cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0457.1
ἡκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ὃ ἠτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . ἡμεῖς δὲ , καὶ τοὺ μετὰν ἀφθόνως τοῖς παρὰ Θεοῦ χαρίσμασιν ἐντρυφῶν , τὴν ἀσυμμιγῆ τοῦ χειρώνος ἐλαμψόντος ζωὴν , ἀποσειόμεθα τὴν φιλοτιμίαν , καὶ καταθέμενοι εἰς ὀργὴς τὸν θελόν τε καὶ ἀκήρατον νοῦν . Ἄοργητον μὲν γὰρ τῇ φύσει τὸ Θεῖον . Πλὴν οὐκ ἀνέχεται τῶν ἀσέμνως ἀπονευκόντων ἐπὶ γε τὸ δεῖν ἐργάζεσθαι ποινῆς . Καὶ τοῦτό φαμεν ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ὀργὴν ταῖς καθ’ ἡμᾶς αὐτοὺς κεχρημένῳ φωναῖς . Οὐ γὰρ ἦν ἐτέρως κ δύνασθαι καταστημᾶν τισι τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς , ἤτοι τὰ ἐνόντα τῇ θείᾳ τε καὶ ἀρρήτῳ φύσει . Ὅταν τοίνυν εἰς τὸ ἁθμόνον ἀπονεύσαντας , καὶ τοῖς τῆς φιλοσαρκίας τέλμασιν ἐμπεδηκότας θεάσεται , καὶ τοῦ μηδενὸς ἀξίουντας λόγῳ τὰ χρήναι πᾶς παρ’ αὐτοῦ παιδαγωγεῖσθαι λέγειν , εὐθὺ τε παντὸς ἰέναι καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ πράγματος τὸ τῆνικᾶδε λοιπὸν τοὺς ἀρίστους τῶν πατέρων ἀπομιμούμενος ἐπαναστείνει τὴν μάστιγα . Καὶ γὰρ τὴν εἰκὸς ἀποτολήσας τινὰς , οὐδ’ ἀγαθὸν οἰσεᾶθαι πως αὐτὸν ὑπονοεῖν , εἰ μὴ συμμέτροις κινήσασιν ἀναχθῆναι τὸ ῥῶθυμον , καὶ μετασβέει πρὸς τὸ ἀμείνον τοὺς ὅς ἂν εἴη σκοπὸς , ἀπυρομέσεθαι μὲν τῶν ὅτι μάλιστα λυσίτελεσάτων αὐτοῖς , ἀχαλινὸς δὲ ἀχρητὸν τοῦ νοῦ ῥοπὰς ἰέναι κατὰ πετρῶν , καὶ εἰς τὸ τῆς ἀπωλείας βάραθρον ἀσυνέτως καταπτήδην . Τοιούτῳ τι γεγραπται καὶ αὐτὸν εὑρήσωμεν τὸν ἱερώτατον Παῦλον . « Εἰ παιδεύεσθε ὑπομένετε , ὡς υἱοὶ ἡμῖν προσφέρεται ὁ Θεός . Τίς γὰρ ἐστιν Υἱός , ὃν οὗ παιδεύει πατήρ ; » Καὶ πρὸς γε τοῦτό φησι « Εἰτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς πατέρας ἔχουσι παιδεύοντας , καὶ ἐντετρεπόμεθα . Οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ Πατρὶ τῶν πνευμάτων , καὶ ζήσομεν ; Οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγον , κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον ὁ δὲ , εἰς τὸ συμφέρον , εἰς τὸ μεταλαμβάνειν τῆς ἀγιότητος αὐτοῦ . Πᾶσα δὲ παιδεία , πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρὰς εἶναι , ἀλλὰ λύπη . Ὑστερον μέντοι καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσι δικαιοσύνης . Παιδεύει δὲ σὺν ἐξ ἀγάπης Θεός . Ἄλλ’ ἐστιν ἄν τούτῳ καταλαυμάσαι λλὰν τῆς ἐνούσης αὐτῷ γαληνότητος τὴν ὑπεροχὴν . Καίτοι γὰρ ἀναλόγως τοῖς ἡμετέροις πταίσμασι τὰς δίκας ἐπενεγκεῖν ἀδιακαλύπτως ἐξὴν , συνεμέτρησέ πως ταῖς τῶν πλημμελούντων ἀσθενείαις τὸ κίνημα καὶ ὀρυβδεῖ μᾶλλον , ἢ χολάζει κατὰ ἀλήθειαν . Ἵνα δὲ τὸν ἐκτὸς λόγον ἀποσφάγμενον οὐ καταφευγόμενον , φέρε παραγάγωμεν εἰς μέσον τὰ τοὺς ἀρχαίους ἐπανενεγμένα κατὰ καιροὺς . Καὶ ἐφ’ ὅτι γεγόνασιν ἀπηγώμεθα . Ἔφη γὰρ πού τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , ὅτι « Ταῦτα τι πικῶς συνέβαινεν ἐν ἐκείνοις . Ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν . β . Οὐκοῦν ὁ τῶν ὅλων Θεός , θεσμοθέτης μὲν D διὰ Μωϋσέως τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ , τὸν διέθουντα , νόμου πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐπαινουμένων , καὶ τοῖς τῆς δικαιοσύνης ἀρχήμασι στεφανοῦν δυνάμενον τοὺς δ τι προθύμως περαίνειν αὐτὸν εὐ μάλᾳ διεγνώσκει . Οἱ δὲ , ἁμάρτανον σκοποῦ , καὶ διωσάμενοι τὸν παιδαγωγὸν , σφὰς αὐτοὺς ἐνέλεσαν τοῖς τῆς ἀπειθείας ἐγκλήμασιν . Ἐγράφητο δὲ παρανομοῦντας Θεό , ὡδὶ πη
Lemmas: ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , ὅς ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . ἐγώ δέ , καί ὅς μετά ἄφθονος ὁ παρά Θεός χάρισμα ἐντρυφάω , ὁ ἀσυμμιγής ὁ χείρων λάμπω ζωή , ἀποσείω ὁ φιλοτιμία , καί κατατίθημι εἰς ὀργή ὁ ἐθέλω τε καί ἀκήρατος νόος . Ἄοργητον μέν γάρ ὁ φύσις ὁ θεῖον . πλήν οὐ ἀνέχω ὁ ἀσέμνως ἀπονεύω ἐπί γε ὁ δήω ἐργάζομαι ποινή . καί οὗτος φημί ἐπί αὐτός ὁ ὀργή ὁ κατά ἐγώ αὐτός χράομαι φωνή . οὖον γάρ εἰμί ἑτέρως Κ δύναμαι καθίστημι τις ὁ ὑπέρ ἐγώ , ἤτοι ὁ ἔνειμι ὁ θεῖος τε καί ἄρρητος φύσις . ὅταν τοίνυν εἰς ὁ Άθμονον ἀπονεύω , καί ὁ ὁ φιλοσαρκία τέλμα ἐμπεδάω θεάομαι , καί ὁ μηδείς ἄξιος λόγος ὁ χρή πᾶς παρά αὐτός παιδαγωγέω λέγω , εὐθύς2 τε πᾶς εἶμι καλός καί ἀγαθός πρᾶγμα ὁ τηνικάδε λοιπός ὁ ἀγαθός ὁ πατήρ ἀπομιμέομαι ἐπανίστημι ὁ μάστιξ . καί γάρ ὁ εἰκός ἀποτελέω τις , οὐδέ ἀγαθός οἴομαι πως αὐτός ὑπονοέω , εἰμί μή σύμμετρος κινέω ἀνάγω ὁ ῥῶθυμον , καί μετασβέει πρός ὁ ἀμείνων ὁ ὅς εἄν εἰμί σκοπός , ἀπυρομέσεθαι μέν ὁ ὅτι μάλιστα λυσιτελεω αὐτός , ἀχάλινος δέ ἀχρητὸν ὁ νόος ῥοπή εἶμι κατά πέτρα , καί εἰς ὁ ὁ ἀπώλεια βάραθρον ἀσύνετος καταπτήσσω . τοιοῦτος τίς γράφω καί αὐτός εὑρέω ὁ ἱερός Παῦλος . « εἰμί παιδεύω ὑπομένω , ὡς υἱός ἐγώ προσφέρω ὁ Θεός . Τῖς γάρ εἰμί υἱός , ὅς ὅς παιδεύω πατήρ ; » καί πρός γε οὗτος φημί « εἶτα ὁ μέν ὁ σάρξ πατήρ ἔχω παιδεύω , καί ἐντρέπω . οὖον πολύς μᾶλλον ὑποτάσσω ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα , καί ζῶ ; ὁ μέν γάρ πρός ὀλίγος , κατά ὁ δοκέω αὐτός παιδεύω ὁ δέ , εἰς ὁ συμφέρω , εἰς ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἁγιότης αὐτός . πᾶσα δέ παιδεία , πρός μέν ὁ πάρειμι οὖον δοκέω χαρά εἰμί , ἀλλά λύπη . ὕστερος μέντοι καρπός εἰρηνικός ὁ γυμνάζω ἀποδίδωμι δικαιοσύνη . παιδεύω δέ σύν ἐκ ἀγάπη Θεός . ἄλλος εἰμί ἄν οὗτος καταλαυμαιομαι λάω ὁ ἔνειμι αὐτός γαληνότης ὁ ὑπεροχή . καίτοι γάρ ἀνάλογος ὁ ἡμέτερος πταῖσμα ὁ δίκη ἐπιφέρω ἀδιακαλύπτως ἔξεστι , συμμετρέω πως ὁ ὁ πλημμελέω ἀσθένεια ὁ κίνημα καί ορυβδεω μᾶλλον , ἢ χολαζομαι κατά ἀλήθεια . ἵνα δέ ὁ ἐκτός λόγος ἀποσφάζω οὖον καταφεύγω , φέρω παράγω εἰς μέσος ὁ ὁ ἀρχαῖος ἐπαναφέρω κατά καιρός . καί ἐπί ὅτι γίγνομαι ἀπάγω . φημί γάρ πού ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , ὅτι « οὗτος τίς πικῶς συμβαίνω ἐν ἐκεῖνος . γράφω δέ πρός νουθεσία ἐγώ , εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών κατά-ἀντάω . Β . οὐκοῦν ὁ ὁ ὅλος Θεός , θεσμοθέτης μέν D διά Μωϋσῆς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὁ διεθουειντα , νόμος πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἐπαινέω , καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἀρχήμασι στεφανόω δύναμαι ὁ δ τίς προθύμως περαίνω αὐτός εὕω μάλα διαγιγνώσκω . ὁ δέ , ἁμαρτάνω σκοπός , καί διωθέω ὁ παιδαγωγός , σφός αὐτός ἐλεέω ὁ ὁ ἀπείθεια ἔγκλημα . γράφω δέ παρανομέω Θεός , ὡδί πῇ