cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0537.5
A Καίτοι βραχὺς κομιδῇ δαπανηθήσεται πόνος , συναγείροντί σοι τὰς τῶν ἁγίων φωνάς . Ἐφεσίοις μὲν γὰρ ἐπιστέλλων ὁ Παῦλος · « Διὰ τοῦτο , φησὶ , κἀγὼ ἀκούσας τὴν καθ’ ὑμᾶς πίστιν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ , καὶ τὴν ἀγάπην τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους , οὐ παύομαι εὐχαριστῶν ὑπὲρ ὑμῶν , μνείαν ὑμῶν ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου , ἵνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ Πατὴρ τῆς δόξης , ἄφη ὑμῖν Πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει · οὕτω . » Συνίης οὖν ὅτι Πατέρα Χριστοῦ , κατὸ Πατέρα τῆς δόξης κατωνόμασεν εὐθὺς τὸν Θεὸν , οὐχ ἕτερον , οἶμαι , τὶ παρά γε τὴν δόξαν τοῦ Πατρὸς τὸν Χριστὸν ἀπορίων . Ἔφη δέ που πάλιν · « Ἡμεῖς δὲ πάντες , ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι , τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα , ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν , καθάπερ ἀπὸ Κυρίου Πνεύματος . » « Ἀποβλέποντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἡμῶν αρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν , » ὅς ἐστιν ἡ δόξα τοῦ κατὰ φύσιν καὶ ἀληθῶς Κυρίου , φημὶ δὴ τοῦ Πατρὸς , ἀναμορφούμεθα πρὸς αὐτὸν δι’ ἁγιασμοῦ ἐν Πνεύματι . Πέτρος δὲ αὖ , καίτοι διαπρέπων ἐν μαθηταῖς , τοῖς ἰοῦσιν ἐκ περιτομῆς εἰς δικαίωσιν , τὴν ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως , προσεφώνει λέγων , « Ὡς τὰ πάντα ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τὰ πρὸς ζωὴν καὶ εὐσέβειαν δεδωρημένης , διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς ἰδίᾳ δόξῃ καὶ ἀρετῇ . » Εἴπερ οὖν ἐστιν ἰδία δόξα τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , δι’ οὗ καὶ κεκλήμεθα πρὸς ἐπίγνωσιν αὐτοῦ , τίς ὁ φάναι ναλμῶν , ὅτι ὁστὶν καὶ εἰσηκοητὸν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς , σὺ εἶναι τοῦθ’ ὅπερ ἐστί ; Τίς γὰρ , ὁ ἑτέρᾳ δόξῃ καταλαμπρύνων ἐστὶ τὴν τοῦ Πατρὸς δόξαν ; Ἢ οὐκ ἐν ἴσῳ τίθης τὸ , καὶ ἑτέρους χρῆναι κατατολμᾷν , εἰς μέσον ἥκοντας λέγειν , ὡς σεσόφωται μὲν πρός τινος ἡ σοφία τοῦ Πατρὸς , τὸ δὲ εἶναι δύναμις , ἡ ἐνοῦσα κατὰ φύσιν ἰσχὺς αὐτῷ , τουτέστιν ὁ Υἱὸς , κεκέρδακε παρ’ ἑτέρου , καὶ ὀθνεῖον ἔχει τὸ αὔχημα σοφόν τε ; Οὐ γὰρ εἰ [ f . ἂν ] τοῖς τοιοῖσδε κατακηλοῦντες λόγοις , ἀποφέροιεν ἡμᾶς οἱ διαναντίας πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν διεστραμμένων ; Εἰ μὲν οὖν ἀπόχρη τὰ εἰρημένα πρὸς ἀπόβεβιεν ἐναργῆ τοῦ δόξαν εἶναι τὴν ἰδίαν τοῦ Πα ‐
Lemmas: A καίτοι βραχύς κομιδή δαπανάω πόνος , συναγείρω σύ ὁ ὁ ἅγιος φωνή . Ἐφέσιος μέν γάρ ἐπιστέλλω ὁ Παῦλος · « Ζεύς οὗτος , φημί , ἐγώ ἀκούω ὁ κατά σύ πίστις ἐν ὁ κύριος Ἰησοῦς , καί ὁ ἀγάπη ὁ εἰς πᾶς ὁ ἅγιος , οὖον παύω εὐχαριστέω ὑπέρ σύ , μνεία σύ ποιέω ἐπί ὁ προσευχή ἐγώ , ἵνα ὁ θεός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πατήρ ὁ δόξα , Ἄφη σύ πνεῦμα σοφία καί ἀποκάλυψις ἐν ἐπιγιγνώσκω · οὗτος . » συνίημι οὖν ὅτι πατήρ Χριστός , Κάτο πατήρ ὁ δόξα κατονομάζω εὐθύς ὁ θεός , οὐ ἕτερος , οἴομαι , τίς παρά γε ὁ δόξα ὁ πατήρ ὁ Χριστός ἀπορία . φημί δέ ποῦ πάλιν · « ἐγώ δέ πᾶς , ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω , ὁ αὐτός εἰκών μεταμορφόω , ἀπό δόξα εἰς δόξα , καθάπερ ἀπό κύριος πνεῦμα . » « ἀποβλέπω εἰς ὁ ὁ πίστις ἐγώ αρχηγός καί τελειωτής Ἰησοῦς , » ὅς εἰμί ὁ δόξα ὁ κατά φύσις καί ἀληθής κύριος , φημί δή ὁ πατήρ , ἀναμορφόω πρός αὐτός διά ἁγιασμός ἐν πνεῦμα . Πέτρος δέ αὖος , καίτοι διαπρέπω ἐν μαθητής , ὁ εἶμι ἐκ περιτομή εἰς δικαίωσις , ὁ ἐν Χριστός διά πίστις , προσφωνέω λέγω , « ὡς ὁ πᾶς ἐγώ ὁ θεῖος δύναμις αὐτός ὁ πρός ζωή καί εὐσέβεια δωρέω , διά ὁ ἐπίγνωσις ὁ καλέω ἐγώ ἴδιος δόξα καί ἀρετή . » εἴπερ οὖν εἰμί ἴδιος δόξα ὁ πατήρ ὁ υἱός , διά ὅς καί καλέω πρός ἐπίγνωσις αὐτός , τίς ὁ φαίνω ναλμῶν , ὅτι Όστιν καί εἰσακούω ὁ δόξα ὁ πατήρ , σύ εἰμί οὗτος ὅσπερ εἰμί ; Τῖς γάρ , ὁ ἕτερος δόξα καταλαμπρύνω εἰμί ὁ ὁ πατήρ δόξα ; ἤ οὐ ἐν ἴσος τίθημι ὁ , καί ἕτερος χρή κατατολμάω , εἰς μέσος ἥκω λέγω , ὡς σοφόω μέν πρός τις ὁ σοφία ὁ πατήρ , ὁ δέ εἰμί δύναμις , ὁ ἔνειμι κατά φύσις ἰσχύς αὐτός , τουτέστιν ὁ υἱός , κερδαίνω παρά ἕτερος , καί ὀθνεῖος ἔχω ὁ αὔχημα σοφός τε ; οὖον γάρ εἰμί [ f . εἄν ] ὁ τοιόσδε κατακηλέω λόγος , ἀποφέρω ἐγώ ὁ διαναντίας πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ διαστράπτω ; εἰμί μέν οὖν ἀποχράω ὁ εἴρω πρός ἀποβαίνω ἐναργής ὁ δόξα εἰμί ὁ ἴδιος ὁ Πα ‐