cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0362.1
A προσήκασθαι μὲν τὴν πίστιν , ἐφ’ ἑτερα δὲ βλέπειν , καὶ τὸ ἐρηθῆναι δὲ μισῆν , δοῦν γὰρ ἐγὼ ἐπανενθὲς εἰς λήξιν εἶναι χακοῦ . Τοῖς γε μὴν ὅδε παραφθαρεῖσι τὸν νοῦν , ταυτὶ τε φρονεῖν καὶ δράν ἡρμημένους , καὶ θεὸς εὐθὺς ἡ ἐπαράται λόγος : « Οὐαὶ γάρ , φησίν , καρδίαις δειλαῖς , καὶ χεροὶ παρεῖναις , καὶ ἀμαρτωλῷ ἐπιβαίνοντι ἐπὶ δύο τρίβους . » « Τυχρὸ γάρ ὡς ἀληθῶς ἀρρώστημα νοῦ , καὶ φρενὸς ἐκλύτου καὶ παρεῖναις ἐπιχλήμα καὶ γραφή , τὸ εὐχολὸν εἰς παραφορὰν , καὶ τὸ ἀγαπᾶν ἐτοίμως , μισεῖν ἐλαχένους . Ἄρα γὰρ εἰ τις ἐρωτῶ τινὰ , καὶ τῶν μετριῶν εἰς νήψιν , ἵνα μὴ λέγωμι τῶν ἀγαν ἀσθενεστάτων 1 , Πότερον , λέγω , ὡ τῶν , ἐν αἵρεσι χεῖρεσιν , τοῦτο [ 1 . τοῦ τε ] ὑγιαίνειν καὶ νοσεῖν , καὶ παρὸν εὐχολῶς εἰσοικισάσθαι τὸ δοκοῦν , ἀρρώστειν ἂν ἐλίοιο , μεθεὶς τὸ B ἐσπερον , ἢ τοῖς ἐναργῶς ἀμείνοσι ἐπιδραμών , καὶ γελῶτος ἀξίαν ἡγήθη τὴν πεῦσιν ; Ἄρ’ οὖν εἰς τοῦτο φρενολαβείας κατώλισθεν ἄνθρωπος , ὡς μὴ διαρρήδην ἀναχραγεῖν , ὡς ἡκιστα μὲν εὐρωστοῖν τὸ σῶμα · τὸ γε μὴν θάτερω προσομιλεῖν , ἡκιστα τὸ ἐλοιτὸ ποτε ; Καὶ μὴν οὐχ ἐσθ’ ὅπως οὐχ εὖ δεδουλεύθαι τὸν τοιούτων φρόνησιν . Τὰ γὰρ εὖν ὀρθά , κἂν εἰ μὴ τις ἐλοιτὸ συνειπεῖν , οἰχοθὲν τε καὶ ἐναργῇ πλουτοῦντα τὴν δόξαν , κακοῦναι οὐχ ἀσφαλές . Εἰ δὴ τῶν ἀρίστων εἶναι λογούμεθα , καὶ τῇ τῶν εὐχαιστοτάτων ἐγγράφομεν μοῖρᾳ τὴν τοῦ σώματος εὐρωστίαν , πῶς οὐχ ἀσύνετον κομιδῇ μὴ τὴν αὐτὴν ἡμᾶς ἔχοντας γνώσιν ὁρᾶσθαι περὶ ψυχῆς , μᾶλλον δὲ καὶ σπουδῆς ἀξίων τῆς προῤῥιγαιτέρας αὐτῇ ; Ὦσῶ γάρ ἀμείνους σωμάτων ψυχαί , τοσούτω δεῖαι φειδούς , C οἴμαι , τῆς τελευτατέρας ἀπονέμειν αὐταῖς . Οὐκοῦν , ἀλοιφαὶ μὲν , καὶ τὰ ἐδιδύμα , καὶ ἔτι λοιπῆς θεραπείας ἡ διαρκὴς καὶ τοῦ περιττοῦ κατόπιν τοῦσα χρήσις , τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων ἐξίσθαι τὸ νοσεῖν . Τὸ δὲ εἰς ἐφεσιν μὲν ἀρετῆς ἀνακομιζεῖν τὸν νοῦν , φόβον δὲ ἡγεῖσθαι τὴν βέβηλον ἁμαρτίαν , καὶ πρὸς τούτους ἐτι τὴς πρὸς Θεὸν ἀγάπης ἀπρὶς ἡττησίαν ὁφιλεῖν , καὶ ὁλοκληρῶ πίστει τιμᾶν τὸν τῶν ὅλων Δημιουργόν , φαίνω ἂν ἐγὼγε ψυχῆς εὐρωστίαν , καὶ νοῦ βλέποντος εἰς τὸ εὐθενὲς ἀσύγκριτον νήψιν . Χρήναι γὰρ οὕτω φρονεῖν τοῖς ἀρχαιοτέροις , καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς ἡμῖν κατεχρησμοφόρησε νόμος . Ἐντολὴ γὰρ πρώτη καὶ ἀξιάγιστος ἦδε : « Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεὸν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου , καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου , καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου . » D Τοῦτο εἶναι σημι τὸ ὁλοκληρῶ τῇ πίστει τιμᾶν ἀλέσθαι τὸν Ποιητήν . Σκέψασθε γὰρ τὸ χρήμα αὐτὸ τοὺς ἐπὶ τῆς κρατοῦσι παρεστηκότας , καὶ ἐν δορυφόρων τάξει κατελεγμένους , πότερα τὰ αὐτοῖς δοκοῦντα φρονεῖν ἀξίον , καὶ τοῦτο δράν ἡρμημένους ἀξιεπαινέστατους εἶναι λογιοῦμεθα , καὶ ψήφῳ λοιπῶν τῇ παγκάλῳ τιμήσομεν τὴς ὡς ἂν δὴ πον κρεῖττόν τε καὶ ἀμείνον οἴοιτ’ ἂν τις , οἴμαι , τυχόν , σκῆπτεσθαι μὲν λόγῳ τὴν διάνοιαν φ · βαρβαρίζουσαν δὲ
Lemmas: A προσίημι μέν ὁ πίστις , ἐπί ἑς δέ βλέπω , καί ὁ ράω δέ μισέω , δήω γάρ ἐγώ ἐπανατίθημι εἰς λῆξις εἰμί Χάκου . ὁ γε μήv ὅδε παραφθείρω ὁ νόος , οὗτος τε φρονέω καί δράω ἁρμόζω , καί θεός εὐθύς ὁ ἐπαίρω λόγος : « οὐαί γάρ , φημί , Καρδία δειλός , καί χείρ πάρειμι , καί ἁμαρτωλός ἐπιβαίνω ἐπί δύο τρίβος . » « Τυχρὸ γάρ ὡς ἀληθής ἀρρώστημα νόος , καί φρήν ἔκλυτος καί πάρειμι ἐπιχλήμα καί γραφεύς , ὁ ευχολος εἰς παραφορά , καί ὁ ἀγαπάω ἑτοίμως , μισέω ἐλαχύς . ἄρας γάρ εἰμί τις ἐρωτάω τις , καί ὁ μέτριος εἰς νῆψις , ἵνα μή λέγω ὁ ἄγαν ἀσθενής 1 , πότερος , λέγω , εἰμί ὁ , ἐν αἵρεσις χείρ , οὗτος [ 1 . ὁ τε ] ὑγιαίνω καί νοσέω , καί πάρειμι εὐχολῶς εἰσοικίζω ὁ δοκέω , ἀρρωστέω εἄν εἴλω , μεθίημι ὁ B ἕσπερος , ἢ ὁ ἐναργής ἀγαθός ἐπιτρέχω , καί γέλως ἄξιος ἡγέομαι ὁ πεῦσις ; ἄρα οὖν εἰς οὗτος φρενολαβείας κατολισθάνω ἄνθρωπος , ὡς μή διαρρήδην ἀνακράζω , ὡς ἥκιστος μέν εὐρωστέω ὁ σῶμα · ὁ γε μήv ἕτερος προσομιλέω , ἥκιστος ὁ αἱρέω ποτός ; καί μήv οὐ ἐστώ ὅπως οὐ εὕω δουλεύω ὁ τοιοῦτος φρόνησις . ὁ γάρ ἐΰς ὀρθός , κἀν εἰμί μή τις αἱρέω συνεῖπον , οἴχομαι τε καί ἐναργής πλουτέω ὁ δόξα , κοῦνα οὐ ἀσφαλής . εἰμί δή ὁ Ἀρίστων εἰμί λογέω , καί ὁ ὁ ευχαιστοτηταω ἐγγράφω μοῖρα ὁ ὁ σῶμα εὐρωστία , πῶς οὐ ἀσύνετος κομιδή μή ὁ αὐτός ἐγώ ἔχω γνῶσις ὁράω περί Ψυχή , μᾶλλον δέ καί σπουδή ἄξιος ὁ προῤῥιγαιτέρας αὐτός ; ὠθέω γάρ ἀγαθός σῶμα Ψυχή , τοσοῦτος δείδω φειδός , C οἴμη , ὁ τέλευτος ἀπονέμω αὐτός . οὐκοῦν , ἀλοιφή μέν , καί ὁ δίδυμος , καί ἔτι λοιπός θεραπεία ὁ διαρκής καί ὁ περισσός κατόπιν Τούσα χρῆσις , ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ἐξίημι ὁ νοσέω . ὁ δέ εἰς ἔφεσις μέν ἀρετή ἀνακομίζω ὁ νόος , φόβος δέ ἡγέομαι ὁ βέβηλος ἁμαρτία , καί πρός οὗτος ἔτι σής πρός θεός ἀγάπη ἀπρὶς ἡσσός ὁρίζω , καί ὁλοκληρέω πίστις τιμάω ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός , φαίνω εἄν ἐγώ Ψυχή εὐρωστία , καί νόος βλέπω εἰς ὁ εὐθενής ἀσύγκριτος νῆψις . χρή γάρ οὗτος φρονέω ὁ ἀρχαῖος , καί αὐτός ὁ θεός ἐγώ κατεχρησμοφορεω νόμος . ἐντολή γάρ πρῶτος καί ἀξιάγιστος ἀείδω : « ἀγάπησις κύριος ὁ θεός σύ ἐκ ὅλος ὁ Ψυχή σύ , καί ἐκ ὅλος ὁ διάνοια σύ , καί ἐκ ὅλος ὁ ἰσχύς σύ . » D οὗτος εἰμί σημι ὁ ὁλοκληρέω ὁ πίστις τιμάω ἅλλομαι ὁ Ποιητής . σκοπέω γάρ ὁ χρήμα αὐτός ὁ ἐπί ὁ κρατέω παρίστημι , καί ἐν δορυφόρος τάξις καταλέγω , πότερος ὁ αὐτός δοκέω φρονέω ἄξιος , καί οὗτος δράω ἁρμόζω ἀξιεπαινέστατους εἰμί λογίζομαι , καί ψῆφος λοιπός ὁ πάγκαλος τιμάω σής ὡς εἄν δή πως κρατύς τε καί ἀμείνων οἶμαι εἄν τις , οἴμη , τυγχάνω , σκήπτω μέν λόγος ὁ διάνοια φ · βαρβαρίζω δέ