cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0322.1
A ἀνδρί , ὅταν ἀρῇ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ . » Τὸ γὰρ ὑπαξεύχει νόμῳ , καὶ παιδαγωγεῖσθαι θεσμοῖς τοῖς διὰ Χριστοῦ , πῶς οὐχ ἄν τις ὑπεραγάποιτο , ταῖς ἀνωτάτω πασῶν εὐχλείαις τινθεῖ ἐναριθμίων ; Σφῶμα μὲν γὰρ , ἀγαπητοί , τιμῶν τε καὶ ἀξιολήπτων ἡ ἀρετὴ καὶ ἀπάντων , ὅμαι , τῶν ἐν τῷδε τῷ βίῳ τεθαυμασμένων εἰθ μὲν ἐν ἀμείνῳσι παρὰ γε τοὺς ὀρθὰ φρονοῦντων εἰσθόσιν . Ἐπαινέσαι δ' ἄν τις , καὶ μάλιστα εἰκότως , τὸν ἐπιεικῆ καὶ κόσμιον , εἰ μυρίους ἐπ' αὐτῇ διαπλησῶν πόνους , ἐθελοντὴς τε εἴη καὶ φιλεργέστατος , καὶ τὰς ἀπασῶν ἀρίστης προθυμίας ἀναδεικνύοιτο . Δεῖν γὰρ ἐγώγ' φημι τοὺς οὕτω λαχοῦσι τὴν δόξαν ἐξαιρετον , εἶτα προσεῖν σκοπὸς , μαλακίσεσθαι μὲν οὐδαμῶς · ἔκνου δὲ καὶ δειλίας , καὶ ῥαθυμίας ἀπάσης κατανορίζεσθαι φιλεῖν , ὡς ἄναντες μὲν , ἢ δυσπρόσενον ἠγεῖσθαι μηδὲν , εὐστίθες δὲ λαν καὶ τὸ τραχύ , εὐκατέργαστον δὲ κομιδῇ καὶ ἄπερ ἄν εἴη δυσσεπίζδενον . Αἰσχρὸν γὰρ , ὡς ἀληθῶς , τοὺς μὲν ἐπὶ τῶν σωμάτων μύμη μεγαλαυχεῖν εὐθότας , καὶ τέχνην ἐπὶσχηκόντας ἢ τὴν ἐν παλαίστραις τετιμημένην , καὶ γυμνοπαιδείας τὰς ἐν ἀστεσι προπτούσας ²¹ , ἠγοῦν τὴν ἐν μάχαις διαφανῆ , καὶ τοῖς ἀντεξάγειν ἐπιχειροῦσιν ἀπρόσβολον , ἐκπρεπεστάτην ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τὰς εὐχλείας ἀναδεῖν κεφαλαῖς · ἡμᾶς δὲ αὐτοὺς [ 1σ . οὐς ] τὸ ἰσθὲος ἐπλάμψε λόγος , οὐ κοσμικὴν εὐθυμίαν , οὐ χρόνῳ μεμετρημένην εὐημερίαν ἐλεῖν σπουδάζοντας , ἀλλ' ὡς τὸ σοφώτατον ἔφη Παῦλος , βασιλείαν οὐρανῶν παραλαμβάνοντας ἀτάλενον , τοὺς ἐν τῷδε τῷ βίῳ βραχεῖς ὑποβλέπεσθαι πόνους , καὶ οὐχ ἐν καιρῷ τὴν ἄνεσιν · τὸ ἀνεῖσθαι · ζητεῖν , καὶτὸ σαφέστατα καὶ ἐναργέστατα βωόντος τοῦ Παύλου · « Οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ , πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθήναι εἰς ἡμᾶς . Ἡ γὰρ ἀποκαρδοκία τῆς κτίσεως , τὴν ἀποκάλυψιν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται . » Ὅτι μὲν οὖν τῆς εὐνοματάτης ζωῆς εἰς εὐχλεεστάτην ἐλπίδα καταλεῖται τὸ τέλος , τὸ θεῖον ἡμᾶς πιστώσει λόγον · « Ἀγαθῶν γὰρ πόνων , φησί , καὶ καρπὸς εὐχλείας . » Ὁ δὲ μοι θαυμάζειν ἐπεισιν , ἐκεῖνό ἐστιν . Εἰ μὲν γὰρ τις ἡμῶν τῶν ἐχθρῶν τῆς οὕτω λαμπρᾶς παραλεῖσθαι δόξης ἐπιχειρῶν ἠλίσχτο , οὐ μετριαν ἄν εἰκότως ἐποιήσαμεθα τὴν κατάβολην , ὡς τὰ πάντων ἀριστα ζημιούμενοι , καὶ δύσοιστον τὴν πλεονεξίαν . Ἐπεὶ δὲ τὸ κυλῶν οὐδὲν ὁρᾶσθαι λαμπρούς , πῶς οὐχ ἄν γένοιτο τῶν ἀτοπωτάτων , ταῖς μὲν παρ' ἑτέρων δυστροπίας ἐπηλγηκότας , ἀχρότην ἔχεν , καὶ πικραῖς οὕτω δυσφημίαις ὁρᾶσθαι πεφορισμένους , αὐτοκλῆνον δὲ τῶν ἀγαθῶν τὴν ζημίαν ταῖς ἰδίαις ἡμᾶς ἐπισύρεσθαι κεφαλαῖς , καὶ βουλή διανοίας ἐθελοῦργῶν τὸ ἐαυτῶν καταθλίψαι ζωῆς . Καιρὸς οὖν ἤρα φροντίδος , ἀγαπητοί , νήψεως τε καὶ ἐγκρατείας , καὶ τῆς πανάγνου νηστείας · ἐξελεῖται γὰρ ἡμῖν αὐτήν , καὶ ἐπὶ θύρας ἄγει λοιπὸν ὁ καιρός . Τοιγάρτοι καὶ νομικοὺς ἐπόμενοι διατάγμασι , καὶ τὴν τῆς ἱερᾶς θυσίας λαχοῦσι πρεπωδεστάτην μονοσυγὴ ἀνατεῖκον -
Lemmas: A ἀνήρ , ὅταν ἀείρω ζυγόν ἐν νεότης αὐτός . » ὁ γάρ υπαξευχεω νόμος , καί παιδαγωγέω θεσμός ὁ διά Χριστός , πῶς οὐ ἄν τις ὑπεράγω , ὁ ἄνω2 πᾶς ευχλειος τίνω ἐναρίθμιος ; Σφῶμα μέν γάρ , ἀγαπητός , τιμή τε καί ἀξιόληπτος ὁ ἀρετή καί ἀπαντάω , παρακελεύομαι , ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος θαυμάζω ἔρχομαι μέν ἐν ἀμείνων παρά γε ὁ ὀρθός φρονέω εἰστίθημι . ἐπαινέω δέ ἄν τις , καί μάλιστα εἰκότως , ὁ ἐπιεικής καί κόσμιος , εἰμί μυρίος ἐπί αὐτός διαπλήσσω πόνος , ἐθελοντής τε εἰμί καί φιλεργής , καί ὁ ἀπασάω ἀγαθός προθυμία ἀναδείκνυμι . δήω γάρ ἐγώ φημί ὁ οὗτος λαγχάνω ὁ δόξα ἐξαίρω , εἶτα πρόσω σκοπός , μαλακίζω μέν οὐδαμῶς · ἐκνέω δέ καί δειλία , καί ῥᾳθυμία ἀπασάω κατανοριζω φιλέω , ὡς ἀνάντης μέν , ἢ δυσπρόσενον ἡγέομαι μηδείς , εὐστίθες δέ λάω καί ὁ τραχύς , εὐκατέργαστος δέ κομιδή καί Ἄπερ ἄν εἰμί δυσσεπίζδενον . αἰσχρός γάρ , ὡς ἀληθής , ὁ μέν ἐπί ὁ σῶμα μύμη μεγαλαυχέω ευθοος , καί τέχνη ἐπέχω ἢ ὁ ἐν παλαίστρα τιμάω , καί γυμνοπαιδεια ὁ ἐν Ἄστυ προπέτομαι ²¹ , ἠγέω ὁ ἐν μάχη διαφανής , καί ὁ ἀντεξάγω ἐπιχειρέω ἀπρόσβολος , ἐκπρεπής ἐπί ὁ κεφαλή ὁ εὔκλεια ἀναδέω κεφαλή · ἐγώ δέ αὐτός [ 1ς . οὖς ] ὁ ἰσθὲος ἐπλάμψε λόγος , οὖον κοσμικός εὐθυμία , οὖον χρόνος μετρέω εὐημερία αἱρέω σπουδάζω , ἀλλά ὡς ὁ σοφός φημί Παῦλος , βασίλειος οὐρανός παραλαμβάνω ἀτάλλω , ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος βραχύς ὑποβλέπω πόνος , καί οὐ ἐν καιρός ὁ ἄνεσις · ὁ ἀνίημι · ζητέω , καίω σαφής καί ἐναργής βοάω ὁ Παῦλος · « οὐχ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός , πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . ὁ γάρ ἀποκαρδοκία ὁ κτίσις , ὁ ἀποκάλυψις ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός ἀπεκδέχομαι . » ὅτι2 μέν οὖν ὁ εὐνοματάτης ζωή εἰς εὐκλεής ἐλπίς καταλέω ὁ τέλος , ὁ θέω ἐγώ πίστωσις λόγος · « ἀγαθός γάρ πόνος , φημί , καί καρπός1 εὔκλεια . » ὁ δέ ἐγώ θαυμάζω ἔπειμι , ἐκεῖνος εἰμί . εἰμί μέν γάρ τις ἐγώ ὁ ἐχθρός ὁ οὗτος λαμπρός παραλέω δόξα ἐπιχειρέω ἠλίσχτο , οὖον μέτριος ἄν εἰκότως ποιέω ὁ καταβολή , ὡς ὁ πᾶς ἀγαθός ζημιόω , καί δύσοιστος ὁ πλεονεξία . ἐπεί δέ ὁ Κύλων οὐδείς ὁράω λαμπρός , πῶς οὐ ἄν γίγνομαι ὁ ἄτοπος , ὁ μέν παρά ἕτερος δυστροπία ἐπαλγέω , αχροος ἔχω , καί πικρός οὗτος δυσφημία ὁράω πορίζω , αὐτοκλῆνον δέ ὁ ἀγαθός ὁ ζημία ὁ ἴδιος ἐγώ ἐπισύρω κεφαλή , καί βουλή διάνοια ἐθελουργέω ὁ ἑαυτοῦ καταθλίβω ζωή . καιρός οὖν ἐράω φροντίς , ἀγαπητός , νῆψις τε καί ἐγκράτεια , καί ὁ πάναγνος νηστεία · ἐξελαύνω γάρ ἐγώ αὐτός , καί ἐπί θύρα ἄγω λοιπός ὁ καιρός . τοιγάρ καί νομικός επόμενος διάταγμα , καί ὁ ὁ ἱερός θυσία λαγχάνω πρεπώδης μονοσυγὴ ἀνατίθημι -