cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0336.1
λεῦντος μὲν τοῦ θανάτου , κατεδουλιάζοντος δὲ τῶν ἐπὶ γῆς τοῦ πονηροῦ τε καὶ ἀποστάτου δράκοντος , κατακρατοῦντος δὲ τῆς ἁμαρτίας , ἄνθρωπος γέγονεν , ἵνα ἡμᾶς πάντας ἐξέληται τῶν ἀρτίως ἀπεριθμη-μένων . Γεγὼναι δὲ τοῦτο κατὰ ἀλήθειαν , καὶ σάρκα λαβὼν ἐκ γυναικός , φημὶ δὴ τῆς ἁγίας Παρθένου , κατὰ τὰς Γραφάς , « ἐπὶ γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη . » Ἄνθρωπος μὲν κατὰ τὸ ὁρώμενον , κατὰ γε τὴν τῆς σαρκὸς φύσιν , ἵτοι τελείως τὸν τῆς ἀνθρωπότητος λόγον · Θεὸς δὲ τὸ ἀληθέστερον . Οὐ γὰρ ἐν ἀνθρώπῳ γέγονε , καθάπερ ἐν τοῖς ἁγίοις , ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἀλλὰ αὐτὸς κατὰ ἀλήθειαν πέφυκε τε καὶ κεχρημένε ἄνθρωπος . Τοιγαροῦν φρονοῦντες ὀρθῶς , οὐ δύο φάμεν υἱούς , ἀλλ’ οὐδὲ δύο χριστούς , ἢ κυρίους , ἕνα δὲ μᾶλλον Υἱὸν καὶ Κύριον , καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως , καὶ ὅτε τὴν τῆς σαρκὸς ἔσχε περιβολήν . Οὐ γὰρ ἀποδιελόντες εἰς δύο , καὶ ἰδίᾳ νοοῦντες ἄνθρωπον , ἰδιαζόντες δὲ πάλιν τὸν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναλάμψαντα Λόγον προσκυνούμεν ὡς Θεόν · ἀλλὰ τομήν ὅλως ἢ μερι-σμὸν κατὰ τὸν με τῆς υἱότητος λόγον , οὐδὲνα πα-ραδεχόμενοι μετὰ τὴν πρὸς σάρκα σύνοδον · ἕνα δὲ μόνον εἰδότες Υἱόν , μονογενῆ , καθὼ μόνος ἐγεννήθη παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , τὸν αὐτὸν δὲ καὶ πρω-τότοκον , ὅτε γέγονεν ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς , τιμῶμεν τε καὶ δοξολογοῦμεν ὁμοῦ τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις , ὅτι δὴ καὶ ὑπάρχοντα κατὰ φύσιν Θεόν . Οὕτω καὶ ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος · « Ὅταν δὲ εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην , λέγει · Καὶ προσ-κυνήσονται αὐτὸν πάντες ἄγγελοι Θεοῦ . » Οὕκουν , κατὰ τὴν τοῦ Ψαλμοῦ φωνὴν « Θεὸς Κύριος , καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν . » Ἐπεφάνη γὰρ ἀληθῶς ἐν νυκτὶ καὶ σκότῳ περιπατοῦσι , καὶ λόγοις μὲν τοὺς εἰς εὐ-σέβειαν τὴν τῶν ἀκροωμένων καταστρέφων καρδίας , μεθορμίζεσθαι πρὸς Θεὸν εὖ μάλ’α διεκελεύετο · τοῖς δὲ ὑπὲρ λόγον τερατουργήμασι , Θεὸν ὄντα κατὰ φύ-σιν ἐαυτὸν ἐπιδεικνύς , ἕκάλε · σύμπαντας ἐπὶ τὸ χρήναι πιστεύειν εὐπετέστερον . Ἄλλ’ οἱ πάντα τολ-μῶντες εὐκόλως , φημὶ δὴ τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ , δέον εὐ-χαριστεῖν , καὶ προσήκασθαι μὲν σαμένως εὐεργέ-την , ἐπιγράφεσθαι δὲ Σωτῆρα καὶ βοηθὸν καὶ Κύ-ριον , δυσσεβοῦντες ἠλίτχοντο . Οὐ γὰρ ἐφεῖσαντο γλώσσης · τολμημάτων δὲ εἴδος ἀνεπιτήδευτον ἀφέν-τες οὐδὲν , τὸ τελευταῖον ἐσταύρωσαν · ἔφασχον γὰρ ἴσως ἐν ἑαυτοῖς τὸ καὶ πάλαι διὰ φωνῆς Ἠσαΐου κεχρησιμωθῆνενον · « Δῶσωμεν τὸν δίκαιον , ὅτι δύσ-χρηστος ἡμῖν ἐστιν . » Ἄλλ’ οἱ μὲν ἐκεῖνα διεσκεμ-μένοι , καὶ ἀφιλοθews τετολμηκότες , αὐτόχλητοι ταῖς ἑαυτῶν κεφαλαῖς ἐπιστρώσαντες τὴν ὀργήν , πανυλε-θρίᾳ διώλασαν . Ὁ δὲ , καίτοι κατὰ φύσιν ὑπάρχων ζωὴ , συνῆχωρε τὴν σάρκα παθεῖν τὸν θάνατον οι-κονομικῶς δι’ ἡμᾶς , « ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζῶντων κυριεύσῃ , » καθὼ γέγραπται . Κατελθὼν γὰρ εἰς ἅδου , καὶ τοὺς ἐκεῖσε διαχρυσίας πνεύμασιν , ἀνεῖς τε τοὺς κάτω τὰς κεκλεισμένας πύλας , καὶ τὴν ἀπληστον
Lemmas: λεῦς μέν ὁ θάνατος , κατεδουλιάζοντος δέ ὁ ἐπί γῆ ὁ πονηρός τε καί ἀποστάτης δράκων , κατακρατέω δέ ὁ ἁμαρτία , ἄνθρωπος γίγνομαι , ἵνα ἐγώ πᾶς ἐξαιρέω ὁ ἄρτιος ἀπεριθμη-μένων . γέγωνα δέ οὗτος κατά ἀλήθεια , καί σάρξ λαμβάνω ἐκ γυνή , φημί δή ὁ ἅγιος παρθένος , κατά ὁ γραφή , « ἐπί γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω . » Ἄνθρωπος μέν κατά ὁ ὁράω , κατά γε ὁ ὁ σάρξ φύσις , ἴτω τέλειος ὁ ὁ ἀνθρωπότης λόγος · θεός δέ ὁ ἀληθής . οὖον γάρ ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι , καθάπερ ἐν ὁ ἅγιος , ὁ ὁ Θεός Λόγος , ἀλλά αὐτός κατά ἀλήθεια φύω τε καί χράομαι ἄνθρωπος . τοιγάρ φρονέω ὀρθῶς , οὖον δύο φημί υἱός , ἀλλά οὐδέ δύο χριστός , ἢ κύριος , εἷς δέ μᾶλλον υἱός καί κύριος , καί πρό ὁ ἐνανθρώπησις , καί ὅτε ὁ ὁ σάρξ ἔχω περιβολή . οὖον γάρ ἀποδιαιρέω εἰς δύο , καί ἴδιος νοέω ἄνθρωπος , ιδιάζων δέ πάλιν ὁ ἐκ ὁ οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ ἀναλάμπω Λόγος προσκυνέω ὡς Θεός · ἀλλά τομή ὅλως ἢ μερισμός κατά ὁ ἐγώ ὁ υἱότης λόγος , οὐδείς παραδέχομαι μετά ὁ πρός σάρξ σύνοδος · εἷς δέ μόνος οἶδα υἱός , μονογενής , καθίημι μόνος γεννάω παρά ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ αὐτός δέ καί πρωτότοκος , ὅτε γίγνομαι ἐν πολύς ἀδελφός , τιμάω τε καί δοξολογώ ὁμοῦ ὁ ἅγιος ἄγγελος , ὅτι δή καί ὑπάρχω κατά φύσις Θεός . οὕτως καί ὁ θεσπέσιος φημί Παῦλος · « ὅταν δέ εἰσάγω ὁ πρωτότοκος εἰς ὁ οἰκέω , λέγω · καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος Θεός . » κέω , κατά ὁ ὁ ψαλμός φωνή « θεός Κύριος , καί φαίνω ἐγώ . » ἐπιφαίνω γάρ ἀληθής ἐν νύξ καί σκότος περιπατέω , καί λόγος μέν ὁ εἰς εὐσέβεια ὁ ὁ ἀκροάομαι καταστρέφω Καρδία , μεθορμίζω πρός θεός εὕω μάλα διακελεύομαι · ὁ δέ ὑπέρ λόγος τερατουργέω , θεός εἰμί κατά φύσις ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι , καλός · σύμπας ἐπί ὁ χρή πιστεύω εὐπετής . ἄλλος ὁ πᾶς τολμάω εὐκόλως , φημί δή ὁ ἐκ Ἰσραήλ , δήω εὐχαριστέω , καί προσίημι μέν σάμενος εὐεργέτης , ἐπιγράφω δέ Σωτήρ καί βοηθός καί Κύριος , δυσσεβέω ἀλίτω . οὖον γάρ φείδομαι γλῶσσα · τόλμημα δέ εἶδος ἀνεπιτήδευτος ἀφίημι οὐδείς , ὁ τελευταῖος σταυρόω · πάσχω γάρ ἴσως ἐν ἑαυτοῦ ὁ καί πάλαι διά φωνή Ἠσαΐας κεχρησιμωθῆνενον · « δόω ὁ Δίκαιος , ὅτι δύσχρηστος ἐγώ εἰμί . » ἄλλος ὁ μέν ἐκεῖνος διασκέπτομαι , καί ἀφιλοθews τολμάω , αυτόκλητος ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ἐπιστόρνυμι ὁ ὀργή , πανυλε-θρίᾳ διώλασαν . ὁ δέ , καίτοι κατά φύσις ὑπάρχω ζωή , συνῆχωρε ὁ σάρξ πάσχω ὁ θάνατος οἰκονομικός διά ἐγώ , « ἵνα καί νεκρός καί ζῶ κυριεύω , » καθίημι γράφω . κατέρχομαι γάρ εἰς ἅδος , καί ὁ ἐκεῖσε διαχρυσίας πνεῦμα , ἀνίημι τε ὁ κάτω ὁ καλέω πύλη , καί ὁ ἄπληστος