cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0391.1
τὸν εἰσῳδεγμένον , οὐχ ἀκαλλῆ τε καὶ ἀλλοπρόσαλλον ἀποψήφειαν ἂν , καὶ οἷον ἀφροῦν ἐπισκάζοντα τοῖς ποσίν P ; Ἄλλ’ ὁ γε προφήτης Ἠλίας τοῖς οὕτως ζῆν εἰωθόσιν ἐπιτίκτω , λέγων · « Ἐως πότε χωλανετε ἐπ’ ἀμφοτέρας τὰς ἰγνίας ; » Ἐξεῖργει δὲ καὶ ὁ νόμος τῶν τοιούτων ἤθῶν τε ἡμᾶς καὶ τρόπων , τὸ ἀσυμφυὲς καὶ ἀσύμβατον παραυτιζόμενος προστάττειν αὐτῶν . « Ἐφη γὰρ οὕτως · « Οὐχ ἀροτριάσεις ἐν μόσχῳ καὶ ὀνῷ ἐπιποσού . » Καὶ πάλιν · « Οὐχ ἀνδὸς ἔρια καὶ λίνον ἐν τῷ αὐτῷ . » Ἀδρει γὰρ ὅπως ἡμᾶς πανταχῇ τὸ οἷονεὶ πως ἀσυμφυὲς , καὶ οὐχ ἐν κόσμῳ συνεζευγμένον , ὡς ἀκαλλὲς καὶ ἀνόσιον δεῖν ἐφη μισεῖν , καὶ τῶν ἀνομοίων τὴν συνοδρομὴν οὐχ οἷδε τιμᾶν . Δεὶ δὴ σὺν ἄρα τοὺς ἀριστα γε βίου ἡρημένους , προσποτρίβεσθαι μὲν , ὡς ἐφη , τοὺς ἐκ φαυλότητος βύπους , ἀπαλλάττεσθαι δὲ μολυσμῶν . Οὕτως ἔχοντι καὶ λελαμπρυχμένῳ πρέποι ἂν ἤδη καὶ τὸ ὑψὸ δωμάτιον ἔχειν , καὶ ὥσπερ ἐν ὑπερώῳ τοῖς ἐξ ἀρετῶν αὐχμήμασι συννεορτάζειν τε καὶ συναυλίζεσθαι τῷ Χριστῷ , ὃς δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσεν πλούσιος ὢν , ἵν’ ἡμεῖς τῇ αὐτοῦ πτωχείᾳ πλουτήσωμεν . » Αὐτὸ γὰρ ὑπάρχον τὸ εἶδος , ὁ χαρακτήρ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὁ Ἰδὲς τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης , καὶ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν γεγεννημένος , καὶ τῇ κατὰ πᾶν ὁτιοῦν ἰσότητι διαπρέπων , συνεργεστικῶς τε καὶ συναίδιος ἰσοσθενὲς καὶ ἰσοῦργός , ἰσοχλὲς καὶ ὁμόδορος , « οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . Καθίζετο γὰρ ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς , καὶ ὑπέστη κένωσιν ἐθελοῦσιν · καὶ , ἢ φησιν ὁ σοφὸς Ἰωάννης , « σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , » καὶ ὁ πρὸ παντὸς αἰῶνος καὶ χρόνου τὴν ἐκ Θεοῦ τοῦ καὶ Πατρὸς ἀπόστασιν ἔχων , τὴν ἐπτάκενα νοῦ καὶ λόγου παντὸς , ἐπειδὴ γέγονε σὰρξ , καὶ ἀνθρωπίνην ἀνέλαβε γέννησιν οἰκονομικῶς , καὶ ὁ χρόνου παντὸς ποιητὴς καὶ τεχνίτης , ὡς εἰς ἀρχὰς τοῦ εἶναι παρενγεννημένος , ὅτε γέγονε καθ’ ἡμᾶς , ἤκουσε τοῦ Πατρὸς λέγοντος · « Ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . » Ἀρ’ οὖν διὰ τοῦτο νομίζομεν αὐτὸν τὴν τοῦ προϋπάρχειν τῶν ὅλων ἀπεμπολῆσαι δόξαν ; Οὐδαμῶς . Περινοήσωμεν δὲ μᾶλλον ἐκεῖνο σοφῶς , ὅτι καὶ ἐν σαρκὶ γεγονὼτα τὸν ἴδιον Υἱόν , οὐχ ἕως τίθησιν ὁ Πατὴρ τῶν ἐνόντων αὐτῷ φυσικῶν ἀξιωμάτων · ὁμολογεῖ δὲ πάλιν αὐτόν , κἂν καὶ ἐν τῷ καθ’ ἡμᾶς ὄψι σχήματι . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο γέγονεν ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἵνα τοῦ εἶναι Θεὸς ἀπολιθῆσεν · ἀλλ’ ἵνα τὰ μᾶλλον , καὶ τὰ προσλαβὼν σάρκας τῆς ἰδίας ὑπεροχῆς , ἀνασῶσι τὴν δόξαν . Οὕτω γὰρ ἡμεῖς τῇ αὐτοῦ πτωχείᾳ πεπλουτήκαμεν , ἀνακομισθείσης ἐν αὐτῷ τῆς ἀνθρωπείας φύσεως εἰς ἀξίωμα τὸ θεοπρεπὲς , καὶ δάκους ἐνδρυμένης τοῖς ἀπάντων ἐπικαίναι . Καὶ τοῦ γὰρ δεῖ συνδρομῶν ὡς Λόγος τῷ ἰδίῳ Πατρὶ , καὶ ἐξ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ κατὰ φύσιν ὑπάρχων , πάλιν ἤκουσε καὶ μετὰ σάρκας , λέγοντος · « Καλῶν ἐκ δεξιῶν μου ,
Lemmas: ὁ εἰσοράω , οὐ ἀκαλλής τε καί ἀλλοπρόσαλλος ἀποψηφίζω εἄν , καί οἷος ἀφρέω ἐπισκάζω ὁ πούς P ; ἄλλος ὁ γε προφήτης Ἠλίας ὁ οὕτως ζῶ εἴωθα ἐπιτίκτω , λέγω · « ἠώς πότε χωλαίνω ἐπί ἀμφότερος ὁ ἰγνίας ; » ἐξείργω δέ καί ὁ νόμος ὁ τοιοῦτος ἠθέω τε ἐγώ καί τρόπος , ὁ ἀσυμφυής καί ἀσύμβατος παραυτιζω προστάσσω αὐτός . « φημί γάρ οὕτως · « οὐχ ἀροτρίασις ἐν μόσχος καί ὄνος επιποσος . » καί πάλιν · « οὐχ ἀνδίδωμι ἔριον καί λίνον ἐν ὁ αὐτός . » ἁδρέω γάρ ὅπως ἐγώ πανταχῇ ὁ οἱονεί πως ἀσυμφυής , καί οὐ ἐν κόσμος συζεύγνυμι , ὡς ἀκαλλής καί ἀνόσιος δήω φημί μισέω , καί ὁ ἀνόμοιος ὁ συνοδρομη οὐ οἶδα τιμάω . Δεύς δή σύν ἄρα ὁ ἀγαθός γε βίος ἀρημένος , προσποτριβω μέν , ὡς φημί , ὁ ἐκ φαυλότης βύπους , ἀπαλλάσσω δέ μολυσμός . οὕτως ἔχω καί λελαμπρυχμένῳ πρέπω εἄν ἤδη καί ὁ ὑψὸ δωμάτιον ἔχω , καί ὥσπερ ἐν ὑπερῷος ὁ ἐκ ἀρετή αὐχμήμασι συνεορτάζω τε καί συναυλίζομαι ὁ Χριστός , ὅς διά ἐγώ πτωχεύω πλούσιος εἰμί , ἵνα ἐγώ ὁ αὐτός πτωχεία πλουτέω . » αὐτός γάρ ὑπάρχω ὁ εἶδος , ὁ χαρακτήρ ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ βατίς ὁ ἀπαύγασμα ὁ δόξα , καί ἐκ αὐτός κατά φύσις γεννάω , καί ὁ κατά πᾶς ὁστισοῦν ἰσότης διαπρέπω , συνεργεστικῶς τε καί συναίδιος ἰσοσθενής καί ἰσουργός , ἰσοχλὲς καί ὁμόδορος , « οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , » κατά ὁ γράφω . καθίζω γάρ ἐν ὁ κατά ἐγώ , καί ὑφίστημι κένωσις ἐθέλω · καί , ἢ φημί ὁ σοφός Ἰωάννης , « σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , » καί ὁ πρό πᾶς αἰών καί χρόνος ὁ ἐκ Θεός ὁ καί πατήρ ἀπόστασις ἔχω , ὁ πτήσσω νόος καί λόγος πᾶς , ἐπεί γίγνομαι σάρξ , καί ἀνθρώπινος ἀναλαμβάνω γέννησις οἰκονομικός , καί ὁ χρόνος πᾶς ποιητής καί τεχνίτης , ὡς εἰς ἀρχή ὁ εἰμί παραφέρω , ὅτε γίγνομαι κατά ἐγώ , ἀκούω ὁ πατήρ λέγω · « ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . » ἀρά οὖν διά οὗτος νομίζω αὐτός ὁ ὁ προυπάρχω ὁ ὅλος ἀπεμπολέω δόξα ; οὐδαμός . Περινοέω δέ μᾶλλον ἐκεῖνος σοφός , ὅτι καί ἐν σάρξ γίγνομαι ὁ ἴδιος υἱός , οὐ ἠώς τίθημι ὁ πατήρ ὁ ἔνειμι αὐτός φυσικός ἀξίωμα · ὁμολογέω δέ πάλιν αὐτός , κἀν καί ἐν ὁ κατά ἐγώ ὄψις σχῆμα . οὖον γάρ διά οὗτος γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἵνα ὁ εἰμί θεός ἀπόλλυμι · ἀλλά ἵνα ὁ μᾶλλον , καί ὁ προσλαμβάνω σάρξ ὁ ἴδιος ὑπεροχή , ἀνασῴζω ὁ δόξα . οὕτως γάρ ἐγώ ὁ αὐτός πτωχεία πλουτέω , ἀνακομίζω ἐν αὐτός ὁ ἀνθρώπειος φύσις εἰς ἀξίωμα ὁ θεοπρεπής , καί δάκος ενδρυμενω ὁ ἀπαντάω ἐπικαίνω . καί ὁ γάρ δεῖ συνδρομή ὡς Λόγος ὁ ἴδιος πατήρ , καί ἐκ αὐτός τε καί ἐν αὐτός κατά φύσις ὑπάρχω , πάλιν ἀκούω καί μετά σάρξ , λέγω · « Καλός ἐκ δεξιός ἐγώ ,