμέω , καί ἀλλογενής καί μέλας . καίτοι ὁ νομοθέτης σαφῶς διαγγέλλω , μή χρή ὁ ἀλλογενής ὅλως ἐπιμίσγω ὁ υἱός Ἰσραήλ . οὕτως γάρ γράφω · ὁ θυγάτηρ σύ οὖον δίδωμι ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ θυγάτηρ αὐτός οὖον λαμβάνω ὁ υἱός σύ . ἐπί οὗτος ὡς παρανομία ὁ μέγας κρίνω Μωσῆς , ὑπό τε ὁ Ἀαρών καί ὁ Μαρία , οὖον νοέω , κατά ὁ εἰκός , καί διά αὐτός πάλιν ὡς ἐν τύπος ὁ καλῶς οἰκονομέω μυστήριον , ὅσπερ ἤδη φανερός ὡς ἐν καθίστημι , ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις εἰς αὐτός εὕω μάλα κατασκευάζω ὁ Χριστός , ὅς καί νῦν τε Μωσῆς περιτίθημι πρόσωπον . νομοθέτης γάρ ὁ Χριστός , καί μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος , ὥσπερ οὖν εἰμί ἀμελέω ἐκεῖνος . ἐπεί καί οὗτος ἐγώ κατασημαίνω λέγω · προφάω σύ ἀνίστημι Κύριος ὁ θεός σύ ἐκ ὁ ἀδελφός σύ , ὡς ἐγώ . εἰς δέ γε ὁ σχῆμα ὁ Ἰουδαῖος ἱερωσύνη Ἀαρών λαμβάνω , καί ἀναπλήρωσις ὁ συναγωγή ὁ πρόσωπον ὁ Μαρία . κατηγορεω τοίνυν ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος πρέσβυς , καί αὐτός δέ μετά ἐκεῖνος ὁ συναγωγή , ὁ ὁ θεῖον ἔνταλμα παράβασις ἐγκαλέω αὐτός , διά γε ὁ λέγω · εἰμί εἰμί οὗτος παρά Θεός ὁ ἄνθρωπος , οὐ εἄν λύω ὁ σάββατον . διαπρίω δέ καί κατά ἕτερος τρόπος , ὅτι ὁ μέλας , τουτέστι , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , μνηστεύω , καί ἐπιγαμέω τρόπος τις ὁ πρῶτος , τουτέστι ὁ Ἰσραηλίτης , ὅστις εἰμί πάλιν ὁ συναγωγή . ὅτι2 δέ διαπρίω καταλύω αὐτός , ὁ ἐκ εἰκαῖος ἐπιτήρησις ἔθος , ὅς καί ὁ ἐν τύπος λαλέω διά Μωσῆς , οὖον χαλεπός συνοράω ὁ ἅπαξ ὁ εὐαγγελικός ὁμιλέω σύγγραμμα . ὅτι2 δέ πάλιν μνηστεύω ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , μελαίνω ἔτι διά ὁ ἐν γνῶσις καί τρόπος σκοτεινός · οὔπω γάρ εἰμί ἐν αὐτός ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὁ καταλαμπρύνω καί καταλεύκαινω οἶδα , συλλέγω μέν ἄν τις καί λίαν εὐκόλως ὁ ἐκ προφήτης ἀπόδειξις . πρεπώδης δέ ἐγώ φαίνω διά ὁ ὁ Σωτήρ οἰκονομία ἐπιδείκνυμι αὐτός . οὐκοῦν ἀλλογενής μέν εἰμί ὁ Σαμαρείτης κηρύσσω , καί ἀρχή ὥσπερ τις καί θεμέλιος ὁ ὁ ἔθνος ἐκκλησία ἐν ἐκεῖνος προκαταβάλλω . ὅτι2 δέ εἰμί ἀλλογενής καί ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἀγέλη ἐξαυλίζομαι , καθοράω τις εἄν ἐντεῦθεν ἀπονητί . ὁ γάρ ἑαυτοῦ μαθητής καταγγέλλω ἐκπέμπω ὁ οὐρανός βασίλεια ὁ κήρυγμα · μή ἀπέρχομαι , φημί , εἰς ὁδός ἔθνος , καί εἰς πόλις Σαμαρείτης μή εἰσέρχομαι . πορεύω μᾶλλον πρός ὁ ἀπόλλυμι πρόβατον ὁ οἶκος Ἰσραήλ . ὁράω ὅπως ἔξωθεν τίθημι ἐκεῖνος ὁ πρόβατον ὁ οἶκος Ἰσραήλ ; οὐκοῦν οὔπω μέν ὁ ὁ ἰσραηλίτης ἀποφοιτάω γάμος , τουτέστι ὁ συναγωγή ἔτι δέ πως αὐτός δοκέω συνοικέω , ἐπιμνηστεύομαι τρόπος τις , καί ἐπιγαμέω ὁ μέλας ὁ ἀλλογενής , τουτέστι , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία . Ζεύς οὗτος καί πρός Ἰουδαῖος διαλέγω φάσκω · καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , ὅς οὐ εἰμί ἐκ ὁ αὐλή οὗτος , ἐκεῖνος ἐγώ δεῖ ἄγω · καί γίγνομαι εἷς ποίμνη , εἷς ποιμήν . Δριμύς δέ πως καί ἐξελέγχω ὡς ἀπειθέω ὅτε διαρρήδην ἀποπυνθάνομαι λέγω · εἰμί σύ εἰμί Χριστός , εἶπον ἐγώ παρρησία . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · εἶπον σύ , καί οὖον πιστεύω . ὁ ἔργον ὅς ἐγώ ποιέω ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , οὗτος μαρτυρέω περί ἐγώ . ἀλλά οὖον πιστεύω , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ πρόβατον ὁ ἐμέω . ἴδιος γάρ ἤδη πρόβατον ὁ ἐκ ἔθνος ἀποκαλέω . ἐπί ὅς καί λίαν ὁ Φαρισαῖος διαπρίω τε καί χαλεπαίνω , ὡς ἀγάπη μέν ὁ ἀλλογενής , παρά οὐδείς δέ ὁ θέω ποιέω , νόμος ἐπισκήπτω φάσκω · οὖον καλῶς ἐγώ λέγω ὅτι Σαμαρείτης εἰμί σύ , καί δαιμόνιον ἔχω ; εἰμί μή γάρ φημί ὁ Σαμαρείτης , εἰμί μή φιλέλλην εἰμί καί φιλαλλογενής , οὐ εἄν ὅλως ἀναμείγνυμι ὁ ἐκ ἔθνος . καί εἰμί μή ὁ ἐν Ἕλλην δαιμόνιον ὑπάρχω ἐν σύ · δαιμονιάω γάρ καλέω ὁ εἰδωλολάτρης , διά ὁ ἐν αὐτός ὅντα διάβολος , οὐ εἄν ἐν ὁ μηδείς , φημί , ποιέω λόγος ὁ νομικός ἔνταλμα ὁ παράβασις . καί ὅτι μάλιστα πλήρωσις μάλα εἰμί νόμος ὁ διά Χριστός , καί οὖον παράβασις , κατά ὁ εἴρω παρά αὐτός · οὐ ἔρχομαι καταλύω ὁ νόμος , ἀλλά πληρόω . ἦς γάρ μόνος ὁ γράμμα μετασκευή πρός ἀλήθεια . ὁ μέν οὖν ὁ ἐπί ὁ μέλας κατηγορία τρόπος ἐν οὗτος , καί ὁ ὁ ἐν Χριστός δυστροπία εἰκών , ὡς ἐν ὁ κατά Μωσῆς λαμβάνω , ὁ δέ οὗτος καί γείτων καί ἀδελφή λοιδορία εἰσφέρω ὡς ἐκ τύπος πάλιν ἐπί ὁ ἀληθής μεταστοιχειόω ὁ λέγω ὁ νόος . οὖον γάρ μόνος , φημί , ὁ Μωσῆς λαλέω Κύριος · ἀλλά καί ἐγώ λαλέω . ἐς ἀλαζονεία ὁ λόγος , ἐκ διάκενος φύσημα ὁ φωνή . χρή γάρ δή ποῦ φρονέω ὀρθῶς μή πάντως εἰς ἴσος ἀναβαίνω ἐπείγω μέτρον ὁ δικαίως ἀκούω · οἶδα σύ παρά πᾶς , καί χάρις εὑρίσκω παρά ἐγώ · ἀνατίθημι μᾶλλον ὁ ἐπί ὅς τιμάω χαριστήριος , ὁ ἄνωθεν ὁρίζω οὐ ὑπερβαίνω τάξις · οὔτε μήv ἁρπάζω ἑαυτοῦ ὁ οὗτος δίδωμι τιμή . ὅπερ εἄν νοέω δικαίως ὁ ἔσχατος ἀλαζονεία οὐ ἀμοιρέω . ἀλλά ἐννοέω πάλιν ὁ μέν κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , φανερός ὁ Ἰουδαῖος καθίστημι ὁ Θεός καί πατήρ ὁ αὐτός καί μόνος φυσικός γιγνώσκω σκοπός , καί λέγω · ἀπό ἐμαυτοῦ οὖον λαλέω , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , αὐτός ἐγώ ἐντολή δίδωμι τίς εἶπον καί τίς λαλέω . καί πάλιν · ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λαλέω , οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ . εἶτα πρός οὗτος πάλιν ἀποθρασύνω μελέτη ὁ ἄνομος Γραμματεύς τε καί Φαρισαῖος , καί ἐπί ὁ λαλέω πρός ὁ πατήρ αὐτός ὁ θεός , οὖον μέτριος απαυθαδειαζομαι , οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ἀπειθέω αἱρέω . λέγω γάρ · ἐγώ οἶδα ὅτι Μωσῆς λαλέω ὁ Θεός · οὗτος δέ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί . ὁράω οὖν ὅπως διά ὁ λέγω ἐξεπίσταμαι λαλέω ὁ θεός Μωσῆς , μονονού γάρ ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος φημί καί σκληρός ῥῆμα · μή Χριστός μόνος λαλέω ὁ θεός καί πατήρ , καί οὐ ὁ ἡμέτερος πατήρ ; ἐν δέ ὁ , φημί , ὁ Σινᾶ . καί ἀκούω Κύριος . καί ὁ ἄνθρωπος Μωσῆς πρᾶος σφόδρα παρά πᾶς ἄνθρωπος ὁ εἰμί ἐπί ὁ γῆ . ἀλαζονεία ὡς ἔοικα ἀφορμή ὁ Μωσῆς ποιέω πραότης Μαρία τε καί Ἀαρών . ἀλλά ἐπί οὗτος καί δυσωπέω ἐκεῖνος χαλεπαίνω θεός , καί αὐτόκλητος ἐπί ὁ δικαίως ἀγανακτέω κατά ὁ ἐξυβρίζω τολμάω ἔρχομαι ὁ ἐπί ὁ γνήσιος λειτουργός καταφρόνησις , εἰς αὐτός οἰκειόω . οὕτως νοέω καί ἐπί Χριστός . ἀπό μέν γάρ ὁ ἔνειμι αὐτός πραότης τε καί φιλανθρωπία προαλής πως εἰς καταφρόνησις εἰμί ὁ Φαρισαῖος . ἀλλά εἰμί , ὡς ἔοικα , ἀναμφισβήτητος ὁράω , ὡς οὖον διαφεύγω ὁ ἄνωθεν κίνησις . ὡς γάρ ὑβρίζω ἐν υἱός , δυσφορώ μέλλω ὁ θεός καί Πατήρ . ἔχω γάρ γνῶσις ἀδιδάκτως , καί διά θεοπρεπής γνῶσις , ὁ ἐκ ὁ ὁ Φαρισαῖος ὑπεροψία ἀποπτύω λόγος .