cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0280.1
τὴν φύσιν , ὡς καὶ πρὸς τὴν ἀρχέτυπον εἰκόνα , καθ’ ἣν καὶ πεποίηται . Καὶ οὐ μέχρι τούτων τῶν εἰς ἡμᾶς ἀγαθῶν διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τῆν χορηγίαν ἐσῆψεν ὁ Μονογενής . Ζωὴ γὰρ κατὰ φύσιν ὑπάρχων , ὡσπερ οὖν ἐστι καὶ ὁ γεννήσας αὐτόν , θανάτῳ κρεῖττονα τὴν , ἐν ἧ κατώκησεν , ἀπέδειξε σάρκα . Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ οἱ τάλανες , καὶ δυσσεβείας ἀπάσης ἀνάπλεοι , σταυρῷ μὲν αὐτὸν καὶ θανάτῳ παραδεδώκασιν , ταῖς τοῦ διαβόλου στρατηγίας κατὰ πάντα πειθόμενοι . Ἄλλ’ ἐνίκης παθών , καὶ σωτηρίας ἡμῖν ὑπόθεσιν τὸν τῆς ἰδίας σαρκὸς ἀνέδειξε θάνατον . Ὅλον γὰρ εὐθὺς σκυλεύσας τὸν ἅδην , καὶ τὰς ἀφύκτους τοῖς τῶν κεκοιμημένων πνεύμασιν ἀναπετάσας πύλας , ἔρημόν τε καὶ μόνον ἀφεὶς ἐκεῖσε τὸν διάβολον , « ἀνέστη τρίῃ ἡμέρα , λύσας τὰς ὀδύνας τοῦ θανάτου , καθὼς γέγραπται , » καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν ἀχρεῖωθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ · » καινοτομήσας δὲ τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως τὴν ὁδόν , εἰς αὐτὸν ἀνέβη τὸν οὐρανόν , « νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν , » κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν · ἵνα καὶ τὰ λαμπρὰ τῶν ἀγγέλων ἐνδιαστήματα βάσιμα τοῖς ἐπὶ τῆς ἀποδείξῃ . Αὐτὸς γὰρ « ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , ὁ ποιήσας τὰ ἀμφοτέρα ἕν , » καὶ ἀνθρώπους μὲν ἀγγέλοις εἰς φίλτας συνάψας , τὴν δὲ παρὰ τῶν ἀγγέλων ἀγάπην εἰς ἡμᾶς καταγαγόν , ἵνα τοίνυν συμβασιλεύσωμεν τῷ Χριστῷ , ἵνα μεριστοὶ καὶ κοινωνοὶ τῆς ἀθανάτου δόξης εὕρισκώμεθα , πάντα μὲν δυνον ἀποπεμφάμενοι , καὶ τὴν ἐπ’ ἀγαθοῖς ῥαθυμίαν , ὡσπερ ἐξω τῆς ἐαυτῶν διανοίας ποιού - C μενοι , ἡδιστα δὲ ἴλαν τοῖς ὑπὲρ ἀρετῆς ὁμιλοῦντες ἱδρώσιν . « Ὡς καιρὸν ἔχομεν , ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας · » μὴ κώμοις καὶ μέθαις , μὴ κοιταῖς καὶ ἀσελγείαις σχολάζωμεν , ἀλλ’ ἐνδυώμεθα τὸν Κύριον Ἰησοῦν , ἀναλάβωμεν σπλαγχνὰ καὶ οἰκτιρμούς , τὴν εἰς ἀλλήλους ἀγάπην ἐπιτιθεώμενοι , τὴν πραότητα , τὴν ταπεινοφροσύνην , τὴν ἐγκράτειαν , τὸν περὶ πάντας ἔλεον · καὶ ἀπαξ ἀπλῶς εἰπεῖν , τὴς εἰς Θεὸν ἐξουσίας ἀπριεῖς ἔχοντες , καὶ πᾶσαν μελετῶντες εὐλάβειαν . Οὕτω γὰρ , οὕτω , καθαρῶ συνειδήτῳ , καὶ μετὰ φρονήματος ἱλαροῦ τὴν πάνυ γον ἐπιτελέσωμεν ἑορτήν , ἀρχόμενοι τῆς μὲν ἁγίας Τεσσαρακοστῆς ἀπὸ τρίτης καὶ εἰκάδος · τοῦ Μεγύρου μηνός , τῆς δὲ ἐβδομάδος τοῦ σωτηριώδους Πάσχα , ἀπὸ ἑορτῆς καὶ εἰκάδος τοῦ Φαρμουθὸ μηνός , περιλύοντες μὲν τὰς D ἑντεκαίας τῇ τρίτῃ τοῦ Φαρμουθὸ μηνός , ἐσπέρα Σαββάτου , κατὰ τὰς ἀποστολικὰς παραδόσεις · ἑορτάζοντες δὲ τῇ ἐξῆς ἐπιφωσκούσῃ Κυριακῇ , τῇ τετάρτῃ τοῦ αὐτοῦ Φαρμουθὸ μηνός · συνάπτοντες ἐξῆς καὶ τὰς ἑπτὰ ἐβδομάδας τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς · Ὡσπερ γὰρ καὶ βασιλείαν οὐρανῶν κληρονομήσομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ δόξα καὶ τὸ κράτος , σὺν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , καὶ νῦν , καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ φύσις , ὡς καί πρός ὁ ἀρχέτυπος εἰκών , κατά ὅς καί ποιέω . καί οὖον μέχρι οὗτος ὁ εἰς ἐγώ ἀγαθός διά ὁ ἐνανθρώπησις ὁ χορηγία σήπω ὁ Μονογενής . Ζωή γάρ κατά φύσις ὑπάρχω , ὡς οὖν εἰμί καί ὁ γεννάω αὐτός , θάνατος ἀγαθός ὁ , ἐν ἧ κατοικέω , ἀποδείκνυμι σάρξ . Ἰουδαῖος μέν γάρ ὁ τάλας , καί δυσσέβεια ἀπασάω ἀνάπλεος , σταυρός μέν αὐτός καί θάνατος παραδίδωμι , ὁ ὁ διάβολος στρατηγία κατά πᾶς πείθω . ἄλλος φέρω πάθος , καί σωτηρία ἐγώ ὑπόθεσις ὁ ὁ ἴδιος σάρξ ἀναδείκνυμι θάνατος . ὅλος γάρ εὐθύς σκυλεύω ὁ ἅδην , καί ὁ ἄφυκτος ὁ ὁ κοιμάω πνεῦμα ἀναπετάννυμι πύλη , ἐρῆμος τε καί μόνος ἀφίημι ἐκεῖσε ὁ διάβολος , « ἀνίστημι τρίῃ ἡμέρα , λύω ὁ ὀδύνη ὁ θάνατος , καθώς γράφω , » καθότι οὐ εἰμί δυνατός ἀχρειόω αὐτός ὑπό αὐτός · » καινοτομέω δέ ὁ ἀνθρώπειος φύσις ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ ὁδός , εἰς αὐτός ἀναβαίνω ὁ οὐρανός , « νῦν ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ , » κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή · ἵνα καί ὁ λαμπρός ὁ ἄγγελος ἐνδιαστήματα βάσιμος ὁ ἐπί ὁ ἀποδείκνυμι . αὐτός γάρ « εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , ὁ ποιέω ὁ ἀμφότερος εἷς , » καί ἄνθρωπος μέν ἄγγελος εἰς φίλτα συνάπτω , ὁ δέ παρά ὁ ἄγγελος ἀγάπη εἰς ἐγώ κατάγω , ἵνα τοίνυν συμβασιλεύω ὁ Χριστός , ἵνα μεριστός καί κοινωνός ὁ ἀθάνατος δόξα εὑρίσκω , πᾶς μέν δύο ἀποπέμπω , καί ὁ ἐπί ἀγαθός ῥᾳθυμία , ὡς ἐξω ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ποιέω - C μένω , Ἡδίστα δέ ἱλήκω ὁ ὑπέρ ἀρετή ὁμιλέω ἱδρόω . « ὡς καιρός ἔχω , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός πρός πᾶς · » μή κῶμος καί μέθη , μή κοίτη καί ἀσέλγεια σχολάζω , ἀλλά ἐνδύω ὁ κύριος Ἰησοῦς , ἀναλαμβάνω σπλάγχνον καί οἰκτιρμός , ὁ εἰς ἀλλήλων ἀγάπη ἐπιτίθημι , ὁ πραότης , ὁ ταπεινοφροσύνη , ὁ ἐγκράτεια , ὁ περί πᾶς ἔλεος · καί ἅπαξ ἀπλόος εἶπον , σής εἰς θεός ἐξουσία ἀπεῖπον ἔχω , καί πᾶς μελέτη εὐλάβεια . οὕτως γάρ , οὗτος , καθαίρω συνειδιειμι , καί μετά φρόνημα ἱλαρός ὁ πάνυ γος ἐπιτελέω ἑορτή , ἄρχω ὁ μέν ἅγιος τεσσαρακοστός ἀπό τρίτος καί εἰκάς · ὁ μεγυροος μείς , ὁ δέ ἑβδομάς ὁ σωτηριώδης Πάσχα , ἀπό ἑορτή καί εἰκάς ὁ Φαρμουθὸ μείς , περιλύω μέν ὁ D ἑντεκαίας ὁ τρίτος ὁ Φαρμουθὸ μείς , ἑσπέρα Σάββατο , κατά ὁ ἀποστολικός παράδοσις · ἑορτάζω δέ ὁ ἑξῆς ἐπιφώσκω Κυριακός , ὁ τέταρτος ὁ αὐτός Φαρμουθὸ μείς · συνάπτω ἑξῆς καί ὁ ἑπτά ἑβδομάς ὁ ἅγιος τεσσαρακοστός · ὡς γάρ καί βασίλειος οὐρανός κληρονομέω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ δόξα καί ὁ κράτος , σύν ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί νῦν , καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .