cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0268.1
A πράγματος ἐναργούς · ἐπαναγκάσει ὥσπερ καὶ οὐχ ἔχοντας ὁμολογεῖν , ὡς πεποίηται μὲν οὐρανός · ἥλιος δέ , καὶ σελήνη , καὶ ἄστρα , καὶ γῆ , καὶ ἡ ἄλλῃ δὲ σύμπασα κτίσις ταῖς τοῦ δημιουργήσαντος τέχναις εἰς τὸ εἶναι κεκίνηται , συσχηματίζεσθαι · οὐ καλεῖν τῷ Δημιουργῷ · καὶ καταλύντας τὴν Σαββάτου , τῆς ἑορτῆς τὴν αἰτίαν εἰδέναι βούλεται · « Κατέλυσε γάρ , φησίν , ὁ Θεὸς ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐβδόμῃ . » Οἱ δὲ καταλύοντες τῷ Δημιουργῷ συγκαταλύειν σπουδάζοντες , πῶς οὐχ ἂν ὁμολογήσαιεν , καὶ μάλᾳ σαφῶς , ὡς πεποίηται μὲν τὰ σύμπαντα , εἰς δὲ ἀπάντων γενεσιουργὸς καὶ τεχνίτης ἐστίν ; Συμβέβηκε τοίνυν , διὰ τῆς κατὰ τὸ Σάββατον ἀργίας , καὶ τὸν περὶ τῆς θεότητος εἰρημένον λόγον τοῖς ἐξ Ἰσραήλ , καὶ τὴν ἀπάντων τεχνίτην καὶ δημιουργὸν ἐπιγνώσεσθαι φύσιν · καὶ τὴν τῶν δρωμένων στοιχείων οὐχ ἀγνοεῖσθαι δουλείαν . Εἰς μὲν δὴ λόγος οὗτος τῆς κατὰ τὸ Σάββατον ἀργίας . Δεύτερος δὲ ἐπὶ τούτῳ καὶ μάλᾳ σεμνός , καὶ τοῖς τὴν ἑαυτῶν τελειοτῆτος ἀρρωδίωτάτος · « Οὐ γὰρ τοῖς ἐπὶ νηπίῳ ζωαὶ τοῖς στερεωτέρας τῶν μαθημάτων παραθετέον τροφάς · ἀλλὰ τοῖς διὰ τὴν ἑαυτῶν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένοις , » ὡς ὁ Παῦλος φησι . Σημαίνει τοίνυν ἡ κατὰ τὸ Σάββατον ἀργία καὶ ἡ τῶν ἔργων ἀπόθεσις τὴν ἐσομένην ἐπὶ τέλει τῶν ἀγίων καταπαυσιν · ὅτε δὴ πόνων ἀποσεισάμενοι , καὶ τοὺς ἐπὶ τοῖς σταδίοις ἰδρώτας ἀπονιψάμενοι , πρὸς τε τὴν ἄνω πόλιν ἀναποδίασαντες P , τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλήμ , ἐν ἀναπαύσει καὶ τρυφῇ τὸν ἅπαντα διοίσουσι χρόνον · ἔργων μὲν οὐκέτι καὶ πόνων ἀπεύδοντες · τὰ δὲ ἐν τῷ παροχῃχότῳ βίῳ καυχήματα ἐφόδιον πρὸς σωτηρίαν ἔχοντες , εἰς ἀθάνατον ζωὴν τὰς ἑαυτῶν ἀποθρέψουσι ψυχάς . Τοῦτο γάρ οἴμαι δηλοῦν τὸ προενυρεπίσθαι δεῖν τὰς ἐν Σαββάτῳ τροφάς . Τὸ δὲ βασταγμάσιν , ἤτοι φορτίοις μὴ ἐξεῖναι τισὶ καταβριθεῖν ἑαυτοὺς ἐν Σαββάτῳ , ἐκεῖνο σημαίνειν ἔοικε , κατὰ γε τὴν ἡμετέρον νοῦν , ὡς μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν , κατὰ τὴν ἐν τῇ ἄνω πόλει σαββατισμὸν , οὐκέτι τὸ τῆς ἁμαρτίας ἡμῖν φορτίον ἐπικεισεται · οὐδὲ συντριβὴ πόλιν εἰς παρανομίας δελεάζων ὁ πονηρός · αὐτὸς μὲν εἰς ἄβου δίκας ὑπὲρχων τὰς διαιωνίου πυρός · λελυμένος δὲ εἰς τὸ παράπαν τῆς νῦν ἐνεργούσης ἐν ἡμῖν ἁμαρτίας . Τὸ γε μὴν τῶν τῆς Ἱερουσαλήμ πυλῶν εἴσω μένειν κατὰ τὸ Σάββατον , αὐτὸ διὰ τῶν αὐτῶν εἴσω μένειν δοκεῖ τ . Οἱ γὰρ ἅπαξ εἰς τοὺς τῶν ἀγίων ἀνακεχλιμένοι χοροὺς καὶ εἰς τὴν τῶν πρωτοτόκων εἰσέλασαντες Ἐκκλησίαν , οὐχ ἐκδησονται ( 1 ) ποτε τῆς ἐν θυμβίαις ἀσφαλείας · οὐδὲ ἐξελεύσονται τῆς δοθείσης αὐτοῖς δωρεᾶς · ἀλλ’ ἐν αὐτῇ μενοῦσιν ἀεί , τῷ τοῦ Πνεύματος χάριτι πεπυργωμένοι τῶν νοῦν . Οὕτω γάρ γέγραπται · « Εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν . Ἐπὶ γὰρ
Lemmas: A πρᾶγμα ἐναργής · ἐπαναγκάζω ὥσπερ καί οὐ ἔχω ὁμολογέω , ὡς ποιέω μέν οὐρανός · ἥλιος δέ , καί σελήνη , καί ἄστρον , καί γῆ , καί ὁ ἄλλος δέ σύμπας κτίσις ὁ ὁ δημιουργέω τέχνη εἰς ὁ εἰμί κινέω , συσχηματίζω · οὖον καλέω ὁ Δημιουργός · καί καταλύω ὁ Σάββατο , ὁ ἑορτή ὁ αἴτιος οἶδα βούλομαι · « καταλύω γάρ , φημί , ὁ θεός ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ἐβδόμη . » ὁ δέ καταλύω ὁ Δημιουργός συγκαταλύω σπουδάζω , πῶς οὐ εἄν ὁμολογέω , καί μάλα σαφῶς , ὡς ποιέω μέν ὁ σύμπας , εἰς δέ ἀπαντάω γενεσιουργός καί τεχνίτης εἰμί ; συμβαίνω τοίνυν , διά ὁ κατά ὁ σάββατον ἀργία , καί ὁ περί ὁ θεότης εἴρω λόγος ὁ ἐκ Ἰσραήλ , καί ὁ ἀπαντάω τεχνίτης καί δημιουργός ἐπιγιγνώσκω φύσις · καί ὁ ὁ δράω στοιχεῖον οὐ ἀγνοέω δουλεία . εἰς μέν δή λόγος οὗτος ὁ κατά ὁ σάββατον ἀργία . Δεύτερος δέ ἐπί οὗτος καί μάλα σεμνός , καί ὁ ὁ ἑαυτοῦ τελειότης ἀρρωδίωτάτος · « οὖον γάρ ὁ ἐπί νήπιος ζωός ὁ στερεός ὁ μάθημα παραθετέον τροφή · ἀλλά ὁ διά ὁ ἑαυτοῦ ὁ αἰσθητήριον γυμνάζω , » ὡς ὁ Παῦλος φημί . σημαίνω τοίνυν ὁ κατά ὁ σάββατον ἀργία καί ὁ ὁ ἔργον ἀπόθεσις ὁ εἰμί ἐπί τέλος ὁ Ἀγίων κατάπαυσις · ὅτε δή πόνος ἀποσείω , καί ὁ ἐπί ὁ στάδιον ἱδρώς ἀπονίζω , πρός τε ὁ ἄνω πόλις ἀναποδίζω P , ὁ ἐπουράνιος Ἱερουσαλήμ , ἐν ἀναπαύω καί τρυφή ὁ ἅπας διαφέρω χρόνος · ἔργον μέν οὐκέτι καί πόνος ἀποδύω · ὁ δέ ἐν ὁ παροχή βίος καύχημα ἐφόδιον πρός σωτηρία ἔχω , εἰς ἀθάνατος ζωή ὁ ἑαυτοῦ ἀποτρέφω Ψυχή . οὗτος γάρ οἴμη δηλόω ὁ προενυρεπιεπομαι δήω ὁ ἐν σάββατον τροφή . ὁ δέ βάσταγμα , ἤτοι φορτίον μή ἔξεστι τις καταβρίθω ἑαυτοῦ ἐν σάββατον , ἐκεῖνος σημαίνω ἔοικα , κατά γε ὁ ἡμέτερος νόος , ὡς μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις , κατά ὁ ἐν ὁ ἄνω πόλις σαββατισμός , οὐκέτι ὁ ὁ ἁμαρτία ἐγώ φορτίον επικειμαι · οὐδέ συντριβή πόλις εἰς παρανομία δελεάζω ὁ πονηρός · αὐτός μέν εἰς ἀβώ δίκη ὑπερχέω ὁ διαιώνιος πῦρ · λύω δέ εἰς ὁ παράπαν ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . ὁ γε μήv ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ πύλη εἴδομαι μένω κατά ὁ σάββατον , αὐτός διά ὁ αὐτός εἴδομαι μένω δοκέω τ . ὁ γάρ ἅπαξ εἰς ὁ ὁ Ἀγίων ανακεχλιμενω χορός καί εἰς ὁ ὁ πρωτοτόκος εἰσέρχομαι ἐκκλησία , οὐ ἐκδέω ( 1 ) ποτός ὁ ἐν θυμβιος ἀσφάλεια · οὐδέ ἐξέρχομαι ὁ δίδωμι αὐτός δωρεά · ἀλλά ἐν αὐτός μένω ἀεί , ὁ ὁ πνεῦμα χάρις πυργωμένος ὁ νόος . οὕτως γάρ γράφω · « Εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπέρ κεφαλή αὐτός . ἐπί γάρ