cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0411.2
δ . Φέρε δὴ , εἰ δοκεῖ , πολυπραγμονώμεν ἐπὶ καιροῦ , τις δὴ ἄρα γέγονεν αὐτοῖς τῆς θυσίας ὁ τρόπος . Ἔσρήσομεν γὰρ ἐν Χριστῷ σεσωσμένους καὶ νενικηκότας , εἰ καὶ ἐν τύποις · ἐπὶ καὶ αἰνίγμῃσι τὸ δρώμενον ἦν , τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὴν δύναμιν ὑποφαίνον ὁστελῶς . ε Συνήχθη τοίνυν , φησὶ , ὁ λαὸς εἰς Μασηφὰθ , καὶ ὑδρεύονταὶ ὕδωρ , καὶ ἐξέχεαν ἐνώπιον Κυρίου ἐπὶ τὴν γῆν . » Εἶτα τί τοῦτό ἐστι ; φαῖν τις ἂν εἰκῶς , ἡ ποίας ἂν ἔχοι θυσίας δύναμιν , ἢ τί πεπράχαι τῶν ἀρεσκότων Θεῷ ; Ὁ νόμος μὲν γὰρ ὁ διὰ Μωϋσέως βουθυντέν ἔχειν , τρυφᾶν τε καὶ ἀφιεῖρον τῷ Θεῷ καὶ περιστεράς , προὔταξε δὲ οὐδαμῶς θυσίας ποιεῖσθαι τρόπον τὸ δεῖν ὕδωρ ἐπιχέαι τῇ γῇ . Τί οὖν οἱ πάλαι δεδράχασιν , καὶ σὺν αὐτοῖς ὁ προφήτης , καίτοι τῶν ἱερῶν καὶ θεῖων θεσπισμάτων ἀξιόκτιστον ἐν ἑαυτῷ συνειλῶχὼς τὴν γνώσιν ; Φαμὲν οὖν ὅτι προφήτης ὑπάρχων , ἐμπλεῶ τε τὸν νοῦν τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἔχων , ἔγνω πού πάντως τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς τὸ σκεπτόν καὶ μέγα μυστήριον · διελόγιστο δὲ ὅτι σώζειν δύναται τοὺς κινδυνεύοντας καὶ αὐτὸς τῆς ἀληθείας ὁ τύπος , καταγραφὼν ὡσπερ ἐφ’ ἑαυτῷ τῆς διὰ Χριστοῦ σωτηρίας τὴν δύναμιν . Πῶς οὖν ἄρα τὸ ἀληθὲς ὡς ἐν σκιαῖς διεπράττετο , φέρε λέγωμεν ὡς ἐνι . Ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , καθίζετο μὲν οὖν εἰς ἐκοίσιον κῖνωσιν , γέγονε δὲ καθ’ ἡμᾶς , τοῦτέστιν , ἄνθρωπος , οὐ τροπὴν ὑπομεῖνας τὴν ἀπὸ γε τῆς ἰδίας φύσεως εἰς σάρκα τὴν ἀπὸ γῆς · ἐρρίφεισται γὰρ ἡ Θεοῦ φύσις ἐν ἰδίαις ἀταβοῖς · ἀλλ’ ὅτι τὸ γέννον ἡμῶντο σώμα ἡμῶν , ψυχὴν ἔχον τὴν λογικήν . Τοῦτο τοῖς ἀρχαιοτέροις ὁ προφήτης Σαμουήλ , ὡς ἐν ὕδατι γράφων , ὕδωρ ἐπηρθεῖ τῇ γῇ . Συμβολον δὲ ζυθὸς μὲν , τὸ ὕδωρ · σάρκὸς δὲ , ἡ γῇ . Γέγονε δὲ σάρξ ὁ Λόγος , κατὰ τὴν τοῦ θεηγόρου Ἰωάννου φωνήν , καὶ συνδεδράμηχαι πρὸς ἑνωσιν ἀπορρήτως τε ἄμα καὶ ὡς οὐκ ἐστὶ νοεῖν , θεότης τε ἡ ζωοποιός , καὶ ἡ ἐκ γῆς ἀνθρωπότης · αὐτὸ τε νοοῦμεν ἕνα λοιπὸν ἐξ ἀμφοῖν τὸν Ἐμμανοῦλ , οὔτε τῶν τῆς θεότητος · ὅρων ἐκπεφωτισθότα διὰ τὴν πρόσληψιν τῆς σαρκός , οὔτε μὴν τὸ γενέσθαι καθ’ ἡμᾶς διαπτύσαντα , διὰ τὴν ἐμφυτον ἡμερότητα , καὶ τὴν ἐκ τοῦ πράγματος σοφωτάτου οἰκονομίαν . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἐμελλε τὸν ὑπὲρ τῆς ἀπάντων ζωῆς ὑποστήναι θάνατον , δῆλον δὲ ὅτι τὸν κατὰ σάρκα , ἵνα καὶ ἐγερθεῖς ἐκ νεκρῶν τὸ τοῦ θανάτου πατήση κράτος , ὡς ζωὴ καὶ Θεός , ἴδιον ἐποίησατο σῶμα τὸ ἀποθνήσκειν εἰδὸς α , τοῦτέστι τὸ ἀνθρώπινον , ἤτοι τὴν σάρκα , ἵνα καὶ δι’ αὐτῆς τὴν πάλαι δυσάνεχτον καταργήσας φθοράν , τὴν ἀνθρώπων φύσιν ἀνακομίσῃ πρὸς ζωήν . Ἐγήγερται γὰρ οὐ τῇ ἰδίᾳ φύσει , καθὼ νοεῖται καὶ ἐστὶ Θεός , κατορθῶν τὴν ἀνάστασιν , ἀλλ’ ἐν’ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ τὸ χρήμα πλουτήσωμεν . Διὰ τοῦτο
Lemmas: δ . φέρω δή , εἰμί δοκέω , πολυπραγμονέω ἐπί καιρός , τις δή ἄρα γίγνομαι αὐτός ὁ θυσία ὁ τρόπος . Ἔσρήσομεν γάρ ἐν Χριστός σώζω καί νικάω , εἰμί καί ἐν τύπος · ἐπί καί αἰνίγμῃσι ὁ δράω εἰμί , ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ δύναμις ὑποφαίνω ὁστελῶς . ε συνάγω τοίνυν , φημί , ὁ λαός εἰς Μασσηφάθ , καί ὑδρεύω ὕδωρ , καί ἐκχέω ἐνώπιος κύριος ἐπί ὁ γῆ . » εἶτα τίς οὗτος εἰμί ; φαίνω τις εἄν ἵημι , ὁ Ποίας εἄν ἔχω θυσία δύναμις , ἢ τίς πράσσω ὁ ἀρέσκω Θεός ; ὁ νόμος μέν γάρ ὁ διά Μωϋσῆς βουθυντέν ἔχω , τρυφάω τε καί αφιειρω ὁ Θεός καί περιστερά , προτάσσω δέ οὐδαμῶς θυσία ποιέω τρόπος ὁ δήω ὕδωρ ἐπιχέω ὁ γῆ . τις οὖν ὁ πάλαι δέρκομαι , καί σύν αὐτός ὁ προφήτης , καίτοι ὁ ἱερός καί θεῖον θέσπισμα ἀξιόκτιστον ἐν ἑαυτοῦ συλλέγω ὁ γνῶσις ; φημί οὖν ὅτι προφήτης ὑπάρχω , ἐμπλέω τε ὁ νόος ὁ ἅγιος πνεῦμα ἔχω , γιγνώσκω πού πάντως ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Μονογενώ ὁ σκέπτον καί μέγας μυστήριον · διαλογίζομαι δέ ὅτι σῴζω δύναμαι ὁ κινδυνεύω καί αὐτός ὁ ἀλήθεια ὁ τύπος , καταγραφή ὡς ἐπί ἑαυτοῦ ὁ διά Χριστός σωτηρία ὁ δύναμις . Πῶς οὖν ἄρα ὁ ἀληθής ὡς ἐν σκιά διαπράσσω , φέρω λέγω ὡς ἐνι . Ζωή κατά φύσις ὑπάρχω ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , καθίζω μέν οὖν εἰς ἐκοίσιον κινέω , γίγνομαι δέ κατά ἐγώ , τουτέστιν , ἄνθρωπος , οὖον τροπή ὑπομένω ὁ ἀπό γε ὁ ἴδιος φύσις εἰς σάρξ ὁ ἀπό γῆ · ῥίπτω γάρ ὁ Θεός φύσις ἐν ἴδιος ἀταβοῖς · ἀλλά ὅτι ὁ γίγνομαι ἀμάω σώμα ἐγώ , ψυχή ἔχω ὁ λογικός . οὗτος ὁ ἀρχαῖος ὁ προφήτης Σαμουήλ , ὡς ἐν ὕδωρ γράφω , ὕδωρ ἐπαίρω ὁ γῆ . Σύμβολον δέ ζύθος μέν , ὁ ὕδωρ · σάρξ δέ , ὁ γῆ . γίγνομαι δέ σάρξ ὁ Λόγος , κατά ὁ ὁ θεηγόρος Ἰωάννης φωνή , καί συντρέχω πρός ἔνειμι ἀπόρρητος τε ἄμη καί ὡς οὐ εἰμί νοέω , θεότης τε ὁ ζωοποιός , καί ὁ ἐκ γῆ ἀνθρωπότης · αὐτός τε νοέω εἷς λοιπός ἐκ ἄμφω ὁ Εμμανούλ , οὔτε ὁ ὁ θεότης · ὁράω ἐκφωτίζω διά ὁ πρόσληψις ὁ σάρξ , οὔτε μήv ὁ γίγνομαι κατά ἐγώ διαπτύω , διά ὁ ἔμφυτος ἡμερότης , καί ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα σοφός οἰκονομία . ἐπειδή γάρ μέλλω ὁ ὑπέρ ὁ ἀπαντάω ζωή ὑφίστημι θάνατος , δῆλος δέ ὅτι ὁ κατά σάρξ , ἵνα καί ἐγείρω ἐκ νεκρός ὁ ὁ θάνατος πατέω κράτος , ὡς ζωή καί Θεός , ἴδιος ποιέω σῶμα ὁ ἀποθνήσκω οἶδα ὅς , τουτέστι ὁ ἀνθρώπινος , ἤτοι ὁ σάρξ , ἵνα καί διά αὐτός ὁ πάλαι δυσάνεκτος καταργέω φθορά , ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀνακομίζω πρός ζωή . ἐγείρω γάρ οὖον ὁ ἴδιος φύσις , καθίημι νοέω καί εἰμί Θεός , κατορθόω ὁ ἀνάστασις , ἀλλά ἐν ἐγώ ἐν αὐτός ὁ χρήμα πλουτέω . Ζεύς οὗτος