cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0324.1
A ἀτὶθάσσος νόμος ἀνθελκων καὶ βιαζόμενος ἐπὶ τὸ αὐτῷ δοκοῦν , καὶ σκληρὸν ἀνίσταξ κατὰ τοῦ πνεύματος τὸν αὐχένα . Ἀντίκειται γὰρ ἀλλήλοις τὰ φρο-νήματα · καὶ διψύχισται πολὺ κατὰ τὸ ἐναντίως ἔχον . Καὶ μοι δοκῶ παραπλησίον τὴν παθεὶν τὰς τῶν ἀνοσίων ψυχὰς , ὁποῖον ἂν τισιν εἴκως συμβῆναι · πόλεσιν ἢ χώραις , αἷς θύραθεν μὲν τῶν προσοικοῦντων βαρβάρων περισιγγέλεται πόλεμος · οὐχ ἀστασίαστα δὲ τὰ ἑσω πολῶν , ἀλλ' ἐγγενὴς μὲν τοὺς ἐν αὐταῖς καταθόσκει μάχη · τὸ δὲ καὶ μόλις τῶν ἔξω περισέσμενον , εἴπερ τι μετὰν ἡ ὁμονοίας αὐτῷ , αὐτὸ δι' ἑαυτοῦ συνθρόσκει , τὰς διχονοίας κατασχεσμένον . Ὅτι γὰρ τις οὐ μικρὰ ἐν ἡμῖν ἡ τῶν θελημάτων δράται διαφορά , μαρτυρήσει λέγων ὁ θεσπίσιος Παῦλος · « Συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον · βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοῦς μου , καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσι μου . Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , τίς με λύσει ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; » Διπλὸς οὖν ἔρα καὶ οὐχ ἀπλοῦς ἐν ἡμῖν ὁ πόλεμος . Ἄλλ' , οἴμαι γε δή που , φαῖη τις ἂν , καὶ ταυτὶ λέγοντος ἐμοῦ διαπύθοιτο · Τί οὖν , ὦ 'τάν ; Ἄρα δεήσει τὰ ὅπλα μεθέντα ἐπιδοῦναι τὴν κρατεῖν ἀκοντὶ ε τοὺς ἔχθροὺς , καὶ βιαιοτάτους ὡσπερ δεσπόταις κατακεῦσαι τὸν αὐχένα , σφαλερὸν εἰδότας τὸ μάχεσθαι , καὶ θητεύειν ἀνάγκη σαρκὶ καὶ δαιμόσιιν , ἀπειρηκότας τὴν σωτηρίαν ; Οὐμὲν οὖν · ταυτὶ γὰρ ὅθλος , καὶ ἕτερον οὐδέν . Ἄπαγε τῆς δυσεουλίας , ἄνθρωπε . Μεθίστη τὸν νοῦν εἰς ἀνάλψιν εὐτολμίας · κἂν φύσιν ἀκώψης σαρκός , ἐπιρρεπείστερον πως ἑαυτῆς πρὸς τὴν ἡδονὰς τὸ φρόνημα , μὴ καταδήσης τὴν ἀντίστασιν · μικροῖς κομιδῇ κατανθρίζεται πόνους , κἂν ἤγης κεκινημένην , καὶ τῶν τοῦ πνεύματος θελημάτων κατατεθηγμένην , μέλεις ὡς τάχος τὴν βαθμίζαν , καὶ τοὺς τῶν ἀθλητῶν ἀρίστους ἀπομιμούμενος , ἀνταποδοῦν θερμότερον · καὶ τοὺς τῆς ἀγνείας ὅπλοις ἀνηγοσμένος , ἐπίδεισον αὐτῇ τὴν ἐξ ἀσκήσεως πόνον , καὶ φυγὰς οἴχθησεται τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος , καὶ δῆσι παραχρῆμα δραπέτην , ὃν ὡθόης εἶναι δυσάλωτον . Οὕτως καὶ ὁ θεσπίσιος Παῦλος τῶν τῆς σαρκὸς ἐπιθυμιῶν κατεστρατεύετο , λέγων · « Ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα , καὶ δουλιανῶ , μὴ πως ἄλλοις κηρύξας , αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι . » Ἵππον μὲν γὰρ τὸν ὑψαύχένα , πρὸς ἐπιστήμονα δρόμον χαλinois περιτρέπουσιν , οἱς ἐν λόγῳ τὸ ἐπιτεδεῦσμα . Ναυτικῶν δὲ καταλόγων οἱ καθηγούμενοι , ταῖς τῶν οἰάκων περιστροφὰς κατ' εὐθὺ διαδέν ἀναπεῖθουσι τὰς οἰκάδας . Σώφρων δὲ νοῦς καὶ εὐδόκιμος , ἥκιστα μὲν ἐλαφρός , ἢ λογισμῶν ἀπάταις ἐδδαρρίπτιστος . Βεβηκὼς δὲ ὡσπερ ἐφ' ἑαυτῷ , καὶ ἀμωμήτως ἐρηρεισμένος , τοὺς μὲν ἐξ ἀσκήσεως πόνους καταρρυθμίζει τὴν σάρκα πρὸς τὸ δεῖν ἐθέλειν ὑποκείσθαι τῷ Θεῷ · διδάστρογον δὲ παντελῶς τὴν ἐφ' ἅπασι τοὺς πρακτέοις ποιεῖται
Lemmas: A ἀτὶθάσσος νόμος ἀνθέλκω καί βιάζομαι ἐπί ὁ αὐτός δοκέω , καί σκληρός ἀνίσταξ κατά ὁ πνεῦμα ὁ αὐχήν . ἀντίκειμαι γάρ ἀλλήλων ὁ φρόνημα · καί διψυχιειμι πολύς κατά ὁ ἐναντίος ἔχω . καί ἐγώ δοκέω παραπίμπλημι ὁ πάσχω ὁ ὁ ἀνόσιος ψυχή , ὁποῖος εἄν τις ἵημι συμβαίνω · πόλις ἢ χώρα , ὅς θύραθεν μέν ὁ προσοικέω βάρβαρος περισιγγέλεται πόλεμος · οὐ ἀστασίαστος δέ ὁ ἕννυμι πολέω , ἀλλά ἐγγενής μέν ὁ ἐν αὐτός κατατίθημι μάχη · ὁ δέ καί μόλις ὁ ἔξω περισέσμενον , εἴπερ τίς μετά ὁ ὁμόνοια αὐτός , αὐτός διά ἑαυτοῦ συνθροσκω , ὁ διχόνοια κατέχω . ὅτι2 γάρ τις οὖον μικρός ἐν ἐγώ ὁ ὁ θέλημα Δράται διαφορά , μαρτυρέω λέγω ὁ θεσπιθεος Παῦλος · « συνήδομαι γάρ ὁ νόμος ὁ Θεός κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος · βλέπω δέ ἕτερος νόμος ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ , καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλος ἐγώ . Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ λύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; » Διπλός οὖν ἄρα καί οὐ Ἀπλοῦς ἐν ἐγώ ὁ πόλεμος . ἄλλος , οἴμη γε δή ποῦ , φημί τις εἄν , καί οὗτος λέγω ἐγώ διαπυνθάνομαι · τις οὖν , εἰμί τείνω ; ἄρας δήω ὁ ὅπλον μεθίημι ἐπιδίδωμι ὁ κρατέω ἀκοντί ε ὁ ἐχθρός , καί βίαιος ὡς δεσπότης κατακεύθω ὁ αὐχήν , σφαλερός οἶδα ὁ μάχομαι , καί θητεύω ἀνάγκη σάρξ καί δαίμων , ἀπό-ἐρῶ ὁ σωτηρία ; Ούμε οὖν · οὗτος γάρ ὅθλος , καί ἕτερος οὐδείς . ἄπαγε ὁ δυσεουλίας , ἄνθρωπος . μεθίστημι ὁ νόος εἰς ἀνάλψιν εὐτολμία · κἀν φύσις ἀκώψης σάρξ , ἐπιρρεπής πως ἑαυτοῦ πρός ὁ ἡδονά ὁ φρόνημα , μή καταδέω ὁ ἀντίστασις · μικρός κομιδή κατανθριζω πόνος , κἀν Ἡγῆς κινέω , καί ὁ ὁ πνεῦμα θέλημα κατατίθημι , μέλω ὡς τάχος ὁ βαθμιζευς , καί ὁ ὁ ἀθλητής ἀγαθός ἀπομιμέομαι , ἀνταποδίδωμι θερμός · καί ὁ ὁ ἁγνεία ὅπλον ἀναγιγνώσκω , ἐπιδείδω αὐτός ὁ ἐκ ἄσκησις πόνος , καί φυγάς οἴχομαι ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος , καί δή παραχρῆμα δραπέτης , ὅς ὄθομαι εἰμί δυσάλωτος . οὕτως καί ὁ θεσπιθεος Παῦλος ὁ ὁ σάρξ ἐπιθυμία καταστρατεύω , λέγω · « ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα , καί δουλιανός , μή πως ἄλλος κηρύσσω , αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . » Ἵππος μέν γάρ ὁ ὑψαύχενος , πρός ἐπιστήμων δρόμος χαλinois περιτρέπω , οἱςστις ἐν λόγος ὁ επιτεδευσμαω . ναυτικός δέ κατάλογος ὁ καθηγέομαι , ὁ ὁ Οἴαξ περιστροφή κατά εὐθύς2 διαδέω ἀναπείθω ὁ οἰκάδας . Σώφρων δέ νόος καί Εὐδόκιμος , ἥκιστος μέν ἐλαφρός , ἢ λογισμός ἀπάτη ἐδδαρρίπτιστος . βαίνω δέ ὡς ἐπί ἑαυτοῦ , καί ἀμώμητος ἐρείδω , ὁ μέν ἐκ ἄσκησις πόνος καταρρυθμίζω ὁ σάρξ πρός ὁ δήω ἐθέλω ὑπόκειμαι ὁ Θεός · διδαστρογος δέ παντελῶς ὁ ἐπί ἅπας ὁ πρακτέος ποιέω