cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0583.1
1121 οὐδὲν , ἀλλὰ ὅσα ἀκούσει , λαλήσει . « Ὥσπερ οὖν ὁ Α Υἱὸς , ὁμοούσιος ὑπάρχων τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , Λόγος τε ὢν αὐτοῦ , τὰ αὐτοῦ λαλεῖ · « Ὃν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς , τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ λαλεῖ , « κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνὴν , ἐπεὶ μὴ ἕτερον παρά γε τὸ ἐν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὸ θέλημα τοῦ Υἱοῦ · κατὰ τὸν ἴσον , οἶμαι , τρόπον τε καὶ λόγον , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ Χριστοῦ λαλεῖ , Πνεῦμα ὑπάρχον αὐτοῦ , καὶ τῇ πρὸς πᾶν ἰποῦν ταυτότητι φυσικῇ , τὴν αὐτοῦ δόξαν τε καὶ ταυτοέπειαν ἔχον . Ἅγιον τοίνυν οὐ μεθεκτῶς , οὐδὲ τῇ ἔξωθεν σχέσει τῇ πρὸς τὸν Υἱὸν , ἀλλὰ φύσει καὶ ἀληθείᾳ , τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ . Καὶ ὥσπερ ἐστὶν ἀπόπληκτόν τε καὶ ἀμαθὲς , ἄνθρωπον μὲν ὀνομάζεσθαι τὸν ἄνθρωπον ἀληθῶς , νοεῖσθαί γε μὴν παρὰ τοῦτο ἕτερον · οὕτω ἠλίθιον κομιδῇ . Πνεῦμα μὲν ἅγιον ὀνομάζειν τὸ Πνεῦμα , τοῦ γε μὴν εἶναι κατὰ φύσιν ἅγιον ἀποτοθεῖν αὐτὸ , καὶ εἰς ἑτέραν ἐκτόπως καταβιάζεσθαι φύσιν . Οὐ γὰρ δόξης ἢ ὑπεροχῆς κατασημανεῖ τινα τρόπον τοὔνομα αὐτῷ , καθάπερ ἀμέλει τὸ , Ἀρχὴ , καὶ Θρόνος , καὶ Κυριότης , ἐπὶ τῶν εἰς τὸ εἶναι ἐπ’ αὐτοῦ παρενηνεγμένων · ἔσται δὲ μᾶλλον οἱονεὶ τῆς οὐσιώδους ποιότητος δεικτικὸν , ὡσπερανεὶ καὶ τῷ Πατρὶ τὸ Πατὴρ , καὶ τῷ Υἱῷ τὸ Υἱός . Καὶ εἴπερ ἐστὶ τῆς ἐσχάτης ἀσυνεσίας μήνυσις ἀκριβὴς τὸ Πατέρα μὲν ὀνομάζειν τὸν Θεὸν , οὐκ εἶναι δὲ αὖ Πατέρα νοεῖν αὐτὸν , ἢ καὶ Υἱὸν μὲν τὸν Υἱὸν , οὐκ εἶναι δὲ τοῦτο λέγειν , πῶς ἂν ἀπαλλάξαιμεν τῶν ἐξ ἀμαθίας αἰτιαμάτων , τοὺς ἁγιότητος φυσικῆς κατατολμῶντας ἀπογυμνοῦν τὸ φύσει τε καὶ ἀληθῶς ἅγιον Πνεῦμα ; Εἴπερ οὖν ἅγιος κατὰ φύσιν ὁ Θεὸς , ἅγιον δὲ κατ’ αὐτὸν , καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ νοούμενον Πνεῦμα , τίς ἂν εἴη λοιπὸν ὁ τῆς ἑτερότητος τρόπος , φημὶ δὲ τῆς κατ’ οὐσίαν ; Ἢ πῶς οὐχ ἁλοῖεν ἂν σαθροὶ καὶ ὀλιγογνώμονες οἱ κτίσει συγγράφοντες τὸ , δι’ οὗ καὶ ἐν ᾧ θεότητος φύσις ἐστὶν ἐν ἡμῖν ; Οὐ γὰρ ἐν κτίσματι μεθεκτὸν τὸ ὑπὲρ τὴν κτίσιν · ἢ οὐκ ἀληθὴς ὁ λόγος ; ηναυρα εστ in nobis ? Non enim in creatura communicabile est id quod supra creaturam est . Annon verum est quod dico ?
Lemmas: 1121 οὐδείς , ἀλλά ὅσος ἀκούω , λαλέω . « ὥσπερ οὖν ὁ Α υἱός , ὁμοούσιος ὑπάρχω ὁ Θεός καί πατήρ , Λόγος τε εἰμί αὐτός , ὁ αὐτός λαλέω · « ὅς γάρ ἀποστέλλω ὁ θεός , ὁ ῥῆμα ὁ Θεός λαλέω , « κατά ὁ Ἰωάννης φωνή , ἐπεί μή ἕτερος παρά γε ὁ ἐν ὁ Θεός καί πατήρ ὁ θέλημα ὁ υἱός · κατά ὁ ἴσος , οἴομαι , τρόπος τε καί λόγος , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ Χριστός λαλέω , πνεῦμα ὑπάρχω αὐτός , καί ὁ πρός πᾶς ἰπόω ταυτότης φυσικός , ὁ αὐτός δόξα τε καί ταὐτοέπεια ἔχω . Ἅγιον τοίνυν οὖον μεθεκτός , οὐδέ ὁ ἔξωθεν σχέσις ὁ πρός ὁ υἱός , ἀλλά φύσις καί ἀλήθεια , ὁ πνεῦμα αὐτός . καί ὥσπερ εἰμί ἀπόπληκτος τε καί ἀμαθής , ἄνθρωπος μέν ὀνομάζω ὁ ἄνθρωπος ἀληθής , νοέω γε μήv παρά οὗτος ἕτερος · οὗτος ἠλίθιος κομιδή . πνεῦμα μέν ἅγιος ὀνομάζω ὁ πνεῦμα , ὁ γε μήv εἰμί κατά φύσις ἅγιος ἀποτίθημι αὐτός , καί εἰς ἕτερος ἔκτοπος καταβιάζω φύσις . οὖον γάρ δόξα ἢ ὑπεροχή κατασημαίνω τις τρόπος ὄνομα αὐτός , καθάπερ ἀμελέω ὁ , Ἀρχή , καί Θρόνος , καί κυριότης , ἐπί ὁ εἰς ὁ εἰμί ἐπί αὐτός παραφέρω · εἰμί δέ μᾶλλον οἱονεί ὁ οὐσιώδης ποιότης δεικτικός , ὥσπερ καί ὁ πατήρ ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός ὁ υἱός . καί εἴπερ εἰμί ὁ ἔσχατος ἀσυνεσία μήνυσις ἀκριβής ὁ πατήρ μέν ὀνομάζω ὁ θεός , οὐ εἰμί δέ αὖος πατήρ νοέω αὐτός , ἢ καί υἱός μέν ὁ υἱός , οὐ εἰμί δέ οὗτος λέγω , πῶς εἄν ἀπαλλάσσω ὁ ἐκ ἀμαθία αἰτίαμα , ὁ ἁγιότης φυσικός κατατολμάω ἀπογυμνόω ὁ φύσις τε καί ἀληθής ἅγιος πνεῦμα ; εἴπερ οὖν ἅγιος κατά φύσις ὁ θεός , ἅγιος δέ κατά αὐτός , καί ὁ ἐκ αὐτός τε καί ἐν αὐτός νοέω πνεῦμα , τίς εἄν εἰμί λοιπός ὁ ὁ ἑτερότης τρόπος , φημί δέ ὁ κατά οὐσία ; ἤ πῶς οὐ ἁλίσκομαι εἄν σαθρός καί ὀλιγογνώμων ὁ κτίζω συγγράφω ὁ , διά ὅς καί ἐν ὅς θεότης φύσις εἰμί ἐν ἐγώ ; οὖον γάρ ἐν κτίσμα μεθεκτός ὁ ὑπέρ ὁ κτίσις · ἢ οὐ ἀληθής ὁ λόγος ; ηναυρα εἰμί in nobis ? Non enim in creatura communicabile est id quod supra creaturam est . Annon verum est quod dico ?