cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0556.2
A . Perquam recte , amice . Quam enim illi proprie conveniunt , solum decent universorum reginam naturam , legitur , cum Filius de sua eminentia de - silit , nec rapinam arbitratum est esse se aequalem Deo , natura servilem et cui adorandi necessitas incumbit assumens habitum , adoravit nobiscum . Quoniam autem ab omni cogitatione et ratione prorsus alienum erat , Patris gloria conspiciunm non videri qui es ipso prodit Filium , licet incar - natus sit , sancti Spiritus illustratione caelum ejus 8 πῶς δ’ ἂν νοοῖτο Μονογενὴς , ὁ τῇ κτίσει συντεταγμένος ; Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐνδοιαστὸν , μᾶλλον δὲ ἀληθῶς τε καὶ ἀραρότως ἔχον , ὡς ἐν ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς πέφηνεν ἄνθρωπος , διά τε τοῦτο Πρωτότοκος , ἐπακτὴν ἔχει τὴν δόξαν , καὶ τὸ προσκυνεῖσθαι δεῖν , ἐπενεγμένον . Εἰ δὲ μὴ οὕτως ἔχειν οἴονται κατὰ σχεδὲς , ἀναγκαῖος αὐτοὺς περιτρέψει λόγος εἰς ἀκαλλῆ τε καὶ ἔκτοπον ἠλιθιότητα λογισμῶν . Φαίη γὰρ ἂν , οἶμαι , τίς , Εἰ , ἐπείτοι γέγονεν ἄνθρωπος , Πρωτότοκος διὰ τοῦτο , καιρὸς δὲ οὗτος αὐτῷ τοῦ προσκυνεῖσθαι δεῖν , ὅτι δὴ μάλιστα κεκανῶσθαι λέγεται , πρὸς εὐκλείας μὲν ἔσται τῆς ἀββους αὐτῷ , τῆς κενώσεως ὁ καιρὸς , πρεσβύτερον δὲ τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ σμικροτέρας τε καὶ ἀκλεῖς , ὅτε καὶ ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Πατρὸς ὑπάρχων , ὡς γέγραπται , πρὸς τὴν οὕτω καταβεβλημένην κατέθρεψε φύσιν , φημὶ δὴ τὴν ἀνθρωπίνην . Ἀλλ’ εἴπερ ἦν ἀκλεὴς καὶ τοῦ προσκυνεῖσθαι μακρὰν , τί μαθόντα τὰ Σεραφὶμ , ἐν τῷ τῆς θεότητος θάκῳ καθίζοντα τὸν Υἱὸν , ἐν κύκλῳ περιεστᾶσιν , ὕμνοις καὶ δοξολογίαις καταγεραίροντα , καὶ Κύριον Σαβαὼθ ὀνομάζοντα , πλῆρη τε εἶναι λέγοντα τόν τε οὐρανὸν , καὶ τὴν γῆν τῆς δόξης αὐτοῦ ; Ποία , γὰρ δόξης ἀνάπλεως ; ἦν ὁ οὐρανὸς , εἰ τὸ προσκυνεῖσθαι μετὰ Πατρὸς εἰσδέχεται μόλις , ὅτε πέφηνε καθ’ ἡμᾶς ; Ἄκουε δὲ γράφοντος Ἔσβρα τοῦ σοφοῦ · « Πᾶσα ἡ γῆ τὴν ἀλήθειαν καλεῖ , καὶ ὁ οὐρανὸς αὐτὴν εὐλογεῖ , καὶ πάντα τὰ ἔργα σείεται καὶ τρέμει ; » Καίτοι τοῦ μακαρίου Δαβὶδ ἀνακεκραγότος ἐναργῶς περὶ τοῦ τῶν ὅλων κατεξουσιάζοντος Θεοῦ , « Ὁ ἐπιβλέπων C ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν . » Ὁ τοίνυν
Lemmas: A . Perquam recte , amice . Quam enim illi proprie conveniunt , solum decent universorum reginam naturam , legitur , cum Filius de sua eminentia de - silit , nec rapinam arbitratum est esse se aequalem Deo , natura servilem et cui adorandi necessitas incumbit assumens habitum , adoravit nobiscum . Quoniam autem ab omni cogitatione et ratione prorsus alienum erat , Patris gloria conspiciunm non videri qui es ipso prodit Filium , licet incar - natus sit , sancti Spiritus illustratione caelum ejus 8 πῶς δέ εἄν νοέω Μονογενής , ὁ ὁ κτίζω συντάσσω ; ἐπεί δέ οὐ ἐνδοιαστός , μᾶλλον δέ ἀληθής τε καί ἀραρίσκω ἔχω , ὡς ἐν ἔσχατος ὁ αἰών καιρός φαίνω ἄνθρωπος , διά τε οὗτος πρωτότοκος , ἐπακτός ἔχω ὁ δόξα , καί ὁ προσκυνέω δήω , ἐπιφέρω . εἰμί δέ μή οὕτως ἔχω οἴομαι κατά σχεδὲς , ἀναγκαῖος αὐτός περιτρέπω λόγος εἰς ἀκαλλής τε καί ἔκτοπος ἠλιθιότης λογισμός . Φαίη γάρ εἄν , οἴομαι , τίς , εἰμί , ἐπείτοι γίγνομαι ἄνθρωπος , πρωτότοκος διά οὗτος , καιρός δέ οὗτος αὐτός ὁ προσκυνέω δήω , ὅτι δή μάλιστα καίνω λέγω , πρός εὔκλεια μέν εἰμί ὁ ἀββους αὐτός , ὁ κένωσις ὁ καιρός , πρέσβυς δέ ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μικρός τε καί ἀκλεής , ὅτε καί ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ πατήρ ὑπάρχω , ὡς γράφω , πρός ὁ οὗτος καταβάλλω κατέθρεψε φύσις , φημί δή ὁ ἀνθρώπινος . ἀλλά εἴπερ εἰμί ἀκλεής καί ὁ προσκυνέω μακράν , τίς μανθάνω ὁ σεραφίμ , ἐν ὁ ὁ θεότης θᾶκος καθίζω ὁ υἱός , ἐν κύκλος περιίστημι , ὕμνος καί δοξολογία καταγεραίρω , καί κύριος Σαβαώθ ὀνομάζω , πλήρης τε εἰμί λέγω ὁ τε οὐρανός , καί ὁ γῆ ὁ δόξα αὐτός ; Ποία , γάρ δόξα ἀνάπλεως ; εἰμί ὁ οὐρανός , εἰμί ὁ προσκυνέω μετά πατήρ εἰσδέχομαι μόλις , ὅτε φαίνω κατά ἐγώ ; Ἄκουος δέ γράφω Ἔσβρα ὁ σοφός · « πᾶσα ὁ γῆ ὁ ἀλήθεια καλέω , καί ὁ οὐρανός αὐτός εὐλογέω , καί πᾶς ὁ ἔργον σείω καί τρέμω ; » καίτοι ὁ μακάριος Δαυίδ ἀνακράζω ἐναργής περί ὁ ὁ ὅλος κατεξουσιάζω Θεός , « ὁ ἐπιβλέπω C ἐπί ὁ γῆ , καί ποιέω αὐτός τρέμω . » ὁ τοίνυν