cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0345.1
καὶ τὸν οὐρανὸν σταθμᾶς · Τίς ἔστησε τὰ ὄρη σταθμῷ , καὶ τὰς νάπας ζυγῷ ; » Μὴδὲν τοιγαροῦν πολυπραγμονήσας τῶν ὑπὲρ φύσιν , πρόσθι διὰ πίστεως , ὅτι μὲν ἐστὶ καὶ ὑπάρχει , καὶ τῶν ὅλων κρατεῖ , συναινῶν τε καὶ συντιθέμενος · ἐπείκενα δὲ ὡςπερ τῶν τῆς ἀνθρωπότητος μέτρων λείαι τὸν νοῦν σωφρόνως ζῷς εἴκεις . Οὕτως παρεδέξατο τὴν πίστιν καὶ ὁ θειοτάτος Μωϋσῆς · Θεοῦ γὰρ λέγοντος · « Ἀλῆσον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ , καὶ ἔρεις πρὸς αὐτούς · Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς , » διεεπυνθάνετο , λέγων · « Ἰδοὺ ἐγὼ πορεύομαι πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ , καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς , ὅτι Προσέχληται Κύριος ὑμῖν . Ἄλλ' ἐρωτήσουσί με , φησί · Τί ὄνομα αὐτῷ ; τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς ; » Καὶ τί πρὸς ταῦτα Θεός ; « Τάδε εἴπεις τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . Ὁ ὤν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς . Τοῦτό μοῦ ἐστι τὸ ὄνομα , καὶ μνημόσυνον αἰώνιον γενεὰν γενεᾶς . » Ἰδὼν γὰρ τὸ εἶναι καὶ ὑπάρχειν ἀεὶ τῷ κατὰ φύσιν Θεῷ . Τὸ δὲ ἂν καὶ ὑπάρχον ἀνάγκας τε καὶ ἀκαταλήπτως , καὶ τὸν ἐκ τοῦ πεποιηθῆναι διαφεῖζέσθαι μολυσμὸν , καὶ ὅτι μὴ παρ' ἑτέρου τὴν ὑπάρχειν ἔχει , αὐτὸ δι' ἑαυτοῦ μαρτυρηθήσεται . Ἔστι γὰρ ἀκτίστως καὶ ἀγέννητος ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ , συμφυῶ καὶ συναίδιον ἔχων τὸν ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ γεννηθέντα Υἱόν , « δι' οὗ καὶ ἐποίησε τοὺς αἰῶνας , » καὶ τοῖς οὐκ οὐσί ποτε τὴν εἶναι τὸ εἶναι · δωρεῖται πάροδον , καὶ ζῳοποιεῖ μὲν ἀπαντα , ὅσα πάρεστι τοῦ ζῆν δεκτικά · φωτὶ δὲ τῷ θεῷ καὶ νοητῷ καταλαμπρύνει πάλιν τὰ φωτὸς ἐπιδεῖα . Καὶ τοῦτο εἰδὼς καὶ διδάσκων ὁ θεῖος ἡμῖν ἀνα - C μίλπει Δαβὶδ , πρὸς τὸν ὅλων Πατέρα θεὸν · « Ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου , ὁ Θεός , οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιούσι . Μεθυσθήσονται ἀπὸ πίότητος οἴκου σου · καὶ τὴν χειμαρρὸν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς . Ὅτι παρὰ σοῦ πηγὴ ζωῆς , καὶ ἐν τῷ φωτί σου ὄψόμεθα φῶς . » Καὶ μὴν ὁ σοφώτατος Ἰωάννης , « Ἦν , ἔφασκε , τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν , ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον . » Ἔστι γὰρ , ἔστιν ὁ μονογενὴς τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐσίας ἀπαραιποίητος χαρακτήρ , ὅλον ἔχων ἐν ἑαυτῷ κάλλει τὴν Γεννήτορα · καὶ ἐξ ὧν ἐστιν αὐτός , τὴν τοῦ τεκνῶντος φύσιν ἀριστα ζωγραφῶν . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν , ὅτι « Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστι . » Πατέρα δὲ ὅταν ἀκούσῃς καὶ Υἱόν , ἀναχῶρει σωμάτων · καὶ τῆς περὶ τούτων νοῦς ἀποδράμων , φρόνησον αὐτὴν τὴν οὐσίαν · D τε ὅτι οὐ περὶ τινὸς τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ λόγος · ἡμῖν εἰς τὸ παρόν . Ἄσωμάτων τι καὶ ὑπερούσιον ἢ τῶν ὅλων κατεξουσιαζοῦσα φύσις . Οὐκοῦν ἐξὸν σωμάτων ὁ νοῦς , ὅταν τι μαθῇ περὶ Θεοῦ . Τὸ δὲ οὐσίας ἀπάσης σωματικῆς ἐπέκεινα τε καὶ ἀνωτάτω νοούμενον , οὐτ' ἂν εἴη τόπω περιληπτὸν , οὔτε μὴν ταῖς τῶν σχημάτων ἰδέας ὑποκείμενον . Ἄλλὰ καὶ ὅταν λέγῃται γεννᾶν , οὐκ ἀπορβοίας τισὶν ἢ ἀποτομαῖς ὑποπίπτον ἀλώσεταί · πολλοῦ γε καὶ δεῖ . Ἄνθρωποι μὲν γὰρ , ἔχουν ἑτερὸν τι τῶν ἐνοσιμάτων ζῴων τίκτουσιν ἐξ ἑαυτῶν , καὶ προδολαὶς ταῖς εἰς
Lemmas: καί ὁ οὐρανός σταθμάω · Τῖς ἵστημι ὁ ὄρος σταθμός , καί ὁ νάπη ζυγόν ; » μηδείς τοιγάρ πολυπραγμονέω ὁ ὑπέρ φύσις , προστίθημι διά πίστις , ὅτι μέν εἰμί καί ὑπάρχω , καί ὁ ὅλος κρατέω , συναινέω τε καί συντίθημι · επεικενος δέ ὡς ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον λεῖος ὁ νόος σωφρόνως ζῶ εἴκω . οὕτως παραδέχομαι ὁ πίστις καί ὁ θεῖος Μωϋσῆς · Θεός γάρ λέγω · « ἀλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · Κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ σύ ἀποστέλλω ἐγώ πρός σύ , » διαπυνθάνομαι , λέγω · « ἰδέ ἐγώ πορεύω πρός ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός , ὅτι Προσέχληται Κύριος σύ . ἄλλος ἐρωτάω ἐγώ , φημί · τις ὄνομα αὐτός ; τίς εἴρω πρός αὐτός ; » καί τίς πρός οὗτος Θεός ; « ὅδε ἔπω ὁ υἱός Ἰσραήλ . ὁ εἰμί ἀποστέλλω ἐγώ πρός σύ . οὗτος ἐγώ εἰμί ὁ ὄνομα , καί μνημόσυνον αἰώνιος γενεά γενεά . » εἶδον γάρ ὁ εἰμί καί ὑπάρχω ἀεί ὁ κατά φύσις Θεός . ὁ δέ εἄν καί ὑπάρχω ἀνάγκη τε καί ἀκατάληπτος , καί ὁ ἐκ ὁ ποιέω διαφειζω μολυσμός , καί ὅτι μή παρά ἕτερος ὁ ὑπάρχω ἔχω , αὐτός διά ἑαυτοῦ μαρτυρέω . εἰμί γάρ ἄκτιστος καί ἀγέννητος ὁ θεός καί Πατήρ , συμφύω καί συναιδιος ἔχω ὁ ἐκ ὁ οὐσία αὐτός γεννάω υἱός , « διά ὅς καί ποιέω ὁ αἰών , » καί ὁ οὐ ὄντα ποτός ὁ εἰμί ὁ εἰμί · δωρέω πάροδος , καί ζῳοποιέω μέν ἅπας , ὅσος πάρειμι ὁ ζῶ δεκτικός · φάος δέ ὁ θεός καί νοητός καταλαμπρύνω πάλιν ὁ φάος ἐπιδέω . καί οὗτος εἰδοί καί διδάσκω ὁ θεῖος ἐγώ ἀνα - C μίλπει Δαυίδ , πρός ὁ ὅλος πατήρ θεός · « ὡς πληθύνω ὁ ἔλεος σύ , ὁ Θεός , ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω . μεθύσκω ἀπό πῖος οἶκος σύ · καί ὁ χείμαρος ὁ τρυφή σύ ποτίζω αὐτός . ὅτι2 παρά σύ πηγή ζωή , καί ἐν ὁ φάος σύ ὁράω φάος . » καί μήv ὁ σοφός Ἰωάννης , « ἦς , φάσκω , ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὅς φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος . » εἰμί γάρ , εἰμί ὁ μονογενής ὁ ὁ Θεός καί πατήρ οὐσία απαραιποιαβλης χαρακτήρ , ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ κάλλος ὁ Γεννήτωρ · καί ἐκ ὅς εἰμί αὐτός , ὁ ὁ τεκνόω φύσις ἀγαθός ζωγραφέω . τοιγάρ καί φάσκω , ὅτι « ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί . » πατήρ δέ ὅταν ἀκούω καί υἱός , ἀναχωρέω σῶμα · καί ὁ περί οὗτος νόος ἀποτρέχω , φρονέω αὐτός ὁ οὐσία · D τε ὅτι οὖον περί τις ὁ ἐν γένεσις καί φθορά λόγος · ἐγώ εἰς ὁ πάρειμι . ἀσωματόω τίς καί ὑπερούσιος ἢ ὁ ὅλος κατεξουσιάζω φύσις . οὐκοῦν ἔξεστι σῶμα ὁ νόος , ὅταν τίς μανθάνω περί Θεός . ὁ δέ οὐσία ἀπασάω σωματικός ἐπέκεινα τε καί ἄνω2 νοέω , οὐ εἄν εἰμί τόπος περιληπτός , οὔτε μήv ὁ ὁ σχῆμα ἰδέα ὑπόκειμαι . ἀλλά καί ὅταν λέγω γεννάω , οὐ απορβοια τις ἢ ἀποτομή ὑποπίπτω ἁλίσκομαι · πολύς γε καί δεῖ . Ἄνθρωπος μέν γάρ , χόω ἕτερος τίς ὁ ενοσιματη ζῷον τίκτω ἐκ ἑαυτοῦ , καί προδολαὶς ὁ εἰς