cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0406.1
ταυτὶ λατ' οὐδένα τρόπον , κερδῶν ἕνεκα καὶ πλεονασμῶν . Εἰναὶ δὲ φημὶ τῶν ἁγίων αἰσχρῶν , τοὺς μὲν ἐπὶ πράγμασι φθαρτοῖς καὶ γήνοις · παντὸς μὲν ἰδρώτος βούλεσθαι κατευμεγελεύειν , ἡμᾶς δὲ τὰ θεία καὶ ὑπὲρ νοῦν κερδαίνοντας , μὴ οὐχὶ τροφῆς ἢ ὑγείσθαι καιρὸν , τὸν πρὸ τῆς ἁγίας ἡμῶν ἑορτῆς , ἢ σιτίων μὲν καὶ ποτῶν ἐξίστειναι περιττῶν , ἐμπλησθὶ δὲ χαρισμάτων πνευματικῶν . Οὐκοῦν εἰς ἀνδρίαν ἡμᾶς παραλήγοντος τοῦ καιροῦ , μαλακίζεσθω μηδείς , ἔτω δὲ μᾶλλον ἐτοίμως ἐφ' ὅπερ ἂν ἐλοῖτο Θεός . Οἶμαι δὲ δεῖν ἐκεῖνο πάλιν εἰπεῖν , τὸ διὰ φωνῆς Ἱερεμίου · Ἀναλάβετε ὅπλα καὶ ἀσπίδας , προσαγάγετε εἰς πόλεμον , ἐπείσαδᾶτε τοὺς ἵππους , ἐπίβητε , οἱ ἱππεῖς , καὶ κατᾶστητε ἐν ταῖς περικεφαλαῖς ὑμῶν , προβάλᾶτε τὰ δόρατα , καὶ ἐνδύσαθε τοὺς θώρακας ὑμῶν . Χρὴ γὰρ ἡμᾶς ἀντανίστασθαι φιλείν , καὶ μάλα νεανικῶς , ταῖς εἰς φαυλότητα καλούσαις ἡδοναῖς , καὶ ταῖς τοῦ πνεύματος πανευχαίαις ἐνηρμοσμένους καταστρατελεύειν τῶν παθῶν . Ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος , Ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός · ταῦτα γὰρ ἀντίκειται ἀλλήλοις . Ἄλλὰ κρατοῦσης μὲν τῆς σαρκός , αἰσχρὸς τε καὶ ἀσελγὴς ὁ νενικημένος , καὶ βορβόρου παντὸς μαριώτερος · ἠττωμένης δὲ καὶ παραχωροῦσης τῷ πνεύματι , λαμπροὶ τε καὶ ἀξίεραστοι τοῖς νικῶσιν οἱ στέφανοι · ἔσονται γὰρ εὐθὺς μώμων τε ἀμεῖνους , καὶ φαυλότητος ἀπωτάτω , καὶ τοῖς ἐξ ἀρετῶν αὐγήμασι διαπρέποντες . Δεῖ δὲ , οἶμαι , παντὶ σθένει χρωμένων , ἀπαλλάττεσθαι μὲν ἀπὸ τοῦ κακοῦν εἰωθότος , καὶ ἀποσπουδάζειν τὰ πονηρά , μεταποιεῖσθαι δὲ μᾶλλον τῶν τεθαυμαστέων . Τὴν μὲν γὰρ τοῦ σώματος εὐρεσίαν , ὡς ἔστι τριπτότητος ἀντερεῖν οἶμαι παντελῶς οὐδένα . Κἂν εἰ γένοιτό τις τοῦ νοσεῖν ἀφορμή , μεταπέμπτον εὐθὺς ποιεῖσθαι σπουδάζομεν τὸν ἀπαλλάττειν εἰδότα , καὶ ταῖς τοῦ πάθους ἐπιβουλαῖς ἀντανιστάντα σοφῶς τὰ ἀπὸ τῆς τέχνης . Καὶ ταῖς εἰς γαστέρα τρυφαῖς ἐρρώσθαι φράζαντες τὰς τῆς νόσου πηγὰς , οἷονεὶ πως ἐμφράττομεν , καὶ αὐτοῦ κατόπιν ἐρχόμενοι χώρου , καὶ ταῖς ὀλιγοστίαις τὸ λυποῦν ἀνακόπτοντες . Καὶ ὧδε μὲν ἡμῖν ἐσπουδάζεται τὰ περὶ τὴν σάρκα . Εἰ δὲ ἡν τὸ ἀσυγκρίτως ἀμείνον ὁρῶτο νοσοῦν , τοῦτέστι ψυχή , εἶτα τῆς ἐπανορθώσεως ζητοῖτο τρόπος , ὁρῶτο δὲ οὐχ ἑτέρως , πλὴν διὰ δι' ἐγκρατείας · πῶς οὐκ ἂμενοι παραδεχόμενοι τὴν νηστείαν , εἴπερ ἐρῶμεν ἐν καλῷ φρενός , καὶ τοῦ νοσεῖν ἐν ἀμείνῳ τὸ ἐρρώσθαι πεποιήμεθα ; Οὐκοῦν καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος , καθὰ γέγραπται · μεμηνυμένοι μὲν Θεοῦ λέγοντος διὰ φωνῆς προφητῶν · Ἅγιοι ἔσεσθε , ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι · ἑνὸς δὲ τῶν ἁγίων μαθητῶν · Ἀδελφοί , παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν , αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς . Τεθαύμασται μὲν οὖν , καὶ τοῦ παντὸς ἀξίων εἶναι λελόγισται τὸ ἐλέσθαι
Lemmas: οὗτος λάτος οὐδείς τρόπος , κέρδος ἕνεκα καί πλεονασμός . εἰμί δέ φημί ὁ ἅγιος αἰσχρός , ὁ μέν ἐπί πρᾶγμα φθαρτός καί γήνοις · πᾶς μέν ἱδρώς βούλομαι κατευμεγελευεν , ἐγώ δέ ὁ θεῖος καί ὑπέρ νόος κερδαίνω , μή οὐ τροφή ἢ υγειεπομαι καιρός , ὁ πρό ὁ ἅγιος ἐγώ ἑορτή , ἢ σιτίον μέν καί ποτός ἐξίστημι περισσός , ἐμπίμπλημι δέ χάρισμα πνευματικός . οὐκοῦν εἰς ἀνδρεία ἐγώ παραλήγω ὁ καιρός , μαλακίζω μηδείς , ἔτης δέ μᾶλλον ἑτοίμως ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω Θεός . οἴμη δέ δήω ἐκεῖνος πάλιν εἶπον , ὁ διά φωνή Ἱερεμίας · ἀναλαμβάνω ὅπλον καί ἀσπίς , προσάγω εἰς πόλεμος , ἐπείσαδᾶτε ὁ ἵππος , ἐπιβαίνω , ὁ ἱππεύς , καί καθίστημι ἐν ὁ περικεφαλη σύ , προβάλλω ὁ δόρυ , καί ἐνδύω ὁ θώραξ σύ . χρή γάρ ἐγώ ἀντανίστημι φιλέω , καί μάλα νεανικός , ὁ εἰς φαυλότης καλέω ἡδονή , καί ὁ ὁ πνεῦμα πανευχαιος ἐναρμόζω καταστρατελευεν ὁ πάθος . ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος , ὁ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ · οὗτος γάρ ἀντίκειμαι ἀλλήλων . ἀλλά κράτος μέν ὁ σάρξ , αἰσχρός τε καί ἀσελγής ὁ νικάω , καί βόρβορος πᾶς μαριός · ἀτάω δέ καί παραχωρέω ὁ πνεῦμα , λαμπρός τε καί αξιέραστος ὁ νικάω ὁ στέφανος · εἰμί γάρ εὐθύς μῶμος τε ἀγαθός , καί φαυλότης ἀπωτάτω , καί ὁ ἐκ ἀρετή αὐγήμασι διαπρέπω . Δεύς δέ , οἴομαι , πᾶς σθένος χράω , ἀπαλλάσσω μέν ἀπό ὁ κακόω εἴωθα , καί ἀποσπουδάζω ὁ πονηρός , μεταποιέω δέ μᾶλλον ὁ θαυμάζω . ὁ μέν γάρ ὁ σῶμα εὑρεσία , ὡς εἰμί τρίπτωτος ἀντιλέγω οἴομαι παντελῶς οὐδείς . κἀν εἰμί γίγνομαι τις ὁ νοσέω ἀφορμή , μεταπέμπω εὐθύς ποιέω σπουδάζω ὁ ἀπαλλάσσω οἶδα , καί ὁ ὁ πάθος ἐπιβουλή ἀντανίστημι σοφός ὁ ἀπό ὁ τέχνη . καί ὁ εἰς γαστήρ τρυφή ῥώννυμι φράζω ὁ ὁ νόσος πηγή , οἱονεί πως ἐμφράσσω , καί αὐτός κατόπιν ἐρχόμενος χῶρος , καί ὁ ολιγοστια ὁ λυπέω ἀνακόπτω . καί ὧδε μέν ἐγώ σπουδάζω ὁ περί ὁ σάρξ . εἰμί δέ ἐάν ὁ ἀσύγκριτος ἀμείνων ὁράω νοσέω , τουτέστι ψυχή , εἶτα ὁ ἐπανόρθωσις ζητέω τρόπος , ὁράω δέ οὐ ἑτέρως , πλήν διά διά ἐγκράτεια · πῶς οὐ ἄμενος παραδέχομαι ὁ νηστεία , εἴπερ ἐράω ἐν καλός φρήν , καί ὁ νοσέω ἐν ἀγαθός ὁ ῥώννυμι ποιέω ; οὐκοῦν καθαρίζω ἑαυτοῦ ἀπό πᾶς μολυσμός σάρξ καί πνεῦμα , καθά γράφω · μηνύω μέν Θεός λέγω διά φωνή προφήτης · Ἅγιος εἰμί , ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί · εἷς δέ ὁ ἅγιος μαθητής · ἀδελφός , παρακαλέω ὡς πάροικος καί παρεπίδημος ἀπέχω ὁ σαρκικός ἐπιθυμία , ὅστις στρατεύω κατά ὁ Ψυχή . θαυμάζω μέν οὖν , καί ὁ πᾶς ἄξιος εἰμί λογίζομαι ὁ αἱρέω