cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0292.1
καὶ ὁ τῶν ἁγίων μαθητῶν ἡγούμενος Πέτρος , ὃς διπυνθανομένου τοῦ Σωτῆρος ποτε : « Τίνα λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; » διαρρήδην ἀναδοῦ : « Σὺ εἶ ὁ Χριστός , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος . » Οὐχ , Ἐν σοί , φησίν , ὁ Υἱός · ἀλλ᾽ εἰδὼς ἕνα καὶ τὸν αὐτόν , καὶ πρὸ σαρκὸς , καὶ μετὰ σαρκός , « Σὺ , φησίν , εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος . » Τί οὖν ἄρα τὸ ἐντεῦθεν ἐκδέδραχεν ; Ἐμπαράκλητο τοῦτο λέγειν ὁ μαθητής : « Μακάριός εἶ , Σίμων Βὰρ Ἰωνὰ , δι᾽ ὅτι σάρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι , ἀλλ᾽ ὁ Πατὴρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » Δῶρον δὲ ταῖς ἐννοίαις ἰσόρροπον , καὶ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἀμοιβὴν ἐχορίζετο , τὰς κλεῖδας τοῦ οὐρανοῦ , καθὼς γέγραπται . Ταύτην καὶ ἡμεῖς ἀκολουθοῦμεν τῇ πίστει , καὶ τὸ συμφρονεῖν τοῖς Ἰουδαίοις ἀπορρίπτοντες ὡς πρέρωτάτω , μὴ λέγωμεν σὺν ἐκείνοις τῷ πάντων ἡμῶν Σωτῆρι Χριστῷ : « Διατί σὺ , ἄνθρωπος ὤν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν ; » ἀλλ᾽ ἕνα προσκυνοῦμεν ἄ , καὶ ὁμολογοῦμεν ἑ Χριστὸν , τὸν αὐτὸν καὶ Λόγον ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , καὶ ἑ ἀνθρώπου ἐκ γυναικός , » καθὼς γέγραπται . Ἐπειδὴ γὰρ ἡμεν ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις , καὶ τὴν ἐκάστου ψυχὴν τὸ πικρὸν τῶν ἐν ἡμῖν ἡδονῶν κατεληζέτο στῖφος , « Ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , ὡς ὁ Παῦλός φησι , κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί , » καὶ σὺν αὐτῇ τὸν ἐξ αὐτῆς βλαστέσαντα θάνατον , ἵνα πάντας ἀναστοιχείσῃ πρὸς τὴν ἀρχαίαν ζωήν . Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ οἱ δειλαῖοι , ταῖς τοῦ διαβόλου στρατηγίας τὲ πάντα πειθόμενοι , τὸν τῆς δόξης ἐσταύρωσαν Κύριον . Ἄλλ᾽ οὐκ ἦν δυνατὸν ζωὴν ὄντα κατὰ φύσιν καὶ Θεόν , τοῖς τοῦ θανάτου κρατεῖσθαι δεσμοῖς . Τοιγαροῦ σχυλεύσας τὸν ἅδη , καὶ πάντα τοῦ διαβόλου κενώσας μυχὸν , ἀνέστη τρίημερος , ὅδὸς καὶ ἀρχὴ καὶ θύρα τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει γεγὼνως , πρὸς τὸ ἀνατρέχειν εἰς ζωήν , καὶ τῶν τοῦ θανάτου καταναενιεῦσθαι βρόχων . Πάντες γὰρ ἡμεν ἐν Χριστῷ , καθὼς γέγονεν ἄνθρωπος χωρὶς ἁμαρτίας . « Καὶ σπέρματος Ἄβραὰμ ἐπελάβετο , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἵνα κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθεὶς , νικήσῃ τὸν θάνατον , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . » Εἰς τοῦτο γὰρ ὅλος ὁ σκοπὸς τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ὁρᾶ τε καὶ βλέπει . Διαναστάς δὲ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ δι᾽ ἡμᾶς ἐκ νεκρῶν , ὤφθη μὲν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς , ἐπιτρέψας δὲ βαπτίζειν αὐτοῖς εἰς ὄνομα Πατρός , Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος , καὶ ὅλην τῷ λόγῳ καταρρωτίζειν τὴν οἰκουμένην , καὶ εἰς αὐτὸν ἀνέβη τὸν οὐρανόν , » συνεμφανισθήναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν , » καθὰ γέγραπται , ἵνα « παράκλητον αὐτὸν ἔχοντες πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ ἱλασμὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , » ὡς Ἰωάννης φησί , « ὁμοιοι βαδίζωμεν ἐπὶ τῇ βραδείῳ τῆς ἀνὼ κλήσεως : » ἁμαρτίας μὲν ἀπάσης , ἀποπηδόντες εὐτόνως , ἐπιτρέχοντες δὲ μᾶλλον τὸ κατορθοῦν ἐπείγεσθαι τὴν φιλόθεον ἀρετήν , σωφροσύνην ἐπασκοῦντες , ἐγχατέσαν ἀγαπῶντε · « παρι -
Lemmas: καί ὁ ὁ ἅγιος μαθητής ἡγέομαι Πέτρος , ὅς διπυνθανομαι ὁ Σωτήρ ποτός : « τίς λέγω ὁ ἄνθρωπος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; » διαρρήδην ἀναδέω : « σύ εἰμί ὁ Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ . » οὐχ , ἐν σύ , φημί , ὁ υἱός · ἀλλά εἰδοί εἷς καί ὁ αὐτός , καί πρό σάρξ , καί μετά σάρξ , « σύ , φημί , εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ . » τις οὖν ἄρα ὁ ἐντεῦθεν ἐκδιδράσκω ; Ἐμπαράκλητο οὗτος λέγω ὁ μαθητής : « Μακάριος εἰμί , Σίμων βᾶρ Ἰωνᾶς , διά ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω σύ , ἀλλά ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . » Δῶρος δέ ὁ ἔννοια ἰσόρροπος , καί ὁ ὀρθόδοξος πίστις ἀμοιβή χωρίζω , ὁ κλείς ὁ οὐρανός , καθώς γράφω . οὗτος καί ἐγώ ἀκολουθέω ὁ πίστις , καί ὁ συμφρονέω ὁ Ἰουδαῖος ἀπορρίπτω ὡς πρέρωτάτω , μή λέγω σύν ἐκεῖνος ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός : « διατί σύ , ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός ; » ἀλλά εἷς προσκυνέω ὅς , καί ὁμολογέω ὅς Χριστός , ὁ αὐτός καί Λόγος ἐκ Θεός καί πατήρ , καί ὅς ἄνθρωπος ἐκ γυνή , » καθώς γράφω . ἐπεί γάρ ἠμέν ἐν πολύς ἁμαρτία , καί ὁ ἕκαστος ψυχή ὁ πικρός ὁ ἐν ἐγώ ἡδονή κατεληζέτο στῖφος , « ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , ὡς ὁ Παῦλος φημί , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , » καί σύν αὐτός ὁ ἐκ αὐτός βλαστέω θάνατος , ἵνα πᾶς ἀναστοιχειόω πρός ὁ ἀρχαῖος ζωή . Ἰουδαῖος μέν γάρ ὁ δείλαιος , ὁ ὁ διάβολος στρατηγία τε πᾶς πείθω , ὁ ὁ δόξα σταυρόω κύριος . ἄλλος οὐ εἰμί δυνατός ζωή εἰμί κατά φύσις καί Θεός , ὁ ὁ θάνατος κρατέω δεσμός . τοιγαρος σχυλευσσω ὁ ἀείδω , καί πᾶς ὁ διάβολος κενόω μυχός , ἀνίστημι τριήμερος , ὁδός καί ἀρχή καί θύρα ὁ ἀνθρώπειος φύσις γέγωνα , πρός ὁ ἀνατρέχω εἰς ζωή , καί ὁ ὁ θάνατος καταναενιευεπομαι βρόχος . πάνετες γάρ ἠμέν ἐν Χριστός , καθώς γίγνομαι ἄνθρωπος Χωρὶς ἁμαρτία . « καί σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω , κατά ὁ γράφω , ἵνα κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω , νικάω ὁ θάνατος , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . » εἰς οὗτος γάρ ὅλος ὁ σκοπός ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁράω τε καί βλέπω . διανίσταμαι δέ ὑπέρ ἐγώ καί διά ἐγώ ἐκ νεκρός , ὁράω μέν ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , ἐπιτρέπω δέ βαπτίζω αὐτός εἰς ὄνομα πατήρ , υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , καί ὅλος ὁ λόγος καταρρωτιζεω ὁ οἰκέω , καί εἰς αὐτός ἀναβαίνω ὁ οὐρανός , » συμφαίνω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ , » καθά γράφω , ἵνα « παράκλητος αὐτός ἔχω πρός ὁ πατήρ , καί ἱλασμός ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , » ὡς Ἰωάννης φημί , « ὁμοιόω βαδίζω ἐπί ὁ βραδείῳ ὁ Ἀνώ κλῆσις : » ἁμαρτία μέν ἀπασάω , ἀποπηδάω εὔτονος , ἐπιτρέχω δέ μᾶλλον ὁ κατορθόω ἐπείγω ὁ φιλόθεος ἀρετή , σωφροσύνη ἐπασκοῦντες , ἐγχατέσαν ἀγάπη · « Πάρις -