cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0374.1
A τὸ ἐνδὲον αὐτῷ . Οὐ γὰρ ἦν εἰκὸς , μᾶλλον δὲ ἦν καὶ σφαλερώτατον , ἐννοεῖν καὶ λέγειν , ὡς τὴν θείαν καὶ ἀρρήτον πλεονεκτήσει φύσιν ἢ ἀνθρώπῳ τυχόν , καὶ εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτὴν ἀκαλλὲς ἐκδιάσει , καὶ καταδιδάξει τῆς ἰδίας ὑπεροχῆς . Σοφὸν δὲ θῆποι καθάπερ ἐγὼ μὲν τὸ διαλογίζεσθαι δεῖν , ὅτι τῆς θεότητος φύσει παραχωρήσει τὰ καθ’ ἡμᾶς . Καὶ πρὸς γε τὴν ἀσυγκρίτως ἀμείνον μετοικήσει , τῇ τοῦ προχόντος εὐλείξει νικῶμενον . Καὶ γὰρ ἐστι τῶν ἀποτῶν , ἐν μὲν τοῖς ὑπὸ Θεοῦ γενομένοις ὁρᾶν τὴν τῶν ἀμεινόνων μίξει τε καὶ παραθέσει καὶ τὰ μὴ σφόδρα περικαλλᾶ κοσμοῦμενα · οἴεσθαι γε μὴν τὴν ἀνθρώπινον φύσιν Θεὸν προσμιληκότα , καθ’ ὃν οἶδε τρόπον αὐτὸς , μὴ οὖχ’ ἢ μᾶλλον ἐναπομάξασθαι τὸν ἰδίων αὐτῇ , βλάδος δὲ τι καὶ τῶν παρ’ ἀξίαν εἰς ἰδίαν αὐτὸν ἀνατλῆσαι φύσιν . Καὶ ἥλιος μὲν τῆς ἀκτίνος τὴν προσβολὴν , καὶ βορβόροις αὐτοῖς καὶ τελμασιν ἐνίσις , ἀδιαλώθην παντελῶς τηρῆσει τὸ σέλας · ἢ δὲ θεία καὶ ἀκράτατος , καὶ ὑπεράτη φύσις , ἢ τὸ δύνασθαι τι παθεῖν τῶν καταλυτῶν εἰωθότων , ἀτιδὲς παντελῶς πῶς ἂν ἀδικοιτὸ τῇ πρὸς τὸ ἔλαττον ὁμιλίᾳ ; Πῶς δὲ οὐχὶ τὴν τοῦ χειρόνου ὑπεραλείπει ἰ φύσιν , καὶ τοῖς ἰδίοις αὐτὴν ἀγαθοῖς καταφαιδρύνουσα πρὸς τὸ ἀσυγκρίτως ἀμείνον μεταχόμε ; ‘Ἀνθότου δὴ οὖν τοῦ χρήναι θαυμάζειν ἠρεῖσθαι τὰ οὕτω σεπτὰ , κατασοβαρεύονται τινες , καὶ τὸ ὑπέρφρον νοσοῦσι πάθος · οἴονται τε τῇ θείᾳ συναγορεύειν δόξῃ , τῆς οὕτως ἀρίστης οἰκονομίας τὸ ἀκαλλὲς καθορίζοντες . Οὐ γὰρ παραδέχονται τὸ μυστήριον · πλατὺ δὲ γελῶντες , ἀτύτον κομιδὴ τὸ χρήσαι νομίζουσι , καὶ ὕλοις ἡμᾶς εἰκασίς ἐπιβαρσθᾶσι φασιν . Οὐχ ἔννοοῦντες , ὅτι τοῖς μὲν ἰδίοις καθηγήταις , εἴπερ ἐλοιτο τὶ νοεῖν ἢ λέγειν , ἀβασάνιστον ἔσθ’ ὅτε τηροῦντες τὴν πίστιν , καὶ τὸ , « Αὐτὸς ἔφα , » δωροῦμενοι , εἶτα τοῖς θείοις κρίμασι τὰς γε ἴδίας αὐτῶν ἀν[θ]ιστάντες ἐννοίας , δυσδιάφυκτον κομιδὴ ταῖς ἑαυτῶν κεφαλαῖς καταχέουσιν · οὐδὲ οἷς ἀνθρώποισ τιμᾶν ἐγνώκασι , ταῦτα τῇ θείᾳ προσνέμουντες φύσει . ‘Αλλὰ τις αὐτοῖς , ὡς οἴονται , σοφὸς δὴ λλὰν ἐκπεπόρισται λόγος . Πῶς γὰρ δή , φασιν , ὁ ἀκράτατος νοῦς , ὁ ποσότητος τε καὶ περιορισμοῦ παντελῶς ἐλεύθερος , εἰς ἕνος ἀνθρώπου κεχώρηκε σῶμα ; ‘Εγὼ δὲ , ὅτι μὲν τῆς τῶν σωμάτων ποσότητος ἐξιστάσει τὸ θεῖον , ἐπαινέσας ἔχω . Συνθῶσομαι γάρ · φημὶ δὴ οὖν ὅμως ἐκεῖνο τοῖς δὲ φρονεῖν ἡρμημένοις . Οὐ γὰρ δὴ περιγεγράφθαι φαμεν τὴν τοῦ Λόγου φύσιν , εἰ καὶ κατοικῆσαι λέγοιτο καθάπερ ἐν ἀγίῳ ναῷ τῷ ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου σώματι · ἀλλ’ ἐπλήρου μὲν οὐρανοὺς ὡς Θεός , γῆν δὲ καὶ τὰ κατωτέρω , καὶ οὐδενὸς τῶν ὅλων ἰ ἀπελιμπάνετο.‘Ἡν δὲ μετὰ τούτου καὶ ἄνθρωπος . Τὸ δὲ ὅπως ἢ τὶνα τρόπον , εἰ νοεῖν οὐ δύνασαι , παραχώρει τοῖς ὑπὲρ νοῦν , χαρίζου τοῖς ὑπὲρ λόγον τὴν ὡς ἐξ ἀνάγκης σιγὴν . Πολλὰ τούτοις ἕτερα προσομολογήσεις ἄγνοεῖν . Ποῦ γὰρ ἐρήσεισται γῆ ; Ποίαν ἔχει τὴν ὑποβάθραν ὁ οὐρανός ; Πέποιθα δὲ τὶνα τρόπον
Lemmas: A ὁ ἐνδέω αὐτός . οὖον γάρ εἰμί εἰκός , μᾶλλον δέ εἰμί καί σφαλερός , ἐννοέω καί λέγω , ὡς ὁ θεῖος καί ἄρρητος πλεονεκτέω φύσις ἢ ἄνθρωπος τυγχάνω , καί εἰς ὁ οἰκέω αὐτός ἀκαλλής ἐκδίδω , καί καταδιδάσκω ὁ ἴδιος ὑπεροχή . Σοφός δέ θηπέω καθάπερ ἐγώ μέν ὁ διαλογίζομαι δήω , ὅτι ὁ θεότης φύσις παραχώρησις ὁ κατά ἐγώ . καί πρός γε ὁ ἀσύγκριτος ἀμείνων μετοίκησις , ὁ ὁ προέχω ευλειχω νικάω . καί γάρ εἰμί ὁ ἀποτίνω , ἐν μέν ὁ ὑπό Θεός γίγνομαι ὁράω ὁ ὁ ἀγαθός μίξις τε καί παράθεσις καί ὁ μή σφόδρα περικαλέω κοσμούμενα · οἴομαι γε μήv ὁ ἀνθρώπινος φύσις θεός προσμιληκότα , κατά ὅς οἶδα τρόπος αὐτός , μή οὐ ἢ μᾶλλον ἐναπομάσσω ὁ ἴδιος αὐτός , Βλάδος δέ τίς καί ὁ παρά ἄξιος εἰς ἴδιος αὐτός ἀνατλάω φύσις . καί ἥλιος μέν ὁ ἀκτίς ὁ προσβολή , καί βόρβορος αὐτός καί τέλμα ενιτις , ἀδιαλώθην παντελῶς τηρέω ὁ σέλας · ἢ δέ θεῖος καί ἄκρατος , καί ὑπεράτη φύσις , ἢ ὁ δύναμαι τίς πάσχω ὁ καταλύτης εἴωθα , ἀτιδὲς παντελῶς πῶς εἄν ἀδικέω ὁ πρός ὁ μικρός ὁμιλία ; Πῶς δέ οὐ ὁ ὁ χειρονοος ὑπεραλείφω εἷς φύσις , καί ὁ ἴδιος αὐτός ἀγαθός καταφαιδρύνω πρός ὁ ἀσύγκριτος ἀμείνων μετέχω ; ‘ανθοος δή οὖν ὁ χρή θαυμάζω ἐρείδω ὁ οὗτος σεπτός , κατασοβαρεύομαι τις , καί ὁ ὑπέφρων νοσέω πάθος · οἴομαι τε ὁ θεῖος συναγορεύω δόξα , ὁ οὕτως ἀγαθός οἰκονομία ὁ ἀκαλλής καθορίζω . οὖον γάρ παραδέχομαι ὁ μυστήριον · πλατύς δέ γελάω , ατυος κομιδή ὁ χράω νομίζω , καί ὕλος ἐγώ εἰκάζω ἐπιβαρσθᾶσι φημί . οὐχ ἐννοέω , ὅτι ὁ μέν ἴδιος καθηγητής , εἴπερ αἱρέω τίς νοέω ἢ λέγω , ἀβασάνιστος ἔστω ὅτε τηρέω ὁ πίστις , καί ὁ , « αὐτός φημί , » δωρέω , εἶτα ὁ θεῖον κρίμα ὁ γε ἴδιος αὐτός ἀνθίστημι ἔννοια , δυσδιάφυκτος κομιδή ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή καταχέω · οὐδέ ὅς ἄνθρωπος τιμάω γιγνώσκω , οὗτος ὁ θεῖος προσνέμω φύσις . Αλλά τις αὐτός , ὡς οἴομαι , σοφός δή λάω ἐκπορίζω λόγος . Πῶς γάρ δή , φημί , ὁ ἄκρατος νόος , ὁ ποσότης τε καί περιορισμός παντελῶς ἐλεύθερος , εἰς ἕνος ἄνθρωπος χωρέω σῶμα ; Εγώ δέ , ὅτι μέν ὁ ὁ σῶμα ποσότης ἐξίστημι ὁ θέω , ἐπαινέω ἔχω . συνθωσομης γάρ · φημί δή οὖν ὅμως ἐκεῖνος ὁ δέ φρονέω ἁρμόζω . οὖον γάρ δή περιγράφω φημί ὁ ὁ Λόγος φύσις , εἰμί καί κατοικέω λέγω καθάπερ ἐν ἅγιος ναός ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος σῶμα · ἀλλά πληρόω μέν οὐρανός ὡς Θεός , γῆ δέ καί ὁ κατωτέρω , καί οὐδείς ὁ ὅλος εἷς ἀπελιμπάνετο.‘Ἡν δέ μετά οὗτος καί ἄνθρωπος . ὁ δέ ὅπως ἢ τίς τρόπος , εἰμί νοέω οὖον δύναμαι , παραχωρέω ὁ ὑπέρ νόος , χαρίζομαι ὁ ὑπέρ λόγος ὁ ὡς ἐκ ἀνάγκη σιγή . Πολύς οὗτος ἕτερος προσομολόγηση ἀγνοέω . πός γάρ ἐρείδω γῆ ; Ποίας ἔχω ὁ ὑποβάθρα ὁ οὐρανός ; πείθω δέ τίς τρόπος