cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0498.1
A σωv ἐστὶ πᾶς · λόγος : γεγόναι γὰρ φωστήρες ἐν κόσμῳ , λόγων ζωῆς ἐπέχοντες , κατὰ τὸ γεγραμμένον . « Ὅταν δὲ τὰ θεῖα λαλῶσι μυστήρια , πρέπον ἂν εἴη παρὰ πάντων λέγεσθαι πρὸς αὐτούς : Οὐχ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς , τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν . » Διηκήσαν γὰρ ἡμῖν τὸν Ἰησοῦν , τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν , τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον · ᾧ καὶ ἡμεῖς λέγομεν , κατὰ τὴν φωνὴν τοῦ μακαρίου Δαβὶδ : « Πᾶσα ἡ γῆ προσκυνεῖτω σοι , καὶ ψαλτάτω σοι , ψαλτάτω δὲ τῷ ὀνόματί σου , Ὠψιστε . » Ἐπὶ τῷ γὰρ τῆς διὰ Μωϋσέως χρητοῦσης ἐντολῆς , οὐπω τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων εἰσερχομένων , « Γνωστὸς ἦν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ὁ Θεός , ἐν τῷ Ἰσραὴλ μέγα τὸ ὄνομα αὐτοῦ . » Ἰσχνόφωνος γὰρ καὶ βραδύγλωσσος ἦν ὁ Μωϋσῆς . Διὰ τοῦτο καὶ κατὰ μόνην ἠκούετο τῆν Ἰουδαίαν ὁ νόμος . Ἐπεὶ δὲ τὸ φῶς ἡμῖν ἐπέλαμψε τὸ ἀληθινόν , καὶ παραληψάμενος ἡμῖν μετέσχεν ἀμαρτίας καὶ σαρκός , Θεὸς ἄν ὁ Λόγος , μεστὰ γέγονε τὰ πάντα αὐτοῦ · πανταχοῦ ναοί , καὶ θυσιαστήρια · πανταχοῦ χορευταί , καὶ προσκυνηταί , καὶ ποιμένες ἀγαθοί , καὶ λογικῶν θηριωμάτων ἀγέλαι , στενὰς ἀποφαίνουσαι τῷ πληθεῖ τὰς ἱερὰς αὐλὰς . Πρὸ μὲν γὰρ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας ἐπὶ γῆς ἐπλανᾶτο τὸ γένος ἡμῶν · ἐλάτρευον γὰρ κτίσει παρὰ τὴν κτίσαντα · προσεκυνήσαντο γὰρ τοῖς ἔργοις τῶν ἰδίων χειρῶν , καὶ τῶν πλανωμένων ἑκάστῳ Θεὸς ἦν τὸ δοκοῦν . Ἄλλ’ ἐπεφάνη ἡμῖν , ὡς ἔφη , μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ὁ ποιμὴν ὁ καλός , ὁ ἀμνὸς ὁ ἀληθινός , ὃν ἡ ἁγία Θεοτόκος καὶ ἀπερίγαμος Μαρία ἐκ παρθενικῶν ἡμῖν λαγόνων ἐδᾶσθησε · τὸ ζωοποιὸν βλάστημα , τὸν ἀνθρωπησάμενον Θεόν , τὸν ἐλευθέρων ἐν δούλου μορφῇ · τὸν καθ’ ἡμᾶς δι’ ἡμᾶς , καὶ ὑπὲρ πᾶσαν τὴν κτίσιν δι’ ἑαυτόν · τὸν ἐν δόξῃ τῇ καθ’ ἡμᾶς , καὶ ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ · τὸν ἑαυτὸν ταπεινώσαντα , καὶ σύνθρονον τῷ Πατρὶ · τὸν ἑαυτὸν κενώσαντα , καὶ ἐκ τοῦ ἰδίου πληρώματος · διανέμοντα τοῖς ἰδίοις · τὰ ἀγαθὰ · τὸν προσκυνούμενον μεθ’ ἡμῶν ἀνθρωπίνως , καὶ προσκυνούμενον , ὡς Θεόν , οὐχ ἐν γῇ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . « Ὅταν γὰρ , φησίν , εἰσάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην , λέγει · Καὶ προσκυνήσωσιν αὐτὸν πάντες ἄγγελοι Θεοῦ . » Τίς οὖν ἄρα ἐστιν ὁ εἰσβεβηκὼς εἰς τὴν οἰκουμένην ; Τίνα δὲ δλως εἰσελθόντος τρόπον ; Μυσταγωγήσον , εὐαγγελιστά , εἴπε καὶ νῦν , ὦ μακάριε Ἰωάννη · ὅτις ἐκλήθης βροντῆς · μέγα τι καὶ ἐξαίσιον κατεκτύπησας τὴν ὑπ’ οὐρανόν · ἀθανάτους ἔχεις φωνάς , καὶ λήθη καὶ χρόνος τοῖς σοῖς παραχωροῦσι λόγοις . Ἰδοῦ , τοσαύτη ποιμένων θρόοις ἦλθε παρὰ σοῦ · ἀποκύλισον ἡμῖν τὸν λίθον , ὡς ὁ μακάριος Ἰακὼβ τοῖς ποιμέσιν · ἀποκαλύψον τὸ φρέαρ τῆς ζωῆς · δὸς ἀρᾶσθαι καὶ νῦν ἐκ τῶν τοῦ σωτηρίου πηγῶν · μᾶλλον δὲ τὴν παράθεσόν ἡμῖν πηγὴν . Οὐκοῦν ἀκούσωμεν λέγοντος : « Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ
Lemmas: A ὅσος εἰμί πᾶς · λόγος : γονεύς γάρ φωστήρ ἐν κόσμος , λόγος ζωή ἐπέχω , κατά ὁ γράφω . « ὅταν δέ ὁ θεῖον λαλέω μυστήριον , πρέπω εἄν εἰμί παρά πᾶς λέγω πρός αὐτός : οὐχ σύ εἰμί ὁ λαλέω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ πατήρ , ὁ λαλέω ἐν σύ . » Διηκήσαν γάρ ἐγώ ὁ Ἰησοῦς , ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὁ ζωή ὁ αἰώνιος · ὅς καί ἐγώ λέγω , κατά ὁ φωνή ὁ μακάριος Δαυίδ : « πᾶσα ὁ γῆ προσκυνέω σύ , καί ψάλλω σύ , ψάλλω δέ ὁ ὄνομα σύ , Ὠψιστε . » ἐπί ὁ γάρ ὁ διά Μωϋσῆς χρητουω ἐντολή , οὔπω ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα εἰσέρχομαι , « Γνωστός εἰμί ἐν ὁ Ἰουδαῖος ὁ Θεός , ἐν ὁ Ἰσραήλ μέγας ὁ ὄνομα αὐτός . » ἰσχνόφωνος γάρ καί βραδύγλωσσος εἰμί ὁ Μωϋσῆς . Ζεύς οὗτος καί κατά μόνος ἀκούω ὁ Ἰουδαῖος ὁ νόμος . ἐπεί δέ ὁ φάος ἐγώ ἐπιλάμπω ὁ ἀληθινός , καί παραλαμβάνω ἐγώ μετέχω ἁμαρτία καί σάρξ , θεός ἄν ὁ Λόγος , μεστός γίγνομαι ὁ πᾶς αὐτός · πανταχοῦ ναός , καί θυσιαστήριον · πανταχοῦ χορευτής , καί προσκυνητής , καί ποιμήν ἀγαθός , καί λογικός θηρίωμα ἀγέλη , στενός ἀποφαίνω ὁ πλῆθος ὁ ἱερή αὐλή . πρό μέν γάρ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία ἐπί γῆ πλανάω ὁ γένος ἐγώ · λατρεύω γάρ κτίζω παρά ὁ κτίζω · προσκυνέω γάρ ὁ ἔργον ὁ ἴδιος χείρ , καί ὁ πλανάω ἕκαστος θεός εἰμί ὁ δοκέω . ἄλλος φαίνω ἐγώ , ὡς φημί , μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ ποιμήν ὁ καλός , ὁ ἀμνός ὁ ἀληθινός , ὅς ὁ ἅγιος Θεοτόκος καί ἀπερίγαμος Μαρία ἐκ παρθενικός ἐγώ λαγών ἐσθίω · ὁ ζωοποιός βλάστημα , ὁ ἀνθρωπέω Θεός , ὁ ἐλεύθερος ἐν δοῦλος μορφή · ὁ κατά ἐγώ διά ἐγώ , καί ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις διά ἑαυτοῦ · ὁ ἐν δόξα ὁ κατά ἐγώ , καί ἐν δόξα θεοπρεπής · ὁ ἑαυτοῦ ταπεινόω , καί σύνθρονος ὁ πατήρ · ὁ ἑαυτοῦ κενόω , καί ἐκ ὁ ἴδιος πλήρωμα · διανέμω ὁ ἴδιος · ὁ ἀγαθός · ὁ προσκυνέω μετά ἐγώ ἀνθρώπινος , καί προσκυνέω , ὡς Θεός , οὐ ἐν γῆ μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ οὐρανός . « ὅταν γάρ , φημί , εἰσάγω ὁ πρωτότοκος εἰς ὁ οἰκέω , λέγω · καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος Θεός . » Τῖς οὖν ἄρα εἰμί ὁ εἰσβαίνω εἰς ὁ οἰκέω ; τίς δέ δλως εἰσέρχομαι τρόπος ; Μυσταγωγέω , εὐαγγελιστής , εἶπον καί νῦν , εἰμί μακάριος Ἰωάννης · ὅστις καλέω βροντή · μέγας τίς καί ἐξαίσιος κατακτυπέω ὁ ὑπό οὐρανός · ἀθάνατος ἔχω φωνή , καί λήθη καί χρόνος ὁ σός παραχωρέω λόγος . ὁράω , τοσοῦτος ποιμήν θρόος ἔρχομαι παρά σύ · ἀποκυλίω ἐγώ ὁ λίθος , ὡς ὁ μακάριος Ἰακώβ ὁ ποιμήν · ἀποκαλύπτω ὁ φρέαρ ὁ ζωή · δίδωμι ἀράομαι καί νῦν ἐκ ὁ ὁ σωτήριος πηγή · μᾶλλον δέ ὁ παρατίθημι ἐγώ πηγή . οὐκοῦν ἀκούω λέγω : « ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ