cyrillus-theology.de-incarnatione-dei-verbi-homilia-diversa-15 pg075_0744.1
A πρόσωπον συνῆχθαί Τὸν αὐτὸν γὰρ ἴσμεν ἐπὶ τὸ προσεφάλαιον καθεύδοντα [ καθήμενον ] , τὸν αὐτὸν τῇ θαλάσσῃ ἐπιπιμῶντα ἐν ἐξουσίᾳ , καὶ τοῖς ἀνέμοισι · τὸν αὐτὸν καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοιπορίας κακημκότα , τὸν αὐτὸν καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα , ὡς ἐπὶ στερεᾶς γῆς , ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ · ὁ αὐτὸς τοίνυν Θεὸς , ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ὁμολογουμένως . Τί γὰρ τὸ θαῦμα , εἰ ἄνθρωπός τις τῶν καθ’ ἡμᾶς ἐν ἐξουσίᾳ δυνάμεις Θεοῦ ἐνεργεῖν [ ἴσ . ἐν ἐξουσίᾳ Θεοῦ , δυνάμεις ἐνεργεῖν ] λέγεται ; Ἀλλ’ ἵνα τὸν αὐτὸν Θεὸν Λόγον κεκινῶσθαι ὑποδείξωσιν ἡμῖν αἱ θεῖαι Γραφαὶ , οὐ δοκήσει , ἀλλὰ ἐνεργείᾳ , ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἡμῖν διαγορεύουσι προηγητικοῖς , καὶ μὴν καὶ ἀποστολικοῖς κηρύγμασι , τὸν αὐτὸν εἶπον Θεὸν , τὸν αὐτὸν ἄνθρωπον . Θεοῦ θεοῦ ἡ σύλληψις ἡ παρθενική · Θεοῦ ἡ γέννησις · Θεοῦ ἡ κατὰ πάντα πρὸς ἡμᾶς , καὶ δι’ ἡμᾶς ὁμοίωσις οἰκονομικῶς · Θεοῦ τὸ πάθος · Θεοῦ τοῖ ; ἐν φυλακῇ καὶ ἐν τῷ σκότει ἡ κήρυξις · Θεοῦ ἀνάστασις · Θεοῦ ἡ ἀνάληψις . Ὁ ἀχώρητος ἑαυτὸν ἐβόησε κεχωρῆσθαι δι’ ἡμᾶς ἐν τῇ τῆς Παρθένου μήτρᾳ , μετὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς , ἣν προσελάβετο ἐξ αὐτῆς . Ὁ ἀχώρητος ἐν σαρκὶ ἐχωρίττο · ὁ ἀναλλοίωτος ἐν ἀνθρώπου μορπῇ · ὁ ἀπαθὴς πέπονθε δι’ ἡμᾶς ἑκουσίως , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τῇ ἰδίᾳ σαρκί . Ὁ ἀχώριστος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐπὶ γῆς ὤρθη , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ἐν τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη . Ὁ ἀῤῥάρητος λόγχῃ ὑπὸ τῶν παρανόμων κατενύττετο . Ὁ ἀπαθὴς σταυρὸν ἀβλεοῦσιν ὑπέμεινε δι’ ἡμᾶς · τὸ φῶς τὸ ἀθάνατον θανάτῳ ἑαυτὸν ἐκδέδωκε , θανάτῳ δὲ σταυροῦ . Ὁ ὢν ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Πατρὸς , ἀνάληψιν ὑπέμεινε διὰ τῆς ἰδίας σαρκός . Τοὺς δὲ λέγοντας , ἄνθρωπόν τινα τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀνειληφέναι τὸν Θεὸν λόγον , καὶ μὴ μᾶλλον αὐτὸν τὸν Υἱὸν τὸν ἐνυπόστατόν τε καὶ ἐνεργῆ , καὶ ζῶντα , γενέσθαι ἄνθρωπον καὶ ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς οἰκονομικῶς δι’ ἡμᾶς , ἐξορίζει ἡ ἁγία Σύνοδος , ἡ ἐν τῇ Ἐφεσίων πόλει γεγενημένη .
Lemmas: A πρόσωπον συνάγω Τώς αὐτός γάρ οἶδα ἐπί ὁ προσεφάλαιον καθεύδω [ κάθημαι ] , ὁ αὐτός ὁ θάλασσα ἐπιπιμῶντα ἐν ἐξουσία , καί ὁ ἄνεμος · ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ὁδοιπορία κακημκότα , ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ θάλασσα περιπατέω , ὡς ἐπί στερεός γῆ , ἴδιος ἐξουσία · ὁ αὐτός τοίνυν θεός , ὁ αὐτός ἄνθρωπος ὁμολογουμένως . τις γάρ ὁ θαῦμα , εἰμί ἄνθρωπος τις ὁ κατά ἐγώ ἐν ἐξουσία δύναμις θεός ἐνεργέω [ ἴς . ἐν ἐξουσία θεός , δύναμις ἐνεργέω ] λέγω ; ἀλλά ἵνα ὁ αὐτός θεός Λόγος κοινόω ὑποδείκνυμι ἐγώ ὁ θεῖος γραφή , οὐ δόκησις , ἀλλά ἐνέργεια , εἷς καί ὁ αὐτός ἐγώ διαγορεύω προηγητικός , καί μήν καί ἀποστολικός κήρυγμα , ὁ αὐτός λέγω θεός , ὁ αὐτός ἄνθρωπος . θεός θεός ὁ σύλληψις ὁ παρθενικός · θεός ὁ γέννησις · θεός ὁ κατά πᾶς πρός ἐγώ , καί διά ἐγώ ὁμοίωσις οἰκονομικός · θεός ὁ πάθος · θεός σύ ; ἐν φυλακή καί ἐν ὁ σκότος ὁ κήρυξις · θεός ἀνάστασις · θεός ὁ ἀνάληψις . ὁ ἀχώρητος ἑαυτοῦ βοάω χωρέω διά ἐγώ ἐν ὁ ὁ Παρθένος μήτρα , μετά ὁ ἴδιος σάρξ , ὅς προσλαμβάνω ἐκ αὐτηες͂ς . ὁ ἀχώρητος ἐν σάρξ χωρίζω · ὁ ἀναλλοίωτος ἐν ἄνθρωπος μορπῇ · ὁ ἀπαθής πάσχω διά ἐγώ ἑκούσιος , καί ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος σάρξ . ὁ ἀχώριστος ὁ θεός καί Πατρός ἐπί γῆ ὄρνυμι , κατά ὁ γράφω , καί ἐν ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω . ὁ ἀῤῥάρητος λόγχη ὑπό ὁ παράνομος κατανύσσω . ὁ ἀπαθής σταυρός αβλεους ὑπομένω διά ἐγώ · ὁ φάος ὁ ἀθάνατος θάνατος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , θάνατος δέ σταυρός . ὁ εἰμί ἐν ὁ κόλπος ὁ Πατρός , ἀνάληψις ὑπομένω διά ὁ ἴδιος σάρξ . Τούς δέ λέγω , ἄνθρωπος τις ὁ κατά ἐγώ ἀναλαμβάνω ὁ θεός λόγος , καί μή μᾶλλον αὐτός ὁ υἱός ὁ ἐνυπόστατος τε καί ἐνεργός , καί ζάω , γίγνομαι ἄνθρωπος καί ἐν ὁ κατά ἐγώ οἰκονομικός διό ἐγώ , ἐξορίζω ὁ ἅγιος Σύνοδος , ὁ ἐν ὁ Ἐφέσιος πόλις γίγνομαι .