cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0546.3
A Ἄθρει δὴ οὖν , ὡς ἔν γε τῷ παρόντι καιρῷ τυραννούσης μὲν ἔτι τῆς φθορᾶς , οὔπω δὲ εἰσάπαν τῆς ἁμαρτίας ἐξῃρημένης , βασιλεύοντος δὲ τῶν ἁπάντων ἔτι τοῦ πονηροῦ καὶ ἀπατῶνος ὁράκοντος , διανενέμηταί πως τὸ τοῦ Θεοῦ κράτος , ἐπαμφοτερίζει δὲ ὥσπερ , ἀποσεισμένων ἔτι τὸν ζυγὸν τῶν οὔπω καταγνωκότων τῆς τῶν δαιμονίων ἁπάντης καὶ τῆς ἀνοσίου ταυτησὶ καὶ γεωδεστέρας ζωῆς · ἀνωδεινυμένου δὲ τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ἀτνήσει θάνατος , καὶ τὸ τῆς ἁμαρτίας διαποσεῖται κράτος , καταφθαρήσεται δὲ εἰσάπαν καὶ ἡ τοῦ διαβόλου πλεονεξία , παρίστησιν ὡς εἰλικρινῆ τὴν ἀρχὴν , καὶ τοῦ χείρονος ἀμιγῆ παραδίδωσι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὴν βασιλείαν ὁ Υἱός . Μόνος γὰρ ἡμῶν κατάρξει δι’ αὐτοῦ τε καὶ σὺν αὐτῷ . Τὴν τοίνυν ἐκπλήρωσιν τῆς οἰκονομίας , καὶ τὴν τοῦ παντὸς μυστηρίου κατόρθωσιν , τῷ τῆς παραβάσεως ὀνόματι κατεσήμηνεν ὁ συνευμάτοφορος . Οἱονεὶ γάρ πως ὑφ’ ἑτέρων ἐχομένην τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν , καὶ τῶν μεταξὺ παρεισδεδυκότων ἐκστάσας , προσαγήοχέ τε καὶ παρέδωκεν ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ , οὐκ ἔξω τοῦ βασιλεύειν ὑπάρχων αὐτός · συγκατάρξει γὰρ πάντως τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι , οὗ καὶ δύναμις ὢν ζῶσά τε καὶ ἐνυπόστατος , ταυτὶ δὴ πάντα ἐνηργηκὼς νοοῖτ’ ἂν εἰκότως . Ὅτι δὲ ἀκατάληπτος [ ὁ ἀκατάληπτος ] ἡ Χριστοῦ βασιλεία , καὶ εἰ λέγοιτο λαβεῖν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , εἰδείη τις ἂν καὶ ἐξ ὧν ὁ θεῖος ἡμῖν γέγραφε Δανιὴλ , ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ καὶ σχήματι θεωρῶν ἤδη πως τὸν Μονογενῆ . Ἔφη δὲ οὕτως · « Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων , ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν , ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαβὲ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται . Λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας , καὶ αὕτη ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας . » Καὶ πάλιν · « Ἐθεώρουν , φησὶν , ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς , καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , ὡσεὶ Υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν , καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασε , καὶ ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη , καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ , καὶ ἡ τιμὴ , καὶ ἡ βασιλεία · καὶ πάντες οἱ λαοὶ , φυλαὶ , γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν . Ἡ ἐξουσία αὐτοῦ , ἐξουσία αἰώνιος , ἥτις οὐ παρελεύσεται , καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται . »
Lemmas: A ἀθρέω δή οὖν , ὡς ἐν γε ὁ πάρειμι καιρός τυραννέω μέν ἔτι ὁ φθορά , οὔπω δέ εἰσάπαν ὁ ἁμαρτία ἐκλέγω , βασιλεύω δέ ὁ ἅπας ἔτι ὁ πονηρός καί ἀπατάω ὁράω , διανέμω πως ὁ ὁ Θεός κράτος , ἐπαμφοτερίζω δέ ὥσπερ , ἀποσείω ἔτι ὁ ζυγόν ὁ οὔπω καταγιγνώσκω ὁ ὁ δαιμόνιος ἀπαντή καί ὁ ἀνόσιος οὗτος καί γεώδης ζωή · ανωδεινυμενω δέ ὁ καιρός , κατά ὅς ἀτνήσει θάνατος , καί ὁ ὁ ἁμαρτία διαπίνω κράτος , καταφθείρω δέ εἰσάπαν καί ὁ ὁ διάβολος πλεονεξία , παρίστημι ὡς εἰλικρινής ὁ ἀρχή , καί ὁ χείρων ἀμιγής παραδίδωμι ὁ Θεός καί πατήρ ὁ βασίλειος ὁ υἱός . Μόνος γάρ ἐγώ κάταρξις διά αὐτός τε καί σύν αὐτός . ὁ τοίνυν ἐκπλήρωσις ὁ οἰκονομία , καί ὁ ὁ πᾶς μυστήριον κατόρθωσις , ὁ ὁ παράβασις ὄνομα κατασημαίνω ὁ συνευμάτοφορος . οἱονεί γάρ πως ὑπό ἕτερος ἔχω ὁ ὁ Θεός βασίλειος , καί ὁ μεταξύ παρεισδύνω ἐξίστημι , προσάγω τε καί παραδίδωμι ὁ υἱός ὁ πατήρ , οὐ ἔξω ὁ βασιλεύω ὑπάρχω αὐτός · συγκατάρχω γάρ πάντως ὁ ἴδιος Γεννήτωρ , ὅς καί δύναμις εἰμί ζάω τε καί ἐνυπόστατος , οὗτος δή πᾶς ἐνεργέω νοέω εἄν εἰκότως . ὅτι2 δέ ἀκατάληπτος [ ὁ ἀκατάληπτος ] ὁ Χριστός βασίλειος , καί εἰμί λέγω λαμβάνω κατά ὁ ἀνθρώπινος , οἶδα τις εἄν καί ἐκ ὅς ὁ θεῖος ἐγώ γράφω Δανιήλ , ἐν ἀνθρώπειος μορφή καί σχῆμα θεωρός ἤδη πως ὁ Μονογενεύς . φημί δέ οὕτως · « καί ἐν ὁ ἡμέρα ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος , ἀνίστημι ὁ θεός ὁ οὐρανός βασίλειος , ὅστις εἰς ὁ αἰών οὖον διαφθείρω , καί ὁ βασίλειος αὐτός λαμβάνω ἕτερος οὐ ὑπολείπω . λεπτύνω καί λικμάω πᾶς ὁ βασίλεια , καί οὗτος ἀνίστημι εἰς ὁ αἰών . » καί πάλιν · « θεωρέω , φημί , ἐν ὅραμα ὁ νύξ , καί ἰδού μετά ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , ὡσεί υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰμί , καί ἠώς ὁ Παλαιός ὁ ἡμέρα φθάνω , καί ἐνώπιος αὐτός προσφέρω , καί αὐτός δίδωμι ὁ ἀρχή , καί ὁ τιμή , καί ὁ βασίλειος · καί πᾶς ὁ λαός , φυλή , γλῶσσα αὐτός δουλεύω . ὁ ἐξουσία αὐτός , ἐξουσία αἰώνιος , ὅστις οὖον παρέρχομαι , καί ὁ βασίλειος αὐτός οὖον διαφθείρω . »