cyrillus-theology.fragmenta-in-sancti-pauli-epistulam-ad-romanos pg074_0477.1
ἀμιάντος · ἄγκαταδέδεχται γὰρ τῇ τοῦ σώματος φύ-σει παρὰ τοῦ πάντων Δημιουργοῦ κίνησις ὀρεκτική , διανιστάσα τὸ ζῷον εἰς παιδοποιίας ἐρεσιν . Εἴρηται γὰρ πρὸς τὸν ἄνθρωπον · « Αὐξάνεσθε · καὶ πληθύ-νεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν . » Καὶ « Ὁ πλάσας δὲ , » φησίν , « ἐν ἀρχῇ ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς . » Οὐκοῦν ἀκαταίρετος μὲν ἡ εἰς μόνον ὄρῶσα παιδο-ποιίαν ἐρεσις · πλὴν ὅσον ἦκεν εἰς τὴν τοῦ δρωμένου ψῦσιν , εἴη τὸ σαρκικὸν τὸ πάθος ἤτοι ψυχικόν . Οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀδιασβλήτων παθῶν . Οὐκοῦν εἰς ζῶσαν ψυχὴν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἄδαμ · ὁ δὲ γε δεύτερος καὶ ἐξ οὐρανοῦ , τοῦτέστι Χριστός , οὐχ εἰς ψυχὴν μᾶλλον , ἀλλ' εἰς πνεῦμα γέγονε ζωοποιόν . Ἐνῶσας γὰρ ἑαυτῷ τὸ ἀνθρώπινον ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς πατήνως κατὰ φύσιν Θεὸς Λόγος , οὐ τὴν καθ' ἡμᾶς ἀνθρωπίνην , ἀλλὰ θεῖαν τινὰ καὶ θεοπρεπῆ καὶ ἀμώ-μητον παντελῶς διεῖβεν ζωήν . Οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , ἀνέπαρον μὲν ἡδοναὶς ἐκτόποις ἔχων τὸν νοῦν , ἐπιθυμίαις δὲ ταῖς τῶν ἐδωδίων οὐχ ἀλώσιμον . Εἰ γὰρ καὶ ὀφδεῖαι μετεσχηκέναι τροφῆς καὶ ποτοῦ , διὰ τοῦ τὸ πιστεύεσθαι κατὰ ἀλήθειαν εἶναι ἄνθρωπος καθ' ἡμᾶς , ἀλλ' οὐν ἐλευθέραν ἐποίειτο τὴν μέθεξιν · ἦν μὲν γὰρ ἐν σαρκὶ δι' ἡμᾶς οἰκονομῶν , ὑπὲρ ἁρᾶς καὶ πάλιν · πνεῦμα γὰρ ἦν ζωοποιὸν ὡς Θεός . Ὁ δὲ γε προπάτωρ Ἄδαμ οὐχ ἀνέγκλητον παντελῶς τὴν τῶν ἐδωδίων ἐρεσιν εἰσεῖδετο · πεποίηται γὰρ εἰς ζῶσαν ψυχὴν , καὶ βρωμάτων ἡδονὴς ἠττώμενος , ἔφαγεν ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς , κατὸτι τοῦ θείου νόμου τεῦτο δράν ἐξεῖργοντος . Ὅτι τοίνυν ὁ ψυχικὸς οὐ φύσεως ἡμῖν διαφορὰς ὑπερψήφειεν ἂν , ζωῆς δὲ μᾶλλον ἤθων τε [ καὶ ] τρόπων ποίησις , καθ' ἣν ὁ μὲν τῆς ἐπὶ τῷ γεωδεστέρω καὶ σαρκικῶ φρονήματι κάτ-οχος , ὁ δὲ τῇ τοῦ πνεύματος ἐλευθερίᾳ περιφανής , ἀποδεικνυσι σαφῶς ἀπὸ τοῦ Ἄδαμ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου · ὁμῶς μὲν γὰρ μεγέντες ἐν γήνοις σώ-μασιν , ἀλλ' ἡ γε τοῦ φρονήματος οἰονεὶ ποιότης , καὶ μὴν καὶ τὸ ἐτερωτὸς ἐλέσθαι διαδιόν , τὸν μὲν ἀπ-έφηγεν ψυχικόν , ἕτερόν γε μὴν ἀσυγκρίτως ἐν ἀμελο-νοσί , τοῦτέστι πνευματικόν .
Lemmas: Ἀμιάντος · ἄγκαταδέδεχται γάρ ὁ ὁ σῶμα φύω παρά ὁ πᾶς Δημιουργός κίνησις ὀρεκτικός , διανίστημι ὁ ζῷον εἰς παιδοποιία ἐρεσιν . ἔρομαι γάρ πρός ὁ ἄνθρωπος · « αὐξάνω · καί πληθύνω καί πληρόω ὁ γῆ . » καί « ὁ πλάσσω δέ , » φημί , « ἐν ἀρχή ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός . » οὐκοῦν ἀκαταίρετος μέν ὁ εἰς μόνος ὁράω παιδοποιία ἐρέσσω · πλήν ὅσος ἵημι εἰς ὁ ὁ δράω ψῦς , εἰμί ὁ σαρκικός ὁ πάθος ἤτοι ψυχικός . οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀδιασβλήτων πάθος . οὐκοῦν εἰς ζώννυμι ψυχή ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Άδαμ · ὁ δέ γε δύο καί ἐκ οὐρανός , τουτέστι Χριστός , οὐ εἰς ψυχή μᾶλλον , ἀλλά εἰς πνεῦμα γίγνομαι ζωοποιός . νοέω γάρ ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἐκ Θεός πατήρ πατήνως κατά φύσις θεός Λόγος , οὖον ὁ κατά ἐγώ ἀνθρώπινος , ἀλλά θεῖος τις καί θεοπρεπής καί ἀμώμητος παντελῶς διαβαίνω ζωή . οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία , ἀνέπαρον μέν ἡδονή ἔκτοπος ἔχω ὁ νόος , ἐπιθυμία δέ ὁ ὁ ἐδωδίων οὐ ἀλώσιμος . εἰμί γάρ καί ὀφδεῖαι μετέχω τροφή καί ποτός , διά ὁ ὁ πιστεύω κατά ἀλήθεια εἰμί ἄνθρωπος κατά ἐγώ , ἀλλά ὀν ἐλεύθερος ποιέω ὁ μέθεξις · εἰμί μέν γάρ ἐν σάρξ διά ἐγώ οἰκονομέω , ὑπέρ ἀρή καί πάλιν · πνεῦμα γάρ εἰμί ζωοποιός ὡς Θεός . ὁ δέ γε προπάτωρ Άδαμ οὐ ἀνέγκλητος παντελῶς ὁ ὁ ἐδωδίων ἐρεσιν εἰσοράω · ποιέω γάρ εἰς ζώννυμι ψυχή , καί βρῶμα ἡδονή ἀτάω , ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὁ ζωή , καθότι ὁ θεῖον νόμος τίνω δράω ἐξέργω . ὅτι2 τοίνυν ὁ ψυχικός οὖον φύσις ἐγώ διαφορά ὑπερψηφίζω εἄν , ζωή δέ μᾶλλον ἠθέω τε [ καί ] τρόπος ποίησις , κατά ὅς ὁ μέν ὁ ἐπί ὁ γεώδης καί σαρκικός φρόνημα κάτοχος , ὁ δέ ὁ ὁ πνεῦμα ἐλευθερία περιφανής , ἀποδείκνυμι σαφῶς ἀπό ὁ Άδαμ ὁ πρῶτος καί ὁ δύο · ὁμῶς μέν γάρ μέγεις ἐν γήνοις σῶμα , ἀλλά ὁ γε ὁ φρόνημα οἱονεί ποιότης , καί μήv καί ὁ ἔτερος αἱρέω διαδίδωμι , ὁ μέν ἀποφέρω ψυχικός , ἕτερος γε μήv ἀσύγκριτος ἐν ἀμελο-νοσί , τουτέστι πνευματικός .