cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0418.1
δ οὐ θέλω τοῦτο ποιῶ , σύμφημι τῷ νόμῳ , ὅτι καλός . Νῦν δὲ οὐχ ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό , ἀλλ' ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . » Τί φῃς , ὦ μακάριε Παῦλε ; Σαρικός καὶ πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν , ὁ κατεργάζῃ δὲ , οὐ γινώσκεις ; εἶτα ποιεῖς τὸ μισεῖς ; Οὐ γὰρ ἕκαστος ἡμῶν ἐθελουσίως τοῦ νοῦ ῥοπὰς ἐφ' ἕκαστα τῶν πρακτέων ἔρχεται , καὶ τὸ ἐλέσθαι τῷ δοκοῦντι ἀνεπίπληκτον ἔχει , καὶ τῶν ἑαυτοῦ θελημάτων τὰς ἅγλας διεκλυσώσατο ; Ναί , φησί , ἀλλ' οὕτως τὴν ἡδονὴν καταγορεύουσαν ἐσθ' ὅτε καὶ τὸν εὐδόκιμον νοῦν , ἐφ' ἡ μὴ προσήκων εὐχλῶς καταβιβάζουσαν . Οἶδα καὶ ἀνελέητον ὑπομένοντα βλάβος . Οὐ γὰρ δὴ θέλει πάντως τοῦτο λέγω ; " ὅτι παραχάρεται δὲ μᾶλλον ταῖς τῶν παθῶν ἐμβολαῖς , καὶ ταῖς ἐντεῦθεν ἐπιχρατείαις πλεονεκτούμενος , ἥττάται καὶ οὐχ ἐκών , καὶ τοῦ τοῦτο πεπονθότος πρέπει ἀν εἰπεῖν : « Νῦν δὲ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό , ἀλλ' ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . » Ὅρῃς ὅπως τῶν μὲν ἐμφύτων καὶ ἐν ἡμῖν καταγορεύει παθῶν , ὁμολογεῖ δὲ τὴν ἡτταν , καὶ γράφεται τὴν πλεονεξίαν , καὶ δέδει τὴν ἀντίστασιν οὐ φορτην εἶναι λέγει ; Ὅτι δὲ ἀληθὲς ἐστὶ φημι , σαφηνιεῖ πάλιν αὐτὸς ὁ θεσπέσιος Παῦλος , προστιθεὶς πρὸς ἡς καὶ συνάπτων ἐφεξῆς : « Οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἶκεῖ ἐν ἐμοί , τοῦτέστιν , ἐν τῇ σαρκί μου , τὸ ἀγαθόν . Τὸ γὰρ θέλειν παρακεῖται μοι · τὸ γὰρ κατεργάζεσθαι τὸ καλόν , οὔ . Οὐ γὰρ δὴ θέλω ποιῶ ἀγαθόν · ἀλλ' ὁ οὐ θέλω κακόν , τοῦτο πράσσω . Εἰ δὲ ὁ οὐ θέλω ἐγὼ τοῦτο ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό , ἀλλ' ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . Εὐρίσκω δὲ τὸν νόμον τῷ θέλοντί μοι ποιεῖν τὸ καλόν , ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παρακεῖται . » Συντὶς οὖν ὅπως κατεξανίσταται μὲν ἄγριος τῆς ἑκάστου ψυχῆς ἡ τῆς φαυλότητος προσβολή , καὶ καθίζει μὲν ἀδυνάτως τὸν ἐν ἡμῖν ὄντα νοῦν ἐπὶ τὸ αὐτῇ δοκοῦν , παραχράζεται δὲ ὡσπερ καὶ τὸ ἐλευθέρων εἰς ῥοπὰς , ὡς οὐχ ἐκτὶ μὲν ἡμῶν , αὐτῆς δὲ τάχα που καὶ μόνης δράσθαι τὸ δρώμενον . Ἄλλ' οὐχ ὑπερεῖδεν ἡμῶν ὁ Δημιουργός , οὔτε μὴν εἰς ἅπαν ἀνεπικούρητον τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἀφεῖς , παρήνεν ἐτοίμως καταληψόμενος ταῖς εἰς τὸ φαῦλον ὁρμαῖς . Ἐπιστήμη γὰρ ὁ νόμος ταῖς εἰς τοῦτο ῥοπὰς , κἂν πλεονεκτῇ τὸ πάθος , ἀντιανίσταται σοφῶς καὶ μετασώδει πρὸς τὸ ἄμεινον , τῆς ἐγκρατείας τὸ κάλλος παραδεικνύς · καὶ τοῖς τῆς ἀρετῆς αὐχήμασιν ἐπιγνώσυσθαι ποιῶν . Ἐπεὶκεῖνα τοίνυν τῆς βεβήλου καὶ μυσωραωτάτης ἡδονῆς τὴν διάνοιαν στράψαντες , σιτίων τε καὶ ποτῶν ὀλίγα πεφροντικότες , « Ἐπιτελέσωμεν ἀγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ , καθὼς γέγραπται · νεκρώσωμεν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πῆθος , ἐπιθυμίαν κακὴν , καὶ τὴν πλεονεξίαν . » Ἐπιστέλλει γὰρ οὕτως ἡμῖν ὁ σοφώτατος Παῦλος . Κατηρβώσθησε μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ἡ τοῦ σώματος φύσις , τὸ εὐπάροιστον εἰς ἐπιθυμίαν · ἀλλ' οὐχὶ δράμεν ἠρεῖσθῆσθαι τῶν καθ' ἡμᾶς τῶν ὅλων Δημιουργόν , φροντίδος δὲ μέλλον ἀξιοῦν ἐθέλοντα τῆς προθυμιατάρτης . Καὶ
Lemmas: δ οὖον ἐθέλω οὗτος ποιέω , σύμφημι ὁ νόμος , ὅτι καλός . νῦν δέ οὐ ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . » τις φημί , εἰμί μακάριος Παῦλος ; Σαρίκος καί πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία , ὁ κατεργάζομαι δέ , οὖον γιγνώσκω ; εἶτα ποιέω ὁ μισέω ; οὖον γάρ ἕκαστος ἐγώ ἐθελούσιος ὁ νόος ῥοπή ἐπί ἕκαστος ὁ πρακτέος ἔρχομαι , καί ὁ αἱρέω ὁ δοκέω ἀνεπίπληκτος ἔχω , καί ὁ ἑαυτοῦ θέλημα ὁ Ἄγλας διακλύζω ; Ναίς , φημί , ἀλλά οὕτως ὁ ἡδονά καταγορεύω ἐστώ ὅτε καί ὁ εὐδόκιμος νόος , ἐπί ὁ μή προσήκω εὐχλῶς καταβιβάζω . οἶδα καί ἀναιρέω ὑπομένω βλάβη . οὖον γάρ δή ἐθέλω πάντως οὗτος λέγω ; " ὅτι παραχάρεται δέ μᾶλλον ὁ ὁ πάθος ἐμβολή , καί ὁ ἐντεῦθεν επιχρατειος πλεονεκτέω , ηττώμαι καί οὐ ἐπίτεξ , καί ὁ οὗτος πάσχω πρέπω εἰς εἶπον : « νῦν δέ , οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . » ὄρνυμι ὅπως ὁ μέν ἔμφυτος καί ἐν ἐγώ καταγορεύω πάθος , ὁμολογέω δέ ὁ ασσα , καί γράφω ὁ πλεονεξία , καί ἐσθίω ὁ ἀντίστασις οὖον φορτέω εἰμί λέγω ; ὅτι2 δέ ἀληθής εἰμί φημί , σαφηνίζω πάλιν αὐτός ὁ θεσπέσιος Παῦλος , προστίθημι πρός εἰμί καί συνάπτω ἐφεξῆς : « οἶδα γάρ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ ἐθέλω παράκειμαι ἐγώ · ὁ γάρ κατεργάζομαι ὁ καλός , οὖον . οὖον γάρ δή ἐθέλω ποιέω ἀγαθός · ἀλλά ὁ οὖον ἐθέλω κακός , οὗτος πράσσω . εἰμί δέ ὁ οὖον ἐθέλω ἐγώ οὗτος ποιέω , οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . εὑρίσκω δέ ὁ νόμος ὁ ἐθέλω ἐγώ ποιέω ὁ καλός , ὅτι ἐγώ ὁ κακός παράκειμαι . » Συντὶς οὖν ὅπως κατεξανίσταμαι μέν ἄγριος ὁ ἕκαστος Ψυχή ὁ ὁ φαυλότης προσβολή , καί καθίζω μέν ἀδύνατος ὁ ἐν ἐγώ εἰμί νόος ἐπί ὁ αὐτός δοκέω , παραχράω δέ ὡς καί ὁ ἐλεύθερος εἰς ῥοπή , ὡς οὐ ἐκτὶ μέν ἐγώ , αὐτός δέ τάχα ποῦ καί μόνος δράω ὁ δράω . ἄλλος οὐ ὑπεροράω ἐγώ ὁ Δημιουργός , οὔτε μήv εἰς ἅπας ἀνεπικούρητος ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀφίημι , παραινέω ἑτοίμως καταλαμβάνω ὁ εἰς ὁ φαῦλος ὁρμή . Ἐπιστήμη γάρ ὁ νόμος ὁ εἰς οὗτος ῥοπή , κἀν πλεονεκτέω ὁ πάθος , αντιανιστημι σοφός καί μετασώδει πρός ὁ ἀγαθός , ὁ ἐγκράτεια ὁ κάλλος παραδείκνυμι · καί ὁ ὁ ἀρετή αὔχημα ἐπιγιγνώσκω ποιέω . επειεκεινος τοίνυν ὁ βέβηλος καί μυσωραωτάτης ἡδονή ὁ διάνοια στρέφω , σιτίον τε καί ποτός ὀλίγος φροντίζω , « ἐπιτελέω ἁγιωσύνη ἐν φόβος Θεός , καθώς γράφω · νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πήθω , ἐπιθυμία κακός , καί ὁ πλεονεξία . » ἐπιστέλλω γάρ οὕτως ἐγώ ὁ σοφός Παῦλος . Κατηρβώσθησε μέν γάρ ὁμολογουμένως ὁ ὁ σῶμα φύσις , ὁ ευπαροοιδα εἰς ἐπιθυμία · ἀλλά οὐ τρέχω ἐρείδω ὁ κατά ἐγώ ὁ ὅλος Δημιουργός , φροντίς δέ μέλλω ἀξιόω ἐθέλω ὁ προθυμιατάρτης . καί