cyrillus-theology.dialogus-cum-nestorio-sp pg076_0147.1
ἐνώσεως μάλιστα ἡ οἰκονομία δεῖκνυται · καὶ ὅτι κἂν ἄνθρωπος ὀνομάζηται , οὐ δὴα τῆς θεότητος ἀφείλει καθ’ ἑαυτὸν ὀνομάζεσθαι . Τίς γὰρ τολμήσει λέγειν ἄνθρωπον , καὶ ταῦτα ἐνεργήσειν τὰ προειρημένα ; λέγω δὴ τὴν ἐξ οὐρανοῦ μέλλουσαν ἐξεῖσθαι παρουσίαν αὐτοῦ , καὶ τὴν περὶ πάντων δικαίων κρίσιν · τοῦ ἱεροφάντου μάλιστα Δαβὶδ ἁβόντος · « Σοὶ πρέπει ὑμνος , ὦ Θεός , ἐν Σιὼν , καὶ σοὶ ἀποδοθήσεται εὐχὴ ἐν Ἱερουσαλήμ . » Εἰσάκουσον προσευχῆς · « Πρὸς σὲ πᾶσα σάρξ ἥξει . » Τί γὰρ ἕτερόν ἐστιν τούτο , ἀλλ’ ἢ ὅπερ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ποιήσσει μεμαθήκαμεν ; « Τότε γάρ , φησίν , καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ , καὶ συναγθησονται ἐμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη . » Ὅρῃς ὅπως τοῦ Δαβὶδ ὡς πρὸς Θεὸν λέγοντος , « Πρὸς σὲ πᾶσα σάρξ ἥξει , » εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου τοῦτο πληρουθῆσαι μέλλον ἀποδείκνυται ; Θεὸς οὖν ἐστιν ἄρα ἐνανθρωπήσας ὁ ἐκ Μαρίας τεχθεὶς , τῶν δεινῶν ἡμῖν Γραφῶν τοῦτο διὰ πολλῶν ἀποδείξεων ἐναργῶς ἐμφανιζουσῶν . Θεοτόκος δὲ πάντως καὶ αὕτη ἡ καλλιπάρθενος , κἂν οὗτοι μὴ βούλωνται · εἰ γὰρ ἄνθρωπος ἦν ὁ ἐξ αὐτῆς προελθὼν Ἰησοῦς Χριστός , πῶς ὁ Παῦλος Γαλάτασις ἐπιστέλλων ἔγραφε ; « Παῦλος , ἀπόστολος , οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων , οὔδ’ δι’ ἀνθρώπου , ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ; » Δῆλον ὡς οὐκ ἄνθρωπος μόνον , ἀλλὰ Θεὸς ἐνηνθρωπήκως ἐστιν . Μὴ τοίνυν σκανδαλίζεσθωσαν ἐπὶ ταῖς τοιαύταις φωναῖς οἱ ἀπαίδευτοι , ἀλλὰ διδασκάλθωσαν τοῦ θείου μυστηρίου τὴν οἰκονομίαν , καὶ προσκυνεύτωσαν λοιπὸν τὸν Χριστὸν μετὰ τῶν ἀγγέλων καὶ αὐτοί . « Ὅταν γάρ , φησί , εἰσαγάγῃ τὸν Πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην , λέγει : Καὶ προσκυνήσάτωσαν αὐτῷ πάντες οἱ ἄγγελοι Θεοῦ · » καὶ , « Ἐν ὀνόματι δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων · καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . » Μνημονεύετωσαν Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον ὁμολογοῦμενον , καὶ μὴ παρατάτθωσαν ὅταν ἀνθρώπον διὰ τὴν οἰκονομίαν ἀκούωσιν .
Lemmas: ἕνωσις μάλιστα ὁ οἰκονομία δείκνυμι · καί ὅτι κἀν ἄνθρωπος ὀνομάζω , οὐ δίειμι ὁ θεότης ἀφαιρέω κατά ἑαυτοῦ ὀνομάζω . Τῖς γάρ τολμάω λέγω ἄνθρωπος , καί οὗτος ἐνεργέω ὁ προλέγω ; λέγω δή ὁ ἐκ οὐρανός μέλλω ξέω παρουσία αὐτός , καί ὁ περί πᾶς δίκαιος κρίσις · ὁ ἱεροφάντης μάλιστα Δαυίδ ἡβάω · « σοί πρέπω ὕμνος , ὦ θεός , ἐν Σιών , καί σύ ἀποδίδωμι εὐχή ἐν Ἱερουσαλήμ . » εἰσακούω προσευχή · « πρός σύ πᾶς σάρξ ἔσσομαι . » τις γάρ ἕτερος εἰμί τούτος , ἀλλά ἢ ὅς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ποιέω μανθάνω ; « τότε γάρ , φημί , καθίζω ἐπί θρόνος δόξα αὐτός , καί συνάγω ἔμπροσθεν αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος . » ὄρνυμι ὅπως ὁ Δαυίδ ὡς πρός θεός λέγω , « πρός σύ πᾶς σάρξ ἔσσομαι , » εἰς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὗτος πληρόω μέλλω ἀποδείκνυμι ; θεός οὖν εἰμί ἄρα ἐνανθρωπέω ὁ ἐκ Μαρία τίκτω , ὁ δεινός ἐγώ Γραφής οὗτος διά πολύς ἀπόδειξις ἐναργής ἐμφανίζω . Θεοτόκος δέ πάντως καί οὗτος ὁ Καλλιπάρθενος , κἀν οὗτος μή βούλομαι · εἰμί γάρ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ἐκ αὐτηες͂ς προέρχομαι Ἰησοῦς Χριστός , πῶς ὁ Παῦλος Γαλάτης ἐπιστέλλω γράφω ; « Παῦλος , ἀπόστολος , οὐ ἀπό ἄνθρωπος , οὐδέ διά ἄνθρωπος , ἀλλά διά Ἰησοῦς Χριστός ; » Δῆλος ὡς οὐ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά θεός ἐνανθρωπέω εἰμί . μή τοίνυν σκανδαλίζω ἐπί ὁ τοιοῦτος φωνή ὁ ἀπαίδευτος , ἀλλά διδασκάλθωσαν ὁ θεῖος μυστήριο ὁ οἰκονομία , καί προσκυνεύτωσαν λοιπός ὁ Χριστός μετά ὁ ἄγγελος καί αὐτός . « ὅταν γάρ , φημί , εἰσάγω ὁ πρωτότοκος εἰς ὁ οἰκουμένη , λέγω : καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ὁ ἄγγελος θεός · » καί , « ἐν ὄνομα δέ Ἰησοῦς Χριστός πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος · καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξα θεός Πατρός . » Μνημονεύετωσαν Χριστός Ἰησοῦς κύριος ὁμολογέω , καί μή παρατάσσω ὅταν ἄνθρωπος διά ὁ οἰκονομία ἀκούω .