cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0286.1
καὶ ἀνταπαλτεῖ τῇ τιμῇ , καὶ τὴν ἐφ' ἀπασι τοῖς ἀναγκαίοις πλουσίαν ἐπίδοσιν , ἡ τῆς ζεύγους οὐχ ἀνεχόμενος , καὶ χαρτέρει κολαζόμενος . Εἰ γὰρ χρή τι πρὸς τούτοις εἰπεῖν , τὸ μεθυσθὲν ἐν ἀγαθοῖς , καὶ περιχεῖσθαι τοῖς κατ' εὐχήν , ἐδο' ὅτε τῆς τοσαύτης σοι γέγονεν ἀσεβείας πρόξενον . Τοιούτον γὰρ τί φησι καὶ ὁ πάντων Δεσπότης Θεός · « Καὶ ἐνεπλήσθησαν εἰς πλησμονήν , καὶ ὑψώθησαν αἱ καρδίαι αὐτῶν . Ἐνεκεν τούτου ἐπελάθοντό μου . » Καὶ γὰρ δὴ καὶ δυνὰς δεινὴ μὲν ἡ πρὸς ὀλισθὸν τρυφῆ · ἰκανὴ δὲ πρὸς τῦφον ἐνεγκεῖν τὸν τῆς ἀπονοίας γεννήτορα . Πιχρόν δὲ ἀπονοίας ἐγυγον τῷ τοῦ Θεοῦ καταφρονήσεως · καταφρονήσεως δὲ τῆς ἐν τούτῳ καρπός , πᾶν εἶδος πλημμελημάτων . Τοιγαροῦν ὅταν σε τοῦτο παθόντα βλέπωμεν , καταθρηνησοῦμεν εἰκότως , καὶ προφθεῖχὴν εὑροῦμεν φωνήν , τοῖς σοῖς ἀνοσιουργήμασι φιλαλλήλως ἐπιστυγνάζοντες · « Οἴμοι , ψυχή , ὅτι ἀπολώλεκον ἐν εὐλαβὴς ὁ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ὁ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει . Πάντες ἐν αἵματι διάζονται · ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐκλίλυσιν , ἐκλίλη ἐπὶ τὸ κακὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀνέχουσιν . » Ἐπὶ τούτοις ἡμῶν τοῖς πλημμελήμασιν ἀγανακτεῖ μὲν εἰκότως , ἐπαχάλλει δέ , ὡς δρᾶσαι , Θεός . Ἰδοὺ γὰρ , ἰδοὺ τὸ διὰ τῶν προφητῶν εἰρημένον , εἰς πέρας ἡμῖν οὐχ ἅπαξ , ἀλλ' ἤδη πολλάκις , ἐκδεδέχθαι · « Τάξατε γὰρ ἡμῖν τὰς καρδίας ὑμῶν εἰς τὰς ὁδοὺς ὑμῶν , λέγει Κύριος παντοκράτωρ . Ἐσπείρατε πολλά , καὶ εἰσηνέγκατε ὀλίγα . Ἐφάγετε , καὶ οὐχ εἰς πλησμονήν · ἐπίνετε , καὶ οὐχ εἰς μέθην · περιεβάλεσθε , καὶ οὐχ ἐθερμάνθητε ἐν αὐτοῖς . Καὶ ὁ τοῦς μισθούς συνάγων , συνέγαγεν εἰς δεσμὸν τετρυπημένον . » Ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτους ἐτι φησίν · « Ἐπεβλέψατε εἰς πολλά , καὶ ἱ ἐγένοντο ὀλίγα . Καὶ εἰσηνέχθη εἰς τὸν οἶκον , καὶ ἐξεφύσα αὐτά , λέγει Κύριος παντοκράτωρ . » Ἰδωμεν γὰρ εἰ μὴ ταῦτα συμβέβηκεν ἀληθῶς . Ἐπιδεικνύτω τις τὴν χαίροντα παρελθόν , καὶ νενίκημαι , ὀφθαλμὸν ζητεῖτω τὸν ἀδάκρυτον , κἂν εὑρή , πεπαύσθω . Φιλονεικεῖτε πρὸς τὴν παρόν , οἱ τῶν Αἰγυπτίων οἰκοῦντες γεωργοί , ἐπὶ μόνῳ τῷ παθεῖν ἕτερος ἕτερον τὰ χαλεπώτερα , καὶ ὁ νικῶν ἐν ὑμῖν τῶν ἡττασθαι δοκούντων ἀλιώτερος . Νικᾷ γὰρ ἐφ' οἷς ἀλγύνεται , καὶ τῶν τοῦ γείτονος πόνων πλουσιωτέραν ἔχει τὴν συμφοράν . Τὰ δὲ οἷς ἦν ἔθος ὑμῖν ἐπαυχεῖν , μακροῖς ἤδη χρόνοις ἀποῦλμεν . Ἡ γὰρ οὐχὶ ταλαπωρίας ἡμῖν ἀπάσης ἀνάμειστα καὶ δαχρύων τὰ διηγήματα ; Τί δέ , εἰπέ μοι , τὰς κώμας ἐν πσιν ὁρῶμεν κειμένας ; Ἡ μὲν γῇ ἱ αὐτῶν τὰς ἀπὸ χαλάζης ἐνεχύθουσα πληγάς , λιμῷ καὶ ὀρμῇν μαραινέται , ὀδυμμένου παντελῶς , κἂν γοῦν εἰς τὰ μέτρια λυπεῖσθαι , βοηθουμένη . Ἡθικῶς μὲν γὰρ ἤδη καὶ ὑπερτενὴς ὁ στάχυς , θεριζόμενος τῆς ἤδη μονοῦχης καὶ ἐφύγετο , καὶ ὁ μὲν ἀρόσας τὴν γῆν , ἐρέστιον δὴ τὸν ἀμητήρα λαβὼν , ζωννύμενος πρὸς ἔργον ἐτέρπετο , τὰχα δὲ καὶ οὐχ ἀρκέσει αὐτῷ τὴν ἄλω
Lemmas: καί ἀνταπαλτεῖ ὁ τιμή , καί ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀναγκαῖος πλούσιος ἐπίδοσις , ὁ ὁ ζεῦγος οὐ ἀνέχω , καί καρτερέω κολάζω . εἰμί γάρ χρή τίς πρός οὗτος εἶπον , ὁ μεθύσκω ἐν ἀγαθός , καί περιχέω ὁ κατά εὐχή , δήω ὅτε ὁ τοσοῦτος σύ γίγνομαι ἀσέβεια Πρόξενος . τοιοῦτος γάρ τίς φημί καί ὁ πᾶς Δεσπότης Θεός · « καί ἐμπίμπλημι εἰς πλησμονή , καί ὑψόω ὁ Καρδία αὐτός . ἕνεκα οὗτος ἐπιλανθάνω ἐγώ . » καί γάρ δή καί δύο δεινός μέν ὁ πρός ὀλισθάνω τρυφή · ἱκανός δέ πρός τύφω φέρω ὁ ὁ ἀπόνοια γεννήτωρ . πιχρω δέ ἀπόνοια ἐγγυάω ὁ ὁ Θεός καταφρόνησις · καταφρόνησις δέ ὁ ἐν οὗτος καρπός , πᾶς εἶδος πλημμέλημα . τοιγάρ ὅταν σύ οὗτος πάθος βλέπω , καταθρηνέω εἰκότως , καί προφθεῖχὴν βρίσκω φωνή , ὁ σός ἀνοσιουργέω φιλάλληλος ἐπιστυγνάζω · « οἴμοι , ψυχή , ὅτι ἀπόλλυμι ἐν εὐλαβής ὁ ἀπό ὁ γῆ καί ὁ κατορθόω ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω . πάνετες ἐν αἷμα διάζομαι · ἕκαστος ὁ πλησίος αὐτός εκλιλυσις , κλίνω ἐπί ὁ κακός ὁ χείρ αὐτός ἀνέχω . » ἐπί οὗτος ἐγώ ὁ πλημμέλημα ἀγανακτέω μέν εἰκότως , ἐπαχάλλει δέ , ὡς δράω , Θεός . ἰδέ γάρ , ἰδού ὁ διά ὁ προφήτης εἴρω , εἰς πέρας ἐγώ οὐ ἅπαξ , ἀλλά ἤδη πολλάκις , ἐκδέχομαι · « τάσσω γάρ ἐγώ ὁ Καρδία σύ εἰς ὁ ὁδός σύ , λέγω Κύριος παντοκράτωρ . σπείρω πολύς , καί εἰσφέρω ὀλίγος . ἐσθίω , καί οὐ εἰς πλησμονή · πίνω , καί οὐ εἰς μέθη · περιβάλλω , καί οὐ θερμαίνω ἐν αὐτός . καί ὁ ὁ μισθός συνάγω , συνάγω εἰς δεσμός τρυπάω . » ἀλλά καί πρός οὗτος ἔτι φημί · « ἐπιβλέπω εἰς πολύς , καί Ι γίγνομαι ὀλίγος . καί εἰσφέρω εἰς ὁ οἶκος , καί ξεφυσάω αὐτός , λέγω Κύριος παντοκράτωρ . » ὁράω γάρ εἰμί μή οὗτος συμβαίνω ἀληθής . ἐπιδείκνυμι τις ὁ χαίρω παρέρχομαι , καί νικάω , ὀφθαλμός ζητέω ὁ ἀδάκρυτος , κἀν εὑρίσκω , παύω . φιλονεικέω πρός ὁ πάρειμι , ὁ ὁ Αἰγύπτιος οἰκέω γεωργός , ἐπί μόνος ὁ πάσχω ἕτερος ἕτερος ὁ χαλεπός , καί ὁ Νίκη ἐν σύ ὁ ἡσσάομαι δοκέω ἥλιος . νικάω γάρ ἐπί ὅς ἀλγύνω , καί ὁ ὁ γείτων πόνος πλούσιος ἔχω ὁ συμφορά . ὁ δέ ὅς εἰμί ἔθος σύ ἐπαυχέω , μακρός ἤδη χρόνος ἀπολύω . ὁ γάρ οὐ ταλαπωρίας ἐγώ ἀπασάω ἀνάμειστα καί δάκρυ ὁ διήγημα ; τις δέ , εἶπον ἐγώ , ὁ κώμη ἐν Πσί ὁράω κεῖμαι ; ὁ μέν γῆ Ι αὐτός ὁ ἀπό χάλαζα ἐγχέω πληγάς , λιμός καί ὁρμή μαραίνω , ὀδύσσομαι παντελῶς , κἀν γοῦν εἰς ὁ μέτριος λυπέω , βοηθέω . ἠθικός μέν γάρ ἤδη καί ὑπερτενής ὁ στάχυς , θερίζω ὁ ἤδη μονοῦχος καί φεύγω , καί ὁ μέν ἀρόω ὁ γῆ , ἐρέσσω δή ὁ ἀμητήρ λαμβάνω , ζώννυμι πρός ἔργον τέρπω , τάχα δέ καί οὐ ἀρκέω αὐτός ὁ ἀλόω