cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.1.2.5
ε . Οὐκ οὖν οὐκ ἐν δίκῃ γραψόμεθα τὸν Δημιουργὸν παρενεγκόντα πρὸς ὕπαρξιν , ἑαυτοὺς δὲ μᾶλλον αἰτιασόμεθα τὴν ἐθελούσιον παθόντες βλάβην , εἰ νοῦ καὶ φρενός ἐσμεν ἐν καλῷ . Ὅτι γὰρ παρακομίζων εὐθὺς εἰς τὸ εἶναι τὸν ἄνθρωπον , ἐνενόει μὲν ὅτι πεσεῖται εἰς τὴν φθοράν · οὐκ ἠγνόει δὲ καὶ τοὺς τῆς θεραπείας τρόπους , ἀναπείθει σαφῶς ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τῆς διὰ Χριστοῦ σωτηρίας τὴν ὡς ἐν προγνώσει πνεύματος ἀρχαιότητα μαρτυρῶν . Ἐπιστέλλει γὰρ οὕτως Τιμοθέῳ τῷ οἰκείῳ μαθητῇ · Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν , μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ · ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ Εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ τοῦ σώσαντος ἡμᾶς , καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ , οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , ἀλλὰ κατὰ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων , φανερωθεῖσαν δὲ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἑτέροις δὲ αὖ · Οἴδαμεν , ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθὸν , τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν . Ὅτι οὓς προέγνω , καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς . Οὓς δὲ προώρισε , τούτους καὶ ἐκάλεσε · καὶ οὓς ἐκάλεσε , τούτους καὶ ἐδικαίωσεν . Οὓς δὲ ἐδικαίωσε , τούτους καὶ ἐδόξασεν . Ἀκούεις ὅπως δεδόσθαι φησὶ τὴν ἐν Χριστῷ χάριν πρὸ χρόνων αἰωνίων · προεγνῶσθαι δὲ καὶ προωρίσθαι σαφῶς παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τοὺς συμμόρφους ἐσομένους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . Προέγνωστο γὰρ , ὡς ἔφην , ὁ τῆς ἐνανθρωπήσεως τρόπος · ἐταμιεύετο δὲ καιρῷ τῷ προσήκοντι τῶν ἀῤῥωστημάτων ἡ λύσις , καὶ μαρτυρήσει πάλιν ὁ Παῦλος , ὡδὶ ἐγγράψας · Τῷ δὲ δυναμένῳ ἡμᾶς στηρίξαι κατὰ τὸ Εὐαγγέλιόν μου , καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ , κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου , φανερωθέντος νῦν διά τε Γραφῶν προφητικῶν κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ , εἰς ὑπακοὴν πίστεως , εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος , μόνῳ σοφῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τὸν αἰῶνα . Ἀμήν . Σεσίγητο μὲν γὰρ τὸ μυστήριον , πεφανέρωτο δὲ νῦν , διά τε νόμου καὶ προφητῶν , κατὰ θέλησιν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ἀνεστοιχειώμεθα καὶ γὰρ ἐν Χριστῷ πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , ἀνατετραμμένων τῶν μεταξὺ παρεισβεβληκότων ἐξ ἀπάτης διαβολικῆς . Ἔφη γὰρ ὧδε πάλιν ὁ Παῦλος περὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ · Ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ , τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτημάτων κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χρηστότητος αὐτοῦ , ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς ἡμᾶς , ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει , γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ , κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ , ἣν προέθετο ἐν αὐτῷ εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν , ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ , τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν αὐτῷ . Ἐν ᾧ καὶ ἐκληρώθημεν , προορισθέντες κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ , εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς εἰς ἔπαινον δόξης αὐτοῦ τοὺς προηλπικότας ἐν τῷ Χριστῷ . Ἰδοὺ δὴ πάλιν προωρίσμεθα μὲν , κατὰ πρόθεσιν τοῦ Πατρός · πρεσβυτέραν δὲ ὥσπερ καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ εἶναι πεπλουτήκαμεν , Θεοῦ τὸ χρῆμα προεγνωκότος , καὶ ἐν ἰδίαις βουλαῖς τὰ ἐφ’ ἡμῖν ἑπόμενα καταγράφοντος . Ἐπειδὴ γὰρ πεφενάκικε τὸν Ἀδὰμ , καὶ τοῖς τῆς ῥᾳστώνης ἐγκλήμασιν ἔνοχον ἀπέφηνεν ἐν ἀρχαῖς ὁ τῆς ἁμαρτίας εὑρετὴς κατακομισθῆναί τε οὕτω συνέβη πρὸς θάνατον , διαβέβηκε δὲ εἰς πάντας ἀνθρώπους ἡ δίκη , καθάπερ ἐκ ῥίζης ἐπὶ τὰ ἐξ αὐτῆς ἰόντος τοῦ πάθους · βεβασίλευκε γὰρ ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ μέχρι Μωσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ λοιπὸν ἀναγκαίως προενόησε τῶν ἰδίων κτισμάτων ὁ Δημιουργὸς , καὶ ῥίζαν ἡμῖν ὥσπερ τοῦ γένους ἐμηχανᾶτο δευτέραν , εἰς ἀφθαρσίαν ἡμᾶς τὴν προτέραν ἀναβιβάζουσαν , ἵν’ ὥσπερ ἡμᾶς ἡ τοῦ πρώτου τε καὶ ἀπὸ τῆς γῆς ἐχάραξεν εἰκὼν , τὸ ἐκτεθνάναι δεῖν , καὶ τοῖς τῆς φθορᾶς ἐναλῶναι βρόχοις · οὕτω πάλιν ἡμῖν ἡ δευτέρα καὶ μετ’ ἐκεῖνον ἀρχὴ , τουτέστι , Χριστὸς , καὶ ἡ πρὸς αὐτὸν ὁμοίωσις διὰ πνεύματος , τὸ ἀνώλεθρον ἐνσημήνηται · καὶ ὥσπερ ἡμᾶς ἐν ἐκείνῳ τὸ δυσήκοον ταῖς τιμωρίαις ὑπήνεγκεν , οὕτως ἐν τούτῳ τὸ εἰκτικὸν καὶ τὸ εἰς ἅπαν εὐπειθὲς εὐλογίας τῆς ἄνωθεν καὶ παρὰ Πατρὸς ἀποφήνῃ μετεσχηκότας . Ἐγένετο γὰρ , φησὶν , ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν , ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . Καὶ πάλιν ἑτέρως ἡμῖν αὐτὸ διεσάφει , λέγων · Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός · ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ . Οἷος ὁ χοϊκὸς , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί · καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι . Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . Καὶ αὖθις · Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . – Τεταπείνωκε γὰρ ἑαυτὸν , καθὰ γέγραπται · καθίκετο δὲ καὶ ἐθελοντὴς ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , οὐχ ἵνα μεθ’ ἡμῶν βασιλεύηται τῷ θανάτῳ , παραπέμποντος τοῦ Ἀδὰμ καὶ εἰς αὐτὸν τὴν νέκρωσιν · ἐπειδή ἐστιν αὐτὸς ὁ τὰ πάντα ζωογονῶν · ἀλλ’ ἵνα τὸ τῇ φθορᾷ κάτοχον εἶδος ἀποφήνας , μεταστοιχειώσῃ πρὸς ζωήν . Ταύτῃτοι γέγονε σάρξ . Οὕτω καὶ ὁ σοφὸς γράφει Παῦλος · Ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν , καὶ ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . Ἀμαθὲς γὰρ οἴεσθαι , γηγενῆ μὲν ὄντα καὶ ἄνθρωπον τὸν Ἀδὰμ τῆς ἐπ’ αὐτῷ γενομένης ἀρᾶς τὴν δύναμιν , καθάπερ τινὰ κλῆρον , διᾴττοντα φυσικῶς , εἰς ὅλον πέμψαι τὸ γένος · ἄνωθεν δὲ ὄντα καὶ ἐξ οὐρανοῦ , καὶ Θεὸν κατὰ φύσιν τὸν Ἐμμανουὴλ , καὶ τὸν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν ἐσχηκότα , καὶ δεύτερον ἡμῖν Ἀδὰμ γεγονότα , μὴ οὐχὶ τῆς οἰκείας ζωῆς πλουσίως μετεσχηκότας ἀποφῆναι πάλιν τοὺς οἵπερ ἂν ἕλοιντο τῆς πρὸς αὐτὸν οἰκειότητος ἐν πίστει μεταλαχεῖν . Σύσσωμοι μὲν γὰρ γεγόναμεν αὐτῷ δι’ εὐλογίας τῆς μυστικῆς . Ἡνώμεθα δὲ καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον , ὅτι τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως γεγόναμεν κοινωνοὶ διὰ τοῦ πνεύματος . Ἐναυλίζεται γὰρ ταῖς τῶν ἁγίων ψυχαῖς , καὶ ὡς ὁ μακάριος Ἰωάννης φησίν · Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν ἡμῖν ἐστιν , ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔδωκεν ἡμῖν . Οὐκοῦν αὐτός ἐστιν ἡμῶν ἡ ζωὴ , αὐτὸς ἡ δικαίωσις . Γέγραπται δὲ πάλιν · Ἄρ’ οὖν ὡς δι’ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα , οὕτω καὶ δι’ ἑνὸς δικαιώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς . Καὶ πάλιν · Ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ , οὕτω διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί . Ἔστι τοίνυν οὐκ ἀσυμφανὲς , ὡς καὶ ἐν Ἀδὰμ τῷ πρώτῳ τὸ ἐπὶ Χριστὸν μυστήριον διεμορφοῦτο τότε , οὐ διά γε τὸ ἶσον ἀπαραλλάκτως ἀνατυπούμενον , ἀλλ’ ἑτέρως τε ἔχον καὶ ἐν ἀντιστρόφῳ σχήματι . Ὁ μὲν γὰρ ἦν ἀρχὴ τῷ γένει , πρὸς θάνατον , πρὸς ἀρὰν , πρὸς κατάκρισιν · ὁ δὲ πρὸς πᾶν τοὐναντίον , εἰς ζωὴν , εἰς εὐλογίαν , εἰς δικαίωσιν . Καὶ ὁ μὲν εἰς σάρκα μίαν ἐδέχετο τὴν γυναῖκα , καὶ διόλωλε δι’ αὐτῆς · Χριστὸς δὲ τὴν Ἐκκλησίαν ἑαυτῷ συνάπτων διὰ τοῦ πνεύματος , ἐκρύεταί τε καὶ ἀνασώζει , καὶ ἀπάτης διαβολικῆς ἀποτελεῖ κρείττονα . Τοιγάρτοι καὶ ἀναπείθει βοᾷν · Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν . Καὶ ὁ μὲν προπάτωρ Ἀδὰμ , ἁμαρτίας ὀψώνιον καὶ παραβάσεως δίκην ἐδέχετο τὴν φθοράν · ἔγκλημα δὲ ἦν ἡ δικαιοσύνη Χριστῷ , κατά γε τὴν τῶν Ἰουδαίων ἐμβροντησίαν . Τοιγάρτοι διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου τιμῇ στεφανοῦται καὶ δόξῃ , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Καὶ τῷ μὲν Ἀδὰμ μόνα τε καὶ μόλις τὰ ἐπὶ γῆς ὑπετάττετο · Χριστῷ δὲ τὰ πάντα . Κάμψει γὰρ αὐτῷ πᾶν γόνυ ἐπουρανίων , καὶ ἐπιγείων , καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογεῖται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Ἀμήν .
Lemmas: ε . οὐ οὖν οὐ ἐν δίκη γράφω ὁ Δημιουργός παραφέρω πρός ὕπαρξις , ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον αἰτιάομαι ὁ ἐθελούσιος πάθος βλάβη , εἰμί νόος καί φρήν εἰμί ἐν καλός . ὅτι2 γάρ παρακομίζω εὐθύς εἰς ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἐννοέω μέν ὅτι πίπτω εἰς ὁ φθορά · οὐ ἀγνοέω δέ καί ὁ ὁ θεραπεία τρόπος , ἀναπείθω σαφῶς ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ διά Χριστός σωτηρία ὁ ὡς ἐν πρόγνωσις πνεῦμα ἀρχαιότης μαρτυρέω . ἐπιστέλλω γάρ οὕτως Τιμόθεος ὁ οἰκεῖος μαθητής · μή οὖν ἐπαισχύνομαι ὁ μαρτύριον ὁ κύριος ἐγώ , μηδέ ἐγώ ὁ δέσμιος αὐτός · ἀλλά συγκακοπαθέω ὁ Εὐαγγέλιος κατά δύναμις Θεός ὁ σῴζω ἐγώ , καί καλέω κλῆσις ἅγιος , οὖον κατά ὁ ἔργον ἐγώ , ἀλλά κατά ἴδιος πρόθεσις καί χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος αἰώνιος , φανερόω δέ ἐπί ἔσχατος ὁ χρόνος διά ὁ ἐπιφάνεια ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἕτερος δέ αὖος · οἶδα , ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός , ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί . ὅτι2 ὅς προγιγνώσκω , καί προορίζω σύμμορφος ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός , εἰς ὁ εἰμί αὐτός πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός . ὅς δέ προορίζω , οὗτος καί καλέω · καί ὅς καλέω , οὗτος καί δικαιόω . ὅς δέ δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω . ἀκούω ὅπως δίδωμι φημί ὁ ἐν Χριστός χάρις πρό χρόνος αἰώνιος · προγιγνώσκω δέ καί προορίζω σαφῶς παρά ὁ Θεός καί πατήρ ὁ σύμμορφος εἰμί ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός . προγιγνώσκω γάρ , ὡς φημί , ὁ ὁ ἐνανθρώπησις τρόπος · ταμιεύω δέ καιρός ὁ προσήκω ὁ ἀῤῥωστημάτων ὁ λύσις , καί μαρτυρέω πάλιν ὁ Παῦλος , ὡδί ἐγγράφω · ὁ δέ δύναμαι ἐγώ στηρίζω κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ , καί ὁ κήρυγμα Ἰησοῦς Χριστός , κατά ἀποκάλυψις μυστήριον χρόνος αἰώνιος σιγάω , φανερόω νῦν διά τε Γραφής προφητικός κατά ἐπιταγή ὁ αἰώνιος Θεός , εἰς ὑπακοή πίστις , εἰς πᾶς ὁ ἔθνος γνωρίζω , μόνος σοφός Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . Σεσίγητο μέν γάρ ὁ μυστήριον , φανερόω δέ νῦν , διά τε νόμος καί προφήτης , κατά θέλησις ὁ Θεός καί πατήρ . ανεστοιχεω καί γάρ ἐν Χριστός πρός ὁ ἐν ἀρχή , ἀνατρέπω ὁ μεταξύ παρεισβάλλω ἐκ ἀπάτη διαβολικός . φημί γάρ ὧδε πάλιν ὁ Παῦλος περί ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός · ἐν ὅς ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα αὐτός , ὁ ἄφεσις ὁ ἁμάρτημα κατά ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός , ὅς περισσεύω εἰς ἐγώ , ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις , γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός , κατά ὁ εὐδοκία αὐτός , ὅς προτίθημι ἐν αὐτός εἰς οἰκονομία ὁ πλήρωμα ὁ καιρός , ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς ἐν ὁ Χριστός , ὁ ἐν ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐν αὐτός . ἐν ὅς καί κληρόω , προορίζω κατά πρόθεσις ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός , εἰς ὁ εἰμί ἐγώ εἰς ἔπαινος δόξα αὐτός ὁ προελπίζω ἐν ὁ Χριστός . ἰδέ δή πάλιν προορίζω μέν , κατά πρόθεσις ὁ πατήρ · πρέσβυς δέ ὥσπερ καί ὁ ἐλπίς ὁ εἰμί πλουτέω , Θεός ὁ χρῆμα προγιγνώσκω , καί ἐν ἴδιος βουλή ὁ ἐπί ἐγώ ἕπομαι καταγράφω . ἐπεί γάρ φενακίζω ὁ Ἀδάμ , καί ὁ ὁ ῥᾳστώνη ἔγκλημα ἔνοχος ἀποφαίνω ἐν ἀρχή ὁ ὁ ἁμαρτία εὑρετής κατακομίζω τε οὗτος συμβαίνω πρός θάνατος , διαβαίνω δέ εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ δίκη , καθάπερ ἐκ ῥίζα ἐπί ὁ ἐκ αὐτός εἶμι ὁ πάθος · βασιλεύω γάρ ἀπό Ἀδάμ καί μέχρι Μωσῆς , καί ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ λοιπός ἀναγκαῖος προνοοῦμαι ὁ ἴδιος κτίσμα ὁ Δημιουργός , καί ῥίζα ἐγώ ὥσπερ ὁ γένος μηχανάομαι δύο , εἰς ἀφθαρσία ἐγώ ὁ πρότερος ἀναβιβάζω , ἵνα ὥσπερ ἐγώ ὁ ὁ πρῶτος τε καί ἀπό ὁ γῆ χαράσσω εἰκών , ὁ ἐκθνῄσκω δήω , καί ὁ ὁ φθορά ἐναλῶναι βρόχος · οὗτος πάλιν ἐγώ ὁ δύο καί μετά ἐκεῖνος ἀρχή , τουτέστι , Χριστός , καί ὁ πρός αὐτός ὁμοίωσις διά πνεῦμα , ὁ ἀνώλεθρος ἐνσημαίνω · καί ὥσπερ ἐγώ ἐν ἐκεῖνος ὁ δυσήκοος ὁ τιμωρία ὑποφέρω , οὕτως ἐν οὗτος ὁ ἑκτικός καί ὁ εἰς ἅπας εὐπειθής εὐλογία ὁ ἄνωθεν καί παρά πατήρ ἀποφαίνω μετέχω . γίγνομαι γάρ , φημί , ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι , ὁ ἔσχατος Ἀδάμ εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . καί πάλιν ἑτέρως ἐγώ αὐτός διασαφέω , λέγω · ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆ χοϊκός · ὁ δύο ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός . Οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · καί οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος . καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . καί αὖθις · Χριστός ἐγώ ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . – Τεταπείνωκε γάρ ἑαυτοῦ , καθά γράφω · καθικνέομαι δέ καί ἐθελοντής ἐν ὁ κατά ἐγώ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , οὐ ἵνα μετά ἐγώ βασιλεύω ὁ θάνατος , παραπέμπω ὁ Ἀδάμ καί εἰς αὐτός ὁ νέκρωσις · ἐπειδή εἰμί αὐτός ὁ ὁ πᾶς ζωογονέω · ἀλλά ἵνα ὁ ὁ φθορά κάτοχος εἶδος ἀποφαίνω , μεταστοιχείωση πρός ζωή . Ταύτῃτοι γίγνομαι σάρξ . οὕτως καί ὁ σοφός γράφω Παῦλος · ἐπεί γάρ διά ἄνθρωπος θάνατος , καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός , καί ὥσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὗτος καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . ἀμαθής γάρ οἴομαι , γηγενής μέν εἰμί καί ἄνθρωπος ὁ Ἀδάμ ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι ἀρά ὁ δύναμις , καθάπερ τις κλῆρος , διάττοντας φυσικός , εἰς ὅλος πέμπω ὁ γένος · ἄνωθεν δέ εἰμί καί ἐκ οὐρανός , καί θεός κατά φύσις ὁ Ἐμμανουήλ , καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις ἔχω , καί δύο ἐγώ Ἀδάμ γίγνομαι , μή οὐ ὁ οἰκεῖος ζωή πλούσιος μετέχω ἀποφαίνω πάλιν ὁ ὅσπερ εἄν αἱρέω ὁ πρός αὐτός οἰκειότης ἐν πίστις μεταλαγχάνω . σύσσωμος μέν γάρ γίγνομαι αὐτός διά εὐλογία ὁ μυστικός . νάω δέ καί κατά ἕτερος τρόπος , ὅτι ὁ θεῖος αὐτός φύσις γίγνομαι κοινωνός διά ὁ πνεῦμα . ἐναυλίζω γάρ ὁ ὁ ἅγιος Ψυχή , καί ὡς ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί · ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἐν ἐγώ εἰμί , ἐκ ὁ πνεῦμα ὅς δίδωμι ἐγώ . οὐκοῦν αὐτός εἰμί ἐγώ ὁ ζωή , αὐτός ὁ δικαίωσις . γράφω δέ πάλιν · ἄρα οὖν ὡς διά εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς κατάκριμα , οὗτος καί διά εἷς δικαίωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς δικαίωσις ζωή . καί πάλιν · ὥσπερ γάρ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , οὗτος διά ὁ ὑπακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος Δίκαιος καθίστημι ὁ πολύς . εἰμί τοίνυν οὐ ἀσυμφανής , ὡς καί ἐν Ἀδάμ ὁ πρῶτος ὁ ἐπί Χριστός μυστήριον διαμορφόω τότε , οὖον διά γε ὁ ἴσος ἀπαραλλάκτως ἀνατυπόω , ἀλλά ἑτέρως τε ἔχω καί ἐν ἀντίστροφος σχῆμα . ὁ μέν γάρ εἰμί ἀρχή ὁ γένος , πρός θάνατος , πρός ἀρή , πρός κατάκρισις · ὁ δέ πρός πᾶς ἐναντίος , εἰς ζωή , εἰς εὐλογία , εἰς δικαίωσις . καί ὁ μέν εἰς σάρξ εἷς δέχομαι ὁ γυνή , καί διόλλυμι διά αὐτός · Χριστός δέ ὁ ἐκκλησία ἑαυτοῦ συνάπτω διά ὁ πνεῦμα , ἐκρέω τε καί ἀνασῴζω , καί ἀπάτη διαβολικός ἀποτελέω ἀγαθός . τοιγάρ καί ἀναπείθω βοάω · οὖον γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω . καί ὁ μέν προπάτωρ Ἀδάμ , ἁμαρτία ὀψώνιον καί παράβασις δίκη δέχομαι ὁ φθορά · ἔγκλημα δέ εἰμί ὁ δικαιοσύνη Χριστός , κατά γε ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐμβροντησία . τοιγάρ διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος τιμή στεφανόω καί δόξα , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . καί ὁ μέν Ἀδάμ μόνος τε καί μόλις ὁ ἐπί γῆ ὑποτάσσω · Χριστός δέ ὁ πᾶς . κάμπτω γάρ αὐτός πᾶς γόνυ ἐπουράνιος , καί ἐπίγειος , καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέομαι , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . ἀμήν .