cyrillus-theology.explanatio-xii-capitulorum pg076_0169.1
αληθοφορεῖν ἐθελόντες , ὅτι τῆς τοιαύτης δόξης ἀλλότριον παντελῶς καθεστήκαμεν · οὐ γὰρ οὕτω λεληρήχαμεν , ὡς ἐλθεῖν φρονεῖν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν · ἀποτειχᾶν ἐφημεν τὴν Παρθένον σάρκα γεγενηθᾶ κατὰ τὰς Γραφὰς τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , τοιούτων ἀνθρωπον · ἀποτεῖχαι δὲ αὐτὸν σαρκικῶς , τοιούστει κατὰ σάρκα · ὁ μὲν γὰρ Θεὸς καὶ Πατὴρ ὀεῖκῶς γεγέννηκεν ἐξ αὐτοῦ Θεὸν ὄντα τὸν Υἱόν · ἐπειδὴ δὲ τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκός , σάρξ ἐστι , γεγέννηκεν τὴν Παρθένον , ὡς σάρξ ὑπάρχουσα , σαρκικῶς · τὸ δὲ σαρκικῶς εἶπαι , οὐχ ἀναιροῦντός ἐστι τῆς γεννήσεως τὸ παράδοξον , οὔτε μὴν ἀνατρέπεντος τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν ἐνέργειαν , δι’ ἧς ἐν μήτρα διέπλασε τὸ τεχθὲν · διδάσκοντος δὲ μᾶλλον , ὅτι ὡσπερ Θεὸς τίπτε δεῖκώς , ἥτοι θεοπρεπῶς κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν , οὕτω καὶ ἄνθρωπος ἀνθρωπίνως , ἥτοι σάρξ σαρκικῶς . Θεὸς δὲ ὡν κατὰ φύσιν ὁ Λόγος , ἥτοι ἡ σάρξ γεγονὼς , προῆλθε θεοπρεπῶς , τοιούστει , ὡς ἂν πρέπον τῷ γε ἔνει κατὰ τὴν ἀλήθειαν Θεῷ . Μόνος γὰρ ἔσχε μητέρα τὴν ἀπειρόγαμον , καὶ τετέρηκε παρθένον τὴν τεκοῦσαν αὐτὸν κατὰ σάρκα . Θαυμάζω δὲ , ὅτι Θεοτόκον ὀκνοῦντες εἰπεῖν τὴν ἁγίαν Παρθένον , θεοπρεπῶς αὐτὴν γεγεννηθᾶι φασιν b . Οὐ γὰρ ἄνθρωπος κοινῶς τίκτεται θεοπρεπῶς . Δῶρα δὲ προσκακοῦσθαι φασὶ παρὰ τῶν μάγων τὰ πρόσφορα καὶ τῷ νοουμένῳ , καὶ τῷ φαινομένῳ , διαιροῦντες εἰς δύο ἰὴ πάλιν μετὰ τὴν ἕνωσιν τὸν Κύριον i Ἰησοῦν Χριστὸν · ὁ γὰρ νοούμενος γέγονεν ὁρατὸς οὐ μεταβολὴ φύσεως , ἀλλ’ ἐνώσει τῇ πρὸς τὸ ὁρώμενον σῶμα . Καὶ γοῦν αὐτόπτας , καὶ ὑπηρέτας γενέσθαι τοῦ Λόγου πῶς ἁγίους ἀποστόλους , τὸ Γράμμα φησὶ τὸ ἱερὸν · καίτοι πῶς οὐ πάντα τὸ σαφὲς 1 , ὡς ἐστιν ἀσύμματοτε καὶ ἄναρξ , καὶ ἄρρατος ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος ; ‘Ἀλλ’ εὐρίσκω λέγοντας τοὺς ἁγίους ἀποστόλους · « Ὁ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς , ὁ ἀκηκόαμεν , ὁ εὐράκαμεν , » ἐθεασάμεθα τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν , » καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ Λόγου τῆς ζωῆς . » Πρόσφορα τοίνυν τὰ δῶρα τῷ ἑνί , τούτῃ τῷ Χριστῷ · καὶ γὰρ ἐστιν ἐν ταυτῷ Θεὸς τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος ὁ αὐτός . Ταύτῃ τεχθέντος αὐτοῦ χοροστασίαι μὲν ἦσαν τῶν ἁγίων ἀγγέλων , στραταὶ δὲ πνευμάτων , Σωτῆρα καὶ Ἀνθρωπὴν λεγόντων αὐτόν . Ἐπειδὴ δὲ τοῦ εὐαγγελιστοῦ λέγοντος · « Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο , » δεδιέναι φασί , μὴ ἄρα πως , τοῦ « ἐγένετο » τὴν ἰδίαν σώζοντος δήλωσιν , τρόπος τις νοεῖται περὶ τὴν θείαν τοῦ Λόγου γενέσθαι φύσιν · ἰσπανῶ μὲν τὸ δεῖμα , θαυμάζω δὲ , ὅτι παρατοῦμενοι τὴν λέξιν , τὴν ἀληθῆ τε καὶ ἀναγκαίαν δήλωσιν , οὕτω γενέσθαι φασὶ σάρκα τὸν Λόγον , ὡς ἂν εἰ λέγοιτο γενέσθαι κατάρα , καὶ ἁμαρτία . Εἰτα πῶς οὐχ ἔδει νοῦν ἔχοντας ὁρᾶν k , ὅτι τὸ , « ἐγένετο , » πειθικῶς ὁ μακάριος εὐαγγελιστής , ἀπάσης τροπῆς ὑπὸλογαν ἀναιρεῖ , προσεπιγεγών εὐθὺς καὶ τό ·
Lemmas: αληθοφορεω ἐθέλω , ὅτι ὁ τοιοῦτος δόξα ἀλλότριος παντελής καθίστημι · οὐ γάρ οὕτως ληρέω , ὡς ἔρχομαι φρονέω παρά ὁ δέω φρονέω · ἀποτειχίζω ἐφίημι ὁ παρθένος σάρκα γίγνομαι κατά ὁ γραφή ὁ ὁ θεός Λόγος , τοιοῦτος ἄνθρωπος · ἀποτειχίζω δέ αὐτός σαρκικός , τοιούστει κατά σάρκα · ὁ μέν γάρ θεός καί Πατήρ ὀεῖκῶς γεννάω ἐκ αὐτός θεός εἰμί ὁ υἱός · ἐπεί δέ ὁ γεννάω ἐκ ὁ σάρξ , σάρξ εἰμί , γεννάω ὁ παρθένος , ὡς σάρξ ὑπάρχω , σαρκικός · ὁ δέ σαρκικός λέγω , οὐ ἀναιρέω εἰμί ὁ γέννησις ὁ παράδοξος , οὔτε μήν ἀνατρέπω ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἐνέργεια , διά ὅς ἐν μήτρα διαπλάσσω ὁ τίκτω · διδάσκω δέ μᾶλλον , ὅτι ὡς θεός τίπτε δείκνυμι , ἤτοι θεοπρεπής κατά ὁ ἴδιος φύσις , οὕτως καί ἄνθρωπος ἀνθρώπινος , ἤτοι σάρξ σαρκικός . θεός δέ ὅς κατά φύσις ὁ Λόγος , ἤτοι ὁ σάρξ γίγνομαι , προέρχομαι θεοπρεπής , τοιούστει , ὡς ἄν πρέπει ὁ γε νέος κατά ὁ ἀλήθεια θεός . Μόνος γάρ ἔχω μήτηρ ὁ ἀπειρόγαμος , καί τετραίνω παρθένος ὁ τίκτω αὐτός κατά σάρκα . θαυμάζω δέ , ὅτι Θεοτόκος ὀκνέω λέγω ὁ ἅγιος παρθένος , θεοπρεπής αὐτός γεννάω φημί b . οὐ γάρ ἄνθρωπος κοινός τίκτω θεοπρεπής . Δῶρα δέ προσκακόω φημί παρά ὁ μάγος ὁ πρόσφορος καί ὁ νοέω , καί ὁ φαίνω , διαιρέω εἰς δύο ἰά πάλιν μετά ὁ ἕνωσις ὁ κύριος i Ἰησοῦς Χριστός · ὁ γάρ νοέω γίγνομαι ὁρατός οὐ μεταβολή φύσις , ἀλλά ἕνωσις ὁ πρός ὁ ὁράω σῶμα . καί γοῦν αὐτόπτης , καί ὑπηρέτης γίγνομαι ὁ Λόγος πῶς ἅγιος ἀπόστολος , ὁ Γράμμα φημί ὁ ἱερός · καίτοι πῶς οὐ πᾶς ὁ σαφής 1 , ὡς εἰμί ἀσύμματοτε καί ἄναρξ , καί ἄρρατος ὁ ἐκ θεός Πατρός Λόγος ; Ἀλλᾶς εὑρίσκω λέγω ὁ ἅγιος ἀπόστολος · « ὁ εἰμί ἀπό ἀρχή , ὁ ἀκούω , ὁ εὑρίσκω , » θεάομαι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , » καί ὁ χείρ ἐγώ ψηλαφάω περί ὁ Λόγος ὁ ζωή . » πρόσφορος τοίνυν ὁ δῶρον ὁ εἷς , τούτος ὁ Χριστός · καί γάρ εἰμί ἐν ταυτός θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός . Ταύτη τίκτω αὐτός χοροστασία μέν ἥδω ὁ ἅγιος ἄγγελος , στρατός δέ πνεῦμα , Σωτήρ καί Ἀνθρωπὴν λέγω αὐτός . Ἐπειδή δέ ὁ εὐαγγελιστής λέγω · « ὁ Λόγος σάρξ γίνομαι , » δείδω φημί , μή ἄρα πως , ὁ « γίνομαι » ὁ ἴδιος σῴζω δήλωσις , τρόπος τις νοέω περί ὁ θεῖος ὁ Λόγος γίγνομαι φύσις · Ἱσπανός μέν ὁ δεῖμα , θαυμάζω δέ , ὅτι παρατουμενοω ὁ λέξις , ὁ ἀληθής τε καί ἀναγκαῖος δήλωσις , οὕτως γίγνομαι φημί σάρκα ὁ Λόγος , ὡς ἄν εἰμί λέγω γίγνομαι κατάρα , καί ἁμαρτία . εἶτα πῶς οὐ δέω νόος ἔχω ὁράω k , ὅτι ὁ , « γίνομαι , » πειθικός ὁ μακάριος εὐαγγελιστής , ἀπασάω τροπή ὑπόλογος ἀναιρέω , προσεπιγίγνομαι εὐθύς καί ὁ ·