cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0271.1
διὰ τῆς ἐκείνου κακουργίας πεσαγνευμένα πρὸς ἀπώλειαν , ἐξὼ τῶν ὑποχθονίων ἐγένοντο πυλῶν · καὶ τοὺς τῆς ἀδύσου κεκλυμένους ἐκδύουσαι , τὰς ἀνγελους τοῦ θανάτου διέφευγον αὐχάς . Καὶ τὸν βαθύν ἐκείνον διανυχόμενον τὸν σκότον , πρὸς τὸ τοῦ Σωτῆρος ἐδεδόχεν φῶς . Παρεῖσθῆκε γὰρ λέγων τοῖς ἐν δεσμοῖς · Ἐξέλθετε , καὶ τοῖς ἐν τῇ σκότει , Ἀναχαλύψατε . Ἐπειδὴ δὲ τεσούλη τῶν πνευματῶν ἔδῃ , καὶ λελυτο τοῦ θανάτου τὸ κράτος , ἀνείπε μεν ὁ Σωτὴρ νικηφόρος · ἀναστὰς δὲ τρῖμερον τὸν ἑαυτοῦ ναὸν , καὶ τὴν τῶν σωμάτων ἀναβίωσιν ἐνεργεστάτω τρόπον τινὰ ζωγραφήσας ὑποδείγματι · καὶ πάσας ἡμῖν τὰς ἐπ’ ἀγαθοῖς ρίζους ἐλπίδας , συνταξάμενος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς , καὶ βαπτίζειν ἐπιτάξας πάντα τὰ ἔθνη εἰς ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , εἰς αὐτὸν ἀναβαίνειν τὸν οὐρανόν , ἀνῆλθεν εἰς ἀφθαρσίαν διὰ τῆς χάριτος ἐπιδείξας τῷ Πατρὶ τὴν ἐξ ἀμαρτίας συντετριμμένην τοῦ ἀνθρώπου φύσιν , καὶ ὅπερ τινὰ ἀσταχύν ἡ ἀπαρχὴν ἑαυτὸν ἀνακομίζων τῇ φύσει . Ἐπὶ τοῖς , ἀγαπητοί , μικρὰς ἀποδόντες τῷ Σωτῆρι τὰς ἁμοιδὰς , καὶ τοῖς κατὰ δύναμιν χαριστηρίοις τὴν εὐεργεσίαν ἀνταποδόντες , τὴν ἑαυτῶν ὁμολογίαν πενίαν , λέγοντες · Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀνταπεδωκε μοι ; Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι , καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἐπικαλέσομαι . Σωτηρίου γὰρ ὄντος ποτηρίου ἢ εἰς θεὸν εὐχαριστία · εὐχαριστοῦντες δὲ ὅσον ἐν λόγοις καὶ ῥήμασι , καὶ τὰς ἐκ τῶν ἀνδραγαθημάτων προσθήκας προσκαμίζομεν αὐτῷ · τὸ μὲν σῶμα πάσης μοχθηρίας ἀφεσάμενοι ἡδονῆς , ἐκκαθαίροντες δὲ καὶ τὸ πνεῦμα , καὶ πάσης αὐτὸ πονηρίας ἐλευθεροῦν ἐπειγόμενοι , λαλοδημένοις ἐπισκεπτόμενοι , τοὺς ἐν πενίᾳ παρακαλοῦντες , ὀρφανοὺς καὶ χήρας τὸ ἐκ τῆς συμφορὰς ἐπικαφρίζοντας βάρος , τοῖς δεσμοῖς διὰ τοῦ συναλγεῖν συνδεσμούμενοι , τοὺς κακοχομούμενοις ἀνακτώμενοι , ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι . Τῆς γὰρ σῶν σιμνῆς ἐχούσης πολιτείας , καὶ πάντα κατὰ τὸν θεῖον πρᾶττοντες νόμον , εὐδοκήσομεν παρὰ τῷ πάντων ἡμῶν Σωτῆρι Χριστῷ , ἀρχόμενοι τῆς μὲν ἁγίας Τεσσαρακοστῆς ἀπὸ νουμηνίας τοῦ Φαρμενοῦ μηνός · τῆς δὲ ἐβδομάδος τοῦ σωτηριώδους Πάσχα , ἀπὸ ἑκτης τοῦ Φαρμουὺ μηνός · καταπαύοντες τὰς νηστείας τῇ ἑνδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ Φαρμουὺ μηνός , ἑσπέρα Σαββάτου , κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν παράδοσιν · ὁρτῶντες δὲ τῇ ἑξῆς ἐπικυρούσης Κυριακῇ τῇ δωδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ Φαρμουὺ μηνός · συνάπτοντες ἑξῆς καὶ τὰς ἑπτὰ ἐβδομάδας τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς · ἵνα καὶ τῆς τῶν ἁγίων ἀξιώσωμεν ἡμῶν κοινωνίας ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: διά ὁ ἐκεῖνος κακουργία πεσαγνευμένα πρός ἀπώλεια , ἐξίημι ὁ ὑποχθόνιος γίγνομαι πύλη · καί ὁ ὁ αδυσυς κλύω ἐκδύω , ὁ ἀνγελους ὁ θάνατος διαφεύγω αὔχη . καί ὁ βαθύς ἐκεῖνος διανυχομενω ὁ σκότος , πρός ὁ ὁ Σωτήρ δοκέω φάος . Παρεῖσθῆκε γάρ λέγω ὁ ἐν δεσμός · ἐξέρχομαι , καί ὁ ἐν ὁ σκότος , ἀνακαλύπτω . ἐπεί δέ τεσούλη ὁ πνευματόω ἐσθίω , καί λύω ὁ θάνατος ὁ κράτος , ἀναλέγω μέν ὁ Σωτήρ νικηφόρος · ἀνίστημι δέ τρίμερος ὁ ἑαυτοῦ ναός , καί ὁ ὁ σῶμα ἀναβίωσις ἐνεργής τρόπος τις ζωγραφέω ὑπόδειγμα · καί πᾶς ἐγώ ὁ ἐπί ἀγαθός Ῥιζοῦς ἐλπίς , συντάσσω ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , καί βαπτίζω ἐπιτάσσω πᾶς ὁ ἔθνος εἰς ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς αὐτός ἀναβαίνω ὁ οὐρανός , ἀνέρχομαι εἰς ἀφθαρσία διά ὁ χάρις ἐπιδείκνυμι ὁ πατήρ ὁ ἐκ ἁμαρτία συντρίβω ὁ ἄνθρωπος φύσις , καί ὅσπερ τις ἄσταχυς ὁ ἀπαρχή ἑαυτοῦ ἀνακομίζω ὁ φύσις . ἐπί ὁ , ἀγαπητός , μικρός ἀποδίδωμι ὁ Σωτήρ ὁ αμοιδαις , καί ὁ κατά δύναμις χαριστήριος ὁ εὐεργεσία ἀνταποδίδωμι , ὁ ἑαυτοῦ ὁμολογία πενία , λέγω · τις ἀνταποδίδωμι ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ ; ποτήριον σωτήριος λαμβάνω , καί ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐπικαλέω . Σωτήριος γάρ εἰμί ποτήριον ἢ εἰς θεός εὐχαριστία · εὐχαριστέω δέ ὅσος ἐν λόγος καί ῥῆμα , καί ὁ ἐκ ὁ ἀνδραγάθημα προσθήκη προσκάμπτω αὐτός · ὁ μέν σῶμα πᾶς μοχθηρία ἀφίημι ἡδονή , ἐκκαθαίρω δέ καί ὁ πνεῦμα , καί πᾶς αὐτός πονηρία ἐλευθερόω ἐπείγω , λαλοδημένοις ἐπισκοπέω , ὁ ἐν πενία παρακαλέω , ὀρφανός καί χήρα ὁ ἐκ ὁ συμφορά ἐπικαφρίζοντας βάρος , ὁ δεσμός διά ὁ συναλγέω συνδεσμέω , ὁ κακοχομουμενοω ἀνακτάομαι , ὡς καί αὐτός εἰμί ἐν σῶμα . ὁ γάρ σός σιμνῆς ἔχω πολιτεία , καί πᾶς κατά ὁ θέω πράσσω νόμος , εὐδοκέω παρά ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ἄρχω ὁ μέν ἅγιος τεσσαρακοστός ἀπό Νουμηνίας ὁ παρμένω μείς · ὁ δέ ἑβδομάς ὁ σωτηριώδης Πάσχα , ἀπό κτείνω ὁ Φαρμουὺ μείς · καταπαύω ὁ νηστεία ὁ ἑνδέκατος ὁ αὐτός Φαρμουὺ μείς , ἑσπέρα Σάββατο , κατά ὁ εὐαγγελικός παράδοσις · ὁράω δέ ὁ ἑξῆς ἐπικυρόω Κυριακός ὁ δωδέκατος ὁ αὐτός Φαρμουὺ μείς · συνάπτω ἑξῆς καί ὁ ἑπτά ἑβδομάς ὁ ἅγιος Πεντηκοστή · ἵνα καί ὁ ὁ ἅγιος ἀξιόω ἐγώ κοινωνία ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα καί ὁ κράτος σύν ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .