cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0524.2
δλῇ τῇ οἰκουμένῃ . Ἐνόμιστε γὰρ διὰ τοῦ παγκάκου καὶ πικροτάτου φρονήματος ἀναπεῖδειν τοὺς τῆς εὐσεβείας ἐργάτας , μὴ λαβὼν εἰς τὸν ἐσχητισμένον αὐτοῦ νοῦν κατανοῆσαι διδασκάλων Πατέρων καὶ ἀποστόλων καὶ εὐαγγελιστῶν , καὶ ἀρχαγγέλων φωνάς , ἀσπλαγχνίαν τινὰ καὶ μανίαν εὐράμενος κακὴν , καὶ ἀθετὴν περιδεδημένος , λοιμὸν καὶ ἄθεον ὀργὴν σκείας τῇ οἰκουμένῃ θεσπίσαι θολῆσεν . Ἄλλ’ οὐχ εἶρον ἡμᾶς ἀπαρασκευάστους πρὸς τὴν παράνομον αὐτοῦ καὶ δύσφημον ἐπίνοιαν . Οὐ γὰρ διπλοῖς στρατιωτικοῖς βαρβούμεν , οὐδὲ τῇ χρυσοειδεῖ καὶ παγκάλῳ τιμωρίᾳ , ἀλλὰ διὰ τῶν ἁγίων καὶ θεοπνεύστων Γραφῶν πρὸς αὐτὸν τὰς ἀποκρίσεις ποιοῦμεθα . Τὰ γὰρ ἡμέτερα ὅπλα οὐ σαρκικά , οὐδ’ ἁπλῆγια , ἀλλὰ πνευματικὰ καὶ ἐπουράνια , καθὼς ὁ μακάριος Παῦλος ἐκήρυξεν . Ἄλλὰ μὴ δόξῃ τις ταῦτα ἡμᾶς λέγοντας ὡς ἐπικαίρειν τῷ πτώματί σου , πανάθλιε · καὶ γὰρ πσόντος σου ἐπὶ τὸ σκάμμα τῆς δυσφημίας ταύτης , χειρὰ σοι διὰ γραμμάτων ὤφξαμεν , καὶ παρήκουσας τῆς ἡμετέρας μετριότητος · διὰ τοῦτο τὸν τῆς παρακοῆς ἐκληρονόμησας κίνδυνον . Ὅτι γὰρ τοιούτων οὕτως ὄντων ἀληθῶς μάρτυρα παρέχωμεν ἀξιόπιστον , τὸν ἀγιώτατον τῶν ἀρχιεπισκόπων πάσης τῆς οἰκουμένης , Πατέρα τε καὶ πατριάρχην Κελεστίνον τὸν τῆς μεγαλοπόλεως Ῥώμης , ὃς καὶ αὐτὸς σοι διὰ γραμμάτων παρήγγειλε , λέγων ἀποστήναι σε τῆς μανιωδεστάτης δυσφημίας . Καὶ παρήκουσας δὲ αὐτοῦ , καὶ ἐνεκαυχᾶσω ἐν τῇ ματαιότητι τῆς μανίας σου · ἐφυὴν πάσης τῆς οἰκουμένης γενόμενος , τὴν τετραμέρατον οἰκουμένην ἐτάραξας , καὶ πάντας τοὺς ἁγίους εἰς τὸν τόπον τοῦτον μετὰ πολλοῦ πόνου καὶ φόβου συνήλασας . Ἐγραψας γὰρ κακίαν , καὶ οὐδ’ ὅλως ἀγαθωσύνην . Διὰ τοῦτο σε ὁ Θεὸς καθελεῖ εἰς τέλος ἐκ τῆς ἱερωνύνης , καὶ ἀπὸ τῆς τῶν Πατέρων σοφίας ἐκτελεῖς a , καὶ ἐκτελεῖας b πρότερον ἀπὸ τῆς βασιλικῆς πόλεως , ἔπειτα καὶ ἐκ τοῦ θρόνου τῆς ἀρχιερωσύνης , οὔπερ ἀναξίως ἐτύγχανες . « Διὰ τοῦτο ἄνονται οἱ δίκαιοι καὶ φοβηθήσονται , καὶ ἐπὶ σοὶ γελάσονται καὶ ἐροῦσιν · Ἰδοὺ ἄνθρωπος ὃς οὐχ ἔθετο τὸν Θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ , ἀλλ’ ἠπίστεν ἐπὶ τῷ
Lemmas: δλῇ ὁ οἰκέω . νομίζω γάρ διά ὁ Παγκάκου καί πικρός φρόνημα ἀναποδίζω ὁ ὁ εὐσέβεια ἐργάτης , μή λαμβάνω εἰς ὁ ἐσχητισμένον αὐτός νόος κατανοέω διδάσκαλος Πατέρων καί ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής , καί ἀρχάγγελος φωνή , ἀσπλαγχνία τις καί μανία εὑρίσκω κακός , καί ἀθετὴν περιδέω , λοιμός καί ἄθεος ὀργή σκείας ὁ οἰκέω θεσπίζω θολόω . ἄλλος οὐ εἴρω ἐγώ ἀπαρασκεύαστος πρός ὁ παράνομος αὐτός καί δύσφημος ἐπίνοια . οὖον γάρ διπλόος στρατιωτικός βαρβουμην , οὐδέ ὁ χρυσοειδής καί πάγκαλος τιμωρία , ἀλλά διά ὁ ἅγιος καί θεόπνευστος Γραφής πρός αὐτός ὁ ἀπόκρισις ποιέω . ὁ γάρ ἡμέτερος ὅπλον οὖον σαρκικός , οὐδέ ἁπλήγιος , ἀλλά πνευματικός καί ἐπουράνιος , καθώς ὁ μακάριος Παῦλος κηρύσσω . ἀλλά μή δόξα τις οὗτος ἐγώ λέγω ὡς επικαιρεω ὁ πτῶμα σύ , πανάθλιος · καί γάρ πίπτω σύ ἐπί ὁ σκάμμα ὁ δυσφημία οὗτος , χείρ σύ διά γράμμα ὤφξαμεν , καί παρακούω ὁ ἡμέτερος μετριότης · διά οὗτος ὁ ὁ παρακοή κληρονομέω κίνδυνος . ὅτι2 γάρ τοιοῦτος οὕτως εἰμί ἀληθής μάρτυς παρέχω ἀξιόπιστος , ὁ ἄγιος ὁ ἀρχιεπίσκοπος πᾶς ὁ οἰκέω , πατήρ τε καί πατριάρχης Κελεστῖνος ὁ ὁ Μεγαλόπολις Ῥώμη , ὅς καί αὐτός σύ διά γράμμα παραγγέλλω , λέγω ἀφίστημι σύ ὁ μανιώδης δυσφημία . καί παρακούω δέ αὐτός , καί ἐγκαυχάομαι ἐν ὁ ματαιότης ὁ μανία σύ · φύω πᾶς ὁ οἰκέω γίγνομαι , ὁ τετραμέρατον οἰκέω ταράσσω , καί πᾶς ὁ ἅγιος εἰς ὁ τόπος οὗτος μετά πολύς πόνος καί φόβος συναιρέω . γράφω γάρ κακία , καί οὐδέ ὅλως ἀγαθωσύνη . Ζεύς οὗτος σύ ὁ θεός καθαιρέω εἰς τέλος ἐκ ὁ ιερωνυνεος , καί ἀπό ὁ ὁ Πατέρων σοφία ἐκτελέω a , καί ἐκτέλεια b πρότερος ἀπό ὁ βασιλικός πόλις , ἔπειτα καί ἐκ ὁ θρόνος ὁ ἀρχιερωσύνη , οὐ ἀνάξιος τυγχάνω . « Ζεύς οὗτος ἀγριαίνω ὁ Δίκαιος καί φοβέω , καί ἐπί σύ γελάω καί εἴρω · ἰδέ ἄνθρωπος ὅς οὐ τίθημι ὁ θεός βοηθός αὐτός , ἀλλά ἐφίστημι ἐπί ὁ