cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0440.1
A von , « Πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐποίησας , ἔξουσιν , καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου , Κύριε . » Ὅτι δὲ ἐμελλεν ἐπιλάμψαντος τοῦ Χριστοῦ τῆς κατὰ νόμον λατρείας ἡ δύναμις , ἡ ὡς ἐν σκιάς , φησί , καὶ τύποις , εἰκαία πως ἤδη καὶ αὐτοῖς ἀποφαίνεισθαι τοῖς ἐξ αἰῶνος Ἰσραηλ , πιστώσεται λέγων Θεὸς διὰ φωνῆς αἰτίων · ποτὲ μὲν , « Διότι ἡμέρας πολλάς καθήσονται οἱ υἱοὶ Ἰσραηλ , οὐχ ὄντος βασιλέως , οὐδὲ ὄντος ἄρχοντος , οὐχ ὄντος θυσίας , οὐδὲ ὄντος θυσιαστηρίου , οὔτε Ἰσραελίας , οὔτε δήλων 82 » καὶ πάλιν τῇ τῶν πιστεύοντων πληθὺ διαλεγόμενος , « Καὶ ἔσται , φησί , ὅταν πληθυνθῆτε ἐπὶ τῆς γῆς , λέγει Κύριος , ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐχ ἐροῦσιν ἔτι , Κιβωτὸς Διαθήκης Ἁγίου Ἰσραηλ · οὐκ ἀναβήσεται εἰς τὴν καρδίαν , οὐδὲ ἐπισκεφθήσεται , οὐδὲ ὀνομασθήσεται , καὶ οὐ ποιηθήσεται ἔτι . » Ἄλλ’ ἤν δὴ που καὶ μᾶλα εἰκὸς , ταυτὶ συνένετα τὸν Ἰσραηλ , τιμῆσαι τῇ πίστει τὸν Ἐμμανουήλ . Ἐτραπόντο δὲ πρὸς τὰ ἄλλα πάντων . Ἀντεῤῥαντο γὰρ οὐ μετρίως , ἀνοσίῳ θυμῷ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐκτόπων στρατηγούμενοι , καὶ τῆς βακχίας ψυχῇ διακεκαυμένην ἔχοντες τὴν καρδίαν , συχοραντεῖν ἀπετόλμησαν θαυματουργοῦντα τὸν Ἰησοῦν , καὶ τοῖς ἐκ φθόνου μέλεισι κατηχόντες · κατέληξε δὲ πρὸς τοῦτο αὐτοὺς τῆς ἀνοίας τὸ μέγεθος , ὥστε καὶ ἀποκτεῖναι ζητεῖν τὸν ἄρχηγὸν τῆς ζωῆς . Καὶ ἀπεκτόνουν μὲν , πλὴν ἀνέβιον , καὶ γέγονεν « Ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , καὶ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν , » ἵνα καὶ ἡμεῖς ἀποσεισάμενοι τὴν φθορὰν , καὶ τὸ τοῦ θανάτου διεκλύμεν κράτος , ἐκεῖνο λέγωμεν τὸ προφητικόν · « Ποῦ ἡ δίκη σου , θάνατε ; ποῦ τὸ κέντρον σου , ὁδη ; » Καταργήσας τοίνυν τὸν θάνατον , ἀνέβη πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · ἥξει τε οὖτως κατὰ καιρὸν ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ , καὶ καθίσεται κριτής · ἀποδώσει γὰρ ἑκάστῳ κατὰ τὸ ἔργον αὐτοῦ . Οὕκοῦν ὡς τῆς ἐαυτῶν ζωῆς ἀποδιδόντες λόγους , τῶν εἰς ἐπιείκειαν αὐχημάτων μεταποιεῖσθαι σπουδάξωμεν , καὶ διὰ πάσης ἀρετῆς τὴν ἰδίαν ἑκαστος καταπαιδευνέτω ζωὴν · τηρήσωμεν τὴν τοῦ σώματος εὐγένειαν · ἀποπασούμεθα φαύλης ἀπάτης καὶ βδελυρὰς ἡδονῆς · χρεῖνους εὐρισκώμεθα τῆς εἰς ἀδελφοὺς μικροψυχίας · τῶν δὲ ὀργῆς κρατησῶμεν κινυμάτων · ἀπέστω δὲ τὸ ὁμύναι κατὰ Θεοῦ , καὶ , καθὰ φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος , « Ὁ λόγος ὑμῶν ἐν χάριτι , ἀλατὶ ἡρυμένος , ἵνα δὴ χάρην τοῖς ἀκούουσι . » Χρηστοὶ καὶ εὐσπλαγχνοὶ πρὸς τοὺς δεομένους εὐρυσκώμεθα . Εὐ ποιήσωμεν ὀρφανοῖς , ἀνακτησώμεθα χήρας , ἐπισκεψώμεθα δεσμίους . Μνημονεύσωμεν τῶν ἐν ἀρρώστιας , ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώμασιν . Ἀσφαλῆ καὶ ἀκράδαντον τῷ πάντων Σωτῆρι Χριστῷ τὴν πίστιν τηρήσωμεν . Οὕτω γὰρ , οὕτω καὶ τὴν ἁγίαν καὶ πάναγνον ἐπιτελέσωμεν ἑορτήν · ἀρχόμενοι τῆς μὲν ἁγίας Τεσσαρακοστῆς , ἀπὸ ἐνάτης τοῦ Φαρμεὺθ μηνός · τῆς δὲ ἐβδομάδος τοῦ σῳτηριώδους Πάσχα , ἀπὸ τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ Φαρμουθί
Lemmas: A von , « Πάν ὁ ἔθνος ὅσος ποιέω , ἔχω , καί προσκυνέω ἐνώπιον σύ , κύριος . » ὅτι2 δέ μέλλω ἐπιλάμπω ὁ Χριστός ὁ κατά νόμος λατρεία ὁ δύναμις , ὁ ὡς ἐν σκιά , φημί , καί τύπος , εἰκαῖος πως ἤδη καί αὐτός ἀποφαίνω ὁ ἐκ αἰών Ἰσραήλ , πιστόω λέγω θεός διά φωνή αἴτιος · ποτέ μέν , « διότι ἡμέρα πολύς καθίημι ὁ υἱός Ἰσραήλ , οὐ εἰμί βασιλεύς , οὐδέ εἰμί ἄρχω , οὐ εἰμί θυσία , οὐδέ εἰμί θυσιαστήριον , οὔτε Ἰσραελίας , οὔτε δῆλος 82 » καί πάλιν ὁ ὁ πιστεύω πλῆθος διαλέγω , « καί εἰμί , φημί , ὅταν πληθύνω ἐπί ὁ γῆ , λέγω Κύριος , ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος οὐ εἴρω ἔτι , Κιβωτός διαθήκη Ἅγιος Ἰσραήλ · οὐ ἀναβαίνω εἰς ὁ Καρδία , οὐδέ ἐπισκοπέω , οὐδέ ὀνομάζω , καί οὖον ποιέω ἔτι . » ἄλλος ἐάν δή ποῦ καί μῆλον εἰκός , οὗτος σύνειμι ὁ Ἰσραήλ , τιμάω ὁ πίστις ὁ Ἐμμανουήλ . τρέπω δέ πρός ὁ ἄλλος πᾶς . Ἀντεῤῥαντο γάρ οὖον μέτριος , ἀνόσιος θυμός πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἔκτοπος στρατηγέω , καί ὁ Βακχίας Ψυχή διακαίω ἔχω ὁ Καρδία , συχοραντιζω ἀποτολμάω θαυματουργέω ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ ἐκ φθόνος μέλος κατηχέω · καταλήγω δέ πρός οὗτος αὐτός ὁ ἄνοια ὁ μέγεθος , ὥστε καί ἀποκτείνω ζητέω ὁ ἄρχηγος ὁ ζωή . καί ἀποκτείνω μέν , πλήν ἀναβιόω , καί γίγνομαι « ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί πρωτότοκος ὁ νεκρός , » ἵνα καί ἐγώ ἀποσείω ὁ φθορά , καί ὁ ὁ θάνατος διακλύζω κράτος , ἐκεῖνος λέγω ὁ προφητικός · « πός ὁ δίκη σύ , θάνατος ; ποῦ ὁ κέντρον σύ , ὁδή ; » καταργέω τοίνυν ὁ θάνατος , ἀναβαίνω πρός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί Θεός · ἥκω τε οὖτως κατά καιρός ἐν δόξα θεοπρεπής , καί καθίζω κριτής · πωλέω γάρ ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . οὐκοῦν ὡς ὁ ἑαυτοῦ ζωή ἀποδίδωμι λόγος , ὁ εἰς ἐπιείκεια αὔχημα μεταποιέω σπουδάζω , καί διά πᾶς ἀρετή ὁ ἴδιος ἕκαστος καταπαιδεύω ζωή · τηρέω ὁ ὁ σῶμα εὐγένεια · ἀποπάσσω φαῦλος ἀπάτη καί βδελυρός ἡδονή · χρεινοος εὑρίσκω ὁ εἰς ἀδελφός μικροψυχία · ὁ δέ ὀργή κρατέω κινυματη · ἄπειμι δέ ὁ ὁμύναι κατά Θεός , καί , καθά φημί ὁ πάνσοφος Παῦλος , « ὁ λόγος σύ ἐν χάρις , ἅλς ἡρυμένος , ἵνα δή χαίρω ὁ ἀκούω . » Χρηστός καί εύσπλαχνος πρός ὁ δήω ευρυσκω . εὕω ποιέω ὀρφανός , ἀνακτάομαι χήρα , ἐπισκοπέω δέσμιος . μνημονεύω ὁ ἐν αρρώστια , ὡς καί αὐτός εἰμί ἐν σῶμα . ἀσφαλής καί ἀκράδαντος ὁ πᾶς Σωτήρ Χριστός ὁ πίστις τηρέω . οὕτως γάρ , οὗτος καί ὁ ἅγιος καί πάναγνος ἐπιτελέω ἑορτή · ἄρχω ὁ μέν ἅγιος τεσσαρακοστός , ἀπό ἔνατος ὁ Φαρμεὺθ μείς · ὁ δέ ἑβδομάς ὁ σωτηριώδης Πάσχα , ἀπό τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ Φαρμουθί