cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0251.1
σῆριον . Ἦμεν δὲ ἀνάγκη τοῖς ἐν τύπῳ γεγενημένοις τῆς ἀληθείας ἐφαρμόσαι τὸ κάλλος , καὶ τῶν εἰρημένων ἕκαστα διατεῦξαι σαφῶς . Οὕτω γὰρ τοῖς ἀκροαμένοις εὐσύνοπτον τὸ βαθὺ τῆς εὐσεβείας μυσστήριον . Παραλαμβάνειν ποικαρίων τὸ παιδάριον ὁ τρισμακάριος Ἀβραάμ , καὶ εἰς τὸν τόπον ἐπιέρχεται τὸν παρὰ Θεοῦ δεδειγμένον αὐτῷ . Ἔρχεται δὲ μόλις ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ , ἀκολουθεῖν ἐπιτάξας καὶ οἰκέτας δυοῖ . Τὸ μὲν οὖν διὰ τοῦ πατρὸς ἀναφέρεσθαι τὸ παιδάριον ἐπὶ τὴν θυσίαν , σημαίνει διὰ συμβόλου καὶ σχήματος , ὡς οὐκ ἀνθρωπεία δύναμις οὐδὲ ἡ τῶν ἐπιβούλων ποιούμενος τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν ἀνήγαγεν ἐπὶ τὸν σταυρόν , ἀλλ’ ἡ τοῦ Πατρὸς , ἣν οὕτως εἶπω , βουλησις , τὸν ὑπὲρ πάντων θάνατον ὑπομένειν αὐτὸν οἰκονομικῶς συγχωρήσασα . Τοῦτο καὶ ὁ Σωτήρ , ποτὲ μὲν Πιλάτῳ προσδιαλεγόμενος ἔφασκεν · « Οὐκ εἶχες οὐδεμίαν ἐξουσίαν κατ’ ἐμοῦ , εἰ μὴ ἄνω σοι δεδομένον ἄνωθεν » ποτὲ δὲ πάλιν πρὸς αὐτὸν ἐν οὐρανοῖς λὸγίας ποιοῦμενος ἔφασκε · « Πάτερ , εἰ δυνατὸν , ἀπελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο . Πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σύ . » Οὐχ ἀντιλέγει τῷ πατρὶ τὸ παιδάριον · « Ἐταπεινώσατο γὰρ ἑαυτὸν , καὶ τοῦ Θεοῦ ὄν , ὁ Υἱός , ὑπήκοος γενόμενος μέχρι θανάτου τῷ Πατρὶ , θανάτου δὲ σταυροῦ . » Διὸ δὴ καὶ διὰ τοῦ προφήτου φησιν Ἠσαΐου · « Ἐγὼ οὐκ ἀπειθῶ , οὐδ’ ἀντιλέγω . » Τὸ δὲ ἐν ἡμέρᾳ τρίτῃ μόλις φθάσαι εἰς τὸν τόπον , τὸν τελευταῖον σημαίνει καιρόν , καθ’ ὃν ἐπεδήμησεν ὁ Σωτήρ . Προηγουμενον γὰρ πρώτου καὶ μέσου , τρίτος ἔσται πάντως ὁ ἐπὶ τέλει . Ἡ δὲ τῶν οἰκετῶν ξυνωρίς , ἢ καὶ ἀκολουθεῖν ἐπεσταγμένη , δήλῳ πάλιν ὡς διὰ σχήματος ὅτι ἐπὶ τὸ σωτήριον πάθος ἀναβαίνοντι τῷ Χριστῷ , ἀκολουθήσειν ἐμελλον οἱ δύο λαοί . Τὸ δὲ μακρόθεν τεθεάσθαι αὐτὸν τὸν τόπον τὸν μακάριον Ἀβραάμ , τὴν προαιτίων τὸν Πατρὸς σημαίνει πρόγνωσιν , ἣν ἔχων ὁράται περὶ τοῦ οἰκείου γεννήματος , τοῦτέστι Χριστοῦ · οὕτω γὰρ καὶ ὁ Παῦλος περὶ τοῦ Σωτῆρος φησιν , ὅτι « Προεγνωσμένου μὲν , πρὸ καταβολῆς κόσμου , φανερωθέντος δὲ ἐπ’ ἐσχάτοις . » Εἶτα πάλιν ἐπὶ τούτοις , « Καθίσαστε αὐτοῦ , » πρὸς τοὺς οἰκέτας φησιν ὁ μακάριος Ἀβραάμ , καὶ τοῦτο , « μετὰ τῆς ὑνου · ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελυσόμεθα ἕως ὧδε . » Τί δὴ ἡμῖν καὶ τὸ ἐντεύθεν ὑποδηλούμενον , ὅρω · πάλιν ὡς ἂν οἷός τε ὦ . Ὁ πρὸς τὸ πιστεύειν ἄρτι κεκλημένος , καὶ ἀκολουθεῖν μὲν ἐθελήσας τῷ Σωτῆρι Χριστῷ · ὅμως δ’ οὖν ταῖς ἁμαρτίαις ἐτι δουλεύουπῶς ὑποκείμενος , καὶ πρὸς τὴν τῆς δικαιοσύνης ἐλευθερίαν οὕτω κεκλημένος διὰ τοῦ ἁγίου βαπτισματος , ἀλογὶα δὲ ἐτι καὶ ἄμαθία συνών , ἥτις διὰ τῆς δυνου σημαίνεται , οὐκ δέχεται καθαρὸς τὸ σωτήριον πάθος , οὐδὲ μελεδεῖ παραχρῆμα τῆς ὁυσίας τοῦ ἀμνοῦ τοῦ ἀληθινοῦ . Κάτω δὲ που μενεῖ , καὶ προσκαρτερήσει τῷ ταπεινῷ τῆς κατηχῆσεως λόγῳ , ἄχρις
Lemmas: σαίρω . εἰμί δέ ἀνάγκη ὁ ἐν τύπος γίγνομαι ὁ ἀλήθεια ἐφαρμόζω ὁ κάλλος , καί ὁ εἴρω ἕκαστος διατυγχάνω σαφῶς . οὕτως γάρ ὁ ἀκροάομαι εὐσύνοπτος ὁ βαθύς ὁ εὐσέβεια μυστήριον . παραλαμβάνω ποικαριος ὁ παιδάριον ὁ τρισμακάριος Ἀβραάμ , καί εἰς ὁ τόπος ἐπέρχομαι ὁ παρά Θεός δείκνυμι αὐτός . ἔρχομαι δέ μόλις ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος , ἀκολουθέω ἐπιτάσσω καί οἰκέτης δύο . ὁ μέν οὖν διά ὁ πατήρ ἀναφέρω ὁ παιδάριον ἐπί ὁ θυσία , σημαίνω διά σύμβολον καί σχῆμα , ὡς οὐ ἀνθρώπειος δύναμις οὐδέ ὁ ὁ ἐπίβουλος ποιέω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἀνάγω ἐπί ὁ σταυρός , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ , ὅς οὕτως εἶπον , βούλησις , ὁ ὑπέρ πᾶς θάνατος ὑπομένω αὐτός οἰκονομικός συγχωρέω . οὗτος καί ὁ Σωτήρ , ποτέ μέν Πιλᾶτος προσδιαλέγομαι φάσκω · « οὐ ἔχω οὐδείς ἐξουσία κατά ἐγώ , εἰμί μή ἄνω σύ δίδωμι ἄνωθεν » ποτέ δέ πάλιν πρός αὐτός ἐν οὐρανός λόγιος ποιέω φάσκω · « πατήρ , εἰμί δυνατός , ἀπέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος . πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σῦς . » οὐχ ἀντιλέγω ὁ πατήρ ὁ παιδάριον · « Ἐταπεινώσατο γάρ ἑαυτοῦ , καί ὁ Θεός εἰμί , ὁ υἱός , ὑπήκοος γίγνομαι μέχρι θάνατος ὁ πατήρ , θάνατος δέ σταυρός . » Διὸ δή καί διά ὁ προφήτης φημί Ἠσαΐας · « ἐγώ οὐ ἀπειθέω , οὐδέ ἀντιλέγω . » ὁ δέ ἐν ἡμέρα τρίτος μόλις φθάνω εἰς ὁ τόπος , ὁ τελευταῖος σημαίνω καιρός , κατά ὅς ἐπιδημέω ὁ Σωτήρ . προηγούμενος γάρ πρῶτος καί μέσος , τρίτος εἰμί πάντως ὁ ἐπί τέλος . ὁ δέ ὁ οἰκέτης συνωρίς , ἢ καί ἀκολουθέω ἐπιστάζω , δῆλος πάλιν ὡς διά σχῆμα ὅτι ἐπί ὁ σωτήριος πάθος ἀναβαίνω ὁ Χριστός , ἀκολουθέω μέλλω ὁ δύο λαός . ὁ δέ μακρόθεν θεάομαι αὐτός ὁ τόπος ὁ μακάριος Ἀβραάμ , ὁ προαιτία ὁ πατήρ σημαίνω πρόγνωσις , ὅς ἔχω ὁράω περί ὁ οἰκεῖος γέννημα , τουτέστι Χριστός · οὗτος γάρ καί ὁ Παῦλος περί ὁ Σωτήρ φημί , ὅτι « προγιγνώσκω μέν , πρό καταβολή κόσμος , φανερόω δέ ἐπί ἔσχατος . » εἶτα πάλιν ἐπί οὗτος , « Καθίζω αὐτός , » πρός ὁ οἰκέτης φημί ὁ μακάριος Ἀβραάμ , καί οὗτος , « μετά ὁ ὑνου · ἐγώ δέ καί ὁ παιδάριον διαλύω ἠώς ὧδε . » τις δή ἐγώ καί ὁ ἐντεῦθεν ὑποδηλόω , ὅρος · πάλιν ὡς εἄν οἷος τε εἰμί . ὁ πρός ὁ πιστεύω ἄρτι καλέω , καί ἀκολουθέω μέν ἐθέλω ὁ Σωτήρ Χριστός · ὅμως δέ οὖν ὁ ἁμαρτία ἔτι δουλεύω ὑπόκειμαι , καί πρός ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐλευθερία οὗτος καλέω διά ὁ ἅγιος βάπτισμα , ἀλογία δέ ἔτι καί ἀμαθία σύνειμι , ὅστις διά ὁ δύο σημαίνω , οὐ δέχομαι καθαρός ὁ σωτήριος πάθος , οὐδέ μελεδεῖ παραχρῆμα ὁ οὐσία ὁ ἀμνός ὁ ἀληθινός . Κάτος δέ ποῦ μένω , καί προσκαρτέρησις ὁ ταπεινός ὁ κατήχησις λόγος , ἄχρι