cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.1.3.1
α . Ὑπενήνεκται μὲν ἡ ἀνθρώπου φύσις , ὡς ἐν ἀρχῇ τοῦ γένους ἐν Ἀδὰμ , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , θανάτῳ καὶ ἁμαρτίᾳ · λελύτρωται δὲ οὐχ ἑτέρως , πλὴν ὅτι διὰ μόνου Χριστοῦ . Ὡς γὰρ ὁ αὐτοῦ γέγραφε μαθητὴς , Οὐκ ἔστιν ὄνομα ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις , ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς . Ἔδει γὰρ , ἔδει τὸν δι’ οὗ τὰ πάντα παρήχθη πρὸς ὕπαρξιν , ἀνακαινιστὴν γενέσθαι τῶν κατεφθαρμένων , καὶ τὴν ἐκ τῆς ἁμαρτίας ἐξελᾶσθαι πήρωσιν · καταργῆσαι δὲ τὸ λυποῦν , καὶ τὸ εὖ εἶναι πάλιν διανεῖμαι πλουσίως τοῖς δι’ αὐτοῦ γεγονόσι . Δυνάμεως γὰρ τῆς θεοπρεποῦς , καὶ μέντοι καὶ ἐξουσίας , δοίην ἂν ἔγωγε λαμπρὰν γενέσθαι κατόρθωσιν , καὶ τὸ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι δύνασθαι παρενεγκεῖν , καὶ τὰ τοῦ καλῶς τε καὶ ἀλωβήτως ἔχειν ἡμαρτηκότα μονονουχὶ παλινάγρετα πρὸς τὸ εὖ εἶναι καλεῖν . Δέδεικται μὲν οὖν ἐν Ἀδὰμ ὁ ἐπὶ τῷδε τύπος . Ἴδοι δ’ ἄν τις οὐδὲν ἧττον αὐτὸν καὶ ἐν τοῖς ἐξ αὐτοῦ γεγόνασι γραφόμενον . Ἀνακεφαλαιοῦται γὰρ ἐν Χριστῷ τά τε ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὁ Θεὸς καὶ πατήρ . Καὶ τὸ ἐφ’ ἃ μὴ προσῆκεν ὀλισθῆσαν , ἀναβιβάζεται πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , δι’ αὐτοῦ δὴ καὶ μόνου τῶν μεταξὺ παρεισβεβληκότων , οἰχομένων ἤδη πρὸς τὸ μηδὲν , καὶ εἰς καινότητα κτίσεως ἀναστοιχειουμένων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . Καινὴ γὰρ κτίσις ἐν αὐτῷ , καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἄθρει δὴ οὖν , ἄθρει καὶ ἐν Ἄβελ τε καὶ Κάϊν , τὸ Χριστοῦ μυστήριον , δι’ οὗ καὶ σεσώσμεθα . Γέγραπται τοίνυν ἐν τῇ Γενέσει · Ἀδὰμ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν , καὶ εἶπεν · Ἐκτησάμην ἅνθρωπον διὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ προσέθετο τεκεῖν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν Ἄβελ . Καὶ ἐγένετο Ἄβελ ποιμὴν προβάτων . Κάϊν δὲ ἦν ἐργαζόμενος τὴν γῆν . Καὶ ἐγένετο μεθ’ ἡμέρας , ἤνεγκε Κάϊν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τῷ Κυρίῳ , καὶ Ἄβελ ἤνεγκε καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ , καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν . Καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς ἐπὶ Ἄβελ , καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχε . Καὶ ἐλύπησε τὸν Κάϊν λίαν , καὶ συνέπεσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ . Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Κάϊν · Ἱνατί περίλυπος ἐγένου , καὶ ἱνατί συνέπεσε τὸ πρόσωπόν σου ; Οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς , ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς , ἥμαρτες ; ἡσύχασον , πρὸς σὲ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτοῦ , καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ . Καὶ μετ’ ὀλίγα · Καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς Ἄβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ · Διέλθωμεν δὴ εἰς τὸ πεδίον . Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ , καὶ ἀνέστη Κάϊν ἐπὶ Ἄβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν . Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν · Ποῦ ἔστιν Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; Ὁ δὲ εἶπεν · Οὐ γινώσκω · μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μού εἰμι ἐγώ ; Καὶ εἶπεν ὁ Θεός · Τί ἐποίησας ; Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς . Καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἐπὶ τῆς γῆς , ἣ ἔχανε τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου . Ὅτι ἐργᾷ τὴν γῆν , καὶ οὐ προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι · στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς . Καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς Κύριον · Μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναί με . Καὶ εἰ ἐκβαλεῖς με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι , καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ἔσται , πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με . Καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός · Οὐχ οὕτως · πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν , ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει . Καὶ ἔθετο Κύριος ὁ Θεὸς σημεῖον τῷ Κάϊν , τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν . Ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ .
Lemmas: ὅς . ὑποφέρω μέν ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὡς ἐν ἀρχή ὁ γένος ἐν Ἀδάμ , καθάπερ φημί ἄρτιος , θάνατος καί ἁμαρτία · λυτρόω δέ οὐ ἑτέρως , πλήν ὅτι διά μόνος Χριστός . ὡς γάρ ὁ αὐτός γράφω μαθητής , οὐ εἰμί ὄνομα ἕτερος ὑπό ὁ οὐρανός ὁ δίδωμι ἐν ἄνθρωπος , ἐν ὅς δεῖ σῴζω ἐγώ . δέω γάρ , ἐσθίω ὁ διά ὅς ὁ πᾶς παράγω πρός ὕπαρξις , ἀνακαινιστής γίγνομαι ὁ καταφθείρω , καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία ἐξελαύνω πήρωσις · καταργέω δέ ὁ λυπέω , καί ὁ εὕω εἰμί πάλιν διανέμω πλούσιος ὁ διά αὐτός γίγνομαι . Δύναμις γάρ ὁ θεοπρεπής , καί μέντοι καί ἐξουσία , δήω εἄν ἔγωγε λαμπρός γίγνομαι κατόρθωσις , καί ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί δύναμαι παραφέρω , καί ὁ ὁ καλῶς τε καί ἀλώβητος ἔχω ἁμαρτάνω μονονού παλινάγρετος πρός ὁ εὕω εἰμί καλέω . δείκνυμι μέν οὖν ἐν Ἀδάμ ὁ ἐπί ὅδε τύπος . εἶδον δέ ἄν τις οὐδείς κακός αὐτός καί ἐν ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι γράφω . ἀνακεφαλαιόω γάρ ἐν Χριστός ὁ τε ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ θεός καί πατήρ . καί ὁ ἐπί ὁ μή προσήκω ὀλισθάνω , ἀναβιβάζω πρός ὁ ἐν ἀρχή , διά αὐτός δή καί μόνος ὁ μεταξύ παρεισβάλλω , οἴχομαι ἤδη πρός ὁ μηδείς , καί εἰς καινότης κτίσις ἀναστοιχειόω ὁ ἐπί ὁ γῆ . καινός γάρ κτίσις ἐν αὐτός , καί ἀληθής ὁ λόγος . ἀθρέω δή οὖν , ἀθρέω καί ἐν Ἄβελ τε καί Κάϊν , ὁ Χριστός μυστήριον , διά ὅς καί σῴζω . γράφω τοίνυν ἐν ὁ Γένεσις · Ἀδάμ δέ γιγνώσκω Εὔα ὁ γυνή αὐτός , καί συλλαμβάνω τίκτω ὁ Κάϊν , καί εἶπον · Ἐκτησάμης ἄνθρωπος διά ὁ Θεός , καί προστίθημι τίκτω ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ Ἄβελ . καί γίγνομαι Ἄβελ ποιμήν πρόβατον . Κάϊν δέ εἰμί ἐργάζομαι ὁ γῆ . καί γίγνομαι μετά ἡμέρα , φέρω Κάϊν ἀπό ὁ καρπός ὁ γῆ θυσία ὁ κύριος , καί Ἄβελ φέρω καί αὐτός ἀπό ὁ πρωτοτόκος ὁ πρόβατον αὐτός , καί ἀπό ὁ στέαρ αὐτός . καί ἐφοράω ὁ θεός ἐπί Ἄβελ , καί ἐπί ὁ δῶρον αὐτός ἐπί δέ Κάϊν καί ἐπί ὁ θυσία αὐτός οὖον προσέχω . καί λυπέω ὁ Κάϊν λίαν , καί συμπίπτω ὁ πρόσωπον αὐτός . καί εἶπον Κύριος ὁ θεός ὁ Κάϊν · ἱνατί περίλυπος γίγνομαι , καί ἱνατί συμπίπτω ὁ πρόσωπον σύ ; οὐ ἐάν ὀρθῶς προσφέρω , ὀρθῶς δέ μή διαιρέω , ἁμαρτάνω ; ἡσυχάζω , πρός σύ ὁ ἐπιστροφή αὐτός , καί σύ ἄρχω αὐτός . καί μετά ὀλίγος · καί εἶπον Κάϊν πρός Ἄβελ ὁ ἀδελφός αὐτός · διέρχομαι δή εἰς ὁ πεδίον . καί γίγνομαι ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ πεδίον , καί ἀνίστημι Κάϊν ἐπί Ἄβελ ὁ ἀδελφός αὐτός , καί ἀποκτείνω αὐτός . καί εἶπον Κύριος ὁ θεός πρός Κάϊν · πός εἰμί Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; ὁ δέ εἶπον · οὖον γιγνώσκω · μή φύλαξ ὁ ἀδελφός ἐγώ εἰμί ἐγώ ; καί εἶπον ὁ Θεός · τις ποιέω ; φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ ἐκ ὁ γῆ . καί νῦν ἐπικατάρατος σύ ἐπί ὁ γῆ , ὅς χάσκω ὁ στόμα αὐτός δέχομαι ὁ αἷμα ὁ ἀδελφός σύ ἐκ ὁ χείρ σύ . ὅτι2 ἐργᾷ ὁ γῆ , καί οὖον προστίθημι ὁ ἰσχύς αὐτός δίδωμι σύ · στένω καί τρέμω εἰμί ἐπί ὁ γῆ . καί εἶπον Κάϊν πρός κύριος · μείζων ὁ αἰτία ἐγώ ὁ ἀφίημι ἐγώ . καί εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ σήμερον ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω , καί εἰμί στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ , καί εἰμί , πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ . καί εἶπον αὐτός Κύριος ὁ Θεός · οὐχ οὕτως · πᾶς ὁ ἀποκτείνω Κάϊν , ἑπτά ἐκδικέω παραλύω . καί τίθημι Κύριος ὁ θεός σημεῖον ὁ Κάϊν , ὁ μή ἀναιρέω αὐτός πᾶς ὁ εὑρίσκω αὐτός . ἐξέρχομαι δέ Κάϊν ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός .