cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0480.5
AΤαυτὶ μὲν οἶδ’ ὅτι προσδεῖεν ἂν ἡμῖν οἱ διαναντίας · πεπαύσονται γὰρ οὐδαμῶς παρασημαίνοντες τὴν ἀλήθειαν , καὶ τὰ οἷστον ἂν ἕτοιτο νοεῖσθαι σοφῶς , εἰ περιτρέποιντο πρὸς οἰκονομίαν τὴν μετὰ σαρκὸς , κακουργότατα κιβδηλεύοντες . Εἰ μὲν οὖν ἄπαρνοί τε καὶ ἀπόληψοι παντελῶς περὶ τὸ Χριστοῦ μυστήριον μειρακιωδῶς γεγονότες , παρωθοῖντο τοῦ λόγου τὴν μετὰ σαρκὸς οἰκονομίαν , μεταπλαττόντων ἀβούλως ἐπὶ τὸ σφίσι δοκοῦν ἃς ἂν βούλοιντο φωνάς . C Εἰ δὲ δὴ συννεύσειαν ὁρῶσ’ φρονεῖν ᾑρημένοις , δεῖ Θεὸς ὢν ὁ λόγος γέγονε σὰρξ , καὶ κεχρημάτικεν ἄνθρωπος , τί τὸ τῆς οἰκονομίας ἀδικοῦσι σοφὸν , καὶ τοὺς ὅτι μάλιστα πρεπωδεστάτους αὐτῇ μεταρυθμίζουσι λόγους ἐφ’ ὅπερ ἂν ἕλοιντο , καὶ τό γε εἰς αὐτοὺς ἧκόν τε καὶ βλέπον , ἀντιφέρεσθαι παραπείθουσι τῇ τοῦ Μονογενοῦς φύσει τε καὶ δόξῃ ; Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ οἱ τάλανες , ταῖς ὑπὲρ νόμον εἰσηγήσεσι καὶ Μωσαϊκὴν στενολεσχίαν διαπρέποντα τὸν Χριστὸν , καὶ προσέτι τοῖς ὑπὲρ λόγον τερατουργήμασιν , ὑπεράγασθαι δέον , καὶ κατακροτεῖν ἐπαίνων , καὶ δοξολογεῖν ὡς Θεὸν , τοῦτο μὲν οὐκ ἔδρων , παραθηγόμενοι πρὸς ὀργάς · φθόνῳ δὲ ὥσπερ πάντα σείοντες κάλων , ἐπὶ τὸ δεῖν ἑλέσθαι συκοφαντεῖν ἀφιλοθέως διώλισθον . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκον , ὁτὲ μὲν , ὅτι « οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια , εἰ μὴ ἐν Βεαζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων · » ὁτὲ δὲ αὖ · « Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις ; » Ἀλλ’ ἤπως ἔτι σκληρὸν , καὶ τῆς ἐντεχνοῦς οἰκονομίας ὡς ἀπωτάτω , τοῖς οὕτω διακειμένοις , ὡς εἴη μὲν ἀληθῶς ἐκ Θεοῦ Θεὸς , πέφηνε δὲ δι’ ἡμᾶς καθ’ ἡμᾶς καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , ἀναφανδὸν εἰπεῖν · Εἰ μὴ Εἰμὶ μὲν , ᾿Ω οὗτοι , σοφία καὶ δύναμις , ἐγὼ δὲ τῶν παραδόξων ὁ τεχνουργὸς , καὶ οὐκ εἰσποίητον ἔχων τὴν ἐξουσίαν , οὔτε μὴν ἀθνείως ἐπαυχῶν ἀξιώμασιν , ἀλλ’ ἰδικῶς τοῖς ἐμοῖς . Οὐ γὰρ ἂν , εἰ τάδε ἔφη , διεκαρτέρουν οἵ γε καὶ τοῖς οὕτω μετρίοις ἐπέτριζον
Lemmas: AΤαυτὶ μέν οἶδα ὅτι προσδέω εἄν ἐγώ ὁ διαναντίας · παύω γάρ οὐδαμῶς παρασημαίνω ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ὀϊστός εἄν τέῳ νοέω σοφός , εἰμί περιτρέπω πρός οἰκονομία ὁ μετά σάρξ , κάκουργος κιβδηλεύω . εἰμί μέν οὖν ἄπαρνος τε καί ἀπολαμβάνω παντελῶς περί ὁ Χριστός μυστήριον μειρακιωδῶς γίγνομαι , παρωθέω ὁ λόγος ὁ μετά σάρξ οἰκονομία , μεταπλάσσω ἀβούλως ἐπί ὁ ὅς δοκέω ὅς εἄν βούλομαι φωνή . C εἰμί δέ δή συννεύω ὁράω φρονέω αἱρέω , δεῖ θεός εἰμί ὁ λόγος γίγνομαι σάρξ , καί χρηματίζω ἄνθρωπος , τίς ὁ ὁ οἰκονομία ἀδικέω σοφός , καί ὁ ὅτι μάλιστα πρεπώδης αὐτός μεταρυθμίζω λόγος ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω , καί ὁ γε εἰς αὐτός ἥκω τε καί βλέπω , ἀντιφέρω παραπείθω ὁ ὁ Μονογενώ φύσις τε καί δόξα ; Ἰουδαῖος μέν γάρ ὁ τάλας , ὁ ὑπέρ νόμος εἰσήγησις καί Μωσαϊκός στενολεσχία διαπρέπω ὁ Χριστός , καί προσέτι ὁ ὑπέρ λόγος τερατούργημα , ὑπεράγω δήω , καί κατακροτέω ἔπαινος , καί δοξολογώ ὡς θεός , οὗτος μέν οὐ δράω , παραθήγω πρός ὀργή · φθόνος δέ ὥσπερ πᾶς σείω καλός , ἐπί ὁ δήω αἱρέω συκοφαντέω ἀφιλόθεος διολισθάνω . τοιγάρ καί φάσκω , ὁτὲ μέν , ὅτι « οὗτος οὐ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , εἰμί μή ἐν Βεαζεβοὺλ ἄρχω ὁ δαιμόνιος · » ὁτὲ δέ αὖος · « πόθεν οὗτος ὁ σοφία οὗτος καί ὁ δύναμις ; » ἀλλά ἠπάω ἔτι σκληρός , καί ὁ έντεχνος οἰκονομία ὡς ἀπωτάτω , ὁ οὗτος διάκειμαι , ὡς εἰμί μέν ἀληθής ἐκ Θεός θεός , φαίνω δέ διά ἐγώ κατά ἐγώ καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀναφανδά εἶπον · εἰμί μή εἰμί μέν , ΩΩ οὗτος , σοφία καί δύναμις , ἐγώ δέ ὁ παράδοξος ὁ τεχνουργός , καί οὐ εἰσποιέω ἔχω ὁ ἐξουσία , οὔτε μήv ἀθνείως ἐπαυχέω ἀξίωμα , ἀλλά ἰδικός ὁ ἐμέω . οὖον γάρ εἄν , εἰμί ὅδε φημί , διακαρτερέω ὁ γε καί ὁ οὗτος μέτριος πετρίζω