cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0404.3
A Ὡς ἀνόσιά γε τοῖς διεστραμμένοις ἐκμεμηχάνηται καθ’ ἡμῶν τὰ εὑρήματα ; κατορχεῖται δὲ οὕτω τῶν τῆς ἀληθείας δογμάτων ὁ λόγος , ὥστε , εἴ τῳ δόξειαν , ἔν γε τοῖς ἄγαν ἀπηχεστάτοις , τὴν ἁπασῶν ἐπέκεινα ψῆφον ἑλεῖν , οὐκ ἂν οἶμαι δράσειν ἄμεινον ἢ οὗτοι . Ἀκλεᾶ δὲ οὕτω τὴν νίκην ἀράμενοι , καὶ ταῖς εἰς δυσσέβειαν ὑπερβολαῖς , τῆς τῶν ἄλλων ἀμαθίας προὔχοντές τε καὶ προσεκείμενοι , λοιπὸν ἀκουόντων , « Εἰ ἐδικαιώθη Σόδομα ἐκ σῷ ; » Ἅλις γὰρ , ἅλις πικρίας , ὦ οὗτοι , καὶ διεστραμμένων ἐννοιῶν . Φέρε κατευθὺ τῆς ἀληθείας ἴωμέν τε ἔδη , καὶ λέγωμεν , ὡς οὐκ ἂν νοοῖτό ποτε δίχα τοῦ συνόντος τε ἀεὶ καὶ συνυφεστῶτος αὐτοῦ γεννήματος ὁ ἀνάρχως τε καὶ ἀϊδίως Πατήρ . Ἀλλ’ εἰ καὶ ἔστιν οὐκ ἀνεθελήτως τοῦ Υἱοῦ Πατὴρ , οὐ προανακύψει καὶ προανανήξεται πάντως τοῦ γεννηθέντος ἡ θέλησις . Εἰ γὰρ ἦν ἐν σοφίᾳ καὶ λόγῳ τὸ θέλειν τοῦ Πατρός · οὐ γὰρ ἄσοφόν γε καὶ ἄλογον τὴν θείαν ἐροῦσι θέλησιν · Σόφια δὲ καὶ Λόγος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , αὐτὸς ἄρα ἐστὶν ὁ ἐν ᾧ πᾶσα θέλησις τοῦ Πατρός . Ὥστε τοῖς ἐκεῖνα πεφλυαρηκόσι περιτρέπεταί πως ἡ σκέψις , καὶ τὸ δεινὸν ἐγχείρημα , πρὸς τὸ ἔχον ἐναντίως · Ἀναπυθέσθαι γὰρ δὴ καὶ ἡμᾶς , ὡς ἔοικεν , ἀπείρξειεν ἂν οὐδὲν τῆς τῶν λογισμῶν ἀτοπίας ἠφειδηκότας , πότερα θελητῶς , ἤγουν ἀνεθελήτως ὑπάρχει τε καὶ ἔστιν ὁ Πατήρ . Καὶ εἰ μὲν οὐ θελητῶς , ἐκβεβίασταί που πάντως ἐξ ἀνάγκης εἰς ὕπαρξιν . Εἰ δὲ ὧδε μὲν οὐχὶ , θελητῶς δὲ , προηγήσεταί που τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ τὸ θέλειν αὐτοῦ . Καὶ ἐπειδὴ τὸ θέλειν ἐπράττετο , σαφῶς δηλονότι καὶ οὐ δίχα λόγου , σοφία δέ ἐστι καὶ Λόγος ὁ Υἱὸς , προϋφεστήξει τοῦ Πατρός . Βουλὴν δὲ καὶ θέλησιν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸν Υἱὸν ὁ θεῖος ἡμῖν ὠνομάζει λόγος . Ψάλλει γὰρ ἐν Πνεύματι , καί φησιν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ , ὡς ἐκ προσώπου τῶν πεπιστευκότων · « Ἐκράτησας τῆς χειρὸς δεξιᾶς μου , ἐν τῇ βουλῇ σου ὡδήγησάς με . » Καὶ μὴν καὶ ἑτέρωθι · « Κύριε , ἐν τῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν . » Πεποδηγήμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς , καὶ εἰς ὑπερκάσμιον κάλλος ἐν αὐτῷ μορφούμεθα , πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀγαθῶν δι’ αὐτοῦ νευρούμενοι . Οὐκοῦν , ὅσον ἧκεν εἰς ἐννοιῶν σαθρότητα , καὶ λογισμῶν ἀτοπίαν , προϋφεστήξει τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , αὐτὸς ὢν ἡ θέλησις · εἶτά που τοῦ γεννήσαντος προαναφανεῖται τὸ γεννηθέν . Ἄθρει δὴ οὖν ἵν’ εἰσὶ κακοῦ , τὸ , « Εαυτοὺς δοκιμάζετε , εἰ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει , » μαθέντες ὡς ἀπωτάτω .
Lemmas: A ὡς ἀνόσιος γε ὁ διαστρέφω ἐκμηχανάομαι κατά ἐγώ ὁ εὕρημα ; κατορχέομαι δέ οὗτος ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα ὁ λόγος , ὥστε , εἰμί ὁ δοκέω , ἐν γε ὁ ἄγαν ἀπηχής , ὁ ἅπας ἐπέκεινα ψῆφος αἱρέω , οὐ εἄν οἴομαι δράω ἀγαθός ἢ οὗτος . ἀκλεής δέ οὗτος ὁ Νίκη ἀείρω , καί ὁ εἰς δυσσέβεια ὑπερβολή , ὁ ὁ ἄλλος ἀμαθία προέχω τε καί προσίημι , λοιπός ἀκούω , « εἰμί δικαιόω Σόδομα ἐκ σός ; » Ἅλις γάρ , ἅλις πικρία , εἰμί οὗτος , καί διαστράπτω ἔννοια . φέρω κατευθύ ὁ ἀλήθεια ἔρχομαι τε ἐσθίω , καί λέγω , ὡς οὐ εἄν νοέω ποτός δίχα ὁ σύνειμι1 τε ἀεί καί συνυφίστημι αὐτός γέννημα ὁ ἄναρχος τε καί ἀΐδιος Πατήρ . ἀλλά εἰμί καί εἰμί οὐ ἀνεθέλητος ὁ υἱός πατήρ , οὖον προανακύπτω καί προαναφέρω πάντως ὁ γεννάω ὁ θέλησις . εἰμί γάρ εἰμί ἐν σοφία καί λόγος ὁ ἐθέλω ὁ πατήρ · οὖον γάρ ἄσοφος γε καί ἄλογος ὁ θεῖος εἴρω θέλησις · Σόφια δέ καί Λόγος εἰμί ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός , αὐτός ἄρα εἰμί ὁ ἐν ὅς πᾶς θέλησις ὁ πατήρ . ὥστε ὁ ἐκεῖνος φλυαρέω περιτρέπω πως ὁ σκέψις , καί ὁ δεινός ἐγχείρημα , πρός ὁ ἔχω ἐναντίος · ἀναπυνθάνομαι γάρ δή καί ἐγώ , ὡς ἔοικα , ἀπολέγω εἄν οὐδείς ὁ ὁ λογισμός ἀτοπία ἀφειδέω , πότερος θελητός , ἤγουν ἀνεθέλητος ὑπάρχω τε καί εἰμί ὁ Πατήρ . καί εἰμί μέν οὖον θελητός , ἐκβιβάζω ποῦ πάντως ἐκ ἀνάγκη εἰς ὕπαρξις . εἰμί δέ ὧδε μέν οὐ , θελητός δέ , προηγέομαι ποῦ ὁ ὕπαρξις αὐτός ὁ ἐθέλω αὐτός . καί ἐπεί ὁ ἐθέλω πράσσω , σαφῶς δηλονότι καί οὖον δίχα λόγος , σοφία δέ εἰμί καί Λόγος ὁ υἱός , προϋφεστήξει ὁ πατήρ . βουλή δέ καί θέλησις ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός ὁ θεῖος ἐγώ ὀνομάζω λόγος . ψάλλω γάρ ἐν πνεῦμα , καί φημί ὁ Θεσπέσιος Δαυίδ , ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ πιστεύω · « κρατέω ὁ χείρ δεξιός ἐγώ , ἐν ὁ βουλή σύ ὁδηγέω ἐγώ . » καί μήv καί ἑτέρωθι · « κύριος , ἐν ὁ θέλημα σύ παρέχω ὁ κάλλος ἐγώ δύναμις . » Πεποδηγήμεθα γάρ ἐν Χριστός πρός ὁ θέλημα ὁ πατήρ , καί εἰς ὑπερκάσμιον κάλλος ἐν αὐτός μορφόω , πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἀγαθός διά αὐτός νευρόω . οὐκοῦν , ὅσος ἵημι εἰς ἔννοια σαθρότητα , καί λογισμός ἀτοπία , προϋφεστήξει ὁ πατήρ ὁ υἱός , αὐτός εἰμί ὁ θέλησις · εἶτά ποῦ ὁ γεννάω προαναφαίνω ὁ γεννάω . ἀθρέω δή οὖν ἵνα εἰμί κακός , ὁ , « ἑαυτοῦ δοκιμάζω , εἰμί εἰμί ἐν ὁ πίστις , » μανθάνω ὡς ἀπωτάτω .