cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0287.2
δ . Τίς οὖν ἡ τούτων κατασχεψώμεθα αἰτία , εἰδῶμεν ἀπὸ τῆς θείας Γραφῆς . Οὐκοῦν ἐρεῖ πάλιν ἡμῖν ὁ πάντων ἔχων τὴν ἐξουσίαν · « Αἰ ὁδοὶ σου , καὶ τὰ ἐπιτηδεύματά σου ἐποίησαν ταῦτά σοι · αὕτη ἡ κακία σου , ὅτι πικρά , ὅτι ἤμῃτο ἔως τῆς καρδίας σου . » « Ἀκολουθεῖ γὰρ τοῖς πληγμελήμασιν ἔκτοπως , τὸ χρῆναι δικαίως κολάζεσθαι , καὶ ταῖς παρ' ἡμῶν ἀπονοίαις ἰσοστατεῖν ἀνάγκη τὴν δίκην . Ἀποπαυσώμεθα τοίνυν παντὸς ἀνοστοῦ τολμήματος · « Συγχώψωμεν , καθὼς γέγραπται , τὰς βόμβας εἰς ἄστρα , καὶ τὰς ξίφνας εἰς δρέπανα · » καὶ , ὡς φησιν ὁ Μελησίδης , « Δεῦτε , προσκυνήσωμεν , καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ , » καὶ δεδακρυμένοι λέγωμεν · « Ἡμάρτομεν , ἠγνόησαμεν , ἠτίμησαμεν . Τότε γὰρ , τότε καὶ ἤλως ἔσται Θεός · καὶ ἀποστήσει μὲν τὴν ὀργήν , εὐφραεῖ δὲ τάλιν ἡ γῆ , καὶ δώροις ἡμᾶς τοῖς κατὰ συνήθειαν εὐφρανεῖ . « Οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα , μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν , » κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν · « πεπειρασμένον δὲ καθ' ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας . » « Ὅτι γὰρ ἐνεστὶ προχειρῶς ἐποικτεῖρειν ἐθέλειν τῷ Μονογενεῖ , πόνου μὲν οὐμὶ δεῖ πρὸς τὸ δύνασθαι πειθεῖναι οὐδενός · ἐτοιμώτατα δὲ καὶ ὑμῖς συγκατανεύειν ὑπολαμβάνειν α' , τῆς εἰς ἡμᾶς ἀγαπῆσεως περιορθούσης τὸ μέτρον , καὶ ὧν δι' ἡμᾶς ὑπέμεινεν ἐννοῦντος τὸ μέγεθος . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἡμεν ἀπαντες οἱ τόνδε τὸν περίγειον οἰκοῦντες χώρον , ἀνανταγωνίστω πλεονεξίᾳ τῇ τοῦ τυραννήσαντος δαιμόνος , ἰχθῶν δίκην σεσαγηνευμένοι πρὸς θλεορον καὶ ἀπώλειαν , γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενής , ἵνα πάντας ἐξελέυσιν , εὖ καὶ χρυσῆ μέν αἰχμαλώτοις ἀρεσιν , τυφλοῖς δὲ ἀνάλεψιν , ὡς αὐτὸς πρὸ φησι , καλεῖ δὲ πρὸς τοῦτο καὶ ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν . » Οὐκοῦν ἐλέησιν ὁ Μονογενής , εἰ καὶ τῆς οἰκονομίας τὸν τρόπον οὐ συνιέντες οἱ Ἰουδαῖοι τοσούτον ἀπέσχον τοῦ κἂν ὅλως ἐθελησαὶ τούτων λαβεῖν , ὡς ποτὲ μὲν ὑβρίζοντας καὶ Σαμαρείτην ἀποκαλεῖν , ποτὲ δὲ ξένιν ἀφορήσεως λευκνότητος , καὶ εἰς ξένην καταπρηδόντας μανίαν , καὶ καταλαλεῖν ἤδη τολμᾶν . Ἐπεὶδὴ δὲ θεομαχοῦντας ἐλέγχων , καὶ τῆς ἀκριτοῦ μανίας ἀνεπυθάνετο παρ' αὐτῶν τὴν αἰτίαν ὁ Κύριος λέγων · « Πολλὰ καλὰ ἐδείξα ἔργα ὑμῖν παρὰ τοῦ
Lemmas: δ . Τῖς οὖν ὁ οὗτος κατέχω αἰτία , οἶδα ἀπό ὁ θεῖος γραφή . οὐκοῦν εἴρω πάλιν ἐγώ ὁ πᾶς ἔχω ὁ ἐξουσία · « ὁ ὁδός σύ , καί ὁ ἐπιτήδευμα σύ ποιέω οὗτος σύ · οὗτος ὁ κακία σύ , ὅτι πικρός , ὅτι ἀμάω ἔως ὁ Καρδία σύ . » « ἀκολουθέω γάρ ὁ πληγμελήμασιν ἔκτοπος , ὁ χρή δικαίως κολάζω , καί ὁ παρά ἐγώ ἀπόνοια ἰσοστατέω ἀνάγκη ὁ δίκη . Ἀποπαύω τοίνυν πᾶς άνοστος τόλμημα · « Συγχώψωμεν , καθώς γράφω , ὁ Βόμβας εἰς ἄστρον , καί ὁ ξίφνας εἰς δρεπάνη · » καί , ὡς φημί ὁ μελησιδηω , « δεῦτε , προσκυνέω , καί προσπίπτω αὐτός , » καί δακρύω λέγω · « ἁμαρτάνω , ἀγνοέω , τιμάω . τότε γάρ , τότε καί ἁλίσκομαι εἰμί Θεός · καί ἀφίστημι μέν ὁ ὀργή , εὐφραῖος δέ τᾶλις ὁ γῆ , καί δῶρον ἐγώ ὁ κατά συνήθεια εὐφραίνω . « οὖον γάρ ἔχω ἀρχιερεύς , μή δύναμαι συμπαθέω ὁ ἀνομία ἐγώ , » κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή · « πειράζω δέ κατά ὁμοιότης Χωρὶς ἁμαρτία . » « ὅτι2 γάρ ἔνειμι προχείρως ἐποικτείρω ἐθέλω ὁ Μονογενής , πόνος μέν οὐμὶ δεῖ πρός ὁ δύναμαι πείθω οὐδείς · ἔτοιμος δέ καί ὑμῖς συγκατανεύω ὑπολαμβάνω ὅς , ὁ εἰς ἐγώ ἀγάπησις περιορθουω ὁ μέτρον , καί ὅς διά ἐγώ ὑπομένω ἐννέω ὁ μέγεθος . ἐπειδή γάρ ἠμέν ἅπας ὁ ὅδε ὁ περίγειον οἰκέω χῶρος , ἀνανταγώνιστος πλεονεξία ὁ ὁ τυραννεύω δαίμων , ἱκνέομαι δίκη σαγηνεύω πρός θλεορον καί ἀπώλεια , γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής , ἵνα πᾶς ἐξέλευσις , εὕω καί χρύσεος μέν αἰχμάλωτος ἄρεσις , τυφλός δέ ἀναλείφω , ὡς αὐτός πρό φημί , καλέω δέ πρός οὗτος καί ἐνιαυτός κύριος δεκτός . » οὐκοῦν ἐλεέω ὁ Μονογενής , εἰμί καί ὁ οἰκονομία ὁ τρόπος οὖον συνίημι ὁ Ἰουδαῖος τοσοῦτος ἀπέχω ὁ κἀν ὅλως ἐθέλω οὗτος λαμβάνω , ὡς ποτέ μέν ὑβρίζω καί Σαμαρείτης ἀποκαλέω , ποτέ δέ Ξένι αφορησις λευκνοτητη , καί εἰς ξένος καταπράσσω μανία , καί καταλαλέω ἤδη τολμάω . ἐπειδή δέ θεομαχέω ἐλέγχω , καί ὁ ἄκριτος μανία ἀναπυνθάνομαι παρά αὐτός ὁ αἴτιος ὁ Κύριος λέγω · « Πολύς καλός δείκνυμι ἔργον σύ παρά ὁ