cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.3.1.8
η . Ποτὲ μὲν γὰρ διὰ τὸ ἄγαν εὐσθενὲς καὶ ἀκαταγώνιστον εἰς ἀλκὴν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν θεοπρεπῆ , μόσχῳ παρεικάζεται . Ποτὲ δὲ αὖ , διὰ τὸ ἀνθρώπινον , καὶ ἐπεί τοι γέγονεν ὑπὸ νόμον , δάμαλις ὀνομάζεται . Κατόπιν γάρ πως ἀεὶ καὶ ἐν μείοσι τὸ θῆλυ τοῦ ἄῤῥενος ὡς ἡγουμένου καὶ προὔχοντος . Ἁπάσης μὲν γὰρ ἐπέκεινα κτίσεως ὁ Υἱὸς , καὶ ἀσυγκρίτοις ὑπεροχαῖς τὴν τῶν γενητῶν ὑπερφέρει φύσιν τε καὶ δόξαν , ῥίζαν ἔχων τὴν ἀνωτάτην , τὸν τῶν ὅλων Πατέρα φημὶ δὴ καὶ Θεόν . Ἐπειδὴ δὲ πέφυκε καθ’ ἡμᾶς , κεχρημάτικεν ὑπὸ νόμον ὡς ἡγούμενον . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν · Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον , ἀλλὰ πληρῶσαι . Ἀναθήσομεν δὲ καὶ τοῦτο τοῖς τῆς κενώσεως μέτροις , ὀρθὰ φρονεῖν ᾑρημένοι . Διὰ τοῦτο δάμαλις ὁ Χριστὸς , τὸ τοῦ νόμου πρόσωπον ἀναπληροῦντος Μωσέως , ἤτοι τοῦ κατ’ αὐτὸν ὁρισθέντος νόμου . Ἀφομοιοῦται δὲ καὶ αἰγί . Διὰ ποίαν αἰτίαν ; Προσκεκόμικε γὰρ ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , κατὰ τὰς Γραφάς . Χίμαρος δὲ τὸ ὑπὲρ ἁμαρτίας θῦμα κατὰ τὸν νόμον . Παραβάλλεται δὲ καὶ κριῷ , διὰ τὸ τῶν λογικῶν ἡγεῖσθαι ποιμνίων . Εἷς γὰρ ἡμῶν ἐστι καθηγητὴς ὁ Χριστός . Καὶ ἡμεῖς μὲν λαὸς νομῆς αὐτοῦ καὶ πρόβατα χειρὸς αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἐπειδὴ δὲ ὡμοιώθη κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς , τουτέστιν ἡμῖν , καθεὶς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν , γράφεται μὲν ἐν κριῷ , νοεῖταί γε μὴν ἡγούμενος . Κριοὶ γὰρ ἀεὶ τῆς ἀγέλης οἱ προὔχοντες . Ὁ αὐτὸς οὖν ἄρα καὶ δάμαλις , διά τοι τὸ ὑπὸ νόμον , καὶ μὴν καὶ ὡς αἲξ , σφάγιον ὑπὲρ ἁμαρτίας . Καὶ προσέτι κριὸς , ὡς ἡγούμενος . Οὗ τοῖς ἴχνεσιν ἕπεσθαι δεῖν ᾑρημένοι , καὶ διασπεύδοντες , Ἐν νομῇ ἀγαθῇ , καὶ ἐν τόπῳ πίονι , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν , ἐσόμεθα , καὶ ἐν αὐλαῖς ἱεραῖς καταλύσομεν . Ἐνοικιεῖ γὰρ ἡμᾶς ταῖς ἄνω μοναῖς , αὐτὸς ὢν καὶ κριὸς καὶ ἀρχιποίμην , καὶ ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν ὑπὸ νόμον , καὶ ὑπὲρ νόμον , ὡς Θεὸς αὐτὸς ἡ πᾶσα δικαίωσις , εἰ καὶ Ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη , καὶ τὴν δι’ ἡμᾶς ὑπέμεινε σφαγήν . Μορφοῦται δὲ αὖ καὶ ὡς ἐν τρυγόνι καὶ περιστερᾷ . Αὐτὸς γὰρ ἡ μόνη νοητὴ καὶ λαλιστάτη τρυγὼν , τὸ εὔστομον ἀληθῶς στρουθίον , ὁ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄνωθεν , ὃς τοῖς εὐαγγελικοῖς κηρύγμασι κατεκήλησε τὴν ὑπ’ οὐρανόν · ᾧ καὶ αὐτὴ προσπεφώνηκεν ἡ νύμφη , τουτέστιν , ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία · Δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου , καὶ ἀκούτισόν μοι τὴν φωνήν σου · ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα , καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία . Ὁ αὐτὸς ἡ ἁπλῆ καὶ ἀκάκουργος καὶ δόλον οὐκ ἔχουσα περιστερά . Οὐ γὰρ εὐρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Τριετίζουσα δὲ ἡ δάμαλις , καὶ μὴν καὶ τὰ ἕτερα τῶν κτηνῶν . Παντέλειος γὰρ ὁ Κύριος . Τῆς τῶν κτηνῶν ἡλικίας τὸ ὡς ἐν Θεότητι τέλειον τοῦ Μονογενοῦς ὑποφαινούσης ἀστείως . Καὶ διαπτύσσεται μὲν τὰ κτήνη · δεδιχοτόμηνται γάρ . Μεμένηκε δὲ τῶν στρουθίων ἀδιχοτόμητος ἡ δυάς . Καὶ τίς ὁ λόγος ; Ἧ μὲν γὰρ γέγονε σὰρξ ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , οἱονεί πως δεδιχοτόμηται , καὶ εἰς θεωρίαν εὐρύνεται τὴν διπλῆν ὁ ἐπ’ αὐτῷ λόγος . Ὁτὲ μὲν γὰρ , τὴν ὡς ἐκ Πατρὸς αὐτοῦ θείαν καὶ ἀπόῤῥητον νοοῦμεν γέννησιν · ὁτὲ δὲ αὖ , τὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως λαλοῦμεν μυστήριον , τὸ βαθὺ τῆς οἰκονομίας μονονουχὶ διαπτύσσοντες καὶ ἁπλοῦντες εἰς εἴδησιν τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτό . Ἀλλ’ εἰ καὶ γέγονε διττὸς οἱονεί πως ὁ ἐπ’ αὐτῷ λόγος , ἀλλ’ εἷς που πάντως καὶ ὁ αὐτὸς , οὐ διαιρούμενος εἰς δύο , μετὰ τὴν πρὸς σάρκα σύνοδον . Οὔτε μὴν εἰς υἱῶν δυάδα τεμνόμενος · εἷς γὰρ καὶ ἀμέριστος ὁ Χριστός . Τύπος δ’ ἂν γένοιτο καὶ τοῦδε σαφὴς , τὸ ἀδιάτμητον τῶν στρουθίων · Τὰ γὰρ ὄρνεα , φησὶν , οὐ διεῖλε . Καὶ ἐσημαίνετο μὲν ὡς ἀπὸ τῆς γῆς διὰ τὸ ἀνθρώπινον , ὡς ἔν γε τῷ μόσχῳ , καὶ μὴν καὶ αἰγὶ καὶ κριῷ . Νοεῖται δὲ πάλιν ὡς ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄνωθεν , διά τοι τὸ εἶναι ὁ Θεὸς διὰ τῶν στρουθίων . Ὅτι δὲ καίτοι τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ἑκούσιον ὑπομείναντος σφαγὴν , Ἡ σὰρξ αὐτοῦ οὐκ εἶδε , κατὰ τὸ γεγραμμένον , διαφθοράν · καὶ ὅτι κατὰ τὴν τοῦ Ψάλλοντος φωνὴν , Οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ , καὶ υἱὸς ἀνομίας οὐ προσθήσει τοῦ κακῶσαι αὐτόν . Παραδείξειεν ἂν καὶ μάλα σαφῶς ὡς ἐν τύπῳ δὴ πάλιν ὁ θεσπέσιος Ἀβραὰμ , τὰ καταφθείρειν ἐθέλοντα τῶν πτηνῶν , ἀφιστὰς τῶν διχοτομημάτων . Προαπαγγελθείσης δὲ τῷ Ἀβραὰμ τῆς ἐσομένης κατὰ καιροὺς ἐν Αἰγύπτῳ πλεονεξίας κατὰ τῶν ἐξ αἵματος αὐτοῦ , τουτέστι , τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τῆς παραδόξου λυτρώσεως , Περὶ τὰς ἡλίου , φησὶ , δυσμὰς κλίβανος πυρὸς καπνιζόμενος , καὶ λαμπάδες πυρὸς , διὰ μέσων ᾔεσαν τῶν διχοτομημάτων . Προανέτειλε μὸν γὰρ τῶν ἐξ ἐπαγγελίας ὁ διὰ Μωσέως νόμος , δουλείας τε πέρι τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , καὶ μὴν καὶ λυτρώσεως , μακρὰ τοῖς ἀκροωμένοις εἰσφέρων τὰ διηγήματα . Ἐν ἐσχάτοις δὲ τοῦ αἰῶνος καιροῖς , καὶ οἱονεὶ πρὸς ἑσπέραν , Γέγονε σὰρξ ὁ Λόγος . Εἴη γὰρ , οἶμαι , τουτὶ , καὶ ἕτερον οὐδὲν , τὸ , ὡς ἐν εἴδει πυρὸς τὴν θείαν τε καὶ ἀπόῤῥητον φύσιν , ἐπ’ αὐτὰ διᾴττειν τὰ διχοτομήματα . Ἀλλ’ Ἦν , φησὶ , φλὸξ πυρὸς , καὶ κλίβανος πυρὸς , καὶ λαμπάδες πυρός . Γέγονε γὰρ ἀληθῶς τὸ σεπτὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως μυστήριον , τοῖς μὲν ἀπειθεῖν ᾑρημένοις καὶ ἀπονενευκόσι πρὸς τὸ ἐξήνιον , κλίβανός τε καὶ φλὸξ , καὶ ἡ πασῶν ἀφόρητος καὶ ἐσχάτη δίκη . Καὶ γοῦν περὶ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , οἳ τὸ Χριστοῦ μυστήριον ἀσυνέτως περιυβρίζοντες κακόνοοί τε καὶ ἀλαζόνες ἡλίσκοντο , φησὶν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν τῶν ὅλων Πατέρα καὶ Θεόν · Θήσεις αὐτοὺς ὡς κλίβανον πυρὸς , εἰς καιρὸν τοῦ προσώπου σου · Κύριε , ἐν τῇ ὀργῇ σου συνταράξεις αὐτοὺς , καὶ καταφάγεται αὐτοὺς πῦρ . Καιρὸς δὲ προσώπου τοῦ Πατρὸς , ὁ τῆς ἐνανθρωπήσεως νοοῖτο ἂν εἰκότως · εἴπερ ἐστὶ καὶ πρόσωπον καὶ εἰκὼν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὁ Υἱός . Οὐκοῦν φλὸξ ἀγρία καὶ κλίβανος , τοῖς ἀπωθεῖν ἐθέλουσι τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς τὸ μυστήριον . Τοῖς γε μὴν ἐπεγνωκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ , καθὰ γέγραπται , Λαμπὰς ἐν σκότῳ φωτίζουσα , καὶ τῆς διαβολικῆς ἀχλύος τὸ πάχος ἀπολεπτύνουσα , καὶ τοῖς διὰ μέσον προσπταίειν σκανδάλοις τὴν τῶν σεβομένων αὐτὸν οὐκ ἐφιεῖσα πληθύν . Οὕτως ἡμῖν ὠνόμαζε τὸν Υἱὸν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , καὶ διὰ φωνῆς Ἡσαΐου , λέγων · Διὰ Σιὼν οὐ σιωπήσομαι , καὶ διὰ Ἱερουσαλὴμ οὐκ ἀνήσω , ἕως ἂν ἐξέλθῃ ὡς φῶς ἡ δικαιοσύνη μου . Τὸ δὲ σωτήριόν μου , ὡς λαμπάδες καυθήσεται . Σωτήριον γὰρ καὶ δικαιοσύνη παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς εἰς ἡμᾶς γέγονεν ὁ Υἱός · εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς ὡς ἐν αὐτῷ δικαιούμεθα , καὶ τὸν πάλαι καθ’ ἡμῶν τυραννήσαντα νικῶντες θάνατον , παλινδρομοῦμεν εἰς ἀφθαρσίαν , καὶ εἰς ὅπερ ἦν ἐν ἀρχαῖς ἡ φύσις ἀναμορφούμεθα .
Lemmas: ὁ . ποτέ μέν γάρ διά ὁ ἄγαν εὐσθενής καί ἀκαταγώνιστος εἰς ἀλκή , δῆλος δέ ὅτι ὁ θεοπρεπής , μόσχος παρεικάζω . ποτέ δέ αὖος , διά ὁ ἀνθρώπινος , καί ἐπεί ὅς γίγνομαι ὑπό νόμος , δάμαλις ὀνομάζω . κατόπιν γάρ πως ἀεί καί ἐν μείων ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην ὡς ἡγέομαι καί προέχω . ἅπας μέν γάρ ἐπέκεινα κτίσις ὁ υἱός , καί ἀσύγκριτος ὑπεροχή ὁ ὁ γενητός ὑπερφέρω φύσις τε καί δόξα , ῥίζα ἔχω ὁ ἀνώτατος , ὁ ὁ ὅλος πατήρ φημί δή καί Θεός . ἐπεί δέ φύω κατά ἐγώ , χρηματίζω ὑπό νόμος ὡς ἡγέομαι . τοιγάρ καί φάσκω · οὐ ἔρχομαι καταλύω ὁ νόμος , ἀλλά πληρόω . ἀνατίθημι δέ καί οὗτος ὁ ὁ κένωσις μέτρον , ὀρθός φρονέω αἱρέω . Ζεύς οὗτος δάμαλις ὁ Χριστός , ὁ ὁ νόμος πρόσωπον ἀναπληρόω Μωσῆς , ἤτοι ὁ κατά αὐτός ὁρίζω νόμος . ἀφομοιόω δέ καί αἴξ . Ζεύς ποῖος αἴτιος ; προσκομίζω γάρ ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , κατά ὁ γραφή . Χίμαρος δέ ὁ ὑπέρ ἁμαρτία θῦμα κατά ὁ νόμος . παραβάλλω δέ καί κριός , διά ὁ ὁ λογικός ἡγέομαι ποίμνιον . εἷς γάρ ἐγώ εἰμί καθηγητής ὁ Χριστός . καί ἐγώ μέν λαός νομή αὐτός καί πρόβατον χείρ αὐτός , κατά ὁ γράφω . ἐπεί δέ ὁμοιόω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός , τουτέστιν ἐγώ , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις , γράφω μέν ἐν κριός , νοέω γε μήv ἡγέομαι . Κριός γάρ ἀεί ὁ ἀγέλη ὁ προέχω . ὁ αὐτός οὖν ἄρα καί δάμαλις , διά ὅς ὁ ὑπό νόμος , καί μήv καί ὡς αἴξ , σφάγιον ὑπέρ ἁμαρτία . καί προσέτι κριός , ὡς ἡγέομαι . οὗ ὁ ἴχνος ἕπω δήω αἱρέω , καί διασπεύδω , ἐν νομή ἀγαθός , καί ἐν τόπος πίων , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή , εἰμί , καί ἐν αὐλή ἱερός καταλύω . Ἐνοικίζω γάρ ἐγώ ὁ ἄνω μονή , αὐτός εἰμί καί κριός καί ἀρχιποίμην , καί ὡς εἷς ἐκ ἐγώ ὑπό νόμος , καί ὑπέρ νόμος , ὡς θεός αὐτός ὁ πᾶς δικαίωσις , εἰμί καί ἐν ὁ ἄνομος λογίζομαι , καί ὁ διά ἐγώ ὑπομένω σφαγή . μορφόω δέ αὖος καί ὡς ἐν τρυγών καί περιστερά . αὐτός γάρ ὁ μόνος νοητός καί λάλος τρυγών , ὁ εὔστομος ἀληθής στρουθίον , ὁ ἐκ οὐρανός καί ἄνωθεν , ὅς ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα κατακηλέω ὁ ὑπό οὐρανός · ὅς καί αὐτός προσφωνέω ὁ νύμφη , τουτέστιν , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία · δείκνυμι ἐγώ ὁ ὄψις σύ , καί ἀκουτίζω ἐγώ ὁ φωνή σύ · ὅτι ὁ φωνή σύ ἡδύς , καί ὁ ὄψις σύ ὡραῖος . ὁ αὐτός ὁ ἁπλόος καί ἀκάκουργος καί δόλος οὐ ἔχω περιστερά . οὖον γάρ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός , κατά ὁ γράφω . τριετίζω δέ ὁ δάμαλις , καί μήv καί ὁ ἕτερος ὁ κτῆνος . Παντέλειος γάρ ὁ Κύριος . ὁ ὁ κτῆνος ἡλικία ὁ ὡς ἐν θεότης τέλειος ὁ Μονογενώ ὑποφαίνω ἀστεῖος . καί διαπτύσσω μέν ὁ κτῆνος · διχοτομέω γάρ . μένω δέ ὁ στρούθιον ἀδιχοτόμητος ὁ δυάς . καί τίς ὁ λόγος ; ἧ μέν γάρ γίγνομαι σάρξ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , οἱονεί πως διχοτομέω , καί εἰς θεωρία εὐρύνω ὁ διπλόος ὁ ἐπί αὐτός λόγος . ὁτὲ μέν γάρ , ὁ ὡς ἐκ πατήρ αὐτός θεῖος καί ἀπόρρητος νοέω γέννησις · ὁτὲ δέ αὖος , ὁ ὁ ἐνανθρώπησις λαλέω μυστήριον , ὁ βαθύς ὁ οἰκονομία μονονού διαπτύσσω καί ἁπλόω εἰς εἴδησις ὁ οὐ οἶδα αὐτός . ἀλλά εἰμί καί γίγνομαι δισσός οἱονεί πως ὁ ἐπί αὐτός λόγος , ἀλλά εἷς ποῦ πάντως καί ὁ αὐτός , οὖον διαιρέω εἰς δύο , μετά ὁ πρός σάρξ σύνοδος . οὔτε μήv εἰς υἱός δυάς τέμνω · εἷς γάρ καί ἀμέριστος ὁ Χριστός . Τύπος δέ εἄν γίγνομαι καί ὅδε σαφής , ὁ ἀδιάτμητος ὁ στρούθιον · ὁ γάρ ὄρνεον , φημί , οὖον διαιρέω . καί σημαίνω μέν ὡς ἀπό ὁ γῆ διά ὁ ἀνθρώπινος , ὡς ἐν γε ὁ μόσχος , καί μήv καί αἴξ καί κριός . νοέω δέ πάλιν ὡς ἐκ οὐρανός καί ἄνωθεν , διά ὅς ὁ εἰμί ὁ θεός διά ὁ στρούθιον . ὅτι2 δέ καίτοι ὁ ὑπέρ ἐγώ ἑκούσιος ὑπομένω σφαγή , ὁ σάρξ αὐτός οὐ ὁράω , κατά ὁ γράφω , διαφθορά · καί ὅτι κατά ὁ ὁ Ψάλλων φωνή , οὐ ὠφελέω ἐχθρός ἐν αὐτός , καί υἱός ἀνομία οὖον προστίθημι ὁ κακόω αὐτός . παραδείκνυμι εἄν καί μάλα σαφῶς ὡς ἐν τύπος δή πάλιν ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ , ὁ καταφθείρω ἐθέλω ὁ πτηνός , ἀφίστημι ὁ διχοτόμημα . Προαπαγγέλλω δέ ὁ Ἀβραάμ ὁ εἰμί κατά καιρός ἐν Αἴγυπτος πλεονεξία κατά ὁ ἐκ αἷμα αὐτός , τουτέστι , ὁ Ἰσραήλ καί ὁ παράδοξος λύτρωσις , περι ὁ ἥλιος , φημί , δυσμή κρίβανος πυρός καπνίζω , καί λαμπάς πυρός , διά μέσος ἔρχομαι ὁ διχοτόμημα . προανατελλω πορθμός γάρ ὁ ἐκ ἐπαγγελία ὁ διά Μωσῆς νόμος , δουλεία τε περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ , καί μήv καί λύτρωσις , μακρός ὁ ἀκροάομαι εἰσφέρω ὁ διήγημα . ἐν ἔσχατος δέ ὁ αἰών καιρός , καί οἱονεί πρός ἑσπέρα , γίγνομαι σάρξ ὁ Λόγος . ἀίω γάρ , οἴομαι , οὗτος , καί ἕτερος οὐδείς , ὁ , ὡς ἐν εἶδος πυρός ὁ θεῖος τε καί ἀπόρρητος φύσις , ἐπί αὐτός διαίσσω ὁ διχοτόμημα . ἀλλά ἦς , φημί , φλόξ πυρός , καί κρίβανος πυρός , καί λαμπάς πῦρ . γίγνομαι γάρ ἀληθής ὁ σεπτός ὁ ἐνανθρώπησις μυστήριον , ὁ μέν ἀπειθέω αἱρέω καί ἀπονεύω πρός ὁ ἐξήνιος , κρίβανος τε καί φλόξ , καί ὁ πᾶς ἀφόρητος καί ἔσχατος δίκη . καί γοῦν περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ἕ ὁ Χριστός μυστήριον ἀσύνετος περιυβρίζω κακονοέω τε καί ἀλαζών ἁλίσκομαι , φημί ὁ Δαυίδ πρός ὁ ὁ ὅλος πατήρ καί Θεός · τίθημι αὐτός ὡς κρίβανος πυρός , εἰς καιρός ὁ πρόσωπον σύ · κύριος , ἐν ὁ ὀργή σύ συντάραξις αὐτός , καί κατεσθίω αὐτός πῦρ . Καιρός δέ πρόσωπον ὁ πατήρ , ὁ ὁ ἐνανθρώπησις νοέω εἄν εἰκότως · εἴπερ εἰμί καί πρόσωπον καί εἰκών ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ υἱός . οὐκοῦν φλόξ ἄγριος καί κρίβανος , ὁ ἀπωθέω ἐθέλω ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Μονογενώ ὁ μυστήριον . ὁ γε μήv ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐπιφάνεια αὐτός , καθά γράφω , Λαμπάς ἐν σκότος φωτίζω , καί ὁ διαβολικός ἀχλύς ὁ πάχος ἀπολεπτύνω , καί ὁ διά μέσος προσπταίω σκάνδαλον ὁ ὁ σέβω αὐτός οὐ ἐφίημι πλῆθος . οὕτως ἐγώ ὀνομάζω ὁ υἱός ὁ θεός καί πατήρ , καί διά φωνή Ἠσαΐας , λέγω · Ζεύς Σιών οὖον σιωπάω , καί διά Ἱεροσόλυμα οὐ ἀνίημι , ἠώς εἄν ἐξέρχομαι ὡς φάος ὁ δικαιοσύνη ἐγώ . ὁ δέ σωτήριος ἐγώ , ὡς λαμπάς καίω . σωτήριον γάρ καί δικαιοσύνη παρά ὁ Θεός καί πατήρ εἰς ἐγώ γίγνομαι ὁ υἱός · εἴπερ εἰμί ἀληθής ὡς ἐν αὐτός δικαιόω , καί ὁ πάλαι κατά ἐγώ τυραννεύω Νίκη θάνατος , παλινδρομέω εἰς ἀφθαρσία , καί εἰς ὅσπερ εἰμί ἐν ἀρχή ὁ φύσις ἀναμορφόω .