cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0281.1
α . « Σαλπίσατε σάλπιγγι ἐν Σιων , ὁ νόμος πού φησιν ἱερὸς , τὸν ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας λόγον ἐπὶ τὰ συνήθη διανιστὰς σπουδάσματα , καὶ τοὺς ἀριστα βιοῦν ἡρημένους τὰ τῶν θείων ἀγῶνων ὑψηλοφροεῖν ἀναγκαζῶν συνθήματα . Ἰδοὺ γάρ , ἰδοὺ καὶ εἰσαυθὶς ἀναστὰς ἡμῖν ὡς τινὸς κύκλου , καὶ περιτροπῆς τῆς ἁγίας ἡμῶν ἑορτῆς ἀνίσχει καιρὸς , προελθούσης διηνεκῶς νηστείας , καὶ τοῦ τῆς καρτερίας ἀγῶνος , εὐσφόρου τάξει προαναπέλλοντος . Ὁ μὲν γὰρ τοὺς ἔχοντας φιλεργὸν τὴν διάνοιαν , μονοῦντος καὶ φωτὸν ἀφιεῖς , τὰς ἡλίου καταστημαίνει βολάς , καὶ , ἵν’ οὕτως εἴπω , θυρῶν εἰσω βεβηκὼς , τῆς ἡμέρας ἐπιδεικνύων τὸ φῶς , ἀποθεῖσθαι μὲν ὁμμάτων τὸν ὕπνον , παρατεῖσθαι δὲ δράν τὰ νυκτὶ πρέποντα συμβουλεύει λοιπόν · ἡ δὲ πάναγνος αὕτη καὶ καθαρωτάτη νηστεία , τῆς ἁγίας ἡμῶν ἑορτῆς προαναπτύζουσα καὶ ἀναλαμπούσα , πρὸς ὑπόμνησιν ἄγει τῶν φιλαρέτων τῶν νοῦν , τῶν διὰ τοῦ Παύλου διηγγελμένων πνευματικῶς · « Ἡ νὺς προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν · ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους , καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ἔργα τοῦ φωτός , ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν . Μὴ κώμοις καὶ μέθαις , μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις , μὴ ἔριδι καὶ ζηλῳ · ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , » τὸ λαμπρὸν ἔνδυμα τῶν εὐσεβοῦντων ἀνδρῶν . Τοὺς μὲν οὖν ἐν ἡδονῇ θαμέτους τὸ πλεῖν , καὶ ναυτιλλεσθαι φιλεῖν ἐλόμενους , αὔραι κατὰ πρύμνης ἰούσαι λεπταί , τῶν μὲν λιμένων ἀπαλῶν ὡς τάχος , ἀπολύειν δὲ τῆς ἡπείρου τὰ πείσματα δεδιότας οὐδέν , ἀναπεύθουν . Ἄλλα καὶ περὶ τῶν ἐν ὄρχοις ὁ βότρυς , καὶ ῥαγάδα δεινῶς σχιζομένην ἤδη καὶ μεθυούσης , ἄσμα καὶ μέλος καλεῖ πῶς τὸ ἐπιλήσιον . Ἀναφρίττων δὲ τῆς ἀροῦρας ὁ στάχυς , καὶ χρυσῇ μὲν ἤδη καλάμῃ λαμπρός , εὐτραφὴ δὲ τῷ κόσμῳ καταβριθόμενος ἐπασχάλλει τάχα τῷ τοῦ κείροντος μελλησμῷ . Καιρὸς γάρ , οἶμαι , πᾶσι προσφιλὴς , εἰς ἕκαστα τῶν χρησίμων ἐπιτήδειος . Τοῦτον δὲ τῆδε διεγνωσμένου , πῶς οὐ λαν αἰσχρόν , καὶ τῆς ἀπάσης βδελυρίας ἔχων , λογισμοῦ μὲν ἡμᾶς διαμαρτάνειν τοῦ πρέποντος , γέλωτα δὲ φαλεῖν παρὰ Θεῷ · καὶ σφόδρα εἰκόντως , εἰ μὴ παρόντος ἤδη προθύμως ἐπιπράττομεθα τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ἂν γένοιτο καὶ τὸ δύνασθαι διαπρέπειν ἐν ἀρεταῖς , τοὺς ἐπ’ αὐτὰς ἰούσιν ἐπικλητον ἀναδιδόναι γάρ , καὶ ἀπορρίπτοντες ἀεὶ τὸ θηρᾶν ἐπαίγεσθαι τὰ βελτίω , καὶ τῇ τῶν ἀγαθῶν ζημίᾳ ἀσύνετως ἑαυτοὺς ἐπαντλήσαντες , ἀκούσομεθα δικαίως τὸ τῆς ῥαθυμίας ! πρέπον · « Πλούτου ὀχηνηροὶ ἐνδείες γίνονται . » Ἀεὶ
Lemmas: ὅς . « σαλπίζω σάλπιγξ ἐν σιώ , ὁ νόμος πού φημί ἱερός , ὁ ἐπί ὁ ἐκκλησία λόγος ἐπί ὁ συνήθης διανίσταμαι σπούδασμα , καί ὁ ἀγαθός βιόω ἀρημένος ὁ ὁ θεῖον ἀγών ὑψηλοφρονέω ἀναγκάζω σύνθημα . ἰδέ γάρ , ἰδού καί εἰσαυθὶς ἀνίστημι ἐγώ ὡς τις κύκλος , καί περιτροπή ὁ ἅγιος ἐγώ ἑορτή ἀνίσχω καιρός , προέρχομαι διηνεκής νηστεία , καί ὁ ὁ καρτερία ἀγών , ευσφοροος τάξις προαναπέλλοντος . ὁ μέν γάρ ὁ ἔχω φιλεργός ὁ διάνοια , μονόω καί φάω ἀφίημι , ὁ ἥλιος καθίστημι βολή , καί , ἵνα οὕτως εἶπον , θύρα εἰσω βαίνω , ὁ ἡμέρα ἐπιδείκνυμι ὁ φάος , ἀποθέω μέν ὄμμα ὁ ὕπνος , παρατίθημι δέ δράω ὁ νύξ πρέπω συμβουλεύω λοιπός · ὁ δέ πάναγνος οὗτος καί καθαρός νηστεία , ὁ ἅγιος ἐγώ ἑορτή προανάπτω καί ἀναλάμπω , πρός ὑπόμνησις ἄγω ὁ φιλάρετος ὁ νόος , ὁ διά ὁ Παῦλος διαγγέλλω πνευματικός · « ὁ ὗς προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω · ἀποτίθημι οὖν ὁ ἔργον ὁ σκότος , καί ἐνδύω ὁ ἔργον ὁ φάος , ὡς ἐν ἡμέρα εὐσχήμων περιπατέω . μή κῶμος καί μέθη , μή κοίτη καί ἀσέλγεια , μή Ἔρις καί ζηλόω · ἀλλά ἐνδύω ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , » ὁ λαμπρός ἔνδυμα ὁ εὐσεβέω ἀνήρ . ὁ μέν οὖν ἐν ἡδονή θαμέτους ὁ πλέω , καί ναυτίλλω φιλέω αἱρέω , αὔρα κατά πρύμνα εἶμι λεπτός , ὁ μέν λιμήν ἁπαλός ὡς τάχος , ἀπολύω δέ ὁ ἤπειρος ὁ πεῖσμα δείδω οὐδείς , αναπευθεω . ἄλλος καί περί ὁ ἐν ὄρχος ὁ βότρυς , καί ῥαγάς δεινῶς σχίζω ἤδη καί μεθύω , ἄσμα καί μέλος καλέω πῶς ὁ ἐπίλησις . Ἀναφρίττων δέ ὁ ἄρουρα ὁ στάχυς , καί χρύσεος μέν ἤδη καλάμη λαμπρός , ευτραφής δέ ὁ κόσμος καταβρίθω ἐπασχάλλω τάχα ὁ ὁ κείρω μελλησμός . Καιρός γάρ , οἴομαι , πᾶς προσφιλής , εἰς ἕκαστος ὁ χρήσιμος ἐπιτήδειος . οὗτος δέ τῆδε διαγιγνώσκω , πῶς οὖον λάω αἰσχρός , καί ὁ ἀπασάω βδελυρία ἔχω , λογισμός μέν ἐγώ διαμαρτάνω ὁ πρέπω , γέλως δέ παλέω παρά Θεός · καί σφόδρα εἴκω , εἰμί μή πάρειμι ἤδη προθύμως ἐπιπραττω ὁ καιρός , κατά ὅς εἄν γίγνομαι καί ὁ δύναμαι διαπρέπω ἐν ἀρετή , ὁ ἐπί αὐτός εἶμι ἐπικλητέον ἀναδίδωμι γάρ , καί ἀπορρίπτω ἀεί ὁ θηράω παίζω ὁ ἀγαθός , καί ὁ ὁ ἀγαθός ζημία ἀσύνετος ἑαυτοῦ ἐπαντλέω , ἀκούω δικαίως ὁ ὁ ῥᾳθυμία ! πρέπω · « Πλοῦτος ὀχηνηροὶ ένδεια γίγνομαι . » ἀείς