cyrillus-theology.de-incarnatione-dei-verbi-homilia-diversa-15 pg075_0743.2
AἩ τῆς θείας Γραφῆς ὀρθοτάτη ἔννοια , εἰσοικιζομένη εἰς τὸν τῶν ἁγίων νοῦν , κατακοσμεῖν εἴωθε τὰς τῶν ἁγίων ψυχάς · ἃς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἰσάγει εἰς τὰ πελάγη τῆς ἀεννάου γνώσεώς τε καὶ σοφίας Χριστοῦ · δι’ ὧν ὁ Πατὴρ τῶν ὅλων Θεὸς δοξολογεῖται . Θησαυροὺς τοίνυν ἀποκρύφους , ἀοράτους , ἀνοίξω σοι , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Θησαυροὺς δέ φημι · τοὺς τῆς ὀρθῆς γνώσεως διανοίας ὀφθαλμούς , ὑγιῶς ὁρῶντας καὶ ἁλωθήτως . Οὐ γὰρ χαρίσματα ἀτελῆ δωρεῖται Θεὸς τοί · ἐπεγνωκόσιν αὐτόν · οὔτε μὴν ὅροις ἀνθρωπίνης διανοίας περιγραφόμενα · τέλειος γὰρ ὢν ὁ τῶν ἁπάντων ἡμῶν Δεσπότης Θεός , τελείως δωρεῖται τὰ ἄφθονα τοῖς ἀξίως πολιτευομένοις αὐτοῦ · ἐραστὴς γὰρ πέφυκε τῶν ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ δουλευόντων αὐτῷ ἀνυποκρίτως . Ἠκέτω τοίνυν πᾶς ὀρθὰ φρονεῖν ᾑρημένος · ἐπὶ τὴν ἀέναον πηγὴν τὸν Χριστόν , ἀκούων αὐτοῦ προσφωνοῦντος διὰ τοῦ Εὐαγγελίου · « Ἐάν τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρός με , καὶ πινέτω . » Οὐ γὰρ ὑέον ἐστὶν ἡμᾶς , μὴ πρότερον ἐπιγνόντας τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον , διερευνᾷν ἢ ἐκλαμβάνειν ἁπλῶς περὶ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ . Ὑποκλέπτειν τοίνυν οἴονταί τινες τῶν ἀκροωμένων τὰς ψυχάς , ἄνθρωπον , φησί , λέγοντες · ἀνειληφέναι τὸν Θεὸν Λόγον · καὶ διὰ τοῦτο πρόοδον πεποιῆσθαι διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου , καὶ τοῦτον αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἀποτεθεῶσθαι τῷ Θεῷ Λόγῳ , οὐ συνιέντες τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον , καὶ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τοῦ Μονογενοῦς τὴν χάριν μετρίαν ποιούμενοι . Ἡμεῖς δὲ οὐχ οὕτω δεδιδάγμεθα · ἕνα , καὶ τὸν αὐτὸν ἴσμεν , ἀδελφοί , τὸν διὰ τῆς ἁγίας Παρθένου τῆς Θεοτόκου Μαρίας γεννηθέντα , Θεὸν τέλειον , καὶ ἄνθρωπον τέλειον , ἔμψυχον , Cλογικόν . Ταύτῃτοι καὶ Θεοτόκον λέγομεν τὴν ἁγίαν Παρθένον , καὶ ἐνφριχάνειν οὐσιωδῶς τὸν Θεὸν Λόγον ἐν αὐτῇ οὐ δοκήσει , ἀλλὰ ἐνεργείᾳ · τὸν αὐτὸν διμηναῖον , καὶ τριμηναῖον , Υἱόν τε Θεοῦ ἅμα , καὶ Υἱὸν ἀνθρώπου . Ἀλλὰ γὰρ καὶ τὰς τῆς ἀνθρωπότητος , καὶ μὴν καὶ τὰς ἐν ἐξουσίᾳ τῇ θεοπρεπεῖ φωνάς , ἃς δισγορεύουσιν ἡμῖν αἱ θεῖαι Γραφαὶ περὶ αὐτοῦ , εἰς ἓν
Lemmas: Ἡ ὁ θεῖος Γραφής ὀρθός ἔννοια , εἰσοικίζω εἰς ὁ ὁ ἅγιος νόος , κατακοσμέω εἴωθα ὁ ὁ ἅγιος ψυχή · ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος εἰσάγω εἰς ὁ πέλαγος ὁ ἀέναος γνῶσις τε καί σοφία Χριστός · διά ὅς ὁ Πατήρ ὁ ὅλος θεός δοξολογέω . θησαυρός τοίνυν ἀπόκρυφος , ἀόρατος , ἀνοίγνυμι σύ , κατά ὁ γράφω . θησαυρός δέ φημί · ὁ ὁ ὀρθός γνῶσις διάνοια ὀφθαλμός , ὑγιής ὁράω καί ἁλίσκομαι . οὐ γάρ χάρισμα ἀτελής δωρέω θεός τοι · ἐπιγιγνώσκω αὐτός · οὔτε μήν ὅρος ἀνθρώπινος διάνοια περιγράφω · τέλειος γάρ εἰμί ὁ ὁ ἅπας ἐγώ Δεσπότη θεός , τέλειος δωρέω ὁ ἄφθονος ὁ ἄξιος πολιτεύω αὐτός · ἐραστής γάρ φύω ὁ ἐν καθαρός καρδία δουλεύω αὐτός ἀνυπόκριτος . ἥκω τοίνυν πᾶς ὀρθός φρονέω αἱρέω · ἐπί ὁ ἀέναος πηγή ὁ Χριστός , ἀκούω αὐτός προσφωνέω διά ὁ Εὐαγγέλιος · « ἐάν τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω . » οὐ γάρ ὑέω εἰμί ἐγώ , μή πρότερος ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁ εὐσέβεια μυστήριον , διερευνάω ἢ ἐκλαμβάνω ἁπλῶς περί Χριστός ὁ θεός . ὑποκλέπτω τοίνυν οἴομαι τις ὁ ἀκροάομαι ὁ ψυχή , ἄνθρωπος , φημί , λέγω · ἀναλαμβάνω ὁ θεός Λόγος · καί διά οὗτος πρόοδος ποιέω διά ὁ ἅγιος Παρθένος , καί οὗτος αὐτός Τώς ἄνθρωπος ἀποτίθημι ὁ θεός Λόγος , οὐ συνίημι ὁ ὁ εὐσέβεια μυστήριον , καί ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ Μονογενώ ὁ χάρις μέτριος ποιέω . Ἡμεῖς δέ οὐ οὕτως διδάσκω · εἷς , καί ὁ αὐτός οἶδα , ἀδελφός , ὁ διά ὁ ἅγιος Παρθένος ὁ Θεοτόκος Μαρία γεννάω , θεός τέλειος , καί ἄνθρωπος τέλειος , ἔμψυχος , λογικός . Ταύτῃτοι καί Θεοτόκος λέγω ὁ ἅγιος παρθένος , καί ενφριχασκω οὐσιώδης ὁ θεός Λόγος ἐν αὐτός οὐ δόκησις , ἀλλά ἐνέργεια · ὁ αὐτός διμηναῖον , καί τριμηναῖος , υἱός τε θεός ἅμα , καί υἱός ἄνθρωπος . ἀλλά γάρ καί ὁ ὁ ἀνθρωπότης , καί μήν καί ὁ ἐν ἐξουσία ὁ θεοπρεπής φωνή , ὅς δισγορευω ἐγώ ὁ θεῖος γραφή περί αὐτός , εἰς εἷς