cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0480.1
vos , καὶ πολυτρόπου φαυλότητος αἰτιάμασιν ἔνοχον τὴν ἑαυτοῦ καταστήσας κεφαλήν . Τῶν τοιούτων ἡμᾶς ἀρθρωτημάτων ἀποφέρει λέγων ὁ Χριστοῦ μαθητής · « Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον , μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ · ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ , ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκός , καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν , καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου . Καὶ ὁ κόσμος παρέρχεται , καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ . Ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , μένει εἰς τὸν αἰῶνα . » Γράφει δὲ καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος τοῖς τὴν εὐχλεᾶ πολιτείαν κατορθοῦν ἡρμημένοις · « Πορνεία δὲ , καὶ ἀκαθαρσία πᾶσα μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν , καθὼς πρέπει ἁγίοις , ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία . » Τῆς οὖτως κεκαθαμένης καὶ ἐξαιρετοῦ ζωῆς τὴν ὁδὸν προανετύπω μὲν πάλαι καὶ ὁ Μωϋσέως νόμος , διὰ σκιὰς καὶ τύπων προαναγράφων ἡμῖν τὸν Ἐμμανουήλ , ἤτοι τῶν δι’ αὐτοῦ θεσπισμάτων τὸ εἰλικρινὲς καὶ σωτήριον φῶς . Ἀνέλαμψε δὲ νυνὶ καθαρὸν ἡ ἀλήθεια . Γέγονε γὰρ καθ’ ἡμᾶς ὁ ὑπὲρ πάντων τὴν κτίσιν , ἵνα τὸ θεῖον ἡμῖν ἐναστράλῃ φῶς , καὶ εὐθὺ πάσης ἀρετῆς εἶναι διδάξας , υἱοὺς ἀποφήγῃ Θεοῦ . Καθὼς γὰρ ἑαυτὸν , ὡς ἔφην , εἰς τὰ ἡμῶν , ἐν’ ἡμεῖς τὰ αὐτοῦ κερδάνωμεν , ἐπεὶ τινὰ τρόπον τῇ αὐτοῦ πτωχείᾳ πεπλουτήκαμεν . Εἰ μὴ γὰρ συνεπτώχυσεν ἡμῖν αὐτός , καθεὶς ἑαυτὸν ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς , οὐδ’ ἂν ἡμεῖς τὸν αὐτοῦ πλοῦτον ἐκχῶμεν , τὴν αὐτῷ καὶ μόνῳ πρέπουσαν ἰδικῶς υἱότητα δι’ αὐτοῦ τε καὶ παρ’ αὐτοῦ κερδαίνοντες . Ἄλλ’ ἡν ἀνύνετος Ἰσραήλ . Οὐκ ἐπέγνω μετὰ σαρκὸς παρόντα τὸν Λυτρωτήν , καίτοι τὸν πανσόφου Μωϋσέως πολυτρόπως αὐτῷ προανατυποῦντος τὸ μυστήριον . Ἔφη γοῦν ὁ Χριστος , τὸ πολὺ λίαν ἀσύνετον καὶ ἀπειθὲς ἐγχάλων αὐτοῖς · « Εἰ ἐπιστεύετε Μωϋσῇ , ἐπιστεύετε ἐν ἐμοί · περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν . » Οὐκοῦν καὶ αὐτῶν ταῖς ἀπειθείαις καταλυθήσασιν τὸν ἰθύνοντα νόμον , μεμενηκασιν ἐν σκότῳ , καὶ φωτὸς ἀμέτοχοι παντελῶς τοῦ θείου γεγόνασι . Καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ διὰ φωτὸς προφητῶν περὶ αὐτῶν εἰρημένον . Ὑπομεινάντων αὐτῶν φῶς , ἐγένετο αὐτοῖς σκότος · μεῖναντες αὐγήν , ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν . Πλεισταχοῦ δὲ τὸν Κύριον εὑρήσομεν ἐπιφωνοῦντα αὐτοῖς , καὶ λέγοντα · « Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου · ὁ ἐμοὶ ἀκολουθῶν οὐ μὴ περιπατῇ ἐν τῇ σκοτείᾳ , ἀλλ’ ἔξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς · » καὶ πάλιν , « Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἦλθον . » Ἵνα δὲ καὶ ἀπροφάσιτον αὐτοῖς καταστήσῃ τὴν ἀγνοίαν , καίτοι καθ’ ἡμᾶς ὁρῶμενος ἄνθρωπος , θεοπρεπὴ καὶ ὑπερχάριμον τῆς ἐνούσης αὐτῷ δυνάμεως τὴν ἐπίδειξιν ἐποιεῖτο πανταχοῦ . Τί γὰρ τὸ ἐπέκεινα καὶ λόγου καὶ θαύματος οὐ κατορθώσας ὁράται ; Καὶ γοῦν ἔφη πρὸς αὐτούς · « Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ Πατρὸς μου , μὴ πιστεύετέ μοι · εἰ δὲ ποιῶ , κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύετε . » Ἀδράτατον μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἴδιον τὸ Θεῖόν ἐστι . Γέγραπται γάρ · « Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε . » Γινώσκεται δὲ πρὸς ἡμῶν κατὰ γε τὸ ἐφικτόν , ἐκ
Lemmas: vos , καί πολύτροπος φαυλότης αἰτίαμα ἔνοχος ὁ ἑαυτοῦ καθίστημι κεφαλή . ὁ τοιοῦτος ἐγώ ἀρθρωτημάτων ἀποφέρω λέγω ὁ Χριστός μαθητής · « μή ἀγαπάω ὁ κόσμος , μηδέ ὁ ἐν ὁ κόσμος · ὅτι πᾶς ὁ ἐν ὁ κόσμος , ὁ ἐπιθυμία ὁ σάρξ , καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ ἀλαζονεία ὁ βίος . καί ὁ κόσμος παρέρχομαι , καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός . ὁ δέ ποιέω ὁ θέλημα ὁ Θεός , μένω εἰς ὁ αἰών . » γράφος δέ καί ὁ πάνσοφος Παῦλος ὁ ὁ εὐκλεής πολιτεία κατορθόω ἁρμόζω · « πορνεία δέ , καί ἀκαθαρσία πᾶς μηδέ ὀνομάζω ἐν σύ , καθώς πρέπω ἅγιος , ἀλλά μᾶλλον εὐχαριστία . » ὁ οὖτως καθάπτω καί ἐξαίρετος ζωή ὁ ὁδός προανατυπόω μέν πάλαι καί ὁ Μωϋσῆς νόμος , διά σκιά καί τύπος προαναγράφω ἐγώ ὁ Ἐμμανουήλ , ἤτοι ὁ διά αὐτός θέσπισμα ὁ εἰλικρινής καί σωτήριος φάος . ἀναλάμπω δέ νυνί καθαρός ὁ ἀλήθεια . γίγνομαι γάρ κατά ἐγώ ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις , ἵνα ὁ θέω ἐγώ ἐναστράλῃ φάος , καί εὐθύς2 πᾶς ἀρετή εἰμί διδάσκω , υἱός ἀποφήγῃ Θεός . καθώς γάρ ἑαυτοῦ , ὡς φημί , εἰς ὁ ἐγώ , ἐν ἐγώ ὁ αὐτός κερδαίνω , ἐπεί τις τρόπος ὁ αὐτός πτωχεία πλουτέω . εἰμί μή γάρ συνεπτώχυσεν ἐγώ αὐτός , καθίημι ἑαυτοῦ ἐν ὁ κατά ἐγώ , οὐδέ εἄν ἐγώ ὁ αὐτός πλοῦτος ἐκχέω , ὁ αὐτός καί μόνος πρέπω ἰδικός υἱότης διά αὐτός τε καί παρά αὐτός κερδαίνω . ἄλλος ἐάν ἀνύω Ἰσραήλ . οὐ ἐπιγιγνώσκω μετά σάρξ πάρειμι ὁ λυτρωτός , καίτοι ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς πολύτροπος αὐτός προανατυπόω ὁ μυστήριον . φημί γοῦν ὁ Χριστος , ὁ πολύς λίαν ἀσύνετος καί ἀπειθής ἐγχαλάω αὐτός · « εἰμί πιστεύω Μωϋσῆς , πιστεύω ἐν ἐγώ · περί γάρ ἐγώ ἐκεῖνος γράφω . » οὐκοῦν καί αὐτός ὁ ἀπείθεια καταλύω ὁ ἰθύνω νόμος , μένω ἐν σκότος , καί φάος ἀμέτοχος παντελῶς ὁ θεῖον γίγνομαι . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ διά φάος προφήτης περί αὐτός εἴρω . ὑπομένω αὐτός φάος , γίγνομαι αὐτός σκότος · μένω αὐγή , ἐν ἀωρία περιπατέω . πλεισταχοῦ δέ ὁ κύριος εὑρίσκω ἐπιφωνέω αὐτός , καί λέγω · « ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος · ὁ ἐγώ ἀκολουθέω οὖον μή περιπατέω ἐν ὁ σκοτεία , ἀλλά ἔξειμι ὁ φάος ὁ ζωή · » καί πάλιν , « ἐγώ φάος εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι . » ἵνα δέ καί απροφασιος αὐτός καθίστημι ὁ ἄγνοια , καίτοι κατά ἐγώ ὁράω ἄνθρωπος , Θεοπρεπή καί ὑπερχάριμον ὁ ἔνειμι αὐτός δύναμις ὁ ἐπίδειξις ποιέω πανταχοῦ . τις γάρ ὁ ἐπέκεινα καί λόγος καί θαῦμα οὖον κατορθόω ὁράω ; καί γοῦν φημί πρός αὐτός · « εἰμί οὖον ποιέω ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ · εἰμί δέ ποιέω , κἀν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω . » Ἀδράτατον μέν γάρ κατά φύσις ἴδιος ὁ θεῖος1 εἰμί . γράφω γάρ · « θεός οὐδείς ὁράω πώποτε . » γιγνώσκω δέ πρός ἐγώ κατά γε ὁ ἐφικτός , ἐκ