cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0554.1
Ἰδίωμα δὲ ἀνθρωπότητος τῆς Θεῷ κατεζευγμένης , καὶ ζυγῷ δουλείας κατεσῳγμένης μεθ' ὑπακοῆς , ἡ προσκύνησις , καὶ μὴν καὶ τὸ μὴ εἰδέναι , τίς ἡ ἐν Θεῷ βουλή τε καὶ σκέψις . « Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου , ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο ; » Καὶ ὥσπερ ἐκεῖνοι πέφηνε καθ' ἡμᾶς ὁ Λόγος , οὐκ ἂν , οἶμαι , φαῖεν ἂν ὡς σεσέλευται τοῦ εἶναι Λόγος , μεταποιηθεὶς εἰς σάρξα τὴν ἀπὸ γῆς · οὕτω καὶ εἰ προσελήφθη τὸ ἀνθρώπινον , ἰδιόν τε γέγονεν αὐτοῦ , τὸ λυποῦν οὐδὲν ἐννοεῖν τε καὶ φράσαι , ὅτι παφέρνους οἰκονομικῶς ὁμοῦ τῇ ἀνθρωπότητι τὰ αὐτῆς . Τουτὶ γὰρ αὐτὸ καὶ ὁ τῆς κενώσεως ἐξῄτει λόγος . Οὐκοῦν ἢ ἀπογυμνούντων ἀναφανδὸν σαρκός τε ἅμα καὶ τῶν δι' αὐτὴν τὸν Λόγον , καὶ ἀναιρούντων εἰσάπαξ τὴν ὅλην οἰκονομίαν , καὶ Θεὸν ἐβονται χαθαρῶς τὸν Υἱὸν , ἢ εἰ τοῦτο καταπεφρίκασιν ὡς ὀψόσιν τε καὶ ἀπηχὶς , ἀνθότου λοιπὸν τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος ἐπερυθρῶσι μέτροις , καὶ ἐπιτιμᾷν ἐννίκασι τοῖς ὅτι μάλιστα τῇ μετὰ σαρκὸς οἰκονομίᾳ πρεπωδεστάτοις ; Καίτοι χρῆν δήπου διανοεῖσθαι σαφῶς , ὅτι ὥσπερ Θεὸς ὢν φύσει , καὶ ἐκ Θεοῦ πεφηνὼς , ἴδια ποιεῖται τὰ ἀνθρώπινα · οὕτω καὶ ἄνθρωπος γεγονὼς , τὴν τῇ θεότητι πρέπουσαν τιμὴν τε καὶ δόξαν , ὡς ἰδίαν ἔχει · προσκυνεῖται γὰρ οὐ μόνον ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ καὶ ἐν οὐρανοῖς , καίτοι τὸ χρῆναι προσκυνεῖν , ὡς ἄνθρωπός τε καὶ Ἰουδαῖος οὐκ ἀτιμάσας ὡς σμικροπρεπές . « Ὅταν γὰρ , φησὶν , εἰσαγάγητεν Πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην , λέγετι · « Καὶ προσκυνησάντωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ . » Εἰ οὖν ἐκ ἑτέρωματος Ἀβραὰμ τὸν ἐκ Θεοῦ πεφηνότα Λόγον γεγενῆσθαί φασι , ληροῦμεν ἡμεῖς · κεκλῆσθαι καὶ Ἰουδαῖος , καὶ ἔστω προσκύνησις . Εἰ δὲ εἰς λῆξιν ἤδη μανίας τὴν ἀνωτάτω διεληλακὸς αὐτοῖς τὸ ἐγχείρημα ταυτὶ φρονεῖν ἑλομένοις ἐξελέγχεται , διαθεχαύσονται δὲ μᾶλλον , ὡς ἡνίκα μὲν ἐπειδέσθω σπέρματος Ἀβραὰμ , ἀνέρω δὲ κατὰ σάρκα καὶ ἐκ ῥίζης τῆς Ἰεσσαὶ , κεχρημάτικε μὲν Ἰουδαῖος , γέγονε δὲ καὶ προσκυνητὴς , ὡς ἄνθρωπος , τί μεθέντες ὡς ἕωλον τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον , ἐπ' αὐτὴν ἀναθρώσκουσι τὴν τοῦ Λόγου φύσιν , καὶ τὸν ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ κατακομίζουσι δυσσεδῶς ἐπὶ τὸ χρῆναι προσκυνεῖν γυμνῶς τε καὶ ἀπηαριεσμένως , καὶ εἰ μὴ νοοῖτο τυχὸν ἐν τοῖς καθ' ἡμᾶς , ἂν οἶμαι διαμωμήσαιτο , μᾶλλον δὲ καὶ πρὸς ἐπαΐνου « Ἡ γὰρ οὐχὶ γέγραπται περὶ αὐτοῦ , ὡς ὑφίχθασαν τουτέστι , τὴν ἀγγελικὴν , καὶ τῆς ἐκείνων εὐκλείας
Lemmas: ἰδίωμα δέ ἀνθρωπότης ὁ Θεός καταζεύγνυμι , καί ζυγόν δουλεία κατοικέω μετά ὑπακοή , ὁ προσκύνησις , καί μήv καί ὁ μή οἶδα , τίς ὁ ἐν Θεός βουλή τε καί σκέψις . « Τῖς γάρ γιγνώσκω νόος κύριος , ἢ τίς σύμβουλος αὐτός γίγνομαι ; » καί ὥσπερ ἐκεῖνος φαίνω κατά ἐγώ ὁ Λόγος , οὐ εἄν , οἴομαι , φημί εἄν ὡς σέλω ὁ εἰμί Λόγος , μεταποιέω εἰς σάρξα ὁ ἀπό γῆ · οὗτος καί εἰμί προσλαμβάνω ὁ ἀνθρώπινος , ἴδιος τε γίγνομαι αὐτός , ὁ λυπέω οὐδείς ἐννοέω τε καί φράζω , ὅτι παφέρνους οἰκονομικός ὁμοῦ ὁ ἀνθρωπότης ὁ αὐτός . τουτί γάρ αὐτός καί ὁ ὁ κένωσις ἐξαιτέω λόγος . οὐκοῦν ἢ ἀπογυμνόω ἀναφανδά σάρξ τε ἅμα καί ὁ διά αὐτός ὁ Λόγος , καί ἀναιρέω εἰσάπαξ ὁ ὅλος οἰκονομία , καί θεός εβοντ καθαρός ὁ υἱός , ἢ εἰμί οὗτος καταφρίσσω ὡς ὄψος τε καί ἀπηχής , ανθοος λοιπός ὁ ὁ ἀνθρωπότης επερυθρωσις μέτρον , καί ἐπιτιμάω φέρω ὁ ὅτι μάλιστα ὁ μετά σάρξ οἰκονομία πρεπώδης ; καίτοι χράω δήπου διανοέομαι σαφῶς , ὅτι ὥσπερ θεός εἰμί φύσις , καί ἐκ Θεός φαίνω , ἴδιος ποιέω ὁ ἀνθρώπινος · οὗτος καί ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ ὁ θεότης πρέπω τιμή τε καί δόξα , ὡς ἴδιος ἔχω · προσκυνέω γάρ οὖον μόνος ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά καί ἐν οὐρανός , καίτοι ὁ χρή προσκυνέω , ὡς ἄνθρωπος τε καί Ἰουδαῖος οὐ ἀτιμάζω ὡς σμικροπρεπές . « ὅταν γάρ , φημί , εἰσάγω πρωτότοκος εἰς ὁ οἰκέω , λεγετ́ρχομαι · « καί προσκυνέω αὐτός πᾶς ἄγγελος Θεός . » εἰμί οὖν ἐκ ἑτέρωματος Ἀβραάμ ὁ ἐκ Θεός φαίνω Λόγος γίγνομαι φημί , ληρέω ἐγώ · καλέω καί Ἰουδαῖος , καί ἵστημι προσκύνησις . εἰμί δέ εἰς λῆξις ἤδη μανία ὁ ἄνω2 διαιρέω αὐτός ὁ ἐγχείρημα οὗτος φρονέω αἱρέω ἐξελέγχω , διατίθημι δέ μᾶλλον , ὡς ἡνίκα μέν ἐπιδέω σπέρμα Ἀβραάμ , Ἀνερώ δέ κατά σάρξ καί ἐκ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί , χρηματίζω μέν Ἰουδαῖος , γίγνομαι δέ καί προσκυνητής , ὡς ἄνθρωπος , τίς μεθίημι ὡς ἕωλος ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον , ἐπί αὐτός ἀναθρῴσκω ὁ ὁ Λόγος φύσις , καί ὁ ὁμοούσιος ὁ πατήρ κατακομίζω δυσσεδῶς ἐπί ὁ χρή προσκυνέω γυμνός τε καί ἀπηαριεσμένως , καί εἰμί μή νοέω τυγχάνω ἐν ὁ κατά ἐγώ , εἄν οἴομαι διαμωμάομαι , μᾶλλον δέ καί πρός ἐπαινέω « ὁ γάρ οὐ γράφω περί αὐτός , ὡς ὑφίχθασαν τουτέστι , ὁ ἀγγελικός , καί ὁ ἐκεῖνος εὔκλεια