cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0417.1
γιαττάτης , τὸ ἐν μεθέξει γενέσθαι τῇ πνευματικῇ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , τὸν νοῦν ἀθώλωτον ἔχειν , καὶ ἀποτρίβεσθαι μολυσμάτων , καὶ ἀποφοιτᾶν ἁμαρτίας , καὶ ἀπαζαλῶ , ἀπανίστασθαι παντὸς τοῦ καταῖμαινεν εἰωθότος . Ἀκαταίστατον γὰρ οὕτω καὶ ἀνεπίληκτον παντελῶς κατορθώσομεν τὴν ὡς ἐν μεθέξει πρόσοδον . Ἐσθίετω δὲ τις καὶ πιεῖδας , τοῦτέστι , διὰ πικρῶν ἡμέρων πόνων , καὶ τὸ ἐν γε τούτῳ τληπαθὲς ποιείσθω περὶ πολλοῦ . Καὶ γὰρ ἔστι τῶν ἀπεισάτων τῆς εὐσεβείας τοὺς ἐραστὰς εἰσθᾶν τε καὶ φρονεῖν ἑτέρως ἂν δύνασθαι καταπλουτεῖν ἀρετῇ , καὶ τὰς ἀνωτάτω δόξας ἐπισεμύνεσθαι , μὴ προσηλκόντας , καὶ τὴν τῆς ἀνδρείας ἐπιδεῖξιν εὖ μάλαι πεποιηκότας . Τραγεῖα μὲν γὰρ καὶ ἀνάνης ἡ ὁδὸς ἡ εἰς αὐτὴν ἀναφέρουσα , καὶ οὐ βάσιμος τοῖς πολλοῖς · εἰ δ’ ἂν μόνος εὐστίξῃς τοῖς , οἱ γε διέττιν ἐπιγινώσκον , κατορθώσοντας οὐδέναι , ἀνταποδύμενοι δὲ τοῖς πόνους , καὶ τοὺς ἰδρώσιν ἀνεπανίστασθαι . Καὶ πρὸς γε τοῦτο ἡμᾶς παρασέχει λέγων αὐτὸς ὁ Χριστός · Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης , ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπόλειαν , καὶ πολλοὶ εἰσιν οἱ εἰσπορευόμενοι δι’ αὐτῆς . Στενὴ δὲ ἡ πύλη , καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν , καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν . Τὰ γὰρ τοῦ λαμπρὰ καὶ ἐξαίρετα τῶν ἀνδραγαθημάτων πρέπει μὲν εἶναι , καὶ μὴν καὶ δύνασθαι κατορθοῦν , οὐχὶ τοῖς τυχοῦσιν ἀπλῶς , μόνοις δέ , ὡς ἔφην , τοῖς ἐξειλεγμένοις , καὶ καταθελεῖν εἰδόσι γενικῶς τῆς εἰς τὰ αἰσχῆ καλούσης ἡδονῆς · εὑρεῖα δὲ ἔστι καὶ λειοτάτη τριβὸς καταχομιζέι πρὸς ἁμαρτίας , κατὶδοι τις ἂν καὶ λίαν ἀμογητὶ καὶ ἐξ αὐτῶν , εἰ βούλοιτο , τῶν πραγμάτων . Εὐπάρσιοςτος μὲν γὰρ κομιδῇ καὶ πολὺ λίαν εὐστέχεις ὁ ἀνθρώπινος νοῦς , κατωθούσης ἡδονῆς . Ἴσταί δὲ καὶ μάλαι ῥάδιως εἰς τρυφάς , καὶ τὸ ἀχρατὲς εἰς ὁρέξεις τὰς σωματικὰς ἀλίσκεται πεπονθώς · οὕμαι δὲ δεῖν τὰ τοιαῦτα κατηρθμιστικῶς τάχα πῶ καὶ συνειπεῖν · καταβιάζεται γὰρ καὶ οὐχ ἔχοντα πολλάκας ἡ τῆς σαρκὸς φύσις , καὶ κέντροις αὐτὴν παραθήγει δεινοῖς εἰς ἐμπύτους ἡδονάς , μονονοχὶ δὲ καὶ ἀσφάλοντος , καταδράττεται , καὶ πρὸς ἀδουλήτους ἀποφέρει ῥοπὰς . Ἄλλ’ ὁ γε τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Κύριος ἀνατείλει τῷ νόμῳ , καὶ ὅπλον αὐτῷ χαρίζεται τὴν ἐγκράτειαν . Καὶ γὰρ ἐστιν ἀληθὴς ὁ προφήτης λέγων περὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Θεοῦ · Νόμον γὰρ εἰς βοήθειαν δίδωκεν . Ἀδρεῖ δὲ μοι τὸν νομομαθῆ καὶ ἱερότατον Παῦλον , εἰς ἀκριβῆ τῶν τοιούτων κατάσχεσιν καθιέναι τὸν νοῦν , καὶ βασανιζοῦντα μὲν ἰσχυρῶς τῶν ἐμπύτων τε καὶ ἐν ἡμῖν κινημάτων τὸ θράσος · παραδεικνύντα δὲ μετὰ τοῦτο τὴν ἀποχρίνωσιν ἡμῖν ἐπικουροῦντα νόμον . Ἐφη γὰρ οὕπως · Οἶδα μὲν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν · ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι , πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτían . Ὁ γὰρ κατεργάζομαι , οὐ γινώσκω · οὐ γὰρ ὁ θέλω τοῦτο πράσσω · ἀλλ’ ὁ μισῶ , τοῦτο ποιῶ . Εἰ δὲ
Lemmas: γιαττάτης , ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι ὁ πνευματικός ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ὁ νόος ἀθώλωτον ἔχω , καί ἀποτρίβω μόλυνση , καί ἀποφοιτάω ἁμαρτία , καί ἀπαζαλῶ , ἀπανίστημι πᾶς ὁ καταῖμαινεν εἴωθα . ακαταιστατος γάρ οὗτος καί ἀνεπίληκτον παντελῶς κατορθόω ὁ ὡς ἐν μετέχω πρόσοδος . ἐσθίω δέ τις καί πιειδαις , τουτέστι , διά πικρός ἥμερος πόνος , καί ὁ ἐν γε οὗτος τληπαθής ποιέω περί πολύς . καί γάρ εἰμί ὁ ἀφίημι ὁ εὐσέβεια ὁ ἐραστής εἰμί τε καί φρονέω ἑτέρως εἄν δύναμαι καταπλουτέω ἀρετή , καί ὁ ἄνω2 δόξα επισεμυνω , μή προσηλκόντας , καί ὁ ὁ ἀνδρεῖος ἐπίδειξις εὕω μάλη ποιέω . Τράγιος μέν γάρ καί Ανάνης ὁ ὁδός ὁ εἰς αὐτός ἀναφέρω , καί οὖον βάσιμος ὁ πολύς · εἰμί δέ εἄν μόνος ευστιζω ὁ , ὁ γε δίειμι ἐπιγιγνώσκω , κατορθόω οὐδείς , ἀνταποδύομαι δέ ὁ πόνος , καί ὁ ἱδρόω ανεπανιιστημι . καί πρός γε οὗτος ἐγώ παρέχω λέγω αὐτός ὁ Χριστός · εἰσέρχομαι διά ὁ στενός πύλη , ὅτι πλατύς ὁ πύλη καί εὐρύχωρος ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ἀπόλλυμι , καί πολύς εἰμί ὁ εἰσπορεύω διά αὐτός . στενός δέ ὁ πύλη , καί θλίβω ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , καί ὀλίγος εἰμί ὁ εὑρίσκω αὐτός . ὁ γάρ ὁ λαμπρός καί ἐξαίρετος ὁ ἀνδραγάθημα πρέπω μέν εἰμί , καί μήv καί δύναμαι κατορθόω , οὐ ὁ τυγχάνω ἀπλόος , μόνος δέ , ὡς φημί , ὁ ἐκλέγω , καί καταθλέω οἶδα γενικός ὁ εἰς ὁ αἶσχος καλέω ἡδονή · εὐρύς δέ εἰμί καί λεῖος τρίβος καταχομιζεω πρός ἁμαρτία , καθοράω τις εἄν καί λίαν ἀμογητί καί ἐκ αὐτός , εἰμί βούλομαι , ὁ πρᾶγμα . Εὐπάρσιοςτος μέν γάρ κομιδή καί πολύς λίαν εὐστέχεις ὁ ἀνθρώπινος νόος , κατοικέω ἡδονή . Ἴσταί δέ καί μάλη ῥᾳδίως εἰς Τρυφᾶς , καί ὁ ἀκρατής εἰς ὄρεξις ὁ σωματικός ἁλίσκομαι πάσχω · Ουμάι δέ δήω ὁ τοιοῦτος κατηρθμιστικῶς τάχα πῶ καί συνεῖπον · καταβιάζω γάρ καί οὐ ἔχω πολλάκη ὁ ὁ σάρξ φύσις , καί κέντρον αὐτός παραθήγω δεινός εἰς εμπυος ἡδονή , μονονοχὶ δέ καί ἀσφάλοντος , καταδράσσομαι , καί πρός αδουλητω ἀποφέρω ῥοπή . ἄλλος ὁ γε ὁ ὅλος θεός καί Κύριος ανατέλλω ὁ νόμος , καί ὅπλον αὐτός χαρίζομαι ὁ ἐγκράτεια . καί γάρ εἰμί ἀληθής ὁ προφήτης λέγω περί ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Θεός · Νόμος γάρ εἰς βοήθεια δίδωμι . ἁδρέω δέ ἐγώ ὁ νομομαθής καί ἱερός Παῦλος , εἰς ἀκριβής ὁ τοιοῦτος κατάσχεσις καθίημι ὁ νόος , καί βασανίζω μέν ἰσχυρῶς ὁ εμπυος τε καί ἐν ἐγώ κίνημα ὁ θράσος · παραδείκνυμι δέ μετά οὗτος ὁ ἀποχρίω ἐγώ ἐπικουρέω νόμος . φημί γάρ οὔπως · οἶδα μέν γάρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί · ἐγώ δέ σαρκικός εἰμί , πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτάς . ὁ γάρ κατεργάζομαι , οὖον γιγνώσκω · οὖον γάρ ὁ ἐθέλω οὗτος πράσσω · ἀλλά ὁ μισέω , οὗτος ποιέω . εἰμί δέ