cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0465.1
χάριν καταπλουτῆσειεν ἂν , οἶμαι , τίς . Ἐπιγίνονται γὰρ ἡ θεία τε καὶ φιλάρετος φύσις τοῖς ὁδὲ διακειμένοις . Εἰ δὲ δή μέλλομεν ἀγαλᾶσθαι τοῦ σοῦ δοπαῖς ὄντες ἐφ’ ᾧ μὴ θέμις , τῆς ὑπεράταος αὐτῷ δόξης καταθραυσόμεθα , καὶ τοῖς οὐκ οὕσι θεοῖς ἀπονεμεῖν αὐτήν , « Τῷ ξύλῳ λέγοντες · Πατὴρ μου εἶ σύ · καὶ τῷ λίθῳ · Σὺ ἐγέννητάς με , » καὶ τοὺς κόρμους στοιχειοῖς τὸ σέβας ἀνάπτοντες , καὶ ταῦτα τὸ Χριστιανῶν λαχόντες ὄνομα , ὅτι πᾶν τε καὶ πάντως ἀκληρὴ καὶ ἀφύκτων χολάσει τὰς ἑαυτῶν ὑποθήσεμεν κεφαλὰς ἐνδοιάσειεν ἂν οὐδεὶς τῶν γε ἀπαξ τελούντων ἐν ἡμῖν . Οἷς καὶ ἱερὸς προσπεφώνηκε λόγος , ὅτι « Φοβερὸν τὸ ἐμπσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος . » Κολάζουσι δὲ καὶ οἱ καθ’ ἡμᾶς τε καὶ καθεστῶτες νόμοι τοὺς ὁπλιτεύειν εἰδότας , εἰ τῆς τοῖς κρατοῦσιν ὀφειλομένης εὐνοίας ὀλιγωρήσαντες , φρονεῖν ἑλιντο τὰ βαρβάρων · χῶν ἀποβαλοὺ τὴν ἀτπίδα , συναποβαλεῖ πού πάντως αὐτή · καὶ τὸν ἐν ζωῇ τελεῖν ἔτι . Οὐκοῦν τὸ μεριζέσθαι τὴν γνώμην , καὶ καταδονεῖσθαι φιλεῖν ἐκ τῶν ἀρεινόνων καὶ ἀληθῶν εἰς τὰ εἰσχύα καὶ βδελυρώτατα , καὶ πολέμου πρόξενον ἀπέφηνεν ἡμῖν ἀρτίως ὁ λόγος · προσομφορῶν δέ , ὅτι καὶ τῶν ἑτέρων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐγκοπὰς ἐργάζεται . Ἵστοὺς μὲν γὰρ οὐ καλοῖται Θεός , ὡς μήτε ἀροῦν δύνασθαι τινὰς , μήτε μὴν τοῖς τῆς γηπονίας ἰδρώσιν ἐνομλεῖν · λιμῷ δὲ καὶ δίψει · καταμαραίνεινθαι πόλεις τε ὁμοῦ καὶ χώρας . « Ἀθρεῖ δέ μοι τοῦτο πάλιν πεπονθότα τὸν Ἰσραήλ . Βεβασίλευκε γὰρ κατὰ καιροὺς ὁ Ἀχὰβ τῶν οὐσῶν ἐν Σαμαρείᾳ δέκα φυλῶν · ἀλογήσας δὲ ὀλοτρώπως τῆς εἰς Θεὸν αἰδούς καὶ ἀγάπης , τέθωκεν εἰδώλοις . Ἐπειδὴ δὴ ἦν εὐπάρσιοςτος ἡ ὑπ’ αὐτῷ τε καὶ ἀγελαια πλήθους , τὸν ἕνα καὶ φύσει καὶ ἀληθῶς ὂντα Θεὸν ἀτιμάσας , τὴν ἰσχν εὐθὺς ἠρρώστηχαι τῷ κρατοῦντι μανίαν , καὶ τοὺς νόμους ἔχοντες τὸν ἐφεστηκότα , καὶ διὰ τῆς Μωυσέως ἐντολῆς εὖ μάλαι παιδαγωγοῦμενοι , πρὸς τὸ ὅτι · μάλιστα τελοῦν εἰς δννησιν αὐτοῖς · ἐπειδὴ δέ , καθά φησιν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ , « Πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν · » παρελθὼν εἰς μέσον ὁ προφήτης Ἠλίας , συνηγανάχτει μὲν ὡς ἡττισαμένῳ τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ · ἠπειλὴσε δὲ λιμὸν · καὶ ἀκαρπίαν , καὶ τῆς ἀνωθὲν εὐλογίας τὴν σπάνιν . « Ἔφη γάρ · « Ζῇ Κύριος τῶν δυνάμεων , ὁ Θεὸς Ἰσραήλ , ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ , καὶ εἰ ἔσται τὰ ἔτη ταῦτα ὄρδρος καὶ ὀετός , ὅτι εἰ μή διὰ στόματος λόγου μου · » οὐ δὴ λέγοντος ( οὐ γὰρ ἦσεν ἐπὶ τὴν γῆν ὁ τὰ ζωαρκὴ δωρούμενος ) , οὐχ ἦν ἀρδαι τοὺς ἐν ἀγροῖς , οὐ συλ-λίζει τι τῶν ἐν γηπονίαις , οὐ πᾶς · ἰδεῖν ἐν ὕδρα κομίσαν τὴν γῆν · ἀλλὰ διψῶντα μέν · ὀρθ · πεδία [ δὲ ] τὰ πρὸς · εὐανθὴ τε καὶ γονιμώτατα , μονονοχὶ ὀρη-νόμενα τὴν ἀκαρπίαν . Καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν ; ἀφορτοῖς ἐμβολαῖς λιμοῦ , κατατρέχοντες ἀνάγκης b , αἱ τοῦτο πεπώκασι τῶν ἐν Σαμαρείᾳ τινές , ὥστε καὶ γυναῖκας τῶν ἰδίων ἀφισθαι τέκνων , καὶ τῶν τῆς φύσεως ἀλογήσαι νόμων παντελῶς , καὶ τοὺς τῆς φιλοστορ -
Lemmas: χάρις καταπλουτέω εἄν , οἴομαι , τίς . ἐπιγίγνομαι γάρ ὁ θεῖος τε καί φιλάρετος φύσις ὁ ὁδός διάκειμαι . εἰμί δέ δή μέλλω ἀγάλλω ὁ σύ δοπαῖς εἰμί ἐπί ὅς μή θέμις , ὁ ὑπεράταος αὐτός δόξα καταθραύω , καί ὁ οὐ εἰμί θεός ἀπονέμω αὐτός , « ὁ ξύλον λέγω · πατήρ ἐγώ εἰμί σῦς · καί ὁ λίθος · σύ γεννητής ἐγώ , » καί ὁ κορμός στοιχειόω ὁ σέβας ἀνάπτω , καί οὗτος ὁ Χριστιανός λαγχάνω ὄνομα , ὅτι πᾶς τε καί πάντως ἀκληρέω καί ἄφυκτος χολανθανω ὁ ἑαυτοῦ ὑποτίθημι κεφαλή ἐνδοιάζω εἄν οὐδείς ὁ γε ἅπαξ τελέω ἐν ἐγώ . οἷς καί ἱερός προσφωνέω λόγος , ὅτι « Φοβερός ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ Θεός ζῶ . » κολάζω δέ καί ὁ κατά ἐγώ τε καί καθίστημι νόμος ὁ ὁπλιτεύω οἶδα , εἰμί ὁ ὁ κρατέω ὀφείλω εὔνοια ὀλιγωρέω , φρονέω ἑλίσσω ὁ βάρβαρος · χόω ἀποβάλλω ὁ ἀπίς , συναποβάλλω πού πάντως αὐτός · καί ὁ ἐν ζωή τελέω ἔτι . οὐκοῦν ὁ μερίζω ὁ γνώμη , καί καταδονέω φιλέω ἐκ ὁ αρεινονα καί ἀληθής εἰς ὁ ισχύω καί βδελυρός , καί πόλεμος Πρόξενος ἀποφαίνω ἐγώ ἄρτιος ὁ λόγος · προσομφοροος δέ , ὅτι καί ὁ ἕτερος ἐγώ ἀγαθός ἐγκοπή ἐργάζομαι . ἱστός μέν γάρ οὖον καλέω Θεός , ὡς μήτε ἀρόω δύναμαι τις , μήτε μήv ὁ ὁ γεωπονία ἱδρόω ἐνομλεῖν · λιμός δέ καί διψάω · καταμαραίνω πόλις τε ὁμοῦ καί χώρα . « ἀθρέω δέ ἐγώ οὗτος πάλιν πάσχω ὁ Ἰσραήλ . βασιλεύω γάρ κατά καιρός ὁ Ἀχὰβ ὁ εἰμί ἐν Σαμάρεια δέκα Φυλή · ἀλογέω δέ ολοτρωπαω ὁ εἰς θεός αἰδώς καί ἀγάπη , τίθημι εἴδωλον . ἐπεί δή εἰμί εὐπάρσιοςτος ὁ ὑπό αὐτός τε καί ἀγελαῖος πλῆθος , ὁ εἷς καί φύσις καί ἀληθής εἰμί θεός ἀτιμάζω , ὁ ἰσχνός εὐθύς ἀρρωστέω ὁ κράτος μανία , καί ὁ νόμος ἔχω ὁ ἐφίστημι , καί διά ὁ Μωυσῆς ἐντολή εὕω μάλη παιδαγωγέω , πρός ὁ ὅτι · μάλιστα τελέω εἰς δννησιν αὐτός · ἐπεί δέ , καθά φημί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ , « πάνετες ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω · » παρέρχομαι εἰς μέσος ὁ προφήτης Ἠλίας , συνάγω μέν ὡς ἑστιάζω ὁ πᾶς κράτος Θεός · ἀπειλέω δέ λιμός · καί ἀκαρπία , καί ὁ ἄνωθεν εὐλογία ὁ σπάνις . « φημί γάρ · « ζάω Κύριος ὁ δύναμις , ὁ θεός Ἰσραήλ , ὅς παρίστημι ἐνώπιος αὐτός , καί εἰμί εἰμί ὁ ἔτος οὗτος ὄρδρος καί οὗτος , ὅτι εἰμί μή διά στόμα λόγος ἐγώ · » οὖον δή λέγω ( οὖον γάρ ἤθω ἐπί ὁ γῆ ὁ ὁ ζωαρκής δωρέω ) , οὐ εἰμί ἀρδαι ὁ ἐν ἀγρός , οὖον συλ-λιζεω τίς ὁ ἐν γηπόνιον , οὖον πᾶς · ὁράω ἐν ὕδρα κομίζω ὁ γῆ · ἀλλά διψάω μέν · ὀρθός · πεδίον [ δέ ] ὁ πρός · Εὐάνθη τε καί γόνιμος , μονονοχὶ ὄρνυμι ὁ ἀκαρπία . καί τίς ὁ ἐντεῦθεν ; ἀφορτοῖς ἐμβολή λιμός , κατατρέχω ἀνάγκη b , ὁ οὗτος πίνω ὁ ἐν Σαμάρεια τις , ὥστε καί γυνή ὁ ἴδιος ἀφίημι τέκνον , καί ὁ ὁ φύσις ἀλογέω νόμος παντελῶς , καί ὁ ὁ φιλοστορι -