cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0259.1
A αἴτιος , καλεῖσθαι σχοινίους πρὸς ἄμφω ἵνα μηδὲν τῶν ἀλῶντων διασφῆ ζῶν , ὁ πάντων ἀνεῖλεν τὴν ἡγεμονίαν λαχὼν . Καὶ μὴ δοκοῦσιν οἱ ταῖς τοιαύταις συντιθέμενοι δόξαις παραπλήσιον τὴν ποινὴν , ὡς ἂν εἴ καὶ τινὰ γινὸν στήσαντες , καὶ τῶν ἀρμάτων αὐτὸν ἐπιδιδάξαντες , ἑτέρῳ τὸ ἱππλάτειν ἐπιτρέψαιεν . Ἄλλ' οὔτε τὴν ἐπὶ τὸ νικᾶν ὁ ποιητὸς ἀποσταίνει δόξαν , οὔτε μὴν εἰ συντριβὴ πεσών , αὐτὸς ἑαυτῷ παραιτεῖται τοῦ πάθους γεγενημέναι πιστεύοιτο . Ἐτέρων γὰρ ἔργων ἀμφότερα , καὶ τῶν τὰς ἡνίας ἔχοντων , οὐ τοῦ μάτην τοῖς δίπροις ἐφεστηκότος ἢ ἑμβασίς . Ὅν γὰρ ἂν τις οὐκ ἔχει τὴν ἐξουσίαν , πῶς ἂν εἰκῶς περὶ αὐτῶν ἀπαιτοῖτο τοὺς λόγους ; Τὸ δὲ ἂν προσαρρέσει τῇ τοῦ ποιούντος κείμενον , ὁποιπερ ἂν ἢ ἵξει ἢ καὶ πρᾶκτοιν δηλονότι , καὶ οὐχ ἑτέρου ἀναβήσεται τὰς αἰτίας . Ἄλλ' ἵνα καὶ διὰ πραγμάτων , ὧν ἐκεῖνοι τοῦ βίου κατεγράψατο , καὶ διὰ μύθων τῶν παρ' αὐτοῖς τοὺς ἐπὶ τῇ ληρῇ αὐτοὺς ἐλέγχους ἐρανίζωμεν , γυμνῶτερον τοῖς ἀχροωμένοις ἐπιδεικνύομεν , ὡς ἀμαθίας αὐτοῖς οὐ τῆς τυχοῦσης τὸ δόγμα πεπλήρωται , καὶ τὸ μὴ ταῖς οἰκείαις ὑπολαμβάνειν κεχρῆσθαι βουλαῖς ἐν τοῖς πρακτέοις τῶν ἀνθρώπων , μηδὲ αὐτονόμῳ γνώμῃ βαδίζειν ἐφ' ὅπερ ἂν βούλοιτο , τῆς ἐσχάτης ἀνοίας ἔγκλημα φέρει , ὁλίγων , καθάπερ ἤδη προεῖπον , ἐπιμνησθήσομαι . Ταντάλου τινὸς , καὶ Τιτυοῦ , καὶ Ἰξίονος , καὶ τῆς Σισύφου ταλαιπωρίας , οἱ παρ' ἐκείνοις μνημονεύουσι λόγοι , καὶ δίχας αὐτοὺς ἀποτινύνειν , καὶ μᾶλα δικαίως , διςχυρίζονται , ὡς αὐτοί , κατὰ τὸ εἰκὸς , ἠδυνήθησαν . Τάνταλον μὲν γὰρ , λίθου τῇ κεφαλῇ δυσχερεστάτου κλιν ἐπηρτημένου , καὶ φθόβ κινδύνων δει προσδοκωμένων , κολάζεσθαι φασιν . Εἶτα τὴν αἰτίαν εἰ τις ἔροιτο τοῦ κακοῦ , ὡς ἀκλαύστου ἔσχε γλῶσσαν ἀνακεκραγόντων ἀκούσεται , καὶ νόσον αἰχμὴν ὄνομα γραφόντων τῷ πάθει . Τὸν δὲ γὰρ Τιτυὸν τὸν οὕτω καλούμενον , ἐπ' ἐννέα μὲν ὅλους ἐκτείνουσι πλῆθος , ἀνήμενον δὲ ξυνορίδι γυπῶν τὸ ἦπαρ ἀνακειρεσθαι λέγουσι , καὶ τρόπον ἀκολασίας πρόσφατον αὐτῷ τῆς ἀνηκέστου συμφοράς γεγενηθῆναι διςχυρίζονται . Ἰξίονα δὲ καὶ Σίσυφον , τὸν μὲν , ἀειδυνῶς στροφαῖς , καὶ τροχοῦ περιόδου ὑπερρωμένου τὸν δὲ , ἰδρωτὶ μακρῷ κολάζεσθαι φασιν εἶτα καὶ τούτοις , ἵνα δὴ δικαίως φαίνωνται τιμωρούμενοι , διαφόροις πλημμελημάτων ὑποβάλλουσι γραφαῖς . Ἄλλ' ὡπερ ἰδνως κατὰ τὴν αὐτὸν διάληψιν τε καὶ ἕνοιαν , ταῖς δὲ εἰμαρμέναις ἀνάγκαις ὑποκείσθαι νομίζουσι τὸν ἄνθρωπον , οὐχ ἂν εἰεν , ὡς γέ μοι δοκεῖ , τῶν ἀρτῶς ὀνομασμένων τὰ ἐφ' οἷς πεπόνθασι πλημμελήματα , ἀλλὰ τῆς εἰς ταῦτα καλοῦσης εἰμαρμένης , καὶ διὰ τὴ δύνασθαι τῆς ἐκάστου γνώμης κρατεῖν ὑπὸ χειρὰ πεποιημένης τὴν ἑαυτῆς . Ἡ τοίνυν ἀνεῖσθωσαν τῶν ἀνηκέστων τιμωρίων , καὶ τῆς ἀθανάτου ταλαιπωρίας ἐκεῖνοι , κατηγορεῖσθω δὲ μάλλον ἢ πλεονεκτήσασα γένεσις , καὶ ὑποκείσθω τοῦς κατατάς , εἰ τινες ἂν εἰεν οἱ τοῦτο ποιεῖν ἐγνωκότες ἢ εἴπερ τις ἐρεῖ δικαίως ἐκείνους κολάζεσθαι , γυμνὸν ἡμῖν
Lemmas: A αἴτιος , καλέω σχοινίον πρός ἄμφω ἵνα μηδείς ὁ ἀλάω διασφῆ ζῶ , ὁ πᾶς ἀναιρέω ὁ ἡγεμονία λαγχάνω . καί μή δοκέω ὁ ὁ τοιοῦτος συντίθημι δόξα παραπλήσιος ὁ ποινή , ὡς εἄν εἰμί καί τις γινός ἵστημι , καί ὁ ἄρμα αὐτός ἐπιδιδάσκω , ἕτερος ὁ ἱππλάτειν ἐπιτρέπω . ἄλλος οὔτε ὁ ἐπί ὁ νικάω ὁ ποιητός αποσταίνω δόξα , οὔτε μήv εἰμί συντριβή πίπτω , αὐτός ἑαυτοῦ παραιτέομαι ὁ πάθος γίγνομαι πιστεύω . ἕτερος γάρ ἔργον ἀμφότερος , καί ὁ ὁ ἡνία ἔχω , οὖον ὁ μάτην ὁ δίπρος ἐφίστημι ἢ ἔμβασις . ὅς γάρ εἄν τις οὐ ἔχω ὁ ἐξουσία , πῶς εἄν ἵημι περί αὐτός ἀπαιτέω ὁ λόγος ; ὁ δέ εἄν προσαρρέσει ὁ ὁ ποιέω κεῖμαι , ὅποι εἄν ἢ ἱκνέομαι ἢ καί πράκτω δηλονότι , καί οὐ ἕτερος ἀναβαίνω ὁ αἴτιος . ἄλλος ἵνα καί διά πρᾶγμα , ὅς ἐκεῖνος ὁ βίος καταγράφω , καί διά μῦθος ὁ παρά αὐτός ὁ ἐπί ὁ ληρέω αὐτός ἔλεγχος ἐρανίζω , γυμνός ὁ ἀχρόομαι ἐπιδείκνυμι , ὡς ἀμαθία αὐτός οὖον ὁ τυγχάνω ὁ δόγμα πληρόω , καί ὁ μή ὁ οἰκεῖος ὑπολαμβάνω χράομαι βουλή ἐν ὁ πρακτέος ὁ ἄνθρωπος , μηδέ αὐτόνομος γνώμη βαδίζω ἐπί ὅσπερ εἄν βούλομαι , ὁ ἔσχατος ἄνοια ἔγκλημα φέρω , ὀλίγος , καθάπερ ἤδη προεῖπον , ἐπιμιμνήσκομαι . Τάνταλος τις , καί Τιτυός , καί Ἰξίων , καί ὁ Σίσυφος ταλαιπωρία , ὁ παρά ἐκεῖνος μνημονεύω λόγος , καί διχή αὐτός ἀποτίνω , καί μῆλον δικαίως , διςχυριζοντ , ὡς αὐτός , κατά ὁ εἰκός , δύναμαι . Τάνταλος μέν γάρ , λίθος ὁ κεφαλή δυσχερής Κλιν ἐπαρτάω , καί φθόβ κίνδυνος δεῖ προσδοκάω , κολάζω φημί . εἶτα ὁ αἴτιος εἰμί τις ἔρομαι ὁ κακός , ὡς ἀκλαύστου ἔχω γλῶσσα ἀνακράζω ἀκούω , καί νόσος αἰχμή ὄνομα γράφω ὁ πάθος . ὁ δέ γάρ Τιτυός ὁ οὗτος καλέω , ἐπί ἐννέα μέν ὅλος ἐκτείνω πλῆθος , ἀνίημι δέ ξυνορίδι γύψ ὁ ἦπαρ ἀνακείρω λέγω , καί τρόπος ἀκολασία πρόσφατος αὐτός ὁ ἀνήκεστος συμφορά γίγνομαι διςχυριζοντ . Ἰξίων δέ καί Σίσυφος , ὁ μέν , αειδυναω στροφή , καί τροχός περίοδος ὑπερρωμένου ὁ δέ , ἱδρώς μακρός κολάζω φημί εἶτα καί οὗτος , ἵνα δή δικαίως φαίνω τιμωρέω , διάφορος πλημμέλημα ὑποβάλλω γραφεύς . ἄλλος ὅσπερ ἰδνως κατά ὁ αὐτός διάληψις τε καί νοια , ὁ δέ λέγω ἀνάγκη ὑπόκειμαι νομίζω ὁ ἄνθρωπος , οὐ εἄν ἄγω , ὡς γε ἐγώ δοκέω , ὁ ἀρτάω ονομασμένος ὁ ἐπί ὅς πάσχω πλημμέλημα , ἀλλά ὁ εἰς οὗτος καλέω εἴμαρμαι , καί διά ὅς δύναμαι ὁ ἕκαστος γνώμη κρατέω ὑπό χείρ ποιέω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ τοίνυν ἀνίημι ὁ ἀνήκεστος τιμωρία , καί ὁ ἀθάνατος ταλαιπωρία ἐκεῖνος , κατηγορέω δέ μάλλον ἢ πλεονεκτέω γένεσις , καί ὑπόκειμαι ὁ κατατάς , εἰμί τις εἄν ἄγω ὁ οὗτος ποιέω γιγνώσκω ἢ εἴπερ τις εἴρω δικαίως ἐκεῖνος κολάζω , γυμνός ἐγώ