cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Num.1.4.1
α . Ἀλλὰ μέν που καί φησιν ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Τί ἀποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπέδωκέ μοι ; Πρέποι δ’ ἂν μάλιστα καὶ ἡμῖν αὐτοῖς ἡ τοιάδε φωνή . Τί γὰρ ἔσται τὸ παρ’ ἡμῖν ἰσοστάσιον τῷ Θεῷ καὶ Πατρί ; Δέδωκε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἴδιον Υἱὸν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύσας εἰς αὐτὸν , μὴ ἀπόληται , ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον · μονονουχὶ καὶ τῆς αὐτῷ πρεπούσης ἀφειδήσας φιλοστοργίας . Δέδωκε γὰρ ἑαυτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν , κατὰ τὰς Γραφὰς , καὶ σεσώσμεθα μὲν ἡμεῖς · μεμαλάκισται δὲ αὐτὸς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὀδυνᾶται , καὶ αὐτὸν ἀνατλὰς τὸν τῆς σαρκὸς θάνατον · οὐχ ἵνα μεθ’ ἡμῶν ἐν νεκροῖς ὁρῷτο μεμενηκὼς , ἀλλ’ ἵνα σὺν αὐτῷ τε καὶ δι’ αὐτὸν εἰς ζωὴν ἀναθέοντες , καὶ παλινδρομοῦντες εἰς ἀφθαρσίαν , χαίροντες λέγωμεν · Ποῦ ἡ νίκη σου , θάνατε ; ποῦ σου τὸ κέντρον , ᾅδη ; Τίς οὖν λοιπὸν εἰς τοῦτο ἀποφέρουσα τρίβος ; Ἡ διὰ τοῦ βαπτίσματος χάρις , δι’ οὗ πάντα ῥύπον ἀποτριβόμενοι , κοινωνοὶ τῆς θείας ἀναδεικνύμεθα φύσεως , ἐνοικοῦντος ἡμῖν διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Χριστοῦ . Τότε γὰρ , τότε ἐῤῥαντισμένοι τὴν συνείδησιν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων , ὡς μακάριος γράφει Παῦλος , καὶ τῆς μυστικῆς εὐλογίας γεγονότες μέτοχοι , καὶ τῆς ἄνωθεν χάριτος τὸν οἰκεῖον ἀναπιμπλάντες νοῦν , ζηλωτοὶ καὶ ἀπόβλεπτοι , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τοιούτων ὁρώμεθα ; Ἴδοις δ’ ἂν ἀληθὲς ὅπερ ἔφην , τὰ ἐπὶ τῇ δαμάλει τεθεσπισμένα εἰ συνήσεις . Καὶ ἐλάλησε , φησὶ , Κύριος πρὸς Μωσῆν καὶ Ἀαρὼν , λέγων · Αὕτη ἡ διαστολὴ τοῦ νόμου , ὅσα συνέταξε Κύριος λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ λαβέτωσαν πρὸς σὲ δάμαλιν πυῤῥὰν , ἄμωμον , ἥτις οὐκ ἔχεται ἐν αὐτῇ μῶμον , καὶ ᾗ οὐκ ἐπεβλήθη ἐπ’ αὐτὴν ζυγός . Καὶ δώσεις αὐτὴν πρὸς Ἐλεάζαρ τὸν ἱερέα , καὶ ἐξάξουσιν αὐτὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρὸν , καὶ σφάξουσιν αὐτὴν ἐνώπιον αὐτοῦ . Καὶ λήψεται Ἐλεάζαρ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς , καὶ ῥανεῖ ἀπέναντι τοῦ προσώπου τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς ἑπτάκις . Καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐναντίον αὐτοῦ , καὶ τὸ δέρμα αὐτῆς , καὶ τὰ κρέα , καὶ τὸ αἷμα αὐτῆς σὺν τῷ κόπρῳ κατακαυθήσεται . Καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ξύλον κέδρινον , καὶ ὕσσωπον , καὶ κόκκινον , καὶ εἰσβαλοῦσιν εἰς μέσον τοῦ κατακαύματος τῆς δαμάλεως . Καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς , καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι , καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺς εἰς τὴν παρεμβολὴν , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ὁ ἱερεὺς ἕως ἑσπέρας . Καὶ ὁ κατακαίων αὐτὴν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Καὶ συνάξει ἄνθρωπος καθαρὸς τὴν σποδὸν τῆς δαμάλεως . Καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς · Καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προκειμένοις ἐν μέσῳ ὑμῶν , νόμιμον αἰώνιον . Προσεπάγει δὲ τούτοις ὁ νομοθέτης , ὅτι καταμιαίνει μέν τινας καὶ βεβήλους ἀποφαίνει τὸ τεθνεῶτος ἀποθήγειν . Ἔσται δὲ ἀκάθαρτος ὁ τοῦτο παθὼν ἐφ’ ὅλαις ἡμέραις τὸν ἀριθμὸν ἑπτά . Ἁγνηθήσεται δὲ τῇ σποδῷ τῆς δαμάλεως ἀναμὶξ ὕδατι τὸ αἷμα ἐῤῥαμμένος τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ , καὶ μέν τοι καὶ ἐν ἑβδόμῃ . Εἰ δὲ μὴ τοῦτο δρῴη , φησὶν , ἀναπόνιπτον ἕξει τὴν ἀκαθαρσίαν . Ἀποτιεῖ δὲ καὶ δίκας , ὅτι τὴν σκηνὴν Κυρίου ἐμίανεν . Ἐκτριβήσεται , φησὶν , ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐξ Ἰσραὴλ , ὅτι ὕδωρ ῥαντισμοῦ οὐ περιεῤῥαντίσθη ἐπ’ αὐτόν . Εἰ δὲ καὶ ἐν οἴκῳ γένηται , φησὶν , ἐκτεθνάναι τινὰ , καθοριζέσθω δὴ τότε καὶ αὐτῆς τῆς ἑστίας , καὶ πάντων τῶν ἐν αὐτῇ , σκευῶν δὴ λέγω , τῆς ἀκαθαρσίας τὸ ἔγκλημα . Καὶ εἰ πωμάτων ἔρημα κέοιτό τινα τῶν ἀγγείων , ἔστω καὶ ταῦτα μεμολυσμένα . Βέβηλος δὲ οὐδὲν ἧττον , φησὶν , ὁ ἁψάμενος ἐν πεδίῳ ἢ τραυματίου τυχὸν , ἢ ὀστέου νεκροῦ , ἢ μνήματος . Τίνι δὴ οὖν ἀποσμήχεσθαι τὰ τοιαῦτα προστέταχεν , ἐροῦμεν ὡς ἔνι τὴν τοῦ Γράμματος ἀσάφειαν τοῖς καθήκουσι λογισμοῖς εὐτέχνως διαπτύσσοντες .
Lemmas: ὅς . ἀλλά μέν ποῦ καί φημί ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · τις ἀποδίδωμι ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ ; πρέπω δέ εἄν μάλιστα καί ἐγώ αὐτός ὁ τοιόσδε φωνή . τις γάρ εἰμί ὁ παρά ἐγώ ἰσοστάσιος ὁ Θεός καί πατήρ ; δίδωμι γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος υἱός , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος · μονονού καί ὁ αὐτός πρέπω ἀφειδέω φιλοστοργία . δίδωμι γάρ ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , κατά ὁ γραφή , καί σῴζω μέν ἐγώ · μαλακίζομαι δέ αὐτός διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί ὑπέρ ἐγώ ὀδυνάω , καί αὐτός ἀνατλῆναι ὁ ὁ σάρξ θάνατος · οὐ ἵνα μετά ἐγώ ἐν νεκρός ὁράω μένω , ἀλλά ἵνα σύν αὐτός τε καί διά αὐτός εἰς ζωή ἀνατίθημι , καί παλινδρομέω εἰς ἀφθαρσία , χαίρω λέγω · πός ὁ νίκη σύ , θάνατος ; ποῦ σύ ὁ κέντρον , ᾍδης ; Τῖς οὖν λοιπός εἰς οὗτος ἀποφέρω τρίβος ; ὁ διά ὁ βάπτισμα χάρις , διά ὅς πᾶς ῥύπος ἀποτρίβω , κοινωνός ὁ θεῖος ἀναδείκνυμι φύσις , ἐνοικέω ἐγώ διά ὁ πνεῦμα ὁ Χριστός . τότε γάρ , τότε ῥαντίζω ὁ συνείδησις ἀπό νεκρός ἔργον , ὡς μακάριος γράφω Παῦλος , καί ὁ μυστικός εὐλογία γίγνομαι μέτοχος , καί ὁ ἄνωθεν χάρις ὁ οἰκέω ἀναπίμπλημι νόος , ζηλωτός καί ἀπόβλεπτος , καί τίς γάρ οὐ ὁ τοιοῦτος ὁράω ; ὁράω δέ εἄν ἀληθής ὅσπερ φημί , ὁ ἐπί ὁ δάμαλις θεσπίζω εἰμί συνίημι . καί λαλέω , φημί , Κύριος πρός Μωσῆς καί Ἀαρών , λέγω · Ἄτη ὁ διαστολή ὁ νόμος , ὅσος συντάσσω Κύριος λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί λαμβάνω πρός σύ δάμαλις πυρρός , ἄμωμον , ὅστις οὐ ἔχω ἐν αὐτός μῶμος , καί ὅς οὐ ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός ζυγόν . καί δίδωμι αὐτός πρός Ἐλεάζαρ ὁ ἱερεύς , καί ἐξάγω αὐτός ἔξω ὁ παρεμβολή εἰς τόπος καθαρός , καί σφάζω αὐτός ἐνώπιος αὐτός . καί λαμβάνω Ἐλεάζαρ ἀπό ὁ αἷμα αὐτός , καί ῥαίνω ἀπέναντι ὁ πρόσωπον ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ἀπό ὁ αἷμα αὐτός ἑπτάκις . καί κατακαίω αὐτός ἐναντίος αὐτός , καί ὁ δέρμα αὐτός , καί ὁ κρέας , καί ὁ αἷμα αὐτός σύν ὁ κόπρος κατακαίω . καί λαμβάνω ὁ ἱερεύς ξύλον κέδρινος , καί ὕσσωπος , καί κόκκινος , καί εἰσβάλλω εἰς μέσος ὁ κατάκαυμα ὁ δάμαλις . καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός ὁ ἱερεύς , καί λούω ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ , καί μετά οὗτος εἰσέρχομαι ὁ ἱερεύς εἰς ὁ παρεμβολή , καί ἀκάθαρτος εἰμί ὁ ἱερεύς ἠώς ἑσπέρα . καί ὁ κατακαίω αὐτός πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . καί συνάγω ἄνθρωπος καθαρός ὁ σποδός ὁ δάμαλις . καί ἐν ὁ ἑξῆς · καί εἰμί ὁ υἱός Ἰσραήλ καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόκειμαι ἐν μέσος σύ , νόμιμος αἰώνιος . προσεπάγω δέ οὗτος ὁ νομοθέτης , ὅτι καταμιαίνω μέν τις καί βέβηλος ἀποφαίνω ὁ θνῄσκω ἀποτίθημι . εἰμί δέ ἀκάθαρτος ὁ οὗτος πάσχω ἐπί ὅλος ἡμέρα ὁ ἀριθμός ἑπτά . Ἁγνηθήσεται δέ ὁ σποδός ὁ δάμαλις ἀναμίξ ὕδωρ ὁ αἷμα ῥάπτω ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος , καί μέν ὅς καί ἐν ἕβδομος . εἰμί δέ μή οὗτος δράω , φημί , ἀναπόνιπτος ἔχω ὁ ἀκαθαρσία . αποτιω δέ καί δίκη , ὅτι ὁ σκηνή κύριος μιαίνω . ἐκτρίβω , φημί , ὁ ψυχή αὐτός ἐκ Ἰσραήλ , ὅτι ὕδωρ ῥαντισμός οὖον περιρραντίζω ἐπί αὐτός . εἰμί δέ καί ἐν οἶκος γίγνομαι , φημί , ἐκθνῄσκω τις , καθορίζω δή τότε καί αὐτός ὁ ἑστία , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , σκεῦος δή λέγω , ὁ ἀκαθαρσία ὁ ἔγκλημα . καί εἰμί πῶμα ἐρῆμος κεῖμαι τις ὁ ἀγγεῖον , ἵστημι καί οὗτος μολύνω . Βέβηλος δέ οὐδείς κακός , φημί , ὁ ἅπτω ἐν πεδίον ἢ τραυματίας τυγχάνω , ἢ ὀστέον νεκρός , ἢ μνῆμα . τίς δή οὖν ἀποσμήχω ὁ τοιοῦτος προστάσσω , εἴρω ὡς ἐν ὁ ὁ Γράμμα ἀσάφεια ὁ καθήκω λογισμός εὔτεχνος διαπτύσσω .