cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0448.2
β' . Πλεῖστα μέν γὰρ ἦσαν ἐν ἡμῖν αἱ τοῦ καλεῖν ἀφορμαί . Καὶ γὰρ ἦν ἀφόρητος τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν ὑπ' οὐρανὸν ὁ φαυλότητος ἀπάσης καὶ ἁμαρτίας εὑρετὴς , δεῖνός καὶ πολὺς ἐγχειλμένος , καὶ ὡςπερ ἄμαχόν τινα τύραννον κατεξανιστάς τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , τὸν διὰ τῆς παραβάσεως τῆς ἐν ᾿Αδὰμ ἐπισχομισθέντα θάνατον . Ὀπλὸν δὲ ἦν αὐτῷ καὶ δόρυ , καὶ παντεργία δεινή , καὶ ἀπρόσιτος , ἡ πολυειδὴς ἁμαρτία . Βεβασίλευκε γὰρ δι' αὐτῆς τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . Ταύτῃτοι , καθά φησιν ὁ προφήτης Ἠσαΐας , « Ἐπλάτυνεν ὁ ᾿Αδὴς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , καὶ δινοῖγε τὸ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν . » Ἐπ' οὖν τούτοις ἅπασιν , καὶ μᾶλα εἰκότως , τὸ μὲν ἡδονθαι τε καὶ χαίρειν ἡμῖν γέγονεν ἐκποδῶν , ἀνταντὴν δὲ ὡςπερ τὸ χρήμα θρηνεῖν , συμφοράς ἀρχούσης κατρητημένης , καὶ μονοψυχῇ καὶ ἀπάντων παρεῖναι τὸ ἐξ ὀμμάτων ἐπιχεοῦσας δάκρυον . Ἄλλ' , ὡς φησιν ὁ προφήτης Ἠσαΐας , « Κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας . Ἀφεῖλε δὲ ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου , τὸ δεινὸς τοῦ λαοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς . » Λέλυται γὰρ ἡ ἁμαρτία , καὶ τὸ ἀνδροκτόνον αὐτῆς ἠσθένεσε κέντρον . Συναπέσθη δὲ ὡςπερ τῇ οὐσιᾷ ρίζῃ τὸ ἐξ αὐτῆς ἀναβλαστήσαν κακόν , ἄτημί δὴ τὸν θάνατον . Ἦν οὖν ἤρα τὸ χαίρειν ἤδη πως ἡμῖν οὐχ ἀνάρμοστον , μᾶλλον δὲ πρέπον τε καὶ εἰκότως . Ταύτῃτοι φησιν · ὁ πᾶσης ἡμῖν εὐημερίας καὶ δοτρῆ καὶ πρύτανις : « Τέρπου καὶ εὐφραίνου , θύγατερ Σιών . » Ἄλλ' ἦν ἀναγκαῖον ἀγχιθρονον ἔχοντας τῆς ἑορτῆς τὸν καιρόν , προσωπομηχθεῖσαι βύπου τοὺς ἀπὸ γε τῶν διεπταισμάτων , καὶ ἀποτρίψασθαι μαλουργίας ψυχικὰς τε καὶ σωματικὰς . Ταύτῃτοι καὶ μᾶλα εἰκότως τὴν ἀπάσης ἡμῖν εὐκοσμίας , καὶ τροφὸν , καὶ προμνηστήριαν προεσοιχισάμενοι νηστείαν , ὁ' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκειμένον ἡμῖν ἀγῶνα , » κατὰ τὸ γεγραμμένον , τοῖς τῆς εὐσεβείας αὐχήμασι τὰς ἑαυτῶν διανοίας καταφαίνοντες , καὶ εἰς πάναγον καὶ ἀμίμητον ἀναφοιτῶντες ζῶν . Μεμνήμεθα γὰρ λέγοντος τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Θεοῦ · « Ἅγιοι ἔσεσθε , ὅτι ἐγὼ ἅγιος . » Ἁγιαζώμεθα τοίνυν διὰ σεπτῆς πολιτείας , καὶ ἐνωμοτάτης ζωῆς , ἡμέριον ὡςπερ τι περιχαλὰς , καὶ τοῖς ἑορτάζουσι λαρπρόν , τὴν ἐξ ἀρετῶν λαμπρότητα περιχειμένοι · ὥστω τε λοιπὸν ἐκ παρρησίας φοιτῶντες ἐν ὄψει τοῦ τελούντος ἡμῖν τὴν πανηγύριον . « Ὄφθαλμοὶ γὰρ , φησὶ , Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . » Οὕχουν ὅταν τὴν λαμπροῦς , ἀπράδαντον ἡμῖν φυλάξει τὴν εὐθυμίαν · ὥστω γε μὴν οὐχ ἔχοντας γνῶμας , οὐκ ἐφήσει μεταλαχεῖν τῆς μεγαλοδυρίας τῆς παρ' αὐτοῦ . Καὶ τοῦτο διδάξει σαφῶς ἡ ἐν τοῖς Ἑὐαγγελίοις παραβολή . Ἔφη γὰρ ἀνθρωπὸν
Lemmas: βε . πλεῖστα μέν γάρ εἰμί ἐν ἐγώ ὁ ὁ καλέω ἀφορμή . καί γάρ εἰμί ἀφόρητος ὁ ἀνά πᾶς ὁ ὑπό οὐρανός ὁ φαυλότης ἀπασάω καί ἁμαρτία εὑρετής , δεῖνα καί πολύς ἐγχειλμένος , καί ὡς ἄμαχος τις τύραννος κατεξανιστάω ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ διά ὁ παράβασις ὁ ἐν Αδάμ ἐπέχω θάνατος . ὅπλον δέ εἰμί αὐτός καί δόρυ , καί παντεργία δεινός , καί ἀπρόσιτος , ὁ πολυειδής ἁμαρτία . βασιλεύω γάρ διά αὐτός ὁ ἐπί ὁ γῆ . Ταύτῃτοι , καθά φημί ὁ προφήτης Ἠσαΐας , « πλατύνω ὁ Ἀδής ὁ ψυχή αὐτός , καί δινέω ὁ στόμα αὐτός ὁ μή διαλείπω . » ἐπί οὖν οὗτος ἅπας , καί μῆλον εἰκότως , ὁ μέν ἥδομαι τε καί χαίρω ἐγώ γίγνομαι ἐκποδῶν , ἀνταντὴν δέ ὡς ὁ χρήμα θρηνέω , συμφορά ἄρχω καταρτάω , καί μονοψυχῇ καί ἀπαντάω πάρειμι ὁ ἐκ ὄμμα ἐπιχέω δάκρυ . ἄλλος , ὡς φημί ὁ προφήτης Ἠσαΐας , « καταπίνω ὁ θάνατος ἰσχύω . ἀφαιρέω δέ ὁ θεός πᾶς δάκρυ ἀπό πρόσωπον , ὁ δεινός ὁ λαός ἀφαιρέω ἀπό πᾶς ὁ γῆ . » λύω γάρ ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ἀνδροκτόνος αὐτός ἀσθενέω κέντρον . συναφίστημι δέ ὡς ὁ οὐσία ῥίζα ὁ ἐκ αὐτός ἀναβλαστάνω κακός , ἄτιμος δή ὁ θάνατος . ἦς οὖν ἐράω ὁ χαίρω ἤδη πως ἐγώ οὐ ἀνάρμοστος , μᾶλλον δέ πρέπω τε καί εἰκότως . Ταύτῃτοι φημί · ὁ πᾶς ἐγώ εὐημερία καί δοτρῆ καί πρύτανις : « Τέρπου καί εὐφραίνω , θυγάτηρ Σιών . » ἄλλος εἰμί ἀναγκαῖος αγχιθρονος ἔχω ὁ ἑορτή ὁ καιρός , προσωπομηχθεισος βύπου ὁ ἀπό γε ὁ διεπταισμαω , καί ἀποτρίβω μαλουργίας ψυχικός τε καί σωματικός . Ταύτῃτοι καί μῆλον εἰκότως ὁ ἀπασάω ἐγώ εὐκοσμία , καί τροφός , καί προμνηστήριαν προσφέρω νηστεία , οὐ ὑπομονή τρέχω ὁ πρόκειμαι ἐγώ ἀγών , » κατά ὁ γράφω , ὁ ὁ εὐσέβεια αὔχημα ὁ ἑαυτοῦ διάνοια καταφαίνω , καί εἰς πάναγον καί ἀμίμητος ἀναφοιτάω ζῶ . μιμνήσκω γάρ λέγω ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Θεός · « Ἅγιος εἰμί , ὅτι ἐγώ ἅγιος . » ἁγίζω τοίνυν διά σεπτός πολιτεία , καί ἔνωμος ζωή , ἡμέριος ὡς τίς περιχαλάω , καί ὁ ἑορτάζω λαρπρόν , ὁ ἐκ ἀρετή λαμπρότης περιχέω · ὀστέον τε λοιπός ἐκ παρρησία φοιτάω ἐν ὁράω ὁ τελέω ἐγώ ὁ πανηγύριν . « ὀφθαλμός γάρ , φημί , κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός . » ουχοω ὅταν ὁ Λαμπροῦς , ἀπράδαντον ἐγώ φυλάσσω ὁ εὐθυμία · ὀστέον γε μήv οὐ ἔχω γνώμη , οὐ ἐφίημι μεταλαγχάνω ὁ μεγαλοδυρίας ὁ παρά αὐτός . καί οὗτος διδάσκω σαφῶς ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον παραβολή . φημί γάρ ἄνθρωπος