cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0494.2
A Ἀχρεῖον , ὡς ἴσκε , καὶ τοῖς ἄγαν αἰσχροῖς ἐναρίθμιον , τὸ βούλεσθαί τι νοεῖν ἀριστά τε καὶ ἀδιαπτώτως , πάρα γε τοῖς οὕτω διεστραμμένοις · τὸ δὲ ἀῤῥωστοῦν εἰς σύνεσιν , ἐνετείμηταί πως · καὶ παρατροπῆς μὲν ἀεὶ τῆς ἐπὶ τὸ λίαν εὐηθητοῦς , τὸ B ἰσοστατοῦν οὐδὲν , ἐν μοίρᾳ δὲ τῇ αἰσχίονι τὸ εὖ ἔχειν ὑπειλημμένον . Ἢ οὐκ ἄμεινον ἐννοεῖν , ὡς τὴν μὲν τοῦ Υἱοῦ φύσιν , ἥτις ποτέ ἐστι , νῷ μὲν ἐπαθρῆσαι τῷ καθ' ἡμᾶς ἀνέφικτον παντελῶς , μεῖζον δὲ εἰπεῖν ἢ κατὰ δύναμιν λόγου ; ὁ Δόξα γὰρ Κυρίου κρύπτει λόγον , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἐκ πλείστων δὲ ὅσων θεωρημάτων , τὴν ὡς ἐν ἐσόπτρῳ γνῶσιν οὐκ ἀνιδρωτὶ καὶ μόλις ἐρανιζόμεθα , ἰσχναῖς δὲ δὴ λίαν καὶ οἱονεὶ κατεῤῥινημέναις φαντασίαις ἐννοεῖν τὴν ὡς ἐν αἰνίγμασι θέαν εἰς νοῦν συναγείροντος , τὸ ἀκλινῶς ἐν πίστει κερδαίνομεν . Ἐπειδὴ δὲ ἐν χείσμασι , καὶ τοῖς ὑπὸ γένεσιν καὶ φθορὰν , οὐδὲν ἀχριβῶς καὶ μόναξαν , ἐξήσχηται πρὸς ἐμφέρειαν τῆς ἀνωτάτω φύσεώς τε καὶ ἐξίης , συνίεμεν μόλις τὰ περὶ αὐτῆς , τὸ τελοῦν εἰς δήλωσιν ἀφ' ἑκάστου τῶν ὄντων χρειωδῶς ἁρπάζοντες · στιβαμῇ δὲ ὥσπερ μετροῦντες τὴν οὐράνιον , βραχεῖ κομιδῇ τῷ γε ἐν ἡμῖν ὄντι νῷ πρὸς τὰ ἐπέκεινα νοῦ παντὸς ἀναμύσιν οὐ παραιτούμεθα , φῶς τε , καὶ ζωὴν , καὶ σοφίαν , καὶ δύναμιν , καὶ ἕτερα ἅττα πρὸς τούτοις , φαμὲν εἶναι τὸν Υἱόν . Ὀνόμασται γὰρ οὕτω παρά γε τῇ θεονομούσῳ Γραφῇ , ἀλλ' οὐχ ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων τὴν ἄῤῥητον αὐτοῦ φύσιν ἐγκατακλείοντες , ἐκ διαφόρων αὐτὸν συγκεῖσθαί φαμεν , καὶ εἰς ἕν τι τὸ ἀρτίως ἔχον ἀναπατλάχθαι μόλις . Ἁπλοῦς γάρ ἐστι καὶ μονοειδὴς , ἀλλ' ἐκ πλείστων ὅσων τῶν αὐτῷ προσπεφυκότων οὐσιωδῶς , εἰς αὐτὰς ὥσπερ ἴμεν ἰσχνὰς τῆς ἐπ' αὐτῷ θεωρίας καὶ συμμέτρου περιωπῆς . Εἰ ποίνυν λέγοιτο χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως τοῦ Πατρὸς , ἄχω - Dρίστως τε ἅμα καὶ προσπεφυκότως συνυπάρχοντα νόει , καὶ οἱονεὶ τὸ εἶδος αὐτοῦ τοῦ γεγεννηκότος . Ἡνίκα δ' ἂν καὶ ἀπαύγασμα , μονονουχὶ φωνὰς προἐντος τε καὶ ἀπαστράψαντος , εἰς νοῦν ἔχε τὴν ἐκ Πατρὸς οἱονεί πως πρὸς τὸ ἔξω διεκβρωμὴν , οὔτε εἰσάταν ἀπηλλαγμένως τῆς ὅθεν ἐστὶν ὑποστάσεως , οὔτε μὴν εἰσάταν συνεσταλμένως , προεκκύπτουσαν δὲ ὥσπερ εἰς τὸ ὑφεστάναι καθ' ἑαυτὴν καὶ εἰς ὕπαρξιν ἰδίκην . Ἐμφιλοχωρ-Ι μὲν γὰρ τῇ τοῦ Πατρὸς φύσει , μονονουχὶ ῥίζαν ἔχων αὐτὴν ὁ Υἱὸς , καὶ τομῆς τῆς εἰσάταν οὐκ ἀνεχόμενος , πλὴν ὑφέστηκεν ἰδικῶς , καὶ ἔστιν Υἱὸς ἀληθῶς , οὐκ ἀνυπόστατος χαρακτὴρ , οὐδὲ ἀνυπάρκτως ἐπεῤῥιμμένος , ἢ συμ -
Lemmas: A ἀχρεῖος , ὡς ἴσκε , καί ὁ ἄγαν αἰσχρός ἐναρίθμιος , ὁ βούλομαι τίς νοέω ἀριστάω τε καί ἀδιάπτωτος , πάρα γε ὁ οὗτος διαστρέφω · ὁ δέ ἀρρωστέω εἰς σύνεσις , ἐντιμάω πως · καί παρατροπή μέν ἀεί ὁ ἐπί ὁ λίαν εὐηθητοῦς , ὁ B ἰσοστατέω οὐδείς , ἐν μοῖρα δέ ὁ αἰσχρός ὁ εὕω ἔχω ὑπολαμβάνω . ἤ οὐ ἀγαθός ἐννοέω , ὡς ὁ μέν ὁ υἱός φύσις , ὅστις ποτός εἰμί , νάω μέν ἐπαθρέω ὁ κατά ἐγώ ἀνέφικτος παντελῶς , μείζων δέ εἶπον ἢ κατά δύναμις λόγος ; ὁ Δόξα γάρ κύριος κρύπτω λόγος , κατά ὁ γράφω . ἐκ πλεῖστος δέ ὅσος θεώρημα , ὁ ὡς ἐν εἴσοπτρον γνῶσις οὐ ἀνιδρωτί καί μόλις ἐρανίζω , ἰσχνός δέ δή λίαν καί οἱονεί καταλέγω φαντασία ἐννοέω ὁ ὡς ἐν αἴνιγμα θέα εἰς νόος συναγείρω , ὁ ἀκλινῶς ἐν πίστις κερδαίνω . ἐπεί δέ ἐν χέσμα , καί ὁ ὑπό γένεσις καί φθορά , οὐδείς αχριβους καί μονάζω , ἐξέχω πρός ἐμφέρεια ὁ ἄνω2 φύσις τε καί ἐξίημι , συνίημι μόλις ὁ περί αὐτός , ὁ τελέω εἰς δήλωσις ἀπό ἕκαστος ὁ εἰμί χρειωδῶς ἁρπάζω · στιβαμῇ δέ ὥσπερ μετρέω ὁ οὐράνιος , βραχύς κομιδή ὁ γε ἐν ἐγώ εἰμί νάω πρός ὁ ἐπέκεινα νόος πᾶς ἀνάμυσις οὖον παραιτέομαι , φάος τε , καί ζωή , καί σοφία , καί δύναμις , καί ἕτερος ὅστις πρός οὗτος , φημί εἰμί ὁ υἱός . ὀνομάζω γάρ οὗτος παρά γε ὁ θεονομουσοω γραφή , ἀλλά οὐ ἕκαστος ὁ ὄνομα ὁ ἄρρητος αὐτός φύσις ἐγκατακλείω , ἐκ διάφορος αὐτός σύγκειμαι φημί , καί εἰς εἷς τίς ὁ ἄρτιος ἔχω ἀναπατλάχθαι μόλις . ἁπλόος γάρ εἰμί καί μονοειδής , ἀλλά ἐκ πλεῖστος ὅσος ὁ αὐτός προσφύω οὐσιωδῶς , εἰς αὐτός ὥσπερ εἶμι ἰσχνός ὁ ἐπί αὐτός θεωρία καί σύμμετρος περιωπή . εἰμί ποῖνος λέγω χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις ὁ πατήρ , ἄχω - ἄριστος τε ἅμα καί προσπεφυκότως συνυπάρχω νοέω , καί οἱονεί ὁ εἶδος αὐτός ὁ γεννάω . ἡνίκα δέ εἄν καί ἀπαύγασμα , μονονού φωνή προΐημι τε καί ἀπαστράπτω , εἰς νόος ἔχω ὁ ἐκ πατήρ οἱονεί πως πρός ὁ ἔξω διεκβρωμὴν , οὔτε εἰσάταν ἀπηλλαγμένως ὁ ὅθεν εἰμί ὑπόστασις , οὔτε μήv εἰσάταν συνεσταλμένως , προεκκύπτω δέ ὥσπερ εἰς ὁ ὑφίστημι κατά ἑαυτοῦ καί εἰς ὕπαρξις ἰδίκην . Ἐμφιλοχωρ-Ι μέν γάρ ὁ ὁ πατήρ φύσις , μονονού ῥίζα ἔχω αὐτός ὁ υἱός , καί τομή ὁ εἰσάταν οὐ ἀνέχω , πλήν ὑφίστημι ἰδικός , καί εἰμί υἱός ἀληθής , οὐ ἀνυπόστατος χαρακτήρ , οὐδέ ἀνύπαρκτος ἐπιλέγω , ἢ συμ -