cyrillus-theology.expositio-in-psalmos pg069_0518.1
τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς Θεοῦ λόγου πρόσδον , ἥτοι γέννησιν , οὐχ ὡς σῶμα ἐκ σώματος , ἀλλὰ ἀσύνθετον , ἀδιόλον τε καὶ νοητήν , ὡς λόγον ἐκ νοῦ , οὐ κατὰ μερισμὸν ἢ διαιρεσιν . Τίς γὰρ ἀποστήσει καρδίας ἤτοι τοῦ λόγου , τὸν ἐν αὐτῇ τε καὶ ἐξ αὐτοῦ καὶ διὰ σὺν αὐτῇ ; ἀποστήσει δὲ οὕτως , ὡς ἔξω γενέσθαι παντελῶς αὐτοῦ ; Δοκεῖ μὲν γὰρ πως ὁ ἐν προφορῇ καὶ διὰ γλώττης προείμενος λόγος , ἕτερος εἶναι τις παρὰ τὴν ἀναβρόντουσαν αὐτὸν καρδίαν · προῖσαι γὰρ μὴν ἐξ αὐτῆς , καὶ ἐστὶν ἐν αὐτῇ , καὶ οὐχ ἀλλότριος αὐτῆς . Οὐ γὰρ ἐνδέχεται νοῦν , ἤτοι καρδίαν , ἀλόγον εἶναι ποτε · οὔτε μὴν λόγον , ὅς οὐκ ἐστὶν ἐκ νοῦ καὶ εἰς νοῦν , ἤτοι καρδίαν ἐν καὶ καρδίαν . Οὐκοῦν ὡς ἐν πάξει παραδειγματὸς τινος ] ἐπὶ Θεοῦ δεξάμενοι καρδίαν καὶ λόγον , τὸν τῆς ἑαυτῶν διανοίας ὑπερείναμεν ὀφθαλμὸν εἰς τὸ ὑπεκτίνα τῶν αἰσθητῶν , καὶ θεοπρεπῆ τοῦ Θεοῦ Λόγου τὴν γέννησιν παστεύωμεν ὡν ὡς λόγον ὁ Πατὴρ ἐκ καρδίας ἐξηρρύξατο . Ἄγαθὸν δὲ αὐτὸν ἀποκαλεῖ , καὶ μάλ’ εἰκότως , ἐν τῷ μάλιστα τῷ προκειμένῳ σκοπῷ . Ἐπειδὴ γὰρ τὴν ὑχίσμου σωτηρίας ἕνεκα καὶ ζωῆς ἐθέλει παθεῖν τὴν ἑκούσιον κένωσιν , ἐξ ἡμερότητος ἐμφυτοῦ καὶ γλυνότητος τῆς θεοπρεποῦς , ἀναγκαῖον ἦν ἀγαθὸν ἀποκάλεσθαι νυνὶ μάλιστα , κατὰ τὸ φῶς ἄντα καὶ ζωὴν καὶ σοφίαν καὶ δύναμιν . Ὡς μὲν δὲ προειρημένης διὰ τοῦ προλαβόντος στίχου τῆς ἀφράστου γεννήσεως τοῦ Μονογενοῦς , ὁ περὶ τὴν ἐνανθρωπήσεως εἰσφέρεται λόγος · ἐστι μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , ἐν ὑπεροχῇ καὶ δόξῃ θεότητος ὁ Υἱός · ἐπειδὴ δὲ [ δὴ ] ἄπαξ κακώνυκεν ἑαυτὸν , τῶν τῆς ἀνθρωπότητος ἀνέχεται μέτρων . Ἑοικὸς δὲ ἀνθρώπῳ τὸ διδακτὸς ἔχειν ἄντερ οὐκ οἶδεν . Ἡ γὰρ,Θεὸς εἰς νοῦν ἐντίχει τὴν παντὸς εἴδους ἀγαθοῦ , ἤγουν .. παρακινέσεις ἀποτελοῦσιν σοφοὺς .
Lemmas: ὁ οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ Θεός λόγος προσδίδωμι , ἤτοι γέννησις , οὐ ὡς σῶμα ἐκ σῶμα , ἀλλά ἀσύνθετος , αδιολος τε καί νοητός , ὡς λόγος ἐκ νόος , οὖον κατά μερισμός ἢ διαίρεσις . Τῖς γάρ ἀφίστημι Καρδία ἤτοι ὁ λόγος , ὁ ἐν αὐτός τε καί ἐκ αὐτός καί διά σύν αὐτός ; ἀφίστημι δέ οὕτως , ὡς ἔξω γίγνομαι παντελῶς αὐτός ; δοκέω μέν γάρ πως ὁ ἐν προφορά καί διά γλῶσσα προΐημι λόγος , ἕτερος εἰμί τις παρά ὁ ἀναβροντάω αὐτός Καρδία · προΐημι γάρ μήv ἐκ αὐτός , καί εἰμί ἐν αὐτός , καί οὐ ἀλλότριος αὐτός . οὖον γάρ ἐνδέχομαι νόος , ἤτοι Καρδία , ἄλογος εἰμί ποτός · οὔτε μήv λόγος , ὅς οὐ εἰμί ἐκ νόος καί εἰς νόος , ἤτοι Καρδία ἐν καί Καρδία . οὐκοῦν ὡς ἐν πήγνυμι παράδειγμα τις ] ἐπί Θεός δέχομαι Καρδία καί λόγος , ὁ ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ὑπερφέρω ὀφθαλμός εἰς ὁ ὑπεκτίνα ὁ αἰσθητής , καί θεοπρεπής ὁ Θεός Λόγος ὁ γέννησις παστευειμι ὡς ὡς λόγος ὁ πατήρ ἐκ Καρδία ἐξηρρύξατο . Ἀγαθός δέ αὐτός ἀποκαλέω , καί μάλα εἰκότως , ἐν ὁ μάλιστα ὁ πρόκειμαι σκοπός . ἐπεί γάρ ὁ υχισμοω σωτηρία ἕνεκα καί ζωή ἐθέλω πάσχω ὁ ἑκούσιος κένωσις , ἐκ ἡμερότης ἔμφυτος καί γλυνοτητη ὁ θεοπρεπής , ἀναγκαῖος εἰμί ἀγαθός ἀποκαλέω νυνί μάλιστα , κατά ὁ φάος ἄντα καί ζωή καί σοφία καί δύναμις . ὡς μέν δέ προερέω διά ὁ προλαμβάνω στίχος ὁ ἄφραστος γέννησις ὁ Μονογενώ , ὁ περί ὁ ἐνανθρώπησις εἰσφέρω λόγος · εἰμί μέν γάρ , ὡς φημί , ἐν ὑπεροχή καί δόξα θεότης ὁ υἱός · ἐπεί δέ [ δή ] ἅπαξ κακόω ἑαυτοῦ , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀνέχω μέτρον . ἔοικα δέ ἄνθρωπος ὁ διδακτός ἔχω Άντερ οὐ οἶδα . ὁ Θρᾷξ εἰς νόος εντιχεω ὁ πᾶς εἶδος ἀγαθός , ἤγουν .. παρακινέω ἀποτελέω σοφός .