cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-sp pg077_0632.1
ἐπὶ τὸ αὐτό , καὶ ἐθανατώθησαν ἐν ἡμέραις θερισμοῦ , ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν . Πᾶς τοιγαροῦν ὁ μὲν διὰ πράξεως κατανοήσας τὴν ἐπιχθεῖσαν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ , διὰ δὲ θεωρίας ἐζήτησεν τὸν Θεόν , διδάσκεται μὲν τὴν αἰτίαν , ὡς προεῖρηται · κελεύεται δὲ ἐκδοῦναι τοὺς βʹ υἱούς , καὶ πέντε υἱωνοὺς τοῦ Σαοὺλ , εἰς θάνατον . Διὸ μὲν υἱούς , τὴν τε κατὰ σῶμα ἁμαρτίαν , καὶ τὴν κατὰ νοῦν αὐδὶς ἁμαρτίαν , ἧτοι τὴν κατʼ ἐνέργειαν καὶ τὴν καθʼ ἕξιν · φημὶ δὴ τὴν κατὰ πρᾶξιν , καὶ τὴν κατὰ συγκατάθεσιν . Πέντε δὲ υἱωνούς , τὰς πέντε χρήσεις τῶν πέντε αἰσθήσεων . Μήτηρ μὲν οὖν τῶν υἱῶν τοῦ Σαοὺλ , Ῥεσφά , ἥτις ἐρμηνεύεται <i>δρόμος στόματος</i> . Ἡ δὲ διὰ μόνου στόματος προφορά τοῦ νόμου , καὶ μὴ διʼ ὑψηλοτέρας νοῦς ἀνάβασης , εὐκτόως γεννᾷ τοὺς δηλωθέντας βʹ υἱούς . Μήτηρ δὲ τῶν υἱῶν αὐτοῦ Μερωθ · ἥτις ἐρμηνεύεται <i>πληρωμὴ φάργυρος , ἧτοι γαστριμαργία</i> . Αὕτη δὲ πάλιν ἀκολουθῶς γεννᾷ τὰς εἰρημένας παραχρήσεις · καὶ ἡ μὲν Ῥεσφά , παλλακή , διὰ τὴν ἀπρεπὴ καὶ ἀναξίαν τοῦ νόμου μίξιν . Δεῖ γὰρ μὴ διὰ μόνου στόματος προσφέρεσθαι τὸν νόμον · ἀλλὰ καὶ διʼ ὑψηλοτέρας θεωρίας ἡ γεννᾷ τὴν γαστριμαργίαν . Ἴνα δὲ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἐκ Ῥεσφᾶς υἱῶν ἀναπτύξωμεν , Ἑρmothὶ μὲν ἐρμηνεύεται <i>ἀνθέρμα</i> · τοιοῦτον δὲ ἡ κατὰ σῶμα ἁμαρτία , ἀνατιθεῖσα τῷ δαιμόνῃ τὸν ταύτην ἐνεργούντᾳ . Μεριφισοθὲ δὲ <i>αἰσχύνη</i> . Τοιοῦτον δὲ πάλιν ἡ κατὰ νοῦν ἁμαρτία , αἰσχύνουσα τὸν νοῦν , ὃς ἐστι δόξα ψυχῆς . Ἐπεὶδὴ δὲ καὶ Ἔσδριηλ , τοῦ ἀνδρὸς τῆς Μερωθ ἐμνημόνευσεν ὁ λόγος , ἐρμηνεύεται δὲ Ἔσδριηλ <i>Βλέψις δυνατή</i> · τοιοῦτον δὲ ὁ νοῦς · εἴη ἂν Ἔσδριηλ , ὁ ἐπικλινόμενος τῇ γαστριμαργίᾳ νοῦς , καὶ συγγινόμενος αὐτῇ . Τοιγαροῦν πᾶς ἐκζητῶν τὸ πρόσωπον Κυρίου κατὰ τὸν Δαβὶδ , ἀναιρεῖ τοὺς εἰρημένους υἱοὺς καὶ υἱωνοὺς τοῦ Σαοὺλ , διὰ μέσης τῆς φυσικῆς θεωρίας , ἐν τῷ ὕψει τῆς γνώσεως , ὡςπερ ἐκεῖνος ἐκείνους διὰ τῶν Γαβαωνιτῶν ἐν τῷ ὄρει , καὶ ἐξηλάζει αὐτοὺς ἔναντι Κυρίου · τοῦτʼ ἐστι , δείκνυσιν αὐτοὺς νεκροὺς ἐνώπιον Κυρίου . Ἐξηλιασμὸν γὰρ ἐνταῦθα νοοῦμεν τὴν φανέρωσιν , ἣν τὰ πάθη πᾶσχουσι , διὰ τῶν ὑψηλῶν τῆς φύσεως λογισμῶν κατὰ τὴν ὑψηλὴν θεωρίαν θριαμβευόμενα . Καὶ οὕτως ἐξιλεοῦται τὸν Θεόν . Ἀρχὴ δὲ θερισμοῦ κριθῶν , ἡ ἀρχὴ τῆς κατὰ φύσιν θεωρίαν εὐσεβείας , ὅτε θερίζονται τὰ θρεπτικὰ τοῦ ἀλόγου μέρους τῆς ψυχῆς νοήματα . Ἄλλὰ πῶς οἱ Γαβαωνῖται λέγουσιν ἀφανίσαι τὸν Σαοὺλ ἐκ παντὸς ὁρίου Ἰσραήλ , καὶ τὸν Μεριβαὰλ τοῦ υἱοῦ μὲν Ἰωνάθαν , υἱωνοῦ δὲ Σαοὺλ , παρὰ τῷ Θεῷ διασωθέντος , καὶ ἄλλων πολλῶν συγγενείας Σαοὺλ , ὡς ἡ τῶν Παραλειπομένων διδάσκει βίβλος ; Ἄλλʼ , ὡς δοκεῖν , οἰκονομικῶς παρεμῆχθη τῇ ἱστορίᾳ τὸ παράδοξον , ἵνα ζητῆσαντες ἐν τῇ ἀναγωγῇ , τὸ εὐλογον εὑρώμεν . Ὅταν γὰρ ὁ κατὰ τὴν φυσικὴν θεωρίαν ὑψηλοτέροι λόγοι τὸ ἐνδόξαιμὸν λαβόντες ἀπὸ τοῦ νοητοῦ Δαβὶδ , ἧτοι τοῦ κατὰ τὸ πνεῦμα νόμου , τοὺς ἀνωτέρω διαληφθέντας υἱοὺς καὶ υἱωνοὺς τοῦ
Lemmas: ἐπί ὁ αὐτός , καί θανατόω ἐν ἡμέρα θερισμός , ἐν ἀρχή θερισμός κριθή . Πᾶς τοιγάρ ὁ μέν διά πρᾶξις κατανοέω ὁ ἐπιχέω ὀργή ὁ Θεός , διά δέ θεωρία ζητέω ὁ Θεός , διδάσκω μέν ὁ αἴτιος , ὡς προερέω · κελεύω δέ ἐκδίδωμι ὁ βε υἱός , καί πέντε υἱωνός ὁ Σαῦλος , εἰς θάνατος . Διὸ μέν υἱός , ὁ τε κατά σῶμα ἁμαρτία , καί ὁ κατά νόος αὐδὶς ἁμαρτία , ἤτοι ὁ κατά ἐνέργεια καί ὁ κατά ἕξις · φημί δή ὁ κατά πρᾶξις , καί ὁ κατά συγκατάθεσις . Πέντε δέ υἱωνός , ὁ πέντε χρῆσις ὁ πέντε αἴσθησις . Μήτηρ μέν οὖν ὁ υἱός ὁ Σαῦλος , Ῥεσφά , ὅστις ἑρμηνεύω <i>δρόμος στόματος</i> . ὁ δέ διά μόνος στόμα προφορά ὁ νόμος , καί μή διά ὑψηλός νόος ανάβαση , εὐκτόως γεννάω ὁ δηλόω βε υἱός . Μήτηρ δέ ὁ υἱός αὐτός Μερωθ · ὅστις ἑρμηνεύω <i>πληρωμὴ φάργυρος , ἤτοι γαστριμαργία</i> . Ἄτη δέ πάλιν ἀκόλουθος γεννάω ὁ εἴρω κατάχρηση · καί ὁ μέν Ῥεσφά , παλλακή , διά ὁ απρεπής καί ἀναξία ὁ νόμος μίξις . Δεύς γάρ μή διά μόνος στόμα προσφέρω ὁ νόμος · ἀλλά καί διά ὑψηλός θεωρία ὁ γεννάω ὁ γαστριμαργία . ἵνα δέ καί ὁ ὄνομα ὁ ἐκ Ῥεσφᾶς υἱός ἀναπτύσσω , Ἑρmothὶ μέν ἑρμηνεύω <i>ἀνθέρμα</i> · τοιοῦτος δέ ὁ κατά σῶμα ἁμαρτία , ἀνατίθημι ὁ Δαιμόνης ὁ οὗτος ἐνεργέω . Μεριφισοθὲ δέ αἰσχύνω . τοιοῦτος δέ πάλιν ὁ κατά νόος ἁμαρτία , αἰσχύνω ὁ νόος , ὅς εἰμί δόξα Ψυχή . ἐπειδή δέ καί Ἔσδριηλ , ὁ ἀνήρ ὁ Μερωθ μνημονεύω ὁ λόγος , ἑρμηνεύω δέ Ἔσδριηλ <i>Βλέψις αὐδάω · τοιοῦτος δέ ὁ νόος · εἰμί εἄν Ἔσδριηλ , ὁ ἐπικλίνω ὁ γαστριμαργία νόος , καί συγγίγνομαι αὐτός . τοιγάρ πᾶς ἐκζητέω ὁ πρόσωπον κύριος κατά ὁ Δαυίδ , ἀναιρέω ὁ εἴρω υἱός καί υἱωνός ὁ Σαῦλος , διά μέσος ὁ φυσικός θεωρία , ἐν ὁ ὕψος ὁ γνῶσις , ὡς ἐκεῖνος ἐκεῖνος διά ὁ Γαβαωνίτης ἐν ὁ ὄρος , καί ἐξελαύνω αὐτός ἔναντι κύριος · οὗτος εἰμί , δείκνυμι αὐτός νεκρός ἐνώπιος κύριος . εξηλιασμος γάρ ἐνταῦθα νοέω ὁ φανέρωσις , ὅς ὁ πάθος πάσχω , διά ὁ ὑψηλός ὁ φύσις λογισμός κατά ὁ ὑψηλός θεωρία θριαμβεύω . καί οὕτως ἐξιλεόω ὁ Θεός . Ἀρχή δέ θερισμός κριθή , ὁ ἀρχή ὁ κατά φύσις θεωρία εὐσέβεια , ὅτε θερίζω ὁ θρεπτικός ὁ ἄλογος μέρος ὁ Ψυχή νόημα . ἀλλά πῶς ὁ Γαβαωνίτης λέγω ἀφανίζω ὁ Σαῦλος ἐκ πᾶς ὅριος Ἰσραήλ , καί ὁ Μεριβαάλ ὁ υἱός μέν Ἰωνάθαν , υἱωνός δέ Σαῦλος , παρά ὁ Θεός διασῴζω , καί ἄλλος πολύς συγγένεια Σαῦλος , ὡς ὁ ὁ παραλείπω διδάσκω βίβλος ; ἄλλος , ὡς δοκέω , οἰκονομικός παρεμῆχθη ὁ ἱστορία ὁ παράδοξος , ἵνα ζητέω ἐν ὁ ἀναγωγή , ὁ εὐλογέω εὑρίσκω . ὅταν γάρ ὁ κατά ὁ φυσικός θεωρία ὑψηλός λόγος ὁ ἐνδόξαιμὸν λαμβάνω ἀπό ὁ νοητός Δαυίδ , ἤτοι ὁ κατά ὁ πνεῦμα νόμος , ὁ ἀνωτέρω διαλαμβάνω υἱός καί υἱωνός ὁ