cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0475.3
A Εἰ δὲ δὴ καὶ λέγοιτο Χριστὸς γενέσθαι καὶ Κύριος , ἐννοήσεις ὅτι κεκίνωσκεν ἑαυτὸν , μέτρον ὑποδὺς τὸ δουλοπρεπὲς διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν . Καὶ ἦν , οἶμαί που , σοφόν τε καὶ ἀναγκαῖον , οὐχὶ τοῖς καθ’ ἡμᾶς , οὐδὲ τῇ τῆς σαρκὸς ἀδοξίᾳ τὴν θείαν ἡτίασθαι φύσιν , ἀναπόρριπτον ἔχουσαν τῆς δουλείας τὸ κατηγόρημα , καὶ τὴν εἰσοπλῆτον ἀδοξίαν , ἀλλὰ τὸ ἐκ τῆς δουλείας σμικροπρεπὲς τῇ τῆς θεότητος δόξῃ παραχωρεῖν . Οὐκοῦν ἐπαίρει τὸν δούλοις κεχρημάτικε δι’ ἡμᾶς , ἀνεροίτησε δὲ αὖ εἰς τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ καὶ ἀναπόβλητον κυριότητα , καὶ φύσεως νόμοις ἐρηρεισμένην , Κύριος κεκλῆσθαι λέγεται , καὶ μεθ’ ἡμῶν γενέσθαι διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Εἰ δὲ δὴ μέλλοιμεν , τῆς ἀληθοῦς θεωρίας ἠφειδηκότες , ἐπιπλέκειν τῷ Λόγῳ πάντα τὰ σαρκὸς , ἤνοι διὰ τὴν σάρκα , πεπραγμένα καὶ εἰρημένα , δυσανθήσομεν οὐ μετρίως . Γέγονε γὰρ ὑπὸ νόμον · καὶ μὴν ὁρατός τε καὶ ἀπτὸς , καὶ βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους , καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη , καὶ ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ τὸν οὕτως οἰκτρὸν ὑπέστη θάνατον . Ἀναθετέον οὖν ἄρα τῇ τοῦ Λόγου φύσει , καὶ εἰ δίχα νοοῖτο σαρκὸς , καὶ ἐν τούτοις εἶναι τυχὸν τοῖς ὧδε χθαμαλωτάτοις καὶ πολὺ νοσοῦσι τὸ δυσκλείς . Καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν ; Ἀπώλισθεν ὁ ἀγαπητὸς καὶ σύνεδρος τῷ Πατρὶ , παντὸς , οἶμαι , λοιπὸν τοῦ πρὸς δόξαν αὐτὸν ἀνέχοντος τὴν θεοπρεπίη , μᾶλλον δὲ κἂν γοῦν ἐν ἴσῳ τιθέντος τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις . Ἀνθότου δὴ οὖν , ὁ μὲν τοῖς θείοις ἐναχλαΐζεται θάκοις , καὶ συνεδρεύει τῷ Πατρὶ , οἱ δὲ παρεστᾶσιν ἐν κύκλῳ , τὸ τῆς ὑπ’ αὐτῷ δουλείας οὐκ ἀτιμάζοντες μέτρον ; καὶ ὁ μὲν ἔστι τε καὶ λέγεται Κύριος Σαβαὼθ , οἱ δὲ ταῖς εἰς κυριότητα καταγεραίρουσιν εὐφημίαις , πλήρη τε εἶναί φασι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν τῆς δόξης αὐτοῦ ; Ἆρ’ οὖν οὐχὶ τὸ πεποιῆσθαι λέγειν τὸν ὧδε τεθαυμασμένον καὶ πρὸς τῶν ἐχόντων λῆξιν εὐκλείας , τῆς ἀνωτάτω ψυχρᾶς καὶ ἐώλου νόσημα φρενός ;
Lemmas: A εἰμί δέ δή καί λέγω Χριστός γίγνομαι καί Κύριος , ἐννοέω ὅτι κεκίνωσκεν ἑαυτοῦ , μέτρον ὑποδύω ὁ δουλοπρεπής διά ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις . καί εἰμί , οἴομαι ποῦ , σοφός τε καί ἀναγκαῖος , οὐ ὁ κατά ἐγώ , οὐδέ ὁ ὁ σάρξ ἀδοξία ὁ θεῖος αἰτιάομαι φύσις , ἀναπόρριπτον ἔχω ὁ δουλεία ὁ κατηγόρημα , καί ὁ εισοπλεω ἀδοξία , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ δουλεία σμικροπρεπὲς ὁ ὁ θεότης δόξα παραχωρέω . οὐκοῦν ἐπαίρω ὁ δοῦλος χρηματίζω διά ἐγώ , ἀνεροίτησε δέ αὖος εἰς ὁ ἔνειμι αὐτός καί ἀναπόβλητος κυριότης , καί φύσις νόμος ἐρείδω , Κύριος καλέω λέγω , καί μετά ἐγώ γίγνομαι διά ὁ ἀνθρώπινος . εἰμί δέ δή μέλλω , ὁ ἀληθής θεωρία ἀφειδέω , ἐπιπλέκω ὁ Λόγος πᾶς ὁ σάρξ , ἕνος διά ὁ σάρξ , πράσσω καί εἴρω , δυσανθήσομεν οὖον μέτριος . γίγνομαι γάρ ὑπό νόμος · καί μήv ὁρατός τε καί ἁπτός , καί βραχύς τίς παρά ἄγγελος , καί ἐν ὁ ἄνομος λογίζομαι , καί ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὁ οὕτως οἰκτρός ὑφίστημι θάνατος . ἀναθετέον οὖν ἄρα ὁ ὁ Λόγος φύσις , καί εἰμί δίχα νοέω σάρξ , καί ἐν οὗτος εἰμί τυγχάνω ὁ ὧδε χθαμαλός καί πολύς νοσέω ὁ δυσκελλω . καί τίς ὁ ἐντεῦθεν ; ἀπολισθάνω ὁ ἀγαπητός καί σύνεδρος ὁ πατήρ , πᾶς , οἴομαι , λοιπός ὁ πρός δόξα αὐτός ἀνέχω ὁ θεοπρεπία , μᾶλλον δέ κἀν γοῦν ἐν ἴσος τίθημι ὁ ἅγιος ἄγγελος . ανθοος δή οὖν , ὁ μέν ὁ θεῖον εναχλαιζω θᾶκος , καί συνεδρεύω ὁ πατήρ , ὁ δέ παρίστημι ἐν κύκλος , ὁ ὁ ὑπό αὐτός δουλεία οὐ ἀτιμάζω μέτρον ; καί ὁ μέν εἰμί τε καί λέγω Κύριος Σαβαώθ , ὁ δέ ὁ εἰς κυριότης καταγεραίρω εὐφημία , πλήρης τε εἰμί φημί ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ δόξα αὐτός ; ἆρα οὖν οὐ ὁ ποιέω λέγω ὁ ὧδε θαυμάζω καί πρός ὁ ἔχω λῆξις εὔκλεια , ὁ ἄνω2 ψυχρός καί ἕωλος νόσημα φρήν ;