cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0357.3
A Ἀναγκαίου τοιγαροῦν καὶ ἀρίστου παντάπασιν ἀποδεδειγμένου , τοῦ διακρίνειν ἕκαστα τῶν περὶ αὐτῶν αὐτοῦ κεχρησμῳδημένων , ἀκούσις ἂν ἤδη , τὸ , τί πατὰ φύσιν ἐστίν , ἀναγράφοντος τοῦ Παύλου · « Ὅς ὢν γάρ , φησίν , ἀπαύγασμα τῆς δόξης τοῦ Πατρός , καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ . » Καὶ ἑτέρωθι δὲ αὖ · « Ζῶν γὰρ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐνέργης , καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον , καὶ δικινούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ σώματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , κριτικὸς ἐνθυμήσεων , καὶ ἐννοιῶν καρδίας . Καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ , πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ , πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος . » Καὶ ταυτὶ μὲν δὴ περὶ τοῦ Μονογενοῦς , οὕτω νοουμένου μετὰ σαρκός . Περὶ δὲ τοῦ αὐτοῦ καθ’ ἡμᾶς ἤδη γεγεννημένου καὶ ἐν σαρκί · « Ὅς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σώζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου , μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς , καὶ δακρύων προσενέγκας , καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας , καίπερ ὢν Υἱὸς , ἔμαθεν ἀφ’ ὧν ἔπαθε , τὴν ὑπακοήν . » Ἆρ’ οὐκ ἀφαρότως κατά γε τὸ ἐξ ἀμφοῖν δηλούμενον ἑαυτῇ διαμαχεῖται τῶν πραγμάτων ἡ φύσις ; Τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ὁ τῆς θείας ἡμῖν ὑποστάσεως χαρακτήρ , ὁ φέρων τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , ὁ ζῶν τε καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτατος Λόγος , δεήσεις λέγεται καὶ ἱκετηρίας ἀνασχεῖν , καὶ τοῦτο , δεδακρυμένος , ὡς ἂν διακρούσαιτο τοῦ θανάτου τὴν ἔφοδον · ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις , φησί , τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , τουτέστιν , ὅτε Θεὸς ὢν ὁ Λόγος , γέγονε σὰρξ , κατὰ τὰς Γραφάς , καὶ οὐκ ἐν ἀνθρώπῳ γέγονε , καθὰ καὶ ἐν τοῖς ἁγίοις , οἷς κατὰ μέθεβιν ἐναυλίζεται τὴν διὰ γέ φημι τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Διττὸς οὖν ἄρα ἐστὶν ὁ ἐφ’ Υἱῷ λόγος . Ἀναθετέον δὴ οὖν ὡς Θεῷ , τὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ ὡς καθ’ ἡμᾶς γεγονότι , τὰ καθ’ ἡμᾶς , τουτέστι , τὰ ἀνθρώπινα . Τὴν δὲ ἀῤῥυθμόν τε καὶ οὐκ εὐκρινῆ τῶν πραγμάτων ἀνάγκην εὖ μάλα παραιτητέον , τὴν ἀκριβῆ καὶ ἐξητασμένην τῶν νοημάτων κατάληψιν ὑποκλέπτουσαν , καὶ τῆς ἀληθείας τὸ κάλλος οὐ μετρίως παραπημαίνουσαν .
Lemmas: A ἀναγκαῖος τοιγάρ καί ἀγαθός παντάπασι ἀποδείκνυμι , ὁ διακρίνω ἕκαστος ὁ περί αὐτός αὐτός χρησμῳδέω , ἄκουσις εἄν ἤδη , ὁ , τίς πατά φύσις εἰμί , ἀναγράφω ὁ Παῦλος · « ὅς εἰμί γάρ , φημί , ἀπαύγασμα ὁ δόξα ὁ πατήρ , καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , φέρω τε ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός . » καί ἑτέρωθι δέ αὖος · « ζάω γάρ ὁ Λόγος ὁ Θεός , καί ἐνεργής , καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος , καί δικινεω ἄχρι μερισμός Ψυχή καί σῶμα , ἁρμός τε καί μυελός , κριτικός ἐνθύμησις , καί ἔννοια Καρδία . καί οὐ εἰμί κτίσις ἀφανής ἐνώπιος αὐτός , πᾶς δέ γυμνός καί τραχηλίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , πρός ὅς ἐγώ ὁ λόγος . » καί οὗτος μέν δή περί ὁ Μονογενώ , οὗτος νοέω μετά σάρξ . περι δέ ὁ αὐτός κατά ἐγώ ἤδη γεννάω καί ἐν σάρξ · « ὅς ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σάρξ αὐτός , δήω τε καί ἱκετηρία πρός ὁ δύναμαι σῴζω αὐτός ἐκ θάνατος , μετά κραυγή ἰσχυρός , καί δάκρυ προσφέρω , καί εἰσακούω ἀπό ὁ εὐλάβεια , καίπερ εἰμί υἱός , μανθάνω ἀπό ὅς πάσχω , ὁ ὑπακοή . » ἆρα οὐ ἄφαρος κατά γε ὁ ἐκ ἄμφω δηλέομαι ἑαυτοῦ διαμαχέω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις ; ὁ ἀπαύγασμα ὁ δόξα ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ ὁ θεῖος ἐγώ ὑπόστασις χαρακτήρ , ὁ φέρω ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , ὁ ζῶ τε καί ἐνεργός καί τομός Λόγος , δήω λέγω καί ἱκετηρία ἀνέχω , καί οὗτος , δάκρυ , ὡς εἄν διακρούω ὁ θάνατος ὁ ἔφοδος · ἀλλά ἐν ὁ ἡμέρα , φημί , ὁ σάρξ αὐτός , τουτέστιν , ὅτε θεός εἰμί ὁ Λόγος , γίγνομαι σάρξ , κατά ὁ γραφή , καί οὐ ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι , καθά καί ἐν ὁ ἅγιος , ὅς κατά μέθεβιν ἐναυλίζω ὁ διά γε φημί ὁ ἅγιος πνεῦμα . δισσός οὖν ἄρα εἰμί ὁ ἐπί υἱός λόγος . ἀναθετέον δή οὖν ὡς Θεός , ὁ ὁ Θεός , καί ὡς κατά ἐγώ γίγνομαι , ὁ κατά ἐγώ , τουτέστι , ὁ ἀνθρώπινος . ὁ δέ ἄρρυθμος τε καί οὐ εὐκρινής ὁ πρᾶγμα ἀνάγκη εὕω μάλα παραιτητέος , ὁ ἀκριβής καί ἐξετάζω ὁ νόημα κατάληψις ὑποκλέπτω , καί ὁ ἀλήθεια ὁ κάλλος οὖον μέτριος παραπημαίνω .