cyrillus-theology.fragmenta-in-sancti-pauli-epistulam-ad-romanos pg074_0501.1
εων , ἀλλὰ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ πλῆν . Οὕτως Ἰωσὴφ ὡραῖος μᾶλλον ἦν παρὰ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ , καὶ Ῥαχὴλ τῆς Λείας . Καὶ ἀστὴρ ἀστέρως οὐ χρείτων , ἀλλὰ μᾶλλον διαφέρει ἐν δόξῃ . Ἐπὶ δὲ τῶν ἑτερογενῶν , ὅταν τις ταῦτα παραβάλῃ πρὸς ἀλλήλα , τότε τὸ χρεῖττων πρὸς τὸ διαλλήλων λέγεται , καθάπερ ἐπὶ τῆς σοφίας καὶ τῶν λίθων εἴρηται . Εἰ μὲν οὖν εἴρηκός ἦν ὁ Ἀπόστολος , Τοσοῦτον μᾶλλον ὁ Υἱὸς τῶν ἀγγέλων προέχει , ἢ Τοσοῦτον μείζων ἐστίν , ἢν ἂν ἡμῖν πρόφασις ὡς συγχρωμένου τοῦ Υἱοῦ πρὸς τοὺς ἀγγέλους . Νῦν δὲ λέγων χρεῖττον αὐτὸν εἶναι , καὶ τοσοῦτον διαφέρειν , ὅση διέστηχεν Υἱὸς δούλων , δείκνυσιν αὐτὸν ἄλλον εἶναι τῆς τῶν ἀγγέλων φύσεως . Λέγων δὲ πάλιν αὐτὸν εἶναι τὰ θεμελιώσαντα τὰ πάντα , δείκνυσιν αὐτὸν ἄλλον εἶναι πάντων τῶν γε - Bνητῶν . Ἄλλου δὲ καὶ ἑτερουσίου αὐτοῦ ὄντος παρὰ τὴν τῶν γεννητῶν φύσιν , ποία ἡ οὐσία αὐτοῦ σύγκρισις ἢ ὁμοιότης πρὸς τὰ γενητά ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς οὐκ εἴρηκεν · Ὁ Πατὴρ μου χρείτων μοῦ ἐστιν , ἵνα μὴ ξένον τις τῆς ἑκείνου φύσεως αὐτὸν ὑπολάβῃ . Μὴ μείζων εἴπεν , οὐ μεγέθει τινι , οὐδὲ χρόνῳ , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξ αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς γέννησιν . Πλὴν ὅτι καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν « μείζων ἐστιν » ἔδειξε πάλιν τῆς οὐσίας τὴν ἰδιότητα . Καλῶς Ἀπόστολος δὲ , οὐ τὴν τοῦ Λόγου οὐσίαν προηγουμένως διακρίναι θέλων πρὸς τὰ γενητὰ ἔλεγε · « Τοσοῦτον χρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων . » Ἀσύγκριτον γὰρ , μᾶλλον δὲ ἄλλο ἐστίν · ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐνασκήσιν οἰκονομίαν τοῦ Λόγου βλέπων καὶ τὴν τότε γενομένην παρ’ αὐτοῦ οἰκονομίαν , ἠθέλησε δεῖξαι Cοὐχ ὁμοῖον εἶναι τοῦτον τοῖς πρότερον , ἵνα ὅση τῇ φύσει διαφέρει τῶν προαποσταλμένων παρ’ αὐτοῦ , τοσοῦτον καὶ πλῆν ἢ παρὰ τοῦτο καὶ δι’ αὐτοῦ γενομένη χάρις , χρείττων τῆς δι’ ἀγγέλων διακονίας γένηται . Δούλων μὲν γὰρ ἡ ἀπατεῖν μόνον τοὺς καρποὺς , υἱοῦ δὲ καὶ δεσπότου χαρίσασθαι τὰς ὀφειλὰς , καὶ μεταθῆναι τὴν ἀπελθῶνα .
Lemmas: εἰμί , ἀλλά ὁ μᾶλλον καί ὁ Πλῆν . οὕτως Ἰωσήφ ὡραῖος μᾶλλον εἰμί παρά ὁ ἀδελφός αὐτός , καί Ῥαχήλ ὁ Λεία . καί ἀστήρ Αστερώ οὖον χρέω , ἀλλά μᾶλλον διαφέρω ἐν δόξα . ἐπί δέ ὁ ἑτερογενής , ὅταν τις οὗτος παραβάλλω πρός ἀλλήλων , τότε ὁ χρέω πρός ὁ διάλληλος λέγω , καθάπερ ἐπί ὁ σοφία καί ὁ λίθος εἴρω . εἰμί μέν οὖν εἴρω εἰμί ὁ ἀπόστολος , τοσοῦτος μᾶλλον ὁ υἱός ὁ ἄγγελος προέχω , ἢ τοσοῦτος μείζων εἰμί , εἄν εἄν ἐγώ πρόφασις ὡς συγχράομαι ὁ υἱός πρός ὁ ἄγγελος . νῦν δέ λέγω χρίω αὐτός εἰμί , καί τοσοῦτος διαφέρω , ὅσος διίστημι υἱός δοῦλος , δείκνυμι αὐτός ἄλλος εἰμί ὁ ὁ ἄγγελος φύσις . λέγω δέ πάλιν αὐτός εἰμί ὁ θεμελιόω ὁ πᾶς , δείκνυμι αὐτός ἄλλος εἰμί πᾶς ὁ γε - νητός . ἄλλος δέ καί ἑτερούσιος αὐτός εἰμί παρά ὁ ὁ γεννητής φύσις , ποῖος ὁ οὐσία αὐτός σύγκρισις ἢ ὁμοιότης πρός ὁ γενητός ; διά οὗτος γάρ καί αὐτός ὁ υἱός οὐ εἴρω · ὁ πατήρ ἐγώ χρέω ἐγώ εἰμί , ἵνα μή ξένος τις ὁ ἑκεῖνος φύσις αὐτός ὑπολαμβάνω . μή μείζων εἶπον , οὖον μέγεθος τις , οὐδέ χρόνος , ἀλλά διά ὁ ἐκ αὐτός ὁ πατήρ γέννησις . πλήν ὅτι καί ἐν ὁ εἶπον « μείζων εἰμί » δείκνυμι πάλιν ὁ οὐσία ὁ ἰδιότης . καλῶς ἀπόστολος δέ , οὖον ὁ ὁ Λόγος οὐσία προηγουμένως διακρίνω ἐθέλω πρός ὁ γενητός λέγω · « τοσοῦτος χρέω γίγνομαι ὁ ἄγγελος . » Ἀσύγκριτος γάρ , μᾶλλον δέ ἄλλος εἰμί · ἀλλά πρός ὁ ἐνασκέω οἰκονομία ὁ Λόγος βλέπω καί ὁ τότε γίγνομαι παρά αὐτός οἰκονομία , ἐθέλω δείκνυμι οὐ ὅμοιος εἰμί οὗτος ὁ πρότερος , ἵνα ὅσος ὁ φύσις διαφέρω ὁ προαποστέλλω παρά αὐτός , τοσοῦτος καί Πλῆν ἢ παρά οὗτος καί διά αὐτός γίγνομαι χάρις , χρέω ὁ διά ἄγγελος διακονία γίγνομαι . Δοῦλος μέν γάρ ὁ ἀπατάω μόνος ὁ καρπός1 , υἱός δέ καί δεσπότης χαρίζομαι ὁ ὀφειλή , καί μετατίθημι ὁ ἀπέρχομαι .