cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0373.1
λυπραγμυνοῦτο τυχὸν ὁ λόγος , τὰ σωμάτων ἴδια προσνέμειν αὐτοῖς , καὶπερ ἂν φαίνοιντο συμβαίνοντα φυσικῶς τοῖς ὑπὸ γένεσιν καὶ φθοράν , τὸ ἀπεῖχός οὐδέν . Προσάγει γὰρ ὁμολογουμένως τῆς εἰς ὑπαρξιν ὁδοῦ , τὸ μὴ ὑπάρχειν ὅλως . Ὑπομενεῖ δὲ πρὸς τοὺς καὶ μερισμοὺς τοὺς ἐκ τῶ τεκόντων εἰς ἀπολλήρωσιν ἰδίχην τοῦ γεγεννημένου . Ἐπὶ δὲ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας , τῆς ἐπέκεινα παντὸς γεννητοῦ , πῶς οὐκ ἀπόπληκτον κομιδῇ μερισμοὺς εἰσδέχεσθαι καὶ ἀποκοπὰς , καὶ τὸ ἐν χρόνῳ ζητεῖν τὴν γέννησιν . Ἄπαγε τῆς δυσβουλίας , ἄνθρωπε ! ἰσχνὸν ὅτι μάλιστα τοῖς θεώρημασι τὸν νοῦν ἐνίεις , εἰς τὸ ἀληθές . Ἡ ἴσθι τὴν θείαν περιβόησιν φύσιν , τὰ σωμάτων ἴδια προσανέμων αὐτῇ , καὶ τὴν ὑψοῦ καὶ ἐπέκεινα παντὸς τοῦ πεπιστωμένου κατακομιζῶν ὑπεροχὴν εἰς αἰσχύνα δόξαν , ἧπερ ἂν αὐτῇ πρέποι τὸ καὶ ἐνεῖναι πιστευοῖτο . Πατὴρ γὰρ ὢντος ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ οὐκ ἐκ τοῦ κατὰ δύναμιν ἐν χρόνῳ προήκοντος εἰς τὸ τεκεῖν κατ’ ἐνέργειαν , ἀεὶ συνυπάρχειν ἀνάγκη τὸν δι’ ὃν ἔστι Πατήρ . Ἐν ἀρχῇ γὰρ ἦν ὁ λόγος , καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος , κατὰ τὰς Γραφάς . Οὐ δὲ τὸ εἰν ὀνομάζεται , προσπενηγμένου μηδενός , ποῦ τῆς ἐννοίας ὁ δρόμος στήσεται , καὶ πρὸς ποῖον ἡμῖν καταντήση τέλος , ὡς ἐν ἰσχναῖς φαντασίαις ὁ νοῦς εἰ διώξων ἔλοιτο τὸ εἰν ; Οὐκοῦν γεγεννῆσθαι μὲν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ λόγος · γεγεννῆται δέ , οὐ κατὰ σώματος φύσιν , ὡς ἑτερότητα τὴν εἰς ἅπαν ὑπάρξαι νοεῖν τῷ γεννωμένῳ πρὸς τὸ γεννῶν . Κεχρημεδὰ δὲ ἀναγκαίως ἐκ τοῦ καὶ ἡμᾶς τὸ τῆς γεννήσεως ὄνομα , καταστημαίνοντες ὅτι τῆς Θεοῦ Πατρὸς οὐσίας ὁ Μονογενής , C φωτὸς ἀνέλαμψε νόμῳ · καὶ ὑφῆσθηκε τὴν ἰδίχην , καὶ ἐν ὑπάρξει νοεῖται τῇ καθ’ ἑαυτόν . Ἀπόρρητος δὲ παντελῶς ὁ ἐπὶ τῷδε λόγος . Οὐ γὰρ τοῦ τῆς τοῦ τεκόντος οὐσίας εἰς ἄπερ ἡ ἐξεστηκώς , ἀλλ’ αὐτὸς τε ὑπάρχων ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ἐν ἰδίᾳ φύσει καταδεικνὺς τὸν γεννήτορα , συμπεροικνεῖται καὶ συνδοξάζεται . Ἐπεὶδὴ δὲ ἐστιν ὁμοούσιος καὶ ἰσοσκέλης , ἀνάγκαιος ἰσοῦργός τε ἅμα καὶ ἰσοσθενής . Συνυφεστηκὸς δὲ οὕτως ἡμῖν τοῦ ἀγίου Πνεύματος , συνθεολογουμένου τε καὶ συνεισθέοντος , ὁρθὸς τε καὶ ἀμωμήτος ἡ περὶ τῆς ἁγίας ἡμῖν Τριάδος συγκείσεται πίστις . Ὁ τοίνυν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀξιώμασι εὖ μάλᾳ διαπρεπής , δι’ οὗ τὰ πάντα παρἤχθη πρὸς γέννησιν , οὐχ ἀπραγμῶν ἠγάσατο τὸ εἶναι ἴσον Θεῷ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβὼν , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος · καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , ἐταπείνωσεν ἑαυτόν , γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . Καὶ τοῦ γὰρ ἐνὸν ἐπ’ ἐξουσίας αὐτῇ ταῖς ἰδίαις ὑπεροχαῖς ἐνεργησθᾶι λαμπρῶς , καὶ ἰστένη τῇ πρὸς τὸν Πατέρα πλουσίως ἐνεργῶν , καὶ τοῖς τῆς θεότητος ἐναγχαλζεσθαι θάκοισι , καταπεφοίτηκεν ἐκὼν εἰς εἴδος τὸ καθ’ ἡμᾶς , οὐδὲν εἰς ἰδίαν ἀδικοῦμενος φύσιν τῇ προσλήψει τοῦ καταδεεστέρου , προστιθεὶς δὲ μᾶλλον
Lemmas: λυπραγμυνοῦτο τυγχάνω ὁ λόγος , ὁ σῶμα ἴδιος προσνέμω αὐτός , καίπερ εἄν φαίνω συμβαίνω φυσικός ὁ ὑπό γένεσις καί φθορά , ὁ ἀπέχω οὐδείς . προσάγω γάρ ὁμολογουμένως ὁ εἰς ὕπαρξις ὁδός , ὁ μή ὑπάρχω ὅλως . ὑπομένω δέ πρός ὁ καί μερισμός ὁ ἐκ ὁ τίκτω εἰς ἀπολλήρωσιν ἰδίχην ὁ γεννάω . ἐπί δέ ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία , ὁ ἐπέκεινα πᾶς γεννητής , πῶς οὐ ἀπόπληκτος κομιδή μερισμός εἰσδέχομαι καί ἀποκοπή , καί ὁ ἐν χρόνος ζητέω ὁ γέννησις . ἄπαγε ὁ δυσβουλία , ἄνθρωπος ! ἰσχνός ὅτι μάλιστα ὁ θεώρημα ὁ νόος ἐνίημι , εἰς ὁ ἀληθής . ὁ εἰμί ὁ θεῖος περιβόησις φύσις , ὁ σῶμα ἴδιος προσήνεμος αὐτός , καί ὁ ὑψόω καί ἐπέκεινα πᾶς ὁ πιστωμένος κατακομίζω ὑπεροχή εἰς αἰσχύνη δόξα , ὁ εἄν αὐτός πρέπω ὁ καί ἔνειμι πιστεύω . πατήρ γάρ εἰμί ἀπό ὁ πατήρ καί οὐ ἐκ ὁ κατά δύναμις ἐν χρόνος προήκω εἰς ὁ τίκτω κατά ἐνέργεια , ἀεί συνυπάρχω ἀνάγκη ὁ διά ὅς εἰμί Πατήρ . ἐν ἀρχή γάρ εἰμί ὁ λόγος , καί θεός εἰμί ὁ λόγος , κατά ὁ γραφή . οὖον δέ ὁ ἐν ὀνομάζω , προσπενηγμένου μηδείς , ποῦ ὁ ἔννοια ὁ δρόμος ἵστημι , καί πρός ποῖος ἐγώ καταντάω τέλος , ὡς ἐν ἰσχνός φαντασία ὁ νόος εἰμί διώκω αἱρέω ὁ ἐν ; οὐκοῦν γεννάω μέν , καί θεός εἰμί ὁ λόγος · γεννάω δέ , οὖον κατά σῶμα φύσις , ὡς ἑτερότης ὁ εἰς ἅπας ὑπάρχω νοέω ὁ γεννάω πρός ὁ γεννάω . Κεχρημεδὰ δέ ἀναγκαῖος ἐκ ὁ καί ἐγώ ὁ ὁ γέννησις ὄνομα , καθίστημι ὅτι ὁ Θεός πατήρ οὐσία ὁ Μονογενής , C φάος ἀναλάμπω νόμος · καί ὑφίστημι ὁ ἰδίχην , καί ἐν ὑπάρχω νοέω ὁ κατά ἑαυτοῦ . ἀπόρρητος δέ παντελῶς ὁ ἐπί ὅδε λόγος . οὖον γάρ ὁ ὁ ὁ τίκτω οὐσία εἰς Ἄπερ ὁ ἐξίστημι , ἀλλά αὐτός τε ὑπάρχω ἐν ὁ πατήρ , καί ἐν ἴδιος φύσις καταδείκνυμι ὁ γεννήτωρ , συμπεροικνεομαι καί συνδοξάζω . ἐπειδή δέ εἰμί ὁμοούσιος καί ἰσοσκελής , ἀναγκαῖος ἰσουργός τε ἅμα καί ἰσοσθενής . Συνυφίστημι δέ οὕτως ἐγώ ὁ ἅγιος πνεῦμα , συνθεολογέω τε καί συνεισθέω , ὀρθός τε καί Ἀμώμητος ὁ περί ὁ ἅγιος ἐγώ Τριάς σύγκειμαι πίστις . ὁ τοίνυν ὁ Θεός καί πατήρ ἀξίωμα εὕω μάλα διαπρεπής , διά ὅς ὁ πᾶς παράγω πρός γέννησις , οὐ ἀπράγμων ἄγαμαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , κατά ὁ γράφω , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι · καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ταπεινόω ἑαυτοῦ , γίγνομαι ὑπήκοος μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . καί ὁ γάρ ἐν-εἰμί ἐπί ἐξουσία αὐτός ὁ ἴδιος ὑπεροχή ἐνεργέω λαμπρῶς , καί ἰστένη ὁ πρός ὁ πατήρ πλούσιος ἐνεργός , καί ὁ ὁ θεότης ἐναγχαλζεσθαι θᾶκος , καταφοιτάω ἔκω εἰς εἶδος ὁ κατά ἐγώ , οὐδείς εἰς ἴδιος ἀδικέω φύσις ὁ πρόσληψις ὁ καταδεής , προστίθημι δέ μᾶλλον