cyrillus-theology.expositio-in-psalmos pg069_0487.1
γεν ἐθελόντες , ὡς ψεύστας ἐλέγχουσιν , ἐπ' ἑκάστη τῶν λοιδοριῶν ἀπολογοῦμενοι δηλονότι , καὶ τὰ τῆς φιλοσοφίας ἐγκλήματα παραλύοντες . Ἄλλ' ἐγώ , φησιν , οὐ γέγονα τοιούτος · σεσέγηκα δὲ διαμαρτῶν , ἵνα μὴ κατ' ἐμαυτοῦ πικροτέρους τοὺς μισοῦντας ἐργάσωμαι . Χρὴ γὰρ ἐν πειρασμοῖς εἶχεν μᾶλλον , ἀλλὰ μὴ ἐν ἴσῳ τρόπῳ τοὺς διώκουςιν ἀντιφέρεσθαι . Ὅτι δὲ τὸ κεχωφῶσθαι δοκεῖν ἐν καιρῷ πειρασμῶν , καὶ ἄλλους εἰκέναι , οὐ κτηνοπρεπὲς ἀναίσθησίας ἔργον ἐστίν , καρτερίας δὲ μᾶλλον ἐπαινουμένης καρπός , ἐνταῦθα διαδείκνυσιν · σεσέγηκα γάρ , φησί , διὰ μόνον τὸ ἐπὶ σοὶ τὰς τῆς συντριβᾶς ἔχειν ἐλπίδας , καὶ ὅτι σε τῶν ἀπάντων ἐπίκεινα ἐπεγραφομένη ἐδεικνύην , ὃς καὶ τοὺς ἐπεχθαινοὺς τῷ Ἰὼβ φίλους ἐπιτήμησας , ὡς ἀπηχὴς προσλαλοῦσιν ἀνδρὶ δοκιμαζομένῳ καὶ πυρουμένῳ , ἔδειξας ὅτι ἀπηχῆσθαι σοὶ τὸ καταπεφύσεσθαι τινὰ τῶν ἐν περιστάσει καὶ πειρασμοῖς . Σὺ μὲν οὖν , ὦ Δέσποτα , ἀκούσῃ τοὺς ἐπ' ἐμοὶ γενομένους παρὰ τῶν ἐχθρῶν τωβισμούς , ἔχουν τὰ τῶν λοιδοριῶν εἴδη , ὅψει δὲ καὶ ἀπεριεξηγανσαντο κατ' ἐμοῦ · ἐγὼ δὲ καὶ λόγους καὶ ὀμους ἀναχῶς , καὶ μονοῦχὶ κεχωφωμένος , ἐπὶ σοὶ πᾶσαν ἔθεμην τὴν ἐλπίδα , εἰδὼς ὅτι σὺ ἀκούεις , κἂν ἐγὼ κωφεύω πρὸς τὰς κατ' ἐμοῦ βλασφημίας . Ὅτι εἶπα · Μήποτε ἐπιχαρῶσί μοι οἱ ἐχθροί μου , κ . τ . λ . ( A f . 211 b , B f . 158 ) Ἐγώ , φησίν , ἐπὶ σοὶ ἐλπίσας , τὰ μὲν ἄλλα κεχωφῶσθαι ἐδόκουν , πλὴν ἐκεῖνο μόνον ἐζήτουν , τὸ μὴ ὑπὸ χειρὰ γενέσθαι τῶν ἐχθρῶν , μήτε μὴν ἐφησθηναί μοι τινὰς τῶν πολεμείν εἰωθότων , ὡς γε τὸν εἰς ἅπαν ἀπομείναι χλόνον , καὶ ἀναστραφάμενῳ παντελῶς , καὶ ἐξωθένει παρὰ σοῦ , καὶ ἀλλοτρίοισιν ὑπομείναι τὴν ἐξ ἀχράτου θυμοῦ . Ἐθεῖδεν δὲ πρὸς τοῦτο , μὴ ἄρα πως σεσαλευμένους ὁρώντες τοὺς ἐμοὺς πόδας , ὑπέρχουπὸν τι καὶ ἀπηχῆς , κατὰ τῆς σῆς λέγωσι δόξης . Τοῦτο γὰρ σημαίνει , καὶ ἕτερον οὐδέν , τὸ μεγαλορρήμονήσαί τινὰς δοκιμαζομένων ἀγίων . Οἴονται γὰρ ἕδ' ὅτε , μὴ διαρξάσειν δύνασθαι πρὸς σωτηρίαν αὐτοῖς τὴν τοῦ διασώζοντος χεῖρα , ὡς ἀτονήσαντος πρὸς τὰς παρ' αὐτῶν ἐφόδους τοῦ ἐφ' ᾧ πεποιήνται τὴν ἐλπίδα . Καθὰπερ ἄμειδι καὶ Ῥαφάχης ὁ Βαβυλώνιος ἀμετρήτῃ γλωσσαλγία κατὰ Θεοῦ χρώμενος ἐφασκεν · « Μὴ ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς μου ; » Ὅτι ἔγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος , καὶ ἡ ἀληθῶν μου ἐνώπιόν μου διὰ παντός . ( A f . 212 ) Ταύτην ἰάσασθαι καὶ Δαβὶδ φροντίζων , αὐτὸς ἑαυτοῦ κατηγορεῖ διὰ τῶν πρὸς τὸν Θεὸν ἐξομολῶν φρασιῶν . Διὸ φησίν · « Ἡ ἀληθῶν μου ἐνώπιόν μου ἐστι διὰ παντός · » ἀληθῶνα ἴσως τὴν τοῦ ἀλγεῖν ὀνομάζων πρόφασιν , τοῦτέστι τὴν ἁμαρτίαν ἣν καὶ τραῦμα νοῦ καὶ καρδίας πληγὴν , οὐκ ἀχομῶν εἰπεῖν . Τὸ γε μὴν ἀεὶ μεμνησθαι τῆς ἰδίας ἁμαρτίας πρέποι ἀν ἀγίοις . Ἐνταῦθα μὲν τοι σαφῶς ἐκεῖνὸ φησι , τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Δαβὶδ ἐν βιβλίῳ Βασιλειῶν · « Ἐμπεσούμεθα εἰς χεῖρας Κυρίου , καὶ οὐχ εἰς χεῖρας ἀνθρώπων · » ὁ μὲν γὰρ ἐστιν ἀγαθὸς καὶ φιλοκτήρ - A A maledicta apologiam facientes , et accusantium cri - minationes diluentes . Verumtamen ego non ita me gessi : sed constanter tacui , ne acerbiores facerem ossores meos . Oportet enim in vexationibus cedere potius , quam parem vicem persecutoribus reddere . Quod autem silere persecutionum tempore et mu - tos videri , non sit brutæ stupiditatis officium , sed laudatæ potius patientiæ fructus , mox declarat : Silui enim , inquit , quia in te me salutis spem collocave - ram , et quia te supremum mei ultorem delegaram , qui et tum cum Jobi amicos increpasti , ceu inhu - maniter alloquentes virum exercitum et tentatum , demonstrasti displicere tibi si quis invadat eos qui in angustiis tentationibusque versantur . Tu ergo , Domine , audias , oro , inimicorum contra me dicte - ria , id est varia conviciorum genera , et quæ contra me machinantur aspicias , dum ego interim verba iramque continebo , et quasi mutus in te uno spem reponam , satis gnarus te audire , etiamsi dum mihi maledicitur obmutescam . B Vers . 17 . 177 Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei , etc . Ego in te , inquit , sperans , ad cætera quidem mutus videbar , sed illud tantum requirebam , ut ne in manus inimicorum inciderem , neque mei causa lætarentur ii qui me oppugnare solent , ceu si su - premum passus sim cladem et omnino subversus , atque a te expulsus , et per summam tuam indigna - tionem abalienatus . Timebam insuper ne , si me supplantatum viderent , superbum aliquid et infame adversus majestatem tuam blaterarent . Hoc enim , et non aliud , significat superbe quosdam de sanctis in tentatione versantibus loqui . Putant enim ali - quando haud his ad salutem sufficere manum Dei salutarem , quasi ipsorum impetum sustinere is nequeat , in quo illi confidunt . Veluti Babylonius ille Rhapsaeas intemperante lingua contra Deum utens , siebat : « Num dii gentium suam quisque regionem de manu mea eripuerunt 22 ? » C D Vers . 18 . Quoniam ego in flagella paratus sum , et dolor meus in conspectu meo semper . Dolori suo mederi David satagens , ipse semet ac - cusabat , suis editis coram Deo confessionibus . Ideo dicit : « Dolor meus in conspectu meo est semper ; » dolorem fortasse appellans dolendi causam , id est peccatum , quod reapse mentis vulnus cordisque ul - cus nuncupare non est illepìdum . Certe peccati sui semper recordari , sanctos decet . Nunc sane illud dicitur , quod ore Davidis in libro Regum prolatum legitur : « Incidamus in manus Domini potius quam in hominum manus 23 : » hic enim bonus est et misericors , atque , ut ait Scriptura 24 , celerius a no - 21 IV Reg . xviii , 33 . 22 II Reg . xxiv , 14 . 23 Joel II , 13 ; Joan . IV , 2 . <pg>966</pg>
Lemmas: γε ἐθέλω , ὡς ψεύστης ἐλέγχω , ἐπί ἕκαστος ὁ λοιδορία απολογούμενος δηλονότι , καί ὁ ὁ φιλοσοφία ἔγκλημα παραλύω . ἄλλος ἐγώ , φημί , οὖον γίγνομαι τοιούτος · σείω δέ διαμαρτάνω , ἵνα μή κατά ἐμαυτοῦ πικρός ὁ μισέω ἐργάζομαι . χρή γάρ ἐν πειρασμός ἔχω μᾶλλον , ἀλλά μή ἐν ἴσος τρόπος ὁ διώκω ἀντιφέρω . ὅτι2 δέ ὁ χόω δοκέω ἐν καιρός πειρασμός , καί ἄλλος εἰκέναι , οὖον κτηνοπρεπής ἀναισθησία ἔργον εἰμί , καρτερία δέ μᾶλλον ἐπαινέω καρπός , ἐνταῦθα διαδείκνυμι · σείω γάρ , φημί , διά μόνος ὁ ἐπί σύ ὁ ὁ συντριβή ἔχω ἐλπίς , καί ὅτι σύ ὁ ἀπαντάω ἐπίκειμαι ἐπιγράφω δείκνυμι , ὅς καί ὁ επεχθαινοος ὁ Ἰώβ φίλος ἐπιτέμνω , ὡς ἀπηχής προσλαλέω ἀνήρ δοκιμάζω καί πυρόω , δείκνυμι ὅτι ἀπάγω σύ ὁ καταφύω τις ὁ ἐν περίστασις καί πειρασμός . σύ μέν οὖν , εἰμί δεσπότης , ἀκούω ὁ ἐπί ἐγώ γίγνομαι παρά ὁ ἐχθρός τωβισμούς , χόω ὁ ὁ λοιδορία εἶδος , ὁράω δέ καί ἀπεριεξηγανσαντο κατά ἐγώ · ἐγώ δέ καί λόγος καί ὁμός ἀναχῶς , καί μονοῦχος χόω , ἐπί σύ πᾶς τίθημι ὁ ἐλπίς , εἰδοί ὅτι σύ ἀκούω , κἀν ἐγώ κωφεύω πρός ὁ κατά ἐγώ βλασφημία . ὅτι2 εἶπον · μήποτε ἐπιχαίρω ἐγώ ὁ ἐχθρός ἐγώ , Κ . τ . λ . ( A f . 211 b , B f . 158 ) ἐγώ , φημί , ἐπί σύ ἐλπίζω , ὁ μέν ἄλλος χόω δοκέω , πλήν ἐκεῖνος μόνος ζητέω , ὁ μή ὑπό χείρ γίγνομαι ὁ ἐχθρός , μήτε μήv ἐφίημι ἐγώ τις ὁ πολεμέω εἴωθα , ὡς γε ὁ εἰς ἅπας ἀπομένω κλόνος , καί ἀναστρέφω παντελῶς , καί ἐξωθέω παρά σύ , καί ἀλλότριος ὑπομένω ὁ ἐκ ἀχράτης θυμός . Ἐθεῖδεν δέ πρός οὗτος , μή ἄρα πως σαλεύω ὁράω ὁ ἐμός πούς , υπερχουπειμι τίς καί ἀπάγω , κατά ὁ σός λέγω δόξα . οὗτος γάρ σημαίνω , καί ἕτερος οὐδείς , ὁ μεγαλορρήμων τις δοκιμάζω Ἀγίων . οἴομαι γάρ δύο ὅτε , μή διάρχω δύναμαι πρός σωτηρία αὐτός ὁ ὁ διασῴζω χείρ , ὡς ἀτονέω πρός ὁ παρά αὐτός ἔφοδος ὁ ἐπί ὅς ποιέω ὁ ἐλπίς . καθά ἄμις καί Ῥαφάχης ὁ Βαβυλώνιος αμέτρητος γλωσσαλγία κατά Θεός χράω φάσκω · « μή ῥύομαι ὁ θεός ὁ ἔθνος ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ χώρα ἐκ χείρ ἐγώ ; » ὅτι2 ἐγώ εἰς μάστιξ ἑτοῖμος , καί ὁ ἀληθής ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ διά πᾶς . ( A f . 212 ) οὗτος ἰάομαι καί Δαυίδ φροντίζω , αὐτός ἑαυτοῦ κατηγορέω διά ὁ πρός ὁ θεός εξοβλωσκω Φρασίων . Διὸ φημί · « ὁ ἀληθής ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς · » ἀληθῶνα ἴσως ὁ ὁ ἀλγέω ὀνομάζω πρόφασις , τουτέστι ὁ ἁμαρτία ὅς καί τραῦμα νόος καί Καρδία πληγή , οὐ ἄχω εἶπον . ὁ γε μήv ἀεί μιμνήσκω ὁ ἴδιος ἁμαρτία πρέπω εἰς ἀγάω . ἐνταῦθα μέν ὅς σαφῶς ἐκεῖνος φημί , ὁ διά φωνή ὁ Δαυίδ ἐν βιβλίον Βασίλεια · « ἐμπίπτω εἰς χείρ κύριος , καί οὐ εἰς χείρ ἄνθρωπος · » ὁ μέν γάρ εἰμί ἀγαθός καί φιλοκτήρ - A A maledicta apologiam facientes , et accusantium cri - minationes diluentes . Verumtamen ego non ita me gessi : sed constanter tacui , ne acerbiores facerem ossores meos . Oportet enim in vexationibus cedere potius , quam parem vicem persecutoribus reddere . Quod autem silere persecutionum tempore et mu - tos videri , non sit brutæ stupiditatis officium , sed laudatæ potius patientiæ fructus , mox declarat : Silui enim , inquit , quia in te me salutis spem collocave - ram , et quia te supremum mei ultorem delegaram , qui et tum cum Jobi amicos increpasti , ceu inhu - maniter alloquentes virum exercitum et tentatum , demonstrasti displicere tibi si quis invadat eos qui in angustiis tentationibusque versantur . Tu ergo , Domine , audias , oro , inimicorum contra me dicte - ria , id est varia conviciorum genera , et quæ contra me machinantur aspicias , dum ego interim verba iramque continebo , et quasi mutus in te uno spem reponam , satis gnarus te audire , etiamsi dum mihi maledicitur obmutescam . B Vers . 17 . 177 Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei , etc . Ego in te , inquit , sperans , ad cætera quidem mutus videbar , sed illud tantum requirebam , ut ne in manus inimicorum inciderem , neque mei causa lætarentur ii qui me oppugnare solent , ceu si su - premum passus sim cladem et omnino subversus , atque a te expulsus , et per summam tuam indigna - tionem abalienatus . Timebam insuper ne , si me supplantatum viderent , superbum aliquid et infame adversus majestatem tuam blaterarent . Hoc enim , et non aliud , significat superbe quosdam de sanctis in tentatione versantibus loqui . Putant enim ali - quando haud his ad salutem sufficere manum Dei salutarem , quasi ipsorum impetum sustinere is nequeat , in quo illi confidunt . Veluti Babylonius ille Rhapsaeas intemperante lingua contra Deum utens , siebat : « Num dii gentium suam quisque regionem de manu mea eripuerunt 22 ? » C D Vers . 18 . Quoniam ego in flagella paratus sum , et dolor meus in conspectu meo semper . Dolori suo mederi David satagens , ipse semet ac - cusabat , suis editis coram Deo confessionibus . Ideo dicit : « Dolor meus in conspectu meo est semper ; » dolorem fortasse appellans dolendi causam , id est peccatum , quod reapse mentis vulnus cordisque ul - cus nuncupare non est illepìdum . Certe peccati sui semper recordari , sanctos decet . Nunc sane illud dicitur , quod ore Davidis in libro Regum prolatum legitur : « Incidamus in manus Domini potius quam in hominum manus 23 : » hic enim bonus est et misericors , atque , ut ait Scriptura 24 , celerius a no - 21 IV Reg . xviii , 33 . 22 II Reg . xxiv , 14 . 23 Joel II , 13 ; Joan . IV , 2 . <pg>966</pg>