cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0414.1
798 AConsustantialitatia rationem in hoc adiutri - A 798 A Συλλήπτορά τε καὶ ἀρωγὸν ἀναγκαίως εἰς τοῦτο παραληφόμεθα τὸν τῆς ὁμοουσιότητος τρόπον , τὸ διττὸν ἐν ὑποστάσεσιν , εἰς ἕν τε τὸ δι’ ἀμφοῖν κατασφίγγοντα , καὶ τὸ διαγελοῦσι δοκοῦν εἰς ἰδιότητα τὴν ἐφ’ ἑκατέρῳ καὶ ἀναμένων , εἰς ταυτότητα συλλέγειν εὖ μέλα δυνάμενον , ὡς ἂν μήτε τὸ διπλοῦν τῇ ἁπλῇ τε καὶ ἀσυνθέτῳ πρὸς οὑτινοσοῦν ὅλως ἐπεφημίζοιτο φύσει , μήτε μὴν αἰδοῖ τοῦ μὴ ὄσκειν τὸν τῆς ἁπλότητος κατασίνεσθαι λόγον , τὸ διττὸν ἐν ὑποστάσεσιν ἀναιροῦντες ἁλισκοίμεθα . Ἀληθῆ δὲ ὄντα τὸν τῆς ὁμοουσιότητος λόγον , καὶ αὐτά που διαφήνειεν ἂν τὰ ἐφ’ Υἱῷ μαρτύρια , τῶν ἱερῶν ἡμῖν παρακεκομισμένα Γραμμάτων . Μόνος γὰρ ὢν ὁ Πατὴρ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεός , μόνον ὄντα Θεὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς τὸν Υἱὸν , παραδέξαιτο ἂν οὐκ ἑτέρως , εἰς τε τὸ ὑπάρχειν ἰδιοσυστάτως , καὶ εἰς ταυτότητα φυσικὴν , εἰ μὴ ὑπάρχοι μὲν αὐτὸς ἐξ αὑτοῦ τε καὶ ἐν αὑτῷ , ἔχοι δὲ αὖ ὁ Υἱὸς ἐν ἰδίᾳ φύσει τὸν γεγεννηκότα , ταύτῃ τε νοοῖτο λέγεσθαί τε καὶ ὑπάρχειν ἕν . Καὶ γοῦν ὁ χρηστὸς ἡμῖν ἐπετιμᾶτο Φίλιππος · τὸ τῆς διανοίας εὐμαθὲς οὐ τοῖς ἄγαν ἐξητασμένοις κατακαλλύνων ῥήμασι . Καίτοι γὰρ ἐνὸν ἐν Υἱῷ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καταθεᾶσθαι φύσιν , ἐλιπάρει λέγων · « Κύριε , δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα , καὶ ἀρκαὶ ἡμῖν . » Καὶ πρός γε ταῦτα Χριστός · « Τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι , καὶ οὐκ ἔγνωκάς με , Φίλιππε ; Οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστιν ; Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατέρα . Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν · » καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἐπειδὴ γὰρ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐσίας ἐκπέφηνεν ὁ Υἱὸς , ἐνυπάρχει μὲν αὐτὸς τῷ ἰδίῳ Πατρὶ , παραδείξειε δ’ ἂν ἐν ἑαυτῷ διὰ ταυτότητος φυσικῆς , καὶ τὴν τοῦ γεγεννηκότος . Νοηθείη δ’ ἂν ὁ Πατὴρ , οὐχ ἑτέρως ἢ δι’ Υἱοῦ τε καὶ ἐν Υἱῷ , ἐπείπερ ἐστὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , τὴν ὅθεν ἐξέχυ ξ.αστίδων φύσιν ἐν ἰδίᾳ μορφῇ . Χρῆναι γὰρ οἶμαι καὶ καθ’ ἡμᾶς εἰπεῖν · τοιγάρτοι καὶ ἐπ’ ἀμφοῖν ὅπερ ἂν ὑπό του λέγοιτο τυχὸν , χωρήσει δὴ πάντως , καὶ ἀναμέρος ἐφ’ ἑκατέρῳ , καὶ τὴν οὐδενὸς ἀδικήσει δόξαν . B Πῶς δὴ ἄρα καὶ τοῦτο φής ;
Lemmas: 798 AConsustantialitatia rationem in hoc adiutri - A 798 A Συλλήπτωρ τε καί ἀρωγός ἀναγκαῖος εἰς οὗτος παραλαμβάνω ὁ ὁ ὁμοουσιότης τρόπος , ὁ δισσός ἐν ὑπόστασις , εἰς εἷς τε ὁ διά ἄμφω κατασφίγγω , καί ὁ διαγελάω δοκέω εἰς ἰδιότης ὁ ἐπί ἑκάτερος καί ἀναμένω , εἰς ταυτότης συλλέγω εὕω Μέλα δύναμαι , ὡς εἄν μήτε ὁ διπλόος ὁ ἁπλόος τε καί ἀσύνθετος πρός ὅστις ὅλως ἐπιφημίζω φύσις , μήτε μήv αἰδώς ὁ μή ὄσκειν ὁ ὁ ἁπλότης κατασίνομαι λόγος , ὁ δισσός ἐν ὑπόστασις ἀναιρέω ἁλίσκομαι . ἀληθής δέ εἰμί ὁ ὁ ὁμοουσιότης λόγος , καί αὐτός ποῦ διαφαίνω εἄν ὁ ἐπί υἱός μαρτύριον , ὁ ἱερός ἐγώ παρακομίζω Γράμμα . Μόνος γάρ εἰμί ὁ πατήρ φύσις τε καί ἀληθής Θεός , μόνος εἰμί θεός φύσις τε καί ἀληθής ὁ υἱός , παραδείκνυμι εἄν οὐ ἑτέρως , εἰς τε ὁ ὑπάρχω ἰδιοσύστατος , καί εἰς ταυτότης φυσικός , εἰμί μή ὑπάρχω μέν αὐτός ἐκ αὐτός τε καί ἐν ἑαυτοῦ , ἔχω δέ αὖος ὁ υἱός ἐν ἴδιος φύσις ὁ γεννάω , οὗτος τε νοέω λέγω3 τε καί ὑπάρχω εἷς . καί γοῦν ὁ χρηστός ἐγώ ἐπιτιμάω Φίλιππος · ὁ ὁ διάνοια εὐμαθής οὖον ὁ ἄγαν ἐξετάζω κατακαλλύνω ῥῆμα . καίτοι γάρ ἐν-εἰμί ἐν υἱός ὁ ὁ Θεός καί πατήρ καταθεάομαι φύσις , λιπαρέω λέγω · « κύριος , δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἄρκη ἐγώ . » καί πρός γε οὗτος Χριστός · « τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , καί οὐ γιγνώσκω ἐγώ , Φίλιππος ; οὖον πιστεύω ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί ; ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ . ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί · » καί ἀληθής ὁ λόγος . ἐπεί γάρ ὁ ὁ Θεός καί πατήρ οὐσία ἐκφαίνω ὁ υἱός , ἐν-ὑπάρχω μέν αὐτός ὁ ἴδιος πατήρ , παραδείκνυμι δέ εἄν ἐν ἑαυτοῦ διά ταυτότης φυσικός , καί ὁ ὁ γεννάω . νοέω δέ εἄν ὁ πατήρ , οὐ ἑτέρως ἢ διά υἱός τε καί ἐν υἱός , ἐπεί εἰμί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , ὁ ὅθεν ἐκχέω ξ.αστιδηω φύσις ἐν ἴδιος μορφή . χρή γάρ οἴομαι καί κατά ἐγώ εἶπον · τοιγάρ καί ἐπί ἄμφω ὅσπερ εἄν ὑπό ὁ λέγω τυγχάνω , χωρέω δή πάντως , καί ανάμερος ἐπί ἑκάτερος , καί ὁ οὐδείς ἀδικέω δόξα . B Πῶς δή ἄρα καί οὗτος φημί ;