cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0526.2
Ὁ μακάριος ἔφη Παῦλος · « Ἡ περιτομὴ οὐδὲν ἐστιν , καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδὲν ἐστιν . » Ἄλλ’ ἐστιν εἰκὼς πρὸς τοῦτο τινὰς εἰπεῖν · Ἀρ’ οὖν τὸ μηδὲν τηρεῖσθαι προσέταξε διὰ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως ὁ τῶν ὅλων Θεός , καὶ κολασιν ἐπαρτήσας τοῖς παραβαίνουσιν αὐτήν ; Ναί , φαίην ἄν . « Ὅσον μὲν γὰρ ἦκεν εἰς τὴν τοῦ πράγματος φύσιν , ἧτοι τὸ περὶ τὴν σάρκα πληρούμενον , οὐδὲν ἐστὶ παντελῶς , ὁδίνει δὲ μυστηρίου τύπον οὐδακαλλή , μᾶλλον [ δὲ ] τῆς ἀληθείας ἐγκεχυρρωμένην ἔχει τὴν δήλωσιν . Κατὰ γὰρ τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἀνέβη ὁ Χριστὸς ἐκ νεκρῶν , δέδωκεν ἡμῖν τὴν ἐν Πνεύματι περιτομήν . Προσέταχε γὰρ ὁ Θεὸς τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις · « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . » Τελεῖσθαι δὲ φαμεν τὴν ἐν Πνεύματι περιτομήν ἐν καιρῷ δὲ μάλιστα τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , ὅτε καὶ μετέχους ἡμᾶς ἐποίησεν Χριστὸς τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Καὶ τούτου πάλιν εἰς τύπον ἦν ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος Ἰησοῦς , ὁ μετὰ Μωϋσῆ στρατηγός . Διεῖδύκε γὰρ τὸν Ἰορδάνην τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ , εἶτα καθίσας εὐθὺς περιέτεμε μαχαίρας πετρίδας . Οὕκουν ὅταν διαβώμεν τὸν Ἰορδάνην , τότε Χριστὸς ἡμᾶς περιτέμνει τῇ δυνάμει τοῦ ἁγίου Πνεύματος , οὐ σάρκα καθαίρων ἡ , ἀκροθερῶν δὲ μᾶλλον τὸν ἐν ψυχᾷ , μολυσμὸν . Ἐν ὀγδῃ τοιγαροῦν περιτέμεναι Χριστό · , καὶ τὴν κλῆσιν , ὡς ἔφην , λαμβάνει . Τότε γὰρ , τότε σσώωμεθα δι’ αὐτοῦ . Ἀναφέρουσι δὲ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ . Ὡ μεγάλης καὶ τεθαυμασμένης οἰκονομίας ! « Ὡ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως τοῦ Θεοῦ ! » Ὁ ἐν κόλποις ὢν τοῦ Πατρὸς , ὁ σύνεδρος αὐτῷ καὶ συναίδιος Υἱός , ὁ δι’ οὗ τὰ πάντα προσάγεται · ἢ θεωρητός , πλὴν ὅτε γέγονεν τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος μέτροις , προσφέρει δὲ καὶ θυσίαν ὁ ταῖς παρὰ πάντων λατρείαις καταχρυσοῦμενος καὶ συνδοξαζόμενος τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι . Τί δὲ δὴ καὶ προσκεχώμικεν ὡς πρωτότοκός τε καὶ ἄρσην ; Ζεῦγος τρυγόνων , ἢ δύο νεοσσούς περιστέρων , κατὰ τὸ ἐν τῷ νόμῳ διηγουμενόν . Ἄλλὰ γὰρ τί βούλεται δηλοῦν ἡ τρυγών , τί δὲ καὶ τὸ ἕτερον , τοῦτ’ ἐστιν ἡ περιστερά , φέρε δή , φέρε , καταθρήσωμεν . Οὐκοῦν τὸ μὲν ἐστὶ λαλίστατον ἐν στρουθίοις ἀγροῦ , τὸ δὲ ἡπιόν τε καὶ πρᾶον · γέγονε δὲ τοιούτος εἰς ἡμᾶς ὁ τῶν ὅλων Σωτήρ , πραότητά μὲν εἰς ἄκρον ἔχων , τρυγὼν δὲ διχὺν κατακλύσας τὴν γῆν οὐρανόν , καὶ τῆς ἑαυτοῦ καλλιφωνίας τὸν ἴδιον ἀμπελῶνα πληρῶν , τοῦτ’ ἐστιν , ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτόν · γέγραπται γοῦν ἐν τῷ Ἀσματι τῶν ἀσμάτων , ὅτι « Φωνὴ ἡ τῆς τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν » · λελάληκε γὰρ πρὸς ἡμᾶς τὸ θεῖόν τε καὶ εὐαγγελικὸν σωτηρίων κήρυγμα . Τρυγόνες δὴ οὖν καὶ περιστέραι προσεφέρουτο , παραστάντος αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ , καὶ ἂν ἴδειν καθ’ ἕνα καιρὸν ὁμοῦ τοῖς τύποις
Lemmas: ὁ μακάριος φημί Παῦλος · « ὁ περιτομή οὐδείς εἰμί , καί ὁ ἀκροβυστία οὐδείς εἰμί . » ἄλλος εἰμί ἔοικα πρός οὗτος τις εἶπον · ἀρά οὖν ὁ μηδείς τηρέω προστάσσω διά ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς ὁ ὁ ὅλος Θεός , καί κόλασις ἐπαρτάω ὁ παραβαίνω αὐτός ; Ναίς , φημί ἄν . « ὅσος μέν γάρ ἵημι εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ἤτοι ὁ περί ὁ σάρξ πληρόω , οὐδείς εἰμί παντελῶς , ὁράω δέ μυστήριον τύπος οὐδακαλλή , μᾶλλον [ δέ ] ὁ ἀλήθεια ἐγκεχυρρωμένην ἔχω ὁ δήλωσις . κατά γάρ ὁ ὄγδοος ἡμέρα ἀναβαίνω ὁ Χριστός ἐκ νεκρός , δίδωμι ἐγώ ὁ ἐν πνεῦμα περιτομή . Προσέταχε γάρ ὁ θεός ὁ ἅγιος ἀπόστολος · « πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . » τελέω δέ φημί ὁ ἐν πνεῦμα περιτομή ἐν καιρός δέ μάλιστα ὁ ἅγιος βάπτισμα , ὅτε καί μετέχω ἐγώ ποιέω Χριστός ὁ ἅγιος πνεῦμα . καί οὗτος πάλιν εἰς τύπος εἰμί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος Ἰησοῦς , ὁ μετά Μωϋσῆς στρατηγός . Διεῖδύκε γάρ ὁ Ἰορδάνης ὁ υἱός Ἰσραήλ , εἶτα καθίζω εὐθύς περιτέμνω μάχαιρα πετρίς . κέω ὅταν διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , τότε Χριστός ἐγώ περιτέμνω ὁ δύναμις ὁ ἅγιος πνεῦμα , οὖον σάρξ καθαίρω ὁ , ακροθερος δέ μᾶλλον ὁ ἐν ψυχή , μολυσμός . ἐν Όγδη τοιγάρ περιτέμνω Χριστός · , καί ὁ κλῆσις , ὡς φημί , λαμβάνω . τότε γάρ , τότε σῴζω διά αὐτός . ἀναφέρω δέ αὐτός εἰς Ἱερουσαλήμ παρίστημι ὁ κύριος . εἰμί μέγας καί θαυμάζω οἰκονομία ! « εἰμί βάθος πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις ὁ Θεός ! » ὁ ἐν κόλπος εἰμί ὁ πατήρ , ὁ σύνεδρος αὐτός καί συναίδιος υἱός , ὁ διά ὅς ὁ πᾶς προσάγω · ἢ θεωρητός , πλήν ὅτε γίγνομαι ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον , προσφέρω δέ καί θυσία ὁ ὁ παρά πᾶς λατρεία καταχρυσόω καί συνδοξάζω ὁ ἴδιος Γεννήτωρ . τις δέ δή καί προσχόω ὡς πρωτότοκος τε καί ἄρσην ; ζεῦγος τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά , κατά ὁ ἐν ὁ νόμος διηγέομαι . ἀλλά γάρ τίς βούλομαι δηλόω ὁ τρυγών , τίς δέ καί ὁ ἕτερος , οὗτος εἰμί ὁ περιστερά , φέρω δή , φέρω , καταθρέω . οὐκοῦν ὁ μέν εἰμί λάλος ἐν στρούθιον ἀγρός , ὁ δέ ἤπιος τε καί πρᾶος · γίγνομαι δέ τοιούτος εἰς ἐγώ ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ , πραότης μέν εἰς ἄκρος ἔχω , τρυγών δέ διχὺν κατακλύζω ὁ γῆ οὐρανός , καί ὁ ἑαυτοῦ καλλιφωνία ὁ ἴδιος ἀμπελών πληρόω , οὗτος εἰμί , ἐγώ ὁ πιστεύω εἰς αὐτός · γράφω γοῦν ἐν ὁ ᾆσμα ὁ ἄσμα , ὅτι « φωνή ὁ ὁ τρυγών ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ » · λαλέω γάρ πρός ἐγώ ὁ θεῖος1 τε καί εὐαγγελικός Σωτηρίων κήρυγμα . Τρυγών δή οὖν καί περιστερά προσφέρω , παρίστημι αὐτός ὁ κύριος , καί εἄν ὁράω κατά εἷς καιρός ὁμοῦ ὁ τύπος