cyrillus-theology.de-incarnatione-unigeniti pg075_0641.3
A Οὐμενοῦν . Εἴς γε δὴ μάλιστα τὸ δύο φάναι μετὰ τὴν ἕνωσιν , καὶ ἀναμέρος ἑκάτερον ἐννοεῖν . Ἰστέον δ’ οὖν , ὅτι θεωρεῖ μέν τινα φύσεων διαχορὰν ὁ νοῦς · ταυτὸν γὰρ οὐ τί που θεότης τε καὶ ἀνθρωπότης · εἰσδέξεται δὲ ὁμοῦ ταῖς περὶ τούτων ἐννοίαις , καὶ τοῖν ἀμφοῖν εἰς ἑνότητα συνδρομέν . Οὐκοῦν Θεοῦ μὲν ἐξέφυ τοῦ Πατρὸς , ὡς Θεὸς , ὡς ἐκ Παρθένου δὲ , ἄνθρωπος · ὁ γὰρ Θεοῦ Πατρὸς ἀποβρήτως · τε καὶ ὑπὲρ νοῦν ἀναλάμψας Λόγος , γεγεννῆσθαι λέγεται καὶ διὰ γυναικὸς , καταφοιτήσας εἰς ἀνθρωπότητα , καὶ καθεὶς ἑαυτὸν εἰς ὅπερ οὐκ ἦν , οὐχ ἵνα μείνῃ κεκενωμένος , ἀλλ’ ἵνα Θεὸς εἶναι πιστεύηται καὶ ἐν εἶδει τῷ καθ’ ἡμᾶς · περηνῶς ἐπὶ γῆς , οὐχ ὡς ἐν ἀνθρώπῳ κατοικήσας , ἀλλ’ ὡς αὐτὸ κατὰ φύσιν ἄνθρωπος γεγονὼς , μετὰ τοῦ τὴν ἰδίαν ἀνασώσασθαι δόξαν . C Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τὰ πολὺ τῆς ἀλλήλων ὁμοουσιότητος διεστηκότα τε καὶ ἀμετρήτῳ διαφορᾷ διεσχοινισμένα , θεότητά τε καὶ ἀνθρωπότητα συλλέγων εἰς ἓν οἰκονομικῶς , καὶ ἐξ ἀμφοῖν τὸν ἕνα κατασημαίνων Χριστὸν , καὶ Υἱὸν καὶ Θεὸν , « Παῦλος δοῦλος , φησὶν , Ἰησοῦ Χριστοῦ , κλητὸς ἀπόστολος , ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ , ὁ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ ἐν Γραφαῖς ἁγίαις , περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος Δαβὶδ κατὰ σάρκα , τοῦ ὁρισθέντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει κατὰ Πνεῦμα ἁγιωσύνης . « Ἰδοὺ δὴ σαφῶς ἀφωρίσθαι φησὶν ἑαυτὸν εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ , καίτοι γράφων ἀναφανῶν · « Οὔτε γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον . « Καὶ πάλιν · « Οὐ γὰρ ἐκρίνά τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν , εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον · « Υἱὸν δὲ αὐτὸν ὀνομάσας Θεοῦ , καὶ ἐκ σπέρματος Δαβὶδ γεγενῆσθαί φησιν , ὡρίσθαι τε διϊσχυρίζεται , καὶ εἰς Υἱὸν Θεοῦ . Πῶς οὖν , εἰπέ μοι , Θεὸς , ὁ ἐκ σπέρματος ἀναφὺς τοῦ Δαβὶδ ; ὁ δὲ δὴ καὶ πρὸ αἰώνων καὶ ἀϊδίως Υἱὸς , καθὸ πέφηνεν ἐκ Θεοῦ , τίνα δὴ τρόπον εἰς Υἱὸν ὡρίσθη Θεοῦ , καθάπερ εἰς ἀρχὰς τοῦ ὑφεστάναι παρενεχθείς ; Ἔφη γὰρ αὐτό ; περὶ ἑαυτοῦ , « Κύριος εἶπε πρός με · Υἱός μου εἶ σὺ , ἐγὼ σήμερον γεγέννησά σε . « Καίτοι τοῦ σήμερον ἀεὶ πως ἡμῖν , οὐχὶ τὸν παρῳχηκότα , τὸν ἐνεστῶτα δὲ μᾶλλον καταδηλοῦντος καιρόν .
Lemmas: A οὐμενοῦν . εἰς γε δή μάλιστα ὁ δύο φημί μετά ὁ ἕνωσις , καί ανάμερος ἑκάτερος ἐννοέω . οἶδα δέ οὖν , ὅτι θεωρέω μέν τις φύσις διαχορὰν ὁ Νοῦς · τατός γάρ οὐ τίς ποῦ θεότης τε καί ἀνθρωπότης · εἰσδέχομαι δέ ὁμοῦ ὁ περί οὗτος ἔννοια , καί ὁ ἄμφω εἰς ἑνότης σύνδρομος . οὐκοῦν θεός μέν ἐκφύω ὁ Πατρός , ὡς θεός , ὡς ἐκ Παρθένος δέ , ἄνθρωπος · ὁ γάρ θεός Πατρός ἀποβρήτως · τε καί ὑπέρ νόος ἀναλάμπω Λόγος , γεννάω λέγω καί διά γυνή , καταφοιτάω εἰς ἀνθρωπότης , καί καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ὅς οὐ εἰμί , οὐ ἵνα μένω κενόω , ἀλλά ἵνα θεός ἔρχομαι πιστεύω καί ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ · περινάω ἐπί γῆ , οὐ ὡς ἐν ἄνθρωπος κατοικέω , ἀλλά ὡς αὐτός κατά φύσις ἄνθρωπος γίγνομαι , μετά ὁ ὁ ἴδιος ἀνασῴζω δόξα . C καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ πολύς ὁ ἀλλήλων ὁμοουσιότης διΐστημι τε καί ἀμετρητος διαφορά διασχοινίζω , θεότης τε καί ἀνθρωπότης συλλέγω εἰς εἷς οἰκονομικός , καί ἐκ ἄμφω ὁ εἷς κατασημαίνω Χριστός , καί υἱός καί θεός , « Παῦλος δοῦλος , φημί , Ἰησοῦς Χριστός , κλητός ἀπόστολος , ἀφορίζω εἰς Εὐαγγέλιος θεός , ὁ προεπαγγέλλω διά ὁ προφήτης αὐτός ἐν γραφή ἅγιος , περί ὁ υἱός αὐτός ὁ γίγνομαι ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρκα , ὁ ὁρίζω υἱός θεός ἐν δύναμις κατά πνεῦμα ἁγιωσύνη . « ἰδέ δή σαφής ἀφορίζω φημί ἑαυτοῦ εἰς Εὐαγγέλιος θεός , καίτοι γράφω ἀναφαίνω · « οὔτε γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς κύριος . « καί πάλιν · « οὐ γάρ κρίνω τίς οἶδα ἐν σύ , εἰμί μή Ἰησοῦς Χριστός , καί οὗτος σταυρόω · « υἱός δέ αὐτός ὀνομάζω θεός , καί ἐκ σπέρμα Δαυίδ γίγνομαι φημί , ὁρίζω τε διισχυρίζομαι , καί εἰς υἱός θεός . Πῶς οὖν , λέγω ἐγώ , θεός , ὁ ἐκ σπέρμα ἀναφύω ὁ Δαυίδ ; ὁ δέ δή καί πρό αἰών καί ἀιδής υἱός , καθό φαίνω ἐκ θεός , τίς δή τρόπος εἰς υἱός ὁρίζω θεός , καθά εἰς ἀρχή ὁ ὑφίστημι παραφέρω ; φημί γάρ αὐτός ; περί ἑαυτοῦ , « κύριος λέγω πρός ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σύ , ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . « καίτοι ὁ σήμερον ἀεί πως ἐγώ , οὐ ὁ παροͅχέω , ὁ ἐνίστημι δέ μᾶλλον καταδηλόω καιρός .