cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0282.1
A μὲν οὖν τὸ ἀγαθοῦργεῖν , καὶ τρόποις τοῖς ἀρίστοις ἐπισκευύνεσθαι , φαίνῃ ἂν ἐγὼγε τοῖς εὐσεβέσιν ὅτι μάλιστα προσηκόντατον · τὸ γὰρ , σίμαι , καταλῆγειν τῆς δικαιοσύνης , ἀρχὴν ἂν ἔχοι φαυλότητος . Ἄλλὰ τῆς συνήθους ἐπιεικείας ἐπιδόναι τι καὶ πλέον οὐχ ἀπεῖκός τῷ παρόντι καιρῷ , καθάπερ ἐν ὀρθῶματός τάξει τὴν ἐν m τούτοις ἡμᾶς φιλοτιμίαν καταδείξαι καλεῖσθαι . Ὦνπερ γὰρ τρόπον τοῖς τῆ τοῦ σώματος εὐρωστίαν τετιμηκόσι , καὶ τὸ παρὰ τοῖς παιδοτρί βαις εὐδοκιμεῖν τῶν ἄλλων πάντων τεθεικόναι ἐν ἀμείνῳι , ἄει μὲν γυμνάζεσθαι πρέπει , καὶ διὰ τῆς ἐν παλαιστραῖς ἵέναι τέχνης , οὐχ ἀσυντελὲς εἰς τὴν χρείαν . Ἐὰν δὲ πρὸς ἐπίδειξιν αὐτοὺς τῆς ἐνούσης ἀνδρείας ἀλλοθέτης καλῇ , τότε δὴ μάλιστα χρήναι διενθυμοῦσιν τῆς οὕτω μακρᾶς ἐπιεικείας B οὐχ ἀδοξάματον ἀποδοῦναι καρπόν , ἀλλὰ βαδίζουσι σθένει πρὸς τὸ θέλειν δράσθαι διαπρεπέστεροι o . Οὕτως εἰμὶ δὴ πάλιν καὶ τοὺς , οἷς θεὸς πρόκειται νόμος ὡς ἐν ἀγῶνι τάξει καὶ γυμνασματός , εὐσεβεῖν μὲν χρήναι διὰ παντός , καὶ τὸ τῷ νομοθέτῃ δοκοῦν ποιεῖσθαι περὶ πολλοῦ · καιροῦ δὲ τοῦ τῆς νηστείας εἰς λαμπροτέραν καλοῦντος ἐπίδειξιν , ὀκνον μὲν ἀπορρίπτειν τὸν τῆς ἀνανδρίας γεννήτορα , φρόνημα δὲ μᾶλλον ἐπασκεῖν , καὶ τεθριμμένης αὐτῆς εὐλαβίας τὸ νεανικώτερον . Ἄγε δὴ οὖν πάλιν περιζωσάμενοι τὴν ἐπ᾽ ἀγαθῶς προθυμίαν , καὶ τὸ ὠφελεῖν περιττὸν τὸν ἐκ βδελυρᾶς ἡδονῆς γοητευμάτων πράττοντες P , ἐφέσει τε τῇ πρὸς τὸ χρήσιμον τοῖς ἀδικοῦσι προσομολεῖν σωφρόνως εὖ μᾶλα παραβουλεύμενοι , γηνοῦς ἑαυτοὺς προσκυνήτας παραστήσωμεν τῷ Χριστῷ , C ἀθραυστον μὲν καὶ ἀπαραποίητον τὴν εἰς αὐτὸν τηρήσαντες πίστιν , ἀκλινῆ δὲ καὶ ἀπαράφορον q τὴν ὁμολογίαν φυλάξαντες , ἣν ὡμολογήκαμεν ἐπὶ πολλῶν μαρτύρων , τῶν ἁγίων ἀγγέλων φημί . Πολλοὶ γὰρ τῆς εὐσεβείας τὴν μόρφωσιν , καθάπερ τι προσωπεῖον ἑαυτοῖς περιπλάττοντες , ε τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι , r κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν , τὸν τῶν ἀπλουστέρων ληίζονται νοῦν , ἀπατηλοῖς παρασύροννες λόγοις , καὶ συνολισθαίνειν αὐτοῖς ἀναπείθοντες εἰς παγίδα θανάτου , καὶ εἰς πέταυρον ἄδου , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Οὐ γὰρ ἐκεῖνα χρήναι προσλαλεῖν τοῖς προσιοῦσιν αὐτοῖς ἐγνώκασιν , ἃ καὶ τοῖς ἱεροῖς συνδοκεῖ Γράμμασι , ἀλλ᾽ ὅσα καθ᾽ ἑαυτὸν ὁ ἀδύκιμος αὐτῶν συγκαίζεται νοῦς , ταῦτα ἀναπείθουσι φρονεῖν , μὴ εἰδότες μήτε ἃ λέγουσι , μήτε περὶ τίνων διαδεδαίονται . « Σὺ δὲ μένεν οὗς ἔμαθες , καθάπερ ὁ Παῦλος φησι , ματαίας μὲν λογομαχίας ἀποφειδών , D τὰ δὲ γραφῶν τῶν αἱρετικῶν διαπτύν ῥημάτια , καὶ τοὺς μὲν εἰκασίους ἐκπρεσπίους μύθους , ἔχων δὲ τὴν πίστιν ἐν ἀπλοῖς λογισμοῖς , καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὴν παράδοσιν καθάπερ τι κειμήλιον ἐν τοῖς τῆς καρδίας ταμείοις ἐντιθεὶς , ἔχου τῶν ἀρεσκόντων τῷ θεῷ διδαγμάτων s ἵνα μὴ μόνον ἐν πίστει λαμπρός , ἀλλὰ
Lemmas: A μέν οὖν ὁ ἀγαθουργέω , καί τρόπος ὁ ἀγαθός ἐπισκευάζω , φαίνω εἄν ἐγώ ὁ εὐσεβής ὅτι μάλιστα προσήκω · ὁ γάρ , σίμαι , καταλήγω ὁ δικαιοσύνη , ἀρχή εἄν ἔχω φαυλότης . ἀλλά ὁ συνήθης ἐπιείκεια ἐπιδονέω τίς καί πλέω οὐ ἀφίημι ὁ πάρειμι καιρός , καθάπερ ἐν ὄρθωμα τάξις ὁ ἐν m οὗτος ἐγώ φιλοτιμία καταδείκνυμι καλέω . οὖν γάρ τρόπος ὁ τῆ ὁ σῶμα εὐρωστία τιμάω , καί ὁ παρά ὁ παιδοτρί βάϊς εὐδοκιμέω ὁ ἄλλος πᾶς τίθημι ἐν αμειναω , ἀάω μέν γυμνάζω πρέπω , καί διά ὁ ἐν παλαίστρα ἵημι τέχνη , οὐ ἀσυντελής εἰς ὁ χρεία . ἐάν δέ πρός ἐπίδειξις αὐτός ὁ ἔνειμι ἀνδρεῖος ἀλλοθέτης καλός , τότε δή μάλιστα χρή διενθυμους ὁ οὗτος μακρός ἐπιείκεια B οὐ ἀδοξάματον ἀποδίδωμι καρπός , ἀλλά βαδίζω σθένος πρός ὁ ἐθέλω δράω διαπρεπής o . οὕτως εἰμί δή πάλιν καί ὁ , ὅς θεός πρόκειμαι νόμος ὡς ἐν ἀγών τάξις καί γύμνασμα , εὐσεβέω μέν χρή διά πᾶς , καί ὁ ὁ νομοθέτης δοκέω ποιέω περί πολύς · καιρός δέ ὁ ὁ νηστεία εἰς λαμπρός καλέω ἐπίδειξις , ὄκνος μέν ἀπορρίπτω ὁ ὁ ἀνανδρία γεννήτωρ , φρόνημα δέ μᾶλλον ἐπασκέω , καί τετριμμένος αὐτός εὐλαβίας ὁ νεανικός . ἄγω δή οὖν πάλιν περιζώννυμι ὁ ἐπί ἀγαθός προθυμία , καί ὁ ὠφελέω περισσός ὁ ἐκ βδελυρός ἡδονή γοήτευμα πράσσω P , ἔφεσις τε ὁ πρός ὁ χρήσιμος ὁ ἀδικέω προσοβλωσκω σωφρόνως εὕω μῆλον παραβουλεύομαι , γηνοῦς ἑαυτοῦ προσκυνητής παρίστημι ὁ Χριστός , C άθραυστος μέν καί ἀπαραποίητος ὁ εἰς αὐτός τηρέω πίστις , ἀκλινής δέ καί ἀπαράφορον q ὁ ὁμολογία φυλάζω , ὅς ὁμολογέω ἐπί πολύς μάρτυς , ὁ ἅγιος ἄγγελος φημί . πολλός γάρ ὁ εὐσέβεια ὁ μόρφωσις , καθάπερ τίς προσωπεῖον ἑαυτοῦ περιπλάσσω , ε ὁ δέ δύναμις αὐτός ἀρνέομαι , r κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή , ὁ ὁ απλός ληΐζομαι νόος , ἀπατηλός παρασύροννες λόγος , καί συνολισθαίνω αὐτός ἀναπείθω εἰς παγίς θάνατος , καί εἰς πέτευρον ἀείδω , κατά ὁ γράφω . οὖον γάρ ἐκεῖνος χρή προσλαλέω ὁ πρόσειμι αὐτός γιγνώσκω , ὁ καί ὁ ἱερός συνδοκέω Γράμμα , ἀλλά ὅσος κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀδύκιμος αὐτός συγκαίω νόος , οὗτος ἀναπείθω φρονέω , μή οἶδα μήτε ὁ λέγω , μήτε περί τίνω διαδέω . « σύ δέ μένω ὗς μανθάνω , καθάπερ ὁ Παῦλος φημί , μάταιος μέν λογομαχία αποφειδηω , D ὁ δέ γραφεύς ὁ αἱρετικός διαπτύω ῥημάτιον , καί ὁ μέν εἰκάσιος ἐκπρεσπίους μῦθος , ἔχω δέ ὁ πίστις ἐν ἁπλόος λογισμός , καί ὁ ἐκκλησία ὁ παράδοσις καθάπερ τίς κειμήλιον ἐν ὁ ὁ Καρδία ταμεῖον ἐντίθημι , ἔχω ὁ ἀρέσκω ὁ θεός δίδαγμα s ἵνα μή μόνος ἐν πίστις λαμπρός , ἀλλά