cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0333.1
μὲν γάρ , τοὺς διὰ Μωϋσέως ἐπαιχούντες νόμους , τῇ τῶν ὅλων προσεχύνουν Θεῷ · Μωσῃταὶ γε μὴν , ἤγουν Ἰουδαῖοι ( τοῦτο γὰρ ἐκάτερον ) , ταῖς τῶν δαιμονίων ἀπάταις κατισχημένοι , λίθους καὶ ξύλα διατερνεύσαντες , τοὺς οὐδὲν εἰδότες ἐπεγράφοντο θεούς . Ἡν οὖν ἄρα τὰ γένη προπάλληλα , καὶ λατρείας καὶ τρόπους καὶ τόπους διηρημένα . Εἰτα διαπταίσει k συμβάν τοὺς ἐξ Ἰσραήλ , καὶ διὰ τῆς εἰς τὸν νόμον παρουσίας λυπησαὶ Θεόν , ἐγήγερται κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ ἀνὴρ δυσσεβὴς καὶ παράνομος , ὁ τῶν Βαβυλωνίων τύραννος . Καὶ δὴ καὶ σύμπαν τὸ ὑπὸ χειρα γένος ἐν ὅπλοις εἶναι διεξελεύσετο · καὶ ὡς αὐτῖκα δὴ μᾶλα περισσόμενος τῶν ἀνακειμένων Θεῷ , πικρὸν ἐδίδου τοῦ πολέμου τὸ σύνθημα . Καὶ ἀφίκετο μὲν εἰς τὴν Ἰουδαίαν · καταλύσας δὲ ἐν αὐτῇ παστρατὶ , κατεπτόησε τοσούτων τοὺς ἐξ Ἰσραήλ , ὡς ἐν ταῖς ὁμόροις κατασχιδνάσαι l χώραις , τὴν ἐνεγκούσαν ἀφέντας · καὶ νεὼς ὡςπερ ἀποπτηδίσαντας , ἐπ' αὐτοὺς m ἤδη χειμένοις n τοὺς ἐσχάτους κακοὺς . Καὶ τί μετὰ τοῦτο πεπράχαισι ; Ἰδοὺμαῖοι ; Δεῦ [ τ . δέον ] ἐποιχοῖσθαι τοὺς ἐν θορύβῳ καὶ δείμασι , καὶ πειρίζθαι μᾶλλον ἐπιμύνειν αὐτοῖς , πόλεσι τε ταῖς σφῶν οἰκίσασθαι , καὶ τῆς μεταξὺ κειμένης ἀπομνημονῆσαι διαφορᾶς , πᾶν τὸ τῦτῳς ἔδρων ο ἐναντίον . Καταδεσμοῦντες γὰρ τὸν ἱκέτην , ἕτοιμον ὡςπερ τι τοῖς Βαβυλωνίοις προσεχόμιζον θῆραμα , καὶ τὴν ἀδελφοὺ καὶ γείτονος στρατὴν , καύχημα τῆς ἑαυτῶν ἐποιούτο λατρείας , πλατὺ γελῶντες κατὰ τῶν ὑγιασμένωνp , καὶ τῆς θείας δόξης κατεξανιστάμενοι , φάσκοντες τε παραγρόνθας τὴν τῶν δαιμόνωνq ἐγὴρθραὶ δύναμιν , καὶ τοὺς ἀτιμάζουσι τὴν παρὰ σφίσιν λατρείαν ἐγχατασκήψαι τὸν Βαβυλωνίων , οὐχ ἑτέρου τοῦ χάριν , ἢ τούτου καὶ μόνοῦ . Ἐπεὶδὴ δὲ ἀνθρώποις οὐκέτι φορητὸς , Θεῷ δὲ ἀπηχθημένος ὁ τῶν Ἰουδαίων ἐφαίνετο r γέλως , τῆς μὲν τῶν ἠγιασμένων ἀπενεοσφίζετο χώρας ὁ τῶν πολεμίων στρατός , μετέθηκε δὲ ὡςπερ ἐπ' αὐτὴν δὴ τὴν Ἰουδαίαν , μεταθέντος εἰς τὸ ἐναντίον τὴν τοῦ πράγματος φύσιν , τοῦ πάντα ἰσχύοντος , καὶ τὸν θυμὸν ἐπ' ἐκείνους εὐλόγως ἤδη μετενηλθότος . Ἐσπανᾶτο δὲ οὕτω τοῖς Βαβυλωνίων τοξεύμασιν ὁ πάλαι πλατὺς καὶ ἀτεράμων καὶ ἀλαζών , ὡς ἕνα πού τῆρα διαλαβεῖν τὸν οἴκτηρα , καὶ εἰ πολυανδρούσά τις εἴη καὶ τετειχισμένη πόλις . Αὐτὸ δὲ τὸ θεῖον ὑμῖν ἀναγνώσομαι λόγον ὡδὶ πως ἔχον . Ἔστι s δὲ ὁ λόγος παρὰ Θεοῦ D πρὸς τὸν Ἰδοὺμαῖον · « Ἰδοὺ ὀλιγωτέον ἐδωκά σε t ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ἠτιμώμενος σὺ εἰ σφόδρα · ὑπερηφανία τῆς καρδίας σου ἐπῆρεu σε , κατασκηνοῦντα ἐν ταῖς ὀπαῖς τῶν πετρῶν · ὕψαν κατοικίαν αὐτοῦ , λέγων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · Τίς με καταξή ἐπὶ τὴν γῆν ; Ἐὰν μετεωρισθῶς ὡς ἀετὸς , καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀστρῶν θῆς νοσιάν σου , ἐκεῖθεν καταξω σε , λέγει Κύριος . » Εἶτα τῆς ἀγανακτήσεως τὴν αἰτίαν ἐξηγούμενος
Lemmas: μέν γάρ , ὁ διά Μωϋσῆς επαιχουντα νόμος , ὁ ὁ ὅλος προσέχω Θεός · μωσω γε μήv , ἤγουν Ἰουδαῖος ( οὗτος γάρ ἐκάς ) , ὁ ὁ δαιμόνιος ἀπάτη κατισχημένοι , λίθος καί ξύλον διατερνευατιμοω , ὁ οὐδείς οἶδα ἐπιγράφω θεός . ἐάν οὖν ἄρα ὁ γένος προπάλληλα , καί λατρεία καί τρόπος καί τόπος διαιρεμένος . εἶτα διαπταίω k συμβαίνω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , καί διά ὁ εἰς ὁ νόμος παρουσία λυπέω Θεός , ἐγείρω κατά ὁ Ἱερουσαλήμ ἀνήρ δυσσεβής καί παράνομος , ὁ ὁ Βαβυλώνιος τύραννος . καί δή καί σύμπας ὁ ὑπό χείρ γένος ἐν ὅπλον εἰμί διεξέρχομαι · καί ὡς αὐτίκα δή μῆλον περισσόμενος ὁ ἀνάκειμαι Θεός , πικρός δίδωμι ὁ πόλεμος ὁ σύνθημα . καί ἀφικνέομαι μέν εἰς ὁ Ἰουδαῖος · καταλύω δέ ἐν αὐτός παστρατὶ , καταπτοέω τοσοῦτος ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὡς ἐν ὁ ὅμορος κατασχιδνάσαι l χώρα , ὁ φέρω ἀφίημι · καί ναός ὡς ἀποπτηδίσαντας , ἐπί αὐτός m ἤδη χέω n ὁ ἔσχατος κακός . καί τίς μετά οὗτος πράσσω ; ιδουμαιος ; Ζεύς [ τ . δήω ] ἐποίχομαι ὁ ἐν θόρυβος καί δεῖμα , καί πείρω μᾶλλον ἐπιμένω αὐτός , πόλις τε ὁ σφεῖς οἰκίζω , καί ὁ μεταξύ κεῖμαι ἀπομιμνῄσκω διαφορά , πᾶς ὁ τυτώ δράω ὁ ἐναντίος . Καταδεσμέω γάρ ὁ ἱκέτης , ἑτοῖμος ὡς τίς ὁ Βαβυλώνιος προσέχω θήραμα , καί ὁ ἀδελφός καί γείτων Στρατήν , καύχημα ὁ ἑαυτοῦ ποιέω λατρεία , πλατύς γελάω κατά ὁ ὑγιάζω , καί ὁ θεῖος δόξα κατεξανίσταμαι , φάσκω τε παραγρόνθας ὁ ὁ δαίμων ἐγείρω δύναμις , καί ὁ ἀτιμάζω ὁ παρά σφεῖς λατρεία ἐγχατασκήψαι ὁ Βαβυλώνιος , οὐ ἕτερος ὁ χάρις , ἢ οὗτος καί μόνος . ἐπειδή δέ ἄνθρωπος οὐκέτι φορητός , Θεός δέ ἀπεχθάνομαι ὁ ὁ Ἰουδαῖος φαίνω r γέλως , ὁ μέν ὁ ἁγίζω ἀπονοσφίζω χώρα ὁ ὁ πολέμιος στρατός , μετατίθημι δέ ὡς ἐπί αὐτός δή ὁ Ἰουδαῖος , μετατίθημι εἰς ὁ ἐναντίος ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ὁ πᾶς ἰσχύω , καί ὁ θυμός ἐπί ἐκεῖνος εὔλογος ἤδη μετανέρχομαι . Ἐσπανᾶτο δέ οὗτος ὁ Βαβυλώνιος τόξευμα ὁ πάλαι πλατύς καί ἀτεράμων καί ἀλαζών , ὡς εἷς πού τῆρα διαλαμβάνω ὁ οἴκτηρα , καί εἰμί πολυανδρέω τις εἰμί καί τειχίζω πόλις . αὐτός δέ ὁ θέω σύ ἀναγιγνώσκω λόγος ὡδί πως ἔχω . εἰμί s δέ ὁ λόγος παρά Θεός D πρός ὁ ιδουμαιων · « ἰδέ ὀλιγωτέον δίδωμι σύ t ἐν ὁ ἔθνος , ἀτιμάω σύ εἰμί σφόδρα · ὑπερηφανία ὁ Καρδία σύ ἐπαίρω σύ , κατασκηνόω ἐν ὁ ὀπή ὁ πέτρα · Ὕψας κατοίκιος αὐτός , λέγω ἐν Καρδία αὐτός · Τῖς ἐγώ κατάγω ἐπί ὁ γῆ ; ἐάν μετεωρίζω ὡς ἀετός , καί ἀνά μέσος ὁ ἄστρον Θῆς νοσσιά σύ , ἐκεῖθεν κατάγω σύ , λέγω Κύριος . » εἶτα ὁ ἀγανάκτησις ὁ αἴτιος ἐξηγέομαι