cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-sp pg077_0621.4
Ὁ τὴν ψυχὴν συνημμένην τῷ Θεῷ διὰ πίστεως καὶ ἁγιασμοῦ τολμῶν καταμιάνει τῷ σπερματισμῷ καὶ ἐν αὐτῇ δυσσεβοῦς αἱρέσεως , τὴν ἐσχάτην ὑφέξει δίκην σὺν αὐτῇ · ὁ μὲν , ὡς ἐπιβουλεύσας ἀλλοτρίῳ γάμῳ · ἡ δέ , ὡς ἀτιμάσασα τὴν εἰς τὸν ἄνδρα συνάφειαν . « Ἔαν δέ , φησί , τὴν μεμνηστευμένην ἀνδρὶ παρθένον εὕρῃ τις ἐν πόλει κοιμῆθαι μετ’ αὐτῆς , ἀποθανοῦνται καὶ ἄμφω . Ἡ νεάνις , ὅτι οὐκ ἐφώνησεν ἐν τῇ πόλει · καὶ ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἐταπεινώσε τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ . » Παρθένος ἐστὶ μεμνηστευμένη ἀνδρὶ , ἡ κεχλημένη μὲν εἰς εὐσέβειαν ψυχή , καὶ κατηχουμένη , μὴπω δὲ συναφθεῖσα τελείως τῷ Χριστῷ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος . Ἀρραβῶνος γὰρ ἐπέχει λόγον ὁ λόγος τῆς κατηχήσεως . Ὁ τοίνυν διαφθείρων ταύτην διὰ μίξεως ἀσεβῶν δογμάτων , τὴν ἐσχάτην καὶ αὐτὸς ἀποτίσει δίκην σὺν αὐτῇ , καὶ ὑποπεσοῦνται τῇ κολάσει τῶν , ὡς εἴρηται , μοιχευσάντων · ὁ μὲν , ὡς πλημμελήσας εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ὑπὸ χεῖρα λοιπὸν τοῦ μεταδραχῆ νυμφίου τοῦ πλησίον αὐτοῦ , κατὰ γε τὸν λόγον τῆς ἀνθρωπότητος · ἡ δέ , ὡς ἐν πόλει τοῦτο παθοῦσα , λέγω δὴ τῇ Ἐκκλησίᾳ , ἔνθα πολλοὶ οἱ ἐξελεῖσθαι δυνάμενοι · καὶ διὰ τοῦ μὴ βοῆσαι καταδεξαμένη . « Ἔαν δέ , φησίν , ἐν πεδίῳ εὕρῃ ἄνθρωπος τὴν παῖδα τὴν μεμνηστευμένην ἑτέρῳ , καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ’ αὐτῆς , ἀποκτενεῖτε τὸν κοιμηθέντα μετ’ αὐτῆς μόνον . Τῇ δὲ νεανίδι οὐκ ἔσται ἁμάρτημα θανάτου · ὅτι ἐν τῷ ἀγρῷ εὗρεν αὐτήν . Ἔδόξεν ἡ νεάνις ἡ μεμνηστευμένη , καὶ ὁ βοηθῶν οὐκ ἦν . » Ἄγρος γὰρ ἡ ἔρημία τῶν ἐπαμύναι δυνάμενων , καὶ ἡ σπάνις τῶν διδασκάλων · ἐνταῦθα τὸ πᾶθος βιαῖον καὶ ἀνεπικούρητον . Διὸ καὶ ὡς ἀδύλλοτον , ἀκατάγνωστον . « Ἔαν δέ , φησίν , εὕρῃ τις παῖδα παρθένον , καὶ βιασάμενος αὐτὴν κοιμηθῇ μετ’ αὐτῆς , καὶ εὕρεθῇ , δώσει τῷ πατρὶ τῆς νεανίδος ν’ δίδραχμα ἀργυρίου , καὶ αὐτῷ ἔσται γυνή . » Παρθένον ἐνταῦθα λέγει , τὴν μὴπω κατεγγυηθεῖσαν Χριστῷ διὰ πίστεως , συναφθεῖσαν δὲ πρὸς αὐτὸν ἐτι παντελῶς μένουσαν . Εἰ τις οὖν ἀπατεῶν ἐνωθῇ τῇ
Lemmas: ὁ ὁ ψυχή συνάπτω ὁ Θεός διά πίστις καί ἁγιασμός τολμάω καταμιαίνω ὁ σπερματισμός καί ἐν αὐτός δυσσεβής αἵρεσις , ὁ ἔσχατος ὕφεξις δίκη σύν αὐτός · ὁ μέν , ὡς ἐπιβουλεύω ἀλλότριος γάμος · ὁ δέ , ὡς ἀτιμάζω ὁ εἰς ὁ ἀνήρ συνάφεια . « ἐάω δέ , φημί , ὁ μνηστεύω ἀνήρ παρθένος εὑρίσκω τις ἐν πόλις κοιμάω μετά αὐτός , ἀποθνῄσκω καί ἄμφω . ὁ νεᾶνις , ὅτι οὐ φωνέω ἐν ὁ πόλις · καί ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ταπεινώνω ὁ γυνή ὁ πλησίος αὐτός . » Παρθένος εἰμί μνηστεύω ἀνήρ , ὁ χαλάω μέν εἰς εὐσέβεια ψυχή , καί κατηχέω , μήπω δέ συνάπτω τέλειος ὁ Χριστός διά ὁ ἅγιος βάπτισμα . ἀρραβών γάρ ἐπέχω λόγος ὁ λόγος ὁ κατήχησις . ὁ τοίνυν διαφθείρω οὗτος διά μίξις ἀσεβής δόγμα , ὁ ἔσχατος καί αὐτός ἀποτίνω δίκη σύν αὐτός , καί ὑποπίπτω ὁ κολάζω ὁ , ὡς εἴρω , μοιχεύω · ὁ μέν , ὡς πλημμελέω εἰς ὁ γυνή ὁ ὑπό χείρ λοιπός ὁ μεταδραχῆ νυμφίος ὁ πλησίος αὐτός , κατά γε ὁ λόγος ὁ ἀνθρωπότης · ὁ δέ , ὡς ἐν πόλις οὗτος πάσχω , λέγω δή ὁ ἐκκλησία , ἔνθα πολύς ὁ ἐξελαύνω δύναμαι · καί διά ὁ μή βοάω καταδέχομαι . « ἐάω δέ , φημί , ἐν πεδίον εὑρίσκω ἄνθρωπος ὁ παῖς ὁ μνηστεύω ἕτερος , καί βιάζομαι κοιμάω μετά αὐτός , ἀποκτείνω ὁ κοιμάω μετά αὐτός μόνος . ὁ δέ νεᾶνις οὐ εἰμί ἁμάρτημα θάνατος · ὅτι ἐν ὁ ἀγρός εὑρίσκω αὐτός . δοκέω ὁ νεᾶνις ὁ μνηστεύω , καί ὁ βοηθός οὐ εἰμί . » ἀγρός γάρ ὁ ἐρημία ὁ ἐπαμύνω δυνάμενος , καί ὁ σπάνις ὁ διδάσκαλος · ἐνταῦθα ὁ πάθος βίαιος καί ἀνεπικούρητος . Διὸ καί ὡς αδυλλοος , ἀκατάγνωστος . « ἐάω δέ , φημί , εὑρίσκω τις παῖς παρθένος , καί βιάζομαι αὐτός κοιμάω μετά αὐτός , καί εὑρίσκω , δίδωμι ὁ πατήρ ὁ νεᾶνις ν δίδραχμα ἀργύριον , καί αὐτός εἰμί γυνή . » παρθένος ἐνταῦθα λέγω , ὁ μήπω κατεγγυάω Χριστός διά πίστις , συνάπτω δέ πρός αὐτός ἔτι παντελῶς Μένων . εἰμί τις οὖν ἀπατεός νοέω ὁ