cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0291.1
ἐκ τῶν νεκρῶν εἶναι φησι . Καίτοι καλὸν πέφευγεν ἄνθρωπος ἐν ὑστερίοις τοῦ αἰῶνος , πῶς ἂν εἴη πρὸ πάντων ; φορεῖται δὲ πῶς τοῦ δημιουργοῦ τὸ ἀξίωμα ; ἢ , κατὰ τίνα τρόπον εἰκὼν ἔσται τοῦ ἀοράτου Θεοῦ ; Ἄνθρωπον δὲ πάλιν οὐπω γεγεννημένῳ , κατὰ τίνὰ προεῖσται λόγον τὸ , πᾶσης κτίσεως εἶναι πρωτότοκον , καὶ πρωτότοκον ἐκ τῶν νεκρῶν ; Ὦστερ γὰρ τρῶτον οὐκ ἄνθρωπον νοοῖτε πρῆπει τὸν δημιουργεῖν Θεο-πρεπῶς , οὕτως ἀλλότριον τοῦ τεθναῖναι Θεοῦ · ἀλλ’ ἐνὶ καὶ τῷ αὐτῷ περιτιθεὶς ὁ Παῦλος ἀμφότερα φαίνεται . Οὐχ ἕτερον ἄρα καὶ ἕτερον οἶδεν Υἱόν · ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτόν , καθάπερ οὐν ἀμέλει καὶ ὁ μακάριος προφήτης Ἠσαίας τοιοῦτό τι περὶ Χριστοῦ χρονῶν καὶ λέγων εὑρίσκεται : « Καὶ ὁπίσω σου ἀκολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαις · καὶ ἔσονται δοῦλοι , καὶ προσκυνήσουσι σοι . Καὶ ἐν σοὶ προσευξόμεν , ὅτι ἐν σοὶ ὁ Θεός ἐστι , καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ . Σὺ γὰρ εἶ Θεός , καὶ οὐκ ἠδειμεν · ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ Σωτήρ . » Ἀκούεις πῶς · Σοι , φησι , προσκυνήσουσι , καὶ ἐν σοὶ προσευξόμεθα , καὶ ἐν σοὶ ὁ Θεὸς ἐστι , καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ ; Ἐροῦσι δὲ ταῦτα , καὶ τὸν ἐν ᾧ κατέφυγεν εἰδότες νᾶον , καὶ τὸν ἐνοικήσαντα Λόγον οὐκ ἀγνοήσαντες , προσκυνήσουσι γὰρ μὴν οὐ τὸν ἐνοικήσαντα μόνον ἀποδιελόντες τοῦ προδήματος τῆς σαρκός · ἀλλ’ ἕνα τὸν ἐξ ἀμφοῖν ὁρθῶς κεχρασμένον . Κατέφυγε μὲν ὁ Θεὸς Λόγος ἐν ἰδίῳ ναῷ , τῷ ἐκ γυναικὸς ἀναληφθέντι σώματι , ψυχὴν ἔχοντι τὴν λογικὴν · ἀλλ’ εἰς τὴν οἰκείαν ἀνεστοίχευσε δόξαν τὸ ἀναλῆφθαι . Διὰ γὰρ τοῦτο , καὶ μόνῳ τῷ κατὰ φύσιν ἄντι Θεῷ τὸ προσκυνεῖσθαι τρέπεται , τῆς θείας ἡμῶν ἀνατιθείσης . Γραφὴς , κατελάρυσσε πάλιν ὁ Παῦλος εἰπεῖν · « Ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψει , ἐπουρανίων , καὶ ἐπιγείων , καὶ καταχθονίων · καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . » Τί δὲ δή πάλιν ἐροῦμεν , ὅτε τοῖς τῶν ἁγίων εὐαγγελιστῶν περιτυχόντες συγγράμμασι , μὲν μὲν Κύριον τῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν σωματικῶς εὑρίσκομεν τοὺς ἑαυτοῦ προσφυσῶντα μαθητάς , καὶ λέγοντα · « Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον ; » Παῦλος δὲ πάλιν ἐπιστέλλει , λέγων · « Ἡμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . » Ἕτερος δὲ πάλιν ὡς περὶ τῶν Ἰουδαίων · « Ἄν αἰ ἐπαγγελίαι , ὧν οἱ πατέρες , καὶ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα , ὃν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἄμήν . » Θυμᾶς δὲ τὴν ζητησάμενος μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀποθώσιν , τὴν σωφροσύνην τῆς φωνῆς , « Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου ; » Ἄρα καὶ τὴν χειρὸς ἄρην ὑπομείνειν δυνασθαι τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς οἰησόμεθα Λόγον ; οὔ , ὅμως , ληρεῖν τις ἡμᾶς οὐ μετρίως ἐρεῖ , τοῦτο λέγειν ἀσυνέτως ἀποστολήσας . Τί δ’ ἂν εἴη τὸ παρ’ ἐκείνου ψηλαφώμενον , οὐδὲν τῷ ἄνθρωπῳ ἐνδείκναι δυνηθράτων . Ἄλλ’ εἰςὶν πρὸς ἅπαντα τούτοις ,
Lemmas: ἐκ ὁ νεκρός εἰμί φημί . καίτοι καλός φεύγω ἄνθρωπος ἐν ὑστέριος ὁ αἰών , πῶς εἄν εἰμί πρό πᾶς ; φορέω δέ πῶς ὁ δημιουργός ὁ ἀξίωμα ; ἢ , κατά τίς τρόπος εἰκών εἰμί ὁ ἀόρατος Θεός ; Ἄνθρωπος δέ πάλιν οὔπω γεννάω , κατά τις προΐημι λόγος ὁ , πᾶς κτίσις εἰμί πρωτότοκος , καί πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός ; Ὅστερ γάρ τιτρώσκω οὐ ἄνθρωπος νοέω πρῆπει ὁ δημιουργέω Θεοπρεπῶς , οὕτως ἀλλότριος ὁ θνῄσκω Θεός · ἀλλά ἐν καί ὁ αὐτός περιτίθημι ὁ Παῦλος ἀμφότερος φαίνω . οὐχ ἕτερος ἄρα καί ἕτερος οἶδα υἱός · ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός , καθάπερ ὀν ἀμελέω καί ὁ μακάριος προφήτης Ἠσαίας τοιοῦτος τίς περί Χριστός χρόνος καί λέγω εὑρίσκω : « καί ὀπίσω σύ ἀκολουθέω δέω χειροπέδη · καί εἰμί δοῦλος , καί προσκυνέω σύ . καί ἐν σύ προσεύχομαι , ὅτι ἐν σύ ὁ Θεός εἰμί , καί οὐ εἰμί θεός πλήν σύ . σύ γάρ εἰμί Θεός , καί οὐ οἶδα · ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ Σωτήρ . » ἀκούω πῶς · σός , φημί , προσκυνέω , καί ἐν σύ προσεύχομαι , καί ἐν σύ ὁ θεός εἰμί , καί οὐ εἰμί θεός πλήν σύ ; εἴρω δέ οὗτος , καί ὁ ἐν ὅς καταφεύγω οἶδα νάω , καί ὁ ἐνοικέω Λόγος οὐ ἀγνοέω , προσκυνέω γάρ μήv οὖον ὁ ἐνοικέω μόνος ἀποδιαιρέω ὁ προδήματος ὁ σάρξ · ἀλλά εἷς ὁ ἐκ ἄμφω ὀρθῶς χράω . καταφεύγω μέν ὁ θεός Λόγος ἐν ἴδιος ναός , ὁ ἐκ γυνή ἀναλαμβάνω σῶμα , ψυχή ἔχω ὁ λογικός · ἀλλά εἰς ὁ οἰκεῖος ἀνεστοίχευσε δόξα ὁ ἀναλαμβάνω . Ζεύς γάρ οὗτος , καί μόνος ὁ κατά φύσις Αἴας Θεός ὁ προσκυνέω τρέπω , ὁ θεῖος ἐγώ ἀνατίθημι . Γραφής , κατελάρυσσε πάλιν ὁ Παῦλος εἶπον · « ὅτι2 ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός πᾶς γόνυ κάμπτω , ἐπουράνιος , καί ἐπίγειος , καί καταχθόνιος · καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . » τις δέ δή πάλιν εἴρω , ὅτε ὁ ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής περιτυγχάνω σύγγραμμα , μέν μέν κύριος ὁ Ἰησοῦς ὁ Χριστός σωματικός εὑρίσκω ὁ ἑαυτοῦ προσφυσάω μαθητής , καί λέγω · « λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος ; » Παῦλος δέ πάλιν ἐπιστέλλω , λέγω · « ἐγώ δέ οὖον ὁ πνεῦμα ὁ κόσμος λαμβάνω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἐκ ὁ Θεός καί πατήρ . » ἕτερος δέ πάλιν ὡς περί ὁ Ἰουδαῖος · « ἄν ὁ ἐπαγγελία , ὅς ὁ πατήρ , καί ἐκ ὅς ὁ Χριστός κατά σάρξ , ὅς ἐπί πᾶς θεός εὐλογητός εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . » Θυμῆς δέ ὁ ζητέω μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀποτίθημι , ὁ σωφροσύνη ὁ φωνή , « ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ Θεός ἐγώ ; » ἄρας καί ὁ χείρ ἀμνός υπομένω δύναμαι ὁ ἐκ Θεός πατήρ οἴομαι Λόγος ; οὖον , ὅμως , ληρέω τις ἐγώ οὖον μέτριος εἴρω , οὗτος λέγω ἀσύνετος ἀποστέλλω . τις δέ εἄν εἰμί ὁ παρά ἐκεῖνος ψηλαφάω , οὐδείς ὁ ἄνθρωπος ἐνδείκνυμι δυνηθράτων . ἄλλος εἰμί πρός ἅπας οὗτος ,