cyrillus-theology.dialogus-cum-nestorio-sp pg076_0145.2
15 . Τίς ἐν τοῖς πρὸ ταύτης τῆς φωνῆς ἔλεγεν , κατανοήσωμεν : « Ὁ Πατὴρ μου , φησίν , ἕως ἄρτι ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι . » Καὶ Πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν Θεόν , ἴσον ἑαυτὸν ποιοῦν τῷ Θεῷ , τὰ αὐτὰ τῷ Πατρὶ παραπλησίως δημιουργοῦντα . « Ἄ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιή , ταῦτα καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ . » Καὶ , « Ὅτι τὴν κρίσιν αὐτὸς πᾶσαν δέδωκεν ὁ Πατὴρ , ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν Υἱόν , καθὼς τιμῶσι τὸν Πατέρα . » Καὶ , « Ἔρχεται ὥρα , καὶ νῦν ἐστίν , ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου · καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσουσιν . » Εἶτα ἵνα μὴ τὰ θεοπρεπῆ ταῦτα ἀκούοντες σκανδαλίζωνται διὰ τὴν σάρκα , ὅτι ἄνθρωπος ὁρῶμενος τοιαῦτα ἐλεγέτο , ἔξης ἐπάγει μετ’ ὀλίγα , καὶ φησίν , ὅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν . Μὴ θαυμάζετε τοῦτο , καὶ γὰρ καὶ ταύτης τῆς εἰρημένης φωνῆς , ὅτι οἱ ἀκούσαντες ζήσουσιν : « Ἔρχεται ὥρα , ὅτε καὶ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσουσιν , καὶ πορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς , οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως : » τὸ μὲν γὰρ πρότερον εἰρημένον , ὅτι « Ἔρχεται ὥρα , καὶ νῦν ἐστιν : » καὶ τὸ , « οἱ ἀκούσαντες ζήσουσι , » περὶ τῶν κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἀναστάντων νεκρῶν εἰρήσθαι : τὸ δέ , « πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις , » τὴν ἀναστάσεως τῆς ἐνδόξου παρουσίας αὐτοῦ σημαίνειν ἡμέραν . Καὶ μετ’ ὀλίγα δὲ πάλιν φησίν : « Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς . » Ἄλλὰ ταῦτα πάντα , ὡςπερ οὐχ ἀκούοντες , μᾶλλον δὲ ἐθελουχοῦντες , παραπέμπουσι : ταύτην δὲ τὴν φωνὴν τὴν λέγουσαν , « Νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι , ἀνθρώπων ὡς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα , » περιφέρουσιν πρὸς τὸν ἀκεραϊοτέρων διαταράττειν τὸν νοῦν . Ἐκρήν δὲ αὐτοὺς , εἴπερ ἦσαν ὀρθοί , τοῦτο λογίζεσθαι , ὅτι περὶ τὰ προειρημένα λαλῆσαι , αὐτὸς καὶ ταύτην εἴρηκε τὴν φωνήν , καὶ μὴ διὰ ταύτην τῶν τοσούτων ὡςπερ ἐπιλανθανομένους σκανδαλίζεσθαι : κάκεινοι γὰρ ἀνθρώπων ὄντας , καὶ τὰς θεοπρεπεῖς φωνὰς ἀκούειν οὐκ ἀνεχόμενον , ἔλεγον : « Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ᾿Ιωσὴφ , οὓ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα ; » Καὶ πάλιν αὐτῷ προσέσθον λέγοντες : « Τίνα
Lemmas: 15 . Τῖς ἐν ὁ πρό οὗτος ὁ φωνή λέγω , κατανοέω : « ὁ Πατήρ ἐγώ , φημί , ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι . » καί Πατέρας ἴδιος λέγω ὁ θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ θεός , ὁ αὐτός ὁ πατήρ παραπλήσιος δημιουργέω . « ὅς γάρ ἄν ἐκεῖνος ποιέω , οὗτος καί ὁ υἱός ὅμοιος ποιέω . » καί , « ὅτι ὁ κρίσις αὐτός πᾶς δίδωμι ὁ Πατήρ , ἵνα πᾶς τιμάω ὁ υἱός , καθώς τιμάω ὁ Πατέρας . » καί , « ἔρχομαι ὥρα , καί νῦν εἰμί , ὅτε ὁ νεκρός ἀκούω ὁ φωνή ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · καί ὁ ἀκούω ζάω . » εἶτα ἵνα μή ὁ θεοπρεπής οὗτος ἀκούω σκανδαλίζω διά ὁ σάρκα , ὅτι ἄνθρωπος ὁράω τοιοῦτος λέγω , ἐξίημι ἐπάγω μετά ὀλίγος , καί φημί , ὅτι υἱός ἄνθρωπος εἰμί . μή θαυμάζω οὗτος , καί γάρ καί οὗτος ὁ λέγω φωνή , ὅτι ὁ ἀκούω ζάω : « ἔρχομαι ὥρα , ὅτε καί πᾶς ὁ ἐν ὁ μνημεῖον ἀκούω , καί πορεύω ὁ ὁ ἀγαθός ποιέω εἰς ἀνάστασις ζωή , ὁ δέ ὁ φαῦλος πράσσω εἰς ἀνάστασις κρίσις : » ὁ μέν γάρ πρότερος λέγω , ὅτι « ἔρχομαι ὥρα , καί νῦν εἰμί : » καί ὁ , « ὁ ἀκούω ζάω , » περί ὁ κατά Τώς καιρός ἐκεῖνος ἀνίστημι νεκρός λέγω : ὁ δέ , « πᾶς ὁ ἐν ὁ μνημεῖον , » ὁ ἀνάστασις ὁ ἔνδοξος παρουσία αὐτός σημαίνω ἡμέρα . καί μετά ὀλίγος δέ πάλιν φημί : « Ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή . » ἀλλά οὗτος πᾶς , ὡς οὐ ἀκούω , μᾶλλον δέ ἐθέλω , παραπέμπω : οὗτος δέ ὁ φωνή ὁ λέγω , « Νῦν δέ ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω , ἄνθρωπος ὡς ὁ ἀλήθεια σύ λαλέω , » περιφέρω πρός ὁ ἀκέραιος διαταράσσω ὁ νόος . Κρής δέ αὐτός , εἴπερ ἥδω ὀρθός , οὗτος λογίζομαι , ὅτι περί ὁ προλέγω λαλέω , αὐτός καί οὗτος λέγω ὁ φωνή , καί μή διά Ταύτη ὁ τοσοῦτος ὡς ἐπιλανθάνω σκανδαλίζω : ἐκεῖνος γάρ ἄνθρωπος είμαι , καί ὁ θεοπρεπής φωνή ἀκούω οὐ ἀνέχω , λέγω : « οὐ οὗτος εἰμί ὁ γιός Ιωσήφ , ο͂́ ἐγώ οἶδα ὁ πατέρας ; » καί πάλιν αὐτός πρόσω λέγω : « Τίνα