cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0485.1
αὐτοῖς , πλὴν τοῦ δράσθαι μόνου ; Οἱ γε μὴν τὸ ἐμπορικὸν ἔχοντες ἐπιτήδευμα , πότε τῶν φιλαϊτῶν αὐτοῖς λημμάτων ἔουσι μεστοί , δεδιότες ἄρα τὸ διαπλεῖν ἔτι , καὶ κῦμασιν ὀκλείειν , ἢ παντὸς καὶ πόνου καὶ δέματος τὴν φιλοκερδίαν προτάττοντες ; Μεμνήσομαι δὲ καὶκείνων οἷς σπουδαῖα προῤῥηταιτατον τὸ ἐν παλαίστραις εὐδοκεῖν . Ἄν καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαμείμνηται λέγων , ὅτι « Πάντα ἐγκρατεύονται , ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν . » Ὡς τοίνυν καὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς πραγμάτων οὐχ ἂν εἰ πρὸς πέρας εὐκτῶν διελθασί πώποτε φροντίδος καὶ πόνου δίχα , πῶς ἂν γένοιτο τῶν τῆς ἀρετῆς ὀψωμῶντων ἐφικσάσθαι τινὰς , μὴ οὐχὶ τὸ χρήναι ἄληπαθεῖν ἐκτετιμηκότες , καὶ ἀμάχως ὥσπερ τοῦ νοῦ ροπᾶς , εὐθὺ φέρεσθαι παντὸς ἀγαθοῦ προτεθυμηκόνους ; Οὕτω τῆς τῶν ἁγίων ζωῆς τὸ νοητὸν τε καὶ ἀδήραστον κάλλος ταῖς ἑαυτῶν ψυχαῖς ἐναποματτόμενοι , καὶ πνευματικῶς ἐγγράφοντες , τὰς πρὸς Θεὸν ἱκεσίας ποιούμεθα , λέγοντες · « Κύριε , ἐν τῷ θελήματί σου παράσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν . » Βουλὴ δὲ καὶ θέλημα τὸ παντουργικὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱός . Φάλλει γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ πρὸς αὐτόν , καὶ φησιν · « Ἐν τῇ βουλῇ σου ὡδήγησάς με . » Πεποδηγήμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ πρὸς πᾶσαν εἰδησιν ἀρετῆς . Καὶ μὴ μοι θαυμάζου , εἰ βουλὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὀνομάζεται φαμὴν τὸν Υἱὸν , ὅτε καὶ αὐτὸν εὕρήσομεν τὸν Πατέρα τῇ τοιᾷδε κλήσει τετιμημένον . Ἡ γὰρ τοῦ βουλῆς τὴν σοφίαν ὁπλόν . Γέγραφε γὰρ ὁ προφήτης Ἠσαΐας περὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , ὅτι « Παίδιον ἐγεννήθη ἡμῖν , υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν , οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενέθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ , καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ , μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος . » Ἀπηγγέλετο γὰρ ἡμῖν τὰ περὶ τοῦ ἰδίου Γεννήτορος , καὶ παρεδύετο ἐναργῶς τῆς ἀνωτάτω παντὸς ὑποστάσεως τὸ ὑπερκόσμιον κάλλος , ἐν ἰδίᾳ φύσει γράφων αὐτόν . « Καὶ γὰρ ἐστιν εἰκών , ἀπαγγαλμά τε καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ . » Ἔφη γοῦν , ὅτι « Ὁ ὁρῶν μὲ ἐμὲ , εὐράκα τὸν Πατέρα . » — « Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμεν . » Ἐν δὲ δὴ πάντως , κατὰ γε , φημί , τὴν ταυτότητα τῆς οὐσίας . Πῶς οὖν κεχρημάτικε παιδίον ; Ἰσοχλὴς γὰρ ὑπάρχων τῷ φύσαντι , καὶ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν θεοπρεπῶν ἀξιωμάτων ἀπαρραλάκτως ἔχων , γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ καθεῖς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν , καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς ἀποταξίαν ἡ ἐκ γυναικὸς ὀπομείνας . Πλὴν ἡμῖν « διδόσθαι » φροσιν ὁ πνευματοφόρος αὐτόν . Οὐ γὰρ τοῦ δι’ ἑαυτὸν « κακάνωσεν ἑαυτόν , » καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς ὑπὸδὺ πτωχείαν , ἀλλ’ ἡμεῖς δι’ αὐτοῦ πλουτήσωμεν , καὶ τὴν ἀκλῆδ καὶ βέβηλον ἀμαρτίαν ἀπονηψάμενοι , τὴν διὰ πίστεως κάθαρσιν δι’ αὐτοῦ ἐκράδωμεν . Ὡς γὰρ αὐτὸς φροσιν ὁ Υἱός , « Ἡγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὥστε τὸν αὐτοῦ τὸν μονογενὴ ἔδωκεν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται , ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . » Χρῆμα τοιγαροῦν
Lemmas: αὐτός , πλήν ὁ δράω μόνος ; ὁ γε μήv ὁ ἐμπορικός ἔχω ἐπιτήδευμα , πότε ὁ φιλαΐτης αὐτός λῆμμα εἰμί μεστός , δείδω ἄρα ὁ διαπλέω ἔτι , καί κῦμα οκλειεν , ἢ πᾶς καί πόνος καί δέμα ὁ φιλοκερδία προτάσσω ; μιμνήσκω δέ καιεκεινος ὅς σπουδαῖος προΐημι ὁ ἐν παλαίστρα εὐδοκέω . ἄν καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαμιμνῄσκω λέγω , ὅτι « Πάν ἐγκρατεύομαι , ἵνα φθαρτός στέφανος λαμβάνω . » ὡς τοίνυν καί ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα οὐ εἄν εἰμί πρός πέρας εὐκτός διέρχομαι πώποτε φροντίς καί πόνος δίχα , πῶς εἄν γίγνομαι ὁ ὁ ἀρετή ὀψωμῶντων ἐφικνέομαι τις , μή οὐ ὁ χρή ἄληπαθεῖν ἐκτιμάω , καί ἄμαχος ὥσπερ ὁ νόος ῥοπή , εὐθύς2 φέρω πᾶς ἀγαθός προθυμέομαι ; οὕτως ὁ ὁ ἅγιος ζωή ὁ νοητός τε καί ἀδήραστον κάλλος ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἐναπομάσσω , καί πνευματικός ἐγγράφω , ὁ πρός θεός Ἱκεσία ποιέω , λέγω · « κύριος , ἐν ὁ θέλημα σύ παρέχω ὁ κάλλος ἐγώ δύναμις . » βουλή δέ καί θέλημα ὁ παντουργικός ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός . φαλλός γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαυίδ πρός αὐτός , καί φημί · « ἐν ὁ βουλή σύ ὁδηγέω ἐγώ . » Πεποδηγήμεθα γάρ ἐν Χριστός πρός πᾶς εἴδησις ἀρετή . καί μή ἐγώ θαυμάζω , εἰμί βουλή ὁ Θεός καί πατήρ ὀνομάζω φημί ὁ υἱός , ὅτε καί αὐτός εὑρίσκω ὁ πατήρ ὁ τοιόσδε κλῆσις τιμάω . ὁ γάρ ὁ βουλή ὁ σοφία ὅπλον . γράφω γάρ ὁ προφήτης Ἠσαΐας περί ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ὅτι « παιδίον γεννάω ἐγώ , υἱός καί δίδωμι ἐγώ , ὅς ὁ ἀρχή γίγνομαι ἐπί ὁ ὦμος αὐτός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός , μέγας βουλή Ἄγγελος . » Ἀπαγγέλλω γάρ ἐγώ ὁ περί ὁ ἴδιος Γεννήτωρ , καί παραδύομαι ἐναργής ὁ ἄνω2 πᾶς ὑπόστασις ὁ ὑπερκόσμιος κάλλος , ἐν ἴδιος φύσις γράφω αὐτός . « καί γάρ εἰμί εἰκών , ἀπαγγαλμά τε καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός . » φημί γοῦν , ὅτι « ὁ ὁράω ἐγώ ἐγώ , ὕραξ ὁ πατήρ . » — « ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . » ἐν δέ δή πάντως , κατά γε , φημί , ὁ ταυτότης ὁ οὐσία . Πῶς οὖν χρηματίζω παιδίον ; ισοχλεω γάρ ὑπάρχω ὁ φύς , καί πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ θεοπρεπής ἀξίωμα ἀπαρραλάκτως ἔχω , γίγνομαι ἄνθρωπος , καί Καθεῖς ἑαυτοῦ εἰς κένωσις , καί ὁ κατά ἐγώ ἀποταξία ὁ ἐκ γυνή οπομενω . πλήν ἐγώ « δίδωμι » φροσιν ὁ πνευματοφόρος αὐτός . οὖον γάρ ὁ διά ἑαυτοῦ « κακάνωσεν ἑαυτοῦ , » καί ὁ κατά ἐγώ ὑπὸδὺ πτωχεία , ἀλλά ἐγώ διά αὐτός πλουτέω , καί ὁ ἀκλῆδ καί βέβηλος ἁμαρτία ἀπονίζω , ὁ διά πίστις κάθαρσις διά αὐτός κραδάω . ὡς γάρ αὐτός φροσιν ὁ υἱός , « ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὥστε ὁ αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . » χρῆμα τοιγάρ