cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0425.1
Ἐναυλίζεται γὰρ καὶ ἡμῖν αὐτὸς ὁ τῶν ὅλων Θεός , καὶ μαρτυρῆσαι γράφων ὁ σοφὸς Ἰωάννης · « Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν ἡμῖν ἐστιν , ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ ἔδωκεν ἡμῖν . » Τί οὖν ἐστὶ περιττὸν ἐν Χριστῷ νοεῖν παρὰ τοὺς ἄλλους , εἰ καὶ αὐτὸς ἦν ἄνθρωπος , ἐνοικοῦντα φοροῦν τὸν ἄνθρωπον Θεόν , οὐχ αὐτόχρημα κατὰ ἀλήθειαν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , καὶ Θεὸς ἀληθινὸς καὶ μετὰ σαρκός ; Ὑπέμεινε γὰρ κατὰ σάρκα τὴν γέννησιν , καὶ μεμένηκε Θεός , γενόμενος καθ’ ἡμᾶς . Ἄλλὰ ταυτὶ μὲν φρονεῖν οὐχ ἀνέχεται τῶν ἐτεροδόξων ὁ νοῦς . Διαπτύοντες γὰρ ὡς ἕωλον τοῦ μυστηρίου τὸν λόγον , καὶ ταῖς σάρυν αὐτῶν κεφαλαῖς πικρὰν τε καὶ δυσδιάφωκτον καταχόντες δίχην , ὡς ἐν μελέθῃ καὶ κατὰ χάριν ἀπονέμουςι τῷ Χριστῷ τὸ τῆς υἱότητος ὄνομα , καὶ διορίζουσιν ἀμαθῶς εἰς ἄνθρωπον ἰδίως ἀποδιωσάτες αὐτὸν τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , ψιλὴν τε αὐτῷ συνάφειαν κατὰ τὸ αὐτὸς δοκοῦν ἀπονέμουςι μίλις , τὴν ὡς ἐν ἰσότητι τῇ ἀξίᾳς . Ἡμεῖς δὲ οὐχ οὕτως φρονεῖν διδιδάχμεθα , οὐδὲ ταῖς ἐκείνων ἀδελτηρίαις προσεσχηκότες , αὐτοὶ τὸν οἰκεῖον καταφθερούμεν νοῦν . « Ἔστι γὰρ , ἔστι , καθὰ φησιν ὁ μακάριος Παῦλος , εἰς Θεὸς ὁ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ · » ἀλλ’ οὐχ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις . Οὐκοῦν ἀκούειν ἡμῶν ὁ Παρὰσχημον ἔχοντες ἐπὶ Χριστῷ τὴν πίστιν , καὶ γνώσεως τῆς ἀκριβοῦς καὶ ἀληθοῦς ἀμοιρησάντες , « Πορεύεσθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρός ὑμῶν , καὶ τῇ φλογὶ ἡ ἐξεκαύσατε . » Βαδιούμεθα γὰρ ἡμεῖς τὴν εἰς εὐθὺ τε καὶ ἀδιάστροφον τῆς πίστεως ὁδόν . Καὶ πορευσόμεθα τὴν βασιλικὴν οὐχ ἐκκλίνοντες δεξιὰ , οὔτε μὴν εἰς εὐώνυμα . Ὁμολογοῦμεν γὰρ , ὅτι Θεὸς ὢν ὁ Λόγος , γέγονε σάρξ , τοὔστιν ἄνθρωπος , οὐχ ἀψυχον οὐδὲ ἄνουν σῶμα λαβὼν · ἐφῃγούμενος δὲ μάλλον καὶ ἔνουν , ἵνα κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ἑνωθείς a , διὰ μόνης τῆς ἁμαρτίας , ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσκομίσῃ τῷ Πατρὶ τὴν λογικὴν εὐσέβειαν , καὶ εἰς ὑπὲρ πάντων ἀποθανών , πάντας ἑαυτῷ κατακτήσηται , καὶ δι’ ἑαυτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ . Ὡς γὰρ γράφει ὁ θεσπέσιος Παῦλος , « Εἰς τοῦτο Χριστὸς ἀπέθανεν καὶ ἔζησεν , ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ . » Εἰ δὲ κεκυρίευκε τῆς ὑπ’ οὐρανόν , ἀποθανὼν μὲν σαρκί , ζωοποιήσας δὲ ὡς Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ νανόν · οὐχ ἄρα ψιλὸς ἄνθρωπος , συναφεὶς Θεοῦ τῇ κατὰ μόνην τὴν ἀξίαν τετιμημένος νοοῖτο ἂν εἰκότως , ἀλλὰ Θεὸς ἀληθινός , καὶ εἰ γέγονε σάρξ , πᾶσαν ὑπὸ πόδας ἔχων τὴν κτίσιν . Συνεδρεύει γὰρ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ καὶ μετὰ σαρκός · « Κάμπτει τε αὐτῷ πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογεῖται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . » Καὶ ὁ μὲν τῆς ἀληθείας ἐν τούτοις λόγος , καὶ τῆς ὀρθῆς καὶ ἀμώμητος πίστεως ἡ παράδοσις , ταύτην ἔχει τὴν ὁδόν . Προσέχοντες δὲ πνεύμασι πλάνοις , καὶ ἀνδράσι τὸν νοῦν κεκαυτηριασμένοις , καθὰ φησιν ὁ σοφώτατος Παῦλος , τῶν ἀσυνέτων τινὲς περὶ τὴν
Lemmas: ἐναυλίζω γάρ καί ἐγώ αὐτός ὁ ὁ ὅλος Θεός , καί μαρτυρέω γράφω ὁ σοφός Ἰωάννης · « ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἐν ἐγώ εἰμί , ὅτι ἐκ ὁ πνεῦμα αὐτός δίδωμι ἐγώ . » τις οὖν εἰμί περισσός ἐν Χριστός νοέω παρά ὁ ἄλλος , εἰμί καί αὐτός εἰμί ἄνθρωπος , ἐνοικέω φορέω ὁ ἄνθρωπος Θεός , οὐ αὐτόχρημα κατά ἀλήθεια υἱός ὁ Θεός καί πατήρ , καί θεός ἀληθινός καί μετά σάρξ ; ὑπομένω γάρ κατά σάρξ ὁ γέννησις , καί μένω Θεός , γίγνομαι κατά ἐγώ . ἀλλά οὗτος μέν φρονέω οὐ ἀνέχω ὁ ἑτερόδοξος ὁ νόος . Διαπτύω γάρ ὡς ἕωλος ὁ μυστήριον ὁ λόγος , καί ὁ σαίρω αὐτός κεφαλή πικρός τε καί δυσδιάφωκτον κατάγω διχάω , ὡς ἐν μέλω καί κατά χάρις ἀπονέμω ὁ Χριστός ὁ ὁ υἱότης ὄνομα , καί διορίζω ἀμαθής εἰς ἄνθρωπος ἰδίως ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ὁ Θεός Λόγος , ψιλός τε αὐτός συνάφεια κατά ὁ αὐτός δοκέω ἀπονέμω μίλι , ὁ ὡς ἐν ἰσότης ὁ ἄξιος . ἐγώ δέ οὐ οὕτως φρονέω διδάσκω , οὐδέ ὁ ἐκεῖνος αδελτηριος προσέχω , αὐτός ὁ οἰκέω καταφθείρω νόος . « εἰμί γάρ , εἰμί , καθά φημί ὁ μακάριος Παῦλος , εἰς θεός ὁ Πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ διά αὐτός · » ἀλλά οὐ ἐν πᾶς ὁ γνῶσις . οὐκοῦν ἀκούω ἐγώ ὁ Παρὰσχημον ἔχω ἐπί Χριστός ὁ πίστις , καί γνῶσις ὁ ἀκριβής καί ἀληθής ἀμοιρέω , « πορεύω ὁ φάος ὁ πῦρ σύ , καί ὁ φλόξ ὁ ἐκκαίω . » βαδίζω γάρ ἐγώ ὁ εἰς εὐθύς2 τε καί ἀδιάστροφος ὁ πίστις ὁδός . καί πορεύω ὁ βασιλικός οὐ ἐκκλίνω δεξιός , οὔτε μήv εἰς εὐώνυμος . ὁμολογέω γάρ , ὅτι θεός εἰμί ὁ Λόγος , γίγνομαι σάρξ , ἔτος ἄνθρωπος , οὐ ἀψυχέω οὐδέ ἄνοος σῶμα λαμβάνω · ἐφηγέομαι δέ μάλλον καί νέος , ἵνα κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ενώνω a , διά μόνος ὁ ἁμαρτία , ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσκομίζω ὁ πατήρ ὁ λογικός εὐσέβεια , καί εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , πᾶς ἑαυτοῦ κατακτάομαι , καί διά ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ . ὡς γάρ γράφω ὁ θεσπέσιος Παῦλος , « εἰς οὗτος Χριστός ἀποθνῄσκω καί ζῶ , ἵνα καί νεκρός καί ζῶ κυριεύω . » εἰμί δέ κυριεύω ὁ ὑπό οὐρανός , ἀποθνήσκω μέν σάρξ , ζῳοποιέω δέ ὡς θεός ὁ ἑαυτοῦ νᾶνος · οὐ ἄρα ψιλός ἄνθρωπος , συναφής Θεός ὁ κατά μόνος ὁ ἄξιος τιμάω νοέω εἄν εἰκότως , ἀλλά θεός ἀληθινός , καί εἰμί γίγνομαι σάρξ , πᾶς ὑπό πούς ἔχω ὁ κτίσις . συνεδρεύω γάρ ὁ Θεός καί πατήρ καί μετά σάρξ · « κάμπτω τε αὐτός πᾶς γόνυ , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέομαι , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . » καί ὁ μέν ὁ ἀλήθεια ἐν οὗτος λόγος , καί ὁ ὀρθός καί Ἀμώμητος πίστις ὁ παράδοσις , οὗτος ἔχω ὁ ὁδός . προσέχω δέ πνεῦμα πλάνος , καί ἀνήρ ὁ νόος καυτηριάζω , καθά φημί ὁ σοφός Παῦλος , ὁ ἀσύνετος τις περί ὁ