cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0421.2
δ . Τοῖς τοιούτοις ἡμᾶς μαθήμασιν εὐφρανθῆναι ποιῶν , γέγονεν ἄνθρωπος , ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος . Πρὸ μὲν γὰρ τῶν τῆς ἐπιδημίας καιρῶν , ἀχλὺν ἔχοντες τὴν νοῦν διετελοῦμεν ἐν κόσμῳ , οὐχ ἔδωμεν εὐσεβείας , οὐχ ἑτέρων τι τῶν ἀνθρώπων ἀγαθῶν εἰς νοῦν καὶ καρδίαν εἰσινεχάμενοι · οὐ τὴν τῆς δικαιοσύνης ὁρῶντες ὁδόν , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτὸν τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς ὄντα Θεὸν ἐπιγινώσκοντες · πλανώμενοι δὲ καὶ κτίζοντες τὸ σῶμα ἀναπείροντες , B καὶ τοῖς ἀνθρώποις προεπιδοῦντες ἔργων φρενῶν . Ἐπειδὴ δὴ ἦμεν ἐν τούτοις , καταφθεῖρεν ὁ Δημιουργός . Ἡδεῖ πλατὺ κατὰ πάντων γελῶντα τὸν Σατανᾶν , καὶ καταβραχούμενον μὲν εὐκόλως τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἐπαμύνοντος οὐδενός , ὑποφέρουσι δὲ καὶ τὰς ἰδίας ζεύγλας , καὶ εἰς πᾶν ὀπίσω τῶν ἐκτόπων ἀμύνηται κατασκεύαζοντα . Εἶτα νόμον ὤριστο τὸν διὰ Μωϋσέως . Ἄλλ’ οὐχ ἦν ἐν νόμῳ τοὺς τῆς ἁμαρτίας διαδράναι βρόχους · οὐχ ἦν ἀποπλύναι τῶν πλημμελημάτων τοὺς μολυσμούς . Παρέδωκε γὰρ ὁ νόμος τὴν ἁμαρτίαν , καὶ τῆς ἀπάντων ἡμῶν ἀσθενείας ἐλεγχος ὡςπερ τις τέλειος παρὰ Θεοῦ , καὶ μάρτυς ἡμῶν ἡ εἰσαλθείς σοφὸς ὁ μακάριος Παῦλος · ἔφη γὰρ οὕτως · « Ὦδαμεν γὰρ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει , τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λέγει , ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ , καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ , διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ . Διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας . » Καὶ πάλιν · « Νόμος δὲ παρεῖσῆλθεν , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα . » Τί δὴ ἄρα φης , ὦ μακάριε Παῦλε · τὸν διὰ Μωϋσέως , εἶπέ μοι , γράφει νόμον · ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας παρεῖσῆλθεν φης , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα ; Διδάσκαλος οὖν φαυλότητος εἶν ἄν , εἰ πεπλεόνακε δι’ αὐτοῦ τὸ παράπτωμα . Ὁ τοῦτο φησιν ὁ πνευματοφόρος . « Ἐφη γὰρ πάλιν αὐτός · « Τί οὖν ἐροῦμεν ; Ἡ νόμος ἁμαρτία ; Μὴ γένοιτο . Ἄλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων , εἰ μὴ διὰ νόμου . Τὴν τε γὰρ ἁμαρτίαν οὐκ ἔδωκεν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν , Οὐχ ἐπιθυμήσεις . » Οὐκοῦν ἁμαρτία ; διδάσκαλος ἡμῖν ὁ νόμος · ἐλεγχος δὲ , ὡς ἔφη , D τῆς τῶν ὑπὸ νόμῳ ἀσθενείας ἦν , καὶ τοῦ κατασινσθαι ψευδοῦς παραδεικτικός . Ὑπὲρ δὲ τρόπων οὐχ ἂν αἰτιάσαιτο τις τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος τὸ φῶς , ὅτι καὶ βόθρους ὁρᾶσθαι ποιεῖ , καὶ τὰ ἐν ταῖς τριβοῖς διεῤῥιμμένα , καὶ τοῦ περιπετεῖν ἄνθρωποις ἀπαλλάττει τοὺς διελθόντας · οὕτως οὐχ ἄν , οἶμαι , τις εὐ φρονῶν τὸν θεῖον γράφαιτο νόμον , ὡς ἁμαρτίας ἡμῖν
Lemmas: δ . ὁ τοιοῦτος ἐγώ μάθημα εὐφραίνω ποιέω , γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος . πρό μέν γάρ ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός , ἀχλύς ἔχω ὁ νόος διατελέω ἐν κόσμος , οὐ ἐσθίω εὐσέβεια , οὐ ἕτερος τίς ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός εἰς νόος καί Καρδία εἰσφέρω · οὖον ὁ ὁ δικαιοσύνη ὁράω ὁδός , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ φύσις τε καί ἀληθής εἰμί θεός ἐπιγιγνώσκω · πλανάω δέ καί κτίζω ὁ σῶμα ἀναπείρω , B καί ὁ ἄνθρωπος προεπιδέω ἔργον φρήν . ἐπεί δή εἰμί ἐν οὗτος , καταφθείρω ὁ Δημιουργός . Ἡδύς πλατύς κατά πᾶς γελάω ὁ Σατανᾶς , καί καταβρέχω μέν εὐκόλως ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐπαμύνω οὐδείς , ὑποφέρω δέ καί ὁ ἴδιος ζεύγλη , καί εἰς πᾶς ὀπίσω ὁ ἔκτοπος ἀμύνω κατασκευάζω . εἶτα νόμος ὁρίζω ὁ διά Μωϋσῆς . ἄλλος οὐ εἰμί ἐν νόμος ὁ ὁ ἁμαρτία διαδρημί βρόχος · οὐ εἰμί ἀποπλύνω ὁ πλημμέλημα ὁ μολυσμός . παραδίδωμι γάρ ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ἀπαντάω ἐγώ ἀσθένεια ἔλεγχος ὡς τις τέλειος παρά Θεός , καί μάρτυς ἐγώ ὁ εἰσέρχομαι σοφός ὁ μακάριος Παῦλος · φημί γάρ οὕτως · « Ὦδαμεν γάρ ὅτι ὅσος ὁ νόμος λέγω , ὁ ἐν ὁ νόμος λέγω , ἵνα πᾶς στόμα φράσσω , καί ὑπόδικος γίγνομαι πᾶς ὁ κόσμος ὁ Θεός , διότι ἐκ ἔργον νόμος οὖον δικαιόω πᾶς σάρξ ἐνώπιος αὐτός . Ζεύς γάρ νόμος ἐπίγνωσις ἁμαρτία . » καί πάλιν · « Νόμος δέ παρέρχομαι , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα . » τις δή ἄρα φημί , εἰμί μακάριος Παῦλος · ὁ διά Μωϋσῆς , εἶπον ἐγώ , γράφω νόμος · οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος παρέρχομαι φημί , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα ; Διδάσκαλος οὖν φαυλότης εἶμαι ἄν , εἰμί πλεονάζω διά αὐτός ὁ παράπτωμα . ὁ οὗτος φημί ὁ πνευματοφόρος . « φημί γάρ πάλιν αὐτός · « τις οὖν εἴρω ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μή γίγνομαι . ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω , εἰμί μή διά νόμος . ὁ τε γάρ ἁμαρτία οὐ δίδωμι , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω , οὐχ ἐπιθυμέω . » οὐκοῦν ἁμαρτία ; διδάσκαλος ἐγώ ὁ νόμος · ἔλεγχος δέ , ὡς φημί , D ὁ ὁ ὑπό νόμος ἀσθένεια εἰμί , καί ὁ κατασινσθαι ψευδής παραδεικτικός . ὑπέρ δέ τρόπος οὐ εἄν αἰτιάομαι τις ὁ ἡλιακός ἀκτίς ὁ φάος , ὅτι καί βόθρος ὁράω ποιέω , καί ὁ ἐν ὁ τρίβω διαρρίπτω , καί ὁ περιπετής ἄνθρωπος ἀπαλλάσσω ὁ διέρχομαι · οὕτως οὐ ἄν , οἴομαι , τις εὕω φρονέω ὁ θέω γράφω νόμος , ὡς ἁμαρτία ἐγώ