cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0262.2
ε . Ἀποδύη μὲν γὰρ ὡς μέγα τι κρῆμα , καὶ εἰς λατρείαν τὸ καιριώτατον τὴν ἐν σαρκὶ περιτομήν . Ὑπερδαιμάζει δὲ λίαν τὴν κατὰ τὸ Σάββατον ἀργίαν , καὶ μηλοσφαγεὶς μὲν ἡδύως οἴει δὲ λίαν ἀκασατω μεγάλως χαίρειν Θεόν , ὅταν αὐτῷ φαίνη βουθυτών , καὶ βρωμάτων δὲ περὶ καὶ τῆς ἐν τούτοις διαφορᾶς , πολὺς παρὰ σοι καὶ ἀκριβὴς ὁ λόγος , ἐν τούτοις ἔχειν τὸ καύχημα · ταῦτα παρὰ σοι τῆς ἀκροτάτης ἀρετῆς ὀδίνει τὰ γυμνάσματα · ἐν τούτοις ἔθου σαυτὸ τοὺς τῆς εὐδοκιμίας ὅρους . Ἐγὼ δὲ τὴν τοῦ νομοθέτου σοφίαν καὶ σύνεσιν , παντὸς εἶναι φημὶ καὶ λόγου καὶ διανοίας κρείττονα · ἑπακείψαιμι δ᾽ ἄν , καὶ μάλᾳ εὐκτώς , ταῖς Ἰουδαϊκαῖς ἀθωλαις . Νοοῦσι μὲν γὰρ οὐχ ἐτοίμως · φεύγουσι δὲ τὸ μαθεῖν , πλημμελοῦντες καθ᾽ ἑαυτοῦ , καὶ μόναις ταῖς ἑαυτῶν ἀμαθίαις εἰς τὸ μηδενὸς ἀπολαύσαι τῶν ἀγαθῶν ποδηγούμενοι . Ἄλλα καὶ αὐτοὶ διὰ τῆς προφητικῆς ἀκουσάτωσαν φωνῆς · « Ἐγρήγορε , οἱ μεθύντες , ἐξ οἴνου αὐτῶν . » Φέρε γὰρ δὴ τί ποτε ἄρα ἐστὶ τὸ ἐκ τοῦ περιτέμνεσθαι χρήσιμον , διασκεψώμεθα · ἢ ποῖον ἡμῖν ὁ νομοθέτης διὰ τούτου παρεποίησε τὸ ὠφελoὺν . Τὸ μὲν γὰρ τοῖς τοῦ σώματος μορίοις , δι᾽ ὧν ἡ φύσις ὑπηρετεῖται πρὸς γένεσιν , ἐπάγεσθαι τὴν περιτομήν , εἰ μὴ λόγον ὑφ᾽ ἑαυτὸν τὸν κάλλιστον ἔχοι , γελιότατος οὐκ ἄμοιρεῖ · μᾶλλον δὲ τὴν τοῦ δημιουργήσαντος γράφεται τέχνην , ὡς εἰκασίας τισοὶ περιττώμασι τοῦ τοῦ σώματος καταβριθοντος σχήματος . Εἶτα πῶς , εἴπερ ὡς οὕτως ἔχοι τὲ καὶ παρ᾽ ἡμῖν νοοῖ · ο τῶν εἰρημένων ἡ δύναμις , οὐ τοῦ πρέποντος ἀμαρτεῖν τὸν θεῖον ψηφιοῦμεθα νοῦν ; Εἰ γὰρ ἐν τῷ περιτέμνεσθαι μᾶλλον σώζεται τῇ τοῦ σώματος φύσει τὰ πρεπωδέτερα , πῶς οὐ πάντως ἦν ἐν ἀρχῇ τοῦτο κρεῖττον καὶ ἀμείνον ; τὶς οὖν , εἴπέ μοι , τὴν ἀπλανῆ καὶ ἀκήρατον φύσιν ἐν ἀμαρτίαις τοῦ πρέποντος
Lemmas: ε . ἀποδύω μέν γάρ ὡς μέγας τίς κρῆμα , καί εἰς λατρεία ὁ καίριος ὁ ἐν σάρξ περιτομή . Ὑπερδαιμάζει δέ λίαν ὁ κατά ὁ σάββατον ἀργία , καί μηλοσφαγέω μέν ἡδύς οἴομαι δέ λίαν ἀκασατω μέγας χαίρω Θεός , ὅταν αὐτός φαίνω βουθύτης , καί βρῶμα δέ περί καί ὁ ἐν οὗτος διαφορά , πολύς παρά σύ καί ἀκριβής ὁ λόγος , ἐν οὗτος ἔχω ὁ καύχημα · οὗτος παρά σύ ὁ ἄκρος ἀρετή ὠδίνω ὁ γύμνασμα · ἐν οὗτος τίθημι σαυτός ὁ ὁ εὐδοκιμία ὅρος . ἐγώ δέ ὁ ὁ νομοθέτης σοφία καί σύνεσις , πᾶς εἰμί φημί καί λόγος καί διάνοια ἀγαθός · ἑπακείψαιμι δέ ἄν , καί μάλα εὐκτός , ὁ Ἰουδαϊκός ἀθωλαις . νοέω μέν γάρ οὐ ἑτοίμως · φεύγω δέ ὁ μανθάνω , πλημμελέω κατά ἑαυτοῦ , καί μόνος ὁ ἑαυτοῦ ἀμαθία εἰς ὁ μηδείς ἀπολαύω ὁ ἀγαθός ποδηγέω . ἄλλος καί αὐτός διά ὁ προφητικός ἀκούω φωνή · « ἐγρήγορος , ὁ μεθύω , ἐκ οἶνος αὐτός . » φέρω γάρ δή τίς ποτός ἄρα εἰμί ὁ ἐκ ὁ περιτέμνω χρήσιμος , διασκέπτομαι · ἢ ποῖος ἐγώ ὁ νομοθέτης διά οὗτος παραποιέω ὁ ὠφελέω . ὁ μέν γάρ ὁ ὁ σῶμα μόριον , διά ὅς ὁ φύσις ὑπηρετέω πρός γένεσις , ἐπάγω ὁ περιτομή , εἰμί μή λόγος ὑπό ἑαυτοῦ ὁ καλῶς ἔχω , γέλιος οὐ ἀμοιρέω · μᾶλλον δέ ὁ ὁ δημιουργέω γράφω τέχνη , ὡς εἰκασία τίνω περίσσωμα ὁ ὁ σῶμα καταβρίθω σχῆμα . εἶτα πῶς , εἴπερ ὡς οὕτως ἔχω τε καί παρά ἐγώ νοέω · ὁ ὁ εἴρω ὁ δύναμις , οὖον ὁ πρέπω ἁμαρτάνω ὁ θέω ψηφίζω νόος ; εἰμί γάρ ἐν ὁ περιτέμνω μᾶλλον σῴζω ὁ ὁ σῶμα φύσις ὁ πρεπώδης , πῶς οὖον πάντως εἰμί ἐν ἀρχή οὗτος ἀγαθός καί ἀμείνων ; τις οὖν , εἶπον ἐγώ , ὁ ἀπλανῆ καί ἀκήρατος φύσις ἐν ἁμαρτία ὁ πρέπω