cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0526.1
cebit vos omnem veritatem : non enim loquetur Οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει , καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν . Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται , καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν . Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ , ἐμά ἐστι · διὰ τοῦτο εἶπον ὑμῖν , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει , καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν . « Ἡ οὐκ ἀποχρῶν ὁ λόγος εἰς πληροφορίαν τοῖς σοφοῖς , ὡς μέν φησι τὸν Παράκλητον , Πνεῦμα γὰρ ἀληθείας ὠνόμασεν αὐτὸν , οὐχ ἑτέρα δὲ παρ’ αὐτὸν ἡ ἀλήθεια ; Προστιθεὶς δὲ , « Ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται , » τὴν οὐσιώδη καὶ φυσικὴν οἰκειότητα βέβαιεν ἐναργῶς , καθ’ ἣν ἕν ἐστι πρὸς αὐτὸν τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ . Οὐ γάρ τοι μεταληπτῶς σοφὸν ἔσεσθαι παρ’ αὐτοῦ τὸ Πνεῦμά φησιν , οὔτε μὴν ἐν τάξει τῇ ὑπουργικῇ τοὺς παρ’ Υἱοῦ λόγους τοῖς ἁγίοις διακομίσειν · ἀλλ’ ὥσπερ ἂν εἴ τι τῶν εὐοσμοτάτων ἀνθέων περὶ τῆς ἐξ ἑαυτοῦ διαπεδιναμένης ὀσμῆς , καὶ ταῖς τῶν περιεστώτων αἰσθήσεων ἐμπιπτούσης , λέγοι , ὅτι « Ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται , » τὴν φυσικὴν οἰκειότητα κατασημήνειαν ἂν , καὶ οὔτι που τὸ ὡς ἐν μεθέξει διῃρημένως , ὧδέ πῃ νοήσεις καὶ ἐφ’ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος . Πνεῦμα γὰρ σοφίας καὶ δυνάμεως ὄν , σοφίᾳ πάντως καὶ δύναμίς ἐστιν , ὅλην ἐξ ὅλου τὴν τοῦ προϊόντος ἐνέργειαν ἀποσῷον ἐν ἑαυτῷ , καὶ ὡς ἂν [ γρ . ἐν ] ἰδίᾳ φύσει καταδεικνύον τὸ μάλα , τὴν οὗπέρ ἐστιν . Ἐπειδὴ δὲ τὸ , « Ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται , » φησὶ , προσέθεσκεν ἀναγκαίως , ὅτι « Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ , ἐμά ἐστι · διὰ τοῦτο εἶπον ὑμῖν , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει . » Ὥσπερ γὰρ ἁγιόν ἐστι κατὰ φύσιν , ἐπείπερ ἐστὶν ἁγίου Πνεῦμα Πατρὸς , οὕτω καὶ σοφὸν , ἐπεί τοι σοφίᾳ Πνεῦμά ἐστι · σοφία δὲ ὁ Υἱός · καὶ οὔτι πού φαμεν , ὡς κατὰ σχέσιν τινὰ καὶ μέθεξιν , ἅγιον καὶ σοφὸν τὸ Πνεῦμά ἐστιν , οὐσιωδῶς δὲ μᾶλλον , καὶ οἱονεί τις ποιότης φυσικὴ τῆς ἁγίας τε καὶ σοφῆς θεότητος , τῆς ὡς ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ νοουμένης , καὶ αὐτῷ πῂ Πνεύματι . Ὅτι δὲ τὸ τοῦ Πατρὸς Πνεῦμα , Πνεῦμά ἐστι τοῦ Υἱοῦ , αὐτός σε δι’ ἑαυτοῦ μυσταγωγήσει , λέγων · « Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος , ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρὸς , τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται , ἐκεῖνος μαρτυρήσει , φησὶ , περὶ ἐμοῦ . » Συνίης οὖν , ὅπως ὡς ἴδιον ἐπαγγέλλεται καταπέμψειν ἡμῖν τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς , καὶ Πνεῦμα μὲν ἀληθείας ἀποκαλεῖ , προχεῖσθαί γε μὴν ἐξ αὐτοῦ διωρίσατο τοῦ Πατρὸς , καὶ μὴν ὅτι καὶ μαρτυρήσει περὶ αὐτοῦ προμεμήνυκε ;
Lemmas: cebit vos omnem veritatem : non enim loquetur οὖον γάρ λαλέω ἀπό ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅσος εἄν ἀκούω λαλέω , καί ὁ ἐρχόμενος ἀναγγέλλω σύ . ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω , καί ἀναγγέλλω σύ . Πάν ὅσος ἔχω ὁ πατήρ , ἐμός εἰμί · διά οὗτος εἶπον σύ , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω , καί ἀναγγέλλω σύ . « ὁ οὐ ἀποχράω ὁ λόγος εἰς πληροφορία ὁ σοφός , ὡς μέν φημί ὁ Παράκλητος , πνεῦμα γάρ ἀλήθεια ὀνομάζω αὐτός , οὐ ἕτερος δέ παρά αὐτός ὁ ἀλήθεια ; προστίθημι δέ , « ὅτι2 ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω , » ὁ οὐσιώδης καί φυσικός οἰκειότης βαίνω ἐναργής , κατά ὅς εἷς εἰμί πρός αὐτός ὁ πνεῦμα αὐτός . οὖον γάρ ὅς μεταληπτός σοφός εἰμί παρά αὐτός ὁ πνεῦμα φημί , οὔτε μήv ἐν τάξις ὁ υπουργικός ὁ παρά υἱός λόγος ὁ ἅγιος διακομίζω · ἀλλά ὥσπερ εἄν εἰμί τίς ὁ εὔοσμος ἄνθος περί ὁ ἐκ ἑαυτοῦ διαπεδιναμένης ὀσμή , καί ὁ ὁ περιίστημι αἴσθησις ἐμπίτνω , λέγω , ὅτι « ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω , » ὁ φυσικός οἰκειότης κατασημαίνω εἄν , καί οὔτις ποῦ ὁ ὡς ἐν μετέχω διῃρημένως , ὧδε πῃ νοέω καί ἐπί υἱός καί πνεῦμα . πνεῦμα γάρ σοφία καί δύναμις εἰμί , σοφία πάντως καί δύναμις εἰμί , ὅλος ἐκ ὅλος ὁ ὁ πρόειμι ἐνέργεια ἀποσῴζω ἐν ἑαυτοῦ , καί ὡς εἄν [ γρ . ἐν ] ἴδιος φύσις καταδείκνυμι ὁ μάλα , ὁ ὅσπερ εἰμί . ἐπεί δέ ὁ , « ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω , » φημί , προστίθημι ἀναγκαῖος , ὅτι « Πάν ὅσος ἔχω ὁ πατήρ , ἐμός εἰμί · διά οὗτος εἶπον σύ , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω . » ὥσπερ γάρ ἅγιος εἰμί κατά φύσις , ἐπεί εἰμί ἅγιος πνεῦμα πατήρ , οὗτος καί σοφός , ἐπεί ὅς σοφία πνεῦμα εἰμί · σοφία δέ ὁ υἱός · καί οὔτις πού φημί , ὡς κατά σχέσις τις καί μέθεξις , ἅγιος καί σοφός ὁ πνεῦμα εἰμί , οὐσιωδῶς δέ μᾶλλον , καί οἱονεί τις ποιότης φυσικός ὁ ἅγιος τε καί σοφός θεότης , ὁ ὡς ἐν πατήρ καί υἱός νοέω , καί αὐτός πη πνεῦμα . ὅτι2 δέ ὁ ὁ πατήρ πνεῦμα , πνεῦμα εἰμί ὁ υἱός , αὐτός σύ διά ἑαυτοῦ μυσταγωγέω , λέγω · « ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ Παράκλητος , ὅς ἐγώ πέμπω σύ παρά ὁ πατήρ , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , ὅς παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ἐκεῖνος μαρτυρέω , φημί , περί ἐγώ . » συνίημι οὖν , ὅπως ὡς ἴδιος ἐπαγγέλλω καταπέμπω ἐγώ ὁ ἐκ ὁ πατήρ , καί πνεῦμα μέν ἀλήθεια ἀποκαλέω , προχέω γε μήv ἐκ αὐτός διορίζω ὁ πατήρ , καί μήv ὅτι καί μαρτυρέω περί αὐτός προμηνύω ;