cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0298.1
βολῆς καταρρίπτεσθαι τῶν βόθρων . Νεανίας δὲ κεῖσθαι τοῖς ἄρτι ἀκμάζουσι προθύραις ἐν ἴσω τῶν αὐτῶν οἶμαι τρόπων . Οἱ μὲν ἤδη πρὸς ἀσφαλῆ καὶ τὴν δυνὰς φιλόθεν ἀναδραμόντες διάνοιαν , καὶ τὴν πίστιν τῇ εἰς Θεὸν ἐρριζωμένω , καλῶς διαμένουσι ἀκλόνητοι , καὶ προσωθὴ πειράζων ὁ Σατανᾶς . Οἱ γε μὴν ἐτι τρυφῶν ἔχοντες τὴν καρδίαν , εἰ μὴ σφόδρα συχνὸν τὸν ἐπανορθοῦντα εἰκοντο λόγον , εὐκόλως ἂν , οἶμαι , διολισθήσειαν , καὶ πρὸς ἅπαν ἤχησονται τῷ τῷ καταστρέφοντι δοκοῦν . Εἰ μὲν οὖν οὐχ ἦσαν ἐν ἐμοὶ οἱ τοιούτοι , χἂν εὐθὺς ἐχρήν ἰθυδρομήσαι τὴν λόγον ἐπὶ τὰ τῶν μαθημάτων ἐξησκημένα , καὶ τελειοτέραν ἔχοντα τὴν ὑφήρησιν . Ἐπειδὴ δὲ πολλούς , οἶμαι , κατῖδοι τις ἂν , οὓς οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐπὶ τὸ διαρρίπτεσθαι φιλῶν , ἐπαμφοτερίζουσι τε τὴν διάνοιαν ἔχειν πρὸς τε τὴν φύσει καὶ τοὺς οὐχ ὄντας τοῦτο θεούς , ἢ καὶ οὕτω κατωνομασμένους , τί τὸ νοσοῦν ἀφέντες , ἀδοῦλως ἐπὶ τὸ μὴ οὕτως ἔχον ἴομεν σ’ εὐθὺς ; Ὅρα τοίνυν , ὡς ἔοικε , κατὰ τὰ θεσπασίων Παύλῳ τοῖς τοιούτοις εἰπεῖν : « Βλέπετε , ἀδελφοί , μὴ ποτε ἔσται ἐν τινὶ ὑμῶν καρδία πονηρὰ ἀπιστίας ἐν τῷ ἀποστήναι ἀπὸ θεοῦ ζῶντος . » Εἰ γὰρ χρή τι καὶ ἡμᾶς ἀναφανδὸν εἰπεῖν , μηδεμίαν ἐπαρέντας τῷ λόγῳ περιστολὴν εἰ πρόσρεξι τῇ πίστει , πρόσθι καθαρώς , ὁλοτρόπως δηλονότι , καὶ μὴ σκάζοντι τῷ νῷ , μηδὲ καρδία μεμεριμμένη μέλλον δι , εἰ χρή τι καὶ ἀληθέστερον εἰπεῖν , ὅλην ἔχουσι πρὸς ἐκεῖνα τὴν ῥοπὴν , ἐξ ὧν ἡ χάρις λυτροῦται τὴν ἀληθῶς ἐπιστρέφοντα . Οὐδεὶς γὰρ δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν · ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει , καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει · ἢ ἐνὸς ἀνθήξεταί , καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει . Λογιώμεθα γὰρ ὡδὶ τὴν τοῦ πράγματος φύσιν ἐκ τῶν καθ’ ἡμᾶς αὐτούς . Βεβαρβάρωται τις τυχόν , αἰὼς παρ’ ἐκείνοις ἐν ἡλικίᾳ μικρᾷ ἀνατεθραμμένος δὲ παρ’ αὐτοῖς , ἐκπασάτω μὲν τῶν ἡθῶν , συνεπλάσθη δὲ ὡσπερ ἀγρίοις ἔθεσι τε καὶ νόμοις . Ἔστα τοῦ χρόνου πρὸς ἐπίδοσιν ἄγοντος , ἡλικία , τε καὶ φρενῶν ἔργω τῆς ἐνεγκούσης ἐστερημένος , ἀλοῦσι δὲ τὸ ἐντεῦθεν , καὶ πατρίδος μὲν τῆς φιλαίτάτης ἐρα , καὶ μὴν καὶ πατρῴοις ἐντιθασσεύεσθαι νόμοις διαπύρωι ἔχει . Ἔστα πρὸς τὴν ἀνωθεν ἡμερότητα μετατιθεῖς , γνώμην τε τὴν ἑαυτοῦ , καὶ σὺν ἐκείνῃ τὴν δίαιταν , προσκεχωρήκε βασιλεῖ , καὶ τὰς τοῦ πράγματος αἰτίας εἰπὼν , ὡς εἴη μὲν σφόδρα φιλοπατρίς , νόμων δὲ τῶν ἡμέρων ἐρα , τιμῆς ἡξιώθη καὶ γεργῶν . Ἄρ’ οὖν , ἐρήσομαι γὰρ ἐπὶ τοῦτω τοὺς ἀκροαμένους , οὐχὶ τὸν τοιούτον οἴεσθε βαρβαρίζεσθαι μὲν ἐτι , καὶ φρονεῖν τὰ ἐκείνων , ὡς ἐπ’ ἀπασιν εὐλόγως ἂν εὐθύνεσθαι τοὺς κακοὺς , καὶ κολάσεως εἶδος τὸ αὐτὸ πρέπον οὐκ ἔχειν ἐμμενόναι γε μὴν τοῖς εἰρημένοις ἐξ ὀρθότητος λογισμῶν , καὶ ἀκατηγόρητον τῷ τιμῆματι τὴν ἐνοιαν ἀποσώζοντα , καὶ τὸν ἐτι μειζόνων ὑπάρχειν ἀξίων ; Ἄλλ’ , οἶμαι , σαφὴς ὁ λόγος . Οὐκοῦν ἀπὸ τοῦ παρισθέντος ἡμῖν ἀρτίως , ὡς ἐν εἰκόνος σχήματι , καὶ ἐπ’ αὐτὴν ἵναι
Lemmas: βολή καταρρίπτω ὁ βόθρος . Νεανίας δέ κεῖμαι ὁ ἄρτι ἀκμάζω προθυρα ἐν ἴσος ὁ αὐτός οἴομαι τρόπος . ὁ μέν ἤδη πρός ἀσφαλής καί ὁ δύο φιλόθεν ἀνατρέχω διάνοια , καί ὁ πίστις ὁ εἰς θεός ῥιζόω , καλῶς διαμένω ακλόνητος , καί προσωθέω πειράζω ὁ Σατανᾶς . ὁ γε μήv ἔτι τρυφάω ἔχω ὁ Καρδία , εἰμί μή σφόδρα συχνός ὁ ἐπανορθόω ἱκνέομαι λόγος , εὐκόλως εἄν , οἴομαι , διολισθάνω , καί πρός ἅπας ἠχέω ὁ ὁ καταστρέφω δοκέω . εἰμί μέν οὖν οὐ εἰμί ἐν ἐγώ ὁ τοιοῦτος , εἷς εὐθύς χρή ιθυδρομηδομαι ὁ λόγος ἐπί ὁ ὁ μάθημα ἐξασκέω , καί τέλειος ἔχω ὁ ὑφαιρέω . ἐπεί δέ πολύς , οἴομαι , καθοράω τις εἄν , ὅς οὐ οἶδα ὅπως ἐπί ὁ διαρρίπτω φίλος , ἐπαμφοτερίζω τε ὁ διάνοια ἔχω πρός τε ὁ φύσις καί ὁ οὐ εἰμί οὗτος θεός , ἢ καί οὗτος κατονομάζω , τίς ὁ νοσέω ἀφίημι , ἄδουλος ἐπί ὁ μή οὕτως ἔχω εἶμι σός εὐθύς ; Ὅρας τοίνυν , ὡς ἔοικα , κατά ὁ θεσπασίων Παῦλος ὁ τοιοῦτος εἶπον : « βλέπω , ἀδελφός , μή ποτός εἰμί ἐν τις σύ καρδία πονηρός ἀπιστία ἐν ὁ ἀφίστημι ἀπό θεός ζῶ . » εἰμί γάρ χρή τίς καί ἐγώ ἀναφανδά εἶπον , μηδείς πείρω ὁ λόγος περιστολή εἰμί πρόσρεξι ὁ πίστις , προστίθημι καθαρός , ὁλοτρόπως δηλονότι , καί μή σκάζω ὁ νάω , μηδέ καρδία μερίζω μέλλω Ζεύς , εἰμί χρή τίς καί ἀληθής εἶπον , ὅλος ἔχω πρός ἐκεῖνος ὁ ῥοπή , ἐκ ὅς ὁ χάρις λυτρόω ὁ ἀληθής ἐπιστρέφω . οὐδείς γάρ δύναμαι δύο κύριος δουλεύω · ἢ γάρ ὁ εἷς μισέω , καί ὁ ἕτερος ἀγαπάω · ἢ εἷς ἀντέχω , καί ὁ ἕτερος καταφρονέω . λογιιημι γάρ ὡδί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐκ ὁ κατά ἐγώ αὐτός . βαρβαρόω τις τυγχάνω , αἴαιος παρά ἐκεῖνος ἐν ἡλικία μικρός ἀνατρέφω δέ παρά αὐτός , ἐκπαίω μέν ὁ ἠθέω , συμπλάσσω δέ ὡς ἄγριος ἔθος τε καί νόμος . εἶμαι ὁ χρόνος πρός ἐπίδοσις ἄγω , ἡλικία , τε καί φρήν ἔργον ὁ φέρω στερέω , ἀλέω δέ ὁ ἐντεῦθεν , καί πατρίς μέν ὁ φίλος ἄρα , καί μήv καί πατρῷος εντιθασσευιημι νόμος διάπυρος ἔχω . εἶμαι πρός ὁ ἄνωθεν ἡμερότης μετατίθημι , γνώμη τε ὁ ἑαυτοῦ , καί σύν ἐκεῖνος ὁ δίαιτα , προσχωρέω βασιλεύς , καί ὁ ὁ πρᾶγμα αἴτιος εἶπον , ὡς εἰμί μέν σφόδρα Φιλόπατρις , νόμος δέ ὁ ἥμερος ἄρα , τιμή ἀξιόω καί γέργη . ἄρα οὖν , ἔρομαι γάρ ἐπί οὗτος ὁ ἀκροάομαι , οὐ ὁ τοιοῦτος οἴομαι βαρβαρίζω μέν ἔτι , καί φρονέω ὁ ἐκεῖνος , ὡς ἐπί ἅπας εὔλογος εἄν εὐθύνω ὁ κακός , καί κόλασις εἶδος ὁ αὐτός πρέπω οὐ ἔχω ἐμμένω γε μήv ὁ εἴρω ἐκ ὀρθότης λογισμός , καί ἀκατηγόρητος ὁ τίμημα ὁ νοια ἀποσῴζω , καί ὁ ἔτι μείζων ὑπάρχω ἄξιος ; ἄλλος , οἴομαι , σαφής ὁ λόγος . οὐκοῦν ἀπό ὁ παρίημι ἐγώ ἄρτιος , ὡς ἐν εἰκών σχῆμα , καί ἐπί αὐτός εἶμι