cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0474.1
A γαστρὶ ἔξει , καὶ τέξεταί υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ ; τοῦτο δέ ἐστι , Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός · μεθ᾽ ἡμῶν γὰρ γέγονεν , ὅτε πέφηκε καθ᾽ ἡμᾶς . Οὐχ ἴδεις βούμενα τὸν Θεοπέπτον Δαβὶδ ; ὁ Θεὸς θεῶν Κύριος ἐλάλησε , καὶ ἐκάλεσε τὴν γῆν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν · ἐκ Σιὼν ἡ εὐπρεπεία τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ · ὁ Θεὸς ἐφανερώθη ἔξει , ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ παρασιωπηθήσεται ; πῶς ἦν ἐμφανῶς ὁφθῆναι Θεὸν τοῖς ἐπὶ γῆς , ὃς ἐστιν οὐχ ὁρατός ; ἄλλ᾽ ὤφθη μετὰ σαρκός , ὅτε , καλοῦ Θεὸς ὑπάρχων ἀληθινὸς ( ἅτε δὴ καὶ ἐκ τοῦ πάντων ἐπἄνεια ) , θεοτρεπῶς ἀναλάμψας , καὶ γεγεννημένος ἐν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς , οὐκ ἐν ἀνθρώπῳ γέγονεν , ὡς ἔφην , οὐδὲ μὴν , κατὰ γε τὰς τινων ἀθροιστομασίας , ἀνθρώπου ἐαυτῷ συνήψεν · ἀλλ᾽ αὐτόχρημα γέγονεν B ἀνθρώπος παραδόξως ὑπὲρ νοῦν , καὶ γέγονεν ἐν δοῦλου μορφῇ , καθεὶς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν ὁ πάντα πληρῶν , καὶ εἰς τὴν ἡμῶν ταπεινότητα ὁ ὑπεράνω πάντας , καὶ εἰς τῆς ἀνθρωπότητος μέτρας ὁ ὑπεράνω πάσης Ἀρχῆς , Κυριότητός τε καὶ Θρόνων καὶ Ἐξουσιῶν , καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου . Μὴ τοίνυν ἐγκάλει , λέγων · Διατί σὺ , ἀνθρώπος ὤν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν ; ἀλλ᾽ ἐκ γε τῶν ἐναντίων δεξαίσιον δέχου τὸ θαῦμα , καὶ τὸ τῆς οἰκονομίας εὐτεχνὲς ταῖς εἰς λήξιν εὐφημίαις καταχρόρει , λέγων · Πῶς δὴ ἄρα , Θεὸς ὤν φύσει , γέγονας ἀνθρώπος μετὰ τοῦ μεναι Θεός ; Τότε γὰρ ἦν εὑρεῖν τὸν προφήτην Ἀβδακοῦμ τοὺς ἐπὶ τούδε τῷ θαύματι μεριστάμενον λόγους , καὶ δὴ καὶ βούμενα · Κύριε , εἰσάκησα τὴν ἀκοήν σου , καὶ ἐφοβήθην . Κατενόησα τὰ ἔργα σου , καὶ ἐξέστην . Ἰδοὺ δὴ οὖν , ὅτι κἂν ἀνθρώπου βλέπῃς ἐν πτωχείᾳ τῇ κατὰ σέ , διὰ σέ , ἀλλ᾽ οὖν ἐστι καὶ οὕτω Θεὸς , γεννηθεὶς μὲν ἐκ Πατρὸς θεϊκῶς , ἐκ δὲ γε τῆς ἁγίας Παρθένου κατὰ τὴν σάρκα , ξένως τε καὶ παραδόξως . Ἔδει γὰρ αὐτοῦ καὶ τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν δράσθαι καινοπρεπῶς . Οὕκοῦν καλοῦντα πρὸς σωτηρίαν , λίθοις ἐβαλλον φόγους τε καὶ λοιδορίας τῶν ἀπίστων τινές . Καὶ προσθεῖ τούτοις πᾶσαν ὡςπερ ἀνέντες ἦν τῷ θράσει καὶ τοῖς κατ᾽ αὐτοῦ τολμήμασι , καὶ εἰς λήξιν τοῦ παντὸς ἰόντες κακοῦ , τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν . Ἔξηρτουν δὲ τὴν πάγην οἱ τῶν Ἰουδαϊκῶν ταγμάτων καθηγηταί . Ἦγουν γὰρ ὅτι , βαλόντες ἐκ μέσου τὸν κληρονόμον , κατάρξουσιν ἐτι τῆς συναγωγῆς αὐτοῦ . Ἄλλ᾽ ἐσφάλλοντο τ᾽ ἀληθῶς , καὶ συμβέβηκεν αὐτοῖς τὰ τῆς ἐλπίδος ἐξ ἀντιτρόπου . Κακοὶ γὰρ κακοῖς ἀπολωλασιν , ἀδικήσαντες μὲν οὐδὲν τὸν σταυρωμένον . Ἄνεθιν γὰρ οὐκ εἰς μακράν , τοῖς τοῦ θανάτου δεσμοῖς ἐρρωθῆσαι φράσας , καὶ τοῖς κάτω πνεύμασιν ἀναπετάσας τὰς ἄδου πύλας , ἀναμορφῶσας δὲ καὶ τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἐν ἑαυτῷ καὶ πρώτῳ , εἰς ἀθάβασιν καὶ εἰς μακροβίαν βίον . Ὅσπερ γὰρ ἀπέθανε μὲν ἐν Ἀδὰμ , τῆς ἐπ᾽ ἐκείνῳ δίκης εἰς ἅπαν τὸ ἐξ αὐτοῦ δραμούσης γένος · οὕτως ἐζῶσαμεν ἐν Χριστῷ . Ἕτις γὰρ ὤν δευτέρα τῆς ἀνθρωπότητος , καὶ δεύτερος Ἀδὰμ , παραπέμψει τὴν ἑαυτοῦ ζωήν εἰς πάντας ἀνθρώπους . Καὶ γὰρ ὡσπερ ἐν Ἀδὰμ ἡ
Lemmas: A γαστήρ ἔξειμι , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ ; οὗτος δέ εἰμί , Μετά ἐγώ ὁ Θεός · μετά ἐγώ γάρ γίγνομαι , ὅτε πέφηκε κατά ἐγώ . οὐχ ἰδέω βουμην ὁ θεοπεσσω Δαυίδ ; ὁ θεός θεός Κύριος λαλέω , καί καλέω ὁ γῆ ἀπό ἀνατολή ἥλιος μέχρι δυσμή · ἐκ Σιών ὁ Εὐπρεπεία ὁ ὡραιότης αὐτός · ὁ θεός φανερόω ἔξειμι , ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον παρασιωπάω ; πῶς εἰμί ἐμφανής ὁράω θεός ὁ ἐπί γῆ , ὅς εἰμί οὐ ὁρατός ; ἄλλος ὁράω μετά σάρξ , ὅτε , καλός θεός ὑπάρχω ἀληθινός ( ἅτε δή καί ἐκ ὁ πᾶς ἐπανίημι ) , θεοτρεπῶς ἀναλάμπω , καί γεννάω ἐν ἔσχατος ὁ αἰών καιρός , οὐ ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι , ὡς φημί , οὐδέ μήv , κατά γε ὁ τίνω ἀθροιστομασίας , ἄνθρωπος αὐτός συνάπτω · ἀλλά αὐτόχρημα γίγνομαι B ἄνθρωπος παράδοξος ὑπέρ νόος , καί γίγνομαι ἐν δοῦλος μορφή , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις ὁ πᾶς πληρόω , καί εἰς ὁ ἐγώ ταπεινότητα ὁ ὑπεράνω πᾶς , καί εἰς ὁ ἀνθρωπότης μετράω ὁ ὑπεράνω πᾶς Ἀρχῆς , Κυριότης τε καί Θρόνοι καί Ἐξουσία , καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω . μή τοίνυν ἐγκαλέω , λέγω · διατί σύ , ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός ; ἀλλά ἐκ γε ὁ ἐναντίος δεξαίσιον δέχομαι ὁ θαῦμα , καί ὁ ὁ οἰκονομία εὐτεχνής ὁ εἰς λῆξις εὐφημία καταχρορεω , λέγω · Πῶς δή ἄρα , θεός εἰμί φύσις , γίγνομαι ἄνθρωπος μετά ὁ Μεναί Θεός ; τότε γάρ εἰμί εὑρίσκω ὁ προφήτης Ἀβδακοῦμ ὁ ἐπί ὅδε ὁ θαῦμα μερίζω λόγος , καί δή καί βουμην · κύριος , εἰσακούω ὁ ἀκοή σύ , καί φοβέω . κατανοέω ὁ ἔργον σύ , καί ἐξίστημι . ἰδέ δή οὖν , ὅτι κἀν ἄνθρωπος βλέπω ἐν πτωχεία ὁ κατά σός , διά σός , ἀλλά οὖν εἰμί καί οὗτος θεός , γεννάω μέν ἐκ πατήρ θεῖος , ἐκ δέ γε ὁ ἅγιος παρθένος κατά ὁ σάρξ , ξένος τε καί παράδοξος . δέω γάρ αὐτός καί ὁ κατά σάρξ γέννησις δράω καινοπρεπῶς . οὐκοῦν καλέω πρός σωτηρία , λίθος βάλλω φόγους τε καί λοιδορία ὁ ἄπιστος τις . καί προσθέω οὗτος πᾶς ὡς ἀνίημι εἰμί ὁ θράσος καί ὁ κατά αὐτός τόλμημα , καί εἰς λῆξις ὁ πᾶς εἶμι κακός , ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω . Ἔξηρτουν δέ ὁ πήγνυμι ὁ ὁ Ἰουδαϊκός τάγμα καθηγητής . ἤγουν γάρ ὅτι , βάλλω ἐκ μέσος ὁ κληρονόμος , κατάρχω ἔτι ὁ συναγωγή αὐτός . ἄλλος σφάλλω τε ἀληθής , καί συμβαίνω αὐτός ὁ ὁ ἐλπίς ἐκ αντιτροπος . Κακός γάρ κακός ἀπόλλυμι , ἀδικέω μέν οὐδείς ὁ σταυρώνω . Ἄνεθιν γάρ οὐ εἰς μακρός , ὁ ὁ θάνατος δεσμός ῥώννυμι φράζω , καί ὁ κάτω πνεῦμα ἀναπετάννυμι ὁ ἀείδω πύλη , ἀναμορφόω δέ καί ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν ἑαυτοῦ καί πρῶτος , εἰς ἀθάβασιν καί εἰς μακρόβιος βίος . ὅσπερ γάρ ἀποθνῄσκω μέν ἐν Ἀδάμ , ὁ ἐπί ἐκεῖνος δίκη εἰς ἅπας ὁ ἐκ αὐτός δραμουω γένος · οὕτως ζώννυμι ἐν Χριστός . Ἕτις γάρ εἰμί δύο ὁ ἀνθρωπότης , καί δύο Ἀδάμ , παραπέμπω ὁ ἑαυτοῦ ζωή εἰς πᾶς ἄνθρωπος . καί γάρ ὡς ἐν Ἀδάμ ὁ