cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0296.1
ὀνομάτων ἡ διαφορά , παρήγω λέγοντα Παῦλον · « Ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ . Μωρία γὰρ αὐτῇ ἐστι , καὶ οὐ δύναται γνῶναι ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται . Ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα , αὐτὸς δὲ ὑπ’ οὐδενὸς ἀνακρίνεται . Οἱ μὲν γὰρ ἀδιάκριτως εἰς ἅπαν ἀπλῶς χωρεῖν μελετῶντες τὸ ἀναδάναιον εἰς νοῦν , καὶ ταῖς τῆς ψυχῆς ἐπιθυμίαις πάντα χάλων ἀνέντες , ἀφορθῶς ἔχουσι περὶ τοὺς τοῦ Πνεύματος νόμους σωφρονεῖν ἀναπείθοντας , εὐθὺ τε καὶ πεπορευμένον ἐπασκήσει τὸν βίον . Οἱ δὲ τοῖς τοῦ Πνεύματος νόμοις τὸ χρήναι νικᾶν ἐπιτρέποντες , εἰς οὐδὲν ἀπερισκέπτως τῶν πρακτέων οἴχονται , τὸ δὲ περιεχὸς ὡφελείν δει δοκιμάζοντες , καὶ προτάττοντες μὲν τῶν ἠθέων τὸ λυσιτελὲς · κατόπιν δὲ τοῦ συμφέροντος τὸ μὴ οὕτως ἔχον τιθέμενοι σπουδάζοντες , ὑπ’ οὐδενὸς κατακρίνονται , πάντα δὲ μᾶλλον διακρίνουσιν αὐτοί . Τίς γὰρ , εἴπε μοι , τῶν οὕτως ζῆν ἡρτημένων , ὡς πονηρὰς εἶν λέγων , οὐχὶ τῆς ἰδίας καταισχύνει κακίας , καὶ τὰ πάντων αἰσχίστα τῆς ἑαυτοῦ καθορίζει κεφαλῆς . Τὸ γὰρ , οἶμαι , κακοῦν ἀσυνέτως ἀστολῶμεν , οἷς περ ἂν μᾶλλον θαυμάζειν πρέποι , τῆς ἐσχάτης φαυλότητος ἀπόδειξις ἔχειν , καὶ τοῖς οὕτως αἰσχροῖς συναγορεύειν οὐ παραιτούμενος , αὐτὸς μάρτυς τῆς ἑαυτοῦ βδελυρίας εἰσφέρεται [ σ . εὐρ . ] . Δι’ ὧν γὰρ ἔγνω τιμᾶν τὰ χρήν ἐλέγχειν ὡς πονηρὰ , ἀπαλαίσιαται αὐτῶν , ὅτι μὴ πέφυκεν εἶναι χρηστὸς ὁμολογήσει λαμπρῶς . Ἀρρώστημα δὲ τῶν ἄλλων ἕκαστον οὐδὲν ἔχει , καὶ τοῦτο ὑπάρχειν θεία διορίζει · Γραφή , τὸ μὴ δύνασθαι ἡμῖν διακρίνειν ὀρθῶς τῶν πραγμάτων τὰς φύσεις . « Οὐαὶ γὰρ , οἱ λέγοντες , φησί , τὸ καλὸν πονηρόν , καὶ τὸ πονηρὸν καλόν , οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς , καὶ τὸ φῶς σκότος . » Οὕτω γὰρ , οἶμαι , ἀβδίως διέλοι τις ἂν τῶν αἰσχρῶν τὰ βαλσίονα , ἀταλαιπώρῳ τε τὴν ἐπ’ ἀμφοῖν ποιήσεται κρίσιν , ὡς εἰ καὶ φωτὸς καὶ σκότους ποιοῖτο τῷ λόγῳ διαφοράν . Οὐαὶ τοίνυν , φησί , τοῖς εἰς τοῦτο παροινίας καταλισθηκόσιν , ὡς καὶ τὰ λίαν εὐσύνοπτα συγχέειν , καὶ τῷ μὲν φωτὶ τὸ τοῦ σκότους ὄνομα , τῷ δ’ αὐ σκότει τὸ τοῦ φωτὸς ἀπονέμειν οὐχ ἐρυθριᾶν . Ἄλλ’ οὐχὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν πνευματικῶν φαῖν τις ἂν τὰ τοιαῦτα ἀρρώστηματα · ψυχικῶν δὲ μᾶλλον καὶ πονηρῶν . Ἡδοναῖς γὰρ ταῖς τοῦ παρόντος βίου τὸν νοῦν ἔχοντες τυραννουμένους , ἀφεστᾶσι τοσούτῳ τοῦ ὀρθῶν ἐθέλειν τὸν ἀγαθόν , ὡς καὶ ὅ τι ποτὲ ἐστιν ἀγνοεῖν λοιπόν . Ἐπειδὴ δὲ οὐ κατ’ ἐκείνους ἡμεῖς φιλοθεοῦντες καὶ πνευματικοί , παραστήσωμεν ἑαυτοὺς ὡσεὶ ἐκ νεκρῶν ζῶντας τῷ δι’ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι , καὶ ἐγερθέντι Χριστῷ , καὶ ὡς ὁ θεὸς ἡμῖν ἐπιτάττει Παῦλος · « Εἰ ζῶμεν Πνεύματι , Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν · » μὴ περιερχόμενοι πρὸς ἀλλοκότους ἡδονάς , μηδὲ ξεινήλους ἐπιθυμίας , καθάπερ εἰς βαρβαρὸν τινα χώραν ἀποδημοῦντες τὴν ἁμαρτίαν · ἀλλ’ εἰς τὴν τῶν ἁγίων καλλιπολιν ἀπολέποντες τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλήμ , ἥτις ἐστὶ μήτηρ ἡμῶν , διὰ
Lemmas: ὄνομα ὁ διαφορά , παράγω λέγω Παῦλος · « ψυχικός δέ ἄνθρωπος οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ὁ Θεός . μωρία γάρ αὐτός εἰμί , καί οὖον δύναμαι γιγνώσκω ὅτι πνευματικός ἀνακρίνω . ὁ δέ πνευματικός ἀνακρίνω μέν πᾶς , αὐτός δέ ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω . ὁ μέν γάρ αδιακρίτως εἰς ἅπας ἀπλόος χωρέω μελέτη ὁ ἀναδάναιον εἰς νόος , καί ὁ ὁ Ψυχή ἐπιθυμία πᾶς χαλάω ἀνίημι , ἀφορθῶς ἔχω περί ὁ ὁ πνεῦμα νόμος σωφρονέω ἀναπείθω , εὐθύς2 τε καί πορεύω ἐπασκέω ὁ βίος . ὁ δέ ὁ ὁ πνεῦμα νόμος ὁ χρή νικάω ἐπιτρέπω , εἰς οὐδείς ἀπερισκέπτως ὁ πρακτέος οἴχομαι , ὁ δέ περιέχω ὠφελέω δεῖ δοκιμάζω , καί προτάσσω μέν ὁ ἠθέω ὁ λυσιτελής · κατόπιν δέ ὁ συμφέρω ὁ μή οὕτως ἔχω τίθημι σπουδάζω , ὑπό οὐδείς κατακρίνω , πᾶς δέ μᾶλλον διακρίνω αὐτός . Τῖς γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ οὕτως ζῶ ἀρτάω , ὡς πονηρός εἶμαι λέγω , οὐ ὁ ἴδιος καταισχύνω κακία , καί ὁ πᾶς αίσχιστα ὁ ἑαυτοῦ καθορίζω κεφαλή . ὁ γάρ , οἴομαι , κακόω ἀσύνετος αστολαω , ὅς περ εἄν μᾶλλον θαυμάζω πρέπω , ὁ ἔσχατος φαυλότης ἀπόδειξις ἔχω , καί ὁ οὕτως αἰσχρός συναγορεύω οὖον παραιτέομαι , αὐτός μάρτυς ὁ ἑαυτοῦ βδελυρία εἰσφέρω [ Σ . εὐρ . ] . διά ὅς γάρ γιγνώσκω τιμάω ὁ χράω ἐλέγχω ὡς πονηρός , απαλαισιααω αὐτός , ὅτι μή φύω εἰμί χρηστός ὁμολογέω λαμπρῶς . ἀρρώστημα δέ ὁ ἄλλος ἕκαστος οὐδείς ἔχω , καί οὗτος ὑπάρχω θεῖος διορίζω · γραφή , ὁ μή δύναμαι ἐγώ διακρίνω ὀρθῶς ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις . « οὐαί γάρ , ὁ λέγω , φημί , ὁ καλός πονηρός , καί ὁ πονηρός καλός , ὁ τίθημι ὁ σκότος φάος , καί ὁ φάος σκότος . » οὕτως γάρ , οἴομαι , Ἀβδιῶς διαιρέω τις εἄν ὁ αἰσχρός ὁ βαλσιαδων , ἀταλαίπωρος τε ὁ ἐπί ἄμφω ποιέω κρίσις , ὡς εἰμί καί φάος καί σκότος ποιέω ὁ λόγος διαφορά . οὐαί τοίνυν , φημί , ὁ εἰς οὗτος παροινία καταλισθηκόσιν , ὡς καί ὁ λίαν εὐσύνοπτος συγχέω , καί ὁ μέν φάος ὁ ὁ σκότος ὄνομα , ὁ δέ αὖος σκότος ὁ ὁ φάος ἀπονέμω οὐ ἐρυθρίας . ἄλλος οὐ ὁ ἀγαθός καί ὁ πνευματικός φαίνω τις εἄν ὁ τοιοῦτος ἀρρώστημα · ψυχικός δέ μᾶλλον καί πονηρός . Ἡδονή γάρ ὁ ὁ πάρειμι βίος ὁ νόος ἔχω τυραννεύω , ἀφίστημι τοσοῦτος ὁ ὀρθός ἐθέλω ὁ ἀγαθός , ὡς καί ὅς τίς ποτέ εἰμί ἀγνοέω λοιπός . ἐπεί δέ οὖον κατά ἐκεῖνος ἐγώ φιλοθεέω καί πνευματικός , παρίστημι ἑαυτοῦ ὡσεί ἐκ νεκρός ζῶ ὁ διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , καί ἐγείρω Χριστός , καί ὡς ὁ θεός ἐγώ ἐπιτάσσω Παῦλος · « εἰμί ζῶ πνεῦμα , πνεῦμα καί στοιχέω · » μή περιέρχομαι πρός ἀλλόκοτος ἡδονή , μηδέ ξεινηλεης ἐπιθυμία , καθάπερ εἰς βάρβαρος τις χώρα ἀποδημέω ὁ ἁμαρτία · ἀλλά εἰς ὁ ὁ ἅγιος Καλλίπολις ἀπολέπω ὁ ἐπουράνιος Ἱερουσαλήμ , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ , διά