cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0319.1
( Φιλιππος δε οὐτος ην ) , αντιδιδουντι καὶ λέγοντι · « Κυριε , δεῖξον ἡμιν τον Πατερα , καὶ αρκει ἡμιν » εαυτον εις ὄψιν παραθεὶς της του Πατρος ουσιας τε καὶ δοξης , ελεγε · « Τοσοῦτον χρονον μεθ' ὑμων εἰμι , καὶ οὐχ εγνωκας με ; Φιλιππε , ο εωρακως εμε , εωρακε τον Πατερα . Ου πιστευεις οτι εγω εν τῳ Πατρι , καὶ ο Πατηρ εν εμοι εστιν ; « Εγω καὶ ο Πατηρ εν εσμεν . » « Εδειξε γαρ ἡμιν εν ιδια ψυσει την του Πατρος , καὶ δια της εφ' απασι θεοπροπους ενεργειας , ουσιωδη χαρακτερα προς γνωσιν ἡμιν εαυτον παραθεὶς του ψυσαντος , τον αληθη καὶ μονον εδειξε Θεον . Τοιγαροτοι , νεκροὺς μεν ἐκλευσε πειλινδρομενι εις ζωην , κατεφθαρμενους τε ήδη καὶ δυσωδους · Θαλαττην δε καὶ πνευμασιν εξουσιαστικως επεριωνει · « Σιωπα , πεφιμωσο , » συρβολι δε τοις εκ σπαργανων το γλυκυ καὶ τριτοθοντον ενειθει φως , καὶ προς τούτοις ἑτερα μυρια παραδοξως εἱργαζετο . « Θεον μεν γαρ ουδεις εωρακε πωποτε , » κατὰ τον εαγγελιστην . « Ο γαρ υπαρχων νοεῖται , καὶ εστιν αληθως ἡ δειξα τε καὶ ἀπερινωτος ψυσις , ποιος αν κατιδοι σωματος οφθαλμος ; η πως αν ὅλως ὁρωτο το κατ' ουσίαν ουχ ὁρατον ; τις δε το ἀπροσετον εκεινο κατωθεῖται φως , κατοι της θιακρης ἀκτινος ἀπροσβολτον τοις ἡμετεροὺς ὁφθαλμοὺς ἀποστιλδουση την εκλαμψιν ; « Αλλ' ην ἀναγχη λοιπον , καὶ αὐτον ἡμᾶς ἰδεῖν τον Θεον . Οὐχουν διὰ των θαυματων η Θεα · καὶ εν τοις παραδοξως αποτελουμενοις , τη της θειας ψυσεως νοηθησεται καλλος . Καὶ ἡ Σοφια δε πάλιν , ἀπο καλλωνης κτισματων ἀναλογως θεωρεῖσθαι εὖν τουτον την εφη δημιουργον . « Ινα τοὺνυν Θαυματουργησας επιγινωσκηται , καὶ δεῖξη μεν ἡμιν εν εαυτῳ τον Πατερα , πιστευθηται δε οτι Θεος κατὰ ψυσιν εστιν , καὶ των ὅλων Κυριος , γέγονε καθ' ἡμες ἄνθρωπος , δηλονοτι , καὶ τοις ἡμετεραν ὁμοιοσιν υποδος , ἐπι γης δωθη , » κατὰ το εἱρημενον ὑπο των σοφων , « καὶ τοις ἀνθρωποὺς συνανεστραφη . » « Επειδη δε τοις Ιουδαίοις εξ ἀπαγγελιας ωφελειτο , « γενόμενος μεν εν τη Ιουδαία , » κατὰ τας Γραφας · εδιδασ δε παρὰ πρωτος αυτοὺς , καὶ της του Μωσέως συγγραφης , ἄτε δη καὶ εν τυποις το παλαι συντεταγμενης , την ἀσυγκριτως ἀμεινον τοις ἀχρωμενοις εχαριζετο γνωσιν · « Τετελειωκε μεν γαρ ο νομος οὐδεν . » Πληρεστατον της ευσεβειας το καυχημα δια των του Σωτηρος ἡμων ενθαλμάτων προσεγίνετο . Καιρου τοιγαροτον τα εν τυπois τεθεσπισμενα μεταπλαττεσθαι · λοιπον εις αληθειαν ἀναπειθοντος , επεφώνει Χριστος τοις εξ αιματος Ισραηλ · « Εγω εἰμι ἡ ἀληθεια , » μονοσυχῃ τούτο λεγων · Παριτω λοιπον τη Μωσέως εντολη , καὶ ἀργειτω μεν ο τυπος , καὶ λατρείας της εν σκιας τη ἀνθηνον , ἀναλαμπετω δε λοιπον της αληθείας ἡ δυναμις , καὶ της κατ' ἐνεργειαν ἀρετης ἡ χάρις αὐτως ὁραθω νυνι τελουμένη τοις πράγμασι · « Πνεύμα γαρ ο Θεος , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτον , εν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνειν . »
Lemmas: ( Φίλιππος δέ οὐτος ἐάν ) , ἀντιδίδωμι καί λέγω · « κύριος , δείκνυμι ἡμεῖς ὁ πατήρ , καί ἀρκέω ἡμεῖς » ἑαυτοῦ εἰς ὄψις παρατίθημι ὁ ὁ πατήρ οὐσία τε καί δόξα , λέγω · « τοσοῦτος χρόνος μετά ὑμεῖς εἰμί , καί οὐ γιγνώσκω ἐγώ ; Φίλιππος , ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ . Ου πιστεύω ὅτι ἐγώ εν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ εν ἐμέω εἰμί ; « ἐγώ καί ὁ πατήρ εν εἰμί . » « δείκνυμι γαρ ἡμεῖς εν ἴδιος ψυσει ὁ ὁ πατήρ , καί διά ὁ ἐπί ἅπας θεοπρόπος ἐνέργεια , ουσιώδης χαρακτερα προς γνῶσις ἡμεῖς ἑαυτοῦ παρατίθημι ὁ ψυσαντος , ὁ ἀληθής καί μόνος δείκνυμι Θεός . τοιγαροος , νεκρός μέν καλέω πειλινδρομενι εἰς ζωή , καταφθείρω τε ήδη καί δυσώδης · Θαλάττη δέ καί πνεῦμα εξουσιαστικός επεριωνει · « Σιωπή , φιμόω , » συρβολι δέ ὁ ἐκ σπάργανον ὁ γλυκύς καί τριτοθοντον ενειθεω φάος , καί προς οὗτος ἑς μυρίος παράδοξος ἐργάζομαι . « θεός μέν γαρ οὐδείς ὁράω πώποτε , » κατά ὁ ἀγγέλλω . « ὁ γαρ ὑπάρχω νοέω , καί εἰμί ἀληθής ὁ δείκνυμι τε καί απερινωτον ψυσις , ποιος αν καθοράω σῶμα ὀφθαλμός ; ὁ πως αν ὅλως ὁράω ὁ κατά οὐσία οὐ ὁράω ; τις δέ ὁ απροσετω ἐκεῖνος κατωθέω φάος , κάτω ὁ θιακρος ἄκτινος ἀπροσβολτον ὁ ἡμέτερος ὀφθαλμός αποστιλδουω ὁ ἔκλαμψις ; « ἀλλά ἐάν ἀνάγχω λοιπός , καί αὐτος ἐγώ ὁράω ὁ θεός . ουχοω διά ὁ θαῦμα ὁ Θεός · καί εν ὁ παράδοξος ἀποτελέω , ὅς ὁ θεῖος ψυσεως νοέω κάλλος . καί ὁ Σοφία δέ πάλιν , ἀπος Καλλώνης κτίσμα ἀνάλογος θεωρέω ἐΰς οὗτος ὁ φημί δημιουργός . « ἵνα τοὺνυν Θαυματουργέω ἐπιγιγνώσκω , καί δείκνυμι μέν ἡμεῖς εν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , πιστεύω δέ ὅτι θεός κατά ψυσιν εἰμί , καί ὁ ὅλος κύριος , γίγνομαι κατά ἐγώ ἄνθρωπος , δηλονότι , καί ὁ ἡμέτερος ὅμοιος ὑποδίδωμι , ἐπι γῆ δωθη , » κατά ὁ εἴρω ὑπο ὁ σοφός , « καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω . » « ἐπειδή δέ ὁ Ἰουδαῖος ἕξ ἀπαγγελία ὀνίνημι , « γίγνομαι μέν εν ὅς Ἰουδαῖος , » κατά ὅς Γραφεύς · εδιδαις δέ παρά πρῶτος αὐτός , καί ὁ ὁ Μωσῆς συγγράφω , αὔγ-ασμα δη καί εν τύπος ὁ πάλαι συντάσσω , ὁ ασύγκριτα ἀγαθός ὁ ἀχρωμενοις χαρίζομαι γνῶσις · « τετελειωκεʹ μέν γαρ ὁ νόμος οὐδείς . » πλήρης ὁ εὐσέβεια ὁ καύχημα διά ὁ ὁ Σωτήρ Ἡμων ένταλμα προσγίγνομαι . Καιρός τοιγαροος ὁ εν τυπois θεσπίζω μεταπλάσσω · λοιπός εἰς ἀλήθεια ἀναπείθω , φωνέω Χριστος ὁ ἕξ αἷμα Ἰσραήλ · « ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια , » μονοσυχῃ οὗτος λέγω · πάρειμι λοιπός ὅς Μωσῆς ἐντολή , καί ἀργέω μέν ὁ τύπος , καί λατρεία ὁ εν σκιά ὅς ἄνθινος , ἀναλάμπω δέ λοιπός ὁ ἀλήθεια ὁ δύναμις , καί ὁ κατά ἐνέργεια ἀρετή ὁ χάρις αὔτως ὁράω νυνί τελέω ὁ πρᾶγμα · « πνεύμα γαρ ὁ θεός , καί ὁ προσκυνέω αὐτος , εν πνεῦμα καί ἀλήθεια δεῖ προσκυνέω . »