cyrillus-theology.expositio-in-psalmos pg069_0483.1
A μειζόνων , ἀλλ’ ἐκκοπῆν τινὰ σχεῖν τὴν εἰς τὸ πρόσωπον τῶν παθῶν , μὴ ἀνέχεσθαι δὲ τῶν τῶν πνευμῶνων λατρῶν τὰ ἐν ψυχαῖς γεγονότα δεῖκνυμὶν πάθη , καὶ τοὺς πάντα εἰδῶσι , κἂν μὴ τις ἔοιτο τοῦτο δράν . Ὑπερβῆναι τοίνυν φησὶ τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς τὰς ἁμαρτίας · τοῦ ὑπερβῆναι σημαινομένου τοῦ οἷον φορτίου δίχην ἐπανενέχθαι δυσαχθεστάτου . Τοῦτο γὰρ ἡμῖν καὶ ὁ γέλωτς εὐθὺς διερμηνεύει στίχος , βεβαιρύνθαι λέγων αὐτὰς ὡς φορτίον βαρύ · δυσδιαχάριστον γὰρ φορτίον νοῦ καὶ φρενῶν , ἔλεγχος ὁ ἐφ’ ἁμαρτίαις . Πλὴν ἀπαλλάττετε τοῦ κακοῦ τοῦς τράγωστηκῶτας ὁ Κύριος , λέγων · « Δεῦτε πρὸς με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . » Καὶ ἄλλο δὲ τι διδάσκει περὶ ἐαυτὸν γεγονὸς ὁ Δαβὶδ λέγων · « Ὅσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ’ ἐμέ . » Ἐβάρεῖ γὰρ αὐτοῦ τὴν συνειδησιν τὰ τετολμημένα αὐτῷ , ὡς μὴ δύνασθαι βαστάζειν αὐτά , δι’ εὐγένειαν καὶ εὐγνωμοσύνην ψυχῆς . Ὁ μὲν γὰρ ἀτεράμενος καὶ ἀπόσκληρος , κατὰ τὴν σκληρότητα ἑαυτοῦ θησαυρίζει ἑαυτῷ ὀργήν , αὐξὼν τὰ ἑαυτοῦ κακά · « Ὅταν γὰρ ἔλθῃ ἁμαρτωλὸς εἰς βάθη κακῶν , καταφρονεῖ · » ὁ δὲ εὐγνώμων , εἰ καὶ ἀπαξ ποτὲ ὁλισθήσει κατὰ τινα τοῦ διαβόλου παραπατηγν , δεινῶς βαρεῖται τὴν συνειδησιν , ὡς μὴ δύνασθαι σιγῆν , μηδὲ κρύπτειν τὸ ἑαυτοῦ κακόν . « Ἐκ περισσεύματος γοῦν τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ . » Ὅσων μὲν φέρων σιωπῶν , ἐξέφραγε καὶ ἐγχαυχᾶντο αὐτὸν , λέγων · « Ὅσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ’ ἐμέ , » δηλοῦντι αἱ ἀνομίαι μου . Οὐχ ἔστι δὲ τοῦτο εἰπεῖν τοὺς μὴ τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων αἰσθανομένους . Τινὲς γοῦν καὶ ἡδονται καὶ ἐγχαυχῶνται τοῖς αὐτῶν πληγμελήμασιν , ὡς ἡδὼς ταῦτα βαστάζοντες . Κεφαλήν δὲ λέγει τὸ ἡγεμονικόν . Φύσει δὲ τῆς κακίας κατωφεροῦς ὁρῆς καὶ βρυτάτης ὡς ταλάντῳ μολίσδον παραβάλλεσθαι , μόνος ὁ μετανοῶν τοῦ βάρους αὐτῆς αἰσθάνεται .
Lemmas: A μείζων , ἀλλά ἐκκοπή τις ἔχω ὁ εἰς ὁ πρόσωπον ὁ πάθος , μή ἀνέχω δέ ὁ ὁ πνευμῶνων λάτρον ὁ ἐν Ψυχή γίγνομαι δείκνυμι πάθος , καί ὁ πᾶς οἶδα , κἀν μή τις ἵημι οὗτος δράω . ὑπερβαίνω τοίνυν φημί ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὁ ἁμαρτία · ὁ ὑπερβαίνω σημαίνω ὁ οἷος φορτίον διχάω ἐπανέχω δυσαχθής . οὗτος γάρ ἐγώ καί ὁ γέλως εὐθύς διερμηνεύω στίχος , βεβαιρύνθαι λέγω αὐτός ὡς φορτίον βαρύς · δυσδιαχαριστος γάρ φορτίον νόος καί φρήν , ἔλεγχος ὁ ἐπί ἁμαρτία . πλήν ἀπαλλάσσω ὁ κακός ὁ τράγωστηκῶτας ὁ Κύριος , λέγω · « δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ . » καί ἄλλος δέ τίς διδάσκω περί ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ Δαυίδ λέγω · « Όσεϊ φορτίον βαρύς βαρύνω ἐπί ἐγώ . » βάρος γάρ αὐτός ὁ συνείδησις ὁ τολμάω αὐτός , ὡς μή δύναμαι βαστάζω αὐτός , διά εὐγένεια καί εὐγνωμοσύνη Ψυχή . ὁ μέν γάρ ἀτεράμενος καί ἀπόσκληρος , κατά ὁ σκληρότης ἑαυτοῦ θησαυρίζω ἑαυτοῦ ὀργή , αὐξάνω ὁ ἑαυτοῦ κακός · « ὅταν γάρ ἔρχομαι ἁμαρτωλός εἰς βάθος κακός , καταφρονέω · » ὁ δέ εὐγνώμων , εἰμί καί ἅπαξ ποτέ ὀλισθάνω κατά τις ὁ διάβολος παραπατηγν , δεινῶς βαρέω ὁ συνείδησις , ὡς μή δύναμαι σιγάω , μηδέ κρύπτω ὁ ἑαυτοῦ κακός . « ἐκ περίσσευμα γοῦν ὁ Καρδία ὁ στόμα λαλέω . » ὅσος μέν φέρω σιωπή , ξέφραγος καί ἐγχαυχᾶντο αὐτός , λέγω · « Όσεϊ φορτίον βαρύς βαρύνω ἐπί ἐγώ , » δηλόω ὁ ἀνομία ἐγώ . οὐχ εἰμί δέ οὗτος εἶπον ὁ μή ὁ ἴδιος ἁμάρτημα αἰσθάνομαι . Τινές γοῦν καί ἥδομαι καί εγχαυχοω ὁ αὐτός πληγμελήμασιν , ὡς ἡδύς οὗτος βαστάζω . Κεφαλήν δέ λέγω ὁ ἡγεμονικός . Φύσις δέ ὁ κακία κατωφερής ὁράω καί βρυτηταω ὡς τάλαντον μολίσδον παραβάλλω , μόνος ὁ μετανοέω ὁ βάρος αὐτός αἰσθάνομαι .