cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0465.1
εοῦ εἶναι λαχόντα τὴν λάριν . Ἐξέρπει δὴ οὖν ἐπὶ τὸ ἀκαλλὲς ὁ λόγος , ἀεργῇ καθιστὰς τὴν ἀεικίνητον φύσιν , ᾗ δὴ καὶ μόνῃ πρέποι ἂν τὸ τοῖς οὐκ οὖσι τὸ εἶναι προσνέμειν · ᾗ γὰρ οὐχὶ τὴν τῆς ἡμερότητος πηγήν τε καὶ γένεσιν , τοῖς ἐξ ἰδίων ἐνθυμημάτων καταπεδήσαντες λογισμοῖς , μέχρι τῆς Υἱοῦ κατασκευῆς ἱστᾶσιν οἱ δείλαιοι κατά γε τὸ σφίσι δοκοῦν ; Καίτοι τί δήποτε τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀργεῖν ἑλομένου , καὶ ἀπρακτοῦντος εἰς τὰ λοιπὰ , συνετίθει λόγους ἡμῖν ὁ μακάριος Μωσῆς , καὶ φενακισμοὺς εἰκαίους , κατά γε τὸ εἰκὸς , ἤγουν κατ’ ἐκείνους ἀναγράφει λέγων · « Καὶ εἶπαν ὁ Θεός · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν , καὶ καθ’ ὁμοίωσιν . » Τὸ γάρτον , « Ποιήσωμεν , » κἀτοκνοῦντα μὲν οὐδαμῶς εἰς ποίησιν , τήν γε εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς , συναργάζεσθαι δὲ μᾶλλον Υἱῷ καὶ Πνεύματι κατηυτρεπισμένον , καὶ δὴ καὶ ἀνῃρηχότα διαμεμήνυκεν ἀναγνῷς . « Καὶ γὰρ ἐποίησε , φησὶν , ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . » Ἀλλ’ οὐκ ἂν ὁρῷτο φευδοεστὴς , θεηγόρος τε ὢν , καὶ ψήφῳ τῇ ἄνωθεν εὖ μάλα κατεστεμμένος ὁ θεοπίστῳ Μωσῆς . Καὶ ἀναπαίσαι μειζόνως , ἀεικίνητόν τε καὶ ἀνεργῆ τὴν τοῦ Πατρὸς φύσιν ἀνακηρύττων ὁ Δόγος ὁ ἐξ αὐτοῦ παφνηώς . Ἔφη γάρ που Χριστὸς τοῖς Ἰουδαίοις ἐπιτιμῶν · ἀνακλείεσθαι γὰρ εἰς ὀργὰς ἐδίκει τισὶν , εἴπερ τι ὁρῴη κατὰ τὸ Σάββατον · « Ὁ Πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι . » Καὶ ἐτέρωθί που · « Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λέγω ὑμῖν , ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ , ὁ δὴ Πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μόνων , αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα . » Ἆρ’ οὐκ ἀπηχὶς , ὦ Ἑρμαῖα , φαίην ἂν ὅτι , καὶ σφαλερώτατον , τὸ τοῖς τοῦ Σωτῆρος ἡμᾶς ἀντιφέρεσθαι λόγοις , καὶ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς τῶν ὅλων δημιουργὸν συναποφαινούσης τῷ Υἱῷ τὸν Πατέρα καταπληξιᾷν εἰπεῖν ἀκρατεῖν ἔτι περὶ τὴν κτίσιν ;
Lemmas: ἑός εἰμί λαγχάνω ὁ Λάριν . ἐξέρπω δή οὖν ἐπί ὁ ἀκαλλής ὁ λόγος , άεργος καθίστημι ὁ ἀεικίνητος φύσις , ὅς δή καί μόνος πρέπω εἄν ὁ ὁ οὐ εἰμί ὁ εἰμί προσνέμω · ὅς γάρ οὐ ὁ ὁ ἡμερότης πηγή τε καί γένεσις , ὁ ἐκ ἴδιος ἐνθύμημα καταπεδάω λογισμός , μέχρι ὁ υἱός κατασκευή ἵστημι ὁ δείλαιος κατά γε ὁ ὅς δοκέω ; καίτοι τίς δήποτε ὁ Θεός καί πατήρ ἀργέω αἱρέω , καί ἀπρακτέω εἰς ὁ λοιπάς , συντίθημι λόγος ἐγώ ὁ μακάριος Μωσῆς , καί φενακισμός εἰκαῖος , κατά γε ὁ εἰκός , ἤγουν κατά ἐκεῖνος ἀναγράφω λέγω · « καί εἶπον ὁ Θεός · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος , καί κατά ὁμοίωσις . » ὁ γάρτον , « ποιέω , » κἀτοκνέω μέν οὐδαμῶς εἰς ποίησις , ὁ γε εἰς ἐγώ αὐτός , συναργάζεσθαι δέ μᾶλλον υἱός καί πνεῦμα κατευτρεπίζω , καί δή καί ἀναλέγω διαμηνύω ἀναγιγνώσκω . « καί γάρ ποιέω , φημί , ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , κατά εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . » ἀλλά οὐ εἄν ὁράω φευδοιστημι , θεηγόρος τε εἰμί , καί ψῆφος ὁ ἄνωθεν εὕω μάλα καταστέφω ὁ θεόπιστος Μωσῆς . καί ἀναπαίω μέγας , ἀεικίνητος τε καί ἀνέργω ὁ ὁ πατήρ φύσις ἀνακηρύσσω ὁ Δόγος ὁ ἐκ αὐτός παφνηώς . φημί γάρ ποῦ Χριστός ὁ Ἰουδαῖος ἐπιτιμάω · ἀνακαλέω γάρ εἰς ὀργή δικάζω τις , εἴπερ τίς ὁράω κατά ὁ σάββατον · « ὁ Πατήρ ἐγώ ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι . » καί ἑτέρωθι ποῦ · « ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λέγω σύ , ἀπό ἐμαυτοῦ οὖον λαλέω , ὁ δή πατήρ ὁ ἐν ἐγώ μόνος , αὐτός ποιέω ὁ ἔργον . » ἆρα οὐ ἀπηχής , εἰμί ἑρμαῖος , φημί εἄν ὅτι , καί σφαλερός , ὁ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἀντιφέρω λόγος , καί ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ ὅλος δημιουργός συναποφαίνω ὁ υἱός ὁ πατήρ καταπλήσσω εἶπον ἀκρατέω ἔτι περί ὁ κτίσις ;