cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0474.3
A Τί οὖν , εἰπέ μοι , μαθόντες , ἑτεροκλινῆ καὶ δυσήνιον ἔχουσι τὸν νοῦν , καὶ πολυσπόδοις φανασισμοῖς οἱονεί τινι παντευχίᾳ χρώμενοι , κατακρούουσιν οἱ διεστραμμένοι , καίτοι ἰδον ἀποροῦσιν εἰς ἀλήθειαν εὖ μάλα φιλεῖν καὶ τὸ μὴ σφόδρα θεοπρεπῶς εἰρῆσθαι δοκοῦν , διὰ τὸ ἀνθρώπινον καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοιωσιν τοῦ Υἱοῦ ; Ἄλλως τε · φάναι γὰρ δὴ οἶμαι κἀκεῖνο πρέπειν · ὡς ἐκτίσθαι λέγων , προστέθεικεν ὅτι καὶ γεγέννηται . « Πρὸ γάρ τοι βουνῶν ἁπάντων γεννᾷ με , » φησίν . Ἢ τοίνυν τὴν γέννησιν διὰ τὸ ἐκτίσθαι λέγειν ἀναιρήσομεν , ἢ τὸ ἐκτίσθαι μεθέντες , γεγεννῆσθαι δώσομεν . Ἀντεξάγουσι γὰρ ἀλλήλαιν αἱ λέξεις τὰ δι’ ἀμφοῖν δηλούμενα , ἀλλ’ ἔχει τὸ ἀψευδὲς ἐν ἀμφοῖν ὁ λόγος . ( Ἰδούσιν ὁ αὐτὸς γεγέννηται μὲν ἐκ Πατρὸς ὡς Θεὸς , ἔκτισται δὲ αὖ κατὰ τὴν σάρκα . Καὶ ἀναπαίδει πρὸς τοῦτο λόγος ἡμᾶς ἱερός · « Ἰδοὺ γὰρ , φησὶν , ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει , καὶ τέξεται υἱὸν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουὴλ , ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον , Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . » Πῶς γὰρ ἂν γένοιτο μεθ’ ἡμῶν , Θεὸς ὢν , ὁ Λόγος ; Μῶν ἐγγύτητί τε καὶ σχέσει τῇ κατὰ τόπον , καὶ νόμῳ σωμάτων ; Εἶτα πῶς τοῦτο οὐκ ἰσχύει ; Οὐκοῦν , ὅτε τὴν πρὸς ἡμᾶς εἰσδέδεκται συμμορφίαν , καὶ τὸ τῆς δουλείας σμικροπρεπὲς , καὶ καθίκετο μεθ’ ἡμῶν ἐν γενητοῖς ὁ ἀγένητος , τότε γέγονε μεθ’ ἡμῶν , καίτοι τοσοῦτον ἀνεστηκώς τε καὶ ὑπερκείμενος , ὅσον ἂν νοοῖτο θεότητος φύσις πρὸς κτίσμα καὶ ποίημα . Τουγάρτοι καὶ ὁ θεοπέσιος Δαβὶδ , ἀμετρήτως τισὶ καὶ ἀσυγκρίτοις ὑπεροχαῖς τὸν καθ’ ἡμᾶς ἡρμένον καὶ ἐν ἀῤῥήτοις ὄντα ταῖς δόξαις , ἐκάλει πρὸς συμμορφίαν τὴν πρὸς ἡμᾶς τὴν ἐκ Θεοῦ παρηνότα Μονογενῆ , ψάλλων τε καὶ λέγων · Ἵνα τί , Κύριε , ἀφέστηκας μακρόθεν , ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις , ἐν θλίψεσιν ; « Ὁ γάρ τοι φύσεως νόμῳ διεστηκὼς , καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἀσυμφυᾶ καὶ ἀνέμβατον ἀποτεμόμενος ἰδιότητα καὶ ὑπεροχὴν , γέγονε μεθ’ ἡμῶν , ὅτε τὴν ἑκούσιον δι’ ἡμᾶς ὑπέστη κένωσιν . Εἰ δὲ μὴ οὕτως ἔχειν ἐροῦσι , τὸ ἀπείργον ἔτι , καθάπερ ἐγύμνα , παντελῶς οὐδὲν , ἀνυποστόλως εἰπεῖν , ὡς ἐῤῥαψώθηκε μάτην ὁ θεῖος ἡμῖν ἕν γε τουτᾠσὶ λόγος , μεθ’ ἡμῶν
Lemmas: A τις οὖν , εἶπον ἐγώ , μανθάνω , ἑτεροκλινής καί δυσήνιος ἔχω ὁ νόος , καί πολυσποδος φανασισμοω οἱονεί τις παντευχία χράω , κατακρούω ὁ διαστρέφω , καίτοι ὁράω ἀπορέω εἰς ἀλήθεια εὕω μάλα φιλέω καί ὁ μή σφόδρα θεοπρεπῶς εἴρω δοκέω , διά ὁ ἀνθρώπινος καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοιόω ὁ υἱός ; ἄλλος τε · φαίνω γάρ δή οἴομαι ἐκεῖνος πρέπω · ὡς κτίζω λέγω , προστίθημι ὅτι καί γεννάω . « πρό γάρ ὅς βουνός ἅπας γεννάω ἐγώ , » φημί . ἤ τοίνυν ὁ γέννησις διά ὁ κτίζω λέγω ἀναιρέω , ἢ ὁ κτίζω μεθίημι , γεννάω δίδωμι . Ἀντεξάγω γάρ ἀλλήλων ὁ λέγω ὁ διά ἄμφω δηλόω , ἀλλά ἔχω ὁ ἀψευδής ἐν ἄμφω ὁ λόγος . ( ὁράω ὁ αὐτός γεννάω μέν ἐκ πατήρ ὡς θεός , κτίζω δέ αὖος κατά ὁ σάρξ . καί ἀναπαίδει πρός οὗτος λόγος ἐγώ ἱερός · « ἰδέ γάρ , φημί , ὁ Παρθένος ἐν γαστήρ ἔχω , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , Μετά ἐγώ ὁ Θεός . » Πῶς γάρ εἄν γίγνομαι μετά ἐγώ , θεός εἰμί , ὁ Λόγος ; μής ἐγγύτης τε καί σχέσις ὁ κατά τόπος , καί νόμος σῶμα ; εἶτα πῶς οὗτος οὐ ἰσχύω ; οὐκοῦν , ὅτε ὁ πρός ἐγώ εἰσδέχομαι συμμορφία , καί ὁ ὁ δουλεία σμικροπρεπὲς , καί καθικνέομαι μετά ἐγώ ἐν γενητός ὁ ἀγένητος , τότε γίγνομαι μετά ἐγώ , καίτοι τοσοῦτος ἀνίστημι τε καί ὑπέρκειμαι , ὅσος εἄν νοέω θεότης φύσις πρός κτίσμα καί ποίημα . τοιγάρ καί ὁ θεοπέσιος Δαυίδ , ἀμετρητος τις καί ἀσύγκριτος ὑπεροχή ὁ κατά ἐγώ ἀείρω καί ἐν ἄρρητος εἰμί ὁ δόξα , καλέω πρός συμμορφία ὁ πρός ἐγώ ὁ ἐκ Θεός παραινέω Μονογενεύς , ψάλλω τε καί λέγω · ἵνα τίς , κύριος , ἀφίστημι μακρόθεν , ὑπεροράω ἐν εὐκαιρία , ἐν θλῖψις ; « ὁ γάρ ὅς φύσις νόμος διίστημι , καί ὁ ἄλλος ἅπας ἀσυμφυής καί ἀνέμβατος ἀποτέμνω ἰδιότης καί ὑπεροχή , γίγνομαι μετά ἐγώ , ὅτε ὁ ἑκούσιος διά ἐγώ ὑφίστημι κένωσις . εἰμί δέ μή οὕτως ἔχω εἴρω , ὁ ἀπείργω ἔτι , καθάπερ γυμνός , παντελῶς οὐδείς , ἀνυπόστολος εἶπον , ὡς ἐῤῥαψώθηκε μάτην ὁ θεῖος ἐγώ εἷς γε τουτᾠσὶ λόγος , μετά ἐγώ