cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0303.1
μοι , δυσασθεῖν , ποῖος δ' ἂν τις νοῦνενχώς , ὡς οὐχ ἄν ἐν τοῖς ἀνοσίοις ὁρθῶς καὶ δικαίως κατατεταγέται , καὶ οὐδὲν ἔχειν ἔρει τὸ δεινόν , ἐφόσιν ὁ λυπητέρας τῶν κεχρημένων ἐπὶ πᾶν Θεόν ; « Ἄπαγε τῆς δυσδουλαίας , ἄνθρωπε . Καίτοι λάθωι μὲν ἂν τις ἀνθρώπου τυγχὼν ὀφθαλμούς , Θεὸν δὲ τῶν ὄντων οὐδεὶς διαλήσεται : « Πάντα γὰρ ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχει γυμνὰ καὶ τετραχηλιωμένα , » κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν . Οὐκοῦν εἰκῶν ἐπ' αὐτοῦ , τὸ λεληθότως ἢ ἀκαταχαλύπτως εἰπεῖν . Εἰ δὲ σοι δοκεῖ καὶ τοῖς λεληθότως ἀσεβεῖν ἐλόμενοις ὅσος τε καὶ ποταπὸς ὁ θυμὸς ἐπηρτεται , μαθεῖν , παροίσω τι τῶν κειμένων παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ . Σὺ δέ μοι δέχου πάλιν εἰς νοῦν . Οὐκοῦν ἐπλανῶντο τῶν ἀρχαιοτέρων τινές , καίτοι τῶν ἀπάντων θεογνωμόντες ἔπειν ἔ , καὶ διὰ πολλῶν συγγραμάτων πρὸς κατάληψιν τῆς ἀληθείας πηδαλιουχούμενοι . Καὶ δὴ , καὶ πολυμόρφων διαπλάσαντες εἰδώλων ἰσμιόν , ἐν σκοτειναῖς καὶ ἀφεγγεσὶν ἐναπέθεντο χώροις . Καταβαρῶ δὲ ἡ ἄνδρας διέρπουσα ἐ πρὸς τὰ χεῖρε , καὶ αὐτοὺς ἀπεδίδου τοὺς ἱεράσθαι πεπιστευμένους · καὶ δυσάχθες ἦν τὸ πρᾶγμα , καὶ ἀφόρητον τῷ Θεῷ . Ἐπεὶδὴ δὲ κολάζειν ἐσκέπτετο τοὺς ἐμπαροῦντας αὐτῷ διὰ τοῦ θεοῦ λατρεύειν ἐτέροις , προσεῤῥήγεται τῷ προφήτῃ τὰ τολμήματα , μᾶλλον δὲ δείκνυσι σαφῶς : « Ἄκουε τοίνυν , φησίν Ἰεζεκιήλ . Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑκτῷ ἔτει , ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί , πέμπτῃ τοῦ μηνός , ἐγὼ δὲ ἐκαθίζην ἐν τῷ οἴκῳ ἡ μου , ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Ἁδωνὰτ Κυρίου , καὶ εἶδον , καὶ ἰδοὺ ὁμοίωμα ἀνδρός , ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἕως κάτω πῦρ · καὶ ἀπὸ ὀσφύος αὐτοῦ τὸ ὑπέρανω αὐτοῦ ὡς ὄρασις ἡλεκτροῦ . Καὶ ἐξείνειν ὁμοίωμα χειρός , καὶ ἔλαβέ με τῆς κορυφῆς μου , καὶ ἔλαβέ μὲ Πνεῦμα ἀνὰ μέσον τῆς γῆς , καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ἤγαγέ με εἰς Ἱερουσαλήμ ἐν ὀράσει Θεοῦ . » Καὶ μεθ' ἑτέρα πάλιν εἶδύς : « Καὶ εἰσήγαγέ με , φησίν , ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς αὐλῆς , καὶ εἶδον · καὶ ἰδοὺ ὀπή μία ἐν τῷ τοίχῳ , καὶ εἶπε πρὸς με · Υἱὲ ἀνθρώπου , ὄρυξον δὴ ἐν τῷ τοίχῳ · καὶ ὤρυξα ἐν τῷ τοίχῳ , καὶ ἰδοὺ θύρα μία . Καὶ εἶπε πρὸς με · Εἴσολθε καὶ ἴδε τὰς ἀνομίας τὰς πονηρὰς , ἃς οὗτοι ποιοῦσιν ὧδε σήμερον . Καὶ εἰσῆλθον , καὶ εἶδον · καὶ ἰδοὺ πᾶσα ὁμοίωσις ἐρπετοῦ , καὶ κτήνους , μάταια βδελύγματα , καὶ εἶδον πάντα τὰ εἴδωλα τῶν Ἰσραήλ διαγεγραμμένα ἐπ' αὐτοῦ κύκλῳ · καὶ ἐξομύχονται ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου Ἰσραήλ , καὶ Ἰεχονίας ὁ τοῦ Σαρεφὰ ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰστήκει πρὸ προσώπου αὐτῶν · καὶ ἕκαστος θυμιατήριον αὐτοῦ εἶχεν ἐν τῇ χειρί , καὶ ἡ ἀτμὶς τοῦ θυμιάματος ἀνέβαινεν . » Ἄκουε , ὅπως οἱ μὲν φροντὸ δύνασθαι λαθεῖν τῆς αὐτῶς τρεπτούσης τιμῆς τὸν Θεὸν παραιτούμενοι κ , καὶ τοῖς δαιμονίοις ἀντιπράσσαντες , ἐξεκαλύπτε δὲ πάντα τῷ προφήτῃ Θεός ; Μετὰ γὰρ τὸ δεῖξαι τὰ τολμήματα , πάλιν οὕτως φησίν : « Υἱὲ ἀνθρώπου , ἐώρακας ἃ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ποιοῦσιν
Lemmas: ἐγώ , δυσασθεῖν , ποῖος δέ εἄν τις νοῦνενχώς , ὡς οὐ ἄν ἐν ὁ ἀνόσιος ὀρθῶς καί δικαίως κατατάσσω , καί οὐδείς ἔχω ἔρομαι ὁ δεινός , ἐφίημι ὁ λυπητέρας ὁ χράομαι ἐπί πᾶς Θεός ; « ἄπαγε ὁ δυσδουλαιος , ἄνθρωπος . καίτοι λανθάνω μέν εἄν τις ἄνθρωπος τυγχάνω ὀφθαλμός , θεός δέ ὁ εἰμί οὐδείς διαλανθάνω : « Πάν γάρ ἐν ὀφθαλμός ἔχω γυμνός καί τραχηλιόω , » κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή . οὐκοῦν εἰκών ἐπί αὐτός , ὁ λεληθότως ἢ ἀκαταχαλύπτως εἶπον . εἰμί δέ σύ δοκέω καί ὁ λεληθότως ἀσεβέω αἱρέω ὅσος τε καί ποδαπὸς ὁ θυμός ἐπαρτάω , μανθάνω , παραφέρω τίς ὁ κεῖμαι παρά ὁ θεῖος γραφή . σύ δέ ἐγώ δέχομαι πάλιν εἰς νόος . οὐκοῦν πλανάω ὁ ἀρχαῖος τις , καίτοι ὁ ἀπαντάω θεογνωμόντες ἔπω ἔ , καί διά πολύς συγγραμάτων πρός κατάληψις ὁ ἀλήθεια πηδαλιουχούμενος . καί δή , καί πολύμορφος διαπλάσσω εἴδωλον ἰσμιόν , ἐν σκοτεινός καί ἀφεγγής ἐναποτίθημι χῶρος . καταβαρέω δέ ὁ ἀνήρ διέρπω εἰ πρός ὁ χείρ , καί αὐτός ἀποδίδωμι ὁ ἱεράομαι πιστεύω · καί δυσάχθες εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί ἀφόρητος ὁ Θεός . ἐπειδή δέ κολάζω σκέπτομαι ὁ ἐμπαροῦντας αὐτός διά ὁ θεός λατρεύω ἕτερος , προσαγορεύω ὁ προφήτης ὁ τόλμημα , μᾶλλον δέ δείκνυμι σαφῶς : « Ἄκουος τοίνυν , φημί Ἰεζεκιήλ . καί γίγνομαι ἐν ὁ κτάομαι ἔτος , ἐν ὁ πέμπτος μείς , πέμπτος ὁ μείς , ἐγώ δέ καθίζω ἐν ὁ οἶκος ὁ ἐγώ , γίγνομαι ἐπί ἐγώ χείρ Ἁδωνὰτ κύριος , καί εἶδον , καί ἰδού ὁμοίωμα ἀνήρ , ἀπό ὁ ὀσφῦς αὐτός καί ἠώς κάτω πῦρ · καί ἀπό ὀσφῦς αὐτός ὁ ὑπεράνω αὐτός ὡς ὅρασις ἤλεκτρον . καί ξενίζω ὁμοίωμα χείρ , καί λαμβάνω ἐγώ ὁ κορυφή ἐγώ , καί λαμβάνω ἐγώ πνεῦμα ἀνά μέσος ὁ γῆ , καί ἀνά μέσος ὁ οὐρανός , καί ἄγω ἐγώ εἰς Ἱερουσαλήμ ἐν ὅρασις Θεός . » καί μετά ἕτερος πάλιν δύο : « καί εἰσάγω ἐγώ , φημί , ἐπί ὁ πρόθυρον ὁ αὐλή , καί εἶδον · καί ἰδού ὀπή εἷς ἐν ὁ τοῖχος , καί εἶπον πρός ἐγώ · υἱός ἄνθρωπος , ὀρύσσω δή ἐν ὁ τοῖχος · καί ὀρύσσω ἐν ὁ τοῖχος , καί ἰδού θύρα εἷς . καί εἶπον πρός ἐγώ · Εἴσολθε καί ὁράω ὁ ἀνομία ὁ πονηρός , ὅς οὗτος ποιέω ὧδε σήμερον . καί εἰσέρχομαι , καί εἶδον · καί ἰδού πᾶς ὁμοίωσις ἑρπετόν , καί κτῆνος , μάταιος βδέλυγμα , καί εἶδον πᾶς ὁ εἴδωλον ὁ Ἰσραήλ διαγράφω ἐπί αὐτός κύκλος · καί εξομυχοντ ἀνήρ ἐκ ὁ πρέσβυς οἶκος Ἰσραήλ , καί Ἰεχονίας ὁ ὁ Σαρεφὰ ἐν μέσος αὐτός εἰστήκω πρό πρόσωπον αὐτός · καί ἕκαστος θυμιατήριον αὐτός ἔχω ἐν ὁ χείρ , καί ὁ ἀτμίς ὁ θυμίαμα ἀναβαίνω . » Ἄκουος , ὅπως ὁ μέν φροντὸ δύναμαι λανθάνω ὁ αὔτως τρέπω τιμή ὁ θεός παραιτέομαι Κ , καί ὁ δαιμόνιος ἀντιπράσσω , ἐκκαλύπτω δέ πᾶς ὁ προφήτης Θεός ; μετά γάρ ὁ δείκνυμι ὁ τόλμημα , πάλιν οὕτως φημί : « υἱός ἄνθρωπος , ὁράω ὁ ὁ πρέσβυς ὁ οἶκος Ἰσραήλ ποιέω