cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0481.1
τε τῆς μεγαλουργίας καὶ τῆς ἀφράστου δυνάμεως καὶ ὑπερτάτης ὑπεροχῆς . Διακρύπτει δὲ καὶ ἡ κτίσις αὐτῶν ψάλλει γοῦν ὁ Δαβὶδ · « Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ · ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα . » Ναὶ μὴν καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος γέγραφε περὶ αὐτοῦ · « Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθοράται , ἡ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θεότης . » Οὐκοῦν ἐξ ἰσχύος τῆς ἁγαν καὶ θεοπρεποῦς , καὶ πάντα λόγον ὑπερρεμῆνς , ἔνεστι πως τὴν περὶ τῆς ἀόρατου θεότητος δέχεσθαι γνῶσιν . Ἐπέφανε δὲ τῷ κόσμῳ μετὰ σαρκὸς ὁ πάντων δημιουργὸς Θεὸς Λόγος , οὐχ ἵνα τὴν οὖσαν ἀφανίσας γῆν , ἑτέραν ἡμῖν εἰς τὸ παρὸν ἀναδείξῃ καινήν , οὔτε μὴν ἵνα ἑτέρους οὐρανοὺς ἐργάσηται , τοὺς δὴς νῦν περιελών , ἢ καινοπρεπὲς καὶ ἀδόκιμον περὶ τὸν B ἥλιον κύκλον ἀποτελέσῃ , καὶ καινοῦργησῃ περὶ τὴν ὁρωμένην κτίσιν · ἀλλ’ ἵνα ἡμᾶς κειμένους ὑπὸ πάδας διαβολικοὺς καὶ διὰ τῆς ἀμαρτίας κατενηνεγμένους εἰς φθοράν , μεταχαλέξῃ πρὸς ἀφθαρσίαν , ἀγίους τε καὶ ἀμίμους ἀποφῆνῃ , τοὺς ἐξ ἡμερότητος νεύμασι παντὸς ἀπαλλάξας βίου , καὶ ταῖς τῆς ἀμώμου ζωῆς ἐμβάσας εἰς τρίβους . Ἐπειδὴ δὴ ἦν καὶ ἡμᾶς ἄνθρωπος ὁρῶμενος οἰκονομικῶς ( ὡς γὰρ ὁ προφήτης φησίν , « Ἐπὶ γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη » ) , διὰ τοῦ [ τοῦ ] φανερὸν ἡμῖν καθίστας ἐαυτὸν , ὅτι τε εἴη Θεός , καὶ Υἱὸς κατὰ ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · ἐργάζετο τὰ αὐτοῦ , ὁμοφῶ τε καὶ ἰσοῦργον αὐτὸν ἀποφαίνων τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι , διὰ τῆς ἰσὸς ἀπαρallaκτάως ὑπεροχῆς τε καὶ ἐξουσίας C ἰών ἐθαυμάζετο παρὰ γε τοῖς ἐγνωκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ . Ἄλλ’ ἦν καὶ οὕτως ἐξήνιος , καὶ ὀλοτρόπως · εἰς ἀπίστιαν ἀπενευκίως ὁ ἀπὸπληκτος Ἰσραὴλ · καὶ γοῦν ἄνω τε καὶ κάτω τὸν νὺν γράμμασιν δεῖλγοῦντες νόμον , προῖσχομένωι τε τὴν διὰ Μωϋσέως ἐντολὴν , τοὺς διὰ Χριστοῦ θεσπίσμασιν ἀντεφέροντο , λέγοντες · « Ἡμεῖς τοῦ Μωϋσέως ἐραμὴν μαθηταί . Τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν · » καὶ καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον ἀτιμάζοντες διετέλουν , καὶ οὐδὲν τῶν ἐκτόπων ἦν , ὃ ἀεσίγηται παρ’ αὐτοῖς · πάντα δὲ ὡσπερ σείοντες χάλων ταῖς ἐαυτῶν δυστροπίαις , καὶ μέτρου παντὸς ἰόντες πέρα , τὸν ἐξ οὐρανοῦ Λυτρωτὴν , τὸν δικαιοῦντα τῇ πίστει τὸν ἀσεβῆ , τὸν ἀνακαινίζοντα πρὸς ἀφθαρσίαν τοὺς τοῦ τοῦ Θανάτου βρόχοις ὑπενεγκομένους , τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς , θανάτῳ περιβαλεῖν ἐσπουδάζον , λακτίζοντες μὲν εἰς κέντρα , καὶ πῦρ καὶ δίχην τῆς ἐαυτῶν καταχόντες κεφαλῆς , ἐπ’ ἀνηνύτοις δὲ σκέμμασιν , ὁμοῦ τοῖς καθηγεῖσθαι λαχοῦσι , δυσσεβῆ συλλέγοντες βουλευτηρίον · καὶ γοῦν ἐφασκον , ἐφ’ οἷς ἦν εἰκὸς καταπλατῆσεσθαι τὸν θαυματουργὸν , ἐπ’ αὐτοῖς · δὴ τούτοις ἐαυτοὺς εἰς ὠμότητα παραβήγοντες , καὶ εἰς ἀλάλεκτον ἤδη πως ἀνακαθόμενοι φθόνον · « Τί ποιούμεν , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ ποιεῖ σημεῖα ; Ἐὰν
Lemmas: τε ὁ μεγαλοεργία καί ὁ ἄφραστος δύναμις καί υπέρτατος ὑπεροχή . διακρύπτω δέ καί ὁ κτίσις αὐτός ψάλλω γοῦν ὁ Δαυίδ · « ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός · ποίησις δέ χείρ αὐτός ἀναγγέλλω ὁ στερέωμα . » Ναίς μήv καί ὁ πάνσοφος Παῦλος γράφω περί αὐτός · « ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ὁ τε ἀΐδιος αὐτός δύναμις καί θεότης . » οὐκοῦν ἐκ ἰσχύς ὁ ἄγαν καί θεοπρεπής , καί πᾶς λόγος ὑπερρεμῆνς , ἔνειμι πως ὁ περί ὁ αόρατος θεότης δέχομαι γνῶσις . φαίνω δέ ὁ κόσμος μετά σάρξ ὁ πᾶς δημιουργός θεός Λόγος , οὐ ἵνα ὁ εἰμί ἀφανίζω γῆ , ἕτερος ἐγώ εἰς ὁ πάρειμι ἀναδείκνυμι καινός , οὔτε μήv ἵνα ἕτερος οὐρανός ἐργάζομαι , ὁ δήω νῦν περιαιρέω , ἢ καινοπρεπής καί ἀδόκιμος περί ὁ B ἥλιος κύκλος ἀποτελέω , καί καινουργέω περί ὁ ὁράω κτίσις · ἀλλά ἵνα ἐγώ κεῖμαι ὑπό παδάω διαβολικός καί διά ὁ ἁμαρτία καταφέρω εἰς φθορά , μεταχαλέξῃ πρός ἀφθαρσία , ἅγιος τε καί ἀμίμους ἀποφαίνω , ὁ ἐκ ἡμερότης νεῦμα πᾶς ἀπαλλάσσω βίος , καί ὁ ὁ ἄμωμον ζωή ἐμβαίνω εἰς τρίβος . ἐπεί δή εἰμί καί ἐγώ ἄνθρωπος ὁράω οἰκονομικός ( ὡς γάρ ὁ προφήτης φημί , « ἐπί γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω » ) , διά ὁ [ ὁ ] φανερός ἐγώ καθίστημι ἑαυτοῦ , ὅτι τε εἰμί Θεός , καί υἱός κατά ἀλήθεια ὁ Θεός καί πατήρ · ἐργάζομαι ὁ αὐτός , ὁμοφῶ τε καί ἰσουργέω αὐτός ἀποφαίνω ὁ ἴδιος Γεννήτωρ , διά ὁ ἴσος ἀπαρallaκτάως ὑπεροχή τε καί ἐξουσία C εἶμι θαυμάζω παρά γε ὁ γιγνώσκω ὁ ἐπιφάνεια αὐτός . ἄλλος εἰμί καί οὕτως ἐξήνιος , καί ὀλοτρόπως · εἰς ἀπιστία ἀπονεύω ὁ ἀπόπληκτος Ἰσραήλ · καί γοῦν ἄνω τε καί κάτω ὁ νῦν γράμμα δεῖλγοῦντες νόμος , προέχω τε ὁ διά Μωϋσῆς ἐντολή , ὁ διά Χριστός θέσπισμα ἀντιφέρω , λέγω · « ἐγώ ὁ Μωϋσῆς ἔραμαι μαθητής . οὗτος δέ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί · » καί κατά ἕτερος δέ τρόπος ἀτιμάζω διατελέω , καί οὐδείς ὁ ἔκτοπος εἰμί , ὅς ἀείδω παρά αὐτός · πᾶς δέ ὡς σείω χαλάω ὁ ἑαυτοῦ δυστροπία , καί μέτρον πᾶς εἶμι πέρα , ὁ ἐκ οὐρανός Λυτρωτής , ὁ δικαιόω ὁ πίστις ὁ ἀσεβής , ὁ ἀνακαινίζω πρός ἀφθαρσία ὁ ὁ ὁ Θάνατος βρόχος ὑποφέρω , ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή , θάνατος περιβάλλω σπουδάζω , λακτίζω μέν εἰς κέντρον , καί πῦρ καί διχάω ὁ ἑαυτοῦ κατάγω κεφαλή , ἐπί ἀνήνυτος δέ σκέμμα , ὁμοῦ ὁ καθηγέομαι λαγχάνω , δυσσεβής συλλέγω βουλευτήριον · καί γοῦν φάσκω , ἐπί ὅς εἰμί εἰκός καταπλήσσω ὁ θαυματουργός , ἐπί αὐτός · δή οὗτος ἑαυτοῦ εἰς ὠμότης παραβαίνω , καί εἰς ἀλέξω ἤδη πως ἀνακάθομαι φθόνος · « τις ποιέω , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολύς ποιέω σημεῖον ; ἐάν