cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0435.2
β . Οὐκοῦν ἐπειδὴπερ Πάσχα ἐστὶ Κυρίου , καὶ ὁ τῆς ἀπάντων ἡμῶν σωτηρίας καὶ ζωῆς καιρὸς ἄνἴσχει , φέρε ταῖς νοηταῖς εὐσκαίαις κατευφραίνωμεν τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον , τὸν δι’ ἡμᾶς καθ’ ἡμᾶς γεγονότα , τοὐτέστιν , ἀνθρώπων οἰκονομικῶς , ἵν’ ἡμεῖς ὡμεν ὑπὲρ ἑαυτῶς , καὶ τῶν ἀνθρωπότητος μέτρων ἐπέκεινα , Θεοῦ χρηματίζοντες τέκνα , καὶ ἀδελφὸν ἔχοντες τὸν ὑπὲρ πᾶσαν τὴν κτίσιν . Φέρε προσεαγώμεν θυσίας αὐτῷ πνευματικὰς δηλονότι καὶ χαριστηρούς . Ὁ μὲν γὰρ ἀρχαῖος Ἰσραὴλ μηλοσφαγίας ἐτίμα , καὶ ταῖς δι’ αἵματος ἐχρῆτο θυσίαις . Ἄλλ’ ἤκουε Θεοῦ λέγοντος ἐναργῶς , « Τίς ἐζήτησεν ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; » Καὶ μὴν καὶ διὰ φωνῆς τοῦ θεσπεσίου Δαβὶδ · « Μὴ φάγωμαι κρέα ταύρων , ἢ αἷμα τράγων πίομαι ; » Παναρὲς γὰρ τὸ Θεῖον , καὶ ζωοποιεῖ μὲν τὰ πάντα , δει δὲ ὅλως αὐτῷ τῶν τοιούτων οὐδενός . Πλὴν ἐκεῖνό φαμεν ὡς γὰρ ἐνόφληματος τάξει ζητεῖ τὰς δωροφορίας παρ’ ἡμῶν , καιροῦ μάλιστα καλοῦντος εἰς ἑορτὴν · ἐφη γὰρ οὕτω διὰ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως , « Ἐντεῦθε τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἔρεις πρὸς αὐτοὺς λέγων , Τὰ δῶρά μου , δόματα μου , καὶ καρπώματα μου εἰς ὀσμὴν εὐωδίας διατηρήσετε , προσφέρουσι ἐμοὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς μου . » Εἶτα τί τὸ χρῆμα τῆς καρποφορίας , ἢ καὶ ὅπως ἂν γένοιτο πρὸς ἡμῶν , καταθεῖν ἀναγκαῖον . Παρατείνεται μὲν γὰρ ὡς καὶ ἀδρανὴ καὶ ἀνόνητον τὴν ἐν σκιαῖς λατρείας τὴν δύναμιν . Ἀκούω γὰρ λέγοντος τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ · « Οὐκ ἐλάλησα πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν περὶ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν , τῇ ἡμέρᾳ ἡ ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐκ τῆς Αἰγύπτου . » Γράφει δὲ καὶ ὁ Παῦλος , « Ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται προαγοῦσης ἐντολῆς , διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές · οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος . » Προσάνακεκράγει δὲ καὶ Θεὸς δι’ ἑνὸς τῶν ἀγίων προφητῶν · « Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει Κύριος , καὶ συντελῶσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν , οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν , τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου , ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου , καὶ ἐγὼ ἠμέλησα αὐτῶν , λέγει Κύριος . Ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι αὐτοῖς · ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις , λέγει Κύριος , δώσω νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν , καὶ ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς · καὶ ἐγὼ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ , καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , λέγων , Γνῶθι τὸν Κύριον · ὅτι πάντες εἰδήσουσί με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν , ὅτι ἰλῶσω ἐσομαι ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν , καὶ τῶν ἀνομίαν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶμαι ἐτι . Καὶ ἰσομαι αὐτοῖς Θεός , καὶ αὐτοὶ ἔσονται
Lemmas: Β . οὐκοῦν ἐπεί Πάσχα εἰμί κύριος , καί ὁ ὁ ἀπαντάω ἐγώ σωτηρία καί ζωή καιρός ἀνίσχω , φέρω ὁ νοητός ευσκαιος κατευφραίνω ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ διά ἐγώ κατά ἐγώ γίγνομαι , ἑτέστιν , ἄνθρωπος οἰκονομικός , ἵνα ἐγώ εἰμί ὑπέρ ἑαυτός , καί ὁ ἀνθρωπότης μέτρον ἐπέκεινα , Θεός χρηματίζω τέκνον , καί ἀδελφός ἔχω ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις . φέρω προσάγω θυσία αὐτός πνευματικός δηλονότι καί χαριστηρούς . ὁ μέν γάρ ἀρχαῖος Ἰσραήλ μηλοσφαγία τιμάω , καί ὁ διά αἷμα χράω θυσία . ἄλλος ἀκούω Θεός λέγω ἐναργής , « Τῖς ζητέω οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; » καί μήv καί διά φωνή ὁ θεσπέσιος Δαυίδ · « μή φαγωμός κρέας ταῦρος , ἢ αἷμα τράγος πίνω ; » Παναρὲς γάρ ὁ θεῖον , καί ζωοποιέω μέν ὁ πᾶς , δεῖ δέ ὅλως αὐτός ὁ τοιοῦτος οὐδείς . πλήν ἐκεῖνος φημί ὡς γάρ ἐνόφληματος τάξις ζητέω ὁ δωροφορία παρά ἐγώ , καιρός μάλιστα καλέω εἰς ἑορτή · φημί γάρ οὗτος διά ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς , « Ἐντεῦθε ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός λέγω , ὁ δῶρον ἐγώ , δόμα ἐγώ , καί κάρπωμα ἐγώ εἰς ὀσμή εὐωδία διατηρέω , προσφέρω ἐγώ ἐν ὁ ἑορτή ἐγώ . » εἶτα τίς ὁ χρῆμα ὁ καρποφορία , ἢ καί ὅπως εἄν γίγνομαι πρός ἐγώ , καταθέω ἀναγκαῖος . παρατείνω μέν γάρ ὡς καί αδρανής καί ἀνόνητος ὁ ἐν σκιά λατρεία ὁ δύναμις . ἀκούω γάρ λέγω ὁ ἐκ Ἰσραήλ · « οὐ λαλέω πρός ὁ πατήρ σύ περί ὁλοκαύτωμα καί θυσία , ὁ ἡμέρα ὁ ἀνάγω αὐτός ἐκ ὁ Αἴγυπτος . » γράφος δέ καί ὁ Παῦλος , « ἀθέτησις μέν γάρ γίγνομαι προάγω ἐντολή , διά ὁ αὐτός ἀσθενής καί ἀνωφελής · οὐδείς γάρ τελειόω ὁ νόμος . » Προσάνακεκράγει δέ καί θεός διά εἷς ὁ Ἀγίων προφήτης · « ἰδέ ἡμέρα ἔρχομαι , λέγω Κύριος , καί συντελέω ἐπί ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί ἐπί ὁ οἶκος Ἰούδας διαθήκη καινός , οὖον κατά ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι ὁ πατήρ αὐτός ἐν ἡμέρα ἐπιλαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ αὐτός , ὁ ἐξάγω αὐτός ἐκ γῆ Αἴγυπτος , ὅτι αὐτός οὐ ἐμμένω ἐν ὁ διαθήκη ἐγώ , καί ἐγώ ἀμελέω αὐτός , λέγω Κύριος . ὅτι2 οὗτος ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι αὐτός · ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , λέγω Κύριος , δίδωμι νόμος ἐγώ εἰς ὁ διάνοια αὐτός , καί ἐπί ὁ Καρδία αὐτός ἐπιγράφω αὐτός · καί ἐγώ μή διδάσκω ἕκαστος ὁ πλησίος αὐτός , καί ὁ ἀδελφός αὐτός , λέγω , γιγνώσκω ὁ κύριος · ὅτι πᾶς ὁράω ἐγώ ἀπό μικρός ἠώς μέγας αὐτός , ὅτι ἰλῶσω εἰμί ὁ ἁμαρτία αὐτός , καί ὁ ἀνομία αὐτός οὖον μή μιμνήσκω ἔτι . καί ἰσόω αὐτός Θεός , καί αὐτός εἰμί