cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 16
Ὅτι χρὴ προσάγειν ἡμᾶς θυσίας πνευματικὰς καὶ δωροφορίας Θεῷ . Ἀπόχρη μὲν οὖν , καθάπερ ἐγᾦμαι , τὰ εἰρημένα πρὸς τὸ δεῖν ἰέναι γεννικῶς εἰς ἀπότριψιν ἁμαρτίας , καὶ εἰς ἀποκάθαρσιν τὴν διὰ Χριστοῦ , πάντα μὲν ῥύπον τὸν ἐν ἡμῖν διασμήχειν οἵου τε , καὶ τῇ τοῦ Πνεύματος ἐνεργείᾳ συντήκοντος , ἐκνενιμμένους δὲ καὶ ἁγίους ἀποφαίνειν εἰδότος . Τοιγάρτοι καὶ ἱερὸς ἡμῖν ὁ λόγος τοιοῦτος , τὴν τοῦ Πνεύματος ἐνέργειαν εἰς ἡμᾶς ἐσομένην προανακεκράγει λέγων · Ὅτι ἐξαίφνης ἥξει εἰς τὸν ναὸν αὐτοῦ Κύριος , ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε , καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης , ὃν ὑμεῖς θέλετε . Ἰδοὺ ἔρχεται , λέγει Κύριος παντοκράτωρ , καὶ τίς ὑπομενεῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ ; ἢ τίς ὑποστήσεται ἐν τῇ ὀπτασίᾳ αὐτοῦ ; ὅτι αὐτὸς εἰσπορεύεται , ὡς πῦρ χωνευτηρίου , καὶ ὡς πόα πλυνόντων , καὶ καθιεῖται χωνεύων καὶ καθαρίζων , ὡς τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον . Συνᾴδει δὲ τούτοις καὶ ὁ θεσπέσιος Ἡσαΐας λέγων , ὅτι Ἐκπλυνεῖ Κύριος τὸν ῥύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιὼν , καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν ἐν πνεύματι κρίσεως , καὶ ἐν πνεύματι καύσεως . Ἆρ' οὖν , ὦ Παλλάδιε , τῆς ἐν Χριστῷ νοουμένης δικαιοσύνης ὁ τρόπος διαπεραίνοιτο ἂν πρὸς ἡμῶν , ὡς ἔν γε δὴ μόνῳ τῷ διασμήχεσθαι δεῖν ; καὶ τὸ ἀρχαίους ἡμᾶς ἀποτρίψασθαι μολυσμούς ; ἀρκέσειεν ἂν , εἰπέ μοι , πρὸς δόξαν ἡμῖν ἁγιοπρεπῆ , καὶ ταῖς ἀνωτάτω στεφανώσει τιμαῖς ; ἤγουν , ἔσται πως τὰ καθ' ἡμᾶς ἐν ἀμείνοσι , καὶ τοῖς εἰς ἄκρον ἐπαίνοις κατασεμνυνοῦμεν εἰκότως τὰς ἑαυτῶν κεφαλὰς , οἷάπερ τινὰ δωροφορίαν πνευματικὴν , καὶ ἱερὸν ἀληθῶς ἀνάθημα προσκομίζοντες τῷ Θεῷ , τὴν ἐν ἁγιασμῷ καὶ ὁσιότητι ζωὴν , καὶ πνευματικὴν λατρείαν εὖ μάλα διαπεραίνοντες ; Οὕτω φημί . Καὶ γάρ τοι τὸ χρῆμά ἐστι τοῖς ἱεροῖς συμβαῖνον νόμοις , καὶ Θεῷ κεχαρισμένον , καὶ τῶν ὅτι μάλιστα δεδοκιμασμένων · καταλήγειν μὲν ἔργου παντὸς προστέταχεν ἐν Σαββάτῳ , δρᾷν δὲ δὴ ὅλως ἠφίει τινὰς οὐδ' ὅπως τι οὖν , οὕτω λέγων ἐν τῇ Ἐξόδῳ · Μνήσθητι τὴν ἡμέραν τῶν Σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν . Ἓξ ἡμέρας ἐργᾶ , καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου · τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ , Σάββατα , ἀνάπαυσις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου , οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον . Τὸν ἐν πνεύματι δηλονότι Σαββατισμὸν τοῦ τύπου κατασημαίνοντος , ὅτε καὶ εἰς κατάληξιν καὶ ἀνακωχὴν παντὸς ἔργου σαρκικοῦ , καὶ μοχθηρῶν σπουδασμάτων , δι' αὐτοῦ κεκλήμεθα τοῦ Χριστοῦ , τὸ τῆς ἁμαρτίας ἄχθος ἀποσεισάμενοι , καὶ τὴν ἐκ τῆς φαυλότητος ἀγαπῶντες ἀπόστασιν , καὶ τῶν ἔξω νόμου τὴν ἀργίαν · ἀπελείπετο μὲν γὰρ ὁ τοιόσδε Σαββατισμὸς τοῖς ἐξ Ἰσραήλ . Εἰσβεβήκασι γὰρ οὐδαμῶς εἰς τὴν κατάπαυσιν τοῦ Χριστοῦ , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Ἡμᾶς δὲ κατέπαυσεν ὁ Χριστὸς , καὶ Σαββατίζειν ἀνέπεισε νοητῶς , ἀνιεμένους εἰς ἀρετὴν , καὶ καλὴν πλημμελημάτων ἀργίαν ἐπιτηδεύοντας . Ἄριστα ἔφης . Ἀλλ' ἐθεσμοθέτει μὲν καὶ πάλαι Θεὸς , τὸ δεῖν ἅπαντας ἀργεῖν ἐν Σαββάτῳ . Πλὴν οἱ τῇ θείᾳ λειτουργίᾳ κατεστεμμένοι , καὶ τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ προσεδρεύειν ἐπιτεταγμένοι , πάλιν ἐτέλουν τὰ ἱερά · καὶ βεβηλοῦντες τὸ Σάββατον , κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνὴν , ἦσαν ἀναίτιοι , τὴν ἐπὶ τῷ λελύσθαι τὸν νόμον οὐχ ὑπομένοντες γραφήν . Οὐκοῦν ἐπιγείων μὲν σπουδασμάτων καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ καταλήξομεν ἐν Χριστῷ , τὸν νοητὸν πληροῦντες Σαββατισμὸν , ἀφεξόμεθα δὲ οὐχὶ τῶν ἱερῶν ἔργων , τοῦ χρῆναι , φημὶ , προσκομίζειν Θεῷ θυσίας πνευματικὰς καὶ νοητὰς δωροφορίας . Ἑπόμενοι δὲ ὥσπερ τοῖς ἴχνεσι τοῦ Χριστοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἑαυτοὺς ἱερεύσομεν , οὐ μηλοσφαγίαις καὶ μόσχων αἵμασι τὸν τῶν ὅλων τιμῶντες Θεὸν , ἑαυτοὺς δὲ μᾶλλον εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνατιθέντες αὐτῷ . Ἀρέσομεν γὰρ ὑπὲρ μόσχον νέον , κέρατα ἐκφέροντα καὶ ὁπλὰς , κατά γε τὴν τοῦ Ψάλλοντος φωνήν . Ὀρθῶς διανοῇ · πλὴν ἴθι δὴ πάλιν , καὶ ἐξ ἱερῶν Γραμμάτων τῆς ὧδε λαμπρᾶς καὶ ἀξιαγάστου λατρείας ἀνατύπου τὰς γραφάς . Ἔφη τοίνυν Θεὸς ἐν τῷ Λευϊτικῷ , δῆλον δὲ ὅτι πρὸς πάντας τοὺς ἐξ Ἰσραήλ · Ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν ἐὰν προσαγάγῃ δῶρα τῷ Κυρίῳ , ἀπὸ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν βοῶν καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων προσοίσετε τὰ δῶρα ὑμῶν · ἐὰν ὁλοκαύτωμα τὸ δῶρον αὐτοῦ , ἐκ τῶν βοῶν ἄρσεν ἄμωμον προσάξει , πρὸς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου προσοίσει αὐτὸ δεκτὸν ἐναντίον Κυρίου , καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καρπώματος δεκτὸν αὐτῷ , ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ . Καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου , καὶ προσοίσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα , καὶ προσχεοῦσι τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ τὸ ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου · καὶ ἐκδείραντες τὸ ὁλοκαύτωμα , μελιοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη , καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , καὶ ἐπιστοιβάσουσι ξύλα ἐπὶ τὸ πῦρ · καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς τὰ διχοτομήματα , καὶ τὴν κεφαλὴν , καὶ τὸ στέαρ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου , τὰ δὲ ἐγκοίλια καὶ τοὺς πόδας πλυνοῦσιν ὕδατι , καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς τὰ πάντα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον · κάρπωμά ἐστι , θυσία , ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ . Ἆρ' οὐκ ἐναργὴς ὁ τύπος τῆς τῶν ἁγίων ζωῆς , καὶ οἰκειότητος ὁλοτελοῦς , τῆς πρὸς Θεὸν ἐν πνεύματι καὶ ἁγιασμῷ ; Μορφούμεθα γὰρ ὡς ἐν τοῖς ἡμέροις τῶν ζώων , μόσχῳ τε , φημὶ , καὶ προβάτῳ , κόσμῳ μὲν ἀποθνήσκοντες διὰ τοῦ τὴν σάρκα κατανεκροῦν , ἵνα Θεῷ ζήσωμεν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας , ἀναβαίνοντες δὲ ὥσπερ εἰς θυσίαν τὴν πνευματικὴν ἀληθῶς καὶ εὐοσμοτάτην δι' Υἱοῦ τῷ Πατρί . Καὶ φέρε σοι πάλιν τὰ ἐφ' ἑκάστῳ λέγωμεν , ἰσχνοεποῦντες ὡς ἔνι . Δῶρον μὲν γὰρ ὥσπερ τι τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ τὴν ἰδίαν ἕκαστος ἀνατίθησι ζωὴν , πλὴν ὡς ἑκάστῳ δίδοται , καὶ ὡς ἂν ἔχοι μέτρον . Ὁ μὲν γὰρ , οὕτως · ὁ δὲ , οὕτως , ἴδιον ἔχων ἐκ Θεοῦ χάρισμα , κατὰ τὴν τοῦ σοφωτάτου Παύλου φωνήν . Ἐν γὰρ τοῖς μεγέθεσι τῶν ζώων , ἤτοι ταῖς κατ' εἶδος διαφοραῖς , τὸ ἀνίσως τε καὶ ἀνομοίως ἔχον , κατ' ἰσχὺν τάχα που τὴν πνευματικὴν καὶ κατά γε τὴν τῆς διανοίας , πλαγίως ὑποσημαίνεται . Εἴτ' οὖν ὡς ἐν μόσχῳ μέγας εἴη τυχὸν , καὶ μὴν καὶ ἄγαν εὐσθενὴς , ἤγουν ὡς ἔν γε προβάτῳ τὸ μεῖον ἔχων , καὶ τοῦ τελείου κατόπιν ἰὼν , ἑαυτὸν εἰς δωροφορίαν προσκομίζει Θεῷ , καὶ τοῦτο εἰς ὁλοκαύτωμα , τουτέστιν , εἰς ὁλόκληρον ἀφιέρωσιν , οὐ μεμερισμένην ἔχων πρὸς τὰ ἐν κόσμῳ τὴν ζωὴν , ἀλλ' ὅλην ἐξ ὅλου δεκτήν τε [ καὶ ] ἱερὰν τῷ Θεῷ . Τοιόσδε τις ἔστω τῆς θυσίας ὁ τρόπος · Ἄρσεν τε καὶ ἄμωμον ἔστω τὸ θῦμα , φησί . Σύμμορφοι γὰρ ἀεί πώς εἰσιν οἱ ἅγιοι τοῦ Χριστοῦ , ὅς ἐστιν ἄρσην τε καὶ ἄμωμος ἀληθῶς , τοῦ μὲν ἄρσενος , τὸ ἡγεμονικὸν , τοῦ δὲ ἀμώμου , τὴν ὑπερφυᾶ καὶ ἀνυπέρβλητον ἁγιότητα καταγράφοντος . Εἷς γὰρ ἡμῶν καθηγητὴς καὶ πάναγνος ἀσυγκρίτως , ὁ Ἐμμανουήλ . Ἄλλως τε ( χρῆναι γὰρ δεῖ[ν ] κἀκεῖνο εἰπεῖν , καὶ οἰήσομαι δεῖν ) ἄρσενάς τε καὶ ἀμώμους πρέποι ἂν εἶναι τοὺς Θεῷ καθιερωμένους , οὐδὲν ἔχοντας τὸ θηλυπρεπὲς , οὐ παρειμένους εἰς ῥᾳθυμίαν · ἀλλὰ πολὺ λίαν διανενευκότας εἰς τὸ ἀνδρίζεσθαι δεῖν , ἄρσενά τε καὶ οἱονεὶ διεγηγερμένον τὸν ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς διασώζοντας νοῦν . Καὶ μέντοι πρὸς τόδε φαίην ἂν , ὅτι καθαρούς τε καὶ ἀμώμους εἶναι χρὴ , κατά γε τὸ ἐγχωροῦν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει . Ψάλλει γάρ που καὶ μάλα ἐμφρόνως ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Κρῖνόν με , Κύριε , κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου , καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ' ἐμοί . Συμμεμέτρηται γάρ πως παρὰ Θεῷ τῆς ἀνθρωπίνης ἐπιεικείας ὁ τρόπος , ὑπερανισχούσης δηλονότι τῆς τῶν ἁγίων ἀγγέλων , καὶ πολὺ τὸ καθ' ἡμᾶς ὑπεραιρούσης μέτρον . Οὐκοῦν ἄρσεν τε καὶ ἄμωμον τὸ ἱερὸν ἔστω θῦμα . Ἀποφέρεται δέ πως πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις τῆς ἁγίας σκηνῆς . Τελειούμεθα γὰρ οὐχ ἑτέρωσέ ποι , ἢ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ἐν ἐκκλησίαις ἐσόμεθα εὐπαράδεκτοι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , προσκομίζοντος ἡμᾶς ὡς ἱερέως Χριστοῦ . Δι' αὐτοῦ γὰρ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν , καὶ αὐτὸς ἡμῖν ἐνεκαίνισε τὴν εἰς τὸ εἶναι πάροδον , πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσελάσας εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , καὶ καταδείξας ἡμῖν τὴν ἀληθῆ τρίβον . Ἐπιθεῖναί γε μὴν τῷ μόσχῳ τὰς χεῖρας προστέταχε , διά γε δὴ τούτου πλαγίως ὑποσημαίνων , ὡς ἀνθ' ἑαυτῶν ἐν τύπῳ προσάγουσιν εἰκόνα τινὰ τοῦ χρῆναι βιοῦν ἁγίως , διὰ τοῦ τεθνάναι τῷ κόσμῳ τὴν τοῦ κτήνους σφαγὴν εὖ μάλα ποιούμενοι . Ἄθρει δὴ οὖν ὅπως ἡμῖν ἡ σκιὰ διαμορφοῖ τὴν ἀλήθειαν . Ἐσφάζετο μὲν γὰρ ὁ μόσχος ἔναντι Κυρίου , προσεχεῖτο δὲ τὸ αἷμα τῷ θυσιαστηρίῳ . Τὸ γάρ τοι τεθνάναι τῷ κόσμῳ , καὶ τῶν σαρκικῶν ἡ νέκρωσις κινημάτων , ἥδιστον τῷ Θεῷ , καὶ τῆς ἄνωθεν ἐποπτείας ἄξιον · καὶ τάχα που ψάλλει τι τοιοῦτον ὁ θεῖος ἡμῖν Δαβὶδ , ὡδί πη λέγων · Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ . Ἀνάθημα γὰρ ὥσπερ ἱερὸν ἔσται τῷ Θεῷ , τῶν ὁσίων ὁ θάνατος · καὶ οὔτι που πάντων τῶν κατὰ σάρκα , φημί · κατασημήνειεν δὲ μᾶλλον ὁ λόγος ἡμῖν , ὃν ὑπομένειν ἔθος αὐτοὺς , κόσμῳ μὲν ἀποθνήσκοντας , Θεῷ δὲ ζῶντας ἐν ὁσιότητι καὶ ἁγιασμῷ · ἀμήχανον γὰρ τὴν ἁγίαν ἡμᾶς κατορθῶσαι ζωὴν , μὴ οὐχὶ προεκτεθνεῶτας τῷ κόσμῳ . Γράφει γὰρ ὁ Πέτρος περὶ Χριστοῦ · Ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ξύλου , ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι , τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν . Οὐκοῦν ἡ τοῦ μόσχου σφαγὴ , καταδηλοῦν ἔοικε τὸ ἀπογενέσθαι ταῖς ἁμαρτίαις , καὶ τὸ ὑπομεῖναι θάνατον τὸν παρὰ Θεῷ τίμιον , ὃν καὶ ἐφορᾷν ἀξιοῖ . Σφάξουσι γὰρ , φησὶ , τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου . Ἡ δέ γε τοῦ αἵματος χύσις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , τὴν τῆς ζωῆς ἀφιέρωσιν καὶ ψυχῆς ἀνάθεσιν εἰς δόξαν Θεοῦ κατασημήνειεν ἂν , οἶμαί που . Ἐκδέρεται δὲ τὸ θῦμα , καὶ τέμνεται κατὰ μέλος · τοῦ μὲν ἐκδέρεσθαι , τὴν οἱονεὶ γύμνωσίν τε καὶ ἀποκάλυψιν τῶν ἐν ἡμῖν ὑποφαίνοντος · τοῦ δὲ μελίζεσθαι , τὸ μέχρις ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν τὸν τοῦ Θεοῦ καθικνεῖσθαι λόγον , εὖ μάλα παραδεικνύντος . Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , φησὶ , καὶ ἐνεργὴς , καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον , καὶ διικνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας . Καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ , πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ , πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος . Ἀνακαίοντος δὲ τοῦ ἱερέως τὸ πῦρ , ἐπιτίθεται τῷ θυσιαστηρίῳ τὰ διχοτομήματα , σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς ποσὶ , καὶ μέντοι καὶ ἐνδοσθίοις , ἐκνενιμμένοις ὕδασιν . Εὐώδη γὰρ ἅπαντα τὰ τῶν ἁγίων , οὐδὲν ἀπόβλητον παρὰ Θεῷ τῶν ἐκείνοις ἐνεῖναι πεπιστευμένων . Εἶεν δ' ἂν εἰς τύπον τὰ μὲν κρέα , τῆς οἱονεὶ παχυτέρας αὐτῶν καὶ ἐνσωμάτου ζωῆς · σεμνὴ γὰρ αὐτὴ καὶ πάναγνος · κεφαλὴ δὲ , νοῦ σημεῖον , λογισμῶν δὲ καὶ ἐπιθυμιῶν , τὰ ἐντόσθια · πόδες δὲ αὖ , πρακτικῆς καὶ τῆς ὡς ἐν ἔργοις πορείας αἴνιγμα λεπτόν . Ὡς δριμὺς ὁ λόγος ! Ἔχει δ' οὖν ὅμως τὸ ἀληθὲς , καίτοι διάττων ἡμῖν ὡς ἐν ὁμίχλῃ καὶ σκότῳ · βαθὺς γὰρ ὁ νόμος . Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων , φησὶ , τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ , ἀπό τε τῶν ἀρνῶν καὶ τῶν ἐρίφων εἰς ὁλοκαύτωμα · ἄρσεν ἄμωμον προσάξει αὐτὸ , καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ σφάξουσιν αὐτὸ , ἐκ πλαγίων τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βοῤῥᾶν , ἔναντι Κυρίου . Μελίζεται δὲ καὶ αὐτὸ , ἐκνενιμμένων τῶν ἐντοσθίων κατὰ τὸν ἴσον τῷ μόσχῳ τρόπον . Ἀνακομίζεσθαι δὲ δεῖν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐθεσμοθέτει πάλιν · ὁ αὐτὸς δ' ἂν εἴη τῆς θεωρίας καὶ ἐπὶ τῷδε λόγος . Πλὴν ἔχει τι παρηλλαγμένον · ἐσφάζετο γὰρ ὁ ἀμνὸς ἐκ πλαγίων τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βοῤῥᾶν . Τίς οὖν ἄρα ἐστὶ καὶ ὁ τοῦδε λόγος ; Ἢ οὐκ οἶσθα , ὅτι νοτιωτέρα πώς ἐστι τῶν Ἰουδαίων ἡ γῇ , τὰ δέ γε πρὸς θάλασσαν τὴν βορειοτέραν αἱ ἀναρίθμητοι τῶν ἐθνῶν ἀγέλαι διεμοιρήσαντο , κατὰ χώρας καὶ πόλεις συνῳκισμέναι ; Ἀληθές . Αἴνιγμα δὴ οὖν τοῦ καὶ αὐτὰς τὰς εἰς βοῤῥᾶν ἀγέλας , ἱερὰς ἔσεσθαι τῷ Θεῷ , τὸ ὡς ἐν μέρει τῷ βορειοτέρῳ καταθύεσθαι τὸν ἀμνόν . Τοῦτό τοι καὶ ὁ Σωτὴρ περὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν ἀγέλης προανεφώνει λέγων · Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης , κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν , καὶ γενήσεται μία ποίμνη , εἷς ποιμήν . Συνῆκα ὃ φής . Ῥᾳθυμίας δὲ ἀμείνους καὶ ὄκνου παντὸς ἐπέκεινα τιθεὶς ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τοὺς οἵπερ ἂν ἕλοιντο πληροῦν τὰ νενομισμένα , καταλεαίνει τρόπον τινὰ τῆς καρποφορίας τὴν ὁδὸν , καὶ ἐν τοῖς ἔτι προβάτου μείοσι τὰ τῆς θυσίας ἀποπεραίνεσθαι δεῖν ἐπιτάττει , λέγων · Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν πετεινῶν κάρπωμα προσφέρῃ δῶρον τῷ Κυρίῳ , καὶ προσοίσει ἀπὸ τῶν τρυγόνων , ἢ ἀπὸ τῶν περιστερῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ , καὶ προσοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς πρὸς τὸ θυσιαστήριον , καὶ ἀποκνίσει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , καὶ στραγγιεῖ τὸ αἷμα πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου . Καὶ ἀφελεῖ τὸν πρόλοβον σὺν τοῖς πτεροῖς , καὶ ἐκβαλεῖ αὐτὰ παρὰ τὸ θυσιαστήριον κατ' ἀνατολὰς εἰς τὸν τόπον τῆς σποδοῦ , καὶ ἐκκλάσει αὐτὸ ἐκ τῶν πτερύγων , καὶ οὐ διελεῖ , καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρός . Κάρπωμά ἐστι θυσίας , ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ . Ἄθρει δὴ πάλιν , ὡς ἄριστά τε καὶ εὐτέχνως τὸ ἐν συμμορφίᾳ φαίνεσθαι τοῦ Χριστοῦ , τοῖς ἁγίοις τετήρηται . Ἔστι μὲν γὰρ ἀληθῶς ἡ ἄνωθέν τε καὶ λαλιστάτη τρυγὼν αὐτὸς , ὁμοίως δὲ καὶ ἡ πραοτάτη περιστερά . Καὶ γοῦν ἐν μὲν τῷ ᾌσματι τῶν ᾀσμάτων γέγραπται περὶ αὐτοῦ · Φωνὴ τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ ἐρήμῳ · πραότητος δὲ τῆς ἄγαν καὶ ἀνωτάτω τύπον ὥσπερ τινὰ καὶ ὑπογραμμὸν ἑαυτὸν ἡμῖν παρετίθει , λέγων · Μάθετε ἀπ' ἐμοῦ ὅτι πρᾶός εἰμι , καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Ἀλλ' ἰδοὺ καὶ αὐτοῖς τοῖς ἁγίοις , διά τοι τὸ ἐν μορφῇ γενέσθαι Χριστοῦ , τὸ ἐν ἴσοις ὥσπερ ἀγαθοῖς εὐπρεπές τε καὶ ἀξιάγαστον εὖ μάλα τετήρηται · τρυγόνες γὰρ καὶ αὐτοὶ νοοῖντ' ἂν εἰκότως , τὸν θεῖόν τε καὶ ἱερὸν τοῖς ἀκροωμένοις ἱεῖσαι λόγον , ᾠδάς τε καὶ μέλη τὰ εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖσθαι σπουδάζουσαι . Τοιγάρτοι καὶ λέγουσιν · Ἡ γλῶσσά μου μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου , ὅλην τὴν ἡμέραν τὸν ἔπαινόν σου . Καὶ μέντοι καὶ τὸν ἐν Χριστῷ διαζῶσι βίον , καὶ τὴν πραοτάτην τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ἴενται τρίβον , τοῖς παίειν ἐθέλουσιν εἰς τὴν δεξιὰν σιαγόνα , παραφέροντες καὶ τὴν ἀριστερὰν , καὶ τοῖς ἀγγαρεύουσι μίλιον , ἓν ἐθελοντὶ δωρούμενοι τὸ , εἴπερ ἕλοιντο , διαστείχειν καὶ δύο . Οὐκοῦν σφᾶς αὐτοὺς , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας , καὶ εἰς ὁλοκαύτωμα καθιεροῦσι Θεῷ , καὶ ὡς ἐν εἴδει τρυγόνων καὶ περιστερῶν . Εἶτα τὴν κεφαλὴν ἀποκνίσας ὁ ἱερεὺς ἐπιτίθησι τῷ θυσιαστηρίῳ , προσχεύσας τὸ αἷμα . Ἅγιος γὰρ ἀληθῶς , καὶ ὅτι μάλιστα τῶν ἱερωτάτων ἁγίων ὁ νοῦς , ἀνακεῖσθαι πρέποι τῷ πανάγνῳ Θεῷ . Ἐννοιῶν γάρ ἐστιν ἐπίμεστος ἀγαθῶν , καὶ τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας εὐωδιάζει τὸ μύρον Λογισμοὶ γὰρ δικαίων , κρίματα , κατὰ τὸ γεγραμμένον · ἁγία δὲ ὅτι καὶ ἡ ζωὴ τῶν ἐν φόβῳ Θεοῦ , σαφὲς ἂν γένοιτο , διὰ τὸ δεῖν τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ προσχεῖσθαι τὸ αἷμα . Ζωῆς γὰρ τύπος τὸ αἷμα · καὶ ἀφαιρεῖται μὲν τῶν στρουθίων ὁ πρόλοβος , τουτέστιν , ἡ φύσα , σὺν τοῖς πτεροῖς · ἐκβάλλεται δὲ ὡς ἀχρεῖον παντελῶς . Σημεῖον δ' ἂν γένοιτο καὶ τοῦτο σαφὲς , τοῦ καὶ τρυφῆς ἀνωτέρω τῆς σωματικῆς τὸν τῶν ἁγίων ἀναπεφάνθαι βίον , ὡς δοκεῖν ἤδη πως , μηδὲ τῆς τὰ σιτία χωρούσης ἐπιδεῖσθαι γαστρός . Τοιουτοσὶ γάρ πώς ἐστι τῶν ὅτι μάλιστα φιλοπονωτάτων ὁ βίος · οἳ σιτίων ὁμοῦ καὶ αὐτῆς τάχα που τῆς γαστρὸς ἀλογήσαντες , κατατήκουσι τὴν σάρκα , καὶ κατανεκροῦσιν ἡδονὰς , ἐλεύθεροι δὲ καὶ ἀπηλλαγμένοι παντὸς γεγόνασι κοσμικοῦ τε καὶ περιττοῦ . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἐστὶν ἡ τῶν πτερῶν ἀποβολή . Ἀναγκαία μὲν γὰρ τοῖς ὀρνέοις ἡ πτέρωσις · ἀλλὰ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς , τὰ δι' ὧνπερ ἂν εἰς ἰδίαν χρείαν τουτὶ τὸ ἀπὸ τῆς γῆς ὑπηρετοῖτο σῶμα · ἄμφια δὲ δὴ λέγω , καὶ τροφῆς ὄργανα , καὶ πρός γε δὴ τούτοις εὖ μάλα καὶ τὰ δι' ὧν ἂν γένοιτο ταυτὶ , πορισμοὶ χρημάτων , τῇ τῆς ἐνδείας ἐφόδῳ μαχόμενοι , εὐναί τε μαλακαὶ , καὶ τὰ τούτοις ἀγχοῦ . Ἀλλ' εἰ καὶ χρειώδη ταῦτα καὶ ἀναγκαῖα τοῖς ἐπὶ γῆς καὶ ἐν σώμασιν , ἀλλ' οὖν τοῖς ἁγίοις λελόγισται παρ' οὐδὲν , ὄχλον δὲ ὥσπερ εἰκαῖον ἁπλῶς τὴν τῶν τοιούτων κτῆσιν ἀποπεμψάμενοι , μονονουχὶ γυμνοῖς καὶ ἀναμφιάστοις σώμασι διατελοῦσιν ἐν κόσμῳ , τὸ προστυχὸν καὶ εὐπόριστον τῇ τῆς σαρκὸς ἀνάγκῃ σὺν ὄκνῳ δωρούμενοι . Ἀποτετιλμένων δὲ τῶν πτερῶν , καὶ ἐξῃρημένης τῆς φύσης , ἤτοι τοῦ προλόβου , καὶ ἐκκλάσει , φησὶν , ἀπὸ τῶν πτερυγίων , καὶ οὐ διελεῖ , καὶ ἀνοίσει λοιπὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον . Καὶ ἡ μὲν τῶν πτερυγίων ἔκκλασις , τύπος ἂν εἴη καὶ ὑπόδειγμα σαφὲς τοῦ μὴ φρονεῖν τὰ ὑπέρογκα , μήτε μὴν ὑψοῦ πέτασθαι τῶν ἁγίων τὸν νοῦν , συνεπάγεσθαι δὲ μᾶλλον τοῖς ταπεινοῖς , καὶ οἱονεὶ τὰ κάτω ζητεῖν . Μετέωρος γὰρ ἀείπως ἐστὶ τῶν ἀλαζόνων ὁ νοῦς , καὶ πρὸς τὰ ἄνω φέρεται , συνιζῆσαι τοῖς χθαμαλωτέροις οὐκ ἀνεχόμενος , καὶ τὸ μέτριόν τε καὶ ταπεινὸν ἀτιμάζων φρόνημα . Οὐκοῦν ἡ τῶν πτερυγίων ἔκκλασις , ἀλαζονείας ἀπόθεσιν αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνει · ὅτι δὲ καὶ εἰσάπαν , καὶ , ἵν' οὕτως εἴπωμεν , ὁλοτρόπως ἀνέθεσαν τῷ Θεῷ τὴν οἰκείαν ζωὴν , οὐ μεμερισμένοι πρὸς τὰ ἐν κόσμῳ , τὸ μὴ διαιρεῖσθαι δηλοῖ · μεμερίσθαι δὲ τοὺς ἐν γάμῳ , καὶ ὁ σοφὸς ἔφη Παῦλος . Ἱερὸς οὖν ἄρα τῶν ἁγίων ὁ νοῦς , ζωή τε ἁγία , καὶ τρυφῆς ἀμείνων σωματικῆς , καὶ μερίμνης κοσμικῆς ἐλευθέρα , καὶ φρονήματι τῷ μετρίῳ περικαλλής · ἀμέριστος δὲ καὶ πρὸς τὰ ἐν κόσμῳ . Τοιγάρτοι καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνατίθεται τῷ Θεῷ . Ὧδε ἔχει . Καταβιβάζει δὲ τῆς θυσίας τοὺς τρόπους , καὶ πρὸς τὰ ἔτι μείω τε καὶ παντὶ τῷ ἔτει λοιπὸν ἐγκείμενα , καὶ οὐ σὺν ἱδρῶτι ληπτὰ κατευρύνων , οἶμαί που , μικρῷ καὶ μεγάλῳ τῆς εὐδοκιμήσεως τὴν ὁδόν · γέγραπται γὰρ , ὅτι Πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα . Καὶ οὐ τῷ μεγέθει τῆς καρποφορίας πάντη τε καὶ πάντως τὸ γνήσιον κρίνεται , παρά γε τῷ φιλαρέτῳ Θεῷ , ἀλλ' ἐν ἴσῳ τοῖς προὔχουσιν ὁ βραχὺς , τὰ ἐνόντα διδοὺς , καὶ οἷς ἂν ἔχοι καὶ δύναιτο τιμᾷν ᾑρημένος . Ἔφη τοίνυν ὧδε πάλιν · Ἐὰν δὲ ψυχὴ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν τῷ Κυρίῳ , σεμίδαλις ἔσται τὸ δῶρον αὐτοῦ · καὶ ἐπιχεεῖ ἐπ' αὐτὸ ἔλαιον , καὶ ἐπιθήσει ἐπ' αὐτὸ λίβανον , θυσία ἐστί · καὶ οἴσει πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἀαρὼν τοὺς ἱερεῖς , καὶ δραξάμενος ἀπ' αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως σὺν τῷ ἐλαίῳ , καὶ πᾶν τὸ λίβανον αὐτῆς , καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , θυσία ἐστὶν , ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ . Συνίης οὖν ὅπως τὸ τοῦ προσκομίζοντος ὑπέμνησε ταπεινόν · ψυχὴν γὰρ ἁπλῶς , κἂν εἰ πολὺ τὸ ἄσημον ἔχοι κατὰ τόνδε τὸν βίον , ὁ θεῖος ἡμῖν ὀνομάζει νόμος , τὸ τῆς ἀνωτάτω φύσεως περὶ πάντας ἶσον καὶ ἀπροκλινὲς κἀν τούτῳ δεικνὺς , καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐν τῷ φάναι πάλιν , ὅτι Πᾶσαι αἱ ψυχαὶ , ἐμαί εἰσιν . Ἀπροσωπόληπτον γὰρ τὸ θεῖον , καθάπερ ἔφην ἀρτίως . Οὐκοῦν εἴπερ ἕλοιτό τις τῶν οὐκ ἐχόντων , φησὶ , τὸ ἐπιφανὲς ἐν κόσμῳ , δωροφορεῖν τῷ Θεῷ , σεμίδαλις ἔσται τῆς θυσίας ὁ τρόπος . πλὴν ἐλαιόδευτος καὶ ἀναμὶξ λιβάνῳ · ὅτι δὲ ζωῆς μὲν εἰς τύπον ἡ σεμίδαλις , ἱλαρότητος δὲ τῆς ὡς ἐν ἐλπίδι , τὸ ἔλαιον , λίβανός γε μὴν , εὐωδίας τῆς ὡς ἐν ἔργοις καὶ κατορθώμασιν , καὶ βίῳ συννομωτάτῳ , πολὺς ἡμῖν διεσάφησε λόγος . Χρῆναι δὲ οὖν εὖ μάλα φησὶν ὁ νόμος , τοὺς οἵπερ ἂν ἕλοιντο κατευφραίνειν ἐν ἑαυτοῖς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , ἀνατιθέναι τε καὶ ἀφιεροῦν αὐτῷ τὴν οἰκείαν ζωὴν , οὐκ ἐπὶ τοῖς ἱδρῶσι τοῖς ὑπὲρ ἀρετῆς στυγνάζοντας · ( Μὴ γὰρ δὴ γογγύζετε , φησὶν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ) , εὐωδίας δὲ τῆς νοητῆς ἐκμεμεστωμένην · ἀνοίσει γὰρ τότε τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ὁ ἱερεὺς τῷ Θεῷ . Προσελευσόμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ διὰ τῆς πνευματικῆς θυσίας , τὸ καὶ ἐν μνήμῃ κεῖσθαι τῇ παρ' αὐτῷ κερδαίνοντες . Δι' ὧν γὰρ εὐδοκιμεῖν εἰθίσμεθα , διὰ τούτων αὐτῶν ἀποφανούμεθα , ὅτι καὶ μνήμης ἄξιοι , καὶ ἐν γνώσει Θεοῦ γεγόναμεν ἐν Χριστῷ . Ἀστειότατα ἔφης . Ἐπισυνάπτει δὲ τούτοις · Ἐὰν δὲ προσφέρῃς δῶρον , θυσίαν πεπιλημένην ἐν κλιβάνῳ , δῶρον Κυρίῳ ἐκ σεμιδάλεως , ἄρτους ἀζύμους πεφυραμένους ἐν ἐλαίῳ , καὶ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ . Ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρον αὐτοῦ , σεμίδαλις πεφυραμένη ἐν ἐλαίῳ , ἄζυμα ἔσται · καὶ διαθρύψεις αὐτὰ κλάσματα , καὶ ἐπιχεεῖς ἐπ' αὐτὰ ἔλαιον , θυσία ἐστὶ Κυρίῳ . Ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ ἐσχάρας τὸ δῶρόν σου , σεμίδαλις ἐλαίῳ ποιηθήσεται . Ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ , νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρικτὰ τῷ Κυρίῳ , καὶ προσοίσεις τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων , καὶ ἐπιθήσεις ἐπ' αὐτὰ λίβανον · θυσία ἐστί . Καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἀπὸ τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ , καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆς · κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ . Ὡς βαθὺ τὸ χρῆμα τοῦ νόμου ! Φράζε δὴ οὖν , ὅπως καὶ τοῖς ὧδε λεπτοῖς τὸν νοῦν ἐνιέντες , οὐκ ἀπὸ σκοποῦ βαδιούμεθα . Ἐκεῖνο , οἶμαί που , ἄξιον , τὸ τοῦ νόμου προμηθὲς καὶ λίαν εὐτεχνές · εἴσῃ γὰρ δὴ διὰ τρόπου παντὸς , καὶ προσίεται μὲν τὸ βραχὺ κομιδῇ , χαρίζεται δὲ καὶ αὐτῷ πανταχῆ τὸ εὐῶδες καὶ ἱλαρόν · διεπύθου γάρ που καὶ αὐτοῦ λέγοντος τοῦ Χριστοῦ · Καὶ ὃς ἂν ποτίσῃ ἕνα τῶν ἀδελφῶν τούτων τῶν μικρῶν ποτήριον ψυχροῦ , μόνον εἰς ὄνομα μαθητοῦ , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ μὴ ἀπολέσῃ τὸν μισθὸν αὐτοῦ . Τοιουτονί τι κἀνθάδε διαλογίζεσθαι χρὴ , καὶ τὴν τοῦ νομοθέτου χρηστότητα ταῖς αὐτῷ πρεπούσαις κατακροτεῖν εὐφημίαις . Προσίεται γὰρ , ὡς ἔφην , κἂν εἰ ἕλοιτό τις καὶ τοῖς ἄγαν εὐτελεστάτοις πληροῦν τὰ νενομισμένα . Εἴτε γὰρ ἄρτος εἴη , φησὶν , εἴτε καὶ λάγανον ἓν , εἴτ' οὖν ἐκ κλιβάνου καὶ ἀπὸ τηγάνου , καὶ μὴν καὶ ἐσχάρας , καὶ ἥκιστα μὲν ἐκ πυρῶν , χίδρα δὲ εἴη καὶ ἐρικτὰ , τουτέστιν , ἐξ ὀσπρίων ἄλευρον , ἐλαίῳ δεδεύσθω τὸ προσκομισθὲν , καὶ καταπλουτείτω πάλιν ἐφ' ἑαυτῷ τὸν λίβανον . Ἔοικε δέ πως ἔν γε δὴ τούτοις ὁ λόγος , τὰς διὰ πυρώσεώς τε καὶ πόνων καὶ μέντοι καὶ συντριβῆς εὐδοκιμήσεις ἡμῖν τῶν ἁγίων ὑποδηλοῦν . Κλίβανος γὰρ καὶ ἐσχάρα , καὶ μὴν καὶ τὸ μύλῳ καταλεπτύνεσθαι , σημεῖά που πάντως εἶεν ἂν συντριβῆς τε καὶ πόνου δοκιμαζομένων ὡς διὰ πυρός . Τοιγάρτοι καὶ κεκράγασι , τὴν οὕτως εὐκλεᾶ διαστείχοντες τρίβον · Ὅτι ἐδοκίμασας ἡμᾶς ὁ Θεὸς , ἐπύρωσας ἡμᾶς , ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον . Ψάλλει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν Δαβίδ · Καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει . Ἀλλ' ὅτι τοῖς ὧδε πεπονηκόσι , τὸ ἐν εὐωδίᾳ γενέσθαι Χριστοῦ , πάντη τε καὶ πάντως ἕποιτο ἂν εἰκότως · καὶ μὴν ὅτι καὶ τὸ ἐλεεῖσθαι δεῖν , καὶ τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι πλουσίως καταπιαίνεσθαι , σαφὲς ἂν γένοιτο τὴν τοῦ λιβάνου τε καὶ ἐλαίου περινοοῦντι χρείαν . Ἢ γὰρ οὐχὶ λεπτῶν αἰνιγμάτων ὑποψίαι πως ἡμῖν καὶ σκιαὶ τὰ ἐν νόμῳ ; Πάνυ μὲν οὖν . Ἑαυτοὺς μὲν ἄρα προσοίσομεν τῷ Θεῷ , κατανεκρούμενοι τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ τὸν ἱερὸν τουτονὶ νοητῶς ὑπομένοντες θάνατον , ζῶντές γε μὴν τῇ δικαιοσύνῃ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ὡς ἐν τάξει χαριστηρίων τὴν ἰδίαν αὐτῷ ζωὴν ἀπονέμοντες εὐκλεᾶ τε καὶ ἀνεπίπληκτον , καὶ τοῖς εἰς φιλοθεΐαν αὐχήμασιν εὐπρεπῆ . Τοῦτό τοι σαφῶς καὶ δι' ἑτέρων εἰσόμεθα νόμων . Γέγραπται γὰρ ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Ἐὰν δὲ θυσία σωτηρίου τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ , ἐὰν μὲν ἐκ τῶν βοῶν αὐτὸ προσαγάγῃ , ἐάν τε ἄρσεν , ἐάν τε θῆλυ , ἄμωμον προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου · καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου , καὶ σφάξει αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων κύκλῳ . Καὶ προσάξουσιν ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου κάρπωμα Κυρίῳ , τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν , καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας · καὶ τοὺς δύο νεφροὺς , καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ' αὐτῶν , τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων , καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ · καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὰ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὰ ξύλα , τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου · κάρπωμα , ὀσμὴ εὐωδίας Κυρίῳ . Ἄμωμος τοίνυν ὁ μόσχος · καθαροὺς γὰρ εἶναι πρέπει , καὶ μώμου παντὸς ἰόντας ὡς ἀπωτάτω , τοὺς εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναβαίνοντας τῷ Θεῷ . Ἐσφάζετο δὲ πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις τῆς ἁγίας σκηνῆς , ἐπενηνεγμένων αὐτῷ τῶν χειρῶν τοῦ προσάγοντος . Καὶ τίς ὁ τοῦδε λόγος , εἴρηται σαφῶς . Ἀνεκομίζετο δὲ εἰς θυσίαν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας , καὶ οἱ δύο νεφροὶ , συνεξαιρουμένης αὐτοῖς τῆς ἐνούσης πιμελῆς , καὶ ὁ λοβὸς τοῦ ἥπατος . Καὶ ὑποφήνειεν ἂν , καθάπερ ἐγᾦμαι , τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας στέαρ , τὴν οἱονεὶ φρενὸς εὐεξίαν , καὶ τὴν πιότητα τῶν σπλάγχνων ἐντεθραμμένων ἄριστα ταῖς διὰ τοῦ Πνεύματος νοηταῖς χορηγίαις . Εὐτροφία μὲν γὰρ τοῖς ἀλόγοις ζώοις , καὶ μὴν καὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις σώμασι τὸ καταπιαίνεσθαι προξενεῖ . Θείων δὲ χαρισμάτων πλουσιωτάτη μέθεξις , παντὸς ἀγαθοῦ τὴν τῶν ἁγίων ἐμπίπλησι φρένα . Τοιγάρτοι καὶ ἱεροὶ καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας γένοιντο ἂν ἐξαίρετοι τῷ Θεῷ . Νεφροὶ δὲ δὴ πάλιν , εἰς τύπον ἂν εἶεν τῆς εἰς νοῦν ἔσω διακριτικῆς ἐνεργείας · καθ' ἣν ἀπόβλητον μὲν , τὸ πεφυκὸς ἀδικεῖν , αἱρετὸν δὲ καὶ ἀξιόληπτον ποιεῖται τὸ ὠφελοῦν . Γράφει δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Πάντα δοκιμάζοντες , τὸ καλὸν κατέχετε , ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε . Οὐκοῦν ἐπειδήπερ διακριτικὸν ἐν σώματι μόριον ὁ νεφρὸς ( ἀποκρίνει γὰρ εὖ μάλα τὰ περιττὰ , τὸ χρηστόν τε καὶ ὠφελοῦν ἐνιεὶς τῇ φύσει , καὶ διανέμων εὐτέχνως , οἷς ἂν καὶ ὅσον διανέμεσθαι πρέποι ) , μεταληπτέον εἰκότως εἰς νοῦ διάκρισιν τοὺς νεφρούς . Ἱεροὶ τοιγαροῦν καὶ ἀνάθημα Θεῷ , τῶν ἁγίων οἱ νεφροὶ , τουτέστιν , ἥνπερ ἂν ἔχοιεν ἐν νῷ διάκρισιν . Δόκιμοι γὰρ τραπεζῖται καὶ ἀκριβεῖς , οἱ Θεῷ προσκείμενοι , κατακιβδηλεύοντες μὲν τὸ φαῦλον ἀεὶ , ψήφῳ γε μὴν τῇ παγκάλῳ τιμᾷν εἰωθότες τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν . Ὧδε γὰρ οἶμαι καὶ τὸν θεσπέσιον Μελῳδὸν εὐδοκιμεῖν εἰωθότα διακεκραγέναι πρὸς τὸν Θεόν · Ὅτι σὺ ἐκτήσω τοὺς νεφρούς μου , Κύριε . Ὁ δέ γε λοβὸς τοῦ ἥπατος , οὐδὲν ἧττον ἡμῖν ὑποφαίνει , ἢ ψυχῆς ἐνέργειαν , ἤτοι φρενὸς κίνησιν , καθ' ἣν ἴεται πρὸς ἐπιθυμίας . Ἐξηκριβωκότες δὲ τὰ τοιάδε τινὲς , οὐδὲν ὀκνοῦντές φασιν , ὡς ἐν ἥπατι τὰς ἐπιθυμίας ἅπαν ἔχει ζῶον . Ἀναθετέον δὴ οὖν καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος τῷ Θεῷ , τουτέστιν , αὐτὴν οἱονείπως ἁπάσης ἐπιθυμίας ἡμῶν τὴν πηγὴν , κατά γε τὸν ψάλλοντα Μελῳδόν · Κύριε , ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου . Σεμνύνεται δέ τις ἐφ' ἑαυτῷ , καὶ τὴν ὧδε σεπτὴν καὶ ἀξιάγαστον ἀναμέλπει φωνὴν , εἰ πρός γε δὴ μόνον τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν τὰς ὀρέξεις ἔχοι , καὶ καταφωρῷτο διψῶν , ἃ ἂν βούλοιτο δρᾷν αὐτός . Σύμφημι · νοεῖς γὰρ ὀρθῶς . Ἐπὶ προβάτῳ δὲ αὖ , καὶ μὴν καὶ αἰγὶ , τὸν αὐτὸν ὁρίζει νόμον , καὶ ἐν ἴσῳ τρόπῳ καὶ ἐπ' αὐτοῖς τὰ τῆς θυσίας ἐπράττετο , τῆς τῶν ζώων ὡς ἐν μεγέθει διαφορᾶς , τῶν καρποφορεῖν εἰωθότων , τὸ ἐν εὐσεβείᾳ τε καὶ εὐδοκιμήσει μέτρον ὑποφαινούσης ἀστείως · ὁ μὲν γὰρ , πλουσίως καὶ ὑπερφερῶς , ὡς ἔν γε τῷ μόσχῳ , περινοεῖν ἄξιον · ὁ δὲ μέσως , ὡς ἐν προβάτῳ , ὁ δὲ καὶ ὑφειμένως ἔτι · μείων γὰρ αἲξ προβάτου · καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ τὴν εὔκαρπον ἀναφῦναι γῆν ἑκατὸν , καὶ ἑξήκοντα , καὶ τριάκοντα , κατά γε τὴν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις παραβολήν . Πείθομαι . Ὅτι δὲ καὶ ἀναλόγως τοῖς ἑκάστου κατορθώμασιν ἡ τῆς ἀμοιβῆς ἀντέκτισις , καὶ ἰσοπαλεῖς τοῖς ἱδρῶσιν αἱ ἀμοιβαὶ τοῖς ἀνδραγαθεῖν ᾑρημένοις ἐκνεμηθήσονται παρὰ Θεοῦ , πληροφορήσει μὲν καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ , τὴν τῶν ταλάντων διανομὴν οὐκ ἐν ἴσῳ τρόπῳ γενέσθαι λέγων , καθιστὰς δὲ τῶν εὐδοκιμούντων , τὸν μὲν ἐπὶ δέκα πόλεων , τὸν δ' ἐπὶ πέντε . Ταλαντεύεται γὰρ ὥσπερ ὁ ἑκάστου βίος , καὶ ἰσοστατήσει που πάντως ταῖς ἡμῶν ἐπιεικείαις ἡ ἀντέκτισις · οὐδὲν δὲ ἧττον ἡμῖν , ὅπερ ἔφην , καὶ αὐτὸς ὁ διὰ Μωσέως ὑποδείξει νόμος . Ἔφη γὰρ πάλιν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῆς κατοικήσεως ὑμῶν , ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν , καὶ ποιήσετε ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ , ὁλοκάρπωμα ἢ θυσίαν , μεγαλύναι εὐχὴν ἢ καθ' ἑκούσιον , ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν ποιῆσαι ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ , εἰ μὲν ἀπὸ τῶν βοῶν ἢ ἀπὸ τῶν προβάτων · καὶ προσοίσει ὁ προσφέρων τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ θυσίαν σεμιδάλεως δέκατον τοῦ οἰφὶ ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἐν τετάρτῳ τοῦ ἲν , καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τέταρτον τοῦ ἲν ποιήσετε ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως , ἢ ἐπὶ τῆς θυσίας · τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ποιήσεις τοσοῦτον , κάρπωμα , ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ · καὶ τῷ κριῷ , ὅταν ποιῆτε αὐτὸν εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ εἰς θυσίαν , ποιήσεις θυσίαν σεμιδάλεως δύο δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ τὸ τρίτον τοῦ ἴν · καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ τρίτον τοῦ ἲν προσοίσετε εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ . Ἐὰν δὲ ποιῆτε ἀπὸ τῶν βοῶν εἰς ὁλοκαύτωσιν ἢ εἰς θυσίαν μεγαλύναι εὐχὴν ἢ εἰς σωτήριον Κυρίῳ , καὶ προσοίσει ἐπὶ τοῦ μόσχου θυσίαν σεμιδάλεως τρία δέκατα ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ ἥμισυ τοῦ ἲν , καὶ οἶνον εἰς σπονδὴν τὸ ἥμισυ τοῦ ἲν , κάρπωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ . Οὕτω ποιήσεις τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , ἢ τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ , ἢ τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ ἐκ τῶν προβάτων ἢ ἐκ τῶν αἰγῶν , κατὰ τὸν ἀριθμὸν , ὧν ἐὰν ποιήσητε , οὕτως ποιήσετε τῷ ἑνὶ , κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν , πᾶς ὁ αὐτόχθων ποιήσει οὕτως τοιαῦτα προσενέγκας καρπώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ . Ἐὰν δὲ προσήλυτος ἐν ὑμῖν προσγένηται ἐν τῇ γῇ ὑμῶν , ἢ ὃς ἂν γένηται ἐν ὑμῖν , ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν , καὶ ποιήσει κάρπωμα , ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ , ὃν τρόπον ποιεῖτε ὑμεῖς , οὕτω ποιήσει ἡ συναγωγὴ Κυρίῳ . Νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς προσκειμένοις ἐν ὑμῖν · νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν , ὡς ὑμεῖς , καὶ ὁ προσήλυτος ἔσται ἔναντι Κυρίου , νόμος εἷς ἔσται , καὶ δικαίωμα ἓν ἔσται ὑμῖν καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν ὑμῖν . Εἶτα ὅποι ποτὲ ἰσομοιροῦν καὶ ἀνάλογον , ὡς φὴς , ὃ ἂν ἐργάσαιτό τις , καταθρήσαιμεν ; Οὐ γὰρ ἐπαΐεις , ὦ τᾶν , τοῦ νόμου λέγοντος ἐναργῶς , ὡς εἴπερ τις ἕλοιτο πληροῦν εὐχὰς καὶ ὁλοκαυτώματα , εἰ μὲν ἀμνὸν καταθύοι , δέκατον μὲν τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεως , οἴνου δὲ καὶ ἐλαίου τὸ τέταρτον τοῦ ἲν ( μέτρα δὲ οἶμαι ταυτὶ κατὰ γλῶτταν Ἑβραίαν ) προσεπαγέτω τῷ θυμιάματι · εἰ δὲ κριὸς εἴη , φησὶν , ἐν πλεονασμῷ τὰ ἑπόμενα , τουτέστι , τὸ τρίτον · τρίτου γὰρ ἐν μείοσι , τὸ ὡς ἐν τετάρτῳ μέτρον . Μόσχου δὲ ἀναφερομένου , σεμίδαλίς τε καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ τρίτου πάλιν ἐπέκεινα , καὶ ἐν ἡμίσει λοιπόν . Ἐπυθόμην · τί οὖν τοῦτό γε ; Οἶσθα δέ που πάντως , ὅτι ζωῆς μὲν τύπος , ἡ ἐκ πυρῶν σεμίδαλις , ἱλαρότητος δὲ τὸ ἔλαιον · γέγραπται γὰρ , ὅτι Τοῦ ἱλαρύναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ . Εὐφρασίας δὲ τῆς νοητῆς , τῆς ἄνωθεν καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος σημεῖον , ὁ οἶνος · Οἶνος γὰρ , φησὶν , εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου . Συνίημι . Οὐκοῦν ἀναλόγως , οἷς ἄν τις καρποφορήσειε , καὶ ἡ τῆς ζωῆς ἐπιχορηγία παρὰ Θεοῦ σὺν ἱλαρότητι καὶ εὐφρασίᾳ . Καὶ οὐ δήπου φαμεν , ὡς ἔν γε τῷ ζῇν , ἤτοι τῷ ζωοποιεῖσθαι παρὰ Θεοῦ τὸ μεῖζον , ἢ μεῖον . Λῆρος γὰρ τοῦτο . Ζωὴν δὲ λέγοντες , τὴν ἔν γε τῷ ζῇν λαμπρότητά φαμεν , καθ' ἢν ὁ μέν τις τυχὸν ὑπερέξει τοῦ δεῖνος · ὁ δὲ αὖ , ἐν μείοσι μὲν , ἢ ἐν οἷς ἂν εἶεν ἕτεροι . Πλὴν οὐκ ἔξω τιμῆς τε καὶ δόξης · Ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ . Εἰκὼν οὖν ἄρα κἀνθάδε τῆς ὡς ἐν εὐκλείᾳ ζωῆς τῶν ἁγίων , ἡ τῶν θυμάτων διαφορὰ , τῇ τῶν ἑπομένων ποσότητι , τὸ τῆς εὐκλείας ἡμῖν καταγράφουσα μέτρον · ὅτι δὲ ἔμελλον οἱ ἐξ ἐθνῶν , ὁμοῦ τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ , τοῖς τοῦ Σωτῆρος ζυγοῖς ὑπενεγκεῖν τὸν αὐχένα , καὶ διὰ τῶν αὐτῶν ἰέναι θυσιῶν καὶ πνευματικῶν εὐδοκιμήσεων παρέδειξε προσθεὶς , οὐχ ἑτέροις δεῖν τὸν προσήλυτον κεχρῆσθαι νόμοις . Μία γὰρ ἡ πάντων ὁδὸς , εἰς οἰκειότητα τὴν ὡς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα · καὶ ἔστιν αὕτη Χριστός . Ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος ἔφη Πέτρος , Οὐκ ἔστιν ὄνομα ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν , τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις , ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς . Ὡς ἄριστά τε ἡμῖν καὶ εὐτέχνως ἄγαν ὁ λόγος ἔχει . Ὅτι γὰρ ψευδοεπήσομεν ἥκιστά γε , διαφόρους εἶναι διαβεβαιούμενοι τοὺς τῆς εὐδοκιμήσεως τρόπους , ἀπονεμηθήσεσθαι δὲ παρὰ Θεοῦ τοῖς ἑκάστου μέτροις ἰσοστάθμους τὰς ἀμοιβὰς , σαφηνιεῖ λέγων καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος · Ὁ σπείρων φειδομένως , φειδομένως καὶ θερίσει · καὶ ὁ σπείρων ἐπ' εὐλογίαις , ἐπ' εὐλογίαις καὶ θερίσει . Προανακεκράγει δέ που καὶ ὁ Δαβίδ · Καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου , καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταποδώσει μοι . Ἦ γὰρ οὐχ ἑτέραν εἶναι φὴς τὴν Παύλου , φέρε εἰπεῖν , δικαιοσύνην , παρὰ τὴν ὁτουοῦν τῶν οὔπω τοσούτων , ὁποῖός περ ἂν ἡμῖν ὑπάρχων νοοῖτο ( πρὸς ἀλκὴν δέ φημι τὴν πνευματικὴν ) , ὡς ἀνακραγεῖν δύνασθαι σαφῶς · Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι , εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ , δι' οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται , κἀγὼ τῷ κόσμῳ ; Πάνυ μὲν οὖν . Τί δέ ; οὐχ ἑτέραν εἶναι δώσομεν τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν Ἰωάννου , παρὰ τὴν ἑτέρου , τοῦ πρὸς ἀρχὴν ἀναθρώσκοντος πολιτείας εὐαγγελικῆς , Δώσομεν · πῶς γὰρ οὔ ; Εἶτα , εἰπέ μοι , δίκαιος ὢν ὁ τῶν ὅλων κριτὴς , ταῖς τῶν ἁγίων εὐδοκιμήσεσι σύνδρομόν τε καὶ εἰσάπαν ἐμφερῆ παρ' ἡμῶν ἐξαιτήσει τὴν δικαιοσύνην , ἤγουν δοκιμάσας τῆς ἐνούσης ἡμῖν εὐσθενείας τὸ μέτρον , οὐδὲν ὧν ἄν τις ἔχοι καὶ δύναιτο κατορθοῦν , ἐξαιτήσει πλεῖον ; Οὕτω φημὶ καὶ αὐτός · οὕτω γὰρ ἔφασκεν ὁ Χριστὸς , ὅτι Ὧ πολὺ παρέθεντο , πολὺ ζητήσουσι παρ' αὐτοῦ · Δῆλον δὲ ὅτι καὶ τὸ ἔμπαλιν ἀληθές · βραχὺ γάρ που πάντως παρὰ τοῦ τὸ ἔλαττον εἰληφότος . Ἄθρει δὴ οὖν τὸ χρῆμα ἐν νόμῳ γραφόμενον , καὶ ἀναλόγως τοῖς ἑκάστου μέτροις , τὰ παρ' αὐτοῦ ζητοῦντα Θεόν . Ἡμερότητος δὲ τῆς ἐπέκεινα λόγου καὶ φιλανθρωπίας ὑπάρχων πηγὴ καὶ γένεσις , ἀποπέμπεται μὲν οὐδένα τῶν διὰ πίστεως προσδεδραμηκότων αὐτῷ , προσίεται δὲ μεθ' ὧν ἂν ἕκαστος ἔχοι , καὶ δωροφορίας δέχεται πνευματικὰς , τὸ ἰσχύος ἐπέκεινα παραιτούμενος πανταχῆ . Ἔχει δὲ οὕτως ἡμῖν ὁ ἐπὶ τῷδε νόμος , ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς · Ἄνθρωπος ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν ὥστε τιμὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ , ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος ἀπὸ εἰκοσαετοῦς ἕως ἑξηκονταετοῦς . ἔσται αὐτοῦ ἡ τιμὴ πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου τῷ σταθμῷ τῷ ἁγίῳ , τῆς δὲ θηλείας ἔσται ἡ συντίμησις τριάκοντα δίδραχμα . Ἐὰν δὲ ἀπὸ πενταετοῦς ἕως εἴκοσι ἐτῶν , ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος εἴκοσι δίδραχμα , τῆς δὲ θηλείας , δέκα δίδραχμα . Ἀπὸ δὲ μηνιαίου ἕως πενταετοῦς , ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος πέντε δίδραχμα ἀργυρίου , τῆς δὲ θηλείας , τρία δίδραχμα ἀργυρίου . Ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξηκονταετῶν καὶ ἐπάνω , ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ , ἔσται ἡ τιμὴ αὐτοῦ πέντε καὶ δέκα δίδραχμα ἀργυρίου · ἐὰν δὲ θήλεια , δέκα δίδραχμα ἀργυρίου · ἐὰν δὲ ταπεινὸς ᾖ τῇ τιμῇ , στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέως , καὶ τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθάπερ ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου , οὕτως τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς . Προσίεσαν μὲν γάρ τινες , ἑαυτοὺς εἰς ἁγιασμὸν καὶ ἀνάθημα καταγράφοντες τῷ Θεῷ , καὶ ἀνατιθέντες ἀσμένως τὴν τῷ νόμῳ διωρισμένην τῶν διδράχμων ποσότητα . Εἰ δὲ δή τις εἴη τῶν οὐ λίαν εὐσθενῶν , ἤγουν τῶν ἀσημοτέρων , οὐκέτι μὲν κατὰ νόμους ἡ ἔκτισις ἦν . Δοκιμάζοντος δὲ τοῦ κατὰ καιροὺς ἱερατεύοντος , ὄφλημά τι τοῖς αὐτοῦ μέτροις τὸ ἰσοπαλὲς ὡρίζετο . Αὕτη μὲν οὖν ἡ ἐμφανεστέρα τοῦ γράμματος ἀφήγησις καὶ ἔννοια · ἀναμνῆσαι δὲ δεῖν ἀναγκαῖον ὑπολαμβάνω τοὺς τοῖς ἱεροῖς προσεδρεύοντας λόγοις ὅτι μάλιστα φιλομαθῶς , ὡς τοῖς Φαρισαίοις ποτὲ προσελάλει Χριστὸς , καὶ ταυτησὶ σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς διεμέμνητο τῆς ἐντολῆς . Οἱ μὲν γὰρ , εἰς ἐξίτηλόν τινα καὶ οὐχὶ τῷ νόμῳ διεγνωσμένον μεθορμισάμενοι βίον , καὶ διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων , κατὰ τὸ γεγραμμένον , προσίεσαν λέγοντες , Διατί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν ἐντολὴν τῶν πρεσβυτέρων ; Οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας , ὅταν ἄρτον ἐσθίουσι . Παραχρῆμα δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁ Σωτήρ · Διατί καὶ ὑμεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ ; Ὁ γὰρ Θεὸς εἶπε , Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου , ἵνα εὖ σοι γένηται · ὑμεῖς δὲ λέγετε , Ὃς ἐὰν εἴπῃ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τῇ μητρὶ αὐτοῦ , Δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς , οὐ μὴ τιμήσει τὸν πατέρα αὐτοῦ , καὶ τὴν μητέρα · καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ , διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν . Ἐρασιχρήματοι μὲν γὰρ καὶ φιλοκερδεῖς ἄγαν ὄντες οἱ Φαρισαῖοι , πλείστους μὲν ὅσους ὁρᾷν ἐπεθύμουν πρὸς τὴν κατὰ νόμον ἰόντας ἀπογραφὴν , ἵνα δὴ σφίσιν ἁδρύνοιτο τὰ βαλάντια , τὰ παρ' ἑκάστου τῶν προσιόντων ἀπλήστῳ χειρὶ συλλέγουσιν . Ἀλλ' ἦν εἰκὸς ἀναδύεσθαί τινας τὴν ἀπογραφὴν , ὄκνου πρόφασιν ἔχοντας οὐκ ἀγεννῆ τὴν πτωχείαν , καὶ τόγε δὴ χρῆναι δεῖν γηροκομεῖν πατέρας ἤγουν καὶ μητέρας , ἐξ ὧν αὐτοὶ καὶ οὐ σὺν ἱδρῶτι βραχεῖ πορίσαιντο · μόλις ταυτὶ μαθόντες οἱ ἀλιτήριοι Φαρισαῖοι , προὔτρεπον ἑτοίμους ἰέναι πρὸς τὴν ἀνάθεσιν , οὐ τὰ εἰκότα φρονοῦντες ἔτι , καὶ τὸ νόμῳ δοκοῦν ἐκτετιμηκότες , τὸ ἀποπεραίνειν εὖ μάλα , φημὶ , τὴν εἰς γονέας αἰδὼ , καὶ φειδοῦς μεταποιεῖσθαι τῆς εἰς αὐτοὺς , ἐῤῥῶσθαι δὲ μᾶλλον ἐπιφωνοῦντας ἤδη πως , τὰ νενομισμένα πληροῦν . Ἐπειδὴ γὰρ ἔγκλημα καὶ γραφὴ κατὰ νόμους ἦν τὸ σφετερίσασθαί τι τῶν εἰς δόξαν Θεοῦ προσενηνεγμένων , δῶρον δὲ ἦν ὄνομα τοῖς ἀναθήμασιν , ἐδίδασκον λέγειν ἐξαιτοῦσι τὰς ἐπικουρίας τοῖς γεγεννηκόσι · Δῶρον ὃ ἂν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς , τουτέστιν , ὅπερ ἄν σοι δῴην ἐγὼ , τοῦτό ἐστιν ἀνάθημα , καὶ λελυπηκὼς ἴσθι τοι τὸν νόμον , τὰ εἰς δόξαν Θεοῦ παρακλέπτων καὶ ἀνοσίως λαμβάνων . Ἀκαταιτίατον δὲ τὴν εἰς γονέας ἀπανθρωπίαν διεβεβαιοῦντο ὑπάρχειν οἱ τῶν αἰσχίστων αὐτοῖς εὑρημάτων εἰσηγηταὶ , Θεῷ μᾶλλον ἀναθεῖναι τὰ ὄντα κατὰ τὸν νόμον ᾑρημένοις . Τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ , Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἢ τῇ μητρὶ αὐτοῦ , Δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς , οὐ μὴ τιμήσει τὸν πατέρα αὐτοῦ , ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ . Ἐξέστω γὰρ δὴ τὸ μὴ τιμᾷν πατέρα , μήτε μὴν αἰδὼ ποιεῖσθαι μητρὸς , τοῖς λέγουσι · Δῶρον ὃ ἂν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς , τοῦτ' ἐστιν , ὅπερ ἄν σοι δοὺς , ὠφελήσαιμι τυχὸν , τοῦτο θεῖόν ἐστι δῶρον , καὶ τῶν ἱερῶν ἀναθημάτων ἔσῃ κλοπεύς . Ὀρθῶς τε καὶ ἀληθῶς εἰρῆσθαί φημι . Ἐπειδὴ δὲ ὁ τῆς ἱστορίας ἡμῖν οὐκ ἀσυμφανῶς ἔχει λόγος , ἴωμεν ἐπὶ τὰ πνευματικὰ , καὶ τῆς τῶν αἰσθητῶν ἐπέκεινα θεωρίας ἁψώμεθα . Ἴωμεν . Ἕκαστος ἡμῶν , ὦ Παλλάδιε , τῶν ἐν πίστει δεδικαιωμένων καὶ ἡγιασμένων ἐν Πνεύματι , ἱερὸν ἀνάθημα γέγονε τῷ Θεῷ . Ὀφείλομεν δὲ τῷ Χριστῷ τὴν οἰκείαν ζωὴν ἕκαστος . Ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος , Τιμῆς ἠγοράσθημεν , καὶ οὐκ ἐσμὲν ἑαυτῶν . Καὶ , Εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι . Κατεκτήσατο γὰρ ἡμᾶς δι' ἑαυτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , τιμὴν ὥσπερ τινὰ καταθεὶς τὴν ὑπὲρ ἡμῶν , τὸ ἴδιον αἷμα . Προσίεμεν οὖν ἄρα τῷ πάντων Σωτῆρι Χριστῷ διὰ πίστεως καὶ ἁγιασμοῦ , τῶν εἰς ἡμᾶς παρ' αὐτοῦ γεγονότων , προσάγοντες τὴν ἀντέκτισιν , τῆς ἐν εὐσεβείᾳ ζωῆς τὴν ἀνάθεσιν . Ἀλλὰ διάφορος καὶ οὐχ εἷς νοοῖτ' ἂν ὑπάρχειν , καὶ μάλα εἰκότως , τῆς προσαγωγῆς ὁ τρόπος . Οἱ μὲν γὰρ , οὐκ ἄγαν εὐσθενῶς , οἱ δὲ , θερμοτέραις ὥσπερ προθυμίαις εἰς τοῦτο διᾴττουσιν , καὶ σφριγώσῃ διανοίᾳ , καὶ νῷ διεγηγερμένῳ , καὶ ἀκμαιοτάταις ὁρμαῖς ἴενται πρὸς κατόρθωσιν , ὧν ἂν δεήσῃ πληροῦν , καὶ ἀποπεραίνειν δύνασθαι τὸ αὐτῷ δοκοῦν . Εἶεν δ' ἂν οὗτοι , κατά γε τὸ ἐκ τῆς ἱστορίας ὑποδηλούμενον οἱ ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἕως ἑξήκοντα ἔτους · ἀνέρχεται μὲν γὰρ ἕως ἑξηκοστοῦ λοιπὸν ἔτους , εὐσθενὲς εἶναι τὸ σῶμα , καὶ ἐν τοῖς ἀκμαιοτάτοις κινήμασι . Βέβηκε δὲ ἤδη καὶ ἔῤῥωταί πως ὁ νοῦς , καὶ μάλα ἐπιτηδείως ἔχει πρὸς παραδοχὴν , ὧν ἂν ἕλοιτο μαθεῖν . Ὁ δὲ εἰδὼς τὸ πλάσμα ἡμῶν , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἔγνω που πάντως τοιάνδε τινὰ καὶ ἐν ψυχαῖς ἡλικίαν . Ἐξ ὁμοιώσεων γὰρ ὁ λόγος τῶν σωματικῶν διέρπει που πάντως ἐπὶ τὰ νοητά . Εἴτ' οὖν ἄρσεν εἴη τυχὸν , εἴτ' οὖν θήλεια , τῆς νοητῆς ἡλικίας ἐν ἀκμαῖς ἔτι κείμενοι , προσκομιζόντων τὰ ὡρισμένα , τουτέστιν , ἄρσην , ὡς ἐν διδράχμοις πεντήκοντα τὸν ἀρτίως ἔχοντα , καὶ ὅτι μάλιστα τελεώτατον , τῆς πνευματικῆς λατρείας καρπὸν , ὃς διὰ τῶν ἑπτάκις ἑπτὰ , πρὸς λῆξιν ἤδη τὴν ἀνωτάτω , καὶ εἰς τελειότητα μεμαρτυρημένος ὁρᾶται σαφῶς . Ἡ δέ γε θήλεια πάλιν , ὡς ἐν διδράχμοις τριάκοντα · μεῖον μὲν γὰρ ἢ τὸ ἄρσεν εὐδοκιμεῖ , προσκομίζει δὴ οὖν ὅμως ὡς κατ' ἰδίαν φύσιν , τὸν ἐν τελειότητι καὶ πόνῳ καρπὸν , ὡς διὰ τριῶν δεκάδων ὑποδηλούμενον . Ὁ δὲ ἀπὸ πενταετοῦς , καὶ ἕως εἰκοσαετοῦς , εἰ μὲν ἄρσεν εἴη , διδράχμων εἴκοσι ποιεῖται κατάθεσιν . Εἰ δέ γε θήλεια , δέκα . Ἐκ πέντε γὰρ , οἶμαι , καὶ μόλις ἐτῶν , ἄρχεταί πως ὁ νοῦς ἀναμύειν ὥσπερ εἰς σύνεσιν , νηπιοπρεπῆ μὲν ἔτι καὶ ἀσθενῆ , πλὴν ἰοῦσαν ὡς ἐπὶ τὸ ἄμεινον , ἐπίδοσιν δὲ τὴν εἰς τὸ ἀείπως εὐσθενὲς τὸ σῶμα ποιεῖται Ἢ οὐ συνιεῖς ὃ λέγω ; Καὶ μάλα . Συμμεμέτρηται μὲν οὖν ταῖς πνευματικαῖς εὐρωστίαις καὶ ὁ παρ' ἑκάστου καρπός . Κατόπιν δὲ πανταχοῦ τὸ θῆλυ τοῦ ἄρσενος , καὶ ἐν ἡμίσει πολλάκις . Ὅτι γὰρ τὸ σκεῦος ἀσθενὲς , μεμαρτύρηκε σαφῶς ὁ θεσπέσιος Παῦλος . Λείπεται δὲ τῆς ἀνδρῶν εὐφυΐας , καὶ σιωπᾷ μὲν ἐν ἐκκλησίαις . Οὐ γὰρ πεπίστευται λόγον , εὐσθενὲς δὲ οὔτι που πρὸς κατόρθωσιν ἀρετῆς , ὡς ἂν ὁρῷτο ἄρσεν . Ἀπὸ δέ γε μηνιαίου , φησὶ , καὶ ἕως πενταετοῦς , πέντε μὲν δίδραχμα τὸ ἄρσεν · τρία δὲ αὖ , τὸ θῆλυ . Καί τοι τίς γένοιτο παρὰ βρεφῶν ὁ καρπός ; Οὐκοῦν πως ἀρτιγενὲς ἐν Χριστῷ παιδίον ὁ λόγος ἡμῖν ὑπαινίττεται , οἷς καὶ τὸ γάλα πρέπειν εἰς τροφὴν ὁ ἱερὸς ἔφη Παῦλος . Τῶν γὰρ ἄρτι κεκλημένων διὰ τῆς πίστεως , καὶ νηπιαζόντων ἔτι , βραχὺς ὁ καρπός · καὶ τοῦτο εἰδότες οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , τοῖς ἐξ ἐθνῶν ἐπιστέλλουσι , καὶ τῆς πλείστης ὅσης εὐαγγελικῆς ἐντολῆς δοθείσης παρὰ Χριστοῦ , φυλάττεσθαι δεῖν ἀπό τε πορνείας καὶ πνικτοῦ καὶ αἵματος . Ταῦτα δὲ δρῶντας εὐπράξειν ἔφασκον . Οὐ γάρ τοι τοῖς ἄγαν φορτικοῖς καταβαρύνεσθαι χρὴ τὸν τρυφερὸν ἔτι καὶ νηπιάζοντα νοῦν . Προσετίθη δὲ ὁ νόμος , ἐξαιτεῖσθαι δεῖν τοὺς ἀπὸ ἑξακονταετοῦς καὶ ἐπάνω , ἄρσενα μὲν , δέκα καὶ πέντε δίδραχμα , θήλειαν δὲ , δέκα . Τὸ γὰρ ἤδη νενευκὸς εἰς τὸ ἄναλκί τε καὶ ἀδρανὲς , οὐκ ἂν γένοιτό πως ἐν εὐκαρπίᾳ πολλῇ , καθάπερ ἀμέλει καὶ τὰ γηράσκοντα τῶν φυτῶν , παλαιουμένης αὐτῶν τῆς ῥίζης , κατοκνοῦντα φαίνεται πρὸς τὴν ὡρίμων ἐκβολήν . Οὐκοῦν ὁ δίκαιος ἀληθῶς καὶ φιλοικτίρμων Θεὸς , ἀναλόγως ταῖς ἑκάστου προθυμίαις , καὶ τῇ κατὰ νοῦν ἐπιτηδειότητι , δέχεται τοὺς καρποὺς , οὔτε τὸ ἄναλκι καὶ ἀφηβηκὸς , ἔξω τε λόγου τιθεὶς , καὶ ἀποπέμπων ὡς ἀδρανὲς , οὔτε μὴν ἀγέραστον τὸ εὐσθενὲς ἀνιεὶς , ἀνευρύνων δὲ ὥσπερ τοῖς ἐθέλουσι τὸ εὐδοκιμεῖν , καθ' ὃν ἂν ἕκαστος ἔχοι τρόπον . Τοὺς δέ γε τὴν ἕξιν ἀσθενεστέρους , τάχα δέ που καὶ ὀλιγογνώμονας , αὐτὸς ἕξει , τὴν καρποφορίαν ἐπιμετρῶν ἑκάστῳ τὸ κατ' ἰσχύν . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἐστὶ τὸ , Στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέως , καὶ τιμήσει αὐτὸν ὁ ἱερεὺς , καθ' ὅσον ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου . Ὡς ἰσχνὸς ὁ λόγος ! Ἀνακομιστέον δὴ οὖν , ὦ Παλλάδιε , τῷ Θεῷ , καθάπερ ὀσμὴν εὐωδίας , καὶ ὀφλημάτων ἐν τάξει , πολιτείαν ἁγιοπρεπῆ , καὶ τῆς ἐξαιρέτου ζωῆς τὰ αὐχήματα . Γεγραφότος δὲ δὴ τῶν ἁγίων διεπύθου τινὸς , Τίμα τὸν Κύριον ἀπὸ σῶν δικαίων πόνων , καὶ ἀπάρχου αὐτῷ ἀπὸ σῶν καρπῶν δικαιοσύνης . Βουθυσίαις μὲν γὰρ οἱ πάλαι καὶ λιβανωτοῖς ᾤοντο τιμᾷν · πολιτείας γὰρ ἥδε τῆς κατὰ νόμον ὁδός · ἡμεῖς δὲ λοιπὸν οἱ ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως , τὴν ἀμείνω καὶ προφερεστέραν ἰόντες τρίβον , τὴν ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ προσκύνησιν ἀναθήσομεν τῷ Θεῷ , πάντα μὲν ὥσπερ σείοντες κάλων , εἴς γε τὸ δύνασθαι γεννικῶς διαπεραίνειν ἃ χρῆν , ἀναθήμασι δὲ τοῖς πνευματικοῖς τε καὶ ἱεροῖς καταγεραίρειν Θεόν . Φημὶ γὰρ ἔγωγε διαμεμνῆσθαι δεῖν λέγοντος ἐναργῶς διὰ τοῦ πανσόφου Μωσέως , Τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων σου φυλάξῃ , τουτέστιν , ὅπερ ἂν εὔξῃ , διαπεραίνειν ἐπείγου καὶ μάλα γοργῶς . Χρῆμα γὰρ ἐν τούτοις ὁ μελλησμὸς οὐκ ἀζήμιον . Ἐὰν γὰρ εὔξῃ , φησὶν , εὐχὴν τῷ Κυρίῳ , μὴ χρονίσῃς τοῦ ἀποδοῦναι αὐτήν · ἀγαθὸν τὸ μὴ εὔξασθαί σε , ἢ εὔξασθαι καὶ μὴ ἀποδοῦναι . Ἀληθές . Καὶ μέντοι τῆς εὐτεχνίας τὸν εὐφυᾶ σκοπὸν , τῆς ἐπί γε τῷ δεῖν ἀποπεραίνειν εὐχὰς καὶ ὁμολογίας , ἀναμάθοι τις ἂν οὐχ ἑτέρωθεν ἀπλανῶς , πλὴν ὅτι διὰ τοῦ νόμου . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου , καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου . Ἢ γὰρ οὐχὶ νόμῳ τῷ θείῳ φωταγωγούμεθα , καὶ οἶμον ὀρθήν τε καὶ ἀπλανῆ διᾴττοι τις ἂν , λύχνον ὥσπερ τινὰ τὰς ἐκεῖθεν ἔχων αὐγάς ; Πῶς γὰρ οὔ ; Ψάλλει γάρ που καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Ἡ ἐντολὴ Κυρίου τηλαυγὴς , φωτίζουσα ὀφθαλμούς . Τίνα δὴ οὖν τρόπον εὐδοκιμήσομεν , τὸν εὐκλεᾶ τε καὶ πάναγνον διαζῶντες βίον , καὶ λαμπρὸν ἀνάθημα τῷ Θεῷ , τοὺς τῆς ἄγαν ἐπιεικείας ἀπονέμοντες τρόπους , εἴσῃ τοι καὶ μάλα σαφῶς , καὶ δι' ἑτέρων ἡμῖν θεσπισμάτων ἐπισκήπτοντος τοῦ Θεοῦ . Ἔχει δὲ οὕτως ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ἀνὴρ ἢ γυνὴ ὃς ἂν μεγάλως εὔξηται εὐχὴν ἀφαγνίσασθαι ἁγνίαν Κυρίῳ , ἀπὸ οἴνου καὶ σίκερα ἁγνισθήσεται . Καὶ ὄξος ἐξ οἴνου καὶ ὄξος ἐκ σίκερα οὐ πίεται , καὶ ὅσα κατεργάζεται ἐκ σταφυλῆς οὐ πίεται , σταφυλὴν πρόσφατον καὶ σταφίδα οὐ φάγεται πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς τοῦ ἁγνισμοῦ αὐτοῦ , ἀπὸ πάντων ὅσα γίνεται ἐξ ἀμπέλου , οἶνον ἀπὸ στεμφύλων ἕως γιγάρτου οὐ φάγεται πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ ἁγνισμοῦ . Ξυρὸν οὐκ ἐπελεύσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , ἕως ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι , ὅσας ηὔξατο Κυρίῳ . Ἅγιος ἔσται τρέφων κόμην , τρίχα κεφαλῆς πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς Κυρίῳ . Ἐπὶ πάσῃ ψυχῇ τετελευτηκυίᾳ οὐκ εἰσελεύσεται ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ , καὶ ἐπ' ἀδελφῷ καὶ ἐπ' ἀδελφῇ , οὐ μιανθήσεται ἐπ' αὐτοῖς , ἀποθανόντων αὐτῶν , ὅτι εὐχὴ Θεοῦ αὐτοῦ ἐπ' αὐτῷ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ , Πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς αὐτοῦ ἅγιος ἔσται Κυρίῳ . Ἐὰν δέ τις θανάτῳ ἀποθάνῃ ἐπ' αὐτῷ ἐξάπινα , παραχρῆμα μιανθήσεται ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ · καὶ ξυρήσεται τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ , τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ξυρηθήσεται · καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ οἴσει δύο τρυγόνας , ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν πρὸς τὸν ἱερέα , ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς μίαν περὶ ἁμαρτίας , καὶ μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα · καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ ὧν ἥμαρτε περὶ τῆς ψυχῆς , καὶ ἁγιάσει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , ᾗ ἡγίασε Κυρίῳ , πάσας τὰς ἡμέρας τῆς εὐχῆς , καὶ προσάξει ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα πλημμελείας . Καὶ αἱ ἡμέραι αἱ πρότεραι ἄλογοι ἔσονται , ὅτι ἐμιάνθη ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ . Οὐκ ἄτραχυ μὲν τὸ χρησμῴδημα συνιδεῖν , ἥκιστά γε μὴν , οὐχὶ τοῦ νόμου λεπτὴν παθόντος τὴν βάσανον . Τὸ γὰρ μὴ ψιλοῦσθαι τὴν τρίχα , μακρὰν δὲ ἀνεῖναι καὶ κατασείεσθαι κόμην , οἴνου τε καὶ ὄξους καὶ σταφίδος , καὶ μὴν καὶ γιγάρτων ἀποφοιτᾷν , ποῖον ἂν ἔχοι λατρείας τρόπον ; Οὐδένα μὲν , ὦ Παλλάδιε , κατά γε τὸ ἀληθὲς , εἴπερ τις ὅλως αὐτὸ κατὰ φύσιν ὅ τί ποτέ ἐστιν καταθροῖτο τὸ χρῆμα . Οὐκ ἀθαύμαστός γε μὴν ὁ τοῦ νόμου σκοπὸς , τὰ Ἑλλήνων ἔθη μεταχαράττοντος εὐτέχνως ἐπὶ τὰ πρεπωδέστερα , καὶ μετατιθέντος ἀστείως εἰς εἰκόνα ζωῆς εὐαγγελικῆς , καὶ τὸ εἰκαῖον εἶναι δοκοῦν . Οὐκοῦν εἴ τῳ περ εἴη σκοπὸς ἀφαγνίσασθαι τῷ Θεῷ κατὰ τὴν μεγάλην εὐχὴν , τουτέστι κατά γε τὸν τῆς ἀνωτάτω πολιτείας τρόπον , καὶ δικαιοσύνης ἐντελοῦς ὀρθὴν καὶ ἀμώμητον τρίβον , οἴνου καὶ σικέρατος οἰχέσθω μακρὰν , τουτέστι , παντὸς τοῦ καταμεθύσκειν ἰσχύοντος , καὶ καταθολοῦν εἰωθότος , ἀπαλλαττέτω τὸν νοῦν . Εἶεν δ' ἂν , οἶμαι , ταυτὶ φρόνημα κοσμικὸν , γεώδεις ἐπιθυμίαι , μέριμναι σαρκὸς , εἰκαῖοι περισπασμοί · ταῦτά τοι παθόντας τῶν ἱερέων τινὰς λόγος ἐθρήνει προφητικὸς , ὡδί πως ἔχων · Ὅτι ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐξέστησαν διὰ τὸν οἶνον , ἀπὸ τῆς μέθης τοῦ σίκερα . Καὶ μὴν καὶ περὶ ἑτέρων ὁ προφήτης φησίν · Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων , ἡ ἄμπελος αὐτῶν , καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόῤῥας , ἡ σταφυλὴ αὐτῶν , σταφυλὴ χολῆς , βότρυς πικρίας αὐτῶν , θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν . Ποτίζειν δὲ λέγονται καὶ ἕτεροί τινες τὸν πλησίον , ἀνατροπὴν θολεράν . Ἐξείργει δὴ οὖν παντὸς τοῦ καταμεθύσκειν εἰδότος τῶν ἡγιασμένων τὸν νοῦν . Καὶ μέν τοι καὶ ὄξους ἀμέτοχον εἶναι δεῖν εὖ μάλα φησὶν , ὄξος , οἶμαί που , τὰς παρὰ φύσιν τε καὶ ἐκτετραμμένας ὀνομάζων ἡδονάς . Σταφίδος δὲ καὶ γιγάρτων ἀπαγορεύει χρῆσιν , οὐδ' ὅσον εἰπεῖν εἰς ἀρχαῖα λείψανα τῶν ἐν ἡμῖν ἡδονῶν , καθικνεῖσθαί που τὸν νοῦν ἐφιείς . Οἶνος μὲν δὴ καὶ πάντα τὰ ἐξ αὐτοῦ διαβέβληνται νόμῳ , ταυτησὶ , καθάπερ ἐγᾦμαι , καὶ οὐχ ἑτέρας ἕνεκα τῆς αἰτίας . Τί δ' ἂν εἴη λοιπὸν καὶ τό γε δὴ χρῆναι μακρὰν τῷ Θεῷ καθεῖναι τὴν κόμην , φέρε δὴ λέγομεν , ἐκεῖνο τῶν ἄλλων προηγορευκότες . Ἑλλήνων μὲν γὰρ ἀνούστατοι παῖδες , ταῖς παρὰ φύσιν αὐτοῖς ἑπόμενοι συνηθείαις , καὶ κτηνῶν ἀλόγων διαβιοῦντες δίκην , ἀνίεσαν κόμην , δαιμονίοις αὐτὴν σκηπτόμενοι τρέφειν · καὶ ὁ μέν τις αὐτὴν νύμφαις ὀρειάσιν , ὁ δεῖνα δὲ αὖ ποταμῷ κατὰ καιροὺς ἀπεκείροντο · καὶ λατρείας ἦν τρόπος τὸ χρῆμα αὐτοῖς . Μωσῆς γε μὴν ὁ σοφώτατος , μᾶλλον δὲ διὰ Μωσέως ὁ πάνσοφός τε καὶ ἀριστοτέχνης Θεὸς , δυσαπόνιπτον ἔχουσι τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ τὴν ἐν Αἰγύπτῳ πλάνησιν , τὰ ἴσα νομοτεθεῖ , διὰ τῶν ἀρχαίων ἠθῶν τε καὶ τρόπων κατὰ βραχὺ μεθιστὰς , εἴς γε τὸ δαίμοσι μὲν οὐκέτι , Θεῷ δὲ τῷ πάντων , ὡς διὰ τύπου καὶ σκιᾶς , ἀνάπτειν τὸ σέβας . Τοιγάρτοι καὶ τοὺς περὶ τῶν θυσιῶν ἐτίθει νόμους , καὶ τὰς δι' αἵματος θυσίας ἀνεθελήτως ἐδέχετο . Καὶ γοῦν ἔφασκεν ἐναργῶς διὰ φωνῆς Ἡσαΐου , Τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; Οὐκοῦν συνήθεια μὲν ἀλογωτάτη παρ' Ἕλλησιν ἦν , διδάσκει δὲ τὰ ἀμείνω καὶ καταρυθμίζει λόγῳ πρὸς τὸ εὖ ἔχον ὁ νόμος , καὶ τὸ εἰκαῖον εἶναι δοκοῦν . Βούλει δὲ , ὡς ἔνι , καὶ τὰ ἐφ' ἑκάστῳ λέγωμεν ; Μάλιστά γε . Ἢ οὐκ οἶσθα , μεμνήσομαι γὰρ , εἰς νοῦ τύπον ὁ λόγος ἐτίθει τὴν κεφαλὴν , ὡς ἐνδιαίτημα νοῦ ; Δέχεται γὰρ οὕτως ἡ θεόπνευστος Γραφή . Σύμφημι · τί οὖν τοῦτό γε ; Ὅτι τρίχες μὲν , καρποὶ κεφαλῆς , καὶ ἐμφύτων βλαστημάτων ἀνίσχουσι δίκην · ἔννοιαί γε μὴν , καὶ τὰ ἐκ νοῦ πάντα , καρπὸς ἂν εἶεν αὖ νοῦ , νόμον ἡμῖν ἀναβρύουσαι , καὶ οἱονείπως αὐτῷ καλή τε καὶ εὐανθὴς ἐμπρέπουσα κόμη . Χρὴ τοιγαροῦν ἡμᾶς , οὐ γυμνὸν καὶ ἐψιλωμένον ἐννοιῶν ἀγαθῶν ἐν ἑαυτοῖς ἔχειν τὸν νοῦν , ἀλλ' οἱονεὶ βρύοντα καὶ κομῶντα Θεῷ τὴν ὁτιοῦν τῶν ἀρίστων εἴδησιν ἀκριβῆ , δι' ἧς καὶ αὐτὸ τὸ θεῖον , ὅ τί ποτέ ἐστι , περιεργάσεται κάλλος , καὶ περιαθρήσει λαμπρῶς τὰ ὡς ἐν βάθει κεκρυμμένα , καὶ τοὺς τῆς ἄγαν ὀρθότητος καταπλουτήσει λόγους , ὡς ἀνυπαίτιον παντελῶς τὴν ἐπὶ Θεῷ δύνασθαι γνῶσιν ἑλεῖν , καὶ ἀπλανεστάτην ἰέναι τρίβον , τὴν ἐφ' ἅπασι λέγω τοῖς τεθαυμασμένοις . Ἢ οὐκ εἰς λῆξιν ἐπαίνου παντὸς διᾴττειν ἤδη πως τόν γε τοιοῦτον ἐρεῖς ; Καὶ μάλα . Τί δὲ , οὐχὶ τὸ ξυρᾶσθαι καὶ καταψιλοῦσθαι τὴν κεφαλὴν τεμνομένης ἐν Χριστῷ [ γρ . Χρωτὶ ] τῆς τριχὸς , ἀτιμίας ὑπόληψιν ἐργάσαιτ' ἂν , οἷσπερ ἂν ὅλως συμβαίνοι τυχὸν , ἰέναι ; Συνίημι . Εἰ γὰρ Θεοῦ λέγοντος πρὸς τὴν τῶν Ἰουδαίων μητέρα , φημὶ δὲ τὴν Ἱερουσαλὴμ , Ξύρησαι καὶ κεῖρε ἐπὶ τὰ τέκνα τὰ τρυφερά σου . Ἐμπλάτυνον τὴν χηρείαν σου ὡς ἀετὸς , ὅτι ᾐχμαλωτεύθησαν ἀπὸ σοῦ . Ὑβρίστρια γὰρ καὶ ἀτιμοποιὸς ἡ ξύρησις , καὶ τοῖς πενθοῦσι πρεπωδεστάτη . Εὖ ἔφης . Γυμνὸς οὖν ἄρα καὶ ἀτιμότατος νοῦς , καὶ αἰσχύνης ἔμπλεως οὐκ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὰ δι' ὧν θαυμάζεται . Εἶεν δ' ἂν ἐν τούτοις καὶ μάλα εἰκότως οἵ τε ὀλιγογνώμονες , καὶ παρεφθαρμένην ἔχοντες ἐπὶ Θεῷ τὴν δόξαν , ὡς λίθοις προσκυνεῖν , ἤγουν ἀσυνέτως ἀποτολμᾷν ἀπονέμειν τῇ κτίσει τὸ σέβας , παρὰ τὸν κτίστην καὶ ποιητὴν , καὶ τὰ εἰσάπαν διεστραμμένα φρονεῖν τε καὶ λέγειν , καὶ τὴν μὲν ἀληθῆ καὶ ἀμώμητον ἀποσείεσθαι πίστιν , ἐπιθρώσκειν δὲ μᾶλλον , οἷς ἂν ἐξ ἠλιθιότητος παραφθέγξαιτό τις , διάτοι τὸν νοῦν ἀγαθοῖς οὐκ ἔχειν κατακομῶντα λογισμοῖς . Ἄριστα ἔφης . Ἔστω δὴ οὖν τοῖς εἰς ὀρθότητα λογισμοῖς μεμεστωμένος ὁ νοῦς , καὶ ἐννοιῶν εὑρήμασι τοῖς εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν τεθαυμασμένων , οἷά τινι κόμῃ κατεστεμμένος . Ἔμφρων γὰρ ὁ τοιοῦτός ἐστιν ὅτι μάλιστά γε , καὶ ἐπιτηδείως ἔχων εἴς γε τὸ χρῆναι λοιπὸν τὸν ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως εἰσοικίσασθαι φωτισμόν . Εὐφυᾶ δὲ οὕτω καὶ ἀπόλεκτον ἐξησκηκότα ζωὴν , τὸν νῷ τοιῷδε διαπρεπῆ , παντὸς τοῦ καταμιαίνειν πεφυκότος οἴχεσθαι μακρὰν τὸ θεῖον ἡμῖν ἐπιτάττει χρησμῴδημα , καὶ σαρκικῶν μὲν ἔργων ἀποχωρεῖν , τὰ δὲ ὅσα βλέπει πρὸς νέκρωσιν καὶ φθορὰν , ὡς ἀπωτάτω ῥίπτειν . Τοιγάρτοι μὴ χρῆναι τοῖς τεθνεῶσιν ἐπιφοιτᾷν , μήτε μὴν ἐπὶ νεκρῷ καταμιαίνεσθαι φιλεῖν , τοῦτό που πάντως ἡμῖν ὑπαινίττεται . Ἐξείργει δὲ τοῦ τοιοῦδε παντελῶς ὁ νόμος , καὶ τῆς εἰς γονέας αἰδοῦς ἄμεινον τιθεὶς τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν . Ἐπὶ πατρὶ γὰρ , φησὶ , καὶ ἐπὶ μητρὶ οὐκ εἰσελεύσεται . Κατορθουμένης γὰρ ἀρετῆς , ἐῤῥέτω φιλοσαρκία , τῆς ἐξ αἵματος οἰκειότητος ἐν λόγῳ τῷ προὔχοντι καὶ ἀμείνονι ἔστω Θεός . Τοῦτό τοι καὶ αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Χριστός · Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ , οὐκ ἔστι μου ἄξιος , καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Ὅτι δὲ τὰ Θεοῦ , τῆς εἰς γονέας αἰδοῦς ἐν ἀμείνοσι , καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ἐδίδαξεν ὁ Σωτήρ . Προσῄει μὲν γάρ τις τῶν ἤδη τελούντων ἐν μαθηταῖς , λέγων · Κύριε , ἐπίτρεψόν μοι πρῶτον ἀπελθεῖν , καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου . Ὁ δὲ , Ἀκολούθει μοι , φησὶ , καὶ ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς · νεκροὺς , οἶμαι , λέγων τοὺς τὰ ἐν κόσμῳ φρονεῖν ἑλομένους , καὶ τῶν τῆς νεκρότητος ἔργων οὐκ ἀπεσχημένους . Ὧδε ἔχει . Τρόπος μὲν γὰρ δὴ πολιτείας τῆς πανάγνου καὶ ἐξῃρημένης οὑτοσὶ , κατὰ τὸν νόμον , μᾶλλον δὲ ὡς ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ · σκιὰ γὰρ ὁ νόμος . Ἀλλ' εἰ γένοιτο , φησὶν , ἐπὶ νεκρῷ καταμιανθῆναί ποτε τὸν ἡγιασμένον , ἀποκειρέσθω δή ποτε , καὶ ψιλούσθω τὴν κεφαλὴν , ἀνίερον ἔχων ἤδη πως τὴν κόμην . Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ οἴσει ζεῦγος τρυγόνων , ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν . Προσκομιζέτω δὲ , φησὶ , καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον · καὶ αἱ ἡμέραι αἱ πρῶται ἄλογοι ἔσονται , ὅτι ἐμιάνθη ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ . Εἰ γὰρ γένοιτο τὸν ἡγιασμένον καταῤῥᾳθυμῆσαι τοῦ πρέποντος , καὶ τοῖς εἰς νεκρότητα καταμιανθῆναι τρόποις , ἀπονενευκότα πρὸς τὰ σαρκὸς , ἕψεταί που πάντως αὐτῷ τὸ ἀπεμπωλῆσαι δεῖν τῆς πανάγνου πολιτείας τὰ αὐχήματα , καὶ ἀτιμοτάτην ὥσπερ ἐργάσεται τὴν ἑαυτοῦ κεφαλήν . Ὑπαινίττεται γάρ τι τοιοῦτον ἡ ξύρησις . Εἰκῆ δὲ πεπονηκὼς τὸν παρῳχηκότα χρόνον , τὴν τῶν ἱδρώτων θρηνήσει ζημίαν . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἐστὶ τὸ , Αἱ ἡμέραι αἱ πρῶται ἄλογοι ἔσονται . Τοιοῦτόν τί φησι καὶ διὰ φωνῆς Ἐζεχιήλ · Δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξέληται αὐτὸν , ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἁμάρτῃ , καὶ ἀνομία ἀνόμου οὐ μὴ κακώσει αὐτὸν , ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ . Οὐκοῦν εἰ γένοιτο μεταξὺ καταμιαίνεσθαί πως τοὺς ἡγιασμένους , ζημίαν μὲν ὑποστήσονται τῶν ἤδη προειργασμένων , οὐ μὴν δυσδιάφυκτον τὴν ἐντεῦθεν νοσοῦσι ζημίαν · διασμήχονται γὰρ ἐν Χριστῷ , καθάπερ ἐν τάξει τρυγόνος καὶ περιστερᾶς , ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσάγοντος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ ὡς ἀμνοῦ καταθυομένου , καὶ δικαιοῦντος ἡμᾶς τῷ θανάτῳ τῆς ἰδίας σαρκός . Ταύτῃτοι προστέταχε , τὸν τὴν ξύρησιν ὑπομείναντα θυσίας προσάγειν ἐν τύπῳ Χριστοῦ , τοῦ δικαιοῦντος τὸν ἀσεβῆ , καὶ ῥωννύντος τὸ ἀσθενὲς , καὶ ἀνιστάντος τὸ πεπτωκὸς , καὶ ἐπιστρέφοντος τὸ πλανώμενον , καὶ ἀπονίζοντος τὸ μεμολυσμένον . Ἄριστα ἔφης . Οἶμαι δ' ἔγωγε , μικρὸν ἐνιέντας τοῖς προκειμένοις τὸν νοῦν , καὶ ἕτερον ἡμᾶς δύνασθαι καταθρῆσαι βάθος λεπτῶν τε καὶ κεκρυμμένων ἐννοιῶν . Παραθήγει γὰρ εἴς γε δὴ τοῦτο ἡμᾶς οὐκ ἀπερισκέπτως ὁ νόμος , περὶ τοῦ τὴν τρίχα τρέφοντος Θεῷ · Ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ἐξάπινα , παραχρῆμα μιανθήσεται ἡ κεφαλὴ εὐχῆς αὐτοῦ , καὶ ξυρήσεται τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ , τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ξυρηθήσεται , καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ οἴσει δύο τρυγόνας , ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν , πρὸς τὸν ἱερέα . Καὶ ἁγιάσει , φησὶ , τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐν ἐκείνῃ ἡμέρᾳ . Προσάγειν δὲ καὶ ἐνιαύσιον ἀμνὸν ἐπετάττετο . Ἐπαπορήσειε δ' ἂν εἰκότως ὁ χριστομαθὴς , τί δ' ἂν εἴη λοιπὸν τὸ αἴνιγμα · καὶ πρὸς τί βλέπει μαθητιῶντι φράσον . Οὐκοῦν ἐρῶ μὲν , ὡς ἔνι · σὺ δὲ δὴ αὖ , εἴ τι παρεκθέοιμι τῆς ὁδοῦ , συγγνώμων ἔσο · δριμὺς γὰρ ὁ λόγος , καὶ ἀμυδρὸν τὸ αἴνιγμα . Σύμφημι . Ἀνατυπούσης ἡμῖν , ὦ Παλλάδιε , τῆς τοῦ σώματος κεφαλῆς , ὡς ἐφ' ἑαυτῇ , τὸν νοῦν · ὧδε γὰρ ἐδόκει τῷ θείῳ τε καὶ ἱερῷ Γράμματι · τὰς ἐξ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ φυσικῶς ἀνισχούσας ἐννοίας , δι' ὧν εἰς εἴδησιν τὴν ἐφ' ὅτῳ οὖν τῶν ὄντων χειραγωγούμεθα , θριξί τε καὶ κόμαις παρεικάζομεν . Ταυτὶ γὰρ ἡμῖν τὰ ἐκ κεφαλῆς ἀναβρύοντα . Μεμνήσομαι . Ἀκειρεκόμης οὖν ἄρα καὶ ἐν ἡμῖν οἱονείπως ὁ νοῦς , καὶ Θεῷ κατάκομος , ἐννοιῶν ὑπάρχων ἐπίμεστος ἀγαθῶν . Γυμνὸς δὲ δὴ αὖ καὶ ἐψιλωμένος , καὶ ἀτιμώτατον φαλάκρωμα νοσῶν , εἰ μήτε ὀρθὰς ἐπὶ Θεῷ τὰς διαλήψεις ἔχοι , μήτε μὴν ἐφ' ἅπασι τοῖς πρακτέοις ἀρίστην τε καὶ ἀκατάψεκτον καταπλουτήσει τὴν εἴδησιν . Ἀληθές · ταυτὶ γὰρ ἡμῖν καὶ ἀρτίως διεγυμνάζετο . Οὐκοῦν πρὸ μὲν τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας κέκληται πρὸς θεογνωσίαν διὰ Μωσέως ὁ Ἰσραήλ . Ταύτῃτοι καὶ ἡγιάζετο . Ηὔξατο δὲ τρόπον τινὰ τῷ Θεῷ τὴν εἰς ἁγνείαν εὐχήν . Ὅτι γὰρ ἔσται νομοφύλαξ , ἐπηγγέλλετο σαφῶς ἐν τῷ ὄρει Χωρὴβ , οὕτω λέγων · Καὶ πάντα ὅσα εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς , ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα . Ἦν οὖν ἄρα νομικῆς παιδεύσεως τὸν νοῦν ἔχων ἀνάπλεω , καὶ οἱονεὶ κομῶντα Θεῷ , τῆς διὰ Μωσέως ἐντολῆς τὰ αὐχήματα . Ἀλλ' ἐμιάνθησαν ἐπὶ νεκρῷ · Ἀπεκτόνασι γὰρ τὸν Ἐμμανουήλ · καὶ ἅγιος μὲν ἀληθῶς ὁ Χριστοῦ θάνατος , μολυσμὸς δὲ τοῖς ἀπεκτονόσιν ἦν τὰ τῆς κυριοκτονίας ἐγκλήματα . Ξυρᾶσθαι δὴ οὖν ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπιτάττει λοιπὸν , οἷά τινα κόμην , τὴν ἐν νόμῳ παίδευσιν , μονονουχὶ δὲ καὶ ἀποκείρεσθαι τὰ ἐν τύποις κατὰ τὴν ἑβδόμην , τουτέστι , τὰ πρὸ τῆς ὀγδόης , καθ' ἢν ἀνεβίω Χριστὸς , ἀνακαινίζων ἡμᾶς εἰς ἀφθαρσίαν , καὶ εἰς νέαν τε καὶ εὐαγγελικὴν ἀναπλάττων ζωήν . Ἀποκειράμενος τοίνυν τὰ πρὸ τῆς ὀγδόης , ἀνακομᾷ πάλιν καὶ ἁγιάζει τὴν κεφαλὴν μετὰ τὴν ὀγδόην . Ἀνακομᾷ δὲ , οὐκέτι τύποις καὶ σκιαῖς , καθὰ καὶ πρώην , ὁ νοῦς , ἀλλ' αὐτοῖς τοῖς ἐν πίστει καὶ ἀληθείᾳ δόγμασιν . Ἢ γὰρ οὐκ οἰήσῃ δεῖν τοὺς ἐν πίστει δεδικαιωμένους ἀποψιλοῦσθαι μὲν ὥσπερ τῆς ἐν νόμῳ λατρείας τὴν εὐδοκίμησιν , ἀναφῦναι δὲ αὖ , καὶ εἰς νοῦν ἔσω καὶ καρδίαν ἑλεῖν , τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας τὴν εἴδησιν , ὡς ἀμείνω παρὰ πολὺ καὶ προφερεστέραν τῆς ὡς ἐν ἀρχαῖς ; Πῶς ἔφης ; Οὐ γὰρ δὴ σαφῶς καὶ ἀναφανδὸν ἀνακεκράγει λέγων νομομαθὴς ὢν ὁ Παῦλος , περὶ τῶν ἀρχαίων ἐκείνων καὶ νομικῶν αὐχημάτων · Ἅτινα ἦν μοι κέρδη , ταῦτα ἥγημαι διὰ τὸν Χριστὸν ζημίαν , ἀλλὰ μενοῦνγε καὶ ἡγοῦμαι τὰ πάντα ζημίαν εἶναι , διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , δι' ὃν τὰ πάντα ἐζημιώθην , καὶ ἡγοῦμαι σκύ βαλα εἶναι , ἵνα Χριστὸν κερδήσω , καὶ εὑρεθῶ ἐν αὐτῷ μὴ ἔχων ἐμὴν δικαιοσύνην τὴν ἐν νόμῳ , ἀλλὰ τὴν διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ ; Ἐπυθόμην . Ἐπετίμα δὲ καὶ ἑτέροις , ὡς τὴν ἐν νόμῳ τετιμηκόσι περιτομὴν μετὰ τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Κατηργήθητε γὰρ ἀπὸ Χριστοῦ , φησὶν , οἵτινες ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε , τῆς χάριτος ἐξεπέσετε . Ἡμεῖς δὲ διὰ πίστεως ἐλπίδα δικαιοσύνης ἀπεκδεχόμεθα . Ἠχρειῶσθαι δὲ καὶ τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην ἔφασκεν ἐντολὴν , οὐκ ἀμωμήτως ἔχουσαν , ἀντεισῆχθαι δὲ τὴν ἑτέραν , τουτέστι τὴν εὐαγγελικήν . Ἀληθές . Ἀργοτέραν οὖν ἄρα τὴν ἐν νόμῳ παίδευσιν ἀποφαίνει τὸ αἴνιγμα , ξυρᾶσθαι κελεῦον τὸν εὐξάμενον Ἰσραὴλ , ὡς μολυσμὸν ὑπομείναντα τὸν ἐπὶ νεκρῷ , τουτέστι , τὸν τοῖς τῆς κυριοκτονίας ἐνισχημένον ἐγκλήμασι , κόμην δὲ ὥσπερ ἑτέραν ἁγιάζειν Θεῷ μετὰ τὴν ὀγδόην , τουτέστι , μετὰ τὴν ἀνάστασιν , τῶν εὐαγγελικῶν θεσπισμάτων τὴν ἀκριβῆ καὶ τετορευμένην ἀστειότητά τε καὶ παίδευσιν . Τῷ γε μὴν τρέφοντι τὴν τρίχα , μετὰ τὴν ὀγδόην , τρυγόνας προσάγειν καὶ περιστερὰς ὁ νόμος προστέταχε , μήνυσιν ὥσπερ καὶ τοῦτο τιθεὶς τοῦ καθαίροντος τοὺς μεμολυσμένους , τουτέστι , Χριστοῦ . Σημαίνεται γὰρ δι' ἀμφοῖν , ὡς εὐφωνότατος μὲν ἐν τρυγόνι , πραότατος δὲ διὰ τῆς περιστερᾶς · καὶ τοιούτου νόμου βραδυγλώσσου τε ὄντος , καὶ τὸ πρᾶον οὐκ ἔχοντος . Ἐπιτίθησι γὰρ εὐθὺς τοῖς πλημμελοῦσι τὰς δίκας . Ἀναφέρεται δὲ καὶ ἀμνὸς τοῖς στρουθίοις ὁμοῦ , ἵνα διὰ πάντων νοοῖτο Χριστὸς , ὡς διὰ μὲν τῶν στρουθίων , ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ , διὰ δὲ τοῦ ἀμνοῦ , κάτωθεν καὶ ἀπὸ γῆς . Θεὸς γὰρ ὑπάρχων κατὰ φύσιν ὁ Λόγος , γέγονε σάρξ . Ἀλλ' ἦν καὶ ἔστι καὶ οὕτω Θεός · καὶ ἀπαλλάττει μὲν ἡμᾶς τῆς κατὰ νόμον σκιᾶς , ἐνίησι δὲ ταῖς ἁπάντων καρδίαις τῶν ἑαυτοῦ θεσπισμάτων τὴν εἴδησιν · καὶ ἁγίους ἀληθῶς ἀποφαίνει , τῷ ἰδίῳ καθαίρων αἵματι , κατὰ τὰς Γραφάς . Ὧδε ἔχει . Εἰ δὲ δὴ , φησὶν , ἀποπεραίνοιτο καλῶς ὁ τῆς εὐχῆς τρόπος , τῷ κομῶντι μετὰ τὴν ὀγδόην , τελειούσθω τότε · καὶ ὅπως ἔσται τὸ χρῆμα , νομοθετεῖ λέγων · Καὶ οὗτος ὁ νόμος τοῦ εὐξαμένου · Ἦ ἂν ἡμέρᾳ πληρώσῃ ἡμέρας εὐχῆς αὐτοῦ , προσοίσει αὐτὸς παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου · καὶ προσάξει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ἕνα εἰς ὁλοκαύτωσιν , καὶ ἀμνάδα ἐνιαυσίαν μίαν ἄμωμον εἰς ἁμαρτίαν , καὶ κριὸν ἕνα ἄμωμον εἰς σωτήριον , καὶ κανοῦν ἀζύμων σεμιδάλεως , ἄρτους ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ , καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ , καὶ θυσίαν αὐτῶν , καὶ σπονδὴν αὐτῶν , καὶ προσοίσει ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου , καὶ ποιήσει τὸ περὶ ἁμαρτίας αὐτοῦ , καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ , καὶ τὸν κριὸν ποιήσει θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τοῦ κανοῦ τῶν ἀζύμων . Καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺς τὴν θυσίαν αὐτοῦ , καὶ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ , καὶ ξυρήσεται ὁ ηὐγμένος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου τὴν κεφαλὴν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ , καὶ ἐπιθήσει τὰς τρίχας ἐπὶ τὸ πῦρ , ὅ ἐστιν ὑπὸ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου . Καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς τὸν βραχίονα ἑφθὸν ἀπὸ τοῦ κριοῦ , καὶ ἄρτον ἕνα ἄζυμον ἀπὸ τοῦ κανοῦ , καὶ λάγανον ἄζυμον ἓν , καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ ηὐγμένου μετὰ τὸ ξυρήσασθαι αὐτὸν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ προσοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου . Ἅγιον ἔσται τῷ ἱερεῖ ἐπὶ τοῦ στηθηνίου τοῦ ἐπιθέματος , καὶ ἐπὶ τοῦ βραχίονος τοῦ ἀφαιρέματος , καὶ μετὰ ταῦτα , πίεται ὁ ηὐγμένος οἶνον . Οὗτος ὁ νόμος τοῦ εὐξαμένου , ὃς ἂν εὔξηται δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ περὶ τῆς εὐχῆς , χωρὶς ὧν ἂν εὕρῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ κατὰ δύναμιν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ , ἣν ἂν εὔξηται κατὰ νόμον ἁγνείας . Ἀποφορτισάμενος γὰρ ὥσπερ τῆς Μωσαϊκῆς ἱστορίας τὸ πάχος , καὶ λατρείας τῆς ἐν τύπῳ καὶ σκιαῖς , οἱονεί τινος κόμης μακρᾶς καὶ διαβριθοῦς , ἀπαλλάξας τὸν νοῦν , ὁ ἐποφλήσας Θεῷ τὴν εἴς γε τὸ δεῖν ἁγνίσασθαι προσευχὴν , τρίχα δὲ ὥσπερ ἀναβλαστοῦσαν ἔχων τῶν διὰ Χριστοῦ θεσπισμάτων τὴν ἁγνοποιὸν ἀληθῶς εἴδησίν τε καὶ παίδευσιν , ἅγιος ἔσται καὶ ἱερὸς , καὶ πρός γε δὴ τούτῳ καὶ ἀξιόληπτος . Ἀνοίσειε δ' ἂν ἑαυτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ , καὶ θυσίαν ὥσπερ ἀναθήσει δεκτὴν , τῆς ἑαυτοῦ πολιτείας τὴν εὐκλεᾶ καὶ ἀμώμητον ἀστειότητα . Προσοίσει γὰρ , φησὶ , τὸ δῶρον αὐτοῦ , ἀμνὸν ἐνιαύσιον , εἰς ὁλοκαύτωμα , καὶ ἀμνάδα πάλιν εἰς ἁμαρτίαν , καὶ μὴν καὶ κριὸν εἰς σωτήριον , καὶ κανοῦν ἀζύμων , ἐλαίῳ δεδευμένων , καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐλαίῳ . Καὶ διὰ μὲν τοῦ ἀμνοῦ νοοῖτ' ἂν εἰκότως τοῦ τὴν θυσίαν προσάγοντος ἡ ἐν Χριστῷ νηπιότης , διὰ δέ γε τοῦ κριοῦ τὸ ἐν φρεσί τε καὶ ὡς ἐν καρποφορίᾳ τέλειον . Ἀδελφοὶ γὰρ , φησὶ , μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσὶν , ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε , ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε . Διὰ μέσου δὲ ἀμνὰς , ὑπὲρ ἁμαρτίας . Δι' οὗ δὴ πάλιν ἡμῖν καταθρῆσαι ῥᾷον , ὅτι καὶ τῶν ἄγαν ἁγνιζομένων ὁ βίος , καὶ ὡς ἐν ἁπλότητι καὶ ἀκακίᾳ τῇ ἐν Χριστῷ νοουμένῃ , καὶ ἐν ἀρτιότητι νοῦ τετελειωμένων , οὐκ ἀμώμητος παντελῶς , δεῖται δὲ δὴ πάντως καθαρισμοῦ . Κεκτήσεται μὲν γὰρ τὸ ἀκατάσκεπτον παντελῶς οὐδεὶς , τετήρηται δὲ μόνῳ καὶ ὡς ἴδιον ἀνακείσεται τῷ Ἐμμανουὴλ τὸ σὺν ἀληθείᾳ φράσαι , Ἔρχεται γὰρ ὁ ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν . Οὐκοῦν ἐν μὲν τῷ ἀμνῷ , καὶ τῇ ἀμνάδι , καὶ τῷ κριῷ , κατίδοι τις ἂν ὅπερ ἔφην · ἐν δέ γε τοῖς ἄρτοις τοῖς οὐκ ἐζυμωμένοις ὁ ἄδολός τε καὶ καθαρὸς σημαίνεται βίος . Ἐπιστέλλει γάρ που καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος τοῖς ἡγιασμένοις · Ἐκκαθάρατε οὖν τὴν παλαιὰν ζύμην , ἵνα ἦτε νέον φύραμα , καθώς ἐστε ἄζυμοι . Ἐν δέ γε τῷ λαγάνῳ τὸ ἥδυσμα καὶ οἱονεὶ τὸ γλυκὺ τῆς τῶν ἁγίων ζωῆς . Ἑαυτοὺς οὖν ἄρα προσοίσομεν , ὡς ἐν ἀμνῷ μὲν διὰ τὸ νήπιον ἐν Χριστῷ · ὡς ἐν ἀμνάδι δὲ αὖ , διὰ τὸ τῆς φύσεως ἀσθενὲς καὶ εὐπάροιστον εἰς τὸ πλημμελές · ἀσθενείας γὰρ τύπος τὸ θῆλυ · ὡς ἐν κριῷ δὲ δὴ , τέλειοι , καὶ εἰς μέτρον ἡλικίας ἐλάσαντες , τῆς ἐν Χριστῷ · καὶ ὡς ἐν ἄρτοις μὲν τοῖς ἀζύμοις , καθαροί · ἡδεῖς δὲ ὡς ἐν λαγάνοις , πλὴν ἠλεημένοι διὰ Χριστοῦ . Δεδικαιώμεθα γὰρ , οὐκ ἐξ ἔργων δικαιοσύνης , ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος . Ἐπεχεῖτο δὴ οὖν ταύτῃτοι καλῶς τοῖς ἄρτοις τὸ ἔλαιον . Μεσιτεύει δὲ πάλιν ὁ ἱερεὺς , καὶ προσκομίζει μὲν πρῶτον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας , εἶτα τὸ ὁλοκαύτωμα , καὶ τρίτον ἐπὶ τῷδε τοῦ σωτηρίου τὸν κριόν . Μεσιτεύοντος γὰρ τοῦ Χριστοῦ , καὶ προσάγοντος ἡμᾶς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , δεκτοὶ μὲν ἐσόμεθα , ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων προσκομίζοντες λιτὰς , καὶ τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων ἐξαιτοῦντες τὴν ἄφεσιν . Ὁλοκαυτούμεθα δὲ νοητῶς , τουτέστιν , εἰσάπαν καὶ ὁλοκλήρως , ἅγιοί τε καὶ ἱεροὶ , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακεισόμεθα τῷ Θεῷ , πρὸς τὰ ἐν κόσμῳ μὴ μεμερισμένοι · ὅλον γὰρ ἐδαπανᾶτο τῷ πυρὶ τὸ ὁλοκαυτούμενον . Ἀναθήσομεν δὲ καὶ τὰ χαριστήρια , τὰ ὑπέρ γε τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας καὶ ζωῆς , οὐ φθαρτοῖς καὶ γηΐνοις τιμῶντες Θεόν · ξένιον καὶ ὥσπερ αὐτῷ προσάγοντες ἀξιόληπτον τὴν καθαράν τε καὶ ἄζυμον , καὶ ἡδεῖαν ζωὴν καὶ ἁγίαν · τοιουτοσὶ γάρ πως ὁ τῶν ἁγίων βίος . Προσκεκομικότος δὲ τοῦ ἱερέως τὴν θυσίαν κατὰ τὸν νόμον , Ψιλούσθω , φησὶ , τὴν κεφαλὴν ὁ εὐξάμενος , παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ ἐπιτιθέτω τὰς τρίχας ἐπὶ τὸ πῦρ . Καὶ τί δὴ τοῦτο εἶναι φής ; Εὐχῆς ἀπόδοσιν , καὶ οἱονεὶ τῶν ἐπηγγελμένων τὸ πέρας · οὐ γὰρ ὥσπερ ὁ μιανθεὶς ἐπὶ νεκρῷ τὴν ἀτιμοτάτην ἤδη καὶ βέβηλον κατεξυρᾶτο τρίχα · οὕτω κἀνθάδε τὸν τῆς ξυρήσεως ἐκδεξόμεθα τρόπον . Ἀλλ' ὥσπερ ἤδη τετελειωμένος ἐν Χριστῷ , καὶ κόμην ἑτέραν τετροφὼς μετὰ τὴν ὀγδόην ἀνατίθησι τῷ Θεῷ καθάπερ ἐν τύπῳ τὰ ἐπηγγελμένα . Σημεῖον δὲ τοῦ δεδέχθαι παρὰ Θεοῦ τὴν δωροφορίαν , τὸ δαπανᾶσθαι πυρὶ τὴν τρίχα · εἶδος γὰρ τοῦ πυρὸς ἀεὶ τῇ θείᾳ περιτίθησι φύσει τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος ἔφη Μωσῆς · Ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον ἐστί · τὸ παναλκὲς , οἶμαί του , τῆς θείας καὶ ἀκηράτου φύσεως παρεικάζων πυρί . Ἄθρει δὲ ὅπως παρὰ τὰς τῆς σκηνῆς θύρας , ἡ ἐν τελειώσει ξύρησις , τουτέστιν , ἁπάσης ἡμῶν δικαιοσύνης καὶ ἁγνισμοῦ πέρας . Μόναι γὰρ ἡμᾶς , αἵπερ ἂν γένοιντο πρὸς ἡμῶν ἁγνεία τε καὶ δικαιοσύνη , πῶς ἂν εἰσοίσειαν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , τὸ ἀκαταιτίατόν τε καὶ ἀπλημμελὲς οὐκ ἔχουσαι παντελῶς ; Καθαρὸς γὰρ ἀπὸ ῥύπου παντελῶς οὐδείς · εἰσκομίζει δὲ ὁ Χριστὸς , ἀμνησικάκως ἐλευθερῶν , καὶ πάσης ἡμᾶς ἀνιεὶς ἁμαρτίας . Πρόδρομος γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν εἰσελήλακεν , οὐχ ἑαυτῷ που πάντως , ἀλλὰ τοῖς ἔξω θυρῶν , καὶ ἐπ' αὐτῷ πως ἤδη γεγονόσιν οὐδῷ τῆς ἁγίας σκηνῆς , καταλεαίνων τὴν εἰσδρομήν . Ἀληθές . Αὐτὸς γὰρ ἡμῖν ἐγκαινίσαι λέγεται πρόσφατόν τε καὶ ζῶσαν ὁδόν . Μετὰ δέ γε τὸ ξυρᾶσθαι πρὸς αὐταῖς ἥκοντα ταῖς θύραις τῆς ἁγίας σκηνῆς , καὶ μὴν καὶ πυρὶ δαπανῆσαι τὴν τρίχα · Λήψεται , φησὶν , ὁ ἱερεὺς τὸν βραχίονα ἑφθὸν ἀπὸ τοῦ κριοῦ , ἄρτον τε καὶ λάγανον , καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ εὐξαμένου , καὶ αὖθις ἀναλαβὼν προσοίσει , φησὶν , ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου , καὶ ἅγιον ἔσται τῷ ἱερεῖ , καθὰ καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφαιρέματος . Εἶτα , τί ἂν βούλοιτο δηλοῦν ὁ νόμος ; Εἰς τύπον μὲν δὴ τοῦ ἰσχύοντος , ἤτοι τῶν ἐν ἰσχύϊ κατορθωμάτων , ὁ βραχίων ἀεὶ παρά γε τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ νοεῖται , ζωῆς δὲ δὴ πάλιν ἁγίας τε καὶ καθαρᾶς , ὁ ἄζυμος ἄρτος , καὶ μὲν καὶ τὸ εὔχαρί τε καὶ τὸ ἡδὺ παραδείξειεν ἂν ἐφ' ἑαυτῷ , τὸ λάγανον ἐλαίῳ ματτόμενον , καὶ εἰς πλακοῦντα τελοῦν . Τοῦ δὲ μεσιτεύοντος ἱερέως τὸ πρόσωπον , περιθείη τις ἂν καὶ μάλα εἰκότως τῷ Ἐμμανουήλ . Ὁ τοίνυν ἁγνείαν τὴν ἀνωτάτω κατωρθωκὼς , καὶ ἀνάθημα λαμπρὸν προσκεκομικὼς τῷ πανάγνῳ Θεῷ , τὰ ἐξ ἰσχύος ἔργα , δῆλον δὲ ὅτι τῆς πνευματικῆς , ὡς ἐν βραχίονι τοῦ κριοῦ , καὶ ζωὴν ἄμωμον , ὡς ἐν ἄρτῳ τῷ ἀζύμῳ νοουμένην , καὶ μέν τοι καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ ἐπίχαρι τῆς ἐν ἁγιασμῷ ζωῆς , ὡς ἐν τῷ λαγάνῳ , μονονουχὶ χερσὶν ἰδίαις ἐπιτιθεὶς , ἀναφέρει Θεῷ , διὰ μεσίτου Χριστοῦ , ὃς οἱονεί πως ἀπὸ χειρὸς εἰς χεῖρας δέχεται τὰς δωροφορίας , ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς , κἂν τούτῳ δὴ μάλιστα , τὸν γνήσιον ἀληθῶς καταγεραίρων προσκυνητήν . Ταύτῃτοί φησιν , ὅτι χερσὶν ἐπιθεὶς ἰδίαις , ὁ τὴν ἁγίαν οὕτω καὶ πάναγνον ἀποπεραίνων εὐχὴν , ἐπιδώσει τῷ ἱερεῖ ἐπίθεμα καὶ ἐξαίρετον , καὶ ἐκνεμηθὲν αὐτῷ , καθὰ καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ κριοῦ , κατά γε τῷ νομοθέτῃ δοκοῦν . Ὥσπερ δὴ τὸν βραχίονα μήνυσιν εἶναί φαμεν τῶν ἐξ ἰσχύος κατορθωμάτων , ἤγουν τῆς ἰσχύος αὐτῆς , οὕτω καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ κριοῦ , φρενός τε καὶ νοῦ . Κεκτήμεθα γὰρ ἐν σπλάγχνοις καὶ ἐν τῷ στήθει τὰς φρένας . Ἀδιαφορεῖ δὲ πολλάκις ἡ θεία Γραφὴ , καὶ ποτὲ μὲν εἰς νοῦ τύπον τὴν κεφαλὴν , ποτὲ δὲ τὸ στῆθος εἰς φρενὸς ποιεῖται δήλωσιν . Ἱερὰ δὴ οὖν καὶ ἐξαίρετα , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ἀπὸ χειρὸς εἰς χεῖρα προσκομιζόμενα , καὶ εὐπαράδεκτα δι' αὐτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , τῶν ἁγνιζομένων ἰσχὺς ἡ πνευματικὴ , καὶ μέν τοι καὶ φρένες . Εἴπερ ἔστιν ἀληθὲς εἰπεῖν , ὡς οὐκ ἂν ἑτέρως γένοιτό ποτε κατορθοῦν δύνασθαι τοὺς ἁγίους τὰ ἁνδάνοντα Θεῷ , μὴ οὐχὶ δι' ἰσχύος τῆς πνευματικῆς , καὶ μέν τοι καὶ φρενὸς ἀγαθῆς . Εὖ ἔφης . Ἑφθὸν δὲ προστέταχε λαμβάνεσθαι τὸν βραχίονα , τὸ οἱονεί πως ὠμὸν , καὶ τὸ τοῦ καθήκοντος παράλογον τῆς τῶν ἁγίων ἰσχύος ἀποσοβῶν · οὐ γὰρ ἀποτόμους εἶναι χρὴ τοὺς ἀνακειμένους Θεῷ , οὔτε μὴν ἀκράτῳ κεχρῆσθαι τῷ νῷ , ἀλλ' εὐαφῶς τε καὶ ἁπαλῶς καὶ λίαν εὐτέχνως κατορθοῦν ἐπείγεσθαι τὰ εἰς ἀρετήν . Εἶεν δ' ἂν ὧδε καὶ οὐχ ἑτέρως τῶν ἁγίων τὰ κατορθώματα χρηστὰ καὶ ἐδώδιμα τῷ Θεῷ , τὸ ὠμὸν οὐκ ἔχοντα καὶ ἀπηχθημένον . Διεπύθου δέ που τὸν ἐν ἁγνείαις ἐπὶ τὴν σωτήριον τροφὴν , ὥσπερ ἰδίαν ὀνομάζοντος τοῦ Χριστοῦ καὶ λέγοντος τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς · Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε . Διαμέμνησο δὲ ὅτι καὶ καταθύεσθαι μὲν ἐκέλευε τὸν ἀμνὸν , εἰς τύπον Χριστοῦ , προσενομοθέτει δὲ λέγων · Οὐ φάγεσθε ἀπ' αὐτῶν ὠμὸν , οὐδὲ ἑψημένον ἐν ὕδατι , ἀλλ' ἢ ὀπτὰ πυρί · τὸ ἀπαράδεκτον , οἶμαί που , καὶ τὸ οἱονείπως εἰς πέψιν οὐκ εὐχερὲς , ὠμὸν εἶναι λέγων . Χρῆναι δὴ οὖν ἄρα φησὶν ἑφθὸν λαμβάνεσθαι τὸν βραχίονα · τοῦ ἀνέφθου σημαίνοντος τὸ μήτε ἡδὺ , μήτε βρώσιμον , ταύτῃτοι καὶ ἀπαράδεκτον . Ὡς ἰσχνὸς ἄγαν καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἀποδοτέον οὖν ἄρα τὰς ὁμολογίας Θεῷ , καὶ ἅπερ ἂν εὔξαιτό τις , διαπεραινέτω μελλήσας οὐδὲν , ὡς τό τοι μὴ δρᾷν τὰ τοιάδε γοργῶς , τῶν ὅτι μάλιστα δεινῶν καὶ σφαλερωτάτων φαίην ἂν ἔγωγε , καὶ αὐτὸ δὲ τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Εἰ γὰρ εἶναι λογιούμεθα φρονοῦντες ὀρθῶς τῶν ἄγαν ἐκτοπωτάτων , τὸ ψευδοεπείας ἁλῶναι γραφῇ , πῶς οὐκ ἂν γένοιτο τῶν λίαν αἰσχρῶν , ὁμολογῆσαι μέν τι καὶ ὑποσχέσθαι Θεῷ , ψεύσασθαι δὲ μετὰ τοῦτο τὴν ὑπόσχεσιν ; Παντὸς μὲν οὖν εὐξαμένου καὶ μελλήσαντος , καὶ γοῦν καὶ εἰσάπαν ἀναδυομένου τὴν ἔκτισιν , καταγράφει τὴν ἁμαρτίαν . Ἀνίησι δὲ τῶν αἰτιαμάτων τοὺς ἔχοντας μὲν παντελῶς ἴδιον οὐδὲν , δεσμῷ δὲ ὥσπερ ἀναγκαίῳ κατεζευγμένους , καὶ ὑφ' ἑτέρου πράττοντας χεῖρα . Γέγραπται δὲ οὕτως ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ ἐλάλησε Μωσῆς πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , λέγων · Τοῦτο τὸ ῥῆμα ὃ συνέταξε Κύριος · Ἄνθρωπος ὃς ἂν εὔξηται εὐχὴν Κυρίῳ , ἢ ὀμόσῃ ὅρκον , ἢ ὁρισμῷ ὁρίσηται περὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , οὐ βεβηλώσει τὸ ῥῆμα αὐτοῦ . Πάντα ὅσα ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ποιήσει . Ἐὰν δὲ εὔξηται γυνὴ εὐχὴν Κυρίῳ , ἢ ὁρίσηται ὁρισμὸν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν τῇ νεότητι αὐτῆς , καὶ ἀκούσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς τὰς εὐχὰς αὐτῆς , καὶ τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς , καὶ παρασιωπήσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς · καὶ στήσονται πᾶσαι αἱ εὐχαὶ αὐτῆς , καὶ πάντες οἱ ὁρισμοὶ αὐτῆς οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς , μενοῦσιν αὐτῇ . Ἐὰν δὲ ἀνανεύων ἀνανεύσῃ ὁ πατὴρ αὐτῆς , ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀκούσῃ πάσας τὰς εὐχὰς αὐτῆς , καὶ τοὺς ὁρισμοὺς αὐτῆς , οὓς ὡρίσατο κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτῆς , οὐ στήσονται , καὶ Κύριος καθαριεῖ αὐτὴν , ὅτι ἀνένευσεν ὁ πατὴρ αὐτῆς . Ἀλλ' εἰ καὶ γένοιτο , φησὶν , γυνὴ συνηρμοσμένη κατὰ νόμους ἀνδρὶ , ὁ αὐτὸς κρατείτω νόμος . Χήρας δὲ καὶ ἐκβεβλημένης ἵστησι τοὺς ὁρισμοὺς , καὶ διαπεραίνεσθαι δεῖν πάντη τε καὶ πάντως τὰς ὑποσχέσεις εὖ μάλα φησὶ , πανταχῆ τὸ ἐλεύθερον καὶ ἔξω ζυγοῦ ταῖς αἰτίαις ὑποτιθεὶς , εἰ μὴ δρᾷν ἕλοιτο τὰ ἐπηγγελμένα · τόγε μὴν οὐχ ὧδε ἔχον , ἄπρακτόν τε καὶ ὑφ' ἑτέροις , ἀνιεὶς εἰκότως . Τοῖς γάρτοι κυρίοις , πατρί τε , φημὶ , καὶ ἀνδρὶ , συνθεμένοις μὲν καὶ οἱονεὶ συννεύσασι ταῖς τῶν ὑπὸ χεῖρα καὶ ἐξουσίαν εὐχαῖς , τὴν τῆς δυσσεβείας ἐπιφέρει γραφὴν , εἰ μὴ πληροῦν ἕλοιντο τὰ ἐπηγγελμένα . Ἀποφάσκουσι δὲ καὶ τὸ ἀνεῖσθαι δεῖν ἁμαρτιῶν ἀπονέμει · προαιρέσεως γὰρ , καὶ οὐκ ἀνάγκης καρποὶ τὰ εἰς Θεὸν ἀναθήματα .
Lemmas: ὅτι2 χρή προσάγω ἐγώ θυσία πνευματικός καί δωροφορία Θεός . ἀποχράω μέν οὖν , καθάπερ ἐγώ , ὁ εἴρω πρός ὁ δήω εἶμι γεννικός εἰς ἀπότριψις ἁμαρτία , καί εἰς ἀποκάθαρσις ὁ διά Χριστός , πᾶς μέν ῥύπος ὁ ἐν ἐγώ διασμήχω οἷος τε , καί ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια συντήκω , ἐκνίζω δέ καί ἅγιος ἀποφαίνω οἶδα . τοιγάρ καί ἱερός ἐγώ ὁ λόγος τοιοῦτος , ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια εἰς ἐγώ εἰμί προανακράζω λέγω · ὅτι2 ἐξαπίνης ἥκω εἰς ὁ ναός αὐτός Κύριος , ὅς σύ ζητέω , καί ὁ ἄγγελος ὁ διαθήκη , ὅς σύ ἐθέλω . ἰδέ ἔρχομαι , λέγω Κύριος παντοκράτωρ , καί τίς ὑπομένω ἡμέρα εἴσοδος αὐτός ; ἢ τίς ὑφίστημι ἐν ὁ ὀπτασία αὐτός ; ὅτι αὐτός εἰσπορεύω , ὡς πῦρ χωνευτήριον , καί ὡς πόα πλύνω , καί καθίζω χωνεύω καί καθαρίζω , ὡς ὁ ἀργύριον καί ὁ χρυσίον . συνᾴδω δέ οὗτος καί ὁ θεσπέσιος Ἠσαΐας λέγω , ὅτι ἐκπλύνω Κύριος ὁ ῥύπος ὁ υἱός καί ὁ θυγάτηρ Σιών , καί ὁ αἷμα ἐκκαθαρίζω ἐκ μέσος αὐτός ἐν πνεῦμα κρίσις , καί ἐν πνεῦμα καῦσις . ἆρα οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ἐν Χριστός νοέω δικαιοσύνη ὁ τρόπος διαπεραίνω εἄν πρός ἐγώ , ὡς ἐν γε δή μόνος ὁ διασμήχω δήω ; καί ὁ ἀρχαῖος ἐγώ ἀποτρίβω μολυσμός ; ἀρκέω εἄν , εἶπον ἐγώ , πρός δόξα ἐγώ αγιοπρεπής , καί ὁ ἄνω2 στεφανόω τιμή ; ἤγουν , εἰμί πως ὁ κατά ἐγώ ἐν ἀγαθός , καί ὁ εἰς ἄκρος ἔπαινος κατασεμνύνω εἰκότως ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή , οἷος τις δωροφορία πνευματικός , καί ἱερόν ἀληθής ἀνάθημα προσκομίζω ὁ Θεός , ὁ ἐν ἁγιασμός καί ὁσιότης ζωή , καί πνευματικός λατρεία εὕω μάλα διαπεραίνω ; οὕτως φημί . καί γάρ ὅς ὁ χρῆμα εἰμί ὁ ἱερός συμβαίνω νόμος , καί Θεός χαρίζομαι , καί ὁ ὅτι μάλιστα δοκιμάζω · καταλήγω μέν ἔργον πᾶς προστάσσω ἐν σάββατον , δράω δέ δή ὅλως ἀφίημι τις οὐδέ ὅπως τίς οὖν , οὗτος λέγω ἐν ὁ Ἔξοδος · μιμνήσκω ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον ἁγίζω αὐτός . ἕξ ἡμέρα Εργά , καί ποιέω πᾶς ὁ ἔργον σύ · ὁ δέ ἡμέρα ὁ ἕβδομος , σάββατον , ἀνάπαυσις κύριος ὁ Θεός σύ , οὖον ποιέω ἐν αὐτός πᾶς ἔργον . ὁ ἐν πνεῦμα δηλονότι Σαββατισμός ὁ τύπος κατασημαίνω , ὅτε καί εἰς κατάληξις καί ἀνοκωχή πᾶς ἔργον σαρκικός , καί μοχθηρός σπούδασμα , διά αὐτός καλέω ὁ Χριστός , ὁ ὁ ἁμαρτία ἄχθος ἀποσείω , καί ὁ ἐκ ὁ φαυλότης ἀγάπη ἀπόστασις , καί ὁ ἔξω νόμος ὁ ἀργία · ἀπολείπω μέν γάρ ὁ τοιόσδε Σαββατισμός ὁ ἐκ Ἰσραήλ . εἰσβαίνω γάρ οὐδαμῶς εἰς ὁ κατάπαυσις ὁ Χριστός , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . ἡμός δέ καταπαύω ὁ Χριστός , καί σαββατίζω ἀναπείθω νοητός , ἀνίημι εἰς ἀρετή , καί καλός πλημμέλημα ἀργία ἐπιτηδεύω . Ἀγαθός φημί . ἀλλά θεσμοθετέω μέν καί πάλαι θεός , ὁ δήω ἅπας ἀργέω ἐν σάββατον . πλήν ὁ ὁ θεῖος λειτουργία καταστέφω , καί ὁ ἅγιος σκηνή προσεδρεύω ἐπιτάσσω , πάλιν τελέω ὁ ἱερός · καί βεβηλόω ὁ σάββατον , κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή , εἰμί ἀναίτιος , ὁ ἐπί ὁ λύω ὁ νόμος οὐ ὑπομένω γραφεύς . οὐκοῦν ἐπίγειος μέν σπούδασμα καί ἐγώ αὐτός καταλήγω ἐν Χριστός , ὁ νοητός πληρόω Σαββατισμός , ἀπέχω δέ οὐ ὁ ἱερός ἔργον , ὁ χρή , φημί , προσκομίζω Θεός θυσία πνευματικός καί νοητός δωροφορία . ἕπομαι δέ ὥσπερ ὁ ἴχνος ὁ Χριστός , κατά ὁ γράφω , ἑαυτοῦ ἱερεύω , οὖον μηλοσφαγία καί μόσχος αἷμα ὁ ὁ ὅλος τιμή θεός , ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνατίθημι αὐτός . ἀρέσκω γάρ ὑπέρ μόσχος νέος , κέρας ἐκφέρω καί ὁπλή , κατά γε ὁ ὁ Ψάλλων φωνή . ὀρθῶς διανοέομαι · πλήν ἔρχομαι δή πάλιν , καί ἐκ ἱερός Γράμμα ὁ ὧδε λαμπρός καί ἀξιάγαστος λατρεία ανάτυπο ὁ γραφεύς . φημί τοίνυν θεός ἐν ὁ Λευϊτικός , δῆλος δέ ὅτι πρός πᾶς ὁ ἐκ Ἰσραήλ · Ἄνθρωπος ἐκ σύ ἐάν προσάγω Δῶρα ὁ κύριος , ἀπό ὁ κτῆνος καί ἀπό ὁ βοῦς καί ἀπό ὁ πρόβατον προσφέρω ὁ Δῶρα σύ · ἐάν ὁλοκαύτωμα ὁ δῶρον αὐτός , ἐκ ὁ βοῦς ἄρσην ἄμωμον προσάγω , πρός ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον προσφέρω αὐτός δεκτός ἐναντίος κύριος , καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ κάρπωμα δεκτός αὐτός , ἐξιλάσκομαι περί αὐτός . καί σφάζω ὁ μόσχος ἔναντι κύριος , καί προσφέρω ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς ὁ αἷμα , καί προσχέω ὁ αἷμα ἐπί ὁ θυσιαστήριον κύκλος ὁ ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον · καί ἐκδέρω ὁ ὁλοκαύτωμα , μελίζω αὐτός κατά μέλος , καί ἐπιτίθημι ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς πῦρ ἐπί ὁ θυσιαστήριον , καί ἐπιστοιβάζω ξύλον ἐπί ὁ πῦρ · καί ἐπιστοιβάζω ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς ὁ διχοτόμημα , καί ὁ κεφαλή , καί ὁ στέαρ ἐπί ὁ ξύλον ὁ ἐπί ὁ πυρός ὁ εἰμί ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὁ δέ ἐγκοίλια καί ὁ πούς πλύνω ὕδωρ , καί ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ὁ πᾶς ἐπί ὁ θυσιαστήριον · κάρπωμα εἰμί , θυσία , ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος . ἆρα οὐ ἐναργής ὁ τύπος ὁ ὁ ἅγιος ζωή , καί οἰκειότης ὁλοτελής , ὁ πρός θεός ἐν πνεῦμα καί ἁγιασμός ; μορφόω γάρ ὡς ἐν ὁ ἥμερος ὁ ζῷον , μόσχος τε , φημί , καί πρόβατον , κόσμος μέν ἀποθνῄσκω διά ὁ ὁ σάρξ κατανεκρόω , ἵνα Θεός ζῶ διά ὁ εὐαγγελικός πολιτεία , ἀναβαίνω δέ ὥσπερ εἰς θυσία ὁ πνευματικός ἀληθής καί εὔοσμος διά υἱός ὁ πατήρ . καί φέρω σύ πάλιν ὁ ἐπί ἕκαστος λέγω , ἰσχνοεπέω ὡς ἐν . Δῶρος μέν γάρ ὥσπερ τίς ὁ πᾶς κράτος Θεός ὁ ἴδιος ἕκαστος ἀνατίθημι ζωή , πλήν ὡς ἕκαστος δίδωμι , καί ὡς εἄν ἔχω μέτρον . ὁ μέν γάρ , οὕτως · ὁ δέ , οὕτως , ἴδιος ἔχω ἐκ Θεός χάρισμα , κατά ὁ ὁ σοφός Παῦλος φωνή . ἐν γάρ ὁ μέγεθος ὁ ζῷον , ἤτοι ὁ κατά εἶδος διαφορά , ὁ ἄνισος τε καί ἀνομοίως ἔχω , κατά ἰσχύς τάχα ποῦ ὁ πνευματικός καί κατά γε ὁ ὁ διάνοια , πλάγιος ὑποσημαίνω . ἔτι οὖν ὡς ἐν μόσχος μέγας εἰμί τυγχάνω , καί μήv καί ἄγαν εὐσθενής , ἤγουν ὡς ἐν γε πρόβατον ὁ μείων ἔχω , καί ὁ τέλειος κατόπιν εἶμι , ἑαυτοῦ εἰς δωροφορία προσκομίζω Θεός , καί οὗτος εἰς ὁλοκαύτωμα , τουτέστιν , εἰς ὁλόκληρος ἀφιέρωσις , οὖον μερίζω ἔχω πρός ὁ ἐν κόσμος ὁ ζωή , ἀλλά ὅλος ἐκ ὅλος δεκτός τε [ καί ] ἱερά ὁ Θεός . τοιόσδε τις ἵστημι ὁ θυσία ὁ τρόπος · Ἄρσην τε καί ἄμωμον ἵστημι ὁ θῦμα , φημί . σύμμορφος γάρ ἀεί πως εἰμί ὁ ἅγιος ὁ Χριστός , ὅς εἰμί ἄρσην τε καί ἄμωμος ἀληθής , ὁ μέν ἄρσην , ὁ ἡγεμονικός , ὁ δέ ἄμωμον , ὁ ὑπερφυής καί ἀνυπέρβλητος ἁγιότης καταγράφω . εἷς γάρ ἐγώ καθηγητής καί πάναγνος ἀσύγκριτος , ὁ Ἐμμανουήλ . ἄλλος τε ( χρή γάρ δεῖνος ] ἐκεῖνος εἶπον , καί οἴομαι δήω ) ἄρσην τε καί ἄμωμος πρέπω εἄν εἰμί ὁ Θεός καθιερώνω , οὐδείς ἔχω ὁ θηλυπρεπής , οὖον παρίημι εἰς ῥᾳθυμία · ἀλλά πολύς λίαν διανεύω εἰς ὁ ἀνδρίζω δήω , ἄρσην τε καί οἱονεί διεγείρω ὁ ἐν γε δή σφεῖς αὐτός διασῴζω νόος . καί μέντοι πρός ὅδε φημί εἄν , ὅτι καθαρός τε καί ἄμωμος εἰμί χρή , κατά γε ὁ ἐγχωρέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις . ψάλλω γάρ ποῦ καί μάλα ἔμφρων ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · κρίνω ἐγώ , κύριος , κατά ὁ δικαιοσύνη ἐγώ , καί κατά ὁ ἀκακία ἐγώ ἐπί ἐγώ . συμμετρέω γάρ πως παρά Θεός ὁ ἀνθρώπινος ἐπιείκεια ὁ τρόπος , ὑπερανίσχω δηλονότι ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος , καί πολύς ὁ κατά ἐγώ ὑπεραίρω μέτρον . οὐκοῦν ἄρσην τε καί ἄμωμον ὁ ἱερόν ἵστημι θῦμα . ἀποφέρω δέ πως πρός αὐτός ὁ θύρα ὁ ἅγιος σκηνή . τελειόω γάρ οὐ ἑτέρωσε ποῖ , ἢ ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ἐν ἐκκλησία εἰμί εὐπαράδεκτος ὁ Θεός καί πατήρ , προσκομίζω ἐγώ ὡς ἱερεύς Χριστός . διά αὐτός γάρ ὁ προσαγωγή ἔχω , καί αὐτός ἐγώ ἐγκαινίζω ὁ εἰς ὁ εἰμί πάροδος , πρόδρομος ὑπέρ ἐγώ εἰσελαύνω εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , καί καταδείκνυμι ἐγώ ὁ ἀληθής τρίβω . ἐπιτίθημι γε μήv ὁ μόσχος ὁ χείρ προστάσσω , διά γε δή οὗτος πλάγιος ὑποσημαίνω , ὡς ἀντί ἑαυτοῦ ἐν τύπος προσάγω εἰκών τις ὁ χρή βιόω ἅγιος , διά ὁ θνήσκω ὁ κόσμος ὁ ὁ κτῆνος σφαγή εὕω μάλα ποιέω . ἀθρέω δή οὖν ὅπως ἐγώ ὁ σκιά διαμορφόω ὁ ἀλήθεια . σφάζω μέν γάρ ὁ μόσχος ἔναντι κύριος , προσέχω δέ ὁ αἷμα ὁ θυσιαστήριον . ὁ γάρ ὅς θνήσκω ὁ κόσμος , καί ὁ σαρκικός ὁ νέκρωσις κίνημα , ἡδύς ὁ Θεός , καί ὁ ἄνωθεν ἐποπτεία ἄξιος · καί τάχα ποῦ ψάλλω τίς τοιοῦτος ὁ θεῖος ἐγώ Δαυίδ , ὧδε πῇ λέγω · Τίμιος ἐναντίος κύριος ὁ θάνατος ὁ ὅσιος αὐτός . ἀνάθημα γάρ ὥσπερ ἱερόν εἰμί ὁ Θεός , ὁ ὅσιος ὁ θάνατος · καί οὔτις ποῦ πᾶς ὁ κατά σάρξ , φημί · κατασημαίνω δέ μᾶλλον ὁ λόγος ἐγώ , ὅς ὑπομένω ἔθος αὐτός , κόσμος μέν ἀποθνήσκω , Θεός δέ ζῶ ἐν ὁσιότης καί ἁγιασμός · ἀμήχανος γάρ ὁ ἅγιος ἐγώ κατορθόω ζωή , μή οὐ προεκτείνω ὁ κόσμος . γράφος γάρ ὁ Πέτρος περί Χριστός · ὅς ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀναφέρω ἐν ὁ σῶμα αὐτός ἐπί ὁ ξύλον , ἵνα ὁ ἁμαρτία ἀπογίγνομαι , ὁ δικαιοσύνη ζῶ . οὐκοῦν ὁ ὁ μόσχος σφαγή , καταδηλόω ἔοικα ὁ ἀπογίγνομαι ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ὑπομένω θάνατος ὁ παρά Θεός τίμιος , ὅς καί ἐφοράω ἀξιόω . σφάζω γάρ , φημί , ὁ μόσχος ἔναντι κύριος . ὁ δέ γε ὁ αἷμα χύσις ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὁ ὁ ζωή ἀφιέρωσις καί Ψυχή ἀνάθεσις εἰς δόξα Θεός κατασημαίνω εἄν , οἴομαι ποῦ . ἐκδέρω δέ ὁ θῦμα , καί τέμνω κατά μέλος · ὁ μέν ἐκδέρω , ὁ οἱονεί γυμνόω τε καί ἀποκάλυψις ὁ ἐν ἐγώ ὑποφαίνω · ὁ δέ μελίζω , ὁ μέχρι ἁρμός τε καί μυελός ὁ ὁ Θεός καθικνέομαι λόγος , εὕω μάλα παραδείκνυμι . ζάω γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός , φημί , καί ἐνεργός , καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος , καί διικνέομαι ἄχρι μερισμός Ψυχή καί πνεῦμα , ἁρμός τε καί μυελός , καί κριτικός ἐνθύμησις καί ἔννοια Καρδία . καί οὐ εἰμί κτίσις ἀφανής ἐνώπιος αὐτός , πᾶς δέ γυμνός καί τραχηλίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , πρός ὅς ἐγώ ὁ λόγος . Ἀνακαίω δέ ὁ ἱερεύς ὁ πῦρ , ἐπιτίθημι ὁ θυσιαστήριον ὁ διχοτόμημα , σύν ὁ κεφαλή καί ὁ πούς , καί μέντοι καί ἐνδόσθια , ἐκνίζω ὕδωρ . εὐώδης γάρ ἅπας ὁ ὁ ἅγιος , οὐδείς ἀπόβλητος παρά Θεός ὁ ἐκεῖνος ἔνειμι πιστεύω . εἰμί δέ εἄν εἰς τύπος ὁ μέν κρέας , ὁ οἱονεί παχύς αὐτός καί ἐνσώματος ζωή · σεμνός γάρ αὐτός καί πάναγνος · κεφαλή δέ , νόος σημεῖον , λογισμός δέ καί ἐπιθυμία , ὁ ἐντόσθια · πούς δέ αὖος , πρακτικός καί ὁ ὡς ἐν ἔργον πορεία αἴνιγμα λεπτός . ὡς δριμύς ὁ λόγος ! ἔχις δέ οὖν ὅμως ὁ ἀληθής , καίτοι διαίσσω ἐγώ ὡς ἐν ὁμίχλη καί σκότος · βαθύς γάρ ὁ νόμος . ἐάν δέ ἀπό ὁ πρόβατον , φημί , ὁ δῶρον αὐτός ὁ κύριος , ἀπό τε ὁ ἀμνός καί ὁ ἔριφος εἰς ὁλοκαύτωμα · ἄρσην ἄμωμον προσάγω αὐτός , καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός , καί σφάζω αὐτός , ἐκ πλάγιος ὁ θυσιαστήριον πρός Βορέας , ἔναντι κύριος . μελίζω δέ καί αὐτός , ἐκνίζω ὁ ἐντόσθιος κατά ὁ ἴσος ὁ μόσχος τρόπος . ἀνακομίζω δέ δήω ἐπί ὁ θυσιαστήριον θεσμοθετέω πάλιν · ὁ αὐτός δέ εἄν εἰμί ὁ θεωρία καί ἐπί ὅδε λόγος . πλήν ἔχω τίς παραλλάσσω · σφάζω γάρ ὁ ἀμνός ἐκ πλάγιος ὁ θυσιαστήριον πρός Βορέας . Τῖς οὖν ἄρα εἰμί καί ὁ ὅδε λόγος ; ἤ οὐ οἶδα , ὅτι νότιος πως εἰμί ὁ Ἰουδαῖος ὁ γῆ , ὁ δέ γε πρός θάλασσα ὁ βόρειος ὁ ἀναρίθμητος ὁ ἔθνος ἀγέλη διαμοιράω , κατά χώρα καί πόλις συνοικίζω ; ἀληθής . αἴνιγμα δή οὖν ὁ καί αὐτός ὁ εἰς Βορέας ἀγέλη , ἱερή εἰμί ὁ Θεός , ὁ ὡς ἐν μέρος ὁ βόρειος καταθύω ὁ ἀμνός . οὗτος ὅς καί ὁ Σωτήρ περί ὁ ἐκ ἔθνος ἀγέλη προαναφωνέω λέγω · καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , ὁ οὐ εἰμί ἐκ ὁ αὐλή οὗτος , ἐκεῖνος ἐγώ δεῖ ἄγω , καί γίγνομαι εἷς ποίμνη , εἷς ποιμήν . συνίημι ὅς φημί . ῥᾳθυμία δέ ἀγαθός καί ὄκνος πᾶς ἐπέκεινα τίθημι ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ ὅσπερ εἄν αἱρέω πληρόω ὁ νομίζω , καταλεαίνω τρόπος τις ὁ καρποφορία ὁ ὁδός , καί ἐν ὁ ἔτι πρόβατον μείων ὁ ὁ θυσία ἀποπεραίνω δήω ἐπιτάσσω , λέγω · ἐάν δέ ἀπό ὁ πετεινός κάρπωμα προσφέρω δῶρον ὁ κύριος , καί προσφέρω ἀπό ὁ τρυγών , ἢ ἀπό ὁ περιστερά ὁ δῶρον αὐτός , καί προσφέρω αὐτός ὁ ἱερεύς πρός ὁ θυσιαστήριον , καί ἀπόκνισις ὁ κεφαλή αὐτός , καί ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ θυσιαστήριον , καί στραγγίζω ὁ αἷμα πρός ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον . καί ἀφαιρέω ὁ πρόλοβος σύν ὁ πτερόν , καί ἐκβάλλω αὐτός παρά ὁ θυσιαστήριον κατά ἀνατολή εἰς ὁ τόπος ὁ σποδός , καί ἐκκλάω αὐτός ἐκ ὁ πτέρυξ , καί οὖον διαιρέω , καί ἐπιτίθημι αὐτός ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἐπί ὁ ξύλον ὁ ἐπί ὁ πῦρ . κάρπωμα εἰμί θυσία , ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος . ἀθρέω δή πάλιν , ὡς ἀγαθός τε καί εὔτεχνος ὁ ἐν συμμορφία φαίνω ὁ Χριστός , ὁ ἅγιος τηρέω . εἰμί μέν γάρ ἀληθής ὁ ἄνωθεν τε καί λάλος τρυγών αὐτός , ὁμοίως δέ καί ὁ πρᾶος περιστερά . καί γοῦν ἐν μέν ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα γράφω περί αὐτός · φωνή τρυγών ἀκούω ἐν ὁ ἐρῆμος · πραότης δέ ὁ ἄγαν καί ἄνω2 τύπος ὥσπερ τις καί ὑπογραμμός ἑαυτοῦ ἐγώ παρατίθημι , λέγω · μανθάνω ἀπό ἐγώ ὅτι πρᾶος εἰμί , καί ταπεινός ὁ Καρδία . ἀλλά ἰδού καί αὐτός ὁ ἅγιος , διά ὅς ὁ ἐν μορφή γίγνομαι Χριστός , ὁ ἐν ἴσος ὥσπερ ἀγαθός εὐπρεπής τε καί ἀξιάγαστος εὕω μάλα τηρέω · τρυγών γάρ καί αὐτός νοέω εἄν εἰκότως , ὁ θεῖος1 τε καί ἱερόν ὁ ἀκροάομαι ἵημι λόγος , ᾠδή τε καί μέλος ὁ εἰς δόξα Θεός ποιέω σπουδάζω . τοιγάρ καί λέγω · ὁ γλῶσσα ἐγώ μελετάω ὁ δικαιοσύνη σύ , ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ἔπαινος σύ . καί μέντοι καί ὁ ἐν Χριστός διαζῶ βίος , καί ὁ πρᾶος ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ἴε τρίβω , ὁ παίω ἐθέλω εἰς ὁ δεξιά σιαγών , παραφέρω καί ὁ ἀριστερός , καί ὁ ἀγγαρεύω μίλιον , εἷς ἐθελοντί δωρέω ὁ , εἴπερ αἱρέω , διαστείχω καί δύο . οὐκοῦν σφεῖς αὐτός , εἰς ὀσμή εὐωδία , καί εἰς ὁλοκαύτωμα καθιερόω Θεός , καί ὡς ἐν εἶδος τρυγών καί περιστερά . εἶτα ὁ κεφαλή ἀποκνίζω ὁ ἱερεύς ἐπιτίθημι ὁ θυσιαστήριον , προσχέω ὁ αἷμα . Ἅγιος γάρ ἀληθής , καί ὅτι μάλιστα ὁ ἱερός ἅγιος ὁ νόος , ἀνάκειμαι πρέπω ὁ πάναγνος Θεός . ἔννοια γάρ εἰμί ἐπίμεστος ἀγαθός , καί ὁ ἀληθής θεογνωσία εὐωδιάζω ὁ μύρον Λογισμός γάρ Δίκαιος , κρίμα , κατά ὁ γράφω · ἅγιος δέ ὅτι καί ὁ ζωή ὁ ἐν φόβος Θεός , σαφής εἄν γίγνομαι , διά ὁ δήω ὁ ἅγιος θυσιαστήριον προσχέω ὁ αἷμα . Ζωή γάρ τύπος ὁ αἷμα · καί ἀφαιρέω μέν ὁ στρούθιον ὁ πρόλοβος , τουτέστιν , ὁ φύω , σύν ὁ πτερόν · ἐκβάλλω δέ ὡς ἀχρεῖος παντελῶς . σημεῖον δέ εἄν γίγνομαι καί οὗτος σαφής , ὁ καί τρυφή ἀνωτέρω ὁ σωματικός ὁ ὁ ἅγιος ἀναφαίνω βίος , ὡς δοκέω ἤδη πως , μηδέ ὁ ὁ σιτίον χωρέω ἐπιδέω γαστήρ . τοιοῦτος γάρ πως εἰμί ὁ ὅτι μάλιστα φιλόπονος ὁ βίος · ἕ σιτίον ὁμοῦ καί αὐτός τάχα ποῦ ὁ γαστήρ ἀλογέω , κατατήκω ὁ σάρξ , καί κατανεκρόω ἡδονά , ἐλεύθερος δέ καί ἀπαλλάσσω πᾶς γίγνομαι κοσμικός τε καί περισσός . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ ὁ πτερόν ἀποβολή . ἀναγκαῖος μέν γάρ ὁ ὄρνεον ὁ πτέρωσις · ἀλλά καί ἐγώ αὐτός , ὁ διά ὅσπερ εἄν εἰς ἴδιος χρεία οὗτος ὁ ἀπό ὁ γῆ ὑπηρετέω σῶμα · άμφιο δέ δή λέγω , καί τροφή ὄργανον , καί πρός γε δή οὗτος εὕω μάλα καί ὁ διά ὅς εἄν γίγνομαι οὗτος , πορισμός χρῆμα , ὁ ὁ ἔνδεια ἔφοδος μάχομαι , εὐνή τε μαλακός , καί ὁ οὗτος ἀγχοῦ . ἀλλά εἰμί καί χρειώδης οὗτος καί ἀναγκαῖος ὁ ἐπί γῆ καί ἐν σῶμα , ἀλλά οὖν ὁ ἅγιος λογίζομαι παρά οὐδείς , ὄχλος δέ ὥσπερ εἰκαῖος ἁπλόος ὁ ὁ τοιοῦτος κτῆσις ἀποπέμπω , μονονού γυμνός καί ἀναμφίαστος σῶμα διατελέω ἐν κόσμος , ὁ προστυγχάνω καί εὐπόριστος ὁ ὁ σάρξ ἀνάγκη σύν ὄκνος δωρέω . Ἀποτετιλμένων δέ ὁ πτερόν , καί ἐκλέγω ὁ φύω , ἤτοι ὁ πρόλοβος , καί ἐκκλάω , φημί , ἀπό ὁ πτερύγιον , καί οὖον διαιρέω , καί ἄνοισις λοιπός ἐπί ὁ θυσιαστήριον . καί ὁ μέν ὁ πτερύγιον κλάω , τύπος εἄν εἰμί καί ὑπόδειγμα σαφής ὁ μή φρονέω ὁ ὑπέρογκος , μήτε μήv ὑψόω πέτομαι ὁ ἅγιος ὁ νόος , συνεπάγω δέ μᾶλλον ὁ ταπεινός , καί οἱονεί ὁ κάτω ζητέω . μετέωρος γάρ ἀείπως εἰμί ὁ ἀλαζών ὁ νόος , καί πρός ὁ ἄνω φέρω , συνίζω ὁ χθαμαλός οὐ ἀνέχω , καί ὁ μέτριος τε καί ταπεινός ἀτιμάζω φρόνημα . οὐκοῦν ὁ ὁ πτερύγιον κλάω , ἀλαζονεία ἀπόθεσις αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνω · ὅτι δέ καί εἰσάπαν , καί , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁλοτρόπως ἀνατίθημι ὁ Θεός ὁ οἰκεῖος ζωή , οὖον μερίζω πρός ὁ ἐν κόσμος , ὁ μή διαιρέω δηλόω · μερίζω δέ ὁ ἐν γάμος , καί ὁ σοφός φημί Παῦλος . Ἱερός οὖν ἄρα ὁ ἅγιος ὁ νόος , ζωή τε ἅγιος , καί τρυφή ἀγαθός σωματικός , καί μέριμνα κοσμικός ἐλεύθερος , καί φρόνημα ὁ μέτριος περικαλλής · ἀμέριστος δέ καί πρός ὁ ἐν κόσμος . τοιγάρ καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνατίθημι ὁ Θεός . ὧδε ἔχω . καταβιβάζω δέ ὁ θυσία ὁ τρόπος , καί πρός ὁ ἔτι μείων τε καί πᾶς ὁ ἔτος λοιπός ἔγκειμαι , καί οὖον σύν ἱδρώς ληπτός κατευρύνω , οἴομαι ποῦ , μικρός καί μέγας ὁ εὐδοκίμησις ὁ ὁδός · γράφω γάρ , ὅτι Πλατύς ὁ ἐντολή σύ σφόδρα . καί οὖον ὁ μέγεθος ὁ καρποφορία πάντῃ τε καί πάντως ὁ γνήσιος κρίνω , παρά γε ὁ φιλάρετος Θεός , ἀλλά ἐν ἴσος ὁ προέχω ὁ βραχύς , ὁ ἔνειμι δίδωμι , καί ὅς εἄν ἔχω καί δύναμαι τιμάω αἱρέω . φημί τοίνυν ὧδε πάλιν · ἐάν δέ ψυχή προσφέρω δῶρον θυσία ὁ κύριος , σεμίδαλις εἰμί ὁ δῶρον αὐτός · καί ἐπιχέω ἐπί αὐτός ἔλαιον , καί ἐπιτίθημι ἐπί αὐτός λίβανος , θυσία εἰμί · καί φέρω πρός ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς , καί δράσσομαι ἀπό αὐτός πλήρης ὁ δράξ ἀπό ὁ σεμίδαλις σύν ὁ ἔλαιον , καί πᾶς ὁ λίβανος αὐτός , καί ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ὁ μνημόσυνον αὐτός ἐπί ὁ θυσιαστήριον , θυσία εἰμί , ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος . συνίημι οὖν ὅπως ὁ ὁ προσκομίζω ὑπομιμνῄσκω ταπεινός · ψυχή γάρ ἁπλόος , κἀν εἰμί πολύς ὁ ἄσημος ἔχω κατά ὅδε ὁ βίος , ὁ θεῖος ἐγώ ὀνομάζω νόμος , ὁ ὁ ἄνω2 φύσις περί πᾶς ἴσος καί απροκλινη ἐν οὗτος δείκνυμι , καθάπερ ἀμελέω καί ἐν ὁ φαίνω πάλιν , ὅτι Πᾶς ὁ ψυχή , ἐμός εἰμί . ἀπροσωπόληπτος γάρ ὁ θέω , καθάπερ φημί ἄρτιος . οὐκοῦν εἴπερ αἱρέω τις ὁ οὐ ἔχω , φημί , ὁ ἐπιφανής ἐν κόσμος , δωροφορέω ὁ Θεός , σεμίδαλις εἰμί ὁ θυσία ὁ τρόπος . πλήν ἐλαιόδευτος καί ἀναμίξ λίβανος · ὅτι δέ ζωή μέν εἰς τύπος ὁ σεμίδαλις , ἱλαρότης δέ ὁ ὡς ἐν ἐλπίς , ὁ ἔλαιον , λίβανος γε μήv , εὐωδία ὁ ὡς ἐν ἔργον καί κατόρθωμα , καί βίος σύννομος , πολύς ἐγώ διασαφέω λόγος . χρή δέ οὖν εὕω μάλα φημί ὁ νόμος , ὁ ὅσπερ εἄν αἱρέω κατευφραίνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὅλος θεός , ἀνατίθημι τε καί ἀφιερόω αὐτός ὁ οἰκεῖος ζωή , οὐ ἐπί ὁ ἱδρόω ὁ ὑπέρ ἀρετή στυγνάζω · ( μή γάρ δή γογγύζω , φημί ὁ θεσπέσιος Παῦλος ) , εὐωδία δέ ὁ νοητός ἐκμεστόομαι · ἄνοισις γάρ τότε ὁ μνημόσυνον αὐτός ὁ ἱερεύς ὁ Θεός . προσέρχομαι γάρ ἐν Χριστός ὁ Θεός καί πατήρ διά ὁ πνευματικός θυσία , ὁ καί ἐν μνήμη κεῖμαι ὁ παρά αὐτός κερδαίνω . διά ὅς γάρ εὐδοκιμέω ἐθίζω , διά οὗτος αὐτός ἀποφαίνω , ὅτι καί μνήμη ἄξιος , καί ἐν γνῶσις Θεός γίγνομαι ἐν Χριστός . ἀστεῖος φημί . ἐπισυνάπτω δέ οὗτος · ἐάν δέ προσφέρω δῶρον , θυσία πιλέω ἐν κρίβανος , δῶρον κύριος ἐκ σεμίδαλις , ἄρτος ἄζυμος φυράω ἐν ἔλαιον , καί λάγανον ἄζυμος διαχρίω ἐν ἔλαιον . ἐάν δέ θυσία ἀπό τάγηνον ὁ δῶρον αὐτός , σεμίδαλις φυράω ἐν ἔλαιον , ἄζυμος εἰμί · καί διαθρύπτω αὐτός κλάσμα , καί ἐπιχέω ἐπί αὐτός ἔλαιον , θυσία εἰμί κύριος . ἐάν δέ θυσία ἀπό ἐσχάρα ὁ δῶρον σύ , σεμίδαλις ἔλαιον ποιέω . ἐάν δέ προσφέρω θυσία ὁ πρωτογέννημα ὁ κύριος , νέος φρύγω χῖδρον ἐρικτός ὁ κύριος , καί προσφέρω ὁ θυσία ὁ πρωτογέννημα , καί ἐπιτίθημι ἐπί αὐτός λίβανος · θυσία εἰμί . καί ἄνοισις ὁ ἱερεύς ὁ μνημόσυνον αὐτός ἀπό ὁ χῖδρον σύν ὁ ἔλαιον , καί πᾶς ὁ λίβανος αὐτός · κάρπωμα εἰμί ὁ κύριος . ὡς βαθύς ὁ χρῆμα ὁ νόμος ! Φράζε δή οὖν , ὅπως καί ὁ ὧδε λεπτός ὁ νόος ἐνίημι , οὐ ἀπό σκοπός βαδίζω . ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ , ἄξιος , ὁ ὁ νόμος προμηθής καί λίαν εὐτεχνής · εἶμι γάρ δή διά τρόπος πᾶς , καί προσίημι μέν ὁ βραχύς κομιδή , χαρίζομαι δέ καί αὐτός πανταχῇ ὁ εὐώδης καί ἱλαρός · διαπυνθάνομαι γάρ ποῦ καί αὐτός λέγω ὁ Χριστός · καί ὅς εἄν ποτίζω εἷς ὁ ἀδελφός οὗτος ὁ μικρός ποτήριον ψυχρός , μόνος εἰς ὄνομα μαθητής , ἀμήν λέγω σύ , οὖον μή ἀπόλλυμι ὁ μισθός αὐτός . τοιοῦτος τίς ἐνθάδε διαλογίζομαι χρή , καί ὁ ὁ νομοθέτης χρηστότης ὁ αὐτός πρέπω κατακροτέω εὐφημία . προσίημι γάρ , ὡς φημί , κἀν εἰμί αἱρέω τις καί ὁ ἄγαν εὐτελής πληρόω ὁ νομίζω . εἴτε γάρ ἄρτος εἰμί , φημί , εἴτε καί λάγανον εἷς , ἔτι οὖν ἐκ κρίβανος καί ἀπό τάγηνον , καί μήv καί ἐσχάρα , καί ἥκιστος μέν ἐκ πυρά , χῖδρον δέ εἰμί καί ἐρικτός , τουτέστιν , ἐκ ὄσπριον ἄλευρον , ἔλαιον δήω ὁ προσκομίζω , καί καταπλουτέω πάλιν ἐπί ἑαυτοῦ ὁ λίβανος . ἔοικα δέ πως ἐν γε δή οὗτος ὁ λόγος , ὁ διά πύρωσις τε καί πόνος καί μέντοι καί συντριβή εὐδοκίμησις ἐγώ ὁ ἅγιος ὑποδηλόω . Κλίβανος γάρ καί ἐσχάρα , καί μήv καί ὁ μύλος καταλεπτύνω , σημεῖον ποῦ πάντως ἄγω εἄν συντριβή τε καί πόνος δοκιμάζω ὡς διά πῦρ . τοιγάρ καί κράζω , ὁ οὕτως εὐκλεής διαστείχω τρίβω · ὅτι2 δοκιμάζω ἐγώ ὁ θεός , πυρόω ἐγώ , ὡς πυρόω ὁ ἀργύριον . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ Δαβίδ · Καρδία συντρίβω καί ταπεινόω ὁ θεός οὐ ἐξουδένωσις . ἀλλά ὅτι ὁ ὧδε πονέω , ὁ ἐν εὐωδία γίγνομαι Χριστός , πάντῃ τε καί πάντως ἕπω εἄν εἰκότως · καί μήv ὅτι καί ὁ ἐλεέω δήω , καί ὁ ὁ πνεῦμα χάρις πλούσιος καταπιαίνω , σαφής εἄν γίγνομαι ὁ ὁ λίβανος τε καί ἔλαιον περινοέω χρεία . ἤ γάρ οὐ λεπτός αἴνιγμα ὑποψία πως ἐγώ καί σκιά ὁ ἐν νόμος ; πάνυ μέν οὖν . ἑαυτοῦ μέν ἄρα προσφέρω ὁ Θεός , κατανεκρουμενοω ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ἱερόν οὗτος νοητός ὑπομένω θάνατος , ζάω γε μήv ὁ δικαιοσύνη , κατά ὁ γράφω , καί ὡς ἐν τάξις χαριστήριος ὁ ἴδιος αὐτός ζωή ἀπονέμω εὐκλεής τε καί ἀνεπίπληκτος , καί ὁ εἰς φιλοθεΐα αὔχημα εὐπρεπής . οὗτος ὅς σαφῶς καί διά ἕτερος εἶμι νόμος . γράφω γάρ ἐν ὁ Λευϊτικός · ἐάν δέ θυσία σωτήριος ὁ δῶρον αὐτός ὁ κύριος , ἐάν μέν ἐκ ὁ βοῦς αὐτός προσάγω , ἐάν τε ἄρσην , ἐάν τε θῆλυς , ἄμωμον προσάγω αὐτός ἔναντι κύριος · καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ δῶρον , καί σφάζω αὐτός ἐναντίος κύριος παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί προσχέω ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς ὁ αἷμα ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα κύκλος . καί προσάγω ἀπό ὁ θυσία ὁ σωτήριος κάρπωμα κύριος , ὁ στέαρ ὁ κατακαλύπτω ὁ κοιλία , καί πᾶς ὁ στέαρ ὁ ἐπί ὁ κοιλία · καί ὁ δύο νεφρός , καί ὁ στέαρ ὁ ἐπί αὐτός , ὁ ἐπί ὁ μηρία , καί ὁ λοβός ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ σύν ὁ νεφρός περιαιρέω · καί ἀναφέρω αὐτός ὁ υἱός Ἀαρών ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἐπί ὁ ὁλοκαύτωμα ἐπί ὁ ξύλον , ὁ ἐπί ὁ πυρός ἐπί ὁ θυσιαστήριον · κάρπωμα , ὀσμή εὐωδία κύριος . Ἄμωμος τοίνυν ὁ μόσχος · καθαρός γάρ εἰμί πρέπω , καί μῶμος πᾶς εἶμι ὡς ἀπωτάτω , ὁ εἰς ὀσμή εὐωδία ἀναβαίνω ὁ Θεός . σφάζω δέ πρός αὐτός ὁ θύρα ὁ ἅγιος σκηνή , ἐπιφέρω αὐτός ὁ χείρ ὁ προσάγω . καί τίς ὁ ὅδε λόγος , εἴρω σαφῶς . ἀνακομίζω δέ εἰς θυσία ὁ στέαρ ὁ ἐπί ὁ κοιλία , καί ὁ δύο νεφρός , συνεξαιρέω αὐτός ὁ ἔνειμι πιμελή , καί ὁ λοβός ὁ ἧπαρ . καί ὑποφαίνω εἄν , καθάπερ ἐγώ , ὁ ἐπί ὁ κοιλία στέαρ , ὁ οἱονεί φρήν εὐεξία , καί ὁ πιότης ὁ σπλάγχνον ἐντρέφω ἀγαθός ὁ διά ὁ πνεῦμα νοητός χορηγία . εὐτροφία μέν γάρ ὁ ἄλογος ζῷον , καί μήv καί ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ὁ καταπιαίνω προξενέω . Θείων δέ χάρισμα πλούσιος μέθεξις , πᾶς ἀγαθός ὁ ὁ ἅγιος ἐμπίμπλημι φρήν . τοιγάρ καί ἱερός καί εἰς ὀσμή εὐωδία γίγνομαι εἄν ἐξαίρετος ὁ Θεός . Νεφρός δέ δή πάλιν , εἰς τύπος εἄν ἄγω ὁ εἰς νόος εἴδομαι διακριτικός ἐνέργεια · κατά ὅς ἀπόβλητος μέν , ὁ φύω ἀδικέω , αἱρετός δέ καί ἀξιόληπτος ποιέω ὁ ὠφελέω . γράφος δέ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Πάν δοκιμάζω , ὁ καλός κατέχω , ἀπό πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχω . οὐκοῦν ἐπεί διακριτικός ἐν σῶμα μόριον ὁ νεφρός ( ἀποκρίνω γάρ εὕω μάλα ὁ περισσός , ὁ χρηστός τε καί ὠφελέω ἐνίημι ὁ φύσις , καί διανέμω εὔτεχνος , ὅς εἄν καί ὅσος διανέμω πρέπω ) , μεταληπτέον εἰκότως εἰς νόος διάκρισις ὁ νεφρός . Ἱερός τοιγάρ καί ἀνάθημα Θεός , ὁ ἅγιος ὁ νεφρός , τουτέστιν , ὅσπερ εἄν ἔχω ἐν νάω διάκρισις . Δόκιμος γάρ τραπεζίτης καί ἀκριβής , ὁ Θεός πρόσκειμαι , κατακιβδηλεύω μέν ὁ φαῦλος ἀεί , ψῆφος γε μήv ὁ πάγκαλος τιμάω εἴωθα ὁ τελέω εἰς ὄνησις . ὧδε γάρ οἴομαι καί ὁ θεσπέσιος μελῳδός εὐδοκιμέω εἴωθα διακράζω πρός ὁ Θεός · ὅτι2 σύ κτάομαι ὁ νεφρός ἐγώ , κύριος . ὁ δέ γε λοβός ὁ ἧπαρ , οὐδείς κακός ἐγώ ὑποφαίνω , ἢ Ψυχή ἐνέργεια , ἤτοι φρήν κίνησις , κατά ὅς ἴω πρός ἐπιθυμία . εξηκριβωκοαιρεω δέ ὁ τοιόσδε τις , οὐδείς ὀκνέω φημί , ὡς ἐν ἧπαρ ὁ ἐπιθυμία ἅπας ἔχω ζῷον . ἀναθετέον δή οὖν καί ὁ λοβός ὁ ἧπαρ ὁ Θεός , τουτέστιν , αὐτός οἱονείπως ἅπας ἐπιθυμία ἐγώ ὁ πηγή , κατά γε ὁ ψάλλω Μελῳδός · κύριος , ἐναντίος σύ πᾶς ὁ ἐπιθυμία ἐγώ . σεμνύνω δέ τις ἐπί ἑαυτοῦ , καί ὁ ὧδε σεπτός καί ἀξιάγαστος ἀναμέλπω φωνή , εἰμί πρός γε δή μόνος ὁ ὁ Θεός δοκέω ὁ ὄρεξις ἔχω , καί καταφωράω διψάω , ὁ εἄν βούλομαι δράω αὐτός . σύμφημι · νοέω γάρ ὀρθῶς . ἐπί πρόβατον δέ αὖος , καί μήv καί αἴξ , ὁ αὐτός ὁρίζω νόμος , καί ἐν ἴσος τρόπος καί ἐπί αὐτός ὁ ὁ θυσία πράσσω , ὁ ὁ ζῷον ὡς ἐν μέγεθος διαφορά , ὁ καρποφορέω εἴωθα , ὁ ἐν εὐσέβεια τε καί εὐδοκίμησις μέτρον ὑποφαίνω ἀστεῖος · ὁ μέν γάρ , πλούσιος καί ὑπερφερῶς , ὡς ἐν γε ὁ μόσχος , περινοέω ἄξιος · ὁ δέ μέσος , ὡς ἐν πρόβατον , ὁ δέ καί ὑφειμένως ἔτι · μείων γάρ αἴξ πρόβατον · καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ὁ εὔκαρπος ἀναφύω γῆ ἑκατόν , καί ἑξήκοντα , καί τριάκοντα , κατά γε ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος παραβολή . πείθω . ὅτι2 δέ καί ἀνάλογος ὁ ἕκαστος κατόρθωμα ὁ ὁ ἀμοιβή ἀντέκτισις , καί ἰσοπαλής ὁ ἱδρόω ὁ ἀμοιβή ὁ ἀνδραγαθέω αἱρέω ἐκνέμω παρά Θεός , πληροφορέω μέν καί αὐτός ὁ Σωτήρ , ὁ ὁ τάλαντον διανομή οὐ ἐν ἴσος τρόπος γίγνομαι λέγω , καθίστημι δέ ὁ εὐδοκιμέω , ὁ μέν ἐπί δέκα πόλις , ὁ δέ ἐπί πέντε . ταλαντεύω γάρ ὥσπερ ὁ ἕκαστος βίος , καί ἰσοστατέω ποῦ πάντως ὁ ἐγώ ἐπιείκεια ὁ ἀντέκτισις · οὐδείς δέ κακός ἐγώ , ὅσπερ φημί , καί αὐτός ὁ διά Μωσῆς ὑποδείκνυμι νόμος . φημί γάρ πάλιν ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί εἶπον Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · ὅταν εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ ὁ κατοίκησις σύ , ὅς ἐγώ δίδωμι σύ , καί ποιέω ὁλοκαύτωμα κύριος , ὁλοκάρπωμα ἢ θυσία , μεγαλύνω εὐχή ἢ κατά ἑκούσιος , ἢ ἐν ὁ ἑορτή σύ ποιέω ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος , εἰμί μέν ἀπό ὁ βοῦς ἢ ἀπό ὁ πρόβατον · καί προσφέρω ὁ προσφέρω ὁ δῶρον αὐτός κύριος θυσία σεμίδαλις δέκατος ὁ οἴ ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ἐν τέταρτος ὁ ἔρχομαι , καί οἶνος εἰς σπονδή ὁ τέταρτος ὁ ἔρχομαι ποιέω ἐπί ὁ ὁλοκαύτωσις , ἢ ἐπί ὁ θυσία · ὁ ἀμνός ὁ εἷς ποιέω τοσοῦτος , κάρπωμα , ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος · καί ὁ κριός , ὅταν ποιέω αὐτός εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ εἰς θυσία , ποιέω θυσία σεμίδαλις δύο δέκατος ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ὁ τρίτος ὁ εἶμι · καί οἶνος εἰς σπονδή ὁ τρίτος ὁ ἔρχομαι προσφέρω εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος . ἐάν δέ ποιέω ἀπό ὁ βοῦς εἰς ὁλοκαύτωσις ἢ εἰς θυσία μεγαλύνω εὐχή ἢ εἰς σωτήριος κύριος , καί προσφέρω ἐπί ὁ μόσχος θυσία σεμίδαλις τρεῖς δέκατος ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ἥμισυς ὁ ἔρχομαι , καί οἶνος εἰς σπονδή ὁ ἥμισυς ὁ ἔρχομαι , κάρπωμα εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος . οὕτως ποιέω ὁ μόσχος ὁ εἷς , ἢ ὁ κριός ὁ εἷς , ἢ ὁ ἀμνός ὁ εἷς ἐκ ὁ πρόβατον ἢ ἐκ ὁ αἴξ , κατά ὁ ἀριθμός , ὅς ἐάν ποιέω , οὕτως ποιέω ὁ εἷς , κατά ὁ ἀριθμός αὐτός , πᾶς ὁ αὐτόχθων ποιέω οὕτως τοιοῦτος προσφέρω κάρπωμα εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος . ἐάν δέ προσήλυτος ἐν σύ προσγίγνομαι ἐν ὁ γῆ σύ , ἢ ὅς εἄν γίγνομαι ἐν σύ , ἐν ὁ γενεά σύ , καί ποιέω κάρπωμα , ὀσμή εὐωδία κύριος , ὅς τρόπος ποιέω σύ , οὗτος ποιέω ὁ συναγωγή κύριος . Νόμος εἷς εἰμί σύ καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ · νόμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ , ὡς σύ , καί ὁ προσήλυτος εἰμί ἔναντι κύριος , νόμος εἷς εἰμί , καί δικαίωμα εἷς εἰμί σύ καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ . εἶτα ὅποι ποτέ ἰσομοιρέω καί ἀνάλογος , ὡς φημί , ὅς εἄν ἐργάζομαι τις , καταθρέω ; οὖον γάρ ἐπαΐω , εἰμί ὅς , ὁ νόμος λέγω ἐναργής , ὡς εἴπερ τις αἱρέω πληρόω εὐχή καί ὁλοκαύτωμα , εἰμί μέν ἀμνός καταθύω , δέκατος μέν ὁ οἴ σεμίδαλις , οἶνος δέ καί ἔλαιον ὁ τέταρτος ὁ ἔρχομαι ( μέτρον δέ οἴομαι οὗτος κατά γλῶσσα Ἑβραῖος ) προσεπάγω ὁ θυμίαμα · εἰμί δέ κριός εἰμί , φημί , ἐν πλεονασμός ὁ ἕπομαι , τουτέστι , ὁ τρίτος · τρίτος γάρ ἐν μείων , ὁ ὡς ἐν τέταρτος μέτρον . Μόσχος δέ ἀναφέρω , σεμίδαλις τε καί ὁ λοιπάς ὁ τρίτος πάλιν ἐπέκεινα , καί ἐν ἥμισυς λοιπός . πυνθάνομαι · τίς οὖν οὗτος γε ; οἶσθα δέ ποῦ πάντως , ὅτι ζωή μέν τύπος , ὁ ἐκ πυρά σεμίδαλις , ἱλαρότης δέ ὁ ἔλαιον · γράφω γάρ , ὅτι ὁ ἱλαρύνω πρόσωπον ἐν ἔλαιον . Εὐφρασία δέ ὁ νοητός , ὁ ἄνωθεν καί διά ὁ πνεῦμα σημεῖον , ὁ οἶνος · Οἶνος γάρ , φημί , εὐφραίνω Καρδία ἄνθρωπος . συνίημι . οὐκοῦν ἀνάλογος , ὅς ἄν τις καρποφορέω , καί ὁ ὁ ζωή ἐπιχορηγία παρά Θεός σύν ἱλαρότης καί Εὐφρασία . καί οὖον δήπου φημί , ὡς ἐν γε ὁ ζάω , ἤτοι ὁ ζῳοποιέω παρά Θεός ὁ μείζων , ἢ μείων . λῆρος γάρ οὗτος . Ζωή δέ λέγω , ὁ ἐν γε ὁ ζάω λαμπρότης φημί , κατά εἄν ὁ μέν τις τυγχάνω ὑπερέχω ὁ Δεῖνος · ὁ δέ αὖος , ἐν μείων μέν , ἢ ἐν ὅς εἄν ἄγω ἕτερος . πλήν οὐ ἔξω τιμή τε καί δόξα · Ἀστήρ γάρ ἀστήρ διαφέρω ἐν δόξα . Εἰκών οὖν ἄρα ἐνθάδε ὁ ὡς ἐν εὔκλεια ζωή ὁ ἅγιος , ὁ ὁ θῦμα διαφορά , ὁ ὁ ἕπομαι ποσότης , ὁ ὁ εὔκλεια ἐγώ καταγράφω μέτρον · ὅτι δέ μέλλω ὁ ἐκ ἔθνος , ὁμοῦ ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ , ὁ ὁ Σωτήρ ζυγόν ὑποφέρω ὁ αὐχήν , καί διά ὁ αὐτός εἶμι θυσία καί πνευματικός εὐδοκίμησις παραδείκνυμι προστίθημι , οὐ ἕτερος δήω ὁ προσήλυτος χράομαι νόμος . Μία γάρ ὁ πᾶς ὁδός , εἰς οἰκειότης ὁ ὡς πρός θεός καί πατήρ · καί εἰμί οὗτος Χριστός . ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος φημί Πέτρος , οὐ εἰμί ὄνομα ἕτερος ὑπό ὁ οὐρανός , ὁ δίδωμι ἐν ἄνθρωπος , ἐν ὅς δεῖ σῴζω ἐγώ . ὡς ἀγαθός τε ἐγώ καί εὔτεχνος ἄγαν ὁ λόγος ἔχω . ὅτι2 γάρ ψευδοεπέω ἥκιστος γε , διάφορος εἰμί διαβεβαιόω ὁ ὁ εὐδοκίμησις τρόπος , ἀπονέμω δέ παρά Θεός ὁ ἕκαστος μέτρον ισόσταθμος ὁ ἀμοιβή , σαφηνίζω λέγω καί ὁ σοφός Παῦλος · ὁ σπείρω φείδομαι , φείδομαι καί θερίζω · καί ὁ σπείρω ἐπί εὐλογία , ἐπί εὐλογία καί θερίζω . Προανακεκράγει δέ ποῦ καί ὁ Δαβίδ · καί ἀνταποδίδωμι ἐγώ Κύριος κατά ὁ δικαιοσύνη ἐγώ , καί κατά ὁ καθαριότης ὁ χείρ ἐγώ ἀνταποδίδωμι ἐγώ . ἦς γάρ οὐ ἕτερος εἰμί φημί ὁ Παῦλος , φέρω εἶπον , δικαιοσύνη , παρά ὁ ὅστις ὁ οὔπω τοσοῦτος , ὁποῖος περ εἄν ἐγώ ὑπάρχω νοέω ( πρός ἀλκή δέ φημί ὁ πνευματικός ) , ὡς ἀνακράζω δύναμαι σαφῶς · ἐμός δέ μή γίγνομαι καυχάομαι , εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ Χριστός , διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω , ἐγώ ὁ κόσμος ; πάνυ μέν οὖν . τις δέ ; οὐ ἕτερος εἰμί δίδωμι ὁ καθαριότης ὁ χείρ Ἰωάννης , παρά ὁ ἕτερος , ὁ πρός ἀρχή ἀναθρώσκω πολιτεία εὐαγγελικός , δίδωμι · πῶς γάρ οὖον ; εἶτα , εἶπον ἐγώ , δίκαιος εἰμί ὁ ὁ ὅλος κριτής , ὁ ὁ ἅγιος εὐδοκίμησις σύνδρομος τε καί εἰσάπαν ἐμφερής παρά ἐγώ ἐξαιτέω ὁ δικαιοσύνη , ἤγουν δοκιμάζω ὁ ἔνειμι ἐγώ εὐσθένεια ὁ μέτρον , οὐδείς ὅς ἄν τις ἔχω καί δύναμαι κατορθόω , ἐξαιτέω πλείων ; οὕτως φημί καί αὐτός · οὗτος γάρ φάσκω ὁ Χριστός , ὅτι ἵημι πολύς παρατίθημι , πολύς ζητέω παρά αὐτός · Δῆλος δέ ὅτι καί ὁ ἔμπαλιν ἀληθής · βραχύς γάρ ποῦ πάντως παρά ὁ ὁ μικρός λαμβάνω . ἀθρέω δή οὖν ὁ χρῆμα ἐν νόμος γράφω , καί ἀνάλογος ὁ ἕκαστος μέτρον , ὁ παρά αὐτός ζητέω Θεός . ἡμερότης δέ ὁ ἐπέκεινα λόγος καί φιλανθρωπία ὑπάρχω πηγή καί γένεσις , ἀποπέμπω μέν οὐδείς ὁ διά πίστις προστρέχω αὐτός , προσίημι δέ μετά ὅς εἄν ἕκαστος ἔχω , καί δωροφορία δέχομαι πνευματικός , ὁ ἰσχύς ἐπέκεινα παραιτέομαι πανταχῇ . ἔχις δέ οὕτως ἐγώ ὁ ἐπί ὅδε νόμος , ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω αὐτός · Ἄνθρωπος ὅς εἄν εὔχομαι εὐχή ὥστε τιμή ὁ Ψυχή αὐτός ὁ κύριος , εἰμί ὁ τιμή ὁ ἄρσην ἀπό εἰκοσαετής ἠώς ἑξηκονταετής . εἰμί αὐτός ὁ τιμή πεντήκοντα δίδραχμα ἀργύριον ὁ σταθμός ὁ ἅγιος , ὁ δέ θῆλυς εἰμί ὁ συντίμησις τριάκοντα δίδραχμα . ἐάν δέ ἀπό πενταετής ἠώς εἴκοσι ἔτος , εἰμί ὁ τιμή ὁ ἄρσην εἴκοσι δίδραχμα , ὁ δέ θῆλυς , δέκα δίδραχμα . ἀπό δέ μηνιαῖος ἠώς πενταετής , εἰμί ὁ τιμή ὁ ἄρσην πέντε δίδραχμα ἀργύριον , ὁ δέ θῆλυς , τρεῖς δίδραχμα ἀργύριον . ἐάν δέ ἀπό ἑξηκονταέτης καί ἐπάνω , ἐάν μέν ἄρσην εἰμί , εἰμί ὁ τιμή αὐτός πέντε καί δέκα δίδραχμα ἀργύριον · ἐάν δέ θῆλυς , δέκα δίδραχμα ἀργύριον · ἐάν δέ ταπεινός εἰμί ὁ τιμή , ἵστημι ἐναντίος ὁ ἱερεύς , καί τιμάω αὐτός ὁ ἱερεύς καθάπερ ἰσχύω ὁ χείρ ὁ εὔχομαι , οὕτως τιμάω αὐτός ὁ ἱερεύς . προσίημι μέν γάρ τις , ἑαυτοῦ εἰς ἁγιασμός καί ἀνάθημα καταγράφω ὁ Θεός , καί ἀνατίθημι ἄσμενος ὁ ὁ νόμος διορίζω ὁ δίδραχμος ποσότης . εἰμί δέ δή τις εἰμί ὁ οὖον λίαν εὐσθενέω , ἤγουν ὁ ἄσημος , οὐκέτι μέν κατά νόμος ὁ ἔκτισις εἰμί . δοκιμάζω δέ ὁ κατά καιρός ἱερατεύω , ὄφλημα τίς ὁ αὐτός μέτρον ὁ ἰσοπαλής ὁρίζω . Ἄτη μέν οὖν ὁ ἐμφανής ὁ γράμμα ἀφήγησις καί ἔννοια · ἀναμιμνήσκω δέ δήω ἀναγκαῖος ὑπολαμβάνω ὁ ὁ ἱερός προσεδρεύω λόγος ὅτι μάλιστα φιλομαθής , ὡς ὁ Φαρισαῖος ποτέ προσέρχομαι Χριστός , καί οὗτος σαφῶς τε καί ἐναργής διαμιμνῄσκω ὁ ἐντολή . ὁ μέν γάρ , εἰς ἐξίτηλος τις καί οὐ ὁ νόμος διαγιγνώσκω μεθορμίζω βίος , καί διδάσκω διδασκαλία ἔνταλμα ἄνθρωπος , κατά ὁ γράφω , προσίημι λέγω , διατί ὁ μαθητής σύ παραβαίνω ὁ ἐντολή ὁ πρέσβυς ; οὖον γάρ νίζω ὁ χείρ , ὅταν ἄρτος ἐσθίω . παραχρῆμα δέ πρός αὐτός ὁ Σωτήρ · διατί καί σύ παραβαίνω ὁ ἐντολή ὁ Θεός ; ὁ γάρ θεός εἶπον , Τίμα ὁ πατήρ σύ καί ὁ μήτηρ σύ , ἵνα εὕω σύ γίγνομαι · σύ δέ λέγω , ὅς ἐάν εἶπον ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ αὐτός , Δῶρος ὅς ἐάν ἐκ ἐγώ ὠφελέω , οὖον μή τιμάω ὁ πατήρ αὐτός , καί ὁ μήτηρ · καί ἀκυρόω ὁ ἐντολή ὁ Θεός , διά ὁ παράδοσις σύ . Ἐρασιχρήματος μέν γάρ καί φιλοκερδής ἄγαν εἰμί ὁ Φαρισαῖος , πλεῖστος μέν ὅσος ὁράω ἐπιθυμέω πρός ὁ κατά νόμος εἶμι ἀπογραφή , ἵνα δή σφεῖς ἁδρύνω ὁ βαλλάντιον , ὁ παρά ἕκαστος ὁ πρόσειμι ἄπληστος χείρ συλλέγω . ἀλλά εἰμί εἰκός ἀναδύομαι τις ὁ ἀπογραφή , ὄκνος πρόφασις ἔχω οὐ ἀγεννής ὁ πτωχεία , καί τόγε δή χρή δήω γηροκομέω πατήρ ἤγουν καί μήτηρ , ἐκ ὅς αὐτός καί οὖον σύν ἱδρώς βραχύς πορίζω · μόλις οὗτος μανθάνω ὁ ἀλιτήριος Φαρισαῖος , προτρέπω ἑτοῖμος εἶμι πρός ὁ ἀνάθεσις , οὖον ὁ εἰκός φρονέω ἔτι , καί ὁ νόμος δοκέω ἐκτιμάω , ὁ ἀποπεραίνω εὕω μάλα , φημί , ὁ εἰς γονεύς αἰδώς , καί φειδώ μεταποιέω ὁ εἰς αὐτός , ῥώννυμι δέ μᾶλλον ἐπιφωνέω ἤδη πως , ὁ νομίζω πληρόω . ἐπεί γάρ ἔγκλημα καί γραφή κατά νόμος εἰμί ὁ σφετερίζω τίς ὁ εἰς δόξα Θεός προσφέρω , δῶρον δέ εἰμί ὄνομα ὁ ἀνάθημα , διδάσκω λέγω ἐξαιτέω ὁ ἐπικουρία ὁ γεννάω · Δῶρος ὅς εἄν ἐκ ἐγώ ὠφελέω , τουτέστιν , ὅσπερ ἄν σύ δάω ἐγώ , οὗτος εἰμί ἀνάθημα , καί λυπέω εἰμί ὅς ὁ νόμος , ὁ εἰς δόξα Θεός παρακλέπτω καί ἀνόσιος λαμβάνω . Ἀκαταιτίατος δέ ὁ εἰς γονεύς ἀπανθρωπία διαβεβαιόομαι ὑπάρχω ὁ ὁ αἰσχρός αὐτός εὕρημα εἰσηγητής , Θεός μᾶλλον ἀνατίθημι ὁ εἰμί κατά ὁ νόμος αἱρέω . οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ , ὅς εἄν εἶπον ὁ πατήρ αὐτός ἢ ὁ μήτηρ αὐτός , Δῶρος ὅς ἐάν ἐκ ἐγώ ὠφελέω , οὖον μή τιμάω ὁ πατήρ αὐτός , ἢ ὁ μήτηρ αὐτός . ἐξίστημι γάρ δή ὁ μή τιμάω πατήρ , μήτε μήv αἰδώς ποιέω μήτηρ , ὁ λέγω · Δῶρος ὅς εἄν ἐκ ἐγώ ὠφελέω , οὗτος εἰμί , ὅσπερ ἄν σύ δίδωμι , ὠφελέω τυγχάνω , οὗτος θεῖος1 εἰμί δῶρον , καί ὁ ἱερός ἀνάθημα εἰμί κλοπεύς . ὀρθῶς τε καί ἀληθής λέγω φημί . ἐπεί δέ ὁ ὁ ἱστορία ἐγώ οὐ ἀσυμφανῶς ἔχω λόγος , ἔρχομαι ἐπί ὁ πνευματικός , καί ὁ ὁ αἰσθητής ἐπέκεινα θεωρία ἅπτω . εἶμι . ἕκαστος ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ἐν πίστις δικαιόω καί ἁγίζω ἐν πνεῦμα , ἱερόν ἀνάθημα γίγνομαι ὁ Θεός . ὀφέλλω δέ ὁ Χριστός ὁ οἰκεῖος ζωή ἕκαστος . ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος φημί Παῦλος , Τιμῆς ἀγοράζω , καί οὐ εἰμί ἑαυτοῦ . καί , εἷς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω καί ἐγείρω . κατακτάομαι γάρ ἐγώ διά ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ , τιμή ὥσπερ τις κατατίθημι ὁ ὑπέρ ἐγώ , ὁ ἴδιος αἷμα . προσίημι οὖν ἄρα ὁ πᾶς Σωτήρ Χριστός διά πίστις καί ἁγιασμός , ὁ εἰς ἐγώ παρά αὐτός γίγνομαι , προσάγω ὁ ἀντέκτισις , ὁ ἐν εὐσέβεια ζωή ὁ ἀνάθεσις . ἀλλά διάφορος καί οὐ εἷς νοέω εἄν ὑπάρχω , καί μάλα εἰκότως , ὁ προσαγωγή ὁ τρόπος . ὁ μέν γάρ , οὐ ἄγαν εὐσθενῶς , ὁ δέ , θερμός ὥσπερ προθυμία εἰς οὗτος διαίσσω , καί σφρίγω διάνοια , καί νάω διεγείρω , καί ἀκμαῖος ὁρμή ἴε πρός κατόρθωσις , ὅς εἄν δήω πληρόω , καί ἀποπεραίνω δύναμαι ὁ αὐτός δοκέω . εἰμί δέ εἄν οὗτος , κατά γε ὁ ἐκ ὁ ἱστορία ὑποδηλόω ὁ ἀπό εἰκοσαετής καί ἠώς ἑξήκοντα ἔτος · ἀνέρχομαι μέν γάρ ἠώς ἑξηκοστός λοιπός ἔτος , εὐσθενής εἰμί ὁ σῶμα , καί ἐν ὁ ἀκμαῖος κίνημα . βαίνω δέ ἤδη καί ῥώννυμι πως ὁ νόος , καί μάλα ἐπιτηδείως ἔχω πρός παραδοχή , ὅς εἄν αἱρέω μανθάνω . ὁ δέ εἰδοί ὁ πλάσμα ἐγώ , κατά ὁ γράφω , γιγνώσκω ποῦ πάντως τοιόσδε τις καί ἐν Ψυχή ἡλικία . ἐς ὁμοίωσις γάρ ὁ λόγος ὁ σωματικός διέρπω ποῦ πάντως ἐπί ὁ νοητός . ἔτι οὖν ἄρσην εἰμί τυγχάνω , ἔτι οὖν θῆλυς , ὁ νοητός ἡλικία ἐν ἀκμή ἔτι κεῖμαι , προσκομίζω ὁ ὁρίζω , τουτέστιν , ἄρσην , ὡς ἐν δίδραχμος πεντήκοντα ὁ ἄρτιος ἔχω , καί ὅτι μάλιστα τέλειος , ὁ πνευματικός λατρεία καρπός , ὅς διά ὁ ἑπτάκις ἑπτά , πρός λῆξις ἤδη ὁ ἄνω2 , καί εἰς τελειότης μαρτυρέω ὁράω σαφῶς . ὁ δέ γε θῆλυς πάλιν , ὡς ἐν δίδραχμος τριάκοντα · μείων μέν γάρ ἢ ὁ ἄρσην εὐδοκιμέω , προσκομίζω δή οὖν ὅμως ὡς κατά ἴδιος φύσις , ὁ ἐν τελειότης καί πόνος καρπός , ὡς διά τρεῖς δεκάς ὑποδηλόω . ὁ δέ ἀπό πενταετής , καί ἠώς εἰκοσαετής , εἰμί μέν ἄρσην εἰμί , δίδραχμος εἴκοσι ποιέω κατάθεσις . εἰμί δέ γε θῆλυς , δέκα . ἐκ πέντε γάρ , οἴομαι , καί μόλις ἔτος , ἄρχω πως ὁ νόος ἀναμύω ὥσπερ εἰς σύνεσις , νηπιοπρεπής μέν ἔτι καί ἀσθενής , πλήν εἶμι ὡς ἐπί ὁ ἀγαθός , ἐπίδοσις δέ ὁ εἰς ὁ ἀείπως εὐσθενής ὁ σῶμα ποιέω ἤ οὖον συνίημι ὅς λέγω ; καί μάλα . συμμετρέω μέν οὖν ὁ πνευματικός εὐρωστία καί ὁ παρά ἕκαστος καρπός . κατόπιν δέ πανταχοῦ ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , καί ἐν ἥμισυς πολλάκις . ὅτι2 γάρ ὁ σκεῦος ἀσθενής , μαρτυρέω σαφῶς ὁ θεσπέσιος Παῦλος . λείπω δέ ὁ ἀνήρ εὐφυΐα , καί σιωπάω μέν ἐν ἐκκλησία . οὖον γάρ πιστεύω λόγος , εὐσθενής δέ οὔτις ποῦ πρός κατόρθωσις ἀρετή , ὡς εἄν ὁράω ἄρσην . ἀπό δέ γε μηνιαῖος , φημί , καί ἠώς πενταετής , πέντε μέν δίδραχμα ὁ ἄρσην · τρεῖς δέ αὖος , ὁ θῆλυς . καί ὅς τίς γίγνομαι παρά βρέφος ὁ καρπός ; οὐκοῦν πως ἀρτιγενής ἐν Χριστός παιδίον ὁ λόγος ἐγώ ὑπαινίσσομαι , ὅς καί ὁ γάλα πρέπω εἰς τροφή ὁ ἱερός φημί Παῦλος . ὁ γάρ ἄρτι καλέω διά ὁ πίστις , καί νηπιάζω ἔτι , βραχύς ὁ καρπός · καί οὗτος οἶδα ὁ θεσπέσιος μαθητής , ὁ ἐκ ἔθνος ἐπιστέλλω , καί ὁ πλεῖστος ὅσος εὐαγγελικός ἐντολή δίδωμι παρά Χριστός , φυλάσσω δήω ἀπό τε πορνεία καί πνικτός καί αἷμα . οὗτος δέ δράω εὔπραξις φάσκω . οὖον γάρ ὅς ὁ ἄγαν φορτικός καταβαρύνω χρή ὁ τρυφερός ἔτι καί νηπιάζω νόος . προστίθημι δέ ὁ νόμος , ἐξαιτέω δήω ὁ ἀπό ἑξακονταετοῦς καί ἐπάνω , ἄρσην μέν , δέκα καί πέντε δίδραχμα , θάλλω δέ , δέκα . ὁ γάρ ἤδη νέω εἰς ὁ ἄναλκις τε καί ἀδρανής , οὐ εἄν γίγνομαι πως ἐν εὐκαρπία πολύς , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ γηράσκω ὁ φυτός , παλαιόω αὐτός ὁ ῥίζα , κατοκνέω φαίνω πρός ὁ ὥριμος ἐκβολή . οὐκοῦν ὁ δίκαιος ἀληθής καί φιλοικτίρμων θεός , ἀνάλογος ὁ ἕκαστος προθυμία , καί ὁ κατά νόος ἐπιτηδειότης , δέχομαι ὁ καρπός1 , οὔτε ὁ ἄναλκις καί ἀφηβάω , ἔξω τε λόγος τίθημι , καί ἀποπέμπω ὡς ἀδρανής , οὔτε μήv ἀγέραστος ὁ εὐσθενής ἀνίημι , ἀνευρύνω δέ ὥσπερ ὁ ἐθέλω ὁ εὐδοκιμέω , κατά ὅς εἄν ἕκαστος ἔχω τρόπος . ὁ δέ γε ὁ ἕξις ἀσθενής , τάχα δέ ποῦ καί ὀλιγογνώμων , αὐτός ἔχω , ὁ καρποφορία ἐπιμετρέω ἕκαστος ὁ κατά ἰσχύς . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ , ἵστημι ἐναντίος ὁ ἱερεύς , καί τιμάω αὐτός ὁ ἱερεύς , κατά ὅσος ἰσχύω ὁ χείρ ὁ εὔχομαι . ὡς ἰσχνός ὁ λόγος ! ἀνακομιστέον δή οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ Θεός , καθάπερ ὀσμή εὐωδία , καί ὄφλημα ἐν τάξις , πολιτεία αγιοπρεπής , καί ὁ ἐξαίρετος ζωή ὁ αὔχημα . γράφω δέ δή ὁ ἅγιος διαπυνθάνομαι τις , Τίμα ὁ κύριος ἀπό σός Δίκαιος πόνος , καί ἀπάρχομαι αὐτός ἀπό σός καρπός δικαιοσύνη . βουθυσία μέν γάρ ὁ πάλαι καί λιβανωτός οἴομαι τιμάω · πολιτεία γάρ ὅδε ὁ κατά νόμος ὁδός · ἐγώ δέ λοιπός ὁ ἐν Χριστός διά πίστις , ὁ ἀγαθός καί προφερής εἶμι τρίβω , ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια προσκύνησις ἀνατίθημι ὁ Θεός , πᾶς μέν ὥσπερ σείω καλός , εἰς γε ὁ δύναμαι γεννικός διαπεραίνω ὁ χράω , ἀνάθημα δέ ὁ πνευματικός τε καί ἱερός καταγεραίρω Θεός . φημί γάρ ἔγωγε διαμιμνήσκομαι δήω λέγω ἐναργής διά ὁ πάνσοφος Μωσῆς , ὁ ἐκπορεύω διά ὁ χεῖλος σύ φυλάσσω , τουτέστιν , ὅσπερ εἄν εὔχομαι , διαπεραίνω ἐπείγω καί μάλα γοργός . χρῆμα γάρ ἐν οὗτος ὁ μελλησμός οὐ ἀζήμιος . ἐάν γάρ εὔχομαι , φημί , εὐχή ὁ κύριος , μή χρονίζω ὁ ἀποδίδωμι αὐτός · ἀγαθός ὁ μή εὔχομαι σύ , ἢ εὔχομαι καί μή ἀποδίδωμι . ἀληθής . καί μέντοι ὁ εὐτεχνία ὁ εὐφυής σκοπός , ὁ ἐπί γε ὁ δήω ἀποπεραίνω εὐχή καί ὁμολογία , ἀναμανθάνω τις εἄν οὐ ἑτέρωθεν ἀπλανῶς , πλήν ὅτι διά ὁ νόμος . γράφω γάρ , ὅτι Λύχνος ὁ πούς ἐγώ ὁ νόμος σύ , καί φάος ὁ τρίβω ἐγώ . ἤ γάρ οὐ νόμος ὁ θεῖον φωταγωγέω , καί οἶμος ὀρθός τε καί ἀπλανῆ δίαττος τις εἄν , λύχνος ὥσπερ τις ὁ ἐκεῖθεν ἔχω αὐγή ; Πῶς γάρ οὖον ; ψάλλω γάρ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · ὁ ἐντολή κύριος τηλαυγής , φωτίζω ὀφθαλμός . τίς δή οὖν τρόπος εὐδοκιμέω , ὁ εὐκλεής τε καί πάναγνος διαζάω βίος , καί λαμπρός ἀνάθημα ὁ Θεός , ὁ ὁ ἄγαν ἐπιείκεια ἀπονέμω τρόπος , εἶμι ὅς καί μάλα σαφῶς , καί διά ἕτερος ἐγώ θέσπισμα ἐπισκήπτω ὁ Θεός . ἔχις δέ οὕτως ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ καί εἴρω πρός αὐτός · ἀνήρ ἢ γυνή ὅς εἄν μέγας εὔχομαι εὐχή ἀφαγνίζω ἁγνία κύριος , ἀπό οἶνος καί σίκερα ἁγνίζω . καί ὄξος ἐκ οἶνος καί ὄξος ἐκ σίκερα οὖον πίνω , καί ὅσος κατεργάζομαι ἐκ σταφυλή οὖον πίνω , σταφυλή πρόσφατος καί σταφίς οὖον ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ εὐχή ὁ ἁγνισμός αὐτός , ἀπό πᾶς ὅσος γίγνομαι ἐκ ἄμπελος , οἶνος ἀπό στέμφυλον ἠώς γίγαρτον οὖον ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ἁγνισμός . ξυρόν οὐ ἐπέρχομαι ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός , ἠώς εἄν πληρόω ὁ ἡμέρα , ὅσος εὔχομαι κύριος . Ἅγιος εἰμί τρέφω κόμη , θρίξ κεφαλή πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ εὐχή κύριος . ἐπί πᾶς Ψυχή τελευτάω οὐ εἰσέρχομαι ἐπί πατήρ καί μήτηρ , καί ἐπί ἀδελφός καί ἐπί ἀδελφός , οὖον μιαίνω ἐπί αὐτός , ἀποθνῄσκω αὐτός , ὅτι εὐχή Θεός αὐτός ἐπί αὐτός ἐπί κεφαλή αὐτός , πάσσω ὁ ἡμέρα ὁ εὐχή αὐτός ἅγιος εἰμί κύριος . ἐάν δέ τις θάνατος ἀποθνῄσκω ἐπί αὐτός ἐξαπίνης , παραχρῆμα μιαίνω ὁ κεφαλή εὐχή αὐτός · καί ξυρέω ὁ κεφαλή αὐτός ὅς εἄν ἡμέρα καθαρίζω , ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος ξυρέω · καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος φέρω δύο τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά πρός ὁ ἱερεύς , ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί ποιέω ὁ ἱερεύς εἷς περί ἁμαρτία , καί εἷς εἰς ὁλοκαύτωμα · καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς περί ὅς ἁμαρτάνω περί ὁ Ψυχή , καί ἁγιάζω ὁ κεφαλή αὐτός ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὅς ἁγίζω κύριος , πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ εὐχή , καί προσάγω ἀμνός ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκαύτωμα πλημμέλεια . καί ὁ ἡμέρα ὁ πρότερος ἄλογος εἰμί , ὅτι μιαίνω ὁ κεφαλή εὐχή αὐτός . οὐ ἄτραχυς μέν ὁ χρησμῴδημα συνοράω , ἥκιστος γε μήv , οὐ ὁ νόμος λεπτός πάθος ὁ βάσανος . ὁ γάρ μή ψιλόω ὁ θρίξ , μακράν δέ ἀνίημι καί κατασείω κόμη , οἶνος τε καί ὄξος καί σταφίς , καί μήv καί γίγαρτον ἀποφοιτάω , ποῖος εἄν ἔχω λατρεία τρόπος ; οὐδείς μέν , εἰμί Παλλάδιος , κατά γε ὁ ἀληθής , εἴπερ τις ὅλως αὐτός κατά φύσις ὅς τίς ποτός εἰμί καταθρέω ὁ χρῆμα . οὐ ἀθαύμαστος γε μήv ὁ ὁ νόμος σκοπός , ὁ Ἕλλην ἔθος μεταχαράσσω εὔτεχνος ἐπί ὁ πρεπώδης , καί μετατίθημι ἀστεῖος εἰς εἰκών ζωή εὐαγγελικός , καί ὁ εἰκαῖος εἰμί δοκέω . οὐκοῦν εἰμί ὁ περ εἰμί σκοπός ἀφαγνίζω ὁ Θεός κατά ὁ μέγας εὐχή , τουτέστι κατά γε ὁ ὁ ἄνω2 πολιτεία τρόπος , καί δικαιοσύνη ἐντελής ὀρθός καί ἀμώμητος τρίβω , οἶνος καί σίκερα οἴχομαι μακράν , τουτέστι , πᾶς ὁ καταμεθύσκω ἰσχύω , καί καταθολόω εἴωθα , ἀπαλλάσσω ὁ νόος . εἰμί δέ εἄν , οἴομαι , οὗτος φρόνημα κοσμικός , γεώδης ἐπιθυμία , μέριμνα σάρξ , εἰκαῖος περισπασμός · οὗτος ὅς πάθος ὁ ἱερός τις λόγος θρηνέω προφητικός , ὧδε πως ἔχω · ὅτι2 ἱερεύς καί προφήτης ἐξίστημι διά ὁ οἶνος , ἀπό ὁ μέθη ὁ σίκερα . καί μήv καί περί ἕτερος ὁ προφήτης φημί · ἐκ γάρ ἄμπελος Σόδομα , ὁ ἄμπελος αὐτός , καί ὁ κληματίς αὐτός ἐκ Γόμορρα , ὁ σταφυλή αὐτός , σταφυλή χολή , βότρυς πικρία αὐτός , θυμός δράκων ὁ οἶνος αὐτός . ποτίζω δέ λέγω καί ἕτερος τις ὁ πλησίος , ἀνατροπή θολερός . ἐξέργω δή οὖν πᾶς ὁ καταμεθύσκω οἶδα ὁ ἁγίζω ὁ νόος . καί μέν ὅς καί ὄξος ἀμέτοχος εἰμί δήω εὕω μάλα φημί , ὄξος , οἴομαι ποῦ , ὁ παρά φύσις τε καί ἐκτρέπω ὀνομάζω ἡδονή . Σταφίς δέ καί γίγαρτον ἀπαγορεύω χρῆσις , οὐδέ ὅσος εἶπον εἰς ἀρχαῖος λείψανον ὁ ἐν ἐγώ ἡδονή , καθικνέομαι ποῦ ὁ νόος ἐφίημι . Οἶνος μέν δή καί πᾶς ὁ ἐκ αὐτός διαβάλλω νόμος , οὗτος , καθάπερ ἐγώ , καί οὐ ἕτερος ἕνεκα ὁ αἴτιος . τις δέ εἄν εἰμί λοιπός καί ὁ γε δή χρή μακράν ὁ Θεός καθίημι ὁ κόμη , φέρω δή λέγω , ἐκεῖνος ὁ ἄλλος προαγορεύω . Ἕλλην μέν γάρ ἀνούστατος παῖς , ὁ παρά φύσις αὐτός ἕπομαι συνήθεια , καί κτῆνος ἄλογος διαβιόω δίκη , ἀνίημι κόμη , δαιμόνιος αὐτός σκήπτω τρέφω · καί ὁ μέν τις αὐτός νύμφη Ὀρειάς , ὁ Δεῖνα δέ αὖος ποταμός κατά καιρός ἀποκείρω · καί λατρεία εἰμί τρόπος ὁ χρῆμα αὐτός . Μωσῆς γε μήv ὁ σοφός , μᾶλλον δέ διά Μωσῆς ὁ πάνσοφος τε καί ἀριστοτέχνης θεός , δυσαπόνιπτος ἔχω ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ἐν Αἴγυπτος πλάνης , ὁ ἴσος νομοτιθεμαι , διά ὁ ἀρχαῖος ἠθέω τε καί τρόπος κατά βραχύς μεθίστημι , εἰς γε ὁ δαίμων μέν οὐκέτι , Θεός δέ ὁ πᾶς , ὡς διά τύπος καί σκιά , ἀνάπτω ὁ σέβας . τοιγάρ καί ὁ περί ὁ θυσία τίθημι νόμος , καί ὁ διά αἷμα θυσία ἀνεθέλητος δέχομαι . καί γοῦν φάσκω ἐναργής διά φωνή Ἠσαΐας , Τῖς γάρ ἐκζητέω οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; οὐκοῦν συνήθεια μέν ἄλογος παρά Ἕλλην εἰμί , διδάσκω δέ ὁ ἀγαθός καί καταρρυθμίζω λόγος πρός ὁ εὕω ἔχω ὁ νόμος , καί ὁ εἰκαῖος εἰμί δοκέω . βούλομαι δέ , ὡς ἐν , καί ὁ ἐπί ἕκαστος λέγω ; Μάλα γε . ἤ οὐ οἶδα , μιμνήσκω γάρ , εἰς νόος τύπος ὁ λόγος τίθημι ὁ κεφαλή , ὡς ἐνδιαίτημα νόος ; δέχομαι γάρ οὕτως ὁ θεόπνευστος γραφή . σύμφημι · τίς οὖν οὗτος γε ; ὅτι2 θρίξ μέν , καρπός κεφαλή , καί ἔμφυτος βλάστημα ἀνά-ἴσχω δίκη · ἔννοια γε μήv , καί ὁ ἐκ νόος πᾶς , καρπός1 εἄν ἄγω αὖος νόος , νόμος ἐγώ ἀναβρύω , καί οἱονείπως αὐτός καλός τε καί εὐανθής ἐμπρέπω κόμη . χρή τοιγάρ ἐγώ , οὖον γυμνός καί ψιλόω ἔννοια ἀγαθός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ νόος , ἀλλά οἱονεί βρύω καί κομάω Θεός ὁ ὁστισοῦν ὁ Ἀρίστων εἴδησις ἀκριβής , διά ὅς καί αὐτός ὁ θέω , ὅς τίς ποτός εἰμί , περιεργάζομαι κάλλος , καί περιάθρησις λαμπρῶς ὁ ὡς ἐν βάθος κρύπτω , καί ὁ ὁ ἄγαν ὀρθότης καταπλουτέω λόγος , ὡς ἀνυπαίτιος παντελῶς ὁ ἐπί Θεός δύναμαι γνῶσις αἱρέω , καί ἀπλανής εἶμι τρίβω , ὁ ἐπί ἅπας λέγω ὁ θαυμάζω . ἤ οὐ εἰς λῆξις ἔπαινος πᾶς διαίσσω ἤδη πως ὁ γε τοιοῦτος εἴρω ; καί μάλα . τις δέ , οὐ ὁ ξυράω καί καταψιλόω ὁ κεφαλή τέμνω ἐν Χριστός [ γρ . χρώς ] ὁ θρίξ , ἀτιμία ὑπόληψις ἐργάζομαι εἄν , ὅσπερ εἄν ὅλως συμβαίνω τυγχάνω , εἶμι ; συνίημι . εἰμί γάρ Θεός λέγω πρός ὁ ὁ Ἰουδαῖος μήτηρ , φημί δέ ὁ Ἱεροσόλυμα , ξυρέω καί κείρω ἐπί ὁ τέκνον ὁ τρυφερός σύ . ἐμπλατύνω ὁ χηρεία σύ ὡς ἀετός , ὅτι αἰχμαλωτεύω ἀπό σύ . ὑβρίστρια γάρ καί ἀτιμοποιός ὁ ξύρησις , καί ὁ πενθέω πρεπώδης . εὕω φημί . γυμνός οὖν ἄρα καί ἄτιμος νόος , καί αἰσχύνη ἔμπλεος οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ διά ὅς θαυμάζω . εἰμί δέ εἄν ἐν οὗτος καί μάλα εἰκότως ὁ τε ὀλιγογνώμων , καί παραφθείρω ἔχω ἐπί Θεός ὁ δόξα , ὡς λίθος προσκυνέω , ἤγουν ἀσύνετος αποτολμώ ἀπονέμω ὁ κτίζω ὁ σέβας , παρά ὁ κτίστης καί ποιητής , καί ὁ εἰσάπαν διαστρέφω φρονέω τε καί λέγω , καί ὁ μέν ἀληθής καί ἀμώμητος ἀποσείω πίστις , ἐπιθρῴσκω δέ μᾶλλον , ὅς εἄν ἐκ ἠλιθιότης παραφθέγγομαι τις , διαατος ὁ νόος ἀγαθός οὐ ἔχω κατακομάω λογισμός . Ἀγαθός φημί . ἔστω δή οὖν ὁ εἰς ὀρθότης λογισμός μεστόω ὁ νόος , καί ἔννοια εὕρημα ὁ εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ θαυμάζω , οἷος τις κόμη καταστέφω . ἔμφρων γάρ ὁ τοιοῦτος εἰμί ὅτι μάλα γε , καί ἐπιτηδείως ἔχω εἰς γε ὁ χρή λοιπός ὁ ἐν Χριστός διά πίστις εἰσοικίζω φωτισμός . εὐφυής δέ οὗτος καί ἀπόλεκτος ἐξασκέω ζωή , ὁ νάω τοιόσδε διαπρεπής , πᾶς ὁ καταμιαίνω φύζω οἴχομαι μακράν ὁ θέω ἐγώ ἐπιτάσσω χρησμῴδημα , καί σαρκικός μέν ἔργον ἀποχωρέω , ὁ δέ ὅσος βλέπω πρός νέκρωσις καί φθορά , ὡς ἀπωτάτω ῥίπτω . τοιγάρ μή χρή ὁ θνῄσκω ἐπιφοιτάω , μήτε μήv ἐπί νεκρός καταμιαίνω φιλέω , οὗτος ποῦ πάντως ἐγώ ὑπαινίσσομαι . ἐξέργω δέ ὁ τοιόσδε παντελῶς ὁ νόμος , καί ὁ εἰς γονεύς αἰδώς ἀγαθός τίθημι ὁ ὁ Θεός δοκέω . ἐπί πατήρ γάρ , φημί , καί ἐπί μήτηρ οὐ εἰσέρχομαι . κατορθόω γάρ ἀρετή , ἔρρω φιλοσαρκία , ὁ ἐκ αἷμα οἰκειότης ἐν λόγος ὁ προέχω καί ἀγαθός ἵστημι Θεός . οὗτος ὅς καί αὐτός φάσκω ὁ Χριστός · ὁ φίλος πατήρ ἢ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος , καί ὁ φίλος υἱός ἢ θυγάτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . καί ὅς οὖον λαμβάνω ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ὀπίσω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . ὅτι2 δέ ὁ Θεός , ὁ εἰς γονεύς αἰδώς ἐν ἀγαθός , καί αὐτός ἐγώ διδάσκω ὁ Σωτήρ . πρόσειμι μέν γάρ τις ὁ ἤδη τελέω ἐν μαθητής , λέγω · κύριος , ἐπιτρέπω ἐγώ πρῶτος ἀπέρχομαι , καί θάπτω ὁ πατήρ ἐγώ . ὁ δέ , ἀκολουθέω ἐγώ , φημί , καί ἀφίημι ὁ νεκρός θάπτω ὁ ἑαυτοῦ νεκρός · νεκρός , οἴομαι , λέγω ὁ ὁ ἐν κόσμος φρονέω αἱρέω , καί ὁ ὁ νεκρότης ἔργον οὐ ἀπέχω . ὧδε ἔχω . Τρόπος μέν γάρ δή πολιτεία ὁ πάναγνος καί ἐκλέγω οὗτος , κατά ὁ νόμος , μᾶλλον δέ ὡς ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια · σκιά γάρ ὁ νόμος . ἀλλά εἰμί γίγνομαι , φημί , ἐπί νεκρός καταμιαίνω ποτός ὁ ἁγίζω , ἀποκείρω δή ποτός , καί ψιλόω ὁ κεφαλή , ἀνίερος ἔχω ἤδη πως ὁ κόμη . καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος φέρω ζεῦγος τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά . προσκομίζω δέ , φημί , καί ἀμνός ἐνιαύσιος · καί ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος ἄλογος εἰμί , ὅτι μιαίνω ὁ κεφαλή εὐχή αὐτός . εἰμί γάρ γίγνομαι ὁ ἁγίζω καταλαμβάνω ὁ πρέπω , καί ὁ εἰς νεκρότης καταμιαίνω τρόπος , ἀπονεύω πρός ὁ σάρξ , ἕπομαι ποῦ πάντως αὐτός ὁ ἀπεμπολέω δήω ὁ πάναγνος πολιτεία ὁ αὔχημα , καί ἄτιμος ὥσπερ ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή . ὑπαινίσσομαι γάρ τίς τοιοῦτος ὁ ξύρησις . εἰκῇ δέ πονέω ὁ παροͅχέω χρόνος , ὁ ὁ ἱδρώς θρηνέω ζημία . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ , ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος ἄλογος εἰμί . τοιοῦτος τίς φημί καί διά φωνή Ἐζεχιήλ · Δικαιοσύνη Δίκαιος οὖον μή ἐξαιρέω αὐτός , ἐν ὅς ἡμέρα ἁμαρτάνω , καί ἀνομία ἄνομος οὖον μή κακόω αὐτός , ὅς εἄν ἡμέρα ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός . οὐκοῦν εἰμί γίγνομαι μεταξύ καταμιαίνω πως ὁ ἁγίζω , ζημία μέν ὑφίστημι ὁ ἤδη προεργάζομαι , οὖον μήv δυσδιάφυκτος ὁ ἐντεῦθεν νοσέω ζημία · διασμήχω γάρ ἐν Χριστός , καθάπερ ἐν τάξις τρυγών καί περιστερά , ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσάγω ὁ Θεός καί πατήρ , καί ὡς ἀμνός καταθύω , καί δικαιόω ἐγώ ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σάρξ . Ταύτῃτοι προστάσσω , ὁ ὁ ξύρησις ὑπομένω θυσία προσάγω ἐν τύπος Χριστός , ὁ δικαιόω ὁ ἀσεβής , καί ῥώννυμι ὁ ἀσθενής , καί ἀνίστημι ὁ πίπτω , καί ἐπιστρέφω ὁ πλανάω , καί ἀπονίζω ὁ μολύνω . Ἀγαθός φημί . οἴμη δέ ἔγωγε , μικρός ἐνίημι ὁ πρόκειμαι ὁ νόος , καί ἕτερος ἐγώ δύναμαι καταθρέω βάθος λεπτός τε καί κρύπτω ἔννοια . παραθήγω γάρ εἰς γε δή οὗτος ἐγώ οὐ ἀπερισκέπτως ὁ νόμος , περί ὁ ὁ θρίξ τρέφω Θεός · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω ἐξαπίνης , παραχρῆμα μιαίνω ὁ κεφαλή εὐχή αὐτός , καί ξυρέω ὁ κεφαλή αὐτός , ὅς εἄν ἡμέρα καθαρίζω , ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος ξυρέω , καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος φέρω δύο τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά , πρός ὁ ἱερεύς . καί ἁγιάζω , φημί , ὁ κεφαλή αὐτός ἐν ἐκεῖνος ἡμέρα . προσάγω δέ καί ἐνιαύσιος ἀμνός ἐπιτάσσω . ἐπαπορέω δέ εἄν εἰκότως ὁ χριστομαθής , τίς δέ εἄν εἰμί λοιπός ὁ αἴνιγμα · καί πρός τίς βλέπω μαθητιάω φράζω . οὐκοῦν εἴρω μέν , ὡς ἐν · σύ δέ δή αὖος , εἰμί τίς παρεκθέω ὁ ὁδός , συγγνώμων εἰμί · δριμύς γάρ ὁ λόγος , καί ἀμυδρός ὁ αἴνιγμα . σύμφημι . ανατυπουω ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ὁ σῶμα κεφαλή , ὡς ἐπί ἑαυτοῦ , ὁ νόος · ὧδε γάρ δοκέω ὁ θεῖον τε καί ἱερός Γράμμα · ὁ ἐκ αὐτός τε καί ἐν αὐτός φυσικός ἀνέχω ἔννοια , διά ὅς εἰς εἴδησις ὁ ἐπί ὅστις οὖν ὁ εἰμί χειραγωγέω , θρίξ τε καί κόμη παρεικάζω . οὗτος γάρ ἐγώ ὁ ἐκ κεφαλή ἀναβρύω . μιμνήσκω . ἀκειρεκόμης οὖν ἄρα καί ἐν ἐγώ οἱονείπως ὁ νόος , καί Θεός κατάκομος , ἔννοια ὑπάρχω ἐπίμεστος ἀγαθός . γυμνός δέ δή αὖος καί ψιλόω , καί ἄτιμος φαλάκρωμα νοσέω , εἰμί μήτε ὀρθός ἐπί Θεός ὁ διάληψις ἔχω , μήτε μήv ἐπί ἅπας ὁ πρακτέος ἀγαθός τε καί ἀκατάψεκτος καταπλουτέω ὁ εἴδησις . ἀληθής · οὗτος γάρ ἐγώ καί ἄρτιος διαγυμνάζω . οὐκοῦν πρό μέν ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία καλέω πρός θεογνωσία διά Μωσῆς ὁ Ἰσραήλ . Ταύτῃτοι καί ἁγίζω . εὔχομαι δέ τρόπος τις ὁ Θεός ὁ εἰς ἁγνεία εὐχή . ὅτι2 γάρ εἰμί νομοφύλαξ , ἐπαγγέλλω σαφῶς ἐν ὁ ὄρος Χωρήβ , οὗτος λέγω · καί πᾶς ὅσος εἶπον Κύριος ὁ θεός , ποιέω καί ἀκούω . ἦς οὖν ἄρα νομικός παίδευσις ὁ νόος ἔχω ἀνάπλεος , καί οἱονεί κομάω Θεός , ὁ διά Μωσῆς ἐντολή ὁ αὔχημα . ἀλλά μιαίνω ἐπί νεκρός · ἀποκτείνω γάρ ὁ Ἐμμανουήλ · καί ἅγιος μέν ἀληθής ὁ Χριστός θάνατος , μολυσμός δέ ὁ ἀποκτείνω εἰμί ὁ ὁ κυριοκτονίας ἔγκλημα . ξυράω δή οὖν ὁ νόμος αὐτός ἐπιτάσσω λοιπός , οἷος τις κόμη , ὁ ἐν νόμος παίδευσις , μονονού δέ καί ἀποκείρω ὁ ἐν τύπος κατά ὁ ἕβδομος , τουτέστι , ὁ πρό ὁ ὄγδοος , κατά εἄν ἀναβιόω Χριστός , ἀνακαινίζω ἐγώ εἰς ἀφθαρσία , καί εἰς νέος τε καί εὐαγγελικός ἀναπλάσσω ζωή . ἀποκείρω τοίνυν ὁ πρό ὁ ὄγδοος , ἀνακομάω πάλιν καί ἁγίζω ὁ κεφαλή μετά ὁ ὄγδοος . ἀνακομάω δέ , οὐκέτι τύπος καί σκιά , καθά καί πρώην , ὁ νόος , ἀλλά αὐτός ὁ ἐν πίστις καί ἀλήθεια δόγμα . ἤ γάρ οὐ οἴομαι δήω ὁ ἐν πίστις δικαιώνω ἀποψιλόω μέν ὥσπερ ὁ ἐν νόμος λατρεία ὁ εὐδοκίμησις , ἀναφύω δέ αὖος , καί εἰς νόος εἴδομαι καί Καρδία αἱρέω , ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ὁ εἴδησις , ὡς ἀγαθός παρά πολύς καί προφερής ὁ ὡς ἐν ἀρχή ; Πῶς φημί ; οὖον γάρ δή σαφῶς καί ἀναφανδά ἀνακράζω λέγω νομομαθής εἰμί ὁ Παῦλος , περί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος καί νομικός αὔχημα · ὅστις εἰμί ἐγώ κέρδος , οὗτος ἡγέομαι διά ὁ Χριστός ζημία , ἀλλά μέν καί ἡγέομαι ὁ πᾶς ζημία εἰμί , διά ὁ ὑπερέχω ὁ γνῶσις Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ , διά ὅς ὁ πᾶς ζημιόω , καί ἡγέομαι σκύ Βάλα εἰμί , ἵνα Χριστός κερδαίνω , καί εὑρίσκω ἐν αὐτός μή ἔχω ἐμός δικαιοσύνη ὁ ἐν νόμος , ἀλλά ὁ διά πίστις Ἰησοῦς Χριστός ; πυνθάνομαι . ἐπιτιμάω δέ καί ἕτερος , ὡς ὁ ἐν νόμος τιμάω περιτομή μετά ὁ Χριστός μυστήριον . καταργέω γάρ ἀπό Χριστός , φημί , ὅστις ἐν νόμος δικαιόω , ὁ χάρις ἐκπίπτω . ἐγώ δέ διά πίστις ἐλπίς δικαιοσύνη ἀπεκδέχομαι . Ἠχρειῶσθαι δέ καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος φάσκω ἐντολή , οὐ ἀμώμητος ἔχω , ἀντέχω δέ ὁ ἕτερος , τουτέστι ὁ εὐαγγελικός . ἀληθής . ἀργός οὖν ἄρα ὁ ἐν νόμος παίδευσις ἀποφαίνω ὁ αἴνιγμα , ξυράω κελεύω ὁ εὔχομαι Ἰσραήλ , ὡς μολυσμός ὑπομένω ὁ ἐπί νεκρός , τουτέστι , ὁ ὁ ὁ κυριοκτονίας ἐνέχω ἔγκλημα , κόμη δέ ὥσπερ ἕτερος ἁγίζω Θεός μετά ὁ ὄγδοος , τουτέστι , μετά ὁ ἀνάστασις , ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα ὁ ἀκριβής καί τορεύω αστειότητα τε καί παίδευσις . ὁ γε μήv τρέφω ὁ θρίξ , μετά ὁ ὄγδοος , τρυγών προσάγω καί περιστερά ὁ νόμος προστάσσω , μήνυσις ὥσπερ καί οὗτος τίθημι ὁ καθαίρω ὁ μολύνω , τουτέστι , Χριστός . σημαίνω γάρ διά ἄμφω , ὡς εὔφωνος μέν ἐν τρυγών , πρᾶος δέ διά ὁ περιστερά · καί τοιοῦτος νόμος βραδύγλωσσος τε εἰμί , καί ὁ πρᾶος οὐ ἔχω . ἐπιτίθημι γάρ εὐθύς ὁ πλημμελέω ὁ δίκη . ἀναφέρω δέ καί ἀμνός ὁ στρούθιον ὁμοῦ , ἵνα διά πᾶς νοέω Χριστός , ὡς διά μέν ὁ στρούθιον , ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός , διά δέ ὁ ἀμνός , κάτωθεν καί ἀπό γῆ . θεός γάρ ὑπάρχω κατά φύσις ὁ Λόγος , γίγνομαι σάρξ . ἀλλά εἰμί καί εἰμί καί οὗτος Θεός · καί ἀπαλλάσσω μέν ἐγώ ὁ κατά νόμος σκιά , ἐνίημι δέ ὁ ἅπας Καρδία ὁ ἑαυτοῦ θέσπισμα ὁ εἴδησις · καί ἅγιος ἀληθής ἀποφαίνω , ὁ ἴδιος καθαίρω αἷμα , κατά ὁ γραφή . ὧδε ἔχω . εἰμί δέ δή , φημί , ἀποπεραίνω καλῶς ὁ ὁ εὐχή τρόπος , ὁ κομάω μετά ὁ ὄγδοος , τελειόω τότε · καί ὅπως εἰμί ὁ χρῆμα , νομοθετέω λέγω · καί οὗτος ὁ νόμος ὁ εὔχομαι · ἦς εἄν ἡμέρα πληρόω ἡμέρα εὐχή αὐτός , προσφέρω αὐτός παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον · καί προσάγω ὁ δῶρον αὐτός κύριος ἀμνός ἐνιαύσιος ἄμωμον εἷς εἰς ὁλοκαύτωσις , καί ἀμνάς ἐνιαύσιος εἷς ἄμωμον εἰς ἁμαρτία , καί κριός εἷς ἄμωμον εἰς σωτήριος , καί κάνεον ἄζυμος σεμίδαλις , ἄρτος ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , καί λάγανον ἄζυμος χρίω ἐν ἔλαιον , καί θυσία αὐτός , καί σπονδή αὐτός , καί προσφέρω ὁ ἱερεύς ἔναντι κύριος , καί ποιέω ὁ περί ἁμαρτία αὐτός , καί ὁ ὁλοκαύτωμα αὐτός , καί ὁ κριός ποιέω θυσία σωτήριος ὁ κύριος ἐπί ὁ κάνεον ὁ ἄζυμος . καί ποιέω ὁ ἱερεύς ὁ θυσία αὐτός , καί ὁ σπονδή αὐτός , καί ξυρέω ὁ εὔχομαι παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ὁ κεφαλή ὁ εὐχή αὐτός , καί ἐπιτίθημι ὁ θρίξ ἐπί ὁ πῦρ , ὅς εἰμί ὑπό ὁ θυσία ὁ σωτήριος . καί λαμβάνω ὁ ἱερεύς ὁ βραχύς ἑφθός ἀπό ὁ κριός , καί ἄρτος εἷς ἄζυμος ἀπό ὁ κάνεον , καί λάγανον ἄζυμος εἷς , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ χείρ ὁ εὔχομαι μετά ὁ ξυρέω αὐτός ὁ κεφαλή αὐτός , καί προσφέρω αὐτός ὁ ἱερεύς ἐπίθεμα ἔναντι κύριος . Ἅγιον εἰμί ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ στηθηνίου ὁ ἐπίθεμα , καί ἐπί ὁ βραχύς ὁ ἀφαίρεμα , καί μετά οὗτος , πίνω ὁ εὔχομαι οἶνος . οὗτος ὁ νόμος ὁ εὔχομαι , ὅς εἄν εὔχομαι δῶρον αὐτός κύριος περί ὁ εὐχή , Χωρὶς ὅς εἄν εὑρίσκω ὁ χείρ αὐτός κατά δύναμις ὁ εὐχή αὐτός , ὅς εἄν εὔχομαι κατά νόμος ἁγνεία . ἀποφορτίζομαι γάρ ὥσπερ ὁ μωσαϊκός ἱστορία ὁ πάχος , καί λατρεία ὁ ἐν τύπος καί σκιά , οἱονεί τις κόμης μακρός καί διαβριθής , ἀπαλλάσσω ὁ νόος , ὁ ἐποφλήσας Θεός ὁ εἰς γε ὁ δήω ἁγνίζω προσευχή , θρίξ δέ ὥσπερ ἀναβλαστάνω ἔχω ὁ διά Χριστός θέσπισμα ὁ ἁγνοποιός ἀληθής εἴδησις τε καί παίδευσις , ἅγιος εἰμί καί ἱερός , καί πρός γε δή οὗτος καί ἀξιόληπτος . ἀνοίζω δέ εἄν ἑαυτοῦ εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός , καί θυσία ὥσπερ ἀνατίθημι δεκτός , ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία ὁ εὐκλεής καί ἀμώμητος αστειότητα . προσφέρω γάρ , φημί , ὁ δῶρον αὐτός , ἀμνός ἐνιαύσιος , εἰς ὁλοκαύτωμα , καί ἀμνάς πάλιν εἰς ἁμαρτία , καί μήv καί κριός εἰς σωτήριος , καί κάνεον ἄζυμος , ἔλαιον δεύω , καί λάγανον ἄζυμος χρίω ἔλαιον . καί διά μέν ὁ ἀμνός νοέω εἄν εἰκότως ὁ ὁ θυσία προσάγω ὁ ἐν Χριστός νηπιότης , διά δέ γε ὁ κριός ὁ ἐν φρήν τε καί ὡς ἐν καρποφορία τέλειος . ἀδελφός γάρ , φημί , μή παιδίον γίγνομαι ὁ φρήν , ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω , ὁ δέ φρήν τέλειος γίγνομαι . Ζεύς μέσος δέ ἀμνάς , ὑπέρ ἁμαρτία . διά ὅς δή πάλιν ἐγώ καταθρέω ῥᾳδίως , ὅτι καί ὁ ἄγαν ἁγνίζω ὁ βίος , καί ὡς ἐν ἁπλότης καί ἀκακία ὁ ἐν Χριστός νοέω , καί ἐν ἀρτιότης νόος τελειόω , οὐ Ἀμώμητος παντελῶς , δήω δέ δή πάντως καθαρισμός . κτάομαι μέν γάρ ὁ ἀκατάσκεπτος παντελῶς οὐδείς , τηρέω δέ μόνος καί ὡς ἴδιος ἀνάκειμαι ὁ Ἐμμανουήλ ὁ σύν ἀλήθεια φράζω , ἔρχομαι γάρ ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος , καί ἐν ἐγώ εὑρίσκω οὐδείς . οὐκοῦν ἐν μέν ὁ ἀμνός , καί ὁ ἀμνάς , καί ὁ κριός , καθοράω τις εἄν ὅσπερ φημί · ἐν δέ γε ὁ ἄρτος ὁ οὐ ζυμόω ὁ ἄδολος τε καί καθαρός σημαίνω βίος . ἐπιστέλλω γάρ ποῦ καί ὁ σοφός Παῦλος ὁ ἁγίζω · ἐκκαθαίρω οὖν ὁ παλαιός ζύμη , ἵνα εἰμί νέος φύραμα , καθώς εἰμί ἄζυμος . ἐν δέ γε ὁ λάγανον ὁ ἥδυσμα καί οἱονεί ὁ γλυκύς ὁ ὁ ἅγιος ζωή . ἑαυτοῦ οὖν ἄρα προσφέρω , ὡς ἐν ἀμνός μέν διά ὁ νήπιος ἐν Χριστός · ὡς ἐν ἀμνάς δέ αὖος , διά ὁ ὁ φύσις ἀσθενής καί ευπαροοιδα εἰς ὁ πλημμελής · ἀσθένεια γάρ τύπος ὁ θῆλυς · ὡς ἐν κριός δέ δή , τέλειος , καί εἰς μέτρον ἡλικία ἐλαύνω , ὁ ἐν Χριστός · καί ὡς ἐν ἄρτος μέν ὁ ἄζυμος , καθαρός · ἡδύς δέ ὡς ἐν λάγανον , πλήν ἐλεέω διά Χριστός . δικαιόω γάρ , οὐ ἐκ ἔργον δικαιοσύνη , ὁ ποιέω ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ πολύς αὐτός ἔλεος . ἐπιχέω δή οὖν ταύτῃτοι καλῶς ὁ ἄρτος ὁ ἔλαιον . μεσιτεύω δέ πάλιν ὁ ἱερεύς , καί προσκομίζω μέν πρῶτος ὁ περί ὁ ἁμαρτία , εἶτα ὁ ὁλοκαύτωμα , καί τρίτος ἐπί ὅδε ὁ σωτήριος ὁ κριός . μεσιτεύω γάρ ὁ Χριστός , καί προσάγω ἐγώ ὁ Θεός καί πατήρ , δεκτός μέν εἰμί , ὑπέρ ὁ ἴδιος ἁμάρτημα προσκομίζω λιτή , καί ὁ ἀρχαῖος αἰτίαμα ἐξαιτέω ὁ ἄφεσις . ὁλοκαυτέω δέ νοητός , τουτέστιν , εἰσάπαν καί ὁλόκληρος , ἅγιος τε καί ἱερός , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνάκειμαι ὁ Θεός , πρός ὁ ἐν κόσμος μή μερίζω · ὅλος γάρ δαπανάω ὁ πῦρ ὁ ὁλοκαυτέω . ἀνατίθημι δέ καί ὁ χαριστήριος , ὁ ὑπέρ γε ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία καί ζωή , οὖον φθαρτός καί γήινος τιμή Θεός · ξένιος καί ὥσπερ αὐτός προσάγω ἀξιόληπτος ὁ καθαρός τε καί ἄζυμος , καί ἡδύς ζωή καί ἅγιος · τοιοῦτος γάρ πως ὁ ὁ ἅγιος βίος . προσκεκομικοος δέ ὁ ἱερεύς ὁ θυσία κατά ὁ νόμος , ψιλόω , φημί , ὁ κεφαλή ὁ εὔχομαι , παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ἐπιτίθημι ὁ θρίξ ἐπί ὁ πῦρ . καί τίς δή οὗτος εἰμί φημί ; εὐχή ἀπόδοσις , καί οἱονεί ὁ ἐπαγγέλλω ὁ πέρας · οὖον γάρ ὥσπερ ὁ μιαίνω ἐπί νεκρός ὁ ἄτιμος ἤδη καί βέβηλος καταξυράω θρίξ · οὗτος ἐνθάδε ὁ ὁ ξύρησις ἐκδέχομαι τρόπος . ἀλλά ὥσπερ ἤδη τελειόω ἐν Χριστός , καί κόμη ἕτερος τρέφω μετά ὁ ὄγδοος ἀνατίθημι ὁ Θεός καθάπερ ἐν τύπος ὁ ἐπαγγέλλω . σημεῖον δέ ὁ δέχομαι παρά Θεός ὁ δωροφορία , ὁ δαπανάω πῦρ ὁ θρίξ · εἶδος γάρ ὁ πυρός ἀεί ὁ θεῖος περιτίθημι φύσις ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος φημί Μωσῆς · ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω εἰμί · ὁ παναλκής , οἴομαι ὁ , ὁ θεῖος καί ἀκήρατος φύσις παρεικάζω πῦρ . ἀθρέω δέ ὅπως παρά ὁ ὁ σκηνή θύρα , ὁ ἐν τελείωσις ξύρησις , τουτέστιν , ἅπας ἐγώ δικαιοσύνη καί ἁγνισμός πέρας . Μόνος γάρ ἐγώ , ὅσπερ εἄν γίγνομαι πρός ἐγώ ἁγνεία τε καί δικαιοσύνη , πῶς εἄν εἰσφέρω εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , ὁ ἀκαταιτίατος τε καί ἀπλημμελής οὐ ἔχω παντελῶς ; καθαρός γάρ ἀπό ῥύπος παντελῶς οὐδείς · εἰσκομίζω δέ ὁ Χριστός , ἀμνησίκακος ἐλευθερόω , καί πᾶς ἐγώ ἀνίημι ἁμαρτία . Πρόδρομος γάρ ὑπέρ ἐγώ εἰσέρχομαι , οὐ ἑαυτοῦ ποῦ πάντως , ἀλλά ὁ ἔξω θύρα , καί ἐπί αὐτός πως ἤδη γίγνομαι οὐδός ὁ ἅγιος σκηνή , καταλεαίνω ὁ εἰσδρομή . ἀληθής . αὐτός γάρ ἐγώ ἐγκαινίζω λέγω πρόσφατος τε καί ζώννυμι ὁδός . μετά δέ γε ὁ ξυράω πρός αὐτός ἥκω ὁ θύρα ὁ ἅγιος σκηνή , καί μήv καί πῦρ δαπανάω ὁ θρίξ · λαμβάνω , φημί , ὁ ἱερεύς ὁ βραχύς ἑφθός ἀπό ὁ κριός , ἄρτος τε καί λάγανον , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ χείρ ὁ εὔχομαι , καί αὖθις ἀναλαμβάνω προσφέρω , φημί , ἐπίθεμα ἔναντι κύριος , καί ἅγιος εἰμί ὁ ἱερεύς , καθά καί ὁ στηθύνιον ὁ ἀφαίρεμα . εἶτα , τίς εἄν βούλομαι δηλόω ὁ νόμος ; εἰς τύπος μέν δή ὁ ἰσχύω , ἤτοι ὁ ἐν ἰσχύς κατόρθωμα , ὁ βραχύς ἀεί παρά γε ὁ θεόπνευστος γραφή νοέω , ζωή δέ δή πάλιν ἅγιος τε καί καθαρός , ὁ ἄζυμος ἄρτος , καί μέν καί ὁ εὔχαρις τε καί ὁ ἡδύς παραδείκνυμι εἄν ἐπί ἑαυτοῦ , ὁ λάγανον ἔλαιον μάσσω , καί εἰς πλακοῦς τελέω . ὁ δέ μεσιτεύω ἱερεύς ὁ πρόσωπον , περιτίθημι τις εἄν καί μάλα εἰκότως ὁ Ἐμμανουήλ . ὁ τοίνυν ἁγνεία ὁ ἄνω2 κατορθόω , καί ἀνάθημα λαμπρός προσκομίζω ὁ πάναγνος Θεός , ὁ ἐκ ἰσχύς ἔργον , δῆλος δέ ὅτι ὁ πνευματικός , ὡς ἐν βραχύς ὁ κριός , καί ζωή ἄμωμον , ὡς ἐν ἄρτος ὁ ἄζυμος νοέω , καί μέν ὅς καί ὁ ἡδύς καί ὁ ἐπίχαρις ὁ ἐν ἁγιασμός ζωή , ὡς ἐν ὁ λάγανον , μονονού χείρ ἴδιος ἐπιτίθημι , ἀναφέρω Θεός , διά μεσίτης Χριστός , ὅς οἱονεί πως ἀπό χείρ εἰς χείρ δέχομαι ὁ δωροφορία , ὁ ἄνω2 τιμή , κἀν οὗτος δή μάλιστα , ὁ γνήσιος ἀληθής καταγεραίρω προσκυνητής . Ταύτῃτοί φημί , ὅτι χείρ ἐπιτίθημι ἴδιος , ὁ ὁ ἅγιος οὗτος καί πάναγνος ἀποπεραίνω εὐχή , ἐπιδίδωμι ὁ ἱερεύς ἐπίθεμα καί ἐξαίρω , καί ἐκνέμω αὐτός , καθά καί ὁ στηθύνιον ὁ κριός , κατά γε ὁ νομοθέτης δοκέω . ὥσπερ δή ὁ βραχύς μήνυσις εἰμί φημί ὁ ἐκ ἰσχύς κατόρθωμα , ἤγουν ὁ ἰσχύς αὐτός , οὗτος καί ὁ στηθύνιον ὁ κριός , φρήν τε καί νόος . κτάομαι γάρ ἐν σπλάγχνον καί ἐν ὁ στῆθος ὁ φρήν . ἀδιαφορέω δέ πολλάκις ὁ θεῖος γραφή , καί ποτέ μέν εἰς νόος τύπος ὁ κεφαλή , ποτέ δέ ὁ στῆθος εἰς φρήν ποιέω δήλωσις . ἱερή δή οὖν καί ἐξαίρετος , μόνος δέ οὐ καί ἀπό χείρ εἰς χείρ προσκομίζω , καί εὐπαράδεκτος διά αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ ἁγνίζω ἰσχύς ὁ πνευματικός , καί μέν ὅς καί φρήν . εἴπερ εἰμί ἀληθής εἶπον , ὡς οὐ εἄν ἑτέρως γίγνομαι ποτός κατορθόω δύναμαι ὁ ἅγιος ὁ ἁνδάνω Θεός , μή οὐ διά ἰσχύς ὁ πνευματικός , καί μέν ὅς καί φρήν ἀγαθός . εὕω φημί . ἑφθός δέ προστάσσω λαμβάνω ὁ βραχύς , ὁ οἱονεί πως ὠμός , καί ὁ ὁ καθήκω παράλογος ὁ ὁ ἅγιος ἰσχύς ἀποσοβέω · οὖον γάρ ἀπότομος εἰμί χρή ὁ ἀνάκειμαι Θεός , οὔτε μήv ἄκρατος χράομαι ὁ νάω , ἀλλά εὐαφής τε καί ἁπαλός καί λίαν εὔτεχνος κατορθόω ἐπείγω ὁ εἰς ἀρετή . εἰμί δέ εἄν ὧδε καί οὐ ἑτέρως ὁ ἅγιος ὁ κατόρθωμα χρηστός καί ἐδώδιμος ὁ Θεός , ὁ ὠμός οὐ ἔχω καί ἀπεχθάνομαι . διαπυνθάνομαι δέ ποῦ ὁ ἐν ἁγνεία ἐπί ὁ σωτήριος τροφή , ὥσπερ ἴδιος ὀνομάζω ὁ Χριστός καί λέγω ὁ ἅγιος μαθητής · ἐγώ βρῶσις ἔχω ἐσθίω , ὅς σύ οὐ οἶδα . διαμιμνήσκομαι δέ ὅτι καί καταθύω μέν κελεύω ὁ ἀμνός , εἰς τύπος Χριστός , προσφέρω δέ λέγω · οὖον ἐσθίω ἀπό αὐτός ὠμός , οὐδέ ἕψω ἐν ὕδωρ , ἀλλά ἢ ὀπτός πῦρ · ὁ ἀπαράδεκτος , οἴομαι ποῦ , καί ὁ οἱονείπως εἰς πέψις οὐ εὐχερής , ὠμός εἰμί λέγω . χρή δή οὖν ἄρα φημί ἑφθός λαμβάνω ὁ βραχύς · ὁ ἄνεφθος σημαίνω ὁ μήτε ἡδύς , μήτε βρώσιμος , ταύτῃτοι καί ἀπαράδεκτος . ὡς ἰσχνός ἄγαν καί ἀληθής ὁ λόγος . ἀποδοτέον οὖν ἄρα ὁ ὁμολογία Θεός , καί ὅσπερ εἄν εὔχομαι τις , διαπεραίνω μέλλω οὐδείς , ὡς ὁ ὅς μή δράω ὁ τοιόσδε γοργός , ὁ ὅτι μάλιστα δεινός καί σφαλερός φημί εἄν ἔγωγε , καί αὐτός δέ ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . εἰμί γάρ εἰμί λογίζομαι φρονέω ὀρθῶς ὁ ἄγαν ἔκτοπος , ὁ ψευδοέπεια ἁλίσκομαι γράφω , πῶς οὐ εἄν γίγνομαι ὁ λίαν αἰσχρός , ὁμολογέω μέν τίς καί ὑπισχνέομαι Θεός , ψεύδω δέ μετά οὗτος ὁ ὑπόσχεσις ; Παντὸς μέν οὖν εὔχομαι καί μέλλω , καί γοῦν καί εἰσάπαν αναδυόμενος ὁ ἔκτεισις , καταγράφω ὁ ἁμαρτία . ἀνίημι δέ ὁ αἰτίαμα ὁ ἔχω μέν παντελῶς ἴδιος οὐδείς , δεσμός δέ ὥσπερ ἀναγκαῖος καταζεύγνυμι , καί ὑπό ἕτερος πράσσω χείρ . γράφω δέ οὕτως ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί λαλέω Μωσῆς πρός ὁ ἄρχω ὁ Φυλή ὁ υἱός Ἰσραήλ , λέγω · οὗτος ὁ ῥῆμα ὅς συντάσσω Κύριος · Ἄνθρωπος ὅς εἄν εὔχομαι εὐχή κύριος , ἢ ὄμνυμι Ὅρκος , ἢ ὁρισμός ὁρίζω περί ὁ Ψυχή αὐτός , οὖον βεβήλωσις ὁ ῥῆμα αὐτός . Πάν ὅσος ἐξέρχομαι ἐκ ὁ στόμα αὐτός ποιέω . ἐάν δέ εὔχομαι γυνή εὐχή κύριος , ἢ ὁρίζω ὁρισμός ἐν ὁ οἶκος ὁ πατήρ αὐτός ἐν ὁ νεότης αὐτός , καί ἀκούω ὁ πατήρ αὐτός ὁ εὐχή αὐτός , καί ὁ ὁρισμός αὐτός ὅς ὁρίζω κατά ὁ Ψυχή αὐτός , καί παρασιωπάω ὁ πατήρ αὐτός · καί ἵστημι πᾶς ὁ εὐχή αὐτός , καί πᾶς ὁ ὁρισμός αὐτός ὅς ὁρίζω κατά ὁ Ψυχή αὐτός , μένω αὐτός . ἐάν δέ ἀνανεύω ἀνανεύω ὁ πατήρ αὐτός , ὅς εἄν ἡμέρα ἀκούω πᾶς ὁ εὐχή αὐτός , καί ὁ ὁρισμός αὐτός , ὅς ὁρίζω κατά ὁ Ψυχή αὐτός , οὖον ἵστημι , καί Κύριος καθαρίζω αὐτός , ὅτι ἀνανεύω ὁ πατήρ αὐτός . ἀλλά εἰμί καί γίγνομαι , φημί , γυνή συναρμόζω κατά νόμος ἀνήρ , ὁ αὐτός κρατέω νόμος . Χῆρα δέ καί ἐκβάλλω ἵστημι ὁ ὁρισμός , καί διαπεραίνω δήω πάντῃ τε καί πάντως ὁ ὑπόσχεσις εὕω μάλα φημί , πανταχῇ ὁ ἐλεύθερος καί ἔξω ζυγόν ὁ αἴτιος ὑποτίθημι , εἰμί μή δράω αἱρέω ὁ ἐπαγγέλλω · τόγε μήv οὐ ὧδε ἔχω , ἄπρακτος τε καί ὑπό ἕτερος , ἀνίημι εἰκότως . ὁ γάρ κύριος , πατήρ τε , φημί , καί ἀνήρ , συντίθημι μέν καί οἱονεί συννεύω ὁ ὁ ὑπό χείρ καί ἐξουσία εὐχή , ὁ ὁ δυσσέβεια ἐπιφέρω γραφή , εἰμί μή πληρόω αἱρέω ὁ ἐπαγγέλλω . Ἀποφάσκω δέ καί ὁ ἀνίημι δήω ἁμαρτία ἀπονέμω · προαίρεσις γάρ , καί οὐ ἀνάγκη καρπός ὁ εἰς θεός ἀνάθημα .