cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0239.1
A θύγατερ Σιών , ὅτι ἰδοὺ ἔρχομαι , καὶ κατασκηνῶσω ἐν μέσῳ σου , λέγει Κύριος ; ὁ Πῶς οὐκ ἔδει χαίρων ὑμᾶς , καὶ πᾶτης εἶσω γίνεσθαι θυμηδίας , τῆς οὕτω λαμπρᾶς ἀφίξεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ διὰ τῶν ἁγίων χρηματοποιῶν ; Ἐπειδὴ γὰρ ἅπασαν , ἴν' οὕτως εἴπω , τὴν ἀνθρώπου φύσιν , προεστήσερ δίχην ἐπισκήπτων ὁ διάβολος , κατεδούλωσατο , καὶ λοιπὸν ἤν οὐδὲς τῆς ἐκείνου πλεονεξίας ἀπεῖρατος , πάντες δὲ ἦσαν ἐν ἀμαρτίαις , αἰσχύνων μὲν οὐδὲνα ποιούμενοι λόγον , ἐφ' ἅπασιν δὲ τοῖς δεινοῖς , ὡς ἐπὶ μεγάλοις εὐχαιλείας φιλοτιμούμενοι ( ἐκάστῳ γὰρ ἡν ὁ σκοπὸς πλεονεκτεῖν ἐν φαιλάτῃ , καὶ τὴν ἴδην προγεγόντα , καὶ τὸν ἑαυθὶ προοδωχόμενον , καὶ ἡμῖν ἐν αἰσχύναις ἡ δόξα , καθάπερ ὁ Παῦλος φησί ) , ἀναγκαίως ὁ πάντων δημιουργός , πολλοὺς θεραπείας τρόπους διερευνώμενος , πανταχόθεν ἐζήτην διασῴζειν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων . Καὶ προφήται μὲν κατὰ καιρὸν ἀπεδεικνύντο , τὰ εἰς σωτηρίαν πᾶσιν εἰρηγούμενοι . Ἐπειδὴ δὲ οὐδὲς ἤν τοῦτοὺς βεβούμενος , αὐτὸν ἐκάλουν ἐξ οὐρανοῦ τὸν πάντων βασιλέα τοῦ Θεοῦ λόγον , πῇ μὲν λέγοντες : « Κύριε , κλῖνον τὸ ὦς σου , καὶ κατάδηθι · » πῇ δὲ βούντες : « Ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου , καὶ τὴν ἀλήθειάν σου . » Ἐπεδήμησεν τοίνυν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ λόγος , ὁ τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας ἀκριβέστατος χαρακτήρ , τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίαν ὑποδὸν , καὶ γενόμενος ἄνθρωπος , ἐπὶ τῆς ὥρῃ , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναντεστράφη , καθάπερ ἐλεγε τις τῶν σοφῶν . Ὁρῶν δὲ τὴν ἀνθρώπου φύσιν εἰς ὁλοτελῆ δραμοῦσαν ἀπώλειαν , καὶ τῶν ἀγαθῶν οὐδὲν ἐργάζεσθαι δυναμένην , οὐ τοῖς ἔργοις ἐδίδου τῆς δικαιοσύνης τὴν χάριν , ἀλλὰ τῷ πιστεύοντι τοῦτο δωρούμενος , πάντας ἐκάλεῖ πρὸς σωτηρίαν · εἶτα δέον , ἀπὸ τε τῆς τοιαύτης φιλανθρωπίας καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων , ἐπιγινώσκειν αὐτόν , καὶ προσκυνεῖν τὸν δι' ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα τοῦ Θεοῦ λόγον , ἐκ τῶν ἐναντίων σταυρῷ προσεψύχασιν οἱ πάντολμοι τῶν Ἰουδαίων λαοί , καὶ πᾶν εἶδος ἐπενεγκόντες κακίας τε ὁμοῦ , καὶ ἀτιμίας , θανάτῳ παραδεδώκασιν . Ἐπειδὴ δὲ , καθὰ φησιν ἡ θεία Γραφή , οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τοῦ θανάτου , πάλιν ἀνέστη τριήμερος , εἰρηκὼς καὶ τοῖς ἐν ἴδου πνεύμασιν : « Ἐξέλθετε · » καὶ πάντα τοῦ διαβόλου σκυλεύσας τὸν πλοῦτον . Ἐλὼσε καὶ τοῦ θανάτου τὸ κράτος , ἀρράβωνα μὲν τῆς μελλούσης ἐλπίδος θεὶς ἐν ἡμῖν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἐνέχρον τε τῶν προσεδοκωμένων ἀγαθῶν , αὐτὸς δὲ ὡςπερ ἐκ παραδείσου καρπὸν ἀπαρχὴν προσάγων αὐτὸν ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Πατρὶ , ἐν ἀνθρώπου φαινώμενος σχήματι . Ἐπεδήμησε γὰρ , ἵνα καὶ τὸν ἀνθρώπου οὐρανοῦ πολίτην ἐργάσηται , καὶ τοῖς ἐκεῖσε συνάγῃ χοροῖς . Ἐφ' ἅπασιν τοῦτοις , ἀγαπητοί , χλὴν Ἰουδαῖοι μὴ βουλόμενοι , πῶς οὐκ ἀναγκαῖον ἡμᾶς μεγάλα μὲν ποιεῖσθαι τὰ εὐχαριστήρια , προσάγειν δὲ τῷ τετιμηκότι Θεῷ , καὶ
Lemmas: A θυγάτηρ Σιών , ὅτι ἰδού ἔρχομαι , καί κατασκηνόω ἐν μέσος σύ , λέγω Κύριος ; ὁ Πῶς οὐ ἐσθίω χαίρω σύ , καί Πάτης εἴδομαι γίγνομαι θυμηδία , ὁ οὗτος λαμπρός ἄφιξις ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός διά ὁ ἅγιος χρηματοποιός ; ἐπεί γάρ ἅπας , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ ἄνθρωπος φύσις , προΐστημι διχάω ἐπισκήπτω ὁ διάβολος , καταδουλόω , καί λοιπός ἐάν οὐδή ὁ ἐκεῖνος πλεονεξία ἀπολέγω , πᾶς δέ εἰμί ἐν ἁμαρτία , αἰσχύνω μέν οὐδείς ποιέω λόγος , ἐπί ἅπας δέ ὁ δεινός , ὡς ἐπί μέγας ευχαιλειος φιλοτιμέομαι ( ἕκαστος γάρ ἐάν ὁ σκοπός πλεονεκτέω ἐν φαιλατω , καί ὁ ἴδη προγίγνομαι , καί ὁ αὐτόθι προοδωχομενω , καί ἐγώ ἐν αἰσχύνη ὁ δόξα , καθάπερ ὁ Παῦλος φημί ) , ἀναγκαῖος ὁ πᾶς δημιουργός , πολύς θεραπεία τρόπος διερευνάω , πανταχόθεν ζῶ διασῴζω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος . καί προφήτης μέν κατά καιρός ἀποδείκνυμι , ὁ εἰς σωτηρία πᾶς ἔργω . ἐπεί δέ οὐδή ἐάν οὗτος βαίνω , αὐτός καλέω ἐκ οὐρανός ὁ πᾶς βασιλεύς ὁ Θεός λόγος , πῇ μέν λέγω : « κύριος , κλίνω ὁ οὖς σύ , καί καταδέω · » πῇ δέ βοῦς : « ἐξαποστέλλω ὁ φάος σύ , καί ὁ ἀλήθεια σύ . » ἐπιδημέω τοίνυν ὁ μονογενής ὁ Θεός λόγος , ὁ ὁ ὁ πατήρ οὐσία ἀκριβής χαρακτήρ , ὁ πρός ἐγώ ὅμοιος ὑποδίδωμι , καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἐπί ὁ ὥρα , καί ὁ ἄνθρωπος συναντιστρέφω , καθάπερ λέγω τις ὁ σοφός . ὁρῶν δέ ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰς ὁλοτελής τρέχω ἀπώλεια , καί ὁ ἀγαθός οὐδείς ἐργάζομαι δύναμαι , οὖον ὁ ἔργον δίδωμι ὁ δικαιοσύνη ὁ χάρις , ἀλλά ὁ πιστεύω οὗτος δωρέω , πᾶς καλέω πρός σωτηρία · εἶτα δήω , ἀπό τε ὁ τοιοῦτος φιλανθρωπία καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω , ἐπιγιγνώσκω αὐτός , καί προσκυνέω ὁ διά ἐγώ ἐνανθρωπέω ὁ Θεός λόγος , ἐκ ὁ ἐναντίος σταυρός προσψύχω ὁ πάντολμος ὁ Ἰουδαῖος λαός , καί πᾶς εἶδος ἐπιφέρω κακία τε ὁμοῦ , καί ἀτιμία , θάνατος παραδίδωμι . ἐπεί δέ , καθά φημί ὁ θεῖος γραφή , οὐ εἰμί δυνατός κρατέω αὐτός ὑπό ὁ θάνατος , πάλιν ἀνίστημι τριήμερος , ἐρῶ καί ὁ ἐν ὁράω πνεῦμα : « ἐξέρχομαι · » καί πᾶς ὁ διάβολος σκυλεύω ὁ πλοῦτος . Ἐλὼσε καί ὁ θάνατος ὁ κράτος , ἀρραβών μέν ὁ μέλλω ἐλπίς τίθημι ἐν ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἐγχράω τε ὁ προσδοκάω ἀγαθός , αὐτός δέ ὡς ἐκ παράδεισος καρπός ἀπαρχή προσάγω αὐτός ὑπέρ ἐγώ ὁ πατήρ , ἐν ἄνθρωπος φαίνω σχῆμα . ἐπιδημέω γάρ , ἵνα καί ὁ ἄνθρωπος οὐρανός πολίτης ἐργάζομαι , καί ὁ ἐκεῖσε συνάγω χορός . ἐπί ἅπας οὗτος , ἀγαπητός , χλή Ἰουδαῖος μή βούλομαι , πῶς οὐ ἀναγκαῖος ἐγώ μέγας μέν ποιέω ὁ εὐχαριστήριος , προσάγω δέ ὁ τιμάω Θεός , καί