cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0339.1
μω , τὸ διὰ φωνῆς ἡμῖν τοῦ μακαρίου Παύλου καλῶς τε καὶ ὀρθῶς εἰρημένον · « Τῶν ὀπίσθεν ἐπιλανθανόμενοι , τοὺς δὲ ἐμπροσθεν ἐπεκτεινόμενοι . » Οὐκοῦν πάγεια μὲν ὡσπερ καταχωννύσθω λύθη τὸ παριππεύσαντα · καὶ δὴ τῆς ἀρχαιοτέρας ἀδουλίας ἀποφοιτήσαντες , τοὺς ἐμπροσθεν ἐπεκτεινόμεθα · τουτούστιν , ἐπὶ τὸν ἐν φροντίσει τέλειον ἰέναι σπουδάζωμεν . Ἀσκατεῦκαμεν « τῇ χτῖσει παρὰ τὸν κτίσαντα · καὶ ἡμῖν ποτε σκότος , νῦν δὲ φῶς ἐν Χριστῷ , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . Κεκλήμεθα γὰρ εἰς ἐπίγνωσιν Θεοῦ · καὶ ταῖς ἡμετέραις διανοίαις οἱ τῆς ἀληθείας ἡστραψε « φῶς . Κρητὶς γὰρ αὐτὴ παντὸς θεμελίου , καὶ ἀπάσης ἀρετῆς ἐν ἡμῖν θεμέλιος . Τοιγάρτοι καὶ αὐτὸς ἡμῖν ἀνοθεν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , διὰ φωνῆς τῶν ἁγίων προφητῶν , αὐτὸ τὸ τούτῳ κατετίμασε , λέγων · « Ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον , ἐντίμον · καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ . » « Ἄριστα δὲ τοῦτο συνείς καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν ἐπεφώνει Παῦλος · « ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον ἔθηκα . » Καὶ τὸς ὁ θεμέλιος , ἢ ποία τις ἄρα τῶν καθ’ ἡμᾶς ἢ κρηπὶς , μαβήτη παρ’ αὐτοῦ βούντος ἀναφανδόν · « θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸ « κείμενον , ὃς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός . » Οὐκοῦν ὑποβάδραν καὶ θεμέλιον ἔχοντες τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας , ὡς που καὶ Γράμμα φησὶν Ἰδρῖν , καὶ τὸν ἑαυτὸν χαρδὶαν κατασχεπτύμεθα , μὴ δρὰ τῆς θεομισοῦς ἀπιστίας , οἷά τις ὀρὶς ἐν χειζῖ ρ , διαλανθάνει λείψανον · μὴ τις « βίβα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . Πονηρὸν γὰρ τὸ χρήμα , καὶ διαφόρην νόνημα φαίη τις ἄν εἶναι νοῦ τὴν δυσγενῆ διψυχίαν , καὶ οὐκ ἄν ἁμάρτοι τοῦ πρέποντος , ἐπεὶ τι « τὰ πάντων αἰσχίστα περιίσται ὄηπου , καὶ οὐχ ἑκοῦσι παθεῖν τοὺς τῆδε διακειμένους . Εὐκατασχεπτόν μὲν γὰρ κομιδῇ τ , καὶ εἰς ἄχρον ἤκουσαν τῆς δλῆς , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἀδθενείας , ἐπαθρήσαι τις ἄν οἰκίαν τῆς ἐν ἀρχαῖς ὑποβάδρας ἀπολιθώσασαν , εὐκαταγωνιστὸν δὲ παντελῶς . Κατὰ τὸν ἴσον τρόπον τῷ πειράζοντι Σατανᾷ τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν κατῖδοι τις ἄν , εἰ τὸν οἰκεῖον ἀφεῖσα θεμέλιον , τουτέστι Χριστόν , καὶ εἰς τὴν τῆς πίστεως ὑποβάδραν ταῖς διψυχίας ὑβρίζουσα παραλῦσαι ἀλισκοῖτο . Καὶ μοι δοκεῖ περὶ τῶν τοιούτων εἰπεῖν ὀρθῶς τε καὶ ἀνεγκλητῶς ὁ Χριστοῦ μαθητής , ὅτι « Κρεῖττον ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπιγνῶναι τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας , ἢ ἐπιγνοῦσι εἰς τὰ ὀπίσω ἀνασκάψαι ἀπὸ παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς . Γέγονε γὰρ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς Παροιμίας · Κῦων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα , καὶ ὡς λουσασθῆ εἰς κύλισμα βορβόρου . » « Ὅσπερ γὰρ ἐστι παμμέχθηρος , ἀδελφοί , τὴν ἀκάθαρτον κύναν τὸν ἴδιον ἑμτον ἀναρβοροῦσαν ἰδεῖν · ( βδελυγμα γὰρ εὐθὺς ὁ τοῦτο παθῶν ) , πάντως ὄηπου καὶ τὴν ξέν ἀστεῖος καταστυγῆσει βλέπων τὴν
Lemmas: μάω , ὁ διά φωνή ἐγώ ὁ μακάριος Παῦλος καλῶς τε καί ὀρθῶς εἴρω · « ὁ ὄπισθεν ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω . » οὐκοῦν πάγιος μέν ὡς καταχώννυμι λύω ὁ παριππεύω · καί δή ὁ ἀρχαῖος ἀδουλία αποφοιτήσας , ὁ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω · τουτός , ἐπί ὁ ἐν φρόντισις τέλειος εἶμι σπουδάζω . ασκατευκαμνω « ὁ χτίζω παρά ὁ κτίζω · καί ἐγώ ποτός σκότος , νῦν δέ φάος ἐν Χριστός , » κατά ὁ γράφω . καλέω γάρ εἰς ἐπίγνωσις Θεός · καί ὁ ἡμέτερος διάνοια ὁ ὁ ἀλήθεια ἀστράπτω « φάος . κρητίς γάρ αὐτός πᾶς θεμέλιος , καί ἀπασάω ἀρετή ἐν ἐγώ θεμέλιος . τοιγάρ καί αὐτός ἐγώ ἀνοθεν ὁ θεός καί πατήρ , διά φωνή ὁ ἅγιος προφήτης , αὐτός ὁ οὗτος κατετίμασε , λέγω · « ἰδέ ἐγώ τίθημι εἰς ὁ θεμέλιος Σιών λίθος ἐκλεκτός ἀκρογωνιαῖος , ἔντιμος · καί ὁ πιστεύω ἐπί αὐτός οὖον μή καταισχύνω . » « Ἀγαθός δέ οὗτος συνίημι καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ ἐπιφωνέω Παῦλος · « ὡς σοφός ἀρχιτέκτων θεμέλιος τίθημι . » καί τός ὁ θεμέλιος , ἢ ποῖος τις ἄρα ὁ κατά ἐγώ ἢ κρηπίς , μαβήτη παρά αὐτός βοῦς ἀναφανδόν · « θεμέλιος γάρ ἄλλος οὐδείς δύναμαι τίθημι παρά ὁ « κεῖμαι , ὅς εἰμί Ἰησοῦς Χριστός . » οὐκοῦν ὑποβάδραν καί θεμέλιος ἔχω ὁ ἀληθής θεογνωσία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , κρατέω ὁ ὁμολογία , ὡς ποῦ καί Γράμμα φημί Ἰδρῖς , καί ὁ ἑαυτοῦ Καρδία κατασχεπτυμεθη , μή δράω ὁ θεομισής ἀπιστία , οἷος τις ὄρνυμι ἐν χέζω ρ , διαλανθάνω λείψανον · μή τις « εβίβα πικρία ἄνω φύω ἐνοχλέω , » κατά ὁ γράφω . πονηρός γάρ ὁ χρήμα , καί διαφορέω νόνημα φημί τις ἄν εἰμί νόος ὁ δυσγενής διψυχία , καί οὐ ἄν ἁμαρτάνω ὁ πρέπω , ἐπεί τίς « ὁ πᾶς αίσχιστα περιίστημι ὄηπου , καί οὐ ἑκών πάσχω ὁ τῆδε διάκειμαι . Εὐκατασχεπτόν μέν γάρ κομιδή τ , καί εἰς ἄχροος ἀκούω ὁ δλῆς , ὡς ἔπος εἶπον , ἀδθενείας , ἐπαθρέω τις ἄν οἰκίον ὁ ἐν ἀρχή ὑποβάδρας ἀπολιθόω , εὐκαταγωνιστὸν δέ παντελῶς . κατά ὁ ἴσος τρόπος ὁ πειράω Σατανᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή καθοράω τις ἄν , εἰμί ὁ οἰκέω ἀφίημι θεμέλιος , τουτέστι Χριστός , καί εἰς ὁ ὁ πίστις ὑποβάδραν ὁ διψυχία ὑβρίζω παραλύω ἁλίσκομαι . καί ἐγώ δοκέω περί ὁ τοιοῦτος εἶπον ὀρθῶς τε καί ανεγκλήτως ὁ Χριστός μαθητής , ὅτι « κρείσσων εἰμί αὐτός μή ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁδός ὁ ἀλήθεια , ἢ ἐπιγιγνώσκω εἰς ὁ ὀπίσω ἀνασκάπτω ἀπό παραδίδωμι αὐτός ἅγιος ἐντολή . γίγνομαι γάρ αὐτός ὁ ὁ ἀληθής παροιμία · κύω ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἴδιος ἐξέραμα , καί ὡς λούω εἰς κύλισμα βόρβορος . » « ὅσπερ γάρ εἰμί παμμέχθηρος , ἀδελφός , ὁ ἀκάθαρτος κυνάω ὁ ἴδιος ἑμτον αναρβορουω ὁράω · ( βδέλυγμα γάρ εὐθύς ὁ οὗτος πάθος ) , πάντως ὄηπου καί ὁ ξένος ἀστεῖος καταστυγέω βλέπω ὁ