cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0490.3
A Οὐκοῦν , κατέθορε μὲν ἐν εἴδει πυρὸς ἐπὶ τὸ ὅρος τὸ Σινᾶ , τῆς παιδαγωγίας τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀρχόμενος , ὅτε καὶ σαλπίγγων ὀρθρία τε καὶ διαπρύσιος ἰχθὺ , πρὸς τὸ ἄνω διᾴττουσα , δύσοιστον ἐκέθει τοῖς ἀκροωμένοις τὸ θεῖμ' · Ἀλλ' οἱ μικρὰ φρονοῦντες περὶ Θεοῦ , καὶ σπιθαμῇ μετροῦντες τὸν οὐρανὸν , τὴν τοῦ Θεοῦ δόξαν τοῖς ἐν τύπῳ πεφηνόσιν B ἐγκατακλείοντες μόνοις , ᾤοντο κατὰ σφᾶς αὐτοὺς , αὐτὴν ἤδη τὴν τοῦ Θεοῦ καταθρῆσαι φύσιν , ὡς οὐδὲν οὖσαν ἕτερον , ἢ πῦρ καὶ φωνὴν εἰς οὓς εἰσδεέχθαι τὴν ὀργανικήν . Ταύτῃτοι καὶ μέγα φρονοῦντες ἐπὶ Μωσεῖ , τὰ Χριστοῦ παιδεύματα διαγελᾶσθαι δεῖν ᾑροντό τε καὶ ἔφασκον · Μωσῆς ὁ θεσπίσας ταῖς δι' ὁμμάτων αἰσθήσεσι τὴν θείαν ἡμῖν παράθηκας φύσιν , καὶ φωνῆς τῆς ἄνωθεν ἀκοῦσαι δεδώρηται · πῶς οὖν ἀμαθαίνοντας , καὶ πολὺ τοῦ πρέποντος ἀσωνενευκότας , καὶ τῆς ἀληθείας ἀπεσφαλμένους διήλεγξεν ὁ Χριστός ; <Ἀμὴν , ἀμὴν , φησὶ , λέγω ὑμῖν , οὔτε φωνὴν αὐτοῦ πώποτε ἀκηκόατε , οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε , καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμῖν μένοντα . ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος , τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.> Καίτοι γὰρ ἐνὸν ἐν Υἱῷ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς εὖ μάλα καταθεᾶσθαι φύσιν , τοῦτο μὲν οὐκ ἔθρων οἱ δείλαιοι , πυρὶ δὲ καὶ γνόφῳ καὶ καπνοῖς τὸ τῆς θεότητος εἶδος ἀνάπτειν τεθαρσήκασι . Διὸ δὴ κατὰ βραχὺ μεταπαιδεύων ἐπὶ τὸ ἄμεινον καὶ χρήσιμον , καὶ ἀναπλέκων τῷ θεοπρεπεῖ τὸ ἀνθρώπινον , ἔφασκεν ὁ Σωτήρ · <Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ , οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ , ἀλλ' εἰς τὸν πέμψαντά με . Καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ , θεωρεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.> Ὅτι μὲν γὰρ οὐκ εἰς ἄνθρωπον ἁπλῶς ἡ πίστις , ἀλλ' εἰς Θεοῦ φύσιν , εἰ καὶ ἦν ὁ Λόγος ἐν σαρκὶ , διὰ τοῦ μὴ εἰς αὐτὸν πράττεσθαι τὴν πίστιν , εὖ μάλα διαμεμήνυκεν . Ὅτι δέ ἐστιν ἐν ταυτότητι τῇ κατὰ πάντα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , διὰ τὴν φυσικὴν ἐμφέρειαν καὶ τὸ τῆς οὐσίας οἱονεὶ ταυτοειδὲς , διεσάρει λέγων · <Ὁ θεωρῶν ἐμὲ , θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με.> Ἐπειδὴ δὲ ὁ Πατὴρ ἐν Υἱῷ λαμπρῶς καὶ ἀπαραλλάκτως ὁρᾶται καὶ γινώσκεται , κοινά πως ἤδη τὰ πάντα αὐτοῖς , μᾶλλον δὲ τῆς μιᾶς θεότητος ἴδια νοοῖτ' ἂν εἰκότως τὰ ἐν ἀμφοῖν . Τοιγάρτοι καὶ ἔρασκε πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα καὶ Θεὸν , ὅτι <Πάντα τὰ ἐμὰ , σὰ ἐστι , καὶ τὰ σὰ , ἐμά.> Εἰκόνα μὲν γὰρ πρὸς τὸ ἀκριβῶς ἰσότυπον , ἰσοτύπῳ δὲ αὖ πρὸς ἐμφερεστάτην εἰκόνα , τὸ διαλλάττον οὐδὲν , κατά γε , φημὶ , τὸ ἐν ὁμοιότητι τε καὶ ὡς ἐν εἴδει ταυτόν . Καὶ γοῦν οὐκ ἐξ ἀκριβοῦς ἐννοίας φιλοπευστοῦντί ποτε τῶν μαθητῶν ἑνὶ <Φίλιππος οὗτος ἦν> , λέγοντί τε · <Κύριε , δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα , καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν·> οὐκ ἀμώμητον ἀφεὶς τὴν ἐρώτησιν , <Τοσούτῳ
Lemmas: A οὐκοῦν , καταθρῴσκω μέν ἐν εἶδος πυρός ἐπί ὁ ὅρος ὁ Σινᾶ , ὁ παιδαγωγία ὁ πρός Ἰουδαῖος ἄρχω , ὅτε καί σάλπιγξ ὀρθρία τε καί διαπρύσιος ἰχθύς , πρός ὁ ἄνω διαίσσω , δύσοιστος ἐκτίθημι ὁ ἀκροάομαι ὁ θέω · ἀλλά ὁ μικρός φρονέω περί Θεός , καί σπιθαμή μετρέω ὁ οὐρανός , ὁ ὁ Θεός δόξα ὁ ἐν τύπος φαίνω B ἐγκατακλείω μόνος , οἴομαι κατά σφεῖς αὐτός , αὐτός ἤδη ὁ ὁ Θεός καταθρέω φύσις , ὡς οὐδείς εἰμί ἕτερος , ἢ πῦρ καί φωνή εἰς ὅς εἰσδέχομαι ὁ ὀργανικός . Ταύτῃτοι καί μέγας φρονέω ἐπί Μωσῆς , ὁ Χριστός παίδευμα διαγελάω δήω ἀείρω τε καί φάσκω · Μωσῆς ὁ θεσπίζω ὁ διά ὄμμα αἴσθησις ὁ θεῖος ἐγώ παραθήκη φύσις , καί φωνή ὁ ἄνωθεν ἀκούω δωρέω · πῶς οὖν ἀμαθαίνω , καί πολύς ὁ πρέπω ασωνενευκοος , καί ὁ ἀλήθεια ἀποσφάλλω διελέγχω ὁ Χριστός ; Ἀμήν , ἀμήν , φημί , λέγω σύ , οὔτε φωνή αὐτός πώποτε ἀκούω , οὔτε εἶδος αὐτός ὁράω , καί ὁ λόγος αὐτός οὐ ἔχω ἐν σύ Μένων . ὅτι ὅς ἀποστέλλω ἐκεῖνος , οὗτος σύ οὖον πιστεύω καίτοι γάρ ἐν-εἰμί ἐν υἱός ὁ ὁ Θεός καί πατήρ εὕω μάλα καταθεάομαι φύσις , οὗτος μέν οὐ Θρής ὁ δείλαιος , πῦρ δέ καί γνόφος καί καπνός ὁ ὁ θεότης εἶδος ἀνάπτω θαρσέω . Διὸ δή κατά βραχύς μεταπαιδεύω ἐπί ὁ ἀγαθός καί χρήσιμος , καί ἀναπλέκω ὁ θεοπρεπής ὁ ἀνθρώπινος , φάσκω ὁ Σωτήρ · Ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , οὖον πιστεύω εἰς ἐγώ , ἀλλά εἰς ὁ πέμπω ἐγώ . καί ὁ θεωρός ἐγώ , θεωρέω ὁ ἀποστέλλω ἵημι ὅτι2 μέν γάρ οὐ εἰς ἄνθρωπος ἁπλόος ὁ πίστις , ἀλλά εἰς Θεός φύσις , εἰμί καί εἰμί ὁ Λόγος ἐν σάρξ , διά ὁ μή εἰς αὐτός πράσσω ὁ πίστις , εὕω μάλα διαμηνύω . ὅτι2 δέ εἰμί ἐν ταυτότης ὁ κατά πᾶς ὁ Θεός καί πατήρ , διά ὁ φυσικός ἐμφέρεια καί ὁ ὁ οὐσία οἱονεί ταὐτοειδής , διασαίρω λέγω · Ὁ θεωρός ἐγώ , θεωρέω ὁ πέμπω ἵημι ἐπεί δέ ὁ πατήρ ἐν υἱός λαμπρῶς καί ἀπαραλλάκτως ὁράω καί γιγνώσκω , κοινός πως ἤδη ὁ πᾶς αὐτός , μᾶλλον δέ ὁ εἷς θεότης ἴδιος νοέω εἄν εἰκότως ὁ ἐν ἄμφω . τοιγάρ καί Ῥάσκος πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ καί θεός , ὅτι <Πάντα ὁ ἐμός , σός εἰμί , καί ὁ σός , ἐμός Εἰκών μέν γάρ πρός ὁ ἀκριβῶς ἰσότυπος , ἰσότυπος δέ αὖος πρός ἐμφερής εἰκών , ὁ διαλλάσσω οὐδείς , κατά γε , φημί , ὁ ἐν ὁμοιότης τε καί ὡς ἐν εἶδος αὐτός . καί γοῦν οὐ ἐκ ἀκριβής ἔννοια φιλοπευστέω ποτός ὁ μαθητής εἷς Φίλιππος οὗτος ὅς , λέγω τε · Κύριος , δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἀρκέω ἡμῖν·> οὐ ἀμώμητος ἀφίημι ὁ ἐρώτησις , Τοσούτος