cyrillus-theology.de-incarnatione-unigeniti pg075_0637.3
A Ὥσπερ οὖν ἐπειδὴ γέγονε σὰρξ τοῦ ζωοποιοῦντος τὰ πάντα Λόγου , τὸ θανάτου καὶ φθορᾶς ὑπερθρώσκει κράτος · κατὰ τὸν αὐτὸν οἶμαι τρόπον , ἐπείτοι γέγονε ψυχὴ τοῦ πλημμελεῖν οὐκ εἰδότος , ἐρηρεισμένην ἔχει λοιπὸν τὴν ἐφ’ ἅπασι τοῖς ἀγαθοῖς ἀμεταποίητον στάσιν , καὶ τῆς πάλαι τυραννούσης ἁμαρτίας ἀσυγκρίτως εὐσθενεστέραν . Πρῶτος γὰρ ἄνθρωπος ὁ Χριστὸς , ὃς οὐκ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , οὐδὲ εὑρέθη θέλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , ῥίζα δὲ ὥσπερ καὶ ἀπαρχὴ τεθειμένος τῶν εἰς καινότητα ζωῆς ἀναμορφουμένων ἐν πνεύματι , καὶ τὴν τοῦ σώματος ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ τῆς θεότητος ἀσφαλὲς καὶ ἐρηρεισμένον , ὡς ἐν μεθέξει καὶ κατὰ χάριν , καὶ εἰσάπαν [ γρ . εἰς ἅπαν ] ἤδη τὸ ἀνθρώπινον παραπέμψῃ γένος . Καὶ τοῦτο εἰδὼς ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος · « Ὥσπερ γὰρ ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . » Εἰκόνα μὲν γὰρ τοῦ χοϊκοῦ , τὸ εὐόλισθον ἔφη πρὸς ἁμαρτίαν , καὶ τὸν ἐντεῦθεν ἡμῖν ἐπιῤῥιζέντα θάνατον · εἰκόνα δὲ αὖ τοῦ ἐπουρανίου , τουτέστι Χρηστοῦ , τὸ ἑδραῖον εἰς ἁγιασμὸν , καὶ τὴν ἐκ θανάτου καὶ φθορᾶς ἀνακομιδήν τε καὶ ἀνακαίνισιν εἰς ἀφθαρσίαν καὶ ζωήν . Ὅλον οὖν ὅλῳ συνηνῶσθαί φαμεν ἀνθρώπῳ τὸν Λόγον . Οὐ γάρ που τὸ ἄμεινον ἐν ἡμῖν , τουτέστι ψυχὴν , οὐδενὸς ἂν ἠξίωσε λόγου , μόνῃ δωρούμενος ; τῇ σαρκὶ τῆς ἐπιδημίας τοὺς πόνους . Ἐπράττετο δὲ δι’ ἄμφω καλῶς τῆς υἱοκοσμίας ; τὸ μυστήριον . Προσεχρήσατο δὲ καθάπερ ὀργάνῳ , τῇ μὲν ἰδίᾳ σαρκὶ , πρὸς τὰ σαρκὸς ἔργα τε καὶ ἀῤῥωστήματα φυσικὰ , καὶ ὅσα μώμου μακρὰν † υχῇ δὲ αὖ τῇ ἰδίᾳ , πρὸς τὰ ἀνθρώπινά τε καὶ ἀνυπ ‐ nobis sit , ipsuni in se iuventem habens Christum : « Quia ergo pueri communicaverunt carni et sa ‐ guini , et ipse similiter participavit eisdem : ut per mortem destrueret eum qui habebat imperium mor ‐ tis , hoc est diabolum : et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti . » Et alibi , modum nobis alium explicans : « Nam quod , inquit , impossibile erat legi , in quo inmhabatur per carnam : Deus Filium suum mittens in simili ‐ tudinem carnis peccati , et de peccato , damnavit peccatum in carne , ut justificatio legis impleretur in nobis , qui non secundum carnem ambulamus , sed secundum Spiritum . » Nonne ergo manifestissi ‐ mum est , nullique proorsus mortalium obsecurum , Unigenitum nostri similem , hoc est hominem per ‐ fectum esse factum , ut a corruptione gike nos invasaret mortale nostrum corpus liberaret , cum arctissima quadam unitatis dispensatione in identitatem nobiscum se demisit juxta vite legem ac regulam : animamque humanam propriam sibi efficiens , peccato eam superiorem reddidit , propriis sua natura firmitate atque immutabilitate tanquam tinctura eam tingens .
Lemmas: A ὥσπερ οὖν ἐπεί γίγνομαι σάρξ ὁ ζωοποιέω ὁ πᾶς Λόγος , ὁ θάνατος καί φθορά ὑπερθρῴσκω κράτος · κατά ὁ αὐτός οἴομαι τρόπος , ἐπείτοι γίγνομαι ψυχή ὁ πλημμελέω οὐ οἶδα , ἐρείδω ἔχω λοιπός ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀγαθός ἀμεταποίητος στάσις , καί ὁ πάλαι τυραννέω ἁμαρτία ἀσύγκριτος εὐσθενής . Πρῶτος γάρ ἄνθρωπος ὁ Χριστός , ὅς οὐ ποιέω ἁμαρτία , οὐδέ εὑρίσκω θέλω ἐν ὁ στόμα αὐτός , ῥίζα δέ ὥσπερ καί ἀπαρχή τίθημι ὁ εἰς καινότης ζωή ἀναμορφόω ἐν πνεῦμα , καί ὁ ὁ σῶμα ἀφθαρσία , καί ὁ ὁ θεότης ἀσφαλής καί ἐρείδω , ὡς ἐν μέθεξις καί κατά χάρις , καί εἰσάπαν [ γρ . εἰς ἅπας ] ἤδη ὁ ἀνθρώπινος παραπέμπω γένος . καί οὗτος οἶδα ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος · « ὥσπερ γάρ φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . » Εἰκών μέν γάρ ὁ χοϊκός , ὁ εὐόλισθος φημί πρός ἁμαρτία , καί ὁ ἐντεῦθεν ἐγώ ἐπιῤῥιζέντα θάνατος · εἰκών δέ αὖ ὁ ἐπουράνιος , τουτέστι Χρηστός , ὁ ἑδραῖος εἰς ἁγιασμός , καί ὁ ἐκ θάνατος καί φθορά ἀνακομιδή τε καί ἀνακαίνισις εἰς ἀφθαρσία καί ζωή . ὅλος οὖν ὅλος συνηνῶσθαί φημί ἄνθρωπος ὁ Λόγος . οὐ γάρ ποῦ ὁ ἀγαθός ἐν ἐγώ , τουτέστι ψυχή , οὐδείς ἄν ἀξιόω λόγος , μόνος δωρέω ; ὁ σάρξ ὁ ἐπιδημία ὁ πόνος . πράσσω δέ διά ἄμφω καλός ὁ υιοκοσμιος ; ὁ μυστήριον . προσχράω δέ καθά ὄργανον , ὁ μέν ἴδιος σάρξ , πρός ὁ σάρξ έργο τε καί ἀρρώστημα φυσικός , καί ὅσος μῶμος μακρός † εὐχή δέ αὖ ὁ ἴδιος , πρός ὁ ἀνθρώπινος τε καί ἀνυπ ‐ nobis sit , ipsuni in se iuventem habens Christum : « Quia ergo pueri communicaverunt carni et sa ‐ guini , et ipse similiter participavit eisdem : ut per mortem destrueret eum qui habebat imperium mor ‐ tis , hoc est diabolum : et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti . » Et alibi , modum nobis alium explicans : « Nam quod , inquit , impossibile erat legi , in quo inmhabatur per carnam : Deus Filium suum mittens in simili ‐ tudinem carnis peccati , et de peccato , damnavit peccatum in carne , ut justificatio legis impleretur in nobis , qui non secundum carnem ambulamus , sed secundum Spiritum . » Nonne ergo manifestissi ‐ mum est , nullique proorsus mortalium obsecurum , Unigenitum nostri similem , hoc est hominem per ‐ fectum esse factum , ut a corruptione gike nos invasaret mortale nostrum corpus liberaret , cum arctissima quadam unitatis dispensatione in identitatem nobiscum se demisit juxta vite legem ac regulam : animamque humanam propriam sibi efficiens , peccato eam superiorem reddidit , propriis sua natura firmitate atque immutabilitate tanquam tinctura eam tingens .