cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 11
Περὶ ἱερωσύνης , καὶ ὅτι τύπος ἦν κατὰ νόμον τῆς ἐν Χριστῷ . Σκηνῆς μὲν δὴ πέρι καὶ τῶν ἐπ' αὐτῇ κεχρησμῳδημένων , ἀποχρῶν ἡμῖν εὖ μάλα καὶ ἀστείως ἀπεξεσμένος εἰς ἰσχνότητα τὴν πνευματικὴ ἐκπεποίηται λόγος . Πρέποι δ' ἂν , ὥς γέ μοι φαίνεται , συνερεῖς δέ που καὶ αὐτὸς , οἶδ' ὅτι , τῶν ἱερωσύνης ἅψασθαι γερῶν , τίνα τε αὖ τὸν τρόπον διὰ τῆς ἐν τύπῳ καὶ κατὰ νόμον ἡ ἀληθὴς σημαίνεται , τοῦτ' ἔστιν , ἡ ἐν Χριστῷ τε καὶ δι' αὐτοῦ τὸ ἱερὸν ἁγιάζουσα γένος , φημὶ δὲ δὴ πάλιν τοὺς ἐν πίστει λελαμπρυσμένους , καὶ τὴν εἰς Θεὸν οἰκειότητα πεπλουτηκότας , διά γε τοῦ μεταλαχεῖν ἁγίου Πνεύματος . Πρέποι γὰρ ἂν καὶ μάλα εἰκότως . Ἀποτελεσθείσης δὴ οὖν ἐν κόσμῳ τῷ πρέποντι τῆς ἁγίας σκηνῆς , καὶ εἰς εἶδος ἐνηνεγμένης τὸ ἐν τῷ ὄρει παραδειχθὲν τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ , τὴν τῶν ἱερέων ἀνάδειξιν ἐποιεῖτο Θεὸς , καὶ δὴ καὶ ἔφασκε , Καὶ σὺ προσαγάγου πρὸς ἑαυτὸν τόν τε Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἱερατεύειν μοι , Ἀαρὼν καὶ Ναδὰβ καὶ Ἀβιοὺδ , καὶ Ἐλεάζαρ , καὶ Ἰθάμαρ υἱοὺς Ἀαρών . Ὀνομαστὶ μὲν οὖν οἱ ἀπόλεκτοι κέκληνται πρὸς ἱερουργίαν . Οὐ γὰρ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμὴν , ἀλλ' ὁ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἴτω δὴ οὖν αὐτόμολος μὲν μηδεὶς εἰς τὸ ἱερατεύειν τῷ Θεῷ , περιμενέτω δὲ κλῆσιν , ἤγουν , ἁρπάζειν ἐπιχειρῶν , ὃ μὴ ταῖς ἄνωθεν ἔχει ψήφοις , τὴν Δαθάν τε καὶ Ἀβειρὼν ὑφέξει δίκην . Καὶ μήτοι θαυμάσῃς εἰ τὸ αὐτόμολον ἐφ' ἡμῶν ἔκτοπόν τε καὶ ἀκαλλὲς , ὅτε καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ γράφει Παῦλος , Οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα , ἀλλ' ὁ λαλήσας πρὸς αὐτὸν , Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ . Κλήσεως οὖν ἄρα τῆς ἐπὶ Χριστῷ λεγομένης εἰκὼν ἂν εἴη πάλιν τὸ πρὸς Μωσέα σοφῶς εἰρημένον , Καὶ σὺ προσαγάγου πρὸς ἑαυτὸν τόν τε Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ . Τὸ γὰρ προσαγάγου , τί ἕτερον ἢ τὸ , οἰκείωσαί τε καὶ προσκάλει , δηλοῖ ; Κέκληται δὲ ὥσπερ εἰς ἀρχιερέα Χριστὸς διὰ βουλῆς τοῦ Πατρός . Συγκέκληνται δὲ τρόπον τινὰ αὐτῷ καὶ συνεργοὶ τέθεινται πρὸς ἱερουργίαν καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταί . Τοιγάρτοι καὶ διαῤῥήδην ἔφασκον , Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί · περιεφοίτων δὲ αὖ καὶ τὴν ὑφ' ἥλιον πᾶσαν , ἱερουργοῦντες εἰς τὰ ἔθνη τὸ Εὐαγγέλιον Χριστοῦ . Κέκληνται μὲν γὰρ εἰς ἀποστολὴν διὰ Χριστοῦ , καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἀλλ' ἦν που πάντως τὸ χρῆμα καὶ αὐτὸ θελητὸν τῷ Πατρί · μία γὰρ ἐφ' ἅπασι τοῖς δρωμένοις ἡ ψῆφος , ὅτι καὶ βουλὴ καὶ σοφία καὶ θέλησις τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός . Οὐκοῦν ὁ Ἀαρὼν τύπος ἂν εἴη Χριστοῦ , καὶ τῆς ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ νοουμένης ἱερωσύνης , οἱονεὶ προανάδειξις , ὡς ἐν σκιαῖς ἔτι ταῖς ἀμυδροτέραις . Σύνες δὲ ὅτι προστάττεται Μωσῆς προσαγαγέσθαι πρὸς ἑαυτὸν τόν τε Ἀαρών · ἀσθενὴς γάρ πως καὶ ἀτελὴς ὁ νόμος , εἰ καὶ ἀπονοσφίζοιτο τοῦ Χριστοῦ . Ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας . Χριστὸς δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτωλῶν προσενέγκας θυσίαν , τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους , Ἴστωσαν δὴ οὖν οἱ σκιᾶς ἔτι καὶ γράμματος φίλοι , καὶ Μωσαϊκῶν ἐνταλμάτων κατηξιωμένοι , ὡς εἰ μὴ προσαγάγοιντο πρὸς ἑαυτοὺς τὸν ἀρχιερέα καὶ ἀπόστολον τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν , εἰς οὐδὲν αὐτοῖς τῆς ἐν τύπῳ λατρείας καταλήξει τὸ σπούδασμα . Ποῖα γὰρ ἂν εἶεν παρά γε τῷ φιλαρέτῳ Θεῷ τῆς ἐν νόμῳ ζωῆς τὰ αὐχήματα ; Τοιγάρτοι καὶ Παῦλος ἡμῖν ὁ σοφώτατος , διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως τῆς Χριστοῦ , σκύβαλα μὲν ἡγεῖσθαι τὰ ἐν κόσμῳ φησὶν , ἀνθελέσθαι δὲ τὰ πνευματικά · καὶ τοῦτό ἐστι νοητῶς , τὸ προσάγεσθαι πρὸς ἑαυτὸν αὐτὸν τὸν Ἀαρών . Συνίημι ὃ φῄς · σαφὴς γὰρ ὁ λόγος . Προσαγάγου τοίνυν , φησὶ , πρὸς ἑαυτὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου , καὶ καθ' ἕτερον , οἶμαι , τρόπον , τὸ χρῆμα εἰδὼς οὐκ ἀσυντελὲς εἰς ὄνησιν τὴν ὡς ἐν νοήσει πνευματικῇ · σύνες δὲ ὃ φημί . Ἀπεστέλλετο μὲν γὰρ Μωσῆς , τῆς ἐν Αἰγύπτῳ ταλαιπωρίας ἐκκομίζων τὸν Ἰσραήλ . Εἶτα τὴν ἀνθρώπου δύναμιν ὑπερανεστηκὸς ἄγαν , καὶ πέρα δὴ μέτρων τῆς ἐνούσης ἰσχύος τε καὶ εὐγλωττίας αὐτῷ τὸ ἐγχείρημα βλέπων , ἐλιπάρει λέγων · Ἰδοὺ οὐκ εὔλαλός εἰμι πρὸ τῆς χθὲς , οὐδὲ πρὸ τῆς τρίτης , οὐδὲ ἀφ' οὗ ἤρξω λαλεῖν τῷ θεράποντί σου , ἰσχνόφωνος καὶ βραδύγλωσσός εἰμι ἐγώ . Θεοῦ δὲ πρὸς ταῦτα , Τίς ἔδωκε στόμα ἀνθρώπῳ , λέγοντος , τίς ἐποίησε δύσκωφον καὶ κωφὸν , βλέποντα καὶ τυφλόν ; οὐκ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός ; καὶ νῦν πορεύου , καὶ ἐγὼ ἀνοίξω τὸ στόμα σου . Τῆς τῶν κατορθωμάτων ὑπεροχῆς ἡττώμενος , ἐδεδίει πάλιν , καὶ δὴ ἔφασκε , Δέομαι , Κύριε , προχείρισαι ἄλλον , τὸν δυνάμενον , ὃν ἀποστελεῖς . Προεχειρίζετο δὲ τὸ τηνικάδε Θεὸς παραχρῆμα τὸν Ἀαρὼν , εἰς τύπον τοῦ πάντα εὐκόλως κατορθοῦν εἰδότος Χριστοῦ · λελύτρωται δὲ οὐχ ἑτέρως ὁ Ἰσραὴλ , εἰ μὴ δέδοται συνεργὸς τῇ Μωσέως ἰσχνομυθίᾳ καὶ ἀσθενείᾳ πάλιν , ὡς ἐν εἰκόνι τῇ Ἀαρὼν ὁ Χριστός · οὕτω κἀνθάδε νοήσεις . Τὸ γὰρ ἀσθενὲς τοῦ νόμου τελειῶν ἐν Χριστῷ , παρεκόμισεν εἰς ἱερωσύνην τὸν Ἀαρὼν , καὶ συνάπτει χρησίμως τῷ μακαρίῳ Μωσῇ . Οὔτε γὰρ εἰς λύτρωσιν ἀρκέσειεν ἂν ὁ νόμος , οὔτε μὴν εἰς τὸ δύνασθαι τελειοῦν εἰς ἁγιασμὸν τοὺς ἐκλελυτρωμένους . Λύτρωσις δὲ καὶ ἁγιασμὸς ὁ Χριστὸς , συνεργαζομένων ἁγίων · καθάπερ ἀμέλει Μωσῆς μὲν τῷ Ἀαρὼν ἐν Αἰγύπτῳ τότε , αὐτῷ γε μὴν τῷ Ἀαρὼν οἱ υἱοί . Τῷ δὲ δὴ πάντων ἀρχιερεῖ καὶ ἡγουμένῳ Χριστῷ συνειργάζοντο νοητῶς καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταί . Πάντα μὲν ἰσχύοντι κατορθοῦν , καὶ οὐχ ὡς ἀσθενοῦντι συντρέχοντες , ἀλλ' ὡς κεκλημένοι πρὸς ὑπουργίαν καὶ ἀριστίνδην ἐπιλελεγμένοι , καὶ τὸ ἐφ' ἅπασιν εὐσθενὲς παρ' αὐτοῦ κερδαίνοντες . Καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ . Οὐκοῦν ἀπόλεκτοι καὶ ὀνομαστὶ κέκληνται πρὸς ἱερουργίαν Ἀαρών τε καὶ οἱ λοιποί . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις λαμπρά τε καὶ ἱεροπρεπῆ τὰ ἐσθήματα κατασκευάζεσθαι αὐτοῖς ἐνομοθέτει λέγων · Καὶ ποιήσεις στολὴν ἁγίαν Ἀαρὼν τῷ ἀδελφῷ σου εἰς τιμὴν καὶ δόξαν , καὶ σὺ λάλησον πᾶσι τοῖς σοφοῖς τῇ διανοίᾳ , οὓς ἐνέπλησα πνεῦμα αἰσθήσεως , καὶ ποιήσουσι τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν Ἀαρὼν εἰς τὸ ἅγιον ἐν ᾗ ἱερατεύσει μοι . Παῦλος μὲν οὖν ὁ σοφώτατος τοῖς ἐν πίστει δεδικαιωμένοις τὴν ἁγίαν ὄντως καὶ ἐξ οὐρανοῦ στολὴν ἀνάπτεσθαι δεῖν συμβουλεύει γράφων · Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν . Τοῦτο γάρτοι ὁ προφήτης Ἡσαΐας προανακεκράγει λέγων ὡς ἐκ προσώπου τῆς Ἐκκλησίας , Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ , ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης . Ἔσθημα δὴ οὖν τὸ εἰς τιμὴν καὶ δόξαν ἀληθῶς τῷ ἱερῷ καὶ ἁγίῳ γένει , Χριστὸς , κόσμημά τε λαμπρὸν καὶ ὑπερκόσμιον ταῖς τῶν ἁγίων ψυχαῖς . Ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , Χριστὸν ἐνεδύσασθε , φησὶ , καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Ὡς ἐν σκιαῖς δὲ ὁ νόμος κατακαλλύνει τὸν Ἀαρὼν , εἰς Χριστὸν ἀναφέρων τὴν ἐκ τοῦ ποικίλως ἐστάλθαι δόξαν . Μονονουχὶ γὰρ καὶ συνυφασμένος τῇ τῶν τεχνημάτων κατασκευῇ μυστικός τε καὶ ἀκριβὴς εὑρίσκεται λόγος , αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνων τοῦ Σωτῆρος τὴν δόξαν . Θέα γὰρ ὅπως τῆς συνέσεως τῆς παρὰ Θεοῦ τῶν ἐσθημάτων τοὺς τεχνουργοὺς ἀναπεπλῆσθαί φησιν , εἰς εὐανθῆ ποικιλουργίαν ἀποκομίζοντος , καὶ τὴν Χριστοῦ τοῖς ἀμφίοις ἐγγράφοντος δόξαν . Περιστήθιον δὲ καὶ ἐπωμὶς , καὶ ποδήρης , καὶ χιτὼν ὁ κοσυμβωτὸς , κίδαρίς τε καὶ ζώνη , τὰ τεχνουργούμενα , αὐτά τε καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα , ἃ καὶ ἀνὰ μέρος ἡμῖν , ὡς ἔνι , λελέξεται . Ἔφη τοίνυν περὶ τῶν εἰς ἔργα παρειλημμένων , Καὶ αὐτοὶ λήψονται τὸ χρυσίον , καὶ τὴν ὑάκινθον , καὶ τὴν πορφύραν , καὶ τὸ κόκκινον , καὶ βύσσον . Καί μοι πάλιν λεπτὸν ἐνιεὶς τοῖς προκειμένοις τὸν νοῦν , καὶ πρό γε δὴ τῶν ἄλλων ἄθρει δὴ τόδε . Τὸ ποῖον τί φής ; Οὐ γὰρ χρυσίου καὶ βύσσου , καὶ μὴν καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου , ὑακίνθου τε αὖ πάντα πεποίηνται τὰ ἐν τῇ σκηνῇ , καὶ ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ ; Ὧδε ἔχει . Θέα δὲ δὴ ὅτι διὰ τῶν αὐτῶν καὶ ἡ τοῦ προὔχοντος ἐν ἱερωσύνῃ διεσκευάσθη στολὴ , τὴν Χριστοῦ δόξαν ὡς ἐν εἰκόνι δὴ πάλιν καὶ τύποις ὠδίνουσα · λόγοι γὰρ οἱ αὐτοὶ , γνῶσις δὲ οὐχ ἑτέρα , τὸ Χριστοῦ κάλλος κατασημαίνουσι . Γινώσκεται γὰρ ὡς ἐν χρυσῷ μὲν Θεὸς , ὡς ἐν πορφύρᾳ τὸ βασίλειον ἔχων ἀξίωμα , καὶ ὡς ἐν βύσσῳ λεπτῇ λόγος ἰσχνὸς καὶ ἀσώματος , ὡς ἐν κοκκίνῳ διὰ τὴν σάρκα · ἐν ὑακίνθῳ γε μὴν ἀεροφανεῖ , τοιουτόχρως γὰρ ὑάκινθος , διὰ τὸ ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ . Ἢ γὰρ οὐχὶ Θεός τε ἅμα καὶ βασιλεὺς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος ; Πῶς γὰρ οὕ ; Οὐχὶ δὲ Λόγος ὢν τοῦ Πατρὸς λεπτὸς καὶ ἀσώματος , γέγονεν ἐν σαρκὶ καὶ ἔστιν ἄνωθεν ; Ἀληθές . Αἱ αὐταὶ τοιγαροῦν ἀπαραλλάκτως καὶ ὡς ἐν θεωρίᾳ λεπτῇ τῶν ἐσθημάτων αἱ ὕλαι , καὶ μέντοι καὶ τῶν κατεσκευασμένων ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῆ . Καὶ ταυτὶ μὲν ὧδε , τὰ δὲ εἰς τιμὴν καὶ δόξαν τῷ Ἀαρὼν ποικίλως ἐξυφασμένα καιρὸς ἤδη λέγειν . Οὐκοῦν , Καὶ ποιήσουσι , φησὶ , τὴν ἐπωμίδα ἐκ βύσσου κεκλωσμένης , ἔργον ὑφαντὸν ποικιλτοῦ , δύο ἐπωμίδες συνέχουσαι ἔσονται αὐτῷ , ἑτέρα τὴν ἑτέραν ἐπὶ τοῖς δύο μέρεσιν ἐξηρτημένα . Καὶ τὸ ὕφασμα τῶν ἐπωμίδων , ὅ ἐστιν ἐπ' αὐτῷ κατὰ τὴν ποίησιν , ἐξ αὐτοῦ ἔσται ἐκ χρυσοῦ καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου διανενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης . Ὕλην δὲ τοῖς ὑφάσμασι δοὺς τὴν ἤδη προειρημένην , εὐθὺς ἐπιφέρει · Καὶ λήψῃ τοὺς δύο λίθους , λίθους σμαράγδους , καὶ γλύψεις ἐν αὐτοῖς τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἓξ ὀνόματα περὶ τὸν λίθον τὸν ἕνα , καὶ τὰ ἓξ ὀνόματα τὰ λοιπὰ ἐπὶ τὸν λίθον τὸν δεύτερον , κατὰ τὰς γενέσεις αὐτῶν , ἔργον λιθουργικῆς τέχνης · γλύμμα σφραγίδος διαγλύψεις τοὺς λίθους ἐπὶ τοῖς ὀνόμασι τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . Καὶ θήσεις τοὺς δύο λίθους ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἐπωμίδος · λίθοι μνημόσυνόν εἰσι τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . Βαθὺς μὲν , ὡς ἔοικεν , ὁ ἐν τοῖς θεωρήμασι λόγος · πειρῶ δὲ πρότερον ἐκεῖνο εἰπεῖν , τί τὸ χρῆμα τῆς ἐπίκλην ἐπωμίδος , ἢ ποῖον ἂν ἔχοι τῆς κατασκευῆς τὸν τρόπον . Ὕφασμά τι χιτῶνος ὡς ἐν εἴδει καὶ μέχρι στέρνου διῆκον γενέσθαι προστέταχεν , ὡς αὐτοῖς ἔσω τε καὶ ὡς ἐν χρῷ καὶ μέχρι ποδῶν ἐσθήμασιν ἐπενηνεγμένου , καὶ τὴν ἐκ χρυσοῦ καὶ πορφύρας ἀπαστράπτων αὐγὴν , τοῖς τῶν θεωμένων ὀφθαλμοῖς σεπτόν τε καὶ ἱεροπρεπὲς ἐντέκοι τὸ θαῦμα . Τοῦτο κέκληκεν ἐπωμίδα , διὰ τὸ , οἶμαι , βραχὺ τοῦ τεχνήματος , καὶ τὸ ἀμφοῖν δὴ μόλις ἐπιτάννυσθαι τοῖν ὤμοιν . Ἐν ταύτῃ δὴ οὖν τῇ ἐπωμίδι δύο λίθους , σμαράγδου δὲ αὗται , κλώσμασιν ἰσχνοῖς εὖ μάλα διεσφιγμένας ἐνερείδεσθαι δεῖν διετύπου σαφῶς , ἐνορωρυγμένων εὐτέχνως ὀνομαστὶ τῶν φυλῶν , ὡς ἓξ ἐν μιᾷ γράφεσθαι λίθῳ . Καὶ τίς ὁ τοῦδε λόγος , αὐτὸς ἡμῖν διεσάφει λέγων · Καὶ λήψεται Ἀαρὼν τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τῶν δύο ὤμων αὐτοῦ , μνημόσυνον περὶ αὐτῶν . Νομιοῦμεν δὲ τί διά τε τῶν λίθων καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς ὑποδηλοῦσθαι πάλιν ; Ἄκουε δή · ὠχρὰ μὲν λίθος ἡ σμάραγδος . Ἐννήχεται δὲ αὐτῇ τὸ αὐγοειδὲς ἐν βάθει , καὶ οἱονεὶ σκότῳ συγκέκραται φῶς · ἑκατέρου πρὸς ἑαυτὸ τὸ νικᾷν ἀνθέλκοντος . Ἆρ' οὖν , ὦ Παλλάδιε , πρὸς τὸ ὑψοῦ τε καὶ ἄνω βλέπων ὁ τοῦ σώματος ὀφθαλμὸς , καὶ κατατείνας εἰς τὸ βαθὺ πρὸς αἰθέρα καὶ οὐρανὸν , οὐχὶ τοιᾷδέ τινι προβαλεῖ θεωρίᾳ ; ὠχρὸς γάρ που καὶ ὡς ἐν βάθει μέλας , καὶ φωτὶ μετρίῳ συμμιγὴς , ὁ ἀνωτάτω λίαν αἰθήρ . Ὧδε ἔχει . Εἰκόνα δὴ οὖν οὐρανοῦ τὴν λίθον ποιεῖται τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Καὶ μή τοι θαυμάσῃς ὅτε καὶ σαπφείρῳ παρεικάζει πάλιν αὐτόν . Ὠχρὰ γὰρ ἡ σάπφειρος , καὶ τῆς ἐν σμαράγδῳ θέας οὐ μακράν . Γέγραπται δὲ οὕτως ἐν τῇ Ἐξόδῳ , Καὶ ἀνέβη Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν , καὶ Ναδὰβ , καὶ Ἀβιοὺδ , καὶ ἑβδομήκοντα τῆς γερουσίας Ἰσραήλ . Καὶ εἶδον τὸν τόπον οὗ εἱστήκει ὁ Θεὸς Ἰσραήλ · καὶ τὰ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ , ὡσεὶ ἔργον λίθου σαπφείρου , καὶ ὥσπερ εἶδος στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ , τῇ καθαρότητι . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ γεγονότες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ λελατρεύκασι τῇ κτίσει , καὶ θεὸν ἐκάλουν τὸν οὐρανὸν , χρησίμως αὐτοῖς ὁ τῶν ὅλων Κύριος καὶ ἐπ' αὐτοῦ βεβηκὼς ἐφαίνετο τοῦ στερεώματος , ἵν' εἰδεῖεν ὅτι πάντα ὑπὸ πόδας ἔχει , καὶ αὐτῶν ἐστι τῶν οὐρανῶν δεσπότης , ὡς δημιουργός . Συνίης οὖν ὅτι τύπον ὥσπερ τινὰ καὶ εἰκονισμὸν οὐρανοῦ τὸ Γράμμα ποιεῖται τὸ ἱερὸν , τὴν ὡς ἐν μετρίῳ φωτὶ κατωχριῶσαν λίθον ; κυαναυγὴς γὰρ φύσει . Ἄριστα ἔφης . Οὐρανοῦ δὴ οὖν σημεῖον ἡ σμάραγδος , γεγραμμένον ἔχουσα κατὰ γένος τὸν Ἰσραὴλ , καὶ τόπον λαχοῦσα τὴν ἐπωμίδα , δι' οὗ παρέσται νοεῖν , ὡς , οἵπερ ἂν εἶεν τὴν ἀπογραφὴν λαχόντες ἐν οὐρανῷ , οὗτοι πάντη τε καὶ πάντως ἐπαναπαύσονται τῷ Χριστῷ , μονονουχὶ καὶ ἐπ' ὤμων ἔχοντι , καὶ ὡς ἐν τάξει τέκνων ποιουμένῳ τοὺς ἀγαθούς . Τοιοῦτον δὲ καὶ ὁ θεῖος ἔφη Μωσῆς , φειδοῖ τῇ παρὰ Θεοῦ κατακαλλύνων τὸν Ἰσραήλ · Ὡς ἀετὸς σκεπάσαι νοσσιὰν ἑαυτοῦ , καὶ ἐπὶ τοῖς νεοσσοῖς αὐτοῦ ἐπεπόθησε , διεὶς τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτοὺς , καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς ἐπὶ τῶν μεταφρένων αὐτοῦ . Ἀλλὰ δή που καὶ ὁ Δαβὶδ ἀναμελῳδεῖ ἁγίῳ παντὶ , καὶ ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου κατῳκηκότι , Ἐπὶ τῶν μεταφρένων αὐτοῦ ἐπισκιάσει σοι , φησί . Μετάφρενά που καθάπερ ἐγᾦμαι τὰ ὑπαυχένια μέρη , καὶ τὰ ὡς ἐν ὤμοις ὑποδηλῶν , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως τὰ νῶτα . Ἐπ' ὤμων δὴ οὖν ἀρθήσονται , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν , καὶ ἐπὶ βραχίονος ἀναληφθήσονται κατὰ τὸν ἀρχαῖον Ἐφραῒμ , οἱ τὴν ἄνω λαχόντες ἀπογραφὴν , ἣν εὐκλεᾶ τε καὶ ἀξιάγαστον καὶ τῶν θείων χαρισμάτων τὸ κάλλος ὑπερκειμένην αὐτὸς ἀπέφηνεν ὁ Σωτὴρ , τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς ὡδίπη λέγων · Μὴ χαίρετε ὅτι τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ὑμῖν , χαίρετε δὲ μᾶλλον , ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγγέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Μνημόσυνον δὲ τὴν ἔν γε τοῖς λίθοις ἀπογραφὴν ἔσεσθαί φησι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἔναντι Κυρίου , μονονουχὶ καὶ ἐνατενίζοντος , ὡς ἐν Ἀαρών · εἰσδέχεται γὰρ ἡμᾶς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ εἰς ἀνάμνησιν ἐν Χριστῷ , καὶ γεγόναμεν ἐν αὐτῷ γνώριμοί τε καὶ ἐποπτείας ἄξιοι , καὶ ὡς ἐν βίβλῳ Θεοῦ . Ὀρθῶς ἔφης . Κόσμημα δὲ τούτῳ καὶ ἕτερον προσεπάγεσθαι δεῖν ἐπιτάττει λέγων , Καὶ ποιήσεις ἀσπιδίσκας ἐκ χρυσοῦ καθαροῦ καταμεμιγμένας , καὶ ποιήσεις δύο κροσσωτὰ ἐκ χρυσίου καθαροῦ καταμεμιγμένα ἐν ἄνθεσιν ἔργον πλοκῆς , καὶ ἐπιθήσεις τὰ κροσσωτὰ τὰ πεπλεγμένα ἐπὶ τὰς ἀσπιδίσκας καὶ τὰς παρωμίδας αὐτῶν ἐκ τῶν ἐμπροσθίων . Καὶ ποιήσεις λόγιον τῶν κρίσεων , ἔργον ὑφάντου κατὰ τὸν ῥυθμὸν τῆς ἐπωμίδος , ποιήσεις αὐτὸ ἐκ χρυσίου καὶ ὑακίνθου , καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου , καὶ βύσσου κεκλωσμένης , ποιήσεις αὐτὸ τετράγωνον , ἔσται διπλοῦν σπιθαμῆς τὸ μῆκος καὶ σπιθαμῆς τὸ εὖρος , Καὶ καθυφανεῖς ἐν αὐτῷ ὕφασμα κατὰ τὸν λίθον τετράστιχον . Εἶτα τῶν λίθων συνθεὶς τὰ ὀνόματα αὐτῶν , προσεπάγει πάλιν , Καὶ οἱ λίθοι ἔστωσαν ἐκ τῶν ὀνομάτων τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ δώδεκα , κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν , γλυφαὶ σφραγίδων ἑκάστου κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἔστωσαν εἰς τὰς δώδεκα φυλάς . Καὶ ἑξῆς μετ' ὀλίγα · Καὶ λήψεται , φησὶν , Ἀαρὼν τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπὶ τοῦ λογίου τῆς κρίσεως , ἐπὶ τοῦ στήθους εἰσιόντι εἰς τὸ Ἅγιον , μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ . Ὡς βαθὺ τοῦ λογίου τὸ χρῆμα , δυσέφικτός τε κομιδῆ καὶ αὐτὸς εἶναί μοι δοκεῖ τῆς κατασκευῆς ὁ τρόπος . Ἰτέον δὴ οὖν ἐπ' αὐτὰ , καὶ ὡς ἀγχοῦ δὴ μάλα τῆς ἀληθείας , εἰ καὶ μὴ εἰσάπαν αὐτῆς ἐφικέσθαι τυχὸν ἐπιτρέπει τὸ ἄναντες . Τὰ γάρτοι λίαν ἀσυμφανῆ κἂν γοῦν ἐν ἐσόπτρῳ βλέπειν , φαίην ἂν ἔγωγε θατέρου διενεγκεῖν , τοῦ μηδ' ὅλως ἐννενοῆσθαι λέγω . Ἐρῶ δὴ οὖν , ὡς οἷόν τε καὶ ὡς ἂν ἔχοιμι κατὰ νοῦν . Ἀσπιδίσκας δύο προστέταχε γενέσθαι ἐκ χρυσίου δὴ καθαροῦ , εὐρυτέρας μὲν ἢ κατὰ νομίσματος κύκλον , ἐν εἴδει γε μὴν τῷ αὐτῷ · κυκλοτερὲς γὰρ τὸ νόμισμα · εἶτα δύο κροσσωτὰ μεμιγμένα ἐν ἄνθεσιν ἐκ χρυσίου καθαροῦ . Σειρὰς δὲ εἶναί φαμεν τὰ κροσσωτὰ , ἐκπεποικιλμένην ἐχούσας τὴν ὡς ἐν χρώμασιν ὄψιν . Ἄνθη γὰρ ἔφη τὰ χρώματα . Βύσσος δὲ ἦν ἄρα καὶ πορφύρα ταυτὶ , καὶ νῆμα χρυσοῦν , καὶ μὴν καὶ ὑάκινθος , καὶ κλῶσμα τὸ κόκκινον . Καὶ πρός γε δὴ τούτῳ χρῆναι γενέσθαι φησὶ τετράγωνον ὕφασμα , καὶ ὡς ἐν εἴδει κύβου , σπιθαμιαῖον , ἰσόπλευρον πανταχῆ . Ἐνυφαίνεσθαι δὲ δεῖν αὐτῷ τὰς δυοκαίδεκα λίθους εὖ μάλα φησὶ , καὶ ἀνὰ τρεῖς κειμένας , ὡς ἐν τέσσαρσιν ὅλοις στίχοις ἐντετορευμένων αὐταῖς ὀνομαστὶ τῶν φυλῶν . Οὐκοῦν ἀπὸ μὲν τῆς ἐπωμίδος , χρυσαῖς καὶ πολυειδέσιν αἱ ἀσπιδίσκαι σειραῖς ἐκκεκρεμασμέναι ὑπεκάθηντο μέντοι ἠρέμα , τὸ ὑψοῦ τε δοκεῖν καὶ ἐπ' αὐτοῖς εἶναι τοῖς ὤμοις . Ἥπτοντο δὲ τῶν στέρνων καὶ αὐτοῖς ἤδη ἐπῃώρηντο τοῖς μαστοῖς · ἀπὸ δέ γε τῶν ἀσπιδισκῶν σειραῖς ἑτέραις τὸ τῶν κρίσεων λόγιον εὖ μάλα προσηρτημένον ἐπενήχετο τῷ στέρνῳ , κροσσωτῶν ἐκκεκρεμασμένων . Καὶ ἦν οὐκ ἀθαύμαστον τοῖς ὁρῶσι τὸ χρῆμα , λίθοις καὶ χρυσῷ διαφανὲς καὶ ταῖς τῶν ἑτέρων ὑλῶν εὐχροίαις πανδόξως ἐξειργασμένον . Ἔσεσθαι δὲ καὶ τοῦτο πάλιν εἰς ἀνάμνησιν τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , ἔναντι Κυρίου εἰσιόντος Ἀαρὼν εἰς τὸ Ἅγιον . Ἆρά σοι σαφὲς ὡς ἔνι λοιπὸν τῶν τεχνημάτων τὸ σχῆμα ; Καὶ μάλα . Ἀνθ' ὅτου δὲ δὴ τὸ λόγιον τῶν κρίσεων ὄνομα τῷ τεχνήματι ; Οὐ γὰρ δὴ καὶ ἐπωμίδα κεκλῆσθαι τὸ ἀνωτέρω , διὰ τὸ ἀμφοῖν ἐπιτετᾶσθαι τοῖν ὤμοιν , ἐτυμολογοῦντες εἰρήκαμεν ; Ναί . Τί οὖν τοῦτό γε ; Ὅτι πάλιν ἐτύμως τε καὶ ἀναλόγως τὸ ὡς ἐν καρδίᾳ τε καὶ σπλάγχνοις ἀποτεθειμένον λόγιον τῶν κρίσεων ὠνομάσθαι φαμέν . Ἐνδιαίτημα γὰρ ὥσπερ τοῦ ἐν ἡμῖν λογικοῦ καρδία καὶ σπλάγχνα . Ἐρήρεισται δὲ ὥσπερ καὶ ἐγκαταπέπηκται φυσικῶς τῷ ἐν ἡμῖν λογικῷ καὶ ἡ ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πρακτέων ὀρθή τε καὶ ἀδιάβλητος κρίσις , τοῦτ' ἔστιν , ἡ δικαιοκρισία , καὶ τὸ ἑκάστῳ πρέπον · ἢ γὰρ οὐχὶ λογική τις ἐν ἡμῖν τὰς τῶν πρακτέων ταλαντεύει φύσεις , καὶ ἀποκρίνει τῶν ἀμεινόνων τὸ ἄχαρί τε καὶ ἀλυσιτελές ; Καὶ πάνυ . Κρίσιν δὲ ὀνομάζειν ἔθος τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ τὴν ὀρθότητα καὶ δικαιοκρισίαν . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος ψάλλει Δαβίδ · Μακάριοι οἱ φυλάσσοντες κρίσιν , καὶ ποιοῦντες δικαιοσύνην ἐν παντὶ καιρῷ . Ἔφη δέ που πάλιν · Καὶ τιμὴ βασιλέως , κρίσιν ἀγαπᾷν . Λαμπρὰ γὰρ ἡ βασιλέως τιμή τε καὶ δόξα , φιλοῦσα δικαιοσύνην . Λόγιον οὖν ἄρα κρίσεως τὸ καρδίᾳ καὶ στέρνοις ἐπεῤῥιμμένον , διὰ τὸ ὥσπερ ἐν τόπῳ κεῖσθαι τοῦ λογικοῦ , ἐν ᾧ ἡ ὀρθότης ἐν δικαιοσύνῃ . Ἐν αὐτῷ δὲ τούτῳ λίθοι δυοκαίδεκα χρυσίῳ περισχετοὶ , γραφὴν ἔχοντες , τὰς φυλάς . Εἶεν δ' ἂν τύπος ἀνδρῶν ἁγίων , οἳ λαμπροί τέ εἰσι καὶ τίμιοι , καὶ οἷά τινες ἀπόλεκτοι λίθοι , μονονουχὶ καὶ εἰς νοῦν καὶ καρδίαν κείμενοι τοῦ Χριστοῦ · καὶ γάρ εἰσιν ἀληθῶς μνήμης ἄξιοι , διά γε τὸ ἐν ἀρετῇ διαφανὲς , καὶ τὸ ὡς ἐν ἁγιασμῷ τίμιον . Ἀποκρέμανται δὲ τοῦ λογίου τῶν κρίσεων καὶ κρωσσοὶ χρυσοῖ , παραδηλοῦντος , οἶμαι , τοῦ πράγματος , ὅτι τῆς τῶν ἁγίων πληθύος ὁ πολύς τε καὶ ἀναρίθμητος τῶν ἀνδραγαθημάτων ἐσμὸς μονονουχὶ καὶ ἀπηρτημένος ὁρᾶται . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Δαβὶδ καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸν κόσμον ἐν κροσσωτοῖς εἶναί φησιν . Πιθανὸς ὁ λόγος . Ἀπὸ δέ γε τοῦ λογίου τῶν κρίσεων χρυσοῖς δακτύλοις ἐνειλημμένη ποικίλη τε καὶ εὔχρως ἀνέρπει σειρὰ , καθάπερ ἐλέγομεν , καὶ δι' ἀμφοῖν ἰοῦσα ταῖν ἀσπιδίσκαιν , ἐπ' αὐτὸ διήκει τῆς ἐπωμίδος τὸ ἄκρον , ἐφ' ᾗ τῆς ἀπογραφῆς αἱ λίθοι . Τί δ' ἂν εἴη καὶ τόδε , πῶς οὐκ ἄξιον ἰδεῖν ; Δοκεῖ δὴ οὖν μοι παραδηλοῦν τὸ αἴνιγμα τοιουτονί τι πάλιν · Ὡς γὰρ οἱ λίθοι οἱ τίμιοι καὶ ἐν γνώσει τε καὶ ἐν μνήμῃ Χριστοῦ , πρὸς τὴν ἄνω τρέχοντες ἀπογραφὴν , τὸ χρῆμα κερδαίνουσι διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν · γράφει γὰρ ὧδε σαφῶς ὁ θεσπέσιος Παῦλος . Καὶ μὴν καὶ ἑτέρωθί φησιν · Ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ . Χρυσᾶ δὲ τὰ βασιλέως ὅπλα , χρυσαῖ δὲ ὁμοίως αἱ ἀσπιδίσκαι , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ πανοπλίαν αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνουσαι . Ἐσόμεθα δὴ οὖν οὐχ ἑτέρως ἐν μνήμῃ τε καὶ ἀπογραφῇ Θεοῦ , μὴ οὐχὶ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης ἁψάμενοι , καὶ δι' αὐτῶν ἰόντες πρακτικῶς . Τὸ δὲ δὴ τῆς ἐπωμίδος ἀνῆφθαι τὸ λόγιον κατασημήνειεν ἂν , οἶμαι , τὸ τοῖς ἄνω συνῆφθαι τὰ κάτω , μεσιτεύοντος τοῦ Χριστοῦ . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἒν , κατὰ τὰς Γραφὰς , καὶ τῆς τῶν ἁγίων ἀγγέλων πληθύος τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης ἀπαρτήσας τὰ ἀνθρώπινα . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ὁ μακάριος Ἰεζεκιὴλ τὸν ἄρχοντα Τύρου πάντα μὲν τίμιον λίθον ἐνδεδύσθαι φησίν · ἀπαριθμεῖται δὲ τούτους , οὓς καὶ ἐν τῷ λογίῳ τῶν κρίσεων τεθεῖσθαί φησιν ὁ θεσπέσιος Μωσῆς . Ἦσαν δὲ οὗτοι , σάρδιον , τοπάζιον , σμάραγδος , ἄνθραξ , σάπφειρος , καὶ ἰάσπις , λιγύριον , ἀχάτης , ἀμέθυστος , χρυσόλιθος , βηρύλλιον , ὀνύχιον . Τετάχατο δὲ ἀνὰ τρεῖς , καὶ ἐν ὅλοις τέσσαρσι στίχοις , τὸ ἑδραῖον ἐν πίστει τῶν ἐν καρδίᾳ καὶ μνήμῃ Χριστοῦ σκιαγραφούσης ἡμῖν τῆς τοιᾶσδε θέσεως . Πίστεως μὲν γὰρ τὸ ἀνὰ τρεῖς , καὶ ὡς ἐν Τριάδι σύμβολον · ἑδραιότητος δὲ τὸ ὡς ἐν τετραγώνῳ τε καὶ ἰσοπλεύρῳ σχήματι . Πεποίητο γὰρ οὕτω τὸ λόγιον , ἐφ' ᾧ καὶ αἱ λίθοι δυοκαίδεκα . Πείθομαι . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις συναναπλέκεσθαί τι καὶ ἕτερον ταῖς δυοκαίδεκα λίθοις προσεπιτάττει , λέγων · Καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὸ λόγιον τῆς κρίσεως τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν , καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ στήθους Ἀαρὼν , ὅταν εἰσπορεύηται εἰς τὸ Ἅγιον ἔναντι Κυρίου , καὶ εἰσοίσει Ἀαρὼν τὰς κρίσεις τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπὶ τοῦ στήθους ἔναντι Κυρίου διὰ παντός . Δήλωσιν μὲν οὖν ὀνομάζει καὶ ἀλήθειαν , οὐ μὴν ἔτι καὶ διαμεμήνυκεν ἐναργῶς πότερα δὴ λίθους , ἢ ὡς ἐν μικρῷ πινακίῳ γραφὴν γενέσθαι προστέταχεν . Μεμνήσομαι δὲ προφήτου λέγοντος , Διότι ἡμέρας πολλὰς καθήσονται οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ , οὐκ ὄντος βασιλέως , οὐδὲ ἄρχοντος , οὐκ οὔσης θυσίας , οὐδὲ ὄντος θυσιαστηρίου , οὔτε ἱερατείας , οὔτε δήλων . Ἀλλ' εἴτ' οὖν εἶεν καὶ ταῦτα λίθοι , εἴτ' οὖν ὡς ἐν πίνακι χρυσῇ τῶν ὀνομάτων γραφῇ , πολυπραγμονήσει μὲν οὐ λίαν ὁ λόγος , γνωσόμεθα δὲ εἰς τύπον αὐτὰ τεθεῖσθαι , Χριστοῦ συνόντος ἁγίοις . Ἰδοὺ γὰρ , φησὶ , μεθ' ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας , καὶ ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος . Ἀλήθεια δὲ καὶ δήλωσις ὁ Χριστός . Ἔγνωμεν γὰρ ἐν αὐτῷ τὸν Πατέρα , καὶ δεδήλωκεν ἡμῖν τὸ ἀγαθὸν αὐτοῦ θέλημα τὸ τέλειον καὶ εὐάρεστον , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἔφη γάρ που Χριστός · Οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους , ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε , ὅτι πάντα ἂ ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός μου ἀπήγγειλα ὑμῖν . Ἀλήθεια δὲ καὶ ἑτέρως Ἐμμανουὴλ , ὅτι μόνος αὐτὸς κατὰ φύσιν Υἱὸς , καὶ ὡς ἐκ Θεοῦ Θεὸς , μόνος ἅγιος , μόνος Κύριος · μεθεκτῶς δὲ ἡ κτίσις , καὶ κατὰ μίμησιν , ὅσα καὶ αὐτὸς εἶναι νοεῖται . Σύνεστι δὴ οὖν τοῖς ἁγίοις ὡς ἐν δήλῳ τε καὶ ἀληθείᾳ νοούμενος ὁ Χριστὸς , ὃς καὶ ἐν προσώπῳ τοῦ Πατρὸς εἰσφέρει τὰ καθ' ἡμᾶς , πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ ἡμῶν . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἔστι τὸ , Καὶ εἰσοίσει Ἀαρὼν τὰς κρίσεις τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τοῦ στήθους αὐτοῦ διὰ παντός . Ἀληθές . Ἱεροπρεπὲς δέ τι καὶ ἀξιάγαστον ἄμφιον κατασκευάζεσθαι δεῖν ἐπιτάττει λέγων · Καὶ ποιήσεις ὑποδύτην ποδήρη , ὅλον ὑακίνθινον , καὶ ἔσται τὸ περιστόμιον ἐξ αὐτοῦ μέσον , ὤαν ἔχων κύκλῳ τοῦ περιστομίον , ἔργον ὑφάντου , τὴν συμβολὴν συνυφασμένην ἐξ αὐτοῦ , ἵνα μὴ ῥαγῇ . Καὶ ποιήσεις ὑπὸ τὸ λῶμα τοῦ ὑποδύτου κάτωθεν , ὡσεὶ ἐξανθούσης ῥόας ῥοΐσκους ἐξ ὑακίνθου , καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου διανενησμένου , καὶ βύσσου κεκλωσμένης , ὑπὸ τοῦ λώματος τοῦ ὑποδύτου κύκλῳ . Τὸ αὐτὸ εἶδος τοῖς ῥοΐσκοις , καὶ κώδωνας χρυσοῦς ἀναμέσον τούτων περικύκλῳ παρὰ ῥοΐσκον χρυσοῦν κώδωνα , καὶ ἄνθινον ἐπὶ τοῦ λώματος τοῦ ὑποδύτου κύκλῳ . Καὶ ἔσται Ἀαρὼν ἐν τῷ λειτουργεῖν ἀκουστὴ ἡ φωνὴ αὐτοῦ , εἰσιόντι εἰς τὸ Ἅγιον ἔναντι Κυρίου , καὶ ἐξιόντι , ἵνα μὴ ἀποθάνῃ . Ὑποδύτην μὲν οὖν καὶ ποδήρη , χιτῶνα μακρὸν , εὐφυᾶ τε πρὸς περιστολὴν , καὶ τὸν ἐκ δειρῆς αὐτῆς εἰς ἄκρους ἰόντα πόδας , ὀνομάζει σαφῶς · ἐξ ὑακίνθου δὲ , ὅτι τῆς ἄνωθεν ἀφθαρσίας σύμβολον , τουτέστι Χριστοῦ . Τοιουτονὶ γάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ προαναπεφώνηκε λέγων ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ περὶ τῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἱερουργούντων · Τοὺς ἱερεῖς αὐτῆς ἐνδύσω σωτηρίαν . Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ ὁ σοφὸς ἡμῖν ἐπιστέλλει Παῦλος . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἔστι τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ , ὃ ἐπιποθοῦμεν ἐνδύσασθαι , ὁ τῆς εὐφροσύνης χιτὼν , τὸ ἱμάτιον τοῦ σωτηρίου , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Οὐρανοῦ δὲ τύπος τὸ χρῶμα τὸ ὑακίνθινον εἴρηται σαφῶς . Καὶ ἀληθὴς μὲν ὁ λόγος , ὡς ἐφ' ἡμῶν αὐτῶν . Περιβεβλήμεθα γὰρ ἀφθαρσίαν τὴν ἄνωθεν . Εἰ δὲ καὶ αὐτὸς νοοῖτο Χριστὸς , ὡς ἐν Ἀαρὼν τὸν ποδήρη τὸν ὑποδύτην ἔχων , οὐδὲν ἧττον ἡμῖν ἀληθὴς ὁ λόγος Θεὸς γὰρ ὢν κατὰ φύσιν ὁ Μονογενὴς , ἄφθαρτον ἀποτελεῖ τὸ ἴδιον σῶμα , καὶ ζωῇ τῇ ἄνωθεν περιβαλὼν αὐτὸ , τῆς τοῦ θανάτου πλεονεξίας ἐτίθει που πάντως ἐν ἀμείνοσιν · ὅτι γὰρ φυσικῶς τε ἅμα καὶ ἀμεθέκτως ἐν Χριστῷ καὶ ἀφθαρσία καὶ ζωὰ , συνήσεις κἀντεῦθεν . Ἔφη μὲν γὰρ ἅτε δὴ καὶ ὑπάρχων κατὰ φύσιν Θεὸς , Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή . Ζωοποιούμενος δὲ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ , φησὶν , ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ , οὕτω καὶ τῷ Υἱῷ δέδωκε ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ . Οὐκοῦν κἂν εἰ αὐτὸς νοοῖτο Χριστὸς , ὁ ἀφθαρσίαν τὴν ἄνωθεν περιβεβλῆσθαι λεγόμενος , οὐχὶ τοῦ πρέποντος ἐξοίχοιτο ἂν ὁ λόγος . Πρὸς δέ γε δὴ τοῖς κάτω τυχὸν μέρεσι , ῥοΐσκοι καὶ κώδωνες παραλλάσσοντες τὰ ἐγκείμενα · καὶ ῥοΐσκοι μὲν ὡς συνυφασμένοι , χρυσοῖ δὲ οἱ κώδωνες · ὡς ἂν εὔηχοί τε εἶεν κατὰ τὸ ἀληθὲς , καὶ μὴν καὶ εἰσθέοντος Ἀαρὼν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , ἐπισημοτάτην αὐτοῦ ποιῶνται τὴν εἰσδρομήν . Σύμβολον δὲ καὶ τοῦτό ἐστι τῆς σωτηρίου καὶ σοφῆς οἰκονομίας , φημὶ δὴ τοῦ θείου τε καὶ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος , οἱονεί πως ἅπασαν περιβομβοῦντος πόλιν , ὅτε δι' ἡμᾶς εἰσβέβηκεν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος , ὁ μέγας ἡμῶν ἀρχιερεὺς , τὸ ἄμωμον θῦμα . Μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους . Αἴνιγμα δὲ ὥσπερ οὐκ ἀσυμφανὲς , τοῦ μὲν σωτηρίου κηρύγματος οἱ ἐκ χρυσοῦ γεγονότες κώδωνες , πόλεων δὲ οἱ ῥοΐσκοι . Τίνα τρόπον ; Ὡς γὰρ πόλις ἑνὶ μὲν ἔξωθεν περιδέδεται πύργῳ , μυρίας δὲ ὅσας ἐν ἑαυτῇ συνέχει τὰς συνοικίας · τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον καὶ τὸ χρῆμα τῆς ῥόας ἑνὶ μὲν ἔξωθεν ἐλύτρῳ διέζωσται , ἔσωθεν δὲ οἱ κόκκοι χιτῶσιν ἰσχνοῖς ἀλλήλων ἀποτειχίζονται , μόνον δὲ οὐχὶ συλλέγονται κατὰ συνοικίας . Ἢ οὐχ ὧδε ἔχει ; Σύμφημι . Κώδων δὴ οὖν παρ' ἑκάστῃ ῥόᾳ · διδάσκαλος γὰρ παρ' ἑκάστῃ πόλει , τῇ τῶν θείων δογμάτων ἀποκτυπήσει καὶ εὐηχίᾳ , φανερὰν ἅπασι καθιστὰς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν τὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσδρομήν . Ἐπήρτηται δὲ καὶ δεῖμα θανάτου τοῖς ἱερουργεῖν ἐπιτεταγμένοις , ἤτοι τῷ Ἀαρὼν , εἰς τὴν ἁγίαν σκηνὴν , εἰ μὴ περιβομβοῖεν εὖ μάλα τῶν κωδώνων οἱ κτύποι . Χρῆμα γὰρ ἐπισφαλὲς διδασκάλοις ἡ σιωπή . Καὶ τοῦτό ἐστιν ἐναργῶς , ὅπερ ἔφη Παῦλος , Οὐαὶ γάρ μοί ἐστιν , ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι . Ἔοικεν · διατεκμαίρῃ γὰρ δὴ καὶ λίαν ὀρθῶς . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις · Καὶ ποιήσεις , φησὶ , πέταλον χρυσοῦν , καθαρὸν , καὶ ἐκτυπώσεις ἐν αὐτῷ ἐκτύπωμα σφραγίδος , Ἁγίασμα Κυρίῳ , καὶ ἐπιθήσεις αὐτὸ ἐπὶ ὑακίνθου κεκλωσμένης . Καὶ ἔσται ἐπὶ τῆς μίτρας , κατὰ πρόσωπον τῆς μίτρας ἔσται . Καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ μετώπου Ἀαρών . Καὶ ἐξαρεῖ Ἀαρὼν τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἁγίων , ὅσα ἂν ἁγιάσωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ , παντὸς δόματος τῶν ἁγίων αὐτῶν . Καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ μετώπου Ἀαρὼν διαπαντὸς , δεκτὸν αὐτοῖς ἔναντι Κυρίου . Ἐξ ὑακίνθου μὲν οὖν ἡ μίτρα , χρυσοῦν δὲ τὸ πέταλον . Ἐκτύπωμα δὲ ἐν αὐτῷ καὶ γραφὴ , τὸ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ τῆς εἰς τόνδε τὸν κόσμον ἀποστολῆς προαναφώνησις ἐναργής . Ἁγίασμα γὰρ , φησὶ , Κυρίῳ . Ἢ οὐχὶ ἐνηγιᾶσθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἑαυτὸν ἔφη σαφῶς ὁ Ἐμμανουήλ ; Ναὶ , μεμνήσομαι γὰρ Ἰουδαίοις λέγοντος , Εἰ ἐκείνους εἶπε θεοὺς , πρὸς οὓς ὁ λόγος Θεοῦ ἐγένετο , καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφὴ , ὃν ὁ Πατὴρ ἡγίασε , καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον , ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασφημεῖς , ὅτι εἶπον , Υἱὸς Θεοῦ εἰμι ; Ἐνηγιᾶσθαι δὲ ὅταν λέγῃ παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἑαυτὸν ὁ Υἱὸς , τὸ οἱονεὶ προκεχειρίσθαι τε καὶ ἀπεστάλθαι δηλοῖ . Ἁγίασμα δὴ οὖν Κυρίου , φησὶ , τοῦτ' ἔστιν , εἰς τόνδε τὸν κόσμον ἀνάδειξις καὶ ἀποστολὴ , πλὴν εἰς βασιλείαν καὶ δόξαν . Τελειοῖ γὰρ οὕτως τὸν Ἀαρὼν , χρυσοῦν ἐπὶ τῷ μετώπῳ τὸ ψαλίον τιθείς . Κύριος δὲ τῶν ὅλων καὶ βασιλεὺς , ὁ Χριστὸς , φυσικῶς τε ἅμα καὶ μεθεκτῶς . Θεὸς γὰρ ὢν φύσει κεκένωκεν ἑαυτὸν , καθεὶς ἐν δούλου μορφῇ . Καὶ δέχεται βασιλείαν , κατά γε τὸ πρέπον τῷ ἀνθρωπίνῳ σχήματι , καίτοι σύνεδρος ὢν ἄνωθέν τε καὶ ἀπ' ἀρχῆς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ συγκατάρχων τῶν ὅλων καὶ συνδεσπότης . Σύνες δὲ ὅπως ἐξ ὑακίνθου γέγονεν ἡ μίτρα αὐτοῦ , τὸ λαμπρὸν τῆς βασιλείας ἔχουσα σύνθημα , φημὶ δὴ τὸ πέταλον τὸ χρυσοῦν . Ὑάκινθος δὲ οὐρανοῦ σημεῖον · καὶ διαμέμνησο λέγοντος τοῦ Χριστοῦ , Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου . Οὐ γὰρ ἐπίγειος βασιλεὺς , ἀλλ' οὐράνιος ὁ Χριστὸς , ὅλην ὑπὸ πόδας ἔχων τὴν κτίσιν . Προσεπενεγκὼν δὲ , ὅτι Καὶ ἐξαρεῖ Ἀαρὼν τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἁγίων ὅσα ἂν ἁγιάσωσι , παντὸς δόματος τῶν ἁγίων αὐτῶν , ὅτι πᾶσά τε προσαγωγὴ καὶ τελείωσις ἐν Χριστῷ , διαμεμήνυκεν ἐναργῶς , καὶ μὴν ὅτι πᾶσα δικαίωσις ἐν αὐτῷ τε καὶ δι' αὐτοῦ , καὶ ἡ τῶν πάλαι πλημμελημάτων ἀπόθεσις . Αὐτὸς γὰρ ἡμῶν αἴρει τὰς ἁμαρτίας , καὶ δι' αὐτοῦ γεγόναμεν δεκτοὶ , τὰς ἐν πνεύματι δωροφορίας προσκομίζοντες τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Εὖ ἔφης . Ἀναπόθετον δὲ καὶ διηνεκῆ καὶ εἰς ἀπεράντους αἰῶνας ἐκτεινομένην τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν βασιλείαν εὖ μάλα καταδεικνὺς , περί τε τῆς μίτρας τοῦ πετάλου φησί · Καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ μετώπου Ἀαρὼν διὰ παντός . Εἶτα ποῖ ποτ' ἂν ἡμῖν ὁ θρασὺς καὶ ἀπόπληκτος τῶν ἀνοσίων αἱρετικῶν οἰχήσεται λόγος , πεφλυαρηκότων ὅτι καταλήξει ποτὲ τὸ Χριστοῦ κράτος , καὶ παραδώσει τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , τῶν τῆς θεότητος ἀποφοιτήσας θώκων ὁ Ἐμμανουήλ ; Ἐπισεμνύνονται γὰρ τοῖς ὧδε δεινοῖς καὶ ἐξιτήλοις δόγμασιν , οἷς ἀκόλουθον εἰπεῖν · Πλανᾶσθε , μὴ εἰδότες τὰς Γραφάς . Ἰδοὺ γὰρ , ἰδοὺ σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς δόξῃ καὶ τιμῇ διηνεκεῖ , καὶ τοῖς τῆς βασιλείας συνθήμασι ταινιοῦντος τὸν Ἀαρὼν , ἀποστεφανοῦσιν αὐτοὶ , καὶ μονονουχὶ τοῖς μετώποις ἐμπρέπουσαν τὴν ἱερὰν ἁρπάζουσι μίτραν . Ἀληθές . Κίδαρίν τε καὶ ζώνην ἐκ βύσσου ποιήσεις , φησί . Στρατιωτικὸν δὲ τῷ Ἀαρὼν τὸ σχῆμα , ζωστήρ τε καὶ κράνος · ἐν εἴδει γάρ πως ἡ κίδαρις τῷ τοιῷδέ ἐστι . Πεπολέμηκε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς ἐν χειρὶ κρυφαίᾳ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ Τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε , καὶ ἡτοίμασεν αὐτὸ , τὰ βέλη αὐτοῦ τοῖς καιομένοις ἐξειργάσατο , καὶ καθεῖλεν ἀρχὰς , τεθριάμβευκε δυνάμεις , κατέσεισε κυριότητας , καὶ αἰχμαλώτους ὄντας ἐῤῥύσατο τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς . Ὅτι δὲ οὐχ ὁρατὸς ἢ παχὺς ὁ πόλεμος , οὐδὲ οἷον πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , γέγονεν αὐτῷ , ὑποφαίνειν ἔοικεν αἰνιγματωδῶς τὸ ἐκ βύσσου μόνης τῆς ἄγαν ἰσχνῆς τὴν πολεμικὴν γενέσθαι σκευὴν , κίδαρίν τε καὶ ζώνην . Κόσμῳ μὲν οὖν ἱεροπρεπεῖ λαμπρόν τε καὶ ἀξιάγαστον ὑποφαίνει τὸν Ἀαρών . Προσεπιτάττει δὲ λέγων · Καὶ τοῖς υἱοῖς Ἀαρὼν ποιήσεις χιτῶνας καὶ ζώνας , καὶ κιδάρεις ποιήσεις αὐτοῖς εἰς τιμὴν καὶ δόξαν . Καὶ ἐνδύσεις αὐτὰ Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μετ' αὐτοῦ . Καὶ χρίσεις αὐτοὺς , καὶ ἐμπλήσεις αὐτῶν τὰς χεῖρας , καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς , ἵνα ἱερατεύωσί μοι . Καὶ ποιήσεις αὐτοῖς περισκελῆ λινᾶ καλύψαι ἀσχημοσύνην χρωτὸς αὐτῶν , ἀπὸ ὀσφύος ἕως μηρῶν ἔσται . Καὶ ἕξει Ἀαρὼν αὐτὰ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ , ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , ἢ ὅταν προσπορεύωνται λειτουργεῖν πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ ἁγίου . Καὶ οὐκ ἐπάξονται πρὸς ἑαυτοὺς ἁμαρτίαν , ἵνα μὴ ἀποθάνωσι . Νόμιμον αἰώνιον αὐτῷ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ' αὐτόν . Ὁρᾷς ὅτι καὶ αὐτοῖς τοῖς ἐξ Ἀαρὼν ἐμπρέπει τὸ , ὡς ἔν γε τῷ πολεμικῷ καθορᾶσθαι σχήματι . Μάχιμον γὰρ τὸ ἱερὸν ἅπαν ἐστὶ γένος , καὶ οὐ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα στρατεύεσθαί τε καὶ ἀντεξάγειν εἰδὸς , ἀλλὰ τῆς βεβήλου κατακωλύειν ἁμαρτίας , ἐμφανέστατά τε καὶ λογικῶς τῶν τῆς ἀληθείας δογμάτων ὑπερμαχόμενον , καὶ αἰχμαλωτίζον πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ , καθὰ γέγραπται . Περισκελές τε λινοῦν αὐτοῖς , τὸ ἀκαλλές τε καὶ ἄσχημον τῶν περὶ μηροὺς κατασκιάζον εὖ μάλα . Σεμνὰ γὰρ εὖ μάλα πάντα τὰ τῶν ἀγίων , καὶ ἄσχημον ἐν αὐτοῖς οὐδέν · ὑποσημαίνει δέ πως τὸ λινοῦν τοῖς περιμηροῖς τοῦ σώματος μέρεσιν ἐπενηνεγμένον , ὅτι τοῖς ἁγίοις πρεπωδεστάτη τῶν τῆς σαρκὸς ἡδονῶν ἡ ἀπόψυξις · ψυχρὸν γὰρ τὸ λινοῦν . Τὸ δὲ θερμὸν εἰς ὀρέξεις τὰς μυσαρωτάτας , ὁσίου παντὸς ἀλλότριον . Ἐκ λίνου δὲ καὶ ἑτέρως τοῖς ἱερᾶσθαι λαχοῦσιν , ἄμφιά τε καὶ περισκελῆ . Νεκρῶν γὰρ ἔργων ἀποφοιτᾷν ἀναγκαῖον αὐτούς · σύμβολον δὲ νεκρότητος ὡς ἐκ θνησειδίου ληφθὲν , φημὶ δὴ προβάτου . Νεκρῶν οὖν ἔργων ἀπόθεσις , ὡς ἐν τύπῳ πάλιν , τὸ τοῖς ἐκ λίνου ἐστάλθαι , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον τοῖς ἐξ ἐρίων ἐσθήμασι · καὶ τοῦτο νόμος ἅγιος ὁ διηνεκής . Ἕψεται δὲ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως τὸ ἐκτεθνάναι δεῖν , ἠμεληκόσι τοῦ πρέποντος , Καὶ τῆς ὅτι μάλιστα πρεπούσης αὐτοῖς εὐκοσμίας , διαμεμήνυκεν εἰπὼν ὅ τι χρὴ φοροῦντας ἱερουργεῖν · Καὶ οὐκ ἐπάξονται , φησὶ , πρὸς ἑαυτοὺς ἁμαρτίαν , ἵνα μὴ ἀποθάνωσιν . Ἀσφαλὴς ὁ νόμος τὸ ἑκάστῳ λυσιτελὲς εὖ μάλα καταδεικνὺς , καὶ τὰ δι' ὧν ἄριστα ἔχοι σαφῆ καθιστάς . Ὧδε ἔχει · καὶ στολῇ μὲν τῇ τοιᾷδε τὸ ἱερὸν καὶ ἀπόλεκτον κατακαλλύνει γένος , ἁγιάζει δὲ καὶ ἑτέρως . ὡς ἐν σκιᾷ μὲν ἔτι , πλὴν ἐν Χριστῷ . Γέγραπται γὰρ δὲ ὡδί · Καὶ ταῦτά ἐστιν ἃ ποιήσεις αὐτοῖς · ἁγίασαι αὐτοὺς ὥστε ἱερατεύειν μοι αὐτοὺς , λήψῃ μοσχάριον ἐκ βοῶν ἓν , καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους , καὶ ἄρτους ἀζύμους πεφυραμένους ἐν ἐλαίῳ , καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ . Σεμίδαλιν ἐκ πυρῶν ποιήσεις αὐτὰ , καὶ ἐπιθήσεις αὐτὰ ἐπὶ κανοῦν ἓν , καὶ προσοίσεις αὐτὰ ἐπὶ τῷ κανῷ , καὶ τὸ μοσχάριον , καὶ τοὺς δύο κριούς . Καὶ Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ προσάξεις ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ λούσεις αὐτοὺς ἐν ὕδατι . Καὶ λαβὼν τὰς στολὰς , ἐνδύσεις Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου καὶ τὸν χιτῶνα τὸν ποδήρη , καὶ τὴν ἐπωμίδα , καὶ τὸ λογεῖον . Καὶ συνάψεις αὐτῷ τὸ λογεῖον πρὸς τὴν ἐπωμίδα . Καὶ ἐπιθήσεις τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ ἐπιθήσεις τὸ πέταλον τὸ ἁγίασμα ἐπὶ τὴν μίτραν , καὶ λήψῃ τοῦ ἐλαίου τοῦ χρίσματος , καὶ ἐπιχεεῖς αὐτὸ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , καὶ χρίσεις αὐτόν . Καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ προσάξεις , καὶ ἐνδύσεις αὐτοὺς χιτῶνας , καὶ ζώσεις αὐτοὺς ταῖς ζώναις , καὶ περιθήσεις αὐτοῖς τὰς κιδάρεις . Καὶ ἔσται αὐτοῖς ἱερατεία μοι εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ τελειώσεις Ἀαρὼν τὰς χεῖρας αὐτοῦ , καὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ . Προσκομίζεσθαι μὲν οὖν εἰς θυσίαν προστέταχε μοσχάριον καὶ δύο κριοὺς , λάγανά τε καὶ ἄρτους ἐπὶ κανῷ . Προαφαγνίζει δὲ καὶ ἑτέρως , τύπον , οἶμαι , οὕτω που τὸ χρῆμα τιθεὶς τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ἁγιασμοῦ . Ὕδατι γὰρ ἀπολούσας τὸν Ἀαρὼν , τὴν ἁγίαν αὐτὸν ἀμφιέννυσι στολήν . Ἀπολουσάμενοι δὲ καὶ ἡμεῖς διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , καὶ πᾶν εἶδος ἀκαθαρσίας ἀποτριβόμενοι , τότε δὴ , τότε τὴν ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ καταπλουτοῦμεν χάριν , τὸν τῆς εὐφροσύνης χιτῶνα δεχόμενοι , κατά γε τὸ , Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν . Προαπέδειξε γὰρ ὁ λόγος , ὅτι πολυτρόπως ἦν ὁ Χριστὸς ὡς ἐν κόσμῳ τῷ περὶ τὸν Ἀαρὼν πλαττόμενος . Ἐλαίῳ δὲ καταχρίει τὴν κεφαλὴν ἁγίῳ . Ψάλλει δέ που καὶ ὁ Δαβίδ · Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου , τὸ ἱλαρὸν ἐν ἐλπίδι τῆς τῶν ἁγίων φωνῆς , ἤτοι τὴν ἄνωθεν ἱλαροποιὸν ἐπίσκεψιν τοῦ ἐλαίου κατασημαίνοντος . Ἠλεήμεθα γὰρ οἱ πιστεύσαντες , καί ἐσμεν εὐλογγημένοι τῷ Κυρίῳ , τῇ τοῦ Πνεύματος ἐπιχορηγίᾳ τὸν νοῦν καταπιαινόμενοι · νοῦ δὲ εἰς τύπον ἡ κεφαλή . Κατὰ τὸν ἴσον δὲ τουτονὶ τρόπον οἱ ἱερεῖς ἡγιάζοντο , ὕδατί τε ἀπονιζόμενοι καὶ ἐλαίῳ χριόμενοι , οὕτω τε χριόμενοι τὴν ἱερὰν ἀμφίασιν περικείμενοι , τελειούμενοί τε τὰς χεῖρας , ὡς ἤδη πως δοκεῖν καὶ ἐπιτηδείως ἔχειν εἴς γε τὸ χρῆναι λοιπὸν καθαρῶς τε καὶ ἀμωμήτως τὰς θυσίας ἐπιτελεῖν . Προηγιασμένοι δὲ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ , καὶ τῇ ἄνωθεν χάριτι κατηγλαϊσμένοι , καὶ κεχρισμένοι πρὸς τελειότητα τὴν πνευματικὴν , ὡς ἐκ παῤῥησίας λοιπὸν καθαραῖς οἱονεί πως καὶ πανάγνοις χερσὶ , προσκομίζομεν Θεῷ τὰς δωροφορίας , δῆλον δὲ ὅτι τὰς πνευματικάς . Καί τοι τοιοῦτον οἶμαι δηλοῦν τὸ τῷ μακαρίῳ Δαβὶδ ὑμνούμενον περὶ παντὸς ἀναβαίνοντος εἰς τὸ ὄρος Κυρίου · Ἀθῶος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ . Ἔοικεν . Τίνα δὲ τρόπον αὖ ἐκπράττεσθαι χρὴ τὰς ὑπὲρ τῶν ἱερέων θυσίας , ἐθεσμοθέτει λέγων · Καὶ προσάξεις τὸν μόσχον ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ ἐπιθήσουσιν Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου , παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ σφάξεις τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου , παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου , καὶ θήσεις ἐπὶ τῶν δύο κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τῷ δακτύλῳ σου . Τὸ δὲ λοιπὸν πᾶν αἷμα ἐκχεεῖς παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου , καὶ λήψῃ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας , καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος , καὶ τοὺς δύο νεφροὺς , καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ' αὐτῶν , καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον . Τὰ δὲ κρέατα τοῦ μόσχου , καὶ τὸ δέρμα , καὶ τὴν κόπρον κατακαύσεις πυρὶ ἔξω τῆς παρεμβολῆς · ἁμαρτίας γάρ ἐστι . Καὶ τὸν κριὸν λήψῃ τὸν ἕνα , καὶ ἐπιθήσουσιν Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ , καὶ σφάξεις αὐτὸν , καὶ λαβὼν τὸ αἷμα προχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ , καὶ τὸν κριὸν διχοτομήσεις κατὰ μέλη · καὶ πλυνεῖς τὰ ἐνδόσθια καὶ τοὺς πόδας ὕδατι , καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὰ διχοτομήματα σὺν τῇ κεφαλῇ , καὶ ἀνοίσεις ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας · θυμίαμα Κυρίῳ ἐστί . Καὶ λήψῃ τὸν κριὸν τὸν δεύτερον , καὶ ἐπιθήσει Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ , καὶ σφάξεις αὐτὸν , καὶ λήψῃ τοῦ αἵματος αὐτοῦ , καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς Ἀαρὼν τοῦ δεξιοῦ , καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρὸς , καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ , καὶ ἐπὶ τοὺς λοβοὺς τῶν ὤτων τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν δεξιῶν , καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν , καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν . Καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ θυσιαστηρίου , καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως , καὶ ῥανεῖς ἐπὶ Ἀαρὼν καὶ ἐπὶ τὴν στολὴν αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ' αὐτοῦ , καὶ ἁγιασθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ στολὴ αὐτοῦ , καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ στολαὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ . Τὸ δὲ αἷμα τοῦ κριοῦ προχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ , καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ κριοῦ τὸ στέαρ αὐτοῦ , καὶ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν , καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος , καὶ τοὺς δύο νεφροὺς , καὶ τὸ στέαρ τὸ ὑπ' αὐτῶν , καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν · ἔστι γὰρ τελείωσις αὕτη · καὶ ἄρτον ἕνα ἐξ ἐλαίου , καὶ λάγανον ἓν ἀπὸ τοῦ κανοῦ τῶν ἀζύμων τῶν προτεθειμένων ἔναντι Κυρίου . Καὶ ἐπιθήσεις τὰ πάντα ἐπὶ τὰς χεῖρας Ἀαρὼν , καὶ ἐπὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ . Καὶ ἀφοριεῖς αὐτὰ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου , καὶ λήψῃ αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν , καὶ ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς ὁλοκαυτώσεως εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἔναντι Κυρίου · κάρπωμά ἐστι Κυρίῳ . Καὶ λήψῃ τὸ στηθύνιον ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως , ὅ ἐστιν Ἀαρὼν , καὶ ἀφοριεῖς αὐτὸ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου , καὶ ἔσται σοι ἐν μερίδι , καὶ ἁγιάσεις τὸ στηθύνιον ἀφόρισμα , καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος , ὃς ἀφώρισται , καὶ ὃς ἀφῄρηται ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως ἀπὸ τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν αὐτοῦ , καὶ ἔσται Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ · ἔστι γὰρ ἀφόρισμα τοῦτο , καὶ ἀφαίρεμα ἔσται παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν θυμάτων τῶν σωτηρίων τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἀφαίρεμα Κυρίῳ . Καὶ μετ' ὀλίγα · Καὶ τὸν κριὸν τῆς τελειώσεως λήψῃ , καὶ ἑψήσεις τὰ κρέα ἐν τόπῳ ἁγίῳ , καὶ ἔδονται Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰ κρέα τοῦ κριοῦ , καὶ τοὺς ἄρτους τοὺς ἐν τῷ κανῷ , παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτὰ , ἐν οἷς ἡγιάσθησαν ἐν αὐτοῖς τελειῶσαι τὰς χεῖρας αὐτῶν ἁγιάσαι αὐτοὺς , καὶ ἀλλογενὴς οὐκ ἔδεται ἀπ' αὐτῶν · ἔστι γὰρ ἅγια . Ἐὰν δὲ καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τῆς τελειώσεως καὶ τῶν ἄρτων ἕως πρωῒ , κατακαύσεις τὰ λοιπὰ πυρί . Οὐ βρωθήσεται · ἁγίασμα γάρ ἐστι . Ὡς βαθὺ τὸ χρῆμα τῶν νομικῶν ἐνταλμάτων . Βαθὺ μὲν οὖν λίαν · ἔφης γὰρ ὀρθῶς · πλὴν οὐκ εἰσάπαν ἀσυμφανὲς , τὸ θεῖον ἐν ἡμῖν ἐναστράπτοντος φῶς τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Καὶ φέρε δὴ πάλιν , ὡς ἔνι , τὰ ἐφ' ἑκάστῳ λέγωμεν . Κατὰ μυρίους ὅσους ἡμᾶς ἁγιάζει τρόπους ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , ἱερούς τε καὶ εὐπροσδέκτους ἀποτελεῖ . Δι' αὐτοῦ γάρ τε καὶ ἐν αὐτῷ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν , καί ἐσμεν οὐκ ἀνεθέλητοι τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Χρειωδέστατά τε καὶ ἀναγκαῖα πρὸς σωτηρίαν ἡμῖν , τοῖς ὑπὸ φθοράν τε καὶ ἁμαρτίαν , ὅ τε θάνατος αὐτοῦ καὶ μέν τοι καὶ ἡ ζωὴ , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι ἡ διὰ τοῦ σώματός τε καὶ αἵματος αὐτοῦ τελείωσις · ἐν Χριστῷ γὰρ δὴ , καὶ οὐκ ἐν νόμῳ τὸ τέλειον . Εὖ ἔφης . Ἄθρει δὴ οὖν ὡς ἐν τύποις ἔτι τὰ δι' ὧν εὖ μάλα σεσώσμεθά τε καὶ ἡγιάσμεθα , ἱεροί τε καὶ ἅγιοι γεγόναμεν ἐν Χριστῷ . Μοσχάριον ἦν ἐκ βοῶν τὸ εἰς θυσίαν ἠγμένον , καὶ σφάζεται μὲν πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις τῆς ἁγίας σκηνῆς , ἐπενηνεγμένων αὐτῷ τῶν χειρῶν . Προσεχεῖτο δὲ τὸ αἷμα τῷ θυσιαστηρίῳ , καταχριομένων αὐτῷ τῶν κεράτων · καὶ καπνίζονται μὲν ἐν τάξει τῶν εὐοσμοτάτων θυμιαμάτων τὰ ἐντόσθια . Τὸ δὲ λοιπὸν ἐμπίπραται σῶμα , διακομισθὲν ἐπέκεινα τῆς παρεμβολῆς . Καὶ μοσχάριον μὲν ὁ Χριστὸς , ὡς ἔξω ζυγοῦ καὶ ὑπὸ ζυγόν . Θεὸς γὰρ ὢν φύσει γέγονεν ὑπὸ νόμον διὰ τὸ ἀνθρώπινον . ἦ γὰρ οὐχὶ τὸ βραχὺ μοσχάριον ζυγοῦ μὲν ἄηθές ἐστι , φύσεώς γε μὴν τῆς ὑπὸ ζυγόν ; Ὧδε ἔχει . Μοσχάριον δὴ οὖν ὠνόμασται πάλιν οἰκονομικῶς ὁ Χριστὸς , ἵν' ἐν ταυτῷ νοῆται πρὸς ἡμῶν καὶ τὸ ἄηθες τῆς τοῦ Λόγου θεότητος εἰς δουλείαν , καὶ τὸ ὡς ἐν φύσει γενέσθαι τῇ ὑπὸ ζυγὸν κατά γε τὸ ἀνθρώπινον . Σφάζεται δὲ ὡς ὑπέρ γε τῆς ἁγίας σκηνῆς καὶ τῶν ἐπιθέντων αὐτῷ τὰς χεῖρας · Λευῖται δὲ οὗτοι καὶ ἱερεῖς · ἀπέθανε γὰρ ὑπέρ τε τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν αὐτῷ καθιερωμένων διὰ τῆς πίστεως . Ἱερὸς δὲ ὅτι καὶ ὡς ἐν τρόπῳ θυσίας εὐπρόσδεκτος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τοῦ Ἐμμανουὴλ ὁ θάνατος , πάρα σοι νοεῖν , προσχεομένου τοῦ αἵματος τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ , καὶ καταχρίοντος αὐτὸ , θυμιωμένων δὲ καὶ τῶν ἐντοσθίων , ἃ καὶ εἰς τύπον εἶεν ἂν τῶν εἰς τὸ ἔσω καὶ εἰς νοῦν ἀρετῶν , αἷς ἔνεστι μὲν τὸ εὐῶδες πνευματικῶς , οὐ καθ' ἕνα δὲ τρόπον , ἐπεί τοι πολλὰ τὰ ἐντόσθια , πιμελὴ καὶ νεφροὶ , καὶ ὁ λοβὸς τοῦ ἥπατος . Ἐμπίπραται δὲ τοῦ σώματος τὸ λειπόμενον , ἔξω τῆς παρεμβολῆς . Ἔξω γὰρ τῆς πύλης ἔπαθεν ὁ Χριστός · γράφει δὲ οὕτως ὁ Παῦλος . Τὸ δέ γε πυρὶ δαπανᾶσθαι τὸ σῶμα κατασημήνειεν ἂν ἰσχνῶς , ὅτι τὸ πάθος αὐτῷ καὶ ὁ θάνατος οὐ πρὸς ἀδοξίαν ἔσται ποθὲν , ἀλλ' εἰς λαμπρὰν καὶ ἐμφανεστάτην ἐκτελευτήσει δόξαν . Ἐν εἴδει γὰρ δὴ τῷ πυρὸς νοεῖται τὸ θεῖον · καταβέβηκε δὲ οὕτως καὶ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινᾶ . Καταλύσων δὲ τοῦ θανάτου τὸ κράτος , ὑπέδυ τὸν θάνατον οἰκονομικῶς ὁ Χριστὸς , ἵν' ὡς Θεὸς δοξάζηται πρὸς ἡμῶν . Ἕρπει δὴ οὖν εἰς θεοπρεπῆ δόξαν ὁ θάνατος , τὸ τέλος ἔχων τὸ ἀναβιῶναι λαμπρὸν , καὶ τὸ ἔν γε τῷ παθεῖν μικροπρεπὲς , εὐκλείαις ταῖς ἀνωτάτω νικώμενον , οἴχεται πρὸς τὸ μηδέν · καὶ τοῦτο , οἶμαι ἔστιν αἰνιγματωδῶς , τὸ δαπανᾶσθαι πυρὶ τὸ νεκρὸν μοσχάριον . Ἐπειπὼν δὲ , ὅτι ἁμαρτία γάρ ἐστιν , εἰς ἀποκάθαρσιν ἁμαρτίας τὸ Χριστοῦ γενέσθαι διαμεμήνυκε πάθος , καὶ τὸ χρῆμά ἐστιν οὐκ ἀσυμφανές . Οὐ γὰρ οὖν . Εἶτα κριὸς ὁ πρῶτος λαμβάνεται καὶ σφάζεται μὲν ἐν ἴσῳ τῷ μόσχῳ · προσεχεῖτο δὲ αὖ τῷ θυσιαστηρίῳ τὸ αἷμα , καὶ μελειστὶ τεμνόμενος ἀνεφέρετο , τῶν ἐντοσθίων ἐκπεπλυσμένων ὕδατι , κεφαλῇ τε ἅμα καὶ ποσὶν , ὅτι θυμίαμά ἐστι · γράφεται δὲ πάλιν ἡμῖν καὶ διὰ τούτων ὁ Χριστὸς , ὁ ἐν κριῷ τῷ τελείῳ τέλειος , ἁγίαν ἔχων ζωήν . Δηλοῖ γὰρ , οἶμαί που ὅτι , τὸ προσχεῖσθαι τὸ αἷμα τῷ θυσιαστηρίῳ · ζωῆς γὰρ τύπος τὸ αἷμα , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακείμενος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὡς ὑπὲρ πάντων τε ἅμα καὶ ὑπὲρ ἑκάστου · τύπος δὲ τοῦτο πάλιν , τὸ ἀναφέρεσθαι τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , ὡς ἐν παντί τε καὶ κατὰ μέλος . Μέλη δὲ ἡμεῖς ἀνὰ μέρος Χριστοῦ , καὶ ἓν πάντες νοούμεθα σῶμα · ἅγιος δὲ ὅτι καὶ ἱερὸς ὅλος καὶ σπίλον ἀκαθαρσίας οὐκ ἔχων , ἡ τῶν ἐντοσθίων ἔκπλυσις εὖ μάλα παραδηλοῖ . Συναναφέρεται δὲ κεφαλὴ καὶ πόδες , τὸ ἀπ' ἀρχῆς καὶ μέχρι παντὸς εὐῶδες ἐν ἁγιασμῷ τῆς τοῦ Σωτῆρος ζωῆς ὑποφαίνοντες . Παντὸς γὰρ ζώου κεφαλὴ μὲν ἀρχὴ , κατάληξις δὲ ὥσπερ καὶ τοῦ παντὸς σώματος οἱ πόδες τὸ τέλος . Ἢ καὶ τάχα που νοεῖν ἄμεινον εἰς τύπον μὲν νοῦ κεφαλὴ , πορείας γε μὴν τῆς κατ' ἐνέργειαν πρακτικῆς τοὺς πόδας . Εὐώδη δὲ πάντα ἐν Χριστῷ , καὶ εἰς ἄκρον ἥκοντα καθαρότητος καὶ νοήματα καὶ πράξεις · οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν · ταύτῃ τοι καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίασμά φησι τὴν καθιέρωσιν τοῦ κριοῦ . οὐ γὰρ ἐκ μέρους ἅγιος ἢ ἱερός . Πρέποι γὰρ ἂν οὐκ ἐκείνῳ ποθὲν , ἡμῖν δὲ μᾶλλον , τὸ καὶ ἀσθενεῖν ἔσθ' ὅτε καὶ ἐναλῶναι πταίσμασι · καθαρὸς γὰρ οὐδεὶς ἐξ ἁμαρτιῶν , καὶ πολλὰ πταίομεν ἅπαντες , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Καὶ πῶς ἄν τις οἴοιτο τυχὸν , καὶ αὐτὴν γενέσθαι τὴν Χριστοῦ ζωὴν ὑπὲρ ἡμῶν ; Καὶ μὴν εἴσῃ τοι καὶ μάλα ῥᾳδίως , ἐννοήσας ὅτι τῆς ἐν Ἀδὰμ παραβάσεως γεγόναμεν κοινωνοὶ , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ τῶν ἐκείνῳ πεπλημμελημένων ἐκτετίκαμεν δίκας , διαδραμούσης εἰς ἅπαντας τῆς ἀρᾶς , καὶ τὸ ἐξ ἐκείνου γένος κατανεμηθείσης τρόπον τινὰ τῆς ὀργῆς . Καθίκετο τοίνυν εἰς ἐνανθρωπότητα , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν ὁ Μονογενὴς , καὶ ὑπέθηκεν ἑαυτὸν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Γέγονε γὰρ ὑπήκοος μέχρι θανάτου , τῆς ἐξ Ἀδὰμ ἀποταξίας ἀφανίζων τὰ ἐγκλήματα , καὶ τῆς εὐπειθείας τὴν εὐωδίαν ὡς ὑπὲρ πάντων τε ἅμα καὶ ὑπὲρ ἑκάστου προσαγήοχε τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ δι' αὐτοῦ σεσώσμεθα · καὶ μάρτυς ὁ Παῦλος ὡδὶ γεγραφώς · Ἄρα οὖν , ὡς δι' ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα , οὕτω καὶ δι' ἑνὸς δικαιώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς · ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ , οὕτω διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί . Συνίης οὖν ὅτι σεσώσμεθα μὲν ὡς ἔν γε τῷ μόσχῳ , τεθνεῶτος ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ Χριστοῦ , εὐωδιάζομεν δὲ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ διὰ τῆς ὑποταγῆς αὐτοῦ καὶ τῆς ἐν ἁγιασμῷ ζωῆς · Προσεχεῖτο γὰρ τὸ αἷμα τοῦ κριοῦ τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ . Συνίημι ὃ φής . Πολυτρόπως δὲ τὸν αὐτὸν ἡμῖν διαπλάττων ὡς ἐν σκιαῖς · Καὶ λήψῃ , φησὶ , κριὸν τὸν δεύτερον , καὶ πράττεται μὲν ἐπ' αὐτῷ κατὰ τὸν πρῶτον ἡ σφαγή . Καταχρίεται δὲ Ἀαρὼν , καὶ τὸ ὑπ' αὐτῷ τῶν ἱερέων ἁγιάζεται στίφος , ἐπιτιθεμένου τοῦ αἵματος ἐπ' ἄκροις χειρὸς καὶ ὠτίου , καὶ μὴν καὶ ποδὸς τῶν δεξιῶν · ἁγιάζεται δὲ καὶ τῶν ἱερέων ἡ στολὴ καταῤῥαντισθεῖσα τῷ αἵματι , εἶτα τοῦ λείποντος ἐπιπροχεομένου τῇ βάσει τοῦ θυσιαστηρίου , κατὰ τὸ Θεῷ δοκοῦν , ἀπολαμβάνεται τά τε ἐντόσθια καὶ ἄζυμος ἄρτος καὶ λάγανον ἕν · ἄμφω δὲ ἦν ἐλαιόδευτα · καὶ προσκομίζουσι μὲν ἐν χερσὶν ἐνθέντες ἰδίαις οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀαρὼν , ἀποδέχεται δὲ τὴν θυσίαν καὶ ἀναφέρει Μωσῆς . Δεῖν δὲ πρὸς τούτοις ἔφη βραχίονα καὶ στηθήνιον ἀποτάττεσθαι τῷ ἱερεῖ , καὶ ἐν μοίρᾳ κεῖσθαι τῶν ἀφαιρουμένων . Ὄνομα δὲ τῷ θύματι , κριὸς τελειώσεως . Τεθυμιαμένων δὲ τῶν ἐντοσθίων , τὸ λοιπὸν σὺν ἄρτοις ἐσθίεται σῶμα , πυρὶ κατακαιομένων τῶν εἰς τὸ πρωῒ καταλελειμμένων . Ἔχει γὰρ ὧδε τὸ γράμμα τὸ ἱερόν . Ὡς βαθὺς ὁ λόγος ! Ἔφης ὀρθῶς · βαθὺς γὰρ δὴ λίαν , ὠδίνει δὲ μὴν τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Γέγονε γὰρ ἡμῖν κριὸς τελειώσεως εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀρίστων ἀρτίως ἔχοντας ἀποφαίνων , καὶ ἐκπρεπεστάτους ἐν ἀρεταῖς δι' ἁγιασμοῦ ἐν πνεύματι , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων ἀκοὴν μὲν ἐνθεὶς , τὴν εὐλογίας πλήρη , τουτέστι , τὴν εὐπειθῆ καὶ εὐήνιον , καὶ ἐπιτηδείως μὲν ἔχουσαν εἰς παραδοχὴν τῶν περὶ αὐτοῦ δογμάτων , οὐκ ἀνεχομένην δὲ ψιθύρων τερετισμῶν , καὶ μυσαρᾶς ἀθυρογλωσσίας , ἣν ἂν ποιοῖντό τινες τῇ ἀληθείᾳ μαχόμενοι , καὶ τοῖς τῆς ὀρθότητος ἀντεξάγοντες δόγμασιν · ἀκοῆς γὰρ δὴ τοῦτο τῆς ἁγίας καρπός . Καὶ μὴν Ἰωάννης ἡμῖν ὁ θεσπέσιος ὧδέ πή φησιν · Ἀδελφοὶ , δοκιμάζετε τὰ πνεύματα , εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι · πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν , ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι , καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν , ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι . Βάσανος δὲ ῥημάτων πράττοιτο ἂν εἰκότως οὐχ ἑτέρως τέ ποι μᾶλλον ἢ εἰς οὖς . Ἅγιον δὴ οὖν ἔσται τὸ οὖς τοῖς τῆς ἀκριβείας καὶ δογματικῆς ὀρθότητος ἐπιμεληταῖς . Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι Χριστοῦ τὸ δῶρον καὶ ξένιον οὐρανοῦ , καὶ κατόρθωσις αἵματος τοῦ ἁγίου · ἁπάντων γὰρ ἡμῖν τῶν ἐξαιρέτων ἡ κτῆσις ἐν αὐτῷ τε καὶ δι' αὐτοῦ . Τοιγάρτοι καὶ χεὶρ ἡγιάζετο , πρακτικῆς ἐνεργείας παραδεικτικὴ , καὶ μέντοι καὶ ποῦς , τῆς ἐν τροχιαῖς ὀρθότητος σύμβολον ἐναργές . Ἁγίοις γὰρ ἡμᾶς ἔργοις ἐπισεμνύνεσθαι χρὴ , καὶ διαστείχειν εὖ μάλα τὴν εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀρεσκόντων Θεῷ διᾴττουσαν τρίβον , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς ᾀδόμενον , Καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου , ἤγουν τὸ ἐν βίβλῳ Παροιμιῶν , Ὀρθὰς τροχιὰς ποίει σοῖς ποσὶ , καὶ τὰς ὁδούς σου κατεύθυνε . Κεκτήσθω δὴ οὖν τὸ ἱερὸν καὶ ἀπόλεκτον γένος ἁγίαν μὲν ἀκοὴν , χεῖρά τε ὁμοίως καὶ πόδα κατά γε τοὺς ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένους τρόπους · δεξιά τε πάντα χριόμενα καὶ ὡς ἐν μοίρᾳ τῇ λοίσθῳ , τουτέστιν , ἐν ἄκροις . Τὸ γὰρ ἄκρον φησὶ τοῦ ὠτὸς , καὶ μὴν καὶ ποδὸς καὶ χειρός · ἅπασα γὰρ , οἶμαι , πρᾶξις ἀγαθὴ γενναία τέ ἐστι καὶ δεξιὰ , τὸ ὡς ἐν φαυλότητι σκαιὸν οὐκ ἔχουσα , καὶ μέχρι τῶν ἄκρων , ὅ ἐστι μέχρι παντὸς ἤτοι τέλους . Προσήκει γὰρ εἶναι δεξιοὺς ἐν ἁγιασμῷ τοὺς Θεῷ καθιερωμένους μέχρι παντὸς ἐν ὑπομονῇ . Ὁ γὰρ ἀρξάμενος , φησὶν , ἔργον ἀγαθὸν ἐν ὑμῖν , ἐπιτελεσάτω . Ἔκτοπον δὲ λίαν καὶ τὸ ἀνόπιν ἱέσθαι τρόπον τινὰ διαπεραίνειν ὀκνοῦντας τὸ ἀγαθόν . Ἐπειδὴ δὲ εἰς τύπον Θεοῦ Μωσῆς , προσκομίζουσι μὲν τὴν θυσίαν οἱ ἀμφὶ τὸν Ἀαρὼν , ὑποδέχεται δὲ αὐτὸς , οἱονεί πως Θεοῦ καὶ διὰ τοῦδε κατασημαίνοντος , ὅτι τῶν οὕτως ἡγιασμένων τὰς ἐπὶ Χριστῷ θυσίας μονονουχὶ καὶ ἀπὸ χειρὸς εἰς χεῖρα δέξεται , καὶ οὐκ ἀπαξιώσει τὸ χρῆμα · Χριστοῦ γὰρ ἔχει τὴν εὐωδίαν , καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἔστιν ἡ τῶν ἐντοσθίων ἀναφορὰ θυμιωμένων αὐτῷ . Ἀφαίρεμα δὲ τῷ ἱερεῖ στηθύνιον , καὶ βραχίων ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως . Καὶ βραχίων μὲν ἰσχύος ἂν εἴη σύμβολον , στηθύνιον δὲ καρδίας καὶ νεφρῶν . Δέδοται δὲ τῷ ἁγίῳ τε καὶ ἱερῷ γένει Χριστὸς , δύναμις καὶ σοφία παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ἢ οὐκ ἐν αὐτῷ σοφοί τέ ἐσμεν καὶ ἄγαν εὐσθενεῖς ; Πῶς γὰρ οὔ ; γέγραπται γὰρ ὅτι Χριστὸς , Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία , γέγονεν ἡμῖν ταῦτα παρὰ τοῦ Θεοῦ . Ἱερὰ δὲ βρῶσις τοῖς εἰς λειτουργίαν ἐξειλεγμένοις τὰ κρέα . Δέδοται δὲ τοῖς ἀζύμοις ἄρτοις ὁμοῦ , συμμετέχοντος οὐδενὸς τῶν ἀλλογενῶν , ἢ , εἰ τοῦτο δρῴη τις , καὶ τεθνηξομένου . Ψυχαῖς γὰρ ἂν πρέποι ταῖς ἱεραῖς τὸ ἐν μεθέξει γίνεσθαι τροφῆς ἁγίας , τουτέστι , τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἀπρόσιτος τοῖς ἀλλογενέσιν ἡ εὐλογία . Νοοῖτο δ' ἂν ἑτερογενὲς καὶ τὸ ἄπιστον ἔτι καὶ ἀβάπτιστον γένος , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὸ ἐξεστραμμένον εἰς ἑτερόφρονα νοῦν , καὶ ταῖς τῶν ἁγίων ἀσύμβατον γνώμαις , καὶ ὡς ἐν φαυλότητι δογμάτων διεσχοινισμένον . Δαπανᾶται δὲ καὶ πυρὶ πᾶν ὅσον ἐστὶ τῆς θυσίας λείψανον , οὐκ ἐφιέντος ἐσθίειν τοῦ νόμου καὶ εἰς τὴν αὔριον · ἁγιασμοῦ γὰρ , οἶμαι , τὶς ἕτερος ἡμῖν ἔσται τρόπος κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα πνευματικῶς ἐνεργούμενος , οὐκέτι σωματικῶς , καὶ καθ' ὃν οἶδε λόγον ὁ πάντα μετασκευάζων Θεὸς , καὶ οἷπερ ἂν βούλοιτο μετατιθείς . Ἕψεται δέ τις τοῖς λόγοις οὐκ ἀσύνετος νοῦς · λελυμένης γὰρ ἐν ἡμῖν τῆς φθορᾶς μετά γε τὸ ἀναβιῶναι τυχὸν ἐκ νεκρῶν , οὐκ ἀναγκαῖά πως ἐστὶ τὰ δι' ὧν ἂν ἦν δύνασθαι διαδράσκειν αὐτήν . Ἕτερος δὴ οὖν ἁγιασμοῦ τρόπος τῇ τοῦ καιροῦ καταστάσει πρέπων ἐπινοηθήσεται , συνόντος ἡμῖν τοῦ Χριστοῦ . Τὸ δὲ εἰς νοῦν ἧκον εἰπόντες , τοῖς τὰ ἀμείνω νοοῦσι παραχωρήσομεν . Καὶ τάχα τι τοιοῦτον ὑποσημαίνει λέγων ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον , τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται , ἀντὶ τοῦ , πέρας ἕξει καὶ στήσεται . Ἔοικεν . Ταυτὶ μὲν οὖν ἔφη διαπεραίνεσθαι δεῖν εἰς τὴν τῶν ἱερῶν τελείωσιν . Συνεγηγερμένων δὲ τῶν ἱερέων Ἰσραὴλ , καὶ συνειλεγμένων εἰς Ἐκκλησίαν , τὴν εἰς ἐμφανὲς ἀνάδειξιν διετύπου λέγων · Λάβε Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ , καὶ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως , καὶ τὸν μόσχον τὸν περὶ ἁμαρτίας , καὶ τοὺς δύο κριοὺς , καὶ τὸ κανοῦν τῶν ἀζύμων , καὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἐκκλησίασον ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ εἶπε Μωσῆς τῇ συναγωγῇ · [ καὶ ἐποίησε ὃν τρόπον συνέταξεν αὐτῷ Κύριος καὶ ἐξεκκλησίασε τὴν συναγωγὴν ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ εἶπε Μωσῆς · ] Τοῦτό ἐστι τὸ ῥῆμα ὃ ἐνετείλατο Κύριος ποιῆσαι . Καὶ ἀμφιέννυσι μὲν ἐν κόσμῳ τὸν Ἀαρὼν , καὶ μέντοι τοὺς ἱερέας . Προσρανεῖ δὲ τῷ ἐλαίῳ τῆς χρίσεως τὸ θυσιαστήριον ἑπτάκις , καὶ ἐπὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη , καὶ ἐπὶ τὸν λουτῆρα , φησὶ , καὶ τὴν σκηνὴν , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ ἡγίασεν αὐτά . Ἁγία γὰρ ἡ σκηνὴ , καταπλουτεῖ δὲ τελείως τὸ θυσιαστήριον τὸν διὰ Πνεύματος ἁγιασμὸν , οὐχ ὡς ἐν τάξει μετίσχον τῶν λογικῶν · οὐ γὰρ οὕτως ἅγιον , ὡς , οἷον εἰπεῖν , ἀγγέλου φύσις , ἤγουν ἀνθρώπου ψυχή · ἀλλ' οἱονεί πως ἐξ ἐπαφῆς τῆς ἐπιτιθεμένης θυσίας αὐτῷ . Ἅγιος γὰρ καὶ τόπος ἐν ᾧπερ ἂν γένοιτο Χριστός . Καταχρίσας δὴ οὖν τὸ θυσιαστήριον ἑπτάκις , ὅ ἐστι πλουσίως , ἁγιάζει τὸν Ἀαρών · προσεπήντλησε γὰρ αὐτῷ τὸ τῆς χρίσεως ἔλαιον , καὶ πρός γε δὴ τούτῳ προσκεκόμικε τὰς θυσίας τὰς ὑπέρ τε αὐτοῦ καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ κατά γε τοὺς ἀρτίως ἡμῖν προαποδοθέντας τρόπους . Ἐπειδὴ δὲ εἰς πέρας ἦκτο ταυτὶ , προσεπιτάττει λέγων , Καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς καὶ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε ἑπτὰ ἡμέρας , ἕως ἡμέρα πληρωθῇ , ἡμέρα τελειώσεως ὑμῶν . Ἑπτὰ γὰρ ἡμέρας τελειώσει τὰς χεῖρας ὑμῶν , καθάπερ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ , ᾗ ἐνετείλατο Κύριος τοῦ ποιῆσαι , ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν , καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καθίσεσθε ἑπτὰ ἡμέρας . Ἡμέραν δὲ καὶ νύκτα φυλάξασθε τὰ φυλάγματα Κυρίου , ἵνα μὴ ἀποθάνητε · οὕτως γὰρ ἐνετείλατό μοι Κύριος ὁ Θεός . Ὁποῖος μὲν οὖν ἐφ' ἑκάστῃ τῶν θυσιῶν γέγονε τρόπος , ἀποχρῶν ἡμῖν εὖ μάλα διέδειξε λόγος . Τοιγάρτοι μεθέντες τὸ ἔν γε τούτοις ἰσχνομυθεῖν , ἐπὶ τοῦτο ἴωμεν . Οὐκ ἐφίησιν ὁ νόμος τοὺς ἱερὸν καὶ ἀπόλεκτον καταπλουτήσαντας κλῆρον , τετελειωμένους τε ἤδη πρὸς τὸ ἱερᾶσθαι δεῖν , ἔξω που φέρεσθαι τῆς ἁγίας σκηνῆς , ἀλλ' εἰς ἑβδόμην ἡμέραν εἴσω τε καθίζειν , καὶ μονονουχὶ προσηλοῖ ταῖς θύραις , οὐχ ὑπεραίροντας τὸν οὐδὸν , τὴν ἐν τόποις ἁγίοις κάθισιν σύμβολον , οἶμαί που , τιθεὶς ἑδραιότητος καὶ διαμονῆς τῆς ἐν ἁγιασμῷ . Διερηρεῖσθαι γὰρ δεῖ καὶ ἀκλονήτως ἔχειν εἰς ἀρετὴν ἀναγκαῖον ἡμᾶς , τοὺς οἵγε τετάγμεθα προσεδρεύειν Θεῷ , οὐκ ἔξω φοιτῶντας τοῦ καθήκοντος τρόπου καὶ γνώμης ἐκτρέχοντας ἱεροπρεποῦς · ἀγχοῦ δὲ ὥσπερ ἀεὶ καὶ οἰκοῦντας παρὰ Θεῷ , κατά γε τὸ εἰρημένον διὰ φωνῆς προφήτου · Ζητῶν ζήτει , καὶ παρ' ἐμοὶ οἴκει . Εἰς ἑπτὰ δὲ τοῦτο ἡμέρας ποιεῖν ἐκέλευσεν ὁ Μωσῆς · τὸ ἐν παντὶ δὲ χρῆναι καιρῷ Θεῷ προσεδρεύειν ἐπείγεσθαι , τοῦ ἑπτὰ σημαίνοντος , οἱονεὶ γάρ πως τὸ διόλου καὶ διὰ παντὸς φησίν . Εἴσω δὲ ὄντας σκηνῆς ἐντέλλεται τηρεῖν τὰ φυλάγματα Κυρίου , τῆς παρὰ Θεῷ προσεδρείας καρπὸν , τὸ εὐπειθὲς ὑποφαίνων , καὶ τὸ δρᾷν ἐθέλειν ἅπερ ἂν ἕλοιτο νομοθετεῖν . Προσεδρευτέον ὧδε τῷ πάντων Δεσπότῃ , πρὸς αὐτό που τὸ λοῖσθον τῶν κακῶν τῆς ἐπ' ἀγαθοῖς ῥᾳθυμίας ἐκτελευτώσης ἀεί · προσεπήνεγκε γὰρ ὁ Μωσῆς ταύτῃ τοι , καθάπερ ἐγᾦμαι , τὸ , Ἵνα μὴ ἀποθάνητε . Ὀρθῶς ἔφης . Τετελειωμένος δὲ ἤδη πρὸς ἱερουγρίαν ὁ Ἀαρὼν ἄρχεται πληροῦν τὰ νενομισμένα . Καὶ τίνα δὴ τρόπον , φέρε δὴ λέγωμεν . Γέγραπται γὰρ πάλιν ἐν τῷ Λευιτικῷ · Καὶ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ , ἐκάλεσε Μωσῆς Ἀαρὼν , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ , καὶ τὴν γερουσίαν Ἰσραὴλ , καὶ εἶπε Μωσῆς πρὸς Ἀαρών · Λάβε σεαυτῷ μοσχάριον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας , καὶ κριὸν εἰς ὁλοκαύτωμα , ἄμωμα , καὶ προσένεγκε αὐτὰ ἔναντι Κυρίου . Καὶ τῇ γερουσίᾳ Ἰσραὴλ λάλησον , λέγων · Λάβετε χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας , καὶ μοσχάριον , καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκάρπωσιν , ἄμωμα , καὶ μόσχον , καὶ κριὸν εἰς θυσίαν σωτηρίου ἔναντι Κυρίου , καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ , ὅτι σήμερον Κύριος ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν . Καὶ ἔλαβον , καθὸ ἐνετείλατο Μωσῆς ἀπέναντι τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ προσῆλθεν πᾶσα συναγωγὴ , καὶ ἔστησαν ἔναντι Κυρίου , καὶ εἶπε Μωσῆς · Τοῦτο τὸ ῥῆμα , ὃ εἶπε Κύριος , ποιήσατε , καὶ ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν ἡ δόξα Κυρίου . Καὶ εἶπε Μωσῆς τῷ Ἀαρών · Πρόσελθε πρὸς τὸ θυσιαστήριον , καὶ ποίησον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας σου , καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου , καὶ ἐξίλασαι περὶ σεαυτοῦ , καὶ τοῦ οἴκου σου , καὶ ποίησον τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ , καὶ ἐξίλασαι περὶ αὐτῶν , καθάπερ ἐνετείλατο Κύριος . Λεπτὸν , ὦ Παλλάδιε , τοῖς ἱεροῖς Γράμμασι τὸν νοῦν ἐνιεὶς περιαθρήσεις εὖ μάλα κἀν τῷδε διαφανὲς τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Τίνα τρόπον ; Ἐν ἡμέρᾳ γὰρ ὀγδόῃ καταλήγει μὲν ὥσπερ τοῦ ἱερᾶσθαι Μωσῆς . Ἄρχεταί γε μὴν ὁ Ἀαρὼν , πλὴν οὐ σεσίγηκεν ὁ Μωσῆς , καίτοι διᾴττοντος ἤδη πρὸς τὰ τῆς ἱερωσύνης ἔργα τοῦ Ἀαρών . Χρόνος γὰρ δὴ τῆς ἱερωσύνης Χριστοῦ νοοῖτ' ἂν εἰκότως ὁ μετὰ τὸν νόμον , τοῦτ' ἔστιν , ἡ ὀγδόη , καθ' ἣν ἡ ἀνάστασις , καὶ ἀρχή τις ὥσπερ αἰῶνος νέου . Καινὴ γὰρ κτίσις ἐν Χριστῷ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἀναδεδειγμένου δὲ ἤδη Χριστοῦ κατὰ τὴν ὀγδόην , καταλήγει μὲν τὰ Μωσέως · οὐ γὰρ ἐν τύποις ἔτι καὶ σκιαῖς λατρεύομεν · ἥ γε μὴν ἐννόμῳ παίδευσις οὐ σεσίγηκε , πνευματικὸς γὰρ ὁ νόμος τοῖς πνευματικοῖς , καὶ ἀεὶ τὸ Χριστοῦ λαλεῖ μυστήριον . Ἐπηγγέλλετο μὲν οὖν ὁ Μωσῆς κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν ὀφθήσεσθαι τὴν δόξαν Κυρίου . Προαναπεφώνηκε γὰρ ὁ νόμος τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας τὸν χρόνον . Προσεπιτάττει δὲ πάλιν , πρότερον μὲν ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὸν Ἀαρὼν θυσίας ἐπιτελεῖν · μετὰ δὲ τοῦτο , τὰς ὑπὲρ παντὸς τοῦ λαοῦ , τύπον , οἶμαι , τὸ χρῆμα τιθεὶς τοῖς καθ' ἡμᾶς ἤδη πως , καὶ ὑποφαίνων εὖ μάλα καὶ σαφῶς , ὅτι τοῖς ἐξειλεγμένοις εἰς ἱερωσύνην , καὶ τοῖς τὸν ἐν πίστει δεχομένοις ἁγιασμὸν , πρέποι ἂν εἰκότως τὸ ἁγίους τε εἶναι καὶ ἱερούς . Τίς δ' ἂν γένοιτο τῆς προσαγωγῆς ὁ τρόπος , ὡς ἔνι δηλώσομεν . Μοσχάριον οὖν ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ καθαρισμοῦ τῶν ἱερουργούντων ἐσφάζετο . Προχεομένου δὲ τοῦ αἵματος τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ , τεθυμιαμένων δὲ καὶ τῶν ἐντοσθίων , πυρὶ τὸ ἐπίλοιπον κατεφλέγετο σῶμα . Κριὸς δὲ δὴ πάλιν τὸ ὁλοκαυτούμενον ἦν , κατά γε τὸν συνήθη νόμον τῆς ὁλοκαυτώσεως · χίμαρος δὲ τὸ θῦμα πρὸς ἀποκάθαρσιν ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ · μοσχάριον δὲ καὶ ἀμνὸς , τὰ εἰς ὁλοκαύτωσιν , κριός τε καὶ μόσχος εἰς θυσίαν σωτηρίου , ἐπιτεθειμένης τῷ θυσιαστηρίῳ καὶ τῆς σεμιδάλεως , εἰ καὶ μὴ πάσης τυχὸν , ἀλλὰ δρακὸς καὶ ἐκ μέρους . Εἶτά φησιν , ὅτι Καὶ ἐξάρας Ἀαρὼν τὰς χεῖρας ἐπὶ τὸν λαὸν , ηὐλόγησεν αὐτοὺς , καὶ κατέβη ποιήσας τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας , καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου , καὶ εἰσῆλθε Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , καὶ ἐξελθόντες εὐλόγησαν ἅπαντα τὸν λαὸν , καὶ ὤφθη ἡ δόξα Κυρίου παντὶ τῷ λαῷ , καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου , καὶ κατέφαγε τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου , τά τε ὁλοκαυτώματα , καὶ τὰ στέατα , καὶ εἶδε πᾶς ὁ λαὸς , καὶ ἐξέστη , καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον . Τί δὴ οὖν ἄρα καὶ ἐπὶ τοῖσδε φής ; Ὤφθη μὲν οὖν κατά γε τὸ ἀληθὲς ἡ δόξα Κυρίου κατὰ τὴν ὀγδόην , ἤτοι γέγονεν ἐμφανὴς ὁ Υἱὸς , ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · ὠνόμαζε γὰρ αὐτὸν οὕτω λέγων πρὸς Μωσέα τὸν ἱερώτατον · Ζῶ ἐγὼ , λέγει Κύριος , ἢ μὴν ἐμπλησθήσεται τῆς δόξης Κυρίου πᾶσα ἡ γῆ . Ἱεροὺς δὲ ἡμᾶς ἀποφαίνει αὐτὸς ὑπὲρ ἡμῶν ὡς ἔν γε τῷ μόσχῳ σφαζόμενος , καὶ ἁμαρτίας ἐλευθερῶν , καὶ παντὸς ἀνιεὶς ἐγκλήματος , καὶ τὸν ἐκ τοῦ κατεγνῶσθαι διασμήχων ῥύπον , καὶ αὐτὸς ὁμοίως εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῆς νοητῆς ὡς κριὸς τελειούμενος , αὐτὸς καὶ θυσία σωτηρίου γινόμενος , καὶ ἁγιάζων ἡμᾶς τῷ ἰδίῳ αἵματι , αὐτὸς καὶ σεμίδαλις ἐλαιόδευτος , ἐν ἱλαρότητι ζωῆς ἁγίας , παραδεικνὺς ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Συνίημι ὃ φής . Οἶμαι δὲ ἔγωγε , τὴν ὑπὲρ τοῦ Ἀαρὼν θυσίαν καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ παραδηλοῦν ἀστείως τὴν τῶν ἁγίων εἰς Θεὸν καθιέρωσιν . Ἀναδεδειγμένου δὲ λοιπὸν καὶ ἐμφανῆ τὰ καθ' ἑαυτὸν καταστήσαντος τοῦ Ἐμμανουὴλ , δι' οὗ κεκλήμεθα πρὸς ἁγιασμὸν , δεκτοί τε καὶ ἱεροὶ , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνατεθείμεθα τῷ Πατρί . Ἐπιτήρει γὰρ ὅτι , διὰ τῶν ἔναγχος εἰρημένων , ἐπεραίνετο μὲν ἐννόμως ἡ τῶν ἱερέων τελείωσις , δι' αὐτοῦ δὲ δὴ πάλιν πολυτρόπως ἡγιασμένων . Κατεκαίετο μὲν γὰρ ὡς μόσχος ἔξω τῆς παρεμβολῆς ὑπὲρ ἁμαρτίας , ἐθυμιᾶτο δὲ ὡς κριὸς καθηκόντως ὁλοκαυτούμενος , μελειστὶ δὲ ὅλος ὡς ὑπὲρ ἑκάστου καὶ ὑπὲρ πάντων , ἡγίαζε τῷ αἵματι καταχρίων αὐτοὺς , ὡς κριὸς σωτηρίου . Ὀγδόης δὲ ἤδη λοιπὸν ἀναδεδειγμένης ἡμέρας , τοῦτ' ἔστι , καθ' ἣν ἐκφανεστέρα γέγονεν ἡ δόξα Χριστοῦ , κατηργημένου θανάτου , καὶ πεπατημένης φθορᾶς , λοιπὸν ἱερεῖς τε καὶ λαοὶ καρποφοροῦσι Θεῷ , οὐκ ὀθνείοις τιμῶντές τισιν , οὐδὲ τοῖς ἔξωθεν εὐφραίνοντες τὸν τῶν ὅλων Δεσπότην , καθάπερ καὶ ὁ κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ , ἀλλὰ ἑαυτοὺς ἀποφαίνοντες εὐώδη θυσίαν . Οἱονεὶ γάρ πως ἐν εἰκόνι τοῖς θύμασι τὰς ἑαυτῶν ἱερουργοῦμεν ψυχὰς , καὶ Θεῷ προσάγομεν , ἀποθνήσκοντες μὲν τῷ κόσμῳ , καὶ τῷ φρονεῖν τὰ σαρκὸς , καὶ παθῶν νέκρωσιν ὑπομένοντες , μόνον δὲ οὐχὶ συσταυρούμενοι τῷ Χριστῷ , ἵνα πρὸς ἁγίαν καὶ ἀμώμητον μεταχωροῦντες ζωὴν , κατὰ τὸ αὐτῷ δοκοῦν πολιτευώμεθα . Τοιοῦτόν τι καὶ ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος · Πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες , ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ . Καὶ πάλιν · Εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν · εἰ συμμορφούμεθα τῷ θανάτῳ καὶ τοῖς παθήμασιν αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , κοινωνοὶ καὶ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς δόξης ἐσόμεθα . Οὐκοῦν ἔξω μὲν τῆς πύλης ὑπὲρ ἡμῶν πέπονθεν ὁ Χριστὸς , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνὴν , ἔξιμεν δὲ καὶ αὐτοὶ , τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες , ἔξω τῆς πύλης , ὡς μοσχάριον ἐν ἴσῳ τρόπῳ σφαζόμενοι , καὶ ὡς κριὸς ὁλοκαυτούμενοι , τὴν ἐν Χριστῷ πολιτείαν εὐωδιάζομεν τῷ Θεῷ · Καὶ ταυτὶ μὲν ὑπὲρ Ἀαρὼν καὶ τῶν σὺν αὐτῷ τε καὶ ἐξ αὐτοῦ τὰ θύματα , τὰ δὲ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ , χίμαρος τὸ ὑπὲρ ἁμαρτίας . Καὶ τίς ὁ λόγος ; καίτοι μοσχαρίου προσενηνεγμένου πρὸς ἀποκάθαρσιν ἱερέων . Ἐν ὑπεροχῇ δὲ πάντα τὰ ἱερέων , καὶ θυσίας προσαγωγαὶ , καὶ τὰ εἰς ἀποκάθαρσίν τε καὶ ἁγνισμόν · μείζων δὲ ὡς ἐν μεγέθει σώματος χιμάρου μοσχάριον , τῆς ἐν πράγμασι νοητῆς ὑπεροχῆς μηνύσιον ἐμφαῖνον ἐναργές . Μοσχάριον δὲ καὶ ἀμνὸς εἰς ὁλοκάρπωσιν τὴν ἐν Χριστῷ νηπιότητα τῶν ἐν πίστει καθιερουμένων ὑπαινίττεται · μόσχος δὲ καὶ κριὸς τὸ τληπαθὲς καὶ ἀνδρεῖον , καὶ τὴν ἐν πραότητι καρποφορίαν κατασημαίνουσιν εὖ μάλα καὶ τοῦ μὲν πρώτου τύπος ὁ μόσχος · ὁ δέ γε κριὸς τοῦ δευτέρου . Διάβροχος δὲ τῷ ἐλαίῳ σεμίδαλις τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς τὴν ἐλπίδα λαμπρὰν εὖ μάλα καταδηλοῖ · οὐ γάρ τοι στυγνάζοντας καὶ δεδακρυμένους , ἀλλ' εὐθύμους καὶ ἱλαροὺς τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας ἐξῆφθαι πρέπει . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἔστι τὸ , Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ . Ἐπιλάμψει γὰρ οὕτω καθαρῶς τε καὶ ἐναργῶς ἡ δόξα Χριστοῦ , ἀσμενέστατα προσιεμένη τὰς τῶν ἁγίων καρποφορίας , καθάπερ ἀμέλει καὶ τότε Θεὸς ἐν εἴδει πυρὸς καταπεφοίτηκεν ἐναργῶς , καὶ κατέφαγε τὰ θύματα . Μόνον δὲ οὐχὶ τροφὴν ἡγεῖται καὶ τρυφὴν τῶν ἡγιασμένων ἐν πίστει τὴν εὐδοκίμησιν . Ὑπεμφαίνει δέ τι καὶ μυστικὸν ὁ λόγος · τότε μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ διχοτομήματα τὴν πυρὸς ἀκμὴν καθίει Θεὸς , οἱονεί πως τῶν προκειμένων ἁπτόμενος · ὑποπλάττεται γὰρ τὴν πυρὸς φύσιν ἀεὶ τὸ Θεῖον . Νυνὶ δὲ τῆς νοητῆς προτιθεμένης αὐτῷ θυσίας , οὐκ ἐν εἴδει πυρὸς , ἀλλ' ἐν ἁγίῳ Πνεύματι , τῶν προκειμένων νοητῶς ἐφαπτόμενος , ζωοποιὸν ἀποφαίνει τοῖς ἐφιεμένοις μεταλαχεῖν , καὶ ἀληθὲς ἐν πίστει τὸ χρῆμα δεδέγμεθα . Ὀρθῶς ἔφης . Ἐξάρας δὲ Ἀαρὼν τὰς χεῖρας ηὐλόγησε τὸν λαόν . Καὶ θέα δὴ πάλιν ὡς ἐν πρώτῃ χειρῶν ἐπιθέσει ἐπὶ λαοῖς διὰ τοῦ Ἀαρών · εὐλογεῖ γὰρ ἅπαντας ὁ ἀληθὴς Ἀαρὼν , ἱερέας καὶ λαοὺς , τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων , κατὰ τὸ γεγραμμένον , μονονουχὶ καὶ χεῖρας ἐπιθεὶς , καὶ σημεῖον ἂν γένοιτο σαφὲς ἡ χειρὸς ἐπίθεσις τῆς τοῦ παναγίου Πνεύματος εἰς ἡμᾶς καταβολῆς . Πρὸ δὲ τῆς ἱερουργίας τῆς Ἀαρὼν ἡ χειρῶν ἐπίθεσις οὐκ ἦν . Οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα , κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνὴν , ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη . Πιθανὸς ὁ λόγος . Καὶ τόνδε τῆς ἱερέων εὐχῆς καταῤῥυθμίζει τρόπον , προαναγορεύσεις τινὰς τῶν διὰ Χριστοῦ παθημάτων εὖ μάλα τιθεὶς τοὺς ἐν αὐτῇ λόγους . Ἔφη γὰρ , ὅτι Λάλησον Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων · Οὕτως εὐλογήσετε τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ , λέγοντες αὐτοῖς . Καὶ ἐπιθήσουσι τὸ ὄνομά μου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ , καὶ ἐγὼ Κύριος εὐλογήσω αὐτοὺς , Εὐλογήσαι σε Κύριος καὶ φυλάξαι σε , ἐπιφάναι Κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ , καὶ δώῃ σοι εἰρήνην , καὶ ἐλεησάτω σε . Προστάττει μὲν οὖν εὐλογεῖν τὸν λαὸν τοὺς ἐν ἱερωσύνῃ κατεστεμμένους , ἀφίστησι δὲ χρησίμως εἰκαιότητος λογισμῶν , οὐκ ἀνθρώπου χεῖρα τὴν εὐλογοῦσαν δεικνὺς , ἀλλ' ἑαυτὸν ὡς Κύριον . Πᾶσα γὰρ δόσις ἀγαθὴ , καὶ πᾶν δώρημα ἀγαθὸν , καὶ πᾶσα εὐλογία ἄνωθέν ἐστι καταβαίνουσα ἀπὸ τοῦ Πατρὸς τῶν φώτων , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Χριστὸς δὲ τῆς εὐλογίας ἡ ὁδὸς , καὶ αὐτός ἐστιν ἡμῖν τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν ὁ διανομεὺς , ἐν αὐτῷ τε καὶ δι' αὐτοῦ τὰ πάντα παρὰ τοῦ Πατρός . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη , φησὶν , ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν , καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Εὐλογούμεθα δὴ οὖν ἐν ὀνόματι Θεοῦ , πῶς δ' ἂν γένοιτο τυχὸν καὶ ὁ τοῦδε τρόπος , κατασημαίνων ἀστείως , ἐπιφθέγγεσθαι δεῖν ἔφη τὸν ἐπευχόμενον ἱερέα · Εὐλογήσαι σε Κύριος καὶ φυλάξαι σε , ἐπιφάναι Κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ , καὶ ἐλεήσαι σε , ἐπάραι Κύριος τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ σὲ , καὶ δώῃ σοι εἰρήνην . Φυλάττει μὲν οὖν ἡ εὐλογία παραλύουσα τὴν ἀρὰν , καὶ ἀναπλάττουσα τὸ ἡμαρτηκὸς , εἰς τὸ ἐπαινεῖσθαι δεῖν ἐν Χριστῷ · καὶ τούτου μάρτυς ὁ Παῦλος ὡδὶ γεγραφώς · Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ , ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ , καθὼς ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ πρὸ καταβολῆς κόσμου , εἶναι ἡμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατ' ἐνώπιον αὐτοῦ · ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ τοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν . Ὁρᾷς ὅτι τὸ ἀπόβλητον διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἔφυ , καὶ ὁ ἄνθρωπος δεκτὸς εἰς υἱοθεσίαν εὐλογούμενος ἐν Χριστῷ διὰ μετοχῆς τοῦ Πνεύματος , ὃ καὶ ἐξέχεεν εἰς ἡμᾶς πλουσίως , ὁ μὴ ἐκ μέρους αὐτὸ τοῖς ἁγίοις δωρούμενος , ἀλλ' ὡς ἐξ ἰδίου πληρώματος ἐντιθείς . Ἐπιφάνεια δὲ προσώπου Θεοῦ προξενήσειεν ἂν αὐτίκα τὸ ἐλεῖσθαι δεῖν , εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , ὡς ἔν γε τῷ γνῶναι Θεὸν τὸ χρῆναι μεταλαχεῖν τῆς αἰωνίου ζωῆς εἰσβήσεται . Οὕτω γὰρ ἔφασκεν ὁ Σωτὴρ πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωὴ , ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν , καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . Ὅτι δὲ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός ἐστιν ὁ Υἱὸς , ὃς καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν , ἐνδοιάσαι τις ἂν ἥκιστά γε , καθάπερ ἐγᾦμαι · χαρακτὴρ γάρ ἐστι καὶ ὁμοίωσις καὶ εἰκὼν αὐτοῦ , γινώσκομεν δὲ δι' αὐτοῦ τε καὶ σὺν αὐτῷ τὸν Πατέρα , συνεισθέοντος δὲ ἀναγκαίως τῇ τοιᾷδε γνώσει καὶ τοῦ ἐλεεῖσθαι δεῖν · Δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν πίστει , καὶ οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ , ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος , ἀπεφορτισάμεθά τε τὴν φθορὰν , καὶ εἰς καινότητα ζωῆς ἐν Χριστῷ μετεστοιχίσμεθα , κατοικτείροντος Θεοῦ . Καὶ καθ' ἕτερον δὲ τρόπον , εἰ πρὸς Ἰουδαίους τοῦ λόγου τὴν δύναμιν παρατρέποιμεν , ἠλέηνται κατὰ τὸ ἀληθὲς , ἐπιλάμψαντος αὐτοῖς τοῦ Μονογενοῦς . Ἐπέκειτο μὲν γὰρ αὐτοῖς δύσοιστον ὥσπερ τι καὶ ἀπόβλητον ἄχθος , ὁ κατακρίνων νόμος , καὶ οἰκτιρμοῦ δίχα κολάζων τοὺς ἁμαρτάνοντας . Ἠλέηνται δὲ , τὴν δικαιοῦσαν χάριν ὀψὲ καὶ μόλις διὰ Χριστοῦ κερδαίνοντες , οὗ καὶ τὴν ἄφιξιν ἰδεῖν γλιχόμενοι , πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν ἐκεκράγεισαν , Ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων , ἐπίστρεψον ἡμᾶς , καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου , καὶ σωθησόμεθα . Ἠλεήμεθα δὴ οὖν οἱ πάντες ἐν ἐπιφανείᾳ Χριστοῦ . Καὶ μέντοι καὶ ἔπαρσις τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ πρόξενος εἰρήνης , ἧς ἐστι δοτὴρ καὶ βραβευτὴς ὁ Χριστὸς , ὡς ἴδιον ἀγαθὸν τοῖς πιστεύουσιν εἰς αὐτὸν καὶ προθεὶς καὶ δωρούμενος . Εἰρήνην γὰρ , φησὶν , τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν . Ὅτε γὰρ οἱονεί πως ὑψοῦ τέθεικε τὸν Υἱὸν ὁ Πατὴρ , χαρισάμενος αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , Κάθου τε ἐκ δεξιῶν μου , λέγων , τότε δὴ , τότε τὴν διιστᾶσαν ἡμᾶς καταλύσαντες ἔχθραν , συνήφθημεν εἰς εἰρήνην , διὰ τοῦ φρονεῖν ἑλέσθαι τὰ αὐτοῦ , καὶ ἐν Πνεύματι περιπατεῖν , ἐν ᾧ καὶ δι' οὗ θείας φύσεως ἀναδεδείγμεθα κοινωνοὶ , συνείροντος ἡμᾶς εἰς ἑνότητα τοῦ Χριστοῦ · ἔφη γάρ που πρὸς τὸν Πατέρα · Θέλω ἵνα ὥσπερ ἐγὼ καὶ σὺ ἕν ἐσμεν , οὕτω καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἒν ὦσιν . – Ἒν γὰρ δὴ σῶμα οἱ πάντες ἐσμὲν ἐν Χριστῷ , καί · Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι , κατὰ τὴν Γραφήν . Ὅτι , δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὸ ἴδιον ὥσπερ ἐπαίροντος πρόσωπον , τοῦτ' ἔστι , δοξάζοντος τὸν Υἱὸν , τὴν πρὸς αὐτὸν εἰρήνην πεπλουτήκαμεν , σαφηνιεῖ λέγων αὐτός · Ὅταν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . Ὀρθῶς διανοῇ . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , καὶ δι' αὐτοῦ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν ἐν πνεύματι πρὸς τὸν Πατέρα . Ἱερέων μὲν οὖν πέρι καὶ τῆς ἐπ' αὐτοῖς ἀναδείξεως ταυτὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ νόμος . Ἁγιάζεσθαι δὲ δεῖν εὖ μάλα φησὶ τὸ Λευιτικὸν , καὶ τοῖς καθήκουσι τρόποις προηγνισμένον , τῆς ἐκνεμηθείσης αὐτοῖς λειτουργίας μεταποιεῖσθαι τότε . Λέγει δὲ οὕτως ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Λάβε τοὺς Λευίτας ἐκ μέσου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἀφαγνιεῖς αὐτοὺς , καὶ οὕτως ποιήσεις τὸν ἀφαγνισμὸν αὐτῶν · περιῤῥανεῖς αὐτοὺς ὕδωρ ἁγνισμοῦ , καὶ ἐπελεύσεται ξυρὸν ἐπὶ πᾶν τὸ σῶμα αὐτῶν , καὶ πλυνοῦσι τὰ ἱμάτια αὐτῶν , καὶ καθαροὶ ἔσονται , καὶ λήψονται μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν , καὶ τούτου θυσίαν σεμίδαλιν ἀναπεποιημένην ἐν ἐλαίῳ , καὶ μόσχον ἕνα ἐνιαύσιον ἐκ βοῶν λήψῃ περὶ ἁμαρτίας , καὶ προσάξεις τοὺς Λευίτας ἔνδοσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ συνάξεις πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ προσάξεις τοὺς Λευίτας , καὶ ἀφορίσει Ἀαρὼν τοὺς Λευίτας , ἀπόδομα ἔναντι Κυρίου παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἔσονται ὥστε ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα Κυρίου . Οἱ δὲ Λευῖται ἐπιθήσουσι τὰς χεῖρας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν μόσχων , καὶ ποιήσεις τὸν ἕνα περὶ ἁμαρτίας , καὶ τὸν ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα , καὶ ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτῶν . Καὶ στήσεις τοὺς Λευίτας ἔναντι Κυρίου , καὶ ἐναντίον . Ἀαρὼν , καὶ ἐναντίον τῶν υἱῶν αὐτοῦ , καὶ ἀποδώσεις αὐτοὺς , ἀπόδομα ἔναντι Κυρίου , καὶ διαστελεῖς τοὺς Λευίτας ἐκ μέσου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἔσονται ἐμοὶ , καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσονται οἱ Λευῖται ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Διασάφει δὴ οὖν εὖ μάλα , τίς ἂν νοοῖτο πρὸς ἡμῶν ὁ τοῦ ἁγνισμοῦ τρόπος , τοῦ τοῖς Λευίταις ἐπενηνεγμένου . Μυστικὸς μὲν οὖν , ὦ Παλλάδιε , καὶ ἐν Χριστῷ δὴ πάλιν · αὐτὸς γὰρ ἡμῶν ἡ ἀποκάθαρσις , καὶ ῥύπου παντὸς ἡ ἀπόνιψις , καὶ ἁγιασμοῦ δοτήρ . Περιῤῥανεῖς γὰρ αὐτοὺς ὕδωρ ἁγνισμοῦ , φησί . Τοῦτό τοι καὶ ὁ σοφὸς κατεδήλου Παῦλος , ὡδὶ γεγραφώς · Εἰ γὰρ τὸ αἷμα τράγων καὶ ταύρων , καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα , πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα Χριστοῦ · καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Εἰ γὰρ ἔνεστι τοῖς τύποις τὸ ὠφελοῦν , καὶ ἡ σκιὰ σωτήριος , πῶς ἂν οὐχὶ μᾶλλον τὸ ἀληθὲς , τουτέστι , τὸ αἷμα Χριστοῦ · Ὕδωρ δὴ οὖν ἁγνισμοῦ τὸ ἀναμὶξ τῇ σποδῷ τῆς δαμάλεως τῆς λεγομένης νεκρώσεως τοῦ Χριστοῦ σύμβολον ἐναργὲς ἦν , ὡς ἔν γε τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ πληροῦν εὐχόμεθα διὰ πίστεως . Ὡς γὰρ αὐτός που πάλιν ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος , Συνετάφημεν γὰρ αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον , ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς διὰ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸς , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν . Ἔφη δὲ πάλιν · Πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες , ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῇ θνητῇ ἡμῶν σαρκὶ φανερωθῇ . Καὶ τίς δὴ ἄρα ἐστὶν ἡ ἐνθάδε λεγομένη νέκρωσις τοῦ Χριστοῦ ; Τὸ ἐκτεθνάναι μὲν κόσμῳ καὶ ἁμαρτίαις , ἱεράν τε καὶ ἁγίαν καὶ τὴν ὅτι μάλιστα φιλαιτάτην Θεῷ διαβιῶναι ζωὴν , ἐφ' ᾧ δὴ πάλιν ἀπεσεμνύνετο λίαν ὁ Παῦλος λέγων · Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον , ἵνα Θεῷ ζήσω · Χριστῷ συνεσταύρωμαι . Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . Ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἀγαπήσαντός με , καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ . Τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ ἐκτεθνάναι μὲν ἐν κόσμῳ , καὶ τὴν Χριστοῦ νέκρωσιν ὑπενεγκεῖν , διαβιῶναι δὲ αὖ τὴν ἐν αὐτῷ ζωήν . Σποδὸς οὖν δαμάλεως ἀναμὶξ ὕδατι τὴν Ἰησοῦ νέκρωσιν ὡς ἐν ἁγίῳ βαπτίσματι τελουμένην ὑπεμφαίνοι ἄν . Ἧς ἐν μεθέξει γενέσθαι καὶ αὐτοὺς ἔφη δεῖν τοὺς ἐν τάξει τελοῦντας τῇ Λευϊτικῇ , πᾶν εἶδος ἀκαθαρσίας σαρκικῆς ὡς ἐν σκιᾷ πάλιν ἐκπεφορτισμένους . Δηλοῖ γὰρ , οἶμαι , τουτὶ καὶ μάλα σαφῶς τὸ ἀποψιλοῦσθαι ξυρῷ τὴν τοῦ σώματος τρίχα . Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐνεργὴς , καὶ τομώτερος , καθάπερ τινὰ τριχῶν καὶ ὀνύχων ἀποκείρων ἐκ νοῦ , τῶν ἐμφύτων καὶ ἐν ἡμῖν σαρκικῶν κινημάτων τὴν ἀκαθαρσίαν , ὃν καὶ νόμον ἁμαρτίας ἐνῳκηκότα τοῖς μέλεσι τῆς σαρκὸς , ἀντιστρατευόμενόν τε τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς , καὶ εἰς ἃ μὴ θέμις ἐξέλκοντα , Γράμμα πού φησιν ἱερὸν , ἀλλὰ τῇ τοῦ ἁγίου Πνεύματος δυνάμει τε καὶ ἐνεργείᾳ καθάπερ ξυρῷ τεμνόμενος ἀσθενεῖ , κἂν εἰ ἀναφύοιτό πως ἐν ἡμῖν , γοργότερον ἀποκείρεται . Πνεύματι γὰρ περιπατεῖτε , φησὶ , καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε . Ὥσπερ δὲ τὸ ξυρὸν οὐκ ἐξ αὐτῆς τῆς εἰσάπαν ἀναβοθρεύει ῥίζης τὴν ἐν ἡμῖν τρίχα , τέμνει δὲ ἀναφυομένην εὐθέως · οὕτω καὶ ἐν ἡμῖν ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος , πρόῤῥιζον ὥσπερ , τὴν ὡς ἔμφυτον ἐπιθυμίας οὐκ ἀναβοθρεύει κίνησιν ( τετήρηται γὰρ τὸ τέλειον ἅγιον εἰς αἰῶνα τὸν μέλλοντα ) , κατανεκροῖ δὲ μᾶλλον ἀναφυομένην καὶ ἀνίσχουσαν ἐν ἡμῖν , καὶ τὸν ἐν τοῖς μέλεσι τῆς σαρκὸς ἀγριαίνοντα τιθασσεύει νόμον . Οὐκοῦν ἡ τριχῶν ἀφαίρεσις τὴν νοῦ κάθαρσιν ὑπαινίττεται , ἣν ἂν ἐν ἡμῖν ὁ θεῖός τε καὶ τομώτερος ἐργάζεται τοῦ Θεοῦ λόγος . Ἀπόπλυσις δὲ ἱματίων , λαμπρὰν καὶ ἀκίβδηλον ἡμῖν πολιτείαν ὑποφαίνει , τὴν ἐξωφανῆ . Προνοούμενοι γὰρ καλὰ , οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων . Καὶ αὐτὸς δέ πού φησι · Λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλὰ ἔργα ὑμῶν , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Εἶναι δὴ οὖν ἀναγκαῖον τοὺς ἀληθῶς ἁγίους καὶ ἱεροὺς , ἔσωθέν τε καὶ ἔξωθεν καθαρῶς τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ περιφέροντας ἐν τῷ ἰδίῳ σώματι , καὶ συντεθειμένους αὐτῷ τρόπον τινὰ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος . Εὖ ἔφης . Προσκομίζεσθαι δὲ δεῖν τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἔφη θυσίαν ἐν μόσχοις δυσὶ , τελείῳ τε καὶ ἐνιαυσίῳ , τοῦτ' ἔστιν , ἁπαλῷ τε καὶ νέῳ · καὶ τέλειος μὲν , ὁ εἰς ὁλοκαύτωμα , συνθυμιωμένης αὐτῷ σεμιδάλεως ἐλαίῳ δεδευμένης · ὅγε μὴν ἕτερος , ὑπὲρ ἁμαρτίας ἔξω τῆς παρεμβολῆς ἐμπιπρᾶται · τελειοῦται γὰρ οὕτω τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας θύματα . Καὶ ἔστι δὴ πάλιν ἐν ἀμφοῖν ὁ Χριστὸς , ἐν μόσχῳ μὲν τῷ εἰς ὁλοκαύτωσιν , ὅλος ἅγιος , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τῆς ἐν ἐλπίδι ζωῆς τὸ εὔχαρί τε καὶ ἱλαρὸν τοῖς ἁγίοις φέρων · σεμίδαλις γὰρ ἐλαιόδευτος συνανεκομίζετο τῷ μόσχῳ · ἕψεται δέ που πάντως τοῖς τὴν ἐν Χριστῷ τετιμηκόσι ζωήν . Καὶ μὴν καὶ ὡς μοσχάριον ὑπὲρ ἁμαρτίας πυρὶ δαπανώμενον . Τῷ γὰρ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθημεν , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἐπιτήρει δὲ , ὅτι τέλειος μὲν ὁλοκαυτοῦται μόσχος , ἐνιαύσιος δὲ ὑπὲρ ἁμαρτίας σφάζεται · ἵνα ἐν ταὐτῷ νοῇς διὰ δυοῖν τὸν ἕνα ὡς ἐν τελειότητι μὲν ἀρετῶν , τὸν εὐοσμότατον νοητῶς , ὡς ἐν ἁπλότητι δὲ καὶ ἀκακίᾳ σφαζόμενον . Ἐγὼ γὰρ , φησὶν , ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων . Ὅτι δὲ ὡς ὑπὲρ πάντων τε ἅμα καὶ παρὰ πάντων ἀνάθημα τῷ Θεῷ τὸ ἱερουργὸν προσάγεται γένος , ἐνδείξειεν ἂν ἡ χειρῶν ἐπίθεσις τῶν ἐξ Ἰσραήλ . Ἐπιθήσουσι γὰρ , φησὶν , οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὰς χεῖρας ἐπὶ τὰς κεφαλὰς τῶν Λευϊτῶν . Ὥσπερ γὰρ οἱ Λευῗται ταῖς τῶν θυμάτων κεφαλαῖς τὰς χεῖρας ἐπῆγον , καὶ τοῖς σφαζομένοις ὑπὲρ αὐτῶν εἰς τύπον Χριστοῦ ( ἔδρων δὲ τοῦτο , οὐκ εὐλογοῦντές ποθεν , πολλοῦ γε καὶ δεῖ , ἀλλ' οἱονεί πως τῇ τῶν χειρῶν ἐπιθέσει καταδεικνύντες τὸν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέροντα Θεὸν , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἱερουργούμενον , ἵνα Προσηλώσῃ τῷ ἰδίῳ σταυρῷ τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον ) · οὕτω πεπρᾶχθαι νοήσεις τὴν τοῖς Λευΐταις χειροτονίαν τῶν λαῶν . Οἱονεὶ γάρ πως ἀνθ' ἑαυτῶν τῷ Θεῷ πρὸς ἱερουργίαν προκαθίσαντες αὐτοὺς , ὡς ἐξειλεγμένους , τὰς κεῖρας ἐπῆγον . Ἀλλ' ἐπράττετο μὲν ἡ χειρῶν ἐπίθεσις τότε . Μετεῤῥυηκότων δὲ τῶν πραγμάτων νυνὶ εἰς τὸ ἄμεινον , ἀσυγκρίτως τοῖς ἐπὶ ἱερουργίαν διὰ Χριστοῦ καλουμένοις ἐπιψηφίζονται λαοὶ , τὸ ὡς εἶεν ἄξιοι παραφωνοῦντες εὖ μάλα · καὶ τοῦτο ἐν Ἐκκλησίαις , καθάπερ ἀμέλει καὶ οἱ πάλαι , παρὰ τῇ ἱερᾷ τε καὶ θείᾳ σκηνῇ , τὰς ἐπὶ τοῖς Λευΐταις χειροθεσίας ἔδρων . Πρόδηλον οὖν ὅτι εἰ μήτε ἐν ἐκκλησίᾳ , μήτε μὴν ἐπὶ λαοῦ χειροτονία γένοιτο , παρὰ τὴν θείαν ἔσται βούλησιν , καὶ ἔξω νόμων τῶν ἱερῶν . Τετελειωμένοι δὲ οἱ Λευῗται , τῶν εἰς ἱερουργίαν ἅπτονται πάντων . Οὐκοῦν ὃς μὴ ἅγιος ἐν Χριστῷ καὶ εἰ μὴ προαγνίζοιτο , καθ' ὃν ἂν πρέπει τρόπον , ἀποχωρείτω μακράν · νηποινὶ γὰρ οὐχὶ τῶν θείων ἅψεται θυσιαστηρίων .
Lemmas: περι ἱερωσύνη , καί ὅτι τύπος εἰμί κατά νόμος ὁ ἐν Χριστός . σκηνή μέν δή περί καί ὁ ἐπί αὐτός χρησμῳδέω , ἀποχράω ἐγώ εὕω μάλα καί ἀστεῖος ἀποξεσμένος εἰς ἰσχνότης ὁ πνευματικός ἐκποιέω λόγος . πρέπω δέ εἄν , ὅς γε ἐγώ φαίνω , συνερέω δέ ποῦ καί αὐτός , οἶδα ὅτι , ὁ ἱερωσύνη ἅπτω γέρας , τίς τε αὖος ὁ τρόπος διά ὁ ἐν τύπος καί κατά νόμος ὁ ἀληθής σημαίνω , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν Χριστός τε καί διά αὐτός ὁ ἱερόν ἁγίζω γένος , φημί δέ δή πάλιν ὁ ἐν πίστις λαμπρύνω , καί ὁ εἰς θεός οἰκειότης πλουτέω , διά γε ὁ μεταλαγχάνω ἅγιος πνεῦμα . πρέπω γάρ εἄν καί μάλα εἰκότως . ἀποτελέω δή οὖν ἐν κόσμος ὁ πρέπω ὁ ἅγιος σκηνή , καί εἰς εἶδος φέρω ὁ ἐν ὁ ὄρος παραδείκνυμι ὁ θεσπέσιος Μωσῆς , ὁ ὁ ἱερός ἀνάδειξις ποιέω θεός , καί δή καί φάσκω , καί σύ προσάγω πρός ἑαυτοῦ ὁ τε Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ καί ὁ υἱός αὐτός ἐκ ὁ υἱός Ἰσραήλ ἱερατεύω ἐγώ , Ἀαρών καί Ναδάβ καί Ἀβιοῦς , καί Ἐλεάζαρ , καί Ἰθάμαρ υἱός Ἀαρών . ὀνομαστί μέν οὖν ὁ ἀπόλεκτος καλέω πρός ἱερουργία . οὖον γάρ ἑαυτοῦ τις λαμβάνω ὁ τιμή , ἀλλά ὁ καλέω ὑπό ὁ Θεός , κατά ὁ γράφω . ἴτης δή οὖν αὐτόμολος μέν μηδείς εἰς ὁ ἱερατεύω ὁ Θεός , περιμένω δέ κλῆσις , ἤγουν , ἁρπάζω ἐπιχειρέω , ὅς μή ὁ ἄνωθεν ἔχω ψῆφος , ὁ Δαθάν τε καί Ἀβειρών ὕφεξις δίκη . καί μήτοι θαυμάζω εἰμί ὁ αὐτόμολος ἐπί ἐγώ ἔκτοπος τε καί ἀκαλλής , ὅτε καί περί αὐτός ὁ Χριστός γράφω Παῦλος , οὐχ ἑαυτοῦ δοξάζω γίγνομαι ἀρχιερεύς , ἀλλά ὁ λαλέω πρός αὐτός , σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . Κλῆσις οὖν ἄρα ὁ ἐπί Χριστός λέγω εἰκών εἄν εἰμί πάλιν ὁ πρός Μωσῆς σοφός εἴρω , καί σύ προσάγω πρός ἑαυτοῦ ὁ τε Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ , καί ὁ υἱός αὐτός . ὁ γάρ προσάγω , τίς ἕτερος ἢ ὁ , οἰκειόω τε καί προσκαλέω , δηλόω ; καλέω δέ ὥσπερ εἰς ἀρχιερεύς Χριστός διά βουλή ὁ πατήρ . συγκαλέω δέ τρόπος τις αὐτός καί συνεργός τίθημι πρός ἱερουργία καί ὁ θεσπέσιος μαθητής . τοιγάρ καί διαρρήδην φάσκω , Θεός γάρ εἰμί συνεργός · περιφοιτάω δέ αὖος καί ὁ ὑπό ἥλιος πᾶς , ἱερουργέω εἰς ὁ ἔθνος ὁ Εὐαγγέλιος Χριστός . καλέω μέν γάρ εἰς ἀποστολή διά Χριστός , καί ἀληθής ὁ λόγος . ἀλλά εἰμί ποῦ πάντως ὁ χρῆμα καί αὐτός θελητός ὁ πατήρ · εἷς γάρ ἐπί ἅπας ὁ δράω ὁ ψῆφος , ὅτι καί βουλή καί σοφία καί θέλησις ὁ πατήρ ὁ υἱός . οὐκοῦν ὁ Ἀαρών τύπος εἄν εἰμί Χριστός , καί ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια νοέω ἱερωσύνη , οἱονεί προανάδειξις , ὡς ἐν σκιά ἔτι ὁ ἀμυδρός . συνίημι δέ ὅτι προστάσσω Μωσῆς προσάγω πρός ἑαυτοῦ ὁ τε Ἀαρών · ἀσθενής γάρ πως καί ἀτελής ὁ νόμος , εἰμί καί ἀπονοσφίζω ὁ Χριστός . ἀδύνατος γάρ αἷμα ταῦρος καί τράγος ἀφαιρέω ἁμαρτία . Χριστός δέ εἷς ὑπέρ ἁμαρτωλός προσφέρω θυσία , τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω , οἶδα δή οὖν ὁ σκιά ἔτι καί γράμμα φίλος , καί μωσαϊκός ἔνταλμα καταξιόω , ὡς εἰμί μή προσάγω πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀρχιερεύς καί ἀπόστολος ὁ ὁμολογία ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , εἰς οὐδείς αὐτός ὁ ἐν τύπος λατρεία κατάληξις ὁ σπούδασμα . Ποίας γάρ εἄν ἄγω παρά γε ὁ φιλάρετος Θεός ὁ ἐν νόμος ζωή ὁ αὔχημα ; τοιγάρ καί Παῦλος ἐγώ ὁ σοφός , διά ὁ ὑπερέχω ὁ γνῶσις ὁ Χριστός , σκύβαλον μέν ἡγέομαι ὁ ἐν κόσμος φημί , ἀνθαιρέομαι δέ ὁ πνευματικός · καί οὗτος εἰμί νοητός , ὁ προσάγω πρός ἑαυτοῦ αὐτός ὁ Ἀαρών . συνίημι ὅς φημί · σαφής γάρ ὁ λόγος . προσάγω τοίνυν , φημί , πρός ἑαυτοῦ Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ , καί κατά ἕτερος , οἴομαι , τρόπος , ὁ χρῆμα εἰδοί οὐ ἀσυντελής εἰς ὄνησις ὁ ὡς ἐν νοέω πνευματικός · συνίημι δέ ὅς φημί . ἀποστέλλω μέν γάρ Μωσῆς , ὁ ἐν Αἴγυπτος ταλαιπωρία ἐκκομίζω ὁ Ἰσραήλ . εἶτα ὁ ἄνθρωπος δύναμις ὑπερανίστημι ἄγαν , καί πέρα δή μέτρον ὁ ἔνειμι ἰσχύς τε καί εὐγλωσσία αὐτός ὁ ἐγχείρημα βλέπω , λιπαρέω λέγω · ἰδέ οὐ Εὔλαλος εἰμί πρό ὁ χθές , οὐδέ πρό ὁ τρίτος , οὐδέ ἀπό ὅς ἄρχω λαλέω ὁ θεράπων σύ , ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος εἰμί ἐγώ . Θεός δέ πρός οὗτος , Τῖς δίδωμι στόμα ἄνθρωπος , λέγω , τίς ποιέω δύσκωφος καί κωφός , βλέπω καί τυφλός ; οὐ ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ; καί νῦν πορεύω , καί ἐγώ ἀνοίγω ὁ στόμα σύ . ὁ ὁ κατόρθωμα ὑπεροχή ἡσσάομαι , δείδω πάλιν , καί δή φάσκω , δέομαι , κύριος , προχειρίζω ἄλλος , ὁ δύναμαι , ὅς ἀποστέλλω . Προχειρίζω δέ ὁ τηνικάδε θεός παραχρῆμα ὁ Ἀαρών , εἰς τύπος ὁ πᾶς εὐκόλως κατορθόω οἶδα Χριστός · λυτρόω δέ οὐ ἑτέρως ὁ Ἰσραήλ , εἰμί μή δίδωμι συνεργός ὁ Μωσῆς ισχνομυθεος καί ἀσθένεια πάλιν , ὡς ἐν εἰκών ὁ Ἀαρών ὁ Χριστός · οὗτος ἐνθάδε νοέω . ὁ γάρ ἀσθενής ὁ νόμος τελειόω ἐν Χριστός , παρακομίζω εἰς ἱερωσύνη ὁ Ἀαρών , καί συνάπτω χρήσιμος ὁ μακάριος Μωσῆς . οὔτε γάρ εἰς λύτρωσις ἀρκέω εἄν ὁ νόμος , οὔτε μήv εἰς ὁ δύναμαι τελειόω εἰς ἁγιασμός ὁ ἐκλυτρόω . λύτρωσις δέ καί ἁγιασμός ὁ Χριστός , συνεργάζομαι ἅγιος · καθάπερ ἀμελέω Μωσῆς μέν ὁ Ἀαρών ἐν Αἴγυπτος τότε , αὐτός γε μήv ὁ Ἀαρών ὁ υἱός . ὁ δέ δή πᾶς ἀρχιερεύς καί ἡγέομαι Χριστός συνεργάζομαι νοητός καί ὁ θεσπέσιος μαθητής . Πάν μέν ἰσχύω κατορθόω , καί οὐ ὡς ἀσθενέω συντρέχω , ἀλλά ὡς καλέω πρός ὑπουργία καί ἀριστίνδην ἐπιλέγω , καί ὁ ἐπί ἅπας εὐσθενής παρά αὐτός κερδαίνω . καί μαρτυρέω λέγω ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Πάν ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός . οὐκοῦν ἀπόλεκτος καί ὀνομαστί καλέω πρός ἱερουργία Ἀαρών τε καί ὁ λοιπός . καί πρός γε δή οὗτος λαμπρός τε καί ἱεροπρεπής ὁ ἔσθημα κατασκευάζω αὐτός νομοθετέω λέγω · καί ποιέω στολή ἅγιος Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ εἰς τιμή καί δόξα , καί σύ λαλέω πᾶς ὁ σοφός ὁ διάνοια , ὅς ἐμπίμπλημι πνεῦμα αἴσθησις , καί ποιέω ὁ στολή ὁ ἅγιος Ἀαρών εἰς ὁ ἅγιος ἐν ὅς ἱερατεύω ἐγώ . Παῦλος μέν οὖν ὁ σοφός ὁ ἐν πίστις δικαιόω ὁ ἅγιος εἰμί καί ἐκ οὐρανός στολή ἀνάπτω δήω συμβουλεύω γράφω · ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . οὗτος γάρ ὁ προφήτης Ἠσαΐας προανακράζω λέγω ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ ἐκκλησία , ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος , ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος καί χιτών Εὐφρόσυνος . ἔσθημα δή οὖν ὁ εἰς τιμή καί δόξα ἀληθής ὁ ἱερός καί ἅγιος γένος , Χριστός , κόσμημα τε λαμπρός καί ὑπερκόσμιος ὁ ὁ ἅγιος Ψυχή . ὅσος γάρ εἰς χριστός βαπτίζω , Χριστός ἐνδύω , φημί , καί ἀληθής ὁ λόγος . ὡς ἐν σκιά δέ ὁ νόμος κατακαλλύνω ὁ Ἀαρών , εἰς Χριστός ἀναφέρω ὁ ἐκ ὁ ποικίλως στέλλω δόξα . μονονού γάρ καί συνυφαίνω ὁ ὁ τέχνημα κατασκευή μυστικός τε καί ἀκριβής εὑρίσκω λόγος , αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνω ὁ Σωτήρ ὁ δόξα . Θέα γάρ ὅπως ὁ σύνεσις ὁ παρά Θεός ὁ ἔσθημα ὁ τεχνουργός ἀναπίμπλημι φημί , εἰς εὐανθής ποικιλουργίαν ἀποκομίζω , καί ὁ Χριστός ὁ ἀμφίον ἐγγράφω δόξα . περιστήθιον δέ καί ἐπωμίς , καί ποδήρης , καί χιτών ὁ κοσυμβωτός , κίδαρις τε καί ζώνη , ὁ τεχνουργέω , αὐτός τε καί πρός οὗτος ἕτερος , ὁ καί ἀνά μέρος ἐγώ , ὡς ἐν , λέγω . φημί τοίνυν περί ὁ εἰς ἔργον παραλαμβάνω , καί αὐτός λαμβάνω ὁ χρυσίον , καί ὁ ὑάκινθος , καί ὁ πορφύρα , καί ὁ κόκκινος , καί βύσσος . καί ἐγώ πάλιν λεπτόν ἐνίημι ὁ πρόκειμαι ὁ νόος , καί πρό γε δή ὁ ἄλλος ἀθρέω δή ὅδε . ὁ ποῖος τίς φημί ; οὖον γάρ χρυσίον καί βύσσος , καί μήv καί πορφύρα καί κόκκινος κλώθω , ὑάκινθος τε αὖος πᾶς ποιέω ὁ ἐν ὁ σκηνή , καί εἰμί εἰς τύπος Χριστός ; ὧδε ἔχω . Θέα δέ δή ὅτι διά ὁ αὐτός καί ὁ ὁ προέχω ἐν ἱερωσύνη διασκευάζω στολή , ὁ Χριστός δόξα ὡς ἐν εἰκών δή πάλιν καί τύπος ὠδίνω · λόγος γάρ ὁ αὐτός , γνῶσις δέ οὐ ἕτερος , ὁ Χριστός κάλλος κατασημαίνω . γιγνώσκω γάρ ὡς ἐν χρυσός μέν θεός , ὡς ἐν πορφύρα ὁ βασίλειος ἔχω ἀξίωμα , καί ὡς ἐν βύσσος λεπτός λόγος ἰσχνός καί ἀσώματος , ὡς ἐν κόκκινος διά ὁ σάρξ · ἐν ὑάκινθος γε μήv ἀεροφανής , τοιουτόχρως γάρ ὑάκινθος , διά ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός . ἤ γάρ οὐ Θεός τε ἅμα καί βασιλεύς ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ; Πῶς γάρ ἕ ; οὐ δέ Λόγος εἰμί ὁ πατήρ λεπτός καί ἀσώματος , γίγνομαι ἐν σάρξ καί εἰμί ἄνωθεν ; ἀληθής . ὁ αὐτός τοιγάρ ἀπαραλλάκτως καί ὡς ἐν θεωρία λεπτός ὁ ἔσθημα ὁ ὕλη , καί μέντοι καί ὁ κατασκευάζω ἐν ὁ ἅγιος σκηνή . καί οὗτος μέν ὧδε , ὁ δέ εἰς τιμή καί δόξα ὁ Ἀαρών ποικίλως εξυφασμένος καιρός ἤδη λέγω . οὐκοῦν , καί ποιέω , φημί , ὁ ἐπωμίς ἐκ βύσσος κλώθω , ἔργον ὑφαντός ποικιλτής , δύο ἐπωμίς συνέχω εἰμί αὐτός , ἕτερος ὁ ἕτερος ἐπί ὁ δύο μέρος ἐξαρτάω . καί ὁ ὕφασμα ὁ ἐπωμίς , ὅς εἰμί ἐπί αὐτός κατά ὁ ποίησις , ἐκ αὐτός εἰμί ἐκ χρυσός καί ὑάκινθος καί πορφύρα καί κόκκινος διανέω καί βύσσος κλώθω . Ὕλη δέ ὁ ὕφασμα δίδωμι ὁ ἤδη προερέω , εὐθύς ἐπιφέρω · καί λαμβάνω ὁ δύο λίθος , λίθος σμάραγδος , καί γλύφω ἐν αὐτός ὁ ὄνομα ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἓξ ὄνομα περί ὁ λίθος ὁ εἷς , καί ὁ ἓξ ὄνομα ὁ λοιπάς ἐπί ὁ λίθος ὁ δύο , κατά ὁ γένεσις αὐτός , ἔργον λιθουργικός τέχνη · γλύμμα σφραγίς διαγλύφω ὁ λίθος ἐπί ὁ ὄνομα ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί τίθημι ὁ δύο λίθος ἐπί ὁ ὦμος ὁ ἐπωμίς · λίθος μνημόσυνον εἰμί ὁ υἱός Ἰσραήλ . Βαθύς μέν , ὡς ἔοικα , ὁ ἐν ὁ θεώρημα λόγος · πειράω δέ πρότερος ἐκεῖνος εἶπον , τίς ὁ χρῆμα ὁ ἐπίκλη ἐπωμίς , ἢ ποῖος εἄν ἔχω ὁ κατασκευή ὁ τρόπος . ὕφασμα τίς χιτών ὡς ἐν εἶδος καί μέχρι στέρνον διήκω γίγνομαι προστάσσω , ὡς αὐτός εἴδομαι τε καί ὡς ἐν χράω καί μέχρι πούς ἔσθημα ἐπιφέρω , καί ὁ ἐκ χρυσός καί πορφύρα ἀπαστράπτω αὐγή , ὁ ὁ θεάομαι ὀφθαλμός σεπτός τε καί ἱεροπρεπής ἐντίκτω ὁ θαῦμα . οὗτος καλέω ἐπωμίς , διά ὁ , οἴομαι , βραχύς ὁ τέχνημα , καί ὁ ἄμφω δή μόλις ἐπιτανύω ὁ ὦμος . ἐν οὗτος δή οὖν ὁ ἐπωμίς δύο λίθος , σμάραγδος δέ οὗτος , κλῶσμα ἰσχνός εὕω μάλα διασφίγγω ἐνερείδω δήω διατυπόω σαφῶς , ἐνορύσσω εὔτεχνος ὀνομαστί ὁ Φυλή , ὡς ἓξ ἐν εἷς γράφω λίθος . καί τίς ὁ ὅδε λόγος , αὐτός ἐγώ διασαφέω λέγω · καί λαμβάνω Ἀαρών ὁ ὄνομα ὁ υἱός Ἰσραήλ ἔναντι κύριος ἐπί ὁ δύο ὦμος αὐτός , μνημόσυνον περί αὐτός . νομίζω δέ τίς διά τε ὁ λίθος καί ὁ ἐν αὐτός ὑποδηλόω πάλιν ; Ἄκουος δή · ὠχρός μέν λίθος ὁ σμάραγδος . ἐννήχω δέ αὐτός ὁ αὐγοειδής ἐν βάθος , καί οἱονεί σκότος συγκεράννυμι φάος · ἑκάτερος πρός ἑαυτοῦ ὁ νικάω ἀνθέλκω . ἆρα οὖν , εἰμί Παλλάδιος , πρός ὁ ὑψόω τε καί ἄνω βλέπω ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός , καί κατατείνω εἰς ὁ βαθύς πρός αἰθήρ καί οὐρανός , οὐ τοιόσδε τις προβάλλω θεωρία ; ὠχρός γάρ ποῦ καί ὡς ἐν βάθος μέλας , καί φάος μέτριος συμμιγής , ὁ ἄνω2 λίαν αἰθήρ . ὧδε ἔχω . Εἰκών δή οὖν οὐρανός ὁ λίθος ποιέω ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . καί μή ὅς θαυμάζω ὅτε καί σάπφειρος παρεικάζω πάλιν αὐτός . ὠχρός γάρ ὁ σάπφειρος , καί ὁ ἐν σμάραγδος θέα οὖον μακρός . γράφω δέ οὕτως ἐν ὁ Ἔξοδος , καί ἀναβαίνω Μωσῆς καί Ἀαρών , καί Ναδάβ , καί Ἀβιοῦς , καί ἑβδομήκοντα ὁ γερουσία Ἰσραήλ . καί εἶδον ὁ τόπος ὅς ἵστημι ὁ θεός Ἰσραήλ · καί ὁ ὑπό ὁ πούς αὐτός , ὡσεί ἔργον λίθος σάπφειρος , καί ὥσπερ εἶδος στερέωμα ὁ οὐρανός , ὁ καθαρότης . ἐπεί γάρ ἐν Αἴγυπτος γίγνομαι ὁ ἐκ Ἰσραήλ λατρεύω ὁ κτίζω , καί θεός καλέω ὁ οὐρανός , χρήσιμος αὐτός ὁ ὁ ὅλος Κύριος καί ἐπί αὐτός βαίνω φαίνω ὁ στερέωμα , ἵνα οἶδα ὅτι πᾶς ὑπό πούς ἔχω , καί αὐτός εἰμί ὁ οὐρανός δεσπότης , ὡς δημιουργός . συνίημι οὖν ὅτι τύπος ὥσπερ τις καί εἰκονισμός οὐρανός ὁ Γράμμα ποιέω ὁ ἱερόν , ὁ ὡς ἐν μέτριος φάος κατωχριωθεω λίθος ; κυαναυγής γάρ φύσις . Ἀγαθός φημί . Οὐρανός δή οὖν σημεῖον ὁ σμάραγδος , γράφω ἔχω κατά γένος ὁ Ἰσραήλ , καί τόπος λαγχάνω ὁ ἐπωμίς , διά ὅς πάρειμι νοέω , ὡς , ὅσπερ εἄν ἄγω ὁ ἀπογραφή λαγχάνω ἐν οὐρανός , οὗτος πάντῃ τε καί πάντως ἐπαναπαύω ὁ Χριστός , μονονού καί ἐπί ὦμος ἔχω , καί ὡς ἐν τάξις τέκνον ποιέω ὁ ἀγαθός . τοιοῦτος δέ καί ὁ θεῖος φημί Μωσῆς , φειδώ ὁ παρά Θεός κατακαλλύνω ὁ Ἰσραήλ · ὡς ἀετός σκεπάζω νοσσιά ἑαυτοῦ , καί ἐπί ὁ νεοσσός αὐτός ἐπιποθέω , διΐημι ὁ πτέρυξ αὐτός δέχομαι αὐτός , καί ἀναλαμβάνω αὐτός ἐπί ὁ μετάφρενον αὐτός . ἀλλά δή ποῦ καί ὁ Δαυίδ ἀναμελῳδεῖ ἅγιος πᾶς , καί ἐν βοήθεια ὁ ὕψιστος κατοικέω , ἐπί ὁ μετάφρενον αὐτός ἐπισκιάζω σύ , φημί . μετάφρενον ποῦ καθάπερ ἐγώ ὁ ὑπαυχένιος μέρος , καί ὁ ὡς ἐν ὦμος ὑποδηλόω , καί οὐ δή πάντως ὁ νῶτον . ἐπί ὦμος δή οὖν ἀείρω , κατά ὁ ὁ Προφήτης φωνή , καί ἐπί βραχύς ἀναλαμβάνω κατά ὁ ἀρχαῖος Ἐφραίμ , ὁ ὁ ἄνω λαγχάνω ἀπογραφή , ὅς εὐκλεής τε καί ἀξιάγαστος καί ὁ θεῖον χάρισμα ὁ κάλλος ὑπέρκειμαι αὐτός ἀποφαίνω ὁ Σωτήρ , ὁ ἅγιος μαθητής ὁράω λέγω · μή χαίρετε ὅτι ὁ δαιμόνιος ὑποτάσσω σύ , χαίρετε δέ μᾶλλον , ὅτι ὁ ὄνομα σύ ἐγγράφω ἐν ὁ οὐρανός . μνημόσυνον δέ ὁ ἐν γε ὁ λίθος ἀπογραφή εἰμί φημί ὁ υἱός Ἰσραήλ ἔναντι κύριος , μονονού καί ἐνατενίζω , ὡς ἐν Ἀαρών · εἰσδέχομαι γάρ ἐγώ ὁ θεός καί πατήρ εἰς ἀνάμνησις ἐν Χριστός , καί γίγνομαι ἐν αὐτός γνώριμος τε καί ἐποπτεία ἄξιος , καί ὡς ἐν Βίβλος Θεός . ὀρθῶς φημί . κόσμημα δέ οὗτος καί ἕτερος προσεπάγω δήω ἐπιτάσσω λέγω , καί ποιέω ἀσπιδίσκη ἐκ χρυσός καθαρός καταμίγνυμι , καί ποιέω δύο κροσσωτός ἐκ χρυσίον καθαρός καταμείγνυμι ἐν ἄνθος ἔργον πλοκή , καί ἐπιτίθημι ὁ κροσσωτός ὁ πλέκω ἐπί ὁ ἀσπιδίσκη καί ὁ παρωμίς αὐτός ἐκ ὁ ἐμπρόσθιος . καί ποιέω λόγιος ὁ κρίσις , ἔργον ὑφάντης κατά ὁ ῥυθμός ὁ ἐπωμίς , ποιέω αὐτός ἐκ χρυσίον καί ὑάκινθος , καί πορφύρα καί κόκκινος κλώθω , καί βύσσος κλώθω , ποιέω αὐτός τετράγωνος , εἰμί διπλόος σπιθαμή ὁ μῆκος καί σπιθαμή ὁ εὖρος , καί καθυφανάω ἐν αὐτός ὕφασμα κατά ὁ λίθος τετράστιχος . εἶτα ὁ λίθος συντίθημι ὁ ὄνομα αὐτός , προσεπάγω πάλιν , καί ὁ λίθος εἰμί ἐκ ὁ ὄνομα ὁ υἱός Ἰσραήλ δώδεκα , κατά ὁ ὄνομα αὐτός , γλυφή σφραγίς ἕκαστος κατά ὁ ὄνομα αὐτός εἰμί εἰς ὁ δώδεκα Φυλή . καί ἑξῆς μετά ὀλίγος · καί λαμβάνω , φημί , Ἀαρών ὁ ὄνομα ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐπί ὁ λόγιος ὁ κρίσις , ἐπί ὁ στῆθος εἴσειμι εἰς ὁ Ἅγιον , μνημόσυνον ἔναντι κύριος ὁ Θεός . ὡς βαθύς ὁ λόγιος ὁ χρῆμα , δυσέφικτος τε κομιδῇ καί αὐτός εἰμί ἐγώ δοκέω ὁ κατασκευή ὁ τρόπος . ἰτέον δή οὖν ἐπί αὐτός , καί ὡς ἀγχοῦ δή μάλα ὁ ἀλήθεια , εἰμί καί μή εἰσάπαν αὐτός ἐφικνέομαι τυγχάνω ἐπιτρέπω ὁ ἀνάντης . ὁ γάρ λίαν ἀσυμφανής κἀν γοῦν ἐν εἴσοπτρον βλέπω , φημί εἄν ἔγωγε θατέρου διαφέρω , ὁ μηδέ ὅλως ἐννοέω λέγω . εἴρω δή οὖν , ὡς οἷος τε καί ὡς εἄν ἔχω κατά νόος . ἀσπιδίσκη δύο προστάσσω γίγνομαι ἐκ χρυσίον δή καθαρός , εὐρύς μέν ἢ κατά νόμισμα κύκλος , ἐν εἶδος γε μήv ὁ αὐτός · κυκλοτερής γάρ ὁ νόμισμα · εἶτα δύο κροσσωτός μίγνυμι ἐν ἄνθος ἐκ χρυσίον καθαρός . σειρά δέ εἰμί φημί ὁ κροσσωτός , ἐκποικίλλω ἔχω ὁ ὡς ἐν χρῶμα ὄψις . Ἄνθη γάρ φημί ὁ χρῶμα . βύσσος δέ εἰμί ἄρα καί πορφύρα οὗτος , καί νῆμα χρύσεος , καί μήv καί ὑάκινθος , καί κλῶσμα ὁ κόκκινος . καί πρός γε δή οὗτος χρή γίγνομαι φημί τετράγωνος ὕφασμα , καί ὡς ἐν εἶδος κύβος , σπιθαμιαῖος , ἰσόπλευρος πανταχῇ . ἐνυφαίνω δέ δήω αὐτός ὁ δώδεκα λίθος εὕω μάλα φημί , καί ἀνά τρεῖς κεῖμαι , ὡς ἐν τέσσαρες ὅλος στίχος ἐντορεύω αὐτός ὀνομαστί ὁ Φυλή . οὐκοῦν ἀπό μέν ὁ ἐπωμίς , χρύσεος καί πολυειδής ὁ ἀσπιδίσκη σειρά ἐκκρεμάννυμι ὑποκάθημαι μέντοι ἠρέμα , ὁ ὑψόω τε δοκέω καί ἐπί αὐτός εἰμί ὁ ὦμος . ἅπτω δέ ὁ στέρνον καί αὐτός ἤδη ἐπαιωρέω ὁ μαστός · ἀπό δέ γε ὁ ἀσπιδίσκος σειρά ἕτερος ὁ ὁ κρίσις λόγιος εὕω μάλα προσαρτάω ἐπινήχομαι ὁ στέρνον , κροσσωτός ἐκκρεμάννυμι . καί εἰμί οὐ ἀθαύμαστος ὁ ὁράω ὁ χρῆμα , λίθος καί χρυσός διαφανής καί ὁ ὁ ἕτερος ὕλη εὔχροια πανδόξως ἐξεργάζομαι . εἰμί δέ καί οὗτος πάλιν εἰς ἀνάμνησις ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἔναντι κύριος εἰσέρχομαι Ἀαρών εἰς ὁ Ἅγιον . ἆρα σύ σαφής ὡς ἐν λοιπός ὁ τέχνημα ὁ σχῆμα ; καί μάλα . ἀντί ὅστις δέ δή ὁ λόγιος ὁ κρίσις ὄνομα ὁ τέχνημα ; οὖον γάρ δή καί ἐπωμίς καλέω ὁ ἀνωτέρω , διά ὁ ἄμφω ἐπιτείνω ὁ ὦμος , ἐτυμολογέω εἴρω ; Ναίς . τις οὖν οὗτος γε ; ὅτι2 πάλιν ἔτυμος τε καί ἀνάλογος ὁ ὡς ἐν Καρδία τε καί σπλάγχνον ἀποτίθημι λόγιος ὁ κρίσις ὀνομάζω φημί . ἐνδιαίτημα γάρ ὥσπερ ὁ ἐν ἐγώ λογικός καρδία καί σπλάγχνον . ἐρείδω δέ ὥσπερ καί ἐγκαταπίπτω φυσικός ὁ ἐν ἐγώ λογικός καί ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ πρακτέος ὀρθός τε καί ἀδιάβλητος κρίσις , οὗτος εἰμί , ὁ δικαιοκρισία , καί ὁ ἕκαστος πρέπω · ἢ γάρ οὐ λογικός τις ἐν ἐγώ ὁ ὁ πρακτέος ταλαντεύω φύσις , καί ἀποκρίνω ὁ ἀγαθός ὁ ἄχαρις τε καί ἀλυσιτελής ; καί πάνυ . κρίσις δέ ὀνομάζω ἔθος ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ ὀρθότης καί δικαιοκρισία . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος ψάλλω Δαβίδ · Μακάριος ὁ φυλάσσω κρίσις , καί ποιέω δικαιοσύνη ἐν πᾶς καιρός . φημί δέ ποῦ πάλιν · καί τιμή βασιλεύς , κρίσις ἀγαπάω . λαμπρός γάρ ὁ βασιλεύς τιμή τε καί δόξα , φιλέω δικαιοσύνη . Λόγιον οὖν ἄρα κρίσις ὁ Καρδία καί στέρνον ἐπιλέγω , διά ὁ ὥσπερ ἐν τόπος κεῖμαι ὁ λογικός , ἐν ὅς ὁ ὀρθότης ἐν δικαιοσύνη . ἐν αὐτός δέ οὗτος λίθος δώδεκα χρυσίον περισχετοὶ , γραφή ἔχω , ὁ Φυλή . εἰμί δέ εἄν τύπος ἀνήρ ἅγιος , ἕ λαμπρός τε εἰμί καί τίμιος , καί οἷος τις ἀπόλεκτος λίθος , μονονού καί εἰς νόος καί Καρδία κεῖμαι ὁ Χριστός · καί γάρ εἰμί ἀληθής μνήμη ἄξιος , διά γε ὁ ἐν ἀρετή διαφανής , καί ὁ ὡς ἐν ἁγιασμός τίμιος . ἀποκρεμάννυμι δέ ὁ λόγιος ὁ κρίσις καί κρωσσός χρύσεος , παραδηλόω , οἴομαι , ὁ πρᾶγμα , ὅτι ὁ ὁ ἅγιος πλῆθος ὁ πολύς τε καί ἀναρίθμητος ὁ ἀνδραγάθημα ἑσμός μονονού καί ἀπαρτάω ὁράω . καί γοῦν ὁ μακάριος Δαυίδ καί ὁ ἐκκλησία ὁ κόσμος ἐν κροσσωτός εἰμί φημί . πιθανός ὁ λόγος . ἀπό δέ γε ὁ λόγιος ὁ κρίσις χρυσός δάκτυλος ἐλλαμβάνω ποικίλος τε καί εὔχρως ἀνέρπω σειρά , καθάπερ λέγω , καί διά ἄμφω εἶμι ὁ ἀσπιδίσκη , ἐπί αὐτός διήκω ὁ ἐπωμίς ὁ ἄκρος , ἐπί ὅς ὁ ἀπογραφεύς ὁ λίθος . τις δέ εἄν εἰμί καί ὅδε , πῶς οὐ ἄξιος ὁράω ; δοκέω δή οὖν ἐγώ παραδηλόω ὁ αἴνιγμα τοιοῦτος τίς πάλιν · ὡς γάρ ὁ λίθος ὁ τίμιος καί ἐν γνῶσις τε καί ἐν μνήμη Χριστός , πρός ὁ ἄνω τρέχω ἀπογραφή , ὁ χρῆμα κερδαίνω διά ὁ ὅπλον ὁ δικαιοσύνη ὁ δεξιός καί ἀριστερός · γράφω γάρ ὧδε σαφῶς ὁ θεσπέσιος Παῦλος . καί μήv καί ἑτέρωθι φημί · ἐνδύω ὁ πανοπλία ὁ Θεός . χρύσεος δέ ὁ βασιλεύς ὅπλον , χρύσεος δέ ὁμοίως ὁ ἀσπιδίσκη , καί ὁ ὁ Θεός πανοπλία αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνω . εἰμί δή οὖν οὐ ἑτέρως ἐν μνήμη τε καί ἀπογράφω Θεός , μή οὐ ὁ ὅπλον ὁ δικαιοσύνη ἅπτω , καί διά αὐτός εἶμι πρακτικός . ὁ δέ δή ὁ ἐπωμίς ἀνάπτω ὁ λόγιος κατασημαίνω εἄν , οἴομαι , ὁ ὁ ἄνω συνάπτω ὁ κάτω , μεσιτεύω ὁ Χριστός . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , ὁ ποιέω ὁ ἀμφότερος ἐν , κατά ὁ γραφή , καί ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος πλῆθος ὁ σύνδεσμος ὁ ἀγάπη ἀπαρτάω ὁ ἀνθρώπινος . ἰστέον δέ ὅτι καί ὁ μακάριος Ἰεζεκιήλ ὁ ἄρχω Τύρος πᾶς μέν τίμιος λίθος ἐνδύω φημί · απαριθμώ δέ οὗτος , ὅς καί ἐν ὁ λόγιος ὁ κρίσις τίθημι φημί ὁ θεσπέσιος Μωσῆς . εἰμί δέ οὗτος , σάρδιον , τόπαζος , σμάραγδος , ἄνθραξ , σάπφειρος , καί ἴασπις , λιγύριον , ἀχάτης , ἀμέθυστος , χρυσόλιθος , βηρύλλιον , Ὀνύχιον . τάσσω δέ ἀνά τρεῖς , καί ἐν ὅλος τέσσαρες στίχος , ὁ ἑδραῖος ἐν πίστις ὁ ἐν Καρδία καί μνήμη Χριστός σκιαγραφέω ἐγώ ὁ τοιόσδε θέσις . πίστις μέν γάρ ὁ ἀνά τρεῖς , καί ὡς ἐν Τριάς σύμβολον · ἑδραιότης δέ ὁ ὡς ἐν τετράγωνος τε καί ἰσόπλευρος σχῆμα . ποιέω γάρ οὗτος ὁ λόγιος , ἐπί ὅς καί ὁ λίθος δώδεκα . πείθω . καί πρός γε δή οὗτος συναναπλέκω τίς καί ἕτερος ὁ δώδεκα λίθος προσεπιτάσσω , λέγω · καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ λόγιος ὁ κρίσις ὁ δήλωσις καί ὁ ἀλήθεια , καί εἰμί ἐπί ὁ στῆθος Ἀαρών , ὅταν εἰσπορεύω εἰς ὁ Ἅγιον ἔναντι κύριος , καί εἰσφέρω Ἀαρών ὁ κρίσις ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐπί ὁ στῆθος ἔναντι κύριος διά πᾶς . δήλωσις μέν οὖν ὀνομάζω καί ἀλήθεια , οὖον μήv ἔτι καί διαμηνύω ἐναργής πότερος δή λίθος , ἢ ὡς ἐν μικρός πινάκιον γραφή γίγνομαι προστάσσω . μιμνήσκω δέ προφήτης λέγω , διότι ἡμέρα πολύς καθίημι ὁ υἱός Ἰσραήλ , οὐ εἰμί βασιλεύς , οὐδέ ἄρχω , οὐ εἰμί θυσία , οὐδέ εἰμί θυσιαστήριον , οὔτε ἱερατεία , οὔτε δῆλος . ἀλλά ἔτι οὖν ἄγω καί οὗτος λίθος , ἔτι οὖν ὡς ἐν πίναξ χρύσεος ὁ ὄνομα γράφω , πολυπραγμόνησις μέν οὖον λίαν ὁ λόγος , γιγνώσκω δέ εἰς τύπος αὐτός τίθημι , Χριστός σύνειμι1 ἅγιος . ἰδέ γάρ , φημί , μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα , καί ἠώς συντέλεια ὁ αἰών . Ἀλήθεια δέ καί δήλωσις ὁ Χριστός . γιγνώσκω γάρ ἐν αὐτός ὁ πατήρ , καί δηλόω ἐγώ ὁ ἀγαθός αὐτός θέλημα ὁ τέλειος καί Εὐάρεστον , κατά ὁ γραφή . φημί γάρ ποῦ Χριστός · οὐκέτι λέγω σύ δοῦλος , σύ φίλος ἐγώ εἰμί , ὅτι πᾶς ὅς ἀκούω παρά ὁ πατήρ ἐγώ ἀπαγγέλλω σύ . Ἀλήθεια δέ καί ἑτέρως Ἐμμανουήλ , ὅτι μόνος αὐτός κατά φύσις υἱός , καί ὡς ἐκ Θεός θεός , μόνος ἅγιος , μόνος Κύριος · μεθεκτός δέ ὁ κτίσις , καί κατά μίμησις , ὅσος καί αὐτός εἰμί νοέω . σύνειμι δή οὖν ὁ ἅγιος ὡς ἐν δῆλος τε καί ἀλήθεια νοέω ὁ Χριστός , ὅς καί ἐν πρόσωπον ὁ πατήρ εἰσφέρω ὁ κατά ἐγώ , πάντοτε ζῶ εἰς ὁ ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ , καί εἰσφέρω Ἀαρών ὁ κρίσις ὁ υἱός Ἰσραήλ ἔναντι κύριος ἐπί ὁ στῆθος αὐτός διά πᾶς . ἀληθής . ἱεροπρεπής δέ τίς καί ἀξιάγαστος ἄμφιον κατασκευάζω δήω ἐπιτάσσω λέγω · καί ποιέω ὑποδύτης ποδήρης , ὅλος ὑακίνθινος , καί εἰμί ὁ περιστόμιος ἐκ αὐτός μέσος , ἀάω ἔχω κύκλος ὁ περιστόμιος , ἔργον ὑφάντης , ὁ συμβολή συνυφαίνω ἐκ αὐτός , ἵνα μή ῥήγνυμι . καί ποιέω ὑπό ὁ λῶμα ὁ ὑποδύτης κάτωθεν , ὡσεί ἐξανθέω ῥόος ροΐσκος ἐκ ὑάκινθος , καί πορφύρα , καί κόκκινος διανέω , καί βύσσος κλώθω , ὑπό ὁ λῶμα ὁ ὑποδύτης κύκλος . ὁ αὐτός εἶδος ὁ ροῗσκος , καί κώδων χρύσεος ἀναμέσον οὗτος περίκυκλος παρά ῥοΐσκος χρύσεος κώδων , καί ἄνθινος ἐπί ὁ λῶμα ὁ ὑποδύτης κύκλος . καί εἰμί Ἀαρών ἐν ὁ λειτουργέω ἀκουστός ὁ φωνή αὐτός , εἴσειμι εἰς ὁ Ἅγιον ἔναντι κύριος , καί ἔξειμι , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . ὑποδύτης μέν οὖν καί ποδήρης , χιτών μακρός , εὐφυής τε πρός περιστολή , καί ὁ ἐκ δέρη αὐτός εἰς ἄκρος εἶμι πούς , ὀνομάζω σαφῶς · ἐκ ὑάκινθος δέ , ὅτι ὁ ἄνωθεν ἀφθαρσία σύμβολον , τουτέστι Χριστός . τοουτον́ς γάρ καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ προαναφωνέω λέγω ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός περί ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία ἱερουργέω · ὁ ἱερεύς αὐτός ἐνδύω σωτηρία . ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ σοφός ἐγώ ἐπιστέλλω Παῦλος . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός , ὅς ἐπιποθέω ἐνδύω , ὁ ὁ Εὐφρόσυνος χιτών , ὁ ἱμάτιον ὁ σωτήριος , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . Οὐρανός δέ τύπος ὁ χρῶμα ὁ ὑακίνθινος εἴρω σαφῶς . καί ἀληθής μέν ὁ λόγος , ὡς ἐπί ἐγώ αὐτός . περιβαλλω γάρ ἀφθαρσία ὁ ἄνωθεν . εἰμί δέ καί αὐτός νοέω Χριστός , ὡς ἐν Ἀαρών ὁ ποδήρης ὁ ὑποδύτης ἔχω , οὐδείς κακός ἐγώ ἀληθής ὁ λόγος θεός γάρ εἰμί κατά φύσις ὁ Μονογενής , ἄφθαρτος ἀποτελέω ὁ ἴδιος σῶμα , καί ζωή ὁ ἄνωθεν περιβάλλω αὐτός , ὁ ὁ θάνατος πλεονεξία τίθημι ποῦ πάντως ἐν ἀγαθός · ὅτι γάρ φυσικός τε ἅμα καί ἀμέθεκτος ἐν Χριστός καί ἀφθαρσία καί ζωός , συνίημι ἐντεῦθεν . φημί μέν γάρ ἅτε δή καί ὑπάρχω κατά φύσις θεός , ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή . ζῳοποιέω δέ κατά ὁ ἀνθρώπινος , ὥσπερ γάρ ὁ πατήρ , φημί , ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος καί ὁ υἱός δίδωμι ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . οὐκοῦν κἀν εἰμί αὐτός νοέω Χριστός , ὁ ἀφθαρσία ὁ ἄνωθεν περιβάλλω λέγω , οὐ ὁ πρέπω ἐξοίχομαι εἄν ὁ λόγος . πρός δέ γε δή ὁ κάτω τυγχάνω μέρος , ῥοΐσκος καί κώδων παραλλάσσω ὁ ἔγκειμαι · καί ῥοΐσκος μέν ὡς συνυφάζω , χρύσεος δέ ὁ κώδων · ὡς εἄν εύηχος τε ἄγω κατά ὁ ἀληθής , καί μήv καί εἰστίθημι Ἀαρών εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , ἐπίσημος αὐτός ποιέω ὁ εἰσδρομή . Σύμβολον δέ καί οὗτος εἰμί ὁ σωτήριος καί σοφός οἰκονομία , φημί δή ὁ θεῖον τε καί εὐαγγελικός κήρυγμα , οἱονεί πως ἅπας περιβομβέω πόλις , ὅτε διά ἐγώ εἰσβαίνω εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , αἰώνιος λύτρωσις εὑρίσκω , ὁ μέγας ἐγώ ἀρχιερεύς , ὁ ἄμωμον θῦμα . εἷς γάρ προσφορά τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω . αἴνιγμα δέ ὥσπερ οὐ ἀσυμφανής , ὁ μέν σωτήριος κήρυγμα ὁ ἐκ χρυσός γίγνομαι κώδων , πόλις δέ ὁ ῥοΐσκος . τίς τρόπος ; ὡς γάρ πόλις εἷς μέν ἔξωθεν περιδέω πύργος , μυρίος δέ ὅσος ἐν ἑαυτοῦ συγχέω ὁ συνοικία · ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος καί ὁ χρῆμα ὁ ῥόος εἷς μέν ἔξωθεν ἔλυτρον διαζώννυμι , ἔσωθεν δέ ὁ κόκκος χιτών ἰσχνός ἀλλήλων ἀποτειχίζω , μόνος δέ οὐ συλλέγω κατά συνοικία . ἤ οὐ ὧδε ἔχω ; σύμφημι . Κώδων δή οὖν παρά ἕκαστος ῥόος · διδάσκαλος γάρ παρά ἕκαστος πόλις , ὁ ὁ θεῖον δόγμα ἀποκτυπέω καί εὐηχίᾳ , φανερός ἅπας καθίστημι ὁ Σωτήρ ἐγώ ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰσδρομή . ἐπαρτάω δέ καί δεῖμα θάνατος ὁ ἱερουργέω ἐπιτάσσω , ἤτοι ὁ Ἀαρών , εἰς ὁ ἅγιος σκηνή , εἰμί μή περιβομβέω εὕω μάλα ὁ κώδων ὁ κτύπος . χρῆμα γάρ ἐπισφαλής διδάσκαλος ὁ σιωπή . καί οὗτος εἰμί ἐναργής , ὅσπερ φημί Παῦλος , οὐαί γάρ ἐγώ εἰμί , ἐάν μή εὐαγγελίζω . ἔοικα · διατεκμαίρομαι γάρ δή καί λίαν ὀρθῶς . καί πρός γε δή οὗτος · καί ποιέω , φημί , πέταλος χρύσεος , καθαρός , καί ἐκτύπωσις ἐν αὐτός ἐκτύπωμα σφραγίς , ἁγίασμα κύριος , καί ἐπιτίθημι αὐτός ἐπί ὑάκινθος κλώθω . καί εἰμί ἐπί ὁ μίτρα , κατά πρόσωπον ὁ μίτρα εἰμί . καί εἰμί ἐπί ὁ μέτωπον Ἀαρών . καί ἐξαίρω Ἀαρών ὁ ἁμάρτημα ὁ ἅγιος , ὅσος εἄν ἁγίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ , πᾶς δόμα ὁ ἅγιος αὐτός . καί εἰμί ἐπί ὁ μέτωπον Ἀαρών διαπαντός , δεκτός αὐτός ἔναντι κύριος . ἐς ὑάκινθος μέν οὖν ὁ μίτρα , χρύσεος δέ ὁ πέταλος . ἐκτύπωμα δέ ἐν αὐτός καί γραφή , ὁ Χριστός μυστήριον , καί ὁ εἰς ὅδε ὁ κόσμος ἀποστολή προαναφώνησις ἐναργής . ἁγίασμα γάρ , φημί , κύριος . ἤ οὐ ενηγιοιδανω παρά ὁ Θεός καί πατήρ ἑαυτοῦ φημί σαφῶς ὁ Ἐμμανουήλ ; Ναίς , μιμνήσκω γάρ Ἰουδαῖος λέγω , εἰμί ἐκεῖνος εἶπον θεός , πρός ὅς ὁ λόγος Θεός γίγνομαι , καί οὖον δύναμαι λύω ὁ γραφή , ὅς ὁ πατήρ ἁγίζω , καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , σύ λέγω ὅτι βλασφημέω , ὅτι εἶπον , υἱός Θεός εἰμί ; ενηγιοιδανω δέ ὅταν λέγω παρά ὁ Θεός καί πατήρ ἑαυτοῦ ὁ υἱός , ὁ οἱονεί προχειρίζω τε καί ἀποστέλλω δηλόω . ἁγίασμα δή οὖν κύριος , φημί , οὗτος εἰμί , εἰς ὅδε ὁ κόσμος ἀνάδειξις καί ἀποστολή , πλήν εἰς βασίλειος καί δόξα . τελειόω γάρ οὕτως ὁ Ἀαρών , χρύσεος ἐπί ὁ μέτωπον ὁ ψάλιον τίθημι . Κύριος δέ ὁ ὅλος καί βασιλεύς , ὁ Χριστός , φυσικός τε ἅμα καί μεθεκτός . θεός γάρ εἰμί φύσις κενόω ἑαυτοῦ , καθίημι ἐν δοῦλος μορφή . καί δέχομαι βασίλειος , κατά γε ὁ πρέπω ὁ ἀνθρώπινος σχῆμα , καίτοι σύνεδρος εἰμί ἄνωθεν τε καί ἀπό ἀρχή ὁ Θεός καί πατήρ , καί συγκατάρχω ὁ ὅλος καί συνδεσπότης . συνίημι δέ ὅπως ἐκ ὑάκινθος γίγνομαι ὁ μίτρα αὐτός , ὁ λαμπρός ὁ βασίλεια ἔχω σύνθημα , φημί δή ὁ πέταλος ὁ χρύσεος . Ὑάκινθος δέ οὐρανός σημεῖον · καί διαμιμνήσκομαι λέγω ὁ Χριστός , ὁ βασίλειος ὁ ἐμός οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος . οὖον γάρ ἐπίγειος βασιλεύς , ἀλλά οὐράνιος ὁ Χριστός , ὅλος ὑπό πούς ἔχω ὁ κτίσις . προσεπιφέρω δέ , ὅτι καί ἐξαίρω Ἀαρών ὁ ἁμάρτημα ὁ ἅγιος ὅσος εἄν ἁγίζω , πᾶς δόμα ὁ ἅγιος αὐτός , ὅτι πᾶς τε προσαγωγή καί τελείωσις ἐν Χριστός , διαμηνύω ἐναργής , καί μήv ὅτι πᾶς δικαίωσις ἐν αὐτός τε καί διά αὐτός , καί ὁ ὁ πάλαι πλημμέλημα ἀπόθεσις . αὐτός γάρ ἐγώ ἀείρω ὁ ἁμαρτία , καί διά αὐτός γίγνομαι δεκτός , ὁ ἐν πνεῦμα δωροφορία προσκομίζω ὁ Θεός καί πατήρ . εὕω φημί . Ἀναπόθετος δέ καί διηνεκής καί εἰς ἀπέραντος αἰών ἐκτείνω ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ βασίλειος εὕω μάλα καταδείκνυμι , περί τε ὁ μίτρα ὁ πέταλος φημί · καί εἰμί ἐπί ὁ μέτωπον Ἀαρών διά πᾶς . εἶτα ποῖ πρός εἄν ἐγώ ὁ θρασύς καί ἀπόπληκτος ὁ ἀνόσιος αἱρετικός οἴχομαι λόγος , φλυαρέω ὅτι κατάληξις ποτέ ὁ Χριστός κράτος , καί παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ ὁ θεότης ἀποφοιτάω θᾶκος ὁ Ἐμμανουήλ ; Ἐπισεμνύνομαι γάρ ὁ ὧδε δεινός καί ἐξίτηλος δόγμα , ὅς ἀκόλουθος εἶπον · πλανάω , μή οἶδα ὁ γραφή . ἰδέ γάρ , ἰδού σαφῶς τε καί ἐναργής ὁ Θεός καί πατήρ δόξα καί τιμή διηνεκής , καί ὁ ὁ βασίλεια σύνθημα ταινιόω ὁ Ἀαρών , ἀποστεφανόω αὐτός , καί μονονού ὁ μέτωπον ἐμπρέπω ὁ ἱερά ἁρπάζω μίτρα . ἀληθής . κίδαρις τε καί ζώνη ἐκ βύσσος ποιέω , φημί . στρατιωτικός δέ ὁ Ἀαρών ὁ σχῆμα , ζωστήρ τε καί κράνος · ἐν εἶδος γάρ πως ὁ κίδαρις ὁ τοιόσδε εἰμί . πολεμέω γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός ἐν χείρ κρυφαῖος , κατά ὁ γράφω , καί ὁ τόξον αὐτός ἐντείνω , καί ἑτοιμάζω αὐτός , ὁ βέλος αὐτός ὁ καίω ἐξεργάζομαι , καί καθαιρέω ἀρχή , θριαμβεύω δύναμις , κατασείω κυριότης , καί αἰχμάλωτος εἰμί ῥύομαι ὁ ἐπί ὁ γῆ . ὅτι2 δέ οὐ ὁρατός ἢ παχύς ὁ πόλεμος , οὐδέ οἷος πρός αἷμα καί σάρξ , γίγνομαι αὐτός , ὑποφαίνω ἔοικα αἰνιγματωδῶς ὁ ἐκ βύσσος μόνος ὁ ἄγαν ἰσχνός ὁ πολεμικός γίγνομαι σκευή , κίδαρις τε καί ζώνη . Κόσμος μέν οὖν ἱεροπρεπής λαμπρός τε καί ἀξιάγαστος ὑποφαίνω ὁ Ἀαρών . Προσεπιτάσσω δέ λέγω · καί ὁ υἱός Ἀαρών ποιέω χιτών καί ζώνη , καί κίδαρις ποιέω αὐτός εἰς τιμή καί δόξα . καί ἐνδύω αὐτός Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ , καί ὁ υἱός αὐτός μετά αὐτός . καί χρίω αὐτός , καί ἐμπίμπλημι αὐτός ὁ χείρ , καί ἁγιάζω αὐτός , ἵνα ἱερατεύω ἐγώ . καί ποιέω αὐτός περισκελής λίνεος καλύπτω ἀσχημοσύνη χρώς αὐτός , ἀπό ὀσφῦς ἠώς μηρός εἰμί . καί ἔχω Ἀαρών αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός , ὅταν εἰσπορεύω εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ἢ ὅταν προσπορεύομαι λειτουργέω πρός ὁ θυσιαστήριον ὁ ἅγιος . καί οὐ ἐπάγω πρός ἑαυτοῦ ἁμαρτία , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . Νόμιμος αἰώνιος αὐτός καί ὁ σπέρμα αὐτός μετά αὐτός . ὁράω ὅτι καί αὐτός ὁ ἐκ Ἀαρών ἐμπρέπω ὁ , ὡς ἐν γε ὁ πολεμικός καθοράω σχῆμα . μαχιμυς γάρ ὁ ἱερόν ἅπας εἰμί γένος , καί οὖον πρός αἷμα καί σάρξ στρατεύω τε καί ἀντεξάγω οἶδα , ἀλλά ὁ βέβηλος κατακωλύω ἁμαρτία , εμφανέστατος τε καί λογικός ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα ὑπερμάχομαι , καί αἰχμαλωτίζω πᾶς νόημα εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός , καθά γράφω . Περισκελής τε λίνεος αὐτός , ὁ ἀκαλλής τε καί ἄσχημος ὁ περί μηρός κατασκιάζω εὕω μάλα . σεμνός γάρ εὕω μάλα πᾶς ὁ ὁ Ἀγίων , καί ἄσχημος ἐν αὐτός οὐδείς · ὑποσημαίνω δέ πως ὁ λίνεος ὁ περιμηρος ὁ σῶμα μέρος ἐπιφέρω , ὅτι ὁ ἅγιος πρεπώδης ὁ ὁ σάρξ ἡδονή ὁ ἀπόψυξις · ψυχρός γάρ ὁ λίνεος . ὁ δέ θερμός εἰς ὄρεξις ὁ μυσαρός , ὅσιος πᾶς ἀλλότριος . ἐκ λίνον δέ καί ἑτέρως ὁ ἱεράομαι λαγχάνω , ἄμφιος τε καί περισκελής . νεκρός γάρ ἔργον ἀποφοιτάω ἀναγκαῖος αὐτός · σύμβολον δέ νεκρότης ὡς ἐκ θνησείδιον λαμβάνω , φημί δή πρόβατον . νεκρός οὖν ἔργον ἀπόθεσις , ὡς ἐν τύπος πάλιν , ὁ ὁ ἐκ λίνον στέλλω , καί οὐ δή μᾶλλον ὁ ἐκ ἔριον ἔσθημα · καί οὗτος νόμος ἅγιος ὁ διηνεκής . ἕπω δέ ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ὁ ἐκθνῄσκω δήω , ἀμελέω ὁ πρέπω , καί ὁ ὅτι μάλιστα πρέπω αὐτός εὐκοσμία , διαμηνύω εἶπον ὅς τίς χρή φορός ἱερουργέω · καί οὐ ἐπάγω , φημί , πρός ἑαυτοῦ ἁμαρτία , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . ἀσφαλής ὁ νόμος ὁ ἕκαστος λυσιτελής εὕω μάλα καταδείκνυμι , καί ὁ διά ὅς ἀγαθός ἔχω σαφής καθίστημι . ὧδε ἔχω · καί στολή μέν ὁ τοιόσδε ὁ ἱερόν καί ἀπόλεκτος κατακαλλύνω γένος , ἁγίζω δέ καί ἑτέρως . ὡς ἐν σκιά μέν ἔτι , πλήν ἐν Χριστός . γράφω γάρ δέ ὧδε · καί οὗτος εἰμί ὁ ποιέω αὐτός · ἁγίζω αὐτός ὥστε ἱερατεύω ἐγώ αὐτός , λαμβάνω μοσχάριον ἐκ βοῦς εἷς , καί κριός δύο ἄμωμος , καί ἄρτος ἄζυμος φυράω ἐν ἔλαιον , καί λάγανον ἄζυμος χρίω ἐν ἔλαιον . σεμίδαλις ἐκ πυρά ποιέω αὐτός , καί ἐπιτίθημι αὐτός ἐπί κάνεον εἷς , καί προσφέρω αὐτός ἐπί ὁ κάνεον , καί ὁ μοσχάριον , καί ὁ δύο κριός . καί Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός προσάγω ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί λοῦσις αὐτός ἐν ὕδωρ . καί λαμβάνω ὁ στολή , ἐνδύω Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ καί ὁ χιτών ὁ ποδήρης , καί ὁ ἐπωμίς , καί ὁ λογεῖον . καί συνάπτω αὐτός ὁ λογεῖον πρός ὁ ἐπωμίς . καί ἐπιτίθημι ὁ μίτρα ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός , καί ἐπιτίθημι ὁ πέταλος ὁ ἁγίασμα ἐπί ὁ μίτρα , καί λαμβάνω ὁ ἔλαιον ὁ χρῖσμα , καί ἐπιχέω αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός , καί χρίω αὐτός . καί ὁ υἱός αὐτός προσάγω , καί ἐνδύω αὐτός χιτών , καί ζώννυμι αὐτός ὁ ζώνη , καί περιτίθημι αὐτός ὁ κίδαρις . καί εἰμί αὐτός ἱερατεία ἐγώ εἰς ὁ αἰών , καί τελείωσις Ἀαρών ὁ χείρ αὐτός , καί ὁ χείρ ὁ υἱός αὐτός . προσκομίζω μέν οὖν εἰς θυσία προστάσσω μοσχάριον καί δύο κριός , λάγανον τε καί ἄρτος ἐπί κάνεον . Προαφαγνίζω δέ καί ἑτέρως , τύπος , οἴομαι , οὗτος ποῦ ὁ χρῆμα τίθημι ὁ κατά ἀλήθεια ἁγιασμός . ὕδης γάρ ἀπολούω ὁ Ἀαρών , ὁ ἅγιος αὐτός ἀμφιέννυμι στολή . ἀπολούω δέ καί ἐγώ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα , καί πᾶς εἶδος ἀκαθαρσία ἀποτρίβω , τότε δή , τότε ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός καταπλουτέω χάρις , ὁ ὁ Εὐφρόσυνος χιτών δέχομαι , κατά γε ὁ , ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . προαποδείκνυμι γάρ ὁ λόγος , ὅτι πολύτροπος εἰμί ὁ Χριστός ὡς ἐν κόσμος ὁ περί ὁ Ἀαρών πλάσσω . ἔλαιον δέ καταχρίω ὁ κεφαλή ἅγιος . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ Δαβίδ · λιπάνω ἐν ἔλαιον ὁ κεφαλή ἐγώ , ὁ ἱλαρός ἐν ἐλπίς ὁ ὁ ἅγιος φωνή , ἤτοι ὁ ἄνωθεν ἱλαροποιός ἐπίσκεψις ὁ ἔλαιον κατασημαίνω . ἐλεέω γάρ ὁ πιστεύω , καί εἰμί εὐλογέω ὁ κύριος , ὁ ὁ πνεῦμα ἐπιχορηγία ὁ νόος καταπιαίνω · νόος δέ εἰς τύπος ὁ κεφαλή . κατά ὁ ἴσος δέ οὗτος τρόπος ὁ ἱερεύς ἁγίζω , ὕδωρ τε ἀπονίζω καί ἔλαιον χράω , οὗτος τε χράω ὁ ἱερά ἀμφίασις περίκειμαι , τελειόω τε ὁ χείρ , ὡς ἤδη πως δοκέω καί ἐπιτηδείως ἔχω εἰς γε ὁ χρή λοιπός καθαρός τε καί ἀμώμητος ὁ θυσία ἐπιτελέω . προαγιζω δέ καί ἐγώ αὐτός , καί ὁ ἄνωθεν χάρις καταγλαΐζω , καί χρίω πρός τελειότης ὁ πνευματικός , ὡς ἐκ παρρησία λοιπός καθαρός οἱονεί πως καί πάναγνος χείρ , προσκομίζω Θεός ὁ δωροφορία , δῆλος δέ ὅτι ὁ πνευματικός . καί ὅς τοιοῦτος οἴομαι δηλόω ὁ ὁ μακάριος Δαυίδ ὑμνέω περί πᾶς ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος κύριος · ἀθῶος χείρ καί καθαρός ὁ Καρδία . ἔοικα . τίς δέ τρόπος αὖος ἐκπράσσω χρή ὁ ὑπέρ ὁ ἱερός θυσία , θεσμοθετέω λέγω · καί προσάγω ὁ μόσχος ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ἐπιτίθημι Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ μόσχος ἔναντι κύριος , παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί σφάζω ὁ μόσχος ἔναντι κύριος , παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί λαμβάνω ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος , καί τίθημι ἐπί ὁ δύο κέρας ὁ θυσιαστήριον ὁ δάκτυλος σύ . ὁ δέ λοιπός πᾶς αἷμα ἐκχέω παρά ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον , καί λαμβάνω πᾶς ὁ στέαρ ὁ ἐπί ὁ κοιλία , καί ὁ λοβός ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ , καί ὁ δύο νεφρός , καί ὁ στέαρ ὁ ἐπί αὐτός , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ θυσιαστήριον . ὁ δέ κρέας ὁ μόσχος , καί ὁ δέρμα , καί ὁ κόπρος κατάκαυσις πῦρ ἔξω ὁ παρεμβολή · ἁμαρτία γάρ εἰμί . καί ὁ κριός λαμβάνω ὁ εἷς , καί ἐπιτίθημι Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ κριός , καί σφάζω αὐτός , καί λαμβάνω ὁ αἷμα προχέω πρός ὁ θυσιαστήριον κύκλος , καί ὁ κριός διχοτόμησις κατά μέλος · καί πλύνω ὁ ἐνδόσθια καί ὁ πούς ὕδωρ , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ διχοτόμημα σύν ὁ κεφαλή , καί ἄνοισις ὅλος ὁ κριός ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος εἰς ὀσμή εὐωδία · θυμίαμα κύριος εἰμί . καί λαμβάνω ὁ κριός ὁ δύο , καί ἐπιτίθημι Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ κριός , καί σφάζω αὐτός , καί λαμβάνω ὁ αἷμα αὐτός , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ λοβός ὁ οὖς Ἀαρών ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ δεξιός χείρ , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ πούς ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ λοβός ὁ οὖς ὁ υἱός αὐτός ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ χείρ αὐτός ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ πούς αὐτός ὁ δεξιός . καί λαμβάνω ἀπό ὁ αἷμα ὁ θυσιαστήριον , καί ἀπό ὁ ἔλαιον ὁ χρῖσις , καί ῥαίνω ἐπί Ἀαρών καί ἐπί ὁ στολή αὐτός , καί ἐπί ὁ υἱός αὐτός καί ἐπί ὁ στολή ὁ υἱός αὐτός μετά αὐτός , καί ἁγιάζω αὐτός καί ὁ στολή αὐτός , καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ στολή ὁ υἱός αὐτός . ὁ δέ αἷμα ὁ κριός προχέω πρός ὁ θυσιαστήριον κύκλος , καί λαμβάνω ἀπό ὁ κριός ὁ στέαρ αὐτός , καί ὁ στέαρ ὁ κατακαλύπτω ὁ κοιλία , καί ὁ λοβός ὁ ἧπαρ , καί ὁ δύο νεφρός , καί ὁ στέαρ ὁ ὑπό αὐτός , καί ὁ βραχύς ὁ δεξιός · εἰμί γάρ τελείωσις οὗτος · καί ἄρτος εἷς ἐκ ἔλαιον , καί λάγανον εἷς ἀπό ὁ κάνεον ὁ ἄζυμος ὁ προτίθημι ἔναντι κύριος . καί ἐπιτίθημι ὁ πᾶς ἐπί ὁ χείρ Ἀαρών , καί ἐπί ὁ χείρ ὁ υἱός αὐτός . καί ἀφορίζω αὐτός ἀφόρισμα ἔναντι κύριος , καί λαμβάνω αὐτός ἐκ ὁ χείρ αὐτός , καί ἄνοισις ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωσις εἰς ὀσμή εὐωδία ἔναντι κύριος · κάρπωμα εἰμί κύριος . καί λαμβάνω ὁ στηθύνιον ἀπό ὁ κριός ὁ τελείωσις , ὅς εἰμί Ἀαρών , καί ἀφορίζω αὐτός ἀφόρισμα ἔναντι κύριος , καί εἰμί σύ ἐν μερίς , καί ἁγιάζω ὁ στηθύνιον ἀφόρισμα , καί ὁ βραχύς ὁ ἀφαίρεμα , ὅς ἀφορίζω , καί ὅς ἀφαιρέω ἀπό ὁ κριός ὁ τελείωσις ἀπό ὁ Ἀαρών καί ἀπό ὁ υἱός αὐτός , καί εἰμί ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός νόμιμος αἰώνιος παρά ὁ υἱός Ἰσραήλ · εἰμί γάρ ἀφόρισμα οὗτος , καί ἀφαίρεμα εἰμί παρά ὁ υἱός Ἰσραήλ ἀπό ὁ θῦμα ὁ Σωτηρίων ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἀφαίρεμα κύριος . καί μετά ὀλίγος · καί ὁ κριός ὁ τελείωσις λαμβάνω , καί ἕψω ὁ κρέας ἐν τόπος ἅγιος , καί ἐσθίω Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ὁ κρέας ὁ κριός , καί ὁ ἄρτος ὁ ἐν ὁ κάνεον , παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ἐσθίω αὐτός , ἐν ὅς ἁγίζω ἐν αὐτός τελειόω ὁ χείρ αὐτός ἁγίζω αὐτός , καί ἀλλογενής οὐ ἐσθίω ἀπό αὐτός · εἰμί γάρ ἅγιος . ἐάν δέ καταλείπω ἀπό ὁ κρέας ὁ θυσία ὁ τελείωσις καί ὁ ἄρτος ἠώς πρωΐ , κατάκαυσις ὁ λοιπάς πῦρ . οὖον βιβρώσκω · ἁγίασμα γάρ εἰμί . ὡς βαθύς ὁ χρῆμα ὁ νομικός ἔνταλμα . Βαθύς μέν οὖν λίαν · φημί γάρ ὀρθῶς · πλήν οὐ εἰσάπαν ἀσυμφανής , ὁ θέω ἐν ἐγώ ἐναστράπτω φάος ὁ ἅγιος πνεῦμα . καί φέρω δή πάλιν , ὡς ἐν , ὁ ἐπί ἕκαστος λέγω . κατά μυρίος ὅσος ἐγώ ἁγίζω τρόπος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἱερός τε καί εὐπρόσδεκτος ἀποτελέω . διά αὐτός γάρ τε καί ἐν αὐτός ὁ προσαγωγή ἔχω , καί εἰμί οὐ ἀνεθέλητος ὁ Θεός καί πατήρ . Χρειώδης τε καί ἀναγκαῖος πρός σωτηρία ἐγώ , ὁ ὑπό φθορά τε καί ἁμαρτία , ὅς τε θάνατος αὐτός καί μέν ὅς καί ὁ ζωή , καί πρός οὗτος ἔτι ὁ διά ὁ σῶμα τε καί αἷμα αὐτός τελείωσις · ἐν Χριστός γάρ δή , καί οὐ ἐν νόμος ὁ τέλειος . εὕω φημί . ἀθρέω δή οὖν ὡς ἐν τύπος ἔτι ὁ διά ὅς εὕω μάλα σῴζω τε καί ἁγίζω , ἱερός τε καί ἅγιος γίγνομαι ἐν Χριστός . Μοσχάριον εἰμί ἐκ βοῦς ὁ εἰς θυσία ἄγω , καί σφάζω μέν πρός αὐτός ὁ θύρα ὁ ἅγιος σκηνή , ἐπιφέρω αὐτός ὁ χείρ . Προσέχω δέ ὁ αἷμα ὁ θυσιαστήριον , καταχρίω αὐτός ὁ κέρας · καί καπνίζω μέν ἐν τάξις ὁ εὔοσμος θυμίαμα ὁ ἐντόσθια . ὁ δέ λοιπός ἐμπίμπρημι σῶμα , διακομίζω ἐπέκεινα ὁ παρεμβολή . καί μοσχάριον μέν ὁ Χριστός , ὡς ἔξω ζυγόν καί ὑπό ζυγόν . θεός γάρ εἰμί φύσις γίγνομαι ὑπό νόμος διά ὁ ἀνθρώπινος . εἰμί γάρ οὐ ὁ βραχύς μοσχάριον ζυγόν μέν ἀήθης εἰμί , φύσις γε μήv ὁ ὑπό ζυγόν ; ὧδε ἔχω . Μοσχάριον δή οὖν ὀνομάζω πάλιν οἰκονομικός ὁ Χριστός , ἵνα ἐν ταυτός νοέω πρός ἐγώ καί ὁ ἀήθης ὁ ὁ Λόγος θεότης εἰς δουλεία , καί ὁ ὡς ἐν φύσις γίγνομαι ὁ ὑπό ζυγόν κατά γε ὁ ἀνθρώπινος . σφάζω δέ ὡς ὑπέρ γε ὁ ἅγιος σκηνή καί ὁ ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ · Λευίτης δέ οὗτος καί ἱερεύς · ἀποθνῄσκω γάρ ὑπέρ τε ὁ ἐκκλησία καί ὁ αὐτός καθιερόω διά ὁ πίστις . Ἱερός δέ ὅτι καί ὡς ἐν τρόπος θυσία εὐπρόσδεκτος ὁ Θεός καί πατήρ ὁ Ἐμμανουήλ ὁ θάνατος , πάρα σύ νοέω , προσχέω ὁ αἷμα ὁ ἅγιος θυσιαστήριον , καί καταχρίω αὐτός , θυμιάω δέ καί ὁ ἐντόσθιος , ὁ καί εἰς τύπος ἄγω εἄν ὁ εἰς ὁ εἴδομαι καί εἰς νόος ἀρετή , ὅς ἔνειμι μέν ὁ εὐώδης πνευματικός , οὖον κατά εἷς δέ τρόπος , ἐπεί ὅς πολύς ὁ ἐντόσθια , πιμελή καί νεφρός , καί ὁ λοβός ὁ ἧπαρ . ἐμπίμπρημι δέ ὁ σῶμα ὁ λείπω , ἔξω ὁ παρεμβολή . ἔσσομαι γάρ ὁ πύλη πάσχω ὁ Χριστός · γράφω δέ οὕτως ὁ Παῦλος . ὁ δέ γε πῦρ δαπανάω ὁ σῶμα κατασημαίνω εἄν ἰσχνός , ὅτι ὁ πάθος αὐτός καί ὁ θάνατος οὖον πρός ἀδοξία εἰμί ποθεν , ἀλλά εἰς λαμπρός καί ἐμφανής ἐκτελευτάω δόξα . ἐν εἶδος γάρ δή ὁ πυρός νοέω ὁ θέω · καταβαίνω δέ οὕτως καί ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σινᾶ . καταλύω δέ ὁ θάνατος ὁ κράτος , ὑποδύομαι ὁ θάνατος οἰκονομικός ὁ Χριστός , ἵνα ὡς θεός δοξάζω πρός ἐγώ . ἕρπω δή οὖν εἰς θεοπρεπής δόξα ὁ θάνατος , ὁ τέλος ἔχω ὁ ἀναβιόω λαμπρός , καί ὁ ἐν γε ὁ πάσχω μικροπρεπής , εὔκλεια ὁ ἄνω2 νικάω , οἴχομαι πρός ὁ μηδείς · καί οὗτος , οἴομαι εἰμί αἰνιγματωδῶς , ὁ δαπανάω πῦρ ὁ νεκρός μοσχάριον . ἐπιλέγω δέ , ὅτι ἁμαρτία γάρ εἰμί , εἰς ἀποκάθαρσις ἁμαρτία ὁ Χριστός γίγνομαι διαμηνύω πάθος , καί ὁ χρῆμα εἰμί οὐ ἀσυμφανής . οὖον γάρ οὖν . εἶτα κριός ὁ πρῶτος λαμβάνω καί σφάζω μέν ἐν ἴσος ὁ μόσχος · προσέχω δέ αὖος ὁ θυσιαστήριον ὁ αἷμα , καί μελειστί τέμνω ἀναφέρω , ὁ ἐντόσθιος ἐκπλύνω ὕδωρ , κεφαλή τε ἅμα καί πούς , ὅτι θυμίαμα εἰμί · γράφω δέ πάλιν ἐγώ καί διά οὗτος ὁ Χριστός , ὁ ἐν κριός ὁ τέλειος τέλειος , ἅγιος ἔχω ζωή . δηλόω γάρ , οἴομαι ποῦ ὅτι , ὁ προσχέω ὁ αἷμα ὁ θυσιαστήριον · ζωή γάρ τύπος ὁ αἷμα , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνάκειμαι ὁ Θεός καί πατήρ , ὡς ὑπέρ πᾶς τε ἅμα καί ὑπέρ ἕκαστος · τύπος δέ οὗτος πάλιν , ὁ ἀναφέρω ὁ κριός ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὡς ἐν πᾶς τε καί κατά μέλος . Μέλης δέ ἐγώ ἀνά μέρος Χριστός , καί εἷς πᾶς νοέω σῶμα · ἅγιος δέ ὅτι καί ἱερός ὅλος καί σπίλος ἀκαθαρσία οὐ ἔχω , ὁ ὁ ἐντόσθιος ἔκπλυσις εὕω μάλα παραδηλόω . συναναφέρω δέ κεφαλή καί πούς , ὁ ἀπό ἀρχή καί μέχρι πᾶς εὐώδης ἐν ἁγιασμός ὁ ὁ Σωτήρ ζωή ὑποφαίνω . Παντὸς γάρ ζῷον κεφαλή μέν ἀρχή , κατάληξις δέ ὥσπερ καί ὁ πᾶς σῶμα ὁ πούς ὁ τέλος . ἤ καί τάχα ποῦ νοέω ἀγαθός εἰς τύπος μέν νόος κεφαλή , πορεία γε μήv ὁ κατά ἐνέργεια πρακτικός ὁ πούς . εὐώδης δέ πᾶς ἐν Χριστός , καί εἰς ἄκρος ἥκω καθαρότης καί νόημα καί πρᾶξις · οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία · οὗτος ὅς καί ὁλοκαύτωμα καί θυσίασμα φημί ὁ καθιέρωσις ὁ κριός . οὖον γάρ ἐκ μέρος ἅγιος ἢ ἱερός . πρέπω γάρ εἄν οὐ ἐκεῖνος ποθεν , ἐγώ δέ μᾶλλον , ὁ καί ἀσθενέω ἔστω ὅτε καί ἐναλῶναι πταῖσμα · καθαρός γάρ οὐδείς ἐκ ἁμαρτία , καί πολύς πταίω ἅπας , κατά ὁ γράφω . καί πῶς ἄν τις οἴομαι τυγχάνω , καί αὐτός γίγνομαι ὁ Χριστός ζωή ὑπέρ ἐγώ ; καί μήv εἶμι ὅς καί μάλα ῥᾳδίως , ἐννοέω ὅτι ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις γίγνομαι κοινωνός , μόνος δέ οὐ καί ὁ ἐκεῖνος πλημμελέω ἐκτίνω δίκη , διατρέχω εἰς ἅπας ὁ ἀρά , καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος γένος κατανέμω τρόπος τις ὁ ὀργή . καθικνέομαι τοίνυν εἰς ἐνανθρωπότης , καί σκηνόω ἐν ἐγώ ὁ Μονογενής , καί ὑποτίθημι ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ . γίγνομαι γάρ ὑπήκοος μέχρι θάνατος , ὁ ἐκ Ἀδάμ ἀποταξία ἀφανίζω ὁ ἔγκλημα , καί ὁ εὐπείθεια ὁ εὐωδία ὡς ὑπέρ πᾶς τε ἅμα καί ὑπέρ ἕκαστος προσάγω ὁ Θεός καί πατήρ , καί διά αὐτός σῴζω · καί μάρτυς ὁ Παῦλος ὡδί γράφω · ἄρας οὖν , ὡς διά εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς κατάκριμα , οὗτος καί διά εἷς δικαίωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς δικαίωσις ζωή · ὥσπερ γάρ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , οὗτος διά ὁ ὑπακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος Δίκαιος καθίστημι ὁ πολύς . συνίημι οὖν ὅτι σῴζω μέν ὡς ἐν γε ὁ μόσχος , θνῄσκω ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός , εὐωδιάζω δέ ὁ Θεός καί πατήρ διά ὁ ὑποταγή αὐτός καί ὁ ἐν ἁγιασμός ζωή · Προσέχω γάρ ὁ αἷμα ὁ κριός ὁ ἅγιος θυσιαστήριον . συνίημι ὅς φημί . πολύτροπος δέ ὁ αὐτός ἐγώ διαπλήσσω ὡς ἐν σκιά · καί λαμβάνω , φημί , κριός ὁ δύο , καί πράσσω μέν ἐπί αὐτός κατά ὁ πρῶτος ὁ σφαγή . καταχρίω δέ Ἀαρών , καί ὁ ὑπό αὐτός ὁ ἱερός ἁγίζω στίφος , ἐπιτίθημι ὁ αἷμα ἐπί ἄκρος χείρ καί οὖς , καί μήv καί πούς ὁ δεξιός · ἁγίζω δέ καί ὁ ἱερός ὁ στολή καταλέγω ὁ αἷμα , εἶτα ὁ λείπω ἐπιπροχέω ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον , κατά ὁ Θεός δοκέω , ἀπολαμβάνω ὁ τε ἐντόσθια καί ἄζυμος ἄρτος καί λάγανον εἷς · ἄμφω δέ εἰμί ἐλαιόδευτος · καί προσκομίζω μέν ἐν χείρ ἐντίθημι ἴδιος ὁ ἀμφί ὁ Ἀαρών , ἀποδέχομαι δέ ὁ θυσία καί ἀναφέρω Μωσῆς . δήω δέ πρός οὗτος φημί βραχύς καί στηθήνιον ἀποτάσσω ὁ ἱερεύς , καί ἐν μοῖρα κεῖμαι ὁ ἀφαιρέω . ὄνομα δέ ὁ θῦμα , κριός τελείωσις . θυμιάω δέ ὁ ἐντόσθιος , ὁ λοιπός σύν ἄρτος ἐσθίω σῶμα , πῦρ κατακαίω ὁ εἰς ὁ πρωΐ καταλείπω . ἔχις γάρ ὧδε ὁ γράμμα ὁ ἱερός . ὡς βαθύς ὁ λόγος ! φημί ὀρθῶς · βαθύς γάρ δή λίαν , ὠδίνω δέ μήv ὁ Χριστός μυστήριον . γίγνομαι γάρ ἐγώ κριός τελείωσις εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ Ἀρίστων ἄρτιος ἔχω ἀποφαίνω , καί ἐκπρεπής ἐν ἀρετή διά ἁγιασμός ἐν πνεῦμα , καί πρό γε ὁ ἄλλος ἀκοή μέν ἐντίθημι , ὁ εὐλογία πλήρης , τουτέστι , ὁ εὐπειθής καί εὐήνιος , καί ἐπιτηδείως μέν ἔχω εἰς παραδοχή ὁ περί αὐτός δόγμα , οὐ ἀνέχω δέ ψίθυρος τερέτισμα , καί μυσαρός αθυρογλωσσία , ὅς εἄν ποιέω τις ὁ ἀλήθεια μάχομαι , καί ὁ ὁ ὀρθότης ἀντεξάγω δόγμα · ἀκοή γάρ δή οὗτος ὁ ἅγιος καρπός . καί μήv Ἰωάννης ἐγώ ὁ θεσπέσιος ὧδε πῇ φημί · ἀδελφός , δοκιμάζω ὁ πνεῦμα , εἰμί ἐκ ὁ Θεός εἰμί · πᾶς πνεῦμα ὅς μή ὁμολογέω Ἰησοῦς Χριστός , ἐκ ὁ Θεός οὐ εἰμί , καί πᾶς πνεῦμα ὅς ὁμολογέω Ἰησοῦς Χριστός , ἐκ ὁ Θεός εἰμί . βάσανος δέ ῥῆμα πράσσω εἄν εἰκότως οὐ ἑτέρως τε ποῖ μᾶλλον ἢ εἰς οὖς . Ἅγιον δή οὖν εἰμί ὁ οὖς ὁ ὁ ἀκρίβεια καί δογματικός ὀρθότης ἐπιμελητής . ἀλλά οὗτος εἰμί Χριστός ὁ δῶρον καί ξένιος οὐρανός , καί κατόρθωσις αἷμα ὁ ἅγιος · ἅπας γάρ ἐγώ ὁ ἐξαίρω ὁ κτῆσις ἐν αὐτός τε καί διά αὐτός . τοιγάρ καί χείρ ἁγίζω , πρακτικός ἐνέργεια παραδεικτικός , καί μέντοι καί Ποῦς , ὁ ἐν τροχιά ὀρθότης σύμβολον ἐναργής . ἅγιος γάρ ἐγώ ἔργον ἐπισεμνύνομαι χρή , καί διαστείχω εὕω μάλα ὁ εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἀρέσκω Θεός διαιτάω τρίβω , κατά ὁ ἐν ψαλμός ἀείδω , καί ἐπιστρέφω ὁ πούς ἐγώ εἰς ὁ μαρτύριον σύ , ἤγουν ὁ ἐν Βίβλος παροιμία , ὀρθός τροχιά ποιέω σός πούς , καί ὁ ὁδός σύ κατευθύνω . κτάομαι δή οὖν ὁ ἱερόν καί ἀπόλεκτος γένος ἅγιος μέν ἀκοή , χείρ τε ὁμοίως καί πούς κατά γε ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω τρόπος · δεξιός τε πᾶς χράω καί ὡς ἐν μοῖρα ὁ λοῖσθος , τουτέστιν , ἐν ἄκρος . ὁ γάρ ἄκρος φημί ὁ οὖς , καί μήv καί πούς καί χείρ · ἅπας γάρ , οἴομαι , πρᾶξις ἀγαθός γενναῖος τε εἰμί καί δεξιός , ὁ ὡς ἐν φαυλότης σκαιός οὐ ἔχω , καί μέχρι ὁ ἄκρος , ὅς εἰμί μέχρι πᾶς ἤτοι τέλος . προσήκω γάρ εἰμί δεξιός ἐν ἁγιασμός ὁ Θεός καθιερώνω μέχρι πᾶς ἐν ὑπομονή . ὁ γάρ ἄρχω , φημί , ἔργον ἀγαθός ἐν σύ , ἐπιτελέω . ἔκτοπος δέ λίαν καί ὁ ἀνόπιν ἵημι τρόπος τις διαπεραίνω ὀκνέω ὁ ἀγαθός . ἐπεί δέ εἰς τύπος Θεός Μωσῆς , προσκομίζω μέν ὁ θυσία ὁ ἀμφί ὁ Ἀαρών , ὑποδέχομαι δέ αὐτός , οἱονεί πως Θεός καί διά ὅδε κατασημαίνω , ὅτι ὁ οὕτως ἁγίζω ὁ ἐπί Χριστός θυσία μονονού καί ἀπό χείρ εἰς χείρ δέχομαι , καί οὐ ἀπαξιόω ὁ χρῆμα · Χριστός γάρ ἔχω ὁ εὐωδία , καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ὁ ἐντόσθιος ἀναφορά θυμιάω αὐτός . ἀφαίρεμα δέ ὁ ἱερεύς στηθύνιον , καί βραχύς ἀπό ὁ κριός ὁ τελείωσις . καί βραχύς μέν ἰσχύς εἄν εἰμί σύμβολον , στηθύνιον δέ Καρδία καί νεφρός . δίδωμι δέ ὁ ἅγιος τε καί ἱερός γένος Χριστός , δύναμις καί σοφία παρά ὁ Θεός καί πατήρ . ἤ οὐ ἐν αὐτός σοφός τε εἰμί καί ἄγαν εὐσθενής ; Πῶς γάρ οὖον ; γράφω γάρ ὅτι χριστός , Θεός δύναμις καί Θεός σοφία , γίγνομαι ἐγώ οὗτος παρά ὁ Θεός . ἱερή δέ βρῶσις ὁ εἰς λειτουργία ἐκλέγω ὁ κρέας . δίδωμι δέ ὁ ἄζυμος ἄρτος ὁμοῦ , συμμετέχω οὐδείς ὁ ἀλλογενής , ἢ , εἰμί οὗτος δράω τις , καί θνήσκω . Ψυχή γάρ εἄν πρέπω ὁ ἱερός ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι τροφή ἅγιος , τουτέστι , ὁ σῶμα ὁ Χριστός , καί ἀπρόσιτος ὁ ἀλλογενής ὁ εὐλογία . νοέω δέ εἄν ἑτερογενής καί ὁ ἄπιστος ἔτι καί ἀβάπτιστος γένος , καί πρός οὗτος ἔτι ὁ ἐκστρέφω εἰς ἑτερόφρων νόος , καί ὁ ὁ ἅγιος ἀσύμβατος γνώμη , καί ὡς ἐν φαυλότης δόγμα διασχοινίζω . δαπανάω δέ καί πῦρ πᾶς ὅσος εἰμί ὁ θυσία λείψανον , οὐ ἐφίημι ἐσθίω ὁ νόμος καί εἰς ὁ αὔριον · ἁγιασμός γάρ , οἴομαι , τις ἕτερος ἐγώ εἰμί τρόπος κατά ὁ αἰών ὁ μέλλω πνευματικός ἐνεργέω , οὐκέτι σωματικός , καί κατά ὅς οἶδα λόγος ὁ πᾶς μετασκευάζω θεός , καί οἷπερ εἄν βούλομαι μετατίθημι . ἕπω δέ τις ὁ λόγος οὐ ἀσύνετος νόος · λύω γάρ ἐν ἐγώ ὁ φθορά μετά γε ὁ ἀναβιόω τυγχάνω ἐκ νεκρός , οὐ ἀναγκαῖος πως εἰμί ὁ διά ὅς εἄν εἰμί δύναμαι διατρέχω αὐτός . ἕτερος δή οὖν ἁγιασμός τρόπος ὁ ὁ καιρός κατάστασις πρέπω ἐπινοέω , σύνειμι1 ἐγώ ὁ Χριστός . ὁ δέ εἰς νόος ἥκω εἶπον , ὁ ὁ ἀγαθός νοέω παραχωρέω . καί τάχα τίς τοιοῦτος ὑποσημαίνω λέγω ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ τέλειος , ὁ ἐκ μέρος καταργέω , ἀντί ὁ , πέρας ἔχω καί ἵστημι . ἔοικα . οὗτος μέν οὖν φημί διαπεραίνω δήω εἰς ὁ ὁ ἱερός τελέω . Συνεγείρω δέ ὁ ἱερός Ἰσραήλ , καί συλλέγω εἰς ἐκκλησία , ὁ εἰς ἐμφανής ἀνάδειξις διατυπόω λέγω · Λάβος Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ ἔλαιον ὁ χρῖσις , καί ὁ μόσχος ὁ περί ἁμαρτία , καί ὁ δύο κριός , καί ὁ κάνεον ὁ ἄζυμος , καί πᾶς ὁ συναγωγή ἐκκλησιάζω ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί εἶπον Μωσῆς ὁ συναγωγή · [ καί ποιέω ὅς τρόπος συντάσσω αὐτός Κύριος καί ἐξεκκλησιάζω ὁ συναγωγή ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί εἶπον Μωσῆς · ] οὗτος εἰμί ὁ ῥῆμα ὅς ἐντέλλω Κύριος ποιέω . καί ἀμφιέννυμι μέν ἐν κόσμος ὁ Ἀαρών , καί μέντοι ὁ ἱερεύς . προσραίνω δέ ὁ ἔλαιον ὁ χρῖσις ὁ θυσιαστήριον ἑπτάκις , καί ἐπί πᾶς αὐτός ὁ σκεῦος , καί ἐπί ὁ λουτήρ , φημί , καί ὁ σκηνή , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , καί ἁγίζω αὐτός . Ἁγία γάρ ὁ σκηνή , καταπλουτέω δέ τέλειος ὁ θυσιαστήριον ὁ διά πνεῦμα ἁγιασμός , οὐ ὡς ἐν τάξις μετίσχω ὁ λογικός · οὖον γάρ οὕτως ἅγιος , ὡς , οἷος εἶπον , ἄγγελος φύσις , ἤγουν ἄνθρωπος ψυχή · ἀλλά οἱονεί πως ἐκ ἐπαφή ὁ ἐπιτίθημι θυσία αὐτός . Ἅγιος γάρ καί τόπος ἐν ὅσπερ εἄν γίγνομαι Χριστός . καταχρίω δή οὖν ὁ θυσιαστήριον ἑπτάκις , ὅς εἰμί πλούσιος , ἁγίζω ὁ Ἀαρών · προσεπήντλησε γάρ αὐτός ὁ ὁ χρῖσις ἔλαιον , καί πρός γε δή οὗτος προσκομίζω ὁ θυσία ὁ ὑπέρ τε αὐτός καί ὁ ἐκ αὐτός κατά γε ὁ ἄρτιος ἐγώ προαποδίδωμι τρόπος . ἐπεί δέ εἰς πέρας ἄγω οὗτος , προσεπιτάσσω λέγω , καί ἀπό ὁ θύρα ὁ σκηνή καί μαρτύριον οὐ ἐξέρχομαι ἑπτά ἡμέρα , ἠώς ἡμέρα πληρόω , ἡμέρα τελείωσις σύ . ἑπτά γάρ ἡμέρα τελείωσις ὁ χείρ σύ , καθάπερ ποιέω ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος , ὅς ἐντέλλω Κύριος ὁ ποιέω , ὥστε ἐξιλάσκομαι περί σύ , καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον καθίζω ἑπτά ἡμέρα . Ἡμέρα δέ καί νύξ φυλάσσω ὁ φύλαγμα κύριος , ἵνα μή ἀποθνῄσκω · οὕτως γάρ ἐντέλλω ἐγώ Κύριος ὁ Θεός . ὁποῖος μέν οὖν ἐπί ἕκαστος ὁ θυσία γίγνομαι τρόπος , ἀποχράω ἐγώ εὕω μάλα διαδείκνυμι λόγος . τοιγάρ μεθίημι ὁ ἐν γε οὗτος ἰσχνομυθέω , ἐπί οὗτος ἔρχομαι . οὐ ἐφίημι ὁ νόμος ὁ ἱερόν καί ἀπόλεκτος καταπλουτέω κλῆρος , τελειόω τε ἤδη πρός ὁ ἱεράομαι δήω , ἔξω ποῦ φέρω ὁ ἅγιος σκηνή , ἀλλά εἰς ἕβδομος ἡμέρα εἴδομαι τε καθίζω , καί μονονού προσηλόω ὁ θύρα , οὐ ὑπεραίρω ὁ οὐδός1 , ὁ ἐν τόπος ἅγιος κάθισις σύμβολον , οἴομαι ποῦ , τίθημι ἑδραιότης καί διαμονή ὁ ἐν ἁγιασμός . διερείδομαι γάρ δεῖ καί ἀκλονήτως ἔχω εἰς ἀρετή ἀναγκαῖος ἐγώ , ὁ ὅσγε τάσσω προσεδρεύω Θεός , οὐ ἔξω φοιτάω ὁ καθήκω τρόπος καί γνώμη ἐκτρέχω ἱεροπρεπής · ἀγχοῦ δέ ὥσπερ ἀεί καί οἰκέω παρά Θεός , κατά γε ὁ εἴρω διά φωνή προφήτης · Ζήτης ζητέω , καί παρά ἐγώ οἰκέω . εἰς ἑπτά δέ οὗτος ἡμέρα ποιέω κελεύω ὁ Μωσῆς · ὁ ἐν πᾶς δέ χρή καιρός Θεός προσεδρεύω ἐπείγω , ὁ ἑπτά σημαίνω , οἱονεί γάρ πως ὁ διόλου καί διά πᾶς φημί . εἴδομαι δέ εἰμί σκηνή ἐντέλλω τηρέω ὁ φύλαγμα κύριος , ὁ παρά Θεός προσεδρία καρπός , ὁ εὐπειθής ὑποφαίνω , καί ὁ δράω ἐθέλω ὅσπερ εἄν αἱρέω νομοθετέω . προσεδρευτέον ὧδε ὁ πᾶς δεσπότης , πρός αὐτός ποῦ ὁ λοῖσθος ὁ κακός ὁ ἐπί ἀγαθός ῥᾳθυμία ἐκτελευτάω ἀεί · προσεπιφέρω γάρ ὁ Μωσῆς οὗτος ὅς , καθάπερ ἐγώ , ὁ , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . ὀρθῶς φημί . τελειόω δέ ἤδη πρός ἱερουργία ὁ Ἀαρών ἄρχω πληρόω ὁ νομίζω . καί τίς δή τρόπος , φέρω δή λέγω . γράφω γάρ πάλιν ἐν ὁ Λευιτικός · καί γίγνομαι ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος , καλέω Μωσῆς Ἀαρών , καί ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ γερουσία Ἰσραήλ , καί εἶπον Μωσῆς πρός Ἀαρών · Λάβος σεαυτοῦ μοσχάριον ἐκ βοῦς περί ἁμαρτία , καί κριός εἰς ὁλοκαύτωμα , ἄμωμον , καί προσφέρω αὐτός ἔναντι κύριος . καί ὁ γερουσία Ἰσραήλ λαλέω , λέγω · λαμβάνω χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία , καί μοσχάριον , καί ἀμνός ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκάρπωσις , ἄμωμον , καί μόσχος , καί κριός εἰς θυσία σωτήριος ἔναντι κύριος , καί σεμίδαλις φυράω ἐν ἔλαιον , ὅτι σήμερον Κύριος ὁράω ἐν σύ . καί λαμβάνω , καθό ἐντέλλω Μωσῆς ἀπέναντι ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί πρόσειμι πᾶς συναγωγή , καί ἵστημι ἔναντι κύριος , καί εἶπον Μωσῆς · οὗτος ὁ ῥῆμα , ὅς εἶπον Κύριος , ποιέω , καί ὁράω ἐν σύ ὁ δόξα κύριος . καί εἶπον Μωσῆς ὁ Ἀαρών · προσέρχομαι πρός ὁ θυσιαστήριον , καί ποιέω ὁ περί ὁ ἁμαρτία σύ , καί ὁ ὁλοκαύτωμα σύ , καί ἐξιλάσκομαι περί σεαυτοῦ , καί ὁ οἶκος σύ , καί ποιέω ὁ Δῶρα ὁ λαός , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός , καθάπερ ἐντέλλω Κύριος . λεπτόν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ἱερός Γράμμα ὁ νόος ἐνίημι περιάθρησις εὕω μάλα ἐν ὅδε διαφανής ὁ Χριστός μυστήριον . τίς τρόπος ; ἐν ἡμέρα γάρ ὄγδοος καταλήγω μέν ὥσπερ ὁ ἱεράομαι Μωσῆς . ἄρχω γε μήv ὁ Ἀαρών , πλήν οὖον σιγάω ὁ Μωσῆς , καίτοι διαίσσω ἤδη πρός ὁ ὁ ἱερωσύνη ἔργον ὁ Ἀαρών . Χρόνος γάρ δή ὁ ἱερωσύνη Χριστός νοέω εἄν εἰκότως ὁ μετά ὁ νόμος , οὗτος εἰμί , ὁ ὄγδοος , κατά ὅς ὁ ἀνάστασις , καί ἀρχή τις ὥσπερ αἰών νέος . καινός γάρ κτίσις ἐν Χριστός , κατά ὁ γράφω . ἀναδείκνυμι δέ ἤδη Χριστός κατά ὁ ὄγδοος , καταλήγω μέν ὁ Μωσῆς · οὖον γάρ ἐν τύπος ἔτι καί σκιά λατρεύω · ὅς γε μήv ἔννομος παίδευσις οὖον σιγάω , πνευματικός γάρ ὁ νόμος ὁ πνευματικός , καί ἀεί ὁ Χριστός λαλέω μυστήριον . ἐπαγγέλλω μέν οὖν ὁ Μωσῆς κατά ὁ ὄγδοος ἡμέρα ὁράω ὁ δόξα κύριος . Προαναπεφώνηκε γάρ ὁ νόμος ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία ὁ χρόνος . Προσεπιτάσσω δέ πάλιν , πρότερος μέν ὑπέρ ἑαυτοῦ ὁ Ἀαρών θυσία ἐπιτελέω · μετά δέ οὗτος , ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ λαός , τύπος , οἴομαι , ὁ χρῆμα τίθημι ὁ κατά ἐγώ ἤδη πως , καί ὑποφαίνω εὕω μάλα καί σαφῶς , ὅτι ὁ ἐκλέγω εἰς ἱερωσύνη , καί ὁ ὁ ἐν πίστις δέχομαι ἁγιασμός , πρέπω εἄν εἰκότως ὁ ἅγιος τε εἰμί καί ἱερός . Τῖς δέ εἄν γίγνομαι ὁ προσαγωγή ὁ τρόπος , ὡς ἐν δηλόω . Μοσχάριον οὖν ὑπέρ ἁμαρτία καί καθαρισμός ὁ ἱερουργέω σφάζω . προχέω δέ ὁ αἷμα ὁ ἅγιος θυσιαστήριον , θυμιάω δέ καί ὁ ἐντόσθιος , πῦρ ὁ ἐπίλοιπος καταφλέγω σῶμα . Κριός δέ δή πάλιν ὁ ὁλοκαυτέω εἰμί , κατά γε ὁ συνήθης νόμος ὁ ὁλοκαύτωσις · χίμαρος δέ ὁ θῦμα πρός ἀποκάθαρσις ἁμαρτία ὁ λαός · μοσχάριον δέ καί ἀμνός , ὁ εἰς ὁλοκαύτωσις , κριός τε καί μόσχος εἰς θυσία σωτήριος , ἐπιτίθημι ὁ θυσιαστήριον καί ὁ σεμίδαλις , εἰμί καί μή πᾶς τυγχάνω , ἀλλά δράξ καί ἐκ μέρος . εἶτα φημί , ὅτι καί ἐξαίρω Ἀαρών ὁ χείρ ἐπί ὁ λαός , εὐλογέω αὐτός , καί καταβαίνω ποιέω ὁ περί ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ὁλοκαύτωμα καί ὁ ὁ σωτήριος , καί εἰσέρχομαι Μωσῆς καί Ἀαρών εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ἐξέρχομαι εὐλογέω ἅπας ὁ λαός , καί ὁράω ὁ δόξα κύριος πᾶς ὁ λαός , καί ἐξέρχομαι πῦρ παρά κύριος , καί κατεσθίω ὁ ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὁ τε ὁλοκαύτωμα , καί ὁ στέαρ , καί ὁράω πᾶς ὁ λαός , καί ἐξίστημι , καί πίπτω ἐπί πρόσωπον . τις δή οὖν ἄρα καί ἐπί ὅδε φημί ; ὁράω μέν οὖν κατά γε ὁ ἀληθής ὁ δόξα κύριος κατά ὁ ὄγδοος , ἤτοι γίγνομαι ἐμφανής ὁ υἱός , ὁ δόξα ὁ Θεός καί πατήρ · ὀνομάζω γάρ αὐτός οὗτος λέγω πρός Μωσῆς ὁ ἱερός · ζῶ ἐγώ , λέγω Κύριος , ἢ μήv ἐμπίμπλημι ὁ δόξα κύριος πᾶς ὁ γῆ . Ἱερός δέ ἐγώ ἀποφαίνω αὐτός ὑπέρ ἐγώ ὡς ἐν γε ὁ μόσχος σφάζω , καί ἁμαρτία ἐλευθερόω , καί πᾶς ἀνίημι ἔγκλημα , καί ὁ ἐκ ὁ καταγιγνώσκω διασμήχω ῥύπος , καί αὐτός ὁμοίως εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ νοητός ὡς κριός τελειόω , αὐτός καί θυσία σωτήριος γίγνομαι , καί ἁγίζω ἐγώ ὁ ἴδιος αἷμα , αὐτός καί σεμίδαλις ἐλαιόδευτος , ἐν ἱλαρότης ζωή ἅγιος , παραδείκνυμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ ὁ Θεός καί πατήρ . συνίημι ὅς φημί . οἴμη δέ ἔγωγε , ὁ ὑπέρ ὁ Ἀαρών θυσία καί ὑπέρ ὁ λαός παραδηλόω ἀστεῖος ὁ ὁ ἅγιος εἰς θεός καθιέρωσις . ἀναδείκνυμι δέ λοιπός καί ἐμφανής ὁ κατά ἑαυτοῦ καθίστημι ὁ Ἐμμανουήλ , διά ὅς καλέω πρός ἁγιασμός , δεκτός τε καί ἱερός , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνατίθημι ὁ πατήρ . ἐπιτηρέω γάρ ὅτι , διά ὁ ἔναγχος εἴρω , περαίνω μέν ἔννομος ὁ ὁ ἱερός τελείωσις , διά αὐτός δέ δή πάλιν πολύτροπος ἁγίζω . κατακαίω μέν γάρ ὡς μόσχος ἔξω ὁ παρεμβολή ὑπέρ ἁμαρτία , θυμιάω δέ ὡς κριός καθήκω ὁλοκαυτέω , μελειστί δέ ὅλος ὡς ὑπέρ ἕκαστος καί ὑπέρ πᾶς , ἁγίζω ὁ αἷμα καταχρίω αὐτός , ὡς κριός σωτήριος . ὄγδοος δέ ἤδη λοιπός ἀναδείκνυμι ἡμέρα , οὗτος εἰμί , κατά ὅς ἐκφανής γίγνομαι ὁ δόξα Χριστός , καταργέω θάνατος , καί πατέω φθορά , λοιπός ἱερεύς τε καί λαός καρποφορέω Θεός , οὐ ὀθνεῖος τιμάω τις , οὐδέ ὁ ἔξωθεν εὐφραίνω ὁ ὁ ὅλος δεσπότης , καθάπερ καί ὁ κατά σάρξ Ἰσραήλ , ἀλλά ἑαυτοῦ ἀποφαίνω εὐώδης θυσία . οἱονεί γάρ πως ἐν εἰκών ὁ θῦμα ὁ ἑαυτοῦ ἱερουργέω ψυχή , καί Θεός προσάγω , ἀποθνῄσκω μέν ὁ κόσμος , καί ὁ φρονέω ὁ σάρξ , καί πάθος νέκρωσις ὑπομένω , μόνος δέ οὐ συσταυρόομαι ὁ Χριστός , ἵνα πρός ἅγιος καί ἀμώμητος μεταχωρέω ζωή , κατά ὁ αὐτός δοκέω πολιτεύω . τοιοῦτος τίς καί ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος · πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα περιφέρω , ἵνα καί ὁ ζωή ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα ἐγώ φανερόω . καί πάλιν · εἰμί ὑπομένω , καί συμβασιλεύω · εἰμί συμμορφόομαι ὁ θάνατος καί ὁ πάθημα αὐτός , κατά ὁ γράφω , κοινωνός καί ὁ ἀνάστασις καί ὁ δόξα εἰμί . οὐκοῦν ἔξω μέν ὁ πύλη ὑπέρ ἐγώ πάσχω ὁ Χριστός , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή , ἔξειμι δέ καί αὐτός , ὁ ὀνειδισμός αὐτός φέρω , ἔξω ὁ πύλη , ὡς μοσχάριον ἐν ἴσος τρόπος σφάζω , καί ὡς κριός ὁλοκαυτέω , ὁ ἐν Χριστός πολιτεία εὐωδιάζω ὁ Θεός · καί οὗτος μέν ὑπέρ Ἀαρών καί ὁ σύν αὐτός τε καί ἐκ αὐτός ὁ θῦμα , ὁ δέ ὑπέρ ὁ λαός , χίμαρος ὁ ὑπέρ ἁμαρτία . καί τίς ὁ λόγος ; καίτοι μοσχάριον προσφέρω πρός ἀποκάθαρσις ἱερός . ἐν ὑπεροχή δέ πᾶς ὁ ἱερός , καί θυσία προσαγωγή , καί ὁ εἰς ἀποκάθαρσις τε καί ἁγνισμός · μείζων δέ ὡς ἐν μέγεθος σῶμα χίμαρος μοσχάριον , ὁ ἐν πρᾶγμα νοητός ὑπεροχή μηνύσιον ἐμφαίνω ἐναργής . Μοσχάριον δέ καί ἀμνός εἰς ὁλοκάρπωσις ὁ ἐν Χριστός νηπιότης ὁ ἐν πίστις καθιερόω ὑπαινίσσομαι · μόσχος δέ καί κριός ὁ τληπαθής καί ἀνδρεῖος , καί ὁ ἐν πραότης καρποφορία κατασημαίνω εὕω μάλα καί ὁ μέν πρῶτος τύπος ὁ μόσχος · ὁ δέ γε κριός ὁ δύο . διάβροχος δέ ὁ ἔλαιον σεμίδαλις ὁ ἐν Χριστός ζωή ὁ ἐλπίς λαμπρός εὕω μάλα κατάδηλος · οὖον γάρ ὅς στυγνάζω καί δακρύω , ἀλλά εὔθυμος καί ἱλαρός ὁ ἐν Χριστός πολιτεία ἐξάπτω πρέπω . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ , δεῦτε ἀγαλλιάω ὁ κύριος . ἐπίλαμψις γάρ οὗτος καθαρός τε καί ἐναργής ὁ δόξα Χριστός , ἀσμενής προσίημι ὁ ὁ ἅγιος καρποφορία , καθάπερ ἀμελέω καί τότε θεός ἐν εἶδος πυρός καταφοιτάω ἐναργής , καί κατεσθίω ὁ θῦμα . Μόνος δέ οὐ τροφή ἡγέομαι καί τρυφή ὁ ἁγίζω ἐν πίστις ὁ εὐδοκίμησις . ὑπεμφαίνω δέ τίς καί μυστικός ὁ λόγος · τότε μέν γάρ ἐπί ὁ διχοτόμημα ὁ πυρός ἀκμή καθίημι θεός , οἱονεί πως ὁ πρόκειμαι ἅπτω · ὑποπλήσσω γάρ ὁ πυρός φύσις ἀεί ὁ θεῖον . νυνί δέ ὁ νοητός προτίθημι αὐτός θυσία , οὐ ἐν εἶδος πυρός , ἀλλά ἐν ἅγιος πνεῦμα , ὁ πρόκειμαι νοητός ἐφάπτω , ζωοποιός ἀποφαίνω ὁ ἐφίημι μεταλαγχάνω , καί ἀληθής ἐν πίστις ὁ χρῆμα δέχομαι . ὀρθῶς φημί . ἐξαίρω δέ Ἀαρών ὁ χείρ εὐλογέω ὁ λαός . καί θέα δή πάλιν ὡς ἐν πρῶτος χείρ ἐπίθεσις ἐπί λαός διά ὁ Ἀαρών · εὐλογέω γάρ ἅπας ὁ ἀληθής Ἀαρών , ἱερεύς καί λαός , ὁ μικρός μετά ὁ μέγας , κατά ὁ γράφω , μονονού καί χείρ ἐπιτίθημι , καί σημεῖον εἄν γίγνομαι σαφής ὁ χείρ ἐπίθεσις ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα εἰς ἐγώ καταβολή . πρό δέ ὁ ἱερουργία ὁ Ἀαρών ὁ χείρ ἐπίθεσις οὐ εἰμί . οὔπω γάρ εἰμί πνεῦμα , κατά ὁ Ἰωάννης φωνή , ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω δοξάζω . πιθανός ὁ λόγος . καί ὅδε ὁ ἱερός εὐχή καταρρυθμίζω τρόπος , προαναγορεύω τις ὁ διά Χριστός πάθημα εὕω μάλα τίθημι ὁ ἐν αὐτός λόγος . φημί γάρ , ὅτι λαλέω Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός λέγω · οὕτως εὐλογέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , λέγω αὐτός . καί ἐπιτίθημι ὁ ὄνομα ἐγώ ἐπί ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ἐγώ Κύριος εὐλογέω αὐτός , εὐλογέω σύ Κύριος καί φυλάσσω σύ , ἐπιφαίνω Κύριος ὁ πρόσωπον αὐτός ἐπί σύ , καί δίδωμι σύ εἰρήνη , καί ἐλεέω σύ . προστάσσω μέν οὖν εὐλογέω ὁ λαός ὁ ἐν ἱερωσύνη καταστέφω , ἀφίστημι δέ χρήσιμος εἰκαιότης λογισμός , οὐ ἄνθρωπος χείρ ὁ εὐλογέω δείκνυμι , ἀλλά ἑαυτοῦ ὡς κύριος . πᾶσα γάρ δόσις ἀγαθός , καί πᾶς δώρημα ἀγαθός , καί πᾶς εὐλογία ἄνωθεν εἰμί καταβαίνω ἀπό ὁ πατήρ ὁ φάος , κατά ὁ γράφω . Χριστός δέ ὁ εὐλογία ὁ ὁδός , καί αὐτός εἰμί ἐγώ ὁ οὐράνιος ἀγαθός ὁ διανομεύς , ἐν αὐτός τε καί διά αὐτός ὁ πᾶς παρά ὁ πατήρ . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Χάρις σύ καί εἰρήνη , φημί , ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ , καί κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . εὐλογέω δή οὖν ἐν ὄνομα Θεός , πῶς δέ εἄν γίγνομαι τυγχάνω καί ὁ ὅδε τρόπος , κατασημαίνω ἀστεῖος , ἐπιφθέγγομαι δήω φημί ὁ ἐπεύχομαι ἱερεύς · εὐλογέω σύ Κύριος καί φυλάσσω σύ , ἐπιφαίνω Κύριος ὁ πρόσωπον αὐτός ἐπί σύ , καί ἐλεέω σύ , ἐπαίρω Κύριος ὁ πρόσωπον αὐτός ἐπί σύ , καί δίδωμι σύ εἰρήνη . φυλάσσω μέν οὖν ὁ εὐλογία παραλύω ὁ ἀρή , καί ἀναπλάσσω ὁ ἁμαρτάνω , εἰς ὁ ἐπαινέω δήω ἐν Χριστός · καί οὗτος μάρτυς ὁ Παῦλος ὡδί γράφω · εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ εὐλογέω ἐγώ ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός , ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός , καθώς ἐκλέγω ἐγώ ἐν αὐτός πρό καταβολή κόσμος , εἰμί ἐγώ ἅγιος καί ἄμωμος κατά ἐνώπιος αὐτός · ἐν ἀγάπη προορίζω ἐγώ εἰς υἱοθεσία διά ὁ Χριστός εἰς αὐτός . ὁράω ὅτι ὁ ἀπόβλητος διά ὁ ἁμαρτία φύω , καί ὁ ἄνθρωπος δεκτός εἰς υἱοθεσία εὐλογέω ἐν Χριστός διά μετοχή ὁ πνεῦμα , ὅς καί ἐκχέω εἰς ἐγώ πλούσιος , ὁ μή ἐκ μέρος αὐτός ὁ ἅγιος δωρέω , ἀλλά ὡς ἐκ ἴδιος πλήρωμα ἐντίθημι . Ἐπιφάνεια δέ πρόσωπον Θεός προξενέω εἄν αὐτίκα ὁ ἐλεέω δήω , εἴπερ εἰμί ἀληθής , ὡς ἐν γε ὁ γιγνώσκω θεός ὁ χρή μεταλαγχάνω ὁ αἰώνιος ζωή εἰσβαίνω . οὕτως γάρ φάσκω ὁ Σωτήρ πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός · ἄτη δέ εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός , καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . ὅτι2 δέ πρόσωπον ὁ Θεός καί πατήρ εἰμί ὁ υἱός , ὅς καί φαίνω ἐγώ , ἐνδοιάζω τις εἄν ἥκιστος γε , καθάπερ ἐγώ · χαρακτήρ γάρ εἰμί καί ὁμοίωσις καί εἰκών αὐτός , γιγνώσκω δέ διά αὐτός τε καί σύν αὐτός ὁ πατήρ , συνεισθέω δέ ἀναγκαῖος ὁ τοιόσδε γνῶσις καί ὁ ἐλεέω δήω · δικαιόω γάρ ἐν πίστις , καί οὐ ἐκ ἔργον ὁ ἐν δικαιοσύνη , ὁ ποιέω ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ πολύς αὐτός ἔλεος , ἀποφορτίζω τε ὁ φθορά , καί εἰς καινότης ζωή ἐν Χριστός μεταστοιχίζω , κατοικτείρω Θεός . καί κατά ἕτερος δέ τρόπος , εἰμί πρός Ἰουδαῖος ὁ λόγος ὁ δύναμις παρατρέπω , ἐλεέω κατά ὁ ἀληθής , ἐπιλάμπω αὐτός ὁ Μονογενώ . ἐπίκειμαι μέν γάρ αὐτός δύσοιστος ὥσπερ τίς καί ἀπόβλητος ἄχθος , ὁ κατακρίνω νόμος , καί οἰκτιρμός δίχα κολάζω ὁ ἁμαρτάνω . ἐλεέω δέ , ὁ δικαιόω χάρις ὀψέ καί μόλις διά Χριστός κερδαίνω , ὅς καί ὁ ἄφιξις ὁράω γλίχομαι , πρός ὁ ὁ ὅλος θεός κράζω , ὁ θεός ὁ δύναμις , ἐπιστρέφω ἐγώ , καί ἐπιφαίνω ὁ πρόσωπον σύ , καί σῴζω . ἐλεέω δή οὖν ὁ πᾶς ἐν ἐπιφάνεια Χριστός . καί μέντοι καί ἔπαρσις ὁ πρόσωπον ὁ Θεός πρόξενος εἰρήνη , ὅς εἰμί δοτήρ καί βραβεύς ὁ Χριστός , ὡς ἴδιος ἀγαθός ὁ πιστεύω εἰς αὐτός καί προτίθημι καί δωρέω . Εἰρήνη γάρ , φημί , ὁ ἐμός δίδωμι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ . ὅτε γάρ οἱονεί πως ὑψόω τίθημι ὁ υἱός ὁ πατήρ , χαρίζομαι αὐτός ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , κάθημαι τε ἐκ δεξιός ἐγώ , λέγω , τότε δή , τότε ὁ διΐστημι ἐγώ καταλύω ἔχθρα , συνάπτω εἰς εἰρήνη , διά ὁ φρονέω αἱρέω ὁ αὐτός , καί ἐν πνεῦμα περιπατέω , ἐν ὅς καί διά ὅς θεῖος φύσις ἀναδείκνυμι κοινωνός , συνείρω ἐγώ εἰς ἑνότης ὁ Χριστός · φημί γάρ ποῦ πρός ὁ πατήρ · ἐθέλω ἵνα ὥσπερ ἐγώ καί σύ εἷς εἰμί , οὗτος καί αὐτός ἐν ἐγώ ἐν εἰμί . – ἐν γάρ δή σῶμα ὁ πᾶς εἰμί ἐν Χριστός , καί · ὁ κολλάω ὁ κύριος εἷς πνεῦμα εἰμί , κατά ὁ γραφή . ὅτι2 , δέ ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἴδιος ὥσπερ ἐπαίρω πρόσωπον , οὗτος εἰμί , δοξάζω ὁ υἱός , ὁ πρός αὐτός εἰρήνη πλουτέω , σαφηνίζω λέγω αὐτός · ὅταν ὑψόω ἐκ ὁ γῆ , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ . ὀρθῶς διανοέομαι . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , καί διά αὐτός ὁ προσαγωγή ἔχω ἐν πνεῦμα πρός ὁ πατήρ . ἱέρη μέν οὖν περί καί ὁ ἐπί αὐτός ἀνάδειξις οὗτος πρός ἐγώ ὁ νόμος . ἁγίζω δέ δήω εὕω μάλα φημί ὁ Λευιτικός , καί ὁ καθήκω τρόπος προαγνίζω , ὁ ἐκνέμω αὐτός λειτουργία μεταποιέω τότε . λέγος δέ οὕτως ἐν ὁ Ἀριθμοί · Λάβος ὁ Λευίτης ἐκ μέσος ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ἀφαγνίζω αὐτός , καί οὕτως ποιέω ὁ ἀφαγνισμός αὐτός · περιλέγω αὐτός ὕδωρ ἁγνισμός , καί ἐπέρχομαι ξυρόν ἐπί πᾶς ὁ σῶμα αὐτός , καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί καθαρός εἰμί , καί λαμβάνω μόσχος εἷς ἐκ βοῦς , καί οὗτος θυσία σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , καί μόσχος εἷς ἐνιαύσιος ἐκ βοῦς λαμβάνω περί ἁμαρτία , καί προσάγω ὁ Λευίτης ἐνδίδομαι ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί συνάγω πᾶς συναγωγή υἱός Ἰσραήλ , καί προσάγω ὁ Λευίτης , καί ἀφόρισις Ἀαρών ὁ Λευίτης , ἀπόδομα ἔναντι κύριος παρά ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἰμί ὥστε ἐργάζομαι ὁ ἔργον κύριος . ὁ δέ Λευίτης ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ μόσχος , καί ποιέω ὁ εἷς περί ἁμαρτία , καί ὁ εἷς εἰς ὁλοκαύτωμα , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός . καί ἵστημι ὁ Λευίτης ἔναντι κύριος , καί ἐναντίος . Ἀαρών , καί ἐναντίος ὁ υἱός αὐτός , καί ἀποδίδωμι αὐτός , ἀπόδομα ἔναντι κύριος , καί διαστέλλω ὁ Λευίτης ἐκ μέσος ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἰμί ἐγώ , καί μετά οὗτος εἰσέρχομαι ὁ Λευίτης ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . διασαφέω δή οὖν εὕω μάλα , τίς εἄν νοέω πρός ἐγώ ὁ ὁ ἁγνισμός τρόπος , ὁ ὁ Λευίτης ἐπιφέρω . μυστικός μέν οὖν , εἰμί Παλλάδιος , καί ἐν Χριστός δή πάλιν · αὐτός γάρ ἐγώ ὁ ἀποκάθαρσις , καί ῥύπος πᾶς ὁ ἀπόνιψις , καί ἁγιασμός δοτήρ . Περιῤῥανεῖς γάρ αὐτός ὕδωρ ἁγνισμός , φημί . οὗτος ὅς καί ὁ σοφός καταδηλόω Παῦλος , ὡδί γράφω · εἰμί γάρ ὁ αἷμα τράγος καί ταῦρος , καί σποδός δάμαλις ῥαντίζω ὁ κοινόω ἁγίζω πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης , πόσος μᾶλλον ὁ αἷμα Χριστός · καί ἀληθής ὁ λόγος . εἰμί γάρ ἔνειμι ὁ τύπος ὁ ὠφελέω , καί ὁ σκιά σωτήριος , πῶς εἄν οὐ μᾶλλον ὁ ἀληθής , τουτέστι , ὁ αἷμα Χριστός · ὕδωρ δή οὖν ἁγνισμός ὁ ἀναμίξ ὁ σποδός ὁ δάμαλις ὁ λέγω νέκρωσις ὁ Χριστός σύμβολον ἐναργής εἰμί , ὡς ἐν γε ὁ ἅγιος βάπτισμα καί ἐγώ αὐτός πληρόω εὔχομαι διά πίστις . ὡς γάρ αὐτός ποῦ πάλιν ὁ θεσπέσιος φημί Παῦλος , συνθάπτω γάρ αὐτός διά ὁ βάπτισμα εἰς ὁ θάνατος , ἵνα ὥσπερ ἐγείρω Χριστός διά ὁ δόξα ὁ πατήρ , οὗτος καί ἐγώ ἐν καινότης ζωή περιπατέω . φημί δέ πάλιν · πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα περιφέρω , ἵνα καί ὁ ζωή ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ θνητός ἐγώ σάρξ φανερόω . καί τίς δή ἄρα εἰμί ὁ ἐνθάδε λέγω νέκρωσις ὁ Χριστός ; ὁ ἐκθνῄσκω μέν κόσμος καί ἁμαρτία , ἱερός τε καί ἅγιος καί ὁ ὅτι μάλιστα φίλος Θεός διαβιόω ζωή , ἐπί ὅς δή πάλιν ἀποσεμνύνω λίαν ὁ Παῦλος λέγω · ἐγώ γάρ διά νόμος νόμος ἀποθνῄσκω , ἵνα Θεός ζῶ · Χριστός συσταυρόομαι . ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . ὅς δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ἐκθνῄσκω μέν ἐν κόσμος , καί ὁ Χριστός νέκρωσις ὑποφέρω , διαβιόω δέ αὖος ὁ ἐν αὐτός ζωή . σποδός οὖν δάμαλις ἀναμίξ ὕδωρ ὁ Ἰησοῦς νέκρωσις ὡς ἐν ἅγιος βάπτισμα τελέω ὑπεμφαίνω ἄν . ἧς ἐν μετέχω γίγνομαι καί αὐτός φημί δήω ὁ ἐν τάξις τελέω ὁ Λευϊτικός , πᾶς εἶδος ἀκαθαρσία σαρκικός ὡς ἐν σκιά πάλιν ἐκφορτίζω . δηλόω γάρ , οἴομαι , οὗτος καί μάλα σαφῶς ὁ ἀποψιλόω ξυρόν ὁ ὁ σῶμα θρίξ . ζάω γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός , καί ἐνεργός , καί τομός , καθάπερ τις θρίξ καί ὄνυξ ἀποκείρω ἐκ νόος , ὁ ἔμφυτος καί ἐν ἐγώ σαρκικός κίνημα ὁ ἀκαθαρσία , ὅς καί νόμος ἁμαρτία ἐνοικέω ὁ μέλος ὁ σάρξ , ἀντιστρατεύω τε ὁ νόμος ὁ νόος , καί εἰς ὁ μή θέμις ἐξέλκω , Γράμμα πού φημί ἱερόν , ἀλλά ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις τε καί ἐνέργεια καθάπερ ξυρόν τέμνω ἀσθενής , κἀν εἰμί ἀναφύω πως ἐν ἐγώ , γοργός ἀποκείρω . πνεῦμα γάρ περιπατέω , φημί , καί ἐπιθυμία σάρξ οὖον μή τελέω . ὥσπερ δέ ὁ ξυρόν οὐ ἐκ αὐτός ὁ εἰσάπαν ἀναβοθρεύω ῥίζα ὁ ἐν ἐγώ θρίξ , τέμνω δέ ἀναφύω εὐθύς · οὗτος καί ἐν ἐγώ ὁ ὁ Θεός λόγος , πρόρριζος ὥσπερ , ὁ ὡς ἔμφυτος ἐπιθυμία οὐ ἀναβοθρεύω κίνησις ( τηρέω γάρ ὁ τέλειος ἅγιος εἰς αἰών ὁ μέλλω ) , κατανεκρόω δέ μᾶλλον ἀναφύω καί ἀνίσχω ἐν ἐγώ , καί ὁ ἐν ὁ μέλος ὁ σάρξ ἀγριαίνω τιθασεύω νόμος . οὐκοῦν ὁ θρίξ ἀφαίρεσις ὁ νόος κάθαρσις ὑπαινίσσομαι , ὅς εἄν ἐν ἐγώ ὁ θεῖος1 τε καί τομός ἐργάζομαι ὁ Θεός λόγος . ἀπόπλυσις δέ ἱμάτιον , λαμπρός καί ἀκίβδηλος ἐγώ πολιτεία ὑποφαίνω , ὁ ἐξωφανής . προνοέω γάρ καλός , οὖον μόνος ἐνώπιος κύριος , κατά ὁ γράφω , ἀλλά καί ἐνώπιος ἄνθρωπος . καί αὐτός δέ πού φημί · λάμπω ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός ἔργον σύ , καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . εἰμί δή οὖν ἀναγκαῖος ὁ ἀληθής ἅγιος καί ἱερός , ἔσωθεν τε καί ἔξωθεν καθαρός ὁ νέκρωσις ὁ Ἰησοῦς περιφέρω ἐν ὁ ἴδιος σῶμα , καί συντίθημι αὐτός τρόπος τις διά ὁ ἅγιος βάπτισμα . εὕω φημί . προσκομίζω δέ δήω ὁ ὑπέρ αὐτός φημί θυσία ἐν μόσχος δύο , τέλειος τε καί ἐνιαύσιος , οὗτος εἰμί , ἁπαλός τε καί νέος · καί τέλειος μέν , ὁ εἰς ὁλοκαύτωμα , συνθυμιάω αὐτός σεμίδαλις ἔλαιον δεδευμενω · ὅσγε μήv ἕτερος , ὑπέρ ἁμαρτία ἔξω ὁ παρεμβολή ἐμπίμπρημι · τελειόω γάρ οὗτος ὁ ὑπέρ ἁμαρτία θῦμα . καί εἰμί δή πάλιν ἐν ἄμφω ὁ Χριστός , ἐν μόσχος μέν ὁ εἰς ὁλοκαύτωσις , ὅλος ἅγιος , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ὑπέρ ἐγώ ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἐν ἐλπίς ζωή ὁ εὔχαρις τε καί ἱλαρός ὁ ἅγιος φέρω · σεμίδαλις γάρ ἐλαιόδευτος συνανακομίζω ὁ μόσχος · ἕπω δέ ποῦ πάντως ὁ ὁ ἐν Χριστός τιμάω ζωή . καί μήv καί ὡς μοσχάριον ὑπέρ ἁμαρτία πῦρ δαπανάω . ὁ γάρ μώλωψ αὐτός ἰάομαι , κατά ὁ γραφή . ἐπιτηρέω δέ , ὅτι τέλειος μέν ὁλοκαυτέω μόσχος , ἐνιαύσιος δέ ὑπέρ ἁμαρτία σφάζω · ἵνα ἐν αὐτός νοέω διά δύο ὁ εἷς ὡς ἐν τελειότης μέν ἀρετή , ὁ εὔοσμος νοητός , ὡς ἐν ἁπλότης δέ καί ἀκακία σφάζω . ἐγώ γάρ , φημί , ὡς ἀρνίον ἄκακος ἄγω ὁ θύω οὐ γιγνώσκω . ὅτι2 δέ ὡς ὑπέρ πᾶς τε ἅμα καί παρά πᾶς ἀνάθημα ὁ Θεός ὁ ἱερουργός προσάγω γένος , ἐνδείκνυμι εἄν ὁ χείρ ἐπίθεσις ὁ ἐκ Ἰσραήλ . ἐπιτίθημι γάρ , φημί , ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ Λευΐτης . ὥσπερ γάρ ὁ Λευΐτης ὁ ὁ θῦμα κεφαλή ὁ χείρ ἐπάγω , καί ὁ σφάζω ὑπέρ αὐτός εἰς τύπος Χριστός ( δράω δέ οὗτος , οὐ εὐλογέω πόθεν , πολύς γε καί δεῖ , ἀλλά οἱονεί πως ὁ ὁ χείρ ἐπίθεσις καταδείκνυμι ὁ ὁ ἁμαρτία ἐγώ φέρω θεός , καί ὑπέρ ἐγώ ἱερουργέω , ἵνα προσήλωση ὁ ἴδιος σταυρός ὁ κατά ἐγώ χειρόγραφον ) · οὗτος πράσσω νοέω ὁ ὁ Λευΐτης χειροτονία ὁ λαός . οἱονεί γάρ πως ἀντί ἑαυτοῦ ὁ Θεός πρός ἱερουργία προκαθίζω αὐτός , ὡς ἐκλέγω , ὁ κείρω ἐπάγω . ἀλλά πράσσω μέν ὁ χείρ ἐπίθεσις τότε . μετερρυηκοος δέ ὁ πρᾶγμα νυνί εἰς ὁ ἀγαθός , ἀσύγκριτος ὁ ἐπί ἱερουργία διά Χριστός καλέω ἐπιψηφίζω λαός , ὁ ὡς ἄγω ἄξιος παραφωνέω εὕω μάλα · καί οὗτος ἐν ἐκκλησία , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ πάλαι , παρά ὁ ἱερός τε καί θεῖος σκηνή , ὁ ἐπί ὁ Λευΐτης χειροθεσία δράω . πρόδηλος οὖν ὅτι εἰμί μήτε ἐν ἐκκλησία , μήτε μήv ἐπί λαός χειροτονία γίγνομαι , παρά ὁ θεῖος εἰμί βούλησις , καί ἔξω νόμος ὁ ἱερός . τελειόω δέ ὁ Λευΐτης , ὁ εἰς ἱερουργία ἅπτω πᾶς . οὐκοῦν ὅς μή ἅγιος ἐν Χριστός καί εἰμί μή προαγνίζω , κατά ὅς εἄν πρέπω τρόπος , ἀποχωρέω μακρός · νηποινεί γάρ οὐ ὁ θεῖον ἅπτω θυσιαστήριον .