cyrillus-theology.fragmenta-in-sancti-pauli-epistulam-ad-romanos pg074_0506.1
A τῆς τῶν ἁγίων ἀγγέλων , εἰπερ ἠθέλει τοῦτο δράειν , ἀλλ' ἐκεῖνο μὲν οὐ πεποιηκότα , ἐπιλαβόμενον δὲ μᾶλλον σπέρματος Ἀβραάμ ; Ἄλλως τε , ἀνάξιον γὰρ οἴμαι κατιστῆς ἀναγναιον , τὸ λέγειν ἀνθρώπων ἄνθρωπότητα ἐπιλαβέσθαι , ἀσύνετον παντελῶς . Οὐοὖν ὁ ἔξω τῆς ἀνθρώπου φύσεως ὤν ὡς Θεός , ἐπιλαμβάνεται σπέρματος Ἀβραάμ . Σῶμα γὰρ οὕτως [ Medio ] . οὕτως ] λαβὼν ἐμψυχὸν τα καὶ ἐννοῦν ἐκ τῆς ἁγίας καὶ θεοτόκου Μαρίας , ὡμοιώθη τοῖς ἀδελφοῖς κατὰ πάντα , τοῦτοστὶν ἡμῖν . Τότα γέγονεν ἡμῖν ἀρχιερεὺς ἐλεήμων , καὶ πρὸς γε τοῦτο πιστός . Πῶς οὖν γέγονεν , ἀκολουθὸν ἴδειν . Οὐ γὰρ ἦν ἐλεήμων καὶ πρὸν γίνεσθαι καθ' ἡμᾶς ; οὐκ ἦν ἀγαθὸς ὡς ἐξ ἀγαθοῦ Πατρός ; ἀλλ' ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , τότε καὶ ἐλεήμων ; Προέχωσεν οὖν ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , καὶ B χρείττον αὑτοῦ γέγονεν , ὅτε σπέρματος Ἀβραάμ ἐπελάβετο . Οὐκοῦν ὅπερ οὐκ ἦν ἐγένετο , καὶ ἀφεληται μᾶλλον γεγόνενος ἄνθρωπος . Πῶς οὖν ἀτρεπτος ἐτι κατὰ φύσιν , εἰ γέγονεν ὅπερ οὐκ ἦν ; Πῶς μεμηνεν ὁ αὐτός ; Ποῦ δὲ κατένευσε καὶ κατένευσε αὑτὸν εἰς ταπείνωσιν , εἰ γέγονεν αὑτοῦ καλλίων ; Οὐχ οὕτω ταῦτ' ἔχει , μὴ γένοιτο . Ἦν γὰρ ἐλεήμων καὶ ἐστιν ἀεὶ καὶ ἐνεκά τούτο ἔστιν , ἐπελάβετο σπέρματος Ἀβραάμ , ἵν' εἰς ἡμᾶς ἱερεὺς ἐλεήμων γένηται . Κατὶνα τρόπον , ἐροῦ . Οὐκ ἦν ἐν νόμῳ δικαιωθῆναι τὸν ἄνθρωπον : οὐκ ἦν παραβῆναι τὴν δοθεῖσαν ἐντολὴν , καὶ μὴ δίχα ὑποσχεῖν παραχρῆμα καὶ μέγα θανάτου . Πιστώσεται δὲ γράφων ὁ Παῦλος : Ἀθετῶν τις νόμον Μωϋσέως , χωρὶς εἰκτιρμῶν ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶν μάρτυσιν ἀποθνῄσκει . Ἵνα τοίνυν ἀπαλλάξῃ ἡμᾶς τῆς ἐν νόμῳ δίκης καὶ ἀρᾶς καὶ ἀπονομίας , κεχρημάτισεν ἡμῶν ἱερεὺς , οὐ δίκα αἰτῶν τῶν ἁμαρτημένων , οὐκ ἐνχῶν τῇ κρίσει καὶσιτὰς τοὺς ἐξ ἀσθενείας ἀνθρωπίνης πεπλημμεληκότας : δικαιωδὲ μᾶλλον τῇ πίστει , καὶ ἐγκλημάτων ἀνείας , καὶ ἁγίους ἀποφαίνων , καὶ τῆς αὑτοῦ φύσεως κοινωνούς , οὕτω τε συνάπτων δι' αὑτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Ἐλεήμων γὰρ ἀρχιερεὺς εἰς ἡμᾶς γέγονεν ὁ Χριστός , οὐκέτι ταῖς νομικαῖς ἀποτομαῖς κρατεῖν ἐπιτρέπων , ἀνείας δὲ μᾶλλον τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων τοὺς ἡσθενηκότας . Πιστὸς δὲ , ὅτι μόνιμος καὶ διηνεκὴς , καὶ ἀξιόχρεως εἰς πίστιν τῶν ἐπηγγελμένων , καὶ ἀπαράβατον ἔχων τὴν ἱερωσύνην . Ἐλεήμων τοίνυν καὶ πιστός , τοῦτοστὶν ἀεὶ μένων , γέγονεν ἱερεύς , ὅτε σπέρματος Ἀβραάμ ἐπελάβετο , Θεὸς ὤν ὁ Λόγος , καὶ ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Πατρός . Τί τοίνυν συκοφαντοῦσι τὴν ἀλήθειαν ; Τί παρατεῦνται τὸν Υἱὸν τοῦ εἶναι ὁ ἔστι , διὰ τὴν εἰς ἡμᾶς ἀγάπην ( 1 ) ;
Lemmas: A ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος , εἰ ἐθέλω οὗτος δράω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὖον ποιέω , ἐπιλαμβάνω δέ μᾶλλον σπέρμα Ἀβραάμ ; ἄλλος τε , ἀνάξιος γάρ οἴμη καθίστημι ἀναγναιον , ὁ λέγω ἄνθρωπος ανθρωπότητα ἐπιλαμβάνω , ἀσύνετος παντελῶς . Οὐοὖν ὁ ἔξω ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰμί ὡς Θεός , ἐπιλαμβάνω σπέρμα Ἀβραάμ . σῶμα γάρ οὕτως [ Medio ] . οὕτως ] λαμβάνω ἐμψύχω ὁ καί ἐννέω ἐκ ὁ ἅγιος καί θεοτόκος Μαρία , ὁμοιόω ὁ ἀδελφός κατά πᾶς , τοῦτος ἐγώ . Τότα γίγνομαι ἐγώ ἀρχιερεύς ἐλεήμων , καί πρός γε οὗτος πιστός . Πῶς οὖν γίγνομαι , ἀκόλουθος ὁράω . οὖον γάρ εἰμί ἐλεήμων καί πρόειμι γίγνομαι κατά ἐγώ ; οὐ εἰμί ἀγαθός ὡς ἐκ ἀγαθός πατήρ ; ἀλλά ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , τότε καί ἐλεήμων ; προχοω οὖν ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , καί B χρίω αὐτός γίγνομαι , ὅτε σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω . οὐκοῦν ὅσπερ οὐ εἰμί γίγνομαι , καί ἀφαιρέω μᾶλλον γίγνομαι ἄνθρωπος . Πῶς οὖν ἄτρεπτος ἔτι κατά φύσις , εἰμί γίγνομαι ὅσπερ οὐ εἰμί ; Πῶς μαίνομαι ὁ αὐτός ; πός δέ κατανεύω καί κατανεύω ἑαυτοῦ εἰς ταπείνωσις , εἰμί γίγνομαι αὐτός καλός ; οὐχ οὗτος αὐτός ἔχω , μή γίγνομαι . ἦς γάρ ἐλεήμων καί εἰμί ἀεί καί ἕνεκα οὗτος εἰμί , ἐπιλαμβάνω σπέρμα Ἀβραάμ , ἵνα εἰς ἐγώ ἱερεύς ἐλεήμων γίγνομαι . Κατίνα τρόπος , ἔρομαι . οὐ εἰμί ἐν νόμος δικαιόω ὁ ἄνθρωπος : οὐ εἰμί παραβαίνω ὁ δίδωμι ἐντολή , καί μή δίχα ὑπέχω παραχρῆμα καί μέγας θάνατος . πιστόω δέ γράφω ὁ Παῦλος : ἀθετέω τις νόμος Μωϋσῆς , Χωρὶς εἰκτιρμῶν ἐπί δύο ἢ τρεῖς μάρτυς ἀποθνῄσκω . ἵνα τοίνυν ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ ἐν νόμος δίκη καί ἀρά καί ἀπονομία , χρηματίζω ἐγώ ἱερεύς , οὖον δίκη αἰτέω ὁ ἁμαρτάνω , οὐ ἐνέχω ὁ κρίσις καισιος ὁ ἐκ ἀσθένεια ἀνθρώπινος πλημμελέω : Δίκαιος μᾶλλον ὁ πίστις , καί ἔγκλημα Ἀνείας , καί ἅγιος ἀποφαίνω , καί ὁ αὐτός φύσις κοινωνός , οὗτος τε συνάπτω διά αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ . ἐλεήμων γάρ ἀρχιερεύς εἰς ἐγώ γίγνομαι ὁ Χριστός , οὐκέτι ὁ νομικός ἀποτομή κρατέω ἐπιτρέπω , Ἀνείας δέ μᾶλλον ὁ ἀρχαῖος αἰτίαμα ὁ ἀσθενέω . πιστός δέ , ὅτι μόνιμος καί διηνεκής , καί ἀξιόχρεως εἰς πίστις ὁ ἐπαγγέλλω , καί απαράβατος ἔχω ὁ ἱερωσύνη . ἐλεήμων τοίνυν καί πιστός , τοῦτος ἀεί Μένων , γίγνομαι ἱερεύς , ὅτε σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω , θεός εἰμί ὁ Λόγος , καί ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ πατήρ . τις τοίνυν συκοφαντέω ὁ ἀλήθεια ; τις παρατείνω ὁ υἱός ὁ εἰμί ὁ εἰμί , διά ὁ εἰς ἐγώ ἀγάπη ( 1 ) ;