cyrillus-theology.glaphyra-in-pentateuchum Gen.4.2.7
Ζ . Ἄλις δὴ οὖν ἡμῖν τοῦ περὶ τούτων λόγου . Φέρε δὴ θεωρήσωμεν , τοῖς πνευματικοῖς θεωρήμασι τὸν νοῦν ἐνιέντες · ἐκεῖνο διενθυμούμενοι , καὶ μάλα ὀρθῶς , ὡς οὐκ ἄμισθος ἦν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ὁ ἐπὶ τοῖς κηρύγμασι πόνος , οὔτε μὴν ἀγέραστος ὁ ἰδρώς . Ἔφη γὰρ ὁ Λάβαν πρὸς Ἰακώβ · Οὐ δουλεύσεις μοι δωρεάν . Ἐποιοῦντο δὲ καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , λαμπρῶν αὐχημάτων ὑπόθεσιν τὴν τῶν πιστευόντων ἐν ἀρχαῖς πληθύν . Προσεφώνει γοῦν ὁ Παῦλος αὐτοῖς · Χαρὰ καὶ στέφανός μου . Ὑπομνῆσαι δὲ δεῖν ἀναγκαίως ὑπολαμβάνω τῶν ἐν ἀρχαῖς ἡμῖν χρειωδέστατα παρειλημμένων . Ἔφην γὰρ , ὅτι τὸ πρόσωπον Ἰακὼβ ὡς ἐν θεωρίαις πνευματικαῖς ὑποδύεται μὲν ἔσθ’ ὅτε τῶν ἁγίων ἀποστόλων ὁ χορὸς , ὡς ἀπαρχὴ γεγονὼς τῶν ἡγιασμένων ἐν πνεύματι , καὶ ἐν πίστει δεδικαιωμένων · ὁτὲ δὲ αὖ καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς , ὡς τῆς ἀνανεουμένης εἰς ἀφθαρσίαν ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴ , ὡς πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς , ὡς δεύτερος Ἀδὰμ , καὶ ῥίζα τοῦ γένους δευτέρα μετὰ τὴν πρώτην . Περιτρέπει τοίνυν ὁ λόγος ἀεὶ τῶν θεωρημάτων τὸν σκοπὸν , ᾗπερ ἂν ἰέναι πρέποι . Τὸ γάρ τοι διαμαρτεῖν λογισμοῦ τοῦ καθήκοντος , ἀκαλλεστέραν ἐργάσεται τῶν θεωρημάτων τὴν ἀπόδοσιν . Φορέσει δὴ οὖν εἴς γε τὸ παρὸν τὸ Ἰακὼβ πρόσωπον ὁ Ἐμμανουὴλ , ὁ ἐξ οὐρανοῦ νυμφίος , ὁ τὰς Λάβαν θυγατέρας οἷον οὐκ ἀνιδρωτὶ λαβών . Ἴδιον μὲν γὰρ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας , τὸ ἀκονιτὶ κατορθοῦν , ἅπερ ἂν ἕλοιτο δρᾷν . Ἔφη γάρ που περὶ αὐτῆς καὶ ὁ μακάριος προφήτης Ἡσαΐας · Ὄτι οὐ πεινάσει , οὐδὲ κοπιάσει , οὐδέ ἐστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ . Κατ’ οὐδένα γὰρ τρόπον ἐπιδεὲς τὸ Θεῖον , ἀλλ’ ἔστι παντέλειον ἐν ἑαυτῷ , οὐκ εἰσποιητὸν ἔχον τὸ δυναμοῦσθαι πρός τινος , οὔτε μὴν νόμῳ σωμάτων τροφαῖς ἢ ποτοῖς νευρούμενον · ἀλλ’ αὐτὸ , φύσει δύναμις . Τοιγάρτοι καὶ στερεοῖ μὲν οὐρανοὺς , διανέμει δὲ τὸ δύνασθαι μετ’ ἐξουσίας , οἷς ἂν ἕλοιτο τυχόν . Ἀλλ’ ὥσπερ , καίτοι λυπεῖσθαι μὴ πεφυκὸς , λυπεῖσθαι λέγεται ( φησὶ γάρ που πρὸς τὴν τῶν Ἰουδαίων μητέρα , δῆλον δὲ ὅτι τὴν Συναγωγήν · Καὶ ἐλύπεις με ἐν πᾶσι τούτοις . Γράφει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ τὸ κατοικοῦν ἐν ὑμῖν ) · οὕτω κἂν εἰ λέγοιτο καμεῖν , οὐχ ὅτι γέγονεν ἐν αἰσθήσει πόνου , τὰ τοιάδε φαμέν · ἀλλ’ ὅτι πονεῖν εἴπερ ἦν αὐτῷ ἔθος , πέπονθεν ἂν , τὰ ὑπερμεγέθη τῶν πραγμάτων καὶ ἐξαίρετα κατορθῶν , καὶ αὐτὰ , ἐφ’ οἷς ἦν εἰκὸς δεινοὺς καὶ πικροὺς ἀνατλῆναι πόνους , εἰ τῶν καθ’ ἡμᾶς τις ἦν . Οὐκοῦν ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων ἰόντες εἰς ἐννοίας τὰς ὑπερτάτω , μονονουχὶ πόνῳ καὶ ἱδρῶτι καταμεθύουσαν καταθρήσαιμεν ἂν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν φροντίδα τῆς ἀκηράτου φύσεως . Αὐτήν γε μὴν ἀπαλλάξομεν ἀναγκαίως τοῦ πονεῖν · ἐπεί τοι μὴ καθ’ ἡμᾶς , μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν τὴν κτίσιν , ταῖς ἰδίαις ὑπεροχαῖς ἐμφιλοχωροῦσά τε καὶ ἐρηρεισμένη . Οὐκ ἀμισθὶ τοιγαροῦν , ἀλλ’ οὐδὲ ἱδρῶτος δίχα Χριστὸς πρώτην μὲν συνηγάγετο τὴν Ἰουδαίων Συναγωγὴν , ἣν ἐν σχήματι τῷ τῆς Λείας παραληψόμεθα . Διερμηνεύεται γὰρ κοπιῶσα καὶ ἀνανεουμένη . Κεκοπίακε δὲ ταῖς Αἰγυπτίων πλεονεξίαις κατηχθισμένη , καὶ τὸν δυσφόρητον ἔχουσα τῆς δουλείας ζυγόν . Καὶ μὴν καὶ ἀνενεώθη πρὸς τὸ πατρῷον σέβας . Μετεπλάττετο δὲ ὥσπερ ἐκ λατρείας εἰδωλομανοῦς ἐπὶ τὸ εἰδέναι λοιπὸν τίς ὁ φύσει καὶ ἀληθῶς ἐστι Θεός . Ἐπεφώνει γὰρ αὐτοῖς διὰ Μωσέως · Ἄκουε , Ἰσραὴλ , Κύριος ὁ Θεός σου Κύριος εἷς ἐστι · καὶ τὸ , Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ . Ἀλλ’ ἐπεθύμει μὲν ὁ Χριστὸς τῆς Ῥαχὴλ ἐν ἀρχαῖς , τουτέστι , τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας . Τοιγάρτοι ἔφασκε περὶ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωσέα · Λελάληκα πρὸς σὲ ἅπαξ καὶ δὶς , λέγων · Ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον , καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν . Ἔασόν με ἐξολοθρεῦσαι αὐτοὺς , καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ ἰσχυρὸν , καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο . Ἀλλ’ ἦν ἀνάγκη τοὺς ἐλαφρὸν ἕτι καὶ εὐπαρακόμιστον ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς ἔχοντας νοῦν , οὐκ εὐθὺς διᾴττειν ἐπὶ τὸ τέλειον , καὶ τὴν ἐπέκεινα νοῦ καὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ φρονήσεως παίδευσιν , φημὶ δὴ τὴν εὐαγγελικὴν , προκατηχεῖσθαι δὲ μᾶλλον διὰ τῶν ὑποβεβηκότων , μονονουχὶ καὶ προγύμνασμα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς ποιεῖσθαι τὴν νομικήν . Οὐκοῦν ἐπεθύμει μὲν τῆς νεωτέρας ἐν ἀρχαῖς , τουτέστι , τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας ὁ ἐξ οὐρανοῦ νυμφίος . Προεισοικίζεται δὲ ὥσπερ τὴν πρεσβυτέραν οἱονεί πως οὐκ ἀμογητί . Δεδούλευκε γὰρ ὑπὲρ Λείας ὁ Ἰακώβ . Ὅτι δὲ πολλοῖς καὶ μεγάλοις ἐξῄρηται πόνοις τῆς Αἰγυπτίων δουλείας ὁ Ἰσραὴλ , οὐκ ἀσυμφανές . Ὅλη γὰρ αὐτοῖς πεπολέμηκεν ἡ κτίσις . Σημεῖον οὖν ἄρα τοῦ μὴ ἀνιδρωτὶ λελυτρῶσθαι τὸν Ἰσραὴλ , καὶ Θεοῦ γενέσθαι λοιπὸν διὰ τῆς ἐν νόμῳ λατρείας ἡ τοῦ Ἰακὼβ δουλεία , τελουμένη που πάντως οὐκ ἄνευ μόχθου . Συντετελεσμένων δὲ τῶν ἑβδόμων τῆς πρεσβυτέρας , ἠγάγετο τὴν Ῥαχὴλ , τουτέστι , τὴν νεωτέραν , τὴν καὶ ἐν ἀρχαῖς ποθουμένην . Εἰσκέκληται γὰρ δευτέρα μετὰ τὴν πρώτην ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία τὸ τοῦ Θεοῦ πρόβατον · ἑρμηνεύεται γὰρ οὕτω καὶ Ῥαχὴλ , καθάπερ ἤδη προεῖπον . Ὅτι δὲ κέκμηκε τρόπον τινὰ καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ὁ Χριστὸς , παρέδειξε πάλιν ἡμῖν ὁ θεσπέσιος Ἰακὼβ , τὸν ἑπταετῆ πόνον καὶ ὑπὲρ Ῥαχὴλ ἀνατλάς . Εἰ γὰρ ἐνεδέχετο καμεῖν , καίτοι Θεὸν ὄντα κατὰ φύσιν , τὸν Υἱὸν , πῶς ἂν οὐ γέγονεν ἐν τούτῳ , τὴν Ἡρώδου δίωξιν ὑπομείνας ἐν ἀρχαῖς , τὰς τῶν Φαρισαίων ἐπιβουλὰς , τὰς τῶν ἡγουμένων συκοφαντίας , τὰ ἐμπτύσματα , τὰ ῥαπίσματα , τὰς κατὰ νώτου πληγὰς , τὴν τῶν στρατιωτῶν παροινίαν , καὶ αὐτὸν ἐν ἐσχάτοις τὸν ἐπὶ ξύλου θάνατον ; Λάβαν δὲ θυγατέρες , ἀνδρὸς εἰδωλολατροῦντος ἔτι , Λεία καὶ Ῥαχήλ . Κέκληνται γὰρ ἐξ ἐθνῶν , πρώτη μὲν ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγή · ῥίζης γὰρ καὶ γένους Ἑλληνικοῦ γέγονε καὶ αὐτὸς ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ · δευτέρα δὲ καὶ μετὰ τὴν πρώτην ἡ νεωτέρα , τουτέστιν , ἡ Ἐκκλησία . Καὶ οἱ μὲν ὀφθαλμοὶ Λείας παραλελυμένοι καὶ ἀδρανεῖς · Ῥαχὴλ δὲ καλὴ τῷ εἴδει , καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα . Καὶ περὶ μὲν τῶν Ἰουδαίων ἔφη που Χριστὸς τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις · Ἄφετε αὐτοὺς , τυφλοί εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν . Ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ ὅτι βλέπουσι , καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν ὅτι ἀκούουσιν . Οὐκοῦν τὸ ἄναλκες πρὸς θεοπτείαν τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς κατασημαίνοιτο ἂν εἰκότως διὰ τῶν τῆς Λείας ὀφθαλμῶν . Τὸ δὲ σοφόν τε καὶ ἔννουν , καὶ τὸ πολὺ λίαν ἐξωραϊσμένον εἰς σύνεσιν τῶν ἐν πίστει ἐν Χριστῷ , καὶ μέντοι , καὶ τὸ ἐν ἔργοις περιφανὲς διὰ τοῦ τῆς Ῥαχὴλ προανεγράφετο κάλλους . Καὶ πρὸς μὲν τὴν τῶν Ἰουδαίων μητέρα , τὸ , Ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοί σου οὐκ εἰσὶν , οὐδὲ ἡ καρδία σου καλὴ , προφητικὸς ἀναβοάτω λόγος · καλείτω δὲ ὁ Χριστὸς τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν , καὶ λεγέτω περὶ αὐτῆς · Οἱ ὀφθαλμοί σου περιστερῶν . – Ἐπεθύμησε γὰρ τοῦ κάλλους αὐτῆς , κατὰ τὴν τοῦ Ψάλλοντος φωνήν . Οὐκοῦν ἐποιεῖτο σύνοικον ὁ Χριστὸς πρῶτον μὲν τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν , νυμφαγωγοῦντος Μωσέως καὶ μεσιτευόντων ἀγγέλων · ἐπ’ ἐκείνην δὲ ὥσπερ δευτέραν τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν , οἱονεὶ μεσίτου παρειλημμένου καὶ ἐπ’ αὐτῇ τοῦ μακαρίου Βαπτιστοῦ . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε , τὸν νοητὸν τουτονὶ καὶ θεῖον ἡμῖν κατασημαίνων γάμον · Ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν · ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ , χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου . Αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται . Ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν , ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι . Ἔλεος δὲ καὶ πίστις τῇ νύμφῃ τὸ ἔδνον . Ἔφη γάρ που διὰ φωνῆς προφητῶν , ὁ ἄνωθεν ἥκων καὶ ἐξ οὐρανοῦ νυμφίος πρὸς τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν · Καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρίματι , καὶ ἐν ἐλέει , καὶ ἐν οἰκτιρμοῖς . Καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ ἐν πίστει , καὶ ἐπιγνώσῃ τὸν Κύριον . Ἠγάγετο μὲν γὰρ , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , πρὸ τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας τὴν πρεσβυτέραν . Ἀλλ’ ὁ τῆς μνηστείας τρόπος , καὶ τῆς συναφείας ἡ δύναμις , οὐκ εἰς αἰῶνα γέγονεν . Ἔφη γάρ που πάλιν περὶ αὐτῆς , ὅτι Αὕτη οὐ γυνή μου · καὶ ἐγὼ οὐκ ἀνὴρ αὐτῆς . Καὶ πάλιν · Ἔδωκα αὐτῇ βιβλίον ἀποστασίου εἰς τὰς χεῖρας αὐτῆς . Ἀποβέβληται γὰρ ὡς πεπορνευμένη , καὶ ἐπὶ τοῖς ἄγαν ἀπηχεστάτοις κατεγνωσμένη . Ἔφη γάρ που περὶ αὐτῆς · Ἐὰν ἐξαποστείλῃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ ἀπέλθῃ ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ γένηται ἀνδρὶ ἑτέρῳ , μὴ ἀνακάμπτουσα ἀνακάμψει πρὸς αὐτὸν ἔτι ; οὐ μιαινομένη μιανθήσεται ἡ γυνὴ ἐκείνη ; Καὶ σὺ ἐξεπόρνευσας ἐν ποιμέσι πολλοῖς , καὶ ἀνάκαμπτε πρός με , λέγει Κύριος . Ἆρον εἰς εὐθεῖαν τοὺς ὀφθαλμούς σου , καὶ ἴδε ποῦ ἐξεφύρθης . Ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας αὐταῖς ὡσεὶ κορώνη ἠρημωμένη , καὶ ἐμίανας τὴν γῆν ἐν ταῖς πορνείαις σου , καὶ ἐν ταῖς κακίαις σου , καὶ ἔσχες ποιμένας πολλοὺς εἰς πρόσκομμα σαυτῇ . Ὄψις πόρνης ἐγένετό σοι ἀπηναισχύντησας πρὸς πάντας . Οὐχ ὡς οἰκεῖόν με ἐκάλεσας καὶ πατέρα καὶ ἀρχηγὸν τῆς παρθενίας σου · μὴ διαμενεῖ εἰς τὸν αἰῶνα ; Ἀλλ’ ἐν τούτοις μὲν ἡ πρεσβυτέρα · Ῥαχὴλ δὲ τὴν νεωτέραν , τουτέστι , τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν , ἑαυτῷ μνηστεύεται , καὶ τοῦτο διηνεκῶς . Τὸ δὲ ἐμαυτῷ , νοείσθω κατὰ τοιόνδε τρόπον . Ἐμνηστεύσατο μὲν γὰρ τὴν Ἰουδαίων Συναγωγὴν , ἀλλὰ διὰ μεσίτου Μωσέως . Συνήφθη δὲ ὥσπερ τῇ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίᾳ , φωναῖς ἰδίαις αὐτὴν εἰς τοῦτο καλῶν , καὶ καθ’ ἕνα τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁρώμενος ἄνθρωπος . Κατένευε γὰρ τῇ νύμφῃ βοώσῃ · Δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου , καὶ ἀκούτισόν μοι τὴν φωνήν σου . Ἤκουον μὲν γὰρ καὶ οἱ πάλαι λαλοῦντος αὐτοῦ , πλὴν διὰ Μωσέως ἢ προφητῶν . Ἐν ἐσχάτοις δὲ τοῦ αἰῶνος καιροῖς , αὐτὸς ἡμῖν δι’ ἑαυτοῦ λελάληκεν ὁ Υἱὸς , καθὰ καὶ ὁ σοφὸς μεμαρτύρηκε Παῦλος .
Lemmas: Ζ . Ἅλις δή οὖν ἐγώ ὁ περί οὗτος λόγος . φέρω δή θεωρέω , ὁ πνευματικός θεώρημα ὁ νόος ἐνίημι · ἐκεῖνος διενθυμέομαι , καί μάλα ὀρθῶς , ὡς οὐ ἄμισθος εἰμί ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ ἐπί ὁ κήρυγμα πόνος , οὔτε μήv ἀγέραστος ὁ ἱδρώς . φημί γάρ ὁ Λάβαν πρός Ἰακώβ · οὖον δουλεύω ἐγώ δωρεά . ποιέω δέ καί ὁ θεσπέσιος μαθητής , λαμπρός αὔχημα ὑπόθεσις ὁ ὁ πιστεύω ἐν ἀρχή πλῆθος . προσφωνέω γοῦν ὁ Παῦλος αὐτός · Χαρά καί στέφανος ἐγώ . ὑπομιμνήσκω δέ δήω ἀναγκαῖος ὑπολαμβάνω ὁ ἐν ἀρχή ἐγώ χρειώδης παραλαμβάνω . φημί γάρ , ὅτι ὁ πρόσωπον Ἰακώβ ὡς ἐν θεωρία πνευματικός ὑποδύομαι μέν ἔστω ὅτε ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ χορός , ὡς ἀπαρχή γίγνομαι ὁ ἁγίζω ἐν πνεῦμα , καί ἐν πίστις δικαιόω · ὁτὲ δέ αὖος καί αὐτός ὁ Χριστός , ὡς ὁ ἀνανοέω εἰς ἀφθαρσία ἀνθρωπότης ἀπαρχή , ὡς πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός , ὡς δύο Ἀδάμ , καί ῥίζα ὁ γένος δύο μετά ὁ πρῶτος . περιτρέπω τοίνυν ὁ λόγος ἀεί ὁ θεώρημα ὁ σκοπός , ὅσπερ εἄν εἶμι πρέπω . ὁ γάρ ὅς διαμαρτάνω λογισμός ὁ καθήκω , ἀκαλλής ἐργάζομαι ὁ θεώρημα ὁ ἀπόδοσις . φορέω δή οὖν εἰς γε ὁ πάρειμι ὁ Ἰακώβ πρόσωπον ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ ἐκ οὐρανός νυμφίος , ὁ ὁ Λάβαν θυγάτηρ οἷος οὐ ἀνιδρωτί λαμβάνω . Ἴδιον μέν γάρ ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία , ὁ ἀκονιτί κατορθόω , ὅσπερ εἄν αἱρέω δράω . φημί γάρ ποῦ περί αὐτός καί ὁ μακάριος προφήτης Ἠσαΐας · ὅστις οὖον πεινάω , οὐδέ κοπιάω , οὐδέ εἰμί ἐξεύρεσις ὁ φρόνησις αὐτός . κατά οὐδείς γάρ τρόπος ἐπιδεής ὁ θεῖον , ἀλλά εἰμί παντέλειος ἐν ἑαυτοῦ , οὐ εἰσποιητός ἔχω ὁ δυναμόω πρός τις , οὔτε μήv νόμος σῶμα τροφή ἢ ποτός νευρόω · ἀλλά αὐτός , φύσις δύναμις . τοιγάρ καί στερεόω μέν οὐρανός , διανέμω δέ ὁ δύναμαι μετά ἐξουσία , ὅς εἄν αἱρέω τυγχάνω . ἀλλά ὥσπερ , καίτοι λυπέω μή φύω , λυπέω λέγω ( φημί γάρ ποῦ πρός ὁ ὁ Ἰουδαῖος μήτηρ , δῆλος δέ ὅτι ὁ συναγωγή · καί λυπέω ἐγώ ἐν πᾶς οὗτος . γράφος δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος · καί μή λυπέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ Θεός ὁ κατοικέω ἐν σύ ) · οὗτος κἀν εἰμί λέγω κάμνω , οὐ ὅτι γίγνομαι ἐν αἴσθησις πόνος , ὁ τοιόσδε φημί · ἀλλά ὅτι πονέω εἴπερ εἰμί αὐτός ἔθος , πάσχω εἄν , ὁ ὑπερμεγέθης ὁ πρᾶγμα καί ἐξαίρετος κατορθόω , καί αὐτός , ἐπί ὅς εἰμί εἰκός δεινός καί πικρός ἀνατλῆναι πόνος , εἰμί ὁ κατά ἐγώ τις εἰμί . οὐκοῦν ἐκ ὁ ἀνθρώπινος εἶμι εἰς ἔννοια ὁ ὑπέρ , μονονού πόνος καί ἱδρώς καταμεθύω καταθρέω εἄν ὁ ὑπέρ ἐγώ φροντίς ὁ ἀκήρατος φύσις . αὐτός γε μήv ἀπαλλάσσω ἀναγκαῖος ὁ πονέω · ἐπεί ὅς μή κατά ἐγώ , μᾶλλον δέ καί ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις , ὁ ἴδιος ὑπεροχή ἐμφιλοχωρέω τε καί ἐρείδω . οὐ ἀμισθί τοιγάρ , ἀλλά οὐδέ ἱδρώς δίχα Χριστός πρῶτος μέν συνάγω ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , ὅς ἐν σχῆμα ὁ ὁ Λεία παραλαμβάνω . διερμηνεύω γάρ κοπιάω καί ἀνανεόομαι . κοπιάω δέ ὁ Αἰγύπτιος πλεονεξία κατηχθισμένη , καί ὁ δυσφόρητος ἔχω ὁ δουλεία ζυγόν . καί μήv καί ἀνανεόομαι πρός ὁ πατρῷος σέβας . Μετεπλάττετο δέ ὥσπερ ἐκ λατρεία εἰδωλομανής ἐπί ὁ οἶδα λοιπός τίς ὁ φύσις καί ἀληθής εἰμί Θεός . ἐπιφωνέω γάρ αὐτός διά Μωσῆς · Ἄκουος , Ἰσραήλ , Κύριος ὁ Θεός σύ Κύριος εἷς εἰμί · καί ὁ , οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ . ἀλλά ἐπιθυμέω μέν ὁ Χριστός ὁ Ῥαχήλ ἐν ἀρχή , τουτέστι , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία . τοιγάρ φάσκω περί ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή πρός ὁ ἱεροφάντης Μωσῆς · λαλέω πρός σύ ἅπαξ καί δίς , λέγω · ὁράω ὁ λαός οὗτος , καί ἰδού λαός σκληροτράχηλος εἰμί . ἀίω ἐγώ ἐξολοθρεύω αὐτός , καί ἐξαλείφω ὁ ὄνομα αὐτός ὑποκάτωθεν ὁ στερέωμα ὁ οὐρανός , καί ποιέω σύ εἰς ἔθνος μέγας καί ἰσχυρός , καί πολύς μᾶλλον ἢ οὗτος . ἀλλά εἰμί ἀνάγκη ὁ ἐλαφρός ἔτι καί εὐπαρακόμιστος ἐν γε δή σφεῖς αὐτός ἔχω νόος , οὐ εὐθύς διαίσσω ἐπί ὁ τέλειος , καί ὁ ἐπέκεινα νόος καί ὁ ἐκ αὐτός φρόνησις παίδευσις , φημί δή ὁ εὐαγγελικός , προκατηχέω δέ μᾶλλον διά ὁ ὑποβαίνω , μονονού καί προγύμνασμα ὁ ἐν Χριστός ζωή ποιέω ὁ νομικός . οὐκοῦν ἐπιθυμέω μέν ὁ νέος ἐν ἀρχή , τουτέστι , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ ἐκ οὐρανός νυμφίος . Προεισοικίζομαι δέ ὥσπερ ὁ πρέσβυς οἱονεί πως οὐ ἀμογητί . δουλεύω γάρ ὑπέρ Λεία ὁ Ἰακώβ . ὅτι2 δέ πολύς καί μέγας ἐξαιρέω πόνος ὁ Αἰγύπτιος δουλεία ὁ Ἰσραήλ , οὐ ἀσυμφανής . ὅλος γάρ αὐτός πολεμέω ὁ κτίσις . σημεῖον οὖν ἄρα ὁ μή ἀνιδρωτί λυτρόω ὁ Ἰσραήλ , καί Θεός γίγνομαι λοιπός διά ὁ ἐν νόμος λατρεία ὁ ὁ Ἰακώβ δουλεία , τελέω ποῦ πάντως οὐ ἄνευ μόχθος . συντελέω δέ ὁ ἕβδομος ὁ πρέσβυς , ἄγω ὁ Ῥαχήλ , τουτέστι , ὁ νέος , ὁ καί ἐν ἀρχή ποθέω . εἰσκαλέω γάρ δύο μετά ὁ πρῶτος ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ ὁ Θεός πρόβατον · ἑρμηνεύω γάρ οὗτος καί Ῥαχήλ , καθάπερ ἤδη προεῖπον . ὅτι2 δέ κάμνω τρόπος τις καί ὑπέρ αὐτός ὁ Χριστός , παραδείκνυμι πάλιν ἐγώ ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ , ὁ ἑπταετής πόνος καί ὑπέρ Ῥαχήλ ἀνατλῆναι . εἰμί γάρ ἐνδέχομαι κάμνω , καίτοι θεός εἰμί κατά φύσις , ὁ υἱός , πῶς εἄν οὖον γίγνομαι ἐν οὗτος , ὁ Ἡρώδης δίωξις ὑπομένω ἐν ἀρχή , ὁ ὁ Φαρισαῖος ἐπιβουλή , ὁ ὁ ἡγέομαι συκοφαντία , ὁ εμπτύσματα , ὁ ῥάπισμα , ὁ κατά νῶτον πληγάς , ὁ ὁ στρατιώτης παροινία , καί αὐτός ἐν ἔσχατος ὁ ἐπί ξύλον θάνατος ; Λάβαν δέ θυγάτηρ , ἀνήρ εἰδωλολατρέω ἔτι , Λεία καί Ῥαχήλ . καλέω γάρ ἐκ ἔθνος , πρῶτος μέν ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή · ῥίζα γάρ καί γένος Ἑλληνικός γίγνομαι καί αὐτός ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ · δύο δέ καί μετά ὁ πρῶτος ὁ νέος , τουτέστιν , ὁ ἐκκλησία . καί ὁ μέν ὀφθαλμός Λεία παραλύω καί ἀδρανής · Ῥαχήλ δέ κάλως ὁ εἶδος , καί ὡραῖος ὁ ὁράω σφόδρα . καί περί μέν ὁ Ἰουδαῖος φημί ποῦ Χριστός ὁ ἅγιος ἀπόστολος · ἄφετος αὐτός , τυφλός εἰμί ὁδηγός τυφλός . ὑμεῖς δέ μακάριος ὁ ὀφθαλμός ὅτι βλέπω , καί ὁ οὖς σύ ὅτι ἀκούω . οὐκοῦν ὁ ἀναλκής πρός θεοπτείαν ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή κατασημαίνω εἄν εἰκότως διά ὁ ὁ Λεία ὀφθαλμός . ὁ δέ σοφός τε καί ἔννους , καί ὁ πολύς λίαν ἐξωραϊσμένον εἰς σύνεσις ὁ ἐν πίστις ἐν Χριστός , καί μέντοι , καί ὁ ἐν ἔργον περιφανής διά ὁ ὁ Ῥαχήλ προαναγράφω κάλλος . καί πρός μέν ὁ ὁ Ἰουδαῖος μήτηρ , ὁ , ἰδέ ὁ ὀφθαλμός σύ οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ καρδία σύ κάλως , προφητικός ἀναβοάω λόγος · καλέω δέ ὁ Χριστός ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , καί λέγω περί αὐτός · ὁ ὀφθαλμός σύ περιστερά . – ἐπιθυμέω γάρ ὁ κάλλος αὐτός , κατά ὁ ὁ Ψάλλων φωνή . οὐκοῦν ποιέω σύνοικος ὁ Χριστός πρῶτος μέν ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , νυμφαγωγέω Μωσῆς καί μεσιτεύω ἄγγελος · ἐπί ἐκεῖνος δέ ὥσπερ δύο ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , οἱονεί μεσίτης παραλαμβάνω καί ἐπί αὐτός ὁ μακάριος βαπτιστής . τοιγάρ καί φάσκω , ὁ νοητός οὗτος καί θέω ἐγώ κατασημαίνω γάμος · ὁ ἔχω ὁ νύμφη νυμφίος εἰμί · ὁ δέ φίλος ὁ νυμφίος ὁ ἵστημι καί ἀκούω αὐτός , χαρά χαίρω διά ὁ φωνή ὁ νυμφίος . Ἄτη οὖν ὁ χαρά ὁ ἐμός πληρόω . ἐκεῖνος δεῖ αὐξάνω , ἐγώ δέ ἐλασσόω . Ἔλεος δέ καί πίστις ὁ νύμφη ὁ ἕδνον . φημί γάρ ποῦ διά φωνή προφήτης , ὁ ἄνωθεν ἥκω καί ἐκ οὐρανός νυμφίος πρός ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία · καί μνηστεύω σύ ἐμαυτοῦ εἰς ὁ αἰών , καί μνηστεύω σύ ἐμαυτοῦ ἐν δικαιοσύνη καί κρίμα , καί ἐν ἐλεέω , καί ἐν οἰκτιρμός . καί μνηστεύω σύ ἐμαυτοῦ ἐν πίστις , καί ἐπιγιγνώσκω ὁ κύριος . ἄγω μέν γάρ , καθάπερ φημί ἄρτιος , πρό ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ πρέσβυς . ἀλλά ὁ ὁ μνηστεία τρόπος , καί ὁ συνάφεια ὁ δύναμις , οὐ εἰς αἰών γίγνομαι . φημί γάρ ποῦ πάλιν περί αὐτός , ὅτι Ἄτη οὖον γυνή ἐγώ · καί ἐγώ οὐ ἀνήρ αὐτός . καί πάλιν · δίδωμι αὐτός βιβλίον ἀποστασίου εἰς ὁ χείρ αὐτός . ἀποβάλλω γάρ ὡς πορνεύω , καί ἐπί ὁ ἄγαν ἀπηχής καταγιγνώσκω . φημί γάρ ποῦ περί αὐτός · ἐάν ἐξαποστέλλω ἀνήρ ὁ γυνή αὐτός , καί ἀπέρχομαι ἀπό αὐτός , καί γίγνομαι ἀνήρ ἕτερος , μή ἀνακάμπτω ἀνακάμπτω πρός αὐτός ἔτι ; οὖον μιαίνω μιαίνω ὁ γυνή ἐκεῖνος ; καί σύ ἐκπορνεύω ἐν ποιμήν πολύς , καί ἀνακάμπτω πρός ἐγώ , λέγω Κύριος . ἀρόω εἰς εὐθύς ὁ ὀφθαλμός σύ , καί ὁράω ποῦ ἐκφύρω . ἐπί ὁ ὁδός καθίζω αὐτός ὡσεί κορώνη ἐρημόω , καί μιαίνω ὁ γῆ ἐν ὁ πορνεία σύ , καί ἐν ὁ κακία σύ , καί ἔχω ποιμήν πολύς εἰς πρόσκομμα σεαυτοῦ . ὄψις πόρνη γίγνομαι σύ ἀπαναισχυντέω πρός πᾶς . οὐχ ὡς οἰκεῖος ἐγώ καλέω καί πατήρ καί ἀρχηγός ὁ παρθενίη σύ · μή διαμένω εἰς ὁ αἰών ; ἀλλά ἐν οὗτος μέν ὁ πρέσβυς · Ῥαχήλ δέ ὁ νέος , τουτέστι , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , ἑαυτοῦ μνηστεύω , καί οὗτος διηνεκής . ὁ δέ ἐμαυτοῦ , νοέω κατά τοιόσδε τρόπος . μνηστεύω μέν γάρ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , ἀλλά διά μεσίτης Μωσῆς . συνάπτω δέ ὥσπερ ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , φωνή ἴδιος αὐτός εἰς οὗτος καλός , καί κατά εἷς ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁράω ἄνθρωπος . κατανεύω γάρ ὁ νύμφη βοῦς · δείκνυμι ἐγώ ὁ ὄψις σύ , καί ἀκουτίζω ἐγώ ὁ φωνή σύ . ἀκούω μέν γάρ καί ὁ πάλαι λαλέω αὐτός , πλήν διά Μωσῆς ἢ προφήτης . ἐν ἔσχατος δέ ὁ αἰών καιρός , αὐτός ἐγώ διά ἑαυτοῦ λαλέω ὁ υἱός , καθά καί ὁ σοφός μαρτυρέω Παῦλος .