cyrillus-theology.dialogus-cum-nestorio-sp pg076_0150.1
χγ . Εἰ δὲ ἐπιμένουν λέγοντες , Ποῦ τῆς Γραφῆς Θεοτόκος ἡ Παρθένος ὀνόματα ; ἀκούετωσαν σαφῶς τοῦτο τοῦ ἀγγέλου τοῖς ποιμεῖν εὐαγγελιζομένου , καὶ λέγοντος , « Ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ , ὅς ἐστιν Χριστὸς Κύριος , » οὗ λέγει δέ , Ὅς ἔσται Κύριος , ἢ , Ἐν ᾧ ὁ Κύριος ἐνοικήσει μέλλει , ἀλλ , « Ὅς ἐστιν Κύριος . » Ἴδου τοίνυν Κύριον φανερῶς τὸν τεχθέντα ὁ ἄγγελος εὐαγγελίζεται : εἶτα καὶ σημεῖον ὅσπερ αὐτοῖς τὸς τοῦ Κυρίου θέας παρεχομένου , « Εὑρήσετε , φησίν , βρέφος ἐσπαργανωμένον , καὶ κείμενον ἐν φάτνῃ . » Παραπλησίᾳ τε τῷ ἀγγέλῳ καὶ ὁ Πέτρος χρηστῶν , ὅτε πρὸς τὸν Κορνήλιον ἐσῆλθεν , ἔλεγεν : « Τὸν λόγον ἀπέστειλεν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ , εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ : οὗτός ἐστι Κύριος πάντων . » Ὁρᾷς πῶς τὸν λόγον , ἀντὶ τοῦ τοῦ σωτῆρος κήρυγμα διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπεσταλῆναι φησί ; καὶ δεικνύς αὐτοῖς τὴς εἰς Ἰησοῦς Χριστὸς , « Οὗτός ἐστιν , ἔφη , πάντων Κύριος . » Ὁρᾷς τὸ βρέφος , Κύριον καὶ ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου , καὶ ὑπὸ τοῦ Πέτρου [ ita uterque codex sine verbo ] ; Οὐκοῦν Θεοτόκος ἀναμφίβολως ἡ τὸν Κύριον γεννήσασα . Οὕτως τινὶ καὶ ἡ τοῦ μακαρίου Βαπτιστοῦ μήτηρ ὑπὸ Πνεύματος ἁγίου κινουμένη προσηγόρευεν : « Ἐπλήσθη γάρ , φησίν , ἡ Ἐλισάβετ Πνεύματος ἁγίου , καὶ ἀνέβοησεν : Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί , καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου : καὶ πόθεν μοι τοῦτο , ἵνα ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου ἔλθῃ πρὸς με ; » Τίς ἐπὶ τοσούτων μέμηνεν , ὡς μὴ βούλεσθαι μετὰ τῶν Εὐαγγελίων Θεοτόκον ἀποκαλεῖν τὴν ἁγίαν Παρθένον ; Μὴ τοίνυν τῶν ἀχειροτότων τὰς ἀκoάς θορυβείτωσαν , παιδὸν καὶ βρέφους ὀνομάζοντες , ἵνα μὴ κατ' ὀλίγον καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ἐπιδημίαν ἀρνήσωνται : ὀνόμασται γὰρ βρέφος ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου , ἀλλ' ἅμα καὶ Κύριος .
Lemmas: χγ . εἰμί δέ επιμένω λέγω , Που ὁ Γραφής Θεοτόκος ὁ Παρθένος ὄνομα ; ἀκούω σαφής οὗτος ὁ ἄγγελος ὁ ποιέω εὐαγγελίζομαι , καί λέγω , « ὅτι τίκτω σύ σήμερον Σωτήρ , ὅς εἰμί Χριστός κύριος , » ὅς λέγω δέ , ὅς εἰμί κύριος , ἢ , ἐν ὅς ὁ κύριος ἐνοικέω μέλλω , ἀλλ' , « ὅς εἰμί κύριος . » ὁράω τοίνυν κύριος φανερός ὁ τίκτω ὁ ἄγγελος εὐαγγελίζομαι : εἶτα καί σημεῖον ὅς αὐτός τώς ὁ κύριος θέα παρέχω , « εὑρίσκω , φημί , βρέφος σπαργανόω , καί κεῖμαι ἐν φάτνη . » παραπλήσιος τε ὁ ἄγγελος καί ὁ Πέτρος χρηστός , ὅτε πρός ὁ Κορνήλιος εἰσέρχομαι , λέγω : « ὁ λόγος ἀποστέλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ , εὐαγγελίζομαι εἰρήνη διά Ἰησοῦς Χριστός : οὗτος εἰμί κύριος πᾶς . » Όρας πῶς ὁ λόγος , ἀντί ὁ ὁ σωτήρ κήρυγμα διά Ἰησοῦς Χριστός ἀποστέλλω φημί ; καί δείκνυμι αὐτός σής εἰς Ἰησοῦς Χριστός , « οὗτος εἰμί , φημί , πᾶς κύριος . » Όρας ὁ βρέφος , κύριος καί ὑπό ὁ ἄγγελος , καί ὑπό ὁ Πέτρος [ ita uterque codex sine verbo ] ; οὐκοῦν Θεοτόκος ἀναμφιβόλως ὁ ὁ κύριος γεννάω . οὕτως τις καί ὁ ὁ μακάριος βαπτιστής μήτηρ ὑπό πνεῦμα ἅγιος κινέω προσαγορεύω : « πίμπλημι γάρ , φημί , ὁ Ἐλισάβετ πνεῦμα ἅγιος , καί ἀναβοάω : εὐλογέω σύ ἐν γυνή , καί ευλογώ ὁ καρπός ὁ κοιλία σύ : καί πόθεν ἐγώ οὗτος , ἵνα ὁ μήτηρ ὁ κύριος ἐγώ ἔρχομαι πρός ἐγώ ; » Τῖς ἐπί τοσοῦτος μαίνομαι , ὡς μή βούλομαι μετά ὁ Εὐαγγελίων Θεοτόκος ἀποκαλέω ὁ ἅγιος παρθένος ; μή τοίνυν ὁ ἀχείρωτος ὁ ἀκή θορυβέω , παιδνός καί βρέφος ὀνομάζω , ἵνα μή κατά ὀλίγος καί πᾶς αὐτός ὁ ἐπιδημία ἀρνέομαι : ὀνομάζω γάρ βρέφος ὑπό ὁ ἄγγελος , ἀλλά ἅμα καί κύριος .