cyrillus-theology.fragmenta-in-sancti-pauli-epistulam-ad-hebraeos pg074_0541.4
Ἀλλὰ 2 γὰρ οἱ χριστομάχοι , τὰ ἐκ πανουργίας εὑρήματα πανταχόθεν ἑαυτοῖς συλλέγοντες εἰς ἐπικουρίαν , καὶ αὐτάς τὰς θείας συκοφαντοῦσι Γραφάς . Καὶ δή φασι τὸν μακάριον Παῦλον ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα καλέσαι τὸν Ἰησοῦν · ἀποστολὴ ὅτ , φασί , καὶ ἱερωσύνη λειτουργίας εἰσὶ τρόποι · καὶ γοῦν ἀπεστάλησαν μὲν οἱ μαθηταί · ἱεράτευσε δὲ Ἀφρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ . Καὶ εἴπερ ἐν τούτοις ἐστί , φασί , τὸ τοῦ Υἱοῦ μέτριον , πῶς ὁμοούσιος εἶναι δύναται τῷ Θεῷ καὶ Πατρί ; Ὢ πολλῆς δυστροπίας ! ἀποπροσποιοῦνται τὸ εἰδέναι τὴν ἀλήθειαν , καὶ σκοπὸς αὐτοῖς μηδὲν ὑγιὲς φρονεῖν ἢ λέγειν . Ὁμολογοῦντες γὰρ μεθ’ ἡμῶν ὅτι , καίπερ ὑπάρχων ἐν μορφῇ τινὶ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱός , κεκένωκεν ἑαυτὸν ἑκὼν , οὐκ ἐπαινοῦσι τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας μυστήριον . Ἀκούοντες δὲ τοῦ ἀποστόλου λέγοντος , ε Ἀρχιερέα καὶ ἀπόστολον Ἰησοῦν , οὐκ εἰσδέχονται κατὰ νοῦν ὅτι γεγονὼς καθ’ ἡμᾶς ὁ Μονογενής , ὠνόμασται τότε καὶ Ἰησοῦς , διὰ τῆς τοῦ ἀγγέλου φωνῆς · τότε κεχρημάτισε καὶ ἀπόστολος καὶ ἀρχιερεύς . Οὐκοῦν ἢ ἀρνείσθωσαν ἐναργῶς ὅτι γέγονε σὰρξ ὁ Λόγος , τουτέστιν ἄνθρωπος , ἐμφύγωμένον τε καὶ ἔννουν σῶμα λαβών , καὶ τότε πάντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα περιαγέτωσαν εἰς τὸν οἰκεῖον σκοπόν · ἤ , εἰ φοβοῦνται τὸ ἀρνεῖσθαι τὸ μυστήριον , θαυμαζέτωσαν μεθ’ ἡμῶν τὸν δι’ ἡμᾶς ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς γεγονότα , μεμενηκότα δὲ καὶ οὕτω Θεόν . Τότε γὰρ τὸ τῆς κενώσεως πολυπραγμονοῦντες μέτρον , τὴν αὐτὸν εὑρήσουσι καὶ ἀπόστολον ἀνθρωπίνως , καὶ κηρυσσόμενον θεϊκῶς παρὰ τῶν ἀπεσταλμένων . Τίνα γὰρ ἐκήρυττον τοῖς ἔθνεσιν οἱ μακάριοι μαθηταί , καὶ τοῦτο ὡς Θεὸν ἀληθινόν ; ἆρ’ οὐχὶ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν ; οὐκ ἀπόστολον διὰ τὸ ἀνθρώπινον ; οὐκ αὐτὸν ὄντα Θεόν , ὅτι Λόγος ἦν τοῦ Πατρός ; Πῶς αὐτὸν ἀρχιερέα γεγονότα θεωρήσομεν ; Ἆρα κατὰ τὸν Ἀαρών ; Ἆρα κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον , τοὺς ἐξ ἀγέλης ἀμνοὺς καταθύοντα τῷ Θεῷ ; Ἆρα τρυγόνας προσάγοντα καὶ περιστεράς , καὶ σεμίβαλιν ἐλαίῳ βραχῆ ; Καίτοι τῶν τοιούτων οὐδὲν πέπραχεν ὁ Ἐμμανουήλ · ἱερατεύει γὰρ ὑπὲρ νόμον · αὐτὸς ἦν τὸ
Lemmas: ἀλλά 2 γάρ ὁ χριστομάχος , ὁ ἐκ πανουργία εὕρημα πανταχόθεν ἑαυτοῦ συλλέγω εἰς ἐπικουρία , καί αὐτός ὁ θεῖος συκοφαντέω γραφή . καί δή φημί ὁ μακάριος Παῦλος ἀπόστολος καί ἀρχιερεύς καλέω ὁ Ἰησοῦς · ἀποστολή ὅτε , φημί , καί ἱερωσύνη λειτουργία εἰμί τρόπος · καί γοῦν ἀποστέλλω μέν ὁ μαθητής · ἱερατεύω δέ Ἀφρός καί ὁ υἱός αὐτός . καί εἴπερ ἐν οὗτος εἰμί , φημί , ὁ ὁ υἱός μέτριος , πῶς ὁμοούσιος ἔρχομαι δύναμαι ὁ θεός καί πατήρ ; ὤ πολύς δυστροπία ! ἀποπροσποιέομαι ὁ οἶδα ὁ ἀλήθεια , καί σκοπός αὐτός μηδείς ὑγιής φρονέω ἢ λέγω . ὁμολογέω γάρ μετά ἐγώ ὅτι , καίπερ ὑπάρχω ἐν μορφή τις θεός καί Πατρός ὁ υἱός , κενόω ἑαυτοῦ ἑκών , οὐ ἐπαινέω ὁ μετά σάρξ οἰκονομία μυστήριον . ἀκούω δέ ὁ ἀπόστολος λέγω , ε Ἀρχιερεύς καί ἀπόστολος Ἰησοῦς , οὐ εἰσδέχομαι κατά νόος ὅτι γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ Μονογενής , ὀνομάζω τότε καί Ἰησοῦς , διά ὁ ὁ ἄγγελος φωνή · τότε χρηματίζω καί ἀπόστολος καί ἀρχιερεύς . οὐκοῦν ἢ ἀρνέομαι ἐναργής ὅτι γίγνομαι σάρξ ὁ Λόγος , τουτέστι ἄνθρωπος , ἐμφεύγω τε καί ἔννους σῶμα λαμβάνω , καί τότε πᾶς ὁ περί αὐτός γράφω περιάγω εἰς ὁ οἰκεῖος σκοπός · ἤ , εἰμί φοβέω ὁ ἀρνέομαι ὁ μυστήριον , θαυμάζω μετά ἐγώ ὁ διά ἐγώ ἐν ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι , μένω δέ καί οὕτως θεός . τότε γάρ ὁ ὁ κένωσις πολυπραγμονέω μέτρον , ὁ αὐτός εὑρίσκω καί ἀπόστολος ἀνθρώπινος , καί κηρύσσω θεῖος παρά ὁ ἀποστέλλω . Τίνα γάρ κηρύσσω ὁ ἔθνος ὁ μακάριος μαθητής , καί οὗτος ὡς θεός ἀληθινός ; ἆρα οὐ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ; οὐ ἀπόστολος διά ὁ ἀνθρώπινος ; οὐ αὐτός εἰμί θεός , ὅτι λόγος εἰμί ὁ Πατρός ; Πῶς αὐτός ἀρχιερεύς γίγνομαι θεωρέω ; ἆρα κατά ὁ Ἀαρών ; ἆρα κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος , ὁ ἐκ ἀγέλη ἀμνός καταθύω ὁ θεός ; ἆρα τρυγών προσάγω καί περιστερά , καί σεμίβαλιν ἔλαιον βρέχω ; καίτοι ὁ τοιοῦτος οὐδείς πράσσω ὁ Ἐμμανουήλ · ἱερατεύω γάρ ὑπέρ νόμος · αὐτός εἰμί ὁ