cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0395.1
ἡ πίστις , κατεσφράγισε δὰ καὶ ἀληθὲς ὃν ἀπέφηνεν , A ἡ θεόπνευστος Γραφὴ , Πατέρα καὶ γέννησιν ὀνομάζουσα πανταχῆ . Οἶμαι δὲ δεῖν οὐκ ἔτι τὸ πίστει παραδεχθὲν θρασυτέραις ὥσπερ ἐκθασανίζειν ἐρεύναις . Πίστις γὰρ οὐκέτι τὸ ἐχτούμενον . Ὄνπερ γὰρ τρόπον « Ἐλπὶς βλεπομένη οὐκ ἔστι · ὁ γὰρ βλέπει τις , τί καὶ ὑπομένει ; » κατὰ τὴν τοῦ σοφωτάτου Παύλου φωνὴν , οὕτω δὴ πίστις ἐρευνωμένη , καὶ οὐκ ἔχουσα τὸ ἀζήτητον , πίστις οὐκ ἂν εἴη , κατὰ τὸν ἴσον ἐλπίδι λόγον . Τὸ γάρτοι πίστει τετιμημένον , βασάνου πάντως ἐλεύθερον . Χρῆναι δὴ οὖν ἔγωγέ φημι , καθάπερ ἀμέλει τὸν προσιόντα Θεῷ , πιστεύειν μὲν ὅτι ἔστι , ζητεῖν δὲ οὐκέτι · οὕτω διακεῖσθαι καὶ φρονεῖν , ὅτι καὶ Πατὴρ ὁ Θεὸς , καὶ γεγέννησε , τὸ δὲ ἀνορύττειν ὅπως , ὡς ἀνέφικτον ἐᾷν . Καταμειδιάσειν γὰρ οἶμαι παντελῶς οὐδένα τῶν , ὅτι προσῆκε τοῖς ἄγαν ὑπερκειμένοις χαρίζεσθαι τὸ νικᾷν , σωφρόνως διασκεμμένων . Νοῦ δὲ τὴν παντὸς ἀμείνων ὁ τῆς θείας γεννήσεως νοοῖτ' ἂν τρόπος . Ἔστι γοῦν διαπυθέσθαι σαφῶς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , πρὸς τὸν ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν ἐκπεφηνότα , διαδοῦντος λόγον · « Ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε . » Τὸ μὲν γὰρ οἱονεὶ τῆς ὠδῖνος γνήσιον , καὶ τὸ ἐξ αὐτῆς ἡμῖν τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς ἐκτετέχθαι τὸν Υἱὸν , παραδείξειεν ἂν εὖ μάλα τὸ « ἐκ γαστρὸς , » ὡς ἐκ παραδείγματος τοῦ καθ' ἡμᾶς χρειωδέστατα παραληφθέν . Τὸ δέ γε « πρὸ ἑωσφόρου » τὴν ἀπότεξιν εἰπεῖν , σημαίνει τάχα που , τὸ ἐν ἀφανείᾳ καὶ ἀκαταληψίᾳ , καὶ καθάπερ ἐν σκότῳ βαθεῖ τὸν τῆς γεννήσεως κατακεκίσθαι τρόπον . Ἑωσφόρου μὲν γὰρ ἐξ ἑῷον ἄρτι τερμάτων λαμπροῦ πρὸς τὸ ἄνω διαπηδήσαντος , αὐγαὶ κατασκίδνανται τὸν αἰθέρα λεπταὶ , καὶ φῶς ἀραιόν τε καὶ ἀδρανὲς , ἔτι τῆς ἡλίου μαρμαρυγῆς συναναθρώσκει προάγγελον , ἀφηβόσαντος ἤδη τοῦ τῆς νυκτὸς σκότους . Ὀφθέντος δὲ οὔπω κατ' οὐρανὸν , ἐν ἀκμαῖς ἔτι κείσεται τὰ νυκτὸς , ὅ τε καὶ παγὺς τῶν ὀμμάτων καταχεῖται σκότος , καὶ ἐν ἴσῳ τοῖς τὰς ὄψεις λελωβημένοις , καὶ οἱ τοῦ πάθους ἀπείρατοι . Ἐπεὶ , λέγοις ἂν ἡμῖν αὐτὸς , τί τὸ θαῦμα τὸ θεοπρεπὲς ἐν τῷ γεγεννῆσθαι τὸν Υἱὸν , εἰ καὶ νοοῖτο πρὸ ἑωσφόρου ;
Lemmas: ὁ πίστις , κατασφραγίζω δᾶ καί ἀληθής ὅς ἀποφαίνω , A ὁ θεόπνευστος γραφή , πατήρ καί γέννησις ὀνομάζω πανταχῇ . οἴμη δέ δήω οὐ ἔτι ὁ πίστις παραδέχομαι θρασύς ὥσπερ εκθασανιζεω ἔρευνα . Πίστις γάρ οὐκέτι ὁ εχτουμενω . ὅσπερ γάρ τρόπος « Ἐλπὶς βλέπω οὐ εἰμί · ὁ γάρ βλέπω τις , τίς καί ὑπομένω ; » κατά ὁ ὁ σοφός Παῦλος φωνή , οὗτος δή πίστις ἐρευνάω , καί οὐ ἔχω ὁ ἀζήτητος , πίστις οὐ εἄν εἰμί , κατά ὁ ἴσος ἐλπίς λόγος . ὁ γάρ πίστις τιμάω , βάσανος πάντως ἐλεύθερος . χρή δή οὖν ἐγώ φημί , καθάπερ ἀμελέω ὁ πρόσειμι Θεός , πιστεύω μέν ὅτι εἰμί , ζητέω δέ οὐκέτι · οὗτος διάκειμαι καί φρονέω , ὅτι καί πατήρ ὁ θεός , καί γεννάω , ὁ δέ ἀνορύσσω ὅπως , ὡς ἀνέφικτος ἐάω . καταμειδιαειδω γάρ οἴομαι παντελῶς οὐδείς ὁ , ὅτι προσήκω ὁ ἄγαν ὑπέρκειμαι χαρίζομαι ὁ νικάω , σωφρόνως διασκέπτομαι . νῆ δέ ὁ πᾶς ἀγαθός ὁ ὁ θεῖος γέννησις νοέω εἄν τρόπος . εἰμί γοῦν διαπυνθάνομαι σαφῶς ὁ Θεός καί πατήρ , πρός ὁ ἐκ αὐτός κατά φύσις ἐκφαίνω , διαδέω λόγος · « ἐκ γαστήρ πρό Ἑωσφόρος γεννάω σύ . » ὁ μέν γάρ οἱονεί ὁ ὠδίς γνήσιος , καί ὁ ἐκ αὐτός ἐγώ ὁ οὐσία ὁ πατήρ ἐκτάσσω ὁ υἱός , παραδείκνυμι εἄν εὕω μάλα ὁ « ἐκ γαστήρ , » ὡς ἐκ παράδειγμα ὁ κατά ἐγώ χρειώδης παραλαμβάνω . ὁ δέ γε « πρό Ἑωσφόρος » ὁ ἀπότεξις εἶπον , σημαίνω τάχα ποῦ , ὁ ἐν ἀφάνεια καί ἀκαταληψία , καί καθάπερ ἐν σκότος βαθύς ὁ ὁ γέννησις κατακινέω τρόπος . Ἑωσφόρος μέν γάρ ἐκ ἑῷος ἄρτι τέρμα λαμπρός πρός ὁ ἄνω διαπηδάω , αὐγή κατασκίζω ὁ αἰθήρ λεπτός , καί φάος ἀραιός τε καί ἀδρανής , ἔτι ὁ ἥλιος μαρμαρυγή συναναθρώσκω προάγγελος , ἀφηβόσαντος ἤδη ὁ ὁ νύξ σκότος . ὁράω δέ οὔπω κατά οὐρανός , ἐν ἀκμή ἔτι κεῖμαι ὁ νύξ , ὅς τε καί πήγνυμι ὁ ὄμμα καταχέω σκότος , καί ἐν ἴσος ὁ ὁ ὄψις λωβάομαι , καί ὁ ὁ πάθος ἀπείρατος . ἐπεί , λέγω εἄν ἐγώ αὐτός , τίς ὁ θαῦμα ὁ θεοπρεπής ἐν ὁ γεννάω ὁ υἱός , εἰμί καί νοέω πρό Ἑωσφόρος ;