cyrillus-theology.expositio-in-psalmos pg069_0494.3
( A f . 218 , B f . 145 b , I f . 198 ) Τινὲς ἐκ προσώπου ( 1 ) τοῦ Δαυΐδ εἰρήσθαι φασὶ τὸν προκειμένον ψαλμὸν , ὡς ἐξηρημένου λοιπὸν ὀλίσθεις τὰ πάσης καὶ τῶν ἐκ θείας ὀργῆς ἐπενεργημένων αὐτῷ διὰ τὴν εἰς Οὐρίου γυναῖκα , καὶ αὐτὸν τὸν Οὐρίαν , ἁμαρτίαν · καὶ εἶναι γε αὐτὸν χαριστήριον ἐπὶ τῇ τῶν συσχόντων αὐτὸν πειρασμῶν [ al . cod . τιμαρηδῶν ] ἀπαλλαγῇ . Ἄλλ' εὐρήσομεν , φησίν , ἐν τῷ μεταξὺ καὶ τοῦ Σωτῆρος τὸ πρόσωπον εἰσεκομισμένον , τῆς τε ἐνανθρωπήσεως ἀπαγγέλλον τὴν οἰκονομίαν , καὶ ὅτι ἀνακηρύξει τοῖς ἄνὰ πᾶσαν τὴν γῆν τὴν διὰ πίστεως χάριν . Εἶτα μετὰ τοῦτο πρόσωπον ἕτερον ἀνδρὸς εἰσχωμεῖται κατοικειτέσεως γλυόμενον παρὰ Θεοῦ , καὶ ὁμολογοῦν ὅτι μονοχῶι κατακλυσωται τοὺς ἰδίους παθήμασιν . Εἶτα πῶς ἡρμοιεν αὐτῷ θεσπεσίῳ Δαυΐδ , ἢ πῶς ἂν τοῦ Σωτῆρος ἔφη φωνάς , ἢ ἑτέρῳ τινὶ τῶν καθ' ἡμᾶς ὡς σεσωσμένῳ παρὰ Θεοῦ καὶ ψάσας ἀνάντωνι χαριστήριον ; Ἡμεῖς δ' εἰρήσθαι αὐτὸν νομίζομεν ἐκ προσώπου τοῦ νέου λαοῦ , καὶ εὐδοκιμήσαντος ἐν πίστει τῇ ἐν Χριστῷ , καὶ ἀναχωρηδέντος ἀληθῶς ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας , τούτεστιν ἐκ βάθους ἁμαρτιῶν , ἐκ πηλοῦ τε ἰλῶος . Εἰσβάλλει γὰρ μεταξὺ καὶ οὐκ ἔξω σκοποῦ τοῦ αὐτοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ , τοὺς εὐχαριστοῦν εἰνεκεν πῶς ἀνοιγόντων τοῦ μυστηρίου βάθους , καὶ τῆς οἰκονομίας διδάσκοντος τὸν τρόπον , δι' οὗ καὶ σεσῶσμεθα . Εἶτα μετὰ γε τοὺς παρ' αὐτοῦ λόγους , πάλιν τὸ τοῦ λαοῦ πρόσωπον εἰσφέρεται , ὁμολογοῦντος οὐδὲν ἧττον τὰ ἐν αἷς ἦν κακὰ , καὶ τὸ πλήθος τῶν αἰτιμάτων , ἵνα καὶ ἐτι μειζόνως δοξάζηται Χριστὸς ὁ ἐκ βάθρων αὐτοὺς ἀρπάσας , καὶ τῶν τῆς ἀπωλείας τελμάτων ἐξω τιθείς , διὰ πίστεως δηλοῦντι . Διὰ τῆς ἀπειθείας ἁμαρτίας , ἅμα δὲ καὶ διηγούμενοι τὰ συμβεβηκότα αὐτοῖς διὰ τὴν ἀπιστίαν κακὰ . Ἄλλοι ( 2 ) δὲ καὶ εἰς τοὺς ἐν Βαβυλῶνι τὴν ψῳδὴν ἀναφέρουσι , ὡς ἐλθόντας τῇ ἐκείας ὀλιγίας καὶ ἐπαναχθέντας .
Lemmas: ( A f . 218 , B f . 145 b , I f . 198 ) Τινές ἐκ πρόσωπον ( 1 ) ὁ Δαυΐδ εἴρω φημί ὁ πρόκειμαι ψαλμός , ὡς ἐκλέγω λοιπός ὀλισθέω ὁ πᾶς καί ὁ ἐκ θεῖος ὀργή ἐπενεργημένων αὐτός διά ὁ εἰς Οὔριος γυνή , καί αὐτός ὁ οὐρία , ἁμαρτία · καί εἰμί γε αὐτός χαριστήριος ἐπί ὁ ὁ συεχω αὐτός πειρασμός [ al . cod . τιμαρηδῶν ] ἀπαλλάσσω . ἄλλος εὑρίσκω , φημί , ἐν ὁ μεταξύ καί ὁ Σωτήρ ὁ πρόσωπον εἰσκομίζω , ὁ τε ἐνανθρώπησις ἀπαγγέλλω ὁ οἰκονομία , καί ὅτι ἀνακήρυξις ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ ὁ διά πίστις χάρις . εἶτα μετά οὗτος πρόσωπον ἕτερος ἀνήρ εισχωμειος κατοικειτέσεως γλυμαι παρά Θεός , καί ὁμολογέω ὅτι μονοχῶι κατακλύζω ὁ ἴδιος πάθημα . εἶτα πῶς ἁρμόζω αὐτός θεσπέσιος Δαυΐδ , ἢ πῶς εἄν ὁ Σωτήρ φημί φωνή , ἢ ἕτερος τις ὁ κατά ἐγώ ὡς σῴζω παρά Θεός καί ψάω ἀνάντωνι χαριστήριος ; ἐγώ δέ εἴρω αὐτός νομίζω ἐκ πρόσωπον ὁ νέος λαός , καί εὐδοκιμέω ἐν πίστις ὁ ἐν Χριστός , καί ἀναχωρέω ἀληθής ἐκ λάκκος ταλαιπωρία , τουτέστιν ἐκ βάθος ἁμαρτία , ἐκ πηλός τε ἰλῶος . εἰσβάλλω γάρ μεταξύ καί οὐ ἔξω σκοπός ὁ αὐτός πρόσωπον ὁ Χριστός , ὁ εὐχαριστέω ἕνεκα πῶς ἀνοίγω ὁ μυστήριον βάθος , καί ὁ οἰκονομία διδάσκω ὁ τρόπος , διά ὅς καί σῴζω . εἶτα μετά γε ὁ παρά αὐτός λόγος , πάλιν ὁ ὁ λαός πρόσωπον εἰσφέρω , ὁμολογέω οὐδείς κακός ὁ ἐν ὅς εἰμί κακός , καί ὁ πλήθος ὁ αιτιμαω , ἵνα καί ἔτι μέγας δοξάζω Χριστός ὁ ἐκ βάθρον αὐτός ἀρπάζω , καί ὁ ὁ ἀπώλεια τέλμα ἐξω τίθημι , διά πίστις δηλόω . Ζεύς ὁ ἀπείθεια ἁμαρτία , ἅμα δέ καί διηγέομαι ὁ συμβεβηκός αὐτός διά ὁ ἀπιστία κακός . ἄλλος ( 2 ) δέ καί εἰς ὁ ἐν Βαβυλών ὁ ψῳδὴν ἀναφέρω , ὡς ἔρχομαι ὁ καίω ὀλιγίας καί ἐπανάγω .