cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0273.1
ἄλλων ἐξανύσαι · ῥαδίως , εἰ μὴ νεανικῶ μὲν ἐπιθαρσίῃ φρονήματι , δέχοιτο δὲ ἀσμένως τὸ καὶ πολλάκις ἱροῦν ὑπὲρ ἀρετῆς ἐπαίγεσθαι , καὶ δόξαν ἠγοῦτο τὸ πονεῖν ἐπ’ ἀγαθοῖς . Ὑπὲρ γὰρ τρόπου οἱ τὰ ἐν ταῖς παλαιστραῖς μελετῶντες γυμνάσματα , καὶ πολλῇ μὲν εὐρωστία σώματος , τέχνῃ δὲ ταύτῃ ἐπαυλούντες · εὐχ ἐλάττονι , εἰ στυγνοί , καὶ κατεπεπληγότες a , καὶ πρὸ τῆς θέας αὐτῆς τὸν ἀντίπαλον εἰς τὴν μάχην εἰσερχόμενον ἐργαστήριον , καὶ προπτηθέντες τῷ φόβῳ τῆς ἐν σταδίῳ κώμης ἄπτοντο , πίπτοντες ἐτοίμως , καὶ πρὶν εἰς χεῖρας τῶν ἀνθεστηκότων ἐλθεῖν , ἑαυτοὺς ταῖς δειλίαις ἀπονενυφώσαντες · οἱ δὲ τῶν τοιούτων παθόντες οὐδέν , καὶ μόνῃ πολλάκις τῇ σχήματι τῶν διεναντίων θορυβήσαντες ὁρᾶσθαι , τὴν νικῶσαν ἐφ’ ἑαυτοὺς ἀρπάξουσι ψυχὴν οὕτως , οἶμαι , καὶ οὐχ ἑτέρως , οἱ νόμῳ μὲν θεῷ συμβιωτῶντες , πολίταις δὲ τῆς ἐξαίρετον ἐπιτηδεύειν εὐσέβειαν . Ὁ μὲν γὰρ πρόθυμός τε καὶ χαρτερικώτατος , χαίρει μὲν γὰρ μᾶλλον ἢπερ ἀχθεῖται b πονῶν , πλοῦτον δὲ ἡγεῖται τοὺς ἀγῶνας , καὶ τρυφήν . Ὁ δὲ δειλὸς τε καὶ ἀναδρός , ὀκνηρῶ τῆς ἀδρανείας κεκρατημένος νοήματι , ἀποφρίττει , καὶ μόνον ἀκούων ὅτι χρὴ πονοῦντα πλουτεῖν . Διὸ καὶ Σοφὸς πῶς τοιούτους ἐφάλλεσθαι λέγει · « Ἐως γὰρ πότε , φησίν , ὀκνηρῶ , κατάκεισθαι ; ὀλίγον μὲν ὑπνεῖς · ὀλίγον δὲ καθύψαι · μικρὸν δὲ νυστάξεις · ὀλίγον ἐναγκαλίζῃ χειρὶ στήθη . Ἔπετα παραγίνεται σοι ὡςπερ κακὸς ὁδοιπόρος ἡ πεινία , καὶ ἡ ἔνδεια ὡσπερ ἀγαθὸς ὁρμεῖς . Φύγωμεν τοίνυν τὰς ἐξ ὀκνου ζημίας , παρατιώμεθα τῶν ἀρετῶν τὴν πεινίαν · καὶ τὸ πτωχεῖν ἐν ἀγαθοῖς , ὡς ἀπάντων ἀσχήμονον τῶν νοσημάτων ἀποχρουσώμεθα . « Ἀνδριζώμεθα , καὶ κραταιωσώμεν τὰς καρδίας ἡμῶν , » καθὼς γέγραπται . Τῆς γὰρ τοιαύτης ἡμῖν ἀρετῆς καὶ αὐτὸς ἐδίδου τὰ συνδήματα , λέγων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός · « Ἄμην , ἄμην λέγω ὑμῖν , ὅς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου , οὐκ ἐστὶ μου ἄξιος . Ὁ ἴσται δὲ δεῖν , μᾶλλον δὲ φημι καὶ ὑπάρχειν ὁμολογουμένως , δειλίας μὲν ἀπάσης ἀμεῖνον τὸν ἀκολουθεῖν ἐθέλοντα τῷ Χριστῷ · τὸ δὲ κατὰ παντὸς εὐκατασθεῖν εὐσεβείας φόβου μονοχρήν τὸν οἰκεῖον ἐπωμαδίων ποιεῖσθαι σταυρόν . Ὡσπερ οὖν ἀμήχανον παιδίων ἀρτιγενῶν , μικροῖς τε καὶ ἀπαλωτάτοις ποσίν , διὰ τὰς μᾶλα ἰσχνὰς δυναμίας , τοὺς ὀρθοστάτους νεανίας ἀκολουθεῖν · οὕτως ἀδύνατον τὸν εἰς μόνην ἀνανδρίαν βλέποντα νοῦν , ἀκολουθεῖν δυνασθαι τοῖς ἡγεσιν τοῦ Χριστοῦ · ὅς ὑπέμεινε σταυρόν , αἰσχύνης καταφρονήσας , καὶ τὰς τοῦ θανάτου πικρίας δι’ ἡμᾶς ἀπεγύσατο , καὶ τοῦ Θεοῦ ὡν ἀπαθὴς , καὶ ἀθάνατος ἔτε δὴ λόγος ὑπάρχων , καὶ Πατρὸς Μονογενὴς , ἐν’ ἡμῖν ὑπόδειγμα καὶ ὑπογραμμόν ἑαυτὸν μίμησις , πρὸς τὴν ἐγχειροῦσαν καλέσθαι μίμησιν . Ἐπ’ αὐτῷ γὰρ δὴ τούτῳ τῷ κατορθώματι καὶ ὁ πολὺς εἰς εὐτολμίαν ἀπεσεμνύνετο Παῦλος · « Μιμεῖσθε μου γίνεσθε , λέ -
Lemmas: ἄλλος ἐξανύω · ῥᾳδίως , εἰμί μή νεανικέω μέν ἐπιθαρσίῃ φρόνημα , δέχομαι δέ ἄσμενος ὁ καί πολλάκις ἱερόω ὑπέρ ἀρετή παίζω , καί δόξα ἄγω ὁ πονέω ἐπί ἀγαθός . ὑπέρ γάρ τρόπος ὁ ὁ ἐν ὁ παλαίστρα μελέτη γύμνασμα , καί πολύς μέν εὐρωστία σῶμα , τέχνη δέ οὗτος ἐπαυλέω · εὐχ μικρός , εἰμί στυγνός , καί καταπλήσσω a , καί πρό ὁ θέα αὐτός ὁ ἀντίπαλος εἰς ὁ μάχη εἰσέρχομαι ἐργαστήριον , καί προπέτομαι ὁ φόβος ὁ ἐν στάδιον κώμη ἅπτω , πίπτω ἑτοίμως , καί πρίν εἰς χείρ ὁ ἀνθίστημι ἔρχομαι , ἑαυτοῦ ὁ δειλία ἀπονενυφώσαντες · ὁ δέ ὁ τοιοῦτος πάθος οὐδείς , καί μόνος πολλάκις ὁ σχῆμα ὁ διενάντιος θορυβέω ὁράω , ὁ Νίκη ἐπί ἑαυτοῦ ἁρπάζω ψυχή οὕτως , οἴομαι , καί οὐ ἑτέρως , ὁ νόμος μέν θεός συμβιόω , πολίτης δέ ὁ ἐξαίρω ἐπιτηδεύω εὐσέβεια . ὁ μέν γάρ πρόθυμος τε καί καρτερικός , χαίρω μέν γάρ μᾶλλον ἤ ἀχθέω b πονέω , πλοῦτος δέ ἡγέομαι ὁ ἀγών , καί τρυφή . ὁ δέ δειλός τε καί ἀναδρός , ὀκνηρός ὁ ἀδράνεια κρατέω νόημα , ἀποφρίττω , καί μόνος ἀκούω ὅτι χρή πονέω πλουτέω . Διὸ καί Σοφός πῶς τοιοῦτος ἐφάλλομαι λέγω · « ἠώς γάρ πότε , φημί , ὀκνηρός , κατάκειμαι ; ὀλίγος μέν ὑπνέω · ὀλίγος δέ καταψύχω · μικρός δέ νυστάζω · ὀλίγος ἐναγκαλίζομαι χείρ στῆθος . ἑπέτης παραγίγνομαι σύ ὡς κακός ὁδοιπόρος ὁ πηνίον , καί ὁ ἔνδεια ὡς ἀγαθός ὁρμέω . φεύγω τοίνυν ὁ ἐκ ὄκνος ζημία , παρατίθημι ὁ ἀρετή ὁ πηνιάω · καί ὁ πτωχή ἐν ἀγαθός , ὡς ἀπαντάω ἀσχήμων ὁ νόσημα αποχρουω . « ἀνδρίζω , καί κραταιόω ὁ Καρδία ἐγώ , » καθώς γράφω . ὁ γάρ τοιοῦτος ἐγώ ἀρετή καί αὐτός δίδωμι ὁ συνδήματα , λέγω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός · « Ἄμη , ἄμη λέγω σύ , ὅς οὖον λαμβάνω ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ὀπίσω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . ὁ ἵστημι δέ δήω , μᾶλλον δέ φημί καί ὑπάρχω ὁμολογουμένως , δειλία μέν ἀπασάω ἀγαθός ὁ ἀκολουθέω ἐθέλω ὁ Χριστός · ὁ δέ κατά πᾶς εὐκατασθεῖν εὐσέβεια φόβος μονοχραω ὁ οἰκέω επωμάδιον ποιέω σταυρός . ὡς οὖν ἀμήχανος παιδίον ἀρτιγενής , μικρός τε καί ἀπαλός πούς , διά ὁ μῆλον ἰσχνός δυνάμιος , ὁ ὀρθόστατος νεανίας ἀκολουθέω · οὕτως ἀδύνατος ὁ εἰς μόνος ἀνανδρία βλέπω νόος , ἀκολουθέω δύναμαι ὁ ἄγος ὁ Χριστός · ὅς ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω , καί ὁ ὁ θάνατος πικρία διά ἐγώ ἀπεγύσατο , καί ὁ Θεός ὡς ἀπαθής , καί ἀθάνατος ἵημι δή λόγος ὑπάρχω , καί πατήρ Μονογενής , ἐν ἐγώ ὑπόδειγμα καί ὑπογραμμός ἑαυτοῦ μίμησις , πρός ὁ ἐγχειρέω κάλημι μίμησις . ἐπί αὐτός γάρ δή οὗτος ὁ κατόρθωμα καί ὁ πολύς εἰς εὐτολμία ἀποσεμνύνω Παῦλος · « μιμέομαι ἐγώ γίγνομαι , λεʹ -