cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0496.1
να , καὶ ὀρθὴ πίστει λελαμπρυσμένην ἄ . Τὸ δὲ γνῶσιν τῆς ἀληθοῦς ἐφάν ζωὴν ἔχει τὸ τέλος . Καὶ πλήρορησαὶ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς αὐτὸς ὁ Σωτὴρ πρὸς τὴν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν , οὕτω λέγων · « Αὕτη δὲ ἐστὶν ἡ αἰώνιος ζωή , ἵνα γινώσκωσι σε , τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν , καὶ ἃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . » Οὐκοῦν συμπαράκειται καὶ τῆς περὶ τοῦ Πατρὸς γνώσεως καὶ ἡ περὶ τοῦ Υἱοῦ · καὶ οὕτως ἐστὶ τὸ πρᾶγμα ζωοποιόν ε . Ὅταν δὲ χωριζήται τοῦ ἑτέρου τὸ ἕτερον , χωλεῖται πάντως ἡ γνώσις · οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τοῖς Ἰουδαίων δήμοις προσφωνεῖ , λέγων · « Οὔτε ἐμὲ οἴδατε , οὔτε τὸν Πατέρα μου . Εἰ ἐμὲ ἔγνωτε , καὶ τὸν Πατέρα μου ἂν ἔγνωτε . » Καὶ πάλιν ἐνόμιζον οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ἐαυτῶν πατέρας ἐν τῷ ὄρει τὴν φύσιν καὶ κατὰ ἀλήθειαν ἐωρακέναι Υἱὸν καὶ Θεόν , ὅτε καταβέβηκεν ἐν εἴδει πυρὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινά . Ὅντο γὰρ κατὰ ἀλήθειαν ἀκηκοέναι τῆς φωνῆς αὐτοῦ . Ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας τεθυμάκασιν μὲν τὸν ἱεροφάντην Μωϋσῆν · καταφρονήσαντες δὲ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν διὰ τὸ ἀνθρώπινον , ἀνόμως ἐφασκον · « Ἡμεῖς οἴδαμεν , ὅτι Μωϋσῇ ἐλάλησεν ὁ Θεός · τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν . » Τί οὖν πρὸς ταῦτα ὁ Χριστός ; Ἄμην , ἄμην λέγω ὑμῖν , οὔτε εἶδος αὐτοῦ πώποτε ἐώρακατε , οὔτε τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἠκούσατε · καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν · ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος , τοῦτο ὑμεῖς οὐ πιστεύετε . » Ἀληθεῖς δὲ πάντως ἡ ἀλήθεια . Οὐ γὰρ ἦν ἐν τῷ ὄρει Σινὰ φύσις Θεοῦ ἡ ὁρωμένη , πῦρ δὲ μᾶλλον . Ἐγίνοντο δὲ καὶ φωναὶ τῆς σάλπιγγος · καπνοῦ ἦσαν ἐξάπτονται · καὶ τῆς ἀληθείας οἱ τύποι , προαναφαινόντες τὴν ἀλήθειαν · κατέβη μὲν γὰρ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἐν εἴδει πυρὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινά . Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν ἐν εἴδει πυρός ; Ἐπειδὴ γὰρ ἐμελλεν ὁρίζειν αὐτοῖς τὸν νόμον , ἐν εἴδει πυρὸς τότε δὴ μᾶλιστα χρησίμως ἐφαίνετο καταβέβηκώς · ἵνα γνῶσιν οἱ παραβαίνοντες , ὅτι πρὸς πῦρ ἔχουσιν . Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Μωϋσῆς , σωφρονεστέρας ἀποτελῶν τῷ φόβῳ τοὺς ἀμαρτάνοντας , προσεφώνει πλειστάκις · « Ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον ἐστίν . » Ἐγίνοντο δὲ καπνοὶ καὶ σκότος · τοῦ μὲν σκότους ὁ ἀκατάληπτον τῆς περὶ Θεοῦ γνώσεως ἀστελὲς ἡμῖν ὑπεμφαίνοντος · τοῦ δὲ καπνοῦ διδάσκοντος αἰνιγματωδῶς , ὅτι τοῖς καταφρονεῖν ἐθελούσι τῶν θείων νόμων · πάντην τε καὶ πάντως ἀκολουθήσει τὸ δάκρυον · δακρύειν γὰρ ἀνάγκη τὸν τοῦ σώματος ὀφθαλμὸν ἐν καπνῷ . Οὐκοῦν Ἰουδαῖοι μὲν οὐ τεθέασανται τὸ εἶδος τοῦ Πατρός · ἡμεῖς δὲ αὐτὸ θεασάμεθα ἐν Χριστῷ . Ἔστι γὰρ αὐτὸς τὸ ἀκραιφνέστατον κάλλος τοῦ γενενητοῦς , ὁ χαρακτὴρ καὶ τὸ ἀπαύγασμα . Εἰ γὰρ καὶ ἐπελάβετο σαρκὸς δι’ ἡμᾶς καὶ αἵματος , Θεὸς ὤν , ὁ Λόγος , καὶ κεχρημάτισεν Υἱὸς ἀνθρώπου , οὐκ ἀφυγον , οὐδὲ ἄνουν σῶμα λαβὼν , καθὼς φησιν ὁ φρενοβλαβὴς καὶ αἱρετικὸς Ἀπολλινάριος · ἀλλὰ ἔμεινε καὶ οὕτως Θεός . Οὕτω τοῖς ἁγίοις Πατράσιν ἀπεκάλ -
Lemmas: νάω , καί ὀρθός πίστις λαμπρύνω ὅς . ὁ δέ γνῶσις ὁ ἀληθής φημί ζωή ἔχω ὁ τέλος . καί πληρόω πρός οὗτος ἐγώ αὐτός ὁ Σωτήρ πρός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί Θεός , οὗτος λέγω · « ἄτη δέ εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ , ὁ μόνος ἀληθινός Θεός , καί ἄν ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . » οὐκοῦν συμπαράκειμαι καί ὁ περί ὁ πατήρ γνῶσις καί ὁ περί ὁ υἱός · καί οὕτως εἰμί ὁ πρᾶγμα ζωοποιός ε . ὅταν δέ χωρίζω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος , χολέω πάντως ὁ γνῶσις · οὗτος καί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἰουδαῖος δῆμος προσφωνέω , λέγω · « οὔτε ἐγώ οἶδα , οὔτε ὁ πατήρ ἐγώ . εἰμί ἐγώ γιγνώσκω , καί ὁ πατήρ ἐγώ εἄν γιγνώσκω . » καί πάλιν νομίζω ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ἐν ὁ ὄρος ὁ φύσις καί κατά ἀλήθεια ὁράω υἱός καί Θεός , ὅτε καταβαίνω ἐν εἶδος πυρός ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σινά . ἀρτύω γάρ κατά ἀλήθεια ἀκούω ὁ φωνή αὐτός . Ταύτη ἕνεκα ὁ αἴτιος τεθυμάκασιν μέν ὁ ἱεροφάντης Μωϋσῆς · καταφρονέω δέ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός διά ὁ ἀνθρώπινος , ἄνομος φάσκω · « ἐγώ οἶδα , ὅτι Μωϋσῆς λαλέω ὁ Θεός · οὗτος δέ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί . » τις οὖν πρός οὗτος ὁ Χριστός ; Ἄμη , ἄμη λέγω σύ , οὔτε εἶδος αὐτός πώποτε ὁράω , οὔτε ὁ φωνή αὐτός ἀκούω · καί ὁ λόγος αὐτός οὐ ἔχω Μένων ἐν σύ · ὅτι ὅς ἀποστέλλω ἐκεῖνος , οὗτος σύ οὖον πιστεύω . » ἀληθής δέ πάντως ὁ ἀλήθεια . οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ ὄρος Σινά φύσις Θεός ὁ ὁράω , πῦρ δέ μᾶλλον . γίγνομαι δέ καί φωνή ὁ σάλπιγξ · καπνός εἰμί ἐξάπτω · καί ὁ ἀλήθεια ὁ τύπος , προαναφαίνω ὁ ἀλήθεια · καταβαίνω μέν γάρ ὁ ὁ ὅλος θεός ἐν εἶδος πυρός ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σινά . καί διά ποῖος αἴτιος ἐν εἶδος πῦρ ; ἐπεί γάρ μέλλω ὁρίζω αὐτός ὁ νόμος , ἐν εἶδος πυρός τότε δή μάλιστα χρήσιμος φαίνω καταβαίνω · ἵνα γνῶσις ὁ παραβαίνω , ὅτι πρός πῦρ ἔχω . οὕτως καί ὁ μακάριος Μωϋσῆς , σώφρων ἀποτελέω ὁ φόβος ὁ ἁμαρτάνω , προσφωνέω πλειστάκις · « ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω εἰμί . » γίγνομαι δέ καπνός καί σκότος · ὁ μέν σκότος ὁ ἀκατάληπτος ὁ περί Θεός γνῶσις ἀστελὲς ἐγώ ὑπεμφαίνω · ὁ δέ καπνός διδάσκω αἰνιγματωδῶς , ὅτι ὁ καταφρονέω ἐθέλω ὁ θεῖον νόμος · πάντη τε καί πάντως ἀκολουθέω ὁ δάκρυ · δάκρυ γάρ ἀνάγκη ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός ἐν καπνός . οὐκοῦν Ἰουδαῖος μέν οὖον θεάομαι ὁ εἶδος ὁ πατήρ · ἐγώ δέ αὐτός θεάομαι ἐν Χριστός . εἰμί γάρ αὐτός ὁ ἀκραιφνής κάλλος ὁ γενενητοῦς , ὁ χαρακτήρ καί ὁ ἀπαύγασμα . εἰμί γάρ καί ἐπιλαμβάνω σάρξ διά ἐγώ καί αἷμα , θεός εἰμί , ὁ Λόγος , καί χρηματίζω υἱός ἄνθρωπος , οὐ αφυγος , οὐδέ ἄνοος σῶμα λαμβάνω , καθώς φημί ὁ φρενοβλαβής καί αἱρετικός Ἀπολλινάριος · ἀλλά μένω καί οὕτως Θεός . οὕτως ὁ ἅγιος πατήρ ἀποκαλέω -