cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 9
Περὶ τῆς ἁγίας σκηνῆς , ὅτι τύπος ἦν τῆς ἐν Χριστῷ Ἐκκλησίας . Ἀγάπης μὲν οὖν εἰς Θεόν τε καὶ ἀδελφοὺς περιφανῆ τὰ αὐχήματα , καὶ ἀποπεραίνεται μὲν δι' ἀμφοῖν ὁ νόμος . εὐκλείας γε μὴν εἰς τοῦτο κατηντηκὼς ἅπας τις οὖν , λαμπρός τε καὶ ἀξιάγαστος , καὶ ἐν τοῖς ὅτι μάλιστα γνησίοις κατατετάξεται , Χριστοῦ βοῶντος καὶ λέγοντος , Εὖ , δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστὲ , ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστὸς , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω · εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου . Εἰσελεύσεται γὰρ δὴ καὶ μάλα ἑτοίμως εἰς τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλὴμ , καὶ ταῖς ἄνω μοναῖς ἐνδιαιτήσεται , τοῖς ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ἐντρυφῶν ἀγαθοῖς . Τοιουτονί τι καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας φησίν · Οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται , Ἱερουσαλὴμ , πόλεις πλουσίας , σκηνὰς , αἳ οὐ μὴ σεισθῶσιν , οὐδὲ μὴ κινηθῶσιν οἱ πάσσαλοι τῆς σκηνῆς , οὐδὲ τὰ σχοινία αὐτῆς οὐ μὴ διαῤῥαγῶσι . Παράγει μὲν γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἑδραιοτάτη δὲ σφόδρα καὶ ἀκράδαντος πάντως ἡ τῶν ἐσομένων ἐλπίς . Ἀλλὰ τούτων ἁπάντων λυομένων , καθὰ καὶ τοῦ Σωτῆρος διισχυρίσατο μαθητὴς , ποταμοὺς δεῖ εὑρεθῆναι ἡμᾶς , ἁγίους καὶ ἀμώμους κατ' ἐνώπιον αὐτοῦ , πνευματικαῖς μὲν θυσίαις καταγεραίροντας ὡς Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν , ἱερὰν δὲ καὶ ἀπόλεκτον , καὶ τοῖς εὐαγγελικοῖς συμβαίνουσαν νόμοις ἐπιτηδεύοντας πολιτείαν · καθάπερ ἀμέλει τοῖς ἀρχαιοτέροις ὁ νόμος τὴν οὕτω σεπτήν τε καὶ ἀξιόληπτον ἐσκιαγράφει ζωήν · μηλοσφαγεῖν ἐπιτάττων , καὶ τὰς δι' αἱμάτων ποιεῖσθαι προσαγωγὰς , δεκάτας τε καὶ ἀπαρχὰς ἀφιεροῦν τῷ Θεῷ , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι χαριστήρια . Πλὴν , οὐκ ἔξω ταυτὶ τῆς ἁγίας πράττεσθαι δεῖν ἐνομοθέτει σκηνῆς . Ἀπόλεκτον δὲ τὸ ἐκ Λευῒ γένος ἀνετίθει τῷ Θεῷ , τύπον ἡμῖν καὶ εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς τὸ χρῆμα τιθείς . Κεκλήμεθα γὰρ καὶ ἡμεῖς παρά γε ταῖς θείαις Γραφαῖς γένος ἐκλεκτὸν , βασίλειον ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιον , λαὸς εἰς περιποίησιν . Εἰσελαύνομεν δὲ καὶ εἰς σκηνὴν τὴν ἀληθεστέραν , ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος καὶ οὐκ ἄνθρωπος , τοῦτ' ἔστι τὴν Ἐκκλησίαν , οὐ διὰ μόσχων καὶ τράγων ἐκμειλισσόμενοι τὸν τῶν ὅλων Δημιουργὸν , ἀλλ' ὡς ἐν ὀρθῇ τε καὶ ἀμωμήτῳ πίστει διαπρέποντες , καὶ πνευματικαῖς καρποφορίαις νοητῶς εὐωδιάζοντες . Τοιαύταις γὰρ δὴ θυσίαις εὐαρεστεῖται Θεὸς , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν , ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν , κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν . Ὀρθῶς ἔφης . Καὶ θυσίαις μὲν ταῖς ὑπὲρ νόμον ὅτι προσῆκεν ἡμᾶς εὐδοκιμεῖν , φαίην ἂν ἔγωγε · συνθήσομαι γάρ . Πλὴν , ἐκεῖνο φράσον · ἆρ' οὐκ εἰς τύπον ἡμῖν τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας ἡ παλαιὰ κατὰ τὴν ἔρημον διεπήγνυτο σκηνὴ , τῆς ἀληθεστέρας ἀμυδρόν πως ἔτι τὸ κάλλος ἐκφαίνουσα ; Πάνυ μὲν οὖν . Ἔφην δὲ καὶ ἀρτίως , ὅτι καὶ τὸ ἄριστα δεῖν εἰλῆφθαι πρὸς ἱερὰς λειτουργίας τοὺς ἐξ αἵματος Λευῒ , καὶ κεκλημένων ἐν πίστει πρὸς ἱερὰν καὶ ἀμώμητον ζωὴν , φημὶ δὴ τὴν ἐν Χριστῷ , τύπος ἂν εἴη πάλιν . Βούλει δὴ οὖν ὀλίγα ἄττα περί τε τῆς ἁγίας σκηνῆς , καὶ τῆς κατὰ νόμον ἱερωσύνης λέγωμεν , βασανίζοντος ἡμῖν τοῦ λόγου τὰ ἐπ' ἀμφοῖν ὁσίως τεθεσπισμένα ; Οὐκ ἄτραχυ μὲν τὸ χρῆμα · πόνου γὰρ , οἶμαι , δεήσει μακροῦ , καὶ ἱδρῶτος ἡμῖν , ὦ Παλλάδιε , πρός τε τὸ δύνασθαι συνιέναι ταυτὶ , καὶ μὴν καὶ φράσαι . Ἀτὰρ , εἴτοι δοκεῖ , Θεῷ πίσυνοι διαστείχωμεν · διεπύθου γὰρ λέγοντος ἐναργῶς , Τίς ἔδωκε στόμα ἀνθρώπῳ ; καὶ τίς ἐποίησε δύσκωφον καὶ κωφὸν , βλέποντα καὶ τυφλόν ; οὐκ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός ; καὶ νῦν πορεύου καὶ ἐγὼ ἀνοίξω τὸ στόμα σου . Ἴθι δὴ οὖν , συλλήπτορα καὶ πρός γε τουτὶ τὸν τῆς σοφίας ποιούμενος χορηγόν . Οὐκοῦν εἶμί τοι , καὶ δὴ καὶ ἐρῶ , τὰ ἐξ ἱερῶν Γραμμάτων εὖ μάλα συνενεγκών . Κατέθορε μὲν γὰρ ἐν εἴδει πυρὸς ἐπὶ ὄρος τὸ Σινᾶ Θεὸς ὁ πάντων δημιουργὸς , καὶ νόμους ἐτίθει , καθ' οὓς ἦν ἕκαστα τῶν πρακτέων ἀποφέρεσθαι πρὸς τὸ εὐθὺ καὶ ἀκιβδήλως ἔχον . Εἶτα τῆς ἀρχαιοτέρας αὐτοὺς ἀποκομίζων πλάνης , καὶ τῆς ἐν Αἰγύπτῳ ψευδολατρείας ὡς ἀπωτάτω τιθεὶς , προσελάλει Μωσῇ τῷ τηνικάδε μεσιτεύοντι . Τάδε ἐρεῖς , φησὶ , τῷ οἴκῳ Ἰακὼβ , καὶ ἀναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · Ὑμεῖς ἑωράκατε , ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λελάληκα πρὸς ὑμᾶς , οὐ ποιήσετε ἑαυτοῖς θεοὺς ἀργυροῦς , καὶ θεοὺς χρυσοῦς οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς . Θεοῖς μὲν γὰρ οὐκ ἠφίει τοῖς ψευδωνύμοις λατρεύειν . Προσκεῖσθαι δὲ δεῖν ἐπιτάττει μόνῳ τῷ ἄνωθεν ἥκοντι καὶ ἐξ οὐρανοῦ , καὶ τῷ κατὰ πάντων οὐσιωδῶς ἀνημμένῳ τὸ κράτος , οὐκ ἐν εὐχροίαις ὑλῶν ἔχοντι τὸ περιφανὲς , ἀλλ' ἐν τῷ δεικνύειν ἴδιον ὄντα τὸν οὐρανόν . Ἦν δέ πως ἀνάγκη , τοὺς τῆς ἀρχαίας ἀνοσιότητος καὶ βεβήλου λατρείας ἀποφοιτᾷν ἐπιτεταγμένους , ἐφ' ἑτέραν εὐθὺς μεταχωρῆσαι συνήθειαν , καὶ ὥσπερ τινὰ ζυγὸν ὑπελθεῖν τὴν ὑπὸ Θεῷ τῷ κατὰ φύσιν , λατρείαν . Ἀνειμένος γὰρ νοῦς , ἀκάθεκτος , καὶ πολὺ λίαν ἕτοιμος εἰς ἀποφορὰν , τὴν εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐκτοπωτάτων δειμάτων τε καὶ φροντίδος ἐπηρτημένων , ἀταλαιπώρως κομιδῆ διᾴττει πρὸς τὸ εὐθὺ , καὶ ἀπονεύει πρὸς τὸ συμφέρον . Ἐπειδὴ δὲ δι' Υἱοῦ πρόσιμεν τῷ Πατρί · Οὐδεὶς γὰρ ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα , φησὶν , εἰ μὴ δι' ἐμοῦ . Λοιπὸν ἀναγκαίως τὴν δι' Υἱοῦ πρόσοδον καὶ τῆς ἐν αὐτῷ καρποφορίας τοὺς τύπους , ἐθεσμοθέτει λέγων · Θυσιαστήριον ἐκ γῆς ποιήσεις μοι , καὶ θύσετε ἐπ' αὐτῷ τὰ ὁλοκαυτώματα , καὶ τὰς θυσίας ὑμῶν , τὰ πρόβατα καὶ τοὺς βόας ὑμῶν , ἐν παντὶ τόπῳ ᾧ ἂν ἐπονομάσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ · καὶ ἥξω πρὸς σὲ , καὶ εὐλογήσω σε . Ἐὰν δὲ ἐκ λίθων θυσιαστήριον ποιῇς μοι , οὐκ οἰκοδομήσεις αὐτοὺς τμητούς · τὸ γὰρ ἐγχειρίδιόν σου ἐπιβέβληκας ἐπ' αὐτὸ , καὶ μεμίανται . Γήϊνον μὲν γὰρ ὀνομάζει θυσιαστήριον τὸν Ἐμμανουήλ · Γέγονε γὰρ σὰρξ ὁ Λόγος . Γῆ δὲ ἐκ γῆς ἡ σαρκός ἐστι φύσις . Ἐν Χριστῷ δὴ οὖν ἡ πᾶσα καρποφορία καὶ πᾶσα προσαγωγή · φησὶ γὰρ αὐτὸς , Χωρὶς ἐμοῦ , οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν . Ὥσπερ γὰρ δι' αὐτοῦ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν , οὕτω καὶ πᾶσα θυσία δεκτὴ δι' αὐτοῦ , τῶν τὴν πίστιν εἰσδεδεγμένων . Ἐπαγγέλλεται δὲ τοῖς τὸ ἐκ γῆς ἱστᾶσι θυσιαστήριον , ἄφιξίν τε καὶ εὐλογίαν . Ἥξω γὰρ , φησὶ , πρὸς σὲ , καὶ εὐλογήσω σε . Παραδεξαμένοις γὰρ ἡμῖν διὰ τοῦ πανσόφου Μωσέως τῆς ἀληθείας τοὺς τύπους , καὶ αὕτη κατὰ καιροὺς ἐπέλαμψεν ἡ ἀλήθεια , τοῦτ' ἔστι Χριστὸς , δι' οὗ καὶ ἐν ᾧ τὴν ἄνωθεν εὐλογίαν καὶ παρὰ Πατρὸς πεπλουτήκαμεν , κατεσφραγισμένοι πρὸς υἱοθεσίαν ἐν ἁγίῳ Πνεύματι , ἐν Χριστῷ δὲ δὴ πάλιν καὶ τοῦτο διαπεραίνεται . Ἐὰν δὲ θυσιαστήριον ἐκ λίθων ποιῇς μοι , φησὶν , οὐκ οἰκοδομήσεις αὐτοὺς τμητούς . Οὐκ ἐᾷ σιδήρῳ κατατιτρώσκεσθαι τοὺς ἀφιερωμένους τῷ Θεῷ λίθους . Λίθος γὰρ ἦν ἐκλεκτὸς , ἀκρογωνιαῖος , ἔντιμος , ὁ Χριστὸς , ἄτρωτος μὲν ἁμαρτίαις , τὰς δὲ ἐκ διαβόλου πληγὰς παθεῖν οὐκ εἰδὼς , οὐ μεμερισμένος Θεῷ τε καὶ κόσμῳ , καὶ εἰ γέγονε σὰρξ , ἀλλ' ὅλος ὢν ἅγιος , οὐ διαιρούμενος εἰς Θεὸν ἰδίᾳ , καὶ εἰς ἄνθρωπον ἰδικῶς μετὰ τὴν ἄῤῥητον ἕνωσιν , ἤτοι τὴν πρὸς σάρκα σύνοδον , ἀλλ' εἷς ὑπάρχων Θεὸς , καὶ ἄνθρωπος ὁ αὐτός . Μεμέρισται γὰρ οὐδαμῶς , καθὰ καὶ ὁ σοφὸς γράφει Παῦλος . Τὸ ἐκ γῆς οὖν ἄρα θυσιαστήριον , καὶ μὴν καὶ οἱ ἀπλῆγες λίθοι , σημαίνουσι Χριστὸν , κατὰ τοὺς ἤδη προειρημένους τρόπους ; Οὕτω φημί · πνευματικὸς γὰρ ὁ νόμος , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἐπειδὴ δὲ τὸ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ τὴν δι' αὐτοῦ πρόσοδον αἰνιγματωδῶς ὑπετύπου , τότε δὴ , τότε καὶ τῆς Ἐκκλησίας προαναδεῖξαι τὸ σχῆμα Θεὸς ἐσκέπτετο . Μωσέα μὲν οὖν ἐκάλει καὶ σὺν αὐτῷ τὸν Ἰησοῦν ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινᾶ . Καὶ σύνες ἐντεῦθεν , ὅτι καὶ αὐτοῖς τοῖς ἁγίοις προφήταις δι' Υἱοῦ προσιτὸς ὁ Πατήρ · ἀναθρώσκουσι γὰρ ἀλλήλοις Μωσῆς τε καὶ Ἰησοῦς . Γέγραπται γὰρ , Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Εἶπον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ λάβετέ μοι ἀπαρχὰς παρὰ πάντων , οἷς ἂν δόξῃ τῇ καρδίᾳ , λήψεσθε τὰς ἀπαρχάς μου , καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀπαρχὴ , ἣν λήψεσθε παρ' αὐτῶν , χρυσίον καὶ ἀργύριον , χαλκὸν καὶ ὑακίνθινον , πορφύραν καὶ κόκκινον διπλοῦν , καὶ βυσσὸν κεκλωσμένην , καὶ τρίχας αἰγείας , καὶ δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα , καὶ δέρματα ὑακίνθινα , καὶ ξύλα ἄσηπτα , καὶ λίθους σαρδίου , καὶ λίθους εἰς τὴν γλυφὴν , εἰς τὴν ἐπωμίδα , καὶ εἰς τὸν ποδήρη , καὶ ποιήσεις μοι ἁγίασμα , καὶ ὀφθήσομαι ἐν ὑμῖν . Καὶ ποιήσεις μοι κατὰ πάντα ὅσα ἄν σοι δείξω ἐν τῷ ὄρει τὸ παράδειγμα τῆς σκηνῆς , καὶ τὸ παράδειγμα πάντων τῶν σκευῶν αὐτῆς , οὕτως ποιήσεις . Ὁρᾷς ὅπως ἐπὶ τὸ χρῆναι καρποφορεῖν τὸ λυσιτελές τε καὶ χρειωδέστατον , εἰς Ἐκκλησίας σύστασιν προτρέπει λαοὺς , προσκομίζοντας ἱλαρῶς τὰ κατ' ἰσχύν τε καὶ γνώμην ; Οὐ γάρ τοι χρυσὸν ἐζήτει μόνον ἤγουν τὰ πολλοῖς δυσπόριστα τυχὸν , ἀλλὰ καὶ τρίχας αἰγείας , καὶ κριῶν δέρματα , δεικνὺς ὅτι καὶ τὸ βραχύ τε καὶ εὐτελὲς , εἰ μηδὲν ἔχοι λαμπρότερον ὁ καρποφορεῖν ᾑρημένος , οὐκ ἀπόβλητον τῷ Θεῷ · ἢ τάχα που καὶ ἐν ἴσῳ τοῖς τιμιωτάτοις , ἢ καὶ ἐν ἐπαίνῳ μείζονι , καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ Χριστὸς οὐκ ἀθαύμαστον ἠφίει τὴν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις χήραν , τῷ γαζοφυλακίῳ προσάγουσαν βραχύ τι καὶ εὐπόριστον κομιδῆ , μέγα δ' ἴσως τοῖς ἐν ἐσχάτῃ πενίᾳ , οὓς δὴ καὶ κατατρύχειν εἰκὸς καὶ τῶν ἄγαν εὐτελεστάτων τὴν ἀπεμπολήν . Ληφθεισῶν δὲ τῶν ἀπαρχῶν , Ἁγίασμά μοι ποιήσεις , φησὶ , καὶ ὀφθήσομαι ἐν ὑμῖν . Ἐπιφαίνεται γὰρ ἐν Ἐκκλησίᾳ Χριστὸς , καὶ ἐπιλάμπει τοῖς ἐν αὐτῇ , κατά γε τὸ ἐν Ψαλμοῖς , Θεὸς Κύριος , καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν . Ἐπιτήρει δὲ ὅπως , καίτοι καταβεβηκὼς ἐπὶ τὸ ὄρος ἐν εἴδει πυρὸς , ὀφθείς τε τῷ λαῷ παντί · γέγραπται γὰρ οὕτως , ὡς οὔπω φανεὶς , τὸ Ὀφθήσομαι , φησὶν , ἐν ὑμῖν , ἐγηγερμένου τοῦ ἁγιάσματος . Μόνον γὰρ οὐχὶ διακεκραγὼς ὁρᾶται σαφῶς , ὅτι σκιαὶ μὲν , αἱ ὀπτασίαι ἐκεῖναι τῆς ἀληθοῦς θεοπτίας . Ἡ δὲ ἀληθὴς ἀνάδειξις , ὁ Χριστὸς , ἐν ᾧ καὶ αὐτὸν τεθεάμεθα τὸν Πατέρα . Καὶ γοῦν Ἰουδαίους οἰομένους ὅτι τεθέανται κατὰ τὸ ἀληθὲς ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , ἀνούστατα διατιθεμένους διήλεγχε , λέγων · Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε , οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε , καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ὑμῖν μένοντα , ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος , τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε . Οὐκοῦν ὀφθήσομαι , φησὶν , ἐν ὑμῖν ἐγηγερμένου τοῦ ἁγιάσματος . Τοῦτο δὲ ἦν Ἐκκλησίας τύπος , καθ' ὁμοιότητα γενομένης τῆς ἄνω . Καὶ γάρ τοι φησὶ , Ποιήσεις μοι κατὰ πάντα ὅσα δεικνύω σοι ἐν τῷ ὄρει , οὕτω ποιήσεις . Παρεδείχθη γάρ τοι τῷ μακαρίῳ Μωσῇ τύπος , ὡς ἔφην , τῶν ἁγίων Ἐκκλησιῶν , καὶ πολυειδῶς αὐτὸς ὡς ἐν σκιᾷ πλαττόμενος ὁ δι' ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος . Ἐφ' ἑκάστῳ γε μὴν τῶν παραδειγμάτων πολὺς ἂν γένοιτο καὶ μακρὸς ὁ λόγος , καὶ ἰσχνομυθίας ἔμπλεως . Ἐπειδὴ δέ ἐστι τὰ μὲν ἴδιά τε καὶ πρέποντα τῇ τῶν γεγονότων κατασκευῇ , τὰ δὲ πρὸς τὴν τῶν θεωρημάτων ἀπονένευκε χρείαν , φέρε , λέγωμεν τὰ εἴς γε τοῦτο λυσιτελῆ , μεθέντες τὰ ἕτερα . Οὐ συνίημι ὃ φής . Ἄθρει δὴ οὖν ὅ φημι · συνήσεις γὰρ , οἶμαι , καὶ λίαν ἀμογητί · κιβωτὸν γενέσθαι προστέταχεν ἐκ ξύλων ἀσήπτων , ἔσωθέν τε καὶ ἔξωθεν χρυσίῳ καθαρῷ διαπεπυκασμένην , καὶ τὰ καλούμενα μαρτύρια , τοῦτ' ἔστι , τὸν νόμον ὡς ἐν πλαξὶν ὠδίνουσαν , καὶ οὐ μέχρι τούτων τὰ ἐπ' αὐτήν · ἀναφορέας γὰρ δὴ γενέσθαι προστάττει πάλιν ἐξ ἀσήπτων ξύλων , ἐν ἴσῳ κεχρυσωμένους , χρυσοῦς τε δακτυλίους καὶ στρεπτὰ κύκλῳ . Μῆκός τε καὶ πλάτος καὶ ὕψος ὡρίσατο τῷ τεχνήματι . Ἀλλ' εἰ βούλοιτό τις πολυπραγμονεῖν εὖ μάλα τὰ τοιάδε μυστικῶς , εὑρήσει μὲν ἴσως , ὅ τί ποτέ ἐστιν ἡ κιβωτὸς , καὶ τὰ ἐν αὐτῇ μαρτύρια , καὶ τίς ἡ ξύλων ἀσήπτων γέγονε χρεία . Τί δ' ἂν βούλοιτο δηλοῦν , καὶ τῇ κιβωτῷ τὸ χρυσίον , τὰ τέως ἐν τάξει χρείας τε καὶ κόσμου συντεθειμένα , κυμάτια δὴ λέγω , στρεπτὰ , κρίκους τε καὶ ἀναφορέας , εἰ περιεργάζοιτο τυχὸν , σκληρὸν εὑρήσει τὸ χρῆμα . Καὶ λόγον αὐτοῖς ἐφαρμόσαι τὸν μυστικὸν οὐκ ἔχων , περιττοεπήσει τάχα που , καὶ ὄχλον εἰκαίων ἐπισωρεύσει ῥημάτων , ταῖς τῶν φιλομαθεστέρων ἀκοαῖς . Ἀληθὴς δὲ ἡμῖν ὁ λόγος οὐκ ἐπί τοι μόνης τῆς κιβωτοῦ τυχὸν , προσθείην δ' ἂν ὅτι καὶ ἐπί γε τῶν ἄλλων , ἃ δὴ γενέσθαι προστέταχεν . Οὐκ ἀπίθανά μοι δοκεῖς διανοεῖσθαί τε καὶ λέγειν . Τοιγάρτοι μεθεὶς τό γε ἧκον , ὡς φὴς , εἰς συμμετρίαν . τε καὶ χρείαν , ἤγουν εἰς κόσμον τῶν ἀποτελεσμάτων , ἐπ' αὐτὸ διᾴττειν ἐπείγου τὸ τοῖς θεωρήμασιν , ἀναγκαῖον , τοῦτ' ἔστι , τίνα τρόπον αὐτὸς ἡμῖν ὁ Χριστὸς σημαίνεται διὰ τῶν παραδεδειγμένων , ἤτοι κατεσκευασμένων , ἀμελητὶ διασάφει . Οὐκοῦν , ἐγὼ μὲν , ὡς ἔνι φράσαι τε καὶ νοεῖν , πειράσομαι . Διαμαρτάνοντι δέ τ' ἀληθοῦς , καὶ μεῖον ἢ χρὴ τῇ τῶν νοημάτων ὑπεροχῇ προσβάλλοντι , συγγνώμων ἔσο . Τὸ γὰρ ἐν ἐσόπτρῳ τε καὶ αἰνίγματι βλέπειν , ἀποσφήλειεν ἂν ἔσθ' ὅτε καὶ τὸν ἀκριβῆ τε καὶ ἔμφρονα νοῦν . Εὖ λέγεις . Ἡ κιβωτὸς ἡμῖν , ὦ Παλλάδιε , τύπος ἂν εἴη καὶ εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ . Τὸν γὰρ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς ἀνασκοπούμενοι τρόπον , καθάπερ ἐν κιβωτῷ τῷ ἐκ Παρθένου ναῷ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον ἐνηυλισμένον ὀψόμεθα . Κατῴκησε γὰρ ἐν αὐτῷ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς , κατὰ τὰς Γραφάς . Λόγος δὲ ἦν Θεοῦ , τὰ ἐν τῇ κιβωτῷ μαρτύρια . Καὶ ἄσηπτα μὲν ἦν αὐτῆς τὰ ξύλα , χρυσῷ δὲ τῷ καθαρῷ καὶ δοκιμωτάτῳ κατεκαλλύνετο , ἔσωθέν τε καὶ ἔξωθεν . Ἄφθαρτον γὰρ τὸ σῶμα Χριστοῦ , καθάπερ τινὶ χρυσῷ , τῇ τοῦ ἐνοικοῦντος Λόγου δυνάμει καὶ λαμπρότητι , καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Πνεύματος φύσει καὶ ἐνεργείᾳ ζωοποιῷ , πρὸς ἀφθαρσίαν διακρατούμενον . Διὰ γάρ τοι τοῦτο καὶ ζωοποιεῖν λέγεται Χριστός . Ζωὴ γὰρ ὢν κατὰ φύσιν ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , τῇ δυνάμει τοῦ ἰδίου πνεύματος τὸν ἴδιον αὐτὸς ἀνεζωοποίει ναὸν , φθορᾶς ἀνωτέρω τιθείς . Ἡ γὰρ σὰρξ αὐτοῦ οὐκ οἶδε διαφθορὰν , κατὰ τὴν τοῦ ἁγίου Παύλου φωνήν . Προσεφώνει δέ που καὶ Ἰουδαίοις , περὶ τοῦ ἰδίου σώματος · Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν · καὶ μὴν καὶ ὁ Πέτρος τεθανατῶσθαι μὲν σαρκὶ , φησὶν , αὐτὸν , ἐζωοποιῆσθαι δὲ πνεύματι . Σύμβολον οὖν ἄρα τῆς ὑπερλάμπρου θεότητος , ὁ χρυσὸς , ἐπαληλειμμένης ὥσπερ τῷ ἁγίῳ σώματι , καὶ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ λαμπρότητά τε καὶ ἀφθαρσίαν ἐνιείσης ἀποῤῥήτως , καὶ ὡς αὐτή που μόνη καὶ καθ' ἑαυτὴν ἡ θεία τε καὶ ὑπὲρ νοῦν ἐπίσταται φύσις . Εἰ γὰρ Οἱ δίκαιοι κατὰ καιροὺς ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρὸς αὐτῶν , τίς ἔσται λοιπὸν ἡ αὐτοῦ δόξα Χριστοῦ ; Πῶς δὲ οὐ νοῦ καὶ λόγου πέρα παντὸς ἡ ἔκλαμψις ; Χρυσοῖ δὲ τὴν κιβωτὸν ἔχοντες ἀναφορεῖς , χρυσοῖ καὶ οἱ κρίκοι , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ · μέτοχοι γὰρ τῆς δόξης οἱ ἀμφ' αὐτὸν , καὶ ὡς ἐν ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ προσερηρεισμένοι καὶ χρήσιμοι . Τοιοῦτοί τινες ἦσαν καὶ οἱ μακάριοι μαθηταὶ , δύναμιν τὴν παρ' αὐτοῦ τὴν θεοπρεπῆ δεχόμενοι , καὶ τῆς ἄνωθεν ὑπεροχῆς τὴν λαμπρότητα μεθεκτῶς ἐκπεπλουτηκότες , καὶ πληροῦντες διὰ τοῦτο τὰς θεοσημίας . Ὀρθῶς ἔφης . Καὶ πρός γε τῇ κιβωτῷ , ποιήσεις , φησὶν , ἱλαστήριον , ἐπίθεμα χρυσίου καθαροῦ δύο πήχεων καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος , καὶ πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος . Καὶ ποιήσεις δύο Χερουβὶμ χρυσᾶ τορνευτά · καὶ ἐπιθήσεις αὐτὰ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν κλιτῶν τοῦ ἱλαστηρίου . Ποιηθήσονται Χερουβὶμ εἷς ἐκ τοῦ κλίτους τούτου , καὶ Χερουβὶμ εἷς ἐκ τοῦ κλίτους τοῦ δευτέρου τοῦ ἱλαστηρίου . Καὶ ποιήσεις τοὺς δύο Χερουβὶμ ἐπὶ τὰ δύο κλίτη . Ἔσονται οἱ Χερουβὶμ ἐκτείνοντες τὰς πτέρυγας ἐπάνωθεν συσκιάζοντες ταῖς πτέρυξιν αὐτῶν ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου , καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν εἰσάλληλα , εἰς τὸ ἱλαστήριον ἔσονται τὰ πρόσωπα τῶν Χερουβίμ . Καὶ ἐπιθήσεις τὸ ἱλαστήριον ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἄνωθεν , καὶ εἰς τὴν κιβωτὸν ἐμβαλεῖς τὰ μαρτύρια ἃ ἂν δῶ σοι . Καὶ γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν , καὶ λαλήσω σοι ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου ἀνὰ μέσον τῶν δύο Χερουβὶμ τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου , κατὰ πάντα ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ . Εἶτα τί τὸ ἱλαστήριον εἶναι φής ; Ὅσον μὲν ἧκεν εἴς τε γράμμα καὶ σκιὰν , ἐκ χρυσοῦ ἐπεποίητο καθαροῦ , καὶ ἐπήρτητό πως ἐπικειμένη τῇ κιβωτῷ · εἴρηται γὰρ ἐπίθεμα διὰ τοῦτο . Τετραμμένοι δὲ εἰς αὐτὸ καὶ βλέποντες , οἱ τοῖς τῆς ἱερωσύνης αὐχήμασι κατηγλαϊσμένοι , πρὸς Θεὸν ἐδόκουν τετράφθαι καὶ βλέπειν . Φαμὲν δὲ εἶναι τὸ ἱλαστήριον , εἰ νοοῖτο πνευματικῶς , τὸν δι' ἡμᾶς γενόμενον ἄνθρωπον , ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον διὰ πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι , εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ . Παῦλος γὰρ ὧδέ φησιν . Ἐπιστέλλει δὲ ἡμῖν καὶ Ἰωάννης ὁ σοφώτατος μαθητής · Τεκνία , ταῦτα γράφω ὑμῖν , ἵνα μὴ ἁμάρτητε , καὶ ἐάν τις δὲ ἁμάρτῃ , παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν Πατέρα , Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον , καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνων , ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου . Δι' αὐτοῦ γὰρ ἱλασμὸς , εὐχή τε πᾶσα , καὶ αἴτησις ἀγαθῶν . Ἕως γὰρ ἄρτι , φησὶν , οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου · αἰτεῖτε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν . Αὐτὸς οὖν ἄρα τὸ ἱλαστήριον . Δι' αὐτοῦ γὰρ ἡμῖν ἵλεως ὁ Πατὴρ , καὶ εἰς αὐτὸν καταλήγει πᾶν πέρας εὐχῆς , καὶ δι' αὐτοῦ πρόσιμεν , οὐχ ἑτέρως ὄντες δεκτοί . Τοιγάρτοι φησὶν , Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός · καὶ , Ἐγώ εἰμι θύρα , καὶ , Οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ δι' ἐμοῦ . Πλὴν εἰ καὶ γέγονε καθ' ἡμᾶς , καθιεὶς ἑαυτὸν εἰς ἀνθρωπότητά τε καὶ κένωσιν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἀλλ' ἔστι καὶ ἴδιον αὐτοῦ φυσικῶς τὸ ἐν δόξῃ νοεῖσθαι τῇ θεοπρεπεῖ , καὶ ἐν ὑπεροχαῖς ὑπάρχειν ταῖς ὑπὲρ τὴν κτίσιν , καθάπερ ἀμέλει καὶ πρὸ τῆς σαρκός . Διὰ τοῦτο τὰ Χερουβὶμ περιεστᾶσι τὸ ἱλαστήριον , πυκάζοντα ταῖς πτέρυξι , καὶ πρὸς αὐτὸ τετραμμένα , καὶ ἀεὶ τὸ πρόσωπον ἐπερείδοντα , καὶ δορυφορίας μὲν ἀπόδειξις ἐναργὴς , ἡ εἰς δεξιά τε καὶ εὐώνυμα στάσις . Τὸ δὲ τῶν ἀνωτάτω δυνάμεων οἱονεί πως ἔντονόν τε καὶ ἀκόρεστον εἰς θεοπτίαν , ὑπεμφαίνειν ἔοικεν , τὸ βλέπειν ἀεὶ τὰ Χερουβὶμ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον . Ἐν τῷ ἰδίῳ δὲ σχήματι γράφει τὸν Υἱὸν καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας , λέγων · Εἶδον τὸν Κύριον Σαβαὼθ καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου , καὶ Σεραφὶμ εἱστήκεσαν κύκλῳ αὐτοῦ , καὶ ἓξ μὲν ἑκάστῳ πτέρυγας ἐκπεφυκέναι , φησὶ , καλύπτειν δὲ αὐτὰ , ταῖς μὲν δυσὶ τοὺς πόδας , ταῖς δὲ δυσὶ τὰ πρόσωπα , πέτεσθαι δὲ ταῖς ἑτέραις . Καὶ εἰ μὲν οἴοιτό τις ὅτι τὸ τοῦ Θεοῦ πρόσωπον , καὶ μὴν καὶ τοὺς πόδας κατεκάλυπτον τὰ Σεραφὶμ , οὐδὲν ἀπεικὸς ἐννοεῖν τι τοιοῦτον . Μετατρέποντες γὰρ εἰς Ἑλλήνων φωνὴν , τοῦ Σεραφὶμ τὴν δήλωσιν , γνώσεως πληθυσμὸν ἤτοι σοφίας χύσιν σημαινομένην εὑρήσομεν . Ὑπεμφαίνουσι τοιγαροῦν τῷ σχήματι καὶ μάλα σαφῶς , αἱ πάνσοφοί τε καὶ ἀνωτάτω δυνάμεις , ὅτι Θεοῦ πρόσωπον οὐ θέμις ὁρᾶσθαι πρός τινος . Ἄποπτος γὰρ παντελῶς ἡ ὑπὲρ πάντα νοῦν ἐστι φύσις , καὶ φῶς ἀπρόσιτον οἰκεῖ , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνὴν , καὶ Οὐδεὶς ὄψεται Θεοῦ πρόσωπον , καὶ ζήσεται , κατά γε τὸ παρ' αὐτοῦ πρὸς Μωσέα τὸν ἱερώτατον εἰρημένον ὀρθῶς . Ἀλλ' οὐδ' ἄν τις γνοίη τά τε ἴχνη καὶ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ . Γέγραπται γὰρ , Ὦ βάθος πλούτου , καὶ σοφίας , καὶ γνώσεως Θεοῦ · ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ! Ψάλλει δὲ καὶ ὁ μακάριος Δαβὶδ , καὶ σοφὸν ἀνακρούει μέλος · Ἐν τῇ θαλάσσῃ ἡ ὁδός σου , καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς , καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται . Ὥσπερ γὰρ οὐκ ἄν τις ἴδοι ἴχνος ἐν ὕδασιν , ἢ ἀνθρώπου τυχὸν ἢ νεὼς , ἢ τῶν ἐν αὐτοῖς νηχομένων , οὕτως οὐκ ἂν καταθρήσειέ τις θείας τε καὶ ἀποῤῥήτους ὁδούς . Ὧν ἂν εἶεν εἰς τύπον οἱ πόδες . Εἰ δὲ δὴ καὶ τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα καὶ τοὺς πόδας καταπυκάζειν ταῖς πτέρυξιν ὑποτοπήσαιτό τις τὰ ἅγια Σεραφὶμ , ἐννοῶμεν ὅτι τῆς περὶ Θεοῦ σοφίας , ἤτοι γνώσεως ἀρχὴν ἢ τέλος ἰδεῖν οὐ θέμις . Ἀκατάληπτος γὰρ καὶ αὐτὴ , καὶ ὑπὲρ νοῦν ἐστι τὸν ἀνθρώπινον . Ἀρχὴ δὲ παντὸς σώματος , κεφαλή · τέλος δὲ οἱ πόδες . Τὸ ἱλαστήριον οὖν ἄρα Χριστὸς , ὃς καὶ ἐν σαρκὶ πεφηνὼς , οὐδὲν ἧττόν ἐστι Θεὸς , καὶ Κύριος , φύσει τε καὶ ἀληθῶς , περιεστώσας ἐν κύκλῳ δουλοπρεπῶς καὶ αὐτὰς ἔχων τὰς ἀνωτάτω δυνάμεις . Ἔφη δέ που καὶ λόγος ἡμῖν ἱερὸς , ὡς μετά γε τὸ ἐκστῆναι τὸν Σατανᾶν τὴν ἐν Χριστῷ μεθέντα πεῖραν , ὅτε νενήστευκεν ὑπὲρ ἡμῶν , ἄγγελοι προσῆλθον καὶ διηκόνουν αὐτῷ · Πνεύματα γάρ εἰσι λειτουργικὰ εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα , διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίας . Ἄνωθεν δὲ τοῦ ἱλαστηρίου , γνωσθήσομαί σοι , φησὶ , καὶ λαλήσω σοι , δύο που , καθάπερ ἐγᾦμαι , καὶ διὰ τούτου δηλῶν . Ἢ γὰρ ὅτι ἄνθρωπος ὢν ὁ Χριστὸς , τὰ ὑπὲρ ἀνθρώπου λαλήσει φύσιν , καὶ οὐχὶ μόνοις ἐμμενεῖ τοῖς τῆς κενώσεως μέτροις , διά γε τὸ εἶναι Θεὸς καὶ ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν . Ἐγὼ γὰρ , ἔφασκε , καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν , καὶ , Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατέρα . Ἢ ἐκεῖνό που τάχα · γινώσκεται γὰρ ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου καὶ τῶν Χερουβὶμ , τουτέστιν , ἐν ὑπεροχῇ καὶ δόξῃ τῇ ὑπὲρ ἄνθρωπον , καὶ παντὸς ἐπέκεινα γενητοῦ , ὧν τὸ ἀκρότατόν τε καὶ ὑπέρτατον τὰ Σεραφὶμ , εἰ καὶ γέγονε σάρξ . Ἐκ χρυσοῦ δὲ τὸ ἱλαστήριον , καὶ αὐτὰ τὰ Σεραφίμ . Ἡ μὲν γὰρ εὐκλεής τε καὶ περικαλλεστάτη φύσις , Θεός . Ἐν ὁμοιώσει δὲ τῇ πρὸς αὐτὸν κατὰ μέθεξιν , τὰ γενητά . Τοῖς δὲ ἐν κύκλῳ καὶ ἀγχοῦ γεγονόσιν αὐτοῦ , τὴν τῆς ἰδίας καὶ φυσικῆς φαιδρότητος ἐπιμερίζει μέθεξιν , ὡς φωτὸς ἐπί τι τῶν πέλας ἀντανακλωμένου , καὶ λαμπρότητι τῇ ἰδίᾳ τὸ προστυχὸν καταυγάζοντος . Ὀρθῶς ἔχει , καὶ ἀπεξεσμένος ἡμῖν εἰς τἀληθὲς , ὁ λόγος . Μετὰ δὲ τὴν τοῦ ἱλαστηρίου κατασκευὴν , καὶ ἑτέρως ἡμῖν τὸ Χριστοῦ μυστήριον σκιαγραφεῖ , λέγων · Καὶ ποιήσεις τράπεζαν χρυσοῦ καθαροῦ . Δακτυλίους τε αὐτῇ προσερειρῆσθαι δεῖν ἐπιτάξας , καὶ χρυσοῦς ἐμβάλλεσθαι τοὺς ἀναφορέας , μέτρα τε αὐτῆς καὶ εὐτεχνίας τοὺς τρόπους , καθ' οὓς ἂν γένοιτο λαχοῦσα τὸ ἐκπρεπὲς εἰς εἶδος τὸ ἀνωτάτω σαφέστατα διειπὼν , Καὶ ἐπιθήσεις , φησὶν , ἐπὶ τὴν τράπεζαν ἄρτους ἐνωπίους , ἐναντίον μου διὰ παντός . Χρυσᾶ δὲ αὐτῆς τὰ σκεύη , τρυβλία τε καὶ θυίσκας , καὶ μὴν καὶ κυάθους , καὶ σπονδεῖα γενέσθαι προστέταχεν . Ἆρ' οὐκ ἐναργῶς ὁ ἄρτος ἡμῖν ὁ ἐξ οὐρανοῦ κατεδείκνυτο , προκεισόμενος κατὰ καιροὺς ἐν ἁγίαις τραπέζαις ἐκκλησιῶν , καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ ; Καὶ μάλα . Τρυβλία τε καὶ θυίσκαι , κύαθοί τε καὶ σπονδεῖα , καὶ τὰ δι' ὧν τῆς ἁγίας τραπέζης ἡ μυστικὴ καὶ ἱερωτάτη πληροῦται χρεία , οὐ τῶν θείων κειμηλίων τύπος ἂν εἶεν . ὦ τᾶν ; Πάνυ μὲν οὖν . Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν ἐν τῇ Ἐξόδῳ . Τραπέζης δὲ πέρι καὶ μὴν καὶ προθέσεως ἄρτων , κεχρησμῴδηκεν ὁ νομοθέτης ἐν τῷ Λευιτικῷ · ἀνευρύνει δὲ ὥσπερ τὴν ἐντολὴν , τίνα τε τρόπον ἡ πρόθεσις ἔσται , διδάσκει σαφῶς , λέγων οὕτως · Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν , καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους . Δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς . Καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα , καὶ ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου . Καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα , καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ , τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προσθήσεται ἔναντι Κυρίου διαπαντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , διαθήκην αἰώνιον · καὶ ἔσται Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ . Καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ · ἔστι γὰρ Ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν , καὶ ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ , νόμιμον αἰώνιον . Ἐν δέ γε τοῖς Ἀριθμοῖς , ὡς ἕνα πάλιν ἄρτον ἡμῖν τὸν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἐξ ἡμῶν · γέγονε γὰρ Θεὸς ὢν φύσει καθ' ἡμᾶς ὁ Λόγος , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , κατεδείκνυ λέγων πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωϋσέα · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ἐν τῷ πορεύεσθαι ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ , καὶ ἔσται , ὅταν ἐσθίητε ὑμεῖς ἀπὸ τῶν ἄρτων τῆς γῆς , ἀφαιρεῖτε ἀφαίρεμα ἀφόρισμα Κυρίῳ ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν · ἄρτον ἀφαίρεμα ἀφοριεῖτε αὐτὸ ὡς ἀφαίρεμα ἀπὸ ἅλωνος , οὕτως ἀφαιρήσετε ἀπαρχὴν φυράματος ὑμῶν , καὶ δώσετε τῷ Κυρίῳ ἀφαίρεμα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν . Καὶ ἀπονητὶ μὲν διὰ τούτων καταθεῷτό τις ἂν τὸ τῆς ἀληθείας μυστήριον . Λελέξεται δὲ πρὸς ἡμῶν ἐν ἰδίῳ καιρῷ λεπτῶς καὶ ἀπηκριβωμένως , εἰς ἕτερον ἡμῖν ἱδρῶτα συγγραφῆς μετεῤῥηκότος τοῦ λόγου . Πλὴν ἐκεῖνο , οἶμαί που , κατατεθήποι τις ἂν εἴς γε τὸ παρὸν ἡμῖν , ὦ Παλλάδιε . Τὸ ποῖόν τι φής ; Πολυειδῶς γὰρ ἡμῖν ἐμφανῆ καθιστὰς τὸν Ἐμμανουὴλ , καὶ δι' ἑτέρου πάλιν αὐτὸν ἀναπλάττει λόγου . Πρὸς γάρ τοι Μωϋσέα φησί · Καὶ ποιήσεις λυχνίαν ἐκ χρυσίου καθαροῦ , τορνευτὴν ποιήσεις τὴν λυχνίαν · ὁ καυλὸς αὐτῆς καὶ οἱ καλαμίσκοι , καὶ οἱ κρατῆρες , καὶ οἱ σφαιρωτῆρες , καὶ τὰ κρίνα ἐξ αὐτῆς ἔσται . Ἓξ καλαμίσκοι ἐκ τοῦ κλίτους τοῦ δευτέρου . Καὶ αὖ ἐπὶ τούτοις τὰ εἰς κόσμον τε καὶ χρείαν τῷ τεχνήματι τελοῦντα προστεθεικὼς , κρίνα τέ φημι , καὶ σφαιρωτῆρας καὶ καρυίσκους , ἐπεφώνει πάλιν · Ὅλη τορνευτὴ , ἐξ ἑνὸς χρυσίου καθαροῦ · καὶ ποιήσεις τοὺς λύχνους αὐτῆς ἑπτὰ , καὶ ἐπιθήσεις τοὺς λύχνους αὐτῆς . Καὶ φανοῦσιν ἐκ τοῦ ἑνὸς προσώπου . Καὶ τὸν ἐπαρυστῆρα αὐτῆς , καὶ τὰ ὑποθέματα αὐτῆς ἐκ χρυσίου καθαροῦ , ποιήσεις πάντα τὰ σκεύη ταῦτα ταλάντου χρυσίου καθαροῦ . Ὅρα , ποιήσεις κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι ἐν τῷ ὄρει . Χρυσῆ μὲν οὖν ἡ λυχνία τύπον ἐπέχουσα τοῦ Χριστοῦ . Φύσει γὰρ καὶ ἀληθείᾳ Θεὸς ὁ Υἱός · χρυσῷ δὲ παρεικαστέον , καθὰ καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω διωριζόμεθα , τὴν θείαν λαμπρότητα καὶ ὑπεροχήν . Τορνευτὴ δὲ ὅτι περικαλλὴς καὶ πέρα λόγου παντὸς , τό γε ἧκον εἰς εὐμορφίαν τὴν νοητὴν , ὁ Ἐμμανουήλ . Γέγραπται γὰρ ὅτι Ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . Οὐκοῦν τὸ ἐκτετορνεῦσθαι τὴν λυχνίαν , τὸ εἰς εἶδος ἐκπρεπὲς , δῆλον δὲ ὅτι τὸ θεοπρεπὲς , κατεδείκνυεν ἂν εὖ μάλα τοῦ Ἐμμανουήλ . Εἰς δεξιὸν δὲ καὶ εὐώνυμον , οἷάπερ ἐκ δένδρου καλαμίσκους ἐκπεφυκότας , συναναθρώσκειν δὲ τῷ μέσῳ καυλῷ , καὶ εἰς ὕψος αἴρεσθαί φησι τὸ ἰσοστατοῦν . Εἷς γὰρ ὢν κατὰ φύσιν ὁ Μονογενὴς , καὶ ἐν ἁπλότητι τῇ κατ' οὐσίαν , ὡς Θεὸς , διαφόροις ἐνεργείαις πολλοστὸς εἶναι δοκεῖ , ἀλλ' οὐδὲν εἰσκεκριμένον ἢ ὀθνεῖον ἐν αὐτῷ , κἂν εἰ νοοῖτό πως τοῖς θεοπρεπέσιν ἀξιώμασιν οὐχ ἁπλοῦς . Φῶς γὰρ καὶ ζωὴ , καὶ δύναμις καὶ ἀφθαρσία νοεῖται . Ὅτι γὰρ οὐδὲν εἰσποιητὸν ἐν αὐτῷ διδάξαι βεβουλημένος , προσεπήνεγκεν , οἶμαί που , τὸ , Οἱ σφαιρωτῆρες καὶ οἱ καλαμίσκοι ἐξ αὐτῆς ἔστωσαν · ὅλη τορνευτὴ ἐκ χρυσίου καθαροῦ , τοῦτ' ἔστιν , ὅλος διόλου Θεὸς , οὐκ ἐν ἴσῳ τοῖς γενητοῖς ἡγιασμένος , οὐδὲ ὥσπερ ἄγγελοι τυχὸν ἐν ἰδίᾳ νοούμενοι φύσει , κατηγλαϊσμένοι δὲ ἐκείνου χάριτί τε καὶ δόξῃ , καὶ οἷάπερ χρυσίῳ καθαρῷ , τῇ τοῦ πνεύματος δόσει κατακεχρισμένοι , ἀλλ' αὐτὸ τῇ φύσει τὸ χρῆμα , Θεὸς , ἡ καθαρωτάτη τε καὶ ὑπερτάτη φύσις . Ἑπτὰ δὲ οἱ λύχνοι · κατὰ πολλοὺς γὰρ τρόπους ὁ παρὰ Χριστοῦ φωτισμός . Καὶ , Ὧ μὲν δέδοται λόγος σοφίας , ἑτέρῳ δὲ λόγος γνώσεως , διάκρισίς τε πνευμάτων , καὶ τὰ λοιπά . Τελειότητος δὲ σημεῖον , ὁ ἑπτὰ πάλιν ἐστὶν ἀριθμός . Παντέλειος δὲ καὶ κατὰ φύσιν ἰδίαν ὁ Ἐμμανουὴλ , ὡς Θεὸς , καὶ τῶν παρ' αὐτοῦ χαρισμάτων ἐν διανομῇ , τελείως ἔγκειται τοῖς ἑλεῖν ἀξίοις . Οὐ γὰρ Ἐκ μέτρου δίδωσι τὸ πνεῦμα , κατὰ τὴν τοῦ Ἰωάννου φωνὴν , ἀλλ' ἐκ τοῦ πληρώματος ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν . Εἶτά φησι · Καὶ ἐπιθήσεις τοὺς λύχνους , καὶ φανοῦσιν ἐκ τοῦ ἑνὸς προσώπου . Ἀλλὰ τίς ἂν γένοιτο τυχὸν ἡ τοιάδε θέσις , ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς ἐδήλου σαφῶς , οὕτω λέγων · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Λάλησον Ἀαρὼν , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν · Ὅταν ἐπιθῇς τοὺς λύχνους ἐκ μέρους κατὰ πρόσωπον τῆς λυχνίας , φωτιοῦσιν οἱ ἑπτὰ λύχνοι · καὶ ἐποίησεν οὕτως Ἀαρὼν ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους κατὰ πρόσωπον τῆς λυχνίας , καὶ ἐξῆψε τοὺς λύχνους αὐτῆς , καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωσῇ Σύνες δὴ οὖν , ὅτι κατὰ πρόσωπον τῆς λυχνίας , οἱ ἑπτὰ τετραμμένοι λύχνοι , τὸ φῶς τοῖς ὁρῶσιν ἐνίεσαν . Οὐ γὰρ τοῖς κατόπιν καὶ οἱονεί πως ἐν ἀποστροφῇ κειμένοις τῇ παρὰ Θεῷ , τὸ θεῖόν τε καὶ νοητὸν ἐπιλάμπει φῶς , ἀλλὰ τοῖς εἰς ὄψιν ἠγμένοις δι' ἁγιασμοῦ , καὶ ἀντιπροσώποις ἤδη γεγονόσι διὰ τῆς ἐν πίστει παῤῥησίας , καὶ τῆς ἔν γε τῷ βιοῦν ὀρθῶς παγκάλου σεμνότητος . Βδελυρὸν μὲν γὰρ καὶ ἀπηχθημένον πᾶν ὅσον ἐστὶν ἐν φαυλότητί τε καὶ ἀπειθίᾳ . Τίμιον δὲ καὶ ἐν ἐπισκέψει Θεοῦ , τὸ εὐπειθὲς καὶ εὐήνιον . Ἰουδαίοις μὲν γὰρ ἐμπαροινεῖν ἑλομένοις ἀκαθέκτως αὐτῷ , καὶ διὰ φωνῆς Ἡσαΐου φησίν · Ὅταν τὰς χεῖρας ἐκτείνητε πρὸς μὲ , ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ' ὑμῶν . Ὀφθαλμοὶ δὲ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς ὑμνούμενον . Ἀληθές . Τῆς ἁγίας ταυτησὶ λυχνίας μέμνηται σαφῶς καὶ ὁ θεσπέσιος Ζαχαρίας · ἔφη γὰρ , ὅτι Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ , καὶ ἐξήγειρέ με , ὃν τρόπον ἐξηγέρθη ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ , καὶ εἷπε πρὸς μὲ , Τί σὺ βλέπεις ; Καὶ εἶπα , Ἑώρακα , καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη , καὶ τὸ λαμπάδιον αὐτῆς , καὶ ἑπτὰ λύχνοι ἐπάνω αὐτῆς , καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς · μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς , καὶ μία ἐξ εὐωνύμων . Καὶ ἐπηρώτησα , καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ , λέγων , Κύριε , τί ἐστι ταῦτα ; καὶ εἶπε πρὸς μὲ , λέγων , Οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα ; Καὶ εἶπα , Οὐχὶ , Κύριε . Ὁ μὲν οὖν μακάριος προφήτης διεπυνθάνετο λέγων , Τί ἐστι ταῦτα , Κύριε ; Βραχὺ δὲ διήγημα παρενθεὶς ὁ θεσπέσιος ἄγγελος διερμηνεύει τὴν ὅρασιν , καὶ τὴν τῆς λυχνίας κατασκευὴν εἰς Χριστὸν ἀναφέρει λέγων περὶ τῶν ἐν αὐτῇ λύχνων ἑπτὰ , Οὗτοι οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου , ἐπιβλέποντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . Εἰ γὰρ χρή τι καὶ τῶν παχυτέρων εἰπεῖν , μυρίοις ὅσοις ἡμᾶς ὀφθαλμοῖς τὸ θεῖον ὁρᾷ καὶ κατασκέπτεται τὰ ἀνθρώπινα , γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει , κατὰ τὸ γεγραμμένον , Καὶ τὸ φῶς μετ' αὐτοῦ ἐστιν . Εἰ γὰρ καὶ ἡμῖν τοῖς ἐν κόσμῳ τὸ φῶς ἐνίησι Θεὸς , καταπλουτήσειεν ἂν αὐτὸ καὶ πρό γε τῶν ἄλλων ἐν ἰδίᾳ φύσει λαχών . Ἢ εἴπερ οὐχ ὧδε ἔχειν ὑποπτεύουσί τινες , ὥρα που τάχα τοῖς ὧδε φρονεῖν ἑλομένοις ἐπιφωνεῖν , Σύνετε δὴ ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ , καὶ μωροί ποτε φρονήσατε . Ὁ φυτεύσας τὸ οὖς , οὐχὶ ἀκούει ; ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν , οὐχὶ κατανοεῖ ; Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐνεργὴς , καὶ ἠκονημένος μᾶλλον μαχαίρας διστόμου , διικνούμενος μέχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας , καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ . Πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ . Φωτίζει δὴ οὖν καὶ ἐφορᾷ πάντα Χριστός . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε δι' ἑνὸς τῶν προφητῶν · Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι , λέγει Κύριος , καὶ οὐχὶ Θεὸς πόῤῥωθεν . Μὴ ἀπ' ἐμοῦ κρυβήσεταί τι ; Λάθοι γὰρ ἂν οὐδὲν τὸν πάντα εἰδότα νοῦν . Ἢ οὐκ ἄριστά σοι ταῦτα διεσκέφθαι δοκῶ ; Παντάπασι μὲν οὖν . Ἀσύνηθες δέ τι περὶ τὴν λυχνίαν ὁ προφήτης ὁρῶν , ἐλαιῶν γὰρ ἦσαν κλάδοι , προσεπυνθάνετο λέγων , Τί αἱ δύο ἐλαῖαι αὗται αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων ; Καὶ ἐπηρώτησα , φησὶν , ἐκ δευτέρου , καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν · Τί οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν , οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δύο μυξωτήρων τῶν χρυσῶν , τῶν ἐπιχεόντων καὶ ἐπαναγόντων τὰς ἐπαρυστρίδας τὰς χρυσᾶς ; Καὶ εἶπε πρός με , φησὶν , Οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα ; Καὶ εἶπα , Οὐχὶ , Κύριε . Καὶ εἶπέ μοι · Οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς . Τίς οὖν ἄρα γέγονε χρεία τῷ μακαρίῳ προφήτῃ , τοῦ καὶ εἰς αὖθις ἀναπυθέσθαι δεῖν ; Ἐπηρώτησα γὰρ , φησὶν , ἐκ δευτέρου . Ἢ γὰρ οὐχὶ φαίης ἂν , ὦ Παλλάδιε , σοφόν τε εἶναι καὶ πρέπον , τοῖς γε ὅλως ὀρθὰ φρονεῖν ᾑρημένοις , ἀκριβεῖς καὶ ἀπεξεσμένους τὰς ἐφ' ὅτῳ οὖν τῶν ἀναγκαίων ποιεῖσθαι πεύσεις ; Φημί . Κλῶνας δὴ οὖν ἐλαιῶν θαλῷ βρύοντας ἁπαλῷ καὶ νεοθαλεῖ τεθεαμένος ὁ προφήτης , ἐλαίας αὐτοὺς , καὶ οὐκ ἐξ ἐλαιῶν ὠνόμαζε κλάδους . Εἶτα σεσιώπηκεν ὁ θεσπέσιος ἄγγελος , τὴν ἐμφρονεστέραν καὶ ἀληθῆ περιμένων πεῦσιν · ἐπειδὴ δὲ διεγηγερμένος , δύο κλάδους ἐλαιῶν ὠνόμαζε λοιπὸν , καὶ ἀναμαθεῖν ἐλιπάρει , τίνος ἂν εἴη σύμβολα ταυτὶ ἐδιδάσκετο παραχρῆμα , τοῦ ἀγγέλου λέγοντος · Οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς . Υἱοὺς δὲ πιότητος δύο , τόν τε ἐξ Ἰσραὴλ , καὶ μέν τοι τὸν ἐξ ἐθνῶν ἀπεκάλει λαὸν , οὓς καὶ τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς παρεστάναι φησὶ , σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς εἰς τύπον Χριστοῦ , τὸ ἐπὶ τῇ λυχνίᾳ τέχνημα τιθεὶς , ἧς οἱ κλάδοι τῶν ἐλαιῶν , εἰς δεξιά τε καὶ εὐώνυμα , καὶ οἱονεὶ τὴν ἐν κύκλῳ λαχόντες στάσιν τῷ ἐλαίῳ καταπιαίνονται , ὅ ἐστιν ἁγίου Πνεύματος τύπος , τὸν τῶν πιστευόντων κατάρδοντος νοῦν , κατὰ τὸ , Ἐν ἐλαίῳ ἐλίπανας τὴν κεφαλήν μου . Εἶτα τί μὴ μᾶλλον ἐλαίας αὐτὰς , κλῶνας δὲ μᾶλλον ἐλαιῶν ἀπεκάλει ; Ὅτι , ὦ ἑταῖρε , καθάπερ ἐξ ἐλαιῶν μόσχια λεπτὰ καὶ ἀρτιθαλεῖς ἐξῄρηνται κλάδοι , μόνον δὲ οὐχὶ μεταβοθρεύονται μετὰ πίστεως εἰς εὐσέβειαν οἱ πεπιστευκότες , οἱ μὲν ἐκ τῆς Ἰουδαίων ὄντες συναγωγῆς , οἱ δὲ , τῆς ἐξ ἐθνῶν πληθύος ἐξῃρημένοι · πεπιστεύκασι γὰρ οὐχὶ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , οὔτε μὴν ἅπασα τῶν ἐθνῶν εἰσέφρησεν ἡ πληθύς . Κλάδοι τοίνυν ἐλαιῶν , οἱ ὡς ἐκ δένδρων ἀπεσπασμένοι πληθύος Ἰουδαϊκῆς , καὶ μὴν καὶ Ἑλληνικῆς , καὶ ἐν φωτὶ τῷ θείῳ γεγενημένοι , καὶ ἐνσπαταλῶντες ἤδη πως τῇ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀφθονωτέρᾳ χύσει . Τοῦτο γὰρ οἶμαι δηλοῦν , τὸ , ὡς ἐν μυξωτῆρσι τῶν λύχνων τοὺς τῶν ἐλαιῶν κεῖσθαι κλάδους , ὧν καὶ ὁ μακάριος Ψαλμῳδὸς διαμέμνηταί που , πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Χριστὸν ἀναμελῳδῶν τε καὶ λέγων περί τε τῆς συνηρμοσμένης αὐτῷ νύμφης , τουτέστι , τῆς Ἐκκλησίας , καὶ τῶν ἐν πίστει τέκνων αὐτῆς · Ἡ γυνή σου ὡς ἄμπελος εὐθηνοῦσα ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας σου . Οἱ υἱοί σου , ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης σου . Ζωοποιούμεθα γὰρ ἐν μεθέξει Πνεύματος , καὶ ἐν ἁγίᾳ τραπέζῃ Χριστοῦ , τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν εἰσδεδεγμένοι . Ναὶ λέγεις ὀρθῶς · Ἐγὼ γάρ εἰμι , φησὶν , ὁ ἄρτος ὁ ζῶν , ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς , καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ . Ἀλλὰ λυχνίας μὲν πέρι , καὶ τῶν ἐν αὐτῇ , ταυτὶ πρὸς ἡμῶν εἰς παρὸν εἰρήσεται . Ἴτω δὲ ὁ λόγος ἐπὶ τὸ χαλκοῦν ἤδη θυσιαστήριον , τῆς κατὰ νόμον λατρείας , τὸ χρειωδέστατον . Ποιήσεις γὰρ , φησὶ , θυσιαστήριον ἐκ ξύλων ἀσήπτων . Πέντε πήχεων τὸ μῆκος , καὶ πέντε πήχεων τὸ εὖρος . Τετράγωνον ἔσται τὸ θυσιαστήριον , καὶ τριῶν πήχεων τὸ ὕψος αὐτοῦ · καὶ ποιήσεις τὰ κέρατα ἐπὶ τῶν τεσσάρων γωνιῶν , ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα , καὶ καλύψεις αὐτὰ χαλκῷ , καὶ ποιήσεις στεφάνην τῷ θυσιαστηρίῳ , καὶ τὸν καλυπτῆρα αὐτοῦ , καὶ τὰς φιάλας αὐτοῦ , καὶ τὰς κρεάγρας αὐτοῦ , καὶ τὸ πυρεῖον αὐτοῦ , πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ ποιήσεις χαλκᾶ . Πεντάπηχυ μὲν οὖν εἰς εὖρός τε καὶ μῆκος τὸ θυσιαστήριον . Ἔδει γὰρ , ἔδει μέτρων αὐτῷ , καὶ λίαν ἀφθονωτάτων . Σχίσαι τε γὰρ ἐπ' αὐτῷ καὶ βοῶν ἔμελλον ἀναφέρεσθαι τμήματα , καὶ ὁλοκαυτώσεις , οἰῶν τε καὶ τράγων ἀναφοραὶ καθιερουμένων Θεῷ . Ταύτῃτοι χαλκῆ καὶ ἐσχάρα καὶ πυρεῖον αὐτῷ , κρεάγραι τε καὶ φιάλαι , καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη , ὡς ἂν δύναιντο ταῖς κατὰ νόμον θυσίαις , τὴν παρά γε σφῶν αὐτῶν εἰσκομίζοντα χρείαν , ταῖς τοῦ παμφάγου πυρὸς μὴ καταφθείρεσθαι προσβολαῖς . Στεφάνην δὲ καὶ τὰ ἐπὶ ταῖς γωνίαις κέρατα , τῷ τοῦ σχήματος κάλλει προσθήσομεν . Ἄχαρι γὰρ οὐδὲν παρὰ τῷ πανσόφῳ Θεῷ . Πλὴν , ἐκεῖνο πάλιν δὴ φέρε λέγωμεν , ἀκριβῆ τὸν νοῦν ἐπερείδοντες τοῖς ἐφ' ἑκάστῳ τεθεσπισμένοις . Θυσιαστήριον προστέταχε ταῖς κατὰ νόμον θυσίαις ἐοικὸς καὶ πρέπον , ἀλλ' οὐδὲν ἐν αὐτῷ χρυσοῦν , καθάπερ ἀμέλει , καταθεῷτό τις ἂν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ , λυχνίας τε αὖ καὶ τραπέζης , καὶ τῶν ἀμφ' αὐτήν . Τί δὴ οὖν ἄρα καὶ τοῦτό ἐστι ; Οὐ γὰρ δὴ τῆς θείας τε καὶ ἀκηράτου φύσεως τὴν κατὰ πάντων ὑπεροχὴν , καὶ ἀσύγκριτον λαμπρότητα , ὡς ἐν νοήσει λέγω , τὸ χρυσίον εὖ μάλα καταδηλοῦν ἐλέγομεν , ὦ Παλλάδιε ; Ὧδε ἔχει . Ἄθρει δὴ οὖν , ἀχρύσωτον παντελῶς τῆς κατὰ νόμον λατρείας τὸ θυσιαστήριον , αἴνιγμά που τὸ χρῆμα τιθέντος ἡμῖν τοῦ Θεοῦ , καὶ μάλα σαφῶς , ὅτι Πνεύματος ἁγίου πρόξενος ἥκιστα μὲν ὁ νόμος , τετίμηται δὲ οὐχὶ τοιαύτῃ χάριτι τῆς ἐν τύπῳ λατρείας ἡ δύναμις . Πνεῦμα γὰρ ἦν δουλείας ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ · ἡμῖν δὲ τὸ δῶρον ἀπενεμήθη διὰ Χριστοῦ μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσιν . Ἐνεφύσησε γὰρ , λέγων , Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον . Τοιγάρτοι καὶ Παῦλος προσεφώνει τοῖς πεπιστευκόσιν , Οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον , ἀλλ' ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας , ἐν ᾧ κράζομεν , Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . Ὅτι δὲ τῆς κατὰ νόμον λατρείας ἡ δύναμις τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος οὐκ ἐπλούτει μέθεξιν , δέδονται δὲ μᾶλλον τοῖς ἐν πίστει δεδικαιωμένοις , πληροφορήσει λέγων ὁ σοφὸς Ἰωάννης · Οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα ἅγιον , ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη . Οὔπω γὰρ ἀνεβίω Χριστός · μονονουχὶ γὰρ τότε κατεχρυσώθη τῷ Πνεύματι , καὶ κοινωνίᾳ τῇ πρὸς αὐτὸν , ἡ ἀνθρώπου φύσις . Χρυσοῦ μὲν δὴ δίχα , ταύτῃτοι γενέσθαι προστέταχε τὸ θυσιαστήριον , καθάπερ ἐγῷμαι , τὸν δὲ ἐπὶ τῷ χαλκῷ λόγον , ἐξ οὗ καὶ πεποίητο , παραδραμεῖν , ὡς ἔοικε , τοῖς φιλομαθέσιν οὐκ ἀζήμιον . Ἐκτέκοι γὰρ ἄν τι τῶν ἀναγκαίων ἡ βάσανος , καθάπερ τὸ ὑπό του σοφῶς εἰρημένον , Ἐν παντὶ μεριμνῶντι ἔνεστι περιττόν . Τί οὖν ἂν ἔχοις εἰπεῖν καὶ ἐπὶ τῷδε πάλιν ; Ἄκουε δή · ψήφῳ μὲν γὰρ τῇ ἄνωθεν εἰς ἱερέα καὶ ἡγούμενον τὸν θεσπέσιον Ἀαρὼν κεχειροτονῆσθαί φησι τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Κορέ γε μὴν καὶ Δαθὰν , καὶ τοῖς ἀμφ' αὐτοὺς , ἡ ἀγρία πληθὺς τῆς ἄνωθεν ψήφου προαλέστατα καταθέοντες , καὶ τῶν θείων κατεξανιστάμενοι νόμων , πυρεῖα προσῆγον ἄκλητοι καὶ αὐτόμολοι πρὸς τοῦτο ἰόντες , καὶ τιμὴν ἁρπάζοντες , οὐ νεμηθεῖσαν αὐτοῖς , ἀντιπαρεξάγοντες καὶ μάλα θερμῶς , τὰ ἐξ ἀπονοίας καὶ θράσους , ἱερεῖ τῷ προὔχοντι , καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀπολέγδην ἐξῃρημένῳ . Ἐσκιαγραφεῖτο δὲ διὰ τούτων ἡ ἐσομένη κατὰ Χριστοῦ τῶν Ἰουδαίων ἀπόνοια . Αὐτὸς γὰρ ἡμῶν ἀρχιερεὺς , ψήφῳ πρὸς τοῦτο ἠγμένος τῇ παρὰ Πατρὸς , καὶ οἱ μὲν τῶν οὕτως αἰσχρῶν ἐπιχειρημάτων ἐκτετίκασι δίκας · ἀποτίσουσι δὲ καὶ μετ' αὐτοὺς Ἰουδαῖοι τοῖς ἴσοις ἐγκλήμασι γεγονότες ἔνοχοι . Θεὸς δὲ δὴ τότε πρὸς Μωσέα τε τὸν ἱερὸν , καὶ μὴν καὶ πρὸς Ἐλεάζαρ ἔφη , τὸν ἐξ Ἀαρὼν τὸν ἱερέα · Ἀνέλεσθε τὰ πυρεῖα τὰ χαλκᾶ ἐκ μέσου τῶν κεκαυμένων , καὶ τὸ πῦρ τὸ ἀλλότριον τοῦτο σπεῖρον ἐκεῖ , ὅτι ἡγίασε τὰ πυρεῖα τῶν ἁμαρτωλῶν τούτων ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν . Καὶ ἐποίησαν αὐτὰ λεπίδας ἐλατὰς , περίθεμα τῷ θυσιαστηρίῳ , ὅτι προσηνέχθησαν ἔναντι Κυρίου , καὶ ἡγιάσθησαν . Καὶ ἐγένοντο εἰς σημεῖον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . Ταύτῃ μὲν οὖν ἔφη τὸ τηνικάδε Θεός . Ἐν τῇ Ἐξόδῳ δὲ γέγραπται περὶ τοῦ Βεσελεὴλ , ὃς ἦν ἐκ πατρὸς μὲν Οὐρίου , φυλῆς δὲ τῆς Δὰν , καὶ πάσης εὐτεχνίας ἡγούμενος · Οὗτος ἐποίησε τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἐκ τῶν πυρείων τῶν χαλκῶν , ἃ ἦν τοῖς ἀνδράσι τοῖς καταστασιάσασι μετὰ τῆς Κορὲ συναγωγῆς . Τί οὖν τοῦτό γε ; Πολλὴν ἂν ἔχοι τὴν ὄνησιν , εἰ ἐννοοῖτο ὅτι πεποίηται μὲν ἡ κιβωτὸς εἰς τύπον Χριστοῦ , καὶ μέν τοι καὶ τὰ ἕτερα , λυχνία , φημὶ , καὶ τὸ ἱλαστήριον , καὶ ἐκ χρυσίου τράπεζα , προσκομίσαντος τοῦ λαοῦ καὶ ἀναθέντος ἑκάστου τὸ ἐν χερσί . Δεκτοὶ γὰρ λίαν εἰς δόξαν Θεοῦ καὶ Πατρὸς , οἱ καρποφοροῦντες Χριστῷ , καὶ δωροφορίας προσάγοντες τὰς πνευματικὰς , ὧν ἦσαν ἐκεῖνοι τύποι καὶ σκιαί . Τῆς δὲ κατὰ νόμον λατρείας τὸ θυσιαστήριον , παροξυσμοῦ καὶ ἀντιλογίας , καὶ ἵν' οὕτως εἴπω λοιπὸν , ἀντάρσεως τῆς καθ' ἱερέως τοῦ μεγάλου γεγενημένης , οἱονεί πως ὑπόμνημα καὶ προαναφώνησις , ἐν αὐτῇ κειμένη τῇ κατασκευῇ , μυστικῶς τε καὶ οἰκονομικῶς σημαίνεται . Ἆρά σοι σαφὲς τὸ αἴνιγμα ; Χριστοῦ γὰρ εἰς τύπον ὁ Ἀαρών · πεφιλονεικήκασι δὲ τῇ τοῦ Χριστοῦ δόξῃ καὶ Ἰουδαῖοι , καὶ ἀντιλέγεται διὰ τοῦτο τὸ κατὰ νόμον θυσιαστήριον . Πέπαυται γὰρ ἡ ὡς ἐν σκιαῖς λατρεία · καὶ ἐν Χριστῷ δὴ μᾶλλον εὐωδιάζομεν τῷ Πατρὶ τὴν νοητὴν εὐοσμίαν · καὶ τοῦτο ἡμῖν ὡς ἐν σκιαῖς πάλιν ὑπετύπου , λέγων · Καὶ ποιήσεις μοι θυσιαστήριον θυμιάματος ἐκ ξύλων ἀσήπτων , καὶ ποιήσεις αὐτὸ πήχεως τὸ μῆκος , καὶ πήχεως τὸ εὖρος · τετράγωνον ἔσται , καὶ δύο πήχεων τὸ ὕψος . Ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα αὐτοῦ , καὶ καταχρυσώσεις αὐτὸ χρυσίῳ καθαρῷ , τὴν ἐσχάραν αὐτοῦ , καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ κύκλῳ , καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ . Σκυτάλας δὲ αὐτῷ καὶ κρίκους , καὶ ἀναφορέας , ἕτερά τε τοιαῦτα προστεθεικὼς , καὶ θήσεις αὐτὸ , φησὶν , Ἔναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου , ἐν οἷς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖ Θεός · καὶ θυμιάσει ἐπ' αὐτοῦ Ἀαρὼν θυμίαμα σύνθετον λεπτὸν τὸ πρωΐ , πρωΐ · ὅταν ἐπισκιάζῃ τοὺς λύχνους , θυμιάσει ἐπ' αὐτοῦ . Καὶ ὅταν ἐξάπτῃ Ἀαρὼν τοὺς λύχνους τὸ ὀψὲ , θυμιάσει ἐπ' αὐτοῦ θυμίαμα ἐνδελεχισμοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν . Καὶ οὐκ ἀνοίσεις ἐπ' αὐτῷ θυμίαμα ἕτερον · κάρπωμα θυσίας , καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεις ἐπ' αὐτοῦ . Καὶ ἐξιλάσεται ἐπ' αὐτοῦ Ἀαρὼν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ , ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ ἐξιλασμοῦ . Ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ καθαριεῖ αὐτὸ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν · Ἅγιον τῶν ἁγίων ἐστὶ τῷ Κυρίῳ . Εἰς τύπον ἄρα Χριστοῦ καὶ τοῦτο παραδεξόμεθα ; Πάνυ μὲν οὖν , ὦ Παλλάδιε . Ἀληθὲς γὰρ ὅτι τὸ χρῆμά ἐστι , τὸ τίμιον αὐτοῦ καὶ βαθὺ μυστήριον ἐνδείξ[ει]εν ἂν καὶ μάλα ῥᾳδίως τοῖς γε ᾑρημένοις τὰ τοιάδε πολυπραγμονεῖν ἰσχνῶς τε καὶ κατεῤῥινημένως . Πεποίητο μὲν γὰρ ἐκ ξύλων ἀσήπτων , χρυσῷ δὲ ὅλον ἀλήλ[ε]ιπτο . Ἀδιάφθορον γὰρ τὸ σῶμα Χριστοῦ , καὶ φύσιν ἐν ἑαυτῷ τὴν θείαν καταπλουτοῦν · Γέγονε γὰρ σὰρξ ὁ Λόγος , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . Ἀπαρχὴ δὲ ἡμῶν ὁ Χριστὸς , καὶ ῥίζα τοῦ γένους ἀνακτιζομένου πρὸς ἀφθαρσίαν διὰ τῆς πρὸς Θεὸν ἑνώσεως , εἰ καὶ ἐξαιρέτως ἐπ' αὐτοῦ τὸ χρῆμα νοοῖτο . Κέρατα δὲ τῷ θυσιαστηρίῳ , καὶ οἱονεὶ χεῖρες ἐκπεπετασμέναι , καὶ τοῦ τιμίου σταυροῦ τὸ σχῆμα προαναπλάττοντα . Εἰ δὲ δὴ τέτταρά τις εἶναι λέγοι τὰ κέρατα , ἀδικοῦν οὐδὲν , εἴς γε τὸ νοεῖν ὀρθῶς τὸν φιλομαθῆ . Τετραγώνου τε γὰρ καὶ ἰσοπλεύρου πανταχῆ τοῦ θυσιαστηρίου τυγχάνοντος , ἴση πανταχόθεν τῶν κεράτων ἡ θέα · καὶ τίς ὁ τοῦδε λόγος ; ἐν παντὶ γὰρ τόπῳ Χριστὸς γινώσκεται , καὶ οὗτος ἐσταυρωμένος · αὔχημα δὲ τοῦτο λαμπρὸν τοῖς πιστεύουσιν εἰς αὐτόν . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι , εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ , δι' οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται , κἀγὼ τῷ κόσμῳ . Πρόσκειται δὲ τῷ τεχνήματι , τὰ τελοῦντα πρὸς κόσμον , στεφάνη στρεπτή · καὶ γάρ ἐστιν ἀληθῶς Ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ὁ Ἐμμανουήλ . Ἐπενήνεκται δὲ καὶ τὰ εἰς χρείαν αὐτῷ , οἱ ἀναφορεῖς τε καὶ τὰ λοιπά . Φέρεσθαι γὰρ ἐν κόσμῳ κατὰ τοὺς τῶν ἀναζεύξεων καιροὺς τὸ θεῖον ἔδει θυσιαστήριον . Ἔδρων δὲ τοῦτο καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , Χριστὸν περιφέροντες διὰ τοῦ κηρύγματος εὐσχημόνως τε καὶ κατὰ τάξιν , ὡς Θεοῦ διάκονοι καὶ οἰκονόμοι μυστηρίων Χριστοῦ . Θήσεις δὲ , φησὶ , τὸ θυσιαστήριον ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων ἐν οἷς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν . Εἶτα τί τὸ ἀναγκαῖον καὶ χώρων αὐτῶν οἶμαι , τῶν τεταγμένων ; Ὡς βαθὺς μὲν ὁ λόγος , καὶ ἀμυδρὸς ἄγαν ἐρῶ δὲ ὡς ἔνι , Θεῷ πίσυνος τῷ καὶ αὐτοὺς σοφοῦντι τοὺς τυφλούς . Κιβωτὸν γενέσθαι ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ χρυσίου καθαροῦ , φησὶ , καὶ ἦν ὁ νόμος ἐν αὐτῇ , τουτέστιν , ὁ θεῖος λόγος , ἤτοι τὰ μαρτύρια . Τύπος γὰρ ἦν τὸ χρῆμα , τοῦ ἐκ Θεοῦ φύντος Λόγου , κατοικήσαντος ἐν ἡμῖν , καὶ σαρκὸς ἐν ὁμοιώματι γεγονότος , κατὰ τὰς Γραφάς . Εἶτα καταπέτασμά τι τέσσαρσι στύλοις ἐπιτετανυσμένον , ἀπαιωρεῖσθαι τῇ κιβωτῷ δεῖν ἔφη . Ὄνομα δὲ τῷ καταπετάσματι , τὸ ἱλαστήριον . Χριστὸς δὲ καὶ τοῦτο . Ἱλασμὸς γάρ ἐστιν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , καὶ ἱλαστήριον διὰ πίστεως . Ὠνόμαζε γὰρ οὕτως ὁ Παῦλος αὐτόν · γεγράφατο δὲ καὶ οἱονεί πως ἐν κύκλῳ τοῦ ἱλαστηρίου τὰ Χερουβὶμ , τῶν ἀνωτάτω δυνάμεων τὴν ὑπὸ Θεῷ δουλείαν · Θεὸς γὰρ ὁ Λόγος · καὶ τὸ ἀγχοῦ δὴ μάλα , καὶ μὴν καὶ τὸ παρεστάναι λειτουργικῶς , εὖ μάλα σημαίνοντα . Εἶτα Θεὸς ἔφη πρὸς Μωσέα · Καὶ γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν , καὶ λαλήσω σοι ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου ἀναμέσον τῶν δύο Χερουβὶμ τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου . Ἦν δὲ , ὡς ἔφην , ἡ κιβωτὸς ὁ Χριστὸς , ὡς ἐν ἀφθάρτῳ σώματι Θεὸς Λόγος , πλὴν εἰς γῆν ἡ κιβωτός · γέγονε δὲ καὶ ἐν ὑφέσει καὶ ἐν χθαμαλότητι τῇ καθ' ἡμᾶς ὁ Μονογενής . Μορφὴν γὰρ ὑπέδυ τὴν δουλοπρεπῆ , καὶ κεκένωκεν ἑαυτόν . Αὐτὸς δὲ πάλιν ἐστὶ τὸ ἱλαστήριον , τὸ ὑψοῦ κείμενον , καὶ ὑπὸ τῶν ἄνω Δυνάμεων δορυφορούμενον . Οὐ γὰρ ἐκ μόνων ἡμῖν τῶν τῆς κενώσεως τρόπων γνώριμος ὁ Υἱὸς , ἀλλὰ καὶ ἐξ ὧν ἐστι Θεὸς καὶ τῶν ὅλων Κύριος . Εἰ γὰρ καὶ τεταπείνωκεν ἑαυτὸν διὰ τὸ ἀνθρώπινον , ἐν τοῖς καθ' ἡμᾶς οἰκονομικῶς καταβεβηκὼς , ἀλλ' Ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα , τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα . Τύπος δ' ἂν εἴη καὶ τοῦδε , τὸ ὑψοῦ τεθεῖσθαι τὸ ἱλαστήριον εἰς δεξιὸν καὶ εὐώνυμον ἀναγεγραμμένων τῶν Χερουβίμ . Ἔνθα γὰρ ἂν ἡ Θεῷ πρέπουσα μόνῳ φαίνοιτο λειτουργία , ἐκεῖ δήπου εἴη ἂν πάντως καὶ ἡ τῆς θεότητος δόξα , καὶ τῶν ὑπὲρ λόγον ἀξιωμάτων ἡ ὑπεροχή . Ἄνωθεν δὲ τῶν Χερουβὶμ , γνωσθήσομαί σοι , φησὶν , ὁ πάντων Δεσπότης , τὴν ἄῤῥητον φύσιν μὴ ἐν οἷς ἡ κτίσις ζῃτεῖσθαι προστάττων , ἀλλ' ἐπέκεινα πάντως τοῦ κεκλημένου πρὸς ὕπαρξιν · Θεοῦ γὰρ φύσει λόγος τε καὶ τόπος ὁ πρεπωδέστατος , τὸ πέρα τε καὶ ἄνω παντὸς γενητοῦ . Οὐκοῦν ὁ ὑπεράνω τῶν Χερουβὶμ τόπος , καὶ αἰσθητῶς ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ μονονουχὶ τὴν θείαν ἡμῖν καταδηλοῖ φύσιν · ταύτῃτοι τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον εἰς τύπον Χριστοῦ γεγονὸς , ἀποκεῖσθαι προστέταχεν ἀπέναντι τοῦ ὑπεράνω τῶν Χερουβὶμ χρηματίζοντός τε καὶ νοουμένου τοῦ οἱονεί πως εἰς ὄψιν Θεοῦ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ Πατρὸς ἐν Χριστῷ γενέσθαι τὰ καθ' ἡμᾶς τοῦτό που σημαίνοντος . Ἐν ἀποστροφῇ γὰρ ὄντα τὸν ἄνθρωπον , καὶ προσκεκρουκότα Θεῷ διὰ τὴν παράβασιν καὶ πολλὴν ἁμαρτίαν , ἔστησε πάλιν ἐν προσώπῳ τοῦ Πατρὸς ὡς ἐν ἑαυτῷ καὶ πρώτῳ Χριστός . Πρόδρομος γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν εἰσβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν , νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν , καθὰ γράφει Παῦλος ἡμῖν ὁ σοφός . Ὁ γὰρ ὑπάρχων ἀεὶ μετὰ τοῦ ἰδίου Πατρὸς , νῦν ἐμφανισθῆναι λέγεται ὡς ἐν ἑαυτῷ γε καὶ πρώτῳ παρατιθεὶς ἐν ὄψει τοῦ Πατρὸς τὰ ἀνθρώπινα , καὶ τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην ἀποστροφὴν μεθιστάς . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἄραρεν οὖν ὅτι Χριστοῦ πάλιν εἰκὼν τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν . Καὶ πρός γε δὴ τούτῳ νοοῖτ' ἂν εἰκότως αὐτὸς ὁ θυμίαμα τὸ σύνθετον καὶ λεπτόν . Αὐτὸς γὰρ ὁ ἀρχιερεύς · Θυμιάσει γὰρ , φησὶν , ἐπ' αὐτοῦ Ἀαρὼν θυμίαμα σύνθετον , λεπτόν · καὶ σύνθετον μὲν τὸ θυμίαμα · Θεὸς γὰρ ὢν ὁ Λόγος , γέγονε σάρξ . Καὶ συντέθειταί πως ἡμῖν ὁ Ἐμμανουὴλ , θείας φύσεώς τε καὶ ἀνθρωπότητος εἰς ἐνότητα τὴν ὑπὲρ νοῦν , ἀποῤῥήτως συνηνεγμένην . Λεπτὸν δὲ , ὅτι τὸ παχὺ τῆς κατὰ νόμον λατρείας οὐκ ἔχει . Θυσίας γὰρ καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας . Ὁλοκαύτωμα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας . Σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι , φησί · τότε εἶπον , Ἰδοὺ ἥκω · τοῦ ποιῆσαι , ὁ Θεὸς , τὸ θέλημά σου . Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστι τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς , αὐτὸς ἡμᾶς ἐν Εὐαγγελίοις μεμυσταγώγηκε λέγων , ὅτι Καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με . Τοῦτο δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πεμψαντός με , ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι , μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ , ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . Προσκεκόμικε γὰρ ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας , κεχρημάτικέ τε διὰ τοῦτο καὶ ἀρχιερεύς . Οὐκοῦν αὐτὸς ὁ ἀρχιερεὺς , αὐτὸς τὸ θυμίαμα τὸ σύνθετόν τε καὶ λεπτόν · καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ Παῦλος · Τῷ δὲ Θεῷ χάρις , τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι' ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ , ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ , ἐν τοῖς σωζομένοις , καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις · οἷς μὲν ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον , οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν . Προσεφώνει δὲ καὶ ἡμῖν · Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ ὡς τέκνα ἀγαπητὰ , καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . Καὶ τόν γε τοῦ θυμιᾷν ἐναργῆ καθίστη καιρὸν , ἅπαντα δὲ δεῖν ἐν τάξει τε καὶ εὐκοσμίᾳ πράττεσθαι νομοθετῶν , καὶ δι' ὧν ἂν ἡμῖν ἡ τῶν εἰς τὸ εἴσω θεωρημάτων εὖ ἔχοι δύναμις . Τὸ πρωῒ γὰρ , φησὶ , καὶ τὸ ὀψὲ τῶν λύχνων ἐξαπτομένων καὶ ἐπισκιαζομένων , τοῦ μὲν ὀψὲ καὶ πρωῒ , τὸ ἀδιάλειπτόν τε καὶ διηνεκὲς ἐμφαίνοντος , τοῦ δὲ ὑπὸ λύχνοις χρῆναι θυμιᾷν , ἐκεῖνό που τάχα παραδηλοῦντος εὖ μάλα , ὅτι φωτὶ τῷ θείῳ καταλαμπόμενοι , τότε δὴ , τότε τῆς εὐωδίας Χριστοῦ πλουσίως ἀναπιμπλάμεθα , ἴμεν τε οὕτω πρὸς αἴσθησιν τῶν ἔσω σκηνῆς ἀγαθῶν , ἤτοι τῆς τῶν θείων χαρισμάτων διανομῆς , ἣν τοῖς ἀξίοις ὀρέγει Χριστός · Ὥστε εἴ τις οὔπω γέγονεν ἐν φωτὶ διὰ πίστεως , ἔστι που πάντως καὶ τῆς νοητῆς εὐωδίας ἀμέτοχος , ἔτι τὸ Χριστοῦ μὴ εἰδὼς μυστήριον . Ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε , οὐδ' οὐ μὴ συνῆτε , φησί . Προσβολὴ γὰρ ἡ πίστις , εἰς σύνεσιν ἀποφέρουσα , καὶ οἱονεὶ πρὸς παραδοχὴν τοῦ θείου φωτὸς ἁπλοῦσα τὸν νοῦν . Ἐνδελεχισμοῦ δὲ ὀνομάζει τὸ θυμίαμα . Καιρὸς γὰρ οὐδεὶς , καθ' ὃν οὐκ εὐωδιάζει Χριστὸς ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , τουτέστιν , ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ . Ἀποφάσκει δὲ παντελῶς , τὸ δεῖν ἐπ' αὐτοῦ , δῆλον δὲ ὅτι τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Χριστοῦ , σπονδὴν κατακεῖσθαι , καὶ ἀναφέ[ρε]σθαι κάρπωμα . Κατήργηται γὰρ ἐν Χριστῷ τὰ ἐν νόμῳ , καὶ εἰς τέλος ἕρπουσιν αἱ σκιαί . Τοῦτο , οἶμαι , ἔστι σπονδὴ καὶ κάρπωμα . Καὶ μαρτυρεῖ λέγων ὁ προφήτης · Ἐξῆρται ἐξ οἴκου Κυρίου θυσία καὶ σπονδή . Ἀναδεδειγμένης γὰρ ἤδη τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας , περιτταί πως αἱ σκιαὶ , καὶ τὸ ἐν τύποις εἰκαῖον καὶ ἀνόνητον παντελῶς · καινὴ γὰρ κτίσις ἐν Χριστῷ . Τῆς γὰρ χάριτος ἐκπεπτώκασιν οἱ ἐν νόμω δικαιούμενοι μετὰ τὴν τῆς ἀληθείας ἀνάδειξιν . Οὐκ ἀνοίσεις δὲ , φησὶν , ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον θυμίαμα ἕτερον . Παραδεξόμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ ἕτερον παντελῶς οὐδένα . Ῥαββὶ δὲ τῶν ὄντων ἐροῦμεν οὐδενί . Εἷς γὰρ ἡμῶν διδάσκαλος καὶ καθηγητὴς , καὶ αὐτῷ δὴ μόνῳ προσκεισόμεθα , λέγοντες , Μῦρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου . Διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε . Εἵλκυσάν με , ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦσαι . Ἢ οὐχὶ τοῦτό ἐστι τὸ , Οὐκ ἀνοίσεις ἐπ' αὐτὸ θυμίαμα ἕτερον ; Μόνου γὰρ Χριστοῦ τὸ εὐῶδες ἐν Ἐκκλησίᾳ τοῖς γε ἀληθῶς ἐχέφροσιν ἐξαρκοίη ἂν , ἑτέρας ὀσμῆς οὐκ ἐφιεμένοις · καθάπερ ἀμέλει καὶ οἱ τάλανες Ἰουδαῖοι . Τὸ μὲν γὰρ θυμίαμα τὸ σύνθετον καὶ λεπτὸν , τουτέστι , Χριστὸν , ταῖς ἀπονοίαις περιυβρίζουσιν . Καὶ ἀμέτοχοι μὲν τῆς ἱερᾶς ταύτης ἢ καὶ θείας ἀληθῶς μεμενήκασιν εὐωδίας · ἕτερον δὲ ἀντ' αὐτοῦ παραδέξονται , τὸν τῆς ἀνομίας υἱὸν , τὸν ἀντικείμενον καὶ ὑπεραιρόμενον ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα , ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καθίσαι , ἀποδεικνύοντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεὸς , ὃς καὶ τὴν θείαν σκηνὴν καταμιαίνει , καπνὸς ὢν ἀλλότριος , καὶ ἵν' οὕτως εἴπω , κακοσμία διαβολική · Ἔσται γὰρ αὐτοῦ , φησὶν , ἡ παρουσία κατ' ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ . Συνίημι ὃ φής . Καὶ γάρ ἐστιν ἐναργὴς ὁ λόγος . Ἐξιλάσασθαί γε μὴν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος , προστάττει τῷ Ἀαρὼν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ καταχρίοντι τῷ αἵματι τοῦ καθαρισμοῦ τῶν ἁμαρτιῶν , τὰς τῶν κεράτων ἀρχάς . Ἅγιον γὰρ , φησὶ , τῶν ἁγίων ἐστί . Καὶ τοῦτό σοι σαφὲς καταστήσει , λέγων , ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , διὰ τῆς μείζονος καὶ τελεωτέρας σκηνῆς , οὐ χειροποιήτου , τουτέστιν , οὐ ταύτης τῆς κτίσεως · οὐδὲ δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων , διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια , αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος . Ὡς γὰρ αὐτός που πάλιν φησὶν , Ἅπαξ ἀποθανὼν , οὐκέτι ἀποθνήσκει , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύσει . Ὃ γὰρ ἀπέθανε , τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ · ὃ δὲ ζῇ , ζῇ τῷ Θεῷ . Εἰσῄει τοίνυν ὁ θεσπέσιος Ἀαρὼν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ , δι' αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ τῶν ἁμαρτιῶν . Καὶ ὅρα Χριστὸν ἐν τουτοισὶ πάλιν , αἵματι τῷ ἰδίῳ τῆς ἁπάντων σωτηρίας καὶ ζωῆς , μονονουχὶ τὸν ἴδιον καταῤῥαίνοντα σταυρόν . Σταυροῦ γὰρ τύπος τὰ κέρατα , τῇδε κἀκεῖσε ὡς ἐν τάξει χειρῶν ἀποτάδην ἐκνενευκότα . Οὐκοῦν ἀποθανόντα μὲν ἅπαξ ἐννόει Χριστὸν , Ἅγιον δὲ τῶν ἁγίων ὄντα , κατὰ φύσιν , ὡς Θεόν . Καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὴς Ἰωάννης , λέγων , ὅτι Ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν . Χριστοῦ γὰρ μέτοχος ἡ πᾶσά ἐστι ὁρατὴ καὶ ἀόρατος κτίσις . Ἄγγελοί τε γὰρ καὶ ἀρχάγγελοι , καὶ τὰ ἔτι τούτων ἐπέκεινα , καὶ αὐτὰ δὲ τὰ Χερουβὶμ , οὐχ ἑτέρως ἅγια , πλὴν ὅτι διὰ μόνου Χριστοῦ , ἐν ἁγίῳ Πνεύματι . Αὐτὸς οὖν ἄρα ἐστὶ τὸ θυσιαστήριον , αὐτὸς δὲ τὸ θυμίαμα , καὶ ἀρχιερεὺς , αὐτὸς δὲ ὁμοίως τὸ αἷμα τοῦ καθαρισμοῦ ἁμαρτιῶν . Ναὶ λέγεις ὀρθῶς . Πλὴν ὅ τί ποτέ ἐστι τοῦ καθαρισμοῦ τῶν ἁμαρτιῶν τὸ αἷμα , σαφῶς ἐννοεῖν οὐκ ἔχω . Προανατυπῶν ὁ νόμος τὴν δι' αἵματος ἀποκάθαρσιν καὶ τὸ θῦμα τὸ ἱερὸν , φημὶ δὴ Χριστὸν , δι' οὗ καὶ σεσώσμεθα , τὸν ἐξ ἁμαρτίας ἐντετηγμένον ἡμῖν διαδιδράσκοντες μολυσμὸν , ὧδέ πή φησιν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Ἐὰν δὲ πᾶσα , φησὶ , συναγωγὴ Ἰσραὴλ ἀγνοήσῃ , καὶ λάθῃ ῥῆμα ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς , καὶ ποιήσωσι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου , ἣ οὐ ποιηθήσεται , καὶ πλημμελήσωσι , καὶ γνωσθῇ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία , ἢν ἥμαρτον ἐν αὐτῇ , καὶ προσάξει ἡ συναγωγὴ μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον περὶ τῆς ἁμαρτίας , καὶ προσάξει αὐτὸν παρὰ τὰς θύρας τοῦ μαρτυρίου τῆς σκηνῆς , καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ πρεσβύτεροι τῆς συναγωγῆς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου , καὶ σφάξουσι μόσχον ἔναντι Κυρίου , καὶ εἰσοίσει ὁ ἱερεὺς χριστὸς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου . Καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου , καὶ ῥανεῖ ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου κατ' ἐνώπιον τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἁγίου , καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων τῆς συνθέσεως , ὅ ἐστιν ἐνώπιον Κυρίου , ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου . Καὶ πλατύτερον μὲν περί γε τούτων ἡμῖν κατὰ καιροὺς εἰρήσεται · ἄθρει δὲ ὡς ἐν μόσχῳ πάλιν ὑπὲρ ἡμῶν σφαζόμενον τὸν Ἐμμανουὴλ , καὶ ἁμαρτίας ἡμᾶς ἀπαλλάττοντα , καὶ ἐξιστῶντα δίκης , καὶ ποινῆς ἀποφέροντα , καὶ διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας ἰόντα σκηνῆς , οὐ διὰ μόσχων καὶ τράγων , ἀλλὰ δι' αἵματος τοῦ ἰδίου , καὶ θανάτου προσάπαξ ἀπογευσάμενον . Ἐπὶ ξύλου γὰρ ἄνω λόγχῃ διανοιγεὶς τὴν πλευρὰν , αἷμά τε καὶ ὕδωρ ἐξέβλυσεν . Τύπος δ' ἂν εἶεν σταυροῦ , καθὰ καὶ φθάσαντες εἴπομεν , αἱ τῶν κεράτων ἐξοχαί . Εὖ ἔφης . Ἀλλ' οὔτι πω μόνῳ τῷ αἵματι καθαίρεσθαι δεῖν αἰνιγματωδῶς ὁ νόμος , ἀλλὰ καὶ ὕδατι τῷ ἁγίῳ προστέταχε . Τελεωτάτη γὰρ ἤδε πρὸς κάθαρσιν ὁδὸς , κατά γε τὸ ἐν Χριστῷ μυστήριον . Πῶς δὲ δὴ ἄρα καὶ τοῦτο δέδειχεν , ἢ τίνα τρόπον ; Γέγραπται γὰρ , ὅτι Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν , καὶ βάσιν αὐτοῦ χαλκῆν , ὥστε νίπτεσθαι . Καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου . Καὶ ἐκχεεῖς εἰς αὐτὸν ὕδωρ · καὶ νίψονται Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι . Ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , νίψονται ὕδατι , καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν · ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν , καὶ ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ , νίψονται τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι . Ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , νίψονται ὕδατι ἵνα μὴ ἀποθάνωσι · καὶ ἔσται αὐτοῖς νόμιμον αἰώνιον αὐτῷ . καὶ ταῖς γενεαῖς αὐτοῦ μετ' αὐτόν . Ὅτι μὲν οὖν ἡ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος ὡς ἔν γε δὴ τούτῳ προανεγράφετο χάρις , οὐκ ἀσυμφανές . Βαπτιζόμεθα γὰρ , οὐ σαρκὸς ἀπόθεσιν ῥύπου ἀποκερδαίνοντες , ἀλλὰ τῶν νοῦ καὶ καρδίας ἀπαλλαττόμενοι μολυσμῶν , καὶ τὰς τῶν πλημμελημάτων ἀπολουόμενοι κηλίδας , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ καλοῦντος εἰς σωτηρίαν . Δεδικαιώμεθα γὰρ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου , κατὰ τὰς Γραφὰς , ἀλλ' ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ . Θέα δὲ δὴ , ὅπως καίτοι κατὰ νόμον ἅγιος ὢν ὁ Ἀαρὼν , καὶ μὴν καὶ οἱ σὺν αὐτῷ λειτουργεῖν ἐπιτεταγμένοι , προσαπονίζονται χεῖράς τε καὶ πόδας ὕδατι , πόνων δὲ οὕτως ἅπτονται τῶν ἱερῶν , καὶ μὴν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰστρέχουσι , δειμάτων ἐλεύθεροι , σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς καταδηλοῦντος , οἶμαί που , καὶ τοῦτο τοῦ νόμου , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ αὐτοῦ διακεκραγότος τοῦ πράγματος , ὡς ἀνίερος παρὰ Θεῷ , καὶ ὁ δοκῶν εἶναί τις κατὰ νόμον ἱερὸς , εἰ μὴ ἀπολούσαιτο τῷ ὕδατι , καὶ ὅτι τῆς ἐν νόμῳ λατρείας ἡ δύναμις οὐκ ἀπόχρη πρὸς κάθαρσιν . Προαπενίζοντο γοῦν , καίτοι κατὰ νόμον ἡγιασμένοι , καθαίρεται δὲ , οὔτι που τὸ καθαρὸν , ἀλλὰ τὸ ῥυποῦν καὶ ἀκάθαρτον . Τοιουτονὶ δὲ καὶ αὐτὸς εἴρηκεν ὁ Χριστὸς , Ὁ λελουμένος οὐ χρείαν ἔχει , εἰ μὴ τοὺς πόδας νίψασθαι , ἔστι γὰρ καθαρός . Γράφει δὲ καὶ σοφώτατος Παῦλος , ὡς ἔστιν ἀδύνατον αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας . Ἀτελὴς οὖν ὁ νόμος εἰς ἁγιασμὸν , εἰ μὴ προσγένοιτο τοῖς δεδιψηκόσι τὴν πρὸς Θεὸν οἰκειότητα τὸ σωτήριον βάπτισμα . Τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης , καίτοι τοῖς ἄγαν αὐχήμασιν εὖ μάλα κατεστεμμένος , καὶ ἀρετῆς εἰς τοῦτο διέρπειν εἰδὼς , ὡς εἰς λῆξιν ἤδη γενέσθαι τὴν ἀνωτάτω , βαπτίζεσθαι παρεκάλει τῷ Σωτῆρι λέγων · Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι . Ἀληθές . Χεῖρες δὲ καὶ πόδες ἀπονιπτόμενοι , ἔργου καὶ πορείας τῆς οἱονεὶ πρὸς ἕκαστα τῶν πρακτέων , τὸ καθαρὸν καὶ ἀκίβδηλον ὑποσημαίνουσιν . Τουτὶ δὲ ἡμῖν ἐξησκηκόσιν , ἐφεῖται μὲν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ἐσωτέραν σκηνὴν , προσκομίζειν δὲ τῷ Θεῷ θυσίας πνευματικὰς , καὶ ὡς ἐν τάξει θυμιαμάτων τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας καθιεροῦν οἱονείπως τὴν εὐοσμίαν . Παρεγγυᾷ δὲ χρησίμως ἀπονίζεσθαι δεῖν τοὺς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσελαύνειν ἐθέλοντας , καὶ τῶν ἱερῶν ἔργων ἐπιμελητὰς , ἵνα μὴ ἀποθάνωσιν . Χρῆμα γὰρ ἐπισφαλὲς καὶ ἐπιζήμιον ἀληθῶς , τὸ ἐγγίζειν Θεῷ μὴ κεκαθαρμένους . Τοιγάρτοι καὶ σοφὸς ἡμῖν ἐπισκήπτει Παῦλος , εἰ τῆς μυστικῆς εὐλογίας μεταλαχεῖν ἐθέλοιμεν , ἑαυτοὺς δοκιμάζειν , προσιέναι τε οὕτω λοιπόν . Πρᾶγμα δὲ ὅτι καὶ κινδύνου μεστὸν τὸ ἀτημελὲς ἐν τούτοις , ἐκκαλύπτει λέγων · Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄῤῥωστοι , καὶ κοιμῶνται ἱκανοί . Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα . Κρινόμενοι δὲ ὑπὸ Κυρίου , παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . Ἄραρεν οὖν ὅτι τὴν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος ὁ ἱερὸς ἡμῖν λουτὴρ προκατεδείκνυε χάριν . Ὧδε ἔχει · μὴ γὰρ ἐνδοιάσῃς ὅλως . Καὶ τόν γε τῆς τούτου κατασκευῆς περιαθρήσας τρόπον , κατατεθηπὼς ἂν , οἶμαι , καὶ ἔτι μειζόνως ἔσῃ . Γέγραπται γὰρ ὡδὶ περὶ τοῦ Βεσελεὴλ , τοῦ τὰ ἐν τῇ σκηνῇ τετεχνουργηκότος · Οὗτος ἐποίησε τὸν λουτῆρα τὸν χαλκοῦν , καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ χαλκῆν , ἐκ τῶν κατόπτρων τῶν νηστευσασῶν , αἳ ἐνήστευσαν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἔπηξεν αὐτήν . Καὶ ἐποίησε τὸν λουτῆρα , ἵνα νίπτωνται ἐξ αὐτοῦ Μωσῆς τε καὶ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ τοὺς πόδας , εἰσπορευομένων αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , οἳ ὅταν προσπορεύωνται εἰς τὸ θυσιαστήριον , λειτουργεῖν , ἐνίπτοντο ἐξ αὐτοῦ , καθάπερ συνέταξεν ὁ Κύριος τῷ Μωσῇ . Καὶ τί τῶν κατόπτρων τὸ χρῆμα ; τίνες δὲ ἄρα καὶ αἱ νηστεύσασαι ; Πολλὰ τῶν γεγενημένων σαφῆ μὲν οὐκ ἔχει παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ τὴν ἀφήγησιν . Σημαίνεται δέ πως ἐκ παραδρομῆς , καθάπερ ἀμέλει καὶ τόδε τὸ ἐν χερσί . Ποῦ γὰρ , ἢ τίνες νενηστεύκασι τῆς ἁγίας ἐγηγερμένης σκηνῆς , οὐ λελάληκεν ὁ Μωσῆς . Ὅτι δὲ γέγονεν , οὐκ ἐνδοιάσαι τις ἄν · εἴρηται γὰρ , εἰ καὶ μὴ σαφῶς . Ἀλλὰ τουτὶ δὴ μεθέντες , ἐπ' ἐκεῖνο ἴωμεν , εἰ δοκεῖ . Τὸ ποῖον ; Τὰ νενηστευκότα γύναια τίνος ἂν εἶεν εἰς τύπον ; τί δὲ τὸ ἐκ τῶν κατόπτρων τὸν λουτῆρα πλάττεσθαι τὸν χαλκοῦν ; Καὶ μὴν , σὸν ἤδη πως καὶ τοῦτο εἰπεῖν . Ἄκουε δή · Λελατρεύκασιν εἰδώλοις οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , τὴν ὑπὸ τοῖς Αἰγυπτίοις ἀνατλάντες θητείαν , καὶ τοῖς ἐκείνων διαβιοῦντες νόμοις , μακροὺς διατετελέκασι χρόνους . Ἔθος τοίνυν Αἰγυπτίων μάλιστα γυναιξὶν , εἰσφοιτᾷν ἱεροῖς , λινῇ μὲν ἐσθῆτι κατεσταλμέναις , κατόπτρῳ δὲ τὴν ἀριστερὰν , καὶ σείστρῳ τὴν δεξιὰν ἱεροπρεπῶς κατεστεμμέναις , αἳ ὅτι μάλιστα τῶν ἄλλων ἐξειλεγμέναι καὶ ἱερομύστιδες , τῆς τοιαύτης μόλις ἠξιοῦντο τιμῆς , ὕβρεως μὲν οὖν · ὧδε γὰρ ἄμεινόν τε καὶ ἀληθὲς εἰπεῖν . Γύναια δὴ οὖν τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ , λείψανα τῆς ἐν Αἰγύπτῳ λατρείας ἐν ἰδίοις σκεύεσιν εὑρηκότα , ταυτὶ δὴ τὰ κάτοπτρα προσεκόμισαν εἰς καρποφορίαν , ἃ καὶ εἰς τὸ τοῦ λουτῆρος μετεσκευάσθη χρῆμα . Σκηνῆς δὲ τῆς ἁγίας ἐγηγερμένης νενηστεύκασι προσιζήσαντά που ταῖς θύραις , καὶ πάντα ἁγνῶς διαιτώμενα , ὑποδηλοῦντος , οἶμαι , τοῦ πράγματος , ὅτι τῆς ἀληθεστέρας ἀναδεδειγμένης σκηνῆς , τοῦτ' ἔστι , τῆς Ἐκκλησίας ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος , καὶ οὐκ ἄνθρωπος , ὡς ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος , καιρὸς ἤδη πως τοὺς ἀνακειμένους εἰς δόξαν ποτὲ τῆς τῶν δαιμονίων ἀγέλης , εἰς ἱερὰ μεταπλάττεσθαι σκεύη , καὶ ἐπιτηδείως ἔχοντα πρὸς παραδοχὴν τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , ὡς καὶ διαπρέπειν δύνασθαι τοῖς ὑπὲρ νόμον αὐχήμασιν . Τουτὶ γὰρ , οἶμαι , ἔστι τὸ ἐκ κατόπτρων Ἑλληνικῶν , ἤτοι κειμηλίων διαβολικῶν , τὸν λουτῆρα πλάττεσθαι τὸν χαλκοῦν , ἐν ᾧ δὴ καὶ τὸ ὕδωρ , τὸ καὶ αὐτὸν ἀποκαθαῖρον Μωσέα , καὶ τῇ κατὰ νόμον ἱερωσύνῃ χρήσιμον εἰς ἀπόνιψιν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν νοητήν . Ἢ γὰρ , οὐχὶ σκεύη διαβολικὰ , τοὺς πεπλανημένους καὶ τοῖς δαιμονίοις λελατρευκότας φαίης ἂν εἶναι καὶ αὐτὸς , ὦ Παλλάδιε ; Πῶς γὰρ οὔ ; Νενηστεύκασι δὲ τὰ γύναια παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας . Εἴη δ' ἂν καὶ τάδε καλὸν αἴνιγμα καὶ σοφὸν , τοῦ μὴ δι' αἱμάτων εἰστρέχειν ἐν ἐκκλησίαις τοὺς ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένους , θυσίαις δὲ μᾶλλον πνευματικαῖς ἐκπρέποντας , καὶ δωροφορίαν ὥσπερ τινὰ προσκομίζοντας τῷ Θεῷ τὴν ἐγκράτειαν , τὴν οἱονεὶ νέκρωσιν τῆς σαρκός . Παραστήσατε γὰρ , φησὶ , τὰ σώματα ὑμῶν , θυσίαν ζῶσαν , ἁγίαν , εὐάρεστον τῷ Θεῷ , τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν . Καὶ πάλιν · Δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν . Οὐκοῦν αἱ νηστεύσασαι τῆς ἁγίας ἐγηγερμένης σκηνῆς , εἰς εἰκόνα τελοῦσι ψυχῶν , οὐ Μωσαϊκοῖς ἐντάλμασι παιδαγωγουμένων ἔτι , πνευματικὴν δὲ μᾶλλον καὶ εὐαγγελικὴν ἀναδεδειγμένων τὴν πολιτείαν ἤδη , καὶ πατουσῶν οὐκ ἀνιδρωτὶ τὰς ἐπιγείους ἡδονὰς , καὶ ἀναμορφουμένων εὖ μάλα πρὸς τὸ ἀκήρατον κάλλος , διὰ τὸ μὴ ἀνέχεσθαι παθεῖν τὰ μυσαρά τε καὶ βέβηλα τῆς φιλοσαρκίας ἐγκλήματα . Ἢ οὐχ οὕτως ἡμῖν ὁ τοῦ βίου τρόπος τοῖς ἐν Χριστῷ κεκλημένοις εἰς ἁγιασμὸν καὶ ἰσχνότητα τὴν πνευματικήν ; Πάνυ μὲν οὖν . Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν εἰς τὸ παρὸν σκευῶν ἱερῶν εἰρήσθω πέρι . Φέρε δὲ , εἰ δοκεῖ , καὶ αὐτὴν ἡμῖν ὅπως ἔχει θέσεώς τε καὶ κατασκευῆς κατασκεπτώμεθα τὴν σκηνήν . Καὶ βαθὺ μὲν τὸ χρῆμα , καὶ τῶν καθ' ἡμᾶς ἐπέκεινα μέτρων , βλάβος δὲ οἶμαι τὸ σύμπαν οὐδὲν , πανταχόθεν ἡμᾶς ἐρανίζεσθαι φιλεῖν τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν , καὶ τοῖς ἄγαν ὑπερκειμένοις ὡς ἔνι προσβάλλοντας . Εὖ ἔφης . Εἰ μὲν οὖν ἕλοιτό τις ἄγαν ἰσχνομυθεῖν , μακρὸς ἂν γένοιτο καὶ πολυσχιδὴς ὁ ἐφ' ἑκάστῳ λόγος . Ἰστέον δὲ ὅτι , τὰ μὲν σκευῶν καὶ θεωρίας ἀγχοῦ καὶ λόγων ἐστὶ μυστικῶν , τὰ δὲ εἰς κόσμον τε καὶ χρείαν ἐκμεμηχάνηται τῆς σκηνῆς · ὑποτεμὼν δὲ , ὡς ἔνι , τὸ μῆκος τοῦ λόγου , ἐν βραχέσιν ἐρῶ , καὶ συστελῶ τὸ διήγημα . Ἔφη τοίνυν , ὅτι Καὶ τὴν σκηνὴν ποιήσεις δέκα αὐλαίας , ἐκ βύσσου κεκλωσμένης , καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου . Χερουβὶμ ἐργασίαν ὑφαντοῦ ποιήσεις αὐτά · μῆκος τῆς αὐλαίας τῆς μιᾶς , ὀκτὼ καὶ εἴκοσι πήχεις , καὶ εὖρος τεσσάρων πήχεων ἡ αὐλαία ἡ μία ἔσται · μέτρον τὸ αὐτὸ ἔσται πάσαις ταῖς αὐλαίαις . Πέντε δὲ αὐλαῖαι ἔσονται ἐξ ἀλλήλων συνεχόμεναι , ἑτέρα ἐκ τῆς ἑτέρας , καὶ πέντε αὐλαῖαι ἔσονται συνεχόμεναι , ἑτέρᾳ τῇ ἑτέρᾳ . Δέκα μὲν οὖν αἱ αὐλαῖα · καὶ ἀλλήλων ἀπρὶξ ἡμμέναι · πολλαὶ γὰρ μοναὶ παρὰ τῷ Πατρὶ , καὶ τῶν ἐνοικούντων αὐταῖς εἷς που πάντων καὶ ὅσιος ὁ σκοπὸς , μία δὲ καὶ ἡ περὶ Θεοῦ γνῶσις . Ἐν γὰρ εἰρήνῃ κέκληκεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἐκδέξῃ δὲ , εἰ δοκεῖ , τὰς δέκα αὐλαίας , εἶναί τε οἰήσῃ τὸ πλήρωμα τῶν εἰς κόσμον Ἐκκλησιῶν , οὐ διεσπαρμένων εἰς διχόνοιαν , ἢ εἰς ἀσύμφωνον δόξαν , ἀλλ' ἡνωμένων ἐν πνεύματι , καὶ οἱονεί πως συνεσφιγμένων εἰς ἓν καθ' ἑνότητα τὴν ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως . Πανταχοῦ γὰρ καὶ ἐν πάσαις εἷς Κύριος , μία πίστις , ἓν βάπτισμα . Πλάτος δὲ ἑκάστῃ τῶν αὐλαιῶν πήχεις τέσσαρες , καὶ ὀκτὼ καὶ εἴκοσι τὸ μῆκος . Καὶ περίεργον μὲν καὶ ἰσχνὸν τὸ αἴνιγμα , πλὴν οἶμαι καταδηλοῦν αὐτὸ σκοτεινῶς τε καὶ ἀμυδρῶς , ὅτι καὶ ἡ διὰ νόμου παίδευσις δεκτή πως ἐν Ἐκκλησίαις , στενοτάτη μὲν οὖσα διά γε τὸ ἀσυμφανὲς τοῦ γράμματος · προϊόντος γε μὴν εἰς μῆκος τοῦ χρόνου , τέλος ἕξει τὸ περὶ Χριστοῦ μυστήριον , τοῦτ' ἔστι , τὴν ὀγδόην , ἤτοι τὴν ἐν ὀγδόῃ γενομένην ἀνάστασιν . Τέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστὸς , πρὸς ὃν καὶ ὁ θεῖος ἀνακέκραγε Δαβίδ · Πλατεῖα ἡ ἐντολή σου σφόδρα . Γράφει δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τοῖς τὴν ἐν νόμῳ λατρείαν τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως προτετιμηκόσι · Τὸ στόμα ἡμῶν ἀνέῳγε πρὸς ὑμᾶς , Κορίνθιοι , ἡ καρδία ἡμῶν πεπλάτυνται · οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν , στενοχωρεῖσθε δὲ ἐν τοῖς σπλάγχνοις ὑμῶν . Τὴν δὲ αὐτὴν ἀντιμισθίαν ὡς τέκνοις λέγω . Πλατύνθητε καὶ ὑμεῖς , μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις . Ὁρᾷς ὅτι τὸ προσκεῖσθαι θέλειν τοῖς ἀπειθήσασιν Ἰουδαίοις καὶ λαλοῦσιν ἔτι τὰ ἐν νόμῳ μετὰ τὴν πίστιν , στενοχωρεῖσθαι ποιεῖ ; Συνίημι . Ἱστία δὲ ταῖς αὐλαίαις ἐκ βύσσου κεκλωσμένης , καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου . Παμποίκιλος γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ὁ κόσμος . Τοῦτό τοι καὶ ὁ θεσπέσιος ψάλλει Δαβὶδ , ὡδί πη λέγων περὶ αὐτῆς · Παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη , πεποικιλμένη . Κόσμημα δὲ καὶ ὡραϊσμὸς ἐν αὐτῇ πολυειδὴς , ὁ Χριστὸς , εἷς μὲν κατὰ φύσιν ὑπάρχων , αἰνίγμασι δὲ πολλοῖς καὶ διαφόροις νοούμενος , οἷον , φέρε εἰπεῖν , καὶ βύσσος κεκλωσμένη . Ἰσχνὸς γὰρ ὢν καὶ ἀσώματος κατὰ φύσιν ὁ ἐκ Θεοῦ τοῦ Πατρὸς Λόγος , κέκλωσται τρόπον τινὰ διὰ τῆς οἱονεὶ πρὸς σάρκα συμπλοκῆς . Οὐκοῦν καὶ βύσσος κεκλωσμένη , καὶ μὴν , καὶ ὡς ὑάκινθος , ὅτι μὴ ἐκ γῆς , ἀλλ' ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ · ὑακίνθῳ γάρ πως παρεικάζεται τὸ ὑψοῦ τε καὶ ἄνω καὶ αἰθέριον σῶμα , τὸ καὶ μέχρις αὐτοῦ διῆκον τοῦ στερεώματος . Οὐκοῦν ὡς ὑάκινθος διὰ τὸ ἐξ οὐρανοῦ , πορφύρα δὲ , ὅτι μὴ δοῦλος , ὡς γενητὸς , ἀλλ' ἐκ Θεοῦ βασιλεὺς , καὶ τῶν ὅλων Κύριος . Κεκλωσμένον δὲ κόκκινον · ἐν συμπλοκῇ γὰρ , ὡς ἔφην , τῇ πρὸς σάρκα νοούμενος , καὶ ὑπάρχων ἀληθῶς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , τὸ ἴδιον αἷμα δέδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν . Αἵματος γὰρ σημεῖον , τὸ κόκκινον · Χερουβὶμ δὲ , τῶν δειρέων ἡ γραφὴ , τὸ συνῆφθαι τάχα που τοῖς ἄνω τὰ κάτω , καὶ ταῖς ἐν οὐρανῷ δυνάμεσι τὴν ἐπὶ τῆς γῆς Ἐκκλησίαν ἡνῶσθαι λοιπὸν καταδηλοῦντος τοῦ πράγματος εὖ μάλα . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ὁ σοφώτατος Σολομὼν , ἐνεκόλαψε τοῖς τείχεσι τοῦ ναοῦ τὰ Χερουβίμ . Ἐκπεποίηται δὲ τὸν αὐτὸν τουτονὶ τρόπον καὶ ἡ διατύπωσις τοῦ οἴκου τοῦ σημαινομένου διὰ φωνῆς Ἰεζεκιήλ . Καλύμματα δὲ ταῖς αὐλαίαις δέῤῥεις , ἀγκύλαις τε καὶ κρίκοις συνεσφιγμέναι . Καὶ μὴν καὶ ἐπικαλύμματα , δέρματα ὑακίνθινα , καὶ δέρματα κριῶν , ἠρυθροδανωμένα , τῆς Ἐκκλησίας τὸν σκεπαστὴν Χριστὸν ὑπεμφαίνοντα , διὰ μὲν τοῦ ὑακίνθου πάλιν , ὡς ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἄνωθεν . διὰ δέ γε τοῦ ἐρυθροῦ χρώματος , ὡς ἐν σαρκὶ γέγονεν . Τοιουτονὶ γάρ πώς ἐστι τὸ τῆς σαρκὸς χρῶμα . Οὐκ ἔξω λόγου ταυτὶ τεθεωρῆσθαί φημι . Στύλοι δὲ ταῖς αὐλαίαις , εὖρος μὲν εἰς πῆχυν ἰόντες ἕνα τε καὶ ἥμισυ . Μῆκος δέ γε μὴν εἰς δέκα , κεφαλὰς μὲν καὶ σώματα χρυσῷ διαπεπασμένοι , βάσεσι δὲ διπλαῖς καὶ ἀργυραῖς ἐπερηρεισμένοι . Νοεῖται δὲ πάλιν ὡς ἐν ἑκάστῳ στύλῳ Χριστὸς , τῆς Ἐκκλησίας τὸ ἔρεισμα , τὸ τῆς ἀληθείας ἑδραίωμα , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν . Ἵστησι δὲ καὶ συνέχει τὰ πάντα αὐτός . Διὰ μὲν γὰρ τοῦ ἑνός τε καὶ ἡμίσους πήχεως , ὡς τέλειος κατὰ φύσιν θεότητος , μείων δὲ αὖ , ὡς ἐν ἀνθρωπότητος μέτροις , πλαγίως ὑποσημαίνεται . Οὐκ εὔηθες δὲ εἰπεῖν , ὅτι παντέλειος μὲν , ὡς ἐν ὁλοκλήρῳ πήχει Χριστὸς , ἐπεί τοι Θεός ἐστι κατὰ φύσιν . Ὡς δὲ ἐν ἡμίσει πήχεως , ὑφειμένος διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Τέλειον γὰρ ἐν γενητοῖς οὐδέν . Πλούσιος δὲ ὢν , ἐπτώχευσεν ἐν ἡμῖν , καὶ καθῆκεν ἑαυτὸν εἰς κένωσιν ὁ Μονογενής . Ἀληθές . Οὐκοῦν οὐκ ἰσοστατήσει ταῖς τῆς θεότητος ὑπεροχαῖς τὸ ἀνθρώπινον · πολλοῦ γε καὶ δεῖ . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν , ὡς καθ' ἡμᾶς γεγονὼς καὶ νοούμενος · Ὁ Πατήρ μου μείζων μου ἐστὶ , καίτοι κατὰ φύσιν θεότητος , ἰσομέτρως ἔχων , καὶ τῆς τοῦ τεκόντος ὑπεροχῆς οὐχ ἡττώμενος . Μῆκος δὲ τῷ ξύλῳ , δεκάπηχυ . Παντέλειος γὰρ ὡς ἐν ὑψώμασι τῆς θεότητος , ὁ Χριστός . Τελειότητος δὲ σημεῖον , ὁ εἰς δέκα τρέχων ἀριθμὸς παρά γε τῇ θείᾳ λαμβάνεται Γραφῇ . Χρυσῆ δὲ τῷ ξύλῳ κεφαλὴ , καὶ μὴν καὶ σῶμα χρυσοῦν . Φύσεώς γε μὴν τῆς ἀνωτάτω καταπλουτεῖ τὸν ἐναυλισμὸν ὁ ἐκ Παρθένου ναός . Σύμβολον δὲ θεότητος , ὁ χρυσὸς , ὑπεροχὴν ἔχων τὴν κατὰ πάντων , ὡς ἐν ὕλης τυχὸν τῆς τοιᾶσδε λόγῳ . Ἐξ ἀργύρου δὲ καὶ ἐκ δυοῖν ἡ βάσις . Λαμπρὸς δὲ καὶ διαφανὴς ἐν γῇ ὁ Χριστὸς , κατά γε τὸ , Θεὸς Κύριος , καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν · καὶ οἱονεὶ διφυᾶ τὴν γνῶσιν ἔχει · νοεῖται γὰρ ἐν αὐτῷ Θεός τε καὶ ἄνθρωπος . Τουτὶ γὰρ , οἶμαι , ἔστι , τὸ διπλῆν ὥσπερ ἔχειν καὶ ἐξ ἀργύρου τὴν βάσιν . Εἰκάζεις ὀρθῶς . Θέα γε μὴν ἐκεῖνο , ὦ τᾶν . Ὅ τι δή ; Εἰς αὐλαίας γὰρ δέκα προστεταχὼς ὅλην ἐκτείνεσθαι τὴν σκηνὴν , ἐπιλέγει μεταξύ · Καὶ ποιήσεις δέῤῥεις τριχίνας , σκέπην ἐπὶ τῆς σκηνῆς · ἕνδεκα ποιήσεις αὐτὰς δέῤῥεις , τὸ μῆκος τῆς δέῤῥεως τῆς μιᾶς ἔσται τριάκοντα πήχεων , καὶ τεσσάρων πήχεων τὸ εὖρος τῆς δέῤῥεως τῆς μιᾶς · τὸ αὐτὸ μῆκος ἐπὶ ταῖς ἕνδεκα δέῤῥεσι . Καὶ συνάψεις τὰς πέντε δέῤῥεις ἐπὶ τὸ αὐτὸ , καὶ τὰς ἓξ δέῤῥεις ἐπὶ τὸ αὐτὸ , καὶ ἐπιδιπλώσεις τὴν δέῤῥιν τὴν ἕκτην κατὰ πρόσωπον τῆς σκηνῆς · καὶ ποιήσεις ἀγκύλας πεντήκοντα ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς δέῤῥεως τῆς μιᾶς , τῆς ἀνὰ μέσον κατὰ τὴν συμβολήν . Καὶ πεντήκοντα ἀγκύλας ποιήσεις ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς δέῤῥεως τῆς συναπτούσης τῆς δευτέρας . Τί τὸ χρῆμα λοιπὸν , ὦ Παλλάδιε ; δέκα μὲν γὰρ ἐγείρει τὰς αὐλαίας . Εἶτα πῶς οὐκ ἰσάριθμοι ταύταις αἱ δέῤῥεις , περιττεύει δὲ μία , τοῦτ' ἔστιν ἡ ἑνδεκάτη ; Συνάψεις γὰρ , φησὶν , τὰς πέντε δέῤῥεις ἐπὶ τὸ αὐτὸ , καὶ τὰς ἓξ δέῤῥεις ἐπὶ τὸ αὐτό . Οὐκ ἔχω φράσαι . Ἀλλ' ἥ γε θέσις σαφηνιεῖ τὸ ζητούμενον . Πῶς ἔφης ; Πέντε μὲν γὰρ αὐλαίας ἀλλήλαις συνεσφιγμένας ὅτι προσῆκε γενέσθαι φησίν · ἑτέρας δὲ πέντε , κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ σχῆμα , καὶ ἐν ἴσῳ τρόπῳ ἀντιτεταγμένας . Τοιγαροῦν ἀλλήλαιν καὶ ἀντιπροσώπως ἀντεγηγερμέναιν , ὡς ἐκ βοῤῥέου τυχὸν καὶ νότου , ἤγουν ἐξ ἠοῦς καὶ μέντοι καὶ δυσμῶν , ἑνδεκάτη τις ἡ διὰ μέσου λοιπὸν ἐσχεδιάζετο πλευρὰ , ἀνὰ μέρος ποιουμένη τὰς δέκα , διῃρημένας εἰς δύο , ἐφ' ᾗ τάχα που καὶ δέῤῥις ἡ ἑνδεκάτη περιτετά[ν]νυσται , κρίκοις τε καὶ ἀγκύλαις ἄμφω συνέχοντα τὰς πλευράς · καθ' ὁμοιότητα δὲ τῶν ἄλλων , καὶ οἱ ταύτης στύλοι , πλὴν ἥττους ἐν ἀριθμῷ . Αἱ μὲν γὰρ δέκα αὐλαῖαι , καθάπερ ἤδη προεῖπον , εἰς μῆκος ἐξετείνοντο πήχεων ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν , ἥ γε μὴν ἑνδεκάτη καὶ μεσαιτάτη τῶν ἄλλων , τὸ εὖρος τῶν πέντε ( τετραπήχεις δὲ αὖται ) , πρὸς τὸ εἰκοσάπηχύ[ν ] που διατετάν[ν]υσται μέτρον . Διὰ τοῦτό φησι · Καὶ ἐπιδιπλώσεις τὴν δέῤῥιν τὴν ἕκτην κατὰ πρόσωπον τῆς σκηνῆς , ἵνα μὴ τὸ περιττῶς ἐκτεταμένον τῷ τῆς αὐλῆς κάλλει διαλυμαίνοιτο . Ἐν ταύτῃ δὴ οὖν τῇ μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ὡς ἑνδεκάτῃ τὰ ἱερά τε καὶ θεῖα τετάχατο σκεύη , διαμορφοῦντα ποικίλως ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς τὸν Ἐμμανουήλ · τάχα που τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τόδε κατασημαίνοντος , ὡς ἐν τελευταίοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς , καὶ ὡς ἐν ὥρᾳ τῇ ἑνδεκάτῃ τυχὸν ἀναφαίνεται Χριστὸς , καὶ ἡ Χριστὸν ἔχουσα σκηνὴ , τοῦτ' ἔστιν , ἡ Ἐκκλησία . Οὐδὲν , ὡς ἔοικεν , ἀπεικὸς ἐννοεῖν εὖ ἔχειν καὶ τὸν ἐπὶ τῷδε λόγον . Μετὰ δέ γε τοὺς ἐπὶ τῇ σκηνῇ λόγους τε καὶ τύπους , Καὶ ποιήσεις , φησὶν , αὐλὴν τῇ σκηνῇ , εἰς τὸ κλίτος τὸ πρὸς λίβα , καὶ ἱστία τῆς αὐλῆς ἐκ βύσσου κεκλωσμένης · μῆκος ἑκατὸν πήχεων τῷ ἑνὶ κλίτει · καὶ οἱ στύλοι αὐτῶν εἴκοσι , καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν εἴκοσι χαλκαῖ · καὶ οἱ κρίκοι αὐτῶν , καὶ αἱ ψαλίδες ἀργυραῖ . Οὕτως τῷ κλίτει τῷ πρὸς ἀπηλιώτην ἱστία ἑκατὸν πήχεων μῆκος · καὶ οἱ στύλοι αὐτῶν εἴκοσι , καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν εἴκοσι χαλκαῖ · καὶ οἱ κρίκοι καὶ αἱ ψαλίδες τῶν στύλων , καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν περιηργυρωμέναι ἀργυρίῳ . Τὸ δὲ εὖρος τῆς αὐλῆς τὸ κατὰ θάλασσαν , ἱστία πεντήκοντα πήχεων , στύλοι αὐτῶν δέκα , καὶ βάσεις αὐτῶν δέκα . Ἄθρει δὴ οὖν , ὅτι στεναὶ μὲν αἱ πρῶται γεγόνασιν αὐλαὶ , καὶ εἰς τρίτην διήκουσαι δεκάδα πήχεων . Εὖρος μὲν γὰρ αὐταῖς τέσσαρες , μῆκος δὲ ὀκτὼ καὶ εἴκοσι · αἱ δὲ μετ' ἐκείνας , εὐρεῖαί τε οὕτω καὶ μακραί · ἑκατὸν γὰρ ἐφ' ἑκατὸν , καὶ πεντήκοντα ἐπὶ πεντήκοντα , τρέχουσαί τε ἡ μὲν εἰς ἠῶ , ἡ δὲ εἰς ἑσπέραν τε καὶ λίβα . Εἶτα τί τὸ αἴνιγμα ; Οὐχὶ δὴ τοῦτό ἐστιν ἐναργῶς , τὸ πάλαι διεπηγγελμένον διὰ φωνῆς Ἡσαΐου πρὸς τὴν ἐν ἐσχάτοις καιροῖς ἀναδεδειγμένην Ἐκκλησίαν · Πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου , καὶ τὰς δέῤῥεις τῶν αὐλαιῶν σου . Πῆξον , μὴ φείσῃ ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ , καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον . Στενουμένη γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἡ Ἐκκλησία Χριστοῦ , λοιπὸν εἰς ἠῶ τε καὶ δύσιν , καὶ βοῤῥᾶν τε καὶ νότον ἐξευρύνεται , καὶ διὰ παντὸς ἥκει τόπου . Ἀληθές . Ἐπιτήρει δὲ ὅτι τοὺς μὲν ἄλλους ἅπαντας στύλους τῶν δέκα αὐλαιῶν , καὶ τῆς ἀνὰ μέσον , χρυσῷ μὲν ἔφη διαπάττεσθαι δεῖν , βάσεσί γε μὴν ἐπερηρεῖσθαι διπλαῖς , ἀργύρου πεποιημέναις . Καὶ τίς ὁ τοῦδε λόγος , εἴρηται , καθάπερ ἐγᾦμαι · τῶν δὲ μακρῶν καὶ πλατειῶν αὐλαιῶν τοὺς στύλους , ἑτέρῳ διαποικίλλει λόγῳ . Ἀργύρῳ μὲν ἐκ κεφαλῆς εἰς πόδας καταγλαΐζεσθαι δεῖν εὖ μάλα φησὶ , βάσεσι δὲ αὖ ἐπερηρεῖσθαι χαλκαῖς καὶ περιαργύροις . Τύπος δ' ἂν εἴη καὶ τοῦδε Χριστὸς , φωτὸς μὲν ὅτι διέλαμψε δίκην , αὐγαῖς δηλονότι ταῖς νοηταῖς ἀστράπτων ὡς Θεὸς , τοῦ ἀργύρου σημαίνοντος . Ὅτι δὲ λαμπρὸς καὶ εὐηχὴς ὁ περὶ γῆν αὐτῷ πεποίηται λόγος , τοῦτ' ἔστι , τὸ κήρυγμα τὸ εὐαγγελικὸν , τοῦ περιαργύρου χαλκοῦ πλαγίως ἡμῖν ὑπεμφαίνοντος . Εὐηχὴς μὲν γὰρ καὶ ὁ χαλκὸς , λαμπρὸν δὲ δὴ λίαν καὶ διαφανὲς τοῦ ἀργύρου τὸ χρῆμα . Ἔνεστι δὲ τοῦτο τοῖς εὐαγγελικοῖς κηρύγμασι , καὶ κατίδοι τις ἂν , τοῦ Σωτῆρος τὸν λόγον , ἔχοντα μὲν τῆς εἰς ἄκρον εὐσεβείας τὸ διειδές τε καὶ καθαρὸν , ὅλην δὲ ὥσπερ περιβομβοῦντα τὴν οἰκουμένην . Εἰ δὲ δή τις ἕλοιτο τοὺς ἁγίους ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστὰς ὡς ἐν τοῖς τοιοῖσδε τυχὸν ἀνατυποῦσθαι στύλοις , λογιεῖται τὰ εἰκότα . Καὶ γάρ εἰσιν ἀληθῶς ὥσπερ ἠργυρωμένοι , διὰ τὸ ἐν μεθέξει γενέσθαι Χριστοῦ τοῦ φωτίζοντος . Τοιγάρτοι φησί · Καὶ ἔσται ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ' ἡμᾶς . Ὀνομάζονται δὲ καὶ Τοῦ κόσμου φῶς , χαλκῷ δὲ περιαργύρῳ μονονουχὶ καὶ ἐμβεβηκότες . Ἔρεισμα γὰρ αὐτοῖς , ὥσπερ τῷ λαμπρῷ καὶ εὐηχεστάτῳ κεχρῆσθαι λόγῳ . Κύριος γὰρ , φησὶ , δώσει ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλῇ . Ὡραῖοι δὲ καὶ οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθὰ , γέγραπται . Βαθὺς μὲν ὁ λόγος , πλὴν , ἀληθείας ἐγγύς . Συμπεπερασμένων δὴ οὖν καὶ τῶν ἐπὶ ταῖς αὐλαῖς τεθεσπισμένων , εἰς ἐλαίου τε καὶ μύρου καὶ μὴν καὶ θυμιαμάτων μετατρέπει κατασκευὴν , οὕτω λέγων · Καὶ σὺ , σύνταξον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν ἄτρυγον , καθαρὸν , κεκομμένον εἰς φῶς καῦσαι , ἵνα καίηται λύχνος διαπαντὸς ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου , ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἐπὶ τῆς διαθήκης , καὶ καύσει αὐτὸ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀφ' ἑσπέρας ἕως πρωῒ , ἐναντίον Κυρίου , νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν , παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; Ἀναγκαιοτάτην ἔχει τὴν δήλωσιν , καὶ σοφὸν εἶναί φημι τὸ αἴνιγμα · ἑπτὰ μὲν γὰρ λύχνοις , καιομένοις . τε ἀεὶ καὶ φαίνουσιν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , τὸν διὰ Χριστοῦ φωτισμὸν παρεικαστέον εὖ μάλα , διαρκῶς ἔχοντα πρὸς τὸ ἐλλάμπειν δύνασθαι καὶ ἀνακαίειν , ἤτοι ἀναμεστοῦν , τῶν πιστευόντων τὸν νοῦν . Ἀριθμὸς γάρ πως ὁ εἰς ἑπτὰ τὴν τῆς τελειώσεως δήλωσιν ὑπεμφαίνει πανταχῆ . Ὡς ἔν γε τῷ φάναι τυχὸν , Στεῖρα δὲ ἔτεκεν ἑπτὰ τοῦτ' ἔστι , πλεῖστά τε καὶ ὅσα ἐχρῆν εἶναι πρὸς αὐτάρκειαν . Ἀνακαίουσι δὲ τοὺς λύχνους Ἀαρών τε καὶ οἱ λοιποὶ , οἱ καὶ μετ' αὐτὸν ἱερεῖς . Ἄσβεστος γὰρ ὥσπερ ὁ παρὰ Χριστοῦ φωτισμὸς ἐν Ἐκκλησίαις σώζεται ταῖς τῶν ἱερᾶσθαι κεκληρωκότων ἐπιεικείαις , οἳ ταῖς εἰς ὀρθότητα μυσταγωγίαις τὸν τῶν πιστευόντων καταλαμπρύνουσι νοῦν . Τουτὶ γὰρ , οἶμαι , ἔστι τὸ ἀνακαίεσθαι τοὺς λύχνους ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ . Σκοτίαν δὲ οἶμαι τὴν ἐκ διαβόλου πλάνησιν , καὶ νοητὴν ὥσπερ τινὰ νύκτα κατὰ νοῦν ἀνθρώποις συμβαίνουσαν , τὰ τῶν ἀνοσίων αἱρετικῶν ἀφεγγῆ τε καὶ ἀμυδρὰ μυθάρια . Διηνεκὲς οὖν ἄρα καὶ ἀκατάληκτον τοῦ Σωτῆρος τὸ φῶς ὁρῷτο ἂν ἐν Ἐκκλησίαις , διερμηνευόντων ὀρθῶς τὰ θεῖά τε καὶ εὐαγγελικὰ κηρύγματα τῶν ἐν αὐταῖς διδασκάλων . Καθαρὸν δὲ τὸ ἔλαιον · τρυγὸς γὰρ ὥσπερ καὶ ῥύπου παντὸς ἀπήλλακται παντελῶς ὁ περί γε τῶν θείων δογμάτων ὀρθός τε καὶ ἀληθὴς καὶ ἀμιγὴς τοῦ χείρονος λόγος , ὃς ἀεὶ τοῦ Σωτῆρος ἐγείρει τὸν φωτισμὸν , οὐκ αὐτὸς οἴκοθέν τι προστιθεὶς εἰς λαμπρότητα τῷ Χριστῷ ( κομιδῇ γὰρ εὔηθες τὸ ἀνθρώπου δεῖσθαι νομίζειν αὐτὸν ) , ἀλλ' ὅτι φῶς τὸ ἀληθινὸν καὶ ἀπαύγασμα τοῦ Πατρὸς ὑπάρχων ὁ Χριστὸς , τοῖς εἰς ὀρθότητα τῶν διδασκάλων λόγοις , τοῦθ' ὅπερ ἐστὶν ἀληθῶς , ταῖς τῶν πιστευόντων διανοίαις φαίνεται . Καὶ διατί τὸ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἶναί φησι ; τοιγάρτοι λίαν ἀκριβὲς τοῦ λόγου , τάχα τι τῶν ἀναγκαίων ὠδίνει θεωρημάτων . Ἄριστα διανοῇ , καὶ τόγε εἰς νοῦν ἧκον ἐρῶ . Οὐκ ἐκ μόνων ἡμῖν ἐλαιῶν , ὦ Παλλάδιε , τὴν τοῦ ἐλαίου χρείαν ἐπιτηδεύειν ἔθος τοῖς ταῦτα σοφοῖς , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἑτέρων ὅσων νόθων τε καὶ γεωδεστέρων σπερμάτων . Καὶ τὸ μὲν γνήσιον ἀληθῶς ἐξ ἐλαιῶν ἔσται τῶν δοκιμωτάτων , κίβδηλον δέ πως τὸ ὡς ἐκ μοχλείας καὶ τέχνης , καὶ οἱονεί πως οὐκ ἀληθὲς , τὸ ἐκ σπερμάτων τῶν γεωδεστέρων , φημί . Οὐκοῦν λόγῳ τε τῷ ἀκιβδήλῳ καὶ ἀληθεῖ , καὶ διὰ σοφίας τῆς ἄνωθεν τοῖς ἀξίοις χορηγουμένῳ , τὸ ἐξ ἐλαιῶν ἔλαιον εὖ μάλα παρεικαστέον . Τόγε μὴν ἐξ ἀνθρωπίνων ἐννοιῶν καὶ δαιμωνιώδους ἐμπνοίας ἐξευρημένον , τὸ ἐκ τῆς τινων τέχνης καὶ καπηλείας , καὶ νόθην ἔχον τὴν χρῆσιν . Ἀχρεῖος δὲ καὶ ἀπόβλητος ὁ τοιόσδε λόγος , καὶ ἀσυντελὴς παντελῶς πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ . Τοιγάρτοι καὶ ἀπαράδεκτος ἐν Ἐκκλησίαις , οὔτε τὸ εὐῶδες ἔχων τοῦ ἁγίου Πνεύματος ( Οὐδεὶς γὰρ λέγει , Κύριος Ἰησοῦς , εἰ μὴ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ ) , οὔτε μὴν τὸ γνήσιον καὶ ἀθόλωτον τῆς ἀληθείας , καὶ εἰς χρησίμην τὴν ὄνησιν ἀναγκαῖον . Ἐπιτήρει δὲ ὅτι παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ προσκομίζεσθαι δεῖν τὸ ἐξ ἐλαιῶν ἔλαιον ὁ νόμος φησίν . Ὡς γὰρ ἔφην φθάσας , καρπὸς ἔσται παρ' ἡμῶν καὶ δωροφορία πνευματικὴ τῷ Θεῷ , λόγος ἀληθὴς , τὸν παρὰ Χριστοῦ φωτισμὸν οὐκ ἀφιεὶς ἀσθενεῖν ἐν τοῖς μυσταγωγουμένοις . Ἔξωθεν δὲ τοῦ καταπετάσματος , ἥ τε τῶν λύχνων θέσις , καὶ μὴν καὶ ἡ καῦσις . Φῶς γὰρ ὑπάρχων κατὰ φύσιν ὁ Χριστὸς , οὐ δεῖται φωτὸς , ἀλλ' ἡμῖν αὐτοῖς τοῖς ἔξω θεότητος , καθὸ γενητοῖς , τὸ ἴδιον ἐνίησι φῶς . Ὡς ἐσωτέρω δὲ τοῦ καταπετάσματος ἡ κιβωτὸς ἦν , εἰς ὑποτύπωσιν καὶ εἰκόνα κειμένη Χριστοῦ . Εὖ ἔφης . Εἶτά φησι · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν · Καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα , ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους , καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου , διακοσίους πεντήκοντα , καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα , καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου , καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν ἔσται , καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρίσμα ἅγιον μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ . Ἔλαιον χρίσμα ἅγιον ἔσται . Καὶ χρίσεις ἐξ αὐτοῦ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς , καὶ τὴν λυχνίαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς , καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος , καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων , καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη , καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς , καὶ τὸν λουτῆρα , καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ , καὶ ἁγιάσεις αὐτά · καὶ ἔσται Ἅγια τῶν ἀγίων . Πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν , ἁγιασθήσεται . Καὶ Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ χρίσεις , καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς ἱερατεύειν μοι . Καὶ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ λαλήσεις , λέγων · Ἔλαιον ἄλειμμα χρίσεως ἅγιον ἔσται τοῦτο ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν · ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται , καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως . Ἅγιόν ἐστι , καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν . Ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως , καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ' αὐτοῦ ἀλλογενεῖ , ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . Ποιότητος μὲν οὖνπερ , καὶ μὴν καὶ συνθήκης , ἀνισότητός τε αὖ , τῆς εἰς ὁλκὴν δὴ , λέγω , τῶν ὠνομασμένων εἰδῶν , οὐδὲν ἂν ἔχοιμι φράσαι · φίλη γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῖς εὖ φρονεῖν εἰωθόσιν . Ἔλαιον δὲ μύροις ἀνακραθὲν , κατασημήνειεν ἂν , ὥσπερ οὖν ἐγᾦμαι , τὸν ἐν Χριστῷ διὰ Πνεύματος ἁγιασμὸν τοῖς ἠλεημένοις χορηγούμενον . Κατά γε τὸ , Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν μου . Καταχρίεται δὲ ἡ σκηνὴ , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ , μετάσχοι γὰρ ἂν ἁγιασμοῦ καὶ τόπος διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν αὐτῷ . Ἁγιάζεται δὲ καὶ τὰ σκεύη , κατά γε τὸν αὐτοῖς πρέποντα τρόπον , ὅτι ταῖς Θεοῦ λειτουργίαις χρήσιμα , καὶ ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν ἁγιασθήσεται . Ἀνέπαφα δὴ οὖν τοῖς ἔτι βεβήλοις τὰ ἅγιά τε καὶ ἱερά · Τίς γὰρ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἀποφάσκει δὲ παντελῶς τὸ δεῖν ἑαυτοῖς τὴν ὁμοίαν ἐλαίου ποιεῖσθαι κατασκευήν . Ἴδιον γὰρ μόνου τὸ ἁγιάζειν ἐστὶ τοῦ Θεοῦ , καὶ ὡς ἐξαίρετον ἀληθῶς ἀνακείσεται τὸ χρῆμα αὐτῷ , γενητῇ δὲ καὶ πεποιημένῃ φύσει τὸ ἁγιάζειν ἑτέρους δύνασθαι , πῶς ἂν ἔχοι ποτέ ; Πλουτεῖ γὰρ μόλις ἐκ μετοχῆς τῆς ἄνωθεν τὸν ἁγιασμόν . Πρέποι δ' ἂν αὐτῇ διὰ τῆς τῶν ἁγίων ἐπιβοᾶσθαι φωνῆς . Τί γὰρ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες ; Καὶ γὰρ Ἰωάννης φησὶ περὶ τοῦ Μονογενοῦς , ὅτι Ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν . Καὶ , Οὐκ ἐκ μέτρου δίδωσι τὸ Πνεῦμα , πηγὴ δὲ μᾶλλον ὑπάρχων αὐτὸς ἁγιασμοῦ , ἐπιμετρεῖ τοῖς ἀξίοις τὸ Πνεῦμα , καὶ τὴν λογικὴν ἁγιάζει κτίσιν · Ἐπὶ σάρκα δὲ ἀνθρώπου , φησὶν , οὐ χρισθήσεται , καίτοι προστεταχὼς καταχρίεσθαι δεῖν ἀπ' αὐτοῦ , τόν τε Ἀαρὼν καὶ τοὺς συνιερατεύοντας . Οὐκοῦν ὑπὲρ ἀνθρώπινον τὸ γένος ἤδη τὸ ἱερὸν , ἅτε δὴ καὶ Χριστοῦ μέτοχον τοῦ ὑπὲρ τὴν κτίσιν . Τοιγάρτοι καὶ πρὸς τὸ ὑπὲρ φύσιν ἡμᾶς ἀνακομίζων ἀξίωμα , καὶ οἱονεὶ τῶν ἐπιγείων ἀποτεμὼν , τοῖς ἄνω προσνέμει · Πατέρα γὰρ , φησὶ , μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς · εἷς γάρ ἐστιν ὁ Πατὴρ ὑμῶν , ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε . Ὄλεθρος δὲ ἡ δίκη τοῖς ἀπ' αὐτοῦ παρέχουσιν ἀλλογενεῖ · Μὴ δῶτε γὰρ , φησὶ , τὰ ἅγια τοῖς κυσὶ , μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων . Τὸ γάρ τοι προσάγειν ἀτημελῶς τοῖς ἀπίστοις ἔτι τὰ κεκρυμμένα , καὶ τὰ μόνοις ἁγίοις πρέποντα , κινδύνου μεστόν · ἁγιάζεται γὰρ οὐ τὸ βέβηλον ἔτι καὶ νοσοῦν ἐκτόπως τὴν ἀκαθαρσίαν , ἀλλὰ τὸ ἤδη κεκαθαρμένον διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος . Ἀληθές . Κατὰ τὸν ἴσον τουτονὶ τρόπον καὶ λόγον , τὴν τοῦ θυμιάματος ποιεῖσθαι κατασκευὴν διετύπου , λέγων · Καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα , στακτὴν καὶ ὄνυχα , καὶ χαλβάνην ἡδυσμοῦ , καὶ λίβανον διαφανῆ , ἴσον ἴσῳ ἐστὶν , καὶ ποιήσουσιν αὐτῷ θυμίαμα μυρεψικόν · ἔργον μυρεψοῦ μεμιγμένον , καθαρὸν , ἔργον ἅγιον . Καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτῶς , καὶ θήσεις ἀπέναντι τοῦ μαρτυρίου ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου , ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν . Ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν θυμίαμα . Κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιηθήσεται ὑμῖν ἑαυτοῖς . Ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ . Ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως , ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ , ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . Ὑποφαίνει δὲ πάλιν ἡμῖν ὁ ἐπὶ τῷδε λόγος , ὅτι τὰ ἰδικῶς ἐξαίρετα τῆς ἁπασῶν ἐπέκεινα φύσεως . Μέτεστι μὲν τῶν πεποιημένων οὐδενὶ οὐσιωδῶς , κοινὸν δὲ τῇ κτίσει παντελῶς οὐδὲν , πρὸς τὸν ποιητὴν καὶ δεσπότην , τόγε ἧκον εἰς ἀξίας λόγον καὶ γερῶν ὑπεροχήν . Μεμνησόμεθα δὲ καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν , καὶ αὐτὸ δὲ τὸ σύνθετον καὶ λεπτὸν θυμίαμα Χριστὸν εἰρηκότες , καὶ αὐτὸν ἡμῖν τὸν Ἐμμανουὴλ δι' ἀμφοῖν σημαίνεσθαι . Οὐκοῦν εἰς Χριστὸν ἀναφερομένου τοῦ θυμιάματος ( εὐῶδες γὰρ ἀσυγκρίτως ) , οὐ ποιήσομεν ἑαυτοῖς κατ' αὐτὸ δὴ τὸ θυμίαμα . Ἕτερον γὰρ ἐπ' αὐτῷ παντελῶς οὐδένα παραδεξόμεθα , καθάπερ ἀμέλει καὶ οἱ τάλανες Ἰουδαῖοι , τὸν τῆς ἀνομίας υἱόν . Ἑαυτοῖς γὰρ οἱ τοιοίδε συνθέντες ἁλώσονται , καὶ κατ' ἐκεῖνο δὴ τὸ εὐῶδες καὶ ἐξαίρετον ἀληθῶς θυμίαμα , τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , τοῦ τὴν μὲν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ πεφανερωκότος ἡμῖν ἐν τῷ Υἱῷ , δι' οὗ καὶ ἡμεῖς εὐωδιάζομεν , οὐχ ἑαυτοῖς συνθέντες τὸ θυμίαμα τὸ λεπτὸν , ἀλλ' ὡς μέτοχοι τοῦ θυμιάματος , καὶ τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι κατακεχρισμένοι , καὶ διὰ τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας εὐδοκιμεῖν σπουδάζοντες . Διὰ παντὸς οὖν , ὡς ἔοικεν , τοῦ γεγονότος ἐν , τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , τὸ τοῦ Σωτῆρος ἡμῖν διαμορφοῦται μυστήριον . Καὶ πρός γε δὴ τούτῳ καταθαυμάσειας ἂν , εἰ μάθοις ὅτι καὶ αὐτοὶ τῆς ἁγίας σκηνῆς οἱ τεχνουργοὶ Χριστὸν διαπλάττουσιν , ὡς ἔν γε σφίσιν αὐτοῖς . Τίνα φὴς τρόπον ; ἐννοεῖν γὰρ οὐκ ἔχω . Γέγραπται γὰρ αὖ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Ἰδοὺ ἀνακέκλημαι ἐξ ὀνόματος τὸν Βεσελεὴλ τὸν τοῦ Οὐρίου υἱὸν , υἱοῦ Ὢρ τῆς φυλῆς Ἰούδα , καὶ ἐνέπλησα αὐτὸν Πνεῦμα θεῖον σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης . Καὶ ἐν παντὶ ἔργῳ διανοεῖσθαι τὸ χρυσίον , καὶ τὸ ἀργύριον , καὶ τὸν χαλκὸν , καὶ τὴν ὑάκινθον , καὶ τὴν πορφύραν , καὶ τὸ κόκκινον τὸ νηστὸν , καὶ τὴν βύσσον τὴν κεκλωσμένην , καὶ τὰ λιθουργικὰ , καὶ εἰς τὰ ἔργα τὰ τεκτονικὰ τῶν ξύλων ἐργάζεσθαι κατὰ πάντα τὰ ἔργα . Καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸν , καὶ τὸν Ἐλιὰβ τοῦ Ἀχισαμὰ , ἐκ φυλῆς Δὰν , καὶ παντὶ συνετῷ καρδίᾳ δέδωκα σύνεσιν , καὶ ποιήσουσιν πάντα ὅσα συνέταξα . Ἄθρει δὴ οὖν ὅπως καθηγεῖται μὲν τῶν τεχνουργημάτων ὁ Βεσελεὴλ , Ἐλιὰβ δὲ ἐργάζεται . Τί οὖν τοῦτό γε ; Πεύσῃ δὴ οὖν · Ἰούδας τε καὶ Δὰν , ἄμφω μὲν ἐξ Ἰακὼβ , ἀλλ' ὁ μὲν ἐξ ἐλευθέρας τῆς Λείας , ὁ δὲ ἐκ θεραπαίνης τῆς Βάλης . Τύπος οὖν ἄρα καὶ ἐναργὴς ὁ Βεσελεὴλ τοῦ πεφηνότος ἡμῖν ἐκ φυλῆς Ἰούδα τὸ κατὰ σάρκα Χριστοῦ , καὶ ἐκ φύσεως ἀληθῶς τῆς ἐλευθέρας , δῆλον δὲ ὅτι τῆς θείας καὶ ὑπερτάτης . Ἐμφήνειε δ' ἂν εὖ μάλα καὶ Ἐλιὰβ τοὺς , ὡς ἐκ δούλης τῆς Ἰερουσαλὴμ , Χριστῷ συνεργασαμένους ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς · Θεοῦ γὰρ γεγόνασι συνεργοὶ τὰ εἰς σύστασιν τῶν ἁγίων Ἐκκλησιῶν μονονουχὶ πονοῦντι καὶ τεχνωμένῳ Συνεκόμιζον δὲ τὰ ἐξ οἰκείας σπουδῆς καὶ ἐπιεικείας εἰς τὰ τῆς σκηνῆς ἔργα πάντες οἱ συνετοὶ τῇ καρδίᾳ , τῶν κατὰ καιροὺς διδασκάλων ἀποπληροῦντες εἰκόνας , οἷς ἐν σπουδῇ καὶ φροντίδι τὸ ἐργάζεσθαι τὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ ὅσαπερ ἂν τελοίη πρὸς ὄνησιν τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ .
Lemmas: περι ὁ ἅγιος σκηνή , ὅτι τύπος εἰμί ὁ ἐν Χριστός ἐκκλησία . Ἀγάπης μέν οὖν εἰς Θεός τε καί ἀδελφός περιφανής ὁ αὔχημα , καί ἀποπεραίνω μέν διά ἄμφω ὁ νόμος . εὔκλεια γε μήv εἰς οὗτος καταντάω ἅπας τις οὖν , λαμπρός τε καί ἀξιάγαστος , καί ἐν ὁ ὅτι μάλιστα γνήσιος κατατάσσω , Χριστός βοῦς καί λέγω , εὕω , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἐπί ὀλίγος εἰμί πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι · εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος σύ . εἰσέρχομαι γάρ δή καί μάλα ἑτοίμως εἰς ὁ ἐπουράνιος Ἱεροσόλυμα , καί ὁ ἄνω μονή ἐνδιαιτάω , ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος ἐντρυφάω ἀγαθός . τοιοῦτος τίς καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας φημί · ὁ ὀφθαλμός σύ ὁράω , Ἱεροσόλυμα , πόλις πλούσιος , σκηνή , ὅς οὖον μή σείω , οὐδέ μή κινέω ὁ πάσσαλος ὁ σκηνή , οὐδέ ὁ σχοινίον αὐτός οὖον μή διαῤῥαγῶσι . παράγω μέν γάρ ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος , κατά ὁ γραφή . ἑδραῖος δέ σφόδρα καί ἀκράδαντος πάντως ὁ ὁ εἰμί ἐλπίς . ἀλλά οὗτος ἅπας λύω , καθά καί ὁ Σωτήρ διισχυρίσατο μαθητής , ποταμός δεῖ εὑρίσκω ἐγώ , ἅγιος καί ἄμωμος κατά ἐνώπιος αὐτός , πνευματικός μέν θυσία καταγεραίρω ὡς Σωτήρ καί Λυτρωτής , ἱερά δέ καί ἀπόλεκτος , καί ὁ εὐαγγελικός συμβαίνω νόμος ἐπιτηδεύω πολιτεία · καθάπερ ἀμελέω ὁ ἀρχαῖος ὁ νόμος ὁ οὗτος σεπτός τε καί ἀξιόληπτος σκιαγραφώ ζωή · μηλοσφαγέω ἐπιτάσσω , καί ὁ διά αἷμα ποιέω προσαγωγή , δέκατος τε καί ἀπαρχή ἀφιερόω ὁ Θεός , καί πρός οὗτος ἔτι χαριστήριος . πλήν , οὐ ἔξω οὗτος ὁ ἅγιος πράσσω δήω νομοθετέω σκηνή . ἀπόλεκτος δέ ὁ ἐκ Λευΐ γένος ἀνατίθημι ὁ Θεός , τύπος ἐγώ καί εἰς ἐγώ αὐτός ὁ χρῆμα τίθημι . καλέω γάρ καί ἐγώ παρά γε ὁ θεῖος γραφή γένος ἐκλεκτός , βασίλειος ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιος , λαός εἰς περιποίησις . εἰσελαύνω δέ καί εἰς σκηνή ὁ ἀληθής , ὅς πήγνυμι ὁ Κύριος καί οὐ ἄνθρωπος , οὗτος εἰμί ὁ ἐκκλησία , οὖον διά μόσχος καί τράγος ἐκμειλίσσω ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός , ἀλλά ὡς ἐν ὀρθός τε καί ἀμώμητος πίστις διαπρέπω , καί πνευματικός καρποφορία νοητός εὐωδιάζω . τοιοῦτος γάρ δή θυσία εὐαρεστέω θεός , καί ὁ προσκυνέω αὐτός , ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια δεῖ προσκυνέω , κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή . ὀρθῶς φημί . καί θυσία μέν ὁ ὑπέρ νόμος ὅτι προσήκω ἐγώ εὐδοκιμέω , φημί εἄν ἔγωγε · συντίθημι γάρ . πλήν , ἐκεῖνος φράζω · ἆρα οὐ εἰς τύπος ἐγώ ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ παλαιός κατά ὁ ἐρῆμος διαπήγνυμι σκηνή , ὁ ἀληθής ἀμυδρός πως ἔτι ὁ κάλλος ἐκφαίνω ; πάνυ μέν οὖν . φημί δέ καί ἄρτιος , ὅτι καί ὁ ἀγαθός δήω λαμβάνω πρός ἱερή λειτουργία ὁ ἐκ αἷμα Λευΐ , καί καλέω ἐν πίστις πρός ἱερά καί ἀμώμητος ζωή , φημί δή ὁ ἐν Χριστός , τύπος εἄν εἰμί πάλιν . βούλομαι δή οὖν ὀλίγος τις περί τε ὁ ἅγιος σκηνή , καί ὁ κατά νόμος ἱερωσύνη λέγω , βασανίζω ἐγώ ὁ λόγος ὁ ἐπί ἄμφω ὅσιος θεσπίζω ; οὐ ἄτραχυς μέν ὁ χρῆμα · πόνος γάρ , οἴομαι , δήω μακρός , καί ἱδρώς ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος , πρός τε ὁ δύναμαι συνίημι οὗτος , καί μήv καί φράζω . ἀτάρ , εἴτοι δοκέω , Θεός πίσυνος διαστείχω · διαπυνθάνομαι γάρ λέγω ἐναργής , Τῖς δίδωμι στόμα ἄνθρωπος ; καί τίς ποιέω δύσκωφος καί κωφός , βλέπω καί τυφλός ; οὐ ἐγώ Κύριος ὁ Θεός ; καί νῦν πορεύω καί ἐγώ ἀνοίγω ὁ στόμα σύ . εἶμι δή οὖν , συλλήπτωρ καί πρός γε οὗτος ὁ ὁ σοφία ποιέω χορηγός . οὐκοῦν ἔρχομαι ὅς , καί δή καί εἴρω , ὁ ἐκ ἱερός Γράμμα εὕω μάλα συμφέρω . καταθρῴσκω μέν γάρ ἐν εἶδος πυρός ἐπί ὄρος ὁ Σινᾶ θεός ὁ πᾶς δημιουργός , καί νόμος τίθημι , κατά ὅς εἰμί ἕκαστος ὁ πρακτέος ἀποφέρω πρός ὁ εὐθύς2 καί ἀκίβδηλος ἔχω . εἶτα ὁ ἀρχαῖος αὐτός ἀποκομίζω πλάνης , καί ὁ ἐν Αἴγυπτος ψευδολατρεία ὡς ἀπωτάτω τίθημι , προσέρχομαι Μωσῆς ὁ τηνικάδε μεσιτεύω . ὅδε εἴρω , φημί , ὁ οἶκος Ἰακώβ , καί ἀναγγέλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ · σύ ὁράω , ὅτι ἐκ ὁ οὐρανός λαλέω πρός σύ , οὖον ποιέω ἑαυτοῦ θεός ἀργύρεος , καί θεός χρύσεος οὖον ποιέω σύ ἑαυτοῦ . θεός μέν γάρ οὐ ἀφίημι ὁ ψευδώνυμος λατρεύω . πρόσκειμαι δέ δήω ἐπιτάσσω μόνος ὁ ἄνωθεν ἥκω καί ἐκ οὐρανός , καί ὁ κατά πᾶς οὐσιωδῶς ἀνάπτω ὁ κράτος , οὐ ἐν εὔχροια ὕλη ἔχω ὁ περιφανής , ἀλλά ἐν ὁ δείκνυμι ἴδιος εἰμί ὁ οὐρανός . ἦς δέ πως ἀνάγκη , ὁ ὁ ἀρχαῖος ἀνοσιότης καί βέβηλος λατρεία ἀποφοιτάω ἐπιτάσσω , ἐπί ἕτερος εὐθύς μεταχωρέω συνήθεια , καί ὥσπερ τις ζυγόν ὑπέρχομαι ὁ ὑπό Θεός ὁ κατά φύσις , λατρεία . ἀνίημι γάρ νόος , ἀκάθεκτος , καί πολύς λίαν ἑτοῖμος εἰς ἀποφορά , ὁ εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἔκτοπος δέμω τε καί φροντίς ἐπαρτάω , ἀταλαίπωρος κομιδῇ διαίσσω πρός ὁ εὐθύς2 , καί ἀπονεύω πρός ὁ συμφέρω . ἐπεί δέ διά υἱός πρόσειμι ὁ πατήρ · οὐδείς γάρ ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , φημί , εἰμί μή διά ἐγώ . λοιπός ἀναγκαῖος ὁ διά υἱός πρόσοδος καί ὁ ἐν αὐτός καρποφορία ὁ τύπος , θεσμοθετέω λέγω · θυσιαστήριον ἐκ γῆ ποιέω ἐγώ , καί θύω ἐπί αὐτός ὁ ὁλοκαύτωμα , καί ὁ θυσία σύ , ὁ πρόβατον καί ὁ βοῦς σύ , ἐν πᾶς τόπος ὅς εἄν ἐπονομάζω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐκεῖ · καί ἥκω πρός σύ , καί εὐλογέω σύ . ἐάν δέ ἐκ λίθος θυσιαστήριον ποιέω ἐγώ , οὐ οἰκοδομέω αὐτός τμητός · ὁ γάρ ἐγχειρίδιον σύ ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός , καί μιαίνω . γάϊνος μέν γάρ ὀνομάζω θυσιαστήριον ὁ Ἐμμανουήλ · γίγνομαι γάρ σάρξ ὁ Λόγος . Γῆ δέ ἐκ γῆ ὁ σάρξ εἰμί φύσις . ἐν Χριστός δή οὖν ὁ πᾶς καρποφορία καί πᾶς προσαγωγή · φημί γάρ αὐτός , Χωρὶς ἐγώ , οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . ὥσπερ γάρ διά αὐτός ὁ προσαγωγή ἔχω , οὗτος καί πᾶς θυσία δεκτός διά αὐτός , ὁ ὁ πίστις εἰσδέχομαι . ἐπαγγέλλω δέ ὁ ὁ ἐκ γῆ ἵστημι θυσιαστήριον , ἄφιξις τε καί εὐλογία . ἥκω γάρ , φημί , πρός σύ , καί εὐλογέω σύ . παραδέχομαι γάρ ἐγώ διά ὁ πάνσοφος Μωσῆς ὁ ἀλήθεια ὁ τύπος , καί οὗτος κατά καιρός ἐπιλάμπω ὁ ἀλήθεια , οὗτος εἰμί Χριστός , διά ὅς καί ἐν ὅς ὁ ἄνωθεν εὐλογία καί παρά πατήρ πλουτέω , κατασφραγίζω πρός υἱοθεσία ἐν ἅγιος πνεῦμα , ἐν Χριστός δέ δή πάλιν καί οὗτος διαπεραίνω . ἐάν δέ θυσιαστήριον ἐκ λίθος ποιέω ἐγώ , φημί , οὐ οἰκοδομέω αὐτός τμητός . οὐ ἐάω σίδηρος κατατιτρώσκω ὁ αφιερώνω ὁ Θεός λίθος . λίθος γάρ εἰμί ἐκλεκτός , ἀκρογωνιαῖος , ἔντιμος , ὁ Χριστός , ἄτρωτος μέν ἁμαρτία , ὁ δέ ἐκ διάβολος πληγάς πάσχω οὐ εἰδοί , οὖον μερίζω Θεός τε καί κόσμος , καί εἰμί γίγνομαι σάρξ , ἀλλά ὅλος εἰμί ἅγιος , οὖον διαιρέω εἰς θεός ἴδιος , καί εἰς ἄνθρωπος ἰδικός μετά ὁ ἄρρητος ἕνωσις , ἤτοι ὁ πρός σάρξ σύνοδος , ἀλλά εἷς ὑπάρχω θεός , καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός . μερίζω γάρ οὐδαμῶς , καθά καί ὁ σοφός γράφω Παῦλος . ὁ ἐκ γῆ οὖν ἄρα θυσιαστήριον , καί μήv καί ὁ ἀπλήξ λίθος , σημαίνω Χριστός , κατά ὁ ἤδη προερέω τρόπος ; οὕτως φημί · πνευματικός γάρ ὁ νόμος , κατά ὁ γραφή . ἐπεί δέ ὁ Χριστός μυστήριον , καί ὁ διά αὐτός πρόσοδος αἰνιγματωδῶς ὑποτυπέω , τότε δή , τότε καί ὁ ἐκκλησία προαναδείκνυμι ὁ σχῆμα θεός σκέπτομαι . Μωσῆς μέν οὖν καλέω καί σύν αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σινᾶ . καί συνίημι ἐντεῦθεν , ὅτι καί αὐτός ὁ ἅγιος προφήτης διά υἱός προσιτός ὁ Πατήρ · ἀναθρῴσκω γάρ ἀλλήλων Μωσῆς τε καί Ἰησοῦς . γράφω γάρ , καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς λέγω · εἶπον ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί λαμβάνω ἐγώ ἀπαρχή παρά πᾶς , ὅς εἄν δόξα ὁ Καρδία , λαμβάνω ὁ ἀπαρχή ἐγώ , καί οὗτος εἰμί ὁ ἀπαρχή , ὅς λαμβάνω παρά αὐτός , χρυσίον καί ἀργύριον , χαλκός καί ὑακίνθινος , πορφύρα καί κόκκινος διπλόος , καί βυσσός κλώθω , καί θρίξ αἴγειος , καί δέρμα κριός ἐρυθροδανόω , καί δέρμα ὑακίνθινος , καί ξύλον ἄσηπτος , καί λίθος σάρδιον , καί λίθος εἰς ὁ γλυφή , εἰς ὁ ἐπωμίς , καί εἰς ὁ ποδήρης , καί ποιέω ἐγώ ἁγίασμα , καί ὁράω ἐν σύ . καί ποιέω ἐγώ κατά πᾶς ὅσος ἄν σύ δείκνυμι ἐν ὁ ὄρος ὁ παράδειγμα ὁ σκηνή , καί ὁ παράδειγμα πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , οὕτως ποιέω . ὁράω ὅπως ἐπί ὁ χρή καρποφορέω ὁ λυσιτελής τε καί χρειώδης , εἰς ἐκκλησία σύστασις προτρέπω λαός , προσκομίζω ἱλαρός ὁ κατά ἰσχύς τε καί γνώμη ; οὖον γάρ ὅς χρυσός ζητέω μόνος ἤγουν ὁ πολύς δυσπόριστος τυγχάνω , ἀλλά καί θρίξ αἴγειος , καί κριός δέρμα , δείκνυμι ὅτι καί ὁ βραχύς τε καί εὐτελής , εἰμί μηδείς ἔχω λαμπρός ὁ καρποφορέω αἱρέω , οὐ ἀπόβλητος ὁ Θεός · ἢ τάχα ποῦ καί ἐν ἴσος ὁ τίμιος , ἢ καί ἐν ἔπαινος μείζων , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ Χριστός οὐ ἀθαύμαστος ἀφίημι ὁ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ χήρα , ὁ γαζοφυλάκιον προσάγω βραχύς τίς καί εὐπόριστος κομιδῇ , μέγας δέ ἴσως ὁ ἐν ἔσχατος πενία , ὅς δή καί κατατρύχω εἰκός καί ὁ ἄγαν εὐτελής ὁ ἀπεμπολή . λαμβάνω δέ ὁ ἀπαρχή , ἁγίασμα ἐγώ ποιέω , φημί , καί ὁράω ἐν σύ . ἐπιφαίνω γάρ ἐν ἐκκλησία Χριστός , καί ἐπιλάμπω ὁ ἐν αὐτός , κατά γε ὁ ἐν ψαλμός , θεός Κύριος , καί φαίνω ἐγώ . ἐπιτηρέω δέ ὅπως , καίτοι καταβαίνω ἐπί ὁ ὄρος ἐν εἶδος πυρός , ὁράω τε ὁ λαός πᾶς · γράφω γάρ οὕτως , ὡς οὔπω φαίνω , ὁ ὁράω , φημί , ἐν σύ , ἐγείρω ὁ ἁγίασμα . Μόνος γάρ οὐ διακράζω ὁράω σαφῶς , ὅτι σκιά μέν , ὁ ὀπτασία ἐκεῖνος ὁ ἀληθής θεοπτία . ὁ δέ ἀληθής ἀνάδειξις , ὁ Χριστός , ἐν ὅς καί αὐτός θεάομαι ὁ πατήρ . καί γοῦν Ἰουδαῖος οἴομαι ὅτι θεάομαι κατά ὁ ἀληθής ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ ὁ ὁ ὅλος θεός , ἀνούστατος διατίθημι διελέγχω , λέγω · οὔτε φωνή αὐτός ἀκούω , οὔτε εἶδος αὐτός ὁράω , καί ὁ λόγος αὐτός οὐ ἔχω ἐν σύ Μένων , ὅτι ὅς ἀποστέλλω ἐκεῖνος , οὗτος σύ οὖον πιστεύω . οὐκοῦν ὁράω , φημί , ἐν σύ ἐγείρω ὁ ἁγίασμα . οὗτος δέ εἰμί ἐκκλησία τύπος , κατά ὁμοιότης γίγνομαι ὁ ἄνω . καί γάρ ὅς φημί , ποίησις ἐγώ κατά πᾶς ὅσος δείκνυμι σύ ἐν ὁ ὄρος , οὗτος ποιέω . παραδείκνυμι γάρ ὅς ὁ μακάριος Μωσῆς τύπος , ὡς φημί , ὁ ἅγιος ἐκκλησία , καί πολυειδῶς αὐτός ὡς ἐν σκιά πλάσσω ὁ διά ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος . ἐπί ἕκαστος γε μήv ὁ παράδειγμα πολύς εἄν γίγνομαι καί μακρός ὁ λόγος , καί ἰσχνομυθία ἔμπλεος . ἐπεί δέ εἰμί ὁ μέν ἴδιος τε καί πρέπω ὁ ὁ γίγνομαι κατασκευή , ὁ δέ πρός ὁ ὁ θεώρημα ἀπονεύω χρεία , φέρω , λέγω ὁ εἰς γε οὗτος λυσιτελής , μεθίημι ὁ ἕτερος . οὖον συνίημι ὅς φημί . ἀθρέω δή οὖν ὅς φημί · συνίημι γάρ , οἴομαι , καί λίαν ἀμογητί · κιβωτός γίγνομαι προστάσσω ἐκ ξύλον ἄσηπτος , ἔσωθεν τε καί ἔξωθεν χρυσίον καθαρός διαπαύω , καί ὁ καλέω μαρτύριον , οὗτος εἰμί , ὁ νόμος ὡς ἐν πλάξ ὠδίνω , καί οὖον μέχρι οὗτος ὁ ἐπί αὐτός · ἀναφορεύς γάρ δή γίγνομαι προστάσσω πάλιν ἐκ ἄσηπτος ξύλον , ἐν ἴσος χρυσόω , χρύσεος τε δακτύλιος καί στρεπτόν κύκλος . μῆκος τε καί πλάτος καί ὕψος ὁρίζω ὁ τέχνημα . ἀλλά εἰμί βούλομαι τις πολυπραγμονέω εὕω μάλα ὁ τοιόσδε μυστικός , εὑρίσκω μέν ἴσως , ὅς τίς ποτός εἰμί ὁ κιβωτός , καί ὁ ἐν αὐτός μαρτύριον , καί τίς ὁ ξύλον ἄσηπτος γίγνομαι χρεία . τις δέ εἄν βούλομαι δηλόω , καί ὁ κιβωτός ὁ χρυσίον , ὁ τέως ἐν τάξις χρεία τε καί κόσμος συντίθημι , κυμάτιον δή λέγω , στρεπτόν , κίρκος τε καί ἀναφορεύς , εἰμί περιεργάζω τυγχάνω , σκληρός εὑρίσκω ὁ χρῆμα . καί λόγος αὐτός ἐφαρμόζω ὁ μυστικός οὐ ἔχω , περιττοεπήσει τάχα ποῦ , καί ὄχλος εἰκαῖος ἐπισώρευσις ῥῆμα , ὁ ὁ φιλομαθής ἀκοή . ἀληθής δέ ἐγώ ὁ λόγος οὐ ἐπί ὅς μόνος ὁ κιβωτός τυγχάνω , προστίθημι δέ εἄν ὅτι καί ἐπί γε ὁ ἄλλος , ὁ δή γίγνομαι προστάσσω . οὐ ἀπίθανος ἐγώ δοκέω διανοέω τε καί λέγω . τοιγάρ μεθίημι ὁ γε ἥκω , ὡς φημί , εἰς συμμετρία . τε καί χρεία , ἤγουν εἰς κόσμος ὁ ἀποτέλεσμα , ἐπί αὐτός διαίσσω ἐπείγω ὁ ὁ θεώρημα , ἀναγκαῖος , οὗτος εἰμί , τίς τρόπος αὐτός ἐγώ ὁ Χριστός σημαίνω διά ὁ παραδείκνυμι , ἤτοι κατασκευάζω , ἀμελητί διασαφέω . οὐκοῦν , ἐγώ μέν , ὡς ἐν φράζω τε καί νοέω , πειράζω . Διαμαρτάνων δέ τε ἀληθής , καί μείων ἢ χρή ὁ ὁ νόημα ὑπεροχή προσβάλλω , συγγνώμων εἰμί . ὁ γάρ ἐν εἴσοπτρον τε καί αἴνιγμα βλέπω , ἀποσφάλλω εἄν ἔστω ὅτε καί ὁ ἀκριβής τε καί ἔμφρων νόος . εὕω λέγω . ὁ κιβωτός ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος , τύπος εἄν εἰμί καί εἰκών ὁ Χριστός . ὁ γάρ ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Μονογενώ ἀνασκοπέω τρόπος , καθάπερ ἐν κιβωτός ὁ ἐκ παρθένος ναός ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ἐναυλίζω ὁράω . κατοικέω γάρ ἐν αὐτός πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης σωματικός , κατά ὁ γραφή . Λόγος δέ εἰμί Θεός , ὁ ἐν ὁ κιβωτός μαρτύριον . καί ἄσηπτος μέν εἰμί αὐτός ὁ ξύλον , χρυσός δέ ὁ καθαρός καί δόκιμος κατακαλλύνω , ἔσωθεν τε καί ἔξωθεν . ἄφθαρτος γάρ ὁ σῶμα Χριστός , καθάπερ τις χρυσός , ὁ ὁ ἐνοικέω Λόγος δύναμις καί λαμπρότης , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα φύσις καί ἐνέργεια ζωοποιός , πρός ἀφθαρσία διακρατέω . Ζεύς γάρ ὅς οὗτος καί ζωοποιέω λέγω Χριστός . Ζωή γάρ εἰμί κατά φύσις ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , ὁ δύναμις ὁ ἴδιος πνεῦμα ὁ ἴδιος αὐτός ἀναζωοποιέω ναός , φθορά ἀνωτέρω τίθημι . ὁ γάρ σάρξ αὐτός οὐ οἶδα διαφθορά , κατά ὁ ὁ ἅγιος Παῦλος φωνή . προσφωνέω δέ ποῦ καί Ἰουδαῖος , περί ὁ ἴδιος σῶμα · λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός · καί μήv καί ὁ Πέτρος θανατόω μέν σάρξ , φημί , αὐτός , ζῳοποιέω δέ πνεῦμα . Σύμβολον οὖν ἄρα ὁ ὑπέρλαμπρος θεότης , ὁ χρυσός , ἐπαλείφω ὥσπερ ὁ ἅγιος σῶμα , καί ὁ ἴδιος αὐτός λαμπρότης τε καί ἀφθαρσία ἐνίημι ἀπόρρητος , καί ὡς αὐτός ποῦ μόνος καί κατά ἑαυτοῦ ὁ θεῖος τε καί ὑπέρ νόος ἐπίσταμαι φύσις . εἰμί γάρ ὁ Δίκαιος κατά καιρός ἐκλάμπω ὡς ὁ ἥλιος ἐν ὁ βασίλεια ὁ πατήρ αὐτός , τίς εἰμί λοιπός ὁ αὐτός δόξα Χριστός ; Πῶς δέ οὖον νόος καί λόγος πέρα πᾶς ὁ ἔκλαμψις ; χρυσόω δέ ὁ κιβωτός ἔχω ἀναφορέω , χρύσεος καί ὁ κίρκος , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός · μέτοχος γάρ ὁ δόξα ὁ ἀμφι αὐτός , καί ὡς ἐν ἀγάπη καί ἁγιασμός προσερείδω καί χρήσιμος . τοιοῦτος τις εἰμί καί ὁ μακάριος μαθητής , δύναμις ὁ παρά αὐτός ὁ θεοπρεπής δέχομαι , καί ὁ ἄνωθεν ὑπεροχή ὁ λαμπρότης μεθεκτός ἐκπλουτέω , καί πληρόω διά οὗτος ὁ θεοσημία . ὀρθῶς φημί . καί πρός γε ὁ κιβωτός , ποιέω , φημί , ἱλαστήριος , ἐπίθεμα χρυσίον καθαρός δύο πῆχυς καί ἥμισυς ὁ μῆκος , καί πῆχυς καί ἥμισυς ὁ πλάτος . καί ποιέω δύο χερουβίν χρύσεος τορνευτής · καί ἐπιτίθημι αὐτός ἐκ ἀμφότερος ὁ κλίτος ὁ ἱλαστήριος . ποιέω χερουβίν εἷς ἐκ ὁ κλίτος οὗτος , καί χερουβίν εἷς ἐκ ὁ κλίτος ὁ δύο ὁ ἱλαστήριος . καί ποιέω ὁ δύο χερουβίν ἐπί ὁ δύο κλίτος . εἰμί ὁ χερουβίν ἐκτείνω ὁ πτέρυξ ἐπάνωθεν συσκιάζω ὁ πτέρυξ αὐτός ἐπί ὁ ἱλαστήριος , καί ὁ πρόσωπον αὐτός εἰσάλλομαι , εἰς ὁ ἱλαστήριος εἰμί ὁ πρόσωπον ὁ χερουβίν . καί ἐπιτίθημι ὁ ἱλαστήριος ἐπί ὁ κεφαλή ἄνωθεν , καί εἰς ὁ κιβωτός ἐμβάλλω ὁ μαρτύριον ὁ εἄν δήω σύ . καί γιγνώσκω σύ ἐκεῖθεν , καί λαλέω σύ ἄνωθεν ὁ ἱλαστήριος ἀνά μέσος ὁ δύο χερουβίν ὁ εἰμί ἐπί ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον , κατά πᾶς ὅσος εἄν ἐντέλλω σύ πρός ὁ υἱός Ἰσραήλ . εἶτα τίς ὁ ἱλαστήριος εἰμί φημί ; ὅσος μέν ἵημι εἰς τε γράμμα καί σκιά , ἐκ χρυσός ποιέω καθαρός , καί ἐπαρτάω πως ἐπίκειμαι ὁ κιβωτός · εἴρω γάρ ἐπίθεμα διά οὗτος . τρέπω δέ εἰς αὐτός καί βλέπω , ὁ ὁ ὁ ἱερωσύνη αὔχημα καταγλαΐζω , πρός θεός δοκέω τρέπω καί βλέπω . φημί δέ εἰμί ὁ ἱλαστήριος , εἰμί νοέω πνευματικός , ὁ διά ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὅς προτίθημι ὁ θεός ἱλαστήριος διά πίστις ἐν ὁ αὐτός αἷμα , εἰς ἔνδειξις ὁ δικαιοσύνη αὐτός . Παῦλος γάρ ὧδε φημί . ἐπιστέλλω δέ ἐγώ καί Ἰωάννης ὁ σοφός μαθητής · τεκνίον , οὗτος γράφω σύ , ἵνα μή ἁμαρτάνω , καί ἐάν τις δέ ἁμαρτάνω , παράκλητος ἔχω πρός ὁ πατήρ , Ἰησοῦς Χριστός Δίκαιος , καί αὐτός ἱλασμός εἰμί περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , οὖον περί ὁ ἡμέτερος δέ μόνος , ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος . διά αὐτός γάρ ἱλασμός , εὐχή τε πᾶς , καί αἴτησις ἀγαθός . Ἕως γάρ ἄρτι , φημί , οὐ αἰτέω οὐδείς ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ · αἰτέω , καί δίδωμι σύ . αὐτός οὖν ἄρα ὁ ἱλαστήριος . διά αὐτός γάρ ἐγώ ἵλαος ὁ πατήρ , καί εἰς αὐτός καταλήγω πᾶς πέρας εὐχή , καί διά αὐτός πρόσειμι , οὐ ἑτέρως εἰμί δεκτός . τοιγάρ φημί , ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός · καί , ἐγώ εἰμί θύρα , καί , οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , εἰμί μή διά ἐγώ . πλήν εἰμί καί γίγνομαι κατά ἐγώ , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ανθρωπότητα τε καί κένωσις ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἀλλά εἰμί καί ἴδιος αὐτός φυσικός ὁ ἐν δόξα νοέω ὁ θεοπρεπής , καί ἐν ὑπεροχή ὑπάρχω ὁ ὑπέρ ὁ κτίσις , καθάπερ ἀμελέω καί πρό ὁ σάρξ . Ζεύς οὗτος ὁ χερουβίν περιίστημι ὁ ἱλαστήριος , πυκάζω ὁ πτέρυξ , καί πρός αὐτός τρέπω , καί ἀεί ὁ πρόσωπον ἐπερείδω , καί δορυφορία μέν ἀπόδειξις ἐναργής , ὁ εἰς δεξιός τε καί εὐώνυμος στάσις . ὁ δέ ὁ ἄνω2 δύναμις οἱονεί πως ἔντονος τε καί ἀκόρεστος εἰς θεοπτία , ὑπεμφαίνω ἔοικα , ὁ βλέπω ἀεί ὁ χερουβίν ἐπί ὁ ἱλαστήριος . ἐν ὁ ἴδιος δέ σχῆμα γράφω ὁ υἱός καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας , λέγω · εἶδον ὁ κύριος Σαβαώθ κάθημαι ἐπί θρόνος ὑψηλός καί ἐπαίρω , καί σεραφίμ ἵστημι κύκλος αὐτός , καί ἓξ μέν ἕκαστος πτέρυξ ἐκφύω , φημί , καλύπτω δέ αὐτός , ὁ μέν δύο ὁ πούς , ὁ δέ δύο ὁ πρόσωπον , πέτομαι δέ ὁ ἕτερος . καί εἰμί μέν οἴομαι τις ὅτι ὁ ὁ Θεός πρόσωπον , καί μήv καί ὁ πούς κατακαλύπτω ὁ σεραφίμ , οὐδείς ἀπεοικώς ἐννοέω τίς τοιοῦτος . Μετατρέποντες γάρ εἰς Ἕλλην φωνή , ὁ σεραφίμ ὁ δήλωσις , γνῶσις πληθυσμός ἤτοι σοφία χύσις σημαίνω εὑρίσκω . Ὑπεμφαίνω τοιγάρ ὁ σχῆμα καί μάλα σαφῶς , ὁ πάνσοφος τε καί ἄνω2 δύναμις , ὅτι Θεός πρόσωπον οὖον θέμις ὁράω πρός τις . ἄποπτος γάρ παντελῶς ὁ ὑπέρ πᾶς νόος εἰμί φύσις , καί φάος ἀπρόσιτος οἰκέω , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή , καί οὐδείς ὁράω Θεός πρόσωπον , καί ζῶ , κατά γε ὁ παρά αὐτός πρός Μωσῆς ὁ ἱερός εἴρω ὀρθῶς . ἀλλά οὐδέ ἄν τις γιγνώσκω ὁ τε ἴχνος καί ὁ ὁδός αὐτός . γράφω γάρ , ὦ βάθος πλοῦτος , καί σοφία , καί γνῶσις Θεός · ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός , καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός ! ψάλλω δέ καί ὁ μακάριος Δαυίδ , καί σοφός ἀνακρούω μέλος · ἐν ὁ θάλασσα ὁ ὁδός σύ , καί ὁ τρίβω σύ ἐν ὕδωρ πολύς , καί ὁ ἴχνος σύ οὖον γιγνώσκω . ὥσπερ γάρ οὐ ἄν τις ὁράω ἴχνος ἐν ὕδωρ , ἢ ἄνθρωπος τυγχάνω ἢ ναός , ἢ ὁ ἐν αὐτός νήχω , οὕτως οὐ εἄν καταθρέω τις θεῖος τε καί ἀπόρρητος ὁδός . ὅς εἄν ἄγω εἰς τύπος ὁ πούς . εἰμί δέ δή καί ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον καί ὁ πούς καταπυκάζω ὁ πτέρυξ ὑποτοπέω τις ὁ ἅγιος σεραφίμ , ἐννοέω ὅτι ὁ περί Θεός σοφία , ἤτοι γνῶσις ἀρχή ἢ τέλος ὁράω οὖον θέμις . ἀκατάληπτος γάρ καί αὐτός , καί ὑπέρ νόος εἰμί ὁ ἀνθρώπινος . Ἀρχή δέ πᾶς σῶμα , κεφαλή · τέλος δέ ὁ πούς . ὁ ἱλαστήριος οὖν ἄρα Χριστός , ὅς καί ἐν σάρξ φαίνω , οὐδείς ἥσσων εἰμί θεός , καί Κύριος , φύσις τε καί ἀληθής , περιίστημι ἐν κύκλος δουλοπρεπῶς καί αὐτός ἔχω ὁ ἄνω2 δύναμις . φημί δέ ποῦ καί λόγος ἐγώ ἱερός , ὡς μετά γε ὁ ἐξίστημι ὁ Σατανᾶς ὁ ἐν Χριστός μεθίημι πείρω , ὅτε νηστεύω ὑπέρ ἐγώ , ἄγγελος προσέρχομαι καί διακονέω αὐτός · πνεῦμα γάρ εἰμί λειτουργικός εἰς διακονία ἀποστέλλω , διά ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία . ἄνωθεν δέ ὁ ἱλαστήριος , γιγνώσκω σύ , φημί , καί λαλέω σύ , δύο ποῦ , καθάπερ ἐγώ , καί διά οὗτος δηλόω . ἤ γάρ ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ὁ Χριστός , ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος λαλέω φύσις , καί οὐ μόνος ἐμμένω ὁ ὁ κένωσις μέτρον , διά γε ὁ εἰμί θεός καί ἐκ Θεός κατά φύσις . ἐγώ γάρ , φάσκω , καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , καί , ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ . ἤ ἐκεῖνος ποῦ τάχα · γιγνώσκω γάρ ἄνωθεν ὁ ἱλαστήριος καί ὁ χερουβίν , τουτέστιν , ἐν ὑπεροχή καί δόξα ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος , καί πᾶς ἐπέκεινα γενητός , ὅς ὁ ἄκρος τε καί ὐπέρτατος ὁ σεραφίμ , εἰμί καί γίγνομαι σάρξ . ἐκ χρυσός δέ ὁ ἱλαστήριος , καί αὐτός ὁ Σεραφείμ . ὁ μέν γάρ εὐκλεής τε καί περικαλλής φύσις , Θεός . ἐν ὁμοιόω δέ ὁ πρός αὐτός κατά μέθεξις , ὁ γενητός . ὁ δέ ἐν κύκλος καί ἀγχοῦ γίγνομαι αὐτός , ὁ ὁ ἴδιος καί φυσικός φαιδρότης ἐπιμερίζω μέθεξις , ὡς φάος ἐπί τίς ὁ πέλας ἀντανακλάω , καί λαμπρότης ὁ ἴδιος ὁ προστυγχάνω καταυγάζω . ὀρθῶς ἔχω , καί ἀποξεσμένος ἐγώ εἰς ἀληθής , ὁ λόγος . μετά δέ ὁ ὁ ἱλαστήριος κατασκευή , καί ἑτέρως ἐγώ ὁ Χριστός μυστήριον σκιαγραφέω , λέγω · καί ποιέω τράπεζα χρυσός καθαρός . δακτύλιος τε αὐτός προσλέγω δήω ἐπιτάσσω , καί χρύσεος ἐμβάλλω ὁ ἀναφορεύς , μέτρον τε αὐτός καί εὐτεχνία ὁ τρόπος , κατά ὅς εἄν γίγνομαι λαγχάνω ὁ ἐκπρεπής εἰς εἶδος ὁ ἄνω2 σαφής διαλέγω , καί ἐπιτίθημι , φημί , ἐπί ὁ τράπεζα ἄρτος ἐνώπιος , ἐναντίος ἐγώ διά πᾶς . χρύσεος δέ αὐτός ὁ σκεῦος , τρύβλιον τε καί θυΐσκη , καί μήv καί κύαθος , καί σπονδεῖος γίγνομαι προστάσσω . ἆρα οὐ ἐναργής ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός καταδείκνυμι , πρόκειμαι κατά καιρός ἐν ἅγιος τράπεζα ἐκκλησία , καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος ; καί μάλα . τρύβλιον τε καί θυΐσκη , κύαθος τε καί σπονδεῖος , καί ὁ διά ὅς ὁ ἅγιος τράπεζα ὁ μυστικός καί ἱερός πληρόω χρεία , οὖον ὁ θεῖον κειμήλιον τύπος εἄν ἄγω . εἰμί ὅς ; πάνυ μέν οὖν . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ Ἔξοδος . τράπεζα δέ περί καί μήv καί πρόθεσις ἄρτος , χρησμῳδέω ὁ νομοθέτης ἐν ὁ Λευιτικός · ἀνευρύνω δέ ὥσπερ ὁ ἐντολή , τίς τε τρόπος ὁ πρόθεσις εἰμί , διδάσκω σαφῶς , λέγω οὕτως · καί λαμβάνω σεμίδαλις , καί ποιέω αὐτός δώδεκα ἄρτος . δύο δέκατος εἰμί ὁ ἄρτος ὁ εἷς . καί ἐπιτίθημι αὐτός δύο θέμα , καί ἓξ ἄρτος ὁ εἷς θέμα ἐπί ὁ τράπεζα ὁ καθαρός ἔναντι κύριος . καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ θέμα λίβανος καθαρός καί ἅλς , καί εἰμί εἰς ἄρτος εἰς ἀνάμνησις πρόκειμαι ὁ κύριος , ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον προστίθημι ἔναντι κύριος διαπαντός ἐνώπιος ὁ υἱός Ἰσραήλ , διαθήκη αἰώνιος · καί εἰμί Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός . καί ἐσθίω αὐτός ἐν τόπος ἅγιος · εἰμί γάρ Ἅγιον ὁ ἅγιος οὗτος αὐτός , καί ἀπό ὁ θυσιάζω ὁ κύριος , νόμιμος αἰώνιος . ἐν δέ γε ὁ Ἀριθμοί , ὡς εἷς πάλιν ἄρτος ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός καί ἐκ ἐγώ · γίγνομαι γάρ θεός εἰμί φύσις κατά ἐγώ ὁ Λόγος , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , καταδείκνυμι λέγω πρός ὁ ἱεροφάντης Μωϋσῆς · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · ἐν ὁ πορεύω σύ εἰς ὁ γῆ ὅς ἐγώ εἰσάγω σύ ἐκεῖ , καί εἰμί , ὅταν ἐσθίω σύ ἀπό ὁ ἄρτος ὁ γῆ , ἀφαιρέω ἀφαίρεμα ἀφόρισμα κύριος ἀπαρχή φύραμα σύ · ἄρτος ἀφαίρεμα ἀφορίζω αὐτός ὡς ἀφαίρεμα ἀπό ἅλων , οὕτως ἀφαιρέω ἀπαρχή φύραμα σύ , καί δίδωμι ὁ κύριος ἀφαίρεμα εἰς ὁ γενεά σύ . καί ἀπονητί μέν διά οὗτος κατατίθημι τις εἄν ὁ ὁ ἀλήθεια μυστήριον . λέγω δέ πρός ἐγώ ἐν ἴδιος καιρός λεπτός καί ἀπηκριβωμένως , εἰς ἕτερος ἐγώ ἱδρώς συγγραφεύς μετερρηκοος ὁ λόγος . πλήν ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ , καταθήπω τις εἄν εἰς γε ὁ πάρειμι ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος . ὁ ποῖος τίς φημί ; πολυειδῶς γάρ ἐγώ ἐμφανής καθίστημι ὁ Ἐμμανουήλ , καί διά ἕτερος πάλιν αὐτός ἀναπλάσσω λόγος . πρός γάρ ὅς Μωϋσῆς φημί · καί ποιέω λυχνία ἐκ χρυσίον καθαρός , τορνευτής ποιέω ὁ λυχνία · ὁ καυλός αὐτός καί ὁ καλαμίσκος , καί ὁ κρατήρ , καί ὁ σφαιρωτήρ , καί ὁ κρίνον ἐκ αὐτός εἰμί . ἕξ καλαμίσκος ἐκ ὁ κλίτος ὁ δύο . καί αὖος ἐπί οὗτος ὁ εἰς κόσμος τε καί χρεία ὁ τέχνημα τελέω προστίθημι , κρίνον τε φημί , καί σφαιρωτήρ καί καρυΐσκος , ἐπιφωνέω πάλιν · ὅλος τορνευτός , ἐκ εἷς χρυσίον καθαρός · καί ποιέω ὁ λύχνος αὐτός ἑπτά , καί ἐπιτίθημι ὁ λύχνος αὐτός . καί φαίνω ἐκ ὁ εἷς πρόσωπον . καί ὁ ἐπαρυστήρ αὐτός , καί ὁ ὑπόθεμα αὐτός ἐκ χρυσίον καθαρός , ποιέω πᾶς ὁ σκεῦος οὗτος τάλαντον χρυσίον καθαρός . Ὅρας , ποιέω κατά ὁ τύπος ὁ δείκνυμι σύ ἐν ὁ ὄρος . Χρυσεύς μέν οὖν ὁ λυχνία τύπος ἐπέχω ὁ Χριστός . φύσις γάρ καί ἀλήθεια θεός ὁ υἱός · χρυσός δέ παρεικαστέον , καθά καί ἐν ὁ ἀνωτέρω διορίζω , ὁ θεῖος λαμπρότης καί ὑπεροχή . τορνευτός δέ ὅτι περικαλλής καί πέρα λόγος πᾶς , ὁ γε ἥκω εἰς εὐμορφία ὁ νοητός , ὁ Ἐμμανουήλ . γράφω γάρ ὅτι Ὡραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . οὐκοῦν ὁ ἐκτορνεύω ὁ λυχνία , ὁ εἰς εἶδος ἐκπρεπής , δῆλος δέ ὅτι ὁ θεοπρεπής , καταδείκνυμι εἄν εὕω μάλα ὁ Ἐμμανουήλ . εἰς δεξιός δέ καί εὐώνυμος , οἷος ἐκ δένδρον καλαμίσκος ἐκφύω , συναναθρώσκω δέ ὁ μέσος καυλός , καί εἰς ὕψος ἀείρω φημί ὁ ἰσοστατέω . εἷς γάρ εἰμί κατά φύσις ὁ Μονογενής , καί ἐν ἁπλότης ὁ κατά οὐσία , ὡς θεός , διάφορος ἐνέργεια πολλοστός εἰμί δοκέω , ἀλλά οὐδείς εἰσκρίνω ἢ ὀθνεῖος ἐν αὐτός , κἀν εἰμί νοέω πως ὁ θεοπρεπής ἀξίωμα οὐ ἁπλόος . Φάος γάρ καί ζωή , καί δύναμις καί ἀφθαρσία νοέω . ὅτι2 γάρ οὐδείς εἰσποιητός ἐν αὐτός διδάσκω βούλομαι , προσπνέω , οἴομαι ποῦ , ὁ , ὁ σφαιρωτήρ καί ὁ καλαμίσκος ἐκ αὐτός εἰμί · ὅλος τορνευτός ἐκ χρυσίον καθαρός , οὗτος εἰμί , ὅλος διόλου θεός , οὐ ἐν ἴσος ὁ γενητός ἁγίζω , οὐδέ ὥσπερ ἄγγελος τυγχάνω ἐν ἴδιος νοέω φύσις , καταγλαΐζω δέ ἐκεῖνος χάρις τε καί δόξα , καί οἷος χρυσίον καθαρός , ὁ ὁ πνεῦμα δόσις καταχρίω , ἀλλά αὐτός ὁ φύσις ὁ χρῆμα , θεός , ὁ καθαρός τε καί ὑπέρ φύσις . ἑπτά δέ ὁ λύχνος · κατά πολύς γάρ τρόπος ὁ παρά Χριστός φωτισμός . καί , ἵημι μέν δίδωμι λόγος σοφία , ἕτερος δέ λόγος γνῶσις , διάκρισις τε πνεῦμα , καί ὁ λοιπός . τελειότης δέ σημεῖον , ὁ ἑπτά πάλιν εἰμί ἀριθμός . Παντέλειος δέ καί κατά φύσις ἴδιος ὁ Ἐμμανουήλ , ὡς θεός , καί ὁ παρά αὐτός χάρισμα ἐν διανομή , τέλειος ἔγκειμαι ὁ αἱρέω ἄξιος . οὖον γάρ ἐκ μέτρον δίδωμι ὁ πνεῦμα , κατά ὁ ὁ Ἰωάννης φωνή , ἀλλά ἐκ ὁ πλήρωμα ἐγώ πᾶς λαμβάνω . εἶτα φημί · καί ἐπιτίθημι ὁ λύχνος , καί φαίνω ἐκ ὁ εἷς πρόσωπον . ἀλλά τίς εἄν γίγνομαι τυγχάνω ὁ τοιόσδε θέσις , ἐν ὁ Ἀριθμοί δηλόω σαφῶς , οὗτος λέγω · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς λέγω · λαλέω Ἀαρών , καί εἴρω πρός αὐτός · ὅταν ἐπιτίθημι ὁ λύχνος ἐκ μέρος κατά πρόσωπον ὁ λυχνίας , φωτίζω ὁ ἑπτά λύχνος · καί ποιέω οὕτως Ἀαρών ἐκ ὁ εἷς μέρος κατά πρόσωπον ὁ λυχνίας , καί ἐξάπτω ὁ λύχνος αὐτός , καθά συντάσσω Κύριος ὁ Μωσῆς συνίημι δή οὖν , ὅτι κατά πρόσωπον ὁ λυχνίας , ὁ ἑπτά τρέπω λύχνος , ὁ φάος ὁ ὁράω ἐνίημι . οὖον γάρ ὁ κατόπιν καί οἱονεί πως ἐν ἀποστροφή κεῖμαι ὁ παρά Θεός , ὁ θεῖος1 τε καί νοητός ἐπιλάμπω φάος , ἀλλά ὁ εἰς ὄψις ἄγω διά ἁγιασμός , καί ἀντιπροσωπέω ἤδη γίγνομαι διά ὁ ἐν πίστις παρρησία , καί ὁ ἐν γε ὁ βιόω ὀρθῶς πάγκαλος σεμνότης . βδελυρός μέν γάρ καί ἀπεχθάνομαι πᾶς ὅσος εἰμί ἐν φαυλότης τε καί απειθεος . Τίμιος δέ καί ἐν ἐπισκοπέω Θεός , ὁ εὐπειθής καί εὐήνιος . Ἰουδαῖος μέν γάρ ἐμπαροινέω αἱρέω ἀκάθεκτος αὐτός , καί διά φωνή Ἠσαΐας φημί · ὅταν ὁ χείρ ἐκτείνω πρός ἐγώ , ἀποστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀπό σύ . ὀφθαλμός δέ κύριος ἐπί Δίκαιος , κατά ὁ ἐν ψαλμός ὑμνέω . ἀληθής . ὁ ἅγιος οὗτος λυχνίας μιμνήσκω σαφῶς καί ὁ θεσπέσιος Ζαχαρίας · φημί γάρ , ὅτι καί ἐπιστρέφω ὁ ἄγγελος ὁ λαλέω ἐν ἐγώ , καί ἐξεγείρω ἐγώ , ὅς τρόπος ἐξεγείρω ἄνθρωπος ἐκ ὁ ὕπνος αὐτός , καί ἕπω πρός ἐγώ , τις σύ βλέπω ; καί εἶπον , ὁράω , καί ἰδού λυχνία χρύσεος ὅλος , καί ὁ λαμπάδιος αὐτός , καί ἑπτά λύχνος ἐπάνω αὐτός , καί δύο ἐλαία ἐπάνω αὐτός · εἷς ἐκ δεξιός ὁ λαμπάδιος αὐτός , καί εἷς ἐκ εὐώνυμος . καί ἐπερωτάω , καί εἶπον πρός ὁ ἄγγελος ὁ λαλέω ἐν ἐγώ , λέγω , κύριος , τίς εἰμί οὗτος ; καί εἶπον πρός ἐγώ , λέγω , οὖον γιγνώσκω τίς εἰμί οὗτος ; καί εἶπον , οὐ , κύριος . ὁ μέν οὖν μακάριος προφήτης διαπυνθάνομαι λέγω , τις εἰμί οὗτος , κύριος ; βραχύς δέ διήγημα παρεντίθημι ὁ θεσπέσιος ἄγγελος διερμηνεύω ὁ ὅρασις , καί ὁ ὁ λυχνίας κατασκευή εἰς Χριστός ἀναφέρω λέγω περί ὁ ἐν αὐτός λύχνος ἑπτά , οὗτος ὁ ὀφθαλμός κύριος , ἐπιβλέπω ἐπί πᾶς ὁ γῆ . εἰμί γάρ χρή τίς καί ὁ παχύς εἶπον , μυρίος ὅσος ἐγώ ὀφθαλμός ὁ θέω ὁράω καί κατασκέπτομαι ὁ ἀνθρώπινος , γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ σκότος , κατά ὁ γράφω , καί ὁ φάος μετά αὐτός εἰμί . εἰμί γάρ καί ἐγώ ὁ ἐν κόσμος ὁ φάος ἐνίημι θεός , καταπλουτέω εἄν αὐτός καί πρό γε ὁ ἄλλος ἐν ἴδιος φύσις λαγχάνω . ἤ εἴπερ οὐ ὧδε ἔχω ὑποπτεύω τις , ὥρα ποῦ τάχα ὁ ὧδε φρονέω αἱρέω ἐπιφωνέω , συνίημι δή ἄφρων ἐν ὁ λαός , καί μωρός ποτός φρονέω . ὁ φυτεύω ὁ οὖς , οὐ ἀκούω ; ἢ ὁ πλάσσω ὁ ὀφθαλμός , οὐ κατανοέω ; ζάω γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός , καί ἐνεργός , καί ἀκονάω μᾶλλον μάχαιρα δίστομος , διικνέομαι μέχρι μερισμός Ψυχή καί πνεῦμα , ἁρμός τε καί μυελός , καί κριτικός ἐνθύμησις καί ἔννοια Καρδία , καί οὐ εἰμί κτίσις ἀφανής ἐνώπιος αὐτός . Πάν δέ γυμνός καί τραχηλίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός . φωτίζω δή οὖν καί ἐφοράω πᾶς Χριστός . τοιγάρ καί φάσκω διά εἷς ὁ προφήτης · θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί , λέγω Κύριος , καί οὐ θεός πόρρωθεν . μή ἀπό ἐγώ κρύπτω τίς ; λανθάνω γάρ εἄν οὐδείς ὁ πᾶς οἶδα νόος . ἤ οὐ ἀγαθός σύ οὗτος διασκέπτομαι δοκέω ; παντάπασι μέν οὖν . ἀσυνήθης δέ τίς περί ὁ λυχνία ὁ προφήτης ὁράω , ἐλαία γάρ εἰμί κλάδος , προσπυνθάνομαι λέγω , τις ὁ δύο ἐλαία οὗτος ὁ ἐκ δεξιός ὁ λυχνίας καί ἐκ εὐώνυμος ; καί ἐπερωτάω , φημί , ἐκ δύο , καί εἶπον πρός αὐτός · τις ὁ δύο κλάδος ὁ ἐλαία , ὁ ἐν ὁ χείρ ὁ δύο μυξωτῆρες ὁ χρυσός , ὁ ἐπιχέω καί ἐπανάγω ὁ ἐπαρυστρίς ὁ χρύσεος ; καί εἶπον πρός ἐγώ , φημί , οὖον γιγνώσκω τίς εἰμί οὗτος ; καί εἶπον , οὐ , κύριος . καί εἶπον ἐγώ · οὗτος ὁ δύο υἱός ὁ πιότης παρίστημι ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ . Τῖς οὖν ἄρα γίγνομαι χρεία ὁ μακάριος προφήτης , ὁ καί εἰς αὖθις ἀναπυνθάνομαι δήω ; ἐπερωτάω γάρ , φημί , ἐκ δύο . ἤ γάρ οὐ φημί εἄν , εἰμί Παλλάδιος , σοφός τε εἰμί καί πρέπω , ὁ γε ὅλως ὀρθός φρονέω αἱρέω , ἀκριβής καί ἀποξέννυμι ὁ ἐπί ὅστις οὖν ὁ ἀναγκαῖος ποιέω Πεύσεις ; φημί . κλών δή οὖν ἐλαία θάλλω βρύω ἁπαλός καί νεοθαλής θεάομαι ὁ προφήτης , ἐλαία αὐτός , καί οὐ ἐκ ἐλαία ὀνομάζω κλάδος . εἶτα σιωπάω ὁ θεσπέσιος ἄγγελος , ὁ ἔμφρων καί ἀληθής περιμένω πεῦσις · ἐπεί δέ διεγείρω , δύο κλάδος ἐλαία ὀνομάζω λοιπός , καί ἀναμανθάνω λιπαρέω , τίς εἄν εἰμί σύμβολον οὗτος διδάσκω παραχρῆμα , ὁ ἄγγελος λέγω · οὗτος ὁ δύο υἱός ὁ πιότης παρίστημι ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ . υἱός δέ πιότης δύο , ὁ τε ἐκ Ἰσραήλ , καί μέν ὅς ὁ ἐκ ἔθνος ἀποκαλέω λαός , ὅς καί ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ παρίστημι φημί , σαφῶς τε καί ἐναργής εἰς τύπος Χριστός , ὁ ἐπί ὁ λυχνία τέχνημα τίθημι , ὅς ὁ κλάδος ὁ ἐλαία , εἰς δεξιός τε καί εὐώνυμος , καί οἱονεί ὁ ἐν κύκλος λαγχάνω στάσις ὁ ἔλαιον καταπιαίνω , ὅς εἰμί ἅγιος πνεῦμα τύπος , ὁ ὁ πιστεύω κατάρδω νόος , κατά ὁ , ἐν ἔλαιον λιπάνω ὁ κεφαλή ἐγώ . εἶτα τίς μή μᾶλλον ἐλαία αὐτός , κλών δέ μᾶλλον ἐλαία ἀποκαλέω ; ὅτι2 , εἰμί ἑταῖρος , καθάπερ ἐκ ἐλαία Μοσχία λεπτόν καί ἀρτιθαλής ἐξαιρέω κλάδος , μόνος δέ οὐ μεταβοθρεύω μετά πίστις εἰς εὐσέβεια ὁ πιστεύω , ὁ μέν ἐκ ὁ Ἰουδαῖος εἰμί συναγωγή , ὁ δέ , ὁ ἐκ ἔθνος πλῆθος ἐξαιρέω · πιστεύω γάρ οὐ πᾶς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , οὔτε μήv ἅπας ὁ ἔθνος εἰσφρέω ὁ πλῆθος . Κλάδος τοίνυν ἐλαία , ὁ ὡς ἐκ δένδρον ἀποσπάω πλῆθος Ἰουδαϊκός , καί μήv καί Ἑλληνικός , καί ἐν φάος ὁ θεῖον γίγνομαι , καί ἐνσπαταλάω ἤδη πως ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἄφθονος χύσις . οὗτος γάρ οἴομαι δηλόω , ὁ , ὡς ἐν μυξωτῆρες ὁ λύχνος ὁ ὁ ἐλαία κεῖμαι κλάδος , ὅς καί ὁ μακάριος ψαλμῳδός διαμένω ποῦ , πρός ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ Χριστός ἀναμελῳδῶν τε καί λέγω περί τε ὁ συναρμόζω αὐτός νύμφη , τουτέστι , ὁ ἐκκλησία , καί ὁ ἐν πίστις τέκνον αὐτός · ὁ γυνή σύ ὡς ἄμπελος εὐθηνέω ἐν ὁ κλίτος ὁ οἰκίον σύ . ὁ υἱός σύ , ὡς νεόφυτος ἐλαία κύκλος ὁ τράπεζα σύ . ζῳοποιέω γάρ ἐν μετέχω πνεῦμα , καί ἐν ἅγιος τράπεζα Χριστός , ὁ εἰς αὐτός πίστις εἰσδέχομαι . Ναίς λέγω ὀρθῶς · ἐγώ γάρ εἰμί , φημί , ὁ ἄρτος ὁ ζῶ , ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος . ἀλλά λυχνίας μέν περί , καί ὁ ἐν αὐτός , οὗτος πρός ἐγώ εἰς πάρειμι εἴρω . ἴτης δέ ὁ λόγος ἐπί ὁ χάλκεος ἤδη θυσιαστήριον , ὁ κατά νόμος λατρεία , ὁ χρειώδης . ποίησις γάρ , φημί , θυσιαστήριον ἐκ ξύλον ἄσηπτος . Πέντε πῆχυς ὁ μῆκος , καί πέντε πῆχυς ὁ εὖρος . τετράγωνος εἰμί ὁ θυσιαστήριον , καί τρεῖς πῆχυς ὁ ὕψος αὐτός · καί ποιέω ὁ κέρας ἐπί ὁ τέσσαρες γωνία , ἐκ αὐτός εἰμί ὁ κέρας , καί καλύπτω αὐτός χαλκός , καί ποιέω στεφάνη ὁ θυσιαστήριον , καί ὁ καλυπτήρ αὐτός , καί ὁ φιάλη αὐτός , καί ὁ κρεάγρα αὐτός , καί ὁ πυρεῖον αὐτός , πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός ποιέω χάλκεος . πεντάπηχυς μέν οὖν εἰς εὖρος τε καί μῆκος ὁ θυσιαστήριον . δέω γάρ , ἐσθίω μέτρον αὐτός , καί λίαν ἄφθονος . σχίζω τε γάρ ἐπί αὐτός καί βοῦς μέλλω ἀναφέρω τμῆμα , καί ὁλοκαύτωσις , οἶς τε καί τράγος ἀναφορά καθιερόω Θεός . Ταύτῃτοι χαλκεύς καί ἐσχάρα καί πυρεῖον αὐτός , κρεάγρα τε καί φιάλη , καί πᾶς αὐτός ὁ σκεῦος , ὡς εἄν δύναμαι ὁ κατά νόμος θυσία , ὁ παρά γε σφεῖς αὐτός εἰσκομίζω χρεία , ὁ ὁ παμφάγος πυρός μή καταφθείρω προσβολή . Στεφάνη δέ καί ὁ ἐπί ὁ γωνία κέρας , ὁ ὁ σχῆμα κάλλος προστίθημι . Ἄχαρις γάρ οὐδείς παρά ὁ πάνσοφος Θεός . πλήν , ἐκεῖνος πάλιν δή φέρω λέγω , ἀκριβής ὁ νόος ἐπερείδω ὁ ἐπί ἕκαστος θεσπίζω . θυσιαστήριον προστάσσω ὁ κατά νόμος θυσία ἔοικα καί πρέπω , ἀλλά οὐδείς ἐν αὐτός χρύσεος , καθάπερ ἀμελέω , κατατίθημι τις εἄν ἐπί ὁ κιβωτός , λυχνίας τε αὖος καί τράπεζα , καί ὁ ἀμφι αὐτός . τις δή οὖν ἄρα καί οὗτος εἰμί ; οὖον γάρ δή ὁ θεῖος τε καί ἀκήρατος φύσις ὁ κατά πᾶς ὑπεροχή , καί ἀσύγκριτος λαμπρότης , ὡς ἐν νοέω λέγω , ὁ χρυσίον εὕω μάλα καταδηλόω λέγω , εἰμί Παλλάδιος ; ὧδε ἔχω . ἀθρέω δή οὖν , ἀχρύσωτος παντελῶς ὁ κατά νόμος λατρεία ὁ θυσιαστήριον , αἴνιγμα ποῦ ὁ χρῆμα τίθημι ἐγώ ὁ Θεός , καί μάλα σαφῶς , ὅτι πνεῦμα ἅγιος πρόξενος ἥκιστος μέν ὁ νόμος , τιμάω δέ οὐ τοιοῦτος χάρις ὁ ἐν τύπος λατρεία ὁ δύναμις . πνεῦμα γάρ εἰμί δουλεία ἐπί ὁ Ἰσραήλ · ἐγώ δέ ὁ δῶρον ἀπονέμω διά Χριστός μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀναβίωσις . ἐμφυσάω γάρ , λέγω , λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος . τοιγάρ καί Παῦλος προσφωνέω ὁ πιστεύω , οὖον γάρ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος , ἀλλά λαμβάνω πνεῦμα υἱοθεσία , ἐν ὅς κράζω , Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . ὅτι2 δέ ὁ κατά νόμος λατρεία ὁ δύναμις ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα οὐ πλουτέω μέθεξις , δίδωμι δέ μᾶλλον ὁ ἐν πίστις δικαιόω , πληροφορέω λέγω ὁ σοφός Ἰωάννης · οὔπω γάρ εἰμί πνεῦμα ἅγιος , ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω δοξάζω . οὔπω γάρ ἀναβιόω Χριστός · μονονού γάρ τότε καταχρυσόω ὁ πνεῦμα , καί κοινωνία ὁ πρός αὐτός , ὁ ἄνθρωπος φύσις . χρυσός μέν δή δίχα , ταύτῃτοι γίγνομαι προστάσσω ὁ θυσιαστήριον , καθάπερ οἴομαι , ὁ δέ ἐπί ὁ χαλκός λόγος , ἐκ ὅς καί ποιέω , παρατρέχω , ὡς ἔοικα , ὁ φιλομαθής οὐ ἀζήμιος . ἐκτίκτω γάρ ἄν τίς ὁ ἀναγκαῖος ὁ βάσανος , καθάπερ ὁ ὑπό ὁ σοφός εἴρω , ἐν πᾶς μεριμνάω ἔνειμι περισσός . τις οὖν εἄν ἔχω εἶπον καί ἐπί ὅδε πάλιν ; Ἄκουος δή · ψῆφος μέν γάρ ὁ ἄνωθεν εἰς ἱερεύς καί ἡγέομαι ὁ θεσπέσιος Ἀαρών χειροτονέω φημί ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . κορός γε μήv καί Δαθάν , καί ὁ ἀμφι αὐτός , ὁ ἄγριος πληθύς ὁ ἄνωθεν ψῆφος προαλής καταθέω , καί ὁ θεῖον κατεξανίσταμαι νόμος , πυρεῖον προσάγω ἄκλητος καί αὐτόμολος πρός οὗτος εἶμι , καί τιμή ἁρπάζω , οὖον νέμω αὐτός , ἀντιπαρεξάγω καί μάλα θερμός , ὁ ἐκ ἀπόνοια καί θράσος , ἱερεύς ὁ προέχω , καί ὁ ἄλλος ἅπας ἀπολέγδην ἐξαιρέω . σκιαγραφέω δέ διά οὗτος ὁ εἰμί κατά Χριστός ὁ Ἰουδαῖος ἀπόνοια . αὐτός γάρ ἐγώ ἀρχιερεύς , ψῆφος πρός οὗτος ἄγω ὁ παρά πατήρ , καί ὁ μέν ὁ οὕτως αἰσχρός ἐπιχείρημα ἐκτίνω δίκη · ἀποτίνω δέ καί μετά αὐτός Ἰουδαῖος ὁ ἴσος ἔγκλημα γίγνομαι ἔνοχος . θεός δέ δή τότε πρός Μωσῆς τε ὁ ἱερόν , καί μήv καί πρός Ἐλεάζαρ φημί , ὁ ἐκ Ἀαρών ὁ ἱερεύς · ἀναιρέω ὁ πυρεῖον ὁ χάλκεος ἐκ μέσος ὁ καίω , καί ὁ πῦρ ὁ ἀλλότριος οὗτος σπείρω ἐκεῖ , ὅτι ἁγίζω ὁ πυρεῖον ὁ ἁμαρτωλός οὗτος ἐν ὁ Ψυχή αὐτός . καί ποιέω αὐτός λεπίς ἐλατός , περίθεμα ὁ θυσιαστήριον , ὅτι προσφέρω ἔναντι κύριος , καί ἁγίζω . καί γίγνομαι εἰς σημεῖον ὁ υἱός Ἰσραήλ . Ταύτη μέν οὖν φημί ὁ τηνικάδε Θεός . ἐν ὁ Ἔξοδος δέ γράφω περί ὁ Βεσελεήλ , ὅς εἰμί ἐκ πατήρ μέν Οὔριος , Φυλή δέ ὁ Δάν , καί πᾶς εὐτεχνία ἡγέομαι · οὗτος ποιέω ὁ θυσιαστήριον ὁ χάλκεος ἐκ ὁ πυρεῖον ὁ χαλκός , ὁ εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ καταστασιάζω μετά ὁ κορός συναγωγή . τις οὖν οὗτος γε ; πολύς εἄν ἔχω ὁ ὄνησις , εἰμί ἐννοέω ὅτι ποιέω μέν ὁ κιβωτός εἰς τύπος Χριστός , καί μέν ὅς καί ὁ ἕτερος , λυχνία , φημί , καί ὁ ἱλαστήριος , καί ἐκ χρυσίον τράπεζα , προσκομίζω ὁ λαός καί ἀνατίθημι ἕκαστος ὁ ἐν χείρ . δεκτός γάρ λίαν εἰς δόξα Θεός καί πατήρ , ὁ καρποφορέω Χριστός , καί δωροφορία προσάγω ὁ πνευματικός , ὅς εἰμί ἐκεῖνος τύπος καί σκιά . ὁ δέ κατά νόμος λατρεία ὁ θυσιαστήριον , παροξυσμός καί ἀντιλογία , καί ἵνα οὕτως εἶπον λοιπός , ἄνταρσις ὁ κατά ἱερεύς ὁ μέγας γίγνομαι , οἱονεί πως ὑπόμνημα καί προαναφώνησις , ἐν αὐτός κεῖμαι ὁ κατασκευή , μυστικός τε καί οἰκονομικός σημαίνω . ἆρα σύ σαφής ὁ αἴνιγμα ; Χριστός γάρ εἰς τύπος ὁ Ἀαρών · φιλονεικέω δέ ὁ ὁ Χριστός δόξα καί Ἰουδαῖος , καί ἀντιλέγω διά οὗτος ὁ κατά νόμος θυσιαστήριον . παύω γάρ ὁ ὡς ἐν σκιά λατρεία · καί ἐν Χριστός δή μᾶλλον εὐωδιάζω ὁ πατήρ ὁ νοητός εὐοσμία · καί οὗτος ἐγώ ὡς ἐν σκιά πάλιν ὑποτυπέω , λέγω · καί ποιέω ἐγώ θυσιαστήριον θυμίαμα ἐκ ξύλον ἄσηπτος , καί ποιέω αὐτός πῆχυς ὁ μῆκος , καί πῆχυς ὁ εὖρος · τετράγωνος εἰμί , καί δύο πῆχυς ὁ ὕψος . ἐς αὐτός εἰμί ὁ κέρας αὐτός , καί καταχρυσόω αὐτός χρυσίον καθαρός , ὁ ἐσχάρα αὐτός , καί ὁ τοῖχος αὐτός κύκλος , καί ὁ κέρας αὐτός . σκυτάλη δέ αὐτός καί κίρκος , καί ἀναφορεύς , ἕτερος τε τοιοῦτος προστίθημι , καί τίθημι αὐτός , φημί , ἔναντι ὁ καταπέτασμα ὁ εἰμί ἐπί ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον , ἐν ὅς γιγνώσκω σύ ἐκεῖ Θεός · καί θυμιάω ἐπί αὐτός Ἀαρών θυμίαμα συντίθημι λεπτόν ὁ πρωΐ , πρωΐ · ὅταν ἐπισκιάζω ὁ λύχνος , θυμιάω ἐπί αὐτός . καί ὅταν ἐξάπτω Ἀαρών ὁ λύχνος ὁ ὀψέ , θυμιάω ἐπί αὐτός θυμίαμα ἐνδελεχισμός διά πᾶς ἔναντι κύριος εἰς ὁ γενεά αὐτός . καί οὐ ἄνοισις ἐπί αὐτός θυμίαμα ἕτερος · κάρπωμα θυσία , καί σπονδή οὖον σπένδω ἐπί αὐτός . καί ἐξιλάσκομαι ἐπί αὐτός Ἀαρών ἐπί ὁ κέρας αὐτός , ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός ἀπό ὁ αἷμα ὁ καθαρισμός ὁ ἁμαρτία ὁ ἐξιλασμός . ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός καθαρίζω αὐτός εἰς ὁ γενεά αὐτός · Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰμί ὁ κύριος . εἰς τύπος ἄρα Χριστός καί οὗτος παραδέχομαι ; πάνυ μέν οὖν , εἰμί Παλλάδιος . ἀληθής γάρ ὅτι ὁ χρῆμα εἰμί , ὁ τίμιος αὐτός καί βαθύς μυστήριον ἐνδείκνυμι εἄν καί μάλα ῥᾳδίως ὁ γε αἱρέω ὁ τοιόσδε πολυπραγμονέω ἰσχνός τε καί κατερρινημένως . ποιέω μέν γάρ ἐκ ξύλον ἄσηπτος , χρυσός δέ ὅλος ἀλήλ[ε]ιπτο . ἀδιάφθορος γάρ ὁ σῶμα Χριστός , καί φύσις ἐν ἑαυτοῦ ὁ θεῖος καταπλουτέω · γίγνομαι γάρ σάρξ ὁ Λόγος , καί σκηνόω ἐν ἐγώ . ἀπαρχή δέ ἐγώ ὁ Χριστός , καί ῥίζα ὁ γένος ἀνακτίζω πρός ἀφθαρσία διά ὁ πρός θεός ἕνωσις , εἰμί καί ἐξαίρετος ἐπί αὐτός ὁ χρῆμα νοέω . Κέρατα δέ ὁ θυσιαστήριον , καί οἱονεί χείρ ἐκπετάννυμι , καί ὁ τίμιος σταυρός ὁ σχῆμα προαναπλάσσω . εἰμί δέ δή τέσσαρες τις εἰμί λέγω ὁ κέρας , ἀδικέω οὐδείς , εἰς γε ὁ νοέω ὀρθῶς ὁ φιλομαθής . τετράγωνος τε γάρ καί ἰσόπλευρος πανταχῇ ὁ θυσιαστήριον τυγχάνω , ἴσος πανταχόθεν ὁ κέρας ὁ θέα · καί τίς ὁ ὅδε λόγος ; ἐν πᾶς γάρ τόπος Χριστός γιγνώσκω , καί οὗτος σταυρόω · αὔχημα δέ οὗτος λαμπρός ὁ πιστεύω εἰς αὐτός . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ἐμός δέ μή γίγνομαι καυχάομαι , εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ Χριστός , διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω , ἐγώ ὁ κόσμος . πρόσκειμαι δέ ὁ τέχνημα , ὁ τελέω πρός κόσμος , στεφάνη στρεπτός · καί γάρ εἰμί ἀληθής Ὡραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ Ἐμμανουήλ . ἐπιφέρω δέ καί ὁ εἰς χρεία αὐτός , ὁ ἀναφορέω τε καί ὁ λοιπός . φέρω γάρ ἐν κόσμος κατά ὁ ὁ ἀνάζευξις καιρός ὁ θέω ἐσθίω θυσιαστήριον . δράω δέ οὗτος καί ὁ θεσπέσιος μαθητής , Χριστός περιφέρω διά ὁ κήρυγμα εὐσχήμων τε καί κατά τάξις , ὡς Θεός διάκονος καί οἰκονόμος μυστήριον Χριστός . τίθημι δέ , φημί , ὁ θυσιαστήριον ἀπέναντι ὁ καταπέτασμα ὁ εἰμί ἐπί ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον ἐν ὅς γιγνώσκω σύ ἐκεῖθεν . εἶτα τίς ὁ ἀναγκαῖος καί χῶρος αὐτός οἴομαι , ὁ τάσσω ; ὡς βαθύς μέν ὁ λόγος , καί ἀμυδρός ἄγαν εἴρω δέ ὡς ἐν , Θεός πίσυνος ὁ καί αὐτός σοφόω ὁ τυφλός . Κιβωτός γίγνομαι ἐκ ξύλον ἄσηπτος καί χρυσίον καθαρός , φημί , καί εἰμί ὁ νόμος ἐν αὐτός , τουτέστιν , ὁ θεῖος λόγος , ἤτοι ὁ μαρτύριον . Τύπος γάρ εἰμί ὁ χρῆμα , ὁ ἐκ Θεός φύς Λόγος , κατοικέω ἐν ἐγώ , καί σάρξ ἐν ὁμοίωμα γίγνομαι , κατά ὁ γραφή . εἶτα καταπέτασμα τίς τέσσαρες στῦλος ἐπιτανύω , ἀπαιωρέω ὁ κιβωτός δήω φημί . ὄνομα δέ ὁ καταπέτασμα , ὁ ἱλαστήριος . Χριστός δέ καί οὗτος . ἱλασμός γάρ εἰμί ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί ἱλαστήριος διά πίστις . ὀνομάζω γάρ οὕτως ὁ Παῦλος αὐτός · γράφω δέ καί οἱονεί πως ἐν κύκλος ὁ ἱλαστήριος ὁ χερουβίν , ὁ ἄνω2 δύναμις ὁ ὑπό Θεός δουλεία · θεός γάρ ὁ Λόγος · καί ὁ ἀγχοῦ δή μάλα , καί μήv καί ὁ παρίστημι λειτουργικός , εὕω μάλα σημαίνω . εἶτα θεός φημί πρός Μωσῆς · καί γιγνώσκω σύ ἐκεῖθεν , καί λαλέω σύ ἄνωθεν ὁ ἱλαστήριος ἀναμέσον ὁ δύο χερουβίν ὁ εἰμί ἐπί ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον . ἦς δέ , ὡς φημί , ὁ κιβωτός ὁ Χριστός , ὡς ἐν ἄφθαρτος σῶμα θεός Λόγος , πλήν εἰς γῆ ὁ κιβωτός · γίγνομαι δέ καί ἐν ὕφεσις καί ἐν χθαμαλότης ὁ κατά ἐγώ ὁ Μονογενής . Μορφή γάρ ὑποδύομαι ὁ δουλοπρεπής , καί κενόω ἑαυτοῦ . αὐτός δέ πάλιν εἰμί ὁ ἱλαστήριος , ὁ ὑψόω κεῖμαι , καί ὑπό ὁ ἄνω Δύναμις δορυφορέω . οὖον γάρ ἐκ μόνος ἐγώ ὁ ὁ κένωσις τρόπος γνώριμος ὁ υἱός , ἀλλά καί ἐκ ὅς εἰμί θεός καί ὁ ὅλος Κύριος . εἰμί γάρ καί ταπεινόω ἑαυτοῦ διά ὁ ἀνθρώπινος , ἐν ὁ κατά ἐγώ οἰκονομικός καταβαίνω , ἀλλά ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα , ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα . Τύπος δέ εἄν εἰμί καί ὅδε , ὁ ὑψόω τίθημι ὁ ἱλαστήριος εἰς δεξιός καί εὐώνυμος ἀναγράφω ὁ χερουβίν . ἔνθα γάρ εἄν ὁ Θεός πρέπω μόνος φαίνω λειτουργία , ἐκεῖ δήπου εἰμί εἄν πάντως καί ὁ ὁ θεότης δόξα , καί ὁ ὑπέρ λόγος ἀξίωμα ὁ ὑπεροχή . ἄνωθεν δέ ὁ χερουβίν , γιγνώσκω σύ , φημί , ὁ πᾶς Δεσπότης , ὁ ἄρρητος φύσις μή ἐν ὅς ὁ κτίσις ζητέω προστάσσω , ἀλλά ἐπέκεινα πάντως ὁ καλέω πρός ὕπαρξις · Θεός γάρ φύσις λόγος τε καί τόπος ὁ πρεπώδης , ὁ πέρα τε καί ἄνω πᾶς γενητός . οὐκοῦν ὁ ὑπεράνω ὁ χερουβίν τόπος , καί αἰσθητός ἐν ὁ ἅγιος σκηνή μονονού ὁ θεῖος ἐγώ κατάδηλος φύσις · ταύτῃτοι ὁ χρύσεος θυσιαστήριον εἰς τύπος Χριστός γίγνομαι , ἀποκέω προστάσσω ἀπέναντι ὁ ὑπεράνω ὁ χερουβίν χρηματίζω τε καί νοέω ὁ οἱονεί πως εἰς ὄψις Θεός καί ἐν ὀφθαλμός ὁ πατήρ ἐν Χριστός γίγνομαι ὁ κατά ἐγώ οὗτος ποῦ σημαίνω . ἐν ἀποστροφή γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος , καί προσκρούω Θεός διά ὁ παράβασις καί πολύς ἁμαρτία , ἵστημι πάλιν ἐν πρόσωπον ὁ πατήρ ὡς ἐν ἑαυτοῦ καί πρῶτος Χριστός . Πρόδρομος γάρ ὑπέρ ἐγώ εἰσβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , νῦν ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ , καθά γράφω Παῦλος ἐγώ ὁ σοφός . ὁ γάρ ὑπάρχω ἀεί μετά ὁ ἴδιος πατήρ , νῦν ἐμφανίζω λέγω ὡς ἐν ἑαυτοῦ γε καί πρῶτος παρατίθημι ἐν ὁράω ὁ πατήρ ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ἀποστροφή μεθίστημι . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , κατά ὁ γραφή . ἀραρίσκω οὖν ὅτι Χριστός πάλιν εἰκών ὁ θυσιαστήριον ὁ χρύσεος . καί πρός γε δή οὗτος νοέω εἄν εἰκότως αὐτός ὁ θυμίαμα ὁ συντίθημι καί λεπτός . αὐτός γάρ ὁ ἀρχιερεύς · θυμιάω γάρ , φημί , ἐπί αὐτός Ἀαρών θυμίαμα συντίθημι , λεπτός · καί συντίθημι μέν ὁ θυμίαμα · θεός γάρ εἰμί ὁ Λόγος , γίγνομαι σάρξ . καί συντίθημι πως ἐγώ ὁ Ἐμμανουήλ , θεῖος φύσις τε καί ἀνθρωπότης εἰς ενότητα ὁ ὑπέρ νόος , ἀπόρρητος συμφέρω . λεπτόν δέ , ὅτι ὁ παχύς ὁ κατά νόμος λατρεία οὐ ἔχω . Θυσία γάρ καί προσφορά οὐ ἐθέλω . ὁλοκαύτωμα καί περί ἁμαρτία οὐ εὐδοκέω . σῶμα δέ καταρτίζω ἐγώ , φημί · τότε εἶπον , ἰδέ ἥκω · ὁ ποιέω , ὁ θεός , ὁ θέλημα σύ . καί τίς δή οὗτος εἰμί ὁ θέλημα ὁ πατήρ , αὐτός ἐγώ ἐν Εὐαγγέλιος μυσταγωγέω λέγω , ὅτι καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ . οὗτος δέ εἰμί ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ , ἵνα πᾶς ὅς δίδωμι ἐγώ , μή ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός , ἀλλά ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . προσκομίζω γάρ ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ εἰς ὀσμή εὐωδία , χρηματίζω τε διά οὗτος καί ἀρχιερεύς . οὐκοῦν αὐτός ὁ ἀρχιερεύς , αὐτός ὁ θυμίαμα ὁ σύνθετος τε καί λεπτός · καί μαρτυρέω λέγω ὁ Παῦλος · ὁ δέ Θεός χάρις , ὁ πάντοτε θριαμβεύω ἐγώ ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω διά ἐγώ ἐν πᾶς τόπος , ὅτι Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ Θεός , ἐν ὁ σῴζω , καί ἐν ὁ ἀπόλλυμι · ὅς μέν ὀσμή ἐκ θάνατος εἰς θάνατος , ὅς δέ ὀσμή ζωή εἰς ζωή . προσφωνέω δέ καί ἐγώ · γίγνομαι οὖν μιμητής ὁ Θεός ὡς τέκνον ἀγαπητός , καί περιπατέω ἐν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσφορά καί θυσία ὁ Θεός εἰς ὀσμή εὐωδία . καί ὁ γε ὁ θυμιάω ἐναργής καθίστημι καιρός , ἅπας δέ δήω ἐν τάξις τε καί εὐκοσμία πράσσω νομοθέτης , καί διά ὅς εἄν ἐγώ ὁ ὁ εἰς ὁ εἴδομαι θεώρημα εὕω ἔχω δύναμις . ὁ πρωΐ γάρ , φημί , καί ὁ ὀψέ ὁ λύχνος ἐξάπτω καί ἐπισκιάζω , ὁ μέν ὀψέ καί πρωΐ , ὁ ἀδιάλειπτος τε καί διηνεκής ἐμφαίνω , ὁ δέ ὑπό λύχνος χρή θυμιάω , ἐκεῖνος ποῦ τάχα παραδηλόω εὕω μάλα , ὅτι φάος ὁ θεῖον καταλάμπω , τότε δή , τότε ὁ εὐωδία Χριστός πλούσιος ἀναπίμπλημι , εἶμι τε οὗτος πρός αἴσθησις ὁ εἴδομαι σκηνή ἀγαθός , ἤτοι ὁ ὁ θεῖον χάρισμα διανομεύς , ὅς ὁ ἄξιος ὀρέγω Χριστός · ὥστε εἰμί τις οὔπω γίγνομαι ἐν φάος διά πίστις , εἰμί ποῦ πάντως καί ὁ νοητός εὐωδία ἀμέτοχος , ἔτι ὁ Χριστός μή εἰδοί μυστήριον . ἐάν γάρ μή πιστεύω , οὐδέ οὖον μή συνίημι , φημί . προσβολή γάρ ὁ πίστις , εἰς σύνεσις ἀποφέρω , καί οἱονεί πρός παραδοχή ὁ θεῖον φάος ἁπλόω ὁ νόος . ἐνδελεχισμός δέ ὀνομάζω ὁ θυμίαμα . Καιρός γάρ οὐδείς , κατά ὅς οὐ εὐωδιάζω Χριστός ἐν ὁ ἅγιος σκηνή , τουτέστιν , ἐν ὁ ἐκκλησία . ἀποφάσκω δέ παντελῶς , ὁ δήω ἐπί αὐτός , δῆλος δέ ὅτι ὁ θυσιαστήριον ὁ Χριστός , σπονδή κατάκειμαι , καί ἀναφέρω κάρπωμα . καταργέω γάρ ἐν Χριστός ὁ ἐν νόμος , καί εἰς τέλος ἕρπω ὁ σκιά . οὗτος , οἴομαι , εἰμί σπονδή καί κάρπωμα . καί μαρτυρέω λέγω ὁ προφήτης · ἐξαίρω ἐκ οἶκος κύριος θυσία καί σπονδή . ἀναδείκνυμι γάρ ἤδη ὁ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια προσκύνησις καί λατρεία , περισσός πως ὁ σκιά , καί ὁ ἐν τύπος εἰκαῖος καί ἀνόνητος παντελῶς · καινός γάρ κτίσις ἐν Χριστός . ὁ γάρ χάρις ἐκπίπτω ὁ ἐν νόμος δικαιόω μετά ὁ ὁ ἀλήθεια ἀνάδειξις . οὐ ἄνοισις δέ , φημί , ἐπί ὁ θυσιαστήριον θυμίαμα ἕτερος . παραδέχομαι γάρ ἐν Χριστός ἕτερος παντελῶς οὐδείς . ῥαββί δέ ὁ εἰμί εἴρω οὐδείς . εἷς γάρ ἐγώ διδάσκαλος καί καθηγητής , καί αὐτός δή μόνος πρόσκειμαι , λέγω , μῦρος ἐκκενόω ὄνομα σύ . Ζεύς οὗτος νεᾶνις ἀγαπάω σύ . ἕλκω ἐγώ , ὀπίσω σύ εἰς ὀσμή Μύρων σύ τρέχω . ἤ οὐ οὗτος εἰμί ὁ , οὐ ἄνοισις ἐπί αὐτός θυμίαμα ἕτερος ; Μόνος γάρ Χριστός ὁ εὐώδης ἐν ἐκκλησία ὁ γε ἀληθής ἐχέφρων ἐξαρκέω εἄν , ἕτερος ὀσμή οὐ ἐφίημι · καθάπερ ἀμελέω καί ὁ τάλας Ἰουδαῖος . ὁ μέν γάρ θυμίαμα ὁ συντίθημι καί λεπτόν , τουτέστι , Χριστός , ὁ ἀπόνοια περιυβρίζω . καί ἀμέτοχος μέν ὁ ἱερός οὗτος ἢ καί θεῖος ἀληθής μένω εὐωδία · ἕτερος δέ ἀντί αὐτός παραδέχομαι , ὁ ὁ ἀνομία υἱός , ὁ ἀντίκειμαι καί ὑπεραίρω ἐπί πᾶς λέγω θεός ἢ σέβασμα , ὥστε αὐτός εἰς ὁ ναός ὁ Θεός , κατά ὁ γράφω , καθίζω , ἀποδείκνυμι ἑαυτοῦ ὅτι εἰμί θεός , ὅς καί ὁ θεῖος σκηνή καταμιαίνω , καπνός εἰμί ἀλλότριος , καί ἵνα οὕτως εἶπον , κακοσμία διαβολικός · εἰμί γάρ αὐτός , φημί , ὁ παρουσία κατά ἐνέργεια ὁ Σατανᾶς . συνίημι ὅς φημί . καί γάρ εἰμί ἐναργής ὁ λόγος . ἐξιλάσκομαι γε μήv ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα , προστάσσω ὁ Ἀαρών ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός καταχρίω ὁ αἷμα ὁ καθαρισμός ὁ ἁμαρτία , ὁ ὁ κέρας ἀρχή . Ἅγιον γάρ , φημί , ὁ ἅγιος εἰμί . καί οὗτος σύ σαφής καθίστημι , λέγω , ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Χριστός δέ παραγίγνομαι ἀρχιερεύς ὁ μέλλω ἀγαθός , διά ὁ μείζων καί τέλειος σκηνή , οὖον χειροποίητος , τουτέστιν , οὖον οὗτος ὁ κτίσις · οὐδέ διά αἷμα τράγος καί μόσχος , διά δέ ὁ ἴδιος αἷμα εἰσέρχομαι ἐφάπαξ εἰς ὁ ἅγιος , αἰώνιος λύτρωσις εὑρίσκω . ὡς γάρ αὐτός ποῦ πάλιν φημί , ἅπαξ ἀποθνήσκω , οὐκέτι ἀποθνήσκω , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω . ὅς γάρ ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ · ὅς δέ ζῶ , ζῶ ὁ Θεός . εἰσέρχομαι τοίνυν ὁ θεσπέσιος Ἀαρών εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός , διά αἷμα ὁ καθαρισμός ὁ ἁμαρτία . καί ὁράω Χριστός ἐν οὗτος πάλιν , αἷμα ὁ ἴδιος ὁ ἅπας σωτηρία καί ζωή , μονονού ὁ ἴδιος καταρραίνω σταυρός . Σταυρός γάρ τύπος ὁ κέρας , ὅδε κἀκεῖσε ὡς ἐν τάξις χείρ ἀποτάδην ἐκνεύω . οὐκοῦν ἀποθνῄσκω μέν ἅπαξ ἐννοέω Χριστός , Ἅγιον δέ ὁ ἅγιος εἰμί , κατά φύσις , ὡς Θεός . καί γάρ εἰμί ἀληθής Ἰωάννης , λέγω , ὅτι ἐκ ὁ πλήρωμα αὐτός ἐγώ πᾶς λαμβάνω . Χριστός γάρ μέτοχος ὁ πᾶς εἰμί ὁρατός καί ἀόρατος κτίσις . Ἄγγελος τε γάρ καί ἀρχάγγελος , καί ὁ ἔτι οὗτος ἐπέκεινα , καί αὐτός δέ ὁ χερουβίν , οὐ ἑτέρως ἅγιος , πλήν ὅτι διά μόνος Χριστός , ἐν ἅγιος πνεῦμα . αὐτός οὖν ἄρα εἰμί ὁ θυσιαστήριον , αὐτός δέ ὁ θυμίαμα , καί ἀρχιερεύς , αὐτός δέ ὁμοίως ὁ αἷμα ὁ καθαρισμός ἁμαρτία . Ναίς λέγω ὀρθῶς . πλήν ὅς τίς ποτός εἰμί ὁ καθαρισμός ὁ ἁμαρτία ὁ αἷμα , σαφῶς ἐννοέω οὐ ἔχω . προανατυπόω ὁ νόμος ὁ διά αἷμα ἀποκάθαρσις καί ὁ θῦμα ὁ ἱερόν , φημί δή Χριστός , διά ὅς καί σῴζω , ὁ ἐκ ἁμαρτία ἐντάσσω ἐγώ διαδιδράσκω μολυσμός , ὧδε πῇ φημί ἐν ὁ Λευϊτικός · ἐάν δέ πᾶς , φημί , συναγωγή Ἰσραήλ ἀγνοέω , καί λανθάνω ῥῆμα ἐκ ὀφθαλμός ὁ συναγωγή , καί ποιέω εἷς ἀπό πᾶς ὁ ἐντολή κύριος , ὅς οὖον ποιέω , καί πλημμελέω , καί γιγνώσκω αὐτός ὁ ἁμαρτία , εἄν ἁμαρτάνω ἐν αὐτός , καί προσάγω ὁ συναγωγή μόσχος ἐκ βοῦς ἄμωμον περί ὁ ἁμαρτία , καί προσάγω αὐτός παρά ὁ θύρα ὁ μαρτύριον ὁ σκηνή , καί ἐπιτίθημι ὁ πρέσβυς ὁ συναγωγή ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ μόσχος ἔναντι κύριος , καί σφάζω μόσχος ἔναντι κύριος , καί εἰσφέρω ὁ ἱερεύς χριστός ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί βάπτω ὁ ἱερεύς ὁ δάκτυλος ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος , καί ῥαίνω ἑπτάκις ἔναντι κύριος κατά ἐνώπιος ὁ καταπέτασμα ὁ ἅγιος , καί ἀπό ὁ αἷμα ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ κέρας ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα ὁ σύνθεσις , ὅς εἰμί ἐνώπιος κύριος , ὅς εἰμί ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί πλατύς μέν περί γε οὗτος ἐγώ κατά καιρός εἴρω · ἀθρέω δέ ὡς ἐν μόσχος πάλιν ὑπέρ ἐγώ σφάζω ὁ Ἐμμανουήλ , καί ἁμαρτία ἐγώ ἀπαλλάσσω , καί ἐξίστημι δίκη , καί ποινή ἀποφέρω , καί διά ὁ μείζων καί τέλειος εἶμι σκηνή , οὖον διά μόσχος καί τράγος , ἀλλά διά αἷμα ὁ ἴδιος , καί θάνατος προσάπαξ ἀπογεύω . ἐπί ξύλον γάρ ἄνω λόγχη διανοίγω ὁ πλευρά , αἷμα τε καί ὕδωρ ἐκβλύζω . Τύπος δέ εἄν ἄγω σταυρός , καθά καί φθάνω εἶπον , ὁ ὁ κέρας ἐξοχή . εὕω φημί . ἀλλά οὔτις πω μόνος ὁ αἷμα καθαίρω δήω αἰνιγματωδῶς ὁ νόμος , ἀλλά καί ὕδωρ ὁ ἅγιος προστάσσω . τέλειος γάρ ἀδέω πρός κάθαρσις ὁδός , κατά γε ὁ ἐν Χριστός μυστήριον . Πῶς δέ δή ἄρα καί οὗτος δείκνυμι , ἢ τίς τρόπος ; γράφω γάρ , ὅτι καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · Ποίησος λουτήρ χάλκεος , καί βάσις αὐτός χάλκεος , ὥστε νίζω . καί τίθημι αὐτός ἀνά μέσος ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ἀνά μέσος ὁ θυσιαστήριον . καί ἐκχέω εἰς αὐτός ὕδωρ · καί νίζω Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ἐκ αὐτός ὁ χείρ καί ὁ πούς ὕδωρ . ὅταν εἰσπορεύω εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , νίζω ὕδωρ , καί οὖον μή ἀποθνῄσκω · ἢ ὅταν προσπορεύομαι πρός ὁ θυσιαστήριον λειτουργέω , καί ἀναφέρω ὁ ὁλοκαύτωμα κύριος , νίζω ὁ χείρ καί ὁ πούς ὕδωρ . ὅταν εἰσπορεύω εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , νίζω ὕδωρ ἵνα μή ἀποθνῄσκω · καί εἰμί αὐτός νόμιμος αἰώνιος αὐτός . καί ὁ γενεά αὐτός μετά αὐτός . ὅτι2 μέν οὖν ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα ὡς ἐν γε δή οὗτος προαναγράφω χάρις , οὐ ἀσυμφανής . βαπτίζω γάρ , οὖον σάρξ ἀπόθεσις ῥύπος ἀποκερδαίνω , ἀλλά ὁ νόος καί Καρδία ἀπαλλάσσω μολυσμός , καί ὁ ὁ πλημμέλημα ἀπολούω κηλίς , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ καλέω εἰς σωτηρία . δικαιόω γάρ οὐ ἐκ ἔργον νόμος , κατά ὁ γραφή , ἀλλά ἐκ πίστις Ἰησοῦς Χριστός . Θέα δέ δή , ὅπως καίτοι κατά νόμος ἅγιος εἰμί ὁ Ἀαρών , καί μήv καί ὁ σύν αὐτός λειτουργέω ἐπιτάσσω , προσαπονίζω χείρ τε καί πούς ὕδωρ , πόνος δέ οὕτως ἅπτω ὁ ἱερός , καί μήv εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰστρέχω , δέμω ἐλεύθερος , σαφῶς τε καί ἐναργής καταδηλόω , οἴομαι ποῦ , καί οὗτος ὁ νόμος , μόνος δέ οὐ καί αὐτός διακράζω ὁ πρᾶγμα , ὡς ἀνίερος παρά Θεός , καί ὁ δοκέω εἰμί τις κατά νόμος ἱερός , εἰμί μή ἀπολούω ὁ ὕδωρ , καί ὅτι ὁ ἐν νόμος λατρεία ὁ δύναμις οὐ ἀποχράω πρός κάθαρσις . Προαπενίζοντο γοῦν , καίτοι κατά νόμος ἁγίζω , καθαίρω δέ , οὔτις ποῦ ὁ καθαρός , ἀλλά ὁ ῥυπόω καί ἀκάθαρτος . τοουτον́ς δέ καί αὐτός εἴρω ὁ Χριστός , ὁ λούω οὖον χρεία ἔχω , εἰμί μή ὁ πούς νίζω , εἰμί γάρ καθαρός . γράφος δέ καί σοφός Παῦλος , ὡς εἰμί ἀδύνατος αἷμα ταῦρος καί τράγος ἀφαιρέω ἁμαρτία . ἀτελής οὖν ὁ νόμος εἰς ἁγιασμός , εἰμί μή προσγίγνομαι ὁ διψάω ὁ πρός θεός οἰκειότης ὁ σωτήριος βάπτισμα . τοιγάρ καί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης , καίτοι ὁ ἄγαν αὔχημα εὕω μάλα καταστέφω , καί ἀρετή εἰς οὗτος διέρπω εἰδοί , ὡς εἰς λῆξις ἤδη γίγνομαι ὁ ἄνω2 , βαπτίζω παρακαλέω ὁ Σωτήρ λέγω · ἐγώ χρεία ἔχω ὑπό σύ βαπτίζω . ἀληθής . χείρ δέ καί πούς ἀπονίζω , ἔργον καί πορεία ὁ οἱονεί πρός ἕκαστος ὁ πρακτέος , ὁ καθαρός καί ἀκίβδηλος ὑποσημαίνω . τουτί δέ ἐγώ ἐξασκέω , ἐφίημι μέν εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἐσώτερος σκηνή , προσκομίζω δέ ὁ Θεός θυσία πνευματικός , καί ὡς ἐν τάξις θυμίαμα ὁ εὐαγγελικός πολιτεία καθιερόω οἱονείπως ὁ εὐοσμία . παρεγγυάω δέ χρήσιμος ἀπονίζω δήω ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰσελαύνω ἐθέλω , καί ὁ ἱερός ἔργον ἐπιμελητής , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . χρῆμα γάρ ἐπισφαλής καί ἐπιζήμιος ἀληθής , ὁ ἐγγίζω Θεός μή καθαρ́νω . τοιγάρ καί σοφός ἐγώ ἐπισκήπτω Παῦλος , εἰμί ὁ μυστικός εὐλογία μεταλαγχάνω ἐθέλω , ἑαυτοῦ δοκιμάζω , πρόσειμι τε οὗτος λοιπός . πρᾶγμα δέ ὅτι καί κίνδυνος μεστός ὁ ἀτημελής ἐν οὗτος , ἐκκαλύπτω λέγω · Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω , οὐ εἄν κρίνω . κρίνω δέ ὑπό κύριος , παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . ἀραρίσκω οὖν ὅτι ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα ὁ ἱερός ἐγώ λουτήρ προκαταδείκνυμι χάρις . ὧδε ἔχω · μή γάρ ἐνδοιάζω ὅλως . καί ὁ γε ὁ οὗτος κατασκευή περιαθρέω τρόπος , κατατίθημι εἄν , οἴομαι , καί ἔτι μέγας εἰμί . γράφω γάρ ὡδί περί ὁ Βεσελεήλ , ὁ ὁ ἐν ὁ σκηνή τεχνουργέω · οὗτος ποιέω ὁ λουτήρ ὁ χάλκεος , καί ὁ βάσις αὐτός χάλκεος , ἐκ ὁ κάτοπτρον ὁ νηστεύω , ὅς νηστεύω παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ἐν ὅς ἡμέρα πήγνυμι αὐτός . καί ποιέω ὁ λουτήρ , ἵνα νίζω ἐκ αὐτός Μωσῆς τε καί Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ὁ χείρ αὐτός καί ὁ πούς , εἰσπορεύω αὐτός εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ἕ ὅταν προσπορεύομαι εἰς ὁ θυσιαστήριον , λειτουργέω , νίζω ἐκ αὐτός , καθάπερ συντάσσω ὁ Κύριος ὁ Μωσῆς . καί τίς ὁ κάτοπτρον ὁ χρῆμα ; τίς δέ ἄρα καί ὁ νηστεύω ; Πολύς ὁ γίγνομαι σαφής μέν οὐ ἔχω παρά ὁ θεῖος γραφή ὁ ἀφήγησις . σημαίνω δέ πως ἐκ παραδρομή , καθάπερ ἀμελέω καί ὅδε ὁ ἐν χείρ . πός γάρ , ἢ τίς νηστεύω ὁ ἅγιος ἐγείρω σκηνή , οὖον λαλέω ὁ Μωσῆς . ὅτι2 δέ γίγνομαι , οὐ ἐνδοιάζω τις ἄν · εἴρω γάρ , εἰμί καί μή σαφῶς . ἀλλά οὗτος δή μεθίημι , ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι , εἰμί δοκέω . ὁ ποῖος ; ὁ νηστεύω γύναιον τίς εἄν ἄγω εἰς τύπος ; τίς δέ ὁ ἐκ ὁ κάτοπτρον ὁ λουτήρ πλάσσω ὁ χάλκεος ; καί μήv , σός ἤδη πως καί οὗτος εἶπον . Ἄκουος δή · Λελατρεύκασιν εἴδωλον ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὁ ὑπό ὁ Αἰγύπτιος ἀνατλῆναι θητεία , καί ὁ ἐκεῖνος διαβιόω νόμος , μακρός διατελέω χρόνος . ἔθος τοίνυν Αἰγύπτιος μάλιστα γυνή , εἰσφοιτάω ἱερός , λίνεος μέν ἐσθής καταστέλλω , κάτοπτρον δέ ὁ ἀριστερός , καί σεῖστρον ὁ δεξιά ἱεροπρεπῶς καταστέφω , ὅς ὅτι μάλιστα ὁ ἄλλος ἐκλέγω καί ἱερομύστις , ὁ τοιοῦτος μόλις ἀξιόω τιμή , ὕβρις μέν οὖν · ὧδε γάρ ἀμείνων τε καί ἀληθής εἶπον . γύναιον δή οὖν ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ , λείψανον ὁ ἐν Αἴγυπτος λατρεία ἐν ἴδιος σκεῦος εὑρίσκω , οὗτος δή ὁ κάτοπτρον προσκομίζω εἰς καρποφορία , ὁ καί εἰς ὁ ὁ λουτήρ μετασκευάζω χρῆμα . σκηνή δέ ὁ ἅγιος ἐγείρω νηστεύω προσίζω ποῦ ὁ θύρα , καί πᾶς ἁγνός διαιτάω , ὑποδηλόω , οἴομαι , ὁ πρᾶγμα , ὅτι ὁ ἀληθής ἀναδείκνυμι σκηνή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκκλησία ὅς πήγνυμι ὁ Κύριος , καί οὐ ἄνθρωπος , ὡς ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος , καιρός ἤδη πως ὁ ἀνάκειμαι εἰς δόξα ποτέ ὁ ὁ δαιμόνιος ἀγέλη , εἰς ἱερόv μεταπλάσσω σκεῦος , καί ἐπιτηδείως ἔχω πρός παραδοχή ὁ ἅγιος βάπτισμα , ὡς καί διαπρέπω δύναμαι ὁ ὑπέρ νόμος αὔχημα . τουτί γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ ἐκ κάτοπτρον Ἑλληνικός , ἤτοι κειμήλιον διαβολικός , ὁ λουτήρ πλάσσω ὁ χάλκεος , ἐν ὅς δή καί ὁ ὕδωρ , ὁ καί αὐτός ἀποκαθαίρω Μωσῆς , καί ὁ κατά νόμος ἱερωσύνη χρήσιμος εἰς ἀπόνιψις , δῆλος δέ ὅτι ὁ νοητός . ἤ γάρ , οὐ σκεῦος διαβολικός , ὁ πλανάω καί ὁ δαιμόνιος λατρεύω φημί εἄν εἰμί καί αὐτός , εἰμί Παλλάδιος ; Πῶς γάρ οὖον ; Νενηστεύκασι δέ ὁ γύναιον παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ ἅγιος . ἀίω δέ εἄν καί ὅδε καλός αἴνιγμα καί σοφός , ὁ μή διά αἷμα εἰστρέχω ἐν ἐκκλησία ὁ ἐν Χριστός δικαιώνω , θυσία δέ μᾶλλον πνευματικός ἐκπρέπω , καί δωροφορία ὥσπερ τις προσκομίζω ὁ Θεός ὁ ἐγκράτεια , ὁ οἱονεί νέκρωσις ὁ σάρξ . παρίστημι γάρ , φημί , ὁ σῶμα σύ , θυσία ζώννυμι , ἅγιος , Εὐάρεστον ὁ Θεός , ὁ λογικός λατρεία σύ . καί πάλιν · δοξάζω δή ὁ θεός ἐν ὁ σῶμα σύ . οὐκοῦν ὁ νηστεύω ὁ ἅγιος ἐγείρω σκηνή , εἰς εἰκών τελέω Ψυχή , οὖον Μωσαϊκός ἔνταλμα παιδαγωγέω ἔτι , πνευματικός δέ μᾶλλον καί εὐαγγελικός ἀναδείκνυμι ὁ πολιτεία ἤδη , καί πατάω οὐ ἀνιδρωτί ὁ ἐπίγειος ἡδονά , καί ἀναμορφόω εὕω μάλα πρός ὁ ἀκήρατος κάλλος , διά ὁ μή ἀνέχω πάσχω ὁ μυσαρός τε καί βέβηλος ὁ φιλοσαρκία ἔγκλημα . ἤ οὐ οὕτως ἐγώ ὁ ὁ βίος τρόπος ὁ ἐν Χριστός καλέω εἰς ἁγιασμός καί ἰσχνότης ὁ πνευματικός ; πάνυ μέν οὖν . ἀλλά οὗτος μέν εἰς ὁ πάρειμι σκεῦος ἱερός εἴρω περί . φέρω δέ , εἰμί δοκέω , καί αὐτός ἐγώ ὅπως ἔχω θέσις τε καί κατασκευή κατασκέπτομαι ὁ σκηνή . καί βαθύς μέν ὁ χρῆμα , καί ὁ κατά ἐγώ ἐπέκεινα μέτρον , βλάβη δέ οἴομαι ὁ σύμπας οὐδείς , πανταχόθεν ἐγώ ἐρανίζω φιλέω ὁ τελέω εἰς ὄνησις , καί ὁ ἄγαν ὑπέρκειμαι ὡς ἐν προσβάλλω . εὕω φημί . εἰμί μέν οὖν αἱρέω τις ἄγαν ἰσχνομυθέω , μακρός εἄν γίγνομαι καί πολύσχιστος ὁ ἐπί ἕκαστος λόγος . ἰστέον δέ ὅτι , ὁ μέν σκεῦος καί θεωρία ἀγχοῦ καί λόγος εἰμί μυστικός , ὁ δέ εἰς κόσμος τε καί χρεία ἐκμηχανάομαι ὁ σκηνή · ὑποτέμνω δέ , ὡς ἐν , ὁ μῆκος ὁ λόγος , ἐν βραχύς εἴρω , καί συστέλλω ὁ διήγημα . φημί τοίνυν , ὅτι καί ὁ σκηνή ποιέω δέκα αὐλαία , ἐκ βύσσος κλώθω , καί ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκινος κλώθω . χερουβίν ἐργασία υφαντός ποιέω αὐτός · μῆκος ὁ αὐλαία ὁ εἷς , ὀκτώ καί εἴκοσι πῆχυς , καί εὖρος τέσσαρες πῆχυς ὁ αὐλαία ὁ εἷς εἰμί · μέτρον ὁ αὐτός εἰμί πᾶς ὁ αὐλαία . Πέντε δέ αὐλαία εἰμί ἐκ ἀλλήλων συνέχω , ἕτερος ἐκ ὁ ἕτερος , καί πέντε αὐλαία εἰμί συνέχω , ἕτερος ὁ ἕτερος . δέκα μέν οὖν ὁ αὐλαία · καί ἀλλήλων ἀπρίξ ἅπτω · πολύς γάρ μονή παρά ὁ πατήρ , καί ὁ ἐνοικέω αὐτός εἷς ποῦ πᾶς καί ὅσιος ὁ σκοπός , εἷς δέ καί ὁ περί Θεός γνῶσις . ἐν γάρ εἰρήνη καλέω ἐγώ ὁ θεός , κατά ὁ γράφω . ἐκδέχομαι δέ , εἰμί δοκέω , ὁ δέκα αὐλαία , εἰμί τε οἴομαι ὁ πλήρωμα ὁ εἰς κόσμος ἐκκλησία , οὖον διασπείρω εἰς διχόνοια , ἢ εἰς ἀσύμφωνος δόξα , ἀλλά ἑνόω ἐν πνεῦμα , καί οἱονεί πως συσφίγγω εἰς εἷς κατά ἑνότης ὁ ἐν Χριστός διά πίστις . πανταχοῦ γάρ καί ἐν πᾶς εἷς Κύριος , εἷς πίστις , εἷς βάπτισμα . Πλάτος δέ ἕκαστος ὁ αὐλαία πῆχυς τέσσαρες , καί ὀκτώ καί εἴκοσι ὁ μῆκος . καί περίεργος μέν καί ἰσχνός ὁ αἴνιγμα , πλήν οἴομαι καταδηλόω αὐτός σκοτεινός τε καί ἀμυδρός , ὅτι καί ὁ διά νόμος παίδευσις δεκτή πως ἐν ἐκκλησία , στενός μέν εἰμί διά γε ὁ ἀσυμφανής ὁ γράμμα · πρόειμι γε μήv εἰς μῆκος ὁ χρόνος , τέλος ἔχω ὁ περί Χριστός μυστήριον , οὗτος εἰμί , ὁ ὄγδοος , ἤτοι ὁ ἐν ὄγδοος γίγνομαι ἀνάστασις . Τέλος γάρ νόμος καί προφήτης ὁ Χριστός , πρός ὅς καί ὁ θεῖος ἀνακράζω Δαβίδ · Πλατύς ὁ ἐντολή σύ σφόδρα . γράφος δέ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ ὁ ἐν νόμος λατρεία ὁ εἰς Χριστός πίστις προτιμάω · ὁ στόμα ἐγώ ἀνοίγω πρός σύ , Κορίνθιος , ὁ καρδία ἐγώ πλατύνω · οὖον στενοχωρέω ἐν ἐγώ , στενοχωρέω δέ ἐν ὁ σπλάγχνον σύ . ὁ δέ αὐτός ἀντιμισθία ὡς τέκνον λέγω . πλατύνω καί σύ , μή γίγνομαι ἑτεροζυγέω ἄπιστος . ὁράω ὅτι ὁ πρόσκειμαι ἐθέλω ὁ ἀπειθέω Ἰουδαῖος καί λαλέω ἔτι ὁ ἐν νόμος μετά ὁ πίστις , στενοχωρέω ποιέω ; συνίημι . ἱστίον δέ ὁ αὐλαία ἐκ βύσσος κλώθω , καί ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκινος κλώθω . παμποίκιλος γάρ ὁ ἐκκλησία ὁ κόσμος . οὗτος ὅς καί ὁ θεσπέσιος ψάλλω Δαυίδ , ὧδε πῇ λέγω περί αὐτός · παρίστημι ὁ βασίλισσα ἐκ δεξιός σύ ἐν ἱματισμός διάχρυσος περιβάλλω , ποικίλλω . κόσμημα δέ καί ὡραισμός ἐν αὐτός πολυειδής , ὁ Χριστός , εἷς μέν κατά φύσις ὑπάρχω , αἴνιγμα δέ πολύς καί διάφορος νοέω , οἷος , φέρω εἶπον , καί βύσσος κλώθω . ἰσχνός γάρ εἰμί καί ἀσώματος κατά φύσις ὁ ἐκ Θεός ὁ πατήρ Λόγος , κλώθω τρόπος τις διά ὁ οἱονεί πρός σάρξ συμπλοκή . οὐκοῦν καί βύσσος κλώθω , καί μήv , καί ὡς ὑάκινθος , ὅτι μή ἐκ γῆ , ἀλλά ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός · ὑάκινθος γάρ πως παρεικάζω ὁ ὑψόω τε καί ἄνω καί αἰθέριος σῶμα , ὁ καί μέχρι αὐτός διήκω ὁ στερέωμα . οὐκοῦν ὡς ὑάκινθος διά ὁ ἐκ οὐρανός , πορφύρα δέ , ὅτι μή δοῦλος , ὡς γενητός , ἀλλά ἐκ Θεός βασιλεύς , καί ὁ ὅλος Κύριος . κλώθω δέ κόκκινος · ἐν συμπλοκή γάρ , ὡς φημί , ὁ πρός σάρξ νοέω , καί ὑπάρχω ἀληθής ὁ ὁ Θεός Λόγος , ὁ ἴδιος αἷμα δίδωμι ὑπέρ ἐγώ . αἷμα γάρ σημεῖον , ὁ κόκκινος · χερουβίν δέ , ὁ δεῖρος ὁ γραφή , ὁ συνάπτω τάχα ποῦ ὁ ἄνω ὁ κάτω , καί ὁ ἐν οὐρανός δύναμις ὁ ἐπί ὁ γῆ ἐκκλησία ἑνόω λοιπός καταδηλόω ὁ πρᾶγμα εὕω μάλα . ἰστέον δέ ὅτι καί ὁ σοφός Σολομών , ἐγκολάπτω ὁ τεῖχος ὁ ναός ὁ χερουβίν . ἐκποιέω δέ ὁ αὐτός οὗτος τρόπος καί ὁ διατύπωσις ὁ οἶκος ὁ σημαίνω διά φωνή Ἰεζεκιήλ . κάλυμμα δέ ὁ αὐλαία δέρρις , ἀγκύλος τε καί κίρκος συσφίγγω . καί μήv καί ἐπικάλυμμα , δέρμα ὑακίνθινος , καί δέρμα κριός , ἐρυθροδανόω , ὁ ἐκκλησία ὁ σκεπαστής Χριστός ὑπεμφαίνω , διά μέν ὁ ὑάκινθος πάλιν , ὡς ἐκ οὐρανός καί ἄνωθεν . διά δέ γε ὁ ἐρυθρός χρῶμα , ὡς ἐν σάρξ γίγνομαι . τοουτον́ς γάρ πως εἰμί ὁ ὁ σάρξ χρῶμα . οὐ ἔξω λόγος οὗτος θεωρέω φημί . στῦλος δέ ὁ αὐλαία , εὖρος μέν εἰς πῆχυς εἶμι εἷς τε καί ἥμισυς . μῆκος δέ γε μήv εἰς δέκα , κεφαλή μέν καί σῶμα χρυσός διαπάσσω , βάσις δέ διπλόος καί ἀργύρεος ἐπερείδω . νοέω δέ πάλιν ὡς ἐν ἕκαστος στῦλος Χριστός , ὁ ἐκκλησία ὁ ἔρεισμα , ὁ ὁ ἀλήθεια ἑδραίωμα , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή . ἵστημι δέ καί συγχέω ὁ πᾶς αὐτός . Ζεύς μέν γάρ ὁ εἷς τε καί ἥμισυς πῆχυς , ὡς τέλειος κατά φύσις θεότης , μείων δέ αὖος , ὡς ἐν ἀνθρωπότης μέτρον , πλάγιος ὑποσημαίνω . οὐ εὐήθης δέ εἶπον , ὅτι παντέλειος μέν , ὡς ἐν ὁλόκληρος πῆχυς Χριστός , ἐπεί ὅς Θεός εἰμί κατά φύσις . ὡς δέ ἐν ἥμισυς πῆχυς , ὑφίημι διά ὁ ἀνθρώπινος . Τέλειος γάρ ἐν γενητός οὐδείς . Πλούσιος δέ εἰμί , πτωχεύω ἐν ἐγώ , καί καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις ὁ Μονογενής . ἀληθής . οὐκοῦν οὐ ἰσοστατέω ὁ ὁ θεότης ὑπεροχή ὁ ἀνθρώπινος · πολύς γε καί δεῖ . τοιγάρ καί φάσκω , ὡς κατά ἐγώ γίγνομαι καί νοέω · ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί , καίτοι κατά φύσις θεότης , ἰσόμετρος ἔχω , καί ὁ ὁ τίκτω ὑπεροχή οὐ ἡσσάομαι . μῆκος δέ ὁ ξύλον , δεκάπηχυς . Παντέλειος γάρ ὡς ἐν ὕψωμα ὁ θεότης , ὁ Χριστός . τελειότης δέ σημεῖον , ὁ εἰς δέκα τρέχω ἀριθμός παρά γε ὁ θεῖος λαμβάνω γραφή . Χρυσεύς δέ ὁ ξύλον κεφαλή , καί μήv καί σῶμα χρύσεος . Φύσις γε μήv ὁ ἄνω2 καταπλουτέω ὁ ἐναυλισμός ὁ ἐκ παρθένος ναός . Σύμβολον δέ θεότης , ὁ χρυσός , ὑπεροχή ἔχω ὁ κατά πᾶς , ὡς ἐν ὕλη τυγχάνω ὁ τοιόσδε λόγος . ἐς ἄργυρος δέ καί ἐκ δύο ὁ βάσις . λαμπρός δέ καί διαφανής ἐν γῆ ὁ Χριστός , κατά γε ὁ , θεός Κύριος , καί φαίνω ἐγώ · καί οἱονεί διφυής ὁ γνῶσις ἔχω · νοέω γάρ ἐν αὐτός Θεός τε καί ἄνθρωπος . τουτί γάρ , οἴομαι , εἰμί , ὁ διπλόος ὥσπερ ἔχω καί ἐκ ἄργυρος ὁ βάσις . εἰκάζω ὀρθῶς . Θέα γε μήv ἐκεῖνος , εἰμί ὅς . ὅς τίς δή ; εἰς αὐλαία γάρ δέκα προστάσσω ὅλος ἐκτείνω ὁ σκηνή , ἐπιλέγω μεταξύ · καί ποιέω δέρρις τρίχινος , σκέπη ἐπί ὁ σκηνή · ἕνδεκα ποιέω αὐτός δέρρις , ὁ μῆκος ὁ δέρρις ὁ εἷς εἰμί τριάκοντα πῆχυς , καί τέσσαρες πῆχυς ὁ εὖρος ὁ δέρρις ὁ εἷς · ὁ αὐτός μῆκος ἐπί ὁ ἕνδεκα δέρρις . καί συνάπτω ὁ πέντε δέρρις ἐπί ὁ αὐτός , καί ὁ ἓξ δέρρις ἐπί ὁ αὐτός , καί ἐπιδίπλωσις ὁ δέρρις ὁ ἕκτος κατά πρόσωπον ὁ σκηνή · καί ποιέω ἀγκύλος πεντήκοντα ἐπί ὁ χεῖλος ὁ δέρρις ὁ εἷς , ὁ ἀνά μέσος κατά ὁ συμβολή . καί πεντήκοντα ἀγκύλος ποιέω ἐπί ὁ χεῖλος ὁ δέρρις ὁ συνάπτω ὁ δύο . τις ὁ χρῆμα λοιπός , εἰμί Παλλάδιος ; δέκα μέν γάρ ἐγείρω ὁ αὐλαία . εἶτα πῶς οὐ ἰσάριθμος οὗτος ὁ δέρρις , περισσεύω δέ εἷς , οὗτος εἰμί ὁ ἑνδέκατος ; συνάπτω γάρ , φημί , ὁ πέντε δέρρις ἐπί ὁ αὐτός , καί ὁ ἓξ δέρρις ἐπί ὁ αὐτός . οὐ ἔχω φράζω . ἀλλά ὅς γε θέσις σαφηνίζω ὁ ζητέω . Πῶς φημί ; Πέντε μέν γάρ αὐλαία ἀλλήλων συσφίγγω ὅτι προσήκω γίγνομαι φημί · ἕτερος δέ πέντε , κατά ὁ αὐτός δέ σχῆμα , καί ἐν ἴσος τρόπος ἀντιτάσσω . τοιγάρ ἀλλήλων καί ἀντιπρόσωπος ἀντεγείρω , ὡς ἐκ βοῤῥέου τυγχάνω καί νότος , ἤγουν ἐκ ἠώς καί μέντοι καί δυσμή , ἑνδέκατος τις ὁ διά μέσος λοιπός σχεδιάζω πλευρόν , ἀνά μέρος ποιέω ὁ δέκα , διαιρέω εἰς δύο , ἐπί ὅς τάχα ποῦ καί δέρρις ὁ ἑνδέκατος περιτετα[ν]νυειμι , κίρκος τε καί ἀγκύλος ἄμφω συνόχωκα ὁ πλευρά · κατά ὁμοιότης δέ ὁ ἄλλος , καί ὁ οὗτος στῦλος , πλήν κακός ἐν ἀριθμός . ὁ μέν γάρ δέκα αὐλαία , καθάπερ ἤδη προεῖπον , εἰς μῆκος ἐκτείνω πῆχυς ὀκτώ καί εἴκοσι , ὅς γε μήv ἑνδέκατος καί μέσος ὁ ἄλλος , ὁ εὖρος ὁ πέντε ( τετράπηχυς δέ αὔτης ) , πρός ὁ εἰκοσάπηχυς ] ποῦ διατεταν[ν]υειμι μέτρον . Ζεύς οὗτος φημί · καί ἐπιδίπλωσις ὁ δέρρις ὁ ἕκτος κατά πρόσωπον ὁ σκηνή , ἵνα μή ὁ περισσός ἐκτείνω ὁ ὁ αὐλή κάλλος διαλυμαίνομαι . ἐν οὗτος δή οὖν ὁ μεταξύ ὁ ἄλλος καί ὡς ἑνδέκατος ὁ ἱερός τε καί θεῖον τάσσω σκεῦος , διαμορφόω ποικίλως ἐν γε δή σφεῖς αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ · τάχα ποῦ ὁ ἀριθμός καί ὅδε κατασημαίνω , ὡς ἐν τελευταῖος ὁ αἰών καιρός , καί ὡς ἐν ὥρα ὁ ἑνδέκατος τυγχάνω ἀναφαίνω Χριστός , καί ὁ Χριστός ἔχω σκηνή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκκλησία . οὐδείς , ὡς ἔοικα , ἀπεοικώς ἐννοέω εὕω ἔχω καί ὁ ἐπί ὅδε λόγος . μετά δέ γε ὁ ἐπί ὁ σκηνή λόγος τε καί τύπος , καί ποιέω , φημί , αὐλή ὁ σκηνή , εἰς ὁ κλίτος ὁ πρός λίψ , καί ἱστίον ὁ αὐλή ἐκ βύσσος κλώθω · μῆκος ἑκατόν πῆχυς ὁ εἷς κλίτος · καί ὁ στῦλος αὐτός εἴκοσι , καί ὁ βάσις αὐτός εἴκοσι χάλκεος · καί ὁ κίρκος αὐτός , καί ὁ ψαλίς ἀργύρεος . οὕτως ὁ κλίτος ὁ πρός ἀπηλιώτης ἱστίον ἑκατόν πῆχυς μῆκος · καί ὁ στῦλος αὐτός εἴκοσι , καί ὁ βάσις αὐτός εἴκοσι χάλκεος · καί ὁ κίρκος καί ὁ ψαλίς ὁ στῦλος , καί ὁ βάσις αὐτός περιαργυρόω ἀργύριον . ὁ δέ εὖρος ὁ αὐλή ὁ κατά θάλασσα , ἱστίον πεντήκοντα πῆχυς , στῦλος αὐτός δέκα , καί βάσις αὐτός δέκα . ἀθρέω δή οὖν , ὅτι στενός μέν ὁ πρῶτος γίγνομαι αὐλή , καί εἰς τρίτος διήκω δεκάς πῆχυς . Εὖρος μέν γάρ αὐτός τέσσαρες , μῆκος δέ ὀκτώ καί εἴκοσι · ὁ δέ μετά ἐκεῖνος , εὐρύς τε οὗτος καί μακρός · ἑκατόν γάρ ἐπί ἑκατόν , καί πεντήκοντα ἐπί πεντήκοντα , τρέχω τε ὁ μέν εἰς ἠώς , ὁ δέ εἰς ἑσπέρα τε καί λίψ . εἶτα τίς ὁ αἴνιγμα ; οὐ δή οὗτος εἰμί ἐναργής , ὁ πάλαι διαπαγγέλλω διά φωνή Ἠσαΐας πρός ὁ ἐν ἔσχατος καιρός ἀναδείκνυμι ἐκκλησία · πλατύνω ὁ τόπος ὁ σκηνή σύ , καί ὁ δέρρις ὁ αὐλαία σύ . πήγνυμι , μή φείδομαι ἔτι εἰς ὁ δεξιός , καί εἰς ὁ ἀριστερός ἐκπετάννυμι . στενόω γάρ ἐν ἀρχή ὁ ἐκκλησία Χριστός , λοιπός εἰς ἠώς τε καί δύσις , καί Βορέας τε καί νότος ἐξευρύνομαι , καί διά πᾶς ἥκω τόπος . ἀληθής . ἐπιτηρέω δέ ὅτι ὁ μέν ἄλλος ἅπας στῦλος ὁ δέκα αὐλαία , καί ὁ ἀνά μέσος , χρυσός μέν φημί διαπάσσω δήω , βάσις γε μήv ἐπερείδω διπλόος , ἄργυρος ποιέω . καί τίς ὁ ὅδε λόγος , εἴρω , καθάπερ ἐγώ · ὁ δέ μακρός καί πλατύς αὐλαία ὁ στῦλος , ἕτερος διαποικίλλω λόγος . Ἄργυρος μέν ἐκ κεφαλή εἰς πούς καταγλαΐζω δήω εὕω μάλα φημί , βάσις δέ αὖος ἐπερείδω χάλκεος καί περιαργυρόω . Τύπος δέ εἄν εἰμί καί ὅδε Χριστός , φάος μέν ὅτι διαλάμπω δίκη , αὐγή δηλονότι ὁ νοητός ἀστράπτω ὡς θεός , ὁ ἄργυρος σημαίνω . ὅτι2 δέ λαμπρός καί εὐηχής ὁ περί γῆ αὐτός ποιέω λόγος , οὗτος εἰμί , ὁ κήρυγμα ὁ εὐαγγελικός , ὁ περιαργυρόω χαλκός πλάγιος ἐγώ ὑπεμφαίνω . εὐηχής μέν γάρ καί ὁ χαλκός , λαμπρός δέ δή λίαν καί διαφανής ὁ ἄργυρος ὁ χρῆμα . ἔνειμι δέ οὗτος ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , καί καθοράω τις εἄν , ὁ Σωτήρ ὁ λόγος , ἔχω μέν ὁ εἰς ἄκρος εὐσέβεια ὁ διαβλέπω τε καί καθαρός , ὅλος δέ ὥσπερ περιβομβέω ὁ οἰκέω . εἰμί δέ δή τις αἱρέω ὁ ἅγιος ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής ὡς ἐν ὁ τοιόσδε τυγχάνω ἀνατυπόω στῦλος , λογίζομαι ὁ εἰκός . καί γάρ εἰμί ἀληθής ὥσπερ ἀργυρόω , διά ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι Χριστός ὁ φωτίζω . τοιγάρ φημί · καί εἰμί ὁ λαμπρότης κύριος ὁ Θεός ἐγώ ἐπί ἐγώ . ὀνομάζω δέ καί ὁ κόσμος φάος , χαλκός δέ περιαργυρόω μονονού καί ἐμβαίνω . ἔρεισμα γάρ αὐτός , ὥσπερ ὁ λαμπρός καί εὐηχής χράομαι λόγος . Κύριος γάρ , φημί , δίδωμι ῥῆμα ὁ εὐαγγελίζομαι δύναμις πολύς . ὡραῖος δέ καί ὁ πούς ὁ εὐαγγελίζομαι ὁ ἀγαθός , γράφω . Βαθύς μέν ὁ λόγος , πλήν , ἀλήθεια ἐγγύς . συμπεραίνω δή οὖν καί ὁ ἐπί ὁ αὐλή θεσπίζω , εἰς ἔλαιον τε καί μύρον καί μήv καί θυμίαμα μετατρέπω κατασκευή , οὗτος λέγω · καί σύ , συντάσσω ὁ υἱός Ἰσραήλ · καί λαμβάνω σύ ἔλαιον ἐκ ἐλαία ἄτρυγος , καθαρός , κόπτω εἰς φάος καίω , ἵνα καίω λύχνος διαπαντός ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ἔξωθεν ὁ καταπέτασμα ὁ ἐπί ὁ διαθήκη , καί καίω αὐτός ὁ Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ἀπό ἑσπέρα ἠώς πρωΐ , ἐναντίος κύριος , νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ , παρά ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί τίς δή οὗτος εἰμί ; ἀναγκαῖος ἔχω ὁ δήλωσις , καί σοφός εἰμί φημί ὁ αἴνιγμα · ἑπτά μέν γάρ λύχνος , καίω . τε ἀεί καί φαίνω ἐν ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ διά Χριστός φωτισμός παρεικαστέον εὕω μάλα , διαρκής ἔχω πρός ὁ ἐλλάμπω δύναμαι καί ἀνακαίω , ἤτοι ἀναμεστόω , ὁ πιστεύω ὁ νόος . ἀριθμός γάρ πως ὁ εἰς ἑπτά ὁ ὁ τελείωσις δήλωσις ὑπεμφαίνω πανταχῇ . ὡς ἐν γε ὁ φαίνω τυγχάνω , στεῖρα δέ τίκτω ἑπτά οὗτος εἰμί , πλεῖστος τε καί ὅσος χρή εἰμί πρός αὐτάρκεια . ἀνακαίω δέ ὁ λύχνος Ἀαρών τε καί ὁ λοιπός , ὁ καί μετά αὐτός ἱερεύς . Ἄσβεστος γάρ ὥσπερ ὁ παρά Χριστός φωτισμός ἐν ἐκκλησία σῴζω ὁ ὁ ἱεράομαι κληρόω ἐπιείκεια , ἕ ὁ εἰς ὀρθότης μυσταγωγία ὁ ὁ πιστεύω καταλαμπρύνω νόος . τουτί γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ ἀνακαίω ὁ λύχνος ἀπό ἑσπέρα ἠώς πρωΐ . Σκοτία δέ οἴομαι ὁ ἐκ διάβολος πλάνης , καί νοητός ὥσπερ τις νύξ κατά νόος ἄνθρωπος συμβαίνω , ὁ ὁ ἀνόσιος αἱρετικός ἀφεγγής τε καί ἀμυδρός μυθάριον . διηνεκής οὖν ἄρα καί ἀκατάληκτος ὁ Σωτήρ ὁ φάος ὁράω εἄν ἐν ἐκκλησία , διερμηνεύω ὀρθῶς ὁ θεῖος τε καί εὐαγγελικός κήρυγμα ὁ ἐν αὐτός διδάσκαλος . καθαρός δέ ὁ ἔλαιον · τρύξ γάρ ὥσπερ καί ῥύπος πᾶς ἀπαλλάσσω παντελῶς ὁ περί γε ὁ θεῖον δόγμα ὀρθός τε καί ἀληθής καί ἀμιγής ὁ χείρων λόγος , ὅς ἀεί ὁ Σωτήρ ἐγείρω ὁ φωτισμός , οὐ αὐτός οἴκοθεν τίς προστίθημι εἰς λαμπρότης ὁ Χριστός ( κομιδή γάρ εὐήθης ὁ ἄνθρωπος δήω νομίζω αὐτός ) , ἀλλά ὅτι φάος ὁ ἀληθινός καί ἀπαύγασμα ὁ πατήρ ὑπάρχω ὁ Χριστός , ὁ εἰς ὀρθότης ὁ διδάσκαλος λόγος , οὗτος ὅσπερ εἰμί ἀληθής , ὁ ὁ πιστεύω διάνοια φαίνω . καί διατί ὁ ἔλαιον ἐκ ἐλαία εἰμί φημί ; τοιγάρ λίαν ἀκριβής ὁ λόγος , τάχα τίς ὁ ἀναγκαῖος ὠδίνω θεώρημα . Ἀγαθός διανοέομαι , καί τόγε εἰς νόος ἥκω εἴρω . οὐ ἐκ μόνος ἐγώ ἐλαία , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ὁ ἔλαιον χρεία ἐπιτηδεύω ἔθος ὁ οὗτος σοφός , ἀλλά καί ἐκ ἕτερος ὅσος νόθος τε καί γεώδης σπέρμα . καί ὁ μέν γνήσιος ἀληθής ἐκ ἐλαία εἰμί ὁ δόκιμος , κίβδηλος δέ πως ὁ ὡς ἐκ μοχλεία καί τέχνη , καί οἱονεί πως οὐ ἀληθής , ὁ ἐκ σπέρμα ὁ γεώδης , φημί . οὐκοῦν λόγος τε ὁ ἀκίβδηλος καί ἀληθής , καί διά σοφία ὁ ἄνωθεν ὁ ἄξιος χορηγέω , ὁ ἐκ ἐλαία ἔλαιον εὕω μάλα παρεικαστέον . τόγε μήv ἐκ ἀνθρώπινος ἔννοια καί δαιμονιώδης ἔμπνοια ἐξευρίσκω , ὁ ἐκ ὁ τίνω τέχνη καί καπηλεία , καί νόθος ἔχω ὁ χρῆσις . ἀχρεῖος δέ καί ἀπόβλητος ὁ τοιόσδε λόγος , καί ἀσυντελής παντελῶς πρός φωτισμός ὁ γνῶσις ὁ Χριστός . τοιγάρ καί ἀπαράδεκτος ἐν ἐκκλησία , οὔτε ὁ εὐώδης ἔχω ὁ ἅγιος πνεῦμα ( οὐδείς γάρ λέγω , Κύριος Ἰησοῦς , εἰμί μή ἐν πνεῦμα ἅγιος ) , οὔτε μήv ὁ γνήσιος καί ἀθόλωτος ὁ ἀλήθεια , καί εἰς χρήσιμος ὁ ὄνησις ἀναγκαῖος . ἐπιτηρέω δέ ὅτι παρά ὁ υἱός Ἰσραήλ προσκομίζω δήω ὁ ἐκ ἐλαία ἔλαιον ὁ νόμος φημί . ὡς γάρ φημί φθάνω , καρπός1 εἰμί παρά ἐγώ καί δωροφορία πνευματικός ὁ Θεός , λόγος ἀληθής , ὁ παρά Χριστός φωτισμός οὐ ἀφίημι ἀσθενέω ἐν ὁ μυσταγωγέω . ἔξωθεν δέ ὁ καταπέτασμα , ὅς τε ὁ λύχνος θέσις , καί μήv καί ὁ καῦσις . Φάος γάρ ὑπάρχω κατά φύσις ὁ Χριστός , οὖον δήω φάος , ἀλλά ἐγώ αὐτός ὁ ἔξω θεότης , καθό γενητός , ὁ ἴδιος ἐνίημι φάος . ὡς εἴδομαι δέ ὁ καταπέτασμα ὁ κιβωτός εἰμί , εἰς ὑποτύπωσις καί εἰκών κεῖμαι Χριστός . εὕω φημί . εἶτα φημί · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς · καί σύ λαμβάνω ἥδυσμα , ἄνθος Σμύρνα ἐκλεκτός πεντακόσιοι σίκλος , καί κιννάμωμον εὐώδης ὁ ἥμισυς οὗτος , διακόσιοι πεντήκοντα , καί κάλαμος εὐώδης διακόσιοι πεντήκοντα , καί ἶρις πεντακόσιοι σίκλος ὁ ἅγιος , καί ἔλαιον ἐκ ἐλαία εἰμί , καί ποιέω αὐτός ἔλαιον χρίσμα ἅγιος μύρον μυρεψικός τέχνη μυρεψός . ἔλαιος χρίσμα ἅγιος εἰμί . καί χρίω ἐκ αὐτός ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ὁ κιβωτός ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , καί ὁ λυχνία καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , καί ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα , καί ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα , καί πᾶς αὐτός ὁ σκεῦος , καί ὁ τράπεζα καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , καί ὁ λουτήρ , καί ὁ βάσις αὐτός , καί ἁγιάζω αὐτός · καί εἰμί Ἅγιον ὁ Ἀγίων . Πᾶς ὁ ἅπτω αὐτός , ἁγιάζω . καί Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός χρίω , καί ἁγιάζω αὐτός ἱερατεύω ἐγώ . καί ὁ υἱός Ἰσραήλ λαλέω , λέγω · ἔλαιος ἄλειμμα χρῖσις ἅγιος εἰμί οὗτος σύ εἰς ὁ γενεά σύ · ἐπί σάρξ ἄνθρωπος οὖον χρίω , καί κατά ὁ σύνθεσις οὗτος οὖον ποιέω σύ ἑαυτοῦ ὡσαύτως . ἅγιος εἰμί , καί ἁγίασμα εἰμί σύ . ὅς εἄν ποιέω ὡσαύτως , καί ὅς εἄν δίδωμι ἀπό αὐτός ἀλλογενής , ἐξολοθρεύω ἐκ ὁ λαός αὐτός . ποιότης μέν οὖν , καί μήv καί συνθήκη , ἀνισότης τε αὖος , ὁ εἰς ὁλκή δή , λέγω , ὁ ὀνομάζω εἶδος , οὐδείς εἄν ἔχω φράζω · φίλος γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ εὕω φρονέω εἴωθα . ἔλαιος δέ μύρον ἀνακράζω , κατασημαίνω εἄν , ὥσπερ οὖν ἐγώ , ὁ ἐν Χριστός διά πνεῦμα ἁγιασμός ὁ ἐλεέω χορηγέω . κατά γε ὁ , λιπάνω ἐν ἔλαιον ὁ κεφαλή ἐγώ . καταχρίω δέ ὁ σκηνή , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , μετέχω γάρ εἄν ἁγιασμός καί τόπος διά ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός . ἁγίζω δέ καί ὁ σκεῦος , κατά γε ὁ αὐτός πρέπω τρόπος , ὅτι ὁ Θεός λειτουργία χρήσιμος , καί ὁ ἅπτω αὐτός ἁγιάζω . ἀνέπαφος δή οὖν ὁ ἔτι βέβηλος ὁ ἅγιος τε καί ἱερός · Τῖς γάρ κοινωνία φάος πρός σκότος ; κατά ὁ γράφω . ἀποφάσκω δέ παντελῶς ὁ δήω ἑαυτοῦ ὁ ὅμοιος ἔλαιον ποιέω κατασκευή . Ἴδιον γάρ μόνος ὁ ἁγίζω εἰμί ὁ Θεός , καί ὡς ἐξαίρω ἀληθής ἀνάκειμαι ὁ χρῆμα αὐτός , γενητός δέ καί ποιέω φύσις ὁ ἁγίζω ἕτερος δύναμαι , πῶς εἄν ἔχω ποτός ; πλουτέω γάρ μόλις ἐκ μετοχή ὁ ἄνωθεν ὁ ἁγιασμός . πρέπω δέ εἄν αὐτός διά ὁ ὁ ἅγιος ἐπιβοάω φωνή . τις γάρ ἔχω ὅς οὐ λαμβάνω ; καί γάρ Ἰωάννης φημί περί ὁ Μονογενώ , ὅτι ἐκ ὁ πλήρωμα αὐτός ἐγώ πᾶς λαμβάνω . καί , οὐ ἐκ μέτρον δίδωμι ὁ πνεῦμα , πηγή δέ μᾶλλον ὑπάρχω αὐτός ἁγιασμός , ἐπιμετρέω ὁ ἄξιος ὁ πνεῦμα , καί ὁ λογικός ἁγίζω κτίσις · ἐπί σάρξ δέ ἄνθρωπος , φημί , οὖον χρίω , καίτοι προστάσσω καταχρίω δήω ἀπό αὐτός , ὁ τε Ἀαρών καί ὁ συνιερατεύω . οὐκοῦν ὑπέρ ἀνθρώπινος ὁ γένος ἤδη ὁ ἱερόν , ἅτε δή καί Χριστός μέτοχος ὁ ὑπέρ ὁ κτίσις . τοιγάρ καί πρός ὁ ὑπέρ φύσις ἐγώ ἀνακομίζω ἀξίωμα , καί οἱονεί ὁ ἐπίγειος ἀποτέμνω , ὁ ἄνω προσνέμω · πατήρ γάρ , φημί , μή καλέω σύ ἐπί ὁ γῆ · εἷς γάρ εἰμί ὁ πατήρ σύ , ὁ ἐν ὁ οὐρανός , πᾶς δέ σύ ἀδελφός εἰμί . ὄλεθρος δέ ὁ δίκη ὁ ἀπό αὐτός παρέχω ἀλλογενής · μή δίδωμι γάρ , φημί , ὁ ἅγιος ὁ κύων , μηδέ βάλλω ὁ μαργαρίτης σύ ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος . ὁ γάρ ὅς προσάγω ἀτημελῶς ὁ ἄπιστος ἔτι ὁ κρύπτω , καί ὁ μόνος ἅγιος πρέπω , κίνδυνος μεστός · ἁγίζω γάρ οὖον ὁ βέβηλος ἔτι καί νοσέω ἔκτοπος ὁ ἀκαθαρσία , ἀλλά ὁ ἤδη καθαίρω διά ὁ ἅγιος βάπτισμα . ἀληθής . κατά ὁ ἴσος οὗτος τρόπος καί λόγος , ὁ ὁ θυμίαμα ποιέω κατασκευή διατυπόω , λέγω · καί σύ λαμβάνω σεαυτοῦ ἥδυσμα , στακτή καί ὄνυξ , καί χαλβάνη ἡδυσμός , καί λίβανος διαφανής , ἴσος ἴσος εἰμί , καί ποιέω αὐτός θυμίαμα μυρεψικός · ἔργον μυρεψός μίγνυμι , καθαρός , ἔργον ἅγιος . καί συγκόπτω ἐκ οὗτος λεπτός , καί τίθημι ἀπέναντι ὁ μαρτύριον ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ὅθεν γιγνώσκω σύ ἐκεῖθεν . Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰμί σύ θυμίαμα . κατά ὁ σύνθεσις οὗτος οὖον ποιέω σύ ἑαυτοῦ . ἁγίασμα εἰμί σύ κύριος . ὅς εἄν ποιέω ὡσαύτως , ὥστε ὀσφραίνομαι ἐν αὐτός , ἀπόλλυμι ἐκ ὁ λαός αὐτός . ὑποφαίνω δέ πάλιν ἐγώ ὁ ἐπί ὅδε λόγος , ὅτι ὁ ἰδικός ἐξαίρετος ὁ ἅπας ἐπέκεινα φύσις . μέτειμι μέν ὁ ποιέω οὐδείς οὐσιωδῶς , κοινός δέ ὁ κτίζω παντελῶς οὐδείς , πρός ὁ ποιητής καί δεσπότης , τόγε ἥκω εἰς ἄξιος λόγος καί γέρας ὑπεροχή . μιμνήσκω δέ καί ὁ θυσιαστήριον ὁ χρύσεος , καί αὐτός δέ ὁ συντίθημι καί λεπτόν θυμίαμα Χριστός ἐρῶ , καί αὐτός ἐγώ ὁ Ἐμμανουήλ διά ἄμφω σημαίνω . οὐκοῦν εἰς Χριστός ἀναφέρω ὁ θυμίαμα ( εὐώδης γάρ ἀσύγκριτος ) , οὖον ποιέω ἑαυτοῦ κατά αὐτός δή ὁ θυμίαμα . ἕτερος γάρ ἐπί αὐτός παντελῶς οὐδείς παραδέχομαι , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ τάλας Ἰουδαῖος , ὁ ὁ ἀνομία υἱός . ἑαυτοῦ γάρ ὁ τοιόσδε συντίθημι ἁλίσκομαι , καί κατά ἐκεῖνος δή ὁ εὐώδης καί ἐξαίρω ἀληθής θυμίαμα , ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ ὁ μέν ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω ἐγώ ἐν ὁ υἱός , διά ὅς καί ἐγώ εὐωδιάζω , οὐ ἑαυτοῦ συντίθημι ὁ θυμίαμα ὁ λεπτόν , ἀλλά ὡς μέτοχος ὁ θυμίαμα , καί ὁ ὁ πνεῦμα χάρις καταχρίω , καί διά ὁ ἐν Χριστός πολιτεία εὐδοκιμέω σπουδάζω . Ζεύς πᾶς οὖν , ὡς ἔοικα , ὁ γίγνομαι ἐν , ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ διαμορφόω μυστήριον . καί πρός γε δή οὗτος καταθαυμάζω εἄν , εἰμί μανθάνω ὅτι καί αὐτός ὁ ἅγιος σκηνή ὁ τεχνουργός Χριστός διαπλήσσω , ὡς ἐν γε σφεῖς αὐτός . τίς φημί τρόπος ; ἐννοέω γάρ οὐ ἔχω . γράφω γάρ αὖος · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · ἰδέ ἀνακαλέω ἐκ ὄνομα ὁ Βεσελεήλ ὁ ὁ Οὔριος υἱός , υἱός Ὤρ ὁ Φυλή Ἰούδας , καί ἐμπίμπλημι αὐτός πνεῦμα θέω σοφία καί σύνεσις καί ἐπιστήμη . καί ἐν πᾶς ἔργον διανοέομαι ὁ χρυσίον , καί ὁ ἀργύριον , καί ὁ χαλκός , καί ὁ ὑάκινθος , καί ὁ πορφύρα , καί ὁ κόκκινος ὁ νηστός , καί ὁ βύσσος ὁ κλώθω , καί ὁ λιθουργικός , καί εἰς ὁ ἔργον ὁ τεκτονικός ὁ ξύλον ἐργάζομαι κατά πᾶς ὁ ἔργον . καί ἐγώ δίδωμι αὐτός , καί ὁ Ἐλιάβ ὁ Ἀχισαμάς , ἐκ Φυλή Δάν , καί πᾶς συνετός Καρδία δίδωμι σύνεσις , καί ποιέω πᾶς ὅσος συντάσσω . ἀθρέω δή οὖν ὅπως καθηγέομαι μέν ὁ τεχνούργημα ὁ Βεσελεήλ , Ἐλιάβ δέ ἐργάζομαι . τις οὖν οὗτος γε ; πυνθάνομαι δή οὖν · Ἰούδας τε καί Δάν , ἄμφω μέν ἐκ Ἰακώβ , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ἐλεύθερος ὁ Λεία , ὁ δέ ἐκ θεράπαινα ὁ Βάλης . Τύπος οὖν ἄρα καί ἐναργής ὁ Βεσελεήλ ὁ φαίνω ἐγώ ἐκ Φυλή Ἰούδας ὁ κατά σάρξ Χριστός , καί ἐκ φύσις ἀληθής ὁ ἐλεύθερος , δῆλος δέ ὅτι ὁ θεῖος καί υπέρτατος . ἐμφαίνω δέ εἄν εὕω μάλα καί Ἐλιάβ ὁ , ὡς ἐκ δοῦλος ὁ Ἱεροσόλυμα , Χριστός συνεργάζομαι ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής · Θεός γάρ γίγνομαι συνεργός ὁ εἰς σύστασις ὁ ἅγιος ἐκκλησία μονονού πονέω καί τεχνάομαι συγκομίζω δέ ὁ ἐκ οἰκεῖος σπουδή καί ἐπιείκεια εἰς ὁ ὁ σκηνή ἔργον πᾶς ὁ συνετός ὁ Καρδία , ὁ κατά καιρός διδάσκαλος ἀποπληρόω εἰκών , ὅς ἐν σπουδή καί φροντίς ὁ ἐργάζομαι ὁ ὁ Θεός , καί ὅσος εἄν τελέω πρός ὄνησις ὁ ἐκκλησία Χριστός .