cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0228.1
εἰς εὐσέβειαν μεταποιηθήσονται . Ἐβλάστησε μὲν γὰρ οἷα τις βάδδος ἀπὸ γῆς · ἀλλὰ ὅτε πρὸς τὰ τῆς σαρκὸς ἀποκλίνας πᾶθῃ τρόπον τινὰ τῆς τοῦ νομοθέτου χειρὸς ἀποπίπτει , τότε τὸν πρᾶον καὶ ἡμερον τρόπον ἀποβαλὼν , ὁμοίως ἰοδόλος εὕρίσκεται , πικρὸς εἰς ἁμαρτίαν , δεινὸς εἰς ὀργήν . Ἐπαναλαβὼν δὲ αὐτοῦ τοῦ νομοθέτου πάλιν , ἔσται καλὸς εἰς τὸ ἀρχέτυπον τῆς ἀρίστης ἔξεως σχῆμα μεταμορφούμενος . Τὸ γὰρ τοῦ νομοθέτου πρόσωπον Μωσῇ περιθήσομεν . Ὅτε τοίνυν τὸν ἐκ βραδυμίας ἐφ’ ἃ μὴ προσήκων ὀλισθησάντα διανίσθαι πάλιν καὶ μεταβάλλει Θεὸς , εἴη μὲν ἂν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὥσπε πιστεύω , παντὶ τῷ καταφανές . Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τῶν προφητῶν ἐκπαρατερήσουσιν αἱ φωναί , ἅν καὶ κάτω τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐπιστρέφειν πρὸς Θεὸν συμβουλεύουσαι . Οὐδένα γὰρ ὁ φιλάνθρωπος ἡμῶν Δεσπότης παραλείπει καιρόν , ὅτε μὴ πάντας ἐκάλεἰ πρὸς σωτηρίαν . Ἔστι γοῦν ἀκούσαι καταπληττομένου τὸ σκληρὸν καὶ δυσγνῶν καὶ τὴν ἀμετάθετον τῶν ἁμαρτηντῶν ξένιν αἰτιωμένου . Ποτὲ μὲν γὰρ ἔλεγε · « Μὴ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε , λέγει Κύριος , ἢ ἀπὸ τοῦ προσώπου μου οὐκ εὐλαβηθήσεσθε ; τὸν τάξαντα ὅριον τῇ θαλάσσῃ , πρὸςταγμα αἰώνιον , καὶ οὐχ ὑπερβήσεται αὐτό ; Τῷ δὲ λαῷ τούτῳ ἐγενήθη καρδία ἀνήκοος , καὶ ἀπειθής . Ἐξέκλιναν καὶ ἀπήλθον , καὶ οὐκ εἶπαν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν · Φοβηθῶμεν δὴ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν . » Ποτὲ δὲ ὁμιώτερον ἐπισκήπτων τοὺς ἀναιδέστερον δραπέτευσονιν , ἔλεγε · « Εἰ ἀλλάξεται Αἰθίωψ τὸ δέρμα αὐτοῦ ; καὶ πάρδαλις τὰ ποικίλματα αὐτῆς ; καὶ ὑμεῖς δυνησθε εὖ ποιῆν , μεμαθηκότες τὰ κακά ; » Ἔπὶ τοσοῦτον γὰρ ἐκράτη τοῦ γένους ὁ πᾶσης ἁμαρτίας πατήρ , ὡς ὀλίγους εἶναι παντελῶς τοὺς τιμῶντας Θεόν , καὶ τοῦ νομοθέτου μεμνησθαι δεῖν ἐγνωκότες . Ἄλλ’ οὐχ ἀγνῶς ἡμῖν δεῖσαι νυνὶ περὶ τῆν τοῦτον ἀποδεῖξιν , διαρρήδην βοῶντος τοῦ Ψαλμωδοῦ · « Πάντες ἐξέκλιναν , ὅμα ἠχρειώθησαν , οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα , οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός . » Οὕτω γὰρ κατὰ πάντων τυραννοῦσης τῆς ἁμαρτίας , καὶ καθάπερ τινὸς ὀμίχλης ἐπὶ πᾶσαν κεχυμένης τὴν γῆν , τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον εἰς ἡμᾶς ἀρξικέσθαι παρεκάλουν ἅγιοι , ταῖς ἀπάντων διανοίαις τὸ σωτήριον φῶς ἐπιλάμποντα . Καὶ γοῦν ἀναβοῶσι λέγοντες · « Ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου , καὶ τὴν ἀλήθειάν σου . » Ἐξαπεστάλη τοιγαροῦν πρὸς ἡμᾶς τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν , ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον · τοῦτέστιν ὁ τοῦ Θεοῦ Θεὸς Λόγος , καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν ἀναλαβὼν · τίκτεται μὲν διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου · διασωζὶ δὲ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων , εἰς τὴν ἀρχαιότητα τῆς ἀφθορίας τὴν φύσιν ἀναγαγών , καθάπερ ὁ Παῦλος φησι · « Ξένην ἡμῖν ἐγκαινίας ὁδὸν , συνέψεν τοῖς ἐπουρανίοις τὰ ἐπίγεια , τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας , καὶ τὴν ἐχθρὰν τῶν ἐντολῶν ἐν ὁδομασι καταργήσας » ὡς ἐπὶ τοῦτο καταπληττομένους καὶ τοὺς μακαρίους ἀγγέλους εἰπεῖν · « Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ , καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη , ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία . »
Lemmas: εἰς εὐσέβεια μεταποιέω . βλαστάνω μέν γάρ οἷος τις βάδα ἀπό γῆ · ἀλλά ὅτε πρός ὁ ὁ σάρξ ἀποκλίνω πάθος τρόπος τις ὁ ὁ νομοθέτης χείρ ἀποπίπτω , τότε ὁ πρᾶος καί ἥμερος τρόπος ἀποβάλλω , ὁμοίως ἰοδόλος εὑρίσκω , πικρός εἰς ἁμαρτία , δεινός εἰς ὀργή . ἐπαναλαμβάνω δέ αὐτός ὁ νομοθέτης πάλιν , εἰμί καλός εἰς ὁ ἀρχέτυπος ὁ ἀγαθός ἕξις σχῆμα μεταμορφόω . ὁ γάρ ὁ νομοθέτης πρόσωπον Μωσῆς περιτίθημι . ὅτε τοίνυν ὁ ἐκ βραδυεις ἐπί ὁ μή προσήκω ὀλισθάνω διανίζω πάλιν καί μεταβάλλω θεός , εἰμί μέν εἄν ἐκ ὁ εἴρω , ὥσπε πιστεύω , πᾶς ὁ καταφανής . οὐδείς δέ κακός καί ὁ προφήτης εκπαρατερησους ὁ φωνή , ὅς καί κάτω ὁ ἁμαρτάνω ἐπιστρέφω πρός θεός συμβουλεύω . οὐδείς γάρ ὁ φιλάνθρωπος ἐγώ Δεσπότης παραλείπω καιρός , ὅτε μή πᾶς καλέω πρός σωτηρία . εἰμί γοῦν ἀκούω καταπλήσσω ὁ σκληρός καί δυσγνῶν καί ὁ ἀμετάθετος ὁ ἁμαρτής Ξένι αἰτιάομαι . ποτέ μέν γάρ λέγω · « μή ἐγώ οὖον φοβέω , λέγω Κύριος , ἢ ἀπό ὁ πρόσωπον ἐγώ οὐ εὐλαβέομαι ; ὁ τάσσω ὅριον ὁ θάλασσα , πρόταγμα αἰώνιος , καί οὐ ὑπερβαίνω αὐτός ; ὁ δέ λαός οὗτος γίγνομαι καρδία ἀνήκοος , καί ἀπειθής . ἐκκλίνω καί ἀπέρχομαι , καί οὐ εἶπον ὁ Καρδία αὐτός · φοβέω δή κύριος ὁ θεός ἐγώ . » ποτέ δέ ὁμιώτερον ἐπισκήπτω ὁ ἀναιδής δραπέτευσις , λέγω · « εἰμί ἀλλάσσω Αἰθίωψ ὁ δέρμα αὐτός ; καί πάρδαλις ὁ ποίκιλμα αὐτός ; καί σύ δύναμαι εὕω ποιός , μανθάνω ὁ κακός ; » ἐπί τοσοῦτος γάρ κράτος ὁ γένος ὁ πᾶς ἁμαρτία πατήρ , ὡς ὀλίγος εἰμί παντελῶς ὁ τιμή Θεός , καί ὁ νομοθέτης μιμνήσκω δήω γιγνώσκω . ἄλλος οὐ ἀγνώς ἐγώ δείδω νυνί περί ὁ οὗτος ἀπόδειξις , διαρρήδην βοῦς ὁ ψαλμῳδός · « πάνετες ἐκκλίνω , Όμα ἀχρειόω , οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς . » οὕτως γάρ κατά πᾶς τυραννέω ὁ ἁμαρτία , καί καθάπερ τις ὀμίχλη ἐπί πᾶς χέω ὁ γῆ , ὁ ὁ Θεός Λόγος εἰς ἐγώ ἄρχω παρακαλέω ἅγιος , ὁ ἀπαντάω διάνοια ὁ σωτήριος φάος ἐπιλάμπω . καί γοῦν ἀναβοάω λέγω · « ἐξαποστέλλω ὁ φάος σύ , καί ὁ ἀλήθεια σύ . » ἐξαποστέλλω τοιγάρ πρός ἐγώ ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὅς φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος · τουτέστιν ὁ ὁ Θεός θεός Λόγος , καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις ἀναλαμβάνω · τίκτω μέν διά ὁ ἅγιος παρθένος · διασῴζω δέ ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος , εἰς ὁ ἀρχαιότης ὁ ἀφθορία ὁ φύσις ἀνάγω , καθάπερ ὁ Παῦλος φημί · « ξένος ἐγώ ἐγκαινίας ὁδός , συνέψω ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐπίγειος , ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , καί ὁ ἐχθρός ὁ ἐντολή ἐν οδοπημα καταργέω » ὡς ἐπί οὗτος καταπλήσσω καί ὁ μακάριος ἄγγελος εἶπον · « Δόξα ἐν ὕψιστος Θεός , καί ἐπί γῆ εἰρήνη , ἐν ἄνθρωπος εὐδοκία . »