cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0504.1
972 A τοῦτο κατ' ἐξουσίαν , ὑπάρχοντα τὸν Υἱόν · ἔφη γὰρ ὁ Παῦλος · « Ἐνὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις , κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ . » Καὶ μέντοι καὶ ἑτέρωθί που πρὸς Μωσέα τὸν ἱερώτατον διειπόντος Θεοῦ · « Τίς ἴδωσι στόμα ἀνθρώπῳ , καὶ τίς ἐποίησε διόσκορον καὶ κωφὸν , βλέποντα καὶ τυφλόν ; οὐκ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός ; καὶ νῦν πορεύου , καὶ ἐγὼ ἀνοίξω τὸ στόμα σου · » προεσέλθει που πάλιν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός · « Θέσθε οὖν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , μὴ προμελετᾷν ἀπολογηθῆναι · ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν , ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντιστῆναι ἢ ἀντειπεῖν πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν . » Ἀναμελῳδοῦντος δὲ τοῦ μακαρίου Δαβίδ , ὅτι ὁ Θεὸς κριτής ἐστιν , ἔχοντός τε ἀραρότων , ὡς ἔνεστι μὲν αὐτῷ τὸ ἑκάστῳ διανέμειν , ὧν ἂν δρῴη τὰς ἀμοιδάς , καὶ οἷς ἂν ἕλοιτο δικαιοῦν ( « Θεὸς γὰρ ὁ δικαίων , τίς ὁ κατακρίνων ; » κατὰ τὸ τεγραμμένον ) · ἐνεργὸν ἐπ' ἀρροῦν οὐχ ὑπερουργικῶς [ τρ . ὑπου . ] , ἀλλ' ἐν ἐξουσίᾳ τῇ θεοπρεπεῖ κατοψόμεθα τὸν Υἱόν . Ἔφη γὰρ αὐτός · « Τί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος , ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ , τὴν δὲ ψυχὴν αὑτοῦ ζημιωθῇ ; » Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὑτοῦ ; μέλλει γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέλων αὐτοῦ , καὶ τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . » Προσεφώνει δέ τῳ τῶν ἠῤῥωστηκότων · « Τέκνον , ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι · » ἐφ' ᾧ καὶ λελυττηκότες οἱ πέρα λόγου πνετὸς ἄνθοισι Φαρισαῖοι , δυσφημίας ἐγκλήματι καταδεσμεῖν ἀπετόλμων τὸν οὕτω θεοπρεπῆ καὶ λίαν ἀνυποστόλως ἀνέντα φωνὴν , καὶ δὴ καὶ ἔφασκον · « Οὗτος βλασφημεῖ . Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας , εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός ; » Ὁ τοίνυν καὶ νόμου καὶ δίκης Κύριος , καὶ στεφάνων διανομεύς , καὶ δικαιοσύνης πρύτανις , καὶ ἀνεὶς ἁμαρτίας , καίτοι μετὰν οὐδενὶ τῶν ἠριθμημένων ἐν κτίσμασι τοῦτο δρᾷν , πῶς οὐκ ἂν εἴη Θεὸς κατὰ φύσιν ; Ἆρά σοι δοκῶ ταυτὶ δοξάζειν ὀρθῶς ;
Lemmas: 972 A οὗτος κατά ἐξουσία , ὑπάρχω ὁ υἱός · φημί γάρ ὁ Παῦλος · « ἐν δέ ἕκαστος ἐγώ δίδωμι ὁ χάρις , κατά ὁ μέτρον ὁ δωρεά ὁ Χριστός . » καί μέντοι καί ἑτέρωθι ποῦ πρός Μωσῆς ὁ ἱερός διαλέγω Θεός · « Τῖς ὁράω στόμα ἄνθρωπος , καί τίς ποιέω Διόσκορος καί κωφός , βλέπω καί τυφλός ; οὐ ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ; καί νῦν πορεύω , καί ἐγώ ἀνοίγω ὁ στόμα σύ · » προσέρχομαι ποῦ πάλιν ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός · « τίθημι οὖν ἐν ὁ Καρδία σύ , μή προμελετάω ἀπολογέομαι · ἐγώ γάρ δίδωμι σύ στόμα καί σοφία , ὅς οὖον δύναμαι ἀνθίστημι ἢ ἀντιλέγω πᾶς ὁ ἀντίκειμαι σύ . » Ἀναμελῳδοῦντος δέ ὁ μακάριος Δαβίδ , ὅτι ὁ θεός κριτής εἰμί , ἔχω τε ἀραρίσκω , ὡς ἔνειμι μέν αὐτός ὁ ἕκαστος διανέμω , ὅς εἄν δράω ὁ αμοιδαις , καί ὅς εἄν αἱρέω δικαιόω ( « θεός γάρ ὁ Δίκαιος , τίς ὁ κατακρίνω ; » κατά ὁ τεγραμμένον ) · ἐνεργός ἐπί ἀρόω οὐ ὑπερουργικῶς [ τρ . ὑπο . ] , ἀλλά ἐν ἐξουσία ὁ θεοπρεπής καθοράω ὁ υἱός . φημί γάρ αὐτός · « τις γάρ ὠφελέω ἄνθρωπος , ἐάν ὁ κόσμος ὅλος κερδαίνω , ὁ δέ ψυχή αὐτός ζημιόω ; » ἤ τίς δίδωμι ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα ὁ Ψυχή αὐτός ; μέλλω γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός μετά ὁ ἅγιος ἄγγελος αὐτός , καί τότε πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . » προσφωνέω δέ ὁ ὁ ῥώννυμι · « Τέκνος , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία · » ἐπί ὅς καί λυσσάω ὁ πέρα λόγος πνέω ἄνθος Φαρισαῖος , δυσφημία ἔγκλημα καταδεσμέω ἀποτολμάω ὁ οὗτος θεοπρεπής καί λίαν ἀνυπόστολος ἀνίημι φωνή , καί δή καί φάσκω · « οὗτος βλασφημέω . Τῖς δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία , εἰμί μή μόνος ὁ Θεός ; » ὁ τοίνυν καί νόμος καί δίκη Κύριος , καί στέφανος διανομεύς , καί δικαιοσύνη πρύτανις , καί ἀνίημι ἁμαρτία , καίτοι μετά οὐδείς ὁ ἀριθμέω ἐν κτίσμα οὗτος δράω , πῶς οὐ εἄν εἰμί θεός κατά φύσις ; ἆρα σύ δοκέω οὗτος δοξάζω ὀρθῶς ;