cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0277.1
Παῦλον · μεγάλη γὰρ ἤδη διαμαρτύρομαι τῇ φωνῇ · « Νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους , παιδαγωγεῖτε τοὺς ἐξ ἀχαλίνου νεότητος πρὸς ἀδουλίαν ἐτι πλεονεκτουμένους , οἵς καὶ αὐτὸς ἤδη σφίμ · Καταλήγετε τῶν τοιούτων πλεονεκτημάτων · παύσατε λυπουμένους καὶ καθ’ ἑαυτῶν παροτρύνοντας τὸν ἀπάντων βασιλέα καὶ Κύριον , καὶ τῆς μὲν χειρὸς τὸ μαίφον ἀποτινάξατε ἕφος , τῆς δὲ διανοίας τὸν δίκιον τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμιῶν ἀποσείσατε . Ἄνακώξατε τὰς ἐπ’ ἀλλήλοις ὀρμάς · συστεῖλατε τὸν θυμόν · παύσατε τῶν ἀνοσιῶν ἐπιχειρημάτων . Μὴ κατ’ ἐκεῖνον ὁράσατε τὸν Καὶν , τὸν ἀδελφοκτόνον σφίμ , τὸν ἀνήμερον , τῆς ἐπ’ αἰματί δυσσεβείας τὸν διδάσκαλον . Ἄλλ’ ἐκεῖνον μὲν ὁ πάντων ἐφη Δημιουργός · « Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρὸς με ἐκ τῆς γῆς . Διατρέχει δὲ εἰς πάντας τοὺς ὁμοτρόπους ὁ λόγος . Ἀκούετω γὰρ ἕκαστος τῶν τὰ τοιαῦτα τολμησάντων , καὶ νῦν οὐδὲν ἧττον βοῶντος τοῦ Θεοῦ · « Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρὸς με ἐκ τῆς γῆς . Ἄλλ’ ὡσπερ ἐκεῖνος πάλιν εἶπετο · « Στένω καὶ τρέμω ἐπὶ τῆς γῆς , οὕτω καὶ ἕκαστος τῶν τοιούτων ἐρεῖ πάλιν ὁ τῆς ἀγάπης Θεός . Τί γὰρ τοῦ παρανομούντος δειλό-τερον ; ἢ ποῖς αὐτὸν οὐ κατασποεῖ λόγος ; τίνος δὲ σὺ καταφρίσει καὶ μόνον ὁρῶν εἰς ἑαυτὸν τετραμμένον τὸ βλέμμα ; Ἔσω γὰρ ἀεὶ καὶ καταπίπτει τὸ συνειδὸς , τοῖς εἰς ἁμαρτίαν ἐλέγχοις ἀπνευρούμενον . Δίκαιος μὲν γὰρ ὡσπερ λῶν πέποιθε , καὶ πρὸς Θεοῦ ἀγαθὸν ἐλευθερίαν τῷ συνειδότι μαρτυρούμενος , πάσης αἰτίας καταθεράσνεται . Φυχῆς δὲ φιλαμαρτήμονος τὸ χεῖρον εἰς ἀνανδρίαν οὐδέν . Οὐκοῦν , ἵνα κατὰ τὸν προφητικὸν ἐπαψωμεν λόγον · « Ἐκνήψατε , οἱ μεθύντες , ἐξ οἴνου αὐτῶν · θρηνήσατε , πάντες οἱ πίνοντες οἶνον εἰς μέθην , ὅτι ἐξῆρται ἐκ στόματος ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά . Ἡ γὰρ οὐχὶ καὶ δι’ αὐτῆς ὁράται τῆς πείρας ἀληθῆς ἐφ’ ἡμᾶς ὁ τοιούτος λόγος ; Ὦ τῆς Αἰγύπτου γηπόνω , ποῖον ἡμῖν ἐπὶ τοῦ παρόντος δίχημα ; ποῖος δὲ λόγος εὐφροσύνην ἔχει καὶ χαράν ; Τίς δὲ τῶν παρ’ ὑμῖν ἡ μικρὰς ἡ μέγας ὑπὸ τῆς ἀρτίως ἐπενεχθείσης ὁρ-γῆς , εἰς τοῦτο πασῶν ἀναληψίας ὁράται , ὡς θρήνου μὲν καὶ ὀδυρμοῦ καταλήγειν ἰσχύσαι , δακρύοις δὲ διάβροχον οὐκ ἐπιδεικνύειν τὴν παρεῖαν ; ὡς εὐ-καρίως καὶ νῦν ἐφ’ ἡμῖν εἰπεῖν τὸν προφήτην · « Οἰγεωργοί , θρηνεῖτε κτήματα ὑπὲρ πυροῦ καὶ κριθῆς , ὅτι ἀπόλωλε τρυγὸς ἐξ ἀγροῦ . Ἡ ἄμπελος ἐξήραν-θη · καὶ αἱ συκαὶ ὠλιγώθησαν . Ῥοζ , καὶ φοινὶξ , καὶ μῆλον , καὶ πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ ἐξηράνθησαν · ὅτι ἤσχυναν χαρὰν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων . Ὁ μὲν γὰρ ἀγαθὸς τῇ φύσει καὶ φιλοκτίρμων Θεός , ἰλα-ρωτάων κομῶσαν καρπὸν πᾶσαν ἡμῖν ὑπέδειξε τὴν ἀρόραν · καὶ ὕψλοι μὲν ἦσαν οἱ τῶν ἀσάχων ὄχμοι , διαψλεστάτην τοῖς κεκηρκόσιν ὁδίνοντας τὴν ἐλπίδα , καὶ θυμβίας ἀνάλωλε τὴν τοῦ γηπουνοῦντος ἀποτελοῦντες ψυχὴν · ἀλλ’ ἤσχυναν τὴν ἑαυτῶν χαρὰν
Lemmas: Παῦλος · μέγας γάρ ἤδη διαμαρτύρομαι ὁ φωνή · « νουθετέω ὁ ἄτακτος , παιδαγωγώ ὁ ἐκ ἀχάλινος νεότης πρός ἀδουλία ἔτι πλεονεκτέω , οἶς καί αὐτός ἤδη σφίμ · καταλήγω ὁ τοιοῦτος πλεονέκτημα · παύω λυπέω καί κατά ἑαυτοῦ παροτρύνω ὁ ἀπαντάω βασιλεύς καί κύριος , καί ὁ μέν χείρ ὁ μαίφον ἀποτινάσσω Έφος , ὁ δέ διάνοια ὁ δικιων ὁ ἀλλότριος ἐπιθυμία αποσείω . Ἄναξος ὁ ἐπί ἀλλήλων ὁρμή · συστέλλω ὁ θυμός · παύω ὁ ανοσία ἐπιχείρημα . μή κατά ἐκεῖνος ὁράω ὁ Καινίς , ὁ ἀδελφοκτόνος σφίμ , ὁ ἀνήμερος , ὁ ἐπί αἷμα δυσσέβεια ὁ διδάσκαλος . ἄλλος ἐκεῖνος μέν ὁ πᾶς φημί Δημιουργός · « φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ ἐκ ὁ γῆ . διατρέχω δέ εἰς πᾶς ὁ ὁμότροπος ὁ λόγος . ἀκούω γάρ ἕκαστος ὁ ὁ τοιοῦτος τολμάω , καί νῦν οὐδείς κακός βοῦς ὁ Θεός · « φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ ἐκ ὁ γῆ . ἄλλος ὡς ἐκεῖνος πάλιν εἶπον · « στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ , οὗτος καί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος εἴρω πάλιν ὁ ὁ ἀγάπη Θεός . τις γάρ ὁ παρανομώ δειλός ; ἢ Πόις αὐτός οὖον κατασπάω λόγος ; τίς δέ σύ καταφρισεω καί μόνος ὁράω εἰς ἑαυτοῦ τρέπω ὁ βλέμμα ; Ἔσω γάρ ἀεί καί καταπίπτω ὁ σύνοιδα , ὁ εἰς ἁμαρτία ἐλέγχω ἀπονευρόομαι . Δίκαιος μέν γάρ ὡς λάω πείθω , καί πρός Θεός ἀγαθός ἐλευθερία ὁ σύνοιδα μαρτυρέω , πᾶς αἴτιος καταθεράσνεται . φυχή δέ φιλαμαρτήμων ὁ χείρων εἰς ἀνανδρία οὐδείς . οὐκοῦν , ἵνα κατά ὁ προφητικός ἐπαψωμεν λόγος · « ἐκνήφω , ὁ μεθύω , ἐκ οἶνος αὐτός · θρηνέω , πᾶς ὁ πίνω οἶνος εἰς μέθη , ὅτι ἐξαίρω ἐκ στόμα σύ Εὐφρόσυνος καί χαρά . ὁ γάρ οὐ καί διά αὐτός ὁράω ὁ πείρω ἀληθής ἐπί ἐγώ ὁ τοιούτος λόγος ; ὦ ὁ Αἴγυπτος γηπονέω , ποῖος ἐγώ ἐπί ὁ πάρειμι διχημη ; ποῖος δέ λόγος Εὐφρόσυνος ἔχω καί χαρά ; Τῖς δέ ὁ παρά σύ ὁ μικρός ὁ μέγας ὑπό ὁ ἄρτιος ἐπιφέρω ἑοργή , εἰς οὗτος πᾶς ἀναλειψία ὁράω , ὡς θρῆνος μέν καί ὀδυρμός καταλήγω ἰσχύω , δάκρυ δέ διάβροχος οὐ ἐπιδείκνυμι ὁ παρείας ; ὡς εὐ-καρίως καί νῦν ἐπί ἐγώ εἶπον ὁ προφήτης · « οιγεωργος , θρηνέω κτῆμα ὑπέρ πῦρ καί κριθή , ὅτι ἀπόλλυμι τρύξ ἐκ ἀγρός . ὁ ἄμπελος ἐξαιρέω · καί ὁ συκέα ὀλιγόω . Ροζ , καί Φοῖνιξ , καί μῆλον , καί πᾶς ὁ ξύλον ὁ ἀγρός ξηραίνω · ὅτι αἰσχύνω χαρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ὁ μέν γάρ ἀγαθός ὁ φύσις καί φιλοκτίρμων Θεός , ἰλαρός κομάω καρπός πᾶς ἐγώ ὑποδείκνυμι ὁ ἀείρω · καί ὕψλοι μέν εἰμί ὁ ὁ ἀσάχων ὄχμος , διαψλεστάτην ὁ κηρόω ὁράω ὁ ἐλπίς , καί θυμβίας ἀναλίσκω ὁ ὁ γηπουνοῦντος ἀποτελέω ψυχή · ἀλλά αἰσχύνω ὁ ἑαυτοῦ χαρά