cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0525.1
οιος δὲ ὁ μυσταγωγός . Πλὴν διδοὺς ἀνθρώπῳ στόμα τε καὶ γλῶσσαν , χορηγήσει πάλιν ἡμῖν ἐννοίας ἀγαθὰς . Αὐτὸς γὰρ πού φησιν · « Πλάτουν τὸ στόμα σου , καὶ πληρώσω αὐτό . » Καὶ ἐπειδὴ πάντες προθύμως συνήλθετε , τῆς φαιδρότητος τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς εἰς τοῦτο συναθοροίσαντες μετὰ φαιδρῶν τῶν λαμπάδων , φαιδρῶς πανηγυρίσωμεν , καὶ τῆς θεωρίας ἀψώμεθα τῶν τήμερον θεοπερεῶς πληρωθέντων , πανταχόθεν ἑαυτοὺς τὸ βέβαιον εἰς πίστιν καὶ φιλόθεαν συλλέγοντες . Ἰδομεν προδραχῶς βρέφος ἐν φάτνῃ κείμενον τὸν Ἐμμανουήλ , καὶ ἀνθρωπίνως μὲν ἐσπαργανωμένον , ὑμνοῦμενον δὲ θεϊκῶς παρὰ τῆς τῶν ἁγίων ἀγγέλων στρατείας · οἱ δὲ τοῦ τόπου αὐτοῦ τοῖς ποιμῃσιν εὐηγγελίζοντο . Ἐκνεφένθηκε γὰρ ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ , ὡς γέρας ἐξαιρετον , τῶν περὶ αὐτοῦ χρηγμάτων τὰς ἀπαρχὰς τοῖς ἐν οὐρανῷ . Ἰδομεν δὲ αὐτὸν καὶ τήμερον τοῖς διὰ Μωϋσέως εἰκόνα νόμοις , μᾶλλον δὲ τὸν νομοθέτην Θεόν , ὡς ἄνθρωπον , τοῖς ἑαυτοῦ θεσπίσμασιν ὑποκείμενον . Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν , διδάσκει λέγων ὁ σοφώτατος Παῦλος · « Ὑπὲρ ἡμῶν νήπιον , ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἡμεν δεδολωμένοι . Ὅτε δὲ ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστατελεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ γεννώμενον ἐκ γυναικός , γεννώμενον ὑπὸ νόμον ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμῳ ἐξαγοράσῃ . Οὐχὼν τῆς τοῦ νόμου κατάρας ἐξεπράσατο Χριστὸς τοὺς ὄντας μὲν ὑπὸ νόμον , οὐ μὴν ἔτι καὶ τετρηχότας αὐτόν . Ἐξεπράσατο δὲ , πῶς ; Πληρώσας αὐτόν · καὶ καλῶ ἕτερον τὸ τρόπον , ἵνα λύσῃ τῆς ἐν Ἀδὰμ παραβάσεως τὰ ἐγκλήματα , εἰπέσθῃ καὶ εὐήνιον πρὸς πᾶν ὅτιοῦν αὐτὸν παραστήσας ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ . Γέγραπται γὰρ ὅτι , ὡς περ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ καταστάθησαν οἱ πολλοί , οὕτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί . Ὑψῆκε τοίνυν τῷ νόμῳ μεθ' ἡμῶν τὸν οὐχένα , καὶ τοῦτο πράττων οἰκονομικῶς · Ἐπρεπε γὰρ αὐτῷ πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην . Ἐπειδὴ γὰρ ὅλως ἔλαβε δούλου μορφὴν , ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας , ὡς ἐν τοῖς ὑπὸ ζυγᾷ τελέσας διὰ τὸ ἀνθρώπινον , συντετέλεκέ ποτε καὶ τοῖς δασμολογοῦσι τὰ δίδραχμα , καὶ τοι κατὰ φύσιν ἐλεύθερος ὤν καὶ ( 1 ) συντελῆς , ὡς Σιὼς . Ὅταν οὖν ἴδῃς τηροῦντα τὸν νόμον , μὴ σκανδαλισθῆς , μὴτε μὴν ἐν οἰκέταις καταγῆγῃς · τὸν ἐλεύθερον · ἐντοὶς δὲ μᾶλλον τῆς οἰκονομίας τὸ βάθος . Ἐνστάσης δὴ οὖν τῆς ὥρᾶς , ἐν ᾗ σύνηθες τὴν ἐν σαρκὶ τελεῖσθαι περιτομὴν κατὰ γε τὸ δοκοῦν τῷ νόμῳ , δέχεται τὸ ὄνομα , τοῦτ' ἐστὶν τὸ , Ἰησοῦς . Ἐρμηνεύεται δὲ τοῦτο Σωτηρία λαοῦ . Οὕτω γὰρ ἠθέλησεν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ὀνομάζεσθαι τὸν ἴδιον Υἱόν , γεννηθέντα κατὰ σάρκα ἐκ γυναικός · γέγονε τότε δὴ μάλιστα σωτηρία λαοῦ , καὶ οὐχ ἑνὸς μόνου , ἀλλὰ καὶ πολλῶν , μᾶλλον δὲ παντὸς ἔθνους καὶ ἀπάσης τῆς ὑπ' οὐρανόν . Ἐν ταυτῷ τοιγαροῦν τῷ
Lemmas: οἶος δέ ὁ μυσταγωγός . πλήν δίδωμι ἄνθρωπος στόμα τε καί γλῶσσα , χορηγέω πάλιν ἐγώ ἔννοια ἀγαθός . αὐτός γάρ πού φημί · « Πλάτος ὁ στόμα σύ , καί πληρόω αὐτός . » καί ἐπεί πᾶς προθύμως συνέρχομαι , ὁ φαιδρότης ὁ δεσποτικός ἑορτή εἰς οὗτος συναθοροιατιμοω μετά φαιδρός ὁ λαμπάς , φαιδρός πανηγυρίζω , καί ὁ θεωρία ἅπτω ὁ σήμερον θεοπερεῶς πληρόω , πανταχόθεν ἑαυτοῦ ὁ βέβαιος εἰς πίστις καί φιλόθεος συλλέγω . ὁράω προδραχῶς βρέφος ἐν φάτνη κεῖμαι ὁ Ἐμμανουήλ , καί ἀνθρώπινος μέν σπαργανόω , ὑμνέω δέ θεῖος παρά ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος στρατεία · ὁ δέ ὁ τόπος αὐτός ὁ ποιμεις εὐαγγελίζω . Ἐκνεφένθηκε γάρ ὁ θεός καί Πατήρ , ὡς γέρας ἐξαίρω , ὁ περί αὐτός χρηγμάτων ὁ ἀπαρχή ὁ ἐν οὐρανός . ὁράω δέ αὐτός καί σήμερον ὁ διά Μωϋσῆς εἰκών νόμος , μᾶλλον δέ ὁ νομοθέτης Θεός , ὡς ἄνθρωπος , ὁ ἑαυτοῦ θέσπισμα ὑπόκειμαι . καί διά ποῖος αἴτιος , διδάσκω λέγω ὁ σοφός Παῦλος · « ὑπέρ ἐγώ νήπιος , ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος ἠμέν δολωμένος . ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός γεννάω ἐκ γυνή , γεννάω ὑπό νόμος ἵνα ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω . Οὐχὼν ὁ ὁ νόμος κατάρα ἐκπέρθω Χριστός ὁ εἰμί μέν ὑπό νόμος , οὖον μήv ἔτι καί τρέχω αὐτός . Ἐξεπράσατο δέ , πῶς ; πληρόω αὐτός · καί καλέω ἕτερος ὁ τρόπος , ἵνα λύω ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις ὁ ἔγκλημα , ἐπέσθω καί εὐήνιος πρός πᾶς ὁσ́τσιοῦν αὐτός παρίστημι ὑπέρ ἐγώ ὁ Θεός καί πατήρ . γράφω γάρ ὅτι , ὡς περ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , οὕτως καί διά ὁ ὑπακοή ὁ εἷς Δίκαιος καθίστημι ὁ πολύς . Ὑψῆκε τοίνυν ὁ νόμος μετά ἐγώ ὁ οὐχένα , καί οὗτος πράσσω οἰκονομικός · πρέπω γάρ αὐτός πληρόω πᾶς δικαιοσύνη . ἐπεί γάρ ὅλως λαμβάνω δοῦλος μορφή , οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος , ὡς ἐν ὁ ὑπό ζυγόν τελέω διά ὁ ἀνθρώπινος , συντελέω ποτός καί ὁ δασμολογέω ὁ δίδραχμα , καί ὅς κατά φύσις ἐλεύθερος εἰμί καί ( 1 ) συντελής , ὡς Θεός . ὅταν οὖν ὁράω τηρέω ὁ νόμος , μή σκανδαλίζω , μήτε μήv ἐν οἰκέτης κατάγω · ὁ ἐλεύθερος · ἐντός δέ μᾶλλον ὁ οἰκονομία ὁ βάθος . ἐνίστημι δή οὖν ὁ ὥρα , ἐν ὅς συνήθης ὁ ἐν σάρξ τελέω περιτομή κατά γε ὁ δοκέω ὁ νόμος , δέχομαι ὁ ὄνομα , οὗτος εἰμί ὁ , Ἰησοῦς . ἑρμηνεύω δέ οὗτος Σωτηρία λαός . οὕτως γάρ ἐθέλω ὁ θεός καί πατήρ ὀνομάζω ὁ ἴδιος υἱός , γεννάω κατά σάρξ ἐκ γυνή · γίγνομαι τότε δή μάλιστα σωτηρία λαός , καί οὐ εἷς μόνος , ἀλλά καί πολύς , μᾶλλον δέ πᾶς ἔθνος καί ἀπασάω ὁ ὑπό οὐρανός . ἐν ταυτός τοιγάρ ὁ