cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0208.1
« Ἰσραήλ , πρόσχες · ὁ ὁδηγῶν ὡσεὶ πρόβατον τὸν Ἰωσήφ · ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ , ἐμφάνθη ἐναντίον Ἐφραὶμ , καὶ Βενιαμίν , καὶ Μανασσῆ · ἐξἔγειρον τὴν δυναστείαν σου , καὶ ἔλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς . » Ὅταν καὶ μένοις ἡμῖν καὶ πεπτωκόσιν εὐκαιρῶς αὐτὸν ἐπιφοιτῆσαι αἰσθανόμενος πάλιν ἐφών · « Ἵνα τί , Κύριε , ἀφέστηκας μακρόθεν ; Ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις , ἐν θλίψει ; » Οὐπω γὰρ τὴν ἡμετέραν ὁμοίωσιν ὁ Σωτὴρ ἀναλαβὼν , μακρὰν ἡμῶν , κατὰ τὸν τῆς ἀνανθρωπήσεως λόγον , ἀφεῖστήκει . « Πολλὰ καὶ πολλὰ τῆς ἀνθρώπων φύσεως , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ Λόγου τὰ μεταξὺ διαστήματα . » Ἡμῶν μὲν γὰρ , περὶ τῶν ἁγίων φησίν · « Ἐγὼ δὲ εἰμὶ γῆ καὶ σποδός · » περὶ δὲ τῆς τοῦ Μονογενοῦς ὑπάρξεως ὁ προφήτης Ἠσαΐας λέγει · « Τὴν γενεὰν αὐτοῦ B τίς διηγήσεται ; » Εὐκαιρῶς τοιγαροῦν ἡμῖν , καὶ πολλὴν ὑπομένουσιν θλῖψιν , ἐπέλαμψεν ὁ Σωτὴρ γεγονὼς ἐκ γυναικός , τὸ κατὰ σάρκα , ἵνα τὸν ἐκ γυναικὸς ἀνθρώπῳ διασωθῇ , καὶ τὸν τοῦ θανάτου τοῦτον ἀπολύσας δεσμῶν , διδάξῃ χαίροντα λέγειν · « Ποῦ σου τὸ νῖκος , θάνατε ; Ποῦ τὸ κέντρον σου , ἅδη ; » Οὐ γὰρ μόνον τὸ τῆς ἀναστάσεως ἡμῖν δῶρον χαρίζεται , ἀλλὰ καὶ τὸ κέντρον τοῦ ἅδου , τοὔστι , τὴν πλήττουσαν ἁμαρτίαν ἀμβλύνας , φησίν · « Ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ · καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ . » Τοῦτο πρὸς τοῖς ἄλλοις τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας κατόρθωμα . Τοιγαροῦν πᾶσα μὲν ἐν γῇ σεμνότης πολιτεύεται · ὁ δὲ τῆς ἀμαθίας ἐλκὴς σκότος . Καὶ τοῦτο τῇ τοῦ θείου Πνεύματος δυνάμει προαναβλέπων ἔλεγεν ὁ Ψαλμωδός · « Ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλήθος εἰρήνης , ἕως οὗ ἀνταναφερθῇ ἡ σελήνη . — Εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες , καθὼς Παῦλος φησι , κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , » πλήθος ἡμῖν ἀνατελεῖ εἰρήνης . Οὗ γεγενημένου , καὶ τὴν σελήνην πάντως ἀναιρεῖσθαι ἀναγκαῖον · τοὔστι , τὸν τῆς νυκτὸς καὶ τοῦ σκότους ἄρχοντα διάβολον , σελήνην ἐνταῦθα τροπικῶς ὀνομαζόμενον . Οὕκοῦν τοσοῦτον ἡμῖν καὶ τηλικούτων ὑπερλάμπουσιν αὐγαί , καὶ τῆς θείας ἡμῶν ἑορτῆς ἀνίσχει τὸ φῶς , καὶ πάλιν ἡμᾶς ἡ λαμπρὰ πρὸς ἑαυτὴν ἕλκει πανήγυρις . Τὸ μὲν , ὅτι προσήκει τῶν αἰσχίστων ἀναχωρεῖν , γεγωνότερον συμβουλεύουσα , καὶ λέγουσα · « Λούσαθε , καὶ καθαροὶ γένοισθε , ἀφέλιστε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν . » Εἰ γὰρ σοφὸς ἐστιν ὁ Παροιμιαστής , λέγων · « Τοῖς πᾶσιν ὁ χρόνος , » καὶ καιρὸς παντὶ πράγματι , πῶς οὐκ εὐλόγως πᾶσης μὲν εἶναι τῆς πονηρίας ἐχθρὸν τούτον τὸν καιρὸν ὁμολογήσαιμεν ; ἐπ’ ἐκείναι δὲ μόνα καλεῖν ὅσα καὶ τὸν θεῖον νόμον οἷδε τιμᾶν , καὶ τοῖς κεχρημένοις , ὅτι καλεῖν τῆς εὐνοίας μιμούσται τὴν ψῆφον δίδωσι θαρρεῖν . Οἱ μὲν οὖν κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀγωνο -
Lemmas: « Ἰσραήλ , προέχω · ὁ ὁδηγός ὡσεί πρόβατον ὁ Ἰωσήφ · ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν , ἐμφαίνω ἐναντίος Ἐφραίμ , καί Βενιαμίν , καί Μανασσῆς · ἐξεγείρω ὁ δυναστεία σύ , καί ἔρχομαι εἰς ὁ σῴζω ἐγώ . » ὅταν καί μένω ἐγώ καί πίπτω ευκαίρως αὐτός ἐπιφοιτάω αἰσθάνομαι πάλιν φάω · « ἵνα τίς , κύριος , ἀφίστημι μακρόθεν ; ὑπεροράω ἐν εὐκαιρία , ἐν θλῖψις ; » οὔπω γάρ ὁ ἡμέτερος ὁμοίωσις ὁ Σωτήρ ἀναλαμβάνω , μακράν ἐγώ , κατά ὁ ὁ ἀνανθρωπήσεως λόγος , ἀφίστημι . « Πολύς καί πολύς ὁ ἄνθρωπος φύσις , καί ὁ ὁ Θεός Λόγος ὁ μεταξύ διάστημα . » ἡμός μέν γάρ , περί ὁ ἅγιος φημί · « ἐγώ δέ εἰμί γῆ καί σποδός · » περί δέ ὁ ὁ Μονογενώ ὕπαρξις ὁ προφήτης Ἠσαΐας λέγω · « ὁ γενεά αὐτός B τίς διηγέομαι ; » ευκαίρως τοιγάρ ἐγώ , καί πολύς ὑπομένω θλῖψις , ἐπιλάμπω ὁ Σωτήρ γίγνομαι ἐκ γυνή , ὁ κατά σάρξ , ἵνα ὁ ἐκ γυνή ἄνθρωπος διασῴζω , καί ὁ ὁ θάνατος οὗτος ἀπολύω δεσμός , διδάσκω χαίρω λέγω · « πός σύ ὁ Νίκη , θάνατος ; πός ὁ κέντρον σύ , ἀείδω ; » οὖον γάρ μόνος ὁ ὁ ἀνάστασις ἐγώ δῶρον χαρίζομαι , ἀλλά καί ὁ κέντρον ὁ ἅδος , ἔτος , ὁ πλήσσω ἁμαρτία ἀμβλύνω , φημί · « ἰδέ δίδωμι σύ πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός · καί οὐδείς σύ οὖον μή ἀδικέω . » οὗτος πρός ὁ ἄλλος ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία κατόρθωμα . τοιγάρ πᾶς μέν ἐν γῆ σεμνότης πολιτεύω · ὁ δέ ὁ ἀμαθία ἕλκω σκότος . καί οὗτος ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα δύναμις προαναβλέπω λέγω ὁ ψαλμωδός · « ἀνατέλλω ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός δικαιοσύνη καί πλήθος εἰρήνη , ἠώς ὅς ἀνταναφέρω ὁ σελήνη . — εἰμί γάρ ἐχθρός εἰμί , καθώς Παῦλος φημί , καταλλάσσω ὁ Θεός διά ὁ θάνατος ὁ υἱός αὐτός , » πλήθος ἐγώ ἀνατέλλω εἰρήνη . οὗ γίγνομαι , καί ὁ σελήνη πάντως ἀναιρέω ἀναγκαῖος · ἔτος , ὁ ὁ νύξ καί ὁ σκότος ἄρχω διάβολος , σελήνη ἐνταῦθα τροπικός ὀνομάζω . οὐκοῦν τοσοῦτος ἐγώ καί τηλικόσδε ὑπερλάμπω αὐγή , καί ὁ θεῖος ἐγώ ἑορτή ἀνίσχω ὁ φάος , καί πάλιν ἐγώ ὁ λαμπρός πρός ἑαυτοῦ ἕλκω πανήγυρις . ὁ μέν , ὅτι προσήκω ὁ αἰσχρός ἀναχωρέω , γεγωνότερον συμβουλεύω , καί λέγω · « λούω , καί καθαρός γίγνομαι , ἀφαιρέω ὁ πονηρία ἀπό ὁ Ψυχή σύ . » εἰμί γάρ σοφός εἰμί ὁ παροιμιαστής , λέγω · « ὁ πᾶς ὁ χρόνος , » καί καιρός πᾶς πρᾶγμα , πῶς οὐ εὔλογος πᾶς μέν εἰμί ὁ πονηρία ἐχθρός οὗτος ὁ καιρός ὁμολογέω ; ἐπί ἐκεῖνος δέ μόνος καλέω ὅσος καί ὁ θέω νόμος οἶδα τιμάω , καί ὁ χράομαι , ὅτι καλέω ὁ εὔνοια μιμέομαι ὁ ψῆφος δίδωμι θαρσέω . ὁ μέν οὖν κατά ὁ πάρειμι βίος ἄγωνος -