cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0327.1
Καρπὸν δὲ ἀγάπης εἶναι φάμεν , τὸ ἐποικτειρεῖν τοὺς ἐν ἔνδειᾳ καὶ ἐν σπάνῃ τῶν ἀναγκαίων καθησπιχότας . Μὴ γὰρ εἴπης · ἄνθρωπε , κατὰ σαυτὸν ἠπειλούτῃς τὴν πίστιν · ἐγνώκας τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς Θεὸν καὶ Κύριον · ἀπενόστησας δικτύων διαβολικῶν , καὶ δαιμονιώδους ἀπάτης · ἀπενηφάλησ τῆς εἰδωλολατρίας καὶ τῆς ἐγκλήματος . Σὺνεται μοι τῆς εὐνοίας τὸ καύχημα . Διαμέμηνσο δὲ τοῦ λέγοντος · « Τί τὸ ὠφελος , ἀδελφοί μου , ἐὰν τις πίστιν λέγῃ ἔχειν , ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ ; Μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν ; Ἐὰν γὰρ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ ἐν ὑμῖν γυμνοὶ ὑπάρχῃσι , καὶ λειπόμενοι ᾧσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς , εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν · Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ · Θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε · μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος , τί τὸ ὠφελος ; » « Ἡ γὰρ οὐκ οἶσθα , νοεῖν δὲ οὐκ ἔχεις , ὅτι τοῖς πιστεύουσι πρέπει τὸ ἀμελλῆσαι τοῖς θείοις καταπεθεῖσθαι νόμοις . Βαρβάρῳ μὲν γὰρ καὶ χωρῶν καὶ πόλεων ἐξῆκισμένῳ τῶν καθ' ἡμᾶς ἰδίων τε καὶ νόμων παντελῶς ἀμυημένῳ , τὴν τῆς παρανομίας γραφὴν οὐκ ἂν , οἶμαι , τις ἐποισοι δικαίως , εἰ γε σωφρονῶν · αἰτιῶτο δ' ἂν εἰκῶς , καὶ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ , τοὺς πολεῖν τε καὶ νόμους ἐντεθραμμένους , εἴπερ τισὶ συμβαλεῖν παραλοῦσθαι τοῦ πρέποντος . Οὐκοῦν , οἷς μὲν οὕπω τὸ εὐδοκομεῖν ἐν λόγῳ , σφαλερὸν δὲ ὁμολογουμένως τὸ χρήμα ἐστι , περιστοῖ δ' σὺν δόμῳ τὰς τῶν κατηγορημάτων αἰτίας ἀποσκευάζεσθαι , τὸ μὴ τοῖς θείοις παιδαγωγεῖσθαι νόμοις , οὐκ ἀπίθανον ἔχουσι τὴν ἀναλογίαν . Τοῖς δὲ τὸ πιστεύειν ἐλόμενοις , ἀνυπαίτιον μὲν οὐδαμῶς τὸ ἀπειθεῖν καὶ ἐξηνίον . Τὸ δὲ ἀπειθεῖν τὴν δουλείαν , διὰ τοῦ τὸν θεῖον ἀποσεισάσθαι ζυγὸν , πῶς οὐ σφόδρα παγχάλεπον ; Οὐκοῦν τῇ πίστει συμπαραφεύγω καὶ τὰ ἐξ ἔργων καύχηματα · καὶ ἡ φρην ὁ Σωτήρ , « Γινώσκετε οἰκτίρμονες , καθὼς ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων ἐστιν . — Ἡ γὰρ κρίσις ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος , καὶ κατακαυχᾶται ἔλεος κρίσεως . » Καλεπὸν δὲ οὐδὲν καὶ ἐξ αὐτῶν ὑμῖν ἐπιδεῖξαι τῶν ἱερῶν Γραμμάτων , καὶ τῆς φιλαλληλίας · τὰ γέρα , καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις κατάκρισιν . Τεθαύμασται μὲν γὰρ ὁ μακάριος Ἰὼβ ἐφ' ἑαυτοῦ λέγων · « Ἀδύνατοι δέ , χρείαν ἣν ποτε εἶχον , οὐκ ἀπέτυχον · χήρας δὲ τὸν ὀφθαλμὸν οὐκ ἐξέτρεξα . Εἰ δὲ καὶ τὸν ψωμὸν μου ἔφαγον μόνος , καὶ οὐκ ὀρφανῷ μετέδωκα . Εἰ δὲ καὶ ὀπηρεῖδον γυμνὸν ἀπολλύμενον , καὶ οὐκ ἠμφίεσα . Ἀδύνατοι δέ , εἰ μὴ εὐλογήσαν με , ἀπὸ τῶς κουρᾶς ἀμῶν μου ἐθερμάνθησαν οἱ ὦμοι αὐτῶν . Εἰ ἐπῆρα ὀρφανῷ χεῖρα , πεποιθώς ὅτι πολλῇ μοι βοηθεῖα περιέστιν . Ἀποσταίη ἄρα ὁ ὦμος μου ἀπὸ τῆς κλειδός , ὁ δὲ βραχίων μου ἀπὸ τοῦ ἀγκῶνος συντριβείη . »
Lemmas: καρπός δέ ἀγάπη εἰμί φημί , ὁ ἐποικτείρω ὁ ἐν ἔνδεια καί ἐν σπάνη ὁ ἀναγκαῖος καθησπιχοος . μή γάρ εἶπον · ἄνθρωπος , κατά σαυτοῦ ηπειλουος ὁ πίστις · γιγνώσκω ὁ φύσις καί ἀληθής θεός καί κύριος · ἀπονοστέω δίκτυον διαβολικός , καί δαιμονιώδης ἀπάτη · ἀποφαίνω ὁ εἰδωλολατρία καί ὁ ἔγκλημα . συνετός ἐγώ ὁ εὔνοια ὁ καύχημα . Διαμέμηνσο δέ ὁ λέγω · « τις ὁ ὠφελής , ἀδελφός ἐγώ , ἐάν τις πίστις λέγω ἔχω , ἔργον δέ μή ἔχω ; μή δύναμαι ὁ πίστις σῴζω αὐτός ; ἐάν γάρ ἀδελφός ἢ ἀδελφή ἐν σύ γυμνός ὑπάρχω , καί λείπω εἰμί ὁ ἐφήμερος τροφή , εἶπον δέ τις αὐτός ἐκ σύ · ὑπάγω ἐν εἰρήνη · θερμαίνω καί χορτάζω · μή δίδωμι δέ αὐτός ὁ ἐπιτήδειος ὁ σῶμα , τίς ὁ ὠφελής ; » « ὁ γάρ οὐ οἶδα , νοέω δέ οὐ ἔχω , ὅτι ὁ πιστεύω πρέπω ὁ ἀμελέω ὁ θεῖον καταπίνω νόμος . βάρβαρος μέν γάρ καί χώρα καί πόλις ἐξοικίζω ὁ κατά ἐγώ ἴδιος τε καί νόμος παντελῶς ἀμύω , ὁ ὁ παρανομία γραφή οὐ εἄν , οἴομαι , τις ἐπιφέρω δικαίως , εἰμί γε σωφρονέω · αἰτιάομαι δέ εἄν ἵημι , καί οὐ ἀπό σκοπός , ὁ πολέω τε καί νόμος ἐντρέφω , εἴπερ τις συμβάλλω παραλέω ὁ πρέπω . οὐκοῦν , ὅς μέν οὔπω ὁ εὐδοκέω ἐν λόγος , σφαλερός δέ ὁμολογουμένως ὁ χρήμα εἰμί , περιίστημι δέ σύν δόμος ὁ ὁ κατηγόρημα αἴτιος ἀποσκευάζω , ὁ μή ὁ θεῖον παιδαγωγέω νόμος , οὐ ἀπίθανος ἔχω ὁ ἀναλογία . ὁ δέ ὁ πιστεύω αἱρέω , ἀνυπαίτιος μέν οὐδαμῶς ὁ ἀπειθέω καί ἐξανίημι . ὁ δέ ἀπειθέω ὁ δουλεία , διά ὁ ὁ θέω ἀποσείω ζυγόν , πῶς οὖον σφόδρα παγχάλεπος ; οὐκοῦν ὁ πίστις συμπαραφεύγω καί ὁ ἐκ ἔργον καύχημα · καί ὁ φρήν ὁ Σωτήρ , « γιγνώσκω οἰκτίρμων , καθώς ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων εἰμί . — ὁ γάρ κρίσις ἀνέλεος ὁ μή ποιέω ἔλεος , καί κατακαυχάομαι ἔλεος κρίσις . » χαλεπός δέ οὐδείς καί ἐκ αὐτός σύ ἐπιδείκνυμι ὁ ἱερός Γράμμα , καί ὁ φιλαλληλία · ὁ γέρας , καί ὁ ἐπί ὁ ἐναντίος κατάκρισις . θαυμάζω μέν γάρ ὁ μακάριος Ἰώβ ἐπί ἑαυτοῦ λέγω · « ἀδύνατος δέ , χρεία ὅς ποτός ἔχω , οὐ ἀποτυγχάνω · χήρα δέ ὁ ὀφθαλμός οὐ ἐκτρέχω . εἰμί δέ καί ὁ ψωμός ἐγώ ἔφαγον μόνος , καί οὐ ὀρφανός μεταδίδωμι . εἰμί δέ καί ὀπηρεῖδον γυμνός ἀπόλλυμι , καί οὐ ἀμφιέννυμι . ἀδύνατος δέ , εἰμί μή εὐλογέω ἐγώ , ἀπό Τῶς κουρά ἄμη ἐγώ θερμαίνω ὁ ὦμος αὐτός . εἰμί ἐπῆρα ὀρφανός χείρ , πείθω ὅτι πολύς ἐγώ βοήθεια περίειμι . ἀφίστημι ἄρα ὁ ὦμος ἐγώ ἀπό ὁ κλείς , ὁ δέ βραχύς ἐγώ ἀπό ὁ ἀγκών συντρίβω . »