cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.7.11
Υἱὸς ηὐξημένος Ἰωσήφ · υἱὸς ηὐξημένος , ζηλωτὴς υἱός μου νεώτατος , πρός με ἀνάστρεψον . Εἰς ὃν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν , καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων , καὶ συνετρίβη μετὰ κράτους τὰ τόξα αὐτῶν , καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρῶν αὐτῶν διὰ χεῖρα δυνάστου Ἰακώβ . Ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσας Ἰσραὴλ παρὰ Θεοῦ τοῦ πατρός σου · καὶ ἐβοήθησέ σοι ὁ Θεὸς ὁ ἐμὸς , καὶ εὐλογησέ σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν , καὶ εὐλογίαν γῆς ἐχούσης πάντα , ἕνεκεν εὐλογίας μαστῶν καὶ μήτρας , εὐλογίας πατρός σου καὶ μητρός σου . Ὑπερίσχυσας ἐπ’ εὐλογίαις ὀρέων μονίμων , καὶ ἐπ’ εὐλογίαις θινῶν αἰωνίων , αἳ ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν Ἰωσὴφ , καὶ ἐπὶ κορυφῆς , ὧν ἡγήσατο , ἀδελφῶν . Ἐπ’ αὐτὸν ἡμῖν πάλιν τὸν Ἐμμανουὴλ ὁ τῆς προφητείας διέρπει λόγος . Εἴη δ’ ἂν , οἶμαί που , τὸ δηλούμενον ἐξ αὐτῆς ἕτερον οὐδὲν ἢ ὅπερ ἔφην ἀρτίως , τὸ , Ἐπιδιδοὺς τῷ γεννήματι κάλλος . Τὸ γὰρ ηὐξῆσθαι λέγειν αὐτὸν , τὴν εἰς τὸ ἀπ’ ἀρχῆς ἐπίδοσιν , καὶ ἐπιδρομὴν τῆς ἐνούσης αὐτῷ εὐκλείας φυσικῶς , διασημαίνει πάντως , κατά γε τὸ ὀρθῶς ἔχειν ὑπειλημμένον . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , Θεὸς ὑπάρχων καὶ ἐκ Θεοῦ , κεκένωκεν ἑαυτὸν , κατὰ τὰς Γραφὰς , καθεὶς ἐθελοντὴς εἰς ὅπερ οὐκ ἦν , καὶ τὴν ἀδοξοτάτην ταύτην σάρκα ἠμπέσχετο , καὶ ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ πέφηνε , γεγονὼς ὑπήκοος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ μέχρι θανάτου · ταύτῃτοι λοιπὸν ὑπερυψοῦσθαι λέγεται , καὶ ὡς οὐκ ἔχων διὰ τὸ ἀνθρώπινον μονονουχὶ , καὶ ἐν χάριτος μοίρᾳ , λαβεῖν τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Ἀλλ’ ἦν τὸ χρῆμα κατὰ τὸ ἀληθὲς , οὐ δόσις ὡς ἐν ἀρχῇ τῶν οὐκ ἐνόντων αὐτῷ φυσικῶς · πολλοῦ γε καὶ δεῖ . Νοοῖτο δ’ ἂν μᾶλλον ἀναφοίτησις καὶ ἀναδρομὴ πρὸς τὸ ἐν ἀρχῇ , καὶ οὐσιωδῶς καὶ ἀναποβλήτως ὑπάρχον αὐτῷ . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε , τῆς ἀνθρωπότητος τὸ σμικροπρεπὲς ὑποδὺς οἰκονομικῶς · Πάτερ , δόξασόν με τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί . Ἀεὶ γὰρ ἦν ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ τῷ ἰδίῳ συνυπάρχων Γεννήτορι πρὸ παντὸς αἰῶνος καὶ χρόνου καὶ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς . Αὔξην δὴ οὖν νοητέον ἐπὶ Χριστοῦ , τὴν τῆς εὐκλείας ἐπίδοσιν , ἣν ἀεί πως εὐρυτέραν καὶ ἐμφανεστέραν ἔχει Θεός · ὅτι κατὰ φύσιν ἐστὶ παρὰ τῶν ἐν κόσμῳ νοούμενος , καὶ ὡς τῶν ὅλων Κύριος , συνδοξολογούμενός τε καὶ συμπροσκυνούμενος τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Πλὴν αὐτὸς ὑπάρχων τῶν αἰώνων ὁ ποιητὴς , νοοῖτ’ ἂν εἰκότως γεγονὼς καὶ νεώτατος . Πέφηνε γὰρ ἐν τελευταίοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς μετὰ τὸν τῶν ἁγίων προφητῶν εὐκλεᾶ τε καὶ ἀξιάγαστον χορὸν , καὶ ἁπαξαπλῶς μετὰ πάντας τοὺς πρὸ τῆς ἐπιδημίας ὡς ἐν υἱῶν τάξει λελογισμένους δι’ ἀρετήν . Ζηλωτὸς δὲ ὅτι γέγονεν ὁ Ἐμμανουὴλ , πῶς ἔστιν ἀμφιβαλεῖν ; Ἀλλὰ ζηλωτὸς μὲν ἁγίοις , οἳ τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ κατακολουθεῖν σπουδάζοντες , καὶ πρὸς τὸ θεῖον αὐτοῦ μορφούμενοι κάλλος , αὐτόν τε ποιούμενοι τῶν πρακτέων ὑπογραμμὸν , τὴν ἀπασῶν ἀρίστην ἀποφέρονται δόξαν . Ζηλωτός γε μὴν καὶ καθ’ ἕτερον ἂν νοοῖτο τρόπον τοῖς οὐκ ἀγαπᾷν ᾑρημένοις , φημὶ δὲ τοῖς Ἰουδαίων καθηγηταῖς , ἤτοι τοῖς Γραμματεῦσι καὶ Φαρισαίοις , οἳ πικρὸν ὠδίνοντες ἐν ἑαυτοῖς ζῆλον , καὶ βασκανίας ὑπόθεσιν τὴν ἀπαράβλητον αὐτοῦ ποιούμενοι δόξαν , κατὰ πολλοὺς ἡλίσκοντο τρόπους . Διανίστη μὲν γὰρ τοὺς νεκροὺς ὁ Χριστὸς ὀδωδότας ἤδη καὶ διεφθαρμένους , καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου κρείττων ἐφαίνετο . Οἱ δὲ , κατατεθηπέναι δέον καὶ πρὸς τὸ χρῆναι πιστεύειν ἴεσθαι , λοιπὸν οὐδὲν ἐνδοιάζοντας ἔτι , τοῦτο μὲν οὐκ ἔδρων , ἐδάκνοντο δὲ τῷ φθόνῳ , καὶ πικρὰς ἐδέχοντο λύπας εἰς νοῦν . Τὸν ἐκ γενετὴς ἰᾶτο τυφλὸν , καὶ ἁμαρτωλὸν ἀπεκάλουν . Δαιμονίων ἀκαθάρτων ἠλαύνοντο στίφη , καὶ χορηγὸν αὐτῷ τῆς δυνάμεως τὸν Βεελζεβοὺλ κατεψεύδοντο · λίθοις ἔβαλλον , ἀνοσιώτατα λέγοντες · Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε · ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . Διεπρίοντο λέγοντες · Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος · δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν . Ζηλωτὸς οὖν ἄρα καὶ τοῖς μισεῖν ἑλομένοις , πλὴν οὐκ εἰς ἅπαν ἁλώσιμος . Εἰ γὰρ καὶ ἀνέτλη σταυρὸν , ἀλλ’ ὡς Θεὸς ἀνεβίω , πατήσας τὸν θάνατον , μονονουχὶ δὲ καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐπιφωνοῦντος καὶ λέγοντος · Πρός με ἀνάστρεψον . Ἀναβέβηκε γὰρ εἰς τοὺς οὐρανοὺς , ἵνα καὶ ἀκούσῃ λέγοντος · Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Ὅτι γὰρ ὑποπεπτώκασι , καίτοι πλείστην ὅσην τὴν κατ’ αὐτοῦ μανίαν ὠδίνοντες , ἐδίδαξεν εἰπών · Εἰς ὂν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν , καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων . Συνέδρια γὰρ συναγείροντες ἐβουλεύοντο πικρὰ τῶν τοξευμάτων οἱ κύριοι , τουτέστιν , οἱ τῶν λαῶν ἡγεμόνες , οἱ ἐπ’ αὐτῷ παραθήγοντες τοὺς οἱονεὶ τραυματίζοντας , καὶ ἀκίδων ἐν τάξει μονονουχὶ καὶ ἐμπηγνυμένους , διάτοι τὸ δρᾷν ἃ μὴ θέμις ἀποτολμᾷν , καὶ θηρῶν ἀγρίων ἐπιθρώσκειν δίκην . Πλὴν συνετρίβη τὰ τόξα αὐτῶν , καὶ ἐξελύθη νεῦρα βραχιόνων αὐτῶν διὰ χεῖρα δυνάστου Ἰακὼβ , τουτέστι , τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὅς ἐστι τῶν δυνάμεων Κύριος , ὃς καὶ εὐλογεῖσθαι παρεσκεύασε τὸν Υἱὸν ἔν τε οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς . Γράφει μὲν γὰρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Ὅταν δὲ εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην , λέγει · Καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ . Φάσκει δέ που καὶ ὁ μέγας ἡμῖν Δαβίδ · Πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτωσάν σοι , καὶ ψαλάτωσάν σοι . Ταύτην εἶναί φαμεν τὴν ἄνωθεν εὐλογίαν , καὶ τὴν ἐν τῇ γῇ κάτω τὴν πάντα ἔχουσαν , τουτέστιν , ἐν ᾗ διὰ Χριστὸν πᾶσα λοιπὸν ἀρετὴ , καὶ λίαν ἀμφιλαφεῖς οἱ τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας καρποί . Εἴρηται γάρ που πρὸς τὸν Υἱόν · Ἐπεσκέψω τὴν γῆν , καὶ μεθύσας αὐτὴν ἐπλήθυνας , τοῦ πλουτίσαι αὐτήν . Δεδόσθαι γε μὴν αὐτῷ τὴν ἄνωθεν εὐλογίαν , καὶ μέντοι τὴν ἀπὸ γῆς , διεβεβαιοῦτο σαφῶς · Εἵνεκεν εὐλογίας μαστῶν καὶ μήτρας , εὐλογίας πατρὸς καὶ μητρός . Δι’ οὗ σαφῶς καὶ ἐναργῶς ἥ τε ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρὸς γέννησις τοῦ Μονογενοῦς , καὶ ἡ διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου σημαίνεται , καθὸ νοεῖται καὶ πέφηνεν ἄνθρωπος . Υἱὸς γὰρ ὑπάρχων φυσικῶς τε καὶ ἀληθῶς τοῦ Θεοῦ τε καὶ Πατρὸς , δι’ ἡμᾶς ἀνέτλη τὴν διὰ γυναικός τε καὶ μήτρας γέννησιν , καὶ μαστοὺς τεθήλακεν . Οὐ γάρ τοι , κατά τινας , δοκήσει γέγονεν ἄνθρωπος , ἀλλ’ ὡς τοῦτο κατὰ ἀλήθειαν πεφηνὼς , ὅπερ ἐσμὲν καὶ ἡμεῖς αὐτὸὶ , τοῖς τῆς φύσεως ἑπόμενος νόμοις , καὶ τροφῆς ἠνέσχετο , καίτοι ζωὴν αὐτὸς τῷ κόσμῳ διδούς . Ταύτῃτοι καὶ ὁ μακάριος Ἡσαΐας μήνυσιν ὥσπερ τινὰ τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ἐνανθρωπῆσαι τὸν Κύριον , τὸ δεδεῆσθαι τροφῆς νηπιοπρεποῦς , ἐποιεῖτο λέγων · Βούτυρον καὶ μέλι φάγεται . Ηὐλόγηται τοίνυν ἕνεκε μαστῶν καὶ μήτρας . Ὡς γὰρ ἔφην φθάσας , ἐπεί τοι γέγονεν ἄνθρωπος καὶ ὑπήκοος τῷ Πατρὶ , κεκληρονόμηκεν ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , καὶ αὐτῷ κάμψει πᾶν γόνυ , ἐπουρανίων , καὶ ἐπιγείων , καὶ καταχθονίων , ὁμολογούντων ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Πλὴν εἰ καὶ πέφηνε καθ’ ἡμᾶς , ἀλλ’ οὖν ὑπερκείσεται παντὸς ἁγίου , καὶ ὑπερανεστήξει θεοπρεπῶς τῶν ἄνωθεν ἔτι καὶ ὀνομαστῶν πατέρων . Ὃ γὰρ ὁ Ψάλλων φησίν · Ὅτι τίς ἐν νεφέλαις ἰσωθήσεται τῷ Κυρίῳ ; ἢ τίς ὁμοιωθήσεται αὐτῷ ἐν υἱοῖς Θεοῦ ; τοῦτο διδάσκει λέγων ὁ μακάριος Ἰακώβ · Ὅτι ὑπερίσχυσας ἐπ’ εὐλογίαις ὀρέων μονίμων καὶ θινῶν αἰωνίων . Ὄρη γὰρ αἰώνιά τε καὶ μονιμώτατα , καὶ μέντοι καὶ θῖνας αἰωνίους , τοὺς ἁγίους φησὶ , διά τοι τὸ ἦρθαι τῆς γῆς , καὶ φρονεῖν μὲν οὐδὲν τῶν κατεῤῥιμμένων , ζητεῖν δὲ τὰ ἄνω , καὶ εἰς τὰ τῶν ἀρετῶν ὑψώματα εὖ μάλα διᾴττειν . Κατόπιν οὖν ἄρα τῆς Χριστοῦ δόξης καὶ οἱ τῶν Πατέρων ἐπισημότατοι , καὶ εἰς λῆξιν ἥκοντες ἀρετῆς . Οἱ μὲν γὰρ ἦσαν οἰκέται , κἂν εἰ τετάχαντο λοιπὸν ἐν τέκνοις · ὁ δὲ Κύριος , ὡς Υἱὸς , τὰ δι’ ὧν ἐκεῖνοι γεγόνασι λαμπροὶ , κεχορηγηκὼς αὐτοῖς . Τοιγάρτοι καὶ λέγουσιν , ὅτι Ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν , καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος . Οὐκοῦν τῆς δόξης ὁ στέφανος ἐπικείσεται μὲν φυσικῶς τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν κεφαλῇ · διαβήσεται δὲ οὐδὲν ἧττον , καὶ δῶρον ἔσται δοτὸν , καὶ ἐπ’ αὐτοὺς ἁγίους τοὺς ὑπ’ αὐτῷ γεγονότας , οἳ τὸν ἀμάραντον τῆς δόξης περικείσονται στέφανον · καὶ κοινωνοὶ τῶν αὐτοῦ παθημάτων γεγενημένοι , συμμεθέξουσι τῆς εὐκλείας . Ἄραρε γὰρ , ὅτι συμπεπονθότες αὐτῷ , καὶ συμβασιλεύσουσιν .
Lemmas: υἱός αὐξάνω Ἰωσήφ · υἱός αὐξάνω , ζηλωτής υἱός ἐγώ νέος , πρός ἐγώ ἀναστρέφω . εἰς ὅς διαβουλεύω λοιδορέω , καί ἐνέχω αὐτός κύριος τόξευμα , καί συντρίβω μετά κράτος ὁ τόξον αὐτός , καί ἐκλύω ὁ νεῦρον βραχύς χείρ αὐτός διά χείρ δυνάστης Ἰακώβ . ἐκεῖθεν ὁ κατισχύω Ἰσραήλ παρά Θεός ὁ πατήρ σύ · καί βοηθέω σύ ὁ θεός ὁ ἐμός , καί εὐλογέω σύ εὐλογία οὐρανός ἄνωθεν , καί εὐλογία γῆ ἔχω πᾶς , ἕνεκα εὐλογία μαστός καί μήτρα , εὐλογία πατήρ σύ καί μήτηρ σύ . Ὑπερισχύω ἐπί εὐλογία ὄρος μόνιμος , καί ἐπί εὐλογία θίς αἰώνιος , ὅς εἰμί ἐπί κεφαλή Ἰωσήφ , καί ἐπί κορυφή , ὅς ἡγέομαι , ἀδελφός . ἐπί αὐτός ἐγώ πάλιν ὁ Ἐμμανουήλ ὁ ὁ προφητεία διέρπω λόγος . ἀίω δέ εἄν , οἴομαι ποῦ , ὁ δηλέομαι ἐκ αὐτός ἕτερος οὐδείς ἢ ὅσπερ φημί ἄρτιος , ὁ , ἐπιδίδωμι ὁ γέννημα κάλλος . ὁ γάρ αὐξάνω λέγω αὐτός , ὁ εἰς ὁ ἀπό ἀρχή ἐπίδοσις , καί ἐπιδρομή ὁ ἔνειμι αὐτός εὔκλεια φυσικός , διασημαίνω πάντως , κατά γε ὁ ὀρθῶς ἔχω ὑπολαμβάνω . ἐπεί γάρ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , θεός ὑπάρχω καί ἐκ Θεός , κενόω ἑαυτοῦ , κατά ὁ γραφή , καθίημι ἐθελοντής εἰς ὅσπερ οὐ εἰμί , καί ὁ ἄδοξος οὗτος σάρξ ἀμπέχω , καί ἐν ὁ ὁ δοῦλος μορφή φαίνω , γίγνομαι ὑπήκοος ὁ Θεός καί πατήρ μέχρι θάνατος · ταύτῃτοι λοιπός ὑπερυψόω λέγω , καί ὡς οὐ ἔχω διά ὁ ἀνθρώπινος μονονού , καί ἐν χάρις μοῖρα , λαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . ἀλλά εἰμί ὁ χρῆμα κατά ὁ ἀληθής , οὖον δόσις ὡς ἐν ἀρχή ὁ οὐ ἔνειμι αὐτός φυσικός · πολύς γε καί δεῖ . νοέω δέ εἄν μᾶλλον ἀναφοίτησις καί ἀναδρομή πρός ὁ ἐν ἀρχή , καί οὐσιωδῶς καί ἀναποβλήτως ὑπάρχω αὐτός . τοιγάρ καί φάσκω , ὁ ἀνθρωπότης ὁ σμικροπρεπὲς ὑποδύω οἰκονομικός · πατήρ , δοξάζω ἐγώ ὁ δόξα ὅς ἔχω πρό ὁ ὁ κόσμος εἰμί παρά σύ . ἀείς γάρ εἰμί ἐν δόξα θεοπρεπής ὁ ἴδιος συνυπάρχων Γεννήτωρ πρό πᾶς αἰών καί χρόνος καί ὁ ὁ κόσμος καταβολή . αὔξη δή οὖν νοητέον ἐπί Χριστός , ὁ ὁ εὔκλεια ἐπίδοσις , ὅς ἀεί πως εὐρύς καί ἐμφανής ἔχω Θεός · ὅτι κατά φύσις εἰμί παρά ὁ ἐν κόσμος νοέω , καί ὡς ὁ ὅλος Κύριος , συνδοξολογέω τε καί συμπροσκυνέω ὁ Θεός καί πατήρ . πλήν αὐτός ὑπάρχω ὁ αἰών ὁ ποιητής , νοέω εἄν εἰκότως γίγνομαι καί νέος . φαίνω γάρ ἐν τελευταῖος ὁ αἰών καιρός μετά ὁ ὁ ἅγιος προφήτης εὐκλεής τε καί ἀξιάγαστος χορός , καί ἁπαξαπλῶς μετά πᾶς ὁ πρό ὁ ἐπιδημία ὡς ἐν υἱός τάξις λογίζομαι διά ἀρετή . Ζηλωτός δέ ὅτι γίγνομαι ὁ Ἐμμανουήλ , πῶς εἰμί ἀμφιβάλλω ; ἀλλά ζηλωτός μέν ἅγιος , ἕ ὁ ἴχνος αὐτός κατακολουθέω σπουδάζω , καί πρός ὁ θέω αὐτός μορφόω κάλλος , αὐτός τε ποιέω ὁ πρακτέος ὑπογραμμός , ὁ ἀπασάω ἀγαθός ἀποφέρω δόξα . Ζηλωτός γε μήv καί κατά ἕτερος εἄν νοέω τρόπος ὁ οὐ ἀγαπάω αἱρέω , φημί δέ ὁ Ἰουδαῖος καθηγητής , ἤτοι ὁ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος , ἕ πικρός ὠδίνω ἐν ἑαυτοῦ ζῆλος , καί βασκανία ὑπόθεσις ὁ ἀπαράβλητος αὐτός ποιέω δόξα , κατά πολύς ἁλίσκομαι τρόπος . διανίστημι μέν γάρ ὁ νεκρός ὁ Χριστός ὄζω ἤδη καί διαφθείρω , καί αὐτός ὁ θάνατος ἀγαθός φαίνω . ὁ δέ , κατατίθημι δήω καί πρός ὁ χρή πιστεύω ἵημι , λοιπός οὐδείς ἐνδοιάζω ἔτι , οὗτος μέν οὐ δράω , δάκνω δέ ὁ φθόνος , καί πικρός δέχομαι λύπη εἰς νόος . ὁ ἐκ γενέτης ἰάομαι τυφλός , καί ἁμαρτωλός ἀποκαλέω . Δαιμόνιος ἀκάθαρτος ἐλαύνω στῖφος , καί χορηγός αὐτός ὁ δύναμις ὁ Βεελζεβούλ καταψεύδομαι · λίθος βάλλω , ἀνόσιος λέγω · περι καλός ἔργον οὖον λιθάζω σύ · ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σύ ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός . διαπρίω λέγω · οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος · δεῦρο ἀποκτείνω αὐτός . ζηλωτός οὖν ἄρα καί ὁ μισέω αἱρέω , πλήν οὐ εἰς ἅπας ἁλώσιμος . εἰμί γάρ καί ἀνατλῆναι σταυρός , ἀλλά ὡς θεός ἀναβιόω , πατέω ὁ θάνατος , μονονού δέ καί ὁ Θεός καί πατήρ ἐπιφωνέω καί λέγω · πρός ἐγώ ἀναστρέφω . ἀναβαίνω γάρ εἰς ὁ οὐρανός , ἵνα καί ἀκούω λέγω · κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ὅτι2 γάρ ὑποπίπτω , καίτοι πλεῖστος ὅσος ὁ κατά αὐτός μανία ὠδίνω , διδάσκω εἶπον · εἰς εἰμί διαβουλεύω λοιδορέω , καί ἐνέχω αὐτός κύριος τόξευμα . συνέδριον γάρ συναγείρω βουλεύω πικρός ὁ τόξευμα ὁ κύριος , τουτέστιν , ὁ ὁ λαός ἡγεμών , ὁ ἐπί αὐτός παραθήγω ὁ οἱονεί τραυματίζω , καί ἀκίς ἐν τάξις μονονού καί ἐμπήγνυμι , διαατος ὁ δράω ὁ μή θέμις αποτολμώ , καί θήρ ἄγριος ἐπιθρῴσκω δίκη . πλήν συντρίβω ὁ τόξον αὐτός , καί ἐκλύω νεῦρον βραχύς αὐτός διά χείρ δυνάστης Ἰακώβ , τουτέστι , ὁ Θεός καί πατήρ , ὅς εἰμί ὁ δύναμις Κύριος , ὅς καί εὐλογέω παρασκευάζω ὁ υἱός ἐν τε οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ . γράφος μέν γάρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ὅταν δέ εἰσάγω ὁ πρωτότοκος εἰς ὁ οἰκέω , λέγω · καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος Θεός . φάσκω δέ ποῦ καί ὁ μέγας ἐγώ Δαβίδ · πᾶσα ὁ γῆ προσκυνέω σύ , καί ψάλλω σύ . οὗτος εἰμί φημί ὁ ἄνωθεν εὐλογία , καί ὁ ἐν ὁ γῆ κάτω ὁ πᾶς ἔχω , τουτέστιν , ἐν ὅς διά Χριστός πᾶς λοιπός ἀρετή , καί λίαν ἀμφιλαφής ὁ ὁ εἰς θεός εὐσέβεια καρπός . ἔρομαι γάρ ποῦ πρός ὁ υἱός · ἐπισκοπέω ὁ γῆ , καί μεθύσης αὐτός πληθύνω , ὁ πλουτίζω αὐτός . δίδωμι γε μήv αὐτός ὁ ἄνωθεν εὐλογία , καί μέντοι ὁ ἀπό γῆ , διαβεβαιόομαι σαφῶς · ἕνεκα εὐλογία μαστός καί μήτρα , εὐλογία πατήρ καί μήτηρ . διά ὅς σαφῶς καί ἐναργής ὅς τε ἐκ Θεός καί πατήρ γέννησις ὁ Μονογενώ , καί ὁ διά ὁ ἅγιος παρθένος σημαίνω , καθό νοέω καί φαίνω ἄνθρωπος . υἱός γάρ ὑπάρχω φυσικός τε καί ἀληθής ὁ Θεός τε καί πατήρ , διά ἐγώ ἀνατλῆναι ὁ διά γυνή τε καί μήτρα γέννησις , καί μαστός θάλλω . οὖον γάρ ὅς , κατά τις , δοκέω γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς οὗτος κατά ἀλήθεια φαίνω , ὅσπερ εἰμί καί ἐγώ αὐτός , ὁ ὁ φύσις ἕπω νόμος , καί τροφή ἀνέχω , καίτοι ζωή αὐτός ὁ κόσμος δίδωμι . Ταύτῃτοι καί ὁ μακάριος Ἠσαΐας μήνυσις ὥσπερ τις ὁ κατά ἀλήθεια ἐνανθρωπέω ὁ κύριος , ὁ δήω τροφή νηπιοπρεπής , ποιέω λέγω · βούτυρον καί μέλι ἐσθίω . εὐλογέω τοίνυν ἕνεκα μαστός καί μήτρα . ὡς γάρ φημί φθάνω , ἐπεί ὅς γίγνομαι ἄνθρωπος καί ὑπήκοος ὁ πατήρ , κληρονομέω ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , καί αὐτός κάμπτω πᾶς γόνυ , ἐπουράνιος , καί ἐπίγειος , καί καταχθόνιος , ὁμολογέω ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξα Θεός πατήρ . πλήν εἰμί καί φαίνω κατά ἐγώ , ἀλλά οὖν ὑπέρκειμαι πᾶς ἅγιος , καί ὑπερανέχω θεοπρεπῶς ὁ ἄνωθεν ἔτι καί ὀνομαστός πατήρ . ὅς γάρ ὁ ψάλλω φημί · ὅτι2 τίς ἐν νεφέλη ἰσόω ὁ κύριος ; ἢ τίς ὁμοιόω αὐτός ἐν υἱός Θεός ; οὗτος διδάσκω λέγω ὁ μακάριος Ἰακώβ · ὅτι2 ὑπερισχύω ἐπί εὐλογία ὄρος μόνιμος καί θίς αἰώνιος . Ὄρος γάρ αἰώνιος τε καί μόνιμος , καί μέντοι καί θίς αἰώνιος , ὁ ἅγιος φημί , διά ὅς ὁ ἀείρω ὁ γῆ , καί φρονέω μέν οὐδείς ὁ καταλέγω , ζητέω δέ ὁ ἄνω , καί εἰς ὁ ὁ ἀρετή ὕψωμα εὕω μάλα διαίσσω . κατόπιν οὖν ἄρα ὁ Χριστός δόξα καί ὁ ὁ Πατέρων ἐπίσημος , καί εἰς λῆξις ἥκω ἀρετή . ὁ μέν γάρ εἰμί οἰκέτης , κἀν εἰμί τάσσω λοιπός ἐν τέκνον · ὁ δέ Κύριος , ὡς υἱός , ὁ διά ὅς ἐκεῖνος γίγνομαι λαμπρός , χορηγέω αὐτός . τοιγάρ καί λέγω , ὅτι ἐκ ὁ πλήρωμα αὐτός ἐγώ πᾶς λαμβάνω , καί χάρις ἀντί χάρις . οὐκοῦν ὁ δόξα ὁ στέφανος ἐπίκειμαι μέν φυσικός ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ κεφαλή · διαβαίνω δέ οὐδείς κακός , καί δῶρον εἰμί δοτός , καί ἐπί αὐτός ἅγιος ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι , ἕ ὁ ἀμάραντος ὁ δόξα περικειμαι στέφανος · καί κοινωνός ὁ αὐτός πάθημα γίγνομαι , συμμετέχω ὁ εὔκλεια . ἀραρίσκω γάρ , ὅτι συμπάσχω αὐτός , καί συμβασιλεύω .