cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-sp pg077_0631.1
ἀκρωσιν τῶν ἐπὶ γῆς μελῶν παραφέρων διὰ τῆς θεωρητικῆς , ὡς ὅσω τὴν ἐπιβόην τῆς γνώσεως . Ἀργίσθη μὲν οὖν ὁ Θεός , διὰ τὴν τῶν Γαβαωνιτῶν ἀναίρεσιν . Ἐπηγάρεν δὲ τὸν λῖμνον , οὐκ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ ἀνελόντος αὐτοὺς Σαοὺλ , ἀλλὰ ἐν ταῖς τοῦ Δαβὶδ ὅτι μηδὲ πέφυκε , ζῶντος τοῦ νομικοῦ γράμματος καὶ βασιλεύοντος τῶν σωματικῶν καὶ παχύν τὴν διάνοιαν Ἰουδαίων , γνωσθῆναι τὸν λῖμνον τῆς πνευματικῆς γνώσεως · ἀλλ’ ἀποθανόντος ἐκείνου τῷ πέρατι τοῦ χρόνου τοῦ ὁρισθέντος τῇ σωματικῇ λατρείᾳ τοῦ νόμου , μᾶλλον ἐν ταῖς ἡμέραις Δαβὶδ γενέσθαι , τοῦ νομικοῦ λέγω πνεύματος , τοῦ ὑποκεχυμένου τῷ γράμματι , λῶμαντος ἤδη καὶ βασιλεύοντος τῶν πνευματικῶν καὶ λεπτῶν τὴν διάνοιαν Χριστιανῶν . Οἱ μὲν γὰρ περὶ τὸν εἰρημένον Σαοὺλ , μηδέποτε πνευματικῶς γνώσεως ἀπολαύσαντες , οὐδὲ τὸν λῖμνον αὐτῆς ἠδύναντο γνῶναι . Λιμὼς γὰρ ἐστιν ἐκλείψις τῶν κατὰ πείραν ἀγαθῶν ἐγνωσμένων . Ἐνταῦθα δὲ καὶ σπάνις τῶν πνευματικῶν τῆς ψυχῆς βρωμάτων . Οἱ δ’ ἀμφὶ τὸν δηλωθέντα Δαβὶδ , οὗτοι μάλιστα λιμώττουσι τοῦτον τὸν λῖμνον , ὅταν περιπέσωσι τῷ γένος Σαοὺλ , ἐν τῷ περιέσθαι τὸ γράμμα , καὶ σωματικῶς ἐκδέχεσθαι τὰ τῆς θείας Γραφῆς . Περί οὗ γένους προϊόντες ἐροῦμεν . Λιμὼς δὲ τριῶν ἐστὶν , ἡ ἑλεῦσις τῆς κατὰ τοὺς τρεῖς νόμους , τὸν τε φυσικὸν καὶ τὸν Μωσαϊκὸν καὶ τὸν εὐαγγελικὸν , πνευματικῆς γνώσεως . Ἡ γὰρ ἔνδεια τῆς κατὰ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον πνευματικῆς θεωρίας , ἔχει παραποιομένην καὶ τὴν κατὰ τὸν φυσικὸν , καὶ τὴν κατὰ τὸν εὐαγγελικὸν διὸ καὶ ἀλλήλην ἑαυτὰς λέγουσιν . Καὶ ἄλλως γὰρ ὁ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον σωματικῶς λαμβάνων , λιμώττει τὰ τρία ταῦτα ἀρετὴν , καὶ θέωσιν . Ὥστερ δὲ τὸ πρόσωπον χαρακτηριστικὸν ἐστὶ τοῦ καλῷ ἑκαστοῦ , οὕτως καὶ ἡ πνευματικὴ γνῶσις ἐμφατικῶς χαρακτηρίζει τὸ θεῖον · ἣν δ’ ἐκχῶν , λέγεται ἐκχῶτεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου , κατὰ τὸν Δαβὶδ , καὶ μαθόναι τὴν αἰτίαν τοῦ τοιούτου λῖμου , ὅτι κατὰ τοῦ Σαοὺλ , καὶ κατὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἡ ἀδικία αὐτῆ , ἣν ἠδίκησε τοὺς Γαβαωνίτας . Ἀνθ’ οὗ γὰρ , φησίν , ἐθανάτωσε τοὺς Γαβαωνίτας , ὡς προτεθεώρηται . Οἶκος δὲ Σαοὺλ τὸ γένος αὐτοῦ , τοῦτ’ ἐστιν , οἱ ἀγαπῶντες αὐτόν . Εἰσὶν δ’ ἄν οὗτοι οἱ μόνοι τοῦ γράμματος ἀντεχόμενοι . Καὶ ἐκάλεσε , φησὶ , Δαβὶδ τοὺς Γαβαωνίτας καὶ εἶπεν αὐτοῖς · Τί ποιήσω ὑμῖν , καὶ ἐν τίνι ἐξιλάσωμαι , καὶ εὐλογήσετε τὴν κληρονομίαν Κυρίου ; Καὶ εἶπον πρὸς τὸν βασιλέα · Ὁ ἀνὴρ ὁς συνέτελεσεν ἡμᾶς , καὶ ἐδίωξεν ἡμᾶς , καὶ ἐλογισατο ἐξολοθρεύσαι ἡμᾶς , ἀφανίσωμεν αὐτόν , τοῦ μὴ ἔσεσθαι αὐτὸν ἐν παντὶ ὁρῷ Ἰσραήλ . Δότε ἡμῖν ζ’ ἀνδρὰς ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ , καὶ ἐξελιάσωμεν αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ ἐν τῷ βουνῷ Σαοὺλ . Καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τοὺς β’ υἱοὺς Ῥεσφὰς παλλακῆς Σαοὺλ , τὸν Ἑρμονοῦθ , καὶ τὸν Μερμιβοσεθ , καὶ τοὺς ε’ υἱοὺς Μερωβ θυγατρὸς Σαοὺλ , οὓς ἔτεκε τῇ Ἑσρίλ , καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ τῶν Γαβαωνιτῶν , καὶ ἐξήλισαν αὐτοὺς ἐν τῷ ὄρει ἐναντίον Κυρίου , καὶ ἔπεσον ἐκεῖ οἱ ζ’
Lemmas: ἀκρόω ὁ ἐπί γῆ μέλος παραφέρω διά ὁ θεωρητικός , ὡς ὅσος ὁ ἐπιβοή ὁ γνῶσις . Ἀργίσθη μέν οὖν ὁ Θεός , διά ὁ ὁ Γαβαωνίτης ἀναίρεσις . Ἐπηγάρεν δέ ὁ λίμνος , οὐ ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἀναιρέω αὐτός Σαῦλος , ἀλλά ἐν ὁ ὁ Δαυίδ ὅτι μηδέ φύω , ζῶ ὁ νομικός γράμμα καί βασιλεύω ὁ σωματικός καί παχύς ὁ διάνοια Ἰουδαῖος , γιγνώσκω ὁ λίμνος ὁ πνευματικός γνῶσις · ἀλλά ἀποθνῄσκω ἐκεῖνος ὁ πέρας ὁ χρόνος ὁ ὁρίζω ὁ σωματικός λατρεία ὁ νόμος , μᾶλλον ἐν ὁ ἡμέρα Δαυίδ γίγνομαι , ὁ νομικός λέγω πνεῦμα , ὁ ὑποχέω ὁ γράμμα , λῶμα ἤδη καί βασιλεύω ὁ πνευματικός καί λεπτός ὁ διάνοια Χριστιανός . ὁ μέν γάρ περί ὁ εἴρω Σαῦλος , μηδέποτε πνευματικός γνῶσις ἀπολαύω , οὐδέ ὁ λίμνος αὐτός δύναμαι γιγνώσκω . Λιμὼς γάρ εἰμί ἔκλειψις ὁ κατά πείρω ἀγαθός γιγνώσκω . ἐνταῦθα δέ καί σπάνις ὁ πνευματικός ὁ Ψυχή βρῶμα . ὁ δέ ἀμφί ὁ δηλόω Δαυίδ , οὗτος μάλιστα λιμώσσω οὗτος ὁ λίμνος , ὅταν περιπίπτω ὁ γένος Σαῦλος , ἐν ὁ περίειμι ὁ γράμμα , καί σωματικός ἐκδέχομαι ὁ ὁ θεῖος γραφή . Περί ὅς γένος πρόειμι εἴρω . Λιμὼς δέ τρεῖς εἰμί , ὁ ἔλευσις ὁ κατά ὁ τρεῖς νόμος , ὁ τε φυσικός καί ὁ Μωσαϊκός καί ὁ εὐαγγελικός , πνευματικός γνῶσις . ὁ γάρ ἔνδεια ὁ κατά ὁ Μωσαϊκός νόμος πνευματικός θεωρία , ἔχω παραποιέω καί ὁ κατά ὁ φυσικός , καί ὁ κατά ὁ εὐαγγελικός διό καί ἀλλήλην ἑαυτοῦ λέγω . καί ἄλλως γάρ ὁ ὁ Μωσαϊκός νόμος σωματικός λαμβάνω , λιμώσσω ὁ τρεῖς οὗτος ἀρετή , καί θέω . Ὥστερ δέ ὁ πρόσωπον χαρακτηριστικός εἰμί ὁ καλός ἕκαστος , οὕτως καί ὁ πνευματικός γνῶσις ἐμφατικός χαρακτηρίζω ὁ θέω · ὅς δέ ἐκχέω , λέγω ἐκχέω ὁ πρόσωπον ὁ κύριος , κατά ὁ Δαυίδ , καί μαθόναι ὁ αἴτιος ὁ τοιοῦτος Λίμου , ὅτι κατά ὁ Σαῦλος , καί κατά ὁ οἶκος αὐτός ὁ ἀδικία αὐτῆ , ὅς ἀδικέω ὁ Γαβαωνίτης . ἀντί ὅς γάρ , φημί , θανατόω ὁ Γαβαωνίτης , ὡς προθεωρέω . οἶκος δέ Σαῦλος ὁ γένος αὐτός , οὗτος εἰμί , ὁ ἀγάπη αὐτός . εἰμί δέ ἄν οὗτος ὁ μόνος ὁ γράμμα ἀντέχω . καί καλέω , φημί , Δαυίδ ὁ Γαβαωνίτης καί εἶπον αὐτός · τις ποιέω σύ , καί ἐν τίς ἐξιλάσκομαι , καί εὐλογέω ὁ κληρονομία κύριος ; καί εἶπον πρός ὁ βασιλεύς · ὁ ἀνήρ ὅς συντελέω ἐγώ , καί διώκω ἐγώ , καί λογίζομαι ἐξολοθρεύω ἐγώ , ἀφανίζω αὐτός , ὁ μή εἰμί αὐτός ἐν πᾶς ὁράω Ἰσραήλ . δίδωμι ἐγώ γῆ Ἀνδρᾶς ἐκ ὁ υἱός αὐτός , καί εξελιαειδω αὐτός ὁ κύριος ἐν ὁ βουνός Σαῦλος . καί λαμβάνω ὁ βασιλεύς ὁ βε υἱός Ῥεσφὰς παλλακή Σαῦλος , ὁ Ἑρμόνος , καί ὁ Μερμιβοσεθ , καί ὁ εἰ υἱός Μερωβ θυγάτηρ Σαῦλος , ὅς τίκτω ὁ Ἑσρίλ , καί δίδωμι αὐτός ἐν χείρ ὁ Γαβαωνίτης , καί ἐξαλίζω αὐτός ἐν ὁ ὄρος ἐναντίος κύριος , καί πίπτω ἐκεῖ ὁ γῆ