cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0227.1
λεντα λαδὼν , ἠκουσε μέν · « Εἶ , δούλε ἀγαθέ καὶ πιστέ , ἐπὶ ὀλίγα ἡς πιστός , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω , εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου . » Ὁ δὲ τῶν δυοῖν ταλάντων τὴν ἐπιχορηγίαν εἰσποιησάμενος , τῶν ὑπὸ ἐπαίνων μεταλαγχάνει , καὶ διὰ τῆς αὐτῆς τετίμηται ψήφου . Ἄλλ’ οὐχ ἄδικος ἐν τούτοις ὁράται Θεός , ἀλλὰ μᾶλλον ἀγαθὸς καὶ φιλότιμος . Οὐ γὰρ ἐλαττώσει τοὺς ἀμείνους τὰς τιμὰς ἢ περὶ τὴν ὑποδεητότητα χρηστότης , οὐδὲ τι τῶν ἐκείνοις χρεωστούμενῶν ὑπεξελθὼν [ ἰσ . ὑφελὼν ] προσίθησι τοῖς ἐλάττοσιν · ἄλλ’ ὁ μὲν τῷ οἰκαίῳ πόνῳ τὸ χρέως ἀναλογοῦν ἀπολήψεται χαίρων , τοῦ δὲ μισθοῦ τὸ λειπόμενον ἡ χάρις ἀναπληροῖ . Εἰ δὲ τις ἔχει τὴν γνώμην τοῦ διαφθονεῖσθαι ταῖς ἑτέρων εὐπραγίαις οὐχ ἐλευθέραν , τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας κατηγόρουν οὐχ αἰσθάνεται . Οὐ γὰρ δὴ που , φησι , τοῖς ἀμείνους ἐν ἴσῳ μέτρῳ τετάχται τῷ ἐκείνων ἀρετῆς ὁ λειπόμενος , εἰ δίκαιον ἐπ’ αὐτοῖς ἐνεχέλη τὸ κρίμα , καὶ τῶν ἐκάστου βεβιωμένων ἰσορρόπως , ὥστερ ἀλίκας , δεῖ τῆς χάριτος μέτρον ἀντιστοιχίζεσθαι . Ἄλλ’ ἀκούετω λέγοντος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ · « Ἐταῖρε , οὐχ ἄδικῶ σε . Οὐχὶ δηναρίου συνεφωνήσας σοι ; Ἄρον τὸ σόν , καὶ ὕπαγε . Θέλω δὲ τούτῳ τῷ ἑσχάτῳ δοῦναι ὡσπερ καὶ σοι . » Ἐγείρετω τοίνυν τὴν ἐκάστου προαίρεσιν ὁ Παῦλος εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν , καὶ τὸν ἀδρανῆ τῆς διανοίας ὄνυχον ἀποτεμνέτω βούων · « Ἐγείρε , ὁ καθεύδων , καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν , καὶ ἐπιφάυσά σοι ὁ Χριστός . » Εἰ γὰρ καὶ κατεκοιμήθης ὡς ἄνθρωπος , καθάπερ ἑκρατόν τινα τὴν ἁμαρτίαν ἐμφορησάμενος , καὶ πρὸς μέθην ἐνεχθεὶς σκοτεινῶν ἐνθυμημάτων , ἀλλ’ ἤδη σοι καιρὸς ἀναβῆναι πρὸς σωτηρίαν , καὶ πρὸς τὸν τῆς δικαιο - C σῦνης ἥλιον ἀνατεῖναι τὸν ὀφθαλμόν . Ὑποδέξεται σε φιλάνθρωπος ὧν ὁ Δεσπότης · ἐλέησει καὶ δραπετεύσαντα , οὐχ ἀποστρέφεται δακρύοντα , καθαρῶν ἀποδέξει μεταγιγνώσκοντα , καὶ μεταστήσει πάλιν εἰς εὐσέβειαν . Ἔστι δὲ ἡμῖν καὶ νῦν ἐξ ὑποδειγμάτων ὁ περὶ τούτου λόγος . Τὸ γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις νοήμασιν ἀδολοχεῖν , πολὺ τὸ τῆς χρήσιμον ἀπεργάζεται . tem , atque oculum ad justitiae solem intendas . Excipiet te quippe qui benignus est Dominus , misera - bitur licet fugitivum , non aversabitur lugentem , in pietatis possessione denuo collocabit . Qua de re rursus nobis ab exemplis oratio ducetur : verbo - sior siquidem in hanc sententiam disputatio , haud mediocrem utilitatem affert .
Lemmas: Λέντα Λάδων , ἀκούω μέν · « εἰμί , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἐπί ὀλίγος εἰμί πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι , εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος σύ . » ὁ δέ ὁ δύο τάλαντον ὁ ἐπιχορηγία εἰσποιέω , ὁ ὑπό ἔπαινος μεταλαγχάνω , καί διά ὁ αὐτός τιμάω ψῆφος . ἄλλος οὐ ἄδικος ἐν οὗτος ὁράω Θεός , ἀλλά μᾶλλον ἀγαθός καί φιλότιμος . οὖον γάρ ἐλάττωσις ὁ ἀγαθός ὁ τιμή ἢ περί ὁ υποδεητοτηταω χρηστότης , οὐδέ τίς ὁ ἐκεῖνος χρεωστέω ὑπεξέρχομαι [ ἴς . ὑφαιρέω ] πρόσειμι ὁ μικρός · ἄλλος ὁ μέν ὁ οἰκαίῳ πόνος ὁ χρέος ἀναλογέω ἀπολαμβάνω χαίρω , ὁ δέ μισθός ὁ λείπω ὁ χάρις ἀναπληρόω . εἰμί δέ τις ἔχω ὁ γνώμη ὁ διαφθονέω ὁ ἕτερος εὐπραγία οὐ ἐλεύθερος , ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία κατηγορέω οὐ αἰσθάνομαι . οὖον γάρ δή ποῦ , φημί , ὁ ἀγαθός ἐν ἴσος μέτρον τάσσω ὁ ἐκεῖνος ἀρετή ὁ λείπω , εἰμί Δίκαιος ἐπί αὐτός ἐνεχέλη ὁ κρίμα , καί ὁ ἕκαστος βιόω ἰσόρροπος , ὥστερ ἄλιξ , δεῖ ὁ χάρις μέτρον ἀντιστοιχίζω . ἄλλος ἀκούω λέγω ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός · « Ἑταῖρος , οὐ ἄδικος σύ . οὐ δηνάριον συμφωνέω σύ ; ἄρος ὁ σός , καί ὑπάγω . ἐθέλω δέ οὗτος ὁ ἔσχατος δίδωμι ὡς καί σύ . » ἐγείρω τοίνυν ὁ ἕκαστος προαίρεσις ὁ Παῦλος εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός , καί ὁ ἀδρανής ὁ διάνοια ὄνυχος ἀποτέμνω βοῦα · « ἐγείρω , ὁ καθεύδω , καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , καί ἐπιφαίνω σύ ὁ Χριστός . » εἰμί γάρ καί κατακοιμάω ὡς ἄνθρωπος , καθάπερ χράω τις ὁ ἁμαρτία ἐμφορέω , καί πρός μέθη φέρω σκοτεινός ἐνθύμημα , ἀλλά ἤδη σύ καιρός ἀναβαίνω πρός σωτηρία , καί πρός ὁ ὁ δικαιο - C σύνειμι ἥλιος ἀνατείνω ὁ ὀφθαλμός . ὑποδείκνυμι σύ φιλάνθρωπος ὅς ὁ Δεσπότης · ἐλεέω καί δραπετεύω , οὐ ἀποστρέφω δάκρυ , καθαρός ἀποδείκνυμι μεταγιγνώσκω , καί μεθίστημι πάλιν εἰς εὐσέβεια . εἰμί δέ ἐγώ καί νῦν ἐκ ὑπόδειγμα ὁ περί οὗτος λόγος . ὁ γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος νόημα αδολοχεω , πολύς ὁ ὁ χρήσιμος ἀπεργάζομαι . tem , atque oculum ad justitiae solem intendas . Excipiet te quippe qui benignus est Dominus , misera - bitur licet fugitivum , non aversabitur lugentem , in pietatis possessione denuo collocabit . Qua de re rursus nobis ab exemplis oratio ducetur : verbo - sior siquidem in hanc sententiam disputatio , haud mediocrem utilitatem affert .