cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0557.1
« ὁ ἐπ’ αὐτῷ μυστήριον ὁ οὐρανὸς , τουτέστιν , ἡ τῶν ἁγίων ἀγγέλων πληθὺς , καὶ ὡς πρωτότοκον ἀναδεδειγμένον , καὶ ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς τὸν μονογενῆ καὶ ὁμόθρονον τῷ Πατρὶ , προσκυνεῖν ἐπετάττετο , οὐκ εἰς πρώτας εἰσοδοὺς τῆς τοιᾶσδε δόξης ἀνακομίζοντος αὐτὸν τοῦ Πατρὸς , οὔτε μὴν ὡς ἀτριβές τι καὶ ἅνθες ἀπονέμοντος τὴν προσκύνησιν , ἀλλὰ τὸ ἀεί τε καὶ ἐξ ἀρχῆς αἰώνιον πρὸς αὐτὸν προσκυνούμενον , καὶ ἐν σαρκὶ γεγονότα προσκυνητὸν ἀποφαίνοντος . Οὐκοῦν ( ἀνακομίσω γὰρ αὖθις εἰς τὸ ἀπαρχῆς τὸν λόγον ) προσκεκύνηκεν ὁ Υἱὸς , ὅτε καὶ Πρωτότοκος καὶ ἐν τῷ τῆς δουλείας πέφηνε σχήματι , ὅθεν δὴ μάλιστα διαμάθοι τις ἂν , τῆς ἑνούσης αὐτῷ κατὰ φύσιν ὑπεροχῆς τὸ ἀξίωμα . Εἰ γὰρ τῷ τῆς δουλείας σχήματι στρέποι ἂν μόνῳ τὸ προσκυνεῖν , τίνι τῶν ὄντων ἀσυμφανές ἐστι , τὸ πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως ἐλεύθερον κάλλος ; Ὅτι δὲ μυσταγωγίας τῆς παρὰ τοῦ Πνεύματος , καὶ αὐτοὺς λέγοντες δεδεῆσθαι τοὺς οὐρανοὺς , οὐ τὴν τῶν ἁγίων ἀγγέλων ἐβυθριοῦμεν φύσιν , ἀλλὰ ταῖς θείαις ἐπόμενοι Γραφαῖς , καὶ εἰς τουτονὶ μενοῦμεν τὸν λόγον , πληροφορῆστι γράφων ὁ Παῦλος , ἵνα γνωρισθῇ νῦν καὶ ταῖς ἀρχαῖς , καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς Ἐκκλησίας , ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ , κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων , ἣν ἐποίησεν ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν · καὶ πρός γε τούτῳ φησὶ καὶ ὁ θεσπέσιος Μαλχὺδε , ε Ἄρατε πύλας , οἱ ἄρχοντες , ὑμῶν , καὶ ἐπάρθητε , πύλαι αἰώνιοι , καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης . Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης ; Κύριος τῶν δυνάμεων , αὐτός ἐστιν ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης . Ἐπειδὴ γὰρ ἀνεβίω σκευάσας τὸν ᾅδην , καὶ καταργήσας τὸν θάνατον ὁ Χριστὸς , ἀναθέοντι λοιπὸν εἰς τὸ ἄνω , καὶ παλινδρομεῖν ἐθέλοντι πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα , διανοιγνύναι μὲν ᾗ τάχος αὐτῷ τὰς ἐν τοῖς οὐρανοῖς διεκελεύετο πύλας , τὸ Πνεῦμά που πάγτως τὸ ἐνηχοῦν ἐν αὐτοῖς , καὶ ταῖς ἄνω δυνάμεσι τὸν ἐν τῶν δυνάμεων αὐτός ἐστιν ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης . »
Lemmas: « ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον ὁ οὐρανός , τουτέστιν , ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος πληθύς , καί ὡς πρωτότοκος ἀναδείκνυμι , καί ἐν πολύς ἀδελφός ὁ μονογενής καί ὁμόθρονος ὁ πατήρ , προσκυνέω ἐπιτάσσω , οὐ εἰς πρῶτος εἴσοδος ὁ τοιόσδε δόξα ἀνακομίζω αὐτός ὁ πατήρ , οὔτε μήv ὡς ατριβής τίς καί ἅνθος ἀπονέμω ὁ προσκύνησις , ἀλλά ὁ ἀεί τε καί ἐκ ἀρχή αἰώνιος πρός αὐτός προσκυνέω , καί ἐν σάρξ γίγνομαι προσκυνητός ἀποφαίνω . οὐκοῦν ( ἀνακομίζω γάρ αὖθις εἰς ὁ ἀπαρχῆς ὁ λόγος ) προσκυνέω ὁ υἱός , ὅτε καί πρωτότοκος καί ἐν ὁ ὁ δουλεία φαίνω σχῆμα , ὅθεν δή μάλιστα διαμανθάνω τις εἄν , ὁ ἑνόω αὐτός κατά φύσις ὑπεροχή ὁ ἀξίωμα . εἰμί γάρ ὁ ὁ δουλεία σχῆμα στρέφω εἄν μόνος ὁ προσκυνέω , τίς ὁ εἰμί ἀσυμφανής εἰμί , ὁ πρό ὁ ἐνανθρώπησις ἐλεύθερος κάλλος ; ὅτι2 δέ μυσταγωγία ὁ παρά ὁ πνεῦμα , καί αὐτός λέγω δήω ὁ οὐρανός , οὖον ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος εβυθριουμην φύσις , ἀλλά ὁ θεῖος επόμενος γραφή , καί εἰς οὗτος μένω ὁ λόγος , πληροφορέω γράφω ὁ Παῦλος , ἵνα γνωρίζω νῦν καί ὁ ἀρχή , καί ὁ ἐξουσία ἐν ὁ ἐπουράνιος διά ὁ ἐκκλησία , ὁ πολυποίκιλος σοφία ὁ Θεός , κατά πρόθεσις ὁ αἰών , ὅς ποιέω ἐν ὁ Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ · καί πρός γε οὗτος φημί καί ὁ θεσπέσιος Μαλχὺδε , ε Ἄρατος πύλη , ὁ ἄρχω , σύ , καί ἐπαίρω , Πύλαι αἰώνιος , καί εἰσέρχομαι ὁ Βασιλεύς ὁ δόξα . Τῖς εἰμί οὗτος ὁ Βασιλεύς ὁ δόξα ; Κύριος ὁ δύναμις , αὐτός εἰμί ὁ Βασιλεύς ὁ δόξα . ἐπεί γάρ ἀναβιόω σκευάζω ὁ ᾍδης , καί καταργέω ὁ θάνατος ὁ Χριστός , ἀνατίθημι λοιπός εἰς ὁ ἄνω , καί παλινδρομέω ἐθέλω πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ , διανοιγω μέν ὅς τάχος αὐτός ὁ ἐν ὁ οὐρανός διακελεύομαι πύλη , ὁ πνεῦμα ποῦ πάγτως ὁ ἐνηχέω ἐν αὐτός , καί ὁ ἄνω δύναμις ὁ ἐν ὁ δύναμις αὐτός εἰμί ὁ Βασιλεύς ὁ δόξα . »