cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0415.2
α' . Ἐπὶ καιροῦ δὴ πάλιν τὸ διὰ τῆς τοῦ ψάλλοντος λύρας τοῖς ἀρχαιοτέροις ὑμνοῦμεν , καὶ πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς παρ' ἡμῶν εἴρεσται : « Πάντα τὰ ἔθνη , κροτήσατε χεῖρας · ἀλαλάξατε ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως , » τουνεστί , τὰς ἐπινικίους ᾠδὰς προσχωρίζωμεν τῷ Χριστῷ . « Νενίκηκε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν τὸν κόσμον , » καθὼρ ἄμει . φησὶ αὐτός , καὶ « τεθριάμβευκεν ἀρχάς , ἐξουσίας , κυριότητάς , καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου , τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . » Οὕτω τε πάντα · ἐξεῖλετο τῆς ἐκείνων σκλαότητος , καὶ τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων ἀπήλλαξε , « προσπλώσας τῷ σταυρῷ τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον · » ἵν' ἐπ' αὐτῷ δὴ τούτῳ χαίροντες , λέγωμεν · « Ποῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; ποῦ σου , ὁθ , τὸ νῖκος ; Τὸ δὴ κέντρον τοῦ θανάτου , ἡ ἁμαρτία , ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας · ὁ νόμος . » Ἐξηράμθα δὲ διὰ Χριστοῦ καὶ τῆς ἐν νόμῳ ποινῆς . Καὶ μαρτυρήσει γράφων ὁ θεοπίστος · Πᾶυλος · « Ἀμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει · οὐ γὰρ ἐστε ὑπὸ νόμον , ἀλλ' ὑπὸ χάριν . » Γράφει δὲ καὶ ὁ σοφὸς Ἰωάννης , « Ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόθη , ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο . Εἰς γὰρ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , « αἱματι τῷ ἰδίῳ κατακτιζόμενος τὴν ὑπ' οὐρανόν , « ἵν' οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι · καὶ ἐγερθέντι . » Ζήσωμεν δὲ αὐτῷ , τὰ αὐτῷ θυμηρὴ φρονεῖν τε καὶ δράειν ὅτι μάλιστα διεσπουδακότες , καὶ τοὺς εὐαγγελικοὺς θεσπίσμασι κατακολουθεῖν ἡρμένοι . Καὶ μὲν σὺν ἅπασι τοῖς σῶν ἀρίστων ἐπιτηδευμάτων ἐπιμεληταὶ πρόπαιον τε καὶ ἐπαθρίσκει εἴη ἂν , καθὼρ ἐγώμαι , πρὸς γε τὸ δύνασθαι · πληροῦν τὴν σωτήριον ἐντολὴν , μάλιστα δὲ ὁ παρὼν · μονοῦν γὰρ διακέχραγε τὸ διὰ τῆς προφητοῦ φωνῆς · « Ἐξαποστεῖλας δρόμωνα , ὅτι παρίστηκε τρυγὸς · εἰσπορεύεσθε , πατῆται , διότι πλήρης ἡ ληνός , ὑπερέχει τὰ ὑπολήνια . » Δεῖν γὰρ ἔτυχε φημι καὶ λίαν ἐσπουδακέναι ἐπιβράττεσθαι τῶν παρῶν τοῦ , ὅπερ ἂν εἰς τῶν πρακτέων ἡμῖν σοφοὶ τε καὶ ἀρίστως ἐπιστήμονες , καὶ βασανίζειν εἰδότες τὸ ὅτι μάλιστα σοφίᾳ τε αὐτοῖς , καὶ μὴ καὶ ἑτέροις τελοῦν εἰς ὀνησιν . Οὐοὶ τί φημι · Δέωται τοῦ χειμῶνος καὶ τῆς καταιγίδος , ὅρασι λοιπὸν ἀνίσχουσι θριναί , κομῶ τοὺς ἀντάχους τὰ τῶν λημῶν ἐξαιρεῖται , οἱ δὲ μύριοι τε ὅσοι καὶ συχνὰ ταῖς ἀρούραις ἐπικυμαινοῦσι · τότε δὴ , τότε λοιπὸν ὀνειεῖτο μηδεὶς τῶν ἀποκείρειν εὐδοεῖν . Εἰσακομίζοντες δὲ τοῦ καιροῦ τοῦ φαινομένου εἰώθασιν τὸ ὅν ἂν βούλοιντο τυχεῖν , οἰχεῖσθω τὸ ράθυμον , καὶ τοῦ παντὸς ἀξιούσθω λόγῳ τὸ δύσπονον τε καὶ ἐλπιμοθές . Περιέσται γὰρ οὕτω καὶ οὐχ ἑτέρως αὐτοῖς καὶ τὸ δεῖν ἐπανοῦν πανθὰς πλουσίως μεταλαχεῖν . Οὐκοῦν ἐπειδήπερ « Τὸ πάγκα ἡμῶν ἐτύθη Χριστός , » καθὼ
Lemmas: ὅς . ἐπί καιρός δή πάλιν ὁ διά ὁ ὁ ψάλλω λύρα ὁ ἀρχαῖος ὑμνέω , καί πρός σύ αὐτός παρά ἐγώ ἐρέστης : « Πάν ὁ ἔθνος , κροτέω χείρ · ἀλαλάζω ἐν φωνή ἀγαλλίασις , » τουνεστί , ὁ ἐπινίκιος ἀοιδή προσχωριζω ὁ Χριστός . « νικάω γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁ κόσμος , » καθοράω ἄμι . φημί αὐτός , καί « θριαμβεύω ἀρχή , ἐξουσία , κυριότητα , καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος , ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ἐν ὁ ἐπουράνιος . » οὕτως τε πᾶς · ἐξαιρέω ὁ ἐκεῖνος σκλαοτητη , καί ὁ ἀρχαῖος αἰτίαμα ἀπαλλάσσω , « προσπλέω ὁ σταυρός ὁ κατά ἐγώ χειρόγραφον · » ἵνα ἐπί αὐτός δή οὗτος χαίρω , λέγω · « πός σύ , θάνατος , ὁ κέντρον ; ποῦ σύ , ὅθε , ὁ Νίκη ; ὁ δή κέντρον ὁ θάνατος , ὁ ἁμαρτία , ὁ δέ δύναμις ὁ ἁμαρτία · ὁ νόμος . » Ἐξηράμθα δέ διά Χριστός καί ὁ ἐν νόμος ποινή . καί μαρτυρέω γράφω ὁ θεόπιστος · Παῦλος · « ἁμαρτία γάρ σύ οὖον κυριεύω · οὖον γάρ εἰμί ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις . » γράφος δέ καί ὁ σοφός Ἰωάννης , « ὅτι2 ὁ νόμος διά Μωϋσῆς δίδωμι , ὁ χάρις καί ὁ ἀλήθεια διά Ἰησοῦς Χριστός γίγνομαι . εἰς γάρ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , « αἱμας ὁ ἴδιος κατακτίζω ὁ ὑπό οὐρανός , « ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω · καί ἐγείρω . » ζῶ δέ αὐτός , ὁ αὐτός θυμηρὴ φρονέω τε καί δράω ὅτι μάλιστα διασπουδάζω , καί ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα κατακολουθέω ἀείρω . καί μέν σύν ἅπας ὁ σός Ἀρίστων ἐπιτήδευμα ἐπιμελητής προπαιων τε καί επαθρισκω εἰμί εἄν , καθοράω ἐγώ , πρός γε ὁ δύναμαι · πληρόω ὁ σωτήριος ἐντολή , μάλιστα δέ ὁ πάρειμι · μονόω γάρ διαχράω ὁ διά ὁ προφήτης φωνή · « Ἐξαποστέλλω δρόμωνας , ὅτι παρίστημι τρύξ · εἰσπορεύω , πατέω , διότι πλήρης ὁ ληνός , ὑπερέχω ὁ ὑπολήνιον . » δήω γάρ τυγχάνω φημί καί λίαν σπουδάζω ἐπιβράττεσθαι ὁ πηρός ὁ , ὅσπερ εἄν εἰς ὁ πρακτέος ἐγώ σοφός τε καί Ἀρίστως ἐπιστήμων , καί βασανίζω οἶδα ὁ ὅτι μάλιστα σοφία τε αὐτός , καί μή καί ἕτερος τελέω εἰς ὄνησις . Οὐοὶ τίς φημί · Δέωται ὁ χειμών καί ὁ καταιγίς , ὅρασις λοιπός ἀνά-ἴσχω θριναί , κομάω ὁ ἀντάχους ὁ ὁ λήμη ἐξαιρέω , ὁ δέ μύριοι τε ὅσος καί συχνός ὁ ἄρουρα ἐπικυμαίνω · τότε δή , τότε λοιπός ὀνίνημι μηδείς ὁ ἀποκείρω ευδοεν . Εἰσακομίζοντες δέ ὁ καιρός ὁ φαίνω εἴωθα ὁ ὅς εἄν βούλομαι τυγχάνω , οἴχομαι ὁ ῥᾴθυμος , καί ὁ πᾶς ἀξιόω λόγος ὁ δύσπονος τε καί ἐλπιμοθές . περίειμι γάρ οὗτος καί οὐ ἑτέρως αὐτός καί ὁ δήω ἐπανίημι πανθὰς πλούσιος μεταλαγχάνω . οὐκοῦν ἐπεί « ὁ Μπάγκα ἐγώ θύω Χριστός , » καθίημι