cyrillus-theology.fragmenta-in-sancti-pauli-epistulam-ad-romanos pg074_0497.3
( Cod . f . 409 . ) Ἀπειλεῖ τοῖς ἐν Κορίνθῳ προημαρτηκόσιν , ὡς εἰ μὴ βουλοῖντο δράν • προσήκει καὶ διαζῆν ἄγιως , πᾶνι οὐ φείσεσθαι . Τὸ δὲ • πάλιν • τῆς ἤδη γεγενημένης ἀγανακτήσεως ἀνάμνησιν ἔχει . Ὅτι δὲ πάντως τοῖς πειλοῦσιν ἐπιτιμήσειεν , ἐνεργὸν ἔσται τὸ ῥῆμα αὐτοῦ , πειράσει προσαναπτεῖν καὶ ὡς ἀπὸ γε τῶν ἤδη παρυγχωσέντων καὶ τῶν ἔσθαι προσδοκωμένων . Ταύτην τοῖ φησίν : • Εἰ δοκιμὴν ζηταῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ . » Εἴκως γὰρ , φησίν , περιμένετε καὶ διὰ τῶν δευτέρων ἰδεῖν πότερὸν ποτε Χριστὸς ἐν ἐμοὶ λαλεῖ , καὶ πρὸς τέρμα ἄγει τοὺς τῶν ἐπιτιμήσεων τρόπους . Μὴ γὰρ οἴεσθε , φησίν , κατὰ τινὰς τῶν ἀπίστων ἔτι καὶ ὑβριστῶν ἀσθενεῖν αὐτόν • δυνατεῖ γὰρ ἐν ὑμῖν , δηλὸν τοῖς πεπιστευκόσι καὶ ὑπ ' αὐτῷ γεγονόσι , ἐν οἷς καὶ ἀναγκαιαν χαρίζεται τὴν φροντίδα , καὶ πλημμελοῦντας ἐπιστρέφει . Δυνατεῖ γὰρ ἀγαρὸν ἐν ὑμῖν • ἐνεργεῖ γὰρ ὡς Θεὸς καὶ ἀληθῶς ἀποφαίνει τὰς τῶν ἁγίων φωνάς . Καὶ τὸν ἐμὸν λοχόντα πᾶντη τε καὶ πάντας εὐρήσετε λόγον • εἰμὶ γὰρ ὁ λαλῶν οὐχ αὐτὸς ἐγώ , Χριστὸς δὲ μᾶλλον ὁ ἐν ἐμοί . Ἐπειδὴ δὲ ποιεῖται μνήμην τῶν ἐκ πολλῆς ἄγαν ἀδεληρίας οἰηθέντων ἀληθῶς ἀσθενῆσαι Χριστόν , διὰ τοῦ τὸ ὑπομεῖναι σταυρόν , καὶ τῆς Ἰουδαίων ἀνασχέσθαι σκαιότητος ἤγου δυσσεβείας , ἀπολογεῖται τὴν τοῦ μυστηρίου δύναμιν εἰς μέσον ἄγων ἐπὶ καιροῦ , καὶ τὴν ἐκούσιον χάνωσιν τοῦ Μονογενοῦς ἐξηγούμενος , καὶ τὴς μετὰ τοῦτο δόξης τὴν ἀσύγκριτον ὑπεροχήν . Ναὶ ( 1 ) γὰρ , φησίν , ὡς οἴονται κατὰ σφᾶς αὐτοὺς οἱ τοῦ πιστεύειν μαχράν , ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας , πέπονθεν ὡς ἄνθρωπος , καὶ τὸν ἐν σαρκὶ θάνατον ὑπέμεινεν ἔχων • ἀλλ ' ἤν ἀναγκαῖον εἰδέναι πρὸς τούτους , ὅτι σκυλεύσας τὸν ἅδην , καὶ πατήσας τοῦ θανάτου τὸ κράτος , ἀνέβη τριήμερος , οὐχ ἀνθρωπεῖα δυνάμει χρῶμενος , ἀλλὰ θεῖα τε καὶ ἀπορρήτῳ . Θεῷ γὰρ ἄν πρέποι καὶ μόνῳ τὸ δύνασθαι πάντα δράν • ὡς καὶ αὐτοῦ θανάτῳ καταλῦσαι τὸ κράτος , καὶ τὸ τῆς φθορᾶς κάτοχον σῶμα , τῇ τῆς ἀφθαρσίας στεφανώσει χάριτι . Οὐκοῦν ὑπέμεινεν ἔχων τὸ ἀσθενῆσαι βραχὺ κατὰ γε τὴν τῆς σαρκὸς φύσιν • καθάπερ ἀμέλει πεινῆσαι τε καὶ διψῆσαι καὶ κοπιάσαι λέγεται , καὶ μὴν καὶ ἀποθανεῖν διὰ τὴν οἰκονομίαν . Ζῇ γε μὴν ἐκ δυνάμεως Θεοῦ , καὶ οὐ παρ ' ἑτέρου τὸ πάντα δύνασθαι λαβὼν , ἀλλ ' οἰκωθεν ἔχων καὶ οὐλόγῳ
Lemmas: ( Cod . f . 409 . ) ἀπειλέω ὁ ἐν Κόρινθος προαμαρτάνω , ὡς εἰμί μή βούλομαι δράω • προσήκω καί διαζῶ ἅγιος , Πάν οὖον φείδομαι . ὁ δέ • πάλιν • ὁ ἤδη γίγνομαι ἀγανάκτησις ἀνάμνησις ἔχω . ὅτι2 δέ πάντως ὁ πειλουσις ἐπιτιμάω , ἐνεργός εἰμί ὁ ῥῆμα αὐτός , πειράζω προσανάπτω καί ὡς ἀπό γε ὁ ἤδη παρυγχωσέντων καί ὁ ἵημι προσδοκάω . οὗτος τοῖ φημί : • εἰμί δοκιμή ζητέω ὁ ἐν ἐγώ λαλέω Χριστός . » ἵημι γάρ , φημί , περιμένω καί διά ὁ δύο ὁράω πότερον ποτός Χριστός ἐν ἐγώ λαλέω , καί πρός τέρμα ἄγω ὁ ὁ ἐπιτίμησις τρόπος . μή γάρ οἴομαι , φημί , κατά τις ὁ ἄπιστος ἔτι καί ὑβριστής ἀσθενέω αὐτός • δυνατέω γάρ ἐν σύ , δῆλος ὁ πιστεύω καί ὑπό ' αὐτός γίγνομαι , ἐν ὅς καί ἀναγκαῖος χαρίζομαι ὁ φροντίς , καί πλημμελέω ἐπιστρέφω . δυνατέω γάρ Ἄγαρος ἐν σύ • ἐνεργέω γάρ ὡς θεός καί ἀληθής ἀποφαίνω ὁ ὁ ἅγιος φωνή . καί ὁ ἐμός λοχός πάντῃ τε καί πᾶς εὑρίσκω λόγος • εἰμί γάρ ὁ λαλέω οὐ αὐτός ἐγώ , Χριστός δέ μᾶλλον ὁ ἐν ἐγώ . ἐπεί δέ ποιέω μνήμη ὁ ἐκ πολύς ἄγαν ἀδεληρίας οἴομαι ἀληθής ἀσθενέω Χριστός , διά ὁ ὁ ὑπομένω σταυρός , καί ὁ Ἰουδαῖος ἀνέχω σκαιότης ἄγω δυσσέβεια , ἀπολογέομαι ὁ ὁ μυστήριον δύναμις εἰς μέσος ἄγω ἐπί καιρός , καί ὁ ἑκούσιος χάσκω ὁ Μονογενώ ἐξηγέομαι , καί σής μετά οὗτος δόξα ὁ ἀσύγκριτος ὑπεροχή . Ναίς ( 1 ) γάρ , φημί , ὡς οἴομαι κατά σφεῖς αὐτός ὁ ὁ πιστεύω Μαχράν , σταυρόω ἐκ ἀσθένεια , πάσχω ὡς ἄνθρωπος , καί ὁ ἐν σάρξ θάνατος ὑπομένω ἔχω • ἀλλ' ' ἐάν ἀναγκαῖος οἶδα πρός οὗτος , ὅτι σκυλεύω ὁ ἅδην , καί πατέω ὁ θάνατος ὁ κράτος , ἀναβαίνω τριήμερος , οὐ ἀνθρώπειος δύναμις χράω , ἀλλά θεῖον τε καί ἀπόρρητος . Θεός γάρ ἄν πρέπω καί μόνος ὁ δύναμαι πᾶς δράω • ὡς καί αὐτός θάνατος καταλύω ὁ κράτος , καί ὁ ὁ φθορά κάτοχος σῶμα , ὁ ὁ ἀφθαρσία στεφανόω χάρις . οὐκοῦν ὑπομένω ἔχω ὁ ἀσθενέω βραχύς κατά γε ὁ ὁ σάρξ φύσις • καθάπερ ἀμελέω πεινάω τε καί διψάω καί κοπιάω λέγω , καί μήv καί ἀποθνῄσκω διά ὁ οἰκονομία . ζάω γε μήv ἐκ δύναμις Θεός , καί οὖον παρά ' ἕτερος ὁ πᾶς δύναμαι λαμβάνω , ἀλλ' ' οἰκωθεν ἔχω καί ὄλογος