cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.3.2.2
β . Ἀλλ’ ἦν , ὡς ἔφην , ἐν ἀρχαῖς σκιαγραφία τις ὥσπερ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας , μέλλοντος ἐπιλάμψειν τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , ὡς ἐν ἡμέρᾳ τρίτῃ , τῷ λοίσθῳ καιρῷ , καθ’ ὃν καὶ γέγονε σὰρξ ὁ Λόγος , καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν , κατὰ τὰς Γραφάς · προκηρύττοντος δὲ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ τε καὶ δι’ αὐτοῦ προκεισομένην κατὰ καιροὺς τοῖς πιστεύσασι κάθαρσιν . Διαμάρτυραι γὰρ , φησὶ , τῷ λαῷ , καὶ ἔστωσαν ἕτοιμοι εἰς τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην . Τῇ γὰρ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καταβήσεται ὁ Κύριος ἐπὶ τῷ ὄρει Σινᾷ . Καὶ τίς ἄρα τοι τῆς ἑτοιμασίας ὁ τρόπος , διασαφεῖ ὁ Μωσῆς οὕτω λέγων · Τρεῖς ἡμέρας , φησὶ , μὴ προσέλθητε γυναικί . Ἀποπλύνεσθαι δὲ δεῖν διεβεβαιοῦτο σαφῶς καὶ αὐτὰ τὰ ἱμάτια . Ἀλλ’ ἐν μὲν τῷ χρῆναι λέγειν μὴ συγκατευνάζεσθαι γυναιξὶν , ὁμιλίας δὲ τῆς πρὸς ἐκείνας ἀποφοιτᾷν , τῶν τῆς σαρκὸς ἡδονῶν ἡ νέκρωσις εὖ μάλα κατασημαίνεται . Ἐν δέ γε τῷ δεῖν καὶ αὐτὰ καθήρασθαι τὰ ἄμφια , καταγράφεταί πως ἡμῖν ἡ δι’ ὕδατος κάθαρσις , δῆλον δὲ ὅτι καὶ διὰ πνεύματος ἀπαλλάττοντος μολυσμῶν . Ὡς γὰρ ὁ μακάριος γράφει Παῦλος · Οἱ τὰ Χριστοῦ φρονεῖν ᾑρημένοι , καὶ περιπατοῦντες ἐν Πνεύματι τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις · καὶ νεκροῦσι μὲν τὰ μέλη ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείας , ἀκαθαρσίας , πάθος , ἐπιθυμίαν κακήν . Ἔσθημα δὲ ποιοῦνται λαμπρὸν , τὴν ἄνωθεν χάριν , ἢ καὶ αὐτὸν τὸν Ἐμμανουήλ . Ἐνδύσασθε γὰρ , φησὶ , τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ τῆς σαρκὸς πορνείαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίαν . Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν ἐκέλευσε δρᾷν τοῖς τὸ τηνικάδε Μωσῆς . Ἀκηκόαμεν δὲ καὶ ἡμεῖς καὶ αὐτοῦ τοῦ νόμου κηρύττοντος αἰνιγματωδῶς τὸ τῷ Χριστῷ δοκοῦν , καὶ δι’ ὕδατος κάθαρσιν , καὶ τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν τὴν νέκρωσιν . Προστέταχε γὰρ ὁ νόμος , ὕδατι μὲν καταῤῥαίνεσθαι τοὺς μεμολυσμένους , πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα , ἐκπέμπεσθαι δὲ τῆς παρεμβολῆς ὡς ἀκάθαρτον τὸν γονοῤῥυᾶ · διασύρων , οἶμαί που , τῆς ἀκρασίας τὸ χρῆμα , καὶ βέβηλον ἀποφαίνων τὴν τῆς σαρκὸς ἡδονήν . Τοιγάρτοι καὶ ἡμεῖς οἱ ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένοι καὶ ἡγιασμένοι διὰ τοῦ Πνεύματος , μισεῖν κεκελεύσμεθα καὶ τὸν τῆς σαρκὸς μεμολυσμένον χιτῶνα . Οὐκοῦν προευτρεπιστὴς ὁ νόμος , καὶ τῶν διὰ Χριστοῦ χαρισμάτων προαναφαίνει τὸ κάλλος , ὡς ἐν παχέσιν ἔτι τοῖς τύποις . Περιαθρῶμεν δὲ , εἰ δοκεῖ , καὶ αὐτὸν τῆς ἐπιφανείας τὸν τρόπον . Ἐγένετο γὰρ , φησὶ , τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γενηθέντος πρὸς ὄρθρον , ἐγίνοντο φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ , καὶ νεφέλη γνοφώδης ἐπ’ ὄρους Σινᾶ . Φωνή τις σάλπιγγος ἤχει μέγα . Ἐπεδήμησε γὰρ , ὡς ἔφην , καὶ καταβέβηκεν ἐξ οὐρανῶν ὁ Μονογενὴς , οὐκ ἐν πρώτῳ καιρῷ , οὐδ’ ἐν ἀρχαῖς αἰῶνος τούτου · οὔτε μὴν ἐν δευτέρῳ καὶ τῷ διὰ μέσου χρόνῳ , ἀλλ’ ὡς τρίτῳ καὶ τελευταίῳ , καὶ ὡς ἐν ὄρθρῳ τε καὶ ἐν ἡμέρας ἀρχῇ , τουτέστιν , ἀπεληλαμένης ἤδη τῆς νοητῆς ἀχλύος , τῆς ἐνούσης ἐν ἡμῖν , καὶ οἱονεὶ παρελαυνούσης νυκτὸς , καὶ ἠφανισμένου τοῦ σκότους . Ὁ μὲν γὰρ ἐξ ἀπάτης καὶ πλεονεξίας ὑπονοηθεὶς εἶναι Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου , κατεσκότισεν νοητῶς τὴν σύμπασαν γῆν ἀποφέρων εἰς πολύθεον πλάνησιν , καὶ εἰς πᾶν εἶδος ἀκαθαρσίας . Ὁ δὲ τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Κύριος , τουτέστιν Χριστὸς , ἐπέφανεν ἡμῖν , καὶ τριπόθητον ἀληθῶς ἐνέδειξεν ἡμέραν · ἧς καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ ἐμέμνητο λέγων · Αὕτη ἡ ἡμέρα ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος , ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ . Γέγραφε δέ που καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος , ὅτι μὲν Ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν . Ὅτι δὲ αὖ · Οὔκ ἐσμεν νυκτὸς , οὐδὲ σκότους · ἀλλ’ υἱοὶ φωτὸς , καὶ υἱοὶ ἡμέρας . Ὄρθρου δὴ οὖν καὶ ὡς ἐν ἡμέρᾳ τρίτῃ καταβέβηκεν ὁ Μονογενής . Ἀστραπαὶ δὲ ἦσαν ἐπ’ ὄρους Σινᾶ , καὶ νεφέλη γνοφώδης . Καὶ ἀστραπὴ μὲν , εἰς τύπον τοῦ θείου φωτὸς , καὶ τῆς νοητῆς αὐγῆς , δηλονότι τοῦ ἐν πνεύματι , διὰ Χριστοῦ καταλαμπούσης τὰ σύμπαντα , καὶ διαθεούσης τὴν ὑπ’ οὐρανόν . Οὕτω γάρ που καὶ ὁ προφήτης ἀνεφώνει λέγων πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ Σωτῆρα Χριστόν · Ἔφανεν ἡ ἀστραπή σου τῇ οἰκουμένῃ . Καὶ οὐ δή πού φαμεν , ὅτι τῆς ἐξ ὑετοῦ γεγενημένης ἀστραπῆς ἐποιεῖτο μνήμην · ἀλλ’ , ὡς ἔφην ἀρτίως , τὴν τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἀνάλαμψιν τῷ τῆς ἀστραπῆς ὀνόματι κατασημαίνειν ἤθελεν . Ὅτι δὲ δυσκάτοπτον ἀληθῶς τὸ Χριστοῦ μυστήριον , ὑπεμφήνειεν ἂν ὁ γνόφος . Καὶ γοῦν καὶ αὐτὸς ὁ μακάριος Δαβὶδ , ὧδέ πη συνιεὶς , καθάπερ ἐγᾦμαι , προανακεκράγει λέγων . Καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ , κύκλῳ αὐτῷ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ · σκοτεινὸν ὕδωρ ἐν νεφέλαις ἀέρων . Ἀπὸ τῆς τηλαυγήσεως ἐνώπιον αὐτοῦ αἱ νεφέλαι διῆλθον . Κεκρυμμένον γὰρ οὕτως ἐστὶ τὸ Χριστοῦ μυστήριον , ὡς δεῖσθαι μυσταγωγίας τῆς ἄνωθεν , καὶ ἀποκαλύψεως τῆς παρὰ Θεοῦ . Ἤκουε γοῦν ὁ Πέτρος εὖ μάλα , συνιεὶς τὸν ἐν σαρκὶ πεφηνότα Θεὸν Λόγον , καὶ ἀληθῶς Υἱόν · Μακάριος εἶ , Σίμων βὰρ Ἰωνᾶ , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι , ἀλλ’ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ἐγνωρίσθαι δὲ καὶ ὁ Παῦλος διεβεβαιοῦτο ἑαυτῷ τὸ μυστήριον κατὰ ἀποκάλυψιν Θεοῦ . Οὐκοῦν , τὸ ἀσυμφανὲς τῆς γνώσεως ὁ γνόφος δηλοῖ . Ἀνακέκραγε δὲ καὶ ἡ σάλπιγξ , τῶν εὐαγγελικῶν θεσπισμάτων τὸ εὔηχες ἀποφαίνουσα . Καὶ γοῦν ἔφη που Θεὸς διὰ φωνῆς τῶν προφητῶν τοῖς Ἰουδαίων δήμοις · Καθέστηκα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς . Ἀκούσατε τῆς φωνῆς σάλπιγγος . Καὶ εἶπαν · Οὐκ ἀκουσόμεθα . Διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη , καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια ἐν αὐτοῖς . Ἄκουε , γῆ · Ἰδοὺ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακὰ , τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν , ὅτι τῷ λόγῳ μου οὐ προσέσχον , καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο . Πεφώνηκε μὲν γὰρ παρ’ αὐτοῖς ἡ σάλπιγξ διὰ τῶν παρὰ Θεοῦ σκοπῶν , τουτέστι , τῶν ἁγίων ἀποστόλων . Κεχειροτόνηνται γὰρ ἐφ’ ἡμᾶς σκοποί . Ἀλλ’ εἶπον · Οὐκ ἀκουσόμεθα . Διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη . Καὶ αὐτοὺς δὲ τοὺς ἁγίους εὑρήσομεν μαθητὰς , τοὺς ἀναφανδὸν εἰρηκότας τοῖς Ἰουδαίων λαοῖς · Ὑμῖν ἀναγκαῖον πρῶτον λαλῆσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . Ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν , καὶ οὐκ ἀξίους ὑμᾶς αὐτοὺς κρίνετε τῆς αἰωνίου ζωῆς , ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη . Οὕτω γὰρ ἐντέταλκε ἡμῖν ὁ Κύριος . Σάλπιγγι δὲ παρεικάζει διὰ τῶν Χριστοῦ κηρυγμάτων τὴν εὐφωνίαν , καὶ ὁ μακάριος Ἡσαΐας λέγων περὶ τοῦ καιροῦ τῆς ἐπιδημίας · Καὶ ἔσται , ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , σαλπιοῦσι τῇ σάλπιγγι τῇ μεγάλῃ . Σάλπιγξ μὲν γὰρ καὶ ὁ νόμος , ἀλλ’ ἦν ἰσχνόφωνος , καὶ βραδύγλωσσος . Διὰ τοῦτο καὶ Μωσῆς , ὅτι καὶ μόλις εἰς μόνην ἐφώνει τὴν Ἰουδαίαν , ἐν ᾗ καὶ γέγονε γνωστὸς ὁ Θεός . Σάλπιγξ δὲ ἡ μεγάλη , Χριστὸς , ἤτοι τὰ δι’ αὐτοῦ κηρύγματα , περιηχοῦντα τὴν ὑπ’ οὐρανόν . Ἔφη γὰρ , Ὅτι κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ Εὐαγγέλιον ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ , εἰς μαρτυρίαν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν . Ὅτι δὲ ἀτρεκὴς ὁ λόγος , μεμαρτύρηκε αὐτὸ τῶν πραγμάτων τὸ πέρας . Ἀνήκοος γὰρ οὐδεὶς τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀπομεμένηκε δόξης . Καὶ ἐξήγαγε , φησὶν , ὁ Μωσῆς εἰς συνάντησιν τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ ἐκ τῆς παρεμβολῆς , καὶ παρέστηκεν ἐπὶ τὸ ὄρος Σινᾶ . Ὅρα τὴν Μωσέως παιδαγωγίαν · ἀποφέρει πρὸς Θεόν . Παιδαγωγεῖ γὰρ ἐπὶ Χριστὸν , καὶ παρίστησι μὲν τοὺς ὑπ’ αὐτῷ τέως παιδαγωγουμένους ἐπὶ τὸ ὄρος · οὐκ ἀναβιβάζει γε μὲν ἐν αὐτῷ . Ὄρος δὲ νοήσεις ἐν τούτοις , τὴν ὑπερφυᾶ τε καὶ ὑπεραίρουσαν γνῶσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ κατὰ Χριστόν . Ὑψηλὴ γὰρ λίαν , καὶ ἥκιστα μὲν τοῖς ἐν νόμῳ βατή · πρέπουσα δὲ μᾶλλον ἡμῖν τοῖς ἡγιασμένοις ἐν πνεύματι . Ὡς γὰρ αὐτὸς εἴρηκεν ὁ Σωτήρ · Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν · τούτοις δὲ οὐ δέδοται , φημὶ δὲ τοῖς Ἰουδαίοις . Ποιούμενος δὲ καὶ ὡς ἐν εἴδει προσευχῆς τοὺς πρὸς Πατέρα καὶ Θεὸν ὑπὲρ ἡμῶν λόγους · Ἐξομολογοῦμαί σοι , φησὶ , Πάτερ Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς , ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα πάντα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν , καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις . Ναὶ ὁ Πατὴρ , ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου . Οὐκοῦν παρίστησι μὲν ἐπὶ τὸ ὄρος ὁ Μωσῆς , οὐκ ἀναβιβάζει δὲ ἐν αὐτῷ · ὡς γὰρ ἔφην ἀρτίως , τὸ τέλειόν τε καὶ ὑψηλὸν ἐν σοφίᾳ καὶ γνώσει κερδαίνομεν διὰ Χριστοῦ μᾶλλον , οὐ διὰ Μωσέως . Ὁ μὲν γὰρ ἦν οἰκέτης , καὶ παιδαγωγός · ὁ δὲ , ὡς τῶν ὅλων Κύριος , γνώσεως ἡμῖν τελείας πέφηνεν δοτήρ . Ἐν αὐτῷ γάρ εἰσι πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Καθικομένου δὴ οὖν ἐν εἴδει πυρὸς τοῦ Θεοῦ , καπνοὶ μὲν ἦσαν , ὡς ἐκ καμίνου διᾴττοντες , καὶ ὑψοῦ δὴ λίαν ἐξελιττόμενοι , καὶ παντὸς , οἶμαί που , κατασκιδνάμενοι τοῦ λαοῦ . Καταπεφοίτηκε γὰρ ἐξ οὐρανοῦ δι’ ἡμᾶς πρὸς ἡμᾶς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ὡς πῦρ χωνευτηρίου , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ἐβάπτιζεν ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί · πυρὶ δὲ τῷ νοητῷ τὸν ἐν ἡμῖν δαπανῶντι συρφετὸν , καὶ τὸν ἐξ ἁμαρτίας ἐκτήκοντι ῥύπον , καὶ ἀποψύχεσθαι πρὸς ἐκτόπους ἡδονὰς οὐκ ἀφιέντι τὸν νοῦν · ἀποτετελέσμεθα δὲ ταύτῃτοι , τῷ πνεύματι ζέοντες . Καὶ τοῦτο αὐτὸ ἐνήργησεν εἰς ἡμᾶς ὁ Χριστός . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν · Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν . Καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη ; Οὐκοῦν ἐν εἴδει πυρὸς οἰκονομικῶς δὴ λίαν τοῖς ἀρχαιοτέροις ἐφαίνετο · πλὴν οὐ δίχα καπνοῦ . Συνήσομεν δὲ καὶ διὰ τούτου πάλιν , ὅτι θρηνεῖν καὶ κατοιμώζειν ἀνάγκη τοὺς ἀναπίπτοντας εἰς τὸ ῥᾴθυμον , καὶ τῆς θείας αὐτοῦ δόξης καταφρονεῖν ᾑρημένους . Δακρυροεῖν γὰρ ἀνάγκη ἐν καπνῷ . Κατοιχήσονται δὲ ὅτι πρὸς τὸ ἐξώτερον σκότος οἱ θεομισεῖς τε καὶ ἀλιτήριοι , πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ τις ; Ἐκεῖ γὰρ ἔσται , φησὶν , ὁ κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων . Ὅτι τοίνυν πικρὸν ἐπὶ ταῖς ῥᾳστώναις καταστάζουσι δάκρυον οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος , ὑπέφαινον οἱ καπνοί . Προσετίθει δὲ , ὅτι καὶ αἱ φωναὶ τῆς σάλπιγγος ἐγίνοντο προβαίνουσαι , ἰσχυρότεραι σφόδρα ὡς ἐν ἀρχαῖς μὲν , ὀλίγους ἀκροᾶσθαι μόλις · ὕστερον δὲ πολλοὺς , μᾶλλον δὲ καὶ ἅπασαν τὴν συναγωγήν . Σάλπιγξ μὲν γὰρ καὶ εὐφωνοτάτη , καὶ ἠχὴν ἰοῦσα τὴν διαπρυσίαν , τὸ εὐαγγελικόν ἐστι κήρυγμα , καθάπερ ἤδη προείπομεν . Ἀλλ’ ἠκούετο μὲν , φησὶν , ἐν ἀρχαῖς εἰς μόνην τὴν Ἰουδαίαν · προβαίνοντος δὲ τοῦ καιροῦ , καὶ εἰς πᾶσαν ἤδη τὴν ὑπ’ οὐρανὸν περιῄεσαν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , τοῖς ἁπανταχόσε κηρύττοντες · ὥστε καὶ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ , μᾶλλον δὲ καὶ μέχρις αὐτῶν ἀφικέσθαι τερμάτων τῆς γῆς · καὶ ἐξ ἠοῦς πρὸς ἑσπέραν , τὴν ἱερὰν ἀπηχῆσαι σάλπιγγα . Τοῦτο , οἶμαι , ἔστι τὸ γίνεσθαι τὰς φωνὰς τῆς σάλπιγγος ἰσχυροτέρας . Εἶτα μετὰ τοῦτο λοιπὸν ἐπισκήπτει Θεὸς τῷ μακαρίῳ Μωσῇ διαμαρτύρασθαι τῷ λαῷ · Μή ποτε , φησὶν , ἐγγίσωσι πρὸς τὸν Θεὸν κατανοῆσαι , καὶ πέσωσιν ἐξ αὐτῶν πλῆθος · καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ ἐγγίζοντες Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἁγιασθήτωσαν , μή ποτε ἀπαλλάξῃ ἀπ’ αὐτῶν Κύριος . Ἄθρει δὴ οὖν , ἄθρει , καὶ ἐκ τῶνδε δὴ πάλιν , ὡς ἔστιν ἀμήχανον διὰ τῆς Μωσέως παιδαγωγίας ἐγγίζειν Θεῷ . Προσίεται γὰρ οὐκ ἐν τύποις ἔτι καὶ σκιαῖς εὐδοκιμεῖν ἑλομένους · τοιαῦτα γὰρ τὰ Μωσέως · ζητεῖ δὲ μᾶλλον ἐν ἡμῖν τῆς ἀληθείας τὸ κάλλος . Ἀλήθεια δὲ ὁ Χριστὸς , δι’ οὗ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν , καὶ ἐγγὺς γεγόναμεν τοῦ Πατρὸς , καθάπερ εἰς ὄρος ἀναφοιτήσαντες , τὴν περὶ αὐτοῦ γνῶσιν . Ἐπεγνωκότες γὰρ τὸν Υἱὸν , ἐπέγνωμεν δι’ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ τὸν Πατέρα . Οὐκοῦν δι’ αὐτοῦ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν , οὐ διὰ Μωσέως , τουτέστι , οὐ διὰ νόμου . Ἁγιάζεσθαι δὲ καὶ αὐτοὺς προαναφαίνοντος ἐναργῶς , οὔπω τελείως ἁγίαν τὴν κατὰ νόμον ἱερωσύνην , ὡς γὰρ ἔτι δεομένην ἁγιασμοῦ , ἄλλοθι μὴ προστέταχεν ἁγιάζεσθαι . Ἄμωμος δὲ , καὶ ἁγίων Ἄγιος ἐφ’ ἡμᾶς ἀρχιερεὺς , ὁ Χριστὸς , καὶ κρείττονος διαθήκης ἔγγυος , ὡς Παῦλός φησι . Τοιγάρτοι καὶ πέπαυται μὲν ἡ πρώτη . Γέγονε δὲ καὶ αὐτῆς ἱερωσύνης μετάθεσις , οὐκ ἐχούσης τὸ ἄμεμπτον , καὶ τὸ ἄκρως ἅγιον . Τετελείωκε μὲν γὰρ οὐδένα κατὰ συνείδησιν · εἰσκεκόμικε δὲ μᾶλλον βαπτισμῶν διδαχὰς , ἐφηγήσεις περιῤῥαντηρίων πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα . Καταλήγει γὰρ εἰς τοῦτο μόλις τῆς νομικῆς ἱερωσύνης ἡ δύναμις . Ὡς οὐκ ἔχουσα τοίνυν τὸ τελείως ἅγιον , ἁγιασθησομένη δὲ κατὰ καιροὺς ἐν Χριστῷ τῶν τύπων μεταπλαττομένων εἰς ἀλήθειαν , προστέταχεν ἁγιάζεσθαι . Προστιθεὶς δὲ ὅτι · Μή ποτε ἀπαλλάξῃ ἀπ’ αὐτῶν Κύριος , ἐφῆκε νοεῖν , ὅτι θάνατος ἡ δίκη , τοῖς τὴν ἐν νόμῳ τιμῶσιν ἱερωσύνην , ἀναδειχθείσης ἐν κόσμῳ τῆς διὰ Χριστοῦ · δι’ οὗ καὶ λαοὶ καὶ αὐτὸ τὸ πάλαι σεπτόν τε καὶ ἱερὸν ἁγιάζεται γένος · βέβηλον δὲ πάντως , καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις , ὃ μὴ ἡγιάσθη παρ’ αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο ἔφασκε τοῖς Ἰουδαίων δήμοις · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι ἐὰν μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι , ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἀποθανεῖσθε . Ὅτι δὲ ἔμελλον οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ἐξήνιοι γεγονότες ἀποπέμπεσθαι κατὰ καιροὺς , ὑπονοστήσειν δὲ οὐχ ἑτέρως πρὸς Θεὸν , πλὴν ὅτι διὰ Χριστοῦ , καταδείξει ῥᾳδίως Θεοῦ λέγοντος οἰκονομικῶς τῷ παναρίστῳ Μωσῇ · Βάδιζε , κατάβηθι , καὶ ἀνάβηθι , σὺ καὶ Ἀαρὼν μετὰ σοῦ . Ὁρᾷς πῶς ἀπεπέμπετο Μωσῆς , εἶτα μόνος οὐκ ἐπιστρέφει , ἄνεισι δὲ πάλιν συνομαρτοῦντος αὐτῷ καὶ συνδιαθέοντος Ἀαρὼν , ὃς ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ τοῦ μεγάλου ἱερέως ; Δι’ αὐτοῦ γὰρ , ὡς ἔφην , προσιτὸς ὁ Πατήρ . Καὶ ἀπόπεμπτοι γεγονότες κατὰ καιροὺς οἱ ἐν νόμῳ , τουτέστιν ὁ Ἰσραήλ . Ἐπιγνώσονται μὲν ἐν ἐσχάτοις καιροῖς τὸν ὅσιόν τε καὶ ἄκακον ἀρχιερέα , τουτέστιν Χριστόν · προσελεύσονται δὲ δι’ αὐτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καθάπερ εἰς ὅρος ἀναθρώσκοντες τὸ σεπτὸν καὶ μέγα τῆς οἰκονομίας μυστήριον , δι’ οὗ πάντας ἡμᾶς σέσωκεν ὁ Χριστὸς , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα , σὺν ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Β . ἀλλά εἰμί , ὡς φημί , ἐν ἀρχή σκιαγραφία τις ὥσπερ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία , μέλλω ἐπίλαμψις ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὡς ἐν ἡμέρα τρίτος , ὁ λοῖσθος καιρός , κατά ὅς καί γίγνομαι σάρξ ὁ Λόγος , καί φαίνω ἐγώ , κατά ὁ γραφή · προκηρύσσω δέ ὁ ὑπό αὐτός τε καί διά αὐτός πρόκειμαι κατά καιρός ὁ πιστεύω κάθαρσις . διαμαρτύρομαι γάρ , φημί , ὁ λαός , καί εἰμί ἑτοῖμος εἰς ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος . ὁ γάρ ἡμέρα ὁ τρίτος καταβαίνω ὁ Κύριος ἐπί ὁ ὄρος Σινᾶ . καί τίς ἄρα ὅς ὁ ἑτοιμασία ὁ τρόπος , διασαφέω ὁ Μωσῆς οὗτος λέγω · τρεῖς ἡμέρα , φημί , μή προσέρχομαι γυνή . ἀποπλύνω δέ δήω διαβεβαιόομαι σαφῶς καί αὐτός ὁ ἱμάτιον . ἀλλά ἐν μέν ὁ χρή λέγω μή συγκατευνάζω γυνή , ὁμιλία δέ ὁ πρός ἐκεῖνος ἀποφοιτάω , ὁ ὁ σάρξ ἡδονή ὁ νέκρωσις εὕω μάλα κατασημαίνω . ἐν δέ γε ὁ δήω καί αὐτός καθαίρω ὁ άμφιο , καταγράφω πως ἐγώ ὁ διά ὕδωρ κάθαρσις , δῆλος δέ ὅτι καί διά πνεῦμα ἀπαλλάσσω μολυσμός . ὡς γάρ ὁ μακάριος γράφω Παῦλος · ὁ ὁ Χριστός φρονέω αἱρέω , καί περιπατέω ἐν πνεῦμα ὁ σάρξ σταυρόω σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία · καί νεκρόω μέν ὁ μέλος ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός . ἔσθημα δέ ποιέω λαμπρός , ὁ ἄνωθεν χάρις , ἢ καί αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ . ἐνδύω γάρ , φημί , ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ σάρξ πορνεία μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία . ἀλλά οὗτος μέν κελεύω δράω ὁ ὁ τηνικάδε Μωσῆς . ἀκούω δέ καί ἐγώ καί αὐτός ὁ νόμος κηρύσσω αἰνιγματωδῶς ὁ ὁ Χριστός δοκέω , καί διά ὕδωρ κάθαρσις , καί ὁ σαρκικός ἐπιθυμία ὁ νέκρωσις . προστάσσω γάρ ὁ νόμος , ὕδωρ μέν καταρραίνω ὁ μολύνω , πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης , ἐκπέμπω δέ ὁ παρεμβολή ὡς ἀκάθαρτος ὁ γονοῤῥυᾶ · διασύρω , οἴομαι ποῦ , ὁ ἀκράτεια ὁ χρῆμα , καί βέβηλος ἀποφαίνω ὁ ὁ σάρξ ἡδονή . τοιγάρ καί ἐγώ ὁ ἐν Χριστός δικαιόω καί ἁγίζω διά ὁ πνεῦμα , μισέω κελεύω καί ὁ ὁ σάρξ μολύνω χιτών . οὐκοῦν προευτρεπιστής ὁ νόμος , καί ὁ διά Χριστός χάρισμα προαναφαίνω ὁ κάλλος , ὡς ἐν παχύς ἔτι ὁ τύπος . περιαθρέω δέ , εἰμί δοκέω , καί αὐτός ὁ ἐπιφάνεια ὁ τρόπος . γίγνομαι γάρ , φημί , ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος γίγνομαι πρός ὄρθρος , γίγνομαι φωνή καί ἀστραπή , καί νεφέλη γνοφώδης ἐπί ὄρος Σινᾶ . φωνή τις σάλπιγξ ἠχέω μέγας . ἐπιδημέω γάρ , ὡς φημί , καί καταβαίνω ἐκ οὐρανός ὁ Μονογενής , οὐ ἐν πρῶτος καιρός , οὐδέ ἐν ἀρχή αἰών οὗτος · οὔτε μήv ἐν δύο καί ὁ διά μέσος χρόνος , ἀλλά ὡς τρίτος καί τελευταῖος , καί ὡς ἐν ὄρθρος τε καί ἐν ἡμέρα ἀρχή , τουτέστιν , ἀπελαύνω ἤδη ὁ νοητός ἀχλύς , ὁ ἔνειμι ἐν ἐγώ , καί οἱονεί παρελαύνω νύξ , καί ἀφανίζω ὁ σκότος . ὁ μέν γάρ ἐκ ἀπάτη καί πλεονεξία ὑπονοέω εἰμί θεός ὁ αἰών οὗτος , κατασκοτίζω νοητός ὁ σύμπας γῆ ἀποφέρω εἰς πολύθεος πλάνης , καί εἰς πᾶς εἶδος ἀκαθαρσία . ὁ δέ ὁ ὅλος θεός καί Κύριος , τουτέστιν Χριστός , φαίνω ἐγώ , καί τριπόθητος ἀληθής ἐνδείκνυμι ἡμέρα · ὅς καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ μιμνήσκω λέγω · Ἄτη ὁ ἡμέρα ὅς ποιέω ὁ Κύριος , ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω ἐν αὐτός . γράφω δέ ποῦ καί ὁ σοφός Παῦλος , ὅτι μέν ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω . ὅτι2 δέ αὖος · οὐ εἰμί νύξ , οὐδέ σκότος · ἀλλά υἱός φάος , καί υἱός ἡμέρα . Ὄρθρος δή οὖν καί ὡς ἐν ἡμέρα τρίτος καταβαίνω ὁ Μονογενής . ἀστραπή δέ εἰμί ἐπί ὄρος Σινᾶ , καί νεφέλη γνοφώδης . καί ἀστραπή μέν , εἰς τύπος ὁ θεῖον φάος , καί ὁ νοητός αὐγή , δηλονότι ὁ ἐν πνεῦμα , διά Χριστός καταλάμπω ὁ σύμπας , καί διαθέω ὁ ὑπό οὐρανός . οὕτως γάρ ποῦ καί ὁ προφήτης ἀναφωνέω λέγω πρός ὁ ὁ ὅλος θεός καί Σωτήρ Χριστός · φαίνω ὁ ἀστραπή σύ ὁ οἰκέω . καί οὖον δή πού φημί , ὅτι ὁ ἐκ ὑετός γίγνομαι ἀστραπή ποιέω μνήμη · ἀλλά , ὡς φημί ἄρτιος , ὁ ὁ νοητός φάος ἀνάλαμψις ὁ ὁ ἀστραπή ὄνομα κατασημαίνω ἐθέλω . ὅτι2 δέ δυσκάτοπτος ἀληθής ὁ Χριστός μυστήριον , ὑπεμφαίνω εἄν ὁ δνόφος . καί γοῦν καί αὐτός ὁ μακάριος Δαυίδ , ὧδε πῇ συνίημι , καθάπερ ἐγώ , προανακράζω λέγω . καί τίθημι σκότος ἀποκρυφή αὐτός , κύκλος αὐτός ὁ σκηνή αὐτός · σκοτεινός ὕδωρ ἐν νεφέλη ἀήρ . ἀπό ὁ τηλαύγησις ἐνώπιος αὐτός ὁ νεφέλη διέρχομαι . κρύπτω γάρ οὕτως εἰμί ὁ Χριστός μυστήριον , ὡς δήω μυσταγωγία ὁ ἄνωθεν , καί ἀποκάλυψις ὁ παρά Θεός . ἀκούω γοῦν ὁ Πέτρος εὕω μάλα , συνίημι ὁ ἐν σάρξ φαίνω θεός Λόγος , καί ἀληθής υἱός · Μακάριος εἰμί , Σίμων βᾶρ Ἰωνᾶς , ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω σύ , ἀλλά ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . γνωρίζω δέ καί ὁ Παῦλος διαβεβαιόομαι ἑαυτοῦ ὁ μυστήριον κατά ἀποκάλυψις Θεός . οὐκοῦν , ὁ ἀσυμφανής ὁ γνῶσις ὁ δνόφος δηλόω . ἀνακράζω δέ καί ὁ σάλπιγξ , ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα ὁ εύηχος ἀποφαίνω . καί γοῦν φημί ποῦ θεός διά φωνή ὁ προφήτης ὁ Ἰουδαῖος δῆμος · καθίστημι ἐπί σύ σκοπός . ἀκούω ὁ φωνή σάλπιγξ . καί εἶπον · οὐ ἀκούω . Ζεύς οὗτος ἀκούω ὁ ἔθνος , καί ὁ ποιμαίνω ὁ ποίμνιον ἐν αὐτός . Ἄκουος , γῆ · ἰδέ ἐπάγω ἐπί ὁ λαός οὗτος κακός , ὁ καρπός ἀποστροφή αὐτός , ὅτι ὁ λόγος ἐγώ οὖον προσέχω , καί ὁ νόμος ἐγώ ἀπωθέω . φωνέω μέν γάρ παρά αὐτός ὁ σάλπιγξ διά ὁ παρά Θεός σκοπός , τουτέστι , ὁ ἅγιος ἀπόστολος . χειροτονέω γάρ ἐπί ἐγώ σκοπός . ἀλλά εἶπον · οὐ ἀκούω . Ζεύς οὗτος ἀκούω ὁ ἔθνος . καί αὐτός δέ ὁ ἅγιος εὑρίσκω μαθητής , ὁ ἀναφανδά λέγω ὁ Ἰουδαῖος λαός · ὑμῖν ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός . ἐπεί δέ ἀπωθέω αὐτός , καί οὐ ἄξιος σύ αὐτός κρίνω ὁ αἰώνιος ζωή , ἰδού στρέφω εἰς ὁ ἔθνος . οὕτως γάρ ἐντέλλω ἐγώ ὁ Κύριος . σάλπιγξ δέ παρεικάζω διά ὁ Χριστός κήρυγμα ὁ εὐφωνία , καί ὁ μακάριος Ἠσαΐας λέγω περί ὁ καιρός ὁ ἐπιδημία · καί εἰμί , ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , σαλπίζω ὁ σάλπιγξ ὁ μέγας . σάλπιγξ μέν γάρ καί ὁ νόμος , ἀλλά εἰμί ἰσχνόφωνος , καί βραδύγλωσσος . Ζεύς οὗτος καί Μωσῆς , ὅτι καί μόλις εἰς μόνος φωνέω ὁ Ἰουδαῖος , ἐν ὅς καί γίγνομαι γνωστός ὁ Θεός . σάλπιγξ δέ ὁ μέγας , Χριστός , ἤτοι ὁ διά αὐτός κήρυγμα , περιηχέω ὁ ὑπό οὐρανός . φημί γάρ , ὅτι2 κηρύσσω οὗτος ὁ Εὐαγγέλιος ἐν ὅλος ὁ οἰκέω , εἰς μαρτυρία πᾶς ὁ ἔθνος . ὅτι2 δέ ἀτρεκής ὁ λόγος , μαρτυρέω αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ πέρας . ἀνήκοος γάρ οὐδείς ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἀπομένω δόξα . καί ἐξάγω , φημί , ὁ Μωσῆς εἰς συνάντησις ὁ λαός ὁ Θεός ἐκ ὁ παρεμβολή , καί παρίστημι ἐπί ὁ ὄρος Σινᾶ . Ὅρας ὁ Μωσῆς παιδαγωγία · ἀποφέρω πρός Θεός . παιδαγωγέω γάρ ἐπί Χριστός , καί παρίστημι μέν ὁ ὑπό αὐτός τέως παιδαγωγέω ἐπί ὁ ὄρος · οὐ ἀναβιβάζω γε μέν ἐν αὐτός . Ὄρος δέ νοέω ἐν οὗτος , ὁ ὑπερφυής τε καί ὑπεραίρω γνῶσις ὁ μυστήριον ὁ κατά Χριστός . ὑψηλός γάρ λίαν , καί ἥκιστος μέν ὁ ἐν νόμος Βατή · πρέπω δέ μᾶλλον ἐγώ ὁ ἁγίζω ἐν πνεῦμα . ὡς γάρ αὐτός εἴρω ὁ Σωτήρ · ὑμῖν δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός · οὗτος δέ οὖον δίδωμι , φημί δέ ὁ Ἰουδαῖος . ποιέω δέ καί ὡς ἐν εἶδος προσευχή ὁ πρός πατήρ καί θεός ὑπέρ ἐγώ λόγος · ἐξομολογέομαι σύ , φημί , πατήρ κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ὅτι ἀποκρύπτω οὗτος πᾶς ἀπό σοφός καί συνετός , καί ἀποκαλύπτω αὐτός νήπιος . Ναίς ὁ πατήρ , ὅτι οὕτως γίγνομαι εὐδοκία ἔμπροσθεν σύ . οὐκοῦν παρίστημι μέν ἐπί ὁ ὄρος ὁ Μωσῆς , οὐ ἀναβιβάζω δέ ἐν αὐτός · ὡς γάρ φημί ἄρτιος , ὁ τέλειος τε καί ὑψηλός ἐν σοφία καί γνῶσις κερδαίνω διά Χριστός μᾶλλον , οὖον διά Μωσῆς . ὁ μέν γάρ εἰμί οἰκέτης , καί παιδαγωγός · ὁ δέ , ὡς ὁ ὅλος Κύριος , γνῶσις ἐγώ τέλειος φαίνω δοτήρ . ἐν αὐτός γάρ εἰμί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ἀπόκρυφος , κατά ὁ γράφω . καθικνέομαι δή οὖν ἐν εἶδος πυρός ὁ Θεός , καπνός μέν εἰμί , ὡς ἐκ κάμινος διαίσσω , καί ὑψόω δή λίαν ἐξελίσσω , καί πᾶς , οἴομαι ποῦ , κατασκιδνάμενοι ὁ λαός . καταπεφοιτηκω γάρ ἐκ οὐρανός διά ἐγώ πρός ἐγώ ὁ ὁ Θεός Λόγος ὡς πῦρ χωνευτήριον , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . καί αὐτός ἐγώ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ · πῦρ δέ ὁ νοητός ὁ ἐν ἐγώ δαπανάω συρφετός , καί ὁ ἐκ ἁμαρτία ἐκτήκω ῥύπος , καί ἀποψύχω πρός ἔκτοπος ἡδονά οὐ ἀφίημι ὁ νόος · ἀποτελέω δέ ταύτῃτοι , ὁ πνεῦμα ζέω . καί οὗτος αὐτός ἐνεργέω εἰς ἐγώ ὁ Χριστός . τοιγάρ καί φάσκω · πῦρ ἔρχομαι βάλλω ἐπί ὁ γῆ . καί τίς ἐθέλω εἰμί ἤδη ἀνάπτω ; οὐκοῦν ἐν εἶδος πυρός οἰκονομικός δή λίαν ὁ ἀρχαῖος φαίνω · πλήν οὖον δίχα καπνός . συνίημι δέ καί διά οὗτος πάλιν , ὅτι θρηνέω καί κατοιμώζω ἀνάγκη ὁ ἀναπίπτω εἰς ὁ ῥᾴθυμος , καί ὁ θεῖος αὐτός δόξα καταφρονέω αἱρέω . δακρυροεν γάρ ἀνάγκη ἐν καπνός . κατοιχησοντ δέ ὅτι πρός ὁ ἐξώτερος σκότος ὁ θεομισής τε καί ἀλιτήριος , πῶς εἄν ἐνδοιάζω τις ; ἐκεῖ γάρ εἰμί , φημί , ὁ κλαυθμός καί βρυγμός ὁ ὀδούς . ὅτι2 τοίνυν πικρός ἐπί ὁ ῥᾳστώνη καταστάζω δάκρυ ὁ περί ὅς ὁ λόγος , ὑποφαίνω ὁ καπνός . προστίθημι δέ , ὅτι καί ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ γίγνομαι προβαίνω , ἰσχυρός σφόδρα ὡς ἐν ἀρχή μέν , ὀλίγος ἀκροάομαι μόλις · ὕστερος δέ πολύς , μᾶλλον δέ καί ἅπας ὁ συναγωγή . σάλπιγξ μέν γάρ καί εὔφωνος , καί ἠχή εἶμι ὁ διαπρύσιος , ὁ εὐαγγελικός εἰμί κήρυγμα , καθάπερ ἤδη προεῖπον . ἀλλά ἀκούω μέν , φημί , ἐν ἀρχή εἰς μόνος ὁ Ἰουδαῖος · προβαίνω δέ ὁ καιρός , καί εἰς πᾶς ἤδη ὁ ὑπό οὐρανός περίειμι ὁ θεσπέσιος μαθητής , ὁ ἁπανταχόσε κηρύσσω · ὥστε καί ἀπό Ἱεροσόλυμα μέχρι ὁ Ἰλλυρικός , μᾶλλον δέ καί μέχρι αὐτός ἀφικνέομαι τέρμα ὁ γῆ · καί ἐκ ἠώς πρός ἑσπέρα , ὁ ἱερά ἀπηχέω σάλπιγξ . οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ γίγνομαι ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ ἰσχυρός . εἶτα μετά οὗτος λοιπός ἐπισκήπτω θεός ὁ μακάριος Μωσῆς διαμαρτύρομαι ὁ λαός · μὴ ποτός , φημί , ἐγγίζω πρός ὁ θεός κατανοέω , καί πίπτω ἐκ αὐτός πλῆθος · καί ὁ ἱερεύς ὁ ἐγγίζω κύριος ὁ Θεός ἁγιάζω , μή ποτός ἀπαλλάσσω ἀπό αὐτός Κύριος . ἀθρέω δή οὖν , ἀθρέω , καί ἐκ ὅδε δή πάλιν , ὡς εἰμί ἀμήχανος διά ὁ Μωσῆς παιδαγωγία ἐγγίζω Θεός . προσίημι γάρ οὐ ἐν τύπος ἔτι καί σκιά εὐδοκιμέω αἱρέω · τοιοῦτος γάρ ὁ Μωσῆς · ζητέω δέ μᾶλλον ἐν ἐγώ ὁ ἀλήθεια ὁ κάλλος . Ἀλήθεια δέ ὁ Χριστός , διά ὅς ὁ προσαγωγή ἔχω , καί ἐγγύς γίγνομαι ὁ πατήρ , καθάπερ εἰς ὄρος ἀναφοιτάω , ὁ περί αὐτός γνῶσις . ἐπιγιγνώσκω γάρ ὁ υἱός , ἐπιγιγνώσκω διά αὐτός τε καί ἐν αὐτός ὁ πατήρ . οὐκοῦν διά αὐτός ὁ προσαγωγή ἔχω , οὖον διά Μωσῆς , τουτέστι , οὖον διά νόμος . ἁγίζω δέ καί αὐτός προαναφαίνω ἐναργής , οὔπω τέλειος ἅγιος ὁ κατά νόμος ἱερωσύνη , ὡς γάρ ἔτι δήω ἁγιασμός , ἄλλοθι μή προστάσσω ἁγίζω . Ἄμωμος δέ , καί ἅγιος Ἄγις ἐπί ἐγώ ἀρχιερεύς , ὁ Χριστός , καί ἀγαθός διαθήκη ἔγγυος , ὡς Παῦλος φημί . τοιγάρ καί παύω μέν ὁ πρῶτος . γίγνομαι δέ καί αὐτός ἱερωσύνη μετάθεσις , οὐ ἔχω ὁ Ἄμεμπτον , καί ὁ ἄκρως ἅγιος . τετελειωκεʹ μέν γάρ οὐδείς κατά συνείδησις · εἰσκομίζω δέ μᾶλλον βαπτισμός διδαχή , ἐφήγησις περιρραντήριον πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης . καταλήγω γάρ εἰς οὗτος μόλις ὁ νομικός ἱερωσύνη ὁ δύναμις . ὡς οὐ ἔχω τοίνυν ὁ τέλειος ἅγιος , ἁγίζω δέ κατά καιρός ἐν Χριστός ὁ τύπος μεταπλάσσω εἰς ἀλήθεια , προστάσσω ἁγίζω . προστίθημι δέ ὅτι · μὴ ποτός ἀπαλλάσσω ἀπό αὐτός Κύριος , ἐφίημι νοέω , ὅτι θάνατος ὁ δίκη , ὁ ὁ ἐν νόμος τιμάω ἱερωσύνη , ἀναδείκνυμι ἐν κόσμος ὁ διά Χριστός · διά ὅς καί λαός καί αὐτός ὁ πάλαι σεπτός τε καί ἱερόν ἁγίζω γένος · βέβηλος δέ πάντως , καί ἐν ἀκαθαρσία , ὅς μή ἁγίζω παρά αὐτός . Ζεύς οὗτος φάσκω ὁ Ἰουδαῖος δῆμος · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὅτι ἐάν μή πιστεύω ὅτι ἐγώ εἰμί , ἐν ὁ ἁμαρτία σύ ἀποθνῄσκω . ὅτι2 δέ μέλλω ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἐξήνιος γίγνομαι ἀποπέμπω κατά καιρός , ὑπονόστησις δέ οὐ ἑτέρως πρός θεός , πλήν ὅτι διά Χριστός , καταδεικνύω ῥᾳδίως Θεός λέγω οἰκονομικός ὁ πανάριστος Μωσῆς · βαδίζω , καταβαίνω , καί ἀναβαίνω , σύ καί Ἀαρών μετά σύ . ὁράω πῶς ἀποπέμπω Μωσῆς , εἶτα μόνος οὐ ἐπιστρέφω , ἀνέρχομαι δέ πάλιν συνομαρτέω αὐτός καί συνδιαθέω Ἀαρών , ὅς εἰμί εἰς τύπος Χριστός ὁ μέγας ἱερεύς ; διά αὐτός γάρ , ὡς φημί , προσιτός ὁ Πατήρ . καί ἀποπεμπτόω γίγνομαι κατά καιρός ὁ ἐν νόμος , τουτέστιν ὁ Ἰσραήλ . ἐπιγιγνώσκω μέν ἐν ἔσχατος καιρός ὁ ὅσιος τε καί ἄκακος ἀρχιερεύς , τουτέστιν Χριστός · προσέρχομαι δέ διά αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ , καθάπερ εἰς ὅρος ἀναθρῴσκω ὁ σεπτός καί μέγας ὁ οἰκονομία μυστήριον , διά ὅς πᾶς ἐγώ σῴζω ὁ Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα , σύν ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .