cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0369.1
διὰ μὲν τοῦ ἁγενήτου πρὸς τὴν τῆς θεότητος ὧδεν ἀναφοιτᾷ , καὶ τῶν τῆς μεσιτείας ἀναθρώσκει μέτρων ἐπὶ τὸ ἐπέκεινα πολὺ , διὰ δὲ τοῦ γενητοῦ πρὸς τὸ κάτω βαδιεῖται , καὶ τὸν τῆς τοιᾶσδε μεσότητος ὑφιζήσει τόπον , ἐν τοῖς γεγονόσιν ἀναμετρούμενον · εἴπερ ἐστὶν ὁμογενὲς παντὶ γενητῷ τὸ γενητὸν , κατά γε τὸν τοῦ γεγονέναι λόγον τί τὸ ληρῶδες τουτὶ καὶ ἀσοφώτατον σόφισμα , τὸ ἀνέφικτον ὡς ἐφικτὸν εἰσφέρον , καὶ φύσεως ἡμῖν ἀναπλάττεν τόπους , ὧν οὐκ ἂν , οἶμαι , τίς ἐφίκοιτο νοῦς ; Καινὸς γὰρ ὁ λόγος καὶ ἀδυρμανής · γενέσθαι δὲ δεῖν ἐναργῆ τὴν ἀπόδειξιν τοῖς περὶ τούτων λόγοις , ἀναγκαῖον εἶναί φημι . Εὐμήχανον δὲ , καὶ εἰς ἀπάτην αὐτοῖς ἀστείω ; διεξεσμένον κατίδω τις ἂν τὸ κακούργημα . Ἐπειδὴ γὰρ δρῶντες ἀνοσιώτατα καὶ φρονοῦντες ἀλογώτατα , πεπαρφυήκασιν εἰς τὸν Υἱὸν , τῆς πρὸς τὸν Πατέρα Θεὸν ὁμοουσιότητος ῥιψοκινδύνως ἐκπέμποντες · πολύπτουσί πως ἐξ ἀναισχυντίας βραχὺ δοξάριον αὐτῷ , καὶ ἀνακομίζουσι μὲν ἠρέμα τῆς τῶν γενητῶν σμικροπρεπείας · ἀποκλείοντες δὲ ὥσπερ τῆς εἰς τὸ ὄντω ἀισθρωμῆς , ἐρῶ [ ὅτι ἵνα ] μὴ νοοῖτο κατὰ φύσιν Θεοῦ , τὸν μέσον αὐτῷ κληροδοτοῦσι τόπον , τοσαύτην ἐπιμετροῦντες ὅσην ἕτερ [ ὁ εἰπέρ ] ἂν ἕλοιντο δόξαν αὐτῷ · νομοθέται δὲ ὥσπερ τῶν τοιούτων καθεστηκότες καὶ ὁρισταὶ , τὸ ἐν τίσιν ἂν εἶναι πρέποι , διασκέπτονταί τε καὶ ὁρίζουσι τὸν Υἱόν . Ὅνπερ γὰρ , οἶμαι , τρόπον οἱ τῶν ἀγαλμάτων δημιουργοὶ , καὶ φιλοτεχνίας τῆς ἔν γε τούτῳ λαχόντες τὴν δόξαν , ξύλῳ τυχὸν ἢ λίθῳ τὸ τῆς ἀνθρωπείας μορφῆς ἐντονεύσαντες εἶδος , ταῖς εἰσποιήτοις αὐτὸ μετὰ τοῦτο κομψείαις κατακαλλύνουσιν , ἢ χρυσῷ διαπάττοντες , ἢ γοῦν ἑτέραις τισὶν εὐχροίαις καθωραίζοντες · οὕτω τε τὸν τῶν θεωμένων κατακλήσαντες νοῦν , ἐπιμειδίζει μὲν ταῖς ὕλαις ταῖς εἰς τὸ εἴσω καὶ κεκρυμμένον οὐκ ἐφίεσιν ἐκ τέχνης , ἐπαγάλλεσθαι δὲ μᾶλλον ταῖς ἐπικήροις καὶ ἐξωφανεστέραις τοῦ κόσμου μαρμαρυγαῖς μονονουχὶ περισαίνοντες ἀναπείθουσι · τὸν αὐτὸν , οἶμαι , καὶ τουτονὶ τρόπον , ἀστείως εὖ μάλα τὸ τοῦ μεσίτου σκιαγραφοῦντα · εἴδωλον , τὸν τῶν ἁπλουστέρων καταληΐζεσθαι νοῦν , καὶ ἐν βαρυκτῆτιν ποιεῖσθαι μοίρᾳ τοὺς ἐξακριβοῦν οὐκ ἔχοντας · τὰ φιλοκακούργως ἐξηρτυμένα , καὶ διὰ τῆς αὐτῶν μοχθηρίας ἐξευρημένα .
Lemmas: διά μέν ὁ ἁγενήτου πρός ὁ ὁ θεότης ὧδε ἀναφοιτάω , καί ὁ ὁ μεσιτεία ἀναθρῴσκω μέτρον ἐπί ὁ ἐπέκεινα πολύς , διά δέ ὁ γενητός πρός ὁ κάτω βαδίζω , καί ὁ ὁ τοιόσδε μεσότης ὑφίζησις τόπος , ἐν ὁ γίγνομαι ἀναμετρέω · εἴπερ εἰμί ὁμογενής πᾶς γενητός ὁ γενητός , κατά γε ὁ ὁ γίγνομαι λόγος τίς ὁ ληρώδης οὗτος καί ἄσοφος σόφισμα , ὁ ἀνέφικτος ὡς ἐφικτός εἰσφέρω , καί φύσις ἐγώ ἀναπλάσσω τόπος , ὅς οὐ εἄν , οἴομαι , τίς ἐφικνέομαι νόος ; καινός γάρ ὁ λόγος καί ἀδυρμανής · γίγνομαι δέ δήω ἐναργής ὁ ἀπόδειξις ὁ περί οὗτος λόγος , ἀναγκαῖος εἰμί φημί . Εὐμήχανος δέ , καί εἰς ἀπάτη αὐτός ἀστεῖος ; διεξεισμένω καθοράω τις εἄν ὁ κακούργημα . ἐπεί γάρ δράω ἀνόσιος καί φρονέω ἄλογος , παραφύω εἰς ὁ υἱός , ὁ πρός ὁ πατήρ θεός ὁμοουσιότης ῥιψοκίνδυνος ἐκπέμπω · πολυπτους πως ἐκ ἀναισχυντία βραχύς δόξα αὐτός , καί ἀνακομίζω μέν ἠρέμα ὁ ὁ γενητός σμικροπρεπεια · ἀποκλείω δέ ὥσπερ ὁ εἰς ὁ ὀντόω ἀισθρωμῆς , εἴρω [ ὅτι ἵνα ] μή νοέω κατά φύσις Θεός , ὁ μέσος αὐτός κληροδοτέω τόπος , τοσοῦτος ἐπιμετρέω ὅσος ἕτερος [ ὁ εἴπερ ] εἄν αἱρέω δόξα αὐτός · νομοθέτης δέ ὥσπερ ὁ τοιοῦτος καθίστημι καί ὁριστής , ὁ ἐν τίσις εἄν εἰμί πρέπω , διασκέπτομαι τε καί ὁρίζω ὁ υἱός . ὅσπερ γάρ , οἴομαι , τρόπος ὁ ὁ ἄγαλμα δημιουργός , καί φιλοτεχνία ὁ ἐν γε οὗτος λαγχάνω ὁ δόξα , ξύλον τυγχάνω ἢ λίθος ὁ ὁ ἀνθρώπειος μορφή εντονευατιμοω εἶδος , ὁ εἰσποίητος αὐτός μετά οὗτος κομψεία κατακαλλύνω , ἢ χρυσός διαπάσσω , ἢ γοῦν ἕτερος τις εὔχροια καθοράω · οὗτος τε ὁ ὁ θεάομαι κατακλάω νόος , επιμειδιζω μέν ὁ ὕλη ὁ εἰς ὁ εἴδομαι καί κρύπτω οὐ ἐφίημι ἐκ τέχνη , ἐπαγάλλομαι δέ μᾶλλον ὁ ἐπικηρος καί ἐξωφανής ὁ κόσμος μαρμαρυγή μονονού περισαίνω ἀναπείθω · ὁ αὐτός , οἴομαι , καί οὗτος τρόπος , ἀστεῖος εὕω μάλα ὁ ὁ μεσίτης σκιαγραφέω · εἴδωλον , ὁ ὁ ἁπλόος καταληΐζω νόος , καί ἐν βαρυκτῆτιν ποιέω μοῖρα ὁ ἐξακριβόω οὐ ἔχω · ὁ φιλοκακοῦργος ἐξαρτύω , καί διά ὁ αὐτός μοχθηρία ἐξευρίσκω .