cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0460.2
Α Ἰδὲς , καὶ παιδευτὴν ἐλάχομεν τὸν καταφωτίζοντα μὲν οὐρανοὺς , καταφαιδρύοντα δὲ καὶ αὐτὰς τὰς ἄνω δυνάμεις . Θεὸς γὰρ ὤν φύσει , καὶ ἐκ Θεοῦ πεπηγὼς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , μετέσχεν αἵματος καὶ σαρκός , καὶ ἀνθρωπίνων σινομοιχῶν , ἵν’ ἡμᾶς ἀποφύγῃ καὶ ἀρετῆς ἀπάσης ἐπιστήμονας , καὶ ἀρίστων σπουδασμάτων ἐπιμελητάς , καὶ τῆς ἀληθοῦς Θεογνωσίας γεγονότας ἐν καλῷ . Ἐπειδὴ γὰρ ἄοπτος παντελῶς καὶ ἄφρατος ἡ Θεία φύσις ἐστίν , καὶ ἀπρόσδλητον ἔχει τὴν δόξαν ( Φῶς γὰρ ἀπρόσιτον οἰκεῖ , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν ) , τὴν ἡμῶν ὑπέσχετο σάρκα , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναναστράφη τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος μέτροις συγκαταστάμενος μετὰ τοῦ μείναι ὃ ἦν , καὶ ἀπήρεστο μὲν τῶν ἱερῶν Θεσπισμάτων παρὰ γε τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραήλ . Ἦσαν γὰρ αὐτοῖς αἱ ἐπαγγελίαι . Ἐπειδὴ δὲ γεγονότας σκληροὺς καὶ ἀτεχνῶς , καὶ πολὺ νοσούνας τῷ ἐξήνιον , εἴτα τελευτῶντες ἐσταύρωσαν , ἀποπεφοίτηκέν αὐτῶν , καὶ ταῖς τῶν θανόντων ἀγέλαις ἑαυτὸν ἐχαρίσατο . Ἦν μὲν γὰρ τοῦτ’ οὐκ αὐτῷ τῷ μὴ ἀνασχεθῆναι παθεῖν . Ἐπειδὴ δὲ τὴν τῶν νεκρῶν ἀναβίωσιν ἡμῖν ἐπηγγείλατο , φορτην ἐποιήσατο τὸ παθεῖν · ἵνα πατήσας τὸν θάνατον , καὶ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν , ὁ ἀπαρχὴ γενηται τῶν κεκοιμημένων , καὶ ἀφαιρέσῃ πιατεώμεν , ὅτι καταλύσει τὴν φθοράν , καὶ τῶν ἡμετέρων ἀποσώβησι σωμάτων τοῦ θανάτου τὴν ἔφοδον , ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων καὶ ζωοποιός , ὡς Θεός . Ἴνα δὲ πρὸς τοῦτο καὶ αὐτὴν ἡμῖν ἀποφύγῃ βράχμον καὶ εὐήλατον τὴν εἰς τὰ ἄνω τρίβον , ἀνέβη πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν , μετὰ τῆς ἐνωθείσης αὐτῷ σαρκὸς ἐψυχωμένης νοοῦς . Καὶ ἐστὶν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός , πᾶσαν ὑπὸ πόδας ἔχων τὴν κτίσιν , ἐπικτείνα παντὸς γενετοῦ , καὶ ἐν κυριότητι φυσικῇ . Καὶ ἀκατάσειστον τὴν βασιλείαν ἔχων , ἧζει τε κατὰ χειροὺς ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέλων , ἀποδοὺς ἕκαστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , καθὼς γέγραπται . Ὡς οὖν ἀπολογεῖσθαι μέλλοντες τῷ κριτῇ , καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος . Κατορθώσωμεν πάντα τρῶπον ἐπιεικείας . Τὴν δικαιοσύνην ἀγαπήσωμεν , τὴν ἀγάπην , τὴν ἐγκράτειαν , τὴν φιλαλληλίαν , τὴν φιλοπτωχίαν . Ἐλεήσωμεν ὀρφανούς , χήρας δάκρυον ἀνακλύσωμεν , ἐπισκεψώμεθα δεσμίους . Ἀρρώστους ἀναθνατῶσώμεθα ταῖς φιλοφροσύναις , καὶ ἀπασιτωλῶς , πᾶν εἶδος ἀρετῆς κατορθοῦν σπουδάσωμεν . Οὕτω γὰρ , οὕτως εὐαρεστήσομεν τῷ πάντων ἡμῶν Σωτῆρι Χριστῷ . Ἀρχόμενοι τῆς μὲν ἁγίας Τεσσαρακοστῆς , ἀπὸ πέμπτης τοῦ Φαρμευθὶ μηνός · τῆς δὲ ἐβδομάδος τοῦ σωτηριώδους Πάσχα , ἀπὸ δεκάτης τοῦ Φαρμευθὶ μηνός , καταπαύοντες μὲν τὰς νηστείας τῇ πέμπτῃ καὶ δεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνός , ἐσπέρα βαθεῖα σαββᾶτου , κατὰ τὴν εὐαγγελικὴν παράδοσιν · ἐορτάζοντες δὲ τῇ ἐξῆς ἐπιφωσούσῃ Κυριακῇ , τῇ εἰκαδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ Φαρμουθὶ μηνός · συνάπτοντες ἐξῆς καὶ τὰς ἐπτὰ ἐβδομάδας τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς . Ἴνα καὶ
Lemmas: Α βατίς , καί παιδευτής λαγχάνω ὁ καταφωτίζω μέν οὐρανός , καταφαιδρυειμι δέ καί αὐτός ὁ ἄνω δύναμις . θεός γάρ εἰμί φύσις , καί ἐκ Θεός πήγνυμι ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , μετέχω αἷμα καί σάρξ , καί ἀνθρώπινος σινομοιχος , ἵνα ἐγώ ἀποφεύγω καί ἀρετή ἀπασάω ἐπιστήμων , καί Ἀρίστων σπούδασμα ἐπιμελητής , καί ὁ ἀληθής Θεογνωσία γίγνομαι ἐν καλός . ἐπεί γάρ ἄοπτος παντελῶς καί αφράτος ὁ Θεία φύσις εἰμί , καί ἀπρόσδλητον ἔχω ὁ δόξα ( Φάος γάρ ἀπρόσιτος οἰκέω , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή ) , ὁ ἐγώ ὑπισχνέομαι σάρξ , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον συγκαθίστημι μετά ὁ μένω ὅς εἰμί , καί ἀπαρέσκω μέν ὁ ἱερός θέσπισμα παρά γε ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ . εἰμί γάρ αὐτός ὁ ἐπαγγελία . ἐπεί δέ γίγνομαι σκληρός καί ἄτεχνος , καί πολύς νοσέω ὁ ἐξήνιος , εἴτα̅ τελευτή σταυρόω , ἀποφοιτάω αὐτός , καί ὁ ὁ θνῄσκω ἀγέλη ἑαυτοῦ χαρίζομαι . ἦς μέν γάρ οὗτος οὐ αὐτός ὁ μή ἀνέχω πάσχω . ἐπεί δέ ὁ ὁ νεκρός ἀναβίωσις ἐγώ ἐπαγγέλλω , φορτέω ποιέω ὁ πάσχω · ἵνα πατέω ὁ θάνατος , καί ἀνίστημι ἐκ νεκρός , ὁ ἀπαρχή γίγνομαι ὁ κοιμάω , καί αφαίρεση πιάζω , ὅτι καταλύω ὁ φθορά , καί ὁ ἡμέτερος ἀποσώβησι σῶμα ὁ θάνατος ὁ ἔφοδος , ζωή κατά φύσις ὑπάρχω καί ζωοποιός , ὡς Θεός . ἵνα δέ πρός οὗτος καί αὐτός ἐγώ ἀποφεύγω βράχμον καί εὐήλατος ὁ εἰς ὁ ἄνω τρίβω , ἀναβαίνω πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός , μετά ὁ ἐνωθέω αὐτός σάρξ ψυχωμένος νόος . καί εἰμί ἐν δεξιός ὁ πατήρ , πᾶς ὑπό πούς ἔχω ὁ κτίσις , ἐπικτείνω πᾶς γενέτης , καί ἐν κυριότης φυσικός . καί ἀκατάσειστος ὁ βασίλειος ἔχω , ζέω τε κατά χείρων ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ μετά ὁ ἅγιος ἄγγελος , ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , καθώς γράφω . ὡς οὖν ἀπολογέομαι μέλλω ὁ κριτής , καθαρίζω ἑαυτοῦ ἀπό πᾶς μολυσμός σάρξ καί πνεῦμα . κατορθόω πᾶς τρωπάω ἐπιείκεια . ὁ δικαιοσύνη ἀγαπάω , ὁ ἀγάπη , ὁ ἐγκράτεια , ὁ φιλαλληλία , ὁ φιλοπτωχία . ἐλεέω ὀρφανός , χήρα δάκρυ ἀνακλύζω , ἐπισκοπέω δέσμιος . ἄρρωστος ἀνατίθημι ὁ φιλοφροσύνη , καί ἀπασιτωλῶς , πᾶς εἶδος ἀρετή κατορθόω σπουδάζω . οὕτως γάρ , οὕτως εὐαρεστέω ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός . ἄρχω ὁ μέν ἅγιος τεσσαρακοστός , ἀπό πέμπτος ὁ Φαρμευθὶ μείς · ὁ δέ ἑβδομάς ὁ σωτηριώδης Πάσχα , ἀπό δέκατος ὁ Φαρμευθὶ μείς , καταπαύω μέν ὁ νηστεία ὁ πέμπτος καί δέκατος ὁ αὐτός μείς , ἑσπέρα βαθύς σάββατον , κατά ὁ εὐαγγελικός παράδοσις · εορτάζων δέ ὁ ἑξῆς ἐπιφωνέω Κυριακός , ὁ εἰκαδεκάτῃ ὁ αὐτός Φαρμοῦθι μείς · συνάπτω ἑξῆς καί ὁ ἑπτά ἑβδομάς ὁ ἅγιος Πεντηκοστή . ἵνα καί