cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0451.1
τῶν οὕτως ὀρθῶς ἐγνωσμένων εὖ μάλα κακερδακῶς , τὸ νικῆσαι τὸν κόσμον ; Εἰ μὲν γάρ ἐστιν οὐκ ἐπισφαλὲς εἰπεῖν , ὅτι φρονοῦντας διαστραμμένα καὶ τιμᾷ καὶ προσίεται Θεὸς , καὶ θείοις χαρίσμασι στερανοῖ τῶν ὄντων τινάς , φαίην ἂν ἔγωγε καὶ μάλα εἰκότως , παντὸς ἀξιοῦσθαι λόγου καὶ γερῶν , τοὺς ἥκιστα μὲν Υἱὸν , κτίσμα δὲ καὶ γενητὸν ὑπάρχειν τὸν Μονογενῆ φληνάφως ὑπειληφότας , κἂν εἰ γεγεννῆσθαι λέγοιτο , καὶ Υἱὸς ὠνομάσθαι πρός τε αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς καὶ ἁγίου Πνεύματος . Εἰ δὲ τοῦτο φράσαι μὲν οὐ θέμις , ἐννοεῖν δὲ δυσσεβὲς , ἀληθές που πάντως τὸ ἐναντίον . Στεφανοῖ γὰρ μόνους τῆς ἀληθείας τοὺς ἐραστάς , καὶ διὰ τοῦτο πεπιστευκότας ὡς εἰς Υἱὸν ἀληθῶς , οὐκ εἰς ἔργον εὐτεχνίας · νόσημα γάρ τι δεινὸν καὶ ἀποπληξία τοῦτό γε . Ταύτῃ τοι , μερικαρίσθαι θεῖος ἡμῖν ἔφη λόγος τῶν ἁγίων ἀποστόλων τὸν ἔκκριτον Πέτρον . Ἐπειδὴ γὰρ διεπυνθάνετο μὲν ὁ Σωτὴρ , περὶ τὰ μέρη Καισαρείας τῆς καλουμένης Φιλίππου , τὸ , τίνα ἂν εἶναί φασιν οἱ ἄνθρωποι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , καὶ εἰς ὃ θρύλλος ὁ ἐπ’ αὐτῷ τὴν τῶν Ἰουδαίων διαπεφώτηκε χώραν , ἤτοι τὰς ὁμόρους τῇ Ἰουδαΐᾳ πόλεις , τὰ μετρακιώδη καὶ ἀτρεπῆ δοξάσια τῶν ἀγελαίων ἀφείς , εὖ μάλα σοφῶς καὶ ἐπιστημόνως ἀνεκεκράγει , λέγων · « Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος , » καὶ τῆς ἀληθοῦς ἐπ’ αὐτῷ διαλήψεως τὴν ἀντίκτισιν οὐκ εἰς μακρὰν ἐκομίζετο , Χριστοῦ λέγοντος · « Μακάριος εἶ , Σίμων Βὰρ Ἰῶνα , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι , ἀλλ’ ὁ Πατήρ μου ὁ οὐράνιος . Κἀγὼ δέ σοι λέγω , ὅτι σὺ εἶ Πέτρος , καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ πύλαι ᾄδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς · » πέτραν , οἶμαι , παρωνύμως , ἵτερον οὐδέν , ἢ τὴν ἀκατάσειστον καὶ ἑδραιοτάτην τοῦ μαθητοῦ πίστιν ἀποκαλῶν , ἐφ’ ᾗ καὶ ἀδιαπτώτως ἐφήρεισταί τε καὶ διαπέπηγεν ἡ Ἐκκλησία Χριστοῦ , καὶ αὐταῖς ἀνάλωτος ταῖς ᾄδου πύλαις εἰσαεὶ διαμένουσα · Πέτρου καὶ ἡ πίστις ὡς εἰς Υἱὸν , οὐκ ἐπερισκέπτως ἐσχεδιασμένη , καὶ ἐξ ἀνθρωπίνων νοημάτων ἀναπηγάζουσα , ἀλλ’ ἐξ ἀποῤῥήτου μυσταγωγίας τῆς ἄνωθεν , διαδεικνύντος σαφῶς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸν ἴδιον Υἱὸν , καὶ τὴν ἐπὶ τούτῳ πληροφορίαν ταῖς τῶν γνησίων ἐνιέντος ψυχαῖς . Ἥκιστα γὰρ ἂν διαψεύσαιτο Χριστὸς εἰπών , ὅτι « Σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι , ἀλλ’ ὁ Πατήρ μου ὁ οὐράνιος . » Εἰ δὴ οὖν μακάριος Πέτρος καὶ τῶν οὕτως ὑπερφερεστάτων ἀξιοῦται γερῶν , Υἱὸν Θεοῦ ζῶντος διωμολογηκὼς αὐτόν , πῶς οὐ τρισάθλιοι καὶ ἀπεῤρίμμενοι , καὶ τὸ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ δοκοῦν καὶ εὖ οὐσίας αὐτοῦ καρπὸν εἰς ποίημα κατασύροντες , καὶ τὸ ζῆν , ἀνοητότατα καταλογιζόμενοι ; Ἢ οὐκ ἀμαθεῖς Παντάπασι μὲν οὖν .
Lemmas: ὁ οὕτως ὀρθῶς γιγνώσκω εὕω μάλα κακερδακῶς , ὁ νικάω ὁ κόσμος ; εἰμί μέν γάρ εἰμί οὐ ἐπισφαλής εἶπον , ὅτι φρονέω διαστρέφω καί τιμάω καί προσίημι θεός , καί θεῖον χάρισμα στερανοῖ ὁ εἰμί τις , φημί εἄν ἔγωγε καί μάλα εἰκότως , πᾶς ἀξιόω λόγος καί γέρας , ὁ ἥκιστος μέν υἱός , κτίσμα δέ καί γενητός ὑπάρχω ὁ Μονογενεύς φληναφάω ὑπολαμβάνω , κἀν εἰμί γεννάω λέγω , καί υἱός ὀνομάζω πρός τε αὐτός ὁ πατήρ καί ἅγιος πνεῦμα . εἰμί δέ οὗτος φράζω μέν οὖον θέμις , ἐννοέω δέ δυσσεβής , ἀληθής ποῦ πάντως ὁ ἐναντίος . στεφανόω γάρ μόνος ὁ ἀλήθεια ὁ ἐραστής , καί διά οὗτος πιστεύω ὡς εἰς υἱός ἀληθής , οὐ εἰς ἔργον εὐτεχνία · νόσημα γάρ τίς δεινός καί ἀποπληξία οὗτος γε . Ταύτη ὅς , μερικαριεπομαι θεῖος ἐγώ φημί λόγος ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ ἔκκριτος Πέτρος . ἐπεί γάρ διαπυνθάνομαι μέν ὁ Σωτήρ , περί ὁ μέρος Καισάρεια ὁ καλέω Φίλιππος , ὁ , τίς εἄν εἰμί φημί ὁ ἄνθρωπος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί εἰς ὅς θρῦλος ὁ ἐπί αὐτός ὁ ὁ Ἰουδαῖος διαφωνέω χώρα , ἤτοι ὁ ὅμορος ὁ Ἰουδαῖος πόλις , ὁ μετρακιώδη καί ἀτρεπῆ δοξασία ὁ ἀγελαῖος ἀφίημι , εὕω μάλα σοφός καί ἐπιστήμων ἀνακράζω , λέγω · « σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ , » καί ὁ ἀληθής ἐπί αὐτός διάληψις ὁ αντικτισις οὐ εἰς μακράν κομίζω , Χριστός λέγω · « Μακάριος εἰμί , Σίμων βᾶρ Ἴων , ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω σύ , ἀλλά ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος . ἀγός δέ σύ λέγω , ὅτι σύ εἰμί Πέτρος , καί ἐπί οὗτος ὁ πέτρα οἰκοδομέω ἐγώ ὁ ἐκκλησία , καί Πύλαι ἀείδω οὖον κατισχύω αὐτός · » πέτρα , οἴομαι , παρώνυμος , ἵτερον οὐδείς , ἢ ὁ ἀκατάσειστος καί ἑδραῖος ὁ μαθητής πίστις ἀποκαλέω , ἐπί ὅς καί ἀδιάπτωτος ἐφαιρέω τε καί διαπήγνυμι ὁ ἐκκλησία Χριστός , καί αὐτός ἀνάλωτος ὁ ἀείδω πύλη εἰσαεί διαμένω · Πέτρος καί ὁ πίστις ὡς εἰς υἱός , οὐ περίσκεπτος σχεδιάζω , καί ἐκ ἀνθρώπινος νόημα ἀναπηγάζω , ἀλλά ἐκ ἀπόρρητος μυσταγωγία ὁ ἄνωθεν , διαδείκνυμι σαφῶς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἴδιος υἱός , καί ὁ ἐπί οὗτος πληροφορία ὁ ὁ γνήσιος ἐνίημι Ψυχή . ἥκιστος γάρ εἄν διαψευσάννυμι Χριστός εἶπον , ὅτι « σάρξ καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω σύ , ἀλλά ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος . » εἰμί δή οὖν μακάριος Πέτρος καί ὁ οὕτως ὑπερφέρω ἀξιόω γέρας , υἱός Θεός ζῶ διομολογέω αὐτός , πῶς οὖον τρισάθλιος καί ἀπορίπτω , καί ὁ ὁ Θεός καί πατήρ δοκέω καί εὕω οὐσία αὐτός καρπός εἰς ποίημα κατασύρω , καί ὁ ζῶ , ἀνόητος καταλογίζομαι ; ἤ οὐ ἀμαθής παντάπασι μέν οὖν .