cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.3.4
Οἱ νόμον οὐκ ἔχοντες εἰς ἐπικουρίαν , τυφλαῖς καὶ ἀκατασκέπτοις θελημάτων τροπαῖς πρὸς πᾶν ὁτιοῦν ἀποφέρονται , καὶ λίαν εὐκόλως , τῶν ἀπηχθημένων , καὶ ἐν αἰτίᾳ πολλῇ παρὰ τῷ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις , κἂν εἰ πολὺ φαίνοιντο νοσοῦντες τὸ ἀμωμήτως ἔχειν · μᾶλλον δὲ κἂν εἴπερ εἴη τι καὶ τῶν ἄγαν ἐκτοπωτάτων , τοῦτο καὶ θαυμάζειν καὶ ἐπαινεῖν ἀξιοῖς , καὶ διακρίνειν οὐκ οἶδεν ὅ τί ποτέ ἐστιν ἀξιόληπτον ἀληθῶς ἢ τὸ ἐναντίον αἰσχρὸν καὶ ὕποπτον . Ὅνπερ γὰρ τρόπον ὀλκάδες αἱ τὴν μεγάλην ταύτην καὶ εὐρύχωρον διαθέουσαι θάλασσαν , εἰ μὲν εὔχειρά τε καὶ ἀριστοτέχνην ἔχοιεν τὸν τοῖς πηδαλίοις ἐφεστηκότα , τὸν ἐπ’ εὐθὺ διᾴττουσι δρόμον . Εἰ δὲ δή τις εἴη τῶν οὐ λίαν εὐτεχνεστάτων , διαῤῥιπτοῦνται πανταχῆ , μονονουχὶ προσνεύουσαι τῷ προσωθοῦντι κύματι , ὅποιπερ ἂν δύναιτο περιελαύνειν αὐτάς · οὕτω καὶ ἡ ἀνθρώπου ψυχὴ , νόμον οὐκ ἔχουσα τὸν ἐφεστηκότα , πρὸς πᾶν αὐτῇ δοκοῦν ἀπονεύει ῥᾳδίως , καὶ τοῖς τῶν ἰδίων ἡδονῶν καταμεθύει κύμασι . Τοῦτο πεπονθότα τὸν Ἰσραὴλ εὑρήσομεν . Βεβηκότα γὰρ οὔπω τὸν νοῦν εἰς εὐσέβειαν ἔχων , οὔτε μὴν ἐρηρεισμένην μετὰ Θεοῦ τὴν καρδίαν , ἀνόπιν ὥσπερ ἰὼν κατεφωρᾶτο πάλιν , καὶ τῆς ἐπαράτου καὶ βδελυρᾶς εἰδωλολατρείας ἠγαπηκὼς τὰ ἐγκλήματα . Τοιγάρτοι περὶ αὐτῶν καὶ αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Σωτήρ · Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου , διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων , ζητοῦν ἀνάπαυσιν , καὶ οὐχ εὑρίσκει , καὶ , Ὑποστρέψω , φησὶν , εἰς τὸν ἴδιον τόπον . Καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σχολάζοντα , σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον · τότε πορεύεται , καὶ λαμβάνει ἕτερα ἑπτὰ πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ . Καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ · καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου , χείρονα τῶν πρώτων . Εἶτα τούτοις προστιθεὶς , Ἀμὴν , φησὶ , λέγω ὑμῖν , οὕτως ἔσται τῇ πονηρᾷ ταύτῃ γενεᾷ . Ἀπελήλατο μὲν γὰρ ἐν ἀρχαῖς τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν , ὅτε τεθύκασι τὸν ἀμνὸν εἰς τύπον τοῦ Χριστοῦ · κατεχρίσθησαν τε τῷ αἵματι , καὶ διέδρασαν τὸν ὀλοθρευτήν . Ἀλλ’ ἰδοὺ πάλιν εἰσπέπεκε , καὶ πολὺ χειρόνως ἢ πάλαι , εἴπερ ἐστὶν ἀληθὴς ὁ λέγων περὶ τῶν τὰ τοιάδε νοσεῖν ᾑρημένων · Κρεῖσσον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης , ἢ ἐπιγνοῦσιν εἰς τὰ ὀπίσω ἀνακάμψαι ἀπὸ τῆς δοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς . Συμβέβηκεν αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς Παροιμίας · Κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα · καὶ , Ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου . Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν τετολμημένων καταθρήσαιτό τις ἂν , ὅτι τῶν ἰδίων ἐμέτων ἥπτοντο πάλιν , καὶ τοῖς ἄνωθεν ἐγκυλινδεῖσθαι βορβόροις ἐξ ὑποστροφῆς ἐμελέτων . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Καὶ ἰδὼν ὁ λαὸς ὅτι κεχρόνικε Μωσῆς καταβῆναι ἐκ τοῦ ὄρους , συνέστη ὁ λαὸς ἐπ’ Ἀαρὼν , καὶ λέγουσιν αὐτῷ · Ἀνάστηθι , καὶ ποίησον ἡμῖν θεοὺς , οἳ προπορεύσονται ἡμῶν . Ὁ Μωσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου , οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ . Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἀαρών · Περιέλεσθε τὰ ἐνώτια τὰ χρυσᾶ τὰ ἐν τοῖς ὠσὶ τῶν γυναικῶν ὑμῶν καὶ τῶν θυγατέρων , καὶ ἐνέγκατέ μοι . Καὶ περιείλοντο πᾶς ὁ λαὸς τὰ ἐνώτια τὰ χρυσᾶ τὰ ἐν τοῖς ὠσὶ τῶν γυναικῶν αὐτῶν , καὶ ἤνεγκαν πρὸς Ἀαρών . Καὶ ἐδέξατο ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν , καὶ ἔπλασεν αὐτὰ ἐν τῇ γραφίδι , καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς μόσχον χωνευτόν . Καὶ εἶπαν · Οὗτοι οἱ θεοί σου , Ἰσραὴλ , οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου . Καὶ ἰδὼν Ἀαρὼν , ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον ἀπέναντι αὐτοῦ , καὶ ἐκήρυξεν Ἀαρὼν , λέγων · Ἑορτὴ τοῦ Κυρίου αὔριον . Καὶ ὀρθρίσας τῇ ἐπαύριον ἀνεβίβασεν ὁλοκαυτώματα , καὶ προσήνεγκε θυσίαν σωτηρίου , καὶ ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν , καὶ ἀνέστησαν παίζειν . Ὁ μὲν θεσπέσιος Μωσῆς , τοὺς εὖ μάλα μυσταγωγούμενος νόμους , ἐποιεῖτο τὰς διατριβὰς ἐν τῷ ὄρει Σινᾷ . Οἱ δὲ πρὸς τὴν μέλλησιν αὐτοῦ ἀσυνέτως ὀλιγωρήσαντες , φρενοβλαβείαις εἰς τοῦτο κατωλίσθησαν , ὥστε καὶ ὅτι γεγόνασιν ὑπὸ Θεῷ τῷ πάντα ἰσχύοντι τάχα που λοιπὸν μηδὲ εἰδέναι παντελῶς · καίτοι καὶ ἐν εἴδει πυρὸς ἐπ’ ὄρους Σινᾶ τεθεαμένοι , καὶ φωνῆς αὐτήκοοι γεγονότες , καὶ μεσιτεύειν αὐτοῖς λελιπαρηκότες Μωσέα . Ἀλλ’ , Ὦ τῆς εἰς λῆξιν ἀσυνεσίας ἔμπλεοι , φαίη τις ἂν αὐτοῖς καὶ κεχρόνικεν ὁ Μωσῆς . Εἶτα τί τοῦτο πρὸς τὸν Θεὸν ἀεὶ συνόντα τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , κἂν εἰ μὴ ὁρῷτο τυχόν ; Ἀνακεκραγέτω τοίνυν ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Γενεὰ σκολιὰ καὶ παραπικραίνουσα . Καὶ πρός γε τοῦτο Μωσῆς · Ἐπελάθου Θεοῦ τρέφοντός σε . Ποίων δὲ ἐδεῖτο θεῶν , ὁ παραδόξως οὕτω λελυτρωμένος , δι’ ὃν ἡ χάλαζα καὶ ὁ τριήμερος σκότος τῆς τῶν Αἰγυπτίων κατεχεῖτο γῆς , δι’ ὃν ἀπολώλασι ἐν νυκτὶ μιᾷ τὰ πάντων πρωτότοκα ; ᾧ ἡ ἀγρία καὶ ἀνουθέτητος θάλασσα τὴν τῶν διωκόντων ὠμότητα διαδιδράσκειν ἐδίδου ; Ἀλλ’ εἴ τις ἕλοιτο τὰ καθ’ ἕκαστα · λέγειν , μακρὸν ἐφ’ ἅπασι δαπανήσει λόγον . Μέλλοντος δὴ οὖν τοῦ πανσόφου Μωσέως , ἐπεφύοντα τῷ Ἀαρών . Ὁ δὲ ἀφόρητον ἤδη πως τεθεαμένος τὴν ἔφοδον ( ἀνακεκράγεισαν γάρ · Ποίησον ἡμῖν θεοὺς , οἳ προπορεύσονται ἡμῶν ) , προσκομίζειν ἐκέλευσε τά τε τῶν γυναικῶν καὶ τῶν θυγατέρων ἐνώτια . Οἱ δὲ προσῆγον εὐθύς · ὅτι πεπτώκασιν εἰς τὴν ἐν Αἰγύπτῳ πλάνησιν , καὶ ταῖς ἀρχαίαις ὠλίσθησαν ἀβουλίαις , δι’ αὐτοῦ τοῦ πράγματος κατέδειξεν Ἀαρὼν , ἐν εἴδει τοῦ μόσχου διαπλάσας αὐτοῖς τὸ προσκυνούμενον ἄγαλμα . Μόσχος γὰρ ἦν ἐν Αἰγύπτῳ τὸ σέβας αὐτοῖς τε τοῖς Αἰγυπτίοις , καὶ τοῖς τὴν ἐκείνων ἀπάτην ἠῤῥωστηκόσιν . Ὁρᾷς οὖν ὅπως ὑποφέρονται εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς . Εἰσέφρησε πάλιν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα · καὶ γέγονεν αὐτοῖς κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνὴν , χείρονα τῶν πρώτων , τὰ λοίσθια . Οἶμαι δὲ ὅτι λίαν οἰκονομικῶς ὁ θεσπέσιος Ἀαρὼν ἐζήτησε τὰ ἐνώτια , μονονουχὶ διὰ τούτου σημαίνων , ὅτι τοῦ καθήκοντος κόσμου τὴν ἑαυτῶν σεσυλήκασιν ἀκοήν · ἔχοντες μὲν οὐκέτι τὸ εὐπειθὲς , παρενηνεγμένοι δὲ μᾶλλον εἰς θεομισῆ καὶ βέβηλον ἀπείθειαν . Θεοῦ γὰρ λέγοντος , Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ , εἶτα τοὺς λόγους κατακροτήσαντες , καὶ τῇ παγκάλῳ ψήφῳ τιμήσαντες , εἰρηκότες τὸ , Πάντα ὅσα εἶπεν ὁ Θεὸς , ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα · θεοὺς ἐζήτουν γλυπτούς . Ὁρᾷς ὅπως ἀποβεβλήκασι τὸ εὐήκοον ; Καὶ τοῦτο , οἶμαι , τῶν ὤτων ὁ κόσμος . Θέα δὲ , ὅπως καταμειδιᾷ τῶν ἐγχειρημάτων ὁ Ἀαρών . Ἐπιδείξας γὰρ αὐτοῖς τὸ ἐν εἴδει μόσχου πεποιημένον ἄγαλμα , προσεφώνει λοιπόν · Οὗτοι οἱ θεοί σου , Ἰσραὴλ , οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου . Ἀλλ’ οὐκ ἐν μόσχῳ λελύτρωται ( πῶς γὰρ ἢ πόθεν ) , ἀλλ’ ἐν χειρὶ κραταιᾷ , καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ , καὶ ἐν σημείοις καὶ τέρασιν . Οὐκοῦν ὡς εἰς ἀνάμνησιν τῶν παρὰ Θεοῦ γεγονότων , κατειρωνεύεται λέγων · Οὗτοι οἱ θεοί σου , Ἰσραήλ . Προσῆγεν δὲ καὶ θυσίας · ἔφαγον δὲ καὶ πεπώκασιν ὡς ἐν ἑορτῇ , Καὶ ἀνέστησαν παίζειν . Ἕψεται γὰρ ἀποστάσει τῇ παρὰ Θεοῦ τὸ ἐνδεσμεῖσθαι τοῖς σαρκικοῖς , καὶ τρυφὴν ἡγεῖσθαι τὴν ἀκαθαρσίαν , καὶ τέρψιν οἴεσθαι καλὴν καὶ ἡδεῖαν , τὰ ἐφ’ οἷς ἦν αὐτοὺς κατοιμώζειν ἄξιον . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ μακάριος Παῦλος , τοῖς σαρκικοῖς ἐγκλήμασιν ἐναρίθμιον ἐτίθει τὴν ἀκάθαρτον εἰδωλολατρείαν · Φανερὰ γάρ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς , ἅτινά ἐστι , πορνεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια , εἰδωλολατρεία . Προμνήστρια γὰρ καὶ τῶν ἔτι χειρόνων ἡ πλάνησις · καὶ τὸ ἔξω φέρεσθαι Θεοῦ , νοσεῖν ἀναγκάζει τὰ πάντων αἴσχιστα τῶν κακῶν . Οἱ μὲν γὰρ ἐχόρευον , ἀνιέντες , οἶμαί που , τὰς ἐπιδείπνους ᾠδὰς , δρῶντές τε καὶ λέγοντες ἃ τῶν μεθυόντων ἐστὶν ἐγκλήματα . Ἀγνοοῦντι δὲ τὰ τετολμημένα τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ φανερὰ καθίστησι Θεὸς , οὕτω λέγων · Βάδιζε , τὸ τάχος ἐντεῦθεν κατάβηθι · ἠνόμησε γὰρ ὁ λαὸς , ὃν ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου . Παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς . Ἐποίησαν ἑαυτοῖς μόσχον , καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ , καὶ τεθύκασιν αὐτῷ , καὶ εἶπαν · Οὗτοι οἱ θεοί σου , Ἰσραὴλ , οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου . Καὶ νῦν ἔασόν με , καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ εἰς αὐτοὺς , ἐκτρίψω αὐτοὺς , καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα . Καὶ ἐδεήθη Μωσῆς ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ . Ἀκούεις ὅπως ἐλαφρὸν καὶ εὐπαράφορον ὄντα τὸν Ἰσραὴλ , καὶ πολὺ λίαν εὐπετῆ εἰς ἀπόστασιν ; Οὐδὲ λαὸν ἴδιον ὀνομάζειν ἀξιοῖ · ἀλλὰ καίτοι διορισάμενος τὸν νόμον αὐτὸς , Μωσεῖ τὸ χρῆμα προσνέμει . Παρέβησαν γὰρ , φησὶ , ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς . Ταύτῃτοι καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς τὰ ἴσα πεφρονηκόσι , καὶ τῆς ἀσεβείας τὴν δόκησιν ὑποπλαττομένοις , ἀγαθουργεῖν δὲ κατ’ ἀλήθειαν οὐ μεμελετηκόσιν , ἐπὶ τοῦ θείου βήματος ἐρεῖν ἔφη τὸν Κριτήν · Ἀπόστητε ἀπ’ ἐμοῦ , ἐργάται ἀνομίας , οὐκ οἶδα ὑμᾶς . Οὐκοῦν Θεῷ γνώριμοι , καὶ λαὸς αὐτοῦ κατὰ ἀλήθειαν εἶεν ἂν , οἱ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης ἀδιασπάστως ἐχόμενοι , καὶ τὸ ἐν πίστει γνήσιον ἀποσώζοντες , καὶ ἐρηρεισμένοι πρὸς ἀγαθουργίαν , καὶ τὰ ἐκ τῆς ἐλαφρίας ἐγκλήματα παρωθούμενοι . Πλὴν ἐλιπάρει Μωσῆς , καὶ ἀνακόπτεσθαι τὴν ὀργὴν τὴν κατὰ πάντων ἠξίου . Ἔδει γὰρ , ἔδει τὸν μεσιτεύοντα μιμεῖσθαι Χριστὸν , ὃς τὴν ἄνωθεν ἐφ’ ἡμᾶς οὖσαν ὀργὴν διὰ πολλὴν ἁμαρτίαν ἀπεσόβησεν , ὡς Υἱὸς τὴν ἐν πίστει δικαίωσιν τοῖς ἡμαρτηκόσι δωρούμενος . Τύπος οὖν ἄρα τῆς διὰ Χριστοῦ μεσιτείας , καὶ τοῦτο δὴ πάλιν . Καὶ ὁ μὲν θεσπέσιος Μωσῆς ταῖς ἱκεσίαις ἀποστᾷ τὸ ἀπότομον τῆς ὀργῆς · εἶτα κάτεισιν ἐκ τοῦ ὄρους . Ἐπειδὴ δὲ χορευόντων ἐπύθετο , καὶ τὰς τῶν μεθυόντων εἰς οὖς ἐδέχετο φωνὰς , καταῤῥήγνυσι τὰς πλάκας ἐγκεκολαμμένων αὐτοῖς τῶν νόμων , οὐκέτι παιδαγωγίας ἀξιῶν ὡς ἀπειθεῖς καὶ ἀγνώμονας , ἢ ὀλιγογνώμονας , καὶ κομιδῇ μὲν εὐπάροιστον ἐφ’ ἃ μὴ προσῆκεν ἔχοντας νοῦν , ταχεῖαν δὲ οὕτω τὴν ἀπόστασιν πεποιημένους . Ἐπειδὴ δὲ ἧκεν εἰς τὴν συναγωγὴν , συντρίβει τὸν μόσχον . Εἶτα καθιεὶς εἰς ὕδωρ , πεπότικεν αὐτὸ , φησὶ , τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ · μονονουχὶ διὰ τούτου σημαίνων , ὅτι καὶ αὐτῶν ἡπάτων καὶ σπλάγχνων τῶν ἐν αὐτοῖς ἅψεται τὸ δυσσέβημα · οἶμαι δὲ ὅτι κἀκεῖνο τάχα που καταμηνύων αὐτοῖς , ὅτι τῆς βεβήλου καὶ βδελυρᾶς εἰδωλολατρείας ἐκμεμεστωμένην ἔχουσι τὴν καρδίαν . Προσκαλεσάμενος δὲ τοὺς ἐξειλεγμένους , ἀναιρεῖν ἐκέλευε τοὺς ὅτι μάλιστα τῶν ἄλλων αἰτιωτάτους , καὶ ἀδελφοῦ , καὶ γείτονος , καὶ γνωρίμων ἠφειδηκότας . Καὶ δὴ καὶ πεπτώκασι χιλιάδες τρεῖς καὶ εἴκοσιν . Ἐπειδὴ δὲ συμμέτρους ἐζήτησε δίκας τοὺς ἀναίδην οὕτω δεδυσσεβηκότας , ὑπονοστεῖ πρὸς Θεὸν , καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν ἑτέρων ποιεῖται λιτάς . Τότε δὴ μόλις αὐτῷ κατανεύει Θεὸς , συνέσεσθαι λέγων ἥκιστα μὲν αὐτὸς , συναποστελεῖν δὲ μᾶλλον αὐτοῖς ἄγγελον ἐπιστάτην καὶ καθηγησόμενον τῆς ὁδοῦ . Καὶ πρός γε δὴ τούτῳ κατοιμώζει μὲν ὁ λαός · προσέταττε δὲ Θεὸς , ἀφελέσθαι τὰς στολὰς καὶ πάντα τὸν κόσμον , ἰέναι τε οὕτως ἐν κατηφείᾳ . Οὗ καὶ εἰς πέρας ἐνηνεγμένου , λαβὼν , φησὶ , Μωσῆς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ , ἔπηξεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς . Καὶ οὕτω μὲν τῆς ἱστορίας ὡς ἐν βραχέσιν ὁ λόγος . Εὐρήσομεν δὲ τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ τὰ ἴσα τετολμηκότας , ὅτε καθ’ ἡμᾶς γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενής . Ἐκάλει μὲν γὰρ εἰς βασιλείαν οὐρανῶν , καθὰ πάλαι διὰ Μωσέως εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας , ἐλευθερώσειν δὲ ἐπηγγέλλετο τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας . Ἠλευθέρου γὰρ καὶ τοὺς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ τῆς Αἰγύπτου πλεονεξίας καταδεξαμένους ἐν πίστει τὴν δι’ αἵματος σωτηρίαν . Τεθύκασι γὰρ τὸν ἀμνὸν , ὡς ἐν τύποις , ἔτι τοῦ Χριστοῦ πληροῦντος τὸ μυστήριον . Ἀλλ’ οἱ νόμον ἔχοντες τὸν παιδαγωγοῦντα καλῶς διὰ σκιᾶς καὶ τύπων ἐπὶ Χριστὸν , ἢ τοὺς τοῦ Μωσέως ἄνω τε καὶ κάτω προϊσχόμενοι λόγους , καὶ αὐτοῦ Μωσέως ἠφειδηκότες ( ἐτράποντο γὰρ εἰς διδασκαλίαν καὶ ἐντάλματα ἀνθρώπων ) , τῆς ὑπὸ Θεῷ λατρείας ἀπεσείοντο τὸν ζυγόν . Προσήκαντο γὰρ οὐδαμῶς τὸν δι’ οὗ τῶν ὅλων κρατεῖ , τουτέστι Χριστόν . Καὶ τίς ἡ πρόφασις ; Ἀπονενεύκασι γὰρ εἰς ἀπάτην κοσμικὴν , καὶ τὰς ἐν τῷδε τῷ βίῳ τέρψεις τῆς προὐργιεστέρας ποιοῦνται σπουδῆς , προσκεκρούκασιν εἰκότως . Κεκλημένοι γὰρ εἰς τοὺς γάμους , οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν , γυναίων τε καὶ ἀγρῶν προϊσχόμενοι κτήσεις . Καὶ ἦν μὲν ἤδη καιρὸς , δυσσεβείας εἰς τόδε κατολισθήσαντες , τὴν εἰς ἅπαν ὀργὴν ὑπομεῖναι τὸν Ἰσραήλ . Ἀλλὰ τῶν ἁγίων λιταὶ σεσώκασι τὸ κατάλειμμα · πλὴν εἰς πολλοὺς ἡ δίκη . Πεπτώκασι γὰρ , μαχαίραις καὶ πολέμῳ πικρῷ δαπανώμενοι , ἐγνώκασι μόλις ὅτι ἐν αὐτοῖς ἐκβέβηκε κακοῦ τῆς εἰς Χριστὸν παροινίας τὰ ἐγκλήματα . Ἀποβεβληκότες δὲ ὥσπερ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης εὐκλείας τὴν περιστολὴν , καὶ πάντα κόσμον πνευματικὸν , πολὺ νοσοῦσι τὸ ἄχαρι , καὶ γυμνοὶ μὲν ἁπάσης διατελοῦσι δόξης . Ὅτι δὲ καὶ αὐτὸς αὐτῶν ἀποπεφοίτηκεν ὁ Χριστὸς , ὑπέφηνεν ὁ Μωσῆς , μακρὰν τῆς παρεμβολῆς μεθιστὰς τὴν ἑαυτοῦ σκηνὴν καταλελειμμένην . Πῶς γὰρ ὁ Χριστὸς τὰς τῶν Ἰουδαίων ἀγέλας , ἤτοι τὰς παρεμβολὰς , καὶ τῆς ἐκείνων πληθύος ἀποδεδραμηκὼς τρόπον τινὰ καὶ ἀποτάτω χωρῶν , σκηνὴν ἀκατάσειστον τὴν ἐξ ἐθνῶν ἀνέδειξεν . Ἐκκλησίαν · ἢν καὶ ἰδίαν αὐτὸς ἀποφαίνων , διὰ τῆς τοῦ Ψάλλοντος φωνῆς ὧδέ πού φησι · Ὧδε κατοικήσω , ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν . Ἔδει τοίνυν καὶ κόσμου καὶ δόξης ὁρᾶσθαι λοιπὸν ἀπημφιεσμένους , τοὺς οὐκ ἔχοντας τὸν Ἐμμανουὴλ , τὸν τῆς δόξης Κύριον , τὸν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν , τὸν ἐκ πίστεως καὶ ἀρετῶν περιτιθέντα κόσμον · ὡς ἐπὶ τούτῳ δὴ λίαν ἡσθέντας εἰπεῖν · Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ . Ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου , καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης . Ὡς νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν , καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ . Ἐκπρεπὲς γὰρ δὴ λίαν τὸ κάλλος , δῆλον δὲ ὅτι τὸ ἐν Χριστῷ τὸ νοητόν · δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν ἀγίῳ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ νόμος οὐ ἔχω εἰς ἐπικουρία , τυφλός καί ἀκατάσκεπτος θέλημα τροπή πρός πᾶς ὁστισοῦν ἀποφέρω , καί λίαν εὐκόλως , ὁ ἀπεχθάνομαι , καί ἐν αἴτιος πολύς παρά ὁ Θεός καί ἄνθρωπος , κἀν εἰμί πολύς φαίνω νοσέω ὁ ἀμώμητος ἔχω · μᾶλλον δέ κἀν εἴπερ εἰμί τίς καί ὁ ἄγαν ἔκτοπος , οὗτος καί θαυμάζω καί ἐπαινέω ἀξιόω , καί διακρίνω οὐ οἶδα ὅς τίς ποτός εἰμί ἀξιόληπτος ἀληθής ἢ ὁ ἐναντίος αἰσχρός καί ὕποπτος . ὅσπερ γάρ τρόπος ὁλκάς ὁ ὁ μέγας οὗτος καί εὐρύχωρος διαθέω θάλασσα , εἰμί μέν εὔχειρος τε καί ἀριστοτέχνης ἔχω ὁ ὁ πηδάλιον ἐφίστημι , ὁ ἐπί εὐθύς2 διαίσσω δρόμος . εἰμί δέ δή τις εἰμί ὁ οὖον λίαν εὐτεχνής , διαρριπτουντ πανταχῇ , μονονού προσνεύω ὁ προσωθέω κῦμα , ὅποι εἄν δύναμαι περιελαύνω αὐτός · οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος ψυχή , νόμος οὐ ἔχω ὁ ἐφίστημι , πρός πᾶς αὐτός δοκέω ἀπονεύω ῥᾳδίως , καί ὁ ὁ ἴδιος ἡδονή καταμεθύω κῦμα . οὗτος πάσχω ὁ Ἰσραήλ εὑρίσκω . βαίνω γάρ οὔπω ὁ νόος εἰς εὐσέβεια ἔχω , οὔτε μήv ἐρείδω μετά Θεός ὁ Καρδία , ἀνόπιν ὥσπερ εἶμι καταφωράω πάλιν , καί ὁ ἐπάρατος καί βδελυρός εἰδωλολατρία ἀγαπάω ὁ ἔγκλημα . τοιγάρ περί αὐτός καί αὐτός φάσκω ὁ Σωτήρ · ὅταν δέ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα ἐξέρχομαι ἀπό ὁ ἄνθρωπος , διέρχομαι διά ἄνυδρος τόπος , ζητέω ἀνάπαυσις , καί οὐ εὑρίσκω , καί , ὑποστρέφω , φημί , εἰς ὁ ἴδιος τόπος . καί ἔρχομαι εὑρίσκω σχολάζω , σαρόω καί κοσμέω · τότε πορεύω , καί λαμβάνω ἕτερος ἑπτά πνεῦμα πονηρός ἑαυτοῦ . καί εἰσέρχομαι κατοικέω ἐκεῖ · καί γίγνομαι ὁ ἔσχατος ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , χείρων ὁ πρῶτος . εἶτα οὗτος προστίθημι , ἀμήν , φημί , λέγω σύ , οὕτως εἰμί ὁ πονηρός οὗτος γενεά . ἀπελαύνω μέν γάρ ἐν ἀρχή ὁ πνεῦμα ὁ πονηρός , ὅτε θύω ὁ ἀμνός εἰς τύπος ὁ Χριστός · καταχρίω τε ὁ αἷμα , καί διαδιδράσκω ὁ ὀλοθρευτής . ἀλλά ἰδού πάλιν εἰσπίπτω , καί πολύς χειρόνως ἢ πάλαι , εἴπερ εἰμί ἀληθής ὁ λέγω περί ὁ ὁ τοιόσδε νοσέω αἱρέω · κρατύς γάρ εἰμί αὐτός μή ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁδός ὁ δικαιοσύνη , ἢ ἐπιγιγνώσκω εἰς ὁ ὀπίσω ἀνακάμπτω ἀπό ὁ δίδωμι αὐτός ἅγιος ἐντολή . συμβαίνω αὐτός ὁ ὁ ἀληθής παροιμία · Κύων ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἴδιος ἐξέραμα · καί , ὗς λούω εἰς κύλισμα βόρβορος . ἐς αὐτός δέ ὁ τολμάω καταθρέω τις εἄν , ὅτι ὁ ἴδιος ἔμετος ἅπτω πάλιν , καί ὁ ἄνωθεν ἐγκυλίνδω βόρβορος ἐκ ὑποστροφή μελετάω . γράφω γάρ , ὅτι καί εἶδον ὁ λαός ὅτι χρονίζω Μωσῆς καταβαίνω ἐκ ὁ ὄρος , συνίστημι ὁ λαός ἐπί Ἀαρών , καί λέγω αὐτός · ἀνίστημι , καί ποιέω ἐγώ θεός , ἕ προπορεύω ἐγώ . ὁ Μωσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐξάγω ἐγώ ἐκ γῆ Αἴγυπτος , οὐ οἶδα τίς γίγνομαι αὐτός . καί λέγω αὐτός ὁ Ἀαρών · περιαιρέω ὁ ἐνώτιον ὁ χρύσεος ὁ ἐν ὁ οὖς ὁ γυνή σύ καί ὁ θυγάτηρ , καί φέρω ἐγώ . καί περιαιρέω πᾶς ὁ λαός ὁ ἐνώτιον ὁ χρύσεος ὁ ἐν ὁ οὖς ὁ γυνή αὐτός , καί φέρω πρός Ἀαρών . καί δέχομαι ἐκ ὁ χείρ αὐτός , καί πλάσσω αὐτός ἐν ὁ γραφίς , καί ποιέω αὐτός μόσχος χωνευτός . καί εἶπον · οὗτος ὁ θεός σύ , Ἰσραήλ , ὅστις ἀναβιβάζω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος . καί εἶδον Ἀαρών , οἰκοδομέω θυσιαστήριον ἀπέναντι αὐτός , καί κηρύσσω Ἀαρών , λέγω · ἑορτή ὁ κύριος αὔριον . καί ὀρθρίζω ὁ ἐπαύριον ἀναβιβάζω ὁλοκαύτωμα , καί προσφέρω θυσία σωτήριος , καί καθίζω ὁ λαός ἐσθίω καί πίνω , καί ἀνίστημι παίζω . ὁ μέν θεσπέσιος Μωσῆς , ὁ εὕω μάλα μυσταγωγέω νόμος , ποιέω ὁ διατριβή ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ . ὁ δέ πρός ὁ μέλλησις αὐτός ἀσύνετος ὀλιγωρέω , φρενοβλάβεια εἰς οὗτος καθολίζω , ὥστε καί ὅτι γίγνομαι ὑπό Θεός ὁ πᾶς ἰσχύω τάχα ποῦ λοιπός μηδέ οἶδα παντελῶς · καίτοι καί ἐν εἶδος πυρός ἐπί ὄρος Σινᾶ θεάομαι , καί φωνή αὐτήκοος γίγνομαι , καί μεσιτεύω αὐτός λιπαρέω Μωσῆς . ἀλλά , ὦ ὁ εἰς λῆξις ἀσυνεσία ἔμπλεος , φημί τις εἄν αὐτός καί χρονίζω ὁ Μωσῆς . εἶτα τίς οὗτος πρός ὁ θεός ἀεί σύνειμι ὁ ἐπί ὁ γῆ , κἀν εἰμί μή ὁράω τυγχάνω ; ἀνακράζω τοίνυν ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · γενεά σκολιός καί παραπικραίνω . καί πρός γε οὗτος Μωσῆς · ἐπιλανθάνομαι Θεός τρέφω σύ . ποῖος δέ δήω θεός , ὁ παράδοξος οὗτος λυτρόω , διά ὅς ὁ χάλαζα καί ὁ τριήμερος σκότος ὁ ὁ Αἰγύπτιος καταχέω γῆ , διά ὅς ἀπόλλυμι ἐν νύξ εἷς ὁ πᾶς πρωτότοκος ; ὅς ὁ ἄγριος καί ἀνουθέτητος θάλασσα ὁ ὁ διώκω ὠμότης διαδιδράσκω δίδωμι ; ἀλλά εἰμί τις αἱρέω ὁ κατά ἕκαστος · λέγω , μακρός ἐπί ἅπας δαπανάω λόγος . μέλλω δή οὖν ὁ πάνσοφος Μωσῆς , ἐπιφύω ὁ Ἀαρών . ὁ δέ ἀφόρητος ἤδη πως θεάομαι ὁ ἔφοδος ( ἀνακράζω γάρ · Ποίησος ἐγώ θεός , ἕ προπορεύω ἐγώ ) , προσκομίζω κελεύω ὁ τε ὁ γυνή καί ὁ θυγάτηρ ἐνώτιον . ὁ δέ προσάγω εὐθύς · ὅτι πίπτω εἰς ὁ ἐν Αἴγυπτος πλάνης , καί ὁ ἀρχαῖος ὀλισθάνω ἀβουλία , διά αὐτός ὁ πρᾶγμα καταδείκνυμι Ἀαρών , ἐν εἶδος ὁ μόσχος διαπλάσσω αὐτός ὁ προσκυνέω ἄγαλμα . Μόσχος γάρ εἰμί ἐν Αἴγυπτος ὁ σέβας αὐτός τε ὁ Αἰγύπτιος , καί ὁ ὁ ἐκεῖνος ἀπάτη ῥώννυμι . ὁράω οὖν ὅπως ὑποφέρω εἰς ὁ ἐν ἀρχή . Εἰσέφρησε πάλιν ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα · καί γίγνομαι αὐτός κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή , χείρων ὁ πρῶτος , ὁ λοίσθιος . οἴμη δέ ὅτι λίαν οἰκονομικός ὁ θεσπέσιος Ἀαρών ζητέω ὁ ἐνώτιον , μονονού διά οὗτος σημαίνω , ὅτι ὁ καθήκω κόσμος ὁ ἑαυτοῦ συλάω ἀκοή · ἔχω μέν οὐκέτι ὁ εὐπειθής , παραφέρω δέ μᾶλλον εἰς θεομισής καί βέβηλος ἀπείθεια . Θεός γάρ λέγω , οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ , εἶτα ὁ λόγος κατακροτέω , καί ὁ πάγκαλος ψῆφος τιμάω , ἐρῶ ὁ , Πάν ὅσος εἶπον ὁ θεός , ποιέω καί ἀκούω · θεός ζητέω γλυπτός . ὁράω ὅπως ἀποβάλλω ὁ εὐήκοος ; καί οὗτος , οἴομαι , ὁ οὖς ὁ κόσμος . Θέα δέ , ὅπως καταμειδιάω ὁ ἐγχείρημα ὁ Ἀαρών . ἐπιδείκνυμι γάρ αὐτός ὁ ἐν εἶδος μόσχος ποιέω ἄγαλμα , προσφωνέω λοιπός · οὗτος ὁ θεός σύ , Ἰσραήλ , ὅστις ἀναβιβάζω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος . ἀλλά οὐ ἐν μόσχος λυτρόω ( πῶς γάρ ἢ πόθεν ) , ἀλλά ἐν χείρ κραταιός , καί ἐν βραχύς ὑψηλός , καί ἐν σημεῖον καί τέρας . οὐκοῦν ὡς εἰς ἀνάμνησις ὁ παρά Θεός γίγνομαι , κατειρωνεύομαι λέγω · οὗτος ὁ θεός σύ , Ἰσραήλ . προσάγω δέ καί θυσία · ἔφαγον δέ καί πίνω ὡς ἐν ἑορτή , καί ἀνίστημι παίζω . ἕπω γάρ ἀπόστασις ὁ παρά Θεός ὁ ἐνδεσμέω ὁ σαρκικός , καί τρυφή ἡγέομαι ὁ ἀκαθαρσία , καί τέρψις οἴομαι καλός καί ἡδύς , ὁ ἐπί ὅς εἰμί αὐτός κατοιμώζω ἄξιος . Ζεύς οὗτος καί ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ σαρκικός ἔγκλημα ἐναρίθμιος τίθημι ὁ ἀκάθαρτος εἰδωλολατρεία · Φανερός γάρ εἰμί ὁ ἔργον ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί , πορνεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια , εἰδωλολατρία . προμνήστρια γάρ καί ὁ ἔτι χείρων ὁ πλάνησις · καί ὁ ἔξω φέρω Θεός , νοσέω ἀναγκάζω ὁ πᾶς αἰσχρός ὁ κακός . ὁ μέν γάρ χορεύω , ἀνίημι , οἴομαι ποῦ , ὁ ἐπίδειπνος ἀοιδή , δράω τε καί λέγω ὁ ὁ μεθύω εἰμί ἔγκλημα . ἀγνοέω δέ ὁ τολμάω ὁ θεσπέσιος Μωσῆς φανερός καθίστημι θεός , οὗτος λέγω · βαδίζω , ὁ τάχος ἐντεῦθεν καταβαίνω · ἀνομέω γάρ ὁ λαός , ὅς ἐξάγω ἐκ γῆ Αἴγυπτος . παραβαίνω ταχύς ἐκ ὁ ὁδός ὅς ἐντέλλω αὐτός . ποιέω ἑαυτοῦ μόσχος , καί προσκυνέω αὐτός , καί θύω αὐτός , καί εἶπον · οὗτος ὁ θεός σύ , Ἰσραήλ , ὅστις ἀναβιβάζω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος . καί νῦν ἐάω ἐγώ , καί θυμόω ὀργή εἰς αὐτός , ἐκτρίβω αὐτός , καί ποιέω σύ εἰς ἔθνος μέγας . καί δήω Μωσῆς ἐναντίος κύριος ὁ Θεός αὐτός . ἀκούω ὅπως ἐλαφρός καί εὐπαράφορος εἰμί ὁ Ἰσραήλ , καί πολύς λίαν εὐπετής εἰς ἀπόστασις ; οὐδέ λαός ἴδιος ὀνομάζω ἀξιόω · ἀλλά καίτοι διορίζω ὁ νόμος αὐτός , Μωσῆς ὁ χρῆμα προσνέμω . παραβαίνω γάρ , φημί , ταχύς ἐκ ὁ ὁδός ὅς ἐντέλλω αὐτός . Ταύτῃτοι καί ὁ Χριστός ὁ ὁ ἴσος φρονέω , καί ὁ ἀσέβεια ὁ δόκησις ὑποπλήσσω , ἀγαθουργέω δέ κατά ἀλήθεια οὖον μελετάω , ἐπί ὁ θεῖον βῆμα εἴρω φημί ὁ κριτής · ἀφίστημι ἀπό ἐγώ , ἐργάτης ἀνομία , οὐ οἶδα σύ . οὐκοῦν Θεός γνώριμος , καί λαός αὐτός κατά ἀλήθεια ἄγω εἄν , ὁ ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη ἀδιασπάστως ἔχω , καί ὁ ἐν πίστις γνήσιος ἀποσῴζω , καί ἐρείδω πρός ἀγαθουργία , καί ὁ ἐκ ὁ ἐλαφρία ἔγκλημα παρωθώ . πλήν λιπαρέω Μωσῆς , καί ἀνακόπτω ὁ ὀργή ὁ κατά πᾶς ἀξιόω . δέω γάρ , ἐσθίω ὁ μεσιτεύω μιμέομαι Χριστός , ὅς ὁ ἄνωθεν ἐπί ἐγώ εἰμί ὀργή διά πολύς ἁμαρτία ἀποσοβέω , ὡς υἱός ὁ ἐν πίστις δικαίωσις ὁ ἁμαρτάνω δωρέω . Τύπος οὖν ἄρα ὁ διά Χριστός μεσιτεία , καί οὗτος δή πάλιν . καί ὁ μέν θεσπέσιος Μωσῆς ὁ Ἱκεσία ἀφίστημι ὁ ἀπότομος ὁ ὀργή · εἶτα κατέρχομαι ἐκ ὁ ὄρος . ἐπεί δέ χορεύω πυνθάνομαι , καί ὁ ὁ μεθύω εἰς οὖς δέχομαι φωνή , καταράσσω ὁ πλάξ ἐγκολάπτω αὐτός ὁ νόμος , οὐκέτι παιδαγωγία ἄξιος ὡς ἀπειθέω καί ἀγνώμων , ἢ ὀλιγογνώμων , καί κομιδή μέν ευπαροοιδα ἐπί ὁ μή προσήκω ἔχω νόος , ταχύς δέ οὗτος ὁ ἀπόστασις ποιέω . ἐπεί δέ ἵημι εἰς ὁ συναγωγή , συντρίβω ὁ μόσχος . εἶτα καθίημι εἰς ὕδωρ , ποτίζω αὐτός , φημί , ὁ υἱός Ἰσραήλ · μονονού διά οὗτος σημαίνω , ὅτι καί αὐτός ἧπαρ καί σπλάγχνον ὁ ἐν αὐτός ἅπτω ὁ δυσσέβημα · οἴομαι δέ ὅτι ἐκεῖνος τάχα ποῦ καταμηνύω αὐτός , ὅτι ὁ βέβηλος καί βδελυρός εἰδωλολατρία ἐκμεστόομαι ἔχω ὁ Καρδία . προσκαλέω δέ ὁ ἐκλέγω , ἀναιρέω κελεύω ὁ ὅτι μάλιστα ὁ ἄλλος αἴτιος , καί ἀδελφός , καί γείτων , καί γνώριμος ἀφειδέω . καί δή καί πίπτω χιλιάς τρεῖς καί εἴκοσι . ἐπεί δέ σύμμετρος ζητέω δίκη ὁ ἀναίδην οὗτος δυσσεβέω , ὑπονοστέω πρός θεός , καί ὁ ὑπέρ ὁ ἕτερος ποιέω λιτός . τότε δή μόλις αὐτός κατανεύω θεός , σύνειμι λέγω ἥκιστος μέν αὐτός , συναποστέλλω δέ μᾶλλον αὐτός ἄγγελος ἐπιστάτης καί καθηγέομαι ὁ ὁδός . καί πρός γε δή οὗτος κατοιμώζω μέν ὁ λαός · προστάσσω δέ θεός , ἀφαιρέω ὁ στολή καί πᾶς ὁ κόσμος , εἶμι τε οὕτως ἐν κατήφεια . οὗ καί εἰς πέρας φέρω , λαμβάνω , φημί , Μωσῆς ὁ σκηνή αὐτός , πήγνυμι ἔξω ὁ παρεμβολή . καί οὗτος μέν ὁ ἱστορία ὡς ἐν βραχύς ὁ λόγος . εὑρίσκω δέ ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ἴσος τολμάω , ὅτε κατά ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής . καλέω μέν γάρ εἰς βασίλειος οὐρανός , καθά πάλαι διά Μωσῆς εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία , ἐλευθερόω δέ ἐπαγγέλλω ὁ εἰς αὐτός πιστεύω . ἐλευθερόω γάρ καί ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ ὁ Αἴγυπτος πλεονεξία καταδέχομαι ἐν πίστις ὁ διά αἷμα σωτηρία . θύω γάρ ὁ ἀμνός , ὡς ἐν τύπος , ἔτι ὁ Χριστός πληρόω ὁ μυστήριον . ἀλλά ὁ νόμος ἔχω ὁ παιδαγωγέω καλῶς διά σκιά καί τύπος ἐπί Χριστός , ἢ ὁ ὁ Μωσῆς ἄνω τε καί κάτω προΐσχω λόγος , καί αὐτός Μωσῆς ἀφειδέω ( τρέπω γάρ εἰς διδασκαλία καί ἔνταλμα ἄνθρωπος ) , ὁ ὑπό Θεός λατρεία ἀποσείω ὁ ζυγόν . προσίημι γάρ οὐδαμῶς ὁ διά ὅς ὁ ὅλος κρατέω , τουτέστι Χριστός . καί τίς ὁ πρόφασις ; ἀπονέω γάρ εἰς ἀπάτη κοσμικός , καί ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος τέρψις ὁ προὐργιεστέρας ποιέω σπουδή , προσκρούω εἰκότως . καλέω γάρ εἰς ὁ γάμος , οὐ ἐθέλω ἔρχομαι , γύναιος τε καί ἀγρός προΐσχω κτήσεις . καί εἰμί μέν ἤδη καιρός , δυσσέβεια εἰς ὅδε κατολισθάνω , ὁ εἰς ἅπας ὀργή ὑπομένω ὁ Ἰσραήλ . ἀλλά ὁ ἅγιος λιτή σῴζω ὁ κατάλειμμα · πλήν εἰς πολύς ὁ δίκη . πίπτω γάρ , μάχαιρα καί πόλεμος πικρός δαπανάω , γιγνώσκω μόλις ὅτι ἐν αὐτός ἐκβαίνω κακός ὁ εἰς Χριστός παροινία ὁ ἔγκλημα . ἀποβάλλω δέ ὥσπερ ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος εὔκλεια ὁ περιστολή , καί πᾶς κόσμος πνευματικός , πολύς νοσέω ὁ ἄχαρις , καί γυμνός μέν ἅπας διατελέω δόξα . ὅτι2 δέ καί αὐτός αὐτός ἀποφοιτάω ὁ Χριστός , ὑποφαίνω ὁ Μωσῆς , μακράν ὁ παρεμβολή μεθίστημι ὁ ἑαυτοῦ σκηνή καταλιμπάνω . Πῶς γάρ ὁ Χριστός ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀγέλη , ἤτοι ὁ παρεμβολή , καί ὁ ἐκεῖνος πλῆθος αποτρεχω τρόπος τις καί ἀποτάσσω χώρα , σκηνή ἀκατάσειστος ὁ ἐκ ἔθνος ἀναδείκνυμι . ἐκκλησία · εἄν καί ἴδιος αὐτός ἀποφαίνω , διά ὁ ὁ Ψάλλων φωνή ὧδε πού φημί · ὧδε κατοικέω , ὅτι αἱρετίζω αὐτός . δέω τοίνυν καί κόσμος καί δόξα ὁράω λοιπός ἀπαμφιέννυμι , ὁ οὐ ἔχω ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ ὁ δόξα κύριος , ὁ ὁ ἀγαπάω αὐτός , ὁ ἐκ πίστις καί ἀρετή περιτίθημι κόσμος · ὡς ἐπί οὗτος δή λίαν ἥδομαι εἶπον · ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος . ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος , καί χιτών Εὐφρόσυνος . ὡς νυμφίος περιτίθημι ἐγώ μίτρα , καί ὡς νύμφη κατακοσμέω ἐγώ κόσμος . ἐκπρεπής γάρ δή λίαν ὁ κάλλος , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐν Χριστός ὁ νοητός · διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .