cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0308.1
μητον ἐν τοῖς καθ' ἡμᾶς ἐξοίσει τὴν ψήφον , οὐχ ἐν ἐλπίσιν ἐπὶ τῇ θυμηδίας . Ἄλλ' αὐτὸς ἡμῖν ἀπέφηνε πράγμασιν ἐπιδηξάμενος γὰρ ἐν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς , κατὰ τὴν πίστιν τῶν ἱερῶν τε καὶ θείων Γραμμάτων . « Ἔκρινε τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ , » κατὰ τὴν τοῦ Ψαλμῶνος φωνήν . Ἔκρινε δὲ πῶς ; καταδικάσας ἄρα τὸν πεπλασμένον ἡ ποινὰς ὑποθεὶς τοὺς πάλαι τῶν θείων ἀλογησάμενους νόμων . Εἶτα πῶς ἐτι λοιπὸν ἀληθεύει βούλιν αὐτὸς περὶ αὐτοῦ : « Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν εἰς τὸν κόσμον , ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀλλ' ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ ; » Καίτοι πᾶς τις ἄν , οἶμαι , τῶν εὖ φρονοῦντων ὁμολογήσειεν , ὅτι τῶν ἁμαρτηκόντων τὸ καθαρῖσαι αὐτῶν δεινόν , καὶ καταψηφισασθαι δίκην , οὐ τοῦ σώζοντος ἔργον , ἀλλὰ τοῦ κακοῦν ἐθελόντος μᾶλλον , καὶ συγγνώμης ἀπάσης δίχα τῶν ἤδη προἐπταισμένων ἐξαιτοῦντος τοὺς λόγους . Πῶς οὖν οὐχ ἦλθεν , ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀλλ' ἵνα σωθῇ τὸν κόσμον , εἰ πικρὰν ἐπ' αὐτῷ τὴν ψήφον ὑφώσατο ; Ἄλλ' οὐχ ἄν , οἶμαι , τις εἰς τοῦτο μωρίας ἀλοίη πεσών , ὡς κατὰ τι τῶν ἀ οἰσειὰ ψευδοῦμεν δύνασθαι τὴν ἀλήθειαν . Πῶς οὖν ἔκρινε τὴν γῆν ; τοῦτο γὰρ ἡμῖν ὁ τοῦ Ψαλμῶνος ἀνακινδύνει λόγος . Δεινὸς καθ' ἡμῶν ἐγήγερται τύραννος , καὶ κεχράτηκεν ἐκ πλεονεξίας ὁ Σατανᾶς ἀστραπὴν μὲν δίκην τῆς τῶν ἀγέλων ἀγγέλων πλήθους ἀποτινάχθεις , ἔρημος δὲ παντελῶς τῆς ἐνούσης εὐκλείας αὐτῷ , καὶ τῆς τῶν ἀξιωμάτων ὑπεροχῆς ἀναδεδεγμένος : « Ἐσομαι γὰρ ὁμοῖος τῷ Ὑψίστῳ , » τετολμηκέναι εἰπεῖν . Ὑπειπεὶ δὲ ταῖς ἀνωθεν ψήφοις ἀντιπράττειν οὐχ ἦν , καὶ λυπεῖν ἑτέρως οὐχ εἶχε τὸν δίκιον κολαστήν , εἰς τὸν καθ' ἡμῶν ἐτράπετο πόλεμον . Καὶ μεθίστη μὲν εὐθὺς τῆς εὐθείας ὁδοῦ τὸν ἄνθρωπον , παρατρέψας δὲ ποὶ πρὸς τὸ αὐτῷ καὶ μόνον δοκοῦν , καὶ τῆς ἀληθοῦς ἀποκομίσας θεογνωσίας , οἰκεῖον ἤδη προσκυνητὴν καὶ λατρευτὴν τὸν κατ' εἰκόνα Θεοῦ γενομένα καθίστη φθόνον δὲ τὸν καθ' ἡμῶν ὀδυνήσας ὀδίνων , δόξαν δὲ τὴν ἰσάθεον τῇ οἰκείᾳ περιτιθεὶς κεφαλῇ · ἄρχαιω γὰρ ἐνικᾶτο πάθει · καὶ τὰ , ἐφ' οἷσπερ ἄλοις ἐκολάζετο , νοσῶν ἀγριώτερον , ἀναφανδὸν ἤδη κατορθοῦν ἐσκέπτετο τὴν κατὰ πάντων ἀρχήν . Ἄπασαν δὲ ὡσπερ τὴν οἰκουμένην ἐλὼν ὑπὸ χεῖρας , ὡς τῶν ἰδίων κτισμάτων ἀφετησαντος παντελῶς τοῦ Θεοῦ , καὶ ποιείσθαι τινα λόγον οὐχ ἀξιοῦντος ἐπὶ τῆς ἡμετέρας ζωῆς , τὴν ὀρρῦν ὑψηλὴν ἀνατείνας ὁ βάρβαρος , τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας κατεσδορεύετο , λέγων : « Τὴν οἰκουμένην ὅλην τῇ χειρὶ καταλήψομαι ὡς νοσοῦν , καὶ ὡς καταλελειμμένα ὡὰ ἀρῶ · καὶ οὐχ ἔστιν , ὃς διαφεύξεται με , ἢ ἀντίστη μοι . » Καὶ τοῦτο λέγων , ἀντήκουσε παρὰ τοῦ τῶν ὅλων κρατοῦντος Θεοῦ : Ὀν τρόπον ἱμάτιον ἐν αἵματι πεφυρμένον , οὐχ ἔσται καθαρόν , οὕτως οὐδὲ σὺ ἔσῃ καθαρός , διότι τὴν γῆν μου ἀπώλεσας , καὶ τὸν λαὸν μου ἀπέκτεινας . Οὐ μὴ μελῆνς
Lemmas: μητός ἐν ὁ κατά ἐγώ ἐκφέρω ὁ ψῆφος , οὐ ἐν ἐλπίς ἐπί ὁ θυμηδία . ἄλλος αὐτός ἐγώ ἀποφαίνω πρᾶγμα ἐπιδάκνω γάρ ἐν ἔσχατος ὁ αἰών καιρός , κατά ὁ πίστις ὁ ἱερός τε καί θεῖον Γράμμα . « κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δικαιοσύνη , » κατά ὁ ὁ Ψαλμῶνος φωνή . κρίνω δέ πῶς ; καταδικάζω ἄρα ὁ πλάσσω ὁ ποινή ὑποτίθημι ὁ πάλαι ὁ θεῖον ἀλογέω νόμος . εἶτα πῶς ἔτι λοιπός ἀληθεύω Βοῦλις αὐτός περί αὐτός : « οὖον γάρ ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός εἰς ὁ κόσμος , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος διά αὐτός ; » καίτοι πᾶς τις ἄν , οἴομαι , ὁ εὕω φρονέω ὁμολογέω , ὅτι ὁ ἁμαρτάνω ὁ καθαρίζω αὐτός δεινός , καί καταψηφίζω δίκη , οὖον ὁ σῴζω ἔργον , ἀλλά ὁ κακόω ἐθέλω μᾶλλον , καί συγγνώμη ἀπασάω δίχα ὁ ἤδη προπταίω ἐξαιτέω ὁ λόγος . Πῶς οὖν οὐ ἔρχομαι , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος , εἰμί πικρός ἐπί αὐτός ὁ ψῆφος ὑφίστημι ; ἄλλος οὐ ἄν , οἴομαι , τις εἰς οὗτος μωρία ἀλέω πίπτω , ὡς κατά τίς ὁ ὅς οἰσειὰ ψεύδω δύναμαι ὁ ἀλήθεια . Πῶς οὖν κρίνω ὁ γῆ ; οὗτος γάρ ἐγώ ὁ ὁ Ψαλμῶνος ἀνακινδυνεύω λόγος . δεινός κατά ἐγώ ἐγείρω τύραννος , καί χράω ἐκ πλεονεξία ὁ Σατανᾶς ἀστραπή μέν δίκη ὁ ὁ ἄγελος ἄγγελος πλῆθος ἀποτινάσσω , ἐρῆμος δέ παντελῶς ὁ ἔνειμι εὔκλεια αὐτός , καί ὁ ὁ ἀξίωμα ὑπεροχή ἀναδέχομαι : « εἰμί γάρ ὅμοιος ὁ ὕψιστος , » τολμάω εἶπον . Ὑπειπεὶ δέ ὁ ἄνωθεν ψῆφος ἀντιπράσσω οὐ εἰμί , καί λυπέω ἑτέρως οὐ ἔχω ὁ δικιων κολαστής , εἰς ὁ κατά ἐγώ τρέπω πόλεμος . καί μεθίστημι μέν εὐθύς ὁ εὐθύς ὁδός ὁ ἄνθρωπος , παρατρέπω δέ ποῖ πρός ὁ αὐτός καί μόνος δοκέω , καί ὁ ἀληθής ἀποκομίζω θεογνωσία , οἰκέω ἤδη προσκυνητής καί λατρευτός ὁ κατά εἰκών Θεός γίγνομαι καθίστημι φθόνος δέ ὁ κατά ἐγώ ὀδυνάω οδιναω , δόξα δέ ὁ ἰσάθεον ὁ οἰκεῖος περιτίθημι κεφαλή · ἀρχαῖος γάρ νικάω πάθος · καί ὁ , ἐπί ὅσπερ ἀλέω κολάζω , νοσέω ἄγριος , ἀναφανδά ἤδη κατορθόω σκέπτομαι ὁ κατά πᾶς ἀρχή . ἅπας δέ ὡς ὁ οἰκέω ἐλ́ειμι ὑπό χείρ , ὡς ὁ ἴδιος κτίσμα ἀφίστημι παντελῶς ὁ Θεός , καί ποιέω τις λόγος οὐ ἄξιος ἐπί ὁ ἡμέτερος ζωή , ὁ ὀρρῦν ὑψηλός ἀνατείνω ὁ βάρβαρος , ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια κατεσδορευαρτυω , λέγω : « ὁ οἰκέω ὅλος ὁ χείρ καταλαμβάνω ὡς νοσέω , καί ὡς καταλιμπάνω ᾠόν ἀρόω · καί οὐ εἰμί , ὅς διαφεύγω ἐγώ , ἢ ἀνθίστημι ἐγώ . » καί οὗτος λέγω , ἀντακούω παρά ὁ ὁ ὅλος κράτος Θεός : ἀνά τρόπος ἱμάτιον ἐν αἷμα φύρω , οὐ εἰμί καθαρός , οὕτως οὐδέ σύ εἰμί καθαρός , διότι ὁ γῆ ἐγώ ἀπόλλυμι , καί ὁ λαός ἐγώ ἀποκτείνω . οὖον μή μελής