cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0397.1
ἡμᾶς ἄνθρωπος ὁ Χριστός , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ πεφηνὼς ὁ Λόγος , δέδοται δὲ βασιλεὺς , καὶ κεχράτηκε τῶν ἐπὶ τῆς γῆς · ἆρα τις εἰς τοῦτο ληλας καθίσκοι ἄν , ὡς οὐσὴν καὶ εἰπεῖν , ὅτι καὶ αὐτὸς βεβασίλευκεν ὡς ἐν ὀργῇ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · καὶ ἐπειδὴπερ ἐσμὲν ἐν προσκρούσει καὶ ἁμαρτίαις , ὑπέθηκε καὶ ἡμᾶς τοῖς ἀνθρώπου ζυγοῖς ; Καίτοι πῶς ἂν ἐνωδίασεν τις , ὡς ἀπάσης ἁμαρτίας ἀπηλλάχμεθα διὰ τῆς πίστεως ; Πῶς οὖν ἐτὶ λυπεῖται Θεός ; πῶς ἐτὶ κολάζει τοὺς ἐξ ὀργῆς κινῆμασι τοὺς ἡγιασμένους ; Ἄλλ’ ἐγὼγε φαῖν’ ἂν , ὅτι καὶ ἁμαρτιῶν ἀπηλλάχμεθα , καὶ τοὺς ἐκ θείας ἡμερότητος ἀγαθὸς καταμεθεῖς τὰ καθ’ ἡμᾶς . Οὐκοῦν οὐχ ἄνθρωπος βεβασίλευκεν ἐφ’ ἡμᾶς , Θεὸς δὲ μᾶλλον ἐν ἀνθρωπότητι πεφηνὼς , ὁ Υἱός , οὔτε τῶν ἰδίων ἐξαιωμάτων ἐκδεδηκὼς τὴν δόξαν διὰ τὸ ἀνθρώπινον , οὔτε μὴν τὴν καθ’ ἡμᾶς ὁμοίωσιν ἀτιμίων οἰκονομикῶς . Ἄλλως τε ( χρήναι γὰρ οἶμαι κάκεινο ἰδεῖν ) , εἰ κατηγοροῦνται τινὲς τῶν πεπλαμμένων , καὶ εἰσὶν ἐν τῷ διαβεβλησθαι λᾶν , ὡς ἀλλάζαντες τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου · παραιντενὲν εὖ μάλ’ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς , τὸ ἐν ψιλῇ καὶ μόνῃ τῇ καθ’ ἡμᾶς φύσει καταλογίζεσθαι τὸν Χριστόν · ἀδιάσπαστον δὲ τὴν ἑνωσιν , τὴν πρὸς γέ φημι τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , τῇ ἀνθρωπείᾳ φυλάττομεν φύσει , ἵν’ ὡς Θεὸς προσκυνηται λοιπὸν πρὸς τὸν ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἄνω πνευμάτων . Καὶ εἰ παγγάλειπον ἀληθῶς τὸ λατρεύειν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα , τετάγμεθα ἐξ λατρεύειν Χριστῷ , ἄνωτέρω κτίσεως νοοῦτο φύσεως ὡς Θεός , κλὴν εἰ ἐκτίσθαι νοοῦτο διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Ταύτην ἐφ’ ἑαυτῷ κρατῶντων τὴν δόξαν , τοὺς ἀπειθεῖν ἐλομένοις ἐπεφώνει ποτέ , μονοῦνυχὶ καὶ νοῦσιν ἐγκαλῶν . « Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ Πατρός μου , μὴ πιστεύετε μοι . Εἰ δὲ ποιῶ , κλὴν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύετε . » Ἦσαν γὰρ , ἦσαν τῶν ἀσυνέτων τινές , οἱ σμικρὰ περὶ αὐτοῦ διὰ τὴν σάρκα φρονούτες , κατεξανιστάμενοι τε φηλκῶς , καὶ κυνηδὸν ἐπιτρέχοντες , προφασιζόμενοι τε προφάσεις ἐν ἁμαρτίας , ἐπαιτιωμένων τε λέγοντες · « Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὤν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . » Ἡμεῖς δὲ ταῖς τῶν ἐκείναι πεφρονηκότων ἀδελτηρίαις ἐξέωθαί φράσαντες , μακρὰς καὶ ἀκαταλήκτους εὐφημίαις καταγεραρώμεν ¹ , καὶ τῆς Φαρισαίων σκαιότητος τὰ ἄμεινα φρονεῖν ἐγνωκότες , ἐροῦμεν αὐτῷ · Περὶ καλοῦ ἔργου καταπεπλήγμεθά σε , ὅτι Θεὸς ὤν φύσει , γέγονας ἄνθρωπος . Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν ; Ἐπειδὴ γὰρ ἐστι ζωὴ κατὰ φύσιν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἴδιον σῶμα ἐποίησατο τὸ φθεῖρασθαι πεφυὸς , ἵνα τῆς ἐν αὐτῷ νεκρότητος παραλύσας τὴν δύναμιν , μεταστοιχειώσῃ πρὸς ἀφθαρσίαν . Ὡσπερ γὰρ ὁ σίδηρος ταῖς ἀχμαυστάταις τοῦ πυρὸς ὁμιλήσας προσβολαῖς , πρὸς ἰδέαν εὐθὺς τὴν ἐκείνου ἐκεῖνω χρώμενος , καὶ τὴν τοῦ νικῶντος ὠδίνει δύναμιν · οὕτω καὶ ἡ τῆς σαρκὸς
Lemmas: ἐγώ ἄνθρωπος ὁ Χριστός , καί οὐ δή μᾶλλον ἐν ἀνθρώπειος μορφή φαίνω ὁ Λόγος , δίδωμι δέ βασιλεύς , καί χράω ὁ ἐπί ὁ γῆ · ἆρα τις εἰς οὗτος Ληλᾶς καθισκω ἄν , ὡς οὐσὴν καί εἶπον , ὅτι καί αὐτός βασιλεύω ὡς ἐν ὀργή ὁ Θεός καί πατήρ · καί ἐπεί εἰμί ἐν προσκρούω καί ἁμαρτία , ὑποτίθημι καί ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ζυγόν ; καίτοι πῶς εἄν ενωδιααω τις , ὡς ἀπασάω ἁμαρτία ἀπαλλάσσω διά ὁ πίστις ; Πῶς οὖν τίμι λυπέω Θεός ; πῶς τίμι κολάζω ὁ ἐκ ὀργή κίνημα ὁ ἁγίζω ; ἄλλος ἐγώ φαίνω εἄν , ὅτι καί ἁμαρτία ἀπαλλάσσω , καί ὁ ἐκ θεῖος ἡμερότης ἀγαθός καταμεθεῖς ὁ κατά ἐγώ . οὐκοῦν οὐ ἄνθρωπος βασιλεύω ἐπί ἐγώ , θεός δέ μᾶλλον ἐν ἀνθρωπότης φαίνω , ὁ υἱός , οὔτε ὁ ἴδιος ἔξαιμος ἐκδέω ὁ δόξα διά ὁ ἀνθρώπινος , οὔτε μήv ὁ κατά ἐγώ ὁμοίωσις ἀτιμία οἰκονομέω . ἄλλος τε ( χρή γάρ οἴομαι ἐκεῖνος ὁράω ) , εἰμί κατηγορέω τις ὁ πλάσσω , καί εἰμί ἐν ὁ διαβάλλω λᾶν , ὡς ἀλλάζω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος Θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος · παραινέω εὕω μάλα καί ἐγώ αὐτός , ὁ ἐν ψιλός καί μόνος ὁ κατά ἐγώ φύσις καταλογίζομαι ὁ Χριστός · ἀδιάσπαστος δέ ὁ ἔνειμι , ὁ πρός γε φημί ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , ὁ ἀνθρώπειος φυλάσσω φύσις , ἵνα ὡς θεός προσκυνέω λοιπός πρός ὁ ἐγώ αὐτός καί ὁ ἄνω πνεῦμα . καί εἰμί παγγαλειπως ἀληθής ὁ λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω , τάσσω ἐκ λατρεύω Χριστός , ανωτέρω κτίσις νοέω φύσις ὡς Θεός , κλῆς εἰμί κτίζω νοέω διά ὁ ἀνθρώπινος . οὗτος ἐπί ἑαυτοῦ κρατέω ὁ δόξα , ὁ ἀπειθέω αἱρέω ἐπιφωνέω ποτός , μονοῦς καί Νούσι ἐγκαλέω . « εἰμί οὖον ποιέω ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ . εἰμί δέ ποιέω , κλῆς ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω . » εἰμί γάρ , εἰμί ὁ ἀσύνετος τις , ὁ μικρός περί αὐτός διά ὁ σάρξ φρονέω , κατεξανίσταμαι τε φηλκῶς , καί κυνηδόν ἐπιτρέχω , προφασίζομαι τε πρόφασις ἐν ἁμαρτία , ἐπαιτιάομαι τε λέγω · « περι καλός ἔργον οὖον λιθάζω σύ , ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σύ ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός . » ἐγώ δέ ὁ ὁ ἐκεῖνος φρονέω αδελτηριος ἐξωθέω φράζω , μακρός καί ακατάληκτος εὐφημία καταγεραρώμεν ¹ , καί ὁ Φαρισαῖος σκαιότης ὁ ἄμεινα φρονέω γιγνώσκω , εἴρω αὐτός · περι καλός ἔργον καταπλήσσω σύ , ὅτι θεός εἰμί φύσις , γίγνομαι ἄνθρωπος . καί διά ποῖος αἴτιος ; ἐπεί γάρ εἰμί ζωή κατά φύσις ὁ ὁ Θεός Λόγος , ἴδιος σῶμα ποιέω ὁ φθείρω φύω , ἵνα ὁ ἐν αὐτός νεκρότης παραλύω ὁ δύναμις , μεταστοιχείωση πρός ἀφθαρσία . ὡς γάρ ὁ σίδηρος ὁ αχμαυστατος ὁ πυρός ὁμιλέω προσβολή , πρός ἰδέα εὐθύς ὁ ἐκεῖνος ἐκεῖνος χράω , καί ὁ ὁ Νίκη ὠδίνω δύναμις · οὗτος καί ὁ ὁ σάρξ