cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0270.1
τοῦ Ἰσραήλ . Ἀναγκαίως δὲ πάντων Δεσπότης , οὐχὲτι διακόνους τινὸς καὶ ὑπηρέτας ἐχρητο πρὸς κατορθώσω-σιν τῆς ἡμετέρας σωτηρίας , ἀλλ᾽ ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀντειθὲς τῷ τυραννήσαντι διαβόλῳ , γέγονεν ἄνθρω-πος · καὶ τίκτεται μὲν διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου · πολλὰ δὲ σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς διδασκαλικοῖς ὁμοῦ παρ-εχόμενος λόγοις , πάντα μετετίθει πρὸς τὸ ἁμείνων , καὶ τὴν κατεφθαρμένην τοῦ ἀνθρώπου φύσιν εἰς και-νότητα μεταρρυθμίζων 1 ζωῆς , καθάπερ ἐξ δεσμῶν λελυμένην , ἐλευθέραν προσήγε τῷ Πατρί , καὶ τοὺς ἐκ τῆς ἁμαρτίας συντετριμμένους , ἡμερωτάτῳ δόγματι , πρὸς ἑαυτὸν ἐκάλεῖ , λέγων · « δεῦτε πρὸς με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , · κἀγὼ ἀνα-παύσω ὑμᾶς . » Τέθειτο μὲν οὖν ἐν τούτοις τὰ καθ᾽ ἡμᾶς . Διαπρίετο δὲ πάλιν ὁ τύραννος ἐπὶ τοῖς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν κατορθώμασι · καὶ θρήνον πρόφασιν ἐποιεῖτο τῆς ἡμετέρας σωτηρίας · ὡς ἐκ τῆς ἐκ πλου-σίας αὐτῷ πεποιημένης ἀρχῆς ἐξωθούμενος , εἰς βαθείαν ἐκαπτιζέτο λύπην . Ἠλίου μὲν γὰρ δίκην ἀναλαμπόν τὸ θεῖον χρῆμα βλέπων , κατεσκαδαμώ-νην δὲ ἤδη τὴν τῆς ἀρχαίας ἀσεβείας ὀχλὴν , οὕτως τὰς ἐπὶ τούτῳ δριμείας ἐδέχετο · ἀναζέων δὲ τοῖς θυ-μοῖς , καὶ θερμοτάτῳ συντεχόμενος φθόνῳ , θανάτῳ περιβαλεῖν ἀβούλῳ τὴν ζωὴν καὶ τὸν ἐπὶ σωτηρίᾳ πεπταμένον ἐπιδήμῃσαντα Κύριον τοῖς τῆς φθορᾶς ὑπο-θήσειν δεσμοῖς προσδοκῶν ὁ παραφρονέστατος , ἀνα-πείθει τῶν ὁμογνωμόνων τινὰς Ἰουδαίους , ὑπηρέτας αὐτῷ γενέσθαι τοῦ δράματος , καὶ τῆς ἀνοσίᾳς ἀρχῆς ὑπεραστὰς 2 . Οἳ καὶ σταυρῷ παραδόντες τῶν ἀπάντων Δεσπότην , ὅσον εἰς τὴν τῶν τολμησάντων ὑπαρ-οχὴν , κρείττους ἤδη καὶ τῆς διαβολικῆς ὑπονοίας ἐφαίνοντο , καὶ τὸ ἐκεῖνο παρατρέχον θάρσος , μικρὸν ἐν τούτοις ὄντα , τὸν ἑαυτῶν ἀπέπαινον βρα-βευθὴν . Ὁ μὲν οὖν ἀπάντων Σωτήρ , τὴν τοῦ γένους ἡμῶν σωτηρίαν , ἀριστα τε καὶ λίαν ἐντέχνως διοι-κοῦμενος , ἐτίθη , καθὼς γέγραπται , τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν , ὅτε δὴ καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ἀγαθός , καὶ τῆς τῶν προβάτων ἀγέλης προκινδυνεύειν οὐ σπαρατου-μένος . Ὁ δὲ τῶν Ἰουδαϊκῶν τολμημάτων ἐξηγού-μενος , καὶ τῆς ἐφ᾽ ἑαυτῷ παγίδος κατασκευαστής , μόλις ἔγνω παθὼν , ὅτι τῆς ἐλπίδος ἐσφάλλετο , πρὸς πᾶν τοῦναντίον μεταχειρηκὼς τοῦ πράγματος , καὶ θαλατσίῳ δίκην πλωτήρῳ , καθάπερ ἐξ οὐρέων πνευμάτων εἰς ποδὰ τῶν λίμνῳ μεσοῦσης αὐτῷ τῆς νεώς , ἐθρηνεῖ βλέπων ἐξ ἀντιτρόπου τὰ προσδοκώ-μενα . Κρατηθεὶς γὰρ οἴησις , καὶ χαλεπώτερον τὴν καθ᾽ ἡμῶν καταστῆσαι τυραννίδα , καὶ τὸν δύνα-σθαι τι λοιπὸν ὁ δειλαῖος ἐξεβάλλετο . Σειρᾶς γὰρ ἀλύτοις , καθάπερ τι θηρίον , καταδεσμοῖμενος , καὶ τῆς ἐνούσης ἰσχύος ἀπονερούμενος , χάραν ἐποιεῖτο καὶ πάλιν τὸν ἐκώπασεν τοῦ θανάτου μυχόν , καὶ ὁ ψυχραῖς ἡπατημένος ἐλπίσιν , ὡς ὁμοῖος ἔσεσθαι τῷ Ἡλίῳ δοκῶν , ἐπάνω τε τοῦ οὐρανοῦ τὸν οἴκησον ἰδρύσειν θρόνον ἐκμελετήσας ποτέ , οὐκ εἶχεν εἴπε-τεν ὅδου τι ἀθλιώτερον . Αἱ μὲν γὰρ τῶν ἀνθρώπων ψυχαί ,
Lemmas: ὁ Ἰσραήλ . ἀναγκαῖος δέ πᾶς Δεσπότης , οὐχὲτι διάκονος τις καί ὑπηρέτης χράω πρός κατορθόω ὁ ἡμέτερος σωτηρία , ἀλλά ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ ἀντειθὲς ὁ τυραννεύω διάβολος , γίγνομαι ἄνθρωπος · καί τίκτω μέν διά ὁ ἅγιος παρθένος · πολύς δέ σημεῖον καί τέρας ὁ διδασκαλικός ὁμοῦ παρέχω λόγος , πᾶς μετατίθημι πρός ὁ ἀγαθός , καί ὁ καταφθείρω ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰς καινότης μεταρρυθμίζω 1 ζωή , καθάπερ ἐκ δεσμός λύω , ἐλεύθερος προσάγω ὁ πατήρ , καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία συντρίβω , ἥμερος δόγμα , πρός ἑαυτοῦ καλέω , λέγω · « δεῦρο πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , · ἐγώ ἀναπαύω σύ . » τίθημι μέν οὖν ἐν οὗτος ὁ κατά ἐγώ . διαπριαρτυω δέ πάλιν ὁ τύραννος ἐπί ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ κατόρθωμα · καί θρῆνος πρόφασις ποιέω ὁ ἡμέτερος σωτηρία · ὡς ἐκ ὁ ἐκ πλουσία αὐτός ποιέω ἀρχή ἐξωθέω , εἰς βαθύς εκαπτιζετος λύπη . Ἠλίας μέν γάρ δίκη ἀναλάμπω ὁ θέω χρῆμα βλέπω , κατεσκαδαμώ-νην δέ ἤδη ὁ ὁ ἀρχαῖος ἀσέβεια ὀχλή , οὕτως ὁ ἐπί οὗτος δριμύς δέχομαι · ἀναζέω δέ ὁ θυμός , καί θερμός συντεχόμενος φθόνος , θάνατος περιβάλλω ἀβουλῶ ὁ ζωή καί ὁ ἐπί σωτηρία πετάννυμι ἐπιδημέω κύριος ὁ ὁ φθορά ὑποτίθημι δεσμός προσδοκάω ὁ παράφρων , ἀναπείθω ὁ ὁμογνώμων τις Ἰουδαῖος , ὑπηρέτης αὐτός γίγνομαι ὁ δρᾶμα , καί ὁ ανοσία ἀρχή ὑπεραστὰς 2 . ὅς καί σταυρός παραδίδωμι ὁ ἀπαντάω δεσπότης , ὅσος εἰς ὁ ὁ τολμάω ὑπαρ-οχὴν , ἀγαθός ἤδη καί ὁ διαβολικός ὑπόνοια φαίνω , καί ὁ ἐκεῖνος παρατρέχω θάρσος , μικρός ἐν οὗτος εἰμί , ὁ ἑαυτοῦ ἀποφαίνω βραβεύω . ὁ μέν οὖν ἀπαντάω Σωτήρ , ὁ ὁ γένος ἐγώ σωτηρία , ἀγαθός τε καί λίαν ἔντεχνος διοικέω , τίθημι , καθώς γράφω , ὁ ψυχή ὑπέρ ἐγώ , ὅτε δή καί ποιμήν ὑπάρχω ἀγαθός , καί ὁ ὁ πρόβατον ἀγέλη προκινδυνεύω οὖον σπαρατου-μένος . ὁ δέ ὁ Ἰουδαϊκός τόλμημα ἐξηγέομαι , καί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ παγίς κατασκευαστής , μόλις γιγνώσκω πάσχω , ὅτι ὁ ἐλπίς σφάλλω , πρός πᾶς τουναντίον μεταχειρηκὼς ὁ πρᾶγμα , καί θαλατσίῳ δίκη πλωτήρ , καθάπερ ἐκ ὅρος πνεῦμα εἰς αἰγί-πους ὁ λίμνος μέσος αὐτός ὁ ναῦς , θρηνέω βλέπω ἐκ αντιτροπος ὁ προσδοκάω . κρατέω γάρ οἴησις , καί χαλεπός ὁ κατά ἐγώ καθίστημι τυραννίς , καί ὁ δύναμαι τίς λοιπός ὁ δείλαιος ἐκβάλλω . σειρά γάρ ἄλυτος , καθάπερ τίς θηρίον , καταδεσμέω , καί ὁ ἔνειμι ἰσχύς απονερουμην , χαρης ποιέω καί πάλιν ὁ κωπάω ὁ θάνατος μυχός , καί ὁ ψυχρός ἀπατάω ἐλπίς , ὡς ὅμοιος εἰμί ὁ Ἥλιος δοκέω , ἐπάνω τε ὁ οὐρανός ὁ οἰκέω ἱδρύω θρόνος ἐκμελετάω ποτός , οὐ ἔχω εἶπον ὁδός τίς ἄθλιος . ὁ μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή ,