cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Ex.1.3
Οἱ μακάριοι προφῆται περὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς οὐ μετρίως πεφροντικότες , ἅτε δὴ πνευματοφόροι καὶ ἀκριβῆ τῶν πραγμάτων ποιούμενοι τὴν κατάσκεψιν , συλλήπτορα καὶ ἐπαρωγὸν ἀναδείκνυσθαι παρεκάλουν τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , αὐτῷ δὲ καὶ μόνῳ τὸ ἀνασώσειν δύνασθαι τοὺς εἰς λῆξιν ἥκοντας κακῶν ἀναθέντες ὡς Θεῷ . Γεγόνασι μὲν γὰρ τῶν ἀρίστων εἰσηγηταὶ , καὶ τὴν τῆς σωτηρίας παραδεικνύντες ὀδὸν σοφοί τε καὶ ἀγχίνοοι . Καὶ τί γὰρ οὐχὶ λαχόντες τῶν ἐπαινουμένων , εἰκότως κατεθαυμάζοντο ; Ἀλλ’ ἦσαν οὐχ οἷοί τε καθ’ ἡμῶν τυραννίδος ἀποσοβῆσαι τὸν Σατανᾶν , οὔτε μὴν τὰ βέβηλα τῶν δαιμονίων ἐλάσαι στίφη , οἳ τοὺς ἀθλίους ἡμᾶς πολυτρόπως κατεληΐζοντο , μονονουχὶ καὶ ἐν τάξει τῶν δορυκτήτων ποιούμενοι , καὶ ζυγῷ δουλείας καταφορτίζοντες τὰ αὐτοῖς δοκοῦντα φρονεῖν τε καὶ δρᾷν ἀνοσίως ἠνάγκαζον · δασμολόγοι δὲ ὥσπερ δεινοί τε καὶ ἄτεγκτοι προσάγειν ἐκέλευον τὰ τῆς λατρείας αὐτοῖς , καὶ ὡς ἐπὶ ὀφλήματος τάξει , τὸ καταμιαίνεσθαι δεῖν τοῖς περὶ γῆν σπουδάσμασι , καὶ διὰ τοῦτο μόνα φρονεῖν ἑλέσθαι τὰ σαρκικά . Ἧν οὖν ἄρα τῆς ἀῤῥήτου φύσεως ἀποτέλεσμα λαμπρὸν , τὴν ἀλαζόνα καὶ βέβηλον τοῦ διαβόλου κατασεῖσαι πλεονεξίαν , καὶ δουλείας μὲν ἀπαλλάξαι τῆς οὕτω βλαβερωτάτης καὶ μυσαρωτάτης τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , ἀποφῆναι δὲ λοιπὸν τῆς ἀρετῆς ἐργάτας . Ὅτι δὲ τοῦτο οὕτω μέγα καὶ πολύευκτον ἀγαθὸν ὑπάρξειν ἔμελλε κατὰ καιροὺς τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , καθέντος ἑαυτὸν εἰς κένωσίν τε καὶ ἀνθρωπότητα τοῦ Μονογενοῦς , διὰ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων οὐδὲν ἧττον εἰσόμεθα . Ἔχει δὲ οὕτως · Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας τὰς πολλὰς ἐκείνας ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου , καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν ἔργων , καὶ ἐβόησαν , καὶ ἀνέβη ἡ φωνὴ αὐτῶν πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν ἔργων , καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τῶν στεναγμῶν αὐτῶν , καὶ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ πρὸς Ἀβραὰμ , καὶ Ἰσαὰκ , καὶ Ἰακώβ . Καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ , καὶ ἐγνώσθη αὐτοῖς . Κατεβιάζοντο μὲν γὰρ οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ τὸν τῆς ἀναγκαίου θητείας ἐπιῤῥιπτοῦντες ζυγὸν , καὶ πικροὺς αὐτοῖς καὶ ἀφιλοικτείρμονας ἐργοδιώκτας ἐπιστήσαντες , οἳ κατώδυνον αὐτῶν τὴν ζωὴν , καθὰ γέγραπται . Οἱ δὲ ταῖς ἄγαν πλεονεξίαις πεπιεσμένοι κλαίοντες καὶ κατοιμώζοντες τῆς ἄνωθεν ἡμερότητος ἀξιοῦσθαι , λοιπὸν ἐλιπάρουν οἱ τάλανες . Ἀλλ’ ἐπεσκέπτετο Θεὸς , καὶ εἰσεῖδε , φησὶ , τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ , καὶ ἐγνώσθη αὐτοῖς . Ὅτε τοίνυν ἐσμὲν ἐν ἀγνοίᾳ Θεοῦ , τότε καὶ τοῖς ἀδικοῦσιν ὑποκεισόμεθα , καὶ τοῖς τῆς ἁμαρτίας βορβόροις ἐνκυλινδούμεθα , πικροὺς καὶ ὠμοὺς τῶν τοιούτων ἔχοντες ἐπιστάτας , τοὺς ἀκαθάρτους δαίμονας . Ἕψεται δὲ καὶ πάντως τοῦ γνῶναι Θεὸν τῆς ἐλευθερίας ἡ χάρις . Ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν ἐπράττετο τυπικῶς · ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , καθὼς γέγραπται . Καὶ ἐφ’ ἑνὸς μὲν ἔθνους τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ ὁ τύπος . Διδάξει δ’ εὖ μάλα καὶ σαφῶς ὅτι τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασι καὶ τῷ διαβόλῳ σκοπὸς , συνωθεῖν ἐπείγεσθαι τοὺς ἐπὶ γῆς εἰκαίοις ἐνιδροῦν σπουδάσμασι , καὶ τὰ σαρκὸς ἔργα πληροῦν · ἴνα μὴ σχολαῖον ἔχοντες νοῦν καὶ ἀναμύοντα πρὸς τὰ ἄνω , τὸν τῶν ὅλων εἰδεῖεν Θεόν · οὕτω τε λοιπὸν καὶ εἰς τὸ αὐτῷ δοκοῦν ἐπευθύνοντο , καὶ τῆς ἐπ’ αὐτῷ δουλείας ἀπονεύουσι ζυγόν . Ἐπειδὴ δὲ ἔνεστι τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει τὸ φιλελεύθερον , οὐκ ἐπαινοῦμεν ἔσθ’ ὅτε τὰ πάθη · καταμυσαττόμεθα δὲ πολλάκις ἀνανήφοντες βραχὺ , καὶ τῶν τῆς σαρκὸς ἡδονῶν τὸ ἄχαρι , τὴν ἄνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ διψῶμεν ἐπικουρίαν , καὶ τῆς ἀβουλήτου δουλείας οὐ μετρίαν ποιούμεθα τὴν καταβοήν . Τοῦτο , οἶμαι , ἔστι τὸ καταστενάξαι πρὸς Θεὸν τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ . Ἐπειδὴ δέ ἐστιν ἀγαθὸς , ἀπέστειλεν ἡμῶν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν ἐξ οὐρανοῦ τὸν Υἱὸν , ὃς γέγονε καθ’ ἡμᾶς , τουτέστιν ἄνθρωπος . Καὶ τὸ χρῆμα ἡμῖν αἰνιγματωδῶς προανεφώνει πάλιν τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Ἔφη γὰρ οὕτως · Καὶ Μωσῆς ἧν ποιμαίνων τὰ πρόβατα Ἰοθὸρ τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ τοῦ ἱερέως Μαδιάμ · καὶ ἦγε τὰ πρόβατα εἰς τὴν ἔρημον , καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ Χορέβ . Καὶ ὤφθη αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἐν φλογὶ πυρὸς ἐκ τοῦ βάτου . Καὶ ὁρᾷ ὅτι ὁ βάτος κατακαίεται πυρὶ , ὁ δὲ βάτος οὐ κατεκαίετο . Εἶπε δὲ Μωσῆς · Παρελθὼν ὄψομαι τὸ ὅραμα τὸ μέγα τοῦτο , ὅτι οὐ κατακαίεται ὁ βάτος . Ὡς δὲ εἶδε Κύριος ὅτι προσάγει ἰδεῖν , ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ τοῦ βάτου λέγων · Μωσῆ , Μωσῆ . Ὁ δὲ εἶπε · Τί ἐστι ; Καὶ εἶπε · Μὴ ἐγγίσῃς ὧδε . Λῦσον τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου , ὁ γὰρ τόπος ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας , γῆ ἁγία ἐστί . Καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τοῦ πατρός σου , ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ , καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ , καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ . Ἀπέστρεψε δὲ Μωσῆς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ · εὐλαβεῖτο γὰρ καταβλέψαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . Νόμον μὲν γὰρ εἰς βοήθειαν ἔδωκεν ὁ Θεὸς , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν ( προαπέφηνε γὰρ οἰκονομικῶς Μωσέα παιδαγωγὸν ) , μονονουχὶ δὲ πρὸς ἀνάδειξιν τῶν τελειοτέρων ἐποιεῖτο τὴν σκιάν · πλὴν ὅτι κατὰ καιροὺς ἀναβλέψειν ἔμελλεν ἡ ἀλήθεια . Καὶ τέλος ἦν τῆς παιδαγωγίας , τὸ Χριστοῦ μυστήριον , ὅπερ διὰ τῆς ὀπτασίας εὖ μάλα κατεπαιδεύετο . Φυτὸν μὲν γὰρ ὁ βάτος ἐστὶ θαμνοειδές τε καὶ ἄκαρπον , καὶ ἀκάνθαις ὀλίγα παραχωροῦν . Πολλὴ δὲ αὐτὸν περιεχεῖτο φλόξ . Ἐν εἴδει γὰρ πυρὸς ἅγιος ἄγγελος ἐπλήρου τὸ χρῆμα · καὶ ἦρτο μὲν , ὑψοῦ δὲ λίαν ἡ φλὸξ , ἠδίκει δὲ ὅλως τὸν ἐν ᾧ πέφηνε βάτον , οὐδέν . Ἀνόσιον ἀληθῶς καὶ πέρα λόγου παντὸς τὸ δρώμενον ἦν . Πῦρ ἀκάνθαις συμβαῖνον καὶ ἡμεροτάτοις αὐτὴν περιθάλπον προσβολαῖς , μονονουχὶ τῆς ἐμφύτου δυνάμεως κατημεληκὸς , καὶ ῥᾴθυμον κομιδῇ τοῖς φθείρεσθαι δυναμένοις ἐνιζηκός . Τοιγάρτοι Μωσῆς ὁ θεσπέσιος κατατεθήπει τὴν ὄψιν . Τίς οὖν ὁ λόγος ; Πυρὶ τὴν θείαν παρεικάζει φύσιν τὸ ἰερὸν Γράμμα , διά τοι τὸ παναλκὲς , καὶ τὸ παντὸς δύνασθαι καταθλεῖν εὐκόλως , ξύλοις καὶ πόαις ταῖς ἐν ἀγρῷ τὸν ἀπὸ γῆς ἄνθρωπον . Τοιγάρτοι φησὶ , ποτὲ μέν · Ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον ἐστίν · ποτὲ δὲ αὖ · Ἄνθρωπος ὡσεὶ χόρτος · αἱ ἡμέραι αὐτοῦ , ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ , οὕτως ἐξανθήσει . Ἀλλ’ ὥσπερ ἐστὶν οὐ φορητὸν ἀκάνθαις τὸ πῦρ , οὕτω καὶ θεότης ἀνθρωπότητι . Πλὴν ἐν Χριστῷ συνέβη καὶ γέγονεν οἰστή . Κατῴκηκε γὰρ ἐν αὐτῷ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς , καθὰ καὶ ὁ σοφὸς μεμαρτύρηκε Παῦλος . Καὶ ὁ φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον , τουτέστι Θεὸς , τῷ ἐκ παρθένου ναῷ κατηυλίζετο , καθεὶς ἑαυτὸν εἰς ἀξιάγαστον ἡμερότητα , καὶ οἱονεὶ περιστέλλων τὴν ἄκρατον τῆς ἰδίας φύσεως προσβολὴν , ἵνα γένηται χώρητος , καθάπερ ἀμέλει καὶ ἀκάνθας τὸ πῦρ . Ὅτι δὲ τὸ φθείρεσθαι πεφυκὸς , τουτέστι , τὴν σάρκα φθορᾶς ἀπετέλει κρείττονα , διαδείξειεν ἂν αἰνιγματωδῶς τὸ ἐπὶ τῷ βάτῳ πῦρ ἀδιαλώβητον παντελῶς τηρῆσαν τὸ ξύλον . Ὅτι δὴ τὸν ἴδιον ἐζωποίει ναὸν , καὶ ἄφθαρτον ἀπετέλει καὶ θανάτου κρείττονα , ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ τις ; Ἐφείδετο τοίνυν τῆς ἀκάνθης τὸ πῦρ , καὶ οἰστὴ γέγονεν ἡ φλὸξ σμικρῷ καὶ ἀσθενεστάτῳ ξύλῳ . Κεχώρηκε γὰρ , ὡς ἔφην , θεότης ἀνθρωπότητι . Καὶ τοῦτο γέγονεν ἐν Χριστῷ τὸ μυστήριον . Κατῴκηκε δὲ καὶ ἐν ἡμῖν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , οὐ ποινὰς αἰτῶν , οὐ δίκας εἰσπραττόμενος , ἀλλὰ χρησταῖς καὶ ἡμεροτάταις περιαστράπτων προσβολαῖς . Ὡς γὰρ αὐτός πού φησιν , Οὐκ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν εἰς τὸν κόσμον , ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ . Οὐ κατεκαίετο τοίνυν ὁ βάτος περιεχομένης αὐτῷ τῆς φλογός . Οὐ γὰρ ἐξῃτήμεθα δίκας τῶν ἡμαρτημένων , καθάπερ ἔφην ἀρτίως · περιλάμπει δὲ μᾶλλον ἡμᾶς ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ ἔστιν ἐν ἡμῖν δι’ αὐτοῦ , καὶ ἐν αὐτῷ κράξομεν , Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . Κατατεθηπὼς δὲ τὴν ὄψιν ὁ μακάριος Μωσῆς , προσετίθει λοιπὸν ἐκεῖνο , λέγων · Παρελθὼν ὄψομαι τὸ ὄραμα τοῦτο τὸ μέγα , τί ὅτι οὐ κατακαίεται ὁ βάτος . Ἀλλ’ εἴργει λέγων εὐθὺς ὁ μακάριος ἄγγελος ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ · Μὴ ἐγγίσῃς ὦδε · λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου . Ὁ γὰρ τόπος ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας , γῆ ἁγία ἐστί . Τὴν ἕρημον τὴν ἄνυδρον , τὴν ἀκανθοτόκον , ἐν ᾗ καὶ ὁ βάτος , γῆν ἁγίαν ἀποκαλεῖ . Χῶρος δὲ ἅπα , ἅγιος ἐν ᾧπερ ἂν εἴη Χριστός . Εὖ δὲ δὴ λίαν καὶ ἐν ἐρήμῳ φαίνεται , τύπον ἐπεχούσῃ τῆς ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίας , πρὸς ἢν καὶ ὁ λόγος φησὶν ἱερός · Εὐφράνθητι , ἔρημος διψῶσα · ἀγαλλιάσθω ἔρημος , καὶ ἀνθείτω ὡς κρίνον . Ὑπισχνεῖτο δέ που καὶ ὁ Θεὸς , ποιήσειν τὴν ἔρημον εἰς ἔλη , καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖς . Πεπλεόνακε γὰρ ἐφ’ ἡμᾶς τοὺς ἐξ ἐθνῶν κεκλημένους τοῦ Σωτῆρος ἡ χάρις , καὶ ποταμὸς οἷά τις τοῖς ἄνωθεν ἐπικλύζων νάμασι καταμεθύσκει πλουσίως . Τοῦτό τοι καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν Δαβίδ · Ἔθετο ποταμοὺς εἰς ἔρημον , καὶ γῆν καρποφόρον εἰς ἅλμην ἀπὸ κακίας τῶν ἐνοικούντων ἐν αὐτῇ . Ἐν ἐρήμῳ τοίνυν ὁ βάτος , καὶ ἁγία λοιπὸν ἡ τοῦτον ἔχουσα γῆ , καὶ ἱερὰ τῷ Θεῷ . Καὶ προσιὼν ὁ Μωσῆς ἀνακόπτεται , καὶ τοῦ ποδὸς ἀναλύειν προστάττεται τὸ ὑπόδημα . Νεκρότητος δὲ καὶ φθορᾶς τὸ χρῆμα σημεῖον , εἴπερ ἐστὶ πᾶν ὑπόδημα ζώου λείψανον τεθνειῶτος ἤδη καὶ κατεφθαρμένου . Ἀπρόσιτος οὖν ὁ Χριστὸς τοῖς ἐν νόμῳ , καὶ τῇ παιδαγωγικῇ λατρείᾳ . Προαπονίζεσθαι γὰρ ἀνάγκη τὸν μολυσμὸν , καὶ τὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας προαποτρίβεσθαι ῥῦπον . Καὶ ἔστιν ἀμήχανον , αἷμα ταύρων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίαν . Δικαιοῦται γὰρ οὐδεὶς ἐν νόμῳ . Κατηργημένης δὲ οὔπω τῆς ἁμαρτίας , ἰσχύειν ἀνάγκη τὴν φθορὰν , καὶ κατακρατεῖν τῶν μεμολυσμένων ἔτι τὸν θάνατον . Δεῖ δὴ οὖν ἄρα τοὺς ἰδεῖν ἐθέλοντας τὸ Χριστοῦ μυστήριον , τὴν ἐν τύποις καὶ σκιαῖς προαποθέσθαι λατρείαν , τὴν μήτε φθορᾶς , μήτε ἁμαρτίας κρείττονα . Συνήσει γὰρ τότε , καὶ εἰς τὴν ἁγίαν εἰσβήσεται γῆν , τουτέστι , τὴν Ἐκκλησίαν . Ὅτι γὰρ οἱ τῆς κατὰ νόμον λατρείας οὐκ ἐξιστάμενοι κεκράτηνται τῇ φθορᾷ , σαφηνιεῖ λέγων αὐτὸς ὁ Χριστός · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς . Τοῦτο δὲ ἦν τὸ μυστήριον , οὐ παρὰ τοῖς ἐν νόμῳ ποθὲν , ἀλλὰ παρὰ τοῖς τὴν πίστιν ἐκδεδεγμένοις , καὶ ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένοις , καὶ τὴν ἀμείνω τῆς νομικῆς καταπλουτοῦσι παίδευσιν , φημὶ δὲ τὴν εὐαγγελικήν . Ὑπὸ φθορὰν οὖν ἄρα καὶ οἶον ἐν νόμῳ τὴν τοῦ θανάτου μητέρα , φημὶ δὴ τὴν ἁμαρτίαν , οὔπω διὰ πίστεως ἀποφορτισάμενοι , καὶ μακρὰν οἱ τοιοίδε Χριστοῦ . Εἰ δὲ βουληθεῖεν ἀπολύσασθαι τὸ ὑπόδημα , τουτέστι , τὴν φθορὰν , τὴν δικαιοῦν οὐκ ἰσχύουσαν , καὶ τὴν ζωοποιὸν ἀληθῶς προσιέμενοι χάριν , ἐγγιοῦσι τότε τῷ δικαιοῦντι τὸν ἀσεβῆ , τουτέστι Χριστῷ , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , σὺν ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ μακάριος προφήτης περί ὁ κατά ἐγώ οὖον μέτριος φροντίζω , ἅτε δή πνευματοφόρος καί ἀκριβής ὁ πρᾶγμα ποιέω ὁ κατάσκεψις , συλλήπτωρ καί ἐπαρωγός ἀναδείκνυμι παρακαλέω ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ ὁ Θεός Λόγος , αὐτός δέ καί μόνος ὁ ἀνασῴζω δύναμαι ὁ εἰς λῆξις ἥκω κακός ἀνατίθημι ὡς Θεός . γίγνομαι μέν γάρ ὁ Ἀρίστων εἰσηγητής , καί ὁ ὁ σωτηρία παραδείκνυμι ὁδός σοφός τε καί ἀγχίνοος . καί τίς γάρ οὐ λαγχάνω ὁ ἐπαινέω , εἰκότως καταθαυμάζω ; ἀλλά εἰμί οὐ οἷος τε κατά ἐγώ τυραννίς ἀποσοβέω ὁ Σατανᾶς , οὔτε μήv ὁ βέβηλος ὁ δαιμόνιος ἐλαύνω στῖφος , ἕ ὁ ἄθλιος ἐγώ πολύτροπος καταληΐζομαι , μονονού καί ἐν τάξις ὁ δορύκτατος ποιέω , καί ζυγόν δουλεία καταφορτίζω ὁ αὐτός δοκέω φρονέω τε καί δράω ἀνόσιος ἀναγκάζω · δασμολόγος δέ ὥσπερ δεινός τε καί ἄτεγκτος προσάγω κελεύω ὁ ὁ λατρεία αὐτός , καί ὡς ἐπί ὄφλημα τάξις , ὁ καταμιαίνω δήω ὁ περί γῆ σπούδασμα , καί διά οὗτος μόνος φρονέω αἱρέω ὁ σαρκικός . ἧμαι οὖν ἄρα ὁ ἄρρητος φύσις ἀποτέλεσμα λαμπρός , ὁ ἀλαζών καί βέβηλος ὁ διάβολος κατασείω πλεονεξία , καί δουλεία μέν ἀπαλλάσσω ὁ οὗτος βλαβερός καί μυσαρός ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἀποφαίνω δέ λοιπός ὁ ἀρετή ἐργάτης . ὅτι2 δέ οὗτος οὗτος μέγας καί πολύευκτος ἀγαθός ὑπάρχω μέλλω κατά καιρός ὁ ἐπί ὁ γῆ , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις τε καί ἀνθρωπότης ὁ Μονογενώ , διά ὁ ἱερός Γράμμα οὐδείς κακός εἶμι . ἔχις δέ οὕτως · μετά δέ ὁ ἡμέρα ὁ πολύς ἐκεῖνος τελευτάω ὁ βασιλεύς Αἴγυπτος , καί καταστενάζω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἀπό ὁ ἔργον , καί βοάω , καί ἀναβαίνω ὁ φωνή αὐτός πρός ὁ θεός ἀπό ὁ ἔργον , καί εἰσακούω ὁ θεός ὁ στεναγμός αὐτός , καί μιμνήσκω ὁ θεός ὁ διαθήκη αὐτός πρός Ἀβραάμ , καί Ἰσαάκ , καί Ἰακώβ . καί ἐφοράω ὁ θεός ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί γιγνώσκω αὐτός . καταβιάζομαι μέν γάρ ὁ Αἰγύπτιος ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ ἀναγκαῖος θητεία ἐπιλέγω ζυγόν , καί πικρός αὐτός καί αφιλοικτειρμοναω ἐργοδιώκτης ἐφίστημι , ἕ κατώδυνος αὐτός ὁ ζωή , καθά γράφω . ὁ δέ ὁ ἄγαν πλεονεξία πιέζω καλέω καί κατοιμώζω ὁ ἄνωθεν ἡμερότης ἀξιόω , λοιπός λιπαρέω ὁ τάλας . ἀλλά ἐπισκέπτομαι θεός , καί εἰσοράω , φημί , ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί γιγνώσκω αὐτός . ὅτε τοίνυν εἰμί ἐν ἄγνοια Θεός , τότε καί ὁ ἀδικέω ὑπόκειμαι , καί ὁ ὁ ἁμαρτία βόρβορος ἐγκυλίνδω , πικρός καί ὠμός ὁ τοιοῦτος ἔχω ἐπιστάτης , ὁ ἀκάθαρτος δαίμων . ἕπω δέ καί πάντως ὁ γιγνώσκω θεός ὁ ἐλευθερία ὁ χάρις . ἀλλά ἐκεῖνος μέν πράσσω τυπικός · γράφω δέ πρός νουθεσία ἐγώ , καθώς γράφω . καί ἐπί εἷς μέν ἔθνος ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ ὁ τύπος . διδάσκω δέ εὕω μάλα καί σαφῶς ὅτι ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα καί ὁ διάβολος σκοπός , συνωθέω ἐπείγω ὁ ἐπί γῆ εἰκαῖος ἐνιδρόω σπούδασμα , καί ὁ σάρξ ἔργον πληρόω · ἵνα μή σχολαῖος ἔχω νόος καί ἀναμύω πρός ὁ ἄνω , ὁ ὁ ὅλος οἶδα Θεός · οὗτος τε λοιπός καί εἰς ὁ αὐτός δοκέω ἐπευθύνω , καί ὁ ἐπί αὐτός δουλεία ἀπονεύω ζυγόν . ἐπεί δέ ἔνειμι ὁ ἀνθρώπειος φύσις ὁ φιλελεύθερος , οὐ ἐπαινέω ἔστω ὅτε ὁ πάθος · καταμύω δέ πολλάκις ἀνανήφω βραχύς , καί ὁ ὁ σάρξ ἡδονή ὁ ἄχαρις , ὁ ἄνωθεν καί παρά Θεός διψάω ἐπικουρία , καί ὁ ἀβούλητος δουλεία οὖον μέτριος ποιέω ὁ καταβοή . οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ καταστενάζω πρός θεός ὁ υἱός Ἰσραήλ . ἐπεί δέ εἰμί ἀγαθός , ἀποστέλλω ἐγώ Σωτήρ καί Λυτρωτής ἐκ οὐρανός ὁ υἱός , ὅς γίγνομαι κατά ἐγώ , τουτέστιν ἄνθρωπος . καί ὁ χρῆμα ἐγώ αἰνιγματωδῶς προαναφωνέω πάλιν ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . φημί γάρ οὕτως · καί Μωσῆς ἧμαι ποιμαίνω ὁ πρόβατον Ἰοθόρ ὁ πενθερός αὐτός ὁ ἱερεύς Μαδιάμ · καί ἄγω ὁ πρόβατον εἰς ὁ ἐρῆμος , καί ἔρχομαι εἰς ὁ ὄρος ὁ Θεός Χορέβα . καί ὁράω αὐτός ἄγγελος κύριος ἐν φλόξ πυρός ἐκ ὁ βάτος . καί ὁράω ὅτι ὁ βάτος κατακαίω πῦρ , ὁ δέ βάτος οὖον κατακαίω . εἶπον δέ Μωσῆς · παρέρχομαι ὁράω ὁ ὅραμα ὁ μέγας οὗτος , ὅτι οὖον κατακαίω ὁ βάτος . ὡς δέ ὁράω Κύριος ὅτι προσάγω ὁράω , καλέω αὐτός ὁ Κύριος ἐκ ὁ βάτος λέγω · Μωσῆς , Μωσῆς . ὁ δέ εἶπον · τις εἰμί ; καί εἶπον · μή ἐγγίζω ὧδε . Λῦσος ὁ ὑπόδημα ἐκ ὁ πούς σύ , ὁ γάρ τόπος ἐν ὅς σύ ἵστημι , γῆ ἅγιος εἰμί . καί εἶπον αὐτός · ἐγώ εἰμί ὁ θεός ὁ πατήρ σύ , ὁ θεός Ἀβραάμ , καί ὁ θεός Ἰσαάκ , καί ὁ θεός Ἰακώβ . ἀποστρέφω δέ Μωσῆς ὁ πρόσωπον αὐτός · εὐλαβέομαι γάρ καταβλέπω ἐνώπιος ὁ Θεός . Νόμος μέν γάρ εἰς βοήθεια δίδωμι ὁ θεός , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή ( προαποφαίνω γάρ οἰκονομικός Μωσῆς παιδαγωγός ) , μονονού δέ πρός ἀνάδειξις ὁ τέλειος ποιέω ὁ σκιά · πλήν ὅτι κατά καιρός ἀναβλέπω μέλλω ὁ ἀλήθεια . καί τέλος εἰμί ὁ παιδαγωγία , ὁ Χριστός μυστήριον , ὅσπερ διά ὁ ὀπτασία εὕω μάλα καταπαιδεύω . φυτόν μέν γάρ ὁ βάτος εἰμί θαμνοειδής τε καί ἄκαρπος , καί ἄκανθα ὀλίγος παραχωρώ . Πολύς δέ αὐτός περιχέω φλόξ . ἐν εἶδος γάρ πυρός ἅγιος ἄγγελος πληρόω ὁ χρῆμα · καί αἴρω μέν , ὑψόω δέ λίαν ὁ φλόξ , ἀδικέω δέ ὅλως ὁ ἐν ὅς φαίνω βαίνω , οὐδείς . ἀνόσιος ἀληθής καί πέρα λόγος πᾶς ὁ δράω εἰμί . πῦρ ἄκανθα συμβαίνω καί ἥμερος αὐτός περιθάλπω προσβολή , μονονού ὁ ἔμφυτος δύναμις καταμελέω , καί ῥᾴθυμος κομιδή ὁ φθείρω δύναμαι ἐνίζω . τοιγάρ Μωσῆς ὁ θεσπέσιος κατατίθημι ὁ ὄψις . Τῖς οὖν ὁ λόγος ; πῦρ ὁ θεῖος παρεικάζω φύσις ὁ ἱερός Γράμμα , διά ὅς ὁ παναλκής , καί ὁ πᾶς δύναμαι καταθλέω εὐκόλως , ξύλον καί πόα ὁ ἐν ἀγρός ὁ ἀπό γῆ ἄνθρωπος . τοιγάρ φημί , ποτέ μέν · ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω εἰμί · ποτέ δέ αὖος · Ἄνθρωπος ὡσεί χόρτος · ὁ ἡμέρα αὐτός , ὡσεί ἄνθος ὁ ἀγρός , οὕτως ἐξάνθησις . ἀλλά ὥσπερ εἰμί οὖον φορητός ἄκανθα ὁ πῦρ , οὗτος καί θεότης ἀνθρωπότης . πλήν ἐν Χριστός συμβαίνω καί γίγνομαι οἰστός . κατοικέω γάρ ἐν αὐτός πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης σωματικός , καθά καί ὁ σοφός μαρτυρέω Παῦλος . καί ὁ φάος οἰκέω ἀπρόσιτος , τουτέστι θεός , ὁ ἐκ παρθένος ναός καταυλίζομαι , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ἀξιάγαστος ἡμερότης , καί οἱονεί περιστέλλω ὁ ἄκρατος ὁ ἴδιος φύσις προσβολή , ἵνα γίγνομαι χωρητός , καθάπερ ἀμελέω καί ἄκανθα ὁ πῦρ . ὅτι2 δέ ὁ φθείρω φύω , τουτέστι , ὁ σάρξ φθορά ἀποτελέω ἀγαθός , διαδείκνυμι εἄν αἰνιγματωδῶς ὁ ἐπί ὁ βάτος πῦρ ἀδιαλώβητον παντελῶς τηρέω ὁ ξύλον . ὅτι2 δή ὁ ἴδιος ζῳοποιέω ναός , καί ἄφθαρτος ἀποτελέω καί θάνατος ἀγαθός , ζωή κατά φύσις ὑπάρχω ὁ ἐκ Θεός Λόγος , πῶς εἄν ἐνδοιάζω τις ; φείδομαι τοίνυν ὁ ἄκανθα ὁ πῦρ , καί οἰστός γίγνομαι ὁ φλόξ μικρός καί ἀσθενής ξύλον . χωρέω γάρ , ὡς φημί , θεότης ἀνθρωπότης . καί οὗτος γίγνομαι ἐν Χριστός ὁ μυστήριον . κατοικέω δέ καί ἐν ἐγώ ὁ ὁ Θεός Λόγος , οὖον ποινή αἰτέω , οὖον δίκη εἰσπράσσω , ἀλλά χρηστός καί ἥμερος περιαστράπτω προσβολή . ὡς γάρ αὐτός πού φημί , οὐ ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός εἰς ὁ κόσμος , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος διά αὐτός . οὖον κατακαίω τοίνυν ὁ βάτος περιέχω αὐτός ὁ φλόξ . οὖον γάρ ἐξαιτέω δίκη ὁ ἁμαρτάνω , καθάπερ φημί ἄρτιος · περιλάμπω δέ μᾶλλον ἐγώ ὁ Χριστός διά ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί εἰμί ἐν ἐγώ διά αὐτός , καί ἐν αὐτός κράζω , Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . Κατατίθημι δέ ὁ ὄψις ὁ μακάριος Μωσῆς , προστίθημι λοιπός ἐκεῖνος , λέγω · παρέρχομαι ὁράω ὁ ὅραμα οὗτος ὁ μέγας , τίς ὅτι οὖον κατακαίω ὁ βάτος . ἀλλά εἴργω λέγω εὐθύς ὁ μακάριος ἄγγελος ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός · μή ἐγγίζω ὧδε · λύω ὁ ὑπόδημα ἐκ ὁ πούς σύ . ὁ γάρ τόπος ἐν ὅς σύ ἵστημι , γῆ ἅγιος εἰμί . ὁ ἐρῆμος ὁ ἄνυδρος , ὁ ἀκανθοτόκος , ἐν ὅς καί ὁ βάτος , γῆ ἅγιος ἀποκαλέω . Χῶρος δέ ἔπος , ἅγιος ἐν ὅσπερ εἄν εἰμί Χριστός . εὕω δέ δή λίαν καί ἐν ἐρῆμος φαίνω , τύπος ἐπέχω ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , πρός εἄν καί ὁ λόγος φημί ἱερός · εὐφραίνω , ἐρῆμος διψάω · ἀγαλλιάω ἐρῆμος , καί ἀνθέω ὡς κρίνον . ὑπισχνέομαι δέ ποῦ καί ὁ θεός , ποιέω ὁ ἐρῆμος εἰς Ἐλέα , καί ὁ διψάω γῆ ἐν ὑδραγωγός . πλεονάζω γάρ ἐπί ἐγώ ὁ ἐκ ἔθνος καλέω ὁ Σωτήρ ὁ χάρις , καί ποταμός οἷος τις ὁ ἄνωθεν ἐπικλύζω νᾶμα καταμεθύσκω πλούσιος . οὗτος ὅς καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ Δαβίδ · τίθημι ποταμός εἰς ἐρῆμος , καί γῆ καρποφόρος εἰς ἅλμη ἀπό κακία ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός . ἐν ἐρῆμος τοίνυν ὁ βάτος , καί ἅγιος λοιπός ὁ οὗτος ἔχω γῆ , καί ἱερόv ὁ Θεός . καί προσέρχομαι ὁ Μωσῆς ἀνακόπτω , καί ὁ πούς ἀναλύω προστάσσω ὁ ὑπόδημα . νεκρότης δέ καί φθορά ὁ χρῆμα σημεῖον , εἴπερ εἰμί πᾶς ὑπόδημα ζῷον λείψανον θνῄσκω ἤδη καί καταφθείρω . ἀπρόσιτος οὖν ὁ Χριστός ὁ ἐν νόμος , καί ὁ παιδαγωγικός λατρεία . Προαπονίζω γάρ ἀνάγκη ὁ μολυσμός , καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία προαποτρίβω ῥύπος . καί εἰμί ἀμήχανος , αἷμα ταῦρος ἀφαιρέω ἁμαρτία . Δικαιούτης γάρ οὐδείς ἐν νόμος . Κατηργημένης δέ οὔπω ὁ ἁμαρτία , ἰσχύω ἀνάγκη ὁ φθορά , καί κατακρατέω ὁ μολυσμένος ἔτι ὁ θάνατος . Δεύς δή οὖν ἄρα ὁ ὁράω ἐθέλω ὁ Χριστός μυστήριον , ὁ ἐν τύπος καί σκιά προαποτίθημι λατρεία , ὁ μήτε φθορά , μήτε ἁμαρτία ἀγαθός . συνίημι γάρ τότε , καί εἰς ὁ ἅγιος εἰσβαίνω γῆ , τουτέστι , ὁ ἐκκλησία . ὅτι2 γάρ ὁ ὁ κατά νόμος λατρεία οὐ ἐξίστημι κρατέω ὁ φθορά , σαφηνίζω λέγω αὐτός ὁ Χριστός · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . οὗτος δέ εἰμί ὁ μυστήριον , οὖον παρά ὁ ἐν νόμος ποθεν , ἀλλά παρά ὁ ὁ πίστις ἐκδέχομαι , καί ἐν Χριστός δικαιόω , καί ὁ ἀγαθός ὁ νομικός καταπλουτέω παίδευσις , φημί δέ ὁ εὐαγγελικός . ὑπό φθορά οὖν ἄρα καί οἶος ἐν νόμος ὁ ὁ θάνατος μήτηρ , φημί δή ὁ ἁμαρτία , οὔπω διά πίστις ἀποφορτίζω , καί μακράν ὁ τοιόσδε Χριστός . εἰμί δέ βούλομαι ἀπολύω ὁ ὑπόδημα , τουτέστι , ὁ φθορά , ὁ δικαιόω οὐ ἰσχύω , καί ὁ ζωοποιός ἀληθής προσίημι χάρις , ἐγγίζω τότε ὁ δικαιόω ὁ ἀσεβής , τουτέστι Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , σύν ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .