cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0395.1
Υἱός , ἐν ἑσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς εἰς Υἱὸν ὡφ-A θαι λέγεται Θεοῦ , τῆς ἰδίας σαρκὸς τὴν γέννησιν οἰκειοῦμενος οἰκονομικῶς . Οὕτω καὶ ὑπάρχων σοφία τοῦ γεγεννηκότος , προκόπτοντι τῇ σοφίᾳ λέγεται , καὶτοὶ παντελείως ὡν ἐκ Θεοῦ , τὰ τῆς ἀνθρωπότητος ἴδια , διὰ τὴν εἰς ἀχρον ἑαυτὸν εἰκότως ἀναλαβών . Ἄλλ' Ἰσὺς ἐρεῖ τις · Ἐκτα πῶς κεχώρηκεν ἡ ἀνθρώπου φύσις τῆς ἀπορρήτου θεότητος τὴν ἰσχύν ; Καὶτοι Θεοῦ φύσιν ἀκούει λέγοντος ἐναργῶς τῷ μακαρίῳ Μωσῇ , ὅτι « Οὐδεὶς ἰδύεται τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται . » Εἰ δὲ ἀπλητος ἡ θέα , καὶ [ ἀ]δύναστον ἔχει τὴν προσβολήν , ποῖον ἄν ἔχοι λόγον ἡ σύνοδος ; Ἐγὼ δὲ πρὸς τοῦτο φαίνω , ὅτι καὶ πέρα λόγου τὸ θαῦμα , καὶ ταῖς καθ' ἡμᾶς ἐννοίαις οὐχ ἀλώσιμος τῆς εἰς ἄπαν οἰκονομίας ὁ τρόπος . Πλὴν σοφῶς ἐπράττετο , Θεοῦ τὴν ἰδίαν φύσιν καὶ τοῖς ἄγαν ἀσθενεστάτοις οἰστην ἂ ἀποφαίνοντος . Καὶ γοῦν τὸ σεπτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἀξιάγαστον ἀληθῶς μυστήριον ὁ τῶν ὅλων Θεὸς φανερὸν ἐποίησεν τῇ πανσοφῷ Μωσῇ , παραδείγματι χρησάμενος σαφεῖ καὶ ἐναργεστάτῳ . Τίς δ' ἂν νοοῖτο καὶ τοῦδε τρόπου , αὐτὸ διδάξει τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν . Ἔχει δὲ οὕτω · « Καὶ Μωσῆς ἦν ποιμαίνων τὴν πρόβατα Ἰωθρ τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ , τοῦ ἱερέως Μαδιάν · καὶ ἦγαγε τὰς πρόβατα ἐπὶ τὴν ἔρημον , καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ὄρος Χωρήβ . ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἐν πυρὶ φλογὸς ἐκ τῆς βάτου . Καὶ ὁρᾷ ὅτι ὁ βάτος καίεται πυρί · ὁ δὲ βάτος οὐ κατεκαίετο . Εἶπε δὲ Μωσῆς · Παρελθὼν ἴδωμαι τὸ ὄραμα τὸ μέγα τοῦτο , ὅτι οὐ κατακαίεται ὁ βάτος . Ὡς δ' εἶδε ὁ Κύριος ὅτι προσ-C ἄγει ἰδεῖν , ἐκάλεσεν αὐτὸν Κύριος ἐκ τοῦ βάτου , λέγων · Μωσῇ , Μωσῇ . Ὁ δὲ εἶπε · Τί ἐστι ; Καὶ εἶπε · Μὴ ἐγγίσῃς ὧδε · λύσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου · ὁ γὰρ τόπος ὃν σὺ ἑστῶκας , γῆ ἁγία ἐστίν . Καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ἐγὼ εἰμὶ ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς σου , Θεὸς Ἀβραὰμ , καὶ Θεὸς Ἰσαὰκ , καὶ Θεὸς Ἰακώβ . » Ἀπρόσιτον μὲν οὖν ἀποφαίνει τὴν προσβολήν , καὶ αὐτὴ δὴ τότε τῷ μακαρίῳ Μωσῇ κατασημαίνων , ὅτι ταῖς τοῦ νόμου παιδαγωρίαις , καὶ ταῖς διὰ τύπων σκιάς , εἰ ἀποχρηστὸ τις , οὐκ ἂν ἐγγὺς γένοιτο τοῦ Χριστοῦ . Τεταλείωκε γὰρ ὁ νόμος οὐδέν . Πλὴν ἐκεῖνο καταθαυμαζεῖν ἄξιον Πῦρ ἦν ὁρώμενον ἐν τῷ βάτῳ , καὶ φωνὴν ἡρπεῖ λέγων · « Ἐγὼ εἰμὶ ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς σου . » Οὐκοῦν αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν εἶδει πυρὸς καταδρασθόμενος μὲν τοῦD φυσού , καὶ δλον ἐξ ὅλου διεῖπεν , καταπικρατὸς δὲ οὐδαμῶς . Καλοῦ πῶς οὐ πέρα λόγου παντελὸς τὸ ὁρώμενον ἦν , τὴν οὕτω λεπτὴν καὶ εὐκατάφραστον Ἰλην , τῆς τοῦ πυρὸς ἀλογίστῳ προσβολῇς ; Μᾶλλον δὲ πῶς οὐκ ἂν ἀγάσαιο τις τὴν τῆς φλογὸς ἡμερότητα , ψιδομένην ὁρῶν τοῦ βάτου ; Ἄλλ' ἦν ὁ τύπος , ὡς ἔφη , εἰς παράδειγμα σαφὲς τοῦ μυστηρίου τοῦ κατὰ Χριστόν . Ὡστερ γὰρ γέγονεν οὕτω ἰ τῷ θαμνῷ τὸ πῦρ , οὕτω καὶ τῇ καθ' ἡμᾶς φύσει τῆς θεότητος ἡ ὑπεροχή . Οὐκοῦν ὅσον μὲν ἤκων εἰς νοῦν τε
Lemmas: υἱός , ἐν ἔσχατος ὁ αἰών καιρός εἰς υἱός ὡφ-A Θαΐς λέγω Θεός , ὁ ἴδιος σάρξ ὁ γέννησις οἰκειόω οἰκονομικός . οὕτως καί ὑπάρχω σοφία ὁ γεννάω , προκόπτω ὁ σοφία λέγω , καίτοι παντελείως ὡς ἐκ Θεός , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἴδιος , διά ὁ εἰς ἀχρον ἑαυτοῦ εἰκότως ἀναλαμβάνω . ἄλλος Ἰσὺς εἴρω τις · κτείνω πῶς χωρέω ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ ἀπόρρητος θεότης ὁ ἰσχύς ; καίτοι Θεός φύσις ἀκούω λέγω ἐναργής ὁ μακάριος Μωσῆς , ὅτι « οὐδείς εἶδον ὁ πρόσωπον ἐγώ καί ζῶ . » εἰμί δέ ἄπλητος ὁ θέα , καί [ α]δυναστος ἔχω ὁ προσβολή , ποῖος ἄν ἔχω λόγος ὁ σύνοδος ; ἐγώ δέ πρός οὗτος φαίνω , ὅτι καί πέρα λόγος ὁ θαῦμα , καί ὁ κατά ἐγώ ἔννοια οὐ αλώσιμος ὁ εἰς ἅπας οἰκονομία ὁ τρόπος . πλήν σοφός πράσσω , Θεός ὁ ἴδιος φύσις καί ὁ ἄγαν ἀσθενής οιιστημι ὅς ἀποφαίνω . καί γοῦν ὁ σεπτός δή οὗτος καί ἀξιάγαστος ἀληθής μυστήριον ὁ ὁ ὅλος θεός φανερός ποιέω ὁ πάνσοφος Μωσῆς , παράδειγμα χράω σαφής καί ἐναργής . Τῖς δέ εἄν νοέω καί ὅδε τρόπος , αὐτός διδάσκω ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν . ἔχις δέ οὗτος · « καί Μωσῆς εἰμί ποιμαίνω ὁ πρόβατον Ἰωθρ ὁ γαμβρός αὐτός , ὁ ἱερεύς Μαδιάς · καί ἄγω ὁ πρόβατον ἐπί ὁ ἐρῆμος , καί ἔρχομαι εἰς ὁ ὄρος Χωρήβ . ὁράω δέ αὐτός ἄγγελος κύριος ἐν πῦρ φλόξ ἐκ ὁ βάτος . καί ὁράω ὅτι ὁ βάτος καίω πῦρ · ὁ δέ βάτος οὖον κατακαίω . εἶπον δέ Μωσῆς · παρέρχομαι ὁράω ὁ ὅραμα ὁ μέγας οὗτος , ὅτι οὖον κατακαίω ὁ βάτος . ὡς δέ ὁράω ὁ Κύριος ὅτι προσέρχομαι ἄγω ὁράω , καλέω αὐτός Κύριος ἐκ ὁ βάτος , λέγω · Μωσῆς , Μωσῆς . ὁ δέ εἶπον · τις εἰμί ; καί εἶπον · μή ἐγγίζω ὧδε · λύω ὁ ὑπόδημα ἐκ ὁ πούς σύ · ὁ γάρ τόπος ὅς σύ ἵστημι , γῆ ἅγιος εἰμί . καί εἶπον αὐτός · ἐγώ εἰμί ὁ θεός ὁ πατήρ σύ , θεός Ἀβραάμ , καί θεός Ἰσαάκ , καί θεός Ἰακώβ . » ἀπρόσιτος μέν οὖν ἀποφαίνω ὁ προσβολή , καί αὐτός δή τότε ὁ μακάριος Μωσῆς κατασημαίνω , ὅτι ὁ ὁ νόμος παιδαγωριος , καί ὁ διά τύπος σκιά , εἰμί ἀποχρηστὸ τις , οὐ εἄν ἐγγύς γίγνομαι ὁ Χριστός . τεταλειωκεʹ γάρ ὁ νόμος οὐδείς . πλήν ἐκεῖνος καταθαυμάζω ἄξιος πῦρ εἰμί ὁράω ἐν ὁ βάτος , καί φωνή ἕρπω λέγω · « ἐγώ εἰμί ὁ θεός Ἀβραάμ ὁ πατήρ σύ . » οὐκοῦν αὐτός ὁ Κύριος ἐν εἶδος πυρός κατατρέχω μέν τοῦD φυσόω , καί δλον ἐκ ὅλος διέπω , καταπικρατὸς δέ οὐδαμῶς . Καλός πῶς οὖον πέρα λόγος Παντέλος ὁ ὁράω εἰμί , ὁ οὗτος λεπτός καί εὐκατάφραστον ἴλη , ὁ ὁ πυρός ἀλόγιστος προσβολή ; μᾶλλος δέ πῶς οὐ εἄν ἄγαμαι τις ὁ ὁ φλόξ ἡμερότης , ψιδιδωμι ὁράω ὁ βάτος ; ἄλλος εἰμί ὁ τύπος , ὡς φημί , εἰς παράδειγμα σαφής ὁ μυστήριον ὁ κατά Χριστός . Ὡστερ γάρ γίγνομαι οὗτος εἷς ὁ θάμνος ὁ πῦρ , οὗτος καί ὁ κατά ἐγώ φύσις ὁ θεότης ὁ ὑπεροχή . οὐκοῦν ὅσος μέν ἥκω εἰς νόος τε