cyrillus-theology.fragmenta-in-sancti-pauli-epistulam-ad-romanos pg074_0473.1
ἐπελάβετο , καθά φησιν αὐτός , ἀλλὰ σπέρμα Ἀβραὰμ , ἵνα κατὰ πάντα τοὺς ἀδελφοὺς ὁμοιωθῇ . Ἔδει γὰρ , ὡς ἔφη , θεραπευθῆναι τὸ ἡρρωστικὸς , ἀναστήναι τὸ πεπτωκός . Ἔδει καταθῆναι θανάτου δι’ ὑπακοῆς καὶ δικαιοσύνης τὸ ὑπ’ αὐτῷ γεγονὸς διὰ παραβάσεως καὶ ἁμαρτίας . Ταύτῃ γέγονεν ἄνθρωπος οὐκ εἰδὼς ἁμαρτίαν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἵν’ ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες κατακεκριμένοι , τῆς ἀνθρώπου φύσεως παθούσης [ cod . πατοῦσης ] τὸν θάνατον , οὕτω καὶ δικαιοθῆντες ἐν Χριστῷ συναποθυσόμεθα τῇ ἁμαρτίᾳ τὸν ἐξ αὐτῆς ἀναφύοντα θάνατον . Καὶ μαρτυρήσαι λέγων αὐτὸς ὁ θεσπέσιος Παῦλος : ὡσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλὸς καταστάθηνσιν οἱ πολλοί . Οὕτως ὡσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν , καταδεδικασμένοι , ὡς ἔφη , ἐν αὐτῷ τῆς φύσεως διὰ τὴν παράβασιν , οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζωοποιηθήσονται , πάλιν εὐλογομένης ἐν αὐτῷ τῆς φύσεως κατὰ τὸν ἴσον τρόπον διὰ τὴν δικαιοσύνην . Αὐτὸς οὖν ἀρα τῶν πρώτων τὰ δεύτερα παρεδίδω γὰρ διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν , καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαιοσύνην ἡμῶν . Ἐγὴγερμένῳ δὴ οὖν συνηγερμένης καὶ ἡμῖν ζωῇ γὰρ ἐστι κατὰ φύσιν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , οὐχὶ δήπου μόνῃ τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ τὸ τῆς αὐτοῦ φύσεως ἀγαθὸν δωρούμενος , φημὶ δὴ τὴν ζωὴν , ἀλλ’ εἰς ὅλην αὐτὸ τὴν παραπεπτωκυῖαν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν . Ἐγὴγερται μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ὡς ἀπαρχὴ Χριστός , ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἔσεται γὰρ μὴν ἐν καιρῷ τὸ ἀναβιώσαι τοῦ · ἄλλους , πλὴν , κατὰ τὸ εἴδος , οὐ χύδην , ἀλλ’ ἐν κόσμῳ τε καὶ διακεκριμένως καὶ οἷον ἐν κελεύσματι · μετὰ γὰρ τοῦ τὴν ἀπαρχήν , τοῦτέστι Χριστόν , τοὺς αὐτοῦ φησιν ἐγερθησέσθαι , δῆλον δὲ ἐκ τοὺς ἐν καιρῷ τῆς ἐπιδημίας , ἤγουν γεγονότας μετὰ τὴν ἀνθρώπινον , καὶ ὡς ἐν πίστει κεκοιμημένους . Ἦσαν μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ἀγιοὶ κατὰ καιροὺς ἐν τῷ Ἰσραὴλ , τῆς ἐν νόμῳ ζωῆς ἐπανουμένης τε καὶ κρατοῦσης ἐτι πλὴν ἀμείνους οἱ ἐν Χριστῷ · δεδικαίωνται γὰρ διὰ πίστεως , καὶ τῆς θείας φύσεως γεγόναι κοινωνοί , καὶ τοῦ τῆς υἱοθεσίας ἐκπεπλουτήκασι πνεύμα · κέκληνται δὲ καὶ εἰς ἀδελφότητα κατὰ χάριν τοῦ κατὰ φύσιν τε καὶ ἀληθῶς Υἱοῦ . Καὶ ἤν μὲν πνεῦμα δουλείας ἐν τοῖς ὑπὸ νόμῳ , κράζομεν δὲ ἡμεῖς Ἄββα , ὁ Πατήρ . Οὐχὼν ἀμείνους , ὡς ἔφη , τῶν ἀρχαιοτέρων οἱ ἐν Χριστῷ · τοιγάρτοι καὶ πρώτους αὐτοὺς ἀναβιώσεσθαι φησιν , οἷον ἰόντας κατ’ ἰχνος τῇ πάντων ἀρχῇ , διὰ τοῦ τὸ εἶναι προσεχεστέρους αὐτῇ , καὶ προτετιμημένους ταύτῃ τοὺς ἄλλους . Ὑπεμφανὶ δὲ τι τοιούτων καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν παραβολαῖς εὐαγγελικαῖς . Ἔφη γὰρ ὅτι τοὺς ἐργάτας εἰς τὴν ἀμπελῶνα μισθούμενος , οἰκοδεσπότης ὁ οὖτος , ὅφλεις γεγεννημένος , ἔφη τῇ ἐπιτροπῇ αὐτοῦ · Κάλεσον τοὺς ἐργάτας , καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθόν , ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων . Ἄλλ’ ἐραὶ τις ; Πῶς ἀνέγερνται οἱ νεκροί ; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται ; κ . τ . λ . ( Cod . f . 329 . ) Ὁ προφήτης Ἠσαΐας μετὰ τῆς ἐκ
Lemmas: ἐπιλαμβάνω , καθά φημί αὐτός , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ , ἵνα κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω . δέω γάρ , ὡς φημί , θεραπεύω ὁ ἡρρωστικὸς , ἀνίστημι ὁ πίπτω . δέω κατατίθημι θάνατος διά ὑπακοή καί δικαιοσύνη ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι διά παράβασις καί ἁμαρτία . Ταύτη γίγνομαι ἄνθρωπος οὐ εἰδοί ἁμαρτία ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἵνα ὥσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς κατακρίνω , ὁ ἄνθρωπος φύσις πάθος [ cod . Πατούσης ] ὁ θάνατος , οὗτος καί δικαιόω ἐν Χριστός συναφίημι ὁ ἁμαρτία ὁ ἐκ αὐτός ἀναφύω θάνατος . καί μαρτυρέω λέγω αὐτός ὁ θεσπέσιος Παῦλος : ὡς γάρ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς . οὕτως ὡς ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , καταδικάζω , ὡς φημί , ἐν αὐτός ὁ φύσις διά ὁ παράβασις , οὕτως ἐν ὁ Χριστός ζῳοποιέω , πάλιν εὐλογέω ἐν αὐτός ὁ φύσις κατά ὁ ἴσος τρόπος διά ὁ δικαιοσύνη . αὐτός οὖν ἀρά ὁ πρῶτος ὁ δύο παραδίδωμι γάρ διά ὁ παράπτωμα ἐγώ , καί ἐγείρω διά ὁ δικαιοσύνη ἐγώ . ἐγείρω δή οὖν συνεγείρω καί ἐγώ ζωή γάρ εἰμί κατά φύσις ὁ ἐκ Θεός Λόγος , οὐ δήπου μόνος ὁ ἴδιος σάρξ ὁ ὁ αὐτός φύσις ἀγαθός δωρέω , φημί δή ὁ ζωή , ἀλλά εἰς ὅλος αὐτός ὁ παραπίπτω ὁ ἄνθρωπος φύσις . ἐγείρω μέν γάρ ὁμολογουμένως ὡς ἀπαρχή Χριστός , ἵνα γίγνομαι ἐν πᾶς αὐτός πρωτεύω , κατά ὁ γράφω . εἰμί γάρ μήv ἐν καιρός ὁ ἀναβιόω ὁ · ἄλλος , πλήν , κατά ὁ εἶδος , οὖον χύδην , ἀλλά ἐν κόσμος τε καί διακεκριμένως καί οἷος ἐν κέλευσμα · μετά γάρ ὁ ὁ ἀπαρχή , τουτέστι Χριστός , ὁ αὐτός φημί ἐγείρω , δῆλος δέ ἐκ ὁ ἐν καιρός ὁ ἐπιδημία , ἤγουν γίγνομαι μετά ὁ ἀνθρώπινος , καί ὡς ἐν πίστις κεκοιμημένος . εἰμί μέν γάρ ὁμολογουμένως ἁγίζω κατά καιρός ἐν ὁ Ἰσραήλ , ὁ ἐν νόμος ζωή επανουμενω τε καί κράτος ἔτι πλήν ἀγαθός ὁ ἐν Χριστός · δικαιόω γάρ διά πίστις , καί ὁ θεῖος φύσις γονεύς κοινωνός , καί ὁ ὁ υἱοθεσία ἐκπλουτέω πνεύμα · καλέω δέ καί εἰς ἀδελφότης κατά χάρις ὁ κατά φύσις τε καί ἀληθής υἱός . καί ἐάν μέν πνεῦμα δουλεία ἐν ὁ ὑπό νόμος , κράζω δέ ἐγώ Ἄββα , ὁ Πατήρ . Οὐχὼν ἀγαθός , ὡς φημί , ὁ ἀρχαῖος ὁ ἐν Χριστός · τοιγάρ καί πρῶτος αὐτός ἀναβιόω φημί , οἷος εἶμι κατά ἴχνος ὁ πᾶς ἀρχή , διά ὁ ὁ εἰμί προσεχής αὐτός , καί προτιμάω οὗτος ὁ ἄλλος . Ὑπεμφανὶ δέ τίς τοιοῦτος καί αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐν παραβολή εὐαγγελϊκός . φημί γάρ ὅτι ὁ ἐργάτης εἰς ὁ ἀμπελών μισθόω , οἰκοδεσπότης ὁ οὗτος , ὄφλω γεννάω , φημί ὁ ἐπιτροπή αὐτός · καλέω ὁ ἐργάτης , καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ μισθός , ἄρχω ἀπό ὁ ἔσχατος ἠώς ὁ πρῶτος . ἄλλος Ἐραί τις ; Πῶς ἀναγείρω ὁ νεκρός ; ποῖος δέ σῶμα ἔρχομαι ; Κ . τ . λ . ( Cod . f . 329 . ) ὁ προφήτης Ἠσαΐας μετά ὁ ἐκ