cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0207.1
θεῷ ἀμελῶς . » Καὶ τοῦτο μαθεὶν ἔξεστι σαφῶς τὸν Δ μακάριον ἔννοοῦντι Ἰωνᾶν , καὶ τὸν ἐπὶ αὐτῷ μαινομένην θάλατταν · καὶ τὸν δεινὸν ἐκεῖνο καὶ φρικωδέστατον κατ’ αὐτὸν κινούμενον κήτος . Εὕρισκεν δὲ καὶ τῶν ἁγίων ἕκαστον τῆς θείας λειτουργίας δεδιότα τὸ μέγεθος . Ὁ μὲν γὰρ ἱεραφάντης Μωϋσῆς , Θεοῦ τὸν λαὸν ἐξαποστεῖλαι ἐπιτάξαντος αὐτῷ , τῆς ἀνθρωπείας φύσεως τὴν δύναμιν ἀναμετρησάμενος , καὶ μεῖζονα ταύτης ὁρῶν τοῦ χρηύματος τὴν διακονίαν , ἔλεγεν · « Σογνόφωνός εἰμι καὶ βραδύγλωσσος . » Συνωθὰ δὲ τούτοις καὶ ὁ μακάριος Ἱερεμίας ἐπὶ τὸ προφητεύειν πεμπόμενος , βοᾷ · « Ὁ ὤν , Δέσποτα Κύριε , ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν , ὅτι νεώτερός εἰμι ἐγώ . » Εἰ γὰρ καὶ κάλλιστος ἡμῖν εὐλαβείας ὑπογραμμὸς οἱ ἄγιοι , τὰ τοιαῦτα φθεγγόμενοι φαίνονται , ἀλλὰ γε τοῖς περὶ τοῦτο δειλίας ὁ τρόπος , οὐ μικρόν , οὐδὲ ἀκίνδυνον τοῖς ἀσθενέσιν ἀποτίκτει τὸν δῆνον . Ἀναστρεῖ μὲν γὰρ ἡμᾶς ὁ Θεός , καὶ τὸν φόβον ἀποπέμπειν παρακαλεῦεται , πρὸς μὲν Μωϋσέα λέγων · « Τίς ἔδωκε στόμα ἀνθρώπῳ , καὶ τίς ἐποίησε δύσχωφον καὶ χωφόν , βλέποντα καὶ τυφλόν ; Οὐχ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός ; Καὶ νῦν πορεύου , καὶ ἐγὼ ἀνοίξω τὸ στόμα σου . » Πρὸς δὲ τὸν μακάριον Ἱερεμίαν · « Μὴ λέγε “ Ὅτι νεώτερός εἰμι ἐγώ · ὅτι πρὸς πᾶντας οὓς ἐν ἐξαποστελῶ σε , πορεύση , καὶ κατὰ πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι λαλήσεις . » Οὐκοῦν ἐπὶ τὸ χρηρύτεειν κἂμὲν τὸν ταπεινὸν τοῦ τῆς ἱερωνύνης καλοῦντος σχήματος , δεδιὼς τὸ γεγραμμένον , « Ἀλαεὶ καὶ μὴ σιώπα , » ἀναγκαίως ἐπὶ τὰ τοιαῦτα γράφειν ἐρχομαι . Κρίσει γὰρ Θεοῦ καλῶς τὸν καθ’ ἡμᾶς C ἀπαλλάξαντος βίον , καὶ πρὸς τὰς οὐρανίους ἀναπτάντος μονάς , τοῦ τῆς ἀοιδίμου καὶ πανευφήμου μνήμης Πατρὸς ἡμῶν Θεοφίλου τοῦ γενναίου ἐπισκόπου ( καθ’ ὃν οὐδὲν ὁ πάντων ταμίᾶς λόγον , αἰδοῦμαι γράφειν ) , εἰς ἐμὰ τὸν ἐλάχιστον ἢ τῆς ἐπισκοπῆς κατήντησε διαδοχή . Ἀκούων δὲ τοῦ Παύλου γράφοντος · « Οὐαὶ γὰρ μοί ἐστιν , ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι , » φόβῳ λοιπὸν καὶ παρὰ δύναμιν ἐπὶ τὸ χρηῦτειν ἐλλυθα . Τοιγαροῦ τῆς ἁγίας ἡμῶν προλαμπούσης πανγγύρεως , καὶ πρὸς καθαρὰν καὶ νόμιμον ἡμᾶς καλούσης ἀγνείαν · τοῖς μὲν ἐπὶ τῇ κακίᾳ προστετηκόσιν ἀναγκαῖον εἰπεῖν · « Καθαρίσατε χεῖρας , ἀμαρτωλοὶ , καὶ ἀγνίσατε καρδίας , διψυχοι . » Τοῖς δὲ τὸ βέβηλον τῆς ἁμαρτίας αἰχμὸς ἀποφυγοῦσι , καὶ σεμνήν ἐπασχούσι πολιτείαν ἀγάπην , εὐαγγελιζέσθω ὁ προφήτης , λέγων · « Φωτίζου , φωτίζου , Ἱερουσαλὴμ · ἦλκει γὰρ σου τὸ φῶς , καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀντέτειλεν i . » Ἐπειδὴ γὰρ οἱ τὴν ὑφ’ ἡλῖω πᾶσαν οἰκοῦντες ἄνθρωποι , « μερίδες ἀλιωτῶν » γενόμενοι , κατὰ τὸ γεγραμμένον , εἰς πολυειδῆ καὶ πολυτρόπον ἐμερίζοντο κακίαν , καὶ τῇ τῆς ἀγνοίας σκότῳ νικώμενοι , καθάπερ εἰς θόρον εἰς βαθεῖαν ἐπίπτον ἀμαρτειαν · ἀναγκαίως τὸν ἐξ οὐρανοῦ καλῶν ἡμᾶς Θεὸν Λόγον ὁ ὁ Ψαλμὸς ἔλεγεν · « Ὁ ποιμαίνων τὸν
Lemmas: θεός ἀμελής . » καί οὗτος μανθάνω ἔξεστι σαφῶς ὁ δ μακάριος ἔνειμι Ἰωνᾶς , καί ὁ ἐπί αὐτός μαίνομαι θάλασσα · καί ὁ δεινός ἐκεῖνος καί φρικώδης κατά αὐτός κινέω κήτος . εὑρίσκω δέ καί ὁ ἅγιος ἕκαστος ὁ θεῖος λειτουργία δείδω ὁ μέγεθος . ὁ μέν γάρ ἱεραφάντης Μωϋσῆς , Θεός ὁ λαός ἐξαποστέλλω ἐπιτάσσω αὐτός , ὁ ἀνθρώπειος φύσις ὁ δύναμις ἀναμετρέω , καί μείζων οὗτος ὁράω ὁ χρήμα ὁ διακονία , λέγω · « Σογνόφωνός εἰμί καί βραδύγλωσσος . » Συνωθὰ δέ οὗτος καί ὁ μακάριος Ἱερεμίας ἐπί ὁ προφητεύω πέμπω , βοάω · « ὁ εἰμί , δεσπότης κύριος , ἰδού οὐ ἐπίσταμαι λαλέω , ὅτι νέος εἰμί ἐγώ . » εἰμί γάρ καί καλός ἐγώ εὐλάβεια ὑπογραμμός ὁ ἅγιος , ὁ τοιοῦτος φθέγγομαι φαίνω , ἀλλά γε ὁ περί οὗτος δειλία ὁ τρόπος , οὖον μικρός , οὐδέ ἀκίνδυνος ὁ ἀσθενής ἀποτίκτω ὁ δήν . Ἀναστρεῖ μέν γάρ ἐγώ ὁ Θεός , καί ὁ φόβος ἀποπέμπω παρακαλέω , πρός μέν Μωϋσῆς λέγω · « Τῖς δίδωμι στόμα ἄνθρωπος , καί τίς ποιέω δύσκωφος καί χωφόν , βλέπω καί τυφλός ; οὐχ ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ; καί νῦν πορεύω , καί ἐγώ ἀνοίγω ὁ στόμα σύ . » πρός δέ ὁ μακάριος Ἱερεμίας · « μή λέγω “ ὅτι2 νέος εἰμί ἐγώ · ὅτι πρός λήγω ὅς ἐν ἐξαποστέλλω σύ , πορεύω , καί κατά πᾶς ὅσος εἄν ἐντέλλω σύ λαλέω . » οὐκοῦν ἐπί ὁ χρηρυτεω κάμνω ὁ ταπεινός ὁ ὁ ιερωνυνεος καλέω σχῆμα , δείδω ὁ γράφω , « ἀλάω καί μή σιωπάω , » ἀναγκαῖος ἐπί ὁ τοιοῦτος γράφω ἔρχομαι . κρίσις γάρ Θεός καλῶς ὁ κατά ἐγώ C ἀπαλλάσσω βίος , καί πρός ὁ οὐράνιος ἀναπέτομαι μόνος , ὁ ὁ ἀοίδιμος καί πανευφημέω μνήμη πατήρ ἐγώ Θεόφιλος ὁ γενναῖος ἐπίσκοπος ( κατά ὅς οὐδείς ὁ πᾶς ταμίας λόγος , αἰδέομαι γράφω ) , εἰς ἐμός ὁ μικρός ἢ ὁ ἐπισκοπή κατά-ἀντάω διαδοχή . ἀκούω δέ ὁ Παῦλος γράφω · « οὐαί γάρ ἐγώ εἰμί , ἐάν μή εὐαγγελίζω , » φόβος λοιπός καί παρά δύναμις ἐπί ὁ χρηυσυς ἔρχομαι . τοιγαρος ὁ ἅγιος ἐγώ προλάμπω πανγγύρεως , καί πρός καθαρός καί νόμιμος ἐγώ καλέω ἁγνεία · ὁ μέν ἐπί ὁ κακία προΐστημι ἀναγκαῖος εἶπον · « καθαρίζω χείρ , ἁμαρτωλός , καί ἁγνίζω Καρδία , διψυχω . » ὁ δέ ὁ βέβηλος ὁ ἁμαρτία αἰχμὸς ἀποφεύγω , καί σεμνός πάσχω πολιτεία ἀγάπη , εὐαγγελίζω ὁ προφήτης , λέγω · « φωτίζω , φωτίζω , Ἱεροσόλυμα · ἕλκω γάρ σύ ὁ φάος , καί ὁ δόξα κύριος ἐπί σύ ἀνατέλλω i . » ἐπεί γάρ ὁ ὁ ὑπό ἥλιος πᾶς οἰκέω ἄνθρωπος , « μερίς άλιωτος » γίγνομαι , κατά ὁ γράφω , εἰς πολυειδής καί πολύτροπος μερίζω κακία , καί ὁ ὁ ἄγνοια σκότος νικάω , καθάπερ εἰς θρῴσκω εἰς βαθύς πίπτω ἁμαρτία · ἀναγκαῖος ὁ ἐκ οὐρανός καλός ἐγώ θεός Λόγος ὁ ὁ ψαλμός λέγω · « ὁ ποιμαίνω ὁ