cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0231.1
P . " Κλεῖ μεν οὖν ἡμᾶς ἐπὶ τοῦτὶ τὸ κήρυγμα , A καὶ τὴν λαμπράν · ὅτι χρὴ πρόμηνύειν πανήγυριν , προσφθόν ἀναπεθεῖν χορόν , γεγηθότων μὲν ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος κατορθώμασι , βλέποντες δὲ ὡς πορρωτάτω τὴν ἐπιπὶ τοῦτοὺς σιωπὴν παρακελευομένων . Καὶ δὴ καὶ χειροφάσιν , ὁ μὲν , « Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ , καὶ μὴ φείσῃ , » λέγων · « ὡς σάλπιγγα ὑψῶσον τὴν φωνὴν σου · » ἕτερος δὲ τις , ἐκεῖνω διδάσκων καὶ φρονῶν συγγενή · « Ἐπ’ ὄρος , φησίν , ὑψηλὸν ἀνάβηθι , ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιὼν · ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν φωνὴν σου , ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλὴμ · ὑψώσατε , μὴ φοβεῖσθε . » Παντὸς τοιγαροῦν ἀνησυχοῦντος πράγματος τοῦ παραποδίζοντι ἡμῶν τὴν ἐπὶ τούτοις προθυμίαν ἰσχύοντος , ἐπὶ τὴν τῷ δόγματι πρέπουσαν παρρησίαν ἀναβέσθω , καὶ καθάπερ ἐξ ὄρους πορρωθέν ὡς ἡμᾶς τρέχοντα βλέπων τὴν τῆς ἐγκρατείας καὶ τῆς μονογυῖ τε τὴν χεῖρα τοῖς τῆς εὐσεβείας ἀθληταῖς καθαφθείας , ἐρῶ · Ἀποδύσασθε , νέοι , ἀποθέσθε τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον . " Ἡκει πάλιν ἡμῖν ὁ τῆς νηστείας καιρός , ἀρετῆς ἀπάσης ἐπιδείξαι παῖδιον . Κρίνεται δὲ οὐ ταῖς τῶν σωμάτων ῥώμαις τὸ στάδιον · οὐδὲ τοῖς ἐν παλαιστραῖς σκιρτήμασιν · ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ὁ πλεῖον ἕκων ἐν τούτοις πεπιστευμένος , οὗτος καὶ τοῦ δύνασθαι νικᾶν τὴν ψυχὴν ἀπολέσται . ( Οὐ γὰρ ἐστιν ἡμῖν πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκας · ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς , πρὸς τὰς ἐξουσίας , πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας σκότους τοῦτου , πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . Δεῖν δὲ σίμαι τοὺς , δοσι ταῖς τοῦντων ἐπιθυμίαις ἀντεξάγειν χειρίσασθαι , τούτους εἶναι πρὸς μάχην , ὡς δύνασθαι τὴν ἀμελῆ ψυχὴν ἐπ’ ἀνδρείας κομίζεσθαι · ἢ πάντως ἕσται περιφανὴς τοῖς μὴ τοιούτοις ὁ κίνδυνος , καὶ λέγει μόνως ἀλαζονείας τὸ καύχημα . Τὸ γὰρ τετάχθαι μένεν τοῖς ἥττοσι , φρονεῖν δὲ μείζον , ἢ ἧπερ ἐσμέν , πρὸς τῷ γελάσθαι δικαίως , καὶ κινδύνων οὐκ ἀμοιρεῖ . Εἰ δὲ φεύγειν ἄξιον τὰ τοιαῦτα ( ἄξιον δὲ δή που πάντες εἰροῦσιν , οὓς οὐδὲν εἰς εὐλάβειαν ἰσδεῖ ) , καὶ τὸ ἐπὶ ταῖς φαιλάτῃσιν αἰσχύς ἀποκρούεσθαι παντὶ σθένει χρυμμένος οὐκ ἀκερδές , πῶς οὐκ ἀνάγκη τὰ βελτίω ζητεῖν , καὶ ὅπως τῶν ἀντικατεμένων περιεσόμεθα , πολλῇ συγκαταπράττειν σπουδή ; Καὶ εἰ πνευμάτων πονηρῶν εἰσβαίνει καθ’ ἡμῶν ὁ πόλεμος , ἀνάγκη τῷ πνεύματι ζῆντας εἶναι τε καὶ φαίνεσθαι τοῖς ἀνταίρειν · ἐκεῖνοις τὰ ὅπλα θαρσήσαντας · καὶ εἰ σωμάτων οὐδὲν εἰς τοῦτο ἡμᾶς τέχνη καὶ δύναμις ὠφελεῖ , ἀκολουθῶν κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν · « Ἐνδύσασθε τὴν στρατιωτικὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν παντευχέα · » τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας καλῶς ἐναρμόσασθε . » Οὕτω γὰρ ἂν ἀποθεσθεῖ μὲν τοῦ πονηροῦ τὰ πεφυρμένα βελή · τὸ δὲ παντὸς ξένου γενέσθαι τραύματος , περιἕσται τοῖς ἀνδριζομένοις . Ἄλλ’ ἔνα πάλιν ἐπὶ τοῦ , ἐν ταῖς σκηναῖς ἀγῶνας μετοίσων τὸν λόγον , ἐκεῖνὸ φημι . Χρῆναι γὰρ δεῖ · πανταχόθεν τὸ ὠφελοῦν ἐρανίζεσθαι τοὺς , οὓς τοῦτο πράττειν ἐποψώσασιν .
Lemmas: P . " καλέω μέν οὖν ἐγώ ἐπί τοῦτος ὁ κήρυγμα , A καί ὁ λαμπρός · ὅτι χρή προμηνύω πανήγυρις , προσφθάνω ἀναπίπτω χορός , γηθέω μέν ἐπί ὁ Σωτήρ κατόρθωμα , βλέπω δέ ὡς προσωτέρω ὁ ἐπιπὶ οὗτος σιωπή παρακελεύομαι . καί δή καί χειροφημι , ὁ μέν , « ἀναβοάω ἐν ἰσχύς , καί μή φείδομαι , » λέγω · « ὡς σάλπιγξ ὑψόω ὁ φωνή σύ · » ἕτερος δέ τις , ἐκεῖνος διδάσκω καί φρονέω συγγενής · « ἐπί ὄρος , φημί , ὑψηλός ἀναβαίνω , ὁ εὐαγγελίζω Σιών · ὑψόω ὁ ἰσχύς ὁ φωνή σύ , ὁ εὐαγγελίζω Ἱεροσόλυμα · ὑψόω , μή φοβέω . » Παντὸς τοιγάρ ἀνησυχοῦντος πρᾶγμα ὁ παραποδίζω ἐγώ ὁ ἐπί οὗτος προθυμία ἰσχύω , ἐπί ὁ ὁ δόγμα πρέπω παρρησία ἀναβαίνω , καί καθάπερ ἐκ ὄρος πόρρωθεν ὡς ἐγώ τρέχω βλέπω ὁ ὁ ἐγκράτεια καί ὁ μονογυῖ τε ὁ χείρ ὁ ὁ εὐσέβεια ἀθλητής καθάπτω , εἴρω · ἀποδύω , νέος , ἀποτίθημι ὁ παλαιός ἄνθρωπος . " ἥκω πάλιν ἐγώ ὁ ὁ νηστεία καιρός , ἀρετή ἀπασάω ἐπιδείκνυμι παιδίον . κρίνω δέ οὖον ὁ ὁ σῶμα ῥώμη ὁ στάδιον · οὐδέ ὁ ἐν παλαίστρα σκίρτημα · ἀλλά μήv οὐδέ ὁ πλείων ἑκών ἐν οὗτος πιστεύω , οὗτος καί ὁ δύναμαι νικάω ὁ ψυχή ἀπόλλυμι . ( οὖον γάρ εἰμί ἐγώ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ · ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία , πρός ὁ κοσμοκράτωρ σκότος οὗτος , πρός ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ἐν ὁ ἐπουράνιος . δήω δέ σίμαι ὁ , δόσις ὁ τέῳ ἐπιθυμία ἀντεξάγω χειρίζω , οὗτος εἰμί πρός μάχη , ὡς δύναμαι ὁ ἀμελής ψυχή ἐπί ἀνδρεῖος κομίζω · ἢ πάντως ἕννυμι περιφανής ὁ μή τοιοῦτος ὁ κίνδυνος , καί λέγω μόνος ἀλαζονεία ὁ καύχημα . ὁ γάρ τάσσω μένω ὁ κακός , φρονέω δέ μείζων , ἢ ὁ εἰμί , πρός ὁ γελάω δικαίως , καί κίνδυνος οὐ ἀμοιρέω . εἰμί δέ φεύγω ἄξιος ὁ τοιοῦτος ( ἄξιος δέ δή ποῦ πᾶς εἴρω , ὅς οὐδείς εἰς εὐλάβεια ἰσδεῖ ) , καί ὁ ἐπί ὁ φαιλάτῃσιν αἰσχύς ἀποκρούω πᾶς σθένος κρύβω οὐ ἀκερδής , πῶς οὐ ἀνάγκη ὁ ἀγαθός ζητέω , καί ὅπως ὁ ἀντικαθίστημι περίειμι , πολύς συγκαταπράσσω σπουδή ; καί εἰμί πνεῦμα πονηρός εἰσβαίνω κατά ἐγώ ὁ πόλεμος , ἀνάγκη ὁ πνεῦμα ζῆς εἰμί τε καί φαίνω ὁ ἀνταίρω · ἐκεῖνος ὁ ὅπλον θαρσέω · καί εἰμί σῶμα οὐδείς εἰς οὗτος ἐγώ τέχνη καί δύναμις ὠφελέω , ἀκολουθέω κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή · « ἐνδύω ὁ στρατιωτικός πανοπλία ὁ Θεός , καί ὁ παντεύχος · » ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια καλῶς ἐναρμόζω . » οὕτως γάρ εἄν ἀποτίθημι μέν ὁ πονηρός ὁ φύρω Βελή · ὁ δέ πᾶς ξένος γίγνομαι τραῦμα , περίειμι ὁ ἀνδρίζω . ἄλλος νάω πάλιν ἐπί ὁ , ἐν ὁ σκηνή ἀγών μεταφέρω ὁ λόγος , ἐκεῖνος φημί . χρή γάρ δεῖ · πανταχόθεν ὁ ὠφελέω ἐρανίζω ὁ , ὅς οὗτος πράσσω ἐφοράω .