cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0275.1
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , οὐδὲν εἰμι . Κἂν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου , καὶ παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθῶμαι , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , οὐδὲν ὠφελούμεν . » Ὅπως , ὅπως ἀπούσης τῆς εἰς Θεὸν καὶ ἀλλήλους ἀγάπης , ἀσχήμονά τε καὶ ἀκαλλέστατον ὁρᾶσθαι ἔσται τῶν ἄλλων ἀρετῶν τὸν ἀξιοζήλωτον ἐκόν · συμπαροῦσης δὲ αὐτῆς εὐπρεπεστάτην τοῖς ἔχουσι ἀποτελεῖσθαι τὴν εὐκλείαν · Ἄρ’ οὖν , εἴποι τις ἄν , ἐπαίνει μὲν τὴν ἀγάπην , ὡς μέγα τι χρήμα καὶ ἀξιοθαύμαστον , τὴς δὲ αὐτῆς ὁ τρόπος , οὐχ ὡρίσται , οὐδὲ ὅπως ἂν τις αὐτὴν ἐπιτελέσαι φησίν ; Οὐχ εὐφημήσεις , ἄνθρωπε · παρατρέχει δὲ τῶν δεόντων οὐδὲν τὸ ε σφράλιον μαθητής . Οὐ γὰρ μόνον ὅτι προσήκει τὴν εἰς Θεὸν τε καὶ ἀλλήλους ἀγάπην τιμίαν † διδάσκειν ἔπειγετο , ἀλλὰ καὶ ὅπως ἂν τις αὐτῆς ἐργάτης ὁρῶντο δεικνύει . Ἐπιλέγει γὰρ πάλιν ἐξῆς : « Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ , ἡ ἀγάπη χρηστεύεται , ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ , οὐ περπερεύεται , οὐ φυσιοῦται , οὐκ ἀσχημονεῖ , οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς , οὐ παροξύνεται , οὐ λογίζεται τὸ κακόν , οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ , συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ , πάντα στέγει , πάντα πιστεύει , πάντα ἐλπίζει , πάντα ὑπομένει . Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει . » Ἀκούεις ὅπως εἰς τὸ τῆς ἀγάπης καὶ φιλαλληλίας ἀξιώμα τοὺς ἐθέλουσιν ἀναβαίνειν οὐ χαλεπὸν ἀλλ’ ἐτοιμον ἤδη τὸ πρᾶγμα φαίνεται ; Ὅρᾳς οὐ κεκρυμμένην , ἀλλ’ ἤλιον δίχην ἐκλάμπουσαν τῆς ἐντεῦθεν εὐδοκιμήσεως ; τὴν ὁδόν ; Οὐκοῦν διὰ μὲν ταύτης ἰόντες , καὶ κατ’ αὐτήν , ἵν’ οὕτως ἐπώμεν , τῶν ἁγίων τὴν ἀμαξιτὸν ἐρχόμενοι , πρὸς τὴν ἄνω καταστήσομεν · πόλιν , ἥς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός . Ἀποκλίνοντες δὲ πρὸς τὸ ἐναντίον , καὶ τῆς ὁρθῆς τε καὶ εὐθείας ἀποπίπτοντες γνώμης , εἰς βίου τρόπου τὴν διεστραμμένην ἐλαύνοντες , εἰς πυθμένα καταστήσομεν ἅδου , καθά φησιν ὁ σοφὸς Παραομιαστής . Οἶμαι δὲ δεῖν ἀναγκαίως , ἀνθρώπους ὄντας ἡμᾶς λογικούς , καὶ πρὸς τὴν ἀχράτον τοῦ κτίσαντος εἰκόνα πεποιημένους , τοὺς τῆς ἀγάπης ἐξημερώσθαι θεσμοῖς , καὶ μιμεῖσθαι μᾶλλον σπουδάζειν τὸν λέγοντα Κύριον · « Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾷός εἰμι , καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ · » οὐ πρὸς τὴν τῶν ἀτιδάστων θηρίων ἀγριότητα κατολισθαίνειν , καὶ ἀντὶ τῆς ἀγάπης εἰς μιζάληλον παραβῆναι τρόπον · μᾶλλον δὲ καὶ θηρίων ἀγρίους ἀγριωτέρους , καὶ ζῴων ἀλόγων ἀλογωτέρους ὁρᾶσθαι . Θήρες μὲν γὰρ , καὶ πρὸς τούτοις ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζῴων τὰ πολύμορφα τένη , καίτοι λογισμῷ πρὸς ἀρίστην ξένιν δύσδιωκόμενα , φιλεῖ πως ἀλλήλοις συνδιαίτεσθαι , καὶ κοινὰς ἔχειν τὰς διατριβὰς . Καὶ βοῦς μὲν ἥδὲς βουσί , πρόβατα δὲ προβάτοις συννέμεται . Ἦδη δὲ καὶ κύνες οἱ κατὰ πολλὰν ἐτέρων λευτηρῆκότες πολλάκις , καὶ φύσεως ὅστερ ἰδίας τὴν μανίαν ἔχοντες πλεονέκτημα , ἀγαπῶντες ἀλλήλους ὡς ὁμογενεῖς , θαυμάσθησαν . Καὶ ἄρκτοι μὲν ἄρκτοις , καὶ λέοντες
Lemmas: ἀγάπη δέ μή ἔχω , οὐδείς εἰμί . κἀν ψωμίζω πᾶς ὁ ὑπάρχω ἐγώ , καί παραδίδωμι ὁ σῶμα ἐγώ ἵνα καίω , ἀγάπη δέ μή ἔχω , οὐδείς ὀνίνημι . » ὅπως , ὅπως ἄπειμι ὁ εἰς θεός καί ἀλλήλων ἀγάπη , ἀσχήμων τε καί ἀκαλλής ὁράω εἰμί ὁ ἄλλος ἀρετή ὁ ἀξιοζήλωτος ἑκών · συμπάρειμι δέ αὐτός εὐπρεπής ὁ ἔχω ἀποτελέω ὁ εὔκλεια · ἄρα οὖν , εἶπον τις ἄν , ἐπαινέω μέν ὁ ἀγάπη , ὡς μέγας τίς χρήμα καί ἀξιοθαύμαστος , σής δέ αὐτός ὁ τρόπος , οὐ ὁρίζω , οὐδέ ὅπως εἄν τις αὐτός ἐπιτελέω φημί ; οὐχ εὐφημέω , ἄνθρωπος · παρατρέχω δέ ὁ δήω οὐδείς ὁ ε σφράλιον μαθητής . οὖον γάρ μόνος ὅτι προσήκω ὁ εἰς θεός τε καί ἀλλήλων ἀγάπη τίμιος † διδάσκω ἐπείγω , ἀλλά καί ὅπως εἄν τις αὐτός ἐργάτης ὁράω δείκνυμι . ἐπιλέγω γάρ πάλιν ἑξῆς : « ὁ ἀγάπη μακροθυμέω , ὁ ἀγάπη χρηστεύομαι , ὁ ἀγάπη οὖον ζηλόω , οὖον περπερεύομαι , οὖον φυσιόω , οὐ ἀσχημονέω , οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ , οὖον παροξύνω , οὖον λογίζομαι ὁ κακός , οὖον χαίρω ἐπί ὁ ἀδικία , συγχαίρω δέ ὁ ἀλήθεια , πᾶς στέγος , πᾶς πιστεύω , πᾶς ἐλπίζω , πᾶς ὑπομένω . ὁ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτω . » ἀκούω ὅπως εἰς ὁ ὁ ἀγάπη καί φιλαλληλία ἀξίωμα ὁ ἐθέλω ἀναβαίνω οὖον χαλεπός ἀλλά ἑτοῖμος ἤδη ὁ πρᾶγμα φαίνω ; ὁράω οὖον κρύπτω , ἀλλά ἥλιος διχάω ἐκλάμπω ὁ ἐντεῦθεν εὐδοκίμησις ; ὁ ὁδός ; οὐκοῦν διά μέν οὗτος εἶμι , καί κατά αὐτός , ἵνα οὕτως ἔπειμι , ὁ ἅγιος ὁ ἁμαξιτός ἐρχόμενος , πρός ὁ ἄνω καθίστημι · πόλις , ἥς τεχνίτης καί δημιουργός ὁ Θεός . ἀποκλίνω δέ πρός ὁ ἐναντίος , καί ὁ ὀρθός τε καί εὐθύς ἀποπίπτω γνώμη , εἰς βίος τρόπος ὁ διαστρέφω ἐλαύνω , εἰς πυθμήν καθίστημι ἅδος , καθά φημί ὁ σοφός παραομιαστη . οἴμη δέ δήω ἀναγκαῖος , ἄνθρωπος εἰμί ἐγώ λογικός , καί πρός ὁ ἄκρατος ὁ κτίζω εἰκών ποιέω , ὁ ὁ ἀγάπη ἐξημερόω θεσμός , καί μιμέομαι μᾶλλον σπουδάζω ὁ λέγω κύριος · « μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί , καί ταπεινός ὁ Καρδία · » οὖον πρός ὁ ὁ ἀτιδάστων θηρίον ἀγριότης κατολισθάνω , καί ἀντί ὁ ἀγάπη εἰς μιζάληλον παραβαίνω τρόπος · μᾶλλον δέ καί θηρίον ἄγριος ἄγριος , καί ζῷον ἄλογος ἄλογος ὁράω . θήρ μέν γάρ , καί πρός οὗτος ἐπί ὁ ἄλογος ζῷον ὁ πολύμορφος Τένη , καίτοι λογισμός πρός ἀγαθός Ξένι δύσδιωκόμενα , φιλέω πως ἀλλήλων συνδιαιτάω , καί κοινός ἔχω ὁ διατριβή . καί βοῦς μέν ἀείδω βοῦς , πρόβατον δέ πρόβατον συννέμω . ἤδη δέ καί κύω ὁ κατά πολύς ἕτερος λευτηρηκοαιρεω πολλάκις , καί φύσις Όστερ ἴδιος ὁ μανία ἔχω πλεονέκτημα , ἀγάπη ἀλλήλων ὡς ὁμογενής , θαυμάζω . καί ἄρκτος μέν ἄρκτος , καί λέων