cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0549.1
Θείας Γραφῆς . Ἔχῃ γάρ που Θεὸς , τὴν ὀργανικὴν ἀπουργίαν ὡς ἀνόνητον διαγελῶν · Μὴ δοξασθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος ἐν αὐτῇ ; ἢ ὠμωθήσεται πρίων ἄνευ τοῦ ἕλκοντος αὐτόν ; Ὀὐκοῦν , ὅσον ἧκεν εἰς ἰδίαν φύσιν , νοοῖτ' ἂν οὐδὲν , καίτοι Θεὸς ἦν ὁ Λόγος , ἐνέργειαν μὲν οὐδεμίαν ἔχων φυσικὴν , ἀψύχοις ἐὰ ὥσπερ ὀργάνοις προσεοικὼς , καὶ τοῖς τοῦ κινοῦντος θελήμασιν ὑποκείμενος . Φύσεως δὲ οὕτως ἔχων ( δοκεῖ γὰρ ὧδε ληρεῖν τοῖς διεναντίας ) λόγοις ἡμᾶς ἀνθόοτο τοῖς ὑπὲρ ἀξίαν κατακροτεῖ , λέγων · « Ὁ Πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι . » Καὶ πρός γε τούτῳ , σαφέστατά τε καὶ ἐναργῶς ταῖς ἰσοστάθμοις τιμαῖς αὐτὸς τὴν ἰδίαν κατεχρύσου φύσιν , ἀναφανδὸν ἀνακεκραγώς · « Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζωοποιεῖ , οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς , οὓς θέλει ζωοποιεῖ . » Καίτοι πῶς οὐκ εὐμαθὲς , καὶ ψευδοσειαῖς ἁπάσης ἀπηλλαγμένον , τὸ ἰδίαν μὲν ὅλως ἐνέργειαν μηδὲ ἐπὶ γλώττης ἔχειν , ἀπονέμειν ἐὰ μόνῳ τὴν ἐφ' ἅπασι τοῖς δρωμένοις κατόρθωσιν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , λέγοντα · « Ὁ Πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι · » δι' ἐμοῦ τε καὶ ἐν ἐμοὶ , καὶ μὴν καὶ οἷς θέλει ζωοποιεῖ ; Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὔ φησιν · ἀναμέρος δὲ ὥσπερ ἀνατίθεις καὶ ταῖς λαυτοῦ δυνάμεσι τὸ ὁρᾷν ἀκωλύτως , ἅπερ ἂν ἕλοιτο κατορθοῦν , οὐ μεῖον ἢ ὁ Πατὴρ , δέδειχεν ἐναργῶς , ὅτι τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐσίας ἐκπεφυκὼς καὶ ὑπάρχων ἰδιοσυστάτως , ἐπάγεται φυσικῶς τὸ κατὰ πᾶν ὁτιοῦν ἰσοσθενὲς καὶ ἰσοστατοῦν εἰς ἐνέργειαν . Οὐ γάρ τοι τοῖς καθ' ἡμᾶς τὰ πολὺ λίαν ἀνθεστηκότα [ οἱ ἀνεστηκότα ] καὶ ὑπερκείμενα κανονίζοντες , ἀνύπαρκτον εἶναι δώσομεν , κατά γε τὸν ἴδιον λόγον , τὴν ἐν Θεῷ νοουμένην ἰσχὺν , τουτέστι τὸν Υἱόν . Ἔστι γὰρ , ἔστι ζῶσά τε καὶ ἐνυπόστατος , ἀνίσχουσα μὲν ἀποῤῥήτως καθάπερ ἀπὸ πηγῆς τοῦ ἰδίου Πατρὸς , τοῖς δὲ τῆς θεότητος ἰδιώμασιν , οὐκ ἐπακτῶς , οὐσιωδῶς δὲ μᾶλλον ἐκπρεπής .
Lemmas: Θείας γραφή . ἔχω γάρ ποῦ θεός , ὁ ὀργανικός ἀπουργίαν ὡς ἀνόνητος διαγελάω · μή δοξάζω ἀξίνη ἄνευ ὁ κόπτω ἐν αὐτός ; ἢ ὠμωθήσεται πρίων ἄνευ ὁ ἕλκω αὐτός ; οὐκοῦν , ὅσος ἵημι εἰς ἴδιος φύσις , νοέω εἄν οὐδείς , καίτοι θεός εἰμί ὁ Λόγος , ἐνέργεια μέν οὐδείς ἔχω φυσικός , ἄψυχος ἔα ὥσπερ ὄργανον προσέοικα , καί ὁ ὁ κινέω θέλημα ὑπόκειμαι . Φύσις δέ οὕτως ἔχω ( δοκέω γάρ ὧδε ληρέω ὁ διενάντιος ) λόγος ἐγώ ἀνθόοτο ὁ ὑπέρ ἄξιος κατακροτέω , λέγω · « ὁ Πατήρ ἐγώ ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι . » καί πρός γε οὗτος , σαφής τε καί ἐναργής ὁ ἰσοσταθμέω τιμή αὐτός ὁ ἴδιος καταχρυσόω φύσις , ἀναφανδά ἀνακράζω · « ὥσπερ γάρ ὁ πατήρ ἐγείρω ὁ νεκρός καί ζωοποιέω , οὗτος καί ὁ υἱός , ὅς ἐθέλω ζωοποιέω . » καίτοι πῶς οὐ εὐμαθής , καί ψευδοσειος ἅπας ἀπαλλάσσω , ὁ ἴδιος μέν ὅλως ἐνέργεια μηδέ ἐπί γλῶσσα ἔχω , ἀπονέμω ἔα μόνος ὁ ἐπί ἅπας ὁ δράω κατόρθωσις ὁ Θεός καί πατήρ , λέγω · « ὁ Πατήρ ἐγώ ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι · » διά ἐγώ τε καί ἐν ἐγώ , καί μήv καί ὅς ἐθέλω ζωοποιέω ; ἀλλά οὗτος μέν οὖον φημί · ανάμερος δέ ὥσπερ ἀνατίθημι καί ὁ λαυος δύναμις ὁ ὁράω ἀκωλύτως , ὅσπερ εἄν αἱρέω κατορθόω , οὖον μείων ἢ ὁ πατήρ , δείκνυμι ἐναργής , ὅτι ὁ ὁ Θεός καί πατήρ οὐσία ἐκφύω καί ὑπάρχω ἰδιοσύστατος , ἐπάγω φυσικός ὁ κατά πᾶς ὁστισοῦν ἰσοσθενής καί ἰσοστατέω εἰς ἐνέργεια . οὖον γάρ ὅς ὁ κατά ἐγώ ὁ πολύς λίαν ἀνθίστημι [ ὁ ἀνίστημι ] καί ὑπέρκειμαι κανονίζω , ἀνύπαρκτος εἰμί δίδωμι , κατά γε ὁ ἴδιος λόγος , ὁ ἐν Θεός νοέω ἰσχύς , τουτέστι ὁ υἱός . εἰμί γάρ , εἰμί ζάω τε καί ἐνυπόστατος , ἀνίσχω μέν ἀπόρρητος καθάπερ ἀπό πηγή ὁ ἴδιος πατήρ , ὁ δέ ὁ θεότης ἰδίωμα , οὐ ἐπακτός , οὐσιωδῶς δέ μᾶλλον ἐκπρεπής .