cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0489.2
α' . Τοῖς τὸ ἀσπὲν καὶ θεῖον λειτουργοῦσι κήρυγμα , τὸ διὰ γέ ῥημὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , τῇ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ διὰ τῆς τοῦ Ψαλμῶντος λυρᾶς διακελεύεται λέγων , « Σαλπίζατε ἐν νεομηνίᾳ σάλπιγγι , ἐν ἐσῆμη ἡμέρᾳ ἑορτῆς ἡμῶν . " Οτι πρόσταγμα τῷ Ἰσραὴλ ἐστι , καὶ κρίμα τῷ Θεῷ Ἰακώβ . » Νομμηνίαν δὲ φασιν « ἐν τούτοις τὸν νέον , καὶ οὐν ἀριθμὸν τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας καιρόν , « καθ' ὃν τὰ ἀρχαῖα πάντα παρεξῆλθε , γέγονε δὲ τὰ πάντα καινά , » κατὰ τὴν τοῦ θεοπότου Παύλου φωνήν , καὶ ἀρχὴ τις ὡσπερ αἰῶνος νέου . Χρὴ τοίνυν ἡμᾶς σαλπίζειν ἐν αὐτῷ , τούτεστιν , εὐσημοτάτην τε καὶ διαπρύσιον ἔντας ἤχην , τοῖς ἀπανταχόσε λέγειν , « Θεὸς Κύριος , καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν , συστήσατε ἑορτὴν ἐν τοῖς πυκάζουσι ἕως τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου . » Τὸ δ' ἂν βούλοιτο δηλοῦν τὸ « ἐν τοῖς πυκάζουσι συστήναι τὴν ἑορτήν , » διεῖπειν εὖ μᾶλα πειρίζομαι : ἐγὴρεται μὲν γὰρ ἡ ἀρχαία σκηνὴ κατὰ τὴν ἔρημον · ἀλλ' ἥν ἐν θέσει διπλῇ · μία μὲν γὰρ ἦν ἡ πρώτη , τὸ τῆς κατὰ νόμον λατρείας ἔχουσα θυσιαστήριον , ἐν ᾧ βουθυτὲς ἐπετάττοντο , καὶ μηλοσφαγίας κεχρῆσθαι , καὶ καπνῶς , οἱ διὰ σκιάς ἐτι καὶ τύπων τιμῶντες Θεόν . Δευτέρα δὲ προσευχῇ τῇ πρώτῃ καὶ ἐσωτέρα b , καταπετάσματος διορίζουσα , ὄνομα δὲ αὐτῇ τὰ Ἁγια τῶν ἁγίων . Ἐνταῦθα τὸ θυσιαστήριον « ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ , πυκαζόντων αὐτῷ ταῖς πτέρυσι τῶν Χερουβῖν , καὶ κύκλῳ περιεστηκότων , καὶ τὸ τῆς λειτουργίας τελούντων σῆμα , καὶ περιεσπώντων ὡς Θεόν . Ἐκεῖτο δὲ καὶ χρυσοῦν ἐκεῖ θυσιαστήριον , ἐφ' ᾧ τὸ λεπτὸν καὶ σύνθετον ἐθμιώσατο μύρον , ἐκ πολλῶν d ἀρωμάτων εὖ μάλ'α διηρημένον . Ἄλλ' ὡς ὁ πάντα σοφὸς γράφει Παῦλος , « Τοῦτον οὖν κατεσκενασμένον , εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διαπαντὸς εἰσιῶσιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες · εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς , οὐ χωρὶς αἵματος , ὁ προσφέρει περὶ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων · τοῦτο δηλούντος τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδόν , ἐπὶ τῆς πρώτης σκηνῆς ἔχουσης στάσιν , ἥτις παραβολὴ εἰς τὸν καιρὸν τὸν ἐνεστηκότα , καθ' ὃν δῶρα τε καὶ θυσίαι προσφέρονται · μὴ δυνάμενοι κατὰ συνείδησιν τελειοῦσθαι τῶν λατρευόντα . » Ἐως μὲν οὖν ἡ κατὰ νόμον τὸν διὰ Μωϋσέως ἐκράτει λατρεία , στάσις ἦν ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ τῶν ὑπὸ τοὺς τύπους . Οὐ γὰρ ἐξῆς e τοῖς ἐλλοῦσιν εἰς τὴν ἁγίαν καὶ ὀρωτῶν ἐντεῦθεν σκηνήν . Εἰσῆλθε δὲ μόνος ὁ πρὸβυβὸν ἐν ἱεουργοῖς , ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ , καὶ « οὐ χωρὶς αἵματος , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἐπεὶδὴ δέ , καθὰ φησιν ὁ νομομαθὴς ὤν Παῦλος , καὶ τοῖς ἱεροῖς ἐντεθραμμένος Γράμμασι , « Χριστὸς παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς , οὐ χειροποιήτου , τούτεστιν , οὐ ταύτης τῆς πίστεως h
Lemmas: ὅς . ὁ ὁ ασπεʹ καί θέω λειτουργέω κήρυγμα , ὁ διά γε ῥημὶ ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος διά ὁ ὁ Ψαλμῶντος Λυράς διακελεύομαι λέγω , « σαλπίζω ἐν νεομηνία σάλπιγξ , ἐν σῆμος ἡμέρα ἑορτή ἐγώ . " ὅτι πρόσταγμα ὁ Ἰσραήλ εἰμί , καί κρίμα ὁ Θεός Ἰακώβ . » Νομμηνίαν δέ φημί « ἐν οὗτος ὁ νέος , καί ὀν ἀριθμός ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία καιρός , « κατά ὅς ὁ ἀρχαῖος πᾶς παρεξέρχομαι , γίγνομαι δέ ὁ πᾶς καινός , » κατά ὁ ὁ θεοποτος Παῦλος φωνή , καί ἀρχή τις ὡς αἰών νέος . χρή τοίνυν ἐγώ σαλπίζω ἐν αὐτός , τουτέστιν , εὔσημος τε καί διαπρύσιον εἷς ἠχή , ὁ ἀπανταχόσε λέγω , « θεός Κύριος , καί φαίνω ἐγώ , συνίστημι ἑορτή ἐν ὁ πυκάζω ἠώς ὁ κέρας ὁ θυσιαστήριον . » ὁ δέ εἄν βούλομαι δηλόω ὁ « ἐν ὁ πυκάζω συνίστημι ὁ ἑορτή , » διαλέγω εὕω μῆλον πείρω : ἐγείρω μέν γάρ ὁ ἀρχαῖος σκηνή κατά ὁ ἐρῆμος · ἀλλά ὅς ἐν θέσις διπλόος · εἷς μέν γάρ εἰμί ὁ πρῶτος , ὁ ὁ κατά νόμος λατρεία ἔχω θυσιαστήριον , ἐν ὅς βουθυτης ἐπιτάσσω , καί μηλοσφαγία χράομαι , καί καπνός , ὁ διά σκιά ἔτι καί τύπος τιμή Θεός . Δεύτερος δέ προσευχή ὁ πρῶτος καί ἐσώτερος b , καταπέτασμα διορίζω , ὄνομα δέ αὐτός ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος . ἐνταῦθα ὁ θυσιαστήριον « εἰμί εἰς τύπος Χριστός , πυκάζω αὐτός ὁ πτέρυσι ὁ χερούβ , καί κύκλος περιίστημι , καί ὁ ὁ λειτουργία τελέω σῆμα , καί περισπάω ὡς Θεός . κεῖμαι δέ καί χρύσεος ἐκεῖ θυσιαστήριον , ἐπί ὅς ὁ λεπτόν καί συντίθημι εθμιωθεω μύρον , ἐκ πολύς d ἄρωμα εὕω μάλα διαιρέω . ἄλλος ὡς ὁ πᾶς σοφός γράφω Παῦλος , « οὗτος οὖν κατεσκενασμένον , εἰς μέν ὁ πρῶτος σκηνή διαπαντός εἰσέρχομαι ὁ ἱερεύς ὁ λατρεία ἐπιτελέω · εἰς δέ ὁ δύο ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός μόνος ὁ ἀρχιερεύς , οὖον Χωρὶς αἷμα , ὁ προσφέρω περί ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ λαός ἀγνόημα · οὗτος δηλόω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος μήπω φανερόω ὁ ὁ ἅγιος ὁδός , ἐπί ὁ πρῶτος σκηνή ἔχω στάσις , ὅστις παραβολή εἰς ὁ καιρός ὁ ἐνίστημι , κατά ὅς Δῶρα τε καί θυσία προσφέρω · μή δύναμαι κατά συνείδησις τελειόω ὁ λατρεύω . » ἠώς μέν οὖν ὁ κατά νόμος ὁ διά Μωϋσῆς κρατέω λατρεία , στάσις εἰμί ἐν ὁ πρῶτος σκηνή ὁ ὑπό ὁ τύπος . οὖον γάρ ἑξῆς e ὁ ἔρχομαι εἰς ὁ ἅγιος καί ὀρωτῶν ἐντεῦθεν σκηνή . εἰσέρχομαι δέ μόνος ὁ προβυβος ἐν ἱεουργοῖς , ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός , καί « οὖον Χωρὶς αἷμα , » κατά ὁ γράφω . ἐπειδή δέ , καθά φημί ὁ νομομαθής εἰμί Παῦλος , καί ὁ ἱερός ἐντρέφω Γράμμα , « Χριστός παραγίγνομαι ἀρχιερεύς ὁ μέλλω ἀγαθός διά ὁ μείζων καί τέλειος σκηνή , οὖον χειροποίητος , τουτέστιν , οὖον οὗτος ὁ πίστις h