cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0394.1
ὁρώπους , τὸν γε Οὐρίαν καὶ τὸν Ζαχαρίαν υἱὸν Βαραχίου . Καὶ προσῆλθε πρὸς τὴν προφήτιν , καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβε , καὶ ἔτεκεν υἱόν , καὶ εἶπε Κύριός μοι · Κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ , Ταχέως σκύλευσον , ὀξέως προνόμευσον . Διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα , λήμεται δύναμιν Δαμασκού , καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως Ἀσσυρίων . Καινὸς μὲν οὖν καὶ μέγας ὁ τόμος , ὅτι καὶ αὐτὸ καινὸν τὸ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ ὁμολογουμένως μέγα , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Πλὴν ἀνθρώπου γραφίδι γράφεται · δεῖται μὲν γὰρ ὁ περὶ τῆς Θεότητος λόγος , εἰ γυμνὴ νοοῖτο πάλιν καὶ καθ’ ἑαυτὴν καὶ ἔξω σαρκός , ἥκιστα μὲν τοῦ ἡμῖν ὄντος λόγου φράζειν οὐκ εἴδοτα τὰ ὑπὲρ νοῦν , οὔτε μὴν οὔτε διατρανοῦν τὰ παντὸς ὑπεκείμενα λόγου . Δόξα γὰρ Κυρίου κρύπτει λόγον , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἀνθρώπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , τῇ καθ’ ἡμᾶς γραφίδι γράφεται καὶ περὶ αὐτοῦ . Πλὴν ἐκεῖνο δὴ πάλιν , φέρε δὴ , φέρε καταθρήσωμεν . Προσταχθὲν γὰρ τῷ προφήτῃ Θεός , λαβεῖν τε τὸν νόμον καὶ γράφαι γραφίδι τῇ καθ’ ἡμᾶς τὰ ἐν αὐτῷ , προσῆλθε πρὸς τὴν προφήτιν . Καὶ τί τὸ « προσῆλθεν » ἐστίν , ἀντὶ τοῦ τὸν συνόδου νόμον ἐχρηματίσεως . Προφήτιν δὲ τὴν ἁγίαν ἀποκαλεῖ Παρθένον · προεφήτευσε γὰρ κυοφοροῦσα Χριστόν . Εἶτα φησί : Καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβε , καὶ ἔτεκεν υἱόν , ὃν καὶ ὁ νόμος τίθησι , οὐχ ὡς ἀνθρώπῳ πάλιν ἰδίῳ , ἀλλ’ ἐκ τῶν κατορθωμάτων ὡς Θεῷ . Κάλεσον γὰρ , φησίν , τὸ ὄνομα αὐτοῦ , Ταχέως σκύλευσον , ὀξέως προνόμευσον . Γεννηθὲν γὰρ εὐθὺς τὸ βρέφος τὸ θεῖον καὶ ὑπερκόσμιον , ἦν μὲν ἐν σπαργανοῖς , ὅτι καὶ ἐν κόλπῳ μητρὸς διὰ τὸ ἀνθρώπινον · ἐπειδὴ δὴ ἦν πρὸς τοῦτο καὶ φύσει Θεός , ἀπόρρητος δύναμις προσηνώκευσεν εὐθὺς τὴν σκευὴν τοῦ Σατανᾶ . Ἀφικοῦντο γὰρ ἐξ Ἀνατολῆς οἱ μάγοι , ζητοῦντες αὐτὸν καὶ λέγοντες · Ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; Εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ , καὶ ἦλθομεν προσκυνήσαι αὐτόν . Οὐκοῦν θεῖα μὲν ἡ γέννησις , εἰ καὶ ἀνθρωπίνως ἐπράχθη διὰ τὸ ἀνθρώπινον · Θεὸς δὲ κατὰ φύσιν Ἐμμανουήλ , καὶ αὐτοῦ τὰ σπάργανα , συνεχόμενον μὲν ἀνθρωπίνως , ἀναπληρόντος δὲ θεϊκῶς τῆς ἰδίας ὑπεροχῆς οὐρανὸν καὶ γῆν , καὶ τὰ κάτωτέρα , καὶ πάντα συνέχοντος τὰ δι’ αὐτοῦ γενομένα πρὸς τὸ εἶναι καὶ συνεισθάναι . Κἂν ἀκούσῃς ὅτε προέκοπτεν ἡλικία , καὶ σοφία , καὶ χάριτι , μὴ σοφὸν ἐξ ἐπιδόσεως γενέσθαι νομίσῃς τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον . Διαμέμνησο δὲ μᾶλλον γεγραμμένου ὑπὸ ποὺ τοῦ Θεοστείλου Παύλου · Χριστός , Θεοῦ δύναμις , καὶ Θεοῦ σοφία . Μὴ δ’ αὐ ἐκεῖνο φηνῶμεν τολμήσας εἰπεῖν , ὅτι τὸ « προκόπτειν ἐν ἡλικίᾳ τε καὶ σοφίᾳ καὶ χάριτι , » τῷ ἀνθρώπῳ προσάψωμεν . Τοῦτο γὰρ , οὐχ ἄτι , ἐστὶν ἕτερον οὐδὲν , ἢ διελθεῖν εἰς δύο τὸν ἕνα Χριστόν · ἀλλ’ , ὡσπερ ἔφην ἄρτι , πραγματικῶς ὡν ὁ
Lemmas: ὁρώπους , ὁ γε οὐρία καί ὁ Ζαχαρίας υἱός Βαραχίας . καί προσέρχομαι πρός ὁ προφήτης , καί ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω υἱός , καί εἶπον κύριος ἐγώ · καλέω ὁ ὄνομα αὐτός , ταχέως σκυλεύω , ὀξύς προνομεύω . διότι πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ παιδίον καλέω πατήρ ἢ μήτηρ , λαμβάνω δύναμις Δαμασκός , καί ὁ σκῦλα Σαμάρεια ἔναντι βασιλεύς Ἀσσύριος . καινός μέν οὖν καί μέγας ὁ τόμος , ὅτι καί αὐτός καινός ὁ Χριστός μυστήριον , καί ὁμολογουμένως μέγας , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . πλήν ἄνθρωπος γραφίς γράφω · δήω μέν γάρ ὁ περί ὁ θεότης λόγος , εἰμί γυμνός νοέω πάλιν καί κατά ἑαυτοῦ καί ἔξω σάρξ , ἥκιστος μέν ὁ ἐγώ εἰμί λόγος φράζω οὐ οἶδα ὁ ὑπέρ νόος , οὔτε μήv οὔτε διατρανόω ὁ πᾶς ὑπέκκειμαι λόγος . Δόξα γάρ κύριος κρύπτω λόγος , κατά ὁ γράφω . ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , ὁ κατά ἐγώ γραφίς γράφω καί περί αὐτός . πλήν ἐκεῖνος δή πάλιν , φέρω δή , φέρω καταθρέω . προσστάζω γάρ ὁ προφήτης Θεός , λαμβάνω τε ὁ νόμος καί γραφεύς γραφίς ὁ κατά ἐγώ ὁ ἐν αὐτός , προσέρχομαι πρός ὁ προφήτης . καί τίς ὁ « πρόσειμι » εἰμί , ἀντί ὁ ὁ σύνοδος νόμος χρημάτισις . Προφῆτις δέ ὁ ἅγιος ἀποκαλέω παρθένος · προφητεύω γάρ κυοφορέω Χριστός . εἶτα φημί : καί ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω υἱός , ὅς καί ὁ νόμος τίθημι , οὐ ὡς ἄνθρωπος πάλιν ἴδιος , ἀλλά ἐκ ὁ κατόρθωμα ὡς Θεός . καλέω γάρ , φημί , ὁ ὄνομα αὐτός , ταχέως σκυλεύω , ὀξύς προνομεύω . γεννάω γάρ εὐθύς ὁ βρέφος ὁ θέω καί ὑπερκόσμιος , εἰμί μέν ἐν σπάργανον , ὅτι καί ἐν κόλπος μήτηρ διά ὁ ἀνθρώπινος · ἐπεί δή εἰμί πρός οὗτος καί φύσις Θεός , ἀπόρρητος δύναμις προσηνώκευσεν εὐθύς ὁ σκευή ὁ Σατανᾶς . Ἀφικοῦντο γάρ ἐκ Ἀνατολή ὁ μάγος , ζητέω αὐτός καί λέγω · πός εἰμί ὁ τίκτω βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; εἶδον γάρ αὐτός ὁ ἀστήρ ἐν ὁ ἀνατολή , καί ἔρχομαι προσκυνέω αὐτός . οὐκοῦν θεῖον μέν ὁ γέννησις , εἰμί καί ἀνθρώπινος πράσσω διά ὁ ἀνθρώπινος · θεός δέ κατά φύσις Ἐμμανουήλ , καί αὐτός ὁ σπάργανον , συνέχω μέν ἀνθρώπινος , ἀναπληρόω δέ θεῖος ὁ ἴδιος ὑπεροχή οὐρανός καί γῆ , καί ὁ κατώτερα , καί πᾶς συνέχω ὁ διά αὐτός γίγνομαι πρός ὁ εἰμί καί συνεισθάναι . κἀν ἀκούω ὅτε προκόπτω ἡλικία , καί σοφία , καί χάρις , μή σοφός ἐκ ἐπίδοσις γίγνομαι νομίζω ὁ ὁ Θεός Λόγος . διαμιμνήσκομαι δέ μᾶλλον γράφω ὑπό πού ὁ Θεοστείλου Παῦλος · Χριστός , Θεός δύναμις , καί Θεός σοφία . μή δέ αὖος ἐκεῖνος φαίνω τολμάω εἶπον , ὅτι ὁ « προκόπτω ἐν ἡλικία τε καί σοφία καί χάρις , » ὁ ἄνθρωπος προσάπτω . οὗτος γάρ , οὐ αὔγ-ασμα , εἰμί ἕτερος οὐδείς , ἢ διέρχομαι εἰς δύο ὁ εἷς Χριστός · ἀλλά , ὡς φημί ἄρτι , πραγματικός ὡς ὁ