cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0328.1
Ἀνεφώσχετο πορφύραν καὶ βύσσον , εὐφραινώμενος λαμπρῶς . Πτωχὸς δὲ τις Λάζαρος ἐβέβηκεν εἰς τὴν πύλην αὐτοῦ ἡλκωμένος ¹ , καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν πιπτόντων ψιχίων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου · ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ . Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν , καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ . Ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη . Καὶ ἐν τῷ ἅδη ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ , ὑπάρχων ἐν βασάνοις , ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε · Πάτερ Ἀβραὰμ , ἐλέησόν με , καὶ πέμψον Λάζαρον , ἵνα βάλῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ εἰς ὕδωτος , καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶττάν μου , ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ . Εἶπε δὲ Ἀβραὰμ · Τέκνον , μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες τὰ ἀγαθὰ σου ἐν τῇ ζωῇ σου , καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά · νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται , σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι . » Καὶ εἴπερ τὴ χρῆ βραχυλογούσας ἡμᾶς ἐπὶ τούτοις εἰπεῖν · τῷ μὲν γὰρ πλουσίῳ , λεπτὰ μὲν ἦν σφόδρα καὶ ἀλουμένη τὰ ἐσθῆματα , καὶ χρυσῷ που τάχα διαπεπασμένα · οἶκος διαφανῆς , κρεῖττων , οἶμαι , καὶ θαύματος , καὶ φθόνῳ μανίαν ἀνακινδύνειν δυνάμενος · οἰκετῶν εὐειματότων τῶν οὐ μετρίων πλήθος , δάπεδοι καὶ πολυειδεῖς , καὶ αὐτοῖς ἐδάφειν ἐπεστρωμένοι · σινοχοὶ καὶ ἄλμοποιοὶ καὶ ἀλμυτουργοὶ , καλοὶ καὶ ἀστεῖοι τῷ ἐπιτηδεύματι · τράπεζα τῶν ἐδωδίων ἀεὶ καταγεμούσα . Ἄλλ’ ἦν δῆλον καὶ κολλᾶν ἐξὸς τῆς τοῦ πλουσίου γλώττης ἀπηρτημένων , καὶ ὁμνύντων μὲν , ὅτι πάντων ἀριστον , εἰ προλείτο τι ¹⁵ καὶ τῶν ἀτοπώτατον θαυμάσαι , κακούντων δὲ , ὡς τάχος , εἰ καὶ αὐτὴν κακόνει τὴν ἀρετὴν . Τὴν δὲ γε θεομίση καὶ ἐξίτηλον βελαυρίαν , κώμους δή λέγω , καὶ παραχρωτήματα , τὰς τε ἐπιτραπέζους ψάδας , καὶ αὐλητριδῶν ὀρχήματα , τί δεῖ καὶ λέγειν ; Σιωπᾶσθαι γὰρ οἶμαι πρέπεται , ἃ καὶ διὰ μνήμης ἐλθόν , οὐχὶ ἄν τις οὐχ ἀζήμιος . Ὁ δὲ γε ἕτερος ἦν τρισάθλιος · πένθης , ἀνεῖμων , ἀνέστιος , χηδεμόνων ἕρμηνος , καὶ τῆς τοῦ σώματος εὐρωστίας ἐπιδεής , ὅλον ἔχων τῆς ἐπιθυμίας τὸ τέλος εἰς τὸν τῶν ἀπαραίτητων ἐκπορισμόν , καὶ τῆς εὐημερίας τὸ πλάτος ἐν ὀλίγοις ἀναμετρούμενος . Ἦστο γὰρ δεῖν πρὸς πέρας ἔχειν ἐλπίδος καὶ προσευχῆς , εἴπερ ἄρτους καὶ ῥάκιων ἐξεῖν μεταλαχεῖν . Εἰς τοῦτο δὲ ἦκειν ταλαιπωρίας αὐτὸν ὁ τῆς εὐαγγελικῆς παραβολῆς καταγράφει λόγος , ὡς καὶ ὀδωδοῖς συνεννάζεσθαι κυσὶ καὶ μόνοις ἐκείνοις ἔχειν ὁμιλήτας , ἤσιστα τε προσδέσθαι θεραπεύοντας , ὅτε λίχων ἐπ’ αὐτῷ τὴν γλῶτταν ἰέντες , διαμαρτεῖν ¹⁶ ἤθελον , ἣν ἂν καὶ σφίσιν αὐτοῖς τραυμάτων ἀκροσιν φυσικοῖς ἐξεύρων νόμοις , καὶ τῷ Λαζάρῳ δωροῦντο . Ἄλλ’ οὐδὲν τῶν τοιούτων ὑπολογιζόμενος ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καὶ φιλόκαμπος ἀνήρ · ἦν μὲν γὰρ ἀτερμάμων καὶ ἀναλῆης , ἐποιεῖτο δὲ δύον , ἤγειτο φορτικόν , καὶ ταῖς ἀνηκέστοις τοῦ κάμνοντος συμφοραῖς , τὸ τῆς ἡμερότητος ἐπι -
Lemmas: Ἀνεφώσχετο πορφύρα καί βύσσος , εὐφραίνω λαμπρῶς . Πτωχός δέ τις Λάζαρος βαίνω εἰς ὁ πύλη αὐτός ἑλκόω ¹ , καί ἐπιθυμέω χορτάζω ἀπό ὁ πίπτω ψιχίον ἀπό ὁ τράπεζα ὁ πλούσιος · ἀλλά καί ὁ κύω ἐρχόμενος ἀπολείχω ὁ ἕλκος αὐτός . γίγνομαι δέ ἀποθνῄσκω ὁ πτωχός , καί ἀποφέρω αὐτός ὑπό ὁ ἄγγελος εἰς ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ . ἀποθνήσκω δέ καί ὁ πλούσιος καί θάπτω . καί ἐν ὁ ἀείδω ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ὑπάρχω ἐν βάσανος , ὁράω ὁ Ἀβραάμ καί Λάζαρος ἐν ὁ κόλπος αὐτός , καί αὐτός φωνέω εἶπον · πατήρ Ἀβραάμ , ἐλεέω ἐγώ , καί πέμπω Λάζαρος , ἵνα βάλλω ὁ ἄκρος ὁ δάκτυλος αὐτός εἰς ὕδω , καί καταψύχω ὁ γλῶσσα ἐγώ , ὅτι ὀδυνάω ἐν ὁ φλόξ οὗτος . εἶπον δέ Ἀβραάμ · Τέκνος , μιμνήσκω ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ , καί Λάζαρος ὁμοίως ὁ κακός · νῦν δέ ὧδε παρακαλέω , σύ δέ ὀδυνάω . » καί εἴπερ ὅς χράω βραχυλογέω ἐγώ ἐπί οὗτος εἶπον · ὁ μέν γάρ πλούσιος , λεπτόν μέν εἰμί σφόδρα καί ἀλέω ὁ ἔσθημα , καί χρυσός ποῦ τάχα διαπάσσω · οἶκος διαφανής , ἀγαθός , οἴομαι , καί θαῦμα , καί φθόνος μανία ἀνακινδυνεύω δύναμαι · οἰκέτης εὐείματος ὁ οὖον μέτριος πλήθος , δάπεδο καί πολυειδής , καί αὐτός ἔδαφος ἐπιστρώνω · σινοχοω καί αλμοποιεω καί ἀλμυτουργοὶ , καλός καί ἀστεῖος ὁ ἐπιτήδευμα · τράπεζα ὁ ἐδωδίων ἀεί καταγέμω . ἄλλος εἰμί δῆλος καί κολλάω Ἔξος ὁ ὁ πλούσιος γλῶσσα ἀπαρτάω , καί ὄμνυμι μέν , ὅτι πᾶς ἀγαθός , εἰμί προλύω τίς ¹⁵ καί ὁ ἄτοπος θαυμάζω , κακόω δέ , ὡς τάχος , εἰμί καί αὐτός κόνις ὁ ἀρετή . ὁ δέ γε θεομισέω καί ἐξίτηλος βελαυρίαν , κῶμος δή λέγω , καί παραχρωτήματα , ὁ τε ἐπιτράπεζος ψάδας , καί αὐλητρίς ὄρχημα , τίς δεῖ καί λέγω ; σιωπάω γάρ οἴομαι πρέπω , ὁ καί διά μνήμη ἔρχομαι , οὐ ἄν τις οὐ Ἀζήμιος . ὁ δέ γε ἕτερος εἰμί τρισάθλιος · πενθέω , ἀνείμων , ἀνέστιος , χηδεμοναω Ἑρμῆνος , καί ὁ ὁ σῶμα εὐρωστία ἐπιδεής , ὅλος ἔχω ὁ ἐπιθυμία ὁ τέλος εἰς ὁ ὁ απαραίτητος ἐκπορισμόν , καί ὁ εὐημερία ὁ πλάτος ἐν ὀλίγος ἀναμετρέω . ἦστο γάρ δήω πρός πέρας ἔχω ἐλπίς καί προσευχή , εἴπερ ἄρτος καί ῥάκιον ἔχω μεταλαγχάνω . εἰς οὗτος δέ ἥκω ταλαιπωρία αὐτός ὁ ὁ εὐαγγελικός παραβολή καταγράφω λόγος , ὡς καί ὄζω συμφέρω κύων καί μόνος ἐκεῖνος ἔχω ὁμιλητής , ἀείδω τε προσδέω θεραπεύω , ὅτε λίχω ἐπί αὐτός ὁ γλῶσσα ἰέντες , διαμαρτάνω ¹⁶ ἐθέλω , ὅς εἄν καί σφεῖς αὐτός τραῦμα ἄκρος φυσικός ἐξευρίσκω νόμος , καί ὁ Λάζαρος δωρέω . ἄλλος οὐδείς ὁ τοιοῦτος ὑπολογίζομαι ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καί φιλόκαμπος ἀνήρ · εἰμί μέν γάρ ἀτερμάμων καί ἀναλῆης , ποιέω δέ δύο , ἡγέομαι φορτικός , καί ὁ ἀνήκεστος ὁ κάμνω συμφορά , ὁ ὁ ἡμερότης ἐπι -