cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0409.3
A Εἰ δὲ δὴ καὶ χρῆναι γεννᾷν ἐξ ἑαυτοῦ καὶ Υἱοῦ τοῦ κατὰ φύσιν ὁρᾶσθαι Πατέρα , σοφὸν εἶναί τι καὶ παγκάλως ἔχον κατεφαίνετο τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , τίς ὁ ἐπὶ τὸ χρῆναι τεκεῖν ἢ πόθεν ἂν γένοιτο μελησμός ; τί τὸ ἐμπόδιον καὶ τὸ ὅπου δεῖν εἶναι Πατέρα τὸν Θεὸν χρησίμως ; τε καὶ ἀναγκαίως ἐκδυσωποῦν ; Ἄνθρωποι B μὲν γὰρ , ἀεὶ μὲν ὅτι δυνάμει πατέρας , οὐ μὴν ἔτι καὶ ἐνεργείᾳ , οὐδενὶ τῶν ὄντων ἀσυμφανές · ἐναργὴς δὲ λίαν ἡ παρὰ πόδα κειμένη καὶ διακωλύουσα πρόφασις . Ἀφιγμένης γὰρ οὔπω πρὸς ἥβην τῆς τοῦ σώματος ἡλικίας , καταμύει πως ἔτι καὶ ἐνηρεμεῖ τῇ φύσει , τὰ αὐτῆς , καὶ οἱονεὶ τὸν πράττοντα ταῖς εἰς ἐμφά · νειαν ἀναδείζεσι περιμένει καιρόν . Ἐπὶ δέ γε Θεοῦ , τοῦ τελείως ἔχοντος ἀεὶ καὶ ὄντος ὅ ἐστιν , οὐκ ἐξ ἐπιδόσεως τῆς ἐπί τι τῶν οὔπω προσπεφυκότων , καὶ τὴν ἐν χρόνῳ διδάξειν ἀπαραίτητόν τε καὶ ἀναγκαῖαν ἐχόντων , ἐκλάμποντος δὲ τῆς ἰδίας οὐσίας ἡμῖν τὸν Υἱὸν , καὶ ἐν τάξει χαρακτῆρος οὐσιωδῶς ἐμπεφυκὸς αὐτῷ τὸ ἴδιον ἔχοντος γέννημα , πῶς ἂν ἐπινοηθείη τὸ μὴ ἀεί τε καὶ ὁμοῦ τῷ εἶναι , τεκεῖν κατ’ ἐνέρ · γειαν , ἑστάναι δὲ μᾶλλον ἐν τῷ κατὰ δύναμιν , καὶ οὐσιώδη παθεῖν τὴν κίνησιν , τὴν εἰς ὅπερ οὐκ ἦν ἐν ἀρχαῖς εἰσδεδεγμένον μετάστασιν ; Δυσσεβήσομεν δὲ οὐ μετρίως καὶ εἰς αὐτὸν τὸν Υἱὸν , εἰ μὴ ταῖς τῶν διεναντίας ἀντιταττομέσθα δόξαις . Οὐκέτι γὰρ ἔσται ποιητὴς αἰώνων ὁ Μονογενὴς , παρεισδεδυκότος οὐκ οἶδ’ ὅπως τοῦ χρόνου , καὶ πρεσβυτέραν ἔχοντος τὴν ὑπόληψιν , τοῦ κατ’ ἐνέργειαν λέγεσθαι γεννᾷν τὸν Πατέρα καὶ Θεόν · εἴπερ ἐξ ἀγεννησίας ἔτι , τουτ · ἐστιν , ἐκ τοῦ κατὰ δύναμιν , εἰς γέννησιν κατ’ ἐνέρ · γειαν οὐκ ἀχρόνως προήκοι ἂν , καὶ εἰ βραχὺ κομιδῇ , καὶ ἀκαριαῖον νοοῖτο τὸ μεταξύ . Εἶναι δέ φημι πάν · αισχρόν τε καὶ ἀκαλλὲς , ἥλιον μὲν οἴεσθαι καὶ πῦρ , οὗ ποτε μὲν ὅπερ εἰσὶν οὐκ εἶναι τυχὸν , ἀλλ’ οὐδὲ στάσιν καὶ ἕδραν ἐσχηκέναι πώποτε , τὴν ἐν μόνῳ τῷ D κατὰ δύναμιν νοουμένην , ἥκειν δὲ οὕτως εἰς ἐνέρ · γειαν , ὡς ἐν κινήσει τῇ κατὰ χρόνον καὶ φύσει , συμ · πεφυκότα δὲ μᾶλλον , καὶ τῇ τῆς γενέσεως ἀρχῇ συν · τρέχοντα τὰ ἐνόντα λαχεῖν · Θεὸν δὲ σωμάτων μὴ ὑπερκεῖσθαι λέγειν , μήτε μὴν ὑπονοεῖν φύσεως ἰδίας ἂν αὐτῷ τε καὶ μόνῳ πρέποι .
Lemmas: A εἰμί δέ δή καί χρή γεννάω ἐκ ἑαυτοῦ καί υἱός ὁ κατά φύσις ὁράω πατήρ , σοφός εἰμί τίς καί πάγκαλος ἔχω καταφαίνω ὁ Θεός καί πατήρ , τίς ὁ ἐπί ὁ χρή τίκτω ἢ πόθεν εἄν γίγνομαι μελησμός ; τίς ὁ ἐμπόδιος καί ὁ ὅπου δήω εἰμί πατήρ ὁ θεός χρήσιμος ; τε καί ἀναγκαῖος ἐκδυσωπέω ; Ἄνθρωπος B μέν γάρ , ἀεί μέν ὅτι δύναμις πατήρ , οὖον μήv ἔτι καί ἐνέργεια , οὐδείς ὁ εἰμί ἀσυμφανής · ἐναργής δέ λίαν ὁ παρά πούς κεῖμαι καί διακωλύω πρόφασις . ἀφικνέομαι γάρ οὔπω πρός ἥβη ὁ ὁ σῶμα ἡλικία , καταμύω πως ἔτι καί ἐνηρεμέω ὁ φύσις , ὁ αὐτός , καί οἱονεί ὁ πράσσω ὁ εἰς ἐμφά · νεια αναδειζεσις περιμένω καιρός . ἐπί δέ γε Θεός , ὁ τέλειος ἔχω ἀεί καί εἰμί ὅς εἰμί , οὐ ἐκ ἐπίδοσις ὁ ἐπί τίς ὁ οὔπω προσφύω , καί ὁ ἐν χρόνος διδάσκω ἀπαραίτητος τε καί ἀναγκαῖος ἔχω , ἐκλάμπω δέ ὁ ἴδιος οὐσία ἐγώ ὁ υἱός , καί ἐν τάξις χαρακτήρ οὐσιωδῶς ἐμφύω αὐτός ὁ ἴδιος ἔχω γέννημα , πῶς εἄν ἐπινοέω ὁ μή ἀεί τε καί ὁμοῦ ὁ εἰμί , τίκτω κατά ἐνὲρ · γειαν , ἵστημι δέ μᾶλλον ἐν ὁ κατά δύναμις , καί οὐσιώδης πάσχω ὁ κίνησις , ὁ εἰς ὅσπερ οὐ εἰμί ἐν ἀρχή εἰσδέχομαι μετάστασις ; Δυσσεβήσομεν δέ οὖον μέτριος καί εἰς αὐτός ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ ὁ διενάντιος ἀντιτάσσω δόξα . οὐκέτι γάρ εἰμί ποιητής αἰών ὁ Μονογενής , παρεισδεδυκοος οὐ οἶδα ὅπως ὁ χρόνος , καί πρέσβυς ἔχω ὁ ὑπόληψις , ὁ κατά ἐνέργεια λέγω γεννάω ὁ πατήρ καί Θεός · εἴπερ ἐκ ἀγεννησία ἔτι , οὗτος · εἰμί , ἐκ ὁ κατά δύναμις , εἰς γέννησις κατά ἐνὲρ · γειαν οὐ ἄχρονος προήκω εἄν , καί εἰμί βραχύς κομιδή , καί ἀκαριαῖος νοέω ὁ μεταξύ . εἰμί δέ φημί πᾶς · αἰσχρός τε καί ἀκαλλής , ἥλιος μέν οἴομαι καί πῦρ , ὅς ποτός μέν ὅσπερ εἰμί οὐ εἰμί τυγχάνω , ἀλλά οὐδέ στάσις καί ἕδρα ἔχω πώποτε , ὁ ἐν μόνος ὁ D κατά δύναμις νοέω , ἥκω δέ οὕτως εἰς ἐνὲρ · γειαν , ὡς ἐν κινέω ὁ κατά χρόνος καί φύσις , συμ · φύω δέ μᾶλλον , καί ὁ ὁ γένεσις ἀρχή σῦς · τρέχω ὁ ἔνειμι λαγχάνω · θεός δέ σῶμα μή ὑπέρκειμαι λέγω , μήτε μήv ὑπονοέω φύσις ἴδιος εἄν αὐτός τε καί μόνος πρέπω .