cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0515.1
πρώτος , ἐγὼ καὶ μετὰ ταῦτα , καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐδεὶς ἐγεννήθη Θεὸς ἐκ Θεοῦ , καὶ Πατρός . « Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί . Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἑσμεν , καὶ ὁ ἐωρακὼς ἐμὲ , εἶωρακε τὸν Πατέρα μου . Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ζωὴ , καὶ ἡ ἀνάστασις . Ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς , καὶ ζῶνν παρέχω τοῖς ἀνθρώποις . » εἰσδέξασθέ με καθάπερ ζῶμην ἐν τῷ ὑμετέρῳ θυράματι , ὅπως τῆς παρ’ ἐμοῦ μετασχῆτε ἀκαταλύτου ζωῆς . « Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἀμπελὸς ἡ ἀληθινή . » — « Πίετε τὴν ἐμὴν εὐφροσύνην , οἶνον ὃν ἐξέρασα ὑμῖν . » Τὸ γὰρ ποτήριόν μου μεθίσχον με , ὥσεὶ κράτιστον μεθίσχον ἀντιφάρμακον , χαρὰν τῇ ἐν ᾿Αδὰμ βλαστησάσῃ λύπῃ . « Ἰδοὺ ἡτοίμασα ὑμῖν τράπεζαν ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων ὑμᾶς . » Ἀπέναντι Ἐδέμ κατέχω τὸν ᾿Αδὰμ ἐξοθριζόμενον ἀοιδίμου χώρου , ὅπως τῇ αὐτοῦ τῆς μηκέτι συγχωρημένης τρυφῆς , ὑποσιγῶσαν ἀπαύστως δέδοιτο τὴν ἀνίαν . Ἐξ ἐναντίας αὐτῶν τῶν θλιψάντων ὑμᾶς , δεδώρηκα ὑμῖν τράπεζαν ζωοποιόν τε , καὶ χαροποιόν , καὶ ἀντὶ λύπης ἄρατον χαρὰν ἀνακαλῶσαν τοῖς πεφθονηκόσιν ὑμῖν . Φάγετε ἄρτον ἀνακαινιοῦντα ὑμῶν τὴν φύσιν . Πίετε οἶνον ἀνασῖας γάνυσμα . Φάγετε ἄρτον τῆς ἀρχαίας σκιρᾶς καθαρθήριον , καὶ πίετε οἶνον στυφόντα τῆς πληγῆς τὴν ὀδύνην . Τοῦτο τῆς φύσεως τὸ ἰατρεῖον , τοῦτο τοῦ τρώσαντος ἡ κολαστήριον . Γέγονα δι’ ὑμᾶς καθ’ ὑμᾶς , καὶ τῆς ἐμῆς φύσεως οὐκ ἠλλοιώθην , ἵνα ὑμεῖς γένησθε θείας κοινωνοὶ φύσεως δι’ ἐμοῦ . Ἀλλοιώθητε τοιγαροῦν τὴν καλὴν ἀλλοίωσιν , ὡς ὑφαίους τραπῆναι ἀπὸ κόσμου εἰς Θεόν , καὶ ἀπὸ σαρκὸς εἰς Πνεῦμα . Γέγονα ἀμπελὸς ἡ ἀληθινή , ἐν τῷ γένει ὑμῶν , ἵνα ὑμεῖς ἐν ἐμοὶ καρποφορήσητε καρποὺς ἀρωματίζοντας . Θηλάσατε τῆς ἐμῆς ἀμβροσίας τὴν πίστιν , καὶ πιανθήσεσθε . Ἐγὼ Κύριος ὁ διδούς τροφὴν πάσῃ σαρκί , ἀλλὰ διακεκριμένως τοῖς φοβουμένοις με , καθὰ προκατήγγειλεν Δαβὶδ λέγων . « Ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ὁ Κύριος , τροφὴν ἔδωκε τοῖς φοβουμένοις αὐτόν . Ἐπιμβρίαι ποτὲ καὶ τῷ Ἰσραὴλ μάννα , καὶ ἐτοιμον ἐξ οὐρανοῦ ἄρτον κατέπεμψα ἀκοιτίστως . ἀλλ’ ἠθέτησε τὸ θοῦμα καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἡγαπημένος , καὶ Ἰσραὴλ δὲ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαὸς με οὐ συνῆκεν . » Ἀλλ’ οὐχ ὡς ἐκεῖνοι φαγόντες τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀπέθανον , οὕτως ἐγὼ ὑμῖν παραχῶ τὸ σῶμά μου . « Ὁ γὰρ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα . »
Lemmas: πρώτος , ἐγώ καί μετά οὗτος , καί πλήν ἐγώ οὐδείς γεννάω θεός ἐκ Θεός , καί πατήρ . « ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ . ἐγώ καί ὁ πατήρ ἐν εἰμί , καί ὁ ὀράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ ἐγώ . ἐγώ εἰμί ὁ ζωή , καί ὁ ἀνάστασις . ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , καί ζῶ παρέχω ὁ ἄνθρωπος . » εἰσδέχομαι ἐγώ καθάπερ ζάω ἐν ὁ ὑμέτερος θυράματι , ὅπως ὁ παρά ἐγώ μετέχω ἀκατάλυτος ζωή . « ἐγώ εἰμί ὁ ἀμπελός ὁ ἀληθινός . » — « πίνω ὁ ἐμός Εὐφρόσυνος , οἶνος ὅς ξερνάω σύ . » ὁ γάρ ποτήριον ἐγώ μεθιεχω ἐγώ , ὡσεί ἀγαθός μεθιεχω ἀντιφάρμακον , χαρά ὁ ἐν Αδάμ βλαστάνω λύπη . « ἰδέ ἑτοιμάζω σύ τράπεζα ἐκ ἐναντίος ὁ θλίβω σύ . » ἀπέναντι Ἐδέμ κατέχω ὁ Αδάμ ἐξορίζω ἀοίδιμος χῶρος , ὅπως ὁ αὐτός ὁ μηκέτι συχωρεμένος τρυφή , ὑποσιγάω ἄπαυστος δήω ὁ ἀνία . ἐς ἐναντίος αὐτός ὁ θλίβω σύ , δωρέω σύ τράπεζα ζωοποιός τε , καί χαροποιός , καί ἀντί λύπη ἀείρω χαρά ἀνακαλέω ὁ φθονέω σύ . ἐσθίω ἄρτος ἀνακαινόω σύ ὁ φύσις . πίνω οἶνος ἀνασῖας γάνυσμα . ἐσθίω ἄρτος ὁ ἀρχαῖος Σκίρας καθαρθήριος , καί πίνω οἶνος στύφω ὁ πληγή ὁ ὀδύνη . οὗτος ὁ φύσις ὁ ἰατρεῖον , οὗτος ὁ τιτρώσκω ὁ κολαστήριον . γίγνομαι διά σύ κατά σύ , καί ὁ ἐμός φύσις οὐ ἀλλοιόω , ἵνα σύ γίγνομαι θεῖος κοινωνός φύσις διά ἐγώ . Ἀλλοιόω τοιγάρ ὁ καλός ἀλλοίωσις , ὡς ὑφαίους τρέπω ἀπό κόσμος εἰς Θεός , καί ἀπό σάρξ εἰς πνεῦμα . γίγνομαι ἀμπελός ὁ ἀληθινός , ἐν ὁ γένος σύ , ἵνα σύ ἐν ἐγώ καρποφορέω καρπός1 αρωματίζω . θηλάζω ὁ ἐμός ἀμβρόσιος ὁ πίστις , καί πιαίνω . ἐγώ Κύριος ὁ δίδωμι τροφή πᾶς σάρξ , ἀλλά διακεκριμένως ὁ φοβέω ἐγώ , καθά προκαταγγέλλω Δαυίδ λέγω . « ἐλεήμων καί οἰκτίρμων ὁ Κύριος , τροφή δίδωμι ὁ φοβέω αὐτός . Ἐπιμβρίαι ποτέ καί ὁ Ἰσραήλ μάννα , καί ἑτοῖμος ἐκ οὐρανός ἄρτος καταπέμπω ἀκοιτίστως . ἀλλά ἀθετέω ὁ θέω καί ἀπολακτίζω ὁ ἀγαπάω , καί Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ γιγνώσκω , καί ὁ λαός ἐγώ οὖον συνίημι . » ἀλλά οὐ ὡς ἐκεῖνος ἐσθίω ὁ μάννα ἐν ὁ ἐρῆμος ἀποθνῄσκω , οὕτως ἐγώ σύ παραχέω ὁ σῶμα ἐγώ . « ὁ γάρ τρώγω οὗτος ὁ ἄρτος ζῶ εἰς ὁ αἰών . »