cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0567.1
τος ; Ἀλλ’ ὠνόμασται μὲν ἐν ἐκείνῳ , Πνοὴ ζωῆς · ζωὴ γὰρ ἀληθὴς ἡ τῆς θεότητος φύσις , εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , ὡς ἐν αὐτῇ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν · διὰ δὲ τῆς τοῦ Σωτῆρος φωνῆς , Πνεῦμα ἅγιον , αὐτό σου κατὰ τὸ ἀληθὲς ταῖς τῶν πιστευόντων ψυχαῖς ἐγκατοικίζοντός τε καὶ ἐνιέντος τὸ Πνεῦμα , καὶ δι’ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ μεταπλάττοντος εἰς εἶδος τὸ ἐν ἀρχαῖς , τουτέστιν , εἰς αὐτὸν , ἤτοι πρὸς ἰδίαν ἐμφέρειαν δι’ ἁγιασμοῦ , οὕτω τε ἡμᾶς ἀνακομίζοντος εἰς τὸ τῆς εἰκόνος ἀρχέτυπον , τουτέστι , τὸν χαρακτῆρα τοῦ Πατρός . Χαρακτὴρ μὲν γὰρ ὁ ἀληθινὸς , καὶ εἰς λῆξιν ἀκριβείας τῆς κατ’ ἐμφέρειαν νοουμένης , αὐτός ἐστιν ὁ Υἱός · ὁμοίωσις δὲ ἀκραιφνὴς τε καὶ φυσικὴ τοῦ Υἱοῦ , τὸ Πνεῦμά ἐστι , πρὸς ὃ καὶ ἡμεῖς μορφούμενοι δι’ ἁγιασμοῦ , πρὸς αὐτὴν εἰδοποιούμεθα τὴν Θεοῦ μορφήν . Ἀσωστολικὸς δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς ἀναπείσει λόγος · Ἐκενία γὰρ , ἔφασκεν , οὓς πάλιν ὠδίνω , ἄχρις ὃ ὁ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Μορφοῦται δὲ διὰ Πνεύματος , ἀναστοιχειοῦντος ἡμᾶς πρὸς Θεὸν δι’ ἑαυτοῦ . Ὅτι τοίνυν πρὸς Χριστὸν μορφούμεθα , καὶ αὐτὸς ἡμῖν ἐνσημαίνεται καὶ εἰδοποιεῖται καλῶς ὡς δι’ ὁμοίου φυσικῶς τοῦ Πνεύματος , Θεὸς ἄρα τὸ Πνεῦμά ἐστι , τὸ διαμορφοῦν πρὸς Θεὸν , οὐχ ὡς διὰ χάριτος ὑπουργικῆς , ἀλλ’ ὡς θείας φύσεως μέθεξιν , ἑαυτῷ <OEccl . αὐτῷ> τοῖς ἀξίοις δωρούμενον . Ὅτι δὲ ὁμοίωσις ἀληθὴς τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμά ἐστι , γεγραφότος ἀκούσῃ τοῦ μακαρίου Παύλου · « Ὅτι οὓς προέγνω , καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ · τούτους καὶ ἐκάλεσεν . » Ἀναπλαττόμεθα γὰρ εἰς εἰκονισμὸν τὸν πρὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἤτοι πρὸς Θεὸν , διὰ πίστεως ; καὶ ἁγιασμοῦ , καὶ τῆς πρὸς αὐτὸ σχέσεως , δῆλον δὲ ὅτι τῆς κατὰ μέθεξιν , καὶ εἰσκεκριμένως , εἰ καὶ θείας φύσεως ὠνομάσμεθα κοινωνοί .
Lemmas: ὅς ; ἀλλά ὀνομάζω μέν ἐν ἐκεῖνος , πνοή ζωή · ζωή γάρ ἀληθής ὁ ὁ θεότης φύσις , εἴπερ εἰμί ἀληθής , ὡς ἐν αὐτός ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί · διά δέ ὁ ὁ Σωτήρ φωνή , πνεῦμα ἅγιος , αὐτός σύ κατά ὁ ἀληθής ὁ ὁ πιστεύω Ψυχή ἐγκατοικίζω τε καί ἐνίημι ὁ πνεῦμα , καί διά αὐτός τε καί ἐν αὐτός μεταπλάσσω εἰς εἶδος ὁ ἐν ἀρχή , τουτέστιν , εἰς αὐτός , ἤτοι πρός ἴδιος ἐμφέρεια διά ἁγιασμός , οὗτος τε ἐγώ ἀνακομίζω εἰς ὁ ὁ εἰκών ἀρχέτυπος , τουτέστι , ὁ χαρακτήρ ὁ πατήρ . χαρακτήρ μέν γάρ ὁ ἀληθινός , καί εἰς λῆξις ἀκρίβεια ὁ κατά ἐμφέρεια νοέω , αὐτός εἰμί ὁ υἱός · ὁμοίωσις δέ ἀκραιφνής τε καί φυσικός ὁ υἱός , ὁ πνεῦμα εἰμί , πρός ὅς καί ἐγώ μορφόω διά ἁγιασμός , πρός αὐτός εἰδοποιέω ὁ Θεός μορφή . ασωστοκαθηλιξ δέ πρός οὗτος ἐγώ ἀναπείθω λόγος · Ἐκενία γάρ , φάσκω , ὅς πάλιν ὠδίνω , ἄχρι ὅς ὁ μορφόω Χριστός ἐν σύ . μορφόω δέ διά πνεῦμα , ἀναστοιχειόω ἐγώ πρός θεός διά ἑαυτοῦ . ὅτι2 τοίνυν πρός Χριστός μορφόω , καί αὐτός ἐγώ ἐνσημαίνομαι καί εἰδοποιέω καλῶς ὡς διά ὁμοιόω φυσικός ὁ πνεῦμα , θεός ἄρα ὁ πνεῦμα εἰμί , ὁ διαμορφόω πρός θεός , οὐ ὡς διά χάρις υπουργικός , ἀλλά ὡς θεῖος φύσις μέθεξις , ἑαυτοῦ <OEccl . αὐτός ὁ ἄξιος δωρέω . ὅτι2 δέ ὁμοίωσις ἀληθής ὁ υἱός ὁ πνεῦμα εἰμί , γράφω ἀκούω ὁ μακάριος Παῦλος · « ὅτι2 ὅς προγιγνώσκω , καί προορίζω σύμμορφος ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός · οὗτος καί καλέω . » Ἀναπλάσσω γάρ εἰς εἰκονισμός ὁ πρός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἤτοι πρός θεός , διά πίστις ; καί ἁγιασμός , καί ὁ πρός αὐτός σχέσις , δῆλος δέ ὅτι ὁ κατά μέθεξις , καί εἰσκεκριμένως , εἰμί καί θεῖος φύσις ὀνομάζω κοινωνός .