cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0278.1
οι κατοικοῦντες τὴν γῆν · ἐπειδὴ γὰρ εἰς ἀνδροκτασίας ἐτράποντό τινες , καὶ ἀνθρωπίνοις αἵμασι τὴν καρποφόρον ἐμέθυσαν γῆν , ἀντείσαν δὲ τὸ μισοδελφον ἐπ’ ἀλλήλους ξίφος , καὶ τὸν ἀριστα γηπονοῦντα σίδηρον , διὰ τε τοῦτο κατὰ πλεῖστον γεγονότα παρὰ Θεοῦ , τῆς ἐσχάτης ἀπέδειξαν δυσσεβείας ἐργάτην · ὠργίσθη μὲν εὐλόγως ὁ φιλάρετος ἡμῶν Θεός · πυρὶ δὲ τὴν καρποφόρον ἐπεστείρωσε γῆν , καὶ ὡςπερ τινὶ χαλινῷ τὰς προσδοκηθείσας θυμίας ἀναχόπτων ἐλπίδας , εἰς λύπην μετέστησε τὴν χαρὰν . Καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ δι’ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν εἰρημένον · « Τὰδε λέγει · Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ · Ἐν πάσαις πλατείαις κωπετός · καὶ ἐν πάσαις ὁδοῖς βηθήσεσθαι · Οὔαι , οὔαι · κληθήσεται γεωργὸς εἰς πένθος καὶ κοπετὸν , καὶ εἰδότας ὀρήν , ἐν πάσαις ὁδοῖς κοπετός , διότι διελεύσεται διὰ μέσου , εἶπε Κύριος . » Ἄλλ’ ἄρα μοι πάλιν ὅπως ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἡ γὰρ οὐχὶ κοπετοῦ καὶ ὀρήν ἀπεράντων ἄξια φήσεται ἂν τις τὰ συμβεβηκότα ; Ἰδοὺ τὸ πικρὸν τοῦ λιμοῦ θηρίον ὅλην ἡμῶν καταβόσκεται τὴν χώραν · ἡ δὲ πάσης , ἄν’ οὕτως εἴπω , τῆς ὑφ’ ἡλίου τροφῆς , ἄρτου δεῖται τοῦ παρεμπίπτοντος , καὶ τῆς οὐ σφόδρα πρεπούσης τοῖς ἀνθρώποις τροφῆς , ἵνα καὶ ἐπ’ αὐτῇ δικαίως καταθρῆν ὁ προφήτης Ἱερεμίας λέγῃ · « Πᾶς ὁ λαὸς αὐτῆς καταστενάζοντες ζητοῦντες ἄρτον . » Καὶ πάλιν · « Ἐκολλήθη ἡ γλῶσσα θηλάζοντος πρὸς τὴν φάρυγγα αὐτοῦ ἐν δίψει . Νήπια ἠτήσαν ἄρτον , καὶ οὐ διελκλὼν οὐκ ἦν αὐτοῖς . Οἱ ἐδόντες τὰς τρυφὰς ἠπανίσθησαν ἐν ταῖς ἐξοδοῖς . — « Ἐσπείραμεν γὰρ πολλά , καὶ εἰσενέγκομεν ὀλίγα , » κατὰ τὸ γεγραμμένον , ὅτι παρωργίσομεν τὸ Πνεῦμα Κυρίου . Μετανοήσωμεν τοίνυν , καὶ τῶν μὲν ἀρχαίων πλημμελημάτων ἀποστασώμεθα · προσώμεν δὲ τῷ φιλοκτίρμονι Θεῷ , διαψιλὲς μὲν βλεφάρων καταχόντες δάκρυον , λέγοντες δὲ καθ’ ἕνα τῶν προφητῶν · « Τίς , Θεός , ὡςπερ σοῦ ; ἐξαίρων ἀνομίας , καὶ ὑπερβαίνων ἀδικίας , καὶ οὐ συνέχης εἰς μαρτύριον ὀργὴν αὐτοῦ , ὅτι θελητὴς ἔλεους ἐστὶ ; » Καὶ πάλιν · « Αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἀντἔστησαν ἡμῖν , Κύριε , ποίησον ἡμῖν ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου , ὅτι πολλαὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐναντίον σου · ὅτι σοὶ ἡμάρτομεν , ὑπομονὴ Ἰσραὴλ , Κύριε · καὶ σώσεις ἐν καιρῷ κακῶν . » Οὕτω γὰρ , οὕτω μεταγνιώσκουσι τὴν γλυκεῖαν ἐκεῖνην χαριτέατι φωνήν · « Ἰδοὺ , ἐγὼ ἐξαποστελῶ ὑμῖν τὸν σῖτον , καὶ τὸν οἶνον , καὶ τὸ ἔλαιον , καὶ ἐμπλησθήσεσθε αὐτῶν . Θάρσει , γῆ , χαῖρε καὶ εὐφραίνου , ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι . Θαρσεῖτε , κτήνη τοῦ κεδίου , ὅτι ἐπληστήκε τὰ παιδία τῆς ἐρήμου . Ὅτι ξύλον ἐξήνεγκε τὸν καρπὸν αὐτοῦ , ἀμπελός , καὶ συκὴ , καὶ ῥοὰ ἐδωκαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν . Καὶ τὰ τέκνα Σιὼν , καὶ βεβατε καὶ εὐφραίνεσθε ἐπὶ Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν , διότι δέδωκεν ὑμῖν βρώματα εἰς δικαιοσύνην , καὶ βρέξει ὑμῖν ὑετὸν πρῶτον καὶ ὕμνον , καθὼς ἐμπροσθεν . Καὶ ἐμπλησθήσονται αἱ ἀλωναὶ σίτου , καὶ ὑπερεχυθήσονται αἱ ληνὸ οἴνου καὶ ἔλαιου . Καὶ ἀναπαύσω ὑμῖν ἀντὶ τῶν ἐτῶν ὧν κατέφαγεν ἡ ἄκρίς , καὶ ὁ βροῦχος , καὶ
Lemmas: ὁ κατοικέω ὁ γῆ · ἐπεί γάρ εἰς ἀνδροκτασία τρέπω τις , καί ἀνθρώπινος αἷμα ὁ καρποφόρος μεθύσκω γῆ , ἀντείνω δέ ὁ μισοδελφος ἐπί ἀλλήλων ξίφος , καί ὁ ἀγαθός γηπονέω σίδηρος , διά τε οὗτος κατά πλεῖστος γίγνομαι παρά Θεός , ὁ ἔσχατος ἀποδείκνυμι δυσσέβεια ἐργάτης · ὀργίζω μέν εὔλογος ὁ φιλάρετος ἐγώ Θεός · πῦρ δέ ὁ καρποφόρος επεστειρωσος γῆ , καί ὡς τις χαλινός ὁ προσδοκάω Θυμίας ἀνέχω ἐλπίς , εἰς λύπη μεθίστημι ὁ χαρά . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης εἴρω · « ὅδε λέγω · Κύριος ὁ θεός ὁ παντοκράτωρ · ἐν πᾶς πλατύς κωπετός · καί ἐν πᾶς ὁδός βαίνω · οὐαί , οὐαί · καλέω γεωργός εἰς πένθος καί κοπετός , καί οἶδα ὀρός , ἐν πᾶς ὁδός κοπετός , διότι διέρχομαι διά μέσος , εἶπον Κύριος . » ἄλλος ἄρα ἐγώ πάλιν ὅπως ἀληθής ὁ λόγος . ὁ γάρ οὐ κοπετός καί ὀρός ἀπέραντος ἄξιος φημί εἄν τις ὁ συμβεβηκός ; ἰδέ ὁ πικρός ὁ λιμός θηρίον ὅλος ἐγώ καταβόσκω ὁ χώρα · ὁ δέ πᾶς , ἄνω οὕτως εἶπον , ὁ ὑπό ἥλιος τροφή , ἄρτος δήω ὁ παρεμπίπτω , καί ὁ οὖον σφόδρα πρέπω ὁ ἄνθρωπος τροφή , ἵνα καί ἐπί αὐτός δικαίως καταθρέω ὁ προφήτης Ἱερεμίας λέγω · « Πᾶς ὁ λαός αὐτός καταστενάζω ζητέω ἄρτος . » καί πάλιν · « κολλάω ὁ γλῶσσα θηλάζω πρός ὁ φάρυγξ αὐτός ἐν διψάω . νήπιος αἰτέω ἄρτος , καί οὖον διέλκω οὐ εἰμί αὐτός . ὁ ὀδούς ὁ τρυφή ἀπονίζω ἐν ὁ ἔξοδος . — « σπείρω γάρ πολύς , καί εἰσφέρω ὀλίγος , » κατά ὁ γράφω , ὅτι παροργίζω ὁ πνεῦμα κύριος . μετανοέω τοίνυν , καί ὁ μέν ἀρχαῖος πλημμέλημα ἀφίστημι · πρόσειμι δέ ὁ φιλοκτίρμονι Θεός , διαψιλος μέν βλέφαρον κατάγω δάκρυ , λέγω δέ κατά εἷς ὁ προφήτης · « Τῖς , Θεός , ὡς σύ ; ἐξαίρω ἀνομία , καί ὑπερβαίνω ἀδικία , καί οὖον συνεχής εἰς μαρτύριον ὀργή αὐτός , ὅτι θελητής ἔλεος εἰμί ; » καί πάλιν · « ὁ ἀνομία ἐγώ ἀνθίστημι ἐγώ , κύριος , ποιέω ἐγώ ἕνεκα ὁ ὄνομα σύ , ὅτι πολύς ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐναντίος σύ · ὅτι σύ ἁμαρτάνω , ὑπομονή Ἰσραήλ , κύριος · καί σῴζω ἐν καιρός κακός . » οὕτως γάρ , οὗτος μεταγιγνώσκω ὁ γλυκύς ἐκεῖνος χαριτέατι φωνή · « ἰδέ , ἐγώ ἐξαποστέλλω σύ ὁ σῖτος , καί ὁ οἶνος , καί ὁ ἔλαιον , καί ἐμπίμπλημι αὐτός . Θάρσος , γῆ , χαίρω καί εὐφραίνω , ὅτι μεγαλύνω Κύριος ὁ ποιέω . θαρσέω , κτῆνος ὁ κεδίου , ὅτι πίμπλημι ὁ παιδίον ὁ ἐρῆμος . ὅτι2 ξύλον ἐκφέρω ὁ καρπός αὐτός , ἀμπελός , καί συκέα , καί ῥοή δίδωμι ὁ ἰσχύς αὐτός . καί ὁ τέκνον Σιών , καί βαίνω καί εὐφραίνω ἐπί κύριος ὁ Θεός σύ , διότι δίδωμι σύ βρῶμα εἰς δικαιοσύνη , καί βρέχω σύ ὑετός πρῶτος καί ὕμνος , καθώς ἔμπροσθεν . καί ἐμπίμπλημι ὁ ἁλίσκομαι σῖτος , καί ὑπερέχω ὁ ληνός οἶνος καί ἔλαιον . καί ἀναπαύω σύ ἀντί ὁ ἔτος ὅς κατεσθίω ὁ ἄκρις , καί ὁ βροῦκος , καί