cyrillus-theology.expositio-in-psalmos pg069_0399.4
( A f . 73 b , B f . 42 , C f . 21 . ) Ὁ μὲν οὖν σκοπὸς τοῦ ἁλλόντος ἐναργῶς πεποιθότας γὰρ φησὶν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ . Ὁ δὲ ἐπαφερόμενος στίχος διαφόρους ἡμῖν ἐννοίας εἰσχεῖ . Τίκτει γὰρ ὑπόνοιαν , ὅτι προσκαλεῖται τις , καὶ οἷον ἐπιπλήττει λέγων · σὺ γὰρ Μεταναστεύου ἐπὶ τὰ ὄρη . Διὰ τί γὰρ μοι , φησίν , ἐπὶ τῷ Θεῷ πεποιθότι , στρουθὸν παρακελεύεσθαι συμβουλεύετε , καὶ ἐν ὀρεσὶν ἀναπτίχειν τοὺς ὑψηλοτάτους ; Ἔδει τοίνυν , φησίν , ἐπὶ τῷ Κυρίῳ με πεποιθότα , μὴ μᾶλλον ἀκούειν « Μεταναστεύου ἐπὶ τὰ ὄρη , ἀλλ’ ἐπαινέσθαι τῆς γνώμης , καὶ ὡς τῶν ἀρίστων βουλευμάτων ἐπιβραβευμένον , εὖ μάλα καταθαυμάζεσθαι . Μία μὲν οὖν αὕτη διάνοια · ἑτέρα δὲ Παρρημοῦ γὰρ ἐπικειμένου καὶ πολέμου κινεῖσθαι μέλλοντος , ἢ νοητοῦ τυχὸν ἢ αἰσθητοῦ , πῶς ἡμᾶς χρὴ διακείσθαι , μετασχηματίσας ἐφ’ ἑαυτὸν τὸν λόγον , πειράζει διδάσκειν , καὶ φησίν · Ἐπὶ τῷ Κυρίῳ πέποιθα . Μέχρι τούτου στήσας τὸν λόγον , τοὺς εἰωθότας παρακαλεῖν τοὺς ἐν περιστάσει , ἐπιφθέγγεται · Πῶς ἐρεῖτε τῇ ψυχῇ μου ; τούτ’ ἐστίν , Τίνα ἐστίν ἄπερ ἂν ἐλαττησάμενος ἡμᾶς ἐπαίνους δικαίως , Μεταναστεύου ἐπὶ τὰ ὄρη ὡς στρουθίον ; Ταῦτά μοι παρ’ ὑμῶν λεγέσθω , φησίν . Τοὺς γὰρ ἐπὶ τῷ Θεῷ πεποιθότας , νοητῶς ἀναπτίχειν προσήκει καὶ ἁγίοις ὀρεσὶν ἐμψυχωρεῖν , τούτ’ ἐστὶν τὰς τῶν ἁγίων ἐκείνων κατασκέπτεσθαι πολιτείας , καὶ τοὺς τῆς εὐδοκιμήσεως περιεργάζεσθαι τρόπους , οὕτω τε κατ’ ἰχνος ἰέναι τῆς ἐκείνων ἀγωγῆς . Ὅρη δὲ ἁγία φαμεν εἶναι τοὺς ἁγίους προφήτας καὶ δικαίους . Εἰ τὸς οὖν ἀναπτὰς οἷαπερ στρουθίον τούτοις τοὺς νοητοὺς ὀρεσὶν ἐνέχαιρεν , ἔκταται πάντως λαμπροὺς γεγονώς , οὐ διὰ τὴν ἐνούσαν αὐτῷ ἰσχύν , ἀλλ’ ὅτι πεποιθὼς ἦσαν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ . Καὶ καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον τοὺς ἐπὶ τῷ Κυρίῳ πεποιθότας ὡς στρουθίον ἀνέπτασθαι δεῖ ἐπὶ τὰ ὄρη . Ὅρη δὲ εἶναι φαμεν τὰς ἀρετάς , οὐδὲν ἔχούσας χαμαιριφεῖς · ἐν οἷς ὀρεσὶ πέπτωκας τὰ φρονήματα , καὶ τὰ χαμαὶ ζῆλον τῶν ἐπὶ γῆς πραγμάτων διωθόμενοι , ἀνάλωτοι τῶν εἰς τὸ φαῦλον ἡδονῶν ἐσόμεθα .
Lemmas: ( A f . 73 b , B f . 42 , C f . 21 . ) ὁ μέν οὖν σκοπός ὁ ἅλλομαι ἐναργής πείθω γάρ φημί ἐπί ὁ κύριος . ὁ δέ ἐφαιρέω στίχος διάφορος ἐγώ ἔννοια εἰσχέω . τίκτω γάρ ὑπόνοια , ὅτι προσκαλέω τις , καί οἷος ἐπιπλήσσω λέγω · σύ γάρ μεταναστεύω ἐπί ὁ ὄρος . Ζεύς τίς γάρ ἐγώ , φημί , ἐπί ὁ Θεός πείθω , στρουθός παρακελεύομαι συμβουλεύω , καί ἐν ὄρος αναπτιχεω ὁ ὑψηλός ; δέω τοίνυν , φημί , ἐπί ὁ κύριος ἐγώ πείθω , μή μᾶλλον ἀκούω « μεταναστεύω ἐπί ὁ ὄρος , ἀλλά ἐπαινέω ὁ γνώμη , καί ὡς ὁ Ἀρίστων βούλευμα ἐπιβραβεύω , εὕω μάλα καταθαυμάζω . Μία μέν οὖν οὗτος διάνοια · ἕτερος δέ Παρρημοῦ γάρ ἐπίκειμαι καί πόλεμος κινέω μέλλω , ἢ νοητός τυγχάνω ἢ αἰσθητής , πῶς ἐγώ χρή διάκειμαι , μετασχηματίζω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ λόγος , πειράζω διδάσκω , καί φημί · ἐπί ὁ κύριος πείθω . μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ λόγος , ὁ εἴωθα παρακαλέω ὁ ἐν περίστασις , ἐπιφθέγγομαι · Πῶς εἴρω ὁ Ψυχή ἐγώ ; οὗτος εἰμί , τίς εἰμί Ἄπερ εἄν ἐλαττησάμενος ἐγώ ἔπαινος δικαίως , μεταναστεύω ἐπί ὁ ὄρος ὡς στρουθίον ; ταῦτα ἐγώ παρά σύ λέγω , φημί . ὁ γάρ ἐπί ὁ Θεός πείθω , νοητός αναπτιχεω προσήκω καί ἅγιος ὄρος εμψυχωρεω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἅγιος ἐκεῖνος κατασκέπτομαι πολιτεία , καί ὁ ὁ εὐδοκίμησις περιεργάζομαι τρόπος , οὗτος τε κατά ἴχνος εἶμι ὁ ἐκεῖνος ἀγωγή . ὅρη δέ ἅγιος φημί εἰμί ὁ ἅγιος προφήτης καί Δίκαιος . εἰμί τός οὖν ἀναπέτομαι οἷος στρουθίον οὗτος ὁ νοητός ὄρος ἐγχαίρω , κτάομαι πάντως λαμπρός γίγνομαι , οὖον διά ὁ ἔνειμι αὐτός ἰσχύς , ἀλλά ὅτι Πεποιθὼς εἰμί ἐπί ὁ κύριος . καί κατά ἕτερος δέ τρόπος ὁ ἐπί ὁ κύριος πείθω ὡς στρουθίον ἀναπέτομαι δεῖ ἐπί ὁ ὄρος . ὅρη δέ εἰμί φημί ὁ ἀρετή , οὐδείς ἔχω χαμαιριφής · ἐν ὅς ὄρος πίπτω ὁ φρόνημα , καί ὁ χαμαί ζῆλος ὁ ἐπί γῆ πρᾶγμα διωθέω , ἀνάλωτος ὁ εἰς ὁ φαῦλος ἡδονή εἰμί .