cyrillus-theology.epistulae-paschales-sive-homiliae-paschales-epist-1-30 pg077_0353.1
διὰ Χριστοῦ . Μᾶλλον δὲ καὶ λίαν ἀχοντὶ συνεῖναι βρόν , ὅτι σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν ἀπέστειλεν ἡμῖν δὲ οὐρανοῦ τὸν Υἱὸν ὁ Πατὴρ . Τυράννων ἀλάζων , οὐχ ἕθνους ἕνος , ἀλλ’ οὐδὲ πόλεως μιᾶς ἢ χώρας κατεστρατεύετο · ἀλλ’ ἢ ἡν ὡς · αὐτῷ ποιεῖσθαι , [ τὴν οἰκουμένην ] ἀνοσεῖς ἐπιχειρῶν , τοὺς ἰδίους ζυγοὺς ἀντείσει τὸν ἀνθρώπων · μεθιστάς μὲν ἁγάπης τῆς εἰς Θεόν , καὶ τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας ἀποσώδων , πολυτρόποις δὲ μᾶλλον κατασπῖλων ἀμαρτίαις , καὶ λάτριν ἀποτελῶν ταῖς τῶν δαιμονίων ἀγέλαις , καὶ τῇ κτίσει προσνέμων παρὰ τὸν κτίσαντα Θεόν . Οἱ μὲν γὰρ ἥλιω τὸ σέβας , οἱ δὲ σελήνῃ δωρούμενοι τὴν τῶν ὅλων βασιλῖδα φύσιν , τῶν αὐτῇ καὶ μὴν πρεπωδεστάτων ἐξέπεμπον γερῶν · ἑτεροὶ δὲ , γῇ , καὶ ὕδατι , καὶ ἀέρι , καὶ πυρὶ προσάγοντες τὴν προσκύνησιν , εἰς τοῦτο κατὰ βραχὺ κατέλιψον ἀμαθίας , ὥστε καὶ ἐπ’ αὐτὸ πού τὸ λοῖσθον διεληλάχασιν τῶν κακῶν , καὶ μέχρι τῶν ἀναίσθητον κατακομίζοντες ζύλων τὴν τῆς θεότητος τιμὴν τε καὶ δόξαν . Ταῖς τοιαύταις ἐνσπαταλῶν ὁ δράκων ὁ μαινόμος , μεγαλαυχῶν διετέλει , καὶ ἀκατάσχεστον ἕχων ψυφὴν τὴν εὐθυμίαν . Καὶ περὶ αὐτοῦ μὲν ὁ μακάριος προφήτης Ἰερεμίας ἔφασκεν · « Οὐαὶ οἱ πληθύνων ἐαυτῷ τὰ οὐκ ὄντα αὐτοῦ ( ὡς τινος ; ) καὶ βαρύνων τὸν κολόν αὐτοῦ στίδαρως . » Θεοῦ γὰρ ὄντα τὸν ἀνθρώπον , ἐαυτῷ συλλέγειν ἤθελε , δυσαχθεστέραν δει τὴν ἡὐτρεπισμένην αὐτῷ κατασκευάζων κόλασιν . Ὁ δὲ γε σύνεδρος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ Θεὸς Λόγος , ἀθῶς ἡμῖν πεπραχὼς καὶ κινδυνεύσας , τὸν τῆς σωτηρίας καιρὸν προευηγγελίκετο , λέγων · « Πνεῦμα Κυρίου ἐπ’ ἐμᾷ , οὗ ἐνεκεν ἔχρισέ με · εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με · κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἀφεσιν , καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν · καλέσαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτόν . » Ἐπεὶδὴ δὲ τῆς ἐπηγγελμένης ἐπιχωρίας παρῆν ὁ καιρός , ἑαυτὸν ἀνέταξεν ὑπὲρ ἡμῶν τοῖς τοῦ διαβόλου κακουργήμασι · καὶ τὸν μαινόμενον ἐκεῖνον κατεγείρουτο τύραννον , καὶ τοῖς τῶν πεπὶστευκότων ὑποστορέας ποσὶ , διαβρῆθην ἔφασκεν · « Ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πατεῖν ἐπάνω δρεῶν καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ , καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ . » Ὅσοι τοίνυν τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας καθεστήχαμεν ἐρασταί , καὶ τῆς τῶν ἁγίων λαμπρότητος μεταλαχεῖν γλυχόμενοι , τὸ εἰς τὴν ἄνω γενέσθαι διψήμεν πολύν , ἐκεῖνο καὶ · ἑαυτοὺς ἀνθυμέσθαι . Βασιλεῖς μὲν γὰρ οἱ ἐπὶ τῆς γῆςταῖς βαρβαρικαῖς ἐφόδοις ἐπιτιμῶντες ἀεί , καὶ τὰς ἐν ἑκάστῃ χώρᾳ διασώζοντες πόλεις , σωτῆρες καὶ λυτρωταί , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τοιούτων ὀνομαζόμενοι , πλουσίως καταγεράρονται . Οἱ δὲ τῆς ἰδίας ἐπαυχούντες ἀνδραγαθίαις , ὑπὸ πόδας μὲν ἰδίους ποιοῦνται τοὺς σεσωσμένους , θεσμοὺς δὲ καὶ νόμους οἷον κατακεύζαντες , δασμολογέσθαι προστάττουσιν , ὁμολογίαν ὡςπερ τινὰ τοῦ ὑποτεθῆναι δεῖν τὸ χρήμα ποιοῦμενοι . Λελυτρωμένοι τοίνυν διὰ Χριστοῦ , καὶ τῆς πολυθέου πλάνης ἐξηρημένοι , καὶ τὴν πρὸς
Lemmas: διά Χριστός . μᾶλλος δέ καί λίαν ἀχοντὶ συνίημι βιβρώσκω , ὅτι σωτήρ καί λυτρωτής ἀποστέλλω ἐγώ δέ οὐρανός ὁ υἱός ὁ πατήρ . Τύραννος ἀλαζών , οὐ ἔθνος ἕνος , ἀλλά οὐδέ πόλις εἷς ἢ χώρα καταστρατεύω · ἀλλά ἢ ἐάν ὡς · αὐτός ποιέω , [ ὁ οἰκέω ] ἀνίημι ἐπιχειρέω , ὁ ἴδιος ζυγόν ἀντείσειμι ὁ ἄνθρωπος · μεθίστημι μέν ἀγάπη ὁ εἰς Θεός , καί ὁ ἀληθής θεογνωσία ἀποσώδων , πολύτροπος δέ μᾶλλον κατασπιλέω ἁμαρτία , καί λάτρις ἀποτελέω ὁ ὁ δαιμόνιος ἀγέλη , καί ὁ κτίζω προσνέμω παρά ὁ κτίζω Θεός . ὁ μέν γάρ ἥλιος ὁ σέβας , ὁ δέ σελήνη δωρέω ὁ ὁ ὅλος βασιλίς φύσις , ὁ αὐτός καί μήv πρεπώδης ἐκπέμπω γέρας · ἕτερος δέ , γῆ , καί ὕδωρ , καί ἀήρ , καί πῦρ προσάγω ὁ προσκύνησις , εἰς οὗτος κατά βραχύς καταλείπω ἀμαθία , ὥστε καί ἐπί αὐτός πού ὁ λοῖσθος διαλαγχάνω ὁ κακός , καί μέχρι ὁ ἀναίσθητος κατακομίζω ζύλων ὁ ὁ θεότης τιμή τε καί δόξα . ὁ τοιοῦτος ἐνσπαταλάω ὁ δράκων ὁ μαινόμος , μεγαλαυχέω διατελέω , καί ἀκατάσχεστον ἔχω ψυφὴν ὁ εὐθυμία . καί περί αὐτός μέν ὁ μακάριος προφήτης Ἰερεμίας φάσκω · « οὐαί ὁ πληθύνω αὐτός ὁ οὐ εἰμί αὐτός ( ὡς τις ; ) καί βαρύνω ὁ Κολόν αὐτός στίδαρως . » Θεός γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος , αὐτός συλλέγω ἐθέλω , δυσαχθής δεῖ ὁ εὐτρεπίζω αὐτός κατασκευάζω κόλασις . ὁ δέ γε σύνεδρος ὁ Θεός καί πατήρ θεός Λόγος , Ἄθως ἐγώ πράσσω καί κινδυνεύω , ὁ ὁ σωτηρία καιρός προευηγγελίκετο , λέγω · « πνεῦμα κύριος ἐπί ἐμός , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ · εὐαγγελίζω πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ · κηρύσσω αἰχμάλωτος ἄφεσις , καί τυφλός ἀνάβλεψις · καλέω ἐνιαυτός κύριος δεκτός . » ἐπειδή δέ ὁ ἐπαγγέλλω ἐπιχώριος πάρειμι ὁ καιρός , ἑαυτοῦ ἀνατάσσω ὑπέρ ἐγώ ὁ ὁ διάβολος κακούργημα · καί ὁ μαίνομαι ἐκεῖνος κατεγείρουτο τύραννος , καί ὁ ὁ πεπιστευκοτος υποστορευς πούς , διαβρῆθην φάσκω · « ἰδέ δίδωμι σύ πατέω ἐπάνω δρεῶν καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός , καί οὐδείς σύ οὖον μή ἀδικέω . » ὅσος τοίνυν ὁ εἰς θεός εὐσέβεια καθίστημι ἐραστής , καί ὁ ὁ ἅγιος λαμπρότης μεταλαγχάνω γλυχομενω , ὁ εἰς ὁ ἄνω γίγνομαι διψάω πολύς , ἐκεῖνος καί · ἑαυτοῦ ἀνθυμέσθαι . Βασιλίς μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ γήτης βαρβαρικός ἔφοδος ἐπιτιμάω ἀεί , καί ὁ ἐν ἕκαστος χώρα διασῴζω πόλις , σωτήρ καί λυτρωτός , καί τίς γάρ οὐ ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω , πλούσιος καταγεραροντ . ὁ δέ ὁ ἴδιος ἐπαυχέω ἀνδραγαθία , ὑπό πούς μέν ἴδιος ποιέω ὁ σώζω , θεσμός δέ καί νόμος οἷος κατακεύζαντες , δασμολογέω προστάσσω , ὁμολογία ὡς τις ὁ ὑποτίθημι δήω ὁ χρήμα ποιέω . λυτρόω τοίνυν διά Χριστός , καί ὁ πολύθεος πλάνης ἐξαιρέω , καί ὁ πρός