cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0289.1
τεχθότι καιροὶς ἐχαρίσατο ναῷ , εἰ μὴ δυσσεβὲς ἠγεῖτο τὸ διατεμεῖν , καὶ μετὰ τὴν ἐνανθρώπωσιν τὸν ἕνα καὶ μόνον καὶ ἀληθῆ Υἱὸν ἀπενάρρησεν διελεῖν εἰς δύο ; Τὰ δὲ ἰδικῶς τε καὶ φυσικῶς προσόντα τῷ Λόγῳ , καὶ πρὸ σαρκός , ταῦτα φάλιν αὐτῷ καὶ ἐν σαρκὶ γεγονότι προσάπτει , οὐχ ἕτερον εἴδως γεγονότα διὰ τὴν σάρκα , ἀξέφατον δὲ φυλάττειν αὐτῷ καὶ ὅτε π γέγονεν ἄνθρωπος τῆς θεότητος τὸ ἀξίωμα . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , ἄνθρωπε , τὴν τοῦ Παύλου φωνήν . Οὐ γὰρ τῶν τῆς εὐσεβείας κατατυραννήσας δογμάτων , καὶ εἰς τὸ δοκοῦν ἀπλῶς κατατείνας , τὰ τοιαῦτά φησιν , ἀλλ' ἐξ αὐτῶν τῶν τοῦ Σωτῆρος πεπαιδευμένος ῥημάτων . Τί γὰρ ἔφη πρὸς τὸν Νικοδήμον , εἰ βούλεῖ μαθεῖν , ἔξεστι μέν ἐντυχόναι τοῖς Εὐαγγελίοις ἰδεῖν · ἐρω δ' οὖν ὅμως , διὰ τὸ πᾶσι λυσιαλέου · « Εἰ γὰρ τὰ ἐπίγεια , φησί , εἴπον ὑμῖν , καὶ οὐ πιστεύετε , πῶς εἰν εἴπω τὰ ἐπουράνια , πιστεύσετε ; » καὶ · « Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . » Ποτὲ δὲ πάλιν τοῖς Ἰουδαίοις προσλαλῶν διετέλειτο , καὶ ἐπαίδευεν σαφῶς , ὡς ἀμέτοχοι παντελῶς μενοῦσι τῆς αἰωνίου ζωῆς , τῆς μυστικῆς εὐλογίας οὐκ ἀπογινώσκοντες · χαλεπῶς δὲ πρὸς τοῦτο διακειμένοις , καὶ ἀπελθοῦσιν εἰς τὰ ὀπίσω , καθὼς γέγραπται , πάλιν φησί , τὴν ἐντεύθεν εἰς οὐρανοὺς προδιδοάκων ἀποδημίαν · « Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; Ἐὰν οὖν θεωρήτε τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; » Καὶτοι , ὅλον γὰρ αὐθὶς ἀναλήψομαι τὸν λόγον , τεγέννηται μὲν ἐπὶ γῆς , διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου , τὸ λατὴ σάρκα · κατέβη δὲ ὁ Θεὸς ὁ Λόγος ἐξ οὐρανοῦ . Πῶς οὖν ἡμῖν ἐξ οὐρανοῦ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καταβῆναι φησιν ; πῶς δὲ καὶ αὐθίς , ὅπου πρότερον ἦν ἀνελείσεσθαι λέγει ; Ὅρᾷς οὖν ὅπως ἀδιαστάτῳ τε καὶ ἀδιόριστῳ περιφύλαξας ἐνότητι τῆς ἀπορρήτου συνόδου τὸν Λόγον , ἕνα καὶ πρὸ σαρκὸς καὶ μετὰ σαρκὸς παρ' ἡμῶν ὁμολογεῖσθαι βούλεται Χριστόν ; Διὰ γάρτοι τούτο , κατὰ φύσιν καὶτοι ἀπὸ γῆς οὖσαν τὴν σάρκα ἀνῶθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ καταβῆναι φησιν , ἀνελείσεσθαι δὲ καὶ εἰς οὐρανοὺς ὅπου τὸ πρότερον ἦν . Τὸ γὰρ ἐνὸν αὐτῷ κατὰ φύσιν τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ περιτίθησιν , ὡς οὐχ ὡν ἕτερος παρ' αὐτήν , ὅσον εἰς ἐνότητα τὴν ἐκ τῆς οἰκονομίας . Καὶ οὐκ ἀναίρήσομεν διὰ τὸ εἰς ἄκρον ἐνοῦν τὰ ἀνόμοια κατὰ τὴν φύσιν τὸ ὑπάρχειν μέντοι κατ' ἕδιν λόγον τὸ ἀπαύγασμα τοῦ Πατρὸς , ἕτερον δὲ πάλιν ἀπὸ τῆς σαρκός , D ἥ-οι τελείως τὸν ἄνθρωπον · ἀλλὰ καὶ οὕτω ταῦτα διεγνωσκότες , καὶ μόνας διελόντες τὰς ἐνοίας τὸν ἐν' ἐκάστῳ λόγον , ἀδιαστάτῳ πάλιν ἐνότητι περιτρίψομεν . « Σάρξ γὰρ ὁ Λόγος ἐγένετο , » κατὰ τὸν ἅγιον εὐαγγελιστήν , οὐχ εἰς σάρκα μεταβεβλημένος , οὐ γὰρ τοῦτο φησιν , ἀντὶ δὲ τοῦ ἄνθρωπος ὁλοκλήρως εἰπεῖν τὴν σάρκα ὤνησεν .
Lemmas: τίκτω καιρός χαρίζομαι ναός , εἰμί μή δυσσεβής ἀγάω ὁ διατέμνω , καί μετά ὁ ἐνανθρωπέω ὁ εἷς καί μόνος καί ἀληθής υἱός ἀπενάρρησεν διαιρέω εἰς δύο ; ὁ δέ ἰδικός τε καί φυσικός πρόσειμι ὁ Λόγος , καί πρό σάρξ , οὗτος φάλι αὐτός καί ἐν σάρξ γίγνομαι προσάπτω , οὐ ἕτερος οἶδα γίγνομαι διά ὁ σάρξ , ἀπέχω δέ φυλάσσω αὐτός καί ὅτε π γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ θεότης ὁ ἀξίωμα . καί μή θαυμάζω , ἄνθρωπος , ὁ ὁ Παῦλος φωνή . οὖον γάρ ὁ ὁ εὐσέβεια κατατυραννέω δόγμα , καί εἰς ὁ δοκέω ἀπλόος κατατείνω , ὁ τοιοῦτος φημί , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ ὁ Σωτήρ παιδεύω ῥῆμα . τις γάρ φημί πρός ὁ Νικόδημος , εἰμί βούλομαι μανθάνω , ἔξεστι μέν ἐντυγχάνω ὁ Εὐαγγέλιος ὁράω · εἴρω δέ οὖν ὅμως , διά ὁ πᾶς λυσιαλεω · « εἰμί γάρ ὁ ἐπίγειος , φημί , εἶπον σύ , καί οὖον πιστεύω , πῶς ἐν εἶπον ὁ ἐπουράνιος , πιστεύω ; » καί · « οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » ποτέ δέ πάλιν ὁ Ἰουδαῖος προσλαλέω διατελέω , καί παιδεύω σαφῶς , ὡς ἀμέτοχος παντελῶς μένω ὁ αἰώνιος ζωή , ὁ μυστικός εὐλογία οὐ ἀπογιγνώσκω · χαλεπῶς δέ πρός οὗτος διάκειμαι , καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω , καθώς γράφω , πάλιν φημί , ὁ ἐντεῦθεν εἰς οὐρανός προδίδωμι ἀποδημία · « οὗτος σύ σκανδαλίζω ; ἐάν οὖν θεωρέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; » καίτοι , ὅλος γάρ αὐθίς ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , τεγέννηται μέν ἐπί γῆ , διά ὁ ἅγιος παρθένος , ὁ Λατώ σάρξ · καταβαίνω δέ ὁ θεός ὁ Λόγος ἐκ οὐρανός . Πῶς οὖν ἐγώ ἐκ οὐρανός ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καταβαίνω φημί ; πῶς δέ καί αὖθις , ὅπου πρότερος εἰμί ἀναιρέω λέγω ; ὁράω οὖν ὅπως ἀδιάστατος τε καί ἀδιόριστος περιφυλάσσω ἐνότητι ὁ ἀπόρρητος σύνοδος ὁ Λόγος , εἷς καί πρό σάρξ καί μετά σάρξ παρά ἐγώ ὁμολογέω βούλομαι Χριστός ; Ζεύς γάρ οὗτος , κατά φύσις καίτοι ἀπό γῆ εἰμί ὁ σάρξ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός καταβαίνω φημί , ἀναιρέω δέ καί εἰς οὐρανός ὅπου ὁ πρότερος εἰμί . ὁ γάρ ἐν-εἰμί αὐτός κατά φύσις ὁ ἴδιος σάρξ περιτίθημι , ὡς οὐ ὡς ἕτερος παρά αὐτός , ὅσος εἰς ενότητα ὁ ἐκ ὁ οἰκονομία . καί οὐ ἀναιρέω διά ὁ εἰς ἄκρος νέος ὁ ἀνόμοιος κατά ὁ φύσις ὁ ὑπάρχω μέντοι κατά ἕδιν λόγος ὁ ἀπαύγασμα ὁ πατήρ , ἕτερος δέ πάλιν ἀπό ὁ σάρξ , D ἥκω τέλειος ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά καί οὗτος οὗτος διαγιγνώσκω , καί μόνος διαιρέω ὁ ενοια ὁ ἐν ἕκαστος λόγος , ἀδιάστατος πάλιν ἐνότητι περιτρίβω . « σάρξ γάρ ὁ Λόγος γίγνομαι , » κατά ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής , οὐ εἰς σάρξ μεταβάλλω , οὖον γάρ οὗτος φημί , ἀντί δέ ὁ ἄνθρωπος ὁλόκληρος εἶπον ὁ σάρξ ὀνίνημι .