cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0511.1
ἄν , ποιεῖς σαυτὸν Θεόν : ἵνα δεῖξθῃ ὅτι βασκανίας ἀμφότερα τὰ ἐγκλήματα , καὶ ἑκατέρων τούτων ἐστιν ἀνεὐθυνος , καὶ οὔτε νόμῳ παράβασις ἐστὶ τὸ γινόμενον , οὔτε δόξης φσερησὶς τῆς οὐ προσήκουσας , τὸ λέγειν ἑαυτὸν ἴσον τῷ Πατρί , τοὺς ἐν ἑκατέρῳ λάμψαντας τούτων εἰς μέσον ἄγει . Καὶ γὰρ Μωϋσῆς τὸν νόμον ἔδωκε , καὶ ἠδύνατο λογισασθαι οἱ Ἰουδαῖοι , ὅτι οὐχ ἂν περιεῖδε τὸν νόμον πατούμενον , ὡς ἐνόμιζον οὐδ’ ἂν τὸν παραβαίνοντα αὐτόν , καὶ τῷ τεθεικότι πολέμιον , ἐθεράπευσεν ἂν . Καὶ Ἠλίας δὲ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐξήλιωσε . Καὶ οὐχ ἂν , εἰ ἀντίθεος ἦν , καὶ Θεὸν ἑαυτὸν ἔλεγεν ἴσον τῷ Πατρί , μη’ ὧν ὑπερ ἔλεγε , μηδὲ προσχόντους τούτο ποιῶν , παρέστη καὶ αὐτὸς καὶ ὑπήκουσεν . Ἔστι δὲ καὶ ἑτέραν αἰτίαν εἰπεῖν μετὰ τῶν εἰρημένων . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ἴνα μάθωσιν ὅτι καὶ ζῶνς , καὶ θανὼν ἐξουσίαν ἔχει , καὶ τῶν ἄνω , καὶ τῶν κάτω κρατεῖ . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν ζῶντα , καὶ τὸν τετελευτηκότα , εἰς μέσον ἄγει . Καὶ γὰρ φαινομένοι οὐχ ἐστίγων , ἀλλ’ ἐλάλουν τὴν δόξαν , ἣν ἔμελλε πληροῦν ἐν Ἱερουσαλήμ · τοῦτ’ ἐστι , καὶ τὸ πάθος , καὶ τὸν σταυρόν , ἐν τούτοις δὲ καὶ τὴν ἀνάστασιν . Ἄλλ’ οἱ μὲν μακάριοι μαθηταὶ βραχὺ πως ἀπουυστάζουσιν , ὡς τῇ προσυχῇ σχολάζοντες τοῦ Χριστοῦ . Ἐπηροῦτο γὰρ οἰκονομικῶς τὰ ἀνθρώπινα . Ἐπὶ διαγρηγορήσαντες θεωροὶ γίνονται τῆς οὕτω σεπτῆς καὶ παραδόξου μεταβολῆς . Οἱθεὶς δὲ ἴσως ὁ θεσπέσιος Πέτρος , ὅτι τάχα καὶ ἐνέστηκεν ὁ καιρὸς τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , ἀποδέχεται μὲν τὰς ἐν τῷ ὄρει διατριβὰς · σκηνὰς δὲ τρεῖς γενέσθαι φησίν , οὐχ εἰδὼς ὅ λέγει . Οὐ γὰρ ἦν καιρὸς τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος , οὔτε μὴν τὸ παρόντος χρόνου τοῦ λαβεῖν τοὺς ἁγίους τὴς ἐπηγγελμένης αὐτοῖς ἐλπίδος τὴν μέθεξιν . Ὁ γὰρ Παῦλος ἠφην , « Ὁς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν , εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ , » Χριστὸς ἠφλόνει . Ὁδὸς οὖν ἐν ἀρχαῖς ἐτι τῆς οἰκονομίας , καὶ οὐ ποτε πεπερασμένης , πῶς ἦν εἰκὸς καταλῆξαι Χριστὸν τῆς εἰς τὸν κόσμον ἀγάπης ἕνεκα ἀποκριτήσαντα τὸ παθεῖν ἐθελειν ὑπὲρ αὐτοῦ ; Σέσωκε γὰρ τὴν ὑποψανίαν , καὶ αὐτὸν ὑπομείνας τὸν κατὰ σάρκα θάνατον , καὶ διὰ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως καταργήσας αὐτόν . Οὐχ ἤδει τοιγαροῦν ὁ Πέτρος , ὅπερ ἔφη · πλήν πρὸς τῇ παραδόξῳ καὶ ἀπορρήτῳ θερ τῆς δόξης Χριστοῦ πέπρακται τι καὶ ἑτερον χρησίμων τε καὶ ἀναγκαίων , εἰς βεβαίωσιν τῆς ἐπ’ αὐτῷ πίστεως , καὶ οὐχὶ μόνως τοῖς μαθηταῖς , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς . Ἐκ νεφελῆς γὰρ ἤκουσεν ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς κατεδδὴ φωνὴ λέγοντος · « Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου , ὁ ἀγαπητός , ἐν ᾧ εὐδόκησα , αὐτοῦ ἀκούετε . » Καὶ ἐν τῷ γενέσθαι , φησίν , τὴν φωνήν , εὐρέθη μόνος ὁ Ἰησοῦς . Τί πρὸς ταῦτά φησι σκληροτράχηλος Ἰουδαῖος , ὁ δυσάγωγος , καὶ ἀπειθὴς , καὶ ἀνουθέτητον ἔχων τὴν καρδίαν ; Ἰδοὺ παρόντος Μωϋσέως ὁ Πατὴρ ἐντέλλεται τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις , ἀκοῦειν αὐτοῦ . Ἄλλ’ εἴπερ θέλει ταῖς Μωϋσέως ἀκολουθεῖν αὐτοῦ ἐντολαῖς , ἔφη ἄν , ὅτι Πείθεσθε τῷ Μωϋσῇ , τηρεῖτε τὸν
Lemmas: ἄν , ποιέω σαυτοῦ Θεός : ἵνα δείκνυμι ὅτι βασκανία ἀμφότερος ὁ ἔγκλημα , καί ἑκάτερος οὗτος εἰμί ανεύθυνος , καί οὔτε νόμος παράβασις εἰμί ὁ γίγνομαι , οὔτε δόξα φσερησὶς ὁ οὖον προσακούω , ὁ λέγω ἑαυτοῦ ἴσος ὁ πατήρ , ὁ ἐν ἑκάτερος λάμπω οὗτος εἰς μέσος ἄγω . καί γάρ Μωϋσῆς ὁ νόμος δίδωμι , καί δύναμαι λογίζομαι ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι οὐ εἄν περιοράω ὁ νόμος πατέω , ὡς νομίζω οὐδέ εἄν ὁ παραβαίνω αὐτός , καί ὁ τίθημι πολέμιος , θεραπεύω εἄν . καί Ἠλίας δέ ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός εξηλιωθεω . καί οὐ εἄν , εἰμί ἀντίθεος εἰμί , καί θεός ἑαυτοῦ λέγω ἴσος ὁ πατήρ , μῆον ὅς ὑπερ λέγω , μηδέ προέχω οὗτος ποιέω , παρίστημι καί αὐτός καί ὑπακούω . εἰμί δέ καί ἕτερος αἴτιος εἶπον μετά ὁ εἴρω . Ποίας δέ οὗτος ; ἵνα μανθάνω ὅτι καί ζῶνος , καί θνήσκω ἐξουσία ἔχω , καί ὁ ἄνω , καί ὁ κάτω κρατέω . Ζεύς οὗτος καί ὁ ζῶ , καί ὁ τελευτάω , εἰς μέσος ἄγω . καί γάρ φαίνω οὐ στίζω , ἀλλά λαλέω ὁ δόξα , ὅς μέλλω πληρόω ἐν Ἱερουσαλήμ · οὗτος εἰμί , καί ὁ πάθος , καί ὁ σταυρός , ἐν οὗτος δέ καί ὁ ἀνάστασις . ἄλλος ὁ μέν μακάριος μαθητής βραχύς πως απουυσταζω , ὡς ὁ προσυχῇ σχολάζω ὁ Χριστός . πηρόω γάρ οἰκονομικός ὁ ἀνθρώπινος . ἐπί διαγρηγορέω θεωρός γίγνομαι ὁ οὗτος σεπτός καί παράδοξος μεταβολεύς . οιθεω δέ ἴσως ὁ θεσπέσιος Πέτρος , ὅτι τάχα καί ἐνίστημι ὁ καιρός ὁ βασίλεια ὁ Θεός , ἀποδέχομαι μέν ὁ ἐν ὁ ὄρος διατριβή · σκηνή δέ τρεῖς γίγνομαι φημί , οὐ εἰδοί ὅς λέγω . οὖον γάρ εἰμί καιρός ὁ συντέλεια ὁ αἰών , οὔτε μήv ὁ πάρειμι χρόνος ὁ λαμβάνω ὁ ἅγιος σής ἐπαγγέλλω αὐτός ἐλπίς ὁ μέθεξις . ὁ γάρ Παῦλος φημί , « ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ , εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός , » Χριστός ἠφλόνει . ὁδός οὖν ἐν ἀρχή ἔτι ὁ οἰκονομία , καί οὖον ποτός περαίνω , πῶς εἰμί εἰκός καταλήγω Χριστός ὁ εἰς ὁ κόσμος ἀγάπη ἕνεκα ἀποκρίνω ὁ πάσχω ἐθέλω ὑπέρ αὐτός ; σῴζω γάρ ὁ ὑποψανίαν , καί αὐτός ὑπομένω ὁ κατά σάρξ θάνατος , καί διά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις καταργέω αὐτός . οὐχ ἦδος τοιγάρ ὁ Πέτρος , ὅσπερ φημί · πλήν πρός ὁ παράδοξος καί ἀπόρρητος θερ ὁ δόξα Χριστός πράσσω τίς καί ἕτερος χρήσιμος τε καί ἀναγκαῖος , εἰς βεβαίωσις ὁ ἐπί αὐτός πίστις , καί οὐ μόνος ὁ μαθητής , ἀλλά γάρ καί ἐγώ αὐτός . ἐκ νεφέλη γάρ ἀκούω ἐκ ὁ Θεός καί πατήρ καταδέω φωνή λέγω · « οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ , ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω , αὐτός ἀκούω . » καί ἐν ὁ γίγνομαι , φημί , ὁ φωνή , εὑρίσκω μόνος ὁ Ἰησοῦς . τις πρός οὗτος φημί σκληροτράχηλος Ἰουδαῖος , ὁ δυσάγωγος , καί ἀπειθής , καί ἀνουθέτητος ἔχω ὁ Καρδία ; ἰδέ πάρειμι Μωϋσῆς ὁ πατήρ ἐντέλλω ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ἀκούω αὐτός . ἄλλος εἴπερ ἐθέλω ὁ Μωϋσῆς ἀκολουθέω αὐτός ἐντολή , φημί ἄν , ὅτι πείθω ὁ Μωϋσῆς , τηρέω ὁ