cyrillus-theology.de-sancta-trinitate-dialogi-ivii pg075_0542.2
A Ἅπαγε τῆς οὕτω γραοπρεποῦς καὶ γελοιοτάτης ἐννοίας ! Ὁ γάρ τοι ταυτὶ πεφρονηκώς τε καὶ λέγων , ἀπέλιπε μὲν ὁδοὺς τοῦ ἑαυτοῦ ἀμπελῶνος , τοὺς δὲ ἄξονας τοῦ ἰδίου γεωργίου παπλάνηται , διαπορεύεται δὲ δι’ ἀνύδρου ἐρήμου , καὶ τῇν διατεταμένην ἐν διψώδεσι , συνάγει δὲ χερσὶν ἀκαρπίαν , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Οὐ γὰρ ὅτι τῶν τῆς βασιλείας καταστερμάτων , καὶ τῆς κατὰ πάντων ἀρχῆς ἀπόπεμπτος ἔσται κατὰ καιροὺς ὁ Υἱὸς , ὁ θεῖος ἡμῖν ἔφη μυσταγωγός · ἥδερ γὰρ , οἶμαί που , λύραν μὲν ἀνακρούοντα τὴν πνευματικὴν τὸν θεοπάσιον Δαβίδ , ἀναμελῳδοῦντα δὲ πρὸς τὸν Υἱὸν ἐν Πνεύματι · « Ὁ θρόνος σου , ὁ Θεὸς , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος · ῥάβδος εὐθύτητος , ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου . » Τί δὲ δὴ καὶ δρῷεν ἂν , οἱ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀπηλλάκτων ἀθυροστομοῦντες αὐτόλως , καὶ τὴν ἀγροῖκον οὕτω νοσοῦντας φρένα , προκατασημαίνοντος τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ τὰ ἐπὶ Χριστῷ τοῦ μακαρίου Γαβριήλ ; « Μὴ γὰρ δὴ , φησὶ , καταδείσῃς τὴν οἰκονομίαν , ὦ Μαριάμ · εὗρας γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ , καὶ τέξῃ Υἱὸν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν · αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν , καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . » Ἀνδρὸς τοιγαροῦν ἁγίου , τὴν εἰς ἀπεράντους αἰῶνας ἄσχετον ἐπιδρομὴν τῆς τοῦ Υἱοῦ βασιλείας κεχρησμῳδηκότος , καὶ μὴν καὶ ἀγγέλου φωνῆς συνηχούσης τὸ ἀληθὲς , συναινέσειν οἴμαι που τόν τε ἀγαθὸν καὶ σώφρονα , καταψηφιεῖσθαι δὲ τὸ ληρεῖν , καὶ ἐκκεκροῦσθαι φρενῶν εἰπεῖν τοὺς οἴεσθαι ἑνὶ ἑλομένους ἕτερα ἅττα · φρονεῖν , καίτοι τοῦ νόμου σαφῶς ἀνακεκραγότος · Ἔκι στόματος διο καὶ τριῶν μαρτύρων σταθήσεται πᾶν ῥῆμα . Ἢ οὐ πλείστης ὅσης δεομισοῦς ἀσεβείας ἀνάπλεως ἡ ἀντίστασις ;
Lemmas: A ἀπάγω ὁ οὗτος γραοπρεπής καί γελοῖος ἔννοια ! ὁ γάρ ὅς οὗτος φρονέω τε καί λέγω , ἀπολείπω μέν ὁδός ὁ ἑαυτοῦ ἀμπελών , ὁ δέ ἄγω ὁ ἴδιος Γεώργιος πλανήτης , διαπορεύω δέ διά ἄνυδρος ἐρῆμος , καί ὁ διατείνω ἐν διψώδης , συνάγω δέ χείρ ἀκαρπία , κατά ὁ γράφω . οὖον γάρ ὅτι ὁ ὁ βασίλεια καταστερμάτων , καί ὁ κατά πᾶς ἀρχή ἀπόπεμπτος εἰμί κατά καιρός ὁ υἱός , ὁ θεῖος ἐγώ φημί μυσταγωγός · ἥδερ γάρ , οἴομαι ποῦ , λύρα μέν ἀνακρούω ὁ πνευματικός ὁ θεοπάσιον Δαβίδ , αναμελωδουειντα δέ πρός ὁ υἱός ἐν πνεῦμα · « ὁ θρόνος σύ , ὁ θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών · ῥάβδος εὐθύτης , ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ . » τις δέ δή καί δράω εἄν , ὁ πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἀπαλλάσσω ἀθυροστομέω αὐτόλως , καί ὁ ἀγροῖκος οὗτος νοσέω φρήν , προκατασημαίνω ὁ ἅγιος παρθένος ὁ ἐπί Χριστός ὁ μακάριος Γαβριήλ ; « μή γάρ δή , φημί , καταδείδω ὁ οἰκονομία , εἰμί Μαρία · εὑρίσκω γάρ χάρις παρά ὁ Θεός , καί ἰδού συλλαμβάνω ἐν γαστήρ , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς · αὐτός γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός , καί δίδωμι αὐτός Κύριος ὁ θεός ὁ θρόνος Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός , καί βασιλεύω ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . » ἀνδρός τοιγάρ ἅγιος , ὁ εἰς ἀπέραντος αἰών ἄσχετος ἐπιδρομή ὁ ὁ υἱός βασίλεια χρησμῳδέω , καί μήv καί ἄγγελος φωνή συνηχέω ὁ ἀληθής , συναινέω οἴμη ποῦ ὁ τε ἀγαθός καί σώφρων , καταψηφίζω δέ ὁ ληρέω , καί ἐκκρούω φρήν εἶπον ὁ οἴομαι εἷς αἱρέω ἕτερος ὅστις · φρονέω , καίτοι ὁ νόμος σαφῶς ἀνακράζω · ἐπίτεξ στόμα διό καί τρεῖς μάρτυς ἵστημι πᾶς ῥῆμα . ἤ οὖον πλεῖστος ὅσος δεομισος ἀσέβεια ἀνάπλεως ὁ Ἀντίστασις ;