cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 6
Ὅτι χρὴ Θεῷ τῷ κατὰ φύσιν ἡμᾶς προσκεῖσθαι μόνῳ , καὶ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ καρδίας . Ἀνδρείας μὲν οὖν πέρι τῆς ἐν Χριστῷ νοουμένης , καὶ πνευματικῆς εὐσθενείας ἀποχρῶν , ἡμῖν , ὡς ἔοικεν , ἐκπεποίηται λόγος , ὦ Παλλάδιε · τὰ δὲ ἐφ' οἷς ἂν γένοιτο ταυτὶ πρὸς ἡμῶν , περιαθρεῖν ἀναγκαῖον , καθάπερ ἐγᾦμαι , πάλιν . Εὖ λέγεις . Φέρε δὴ οὖν , τῆς διανοίας τὸν ὀφθαλμὸν ἐν κύκλῳ περιελίττοντες , καὶ εἰς ἀκριβῆ κατάσκεψιν τῶν καθ' ἡμᾶς ἱέντες πραγμάτων , ἀνασκοπῶμεν εὖ μάλα , διὰ ποίας ἰόντες τρίβου , λαμπροί τε ἐσόμεθα , καὶ τὴν ἐφ' ἅπασι τοῖς ἐπαινουμένοις οἷά τινα στέφανον ἀναδησόμεθα ψῆφον . Ἢ οὐ δοκῶ σοι φρονεῖν ὀρθὰ , τὸ ἔν γε τούτοις φιλοκρινεῖν ᾑρημένος ; Παντάπασι μὲν οὖν . Φαίην γὰρ ἂν καὶ αὐτὸς ἐγὼ προκλήσει τῇ πρὸς ἀνδρίαν προκαταθήγεσθαι δεῖν , ἑλέσθαι τε τὰ δι' ὧν ἄν τις ἔσοιτο λαμπρὸς , καὶ τῆς ἀμωμήτου ζωῆς ἔρχοιτο κατ' εὐθύ . Οὐκοῦν ἤδη λέγωμεν , ὡς ἁπάσης μὲν οἰκίας ἔρεισμα , κρηπίς · νεὼς δὲ τρόπις , ἀρχή · τοῦ δὲ κατορθοῦν ᾑρημένου , θεμέλιος ἂν γένοιτο καὶ ὑποβάθρας ἀρχὴ , τῆς ἀληθείας ἡ γνῶσις , καὶ ὁ περὶ πίστεως τῆς εἰς Θεὸν τὸν ἕνα καὶ φύσει καὶ ἀληθινὸν ἀκιβδήλευτος λόγος · Ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε , οὐδ' οὐ μὴ συνῆτε , φησὶ τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν . Συνιέντας δὲ οὔπω τῶν ἀναγκαίων οὐδὲν ἀπρακτεῖν ἀνάγκη , τὸ κατορθοῦν οὐκ εἰδότας . Ἢ οὐκ ἂν ἀναγκαῖον εἶναι φὴς πρὸς εὐδοκίμησιν ἡμῖν , τὴν ἐπὶ παντὶ τῷ πρακτέῳ διάσκεψιν , εἰ ἐν λόγῳ πεποιήμεθα τὸ δρᾷν ὀρθῶς , ἃ ἐρᾷν ἀναγκαῖον ; Φημί . Τροφὸς οὖν ἄρα συνέσεως , πίστις . Σύνεσις δὲ , τῶν πρακτέων ἡμῖν ποιεῖται τὴν βάσανον . Καὶ γοῦν ὅτε τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς παιδαγωγὸν ὥσπερ τινὰ , καὶ ἰθυντῆρα σοφὸν , τὸν διὰ Μωσέως ἐπέστησε νόμον , ὑποβάθραν ὥσπερ τινὰ καὶ ἀκατάσειστον ἀρχὴν , τὴν παρὰ τῆς μιᾶς τε καὶ ἀληθοῦς Θεότητος προκατεβάλετο γνῶσιν · μὴ γὰρ ἂν ἰσχύσειν αὐτοὺς ὑπελάμβανε τῆς ἀδιαβλήτου καὶ ἀκραιφνοῦς ἐφικέσθαι ζωῆς , ἤγουν τῷ τῶν καλλίστων εἰσηγητῇ καταρυθμίζεσθαι νόμῳ , καὶ ὑπείκειν ἐντολαῖς , εἰ μὴ καθάπερ προανατείχισμα τὴν ἐπὶ Θεῷ πίστιν ἑλόντες εἰς νοῦν , ἀντιφέροιντο γενναίως ταῖς εἰς ῥᾳθυμίαν αὐτοὺς ἀκονούσαις ἡδοναῖς . Ἔδει δὴ οὖν , ἔδει , καθάπερ τινὰ ψυχικὴν ἀῤῥωστίαν , προαποθέσθαι τοὺς πάλαι τὴν πολύθεον πλάνησιν , πίστει τε τῇ εἰς Θεὸν τὸν ἕνα φύσει καὶ ἀληθῶς ἐρηρεῖσθαι καλῶς · τοιγάρτοι καὶ πρῶτος αὐτοῖς προανέλαμψε νόμος · Ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου , ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας . Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ . Οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον , οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω , καὶ ἐν τῇ γῇ κάτω , καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς , οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς , οὐδ' οὐ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς . Ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου , ὁ Θεὸς ζηλωτὴς , ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσί με · καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσί με , καὶ φυλάσσουσι τὰ προστάγματά μου . Ἔδει γὰρ , ἔδει σκληροῖς καταπτοεῖσθαι δείμασι , τοὺς ἀνεξίτητον μέλλοντας ποιεῖσθαι τὴν ἐντολήν · τοιγάρτοι καὶ ζηλωτὴν ἑαυτὸν ὀνομάζει Θεὸν , καὶ ἁμαρτίας πατέρων ἐπιτιθέντα τοῖς ἐξ αὐτῶν , εἴ γε κατ' ἐκείνους ἕλοιντο βιοῦν , καὶ προγονικοῖς ἁμιλλᾶσθαι πταίσμασιν . Οὐ γάρ πού φαμεν , ὡς τοῖς γε ὅλως οὐδὲν πεπλημμεληκόσιν αἱ τῶν πατέρων ἐγκατασκήπτουσιν ἁμαρτίαι , καί τοι διαῤῥήδην ἀνακεκραγότος Θεοῦ · Οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ τέκνων , οὐδὲ τέκνα ὑπὲρ πατέρων , ἕκαστος τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται . Ἀλλ' εἰ ταῖς τῶν πατέρων ἕποιντο γνώμαις οἱ ἐξ αὐτῶν , καὶ προγονικῆς δυσσεβείας ἔσοιντο ζηλωταὶ , παρατείνει που τάχα καὶ εἰς αὐτοὺς ὁ θυμός . Κἂν εἰ γένοιτό πως ἐξ ἐμφύτου φιλανθρωπίας ἀνεῖναι τοῖς πρώτοις τὸν ὑπὲρ πάντα Θεὸν , τὸ κολάζεσθαι δεῖν , ἀλλ' οὖν ὀψὲ τοῖς δευτέροις ἤγουν τοῖς τρίτοις ἐπάγει τὴν ἐν ἀρχαῖς τῷ βεβήλῳ γένει πρέπουσάν τε καὶ ὀφειλομένην ὀργήν . Κατεσόβει τοίνυν εἰς τὸ φοβεῖσθαι δεῖν , ζηλωτὴν ἑαυτὸν ὀνομάζων Θεόν · ἐβεβαίου γε μὴν καὶ ἑτέρως εἰς πίστιν αὐτοὺς , ποιεῖν ἔλεος εἰς χιλιάδας ὑπισχνούμενος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Προσετίθει δὲ τούτοις γείτονά τε καὶ ἀδελφὴν ἐντολήν · Οὐ γὰρ λήψῃ , φησὶ , τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ · οὐ γὰρ μὴ καθαρίσῃ Κύριος τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ . Τοῦτό τινες ἔδρων , ξύλοις τε καὶ λίθοις τὴν τοῦ Θεοῦ κλῆσιν ἀνάπτοντες , καὶ τὸν ὑπὲρ πᾶν ὄνομα κατακομίζοντες ἀμαθῶς εἰς ἀνθρωπίνης χειρὸς φιλοτέχνημά τε καὶ πόνον . Ἔφη δέ που περὶ αὐτῶν διὰ φωνῆς Ἡσαΐου Θεός · Ἐκλεξάμενος τέκτων ξύλον , ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέτρῳ , καὶ ἐν κόλλῃ ἐῤῥύθμισεν αὐτὸ , καὶ ἐποίησεν αὐτὸ ὡς μορφὴν ἀνδρὸς , καὶ ὡς ὡραιότητα ἀνθρώπου στῆσαι αὐτὸ ἐν οἴκῳ · ἔκοψε ξύλον ἐκ τοῦ δρυμοῦ ὃ ἐφύτευσε Κύριος , καὶ ὑετὸς ἐμήκυνεν , ἵνα ᾖ ἀνθρώποις εἰς καῦσιν , καὶ λαβὼν ἀπ' αὐτοῦ , ἐθερμάνθη , καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ' αὐτῶν · τὸ δὲ λοιπὸν εἰργάσαντο εἰς θεοὺς , καὶ προσκυνοῦσιν αὐτοῖς . Καὶ μεθ' ἕτερα · Γνῶτε , ὅτι σποδὸς ἡ καρδία αὐτῶν , καὶ πλανῶνται . Οὗτοι λαμβάνουσι τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπὶ ματαίῳ . Ἀλλ' οἶμαι δεῖν τοὺς οἵ γε λοιπὸν ἔξω τε πάγης γεγόνασι διαβολικῆς , καὶ Θεὸν ἐγνώκασι τὸν ἀληθινὸν , μὴ εἰς ψυχρὰς ὀκλάζειν ἐννοίας , μήτε μὴν τὸ ἀγεννὲς ἔν γε δὴ τούτῳ τιμᾷν φληνάφως , ἀνθελκομένους εἰς τὸ δεῖν ἑτέρους εἰδέναι θεοὺς , ἤγουν οἴεσθαί τινας ὑπάρχειν ὅλως παρὰ τὸν ἕνα καὶ ἀληθῶς . Εἰ γὰρ καὶ λέγοιντό τινες θεοὶ καὶ κύριοι , ἔν τε τῷ οὐρανῷ , καὶ ἐπὶ γῆς , ἀλλ' ἡμῖν εἷς Θεὸς , ὁ Πατὴρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτόν · καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , δι' οὗ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς δι' αὐτοῦ · καὶ ἓν Πνεῦμα ἅγιον , ἐν ᾧ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ . Ἥκιστα μὲν γὰρ τὴν τῆς θεότητος φύσιν συστελοῦμεν Ἰουδαϊκῶς , εἰς μόνον τὸν ἕνα Θεὸν καὶ Πατέρα , κατευρύνοντες δὲ ὥσπερ εἰς ἁγίαν τε καὶ ὁμοούσιον Τριάδα · καὶ μὴν καὶ προσώπων ποιότητι , καὶ ὑποστάσεως ἰδιότητι διαστέλλοντες , εἰς ἕνα δὴ πάλιν συστελοῦμεν Θεὸν , διὰ τὸ τῆς οὐσίας ταυτὸν , καὶ αὐτῷ λατρεύσομεν , αὐτῷ προσκυνήσομεν , ἐπικαλούμενοι τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Οὐ γὰρ ἔσονται , φησὶ , θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ · καὶ πάλιν · Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . Ἐπειδὴ δὲ εἶς μὲν ἔστι Θεὸς ὁ Πατὴρ , εἶς δὲ Κύριος ὁ Υἱὸς , ἓν δὲ Πνεῦμα ἅγιον ἐκπορευτὸν , οὔτε τὸν ἕνα Θεὸν τῆς ἀληθοῦς κυριότητος ἐξοίσομεν · οὔτε μὴν τὸν ἀληθῶς καὶ φύσει Κύριον , τοῦ εἶναι Θεὸν ἐκπέμψομεν · ἕψεται γὰρ θεότητι μὲν πάντως τῇ κατὰ φύσιν , ἡ κυριότης · κυριότητι δὲ αὖ τῇ κατ' ἀλήθειαν , ἡ τῆς θεότητος δόξα . Ὀρθότατά γε καὶ ὅτι μάλιστα σοφῶς ἔφης . Ἕνα δὴ οὖν , Παλλάδιε , Θεὸν εἰσόμεθα , καὶ ἐπ' αὐτῷ τὸ σύμπαν οὐδένα καταλογιούμεθα , τὴν ἀνόσιόν τε καὶ βέβηλον διψυχίαν , ὡς ἀλαζόνα καὶ ὑβρίστριαν ἀληθῶς , ἀπωτάτω ποιούμενοι τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς , ἵνα μὴ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς ἱερὸς ἐπιφωνῇ λόγος · Ἕως πότε χωλανεῖτε ἐπ' ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ; ἢ Βάαλ Βάαλ , ἢ Θεῷ Θεῷ . Μονοτρόπους γὰρ ἡμᾶς , οὐχ ἑτερόφρονας καὶ σεσαλευμένους , εἰς ἃ μὴ προσῆκεν ἑτοιμότατα μεταπίπτοντας ὁρᾶσθαι δεήσει · ὡς τό τοι χωλεύειν ἐπ' ἄμφω καὶ καταδονεῖσθαι φιλεῖν , φαίην ἂν ἔγωγε τῶν ὅτι μάλιστα δυσαθεωτάτων . Καὶ γοῦν καὶ ὁ πάλαι νόμος θανάτῳ τιμᾶται τὸν οὐκ ἀσφαλῆ , φησὶ γάρ · Ὁ θυσιάζων θεοῖς ἐξολοθρευθήσεται , πλὴν Κυρίῳ μόνῳ . Τοιγάρτοι τῆς θείας κατεπαίρεσθαι δόξης , καὶ τὰ αὐτῇ καὶ μόνῃ διανέμειν πρέποντα , ἐπιχειρεῖν οἷς ἂν ἕλοιτό τις , καὶ τοῖς μὴ φύσει χαρίζεσθαι θεοῖς , νοσημάτων αἴσχιστον , μᾶλλον δὲ δυσσεβείας ἂν γένοιτο τῆς ἐσχάτης ἔγκλημα καὶ γραφή . Ἀπηλλάχθαι δὴ οὖν τῶν τοιούτων ἀνάγκη , τόν γε ὡς ἀληθῶς γνήσιον καὶ θεοφιλῆ , καὶ οὐχὶ δὴ μόνον ἀποκαθαίροντα τὴν καρδίαν , ἀλλὰ μηδ' ὅσον εἰπεῖν διὰ γλώσσης ἱέντα ποτὲ τὸ εἴδωλον ὄνομα . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Καὶ ὄνομα θεῶν ἑτέρων οὐκ ἀναμνησθήσεσθε , οὐδ' οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν . Ἃ γὰρ αἰσχρὸν εἰδέναι , λαλεῖν οὐκ ἀζήμιον . Πανταχῆ δὲ τὸ ἐν πίστει γνήσιον τιμᾷν ᾑρημένους , διαμεμνῆσθαι προσήκει τοῦ μακαρίου Παύλου γράφοντος ὧδε · Ἀδύνατον γὰρ τοὺς ἅπαξ πεφωτισμένους , καὶ καλὸν γευσαμένους Θεοῦ ῥῆμα , δυνάμεις τε μέλλοντος αἰῶνος , καὶ παραπεσόντας , πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν . Οἱ γὰρ ἅπαξ εἰς μετάληψιν τῆς οὐρανίου καὶ θείας ἐνηνεγμένοι χάριτος , διά γε τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , ἀναστάσεώς τε πέρι , καὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ βασιλείας τὸν ἀληθῆ καὶ ζωοποιὸν παραδεξάμενοι λόγον , εἰ παλινδρομεῖν ἕλοιντο πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , καὶ νόσον ὑποδραμεῖν τὴν πρώτην , οὐκ ἀνακαινισθήσονται πρὸς καθαρισμὸν διὰ δευτέρου βαπτίσματος · Οὐ γὰρ ἡ αὐτῶν ἀπιστία τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ καταργήσει , καθά φησιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος . Οὐδὲ ἐπείπερ καταπεφρονήκασί τινες ἀνόπιν ἰόντες τῆς θείας χάριτος , τὸ ἀβέβαιον καταγράψομεν · ποιναῖς δὲ μᾶλλον ὁ τῶν ὅλων ὑποθήσει κριτὴς τοὺς εἰς τοῦτο κατολισθεῖν δυσσεβείας οὐ παραιτουμένους , ὡς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατῆσαι καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγήσασθαι , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσαι , ἐν ᾧ ἡγιάσθησαν , καὶ γεγόνασι τῆς θείας φύσεως κοινωνοί . Ὥσπερ γὰρ στρατιώτην τὸν ῥιψάσπιδά τε καὶ φυγοπόλεμον , οὐ δευτέροις τιμᾶσθαι σημάντροις , ἀλλ' ἤδη κολάζεσθαι χρὴ , καὶ τῆς ἀνανδρείας ἀποτιννύναι λόγους · τὸν αὐτὸν , οἶμαι , προσήκει τρόπον , τοὺς οὕτω σεπτήν τε καὶ ἀξιάγαστον περιυβρίζοντας χάριν , οὐ τοῦ δευτέρου τιμᾶσθαι Πνεύματος δόσει , τῆς πρώτης ἀθετουμένης , ἀλλ' ἤδη ποιναῖς ὑποκεῖσθαι πρέπει . Ὅτι γὰρ τοὺς ἅπαξ πεφωτισμένους εἰς τοῦτο ἰέναι προσήκει γνώμης , καὶ ἑδραιότητος λογισμῶν , ὡς εἰδέναι μὲν ἕνα τὸν φύσει Θεὸν , καταμυσάττεσθαι δὲ τοὺς ἕτερόν τι παρὰ τοῦτο εἰσηγουμένους , καὶ ἐπιθυμημάτων ποιεῖσθαι κάλλιστον , τὸ ἐπιθρώσκειν εἰδώλοις , καὶ κατασείειν ναοὺς , καὶ οὐδὲν ἡγεῖσθαι τὰ Ἑλλήνων σεβάσματα , καὶ ἀρχαῖος ἡμᾶς διδάξει λόγος . Γέγραπται γὰρ ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν ἐπὶ δυσμῶν Μωὰβ παρὰ τὸν Ἰορδάνην κατὰ Ἱεριχὼ , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν Ἰορδάνην εἰς γῆν Χαναὰν , καὶ ἀπολεῖτε πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τῇ γῇ πρὸ προσώπου ὑμῶν . Καὶ ἐξαρεῖτε τὰς σκοπιὰς αὐτῶν , καὶ πάντα τὰ εἴδωλα τὰ χωνευτὰ αὐτῶν ἀπολεῖτε αὐτὰ , καὶ πάσας τὰς στήλας αὐτῶν ἐξαρεῖτε . Συνίης ὅτι τοὺς παρελθόντας τὸν Ἰορδάνην , ἐκ μέσου ποιεῖσθαι χρὴ βωμοὺς καὶ τεμένη , καὶ αὐτοῖς εἰδώλοις καὶ στήλαις ἀναμοχλεύειν ἀμελητί ; ὡς τό γε φειδὼ τοῖς τοιούτοις τυχὸν ἀπονέμειν κακοῖς μήνυσις ἂν γένοιτο σαφὴς , τοῦ μὴ ἐρηρεῖσθαι καλῶς , μήτε μὴν ἀκαταιτίατον τῷ Θεῷ τὴν καρδίαν ἀφιεροῦν , καίτοι λέγοντι σαφῶς περὶ τῶν ἀθέων καὶ πονηρῶν · Οὐ προσκυνήσεις τοῖς θεοῖς αὐτῶν , οὐδ' οὐ μὴ λατρεύσῃς κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν , ἀλλὰ καθαιρέσει καθελεῖς , καὶ συντρίβων συντρίψεις τὰς στήλας αὐτῶν , καὶ λατρεύσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου , καὶ εὐλογήσω τὸν ἄρτον σου , καὶ τὸν οἶνόν σου , καὶ τὸ ὕδωρ σου · καὶ ἀποστρέψω μαλακίαν ἀφ' ὑμῶν · οὐκ ἔσται ἄγονος , οὐδὲ στεῖρα ἐπὶ τῆς γῆς σου , τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν σου ἀναπληρώσω . Ἔστι γὰρ οὐκ ἀσυμφανὲς , ὡς τοῖς ἄγαν ἐρηρεισμένοις καὶ ἐξ ὑγιοῦς διανοίας τῷ τῶν ὅλων Θεῷ προσκειμένοις , ἀπόδειξίν τε τοῦ πράγματος ἐναργῆ ποιεῖσθαι μεμελετηκόσι , τὸ κατασείειν βωμούς τε καὶ στήλας , καὶ ἀνθρώπων ἀθύρματα παρεφθαρμένων τὸν νοῦν , θείων ἔσται χαρισμάτων πρόξενον . Ἀληθές . Εἰ γὰρ δὴ καθέλῃς τὰ χειροποιητὰ , φησὶ λατρεύσειάς τε Θεῷ , τὰ παρ' ἐκείνοις ἔθη μεμισηκὼς , Εὐλογήσω τὸν ἄρτον σου , καὶ τὸν οἶνόν σου . καὶ τὸ ὕδωρ σου . Μυστικὸς ὁ λόγος καὶ βαθύς · τοῖς γὰρ Θεῷ γνησίοις , πρὸς εὐλογίας ἔσται πνευματικῆς , τῶν τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων ἡ μέθεξις , καὶ ἡ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος χάρις . Τοῖς γε μὴν διψυχοῦσιν ἔτι , κεκινημένοις εἰς ἀπόστασιν , ὀργὴ καὶ κατάκριμα · καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν δεινῶν , τὸ μεταλαχεῖν ἐστι τῆς εὐλογίας τῆς πνευματικῆς ; καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἔστιν , ὃ καὶ ὁ σοφὸς ἔφη Παῦλος , ὅτι Ὁ ἐσθίων καὶ πίνων τὸ σῶμα καὶ αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἀναξίως , κατάκριμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίει , μὴ διακρίνων τὸ σῶμα Κυρίου . Δοκιμαζέτω δὲ , φησὶν , ὁ ἄνθρωπος ἑαυτὸν , καὶ τότε ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω , καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω · Ἔσται τοίνυν πρὸς εὐλογίας , φησὶ , τῶν ἁγίων μυστηρίων ἡ μέθεξις , τοῖς γε ὡς ἀληθῶς φιλοθεωτάτοις . Καὶ ἀπαλλαγήσονται δὲ μαλακισμοῦ , τουτέστι , τοῦ νοσεῖν ἑτοίμως τὸ ἀδικεῖν πεφυκὸς , καὶ ἀποκομίζον εἰς ἀνανδρίαν · ἀλλ' οὐδὲ ἄγονος ἔσται , φησὶν , ἐν αὐτοῖς , οὐδὲ στεῖρα . Γονιμωτάτη γὰρ πᾶσα θεοφιλὴς καὶ ὁσία ψυχὴ , καὶ καρποῖς ἁγίοις κατάκομος , φημὶ δὲ δὴ πάλιν , τοῖς ἐξ ἀρετῆς αὐχήμασιν . Ὧδε ἔχει . Εὐκατάσειστον δὲ τὴν καρδίαν ἔχειν οὐκ ἐῶν , εὐμηχανῶς ἐπιτρέπει πρὸς τὸ δεῖν ἑλέσθαι τὸ βεβηκὸς εἰς πίστιν , καὶ εἰς εὐσέβειαν ἀσφαλές · ποτὲ μὲν γὰρ λογισμοῖς τοῖς καθήκουσιν μεταπαιδεύων ἐπὶ τὸ ἄμεινον , ἀποσπουδάζειν κελεύει , μᾶλλον δὲ ἀποστρέφεσθαι παντελῶς , ὡς ὀλέθρου πρόξενον , τὸ θύειν εἰδώλοις ἢ προσκυνεῖν , διαβολῆς τῆς ἐσχάτης , μᾶλλον δὲ δυσσεβείας τῆς ἀνωτάτω δεικνὺς ἀνάπλεων τὴν τοιάνδε νόσον · ποτὲ δὲ καὶ φόβον , τὸν τοῦ κολάζεσθαι λέγω , παιδαγωγὸν ὥσπερ τινὰ καὶ γενναῖον ἡμῖν ἐπιστήσας φύλακα , περιτρέπει πανταχόθεν ἐπὶ τὸ ἀρέσκον αὐτῷ . Καὶ γοῦν ἐν τῷ Δευτερονομίῳ φησὶν ὁ μακάριος Μωσῆς · Καὶ ταῦτα τὰ προστάγματα καὶ τὰ κρίματα , ἃ φυλάξεσθε τοῦ ποιῆσαι ἐπὶ τῆς γῆς , ἣν Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν κλήρῳ πάσας τὰς ἡμέρας , ἃς ὑμεῖς ζῆτε ἐπὶ τῆς γῆς . Ἀπωλείᾳ ἀπολεῖτε πάντας τοὺς τόπους , ἐν οἷς ἐλάτρευσαν ἐκεῖ τὰ ἔθνη τοῖς θεοῖς αὐτῶν , οὓς ὑμεῖς κληρονομεῖτε αὐτοὺς ἐπὶ τῶν ὀρέων τῶν ὑψηλῶν , καὶ ἐπὶ τῶν θινῶν , καὶ ὑποκάτω δένδρου δασέος . Καὶ κατασκάψετε τοὺς βωμοὺς αὐτῶν , καὶ συντρίψετε τὰς στήλας αὐτῶν , καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε , καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρὶ , καὶ ἀπολεῖτε τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου . Οἱ μὲν Ἑλλήνων σοφοὶ καὶ λογάδες , ποιηταὶ δὲ μάλιστα , ὀρειάδας τινὰς καὶ ἁμαδρυάδας ὀνομάζουσι νύμφας , ἤτοι δαίμονας . Εἰσὶ δὲ οἳ καὶ τοῖς κατὰ τόπον ὑψώμασι τοὺς παρὰ σφίσι τιμᾷν ᾑρημένοι θεοὺς , βωμοὺς ἱστάντες ἐν ὄρεσι , βουθυτεῖν ἐσπούδαζον , καὶ τοῖς τῶν δένδρων εὐφυεστέροις περιιδρύσαντες ἕλη καὶ δαιμονίων ἰνδάλματα , μηλοσφαγίαις ἐκέχρηντο . Ἀλλ' ἦν ἀναγκαῖον κατοῤῥωδοῦντας οὐδὲν τοὺς ὑπὸ Θεῷ γεγονότας τῷ κατ' ἀλήθειάν τε καὶ φύσει , τὰ τῶν πλανωμένων κατασείειν ἀθύρματα , καὶ τῶν παρ' ἐκείνοις ἐθῶν ὡς ἀπωτάτω χωρεῖν . Τοιγάρτοι φησὶ πάλιν · Ἐὰν δὲ ἐξολοθρεύσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ἔθνη , εἰς οὓς σὺ πορεύσῃ ἐκεῖ τοῦ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν , ἀπὸ προσώπου σου , καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτοὺς , καὶ κατοικήσῃς ἐν τῇ γῇ αὐτῶν , πρόσεχε σαυτῷ , μὴ ἐκζητήσῃς ἐπακολουθῆσαι αὐτοῖς μετὰ τὸ ἐξολοθρευθῆναι αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου , οὐ μὴ ἐκζητήσῃς τοὺς θεοὺς αὐτῶν , λέγων , Πῶς ποιοῦσι τὰ ἔθνη ταῦτα τοῖς θεοῖς αὐτῶν , ποιήσω καὶ ἐγώ · οὐ ποιήσῃς οὕτω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου · τὰ γὰρ βδελύγματα , ἃ Κύριος ἐμίσησεν , ἐποίησαν τοῖς θεοῖς αὐτῶν , ὅτι καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν κατακαίουσιν ἐν πυρὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν . Εὖ γε ὁ νομοθέτης ἀποφάσκει παντελῶς τῶν πλανωμένων τὴν μίμησιν , καὶ ἀποφοιτᾷν εὖ μάλα κελεύει τῆς ἀνηλεοῦς τῶν τέκνων σφαγῆς . Φθόρους δὲ καὶ λυμεῶνας τῆς ἀνθρωπότητος τοὺς φιλαιμάτους τε καὶ ψευδωνύμους ἐλέγχει θεοὺς , καὶ αὐτοὺς ἀγρίως τοὺς τῆς ἀναγκαίας φιλοστοργίας ἀτιμάζοντας νόμους , διά γε τὸ σφίσι δοκοῦν · Ἔκτισε μὲν γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα Θεὸς , καὶ σωτήριοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου , καὶ οὐκ ἔστιν ᾅδου βασίλειον ἐπὶ γῆς . Φθόνῳ δὲ διαβόλου θάνατος εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν . Καὶ ἡ μὲν θεία θέλησις ἀνατρέπει θάνατον , καὶ καταλύει φθοράν · καὶ τὸ οὐκ εἶναι τὰ ὄντα , μισεῖ · ἔκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα , καθὰ γέγραπται . Οἱ δὲ ταῖς τῶν δαιμονίων πλεονεξίαις σεσαγηνευμένοι πρὸς πλάνησιν , καθάπερ ἡδύσματα , καὶ τῶν ὅτι μάλιστα χρηστῶν καὶ εὐοσμοτάτων θυμιαμάτων , προσκομίζουσι τῷ Σατανᾷ τῶν ἐπὶ ζωῇ γεγονότων τὸν ὄλεθρον , καὶ τῶν ἐκτισμένων εἰς τὸ εἶναι , τὸν θάνατον . Εὐφυέστατα τοίνυν , τῆς ἐσχάτης δεῖξαι διαβολῆς τὰ παρ' ἐκείνοις ἔμπλεω ἠβουλήθη καὶ φύσιν ἀδικουμένην , καὶ τῆς πολυεύκτου φιλοπαιδίας πεπατημένους θεσμοὺς , μετασοβῶν εὖ μάλα τὸν εὐγενῆ καὶ μισόκακον νοῦν τῶν ἀκροωμένων ἐπὶ τὸ χρῆναι τιμᾷν καὶ ἀνθελέσθαι γοργῶς ἅπερ ἂν αὐτὸς βούλοιτό τε καὶ λέγοι . Καὶ ταυτὶ μὲν , εἰς ἀνατροπὴν τῆς παρ' ἐκείνοις ἀνοσιότητος ἐνομοθετεῖτο πάλαι . Καθορίζει δὲ θάνατον τοῦ μεταπείθειν ἐθέλοντος τὸν ἐρηρεισμένον , καὶ τῆς ἀληθείας τὴν γνῶσιν φιλοθέως εἰσδεδεγμένον . Ἔφη γὰρ οὕτω πάλιν · Ἐὰν δὲ ἀναστῇ ἐν σοὶ προφήτης ἢ ἐνυπνιαζόμενος τὸ ἐνύπνιον , καὶ δῷ σοι σημεῖον ἢ τέρας , καὶ ἔλθῃ τὸ σημεῖον ἢ τὸ τέρας , ὃ ἐλάλησε πρὸς σὲ , λέγων · Πορευθῶμεν καὶ λατρεύσωμεν θεοῖς ἑτέροις οὓς οὐκ οἴδατε , οὐκ ἀκούσεσθε τῶν λόγων τοῦ προφήτου ἐκείνου ἢ τοῦ ἐνυπνιαζομένου τὸ ἐνύπνιον ἐκεῖνο , ὅτι πειράζει Κύριος ὁ Θεός σου ὑμᾶς τοῦ εἰδέναι , εἰ ἀγαπᾶτε τὸν Θεὸν ὑμῶν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν , καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν · ὀπίσω Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν πορεύσεσθε , καὶ τοῦτον φοβηθήσεσθε , καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φυλάξεσθε , καὶ τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσεσθε , καὶ αὐτῷ δουλεύσετε , καὶ αὐτῷ προστεθήσεσθε . Καὶ ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἢ ὁ τὸ ἐνύπνιον ἐνυπνιαζόμενος ἐκεῖνος , ἀποθανεῖται · ἐλάλησε γὰρ ἀποπλανῆσαί σε ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Ὡς ὅσιός τε καὶ Θεῷ πρέπων ὁ νόμος ! Εἰ γάρ τοι τοῖς τῶν σωμάτων φονευταῖς πάντη τε καὶ πάντως τὸ ἐκτεθνάναι δεῖν ἕψεται κατὰ νόμους , πῶς ἂν οὐχὶ κινδυνεύσειεν εἰκότως ὁ ψυχῇ τὴν ὀλέθριον ἐπιφέρων πλάνησιν , καὶ βόθροις τῆς ἀπωλείας ἐνιεὶς τὴν ἀμείνω σώματος , κατὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος φωνήν ; Χρῆναι μὲν δὴ τὴν ἐφ' αἵματι πράττεσθαι δίκην , τὸν ἀπατεῶνα καὶ βωμολόχον , ἐδικαίου Θεός · ποινὴν δὲ τὴν ἴσην καταψηφίζεται καὶ τὸν εὐπαράφορόν τε καὶ ἐλαφρὸν ὑποτεθεικότων τοῖς τοιοῖσδε νοῦν . Ἐξὸν γὰρ εὐκόλως διαδράναι , φησὶν , ἀνανήφοντα πρὸς τὸ ἀληθὲς , ἐθελούσιον ἀνθ' ὅτου τὴν εἴς γε τὸ ἀδικοῦν ἀποδρομὴν ἐποιήσατο ; Ἐὰν δὲ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἐν μιᾷ τῶν πόλεών σου , ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι , ἀνὴρ ἢ γυνὴ , ὅστις ποιήσει τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου , παρελθεῖν τὴν διαθήκην αὐτοῦ , καὶ ἀπελθόντες λατρεύσωσι θεοῖς ἑτέροις , καὶ προσκυνήσωσιν αὐτοῖς , τῷ ἡλίῳ ἢ τῇ σελήνῃ , ἢ παντὶ τῶν ἐκ τοῦ κόσμου τοῦ οὐρανοῦ , ἃ οὐ προσέταξέ σοι , καὶ οὐκ ἀνηγγέλη σοι , καὶ ἐκζητήσει σφόδρα , καὶ ἰδοὺ ἀληθὲς γέγονε τὸ ῥῆμα , γεγένηται τὸ βδέλυγμα τοῦτο ἐν Ἰσραήλ · καὶ ἐξάξεις τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον , ἢ τὴν γυναῖκα ἐκείνην , οἵτινες ἐποίησαν τὸ πρᾶγμα τὸ πονηρὸν τοῦτο , καὶ λιθοβολήσετε αὐτοὺς ἐν λίθοις , καὶ τελευτήσουσιν · ἐπὶ δυσὶ μάρτυσιν ἢ ἐπὶ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθανεῖται ὁ ἀποθνήσκων · οὐκ ἀποθανεῖται ἐφ' ἑνὶ μάρτυρι · καὶ ἡ χεὶρ τῶν μαρτύρων ἔσται ἐπ' αὐτῷ ἐν πρώτοις θανατῶσαι αὐτὸν , καὶ ἡ χεὶρ τοῦ παντὸς λαοῦ ἐπ' ἐσχάτων · καὶ ἐξαρεῖς τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν · Θεοῦ γὰρ ἠδικημένου περὶ τὸ ἴδιον σέβασμα , τὸ ἐποικτείρειν οὐκ ἀσφαλές . Ἐπιζήμιον δὲ κομιδῆ τὸ μὴ ἐν καιρῷ μαλακίζεσθαι πρὸς ἀνάνδρους φιλαλληλίας · καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἔστιν ὅπερ ἔφη Κύριος · Ὁ ἀγαπῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Ἐῤῥέτω γὰρ καὶ τότε νόμος φιλοστοργίας , καὶ φυσικῆς ἀγάπης οἰχέσθω δύναμις , καὶ πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἡκόντων εἰς φιλανθρωπίαν , καὶ ἵν' οὕτως εἴπωμεν , δι' εὐσεβοῦς σκληρότητος θεραπευέσθω Θεός . Ἢ γὰρ οὐχ ὅσιον εἶναι φὴς , τοὺς ἀπροφάσιστον ἔχοντας τὴν ἀπόστασιν , κολάζεσθαι δεῖν ἀφιλοικτειρμόνως , ὡς τὴν ἐπέκεινα πάντων καταλυποῦντας δόξαν , καὶ ὑβρίζειν ἀφυλάκτως οὐ παραιτουμένους , ὃν ἦν δή που κρεῖττον ταῖς εἰς ἑδραιότητα κατευφραίνειν σπουδαῖς ; Ὅσιον , πῶς γὰρ οὔ ; Μεμνήσομαι δὲ διειπόντος αὐτοῦ τοῖς ἀρχαιοτέροις · Τί εὕροσαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν ἐμοὶ πλημμέλημα , ὅτι ἀπέστησαν ἀπ' ἐμοῦ μακρὰν , καὶ ἐπορεύθησαν ὀπίσω τῶν ματαίων , καὶ ἐματαιώθησαν ; Κατατεθηπὼς δὲ ὥσπερ ἐπ' ἀκράτοις ἀμαθίαις τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ , ὧδέ πή φησιν · Ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ , καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον ἡ γῆ σφόδρα , λέγει Κύριος · ὅτι δύο πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου . Ἐμὲ ἐγκατέλιπε πηγὴν ὕδατος ζῶντος , καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους , οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν . Εὐβουλίας γὰρ ἁπάσης ἀφαμαρτεῖν οἰηθείην ἂν ἔγωγε , καὶ μάλα εἰκότως τοὺς , οἵ γε τῆς εἰς Θεὸν ἀποφοιτῶντες λατρείας , τῇ κτίσει λατρεύουσι παρὰ τὸν Κτίστην καὶ Ποιητὴν , ἤγουν ἔτι πρὸς αἰσχίω καταθρώσκοντες πλάνησιν , προσκυνοῦσι τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν · καί τοι ἦν εὐκόλως , εἴπερ ἕλοιντο φρονεῖν ὀρθῶς , τῆς ὑπὲρ πάντα καὶ ἀῤῥήτου φύσεως καταθεάσασθαι τὸ κάλλος ἀπὸ κτίσεως κόσμου , καὶ ἐκ τῆς τῶν γεγονότων εὐρυθμίας τὸν ταξίαρχον καὶ ἡγεμόνα καὶ δημιουργὸν τοῦδε τοῦ παντὸς ἐννοεῖν . Ἀλλὰ τὴν οὕτω σεπτήν τε καὶ ἀξιάγαστον γνώμην διαπτύσαντες , τινὲς τῶν ἀρχαιοτέρων , χρύσεα χαλκείων ἠλλάξαντο , κατὰ τοὺς παρ' Ἕλλησι ποιητάς . Τὸ γάρ τοι χρῆναι μεθέντες Θεῷ τῷ κατὰ φύσιν προσκυνεῖν , μειρακιωδῶς ἐτράποντο πρὸς ἀνόνητον εἰκαιολατρείαν · αἰσχύνην καὶ γέλωτα τῆς ἑαυτῶν καταχέοντες κεφαλῆς καὶ ἐπικουρίας τῆς ἄνωθεν αὐτόκλητον ᾑρημένοι τὴν ἀπόπτωσιν . Καὶ γοῦν ἔφη Θεός · Ὡς αἰσχύνη κλέπτου ὅταν ἁλῷ , οὕτως αἰσχυνθήσονται οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ αὐτοὶ , καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν , καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν , καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν , καὶ οἱ προφῆται αὐτῶν · τῷ ξύλῳ εἶπαν , ὅτι Πατήρ μου εἶ σὺ , καὶ τῷ λίθῳ · Σὺ ἐγέννησάς με . Καὶ ἔστρεψαν ἐπ' ἐμὲ νῶτα , καὶ οὐ πρόσωπα αὐτῶν · καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν ἐροῦσιν · Ἀνάστα καὶ σῶσον ἡμᾶς . Καὶ ποῦ εἰσὶν οἱ θεοί σου , οὓς ἐποίησας σαυτῷ ; Εἰ ἀναστήσονται καὶ σώσουσί σε ἐν τῷ καιρῷ τῆς κακώσεώς σου ; ὅτι κατὰ ἀριθμὸν τῶν πόλεών σου ἦσαν θεοί σου , Ἰούδα , καὶ κατὰ ἀριθμὸν διόδων τῆς Ἱερουσαλὲμ , ἔθυον τῷ Βαάλ . Ἱνατί λαλεῖτε πρός με ; Πάντες ὑμεῖς ἠνομήσατε εἰς ἐμὲ , λέγει Κύριος . Δεινόν γε ὡς ἀληθῶς τὸ χρῆμα , ὦ τᾶν . Ἀλλ' ὁ μέν τις ἔσθ' ὅτε τῶν τελούντων ἐν ἡμῖν , ἐρηρεισμένος δὲ οὔπω λίαν , κατάπλαστον δὲ καὶ νόθην τὴν εἰς Χριστὸν ἐπιτηδεύσας ἀγάπησιν , καὶ οἷος ὥσπερ κώδιον ἑαυτῷ περιτιθεὶς τὸ δοκεῖν εἶναι θεοφιλὴς , πικρὸν καὶ ἀνόσιον ἔσται θηρίον , κέρκωψ τε καὶ ἀλλοπρόσαλλος , ὡς οἴκοι καὶ νυκτὶ , φημὶ δὴ τὸ λεληθότως , ταῖς τῶν δαιμονίων προσκεῖσθαι λατρείαις , οἴεσθαι δέ που κατὰ τὸ εἰκὸς , καὶ αὐτὸν δύνασθαι διαδράναι Θεὸν , καὶ τὸν τῆς ἀῤῥήτου φύσεως παραλογίσασθαι νοῦν . Ἐκδείξῃ δ' ἄν τις καὶ λίαν ἀμογητὶ , τὸν ᾧγε ταυτὶ πάρεστι φρονεῖν , τῆς Ἑλλήνων ἀβελτηρίας τὰ αἰσχίω βεβουλημένον . Τοῖς μὲν γὰρ παρ' Ἕλλησι σοφοῖς κτιστὸν καὶ γεννητὸν ὄντα , πάντ' ἐφορᾷν καὶ πάντ' ἐπακούειν , ὀρθῶς ἔχειν ἐδόκει τὸν ἥλιον , τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν , καὶ ἐπ' αὐτῷ δὴ τούτῳ πεποιημένον παρὰ Θεοῦ · ᾤοντο γὰρ δεῖν τὸ ἐν Θεοῦ τάξει παρειλημμένον , τοῖς τῆς θείας φύσεως καταπλουτεῖν ἀξιώμασιν . Ἀξίωμα δὲ τῆς ἀνωτάτω φύσεως , τὰ πάντα εἰδέναι καὶ καθορᾷν . Ἀλλ' ἐκεῖνοι μὲν ἐν τούτοις · ἡμῖν δὲ Θεὸς ἐπεφώνει πάλαι · Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι , λέγει Κύριος , καὶ οὐχὶ Θεὸς πόῤῥωθεν · μὴ ἀπ' ἐμοῦ κρυβήσεταί τι ; Λάθοι γὰρ οὐδὲν τόν γε ἀληθῶς φύσει Θεόν . Καὶ μυσταγωγείτω ὁ μακάριος Δαβὶδ λέγων · Σύνετε δὴ , ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ , καὶ μωροί , ποτὲ φρονήσατε · ὁ φυτεύσας τὸ οὖς , οὐκ ἀκούσει ; καὶ ὁ πλάσας ὀφθαλμοὺς , οὐχὶ κατανοεῖ ; Ἔφασκον , οἶμαι , τινὲς ἐξ ἀσυνεσίας · Οὐκ ὄψεται Κύριος , οὐδ' οὐ συνήσει ὁ Θεὸς Ἰακώβ . Ἢ οὐκ ἠλίθιον κομιδῇ , τὸ μήτε εἰδέναι λέγειν τὸν τῆς γνώσεως χορηγὸν , μήτε μὴν ἐπαίειν οἴεσθαι , τὸν τοῖς παρ' αὐτοῦ γεγονόσι τὸ χρῆμα διδόντα ; Ἀπίθανον παντελῶς . Προσκυνητέον οὖν ἄρα μόνῳ τε καὶ ὁλοτρόπως Κυρίῳ τῷ Θεῷ , κατὰ τὰς Γραφὰς , ἑτέρῳ δὲ παρ' αὐτὸν οὐδενί . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Τέλειος ἔσῃ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Τελειότης δὲ πνευματικὴ , τὸ ἱδρυμένον ἐν πίστει , καὶ ἀμώμητον εἰς λατρείαν , καὶ τῆς εἰς Θεὸν ἀγάπης τὸ ἀδιάβλητον κάλλος . Οὕτω φημί . Ἆρ' οὖν , ὦ Παλλάδιε , τοὺς ἥκιστα μὲν θεοῖς ἑτέροις , ἤγουν τῇ κτίσει παρὰ τὸν Κτίσαντα προσκυνεῖν ἑλομένους · πειθομένους δὲ οὐκ οἶδ' ὅπως ταῖς τῶν εἰδωλολατρούντων ψευδομαντείαις , μώμου καὶ αἰτίας ἀπαλλάξομεν ; ἢ τῶν εἰς ἀπόστασιν ἐγκλημάτων ἐλευθέρους ἀποφαίνειν τοῖς γε ὡς ἀληθῶς γνησίοις ἀσφαλές ; Οὐδαμῶς . Ἀστρογοητεῖαι δὲ καὶ κληδονισμοὶ καὶ ψευδομαντεῖαι , καὶ δαιμονιώδεις φενακισμοὶ , πρέποιεν ἂν , οἶμαί που , μόνοις τε καὶ τάχα τοῖς ἐκτοπώτατα προτεθυμημένοις τὴν ἀκλεᾶ καὶ ἐπάρατον εἰδωλολατρείαν εἰσοικίζεσθαι κατὰ νοῦν . Ὀρθῶς ἔφης . Ἐπείτοι καὶ θεῖος ἡμῖν παρεγγυᾷ λόγος , τὴν εἴς γε τούτους αἰσχρότητα καταμυσάττεσθαι δεῖν . Ἔχει δὲ οὕτως · Ἐὰν δὲ εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν , ἣν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι , οὐ μαθήσῃ ποιεῖν κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν ἐκείνων · οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ περικαθαίρων τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ ἐν πυρὶ , μαντευόμενος μαντείαν , καὶ κληδονιζόμενος , καὶ οἰωνιζόμενος , φαρμακὸς , ἐπᾴδων ἐπαοιδὴν , ἐγγαστρίμυθος , καὶ τερατοσκόπος , καὶ ἐρωτῶν τοὺς νεκρούς · ἔστι γὰρ βδέλυγμα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου πᾶς ποιῶν ταῦτα . Καὶ μεθ' ἕτερα πάλιν φησί · Τέλειος ἔσῃ ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου · τὰ ἔθνη ταῦτα , οὓς σὺ κατακληρονομήσεις αὐτοὺς , οὗτοι κληδονισμῶν καὶ μαντειῶν ἀκούσονται · σοὶ δὲ οὐχ οὕτως ἔδωκε Κύριος ὁ Θεός σου . Προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν σου ὡς ἐμὲ ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεός σου · [ αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα ὅσα ᾐτήσω παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ] ἐν Χωρὴβ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας . Εὖγε , ὦ φιλότης . Ἑψόμεθα γὰρ οὐχὶ τερατοσκόποις τε καὶ νεκρομάντεσιν , ἀλλ' οὐδὲ πτήσεις τῶν οἰωνῶν , ὡς ἀληθές τι χρῆμα παραδεξόμεθα , κἂν εἰ φέροιντο πρὸς δεξιὸν , εἴτ' οὖν εἰς εὐώνυμον · κἂν εἰ πρὸς ἑσπέραν τε καὶ πρὸς ἠῶ · μωρίας γὰρ ταυτὶ τῆς ἐσχάτης . Ἡγεμόνα δὲ τοῦ παντὸς ποιούμενοι τὸν Χριστὸν τὸν δι' ἡμᾶς καθ' ἡμᾶς προφήτην , παρ' αὐτοῦ ληψόμεθα τῶν ἀναγκαίων τὴν γνῶσιν , καὶ αὐτῷ προσεδρεύσομεν , οἰμώζειν μακρὰ ταῖς τῶν δαιμονίων ψευδοεπείαις καὶ τὸ ἐῤῥῶσθαι λέγοντες . Μόνῳ γὰρ ὥσπερ τὸ χρῆναι ζωοποιεῖν καὶ κατάρχειν τῶν ὅλων , φυσικῶς τε καὶ ἰδικῶς ἀνακείσεται Θεῷ · τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον , καὶ τὸ πάντων ἔχειν τὴν γνῶσιν . Ἴδιον δὲ φύσεως τῆς αὐτοῦ , τὸ εἰδέναι σαφῶς τὰ ἐσόμενα , καὶ συνειλεγμένην ὥσπερ ἐν ἑαυτῷ τὴν τῶν ὅλων εἴδησιν ἔχειν . Ἢ οὐχὶ σοφός τε καὶ ἀτρεκὴς ὁ ἐπὶ τῷδε λόγος ; Πάνυ μὲν οὖν . Εἰς αὐτὸν οὖν ἄρα πλημμελήσομεν , καὶ εἰς τὴν ἀνωτάτω δόξαν ἡ γραφὴ , εἰ βεβήλοις τε καὶ ἀκαθάρτοις πνεύμασιν ἐνεῖναι πιστεύσομεν τὰ δι' ὧν αὐτὸς κατακαλλύνοιτό τε καὶ ὑπάρχει λίαν ἐκπρεπής . Ὥρα ἤδη διακειμένους ὡδὶ φληνάφως ὑπονοεῖν καὶ ζωοποιεῖν δύνασθαι , καὶ δὴ καὶ δημιουργὸν ὑπάρχειν τὸν Σατανᾶν , εἰ τὰ πάντων ἐξαίρετα καὶ ἰδικῶς ἀνακείμενα τῇ τοῦ Θεοῦ φύσει , χαριούμεθά τε αὐτῷ , καὶ προσπεφυκέναι φαμέν · ἴδιον δὲ καὶ ἐξαίρετον ἀγαθὸν τῆς ἀνωτάτω φύσεως , τῶν ἐσομένων ἡ γνῶσις . Ἢ οὐκ ἀληθὲς ὅ φημι ; Καὶ μάλα . Φησὶ γὰρ διὰ φωνῆς Ἡσαΐου . πρός τινας ἀνατιθέντας τῇ κτίσει τὰ τοῦ Θεοῦ · Μνήσθητε ταῦτα , καὶ στενάξατε · μετανοήσατε , οἱ πεπλανημένοι , ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ , καὶ μνήσθητε πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος , ὅτι ἐγώ εἰμι Θεὸς , καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα , πρὶν αὐτὰ γενέσθαι , καὶ ἅμα συνετελέσθη , καὶ εἶπα · Πᾶσά μου ἡ βουλὴ στήσεται , καὶ πάντα ὅσα βεβούλευμαι , ποιήσω . Μήνυσιν γὰρ ὥσπερ τοῦ μὴ ἕτερον εἶναί τινα παρ' αὐτὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεὸν τοῖς ἀκροωμένοις ἐτίθει τὸ ἀναγγέλλειν δύνασθαι τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι . Εὖ γε , ὦ Παλλάδιε , Βουλοίμην δ' ἂν ἔτι περιαθροῦντας εὖ μάλα τὸ ἀληθὲς , καὶ τόδε διασκοπεῖν · τίνα τρόπον ἔτι , εἰ τελοῖμεν ὅλως ἔν γε τοῖς ἐθέλουσι βιοῦν ὀρθῶς τε καὶ εὐαγγελικῶς , ταῖς τῶν ψευδομαντειῶν θωπείαις ἑψόμεθα καὶ δὴ καὶ προσεσχηκότες , ὡς εἴη τις λόγος ὁ παρ' αὐτῶν ἀληθὴς , οὐχὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος καθοριοῦμεν φωνῆς τὸ διαψεύδεσθαι δεῖν . Ἔφη γάρ που καὶ πρὸς τοὺς ἀλαζόνας καὶ ὑβριστὰς Ἰουδαίους · Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαβόλου ἐστὲ , καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν · ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς , καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ · ὅταν λαλεῖ τὸ ψεῦδος , ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ , ὅτι ψευστής ἐστιν αὐτὸς , καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ . Τίνα δὴ οὖν ἔσται τρόπον νημερτὴς , ψευστής · πῶς δὲ οὐχὶ πάντη τε καὶ πάντως ἁμαρτοεπὴς , ὁ μὴ ἑστηκὼς ἐν τῇ ἀληθείᾳ ; Ἆρ' οὖν ἐναργὲς , ὦ Παλλάδιε , παντί που λοιπὸν , ὅτι ταῖς τῶν δαιμονίων φωναῖς τὸ ἀληθὲς ἀπονέμοντες , καταψηφιούμεθα τοῦ Χριστοῦ τὴν ψευδομυθίαν , καὶ ψευδοεπεῖν ἐροῦμεν τὴν ἀλήθειαν ; Κινδυνεύομεν . Ἄλλως τε , προσθείην γὰρ τοῖς εἰρημένοις καὶ τόδε · δεδιδάγμεθα παρὰ Χριστοῦ , τοὺς τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων μὴ προσίεσθαι λόγους , κἂν εἰ βούλοιντό ποτε τὴν αὐτοῖς ἀστιβῆ καὶ ἀσυνηθεστάτην προσκομίζειν ἀλήθειαν . Πῶς δὲ φής ; Ἦ οὐκ ἐπαΐεις τῶν ἁγίων εὐαγγελιστῶν ἀναγεγραφότων , ὅτι τὰ μὲν δαιμόνια , τορόν τι καὶ μέγα διακεκραγότα , προσῄεσαν τῷ Χριστῷ · Ἔα , τί ἡμῖν καὶ σοὶ , Ἰησοῦ Ναζαρηνέ ; ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς · οἴδαμέν σε τίς εἶ , ὁ Ἅγιος τοῦ Θεοῦ . Ὁ δὲ ἐπιτιμῶν , φησὶν , οὐκ εἴα αὐτὰ λαλεῖν , ὅτι εἴδησαν τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι . Καίτοι τί δή ποτε , κατὰ γάρ τοι τὸ εἰκὸς ἐνδοιάσειέ τις ἂν , τοῖς τὸ ἀληθὲς ἀνακεκραγόσιν ἐπιτετίμηκεν ὁ Χριστός ; Ἀλλ' ἦν δή που τὸ δρώμενον , ἐπωφελὲς εἰς ἡμᾶς . Τὸ γάρ τοι μὴ δεῖν τοῖς παρ' ἐκείνοις προσκεῖσθαι λόγοις , κἂν εἰ αὐτὴν ἐθέλοιεν ἀναφωνεῖν τὴν ἀλήθειαν , καὶ τὰ ἐναργῶς ἔτυμα λέγειν , διὰ τούτου παιδευόμεθα · ἀναπλέκοντες γὰρ ἔσθ' ὅτε τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδος , κατασίνονται τοὺς ἀκροωμένους , οὐ καθ' ἕτερον , οἶμαι , τρόπον , ἢ καθ' ὃν θεῷτό τις τοὺς τῇ τοῦ μέλιτος μίξει παραιρουμένους τὴν αἴσθησιν τῶν πικρῶν , καὶ τῇ τῶν γλυκέων ἐπιπλοκῇ κατασυλᾷν ἐθέλοντας τὸ ἔσθ' ὅτε λυποῦν . Σφαλερὸν οὖν παντελῶς τὸ τοῖς τῶν χρησμολόγων προσέχειν φενακισμοῖς . Θανάτῳ τὸ χρῆμα τιμᾶται Θεὸς , καὶ ἐν τοῖς ἐσχάτοις καταγράφει κακοῖς . Ἔφη δὲ οὕτως ἐν τῷ Λευιτικῷ · Καὶ ψυχὴ ἣ ἂν ἐπακολουθήσῃ ἐγγαστριμύθοις ἢ ἐπαοιδοῖς , ὥστε ἐκπορνεῦσαι ὀπίσω αὐτῶν , ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην , καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς · καὶ ἔσεσθε ἅγιοι , ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν . Καὶ μεθ' ἕτερα πάλιν · Καὶ ἀνὴρ ἢ γυνὴ ὃς ἐὰν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδὸς , θανάτῳ θανατούσθω , καὶ ἐν λίθοις λιθοβολήσατε αὐτούς · ἔνοχοί εἰσιν . Ἀποφάσκει μὲν γὰρ πρῶτον , τὸ χρῆναί τινας ταῖς βωμολόχοις ἀστρομαντείαις , ἤγουν νεκυομαντείαις ἕπεσθαι φιλεῖν , πολιτείας ἁγιοπρεποῦς ὡς ἀπωτάτω τὸ χρῆμα εἶναι λέγων , καὶ τοῖς Θεῷ προσκειμένοις ἀνάρμοστον κομιδῆ · καὶ καθορίζει τοῦ δευτέρου τὸν θάνατον , ἐνόχους τέ φησιν εἶναι καὶ αὐτούς · οὐκ ἐφιεὶς τὸν ἔλεον ἀπονέμεσθαι πρὸς ἡμῶν τοῖς πρὸς τοῦτο ἤδη μοχθηρίας ἐληλακόσιν , ὡς πάγην γενέσθαι θανάτου , καὶ ψυχῶν ἀθώων θήρατρον , καὶ ὀλέθρου θύραν , καὶ πέταυρον ᾅδου , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τοιούτων κακῶν ; Ἀλλ' οἶμαί που σοφὸν καὶ ἀκίβδηλον ἐννοεῖν , ὡς οὐκ ἂν ἐπεστήρισε Θεὸς τὴν οὕτω πικρὰν καὶ παντὸς ἐπέκεινα κακοῦ διᾴττουσαν δίκην τοῖς εἰδέναι τε καὶ λαλεῖν ἑτέροις τὰ ἐσόμενα δυναμένοις , καί τοι τῶν ἐσομένων ἀληθῶς ἔχουσιν εἰπεῖν . Κολάζεται γὰρ οὐχὶ τῆς ἀληθείας ὁ μῦθος , ἐπάρατον δὲ τὸ ψευδειπεῖν · ἀλλ' εἰ δή τις ἁλίσκοιτο τοῦτο δρῶν , καὶ τοῦτο ὡς ἐκ Θεοῦ , αὐτήν που τὴν ἄῤῥητον σεσυκοφάντηκε φύσιν , καὶ τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδος ὡς αὐτῇ προσῆκον ἀνατιθεὶς , ἰσοπαλῆ τοῖς ἐγκλήμασιν ἀνατλὰς τὴν δίκην πρὸς αὐτὸ λίαν οἰχήσεται . Ἐπιτιμᾷ γὰρ ὁ λόγος οὐ τοῖς ἐκ Θεοῦ , μὴ γένοιτο , πραττομένοις τὰ ὡς Θεοῦ · ὅτι μηδὲ ψεύδους ἐλευθέραν ἐποιοῦντο τὴν προαγόρευσιν . Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐξ ἀληθείας ἑλόντες , λαλοῦσιν ἃ ἂν βούλοιντο , καὶ τὸ κατὰ σφᾶς αὐτοὺς , ταύτῃτοι διημαρτήκασιν . Ἆρ' οὖν , ἐν τῷδε διαγνωσόμεθα πότερα Θεὸς ὁ χρησμοδοτῶν ἐστιν , ἤγουν ἐκεῖνοι λαλοῦσι τὰ σφῶν αὐτῶν ; Καὶ μάλα · θεῖος γὰρ καὶ ἡμᾶς πρὸς τοῦτο εὐθὺς ἀναπείσει νόμος . Ἔφη γὰρ οὕτω Θεὸς ἐν Δευτερονομίῳ · Ἐὰν δὲ λέγῃ τις ἐν καρδίᾳ · Πῶς γνωσόμεθα τὸ ῥῆμα , ὃ οὐκ ἐλάλησε Κύριος ; ὅσα ἐὰν λαλήσῃ ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου , καὶ μὴ γένηται τὸ ῥῆμα ὃ οὐκ ἐλάλησε Κύριος , ἐν ἀσεβείᾳ ἐλάλησεν ὁ προφήτης , οὐκ ἀφέξεσθε ἀπ' αὐτοῦ . Ἀκούεις ὅτι τὰς ἐν τοῖς προηγορευμένοις ἀποτεύξεις ἀπόδειξιν ἔσεσθαί φησιν ἐναργῆ τοῦ μὴ ἐκ Θεοῦ κεχρησμοδοτῆσθαί τι ; φιλεῖ γὰρ ἀλήθειαν ἡ ἀλήθεια . Τοιοῦτόν τί φησι διὰ τῆς Ἱερεμίου φωνῆς · Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι , λέγει Κύριος , καὶ οὐχὶ Θεὸς πόῤῥωθεν · εἰ κρυβήσεται ἄνθρωπος ἐν κρυφαίοις , καὶ ἐγὼ οὐκ ὄψομαι αὐτόν ; Μὴ οὐχὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ ; λέγει Κύριος . Ἤκουσα ἃ λαλοῦσιν οἱ προφῆται ; ἂ προφητεύουσιν οἱ προφῆται ἐν τῷ ὀνόματί μου ψευδῆ . Εἶτα διὰ μέσου τοὺς τῶν θείων νόμων καταφρονήσαντας ἐπαιτιασάμενος οὐ μικρῶς , ἐναργῆ τὴν ἀπόδειξιν τῶν τε ἐκ Θεοῦ καὶ μὴ , δίδωσι τὴν ἀλήθειαν . Ἔφη γὰρ πάλιν · Ὁ προφήτης , ἐν ᾧ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ , καὶ ἐν ᾧ ὁ λόγος μου πρὸς αὐτὸν , διηγησάσθω τὸν λόγον μου ἐπ' ἀληθείας . Ὡς εἴπερ τι φαίνοιτο τῆς ἀληθείας ἡμαρτηκὸς , ἐκδείξειεν ἂν αὐτὸ εὐθὺς ψευδοεπῆ τὸν γεννήτορα , καὶ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ λαλοῦντα καρδίας , οὐκ ἀπὸ στόματος Κυρίου , καθὰ γέγραπται . Βούλει τι θῶμεν τῶν ἀναγκαίων εἰς βάσανον , ἢ παρέντες ἴωμεν , ᾗπερ ἂν ὁ σὸς ἡμᾶς ἀποκομίσῃ λόγος ; Καὶ μὴν , ὦ Παλλάδιε , τῶν ἀναγκαίων εἰς ὄνησιν οὐ βραχὺς ἡμῖν ὁ λόγος · ὡς τό τοι μὴ φάναι τὸ δοκοῦν ἐλευθέρως ἐπαιτιασαίμην ἂν , καὶ μάλα εἰκότως · φράζε δὴ οὖν ὀκνήσας οὐδέν . Εἰ μὴ ἀπὸ στόματος Κυρίου λαλοῦσί τινες , ἐρεύγονται δὲ , ὡς φὴς , τὰ ἀπὸ καρδίας , τίνα δὴ τρόπον καί τοι τεθνεῶτα τὸν ἅγιον Σαμουὴλ ἡ ἐγγαστρίμυθος ἐκείνη γυνὴ παρεκόμισε τῷ Σαοὺλ , τὸ τῶν ἐσομένων αὐτῷ σαφηνιοῦντα πέρας ; ταυτὶ γὰρ ὧδε πεπρᾶχθαι , καὶ οὐχ ἑτέρως ἔχειν οἴονταί τινες . Οἴει δὲ αὐτὸς οὐχ ὧδε ἔχειν , καὶ λογιεῖ τοῦτο ἄμεινον , ἤγουν φληνάφως τὴν τοῦ δικαίου ψυχὴν ἐκβεβιάσθαι φὴς κατὰ τὸ ἀληθὲς , καὶ γυναίου καλοῦντος ἐλθεῖν ; Οὐκ ἂν ἔχοιμι σαφῶς εἰπεῖν . Ἐνδείξειε δ' ἂν , οἶμαί που , τὸ ἀληθὲς , ἡ βάσανος . Εὖ ἔφης . Οὐκοῦν ἐκεῖνο καὶ πρό γε τῶν ἄλλων πολυπραγμονείσθω τέως , πότερον διὰ Θεοῦ πολυπραγμονοῦνται καὶ τερατεύονται καὶ ἀποπεραίνουσι ταυτὶ , ἤγουν διὰ πονηρῶν πνευμάτων οἷς μελέτη τὸ ἐπιτήδευμα . Καὶ τίς ἂν εἰς τοῦτο λογισμῶν ἀτοπίας ἀφίκοιτο ἂν , ὡς οἴεσθαι διὰ Θεοῦ τερατεύεσθαι ταυτὶ νεκρομάντας τε καὶ ἐγγαστριμύθους καὶ ἐπαοιδούς ; Διαμεμνήσομαι γὰρ τοῦ νόμου , παντὸς ἑλομένου τοῦτο δρᾷν ποινὴν καθορίζοντος τὴν ἐσχάτην . Εἶτα πῶς οὐκ ἀπόπληκτον ἐννοεῖν , τὸν θανάτῳ καταδεδικασμένον , οὐκ ἀπᾴδειν Θεῷ ; Οὐ γάρ πω τοῖς ἑαυτοῦ διαμαχεῖται νόμοις . Ἄριστα διανοῇ . Τὰς δὲ τῶν ἁγίων ψυχὰς σωμάτων ἀπηλλαγμένας παρεῤῥίφθαι νομιοῦμεν , καὶ λόγου μὲν ἀξιοῦσθαι μηδενὸς , ἥκειν δὲ ἤδη πρὸς τοῦτο ταλαιπωρίας , ὡς καὶ πονηροῖς καὶ ἀκαθάρτοις ὑποκεῖσθαι πνεύμασι , καὶ ἀνεθελήτως ἀκολουθεῖν περιτρέπουσιν εὐκόλως οἷπερ ἂν ἕλοιντο τυχόν . Καίτοι τὸ τῆς Ἀποκαλύψεως βιβλίον ἡμῖν συντιθεὶς ὁ σοφὸς Ἰωάννης , ὃ καὶ ταῖς τῶν Πατέρων τετίμηται ψήφοις , τὰς τῶν ἁγίων ψυχὰς ὑπ' αὐτὸ τὸ θεῖον τεθεᾶσθαι θυσιαστήριον , διεβεβαιοῦτο σαφῶς . Εἰ δὲ καὶ ἐξ αὐτῶν ἕλκουσι τῶν ἄνω μονῶν , καὶ τόπων αὐτὰς τῶν ἱερωτάτων κατακομίζουσιν ἀφειδῶς , ἀπείργοντος οὐδενὸς , βάσιμος μὲν ἅπασι τοῖς δαιμονίοις ὁ οὐρανὸς , ἀνοίγνυται δὲ κατὰ τὸ εἰκὸς αὐτοῖς καὶ ἡ τοῦ παραδείσου πύλη · παραχωρεῖ δὲ , ὡς ἔοικεν , καὶ ἡ φλογίνη ῥομφαία , καὶ οὐχὶ τῆς εἰσόδου καὶ ἐξόδου μόνον αὐτοῖς · ἀλλ' εἰ βούλοιντό τινας καὶ τῶν εἴσω γεγονότων ἐκκομίζειν ἐκ παῤῥησίας · εἶτα οὐχὶ δὴ τοῦτό ἐστι , τὴν ἐν Χριστῷ διασύρειν ἐλπίδα , καὶ τρισάθλιον ὑποφαίνειν τῶν τεθαυμασμένων τὸν βίον ; Ἔοικεν . Καὶ μὴν οὐκ ἀσυμφανές . Πῶς δὲ ἦν ἄμεινον τῷ θαυμασίῳ Παύλῳ , τὸ ἀναλῦσαι , καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι ; Εἰ γὰρ δὴ μέλλοιμεν τῶν ἐπιγείων ἀποφοιτήσαντες , καὶ σὺν Χριστῷ γεγονότες , τοῖς ἀντικειμένοις ὑποκεῖσθαι πνεύμασι , κεκένωται μὲν ἡ πίστις , κατὰ τὸ γεγραμμένον , τὸ δὲ ἐνδημεῖν ἐν σώματι , τοῦ συνεῖναι Χριστῷ , πᾶς τις οὖν , οἶμαι , καὶ ἀσυγκρίτως διενεγκεῖν ἐπιψηφιεῖται λοιπὸν , καὶ τὸ ἐπὶ τούτου δυσανεκτότερον · ἔτι μὲν γὰρ ἐν τῷδε τῷ βίῳ ποιούμενοι τὰς διατριβὰς , οὐχὶ τοῖς τοῦ διαβόλου θελήμασιν ὑπεζεύγμεθα , πατοῦμεν δὲ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων μᾶλλον , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ , κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν . Εἶτα σὺν Χριστῷ γεγονότες , πῶς ἐν χείροσιν ἐσόμεθα ; πῶς δὲ αὐτὸς ἀληθεύει λέγων · Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούουσι , κἀγὼ γινώσκω αὐτὰ , καὶ ἀκολουθοῦσί μοι , κἀγὼ δίδωμι αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον , καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν μου · ὁ Πατήρ μου ὃς ἔδωκέ μοι , πάντων μείζων ἐστὶ , καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου ; Πεφενάκικε δὲ τάχα που τῆς εἰς Χριστὸν εὐσεβείας τοὺς ἀθλητὰς , γεγραφὼς ὡδὶ καὶ ὁ σοφώτατος Πέτρος · Ὥστε καὶ ὑπὸ ἄλλων πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ , πιστῷ Κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν . Εἰ δὲ τῷ Θεῷ παρατεθεῖσαν ψυχὴν βιάζεται ὁ Σατανᾶς , ἄγων τε καὶ φέρων οἵπερ ἂν ἕλοιτο κατὰ καιροὺς , πῶς ἂν νοοῖτο πιστὸς ὁ τῶν ἁγίων προεστηκὼς , καὶ οἱονεὶ παρακαταθήκην τὸ ἑκάστου πνεῦμα λαβών ; Λῆρος οὖν ἄρα ταυτὶ , καὶ ἀποπληξία δεινὴ , τὸ κατὰ ἀλήθειαν οἴεσθαι τὴν προφήτου φωνὴν ψυχραῖς ἐπῳδαῖς γυναίου μυσαρωτάτου τῶν ἐκνεμηθέντων αὐτῇ καθελκῦσαι τόπων . Τίς οὖν ἂν γένοιτο τῶν θεωρημάτων ὁ λόγος ; χρῆναι γὰρ οἶμαι τὰ οὕτως αἰσχρὰ μηδ' ὅσον εἰπεῖν , κἂν γοῦν ἐν ψιλαῖς ἐννοίαις ἑλεῖν . Αὐτὸ παραθέντες τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , τὰ εἰς νοῦν ἰόντα τότε σαφῆ καταστήσομεν , πανταχῆ τοῦ πρέποντος ἀπρὶξ ἡμμένοι . Ἔχει δὲ οὕτω · Καὶ Σαμουὴλ ἀπέθανε , καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς Ἰσραὴλ , καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν Ἀρμαθαΐμ , ἐν πόλει αὐτοῦ · καὶ Σαοὺλ περιεῖλε τοὺς ἐγγαστριμύθους , καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς . Καὶ συναθροίζονται οἱ ἀλλόφυλοι , καὶ ἔρχονται καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Σωνάμ . Καὶ συναθροίζει Σαοὺλ πάντα ἄνδρα Ἰσραὴλ , καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Γελβουέ . Καὶ εἶδε Σαοὺλ τὴν παρεμβολὴν τῶν ἀλλοφύλων , καὶ ἐφοβήθη , καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτοῦ σφόδρα . Καὶ ἐπηρώτησε Σαοὺλ διὰ Κυρίου , καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος ἐν τοῖς ἐνυπνίοις , καὶ ἐν τοῖς δήλοις , καὶ ἐν τοῖς προφήταις . Καὶ εἶπε Σαοὺλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ · Ζητήσατέ μοι γυναῖκα ἐγγαστρίμυθον , καὶ πορεύσομαι πρὸς αὐτὴν , καὶ ζητήσω ἐν αὐτῇ . Καὶ εἶπον οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν · Ἰδοὺ γυνὴ ἐγγαστρίμυθος ἐν Ἀενδώρ . Καὶ συνεκαλύψατο Σαούλ · καὶ περιεβάλετο ἱμάτια ἕτερα , καὶ πορεύεται αὐτὸς καὶ δύο ἄνδρες μετ' αὐτοῦ , καὶ ἔρχονται πρὸς τὴν γυναῖκα νυκτὸς , καὶ εἶπεν αὐτῇ · Μάντευσαι δή μοι ἐν τῷ ἐγγαστριμύθῳ , καὶ ἀνάγαγέ μοι ὃν ἐὰν εἴπω σοι . Καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή · Ἰδοὺ δὴ σὺ οἶδας ὅσα ἐποίησε Σαοὺλ ὡς ἐξωλόθρευσε τοὺς ἐγγαστριμύθους , καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ἱνατί σὺ παγιδεύεις τὴν ψυχήν μου , θανατῶσαι αὐτήν ; Καὶ ὤμοσεν αὐτῇ Σαοὺλ , λέγων · Ζῇ Κύριος , εἰ ἀπαντήσεταί σοι ἀδικία ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ . Καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ Σαούλ · Τίνα ἀναγάγω σοι ; Καὶ εἶπε · Τὸν Σαμουὴλ ἀνάγαγέ μοι . Καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ τὸν Σαμουὴλ , καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ . Καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαούλ · Ἱνατί παρελογίσω με ; καὶ σὺ εἶ Σαούλ . Καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς · Μὴ φοβοῦ , εἶπον τίνα ἑώρακας . Καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή · Θεοὺς ἑώρακα ἀναβαίνοντας ἐκ τῆς γῆς . Καὶ εἶπεν αὐτῇ · Τί ἔγνως ; Καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ἄνδρα ὄρθιον ἀναβαίνοντα ἐκ τῆς γῆς , καὶ οὗτος διπλοΐδα ἀναβεβλημένος . Καὶ ἔγνω Σαοὺλ , ὅτι οὗτος Σαμουὴλ , καὶ ἔκυψεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ . Καὶ εἶπε Σαμουήλ · Ἱνατί παρηνώχλησάς μοι ἀναβῆναί με ; Καὶ εἶπε Σαούλ · Θλίβομαι σφόδρα , καὶ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν ἐμοὶ , καὶ ὁ Θεὸς ἀφέστηκεν ἀπ' ἐμοῦ , καὶ οὐκ ἐπακήκοέ μου ἔτι , καὶ ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν , καὶ ἐν τοῖς ἐνυπνίοις · καὶ νῦν κέκληκά σε , γνωρίσαι μοι , τί ποιήσω . Καὶ εἶπε Σαμουήλ ; Ἱνατί ἐπερωτᾷς με , καὶ Κύριος ἀφέστηκεν ἀπὸ σοῦ , καὶ γέγονε μετὰ τοῦ πλησίον σου ; καὶ πεποίηκε Κύριός σοι , καθὼς ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρί μου · καὶ διαῤῥήξει Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου , καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ Δαβίδ · διότι οὐκ ἤκουσας φωνῆς Κυρίου , καὶ οὐκ ἐπλήρωσας θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ ἐν Ἀμαλὴκ , διὰ τοῦτο τὸ ῥῆμα ἐποίησε Κύριός σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ · καὶ παραδώσει Κύριος τὸν Ἰσραὴλ μετὰ σοῦ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων , καὶ αὔριον σὺ , καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ πεσοῦνται , καὶ τὴν παρεμβολὴν Ἰσραὴλ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων . Ἆρά σοι λοιπὸν ἐνδοιάσαι θέμις , ὅτι ταῖς ἑαυτοῦ ψήφοις κατεγνωσμένος ἐκτέτηκεν ὁ Σαούλ ; Ἐπειδὴ γὰρ ἐδεδίει τῶν ἠθροισμένων ἐφ' ἑαυτῷ τὸ ἀσθενὲς εἰς μάχην , μανθάνειν ἠξίου τὰ ἐσόμενα παρὰ Θεοῦ . Σεσιωπηκότος δὲ , καὶ ἀποκαλύπτοντος οὐδὲν , τρέπεται πρὸς τὸ λυπεῖν τὸν σιωπᾷν ᾑρημένον . Ἀφικνεῖται δὲ πρὸς νεκυομαντείαν , καίτοι τοὺς γνώστας δέ φημι τοὺς οἰομένους εἰδέναι τὰ ἐσόμενα . Εἶτά φησιν · Ἀνάγαγέ μοι τὸν Σαμουὴλ , οὐχ ὡς τῆς ἐπῳδῆς ἤτοι τῆς μάγων τέχνης , τὴν τοῦ ἁγίου ψυχὴν παρενεγκεῖν δυναμένης , ἀλλ' ὡς ἀεὶ τῶν μαντευομένων τῇ τοιᾷδε κεχρημένων φωνῇ · ἐπυθόμην δὲ ὅτι λόγοις τισὶν ἀποῤῥήτοις καταγοητεύοντες τὰ δαιμόνια , καὶ ὕδατι κατεπᾴδοντες , εἴδωλα καὶ σκιὰς , καὶ ὡς ἐν ἐσόπτρῳ μορφὰς καταθεῶνταί τινων , τάχα που τῶν δαιμονίων καταπλαττομένων ἀστείως τὰ τῶν λεγομένων ἀνακομιεῖσθαι σχήματα . Καὶ γοῦν ἔφη μὲν ἐν ἀρχαῖς τὸ γύναιον · Ὁρῶ θεοὺς ἀναβαίνοντας ἐκ τῆς γῆς . Εἶτα μὲν τοῦτο · Καὶ εἶδε , φησὶν , ἡ γυνὴ τὸν Σαμουήλ . Χαλεπὸν δὲ οὐδὲν , ἐν ἴσῳ τε καὶ ὁμοίῳ σχήματι τοῦ μακαρίου Σαμουὴλ σκιὰν ὀφθῆναι καὶ εἴδωλον , ἐκ δαιμονιώδους ἐνεργείας μεμορφωμένον . Εἴπερ οὖν οἴοιτό τις ἀνακεκλῆσθαι κατὰ τὸ ἀληθὲς τὴν τοῦ προφήτου ψυχὴν , καὶ τοῖς τοῦ γυναίου λόγοις ἐπιψηφιεῖται τὸ ἀληθὲς , ἐπειδὴ καὶ θεοὺς ἀναβαίνοντας ἀπὸ τῆς γῆς τεθεᾶσθαί φησιν , καὶ τοῖς τῆς μαντείας ἔθεσι χαριζέσθω τὸ ψεῦδος , ἀλλ' οἰέσθω κατὰ ἀλήθειαν καὶ θεοὺς εἶναί τινας τῆς τοιαύτης τάξεως τοὺς ἀνασχόντας ἀπὸ τῆς γῆς , καίτοι Θεοῦ κατὰ φύσιν ὄντος ἑνός τε καὶ μόνου . Ἔφης μὲν ὀρθῶς . Ἐρεῖ δὲ οὖν , οἶμαι , τὶς , Καίτοι λελάληκεν ἀληθῆ φιλοπευστοῦντος τοῦ Σαοὺλ ἐσόμενα . Οὐ μικρὸς δὲ ἡμῖν δεδαπάνηται λόγος ἀπελέγχων ὅτι οὐκ ἐν ἀκαθάρτοις πνεύμασιν ἡ ἀλήθεια . Οὐ γὰρ οὖν . Ἀνάρμοστον γὰρ χρῆμά τι καὶ ἀσυμφυὲς , φῶς καὶ σκότος , Χριστὸς καὶ Βελιάλ · τοῖς γε μὴν παροτρύνουσι καὶ καταλυπεῖν εἰωθόσιν , ἀποκαλύπτει Θεὸς , καὶ δι' ὧν ἥκιστα χρὴ ἔσθ' ὅτε , τὰ ἐσόμενα , ἐνηχούντων κατὰ τὸ εἰκὸς ἁγίων ἀγγέλων εἰς ἀνθρώπινον νοῦν , ἅπερ ἂν εἰ μάθοιεν οἱ φιλοπευστεῖν ᾑρημένοι , κατατακήσονται λίαν , καὶ ἀπαρχὴν ὥσπερ τινὰ τῆς σφίσιν ἐπηρτημένης ὀργῆς τε καὶ δίκης ὑπομένουσι τὴν πρόγνωσιν . Ἁγίοις μὲν γὰρ προφήταις ἐπαναπαύεται , καὶ ἀνακοινοῦται πολλάκις , οὐχὶ δὴ μόνα τὰ σκυθρωπὰ , καὶ οἷσπερ ἄν τις ἐπιστυγνάσας καθίσει δακρύων , ἀλλὰ καὶ ὅσα πρὸς εὐθυμίας καὶ εὐημερίας ἔσται τισίν · ἀνοσίοις δὲ καὶ ἐναγεστάτοις φιλομάντεσι , τὰ σφίσιν αὐτοῖς ἐσόμενα διεκκαλύπτει κακά . Καὶ τίς ἢ πόθεν ἂν γένοιτο τούτων ἡμῖν ἡ πίστις ; Ἀπό γε τῶν ἱερῶν Γραμμάτων · τύπος γὰρ ἡμῖν καὶ μυσταγωγίας ἀνεγράφη τρόπος , τὰ τοῖς ἀρχαιοτέροις συμβεβηκότα . Ἢ γὰρ οὐκ οἶσθα , ὅτι Βαλὰκ ὁ τοῦ Σεπφὼρ , ὁ Μωαβιτῶν καὶ Μαδιηναίων τύραννος , τὴν ἀκαταγώνιστόν τε καὶ ἄθραυστον τοῦ Ἰσραὴλ κατοῤῥωδήσας πληθὺν , καὶ αὐτίκα δὴ μάλα τοῖς ἑτέροις ἔθνεσι συνδιόλλυσθαι πεπιστευκὼς , κατεμισθοῦτο τὸν Βαλαάμ ; Δεῦρο δὴ , λέγων , ἐπάρασαί μοι τὸν Ἰσραήλ . Ἐπειδὴ δὲ ἧκον οἱ πρέσβεις · Καταλύσατε αὐτοῦ , φησὶ , τὴν νύκτα , καὶ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν πρᾶγμα ὃ ἐὰν λαλήσῃ Κύριος πρός με . Ὀνειράτια δὲ ψυχρὰ καὶ δαιμονιώδη ζητῶν , καὶ ἐξ ἐπῳδῆς τάχα που καὶ μαγγανείας αὐτῷ συμβαίνοντα προσδοκῶν , Κύριον ἔφη λαλήσειν αὐτῷ · θεοκλυτεῖν γὰρ ἐσκήπτετο . Ἀλλ' εἰ καὶ ταῖς συνήθεσι τῶν γοήτων φωναῖς τὸ Γράμμα χρῆται τὸ ἱερὸν , οὐκ ἂν οἰηθείημεν ὀρθῶς φρονοῦντες , Θεὸν τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς ταῖς βεβήλων ἐνιέναι ψυχαῖς ὡς ἐξ ἀγάπης τὸ ἀληθὲς , καὶ ἀνδρὶ μυσαρῷ καὶ γόητι καὶ εἰδωλολάτρῃ προσλαλεῖν . Πλὴν , Ἦλθε , φησὶν , ὁ Θεὸς πρὸς Βαλαὰμ , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Τί οἱ ἄνθρωποι οὗτοι παρὰ σοί ; Τοῦ δὲ τῆς ἀφίξεως τὴν αἰτίαν ἀπηγγελκότος , Εἶπε , φησὶν , ὁ Θεὸς πρὸς Βαλαάμ · Οὐ πορεύσῃ μετ' αὐτῶν , οὐδ' οὐ μὴ καταράσῃ τὸν λαόν · ἔστι γὰρ εὐλογημένος . Ἰδοὺ δὴ σαφῶς ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ , ὁ μακάριος ἄγγελος τὸν ἀπατεῶνα καὶ εἰκαιόμυθον ἀποτρέπει γόητα τὸν εὐλογημένον παρὰ Θεῷ μὴ ἐπαρᾶσθαι ζητεῖν , μηδὲ ταῖς ἄνωθεν ἀντεξάγειν ψήφοις τὰ ἐξ ἀνθρωπίνης δυσβουλίας εὑρέματα , οὐχ ὡς τῆς ἀρᾶς ἰσχυούσης ἀδικεῖν , ἀλλ' ἵνα σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς ὁ τὴν τοιαύτην ἐλπίδα παραλόγως εἰσδεδεγμένος , πληροφοροῖτο , καὶ δι' αὐτοῦ , ὡς οὐκ ἂν γένοιτό ποτε Μωαβίταις ἢ Μαδιηναίοις ἁλώσιμος ὁ Ἰσραὴλ , προασπίζοντός τε καὶ ὑπεραθλοῦντος Θεοῦ , καὶ ταῖς εὐμενείαις ἀνατειχίζοντος τὸν αὐτῷ προσκείμενον καὶ εὐλογηθέντα λαόν . Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν ὁ θεσπέσιος ἄγγελος ἔφη τε καὶ δρᾷν ἐνετέλλετο · ἐπειδὴ δὲ ταῖς τῶν δώρων ὑποσχέσεσιν ἐπὶ τῷ χρῆναι βαδίζειν ὁ μάντις ἐδελεάζετο , τάχα που καὶ ἀληθῶς ἰσχύσειν ὑπειληφὼς , ἰέναι μὲν ἐφίησιν ὁ μακάριος ἄγγελος , κατὰ μέσην δὲ ὤφθη τὴν ὁδὸν , συναστραπτούσῃ ῥομφαίᾳ , διδάσκων ἐναργῶς ὡς ὁ πόλεμος αὐτῷ πρός τε Θεὸν καὶ ἀγγέλους , εἰ ἐπαρᾶσθαι βούλοιτο τοὺς εὐλογημένους . Ἐπειδὴ δὲ ἀφῖκτο πρὸς τὸν Μαδιηναῖον , βωμοὺς μὲν ἀνίστη , καὶ βουθυτεῖν ἐκέλευε · προφήτης δὲ ἦν εὐθὺς , οὐχ ὁ συνήθης , καὶ ψευδηγόρος , ἀλλὰ θείᾳ τε καὶ ἀποῤῥήτῳ δυνάμει παρετρέπετο παρ' ἐλπίδα πρὸς τὸ ἐναντίον . Ἐπηρᾶτο μὲν γὰρ οὐδαμῶς , ηὐλόγει δὲ μᾶλλον τὸν Ἰσραὴλ , καὶ πικραῖς ἐνίησι λύπαις τὸν Βαλάκ . Γέγραπται δὲ οὕτως · ὅτι Ἐθυμώθη Βαλὰκ καὶ συνεκρότησε ταῖς χερσὶν αὐτοῦ , καὶ εἶπε Βαλὰκ πρὸς Βαλαάμ · Καταράσασθαι τὸν ἐχθρόν μου κέκληκά σε , καὶ ἰδοὺ εὐλογῶν ηὐλόγησας τούτῳ τρίτῳ . Καὶ εἶπε Βαλαὰμ πρὸς Βαλάκ · Οὐχὶ καὶ τοῖς ἀγγέλοις σου οἷς ἀπέστειλας πρός με ἐλάλησα , λέγων · Ἐάν μοι δῷ Βαλὰκ πλήρη τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀργυρίου καὶ χρυσίου , οὐ δυνήσομαι παραβῆναι τὸ ῥῆμα Κυρίου ποιῆσαι αὐτὸ καλὸν ἢ πονηρὸν παρ' ἑαυτοῦ ; ὅσα ἂν εἴπῃ μοι Θεὸς , ταῦτα ἐρῶ . Σύνηθες μὲν οὖν τοῖς ψευδομάντεσι , καὶ ταῖς οὕτως ἀπατηλαῖς κεχρῆσθαι φωναῖς , σκεπτομένοις ὅτι πάντη τε καὶ πάντως τοῖς φιλοπευστεῖν ἐθέλουσιν , ἐροῦσι τὸ ἀληθές . Σύνες δὲ ὅτι τὸ φάναι τὸ ἀτρεκὲς ἀλλότριον τῆς ἐπαοιδοῦ τε καὶ μάγου τέχνης · προσγένοιτο δ' ἂν ἔσθ' ὅτε παρὰ Θεοῦ ἐπὶ τῷ τὰς τῶν βεβήλων ψυχὰς , τῇ τῶν ἐσομένων προαγορεύσει δεινῶς κατακομίζοντος . Πείθομαι . Ὅτι γὰρ μεμίσηκε καὶ παραλύει Θεὸς τὰς τοιαύτας ἤτουν γοητείας καὶ εἰκαιομυθίας , σαφὲς ἂν γένοιτο λέγοντος αὐτοῦ · Ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός · καὶ προσέτι τούτοις · Τίς ἕτερος διασκεδάσει σημεῖα ἐγγαστριμύθων καὶ τὰς μαντείας ἀπὸ καρδίας , ἀποστρέφων φρονίμους εἰς τὰ ὀπίσω , καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν μωρεύων , καὶ ἱστῶν ῥήματα παιδὸς αὐτοῦ καὶ τὴν βουλὴν τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ ἀληθεύων ; Μαντείας μὲν γὰρ τὰς ἀπὸ καρδίας , ἑώλους τε καὶ ψευδοεπεῖς ἀποφαίνει · τοῦ γε μὴν ἰδίου παιδὸς , τουτέστι Χριστοῦ , πάντα μὲν ἵστησι λόγον · τὴν δὲ βουλὴν τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ , τουτέστιν , ἃ ἂν βούλοιντο λαλεῖν , οἱ τῆς ἐπ' αὐτοῦ πίστεως κήρυκες , ταῦτα δὲ πάντα ἀληθείας ἔμπλεω δεικνύει , σημείοις τε καὶ τέρασι προσμαρτυρῶν , καὶ ταῖς ἄλλαις τοῦ Πνεύματος ἐνεργείαις . Ἔφη δέ που πάλιν , κατονειδίζων τισὶ τὰ Θεοῦ νόμῳ κεκιβδηλευμένα · Στῆθι τοίνυν ἐν ταῖς ἐπαοιδαῖς σου , καὶ τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου , ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου , εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι · κεκοπίακας ἐν ταῖς βουλαῖς σου , στήτωσαν καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ , οἱ ὁρῶντες τοὺς ἀστέρας , ἀναγγειλάτωσάν σοι ὅ τι μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι . Ὁρᾷς οὖν ὡς γέλωτος ἀξίαν καὶ ἀνωφελῆ παντελῶς τὴν ἐπάρατον ἀστρογοητείαν ἀπελέγχει Θεός . Ὅτι δὲ πάλιν πρέποι ἂν αὐτῷ καὶ μόνῳ τὸ νημερτὲς , καὶ τὸ ἕτοιμον εἰς λόγους τοὺς περὶ τῶν ἔσεσθαι προσδοκωμένων ἀπλανῶς , ἄκουε λέγοντος διὰ φωνῆς Ἡσαΐου · Μνήσθητε ταῦτα , καὶ στενάξατε · μετανοήσατε , οἱ πεπλανημένοι , ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ , καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος · ὅτι ἐγώ εἰμι Θεὸς , καὶ οὐκ ἔστιν πλὴν ἐμοῦ · ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι , καὶ ἅμα συνετελέσθη . Καὶ εἶπα · Πᾶσά μου ἡ βουλὴ στήσεται , καὶ πάντα ὅσα βούλομαι , ποιήσω . Μόνῳ δὴ οὖν ἀνακείσεται πρὸς ἡμῶν τῷ πάντων ἐπέκεινα Θεῷ , τὸ διειδέναι τε σαφῶς , καὶ προαγορεύειν ἀπλανῶς δύνασθαι τὰ ἐσόμενα · ὕθλοι δὲ ἄλλως καὶ γραώδη μυθάρια , βωμολοχίαι τε καὶ φενακισμοὶ , τὰ παρ' ἑτέρων , οἳ τὸν νοῦν παρεφθορότες τὰ ἀπὸ καρδίας αὐτῶν λαλοῦσι , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ἀργυρολογίας ἀφορμὴν ποιοῦνται τὸ ψεῦδος . Ἀληθές . Ἔχει γὰρ ὧδε , καὶ οὐχ ἑτέρως . Ἀφεξόμεθα δὴ οὖν καὶ τοῦδε , καὶ οἶμον ἀφέντες τὴν διεστραμμένην , βαδιούμεθα τὴν ἐπ' εὐθὺ , Θεῷ μονοτρόπως προσκείμενοι , καὶ ταῖς τῶν ἁγίων φωναῖς ἐπιψηφιζόμενοι τὴν ἀλήθειαν . Καὶ μάλα . Τί δὲ οὐχὶ κἀκεῖνο πρὸς τούτοις ἡγησόμεθα στυγητὸν , μοῖράν τε εἶναί φαμεν Ἑλληνικῆς ἀθεότητος , τό τε περικαθαίρεσθαι φιλεῖν τάχα που πυρὶ καὶ ὕδατι , καὶ ἑτέροις τισὶ τοιούτοις τρόποις ; Καὶ μάλιστά γε . Τοιγάρτοι καὶ θεῖον ἔφη χρησμῴδημα σαφῶς · Οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ περικαθαίρων τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἢ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ ἐν πυρί . Ὡς εὖ γε ἡμῖν ὁ νόμος προσεφώνει ταυτὶ , καὶ ἀπέφησε τὸ δρᾷν ! Εἰκαιότητος γὰρ οἶμαι τὸ χρῆμα μεστὸν , καὶ λογισμοῦ τητώμενον τοῦ παναρίστου καὶ σοφοῦ · ὀνήσει γὰρ κατὰ τίνα δὴ τρόπον ἡ πυρὸς ἡμᾶς φύσις ; καὶ δᾷδες ἐν κύκλῳ περιθέουσαι πῶς ἂν ἐξέλοιντο τὸν ἡμαρτηκότα ; Χαλκοῦ μὲν γὰρ ἤγουν ἑτέρας τοιαύτης τινὸς ὕλης , ἐκτήκει τὸν ῥύπον ἡ πυρὸς βολή . Νοῦ δὲ καὶ ψυχῆς βεβήλωσιν , τίνα τρόπον ἀφανιεῖ ; Ἆρ' οὖν , οὐ γέλωτος ἤδη ταυτὶ , καὶ φληνάφων ἐννοιῶν εὑρέματα ; Παντάπασι μὲν οὖν . Φαίην δ' ἂν ὡς ἥδιστα τοῖς Ἑλλήνων λογάσιν , οἳ τῶν τοιούτων αἰσχρῶν ἐπιτηδευμάτων εὑρεταὶ γεγόνασι , καὶ τοῖς ἄλλοις εἰσηγηταί · Τί δὴ ἄρα δρῶντες , ὦ γενναῖοι καὶ σοφοὶ , τὸν μὲν Τιτυὸν ἐκεῖνον , ὃν ἐκφύναι λέγετε γῆς , εἰς ᾅδου κολάζετε , γῦπας αὐτῷ περιιστάντες τῶν ἡπάτων δαιτυμόνας , ὥραν ὅτι γυναίου τεθαυμακὼς ἠῤῥώστησε τὴν ἐπιθυμίαν ; Ταντάλῳ δὲ λίθον ἐπηρτῆσθαί φατε , καὶ γλώττης αὐτὸν ἀκολάστου εἰσπράττεσθαι δίκας μυθολογεῖτε τοῖς νέοις ; κύκλου δὲ μακραῖς καὶ ἀεικινήτοις περιστροφαῖς , τὸν Ἰξίονα καταδήσαντες , ποινὴν ἀνατλῆναι ἐπὶ τῷδέ φατε , τοῖς ἐξ ἀπάτης ὑμῶν οὐκ ἀπᾴδουσαν θεοῖς , σφᾶς δὲ αὐτοὺς καὶ ἑτέρους καίτοι δεινοῖς καὶ ἐκτοπωτάτοις ἐναλόντας κακοῖς , πυρὶ καὶ θαλλοῖς ἀπαλλάττετε , καθάπερ οἴεσθέ που , καὶ τῶν ἐγκλημάτων χαρίζεσθε τὴν ἀπόνιψιν , καί τοι ἄγαν κατεγνωσμένοις . Τιτυῷ δὲ , εἰπέ μοι , καὶ τοῖς ἀρτίως ὠνομασμένοις , τὸ ἐν ἐνδείᾳ τάχα που γενέσθαι πυρὸς , σκληρὰν καὶ ἀδιεξίτητον ἐπίθετε δίκην ; Καὶ μὴν ὅ γε καθ' ὑμᾶς κλεπτίστατος καὶ πυρὸς ἀνθρώποις διακομιστὴς , τὸν Προμηθέα λέγω , εἴ τίς περ ὅλως κἀκεῖνος ἦν , τὴν πυρὸς ἐπλούτει χρῆσιν , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων · ἀῤῥήκτοις δὲ καὶ αὐτὸν ἐνειλῆφθαι δεσμοῖς οἱ παρ' ὑμῖν ᾄδουσι μῦθοι · καὶ μὴν καὶ γαμψώνυχας ἐπιπτῆναι αἰγυπιοὺς λέγουσι , καθάπερ ἀμέλει καὶ Τιτυῷ , δεινοὺς καὶ ἀγρίους τοὺς κολαστάς . Δότε δὴ , δότε τὴν διὰ πυρὸς κάθαρσιν , οὐχὶ δὴ μόνοις ἐκείνοις , ἀλλ' εἰ καί τινες ὑμῶν ἢ θυγατράσιν ἑτέρων , ἢ γυναιξὶν ἐπιμαίνοιντο , δρῶντες ἃ μὴ θέμις , καὶ οὗτοι πυρὶ τῆς αἰτίας ἀπηλλαγμένοι , συνδιαφευγόντων τοῖς πταίσμασι τὰς γραφάς · ἀλλ' ἐφ' ἑτέροις μὲν εὐθὺς δικαστήρια καὶ γραφαὶ , καὶ ἡ τῶν νόμων σαλεύεται μισοπονηρία , ἑαυτοὺς δὲ τὴν πάναισχρον καὶ δυσώδη ζωὴν ἀδιακρίτως ἐπιτηδεύοντας , παντὸς ἀπαλλάττειν οἴεσθε μολυσμοῦ , ψυχροῖς καὶ μειρακιώδεσιν ἀθύρμασιν ἐξηπατημένοι , καὶ ὑπηρέτας εἰς τοῦτο λαμβάνοντες τοὺς ὅτι μάλιστα τῶν ἄλλων μυσαρωτάτους · οἳ καὶ ὁμοῦ τῷ σχήματι , τὸν ἀνδροπρεπῆ μεθέντες λόγον , καταβιβάζονται πρὸς τὰ γυναικῶν ἤθη τε καὶ τρόπους σώματά τε καὶ γνώμας . Εἶτα τίνα τρόπον ὁ τοιοῦτος ἀφαγνιεῖ ; διακείμενοι γὰρ ὡδὶ , τοιόνδε τι δράσετε , ὡς εἰ καὶ τὸ τυχόν τις ἐδόκει καταμυρίζεσθαι μὲν , βορβόρῳ δέ τῳ ἀκοσμοτάτῳ κατακεχρισμένος , εἶτα κατορθοῦν οἴοιτο καὶ σφόδρα καλῶς τό γε εἰς νοῦν ἧκον αὐτῷ . Εὖ λέγεις · καὶ συναινέσαιμι ἂν ἀληθῆ λέγοντί σοι . Καὶ παρίημι μὲν τὴν ἔν γε τούτῳ μωρίαν , καὶ σιγήσω τέως τοὺς τῆς καθάρσεως ὑπουργοὺς , ἐπ' αὐτὸ δὲ εἶμι τὸ χρῆμα πάλιν · καὶ δὴ καὶ ἐρῶ , ὡς ἀνούστατά τε καὶ ἀμαθέστατα βιοῦν ἑλομένους , καταφωράσαιτό τις ἂν τοὺς τῶν δαιμονίων προσκυνητὰς , καὶ μήτε τὸν τοῦ ἐκσμήξασθαι νοοῦντας τρόπον , μήτε μὴν ἠκριβωκότας , ὅ τί ποτέ ἐστι κατὰ ἀλήθειαν μολυσμὸς καὶ βεβήλωσις · μοιχεῖαί τε γὰρ καὶ τὰ ἔτι τούτων ἀγριώτερα πάθη , ἀῤῥενομιξίαι καὶ φόνοι , καταλαλιαὶ καὶ φθόνοι , ψευδομαντεῖαι καὶ δόλοι , ἀπάτη καὶ ψευδορκία , κηλίδες ἂν εἶεν καὶ μολυσμοὶ ψυχὴν καὶ σῶμα καταμιαίνουσαι , καὶ δυσαπόνιπτον ἔχουσαι τὴν ἐκβολήν . Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν οὔτε πῦρ , οὔτ' ἂν ὑδάτων πηγαὶ διασμήξειαν . Παρέντες δὲ , οἶμαί που , καὶ τὸ εἰδέναι μόνον , ὅτι σπιλοῦσι ψυχὴν , καὶ δυσωδίας ἔμπλεω ἀποτελοῦσι τὸν νοῦν , νεκρῶν ἀποφοιτῶσι σωμάτων , καὶ καταμυσάττονται τὸ κατεφθαρμένον , τοὺς τῆς φύσεως ἀτιμάζοντες νόμους . Καὶ μὴν καὶ ἐδωδίμων ὧν ἂν ἕλοιντο κατὰ σφᾶς αὐτοὺς συνετῶς καταγινώσκουσι , κἂν εἰ συμβαίη τυχὸν , καὶ οὐχ ἑκόντας θίγειν , εὐθὺς ἀναθρώσκοντες ἐπὶ τὴν διὰ πυρὸς ἢ ὕδατος ἴενται κάθαρσιν , ὡς ἂν εἰ μόνον ἀπόσχοιντο τούτων , ἅγιοί τε καὶ εἰλικρινεῖς ἐσόμενοι . Ἥττηνται γὰρ ὧδε τῆς δόξης , καὶ ἐξεστήκασι φρενῶν , ἐφ' οἷς ἂν λέγοιτο καὶ σφόδρα εἰκότως · Οὐαὶ ὑμῖν , ἐξήνιοί τε καὶ ἀμαθεῖς , διυλίζοντες τὸν κώνωπα , τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες . Λόγου γὰρ ἀξιοῦντες οὐδενὸς τό γε ὡς ἀληθῶς καταμολύνειν εἰδὸς , καταπεφρίκασι περιττῶς τὰ ἐφ' οἷς ἄν τις οὐδὲν ὑπομένει τὸ βλάβος . Ὥστε καὶ εἴ τις αὐτῶν ἐπὶ τύμβον ἴοι , καὶ τοῖς τῶν τεθνεώτων ἐμβάλλοι σήμασιν , ἱμάτιον ἀποβαλὼν , ψιλοῦται τὴν κεφαλὴν , καὶ αὐτὴν ἀποκείρων ὡς μεμολυσμένην τὴν τρίχα , ὧν ὅτι προσῆκεν ἀποφοιτᾷν καὶ παραιτεῖσθαι τὴν μίμησιν , ὁ θεῖος ἡμᾶς ἐπαίδευσε νόμος . Ἔφη γὰρ πάλιν · Οὐ φοιβήσετε , οὐκ ἐπιθήσετε φαλάκρωμα ἐπὶ νεκρῷ , ἀνὰ μέσον ὀφθαλμῶν ὑμῶν . Ἑλλήνων γὰρ οἱ λογάδες , Ἀπόλλωνα μυθολογοῦσι θεὸν , ὃν καὶ Φοῖβον ὀνομάζουσι , τουτέστι , καθαρὸν καὶ ἀμίαντον . Τὸν αὐτὸν δὲ εἶναι τῷ ἡλίῳ φασί . Φοιβάζειν οὖν ἔφασκον , καὶ φοιβᾶσθαι πάλιν , κατὰ συνήθειαν τὴν Ἑλληνικὴν , τὸ καθαίρειν τε καὶ καθαίρεσθαι , κατά γε τὸ αὐτοῖς δοκοῦν , καὶ τοὺς παρὰ σφίσιν αὐτοῖς νόμους . Ἀπείργει δὴ οὖν ἡμᾶς τὸ θεῖον χρησμῴδημα τῶν οὕτως αἰσχρῶν καὶ ἀκαλλεστάτων ἐπιτηδευμάτων . Οὐ γάρτοι προσήκει μολυσμὸν ἡγεῖσθαι ψυχῆς , τὸν τῶν σωμάτων θάνατον , οὔτε μὴν οἴεσθαι ταῖς τῶν ὁρώντων καρδίαις ἐναπομάττεσθαι ῥύπον , τὴν ἐπὶ νεκρῷ θέαν , οὐδ' αὖ ἐπὶ τῷδε προσήκει τὴν τρίχα ψιλοῦν . Κομιδῆ γὰρ ἕωλον καὶ τῆς χαμαιζήλου δόξης τὸ χρῆμα μεστόν . Εὖ γε δὴ οὖν ὁ νόμος τὸ , Οὐ φοιβήσετε , φησίν · οὐ γὰρ ἡ τοιάδε κάθαρσις ὀνήσει ψυχὴν , ἀδικεῖ δὲ μᾶλλον , καὶ τὴν γνῶσιν παραιρουμένη τῆς ἐπωφελεστάτης ὁδοῦ , καὶ τῆς τοῦ συμφέροντος ἀποκομίζουσα θήρας . Σκεψώμεθα γὰρ ὡδί · Νόμοι παρ' ἡμῖν τῶν ἐπὶ γῆς κρατούντων εἰσὶ , τὰ πρακτέα καὶ μὴ , τοῖς ἁπανταχοῦ βραβεύοντές τε καὶ ἀποφάσκοντες · ἀλλ' οὐκ ἄν τις δύναιτο διαφυγεῖν τὰς ἐπὶ ταῖς παραβάσεσι δίκας , μὴ οὐχὶ τὸ ἀνεῖσθαι δεῖν τῆς βασιλέως ἡμερότητος ἐφιείσης αὐτῷ . Κατὰ τὸν ἴσον γοῦν τρόπον , ὁ τῶν θείων ἀλογήσας νόμων , οὐκ ἂν γένοιτο καθαρὸς , μὴ οὐχὶ θείῳ νεύματι τὸ χρῆμα πεπλουτηκώς . Εἰ μὲν γὰρ πυρὸς ἢ ὕδατος παραβεβήκαμεν νόμους , καὶ ὁ τῆς ἁμαρτίας λόγος εἰς ἐκεῖνα βλέπει , ἀπονιπτέτω τὸ ὕδωρ τὴν γραφὴν , κατατηκέτω τὸν ῥύπον τὸ πῦρ , καὶ ἀνιέντων ἐπ' ἐξουσίας , οἷς ἂν ἕλοιντο τὰ ἐγκλήματα εἰ δὲ ἀληθὴς ὁ λέγων πρὸς τὸν Θεόν · Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον , καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα , εἷς γὰρ ὁ νομοθέτης καὶ κριτὴς , ἀνθ' ὅτου μεθέντες τὸν τοῦ κολάσαι τε καὶ ἀνεῖναι κύριον , εἰς γραοπρεπεῖς ἐννοίας κατολισθαίνουσι , πυρὶ καὶ ὕδατι νέμοντες τὸ ἀπαλλάττειν δύνασθαι τῶν αἰτιαμάτων αὐτούς . Ἄπαγε τῆς δυσβουλίας , ἄνθρωπε , πρόσιθι μόνῳ τῷ κατὰ φύσιν Θεῷ , καὶ ἀκούσῃ λέγοντος εὐθύς · Ἐγώ εἰμι ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου ἕνεκα ἐμοῦ , καὶ οὐ μνησθήσομαι . Αὕτη κάθαρσις ἀληθής · τοῦτο λαμπρότης ἡ πνευματική · διεσμήγμεθα γὰρ ἡμεῖς , πίστει τῇ εἰς Χριστὸν κεκερδακότες τῆς ἁμαρτίας τὴν ἄφεσιν , ἡγιασμένοι δὲ τῷ λουτρῷ τῆς παλιγγενεσίας , καὶ τὴν θείαν ἑαυτοὺς καταπλουτίσαντες χάριν , τὴν τοῦ θείου Πνεύματος , ὃ καὶ πυρὸς δίκην , οἷά τινα συρφετὸν τὸν ταῖς ἡμετέραις διανοίαις ἐγκατασκήψαντα δαπανᾷ μολυσμόν . Ἐν Πνεύματι γὰρ ἁγίῳ καὶ πυρὶ βεβαπτίσθαι ἡμᾶς φησι ταύτῃτοι δικαίως ἡ θεόπνευστος Γραφή . Ἐν μοίρᾳ δὴ οὖν εἰδωλολατρείας λογιούμεθά που καὶ τὴν ἐπὶ τῷδε πλάνησιν ; Πάνυ μὲν οὖν . Ἀθεότητος γὰρ τὸ χρῆμα μεστόν . Συντάξαιτο δὲ τούτοις καὶ ἐπαριθμοῖτο ἂν εἰκότως , τὸ οἴεσθαι τὰ ἀνθρώπινα τοῖς ἑτέρων διοικεῖσθαι νεύμασιν , καὶ τῶν καθ' ἡμᾶς ἀνῆφθαι τὴν ἐξουσίαν οὐχ ἡμᾶς αὐτοὺς , ἀλλ' οὓς ἂν ἕλοιντο μυθοπλαστεῖν οἱ τῶν οὕτως ἀπιθάνων δογμάτων εὑρεταί . Εἱμαρμένην γὰρ καὶ Τύχην καὶ Γένεσιν , οὐκ οἶδα ὅπως οἰακοστρόφους ὥσπερ τινὰς ἐφιστάντες τῷ βίῳ , ἕκαστον μὲν ἡμῶν οὐκ εἶναί φασι τῶν πρακτέων θελητὴν ἢ κύριον · ἄγεσθαι δὲ καθάπερ ἐξ ἀναγκαίου δεσμοῦ πρὸς τὸ τοῖς κρατοῦσι δοκοῦν . Εἶτα τί ἂν γένοιτό ποτε τοῦ τοιοῦδε ἀλογώτερον ; πῶς δ' ἂν μειζόνων ἠδίκησεν ὁ Σατανᾶς τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , ἢ ὅτε προσῆκεν ὧδε φρονεῖν καὶ διαλογίζεσθαι διαθείς ; πῶς γὰρ ἂν ἔτι βουλεύσαιτο τὰ χρηστὰ , καὶ ἐθελουργὸς ἐπ' αὐτά τις ἴοι ποτέ ; Γεγονὼς δὲ καὶ ἐν τοῖς αἰσχίοσι , καὶ πεφρονηκὼς ἃ μὴ χρὴ , πῶς ἂν ἑαυτὸν αἰτιῷτο καὶ κατατήξας ταῖς λύπαις τὰ ἀμείνω μεταβουλεύσαιτο φρονεῖν τε καὶ δρᾷν ; Ὥσπερ γὰρ τοῖς τὴν θάλατταν διᾴττουσι καὶ διαπλεῖν ᾑρημένοις πᾶσά πως τοῖς ἐκ πρύμνης ἄγεσθαι ἀνάγκη πνεύμασι , καὶ καταβιάζεσθαι πανταχῆ πρὸς τὸ τῷ συνωθοῦντι δοκοῦν · οὕτω που πάντως καὶ ἡμῖν αὐτοῖς παραχωρεῖν ἀναγκαῖον , ἐφ' ὅπερ ἂν ἕλοιτο διακομίζειν ἡ Τύχη , καὶ τὰ δυσδιάφυκτα κατ' ἐκείνους τῆς Εἰμαρμένης πνεύματα . Ἢ οὐκ ὀρθῶς εἰρῆσθαι ταυτὶ καὶ αὐτὸς οἰήσῃ πάλιν ; Πῶς γὰρ οὔ ; Οὐκοῦν ἠλίθιον κομιδῆ , τὸν μὲν ἀγαθὸν καὶ ἐπιεικῆ στεφανοῦν ἐπαίνοις , καὶ τιμῆς ἀξιοῦν , τὸν δὲ πονηρὸν καὶ ἀκόλαστον βδελυρὸν ἡγεῖσθαι καὶ διεπτυσμένον . Τίνα φῂς τρόπον ; Ὅτι , ὦ Παλλάδιε , Γένεσίς τε καὶ Τύχη νενικήκασι κατ' αὐτοὺς , καὶ ἀνεθελήτως ἐπ' ἄμφω τὸ τρισάθλιον τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἀποφέρουσι γένος . Ἐθελούσιον δὲ παρ' ἡμῖν οὐδέν . Ἢ γὰρ οὐχὶ τὸ πεφυκός τι κινεῖν καὶ δυνάμενον , αἴτιον ἂν εἴη τοῦ κινεῖσθαι τοῖς παρ' αὐτοῦ κινουμένοις ; Φημί . Ἴθι οὖν διά γε τῶν ἴσων ἐννοιῶν ἐπὶ τὰ ἀνθρώπινα , καὶ ἀναμέτρει τὰ καθ' ἡμᾶς , καὶ ἵν' ἐσμὲν κακοῦ περιαθρήσῃς εὖ μάλα , εἰ μὴ ταῖς ἑαυτῶν ἐθελουσίοις ῥοπαῖς , ἢ τὰν , ἢ ἐπὶ τὰν ἴμεν τε καὶ διασπεύδομεν , κεκρατήμεθα δὲ ὥσπερ καὶ ὑπενηνέγμεθα τοῖς ἑτέρων ζυγοῖς ἄγειν τε καὶ φέρειν τὰ καθ' ἡμᾶς , ᾗπερ ἂν ἕλοιντο , δυναμένοις . Τὰ εἰκότα γὰρ ἤδη φρονοῦντες , ἑαυτοῖς μὲν ἔτι τῶν πρακτέων ἀναθήσομεν οὐδὲν , ἀνάψομεν δὲ μᾶλλον τὰς ἐφ' ἅπασιν αἰτίας , τοῖς ἐφ' ὁτιοῦν τῶν κατὰ γνώμην αὐτοῖς πηδαλιουχεῖν εἰωθόσιν . Ἀφεστήξει δὴ οὖν ὥσπερ ἐπαίνου παντὸς ὁ δίκαιος , οὕτω καὶ ποινῆς ὁ ἄδικος , καὶ τοῦ κολάζεσθαι δεῖν . Ὀρθότατα διανοῇ . Εἰκῆ τοιγαροῦν θαυμάζουσιν οἱ τῶν τοιούτων δογμάτων εὑρεταὶ Σόλωνά τε τὸν Ἀθήνῃσι , Δράκοντά τε καὶ Λυκοῦργον , ὡς παγκάλων μαθημάτων εἰσηγητὰς , καὶ νόμους τοῖς Ἕλλησι τοὺς ἀρίστους ἐξευρηκότας . Ποία γὰρ ἐκ τοῦδε λοιπὸν ἡ ὄνησις , εἰ μηδὲν ἐφ' ἡμῖν , ἀνῆπται δὲ μᾶλλον τὰ ἡμῶν ἑτέροις ; ἐν ἴσῳ δέ που καὶ ἐν ὁμοίῳ λοιπὸν , τοῖς τοὺς νόμους εἰδόσι , καὶ ὁ τούτους ἠγνοηκὼς , εἰ μὴ μέτεστι δρᾷν τοῖς ἐθέλουσιν ἐλευθέρως , ἃ ἂν ἕλοιντο τυχὸν , ἀδικωτάτους δὲ λίαν τοὺς τῶν νόμων ὑφηγητὰς γενέσθαι φημὶ , καί τοι πλείστην ὅσην δόξαν δικαιοσύνης ἐφ' ἑαυτοῖς ᾑρημένους . Χρῆναι γὰρ δὴ νενομοθετήκασιν , οὐκ οἶδ' ὅπως , τοὺς ῥᾳθυμοῦντας κολάζεσθαι , καὶ πικρὰς τῆς παραβάσεως ἀποτιννύναι δίκας , κανόνας δὲ ὥσπερ τοῖς νέοις καὶ παιδαγωγίας τρόπους ἀξιεπαινετωτάτους παραδεδώκασιν , ἢ ὡς ὂν ἐφ' ἡμῖν αὐτοῖς , τὸ διαβιοῦν ἑλέσθαι σεμνῶς , ἢ οὐκ οἶδ' ὅ τι πεφρονηκότες . Φαίη δ' ἂν , οἶμαι , τίς · Εὖγε , ὦ Σόλων , ἐνομοθέτεις τοῖς τότε · ἀλλ' ἔδει που πάντως προσαναπείθειν τὴν Εἱμαρμένην ἐφεῖναι τοῖς νομοθετουμένοις ἃ ἂν βούλοιντο φρονεῖν τε καὶ δρᾷν . Ἐνομοθέτεις δὲ οὐ πεπεικώς · ἐγέλας δέ που τάχα καὶ αὐτὸς τὸν μῦθον , καὶ κυρίους ἠπίστασο τῶν πρακτέων ἡμᾶς , τήν τε ἄδικον καὶ τυφλὴν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἀπεσόβεις Τύχην · ἢ γὰρ οὐκ ἂν ᾤου δεῖν , ἄριστον μὲν εἶναι πολίτην ὑπονοεῖν , τὸν εὐσεβῆ τε καὶ νομοφύλακα , καὶ τῆς εἰς ἄκρον ἐπιεικείας ἀνῆρθαι τὴν δόξαν , ἀχρεῖον δὲ αὖ καὶ τοῖς αἰσχίστοις ἐναριθμούμενον , τὸν ἐῤῥῶσθαι φράζοντα τοῖς εἰς ὀρθότητα συμβουλεύσουσι διᾴττειν νόμοις ; Ἀστειότατά τε καὶ σφόδρα καλῶς ἔφης . Τί δὲ , ὦ φιλότης ; οὐχὶ τὰς παιδαγωγίας καὶ τὰς ὑποθήκας , καὶ μὴν καὶ προκλήσεις τὰς ἐπ' ἀρετὴν , ἅσπερ ἂν ποιοῖντο πατέρες μὲν ἐφ' υἱοῖς , διδάσκαλοι δὲ ὁμιληταῖς , εἰκαίας εἶναι φήσομεν , εἰ καταστείχειν ἀνάγκη τὴν οὐ κατὰ γνώμην ὁδὸν , καὶ βίου τρίβον ἰέναι τὴν ἀνεθέλητον ἔσθ' ὅτε ; Καὶ μάλα . Εἰ δὲ δὴ καὶ παισὶν ἰδίοις , ἤγουν ἑτέροις τισὶ πεπλημμεληκόσιν ἐποτρύνοιτό τις καὶ ὀρθὴν ποιεῖται τὴν ἐπίπληξιν , ἐπαινέσαις ἂν τὸν τοιοῦτον αὐτὸς , ἢ ἄδικον λογιῇ , τοὺς μὲν ἁπάντων ἡμῖν τῶν κακῶν αἰτίους ἀνεπιτιμήτους ἐᾷν οὐκ οἶδ' ὅπως ᾑρημένους , τούς γε μὴν , ἀνεθελήτως τε καὶ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ ταῦτα ἠγμένους ὑποφέρειν ταῖς δίκαις ; Ἔοικε . Πολὺ γὰρ ἔχει τὸ πιθανὸν ὁ λόγος . Ἔμπλεως δὲ ὅτι δυσσεβείας αὐτοῖς τῆς ἐσχάτης ἡ τοιάδε δόξα , κἀντεῦθεν εἴσῃ τοι · τὸν γὰρ τοῦδε τοῦ παντὸς οἰακοστρόφον ὥσπερ τινὰ καὶ ἐπιστάτην Θεὸν , τῆς ἐνούσης αὐτῷ κατασείοντες δόξης , καὶ εἰς τοῦτο λοιπὸν ἰόντες θράσους , ὡς τῶν ἰδίων εἰσάπαν ἀλλοτριοῦν αὐχημάτων αὐτὸν , ψήφοις ἰδίαις αὐτοὶ τὸ τῶν καθ' ἡμᾶς ἀπονέμουσι κράτος , τοῖς εἰς νοῦν ἥκουσιν ἁπλῶς · καί τοι τὴν κτίσιν ἅπασαν οὐκ ἀνεπιστατήτοις κινήμασι φερομένην ὁρῶντες εἰς τὰ οἰκεῖα . Τί γὰρ οὐκ ἐν κόσμῳ πράττεται τῶν περὶ τὴν κτίσιν ; τί δὲ τῶν ὄντων οὐχὶ τὴν ἰδίαν τετήρηκε τάξιν , καὶ μονονουχὶ τὸν ταξίαρχον ἀναφωνεῖ ; καὶ ὅτι νόμοις ὑπέζευκται βοᾷ καὶ νεύμασι διοικεῖται τοῖς τοῦ κρατεῖν ἰσχύοντος , φημὶ δὴ Θεοῦ . Τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ , φησὶν , ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται , ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης , εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους · διότι γνόντες τὸν Θεὸν , οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν , ἀλλ' ἐματαιώθησαν , καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία · φάσκοντες , εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν . Πῶς γὰρ οὐκ ἐμωράνθησαν ἕτερ' ἄττα παρά τε τὸ ἔχον ὀρθῶς , σφίσι τε αὐτοῖς καὶ μὴν καὶ ἑτέροις φρονεῖν συμβουλεύοντες · Καίτοι τί δή ποτε φαίη τις ἂν τοῖς οὕτως ἀθλίοις ἐπινήχεσθαι λογισμοῖς , μηδὲ αὐτοῖς ἁνδάνοντος τοῖς παρ' ὑμῖν ποιηταῖς τοῦ μύθου ; Ἀνῆφθαι γὰρ δὴ τῶν πρακτέων τὰς οἰκονομίας , οὐχ ἑτέρους τινὰς , ἀλλ' ἡμᾶς αὐτοὺς εὖ ἔχειν ἐδόκει . Καὶ γοῦν Ὅμηρος μὲν , ἐν οἰκείοις ποιήμασι , τὸν πανάριστον ὑμῶν καὶ ὕπατον Δία τοῖς ἑτέροις ἔφη προσδιειλέχθαι δαίμοσι περὶ τῆς Αἰγίσθου μοιχείας , καὶ τῆς ἐπὶ τῷδε ποινῆς · Ὦ πόποι , οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται ! Ἐξ ἡμέων γάρ φασι κάκ' ἔμμεναι , οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ Σφίσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγε' ἔχουσιν . Ἀνθ' ὅτου γὰρ δὴ , φησὶν , ἐπαιτιῶνταί τινες τοὺς θεοὺς ὡς παρ' αὐτῶν ἔχοντες τὰ κακὰ , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον τῆς σφῶν αὐτῶν ἁμαρτίας κατακεκράγασιν , ὡς ἐνιείσης αὐτοὺς συμφοραῖς , καὶ ταῖς ὑπὲρ μόρον , τουτέστι , καὶ ταῖς ὑπὲρ Εἰμαρμένην , ἤτοι τὸ τῇ Εἱμαρμένῃ δοκοῦν . Οὐκοῦν εἴπερ ἕλοιτό τις διαβιῶναι μὲν ὀρθῶς , εὐβουλοτάτας δὲ καὶ ἐπιεικεστάτας τὰς ἐν τῷδε τῷ βίῳ ποιεῖσθαι διατριβὰς , ὀρθοποδήσει τε καὶ διανήξεται τὰ δεινὰ , γνώμης ἔχων ὀρθῆς καὶ ἀδιαστρόφου καρπὸν , τὸ μὴ ἐναλῶναι κακοῖς · καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἐφ' ἡμῖν γὰρ αὐτοῖς ἐστι , τὸ ἐπ' ἄμφω βλέπειν , πρός τε τὸ ἀγαθόν φημι καὶ τὸ ἐναντίον · καὶ οἱ μὲν ἐν λόγῳ πεποιημένοι , τὸ θαυμάζεσθαι πεφυκὸς καὶ τὴν εἰς ὀρθότητα τρίβον , ἐν καλῷ γενήσονται τῆς ἀρετῆς · οἱ δὲ ἀποκλίνοντες εἰς τὸ ἐναντίον , καὶ τῶν ἀμεινόνων προθέντες τὸ ἀδικοῦν , αὐτοὶ τὴν ἰδίαν καταφθείροντες ζωὴν , ἁλοῖεν ἂν αὐθένται τινὲς καὶ ὀλετῆρες δεινοὶ τῆς σφῶν αὐτῶν κεφαλῆς ἐξεληλεγμένοι . Ὅτι δὲ ἐφ' ἡμῖν αὐτοῖς τὸ ἐπ' ἄμφω βλέπειν κείσεται , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , καὶ ἀναπεπτωκότες εἰς ἡδονὰς , τῆς τῶν συμφερόντων διαμαρτάνομεν θήρας , σαφὲς ἂν γένοιτο , διαβοῶντος ἑτέρου τῶν παρ' αὐτοῖς ποιητῶν · Εὐριπίδης οὗτος ἦν . Γύναιον μὲν γὰρ ἐπὶ σκηνῆς ἀῤῥωστοῦν ἐποίει τὴν ἀκόλαστον ἡδονὴν , εἶτα οὐκ οἶδ' ὅπως φιλοσοφοῦν ἔδειξε , καὶ λέγον · Τροιζήνιαι γυναῖκες , αἳ τόδ' ἔσχατον Οἰκεῖτε χώρας Πελοπείας προνώπιον , Ἤδη ποτ' ἄλλως νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳ Θνητῶν ἐφρόντισ' , ᾗ διέφθαρται βίος . Καί μοι δοκοῦσιν οὐ κατὰ γνώμης φύσιν Πράσσειν κάκιον · ἔστι γὰρ τὸ εὖ φρονεῖν Πολλοῖσιν . Ἀλλὰ τῇδε ἀθρητέον τόδε · Τὰ χρήστ' ἐπιστάμεθα καὶ γινώσκομεν , Οὐκ ἐκπονοῦμεν δὲ , οἱ μὲν ἀργίας ὕπο , Οἱ δ' ἡδονὴν προθέντες ἀντὶ τοῦ καλοῦ Ἄλλην τιν' . Εἰσὶ δ' ἡδοναὶ πολλαὶ βίου , Μακραί τε λέσχαι , καὶ σχολὴ , τερπνὸν κακόν . Συνίης ὅπως οὐ Τύχην , οὐ Γένεσιν , οὐχ Εἱμαρμένην τοῖς ἀρχαιοτέροις αἰτιᾶσθαι δοκεῖ , ὡς ἐξωθοῦσαν ἡμᾶς σὺν βίᾳ τῆς ἐγνωσμένης ὀρθότητος , καὶ ὧν ἂν μάθοιμεν εἶναι χρηστῶν ; Διέφθαρται γὰρ ὁ βίος τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , φησὶν , οὐ κατὰ γνώμης φύσιν , τουτέστιν , οὐχ ὅτι πονηρὰν ἔχουσι κατὰ φύσιν τὴν γνώμην · ἀλλ' ὅτι μὴ ἐκπονεῖν ἐθέλουσι τὰ ἐγνωσμένα χρηστά . Καὶ τίς ἡ τοῦδε πρόφασις · Ἢ γὰρ ὄκνος , φησὶν , ἐπέδησε πρὸς ἀργίαν , ἤ τις τῶν κατὰ τὸν βίον ἡδονῶν ἀντεισδραμοῦσα , φησὶ , καὶ τοῦ συμφέροντος ἀντανίσχουσα , τῆς τῶν ἀναγκαίων ἀπεκόμιζε θήρας , καὶ ἀπεβουκόλησε τὸν νοῦν , λειοτέραν ἀποφαίνουσα τὴν εἰς ῥᾳθυμίαν ὁδόν . Μυρία δὲ ἂν τούτοις ἐπεσωρεύσαμεν τῶν παρ' αὐτοῖς , καὶ ῥᾷστά γε δή . Τὸ δὲ ἀποχρῶν , ὅτι τοῖς ἀκροωμένοις ἡδὺ , τίς ἂν ἐνδοιάσαι ; τοιγάρτοι καὶ διωσόμεθα τοῦ λόγου τὸν ὄχλον . Ὀρθῶς ἔφης . Ἀλλ' εἰ βούλει , φασὶ , ταῦτα δὴ μέθες . Διανοοῦ δὲ ὅπως ἀπολογήσῃ σοφῶς , εἴπερ ἔροιντό τινες , τίς ἂν νοοῖτο τυχὸν ὁ λόγος τῆς ἐν ἡμῖν ἀνισότητος , καὶ τοῦ ἄνω τε καὶ κάτω παρ' ἀξίαν ἔσθ' ὅτε . Εὐημεροῦντα μὲν γὰρ καὶ πλουτοῦντα τὸν πονηρὸν καταθεῷτό τις ἂν , ἔν γε τοῖς ἐναντίοις γεγονότα πολλάκις τὸν ἐπιεικῆ , καὶ τῶν εἰς λῆξιν ἡκόντων ἐπαίνων ἔμπλεω . Δυσέποπτον ἀληθῶς καὶ δυσέφικτον κομιδῆ τὸ χρῆμά ἐστιν , ὦ Παλλάδιε , καὶ τὸ ταυτὶ δὴ βούλεσθαι πολυπραγμονεῖν φαίην ἂν ἔγωγε τῶν τῆς ἀνθρωπότητος μέτρων ἐπέκεινά τε καὶ ἀνωτάτω . Θείοις γὰρ κρίμασι παραχωρεῖν ἀναγκαῖον · καὶ εἴπερ ἑλοίμεθα φρονεῖν ὀρθῶς , μόνῳ δὴ , μόνῳ τῷ ὑπερτάτῳ καὶ ἀκηράτῳ νῷ τῆς οἰκονομίας τὴν γνῶσιν ἀνάπτοντες , πρὸς τὰ ἐν χερσὶ βαδιούμεθα , ἃ καὶ σὺν βίᾳ μόλις πρὸς ἡμῶν εὑρίσκεται , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἐπειδὴ δὲ οἶμαι δεῖν κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ἐπαμύνειν ἡμᾶς τῷ λόγῳ , φέρε καὶ ἡμεῖς ἐπ' ἐκεῖνο ἴωμεν . Ἕωλον ἀρτίως τῶν ἀθέων τὴν δόξαν ἀπηλέγχομεν , οὐκ ἐξαγωνίοις χρώμενοι λογισμοῖς , ἀλλ' ἐξ ἀναγκαίων ἐννοιῶν ἀποφαίνοντες , ὅτι τῆς ἀνθρώπου διανοίας οὐ γένεσις ἔχει τοὺς οἴακας , ἀλλ' οὐδ' Εἱμαρμένης ἡμῖν σκληρός τε καὶ δυσδιάφυκτος ἐπέῤῥιπται ζυγὸς , ἀλλ' ὅτι κυρία τῶν ἐν αἱρέσει πρακτέων ἡ ἑκάστου γνώμη , καὶ ἐφ' ἡμῖν αὐτοῖς τὸ ἑλέσθαι δρᾷν τὸ δοκοῦν , εἴτ' ἀγαθὸν , εἴτε φαῦλον . Καταλογισαίμην γὰρ ἔγωγε τῆς εὐημερίας τοὺς τρόπους κατά γε τὸ τοῖς ἱεροῖς Γράμμασιν εὖ ἔχειν ὑπειλημμένον , οὐκ ἐν οἷς τὸ βδελυρὸν καὶ γήϊνον δὴ τουτὶ σπαταλᾷ σαρκίον , ἀλλ' ἐφ' οἷς ἂν γένοιτο τῆς αἰωνίου ζωῆς μεταλαχεῖν δύνασθαι τὴν ὑπὲρ σῶμα ψυχήν · εἶεν δ' ἂν , οἶμαι , ταυτὶ , τὰ εἰς ἀρετὴν σπουδάσματα , καὶ ἡ ἐν πίστει τε καὶ ἔργοις λαμπρότης . Εἰ μὲν οὖν οὐ μέτεστι τοῖς ἐθέλουσι σωφρονεῖν , κἂν εἰ φαῦλοί τινες εἶεν , εἴτ' οὖν ἀγαθοὶ τοὺς τρόπους , ἡκόντων εἰς μέσον οἱ διελέγξοντες . Εἰ δὲ ἐν αἱρέσει κειμένου τοῦ κατορθοῦν ἐλευθέρως , ἃ ἂν βούλοιτό τις , καὶ ἐνὸν ἅπασι μετ' ἐξουσίας τὸ εὐημερεῖν ἑλέσθαι πνευματικῶς , καὶ τῆς ἄνωθεν εὐκλείας ἐν ἴσῳ μεταλαχεῖν , πλεονεκτοῦσί τινες , ἢ ἐν πλούτῳ τὰς ὑπεροχὰς , ἢ ἐν δοξαρίοις ἔχοντες κοσμικοῖς , μὴ τοῦτο ἡμᾶς πρὸς ἀθέους τινὰς καὶ τῆς ἀληθοῦς γνώσεως ἐκμεμοχλευμένας ἀποκομιζέτω δόξας , ὡς οἴεσθαι τοῖς καθ' ἡμᾶς , Εἱμαρμένης καὶ Τύχης ἐπιτεθεῖσθαι ζυγόν . Ἀλλὰ γραφέσθω μέν τις , εἰ βούλεται , τῶν ἐν πλούτῳ τὰς πλεονεξίας ἴδιον ὥσπερ πεποιημένων ἀγαθὸν , τὸ πᾶσι κοινὸν , εἰ λόγος ἀπῆν ὁ πλεονεξίας . Πολυπραγμονείτω δὲ μᾶλλον τοῦ πεποιηκότος τὴν βούλησιν · ἐν ἴσῃ γὰρ τάξει τὰ καθ' ἡμᾶς οἰκονομεῖσθαί τε καὶ ὁρᾶσθαι θέλων , πλουσίοις μὲν παραγγέλλει τὸν συναχθέντα πλοῦτον ἀπεμπολᾷν , καὶ ταῖς τῶν πτωχευομένων διανέμειν χρείαις , δόξης δὲ καὶ ὑπεροχῆς οὐκ ἐφίησιν ἐρᾷν . Ὅτι δὲ τὴν ἰσότητα τοῖς ἐπὶ γῆς βραβεύει Θεὸς , χαλεπὸν οὐδὲν συνιδεῖν καὶ ἐξ αὐτῆς ἡμᾶς τῆς τοῦ σώματος κατασκευῆς . Οὐ γὰρ οἶδεν ἡ φύσις , τὸν ἐν πενίᾳ καὶ πλούτῳ , τὸν δυσγενῆ καὶ λαμπρὸν , τὸν εὐγενῆ καὶ κατεῤῥιμμένον , καὶ τὸν ἐν δόξῃ τῇ κατὰ τόνδε τὸν βίον · ἀλλ' ἴση διὰ πάντων ἀπροσωπολήπτως ἔρχεται , τοῖς αὐτοῖς ἀποτελοῦσα μορίοις ἕκαστον εἰς τὸ ἀρτίως ἔχον σχῆμά τε καὶ κάλλος · καὶ μία μὲν ὁδὸς ἡ πάντων εἰς γένεσιν , μία δὲ ζωῆς ἀπόθεσις , οὐ τὸν μὲν ἀνιεῖσα βρόχων , τὸν δὲ εἴσω ποιουμένη τυχὸν , ἀλλὰ σκληρόν τε καὶ ἀνεξίτητον παντὶ τῷ πεποιημένῳ τὸ τέλος ἐπάγουσα . Ἆρ' οὖν , εἰπέ μοι , δυσκάτοπτον ἔτι , μᾶλλον δὲ οὐχὶ παντί τῳ λοιπὸν ἐναργὲς , ὅτι τῆς θείας βουλῆς ὁ σκοπὸς , τὸ ἐν ἰσότητι ζῇν τοὺς ἐπὶ γῆς ; Ἄκουε δὲ λέγοντος , εἰ δοκεῖ , καὶ δι' ἑνὸς τῶν προφητῶν · Οὐχὶ Θεὸς εἷς ἔκτισεν ἡμᾶς ; οὐχὶ Πατὴρ εἷς πάντων ἡμῶν ; τί ἐγκατελίπετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ; Οὐκοῦν εἰ τὸ τῷ πεποιηκότι δοκοῦν παραλύουσί τινες , ἐθελούσιον ἔχοντες ἐφ' ὅπερ ἂν ἕλοιντο τῶν πρακτέων τὴν ῥοπὴν ( τετίμηκε γὰρ ἐλευθερίᾳ τὴν φύσιν ὁ Δημιουργὸς ) , οὐδὲν πρὸς τὸν λόγον , ἐπεί τοι καὶ νόμων τῶν καθ' ἡμᾶς ὑπερορῶσί τινες . Ἀλλ' , οἶμαί γε δὴ , καταψέξειεν ἂν οὐδεὶς , εἴ γε νοῦν ἔχοι , τῶν νόμων τοὺς ὁριστὰς , ἐπαιτιῷτο δ' ἂν μᾶλλον καὶ σφόδρα εἰκότως τοὺς ὑπερφρονεῖν ἑλομένους τῶν ἀναγκαίων . Ὅταν τοίνυν πλημμελοῦντες λέγωσί τινες · Ἐδόκει που τάχα τῇ Τύχῃ , καὶ , Εἰμαρμένης ἦν οὗτος ἐπ' ἐμοὶ σκοπὸς , τίς ὁ λῆρος , ὦ οὗτοι , καὶ πρός γε ἡμῶν λελέξεται ; Τί δὲ δὴ γράφεσθε τὸ μηδὲν , τῆς σφῶν αὐτῶν ἐλαφρίας οὐ κατεγνωκότες ; Ἀλλ' ἥ γε θεία Γραφὴ παραφωνήσει τὸ ἀληθὲς τοῖς μὴ ὀρθοποδεῖν ᾑρημένοις · Ἀφροσύνη ἀνδρὸς λυμανεῖται τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ · τὸν δὲ Θεὸν αἰτιάσεται τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . Ἀληθοῦς οὖν ἄρα διημαρτήκασι δόξης οἱ Γένεσίν τε καὶ Εἰμαρμένην καὶ Τύχην εὐδιαῤῥίπιστον τοῖς καθ' ἡμᾶς ἐπιστήσαντες , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον Θεῷ προσνέμοντες τὴν τῶν πραγμάτων οἰκονομίαν · καίτοι λέγοντος τοῦ Χριστοῦ · Οὐχὶ δύο στρουθία ἀσσαρίου ἑνὸς πωλεῖται ; καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐ πεσεῖται ἐπὶ τὴν γῆν , ἄνευ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ὑμῶν δὲ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ἠριθμημέναι εἰσί . Μὴ οὖν φοβεῖσθε · πολλῶν στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς . Προνοεῖ μὲν γὰρ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ Δημιουργὸς , ἑκάστῳ γε μὴν ἐφίησι καὶ δρᾷν τὸ δοκοῦν , καὶ ἣν ἂν βούλοιτο βαδίζειν ὁδόν . Ἐπειδὴ δὲ ἠῤῥώστησε τὴν παρατροπὴν τὸ ἐπὶ τῆς γῆς γένος , νόμον εὐθὺς εἰς βοήθειαν δέδωκε , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Σφαλερὸν οὖν ἄρα παντί τῳ λοιπὸν τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν εἰσδεδεγμένῳ , καὶ τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην διελάσαντι πλάνησιν , τὸ γραώδεσι μύθοις ἀποφέρεσθαι πρὸς ἃ μὴ δεῖ , καὶ τῆς ὑγιοῦς ἀποκομίζεσθαι δόξης , ὡς τόδε τὸ σύμπαν , ἤτοι τὸν ἄνθρωπον , ἡνιοχεῖν οἴεσθαι Τύχην τε καὶ Εἱμαρμένην , τὰς οὐκ οὔσας ὅλως . Σφαλερώτατον . Καταθήξει γὰρ ἂν ὁ τοιοῦτος πάντη τε καὶ πάντως ἐφ' ἑαυτῷ τὸν κριτήν . Τί δέ ; οὐ πάναισχρον εἶναι φὴς καὶ ἀγχίθυρον ἀληθῶς τοῖς τοιοῖσδε κακοῖς τὸ ἡμέρας ἐπιτηρεῖν , καὶ ὥρας , καὶ καιροὺς , καὶ ἐνιαυτοὺς , αὖξίν τε καὶ φθίσιν τοῦ σεληνιακοῦ κύκλου ; Καὶ μάλα . Σαφέστατα γὰρ τοῖς ἐξ ἐθνῶν ἀνασεσωσμένοις ἔγκλημα ποιεῖται τὸ χρῆμα , λέγων ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες Θεὸν , ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ οὖσι θεοῖς · νῦν δὲ γνόντες τὸν Θεὸν , μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ , πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα , οἷς πάλαι ἄνωθεν δουλεύειν θέλετε ; ἡμέρας παρατηρεῖσθε , καὶ μῆνας , καὶ ἐνιαυτοὺς , καὶ καιρούς · φοβοῦμαι ὑμᾶς , μή πως εἰκῆ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς . Ἡ ὡρῶν ἄρα καὶ ἡμερῶν ἐπιτήρησις , προσθείην δ' ἂν ὅτι καὶ ἡ καιρῶν , ἀνάρμοστος παντελῶς τοῖς τὸν ἕνα τε καὶ φύσει Θεὸν οὐκ ἠγνοηκόσι , μᾶλλον δὲ τοῖς ὑπ' αὐτοῦ διὰ πίστεως ἐγνωσμένοις , καὶ εἰς οἰκειότητα κεκλημένοις τὴν διὰ τῆς χάριτος · ὑπονοστεῖ γὰρ ἀνόπιν , τὸ ἐν Χριστῷ καύχημα μεθεὶς , ὁ τοῦτο δρᾷν ᾑρημένος · καὶ φιλελεύθερον μὲν οὐκέτι τὸν οἰκεῖον διεσώσατο νοῦν , φληνάφως δὲ μᾶλλον τὸν τῆς ἀρχαίας πλανήσεως ὑποτρέχει ζυγὸν , τοῖς τοῦ κόσμου στοιχείοις τιμὴν ἀπονέμων , ἥνπερ ἂν ἔχοι Θεὸς , καὶ ταῖς ἀνωτάτω στεφανῶν εὐκλείαις τὰ κεκλημένα πρὸς γένεσιν τοῖς τοῦ πεποιηκότος νεύμασι . Στοιχεῖα δὲ κόσμου φησὶ τὰ οἱονεὶ μόρια τοῦ παντὸς , καιρούς τε καὶ μῆνας , καὶ τὰς τούτων ἀναμετρήσεις , διά τε ὡρῶν καὶ ἡμερῶν ἀποτελουμένας . Συνεχῆ γὰρ ὄντα τὸν χρόνον , καὶ ἀείῤῥυτον ἔχοντα τὴν εἰς τὸ πρόσω φορὰν , ταῖς τῶν καιρῶν , ὡρῶν τε καὶ ἡμερῶν οἱονεί πως διὰ μέσον παρεγκοπαῖς καὶ ἀνακυκλήσεσι ταῖς εἰς αὖθις αὖ μέτροις τε καὶ ἀριθμοῖς ὑπέταξε Θεός . Ἔδει γὰρ , ἔδει τοῖς οὐκ ἄναρχον ἔχουσιν εἰς τὸ εἶναι διεκβολὴν , καὶ ὅσον οὐδέπω πρὸς τὸ τῆς ἰδίας ζωῆς ἀφιξομένοις τέλος , καὶ χρόνου τοῦ τοιοῦδε τυχὸν , ἀρχομένου τε , φημὶ , καὶ λήγοντος , καὶ τοῖς οὐκ οὖσιν ἀεὶ τὴν οἰκείαν ὥσπερ συγκαθιστάντος φύσιν . Εἰσκεκομισμένου τοιγαροῦν οὐδενὸς ἑτέρου τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς διά τε καιρῶν , ὡρῶν τε καὶ ἡμερῶν , πλὴν ὅτι καὶ μόνης τῆς ἐν κύκλῳ διαδρομῆς καὶ ἀναμετρήσεως ἀκριβοῦς , τί μυθοπλαστοῦσί τινες ἃ καὶ γελοῖον ἐννοεῖν ; καὶ τὰς μὲν τῶν ὡρῶν ἀγαθοεργοὺς , τὰς δὲ , οὐ τοιαύτας εἶναί φασι , καὶ ἀκριβῆ λίαν ποιοῦνται τὴν ἐπιτήρησιν , αὐταῖς ἀπονέμοντες τὸ ἐπάγειν δύνασθαι τό τε εὐημερεῖν καὶ τὸ ἐναντίον , οἷς ἂν ἕλοιντο τυχὸν , ἢ οἷς ἂν αὐτὰς ἀνάγκη συμβαίνειν ; Ἆρ' οὖν οὐχὶ λῆρός τε ἤδη ταυτὶ καὶ φρενοβλάβεια δεινὴ , πάγη δέ τις διαβολικὴ φιλοκακούργως ἐσκευασμένη ; Φημὶ , καὶ ἔστιν ἐναργές . Ὥσπερ γὰρ ἐλέγομεν , ὅτι Μοίραις τε καὶ Τύχῃ καὶ ἀλλοτρίοις νεύμασι τὰ καθ' ἑαυτοὺς ἡμᾶς ἀνάπτειν ἀνέπειθον , εἰκαῖον ἡμῖν ἀποφαίνοντες τὸ ἐπιμελὲς , καὶ μερίμνης ἀποκομίζοντες τῆς ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν · οὕτω κἀνθάδε τὴν αὐτὴν ἡμῖν ἐξαρτύοντες πλάνησιν , καθάπερ ἐξ ἀναγκαίου ζυγοῦ τὰ ἐξ ἡμερῶν καὶ ὡρῶν ἐπηρτῆσθαί φασι , τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , δυσδιάφυκτον ἔχοντα τὴν διεκδρομήν · καὶ τόγε παράδοξον ( γραοπρεπὴς μὲν γὰρ ὁ τοιόσδε μῦθος ) , ὕθλοις δὲ τοῖς περὶ τούτων νηρίθμους ὁρῶντες ἑπομένας τὰς ἀποτεύξεις , οὐ χαρίζονται τῇ πείρᾳ τὸ διελέγχειν δύνασθαι τὸν φενακισμόν · φαυλότητα δὲ καταγράφοντες ὡρῶν τε καὶ ἡμερῶν , καὶ ταῖς εἰς τὸ μεῖον καταδύσεσι τοῦ σεληνιαίου κύκλου τὴν αὐτὴν ἐπάγοντες ψῆφον , ὅ τί ποτε ἄρα φαῖεν ἄν . Εἰ δὴ βούλοιτό τις ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ ἐν ἡμέρᾳ τυχὸν , τοὺς μὲν ὄντας ἐν εὐημερίαις , τοὺς δὲ ταῖς ἐσχάταις ἐναλόντας συμφοραῖς , ἀπαριθμεῖσθαι καὶ λέγειν , καίτοι τὸ φύσει φαῦλον παντί τῳ γένοιτ' ἂν ὁποῖον εἶναι καὶ πέφυκεν · εἴπερ οὖν ἐστιν ὥρα τε καὶ ἠὼς τοῖς ἐπὶ γῆς ἐπιζήμια , τί μὴ εἰς πάντας ἐν ἴσῳ τὰ ἐξ αὐτῶν διαστείχει βλάβη · ἀλλ' οἱ μέν εἰσιν ἐν τοῖς ἄγαν εὐκταιοτάτοις , οἱ δὲ διολώλασιν ἔσθ' ὅτε , καὶ τοῦ πρὸς λῆξιν ἰόντος ἔμπλεω κακοῦ , μῦθος τῷ βίῳ γεγόνασι , καὶ σκηνῆς ὑπόθεσις τραγικῆς ; Ἀλλ' ἔστιν ἰδεῖν τοῖς γε ἀκριβῶς ἐθέλουσι τὸ ὅτι μάλιστα λυσιτελὲς εἰδέναι τε καὶ ἐκπονεῖν , ὅτι κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν τε καὶ ὥραν τυχὸν , ὁ δεῖνα μὲν ἥλω μοιχείας ἢ φόνου καὶ πικρὰς τοῖς δικάζουσιν ἀποτιννύει τὰς δίκας , ὁ δεῖνα δὲ αὖ σωφροσύνης τε καὶ κοσμιότητος καὶ τῆς ὑπὲρ ἄγαν ἐπιεικείας ἐπαίνοις ἐντρυφᾷ . Ἀλλ' οὔτε τὸν ἀκόλαστον ἀπείρξειεν ἂν ἡμέρα τε καὶ ὥρα σωφρονεῖν , οὔτε μὴν τὸν ἐπιεικῆ καὶ κόσμιον , καταθήξειεν ἂν εἰς ἀκοσμίαν καὶ ἀκολάστους ἡδονάς · γνώμη δὲ μᾶλλον ἡ ἐλευθέρα πρὸς πᾶν ὁτιοῦν , καὶ ἀνειμένη ῥοπὴ , τὸν μὲν ἐν ἐκείνοις , τὸν δ' αὖ ἐν τούτοις γενέσθαι παρεσκεύασεν . Οὐκοῦν ἐν ἡμῖν , καὶ οὐκ ἐν ταῖς τῶν καιρῶν ποιότησι φυσικαῖς , τότε διευθυμεῖσθαι ἔστι , καὶ τὸ μὴ οὕτως ἔχον . Ἔοικεν . Εὐθὺς γὰρ ὁ λόγος . Ἐκδεδίασι δὲ ὅτι μάλιστα τήν τε πέμπτην καὶ ὀγδόην ἡμέραν , καὶ προφασίζονται μὲν προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις , λελήθασι δὲ τῶν ἀρτιφρόνων οὐδένα ψυχροῖς καὶ γραώδεσιν ἐπινηχόμενοι λογισμοῖς · ἐριννύων γάρ τινων γένεσιν καὶ δαιμονίων ἀνάδειξιν , ἃ καὶ τῶν ἄλλων ἐστὶν ἀγριώτερα , ποινάς τε καὶ δίκας , καί τινα πρὸς τούτοις ἕτερα , φληνάφως αὐταῖς ἐπιπλέκοντες , οὐκ ἐρυθριῶσιν οἱ τάλανες . Εἰ δὲ δὴ καὶ ὑπονοστήσειεν ἐπὶ τὸ μεῖον ὁ πρὶν πλησιφαὴς ὢν ἤδη τῆς σελήνης κύκλος , διατορνεύει γὰρ ὧδε τῶν μηνιαίων διαστημάτων τὸ ἀνακύκλημα φθίνουσά τε καὶ αὔξουσα κατά γε τὸ τεχνησαμένῳ δοκοῦν · καταλήγουσι μὲν ἔργου παντὸς , ὑπερτίθενται δὲ καὶ ἀποδημίας πάντη τε καὶ πάντως συμφθίνειν οἰόμενοι τῷ στοιχείῳ τὰ καθ' ἡμᾶς , καὶ ταῖς εἰς τὸ μεῖον ὑποστροφαῖς συνεκτήκεσθαι τὰ ἀνθρώπινα . Ἀλλ' εἰ χρή τι ταῖς ἐκείνων ἀσυνεσίαις ἐπιμειδιῶντας εἰπεῖν , τὸν ὀστρείοις πρέποντα καὶ τοῖς τῶν λαχάνων ἀτυχεστάτοις εἰσδέχονται φόβον . Σώματα μὲν γὰρ τὰ τοιάδε τυχὸν ἤγουν τὰ ἔτι μείζω τε καὶ προφερέστερα , πασχέτω φυσικῶς τὴν συναίσθησιν , καθ' ὃν οἶδεν ὁ Δημιουργὸς λόγον · ἐπισφαλὴς γὰρ ἐν τούτοις ἡ βάσανος , καὶ οὐκ ἀκερδὲς τὸ ἄπραγμον , διανοίας δὲ ἀνθρωπίνης ἀφεστήξει πολὺ καὶ μακράν που τὸ χρῆμα κείσεται . Εἰ γὰρ καὶ φθίνει τυχὸν τὸ στοιχεῖον , ἀλλ' ὅ γε σώφρων καὶ ἐμμελὴς οὐδὲν ἧττον ἔσται τοιοῦτος , καὶ οὐκ ἂν ταῖς ἐκείνου συνιζήσει αὐγαῖς ἐπὶ τὸ μεῖον ὁ νοῦς , οὐδ' ἂν μεταθεῖτο τῶν πραγμάτων ἡ φύσις ἐπὶ τὸ αἴσχιόν τε καὶ ἄμεινον ταῖς τοῦ στοιχείου δυνάμεσι κατηναγκασμένη . Ἀεὶ γάρ πως συμπαρομαρτεῖ τοῖς μὲν τῶν ἀρίστων δημιουργοῖς τὸ χρῆναι μεταλαχεῖν παντὸς ἀγαθοῦ , τοῖς γε μὴν τῶν φαύλων ἐργάταις , τὰ αὐτοῖς ὅτι μάλιστα πρεπωδέστατα . Θαυμάζω δὲ ὅτι φθινούσης σελήνης , καὶ εἰς τὸ τοῦ μηνὸς διερπούσης τέλος , χρήσταις μὲν οὖσιν αὐτοῖς καὶ ἄγαν ἐρασιχρημάτοις αὐξάνουσιν οἱ τόκοι , καὶ ἁδρότερα τῶν δεδανεικότων ἀποτελεῖται τὰ βαλάντια , συγκατισχνοῦσθαι δὲ τῷ στοιχείῳ καὶ συναῤῥωστεῖν ἀναγκαίως τὰ ἕτερα τῶν πραγμάτων , οὐκ οἶδ' ὅπως ὑπειλήφασιν . Ἢ οὐκ εἶναι φὴς γελοιότητός τε καὶ ἀσυνεσίας ἔμπλεω ταυτί ; Πάνυ μὲν οὖν . Τὸ μὲν τοῖς οὕτως φληνάφως ὑπειλημμένοις μακροὺς ἀντεξάγειν λόγους , εἰκαῖον οἶμαί που . Νοσεῖ γὰρ ἐξ ἑαυτῶν , κἂν εἰ μή τις λέγοι , τὸ ἀκαλλές . Ἴωμεν δὲ μᾶλλον ἐπ' ἐκεῖνο νυνί . Τὸ ποῖον ; Καταμυσάττεσθαί μοι δοκεῖ τήν τε πέμπτην καὶ ὀγδόην ἡμέραν ὁ Σατανᾶς , καὶ τὴν τῆς σελήνης ἐκ πλησιφαοῦς ἀνόπιν ὁδὸν , ἤτοι τῆς συνόδου τὸν καιρὸν , τουτέστι , τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην , δι' αἰτίαν τοιαύτην , κἂν εἰ παμποίκιλος ὢν καὶ δριμὺς εἰς κακουργίαν , ἑτέρας αὐτοῖς ἐπιπλέκει τὰς ἀφορμάς · τοὺς γάρ τοι καιροὺς ἤτοι τὰς ἡμέρας , ἐν αἷς αὐτὸν τῆς καθ' ἡμῶν τυραννίδος ἀπολισθεῖν συμβέβηκεν , ἐπιλάμψαντος ἡμῖν τοῦ Μονογενοῦς ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ καὶ ἐν εἴδει τῷ καθ' ἡμᾶς , τάχα που καὶ ἐν ψιλαῖς ἐννοίαις ἑλεῖν οὐκ ἀνέχεται . Πῶς δὴ φής ; Οὐ γὰρ , ὦ Παλλάδιε , πέμπτος ἡμῖν ἀπαριθμεῖται καιρὸς , ὁ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας ; Συνίημι ὃ φὴς , ἀπό γε τῆς εὐαγγελικῆς παραβολῆς . Ἐξεληλυθέναι γὰρ ἔφη Χριστὸς , τὸν τοῖς ἐργάταις εἰς τὸν ἀμπελῶνα μισθούμενον , περὶ ὥραν πρώτην , τρίτην τε καὶ ἕκτην , καὶ ἐννάτην καὶ ἑνδεκάτην , τουτέστιν , ἐν τῷ τελευταίῳ καιρῷ , καθ' ὃν ἐπεφάνη τε καὶ ἐπέλαμψεν ἡμῖν . Νουνεχέστατά γε καὶ λίαν ὀρθῶς εἴρηκας . Τί δέ ; οὐχὶ τῇ πέμπτῃ τοῦ Σαββάτου παραδεδόσθαι φαμὲν αὐτὸν , καὶ εἰς ἀρχὰς ὥσπερ ἥκειν τῆς ὅλης οἰκονομίας , δι' ἧς οἱ πάντες ἀνασεσώσμεθα , τὸν σωτήριον ὑπὲρ ἡμῶν ἀνατλάντος σταυρὸν τοῦ δι' ἡμᾶς ἐνηνθρωπηκότος ; Καὶ μάλα . Κατήργηκε δὲ τὸν θάνατον , καὶ ἀνεβίω πάλιν , σκυλεύσας τὸν ᾅδην , οὐκ ἐν ὀγδόῃ , τουτέστι , τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων , Οὐκ ἀμφίβολον . Καὶ γοῦν ὁ πάλαι νόμος τὴν ἐν σαρκὶ περιτομὴν , ὑποτύπωσίν τινα τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ , διετύπου πράττεσθαι κατὰ τὴν ὀγδόην . Περιτομὴ δέ γε τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἡ προφερεστέρα , τουτέστιν , ἡ ἐν πνεύματι , Πνεύματός ἐστιν ἁγίου μέθεξις , καὶ χάρις ἡ ἐν ἀρχαῖς , ἢν , ἐπείπερ ἐκ νεκρῶν ἀνεβίω , πάλιν ἀνεκαίνισεν , ἡμῖν ὁ Χριστὸς , λέγων · Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον . Ἔφη δέ που καὶ ὁ μακάριος Παῦλος , ὅτι Τὸ Πάσχα ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . Ἡμέρα γε μὴν τῆς σωτηρίου ταύτης καὶ πολυεύκτου σφαγῆς , ἡ κατὰ σελήνην τεσσαρεσκαιδεκάτη . Οὕτω καὶ ὁ νόμος προανεκήρυττεν ἐναργῶς τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν σφαγῆς τὸν καιρὸν , ἢν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς ὑπομεμενηκέναι φαμὲν αὐτόν · Τῇ γὰρ δεκάτῃ , φησὶ , τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου , λαβέτωσαν ἑαυτοῖς πρόβατον κατ' οἴκους , κατ' ἀριθμὸν , φησὶ , ψυχῆς συλλέξουσι , καὶ ἔσται διατετηρημένον ἕως τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ μηνὸς τούτου , καὶ σφάξουσιν αὐτὸν πρὸς ἑσπέραν πᾶν τὸ πλῆθος τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . Ἀκούεις ὅπως ἀπὸ δεκάτης ληφθὲν , εἰς τεσσαρεσκαιδεκάτην ἐφυλάττετο τοῖς πάλαι τὸ ἱερεῖον , ἵνα τὸν πέμπτον νοήσῃς καιρὸν , καθ' ὃν γενόμενος ἄνθρωπος τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπέστη θάνατον , φθινούσης ἤδη τῆς σελήνης , ἣ καὶ εἰς ἀρχὰς τέτακται τῆς νυκτός ; Μυστηρίου δὲ τὸ χρῆμα τύπος , καὶ ὑποσημαίνειν ἔοικεν ἰσχνῶς , τῆς τοῦ διαβόλου πλεονεξίας τὴν ἀνόπιν ὁδὸν , καὶ κατάδυσιν ὥσπερ τὴν κατὰ βραχὺ πρὸς τὸ ἄναλκι καὶ εἰσάπαν ἀσθενές . Σελήνης δέ πως ἐπέχει τύπον . Ἄρχει γὰρ καὶ αὐτὸς τῆς νυκτὸς , τουτέστι , τῶν ἐν σκότει καὶ νυσταζόντων ἔτι , καὶ τὴν τῆς θεογνωσίας οὐκ ἐχόντων αὐγήν · ὅτι δὲ τῇ νυκτὶ παρεικάζειν ἔθος τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ τὴν τῶν ἐπιπλανωμένων ἀγέλην , ἄκουε τί φησιν ὁ πάντων Δεσπότης πρὸς Ἰουδαίους , ὑπονοστούσης πρὸς εἰδωλολατρίαν τῆς Ἱερουσαλήμ · Νυκτὶ ὡμοίωσα τὴν μητέρα σου · ὡμοιώθη ὁ λαός μου , ὡς οὐκ ἔχων γνῶσιν . Συνίης ὅτι νύκτα φησὶ τοὺς οὐκ ἔχοντας γνῶσιν τῆς ἀληθοῦς καὶ κατὰ φύσιν δηλονότι θεότητος ; Μεμίσηκε τοιγαροῦν ὁ πάντων ἐχθρὸς καιροὺς καὶ ἡμέρας καθ' οὓς διόλωλε μὲν αὐτὸς , ἀνασεσώσμεθα δὲ ἡμεῖς . Ὁ δὲ σὺν ἐκείνῳ μισῶν τῆς αὐτοῦ μερίδος ἔσται , καὶ κλῆρον ἕξει σὺν αὐτῷ , τὸ ἀκαταλήκτως κολάζεσθαι δεῖν . Ἐν μοίρᾳ δὴ οὖν τῆς ὡς ἀληθῶς βεβήλου τε καὶ θεομισοῦς εἰδωλολατρίας , καὶ τοιάδε θήσομεν , καθάπερ ἀμέλει καὶ τὴν περὶ τῆς καλουμένης γενέσεως εἰκαιομυθίαν . Ὡς εὖ ἴσθι τοι , μὴ ἑτέρως ἔχειν , καθὰ καὶ αὐτὴ διήλεγξε τῶν πραγμάτων ἡ βάσανος . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις καταστυγητέον εὖ μάλα καὶ τὸ προσκεῖσθαι φιλεῖν ἀνονήτοις οἰωνοσκοπίαις , ψιθυρισμοῖς τε καὶ ἐπῳδαῖς · νοῦ γὰρ ἐλαφρίας εἰς τοῦτο διωλισθήκασί τινες τῶν παρ' Ἕλλησιν , ὡς οἴεσθαι τῶν καθ' ἡμᾶς πραγμάτων τὴν γνῶσιν , καὶ τοῖς εἰς ἀέρα διᾴττουσιν ἐγκεῖσθαι πτηνοῖς . Τοιγάρτοι καὶ τὰς εἰς ἕω τε καὶ εἰς ἑσπέραν , εἰς δεξιόν τε καὶ εἰς εὐώνυμον περιεργάζονται πτήσεις · κἂν εἰ κράζουσά πω φαίνοιτο κορώνη , τὸ οὖς ὑποστήσαντες , καθάπερ τι τῶν ἄγαν ἀληθεστάτων ἐκδέχονται , καὶ ὑπονοστοῦσι χαίροντες · ἐπερυθριῶσι δὲ οὐδαμῶς οἱ δείλαιοι , τῆς οὕτω σεπτῆς προφητείας τὴν δύναμιν ἀνατιθέντες στρουθίοις . Σεμνὸς δὲ αὐτοῖς ἐκπεποίηται τοιουτοσὶ λόγος , ὥσπερ οἴονται κατὰ σφᾶς αὐτούς · φαίνουσι γὰρ δι' αὐτῶν οἱ θεοὶ , φησίν . Ἡμεῖς δὲ θεοὺς οὐκ εἶναί φαμεν τοὺς ἀποστάτας ἀγγέλους , παρ' ὧν εἰς ἡμᾶς ἀγαθοί τε καὶ ἀξιάγαστοι προφῆται κεχειροτόνηνται , καὶ τῶν ἐσομένων οἱ γνῶσται , ἥ τε λακέρυζα κορώνη , καὶ μὴν καὶ ὠκύπτερος ἴρηξ , ξουθαί τε πέλειαι , κατά γε τοὺς παρ' Ἕλλησι λόγους , καὶ τὰ ἕτερα τῶν στρουθίων , ἄξιοί γε οἱ προφῆται τῶν ἐνηχούντων αὐτοῖς τὰ εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς τερετίσματα · ὄλβιοι δὲ καὶ ὑμεῖς καὶ ἀξιοζήλωτοι τοιούτων τυχόντες τῶν θεηγόρων · ἐκλέλησθε δὲ ὡς ἔοικε καὶ τὰς τῶν παρ' ὑμῖν ποιητῶν θαυμάζοντες δόξας , ὅτι καὶ αὐτοῖς ἐδόκει τὸ χρῆμα διαγελᾷν , ὕθλον τε εἶναι νομίζειν αὐτὸ , καὶ τῶν ἀναγκαίων οὐδέν . Ὅμηρος μὲν γάρ · Ὢ πέπον , οἰωνοὺς μὲν ἔα , φησὶν , Εἴτ' ἐπὶ δέξι' ἴωσι πρὸς ἠώ τ' ἠέλιόν τε , Εἴτ' ἐπ' ἀριστερὰ , τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα . Εὐριπίδης δὲ σαφῶς καὶ ἀναφανδὸν καθορίζει τὸ μάταιον τοῦ κατασκέπτεσθαι δεῖν τὰς οἰωνῶν διαπτήσεις . Θησέα μὲν γὰρ Ἱππολύτῳ φησὶ ἐπιμαίνεσθαι τῷ οἰκείῳ παιδὶ , καὶ δὴ καὶ ἐξελᾷν τῆς ἐνεγκούσης ἐπιχειρεῖν . Ἐκείνου δὲ φάσκοντος · Οὔθ' ὅρκον , οὔτε πίστιν , οὐδὲ μάντεων Φήμας ἐλέγξας , ἄκριτον ἐκβάλλεις με γῆς . Θησέα πρὸς τοῦτο εἰπεῖν · Ἡ δέλτος ἤδε κλῆρον οὐ δεδεγμένη Κατηγορεῖ σου πιστά · τοὺς δ' ὑπὲρ κάρα Φοιτῶντας ὄρνεις , πόλλ' ἐγὼ χαίρειν λέγω . Καὶ μὴν ἀξιόχρεως ἡ Θεοῦ φωνὴ γένοιτ' ἂν , καὶ τῆς ἐν δέλτῳ γραφῆς , ἀμείνων ἡ πίστις , εἴπερ ἐστὶ καὶ ψευδοεπεῖν οὐκ ἀπεικὸς ἡμᾶς · μηδὲν δὲ ἁμαρτεῖν , ἔστι Θεοῦ , καὶ τὸ ἀληθὲς ὅτι μάλιστα φίλον . Ἀλλ' ᾔδει που πάντως τοὺς ὑπὲρ κάρα φοιτῶντας ὄρνεις Θησεὺς , οὐδὲν ὄντας παντελῶς . Οὐκοῦν δαιμονίοις μὲν ἀναθετέον οὔτι πω τῶν ἐσομένων τὴν γνῶσιν , Θεῷ δὲ μᾶλλον αὐτὴν προσνεμοῦμεν ὡς ἐξαίρετον . Καὶ φενακισμὸς ἔσται λοιπὸν , τὰ τῶν ὀρνίθων μαντεύματα , καὶ διανοίας οὐκ ἀσφαλοῦς ἔλεγχος ἐναργὴς , ἡ ἐπὶ τῷδε πίστις . Καὶ αὐτὸς δέ πού φησιν ὁ νόμος · Οὐκ οἰωνιεῖσθε , βδελυρὸν τὸ χρῆμα εἰδὼς , καὶ ὅτι μάλιστα κατεστυγημένον παρά γε τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ . Ὧδε ταῦτα ἔχειν καὶ αὐτῷ μοι δοκεῖ . Ἐπειδὴ δὲ πάλιν , καὶ ὁ λαθραῖος οὗτος καὶ γραοπρεπὴς ψιθυρισμὸς , γοητείας ἂν εἴη μοῖρα τε καὶ τρόπος . Τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Μωσῆς τοὺς ἄνωθεν ἡμῖν διεσαφήνισε νόμους , ἀεὶ συνάπτων τὰ πλημμελήματα , καὶ οἱονεί πως ἐν ἀδελφότητι καὶ ὁμοφυΐᾳ τιθεὶς τῇ φαρμακείᾳ τὴν ἐπῳδήν . Οὐκ ἔσται γὰρ , ἔφασκεν , ἐν ὑμῖν μαντευόμενος μαντείαν , οἰωνιζόμενος καὶ κληδονιζόμενος , φαρμακὸς , ἐπαοιδὸς , τερατοσκόπος , καὶ ἐγγαστρίμυθος , καὶ ἐπερωτῶν τοὺς νεκρούς . Ἀλλὰ νοσεῖ μὲν ἡ ἐπῳδὴ τὸ πάναισχρον κομιδῇ , καὶ τὸ ἐν κακῷ κεῖσθαι λίαν , ἀνεπτόηνται δὲ οὐκ οἶδ' ὅπως εἰς τοῦτό τινες , ἐκεῖνο λέγοντες ὅτι Κύριον Σαβαὼθ ὀνομάζουσι κατεπᾴδοντες τοῖς ἠῤῥωστηκόσιν οἱ τῶν τοιῶνδε μελεδωνοί . Ταύτῃ τοι καὶ ἐμπεδοῦν , ὅτι μὴ αἰσχρὸν εἴη λοιπὸν τὸ ἐπιτήδευμα , διασπεύδουσιν . Ἐοίκασι δὲ ψυχρῷ τε καὶ ἀδρανεῖ πρὸς ἀπάτην καὶ φρενοβλάβειαν ἀποκομίζεσθαι λογισμῷ · τοιγάρτοι τοῦ πράγματος ὅτι μάλιστα δυσαχθὲς , αὐτὸ δὴ τοῦτό ἐστιν . Ἡμεῖς γὰρ τὸ , Κύριος Σαβαὼθ , τῷ τῶν ὅλων ἀναφωνοῦμεν Θεῷ , δοξολογεῖν ἐθέλοντες · ἑτέρῳ γε μὴν τῶν ὄντων οὐδενὶ τὴν τοιάνδε κλῆσιν ἐφίεμεν ἔχειν . Εἷς γὰρ καὶ μόνος ἐστὶν ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος . Οἱ δὲ , τὴν οὕτως ὑπερφυᾶ καὶ εὐκλεεστάτην ἐπωνυμίαν , ἤτοι δοξολογίαν , παραῤῥίπτουσιν εὐκόλως οἷς ἂν ἕλοιντο τῶν συναθυρόντων αὐτοῖς δαιμονίων , καὶ τοῖς τῆς τερατουργίας αὐτῶν ὑποκριταῖς , τὴν Θεῷ καὶ μόνῳ πρεπωδεστάτην χαρίζονται δόξαν , κολακεύοντές τε καὶ κολακευόμενοι , καὶ τῆς οὕτω δεινῆς δυσσεβείας τὴν ὑπερβολὴν , τῆς ἐφ' οἷς ἂν ἕλοιντο συνδρομῆς ἀπονέμοντες εἰς ἀντέκτισιν . Θεομάχον γὰρ ἀεὶ καὶ φιλοδοξότατον τῶν δαιμονίων τὸ στῖφος . Χρὴ τοιγαροῦν , μὴ ταῖς ἐκείνων ἡμᾶς συναποφέρεσθαι δυσβουλίαις , ἀποφοιτᾷν δὲ μᾶλλον ὡς ἀπωτάτω , καὶ μὴ πονηροῖς προσέχειν ἰατροῖς ἢ τερατουργοῖς , τοῖς δαίμοσι , μισθὸν ὥσπερ τινὰ τῶν εἰς ἡμᾶς ἀθυρμάτων ἐξαιτοῦσι τὰς δυσφημίας . Σὺ δὲ εἴ τι τῶν τοῦ σώματος μορίων ἀλγεῖς , καὶ πεπίστευκας ἀληθῶς , ὅτι τὸ Κύριος Σαβαὼθ , καὶ αἱ τοιαίδε κλήσεις ἃς Θεῷ τῷ κατὰ φύσιν ἡ θεία προσνέμει Γραφὴ , λυτικαί σοι γενήσονται τοῦ κακοῦ , αὐτὸς ὑπὲρ σεαυτοῦ προσευχόμενος , ἀναφώνει τὰς λέξεις · ἄμεινον γὰρ ἢ ἐκεῖνοι δράσεις , Θεῷ τὴν δόξαν ἀνατιθεὶς , καὶ οὐχὶ τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασι . Μεμνήσομαι δὲ καὶ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς λεγούσης · Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν ; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας , καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτῷ , ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ , ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου · καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα , καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος , κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκὼς , ἀφεθήσεται αὐτῷ . Οἰωνοσκοπία δὴ οὖν , καὶ μέν τοι καὶ ἐπῳδὴ συντετάχθω , εἰ δοκεῖ , τοῖς ἐκ νόμου διαβεβλημένοις , καὶ τοῖς ἐν αἰσχίστῃ καὶ βδελυρωτάτῃ δόξῃ παρὰ Θεῷ . Καὶ μάλα , προσθείην δ' ἂν , ὅτι καὶ καθ' ἑτέρους τὸν Θεὸν ὑβριοῦμεν τρόπους , καὶ τῆς εἰς αὐτὸν δυσσεβείας ὄφλοι τις ἂν γραφήν τε καὶ λόγους , τὸ ψευδορκεῖν ᾑρημένος , καὶ τὸ παλίμφημόν τι , καὶ ἀπηχὲς εἰπεῖν κατά γε τῆς ὑπερτάτης καὶ ἀνωτάτω δόξης . Τὸ μὲν γὰρ κολάζεται τῇ εἰσάπαν ὀργῇ , καὶ ἀσχέτῳ ποινῇ , συντελοῦντος τοῦ δρεπάνου , καθὰ γέγραπται , τὴν τοῦ ψευδορκοῦντος ἑστίαν , καὶ κατασείοντος εἰς τὸ παντελές · Εἰσελεύσεται γὰρ , φησὶν , εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου , καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὀμνύοντος τῷ ὀνόματί μου ἐπὶ ψεύδει , καὶ καταλύσει ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ , καὶ συντελέσει αὐτὸν , καὶ τὰ ξύλα αὐτοῦ , καὶ τοὺς λίθους αὐτοῦ . Θάτερόν γε μὴν , τὸ ἐκτεθνάναι δεῖν , καὶ τὸ πάντων ἐπέκεινα τῶν κακῶν ἔχειν τὴν δίκην . Χρὴ τοιγαροῦν ὀμνύναι μὴ ἐπὶ ψεύδει · μᾶλλον δὲ μηδ' ὅλως ὀμνύναι . Τουτὶ γὰρ ἡμᾶς ἐδίδαξεν ὁ Σωτὴρ , λέγων · Ἔστω ὑμῶν , τὸ Ναὶ , ναὶ , καὶ τὸ Οὒ , οὔ · τὸ δὲ περισσὸν τούτων , ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν . Ὅρκου γὰρ ὅλως οὐκ ἔσται χρεία τοῖς ἐν ὑπολήψει σεμνότητος , καὶ σύνοικον ὥσπερ πεποιημένοις τὴν ἀρετήν · ἐκτετίμηται γὰρ λίαν παρὰ τοῖς εὐσεβείας ἐρασταῖς τῶν τοιούτων ὁ βίος , καὶ τὸ ἀπιστεῖσθαι μισεῖν · κἂν εἴ τι φθέγγοιτο τυχὸν , τῇ τῶν ἀκροωμένων εὐθὺς στεφανοῦται πίστει . Ἔστω τοιγαροῦν ἡμῶν εὐκλεὴς ὁ βίος , καὶ ἀργήσει πάντως που , καθάπερ ἐγᾦμαι , καὶ ἡ τοῦ διόμνυσθαι χρεία . Εἰ δὲ δή που γένοιτο , καὶ τῆς εἰς ἁγίους τιμῆς ὀλιγωρούντων ἔσθ' ὅτε τινῶν , ὅρκιος ἔστω Θεὸς , μὴ τὸ ἑτέρων ὄνομα παρακομιζέσθω τινῶν . Ἀπερισκέπτως γὰρ ἤδη τινὲς εἰς ἐκλύτους ἰόντες ἐξιτηλίας , ἀδιαφορεῖν ὑποπλάττονται , νὴ τὸν οὐρανὸν , ἢ τὴν δίκην , νὴ τὴν Ἀδράστειαν λέγοντες , νὴ τὸ φῶς , νὴ τὸν λύχνον . Ἕτερά τε ἄττα κατὰ τὸ σφίσι δοκοῦν συλλέγοντες , τάχα που καὶ εὐσεβεῖν οἴονται , τὸ μὲν θεῖον ὄνομα παρωθούμενοι , τῇ δὲ πρεπούσῃ Θεῷ καταχρυσοῦντες δόξῃ τὰ τοῖς αὐτοῦ νεύμασι κεκλημένα πρὸς γένεσιν . Τοιαύτην τινὰ πλάνησιν ἠῤῥωστηκότα κατὰ καιροὺς τὸν Ἰσραὴλ εὑρήσομεν . Ὁμολογουμένως γὰρ τῷ Θεῷ τὸν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἀνεδείμαντο ναὸν , καὶ ἐπ' αὐτῷ δὴ τούτῳ φρονοῦντες μέγα , καὶ τῶν εἰς εὐσέβειαν αὐχημάτων εἴσω γενέσθαι πεπιστευκότες , καὶ ἀξιολογωτάτην εὖ μάλα τὴν δόξαν ἑλεῖν τῶν σφίσι διηγγελμένων διὰ τοῦ πανσόφου Μωσέως ὀλίγα φροντίσαντες ἀπεριμερίμνως ἡλίσκοντο · ἀλλ' ὅτι τὸ χρῆμα αὐτοῖς οὐ πρὸς εὔκλειαν ἔσται ποθὲν , καὶ γάννυται δὲ οὐχὶ ταῖς ἐκ λίθων οἰκοδομίαις ὁ Θεὸς , ἐδίδασκε λέγων · Ὁ οὐρανός μοι θρόνος , ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου . Ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι ; ἢ τίς τόπος τῆς καταπαύσεώς μου ; λέγει Κύριος . Ἐμπίπλησι γὰρ τὰ πάντα Θεὸς , καὶ ἐπαναπαύεται μὲν οὐρανῷ , διήκει δὲ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς · οὐ γὰρ ἐν ποσῷ τὸ θεῖον , ἀλλ' ὥσπερ ἐστὶν ἀπωτάτω φαντασίας σωματικῆς , οὕτω καὶ τόπου καὶ τοῦ πεποσῶσθαι δοκεῖν . Ἐπειδὴ δὲ ἅπαξ Ἰουδαῖοι λέγοντος ἤκουον , Ὁ οὐρανός μοι θρόνος , ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου , πρὸς ἐννοίας ἰόντες οὐκ ἀσφαλεῖς , ὅρκιον ἐποιοῦντο τὸν οὐρανὸν , θεῖον αὐτὸν ὀνομάζοντες θρόνον , ὁμοίως δὲ καὶ τὴν γῆν , ὡς ὑπὸ πόδας Θεοῦ κειμένην · καὶ μὴν καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ , πόλις γὰρ , ἔφασκον , ἐστὶ τοῦ πάντων κρατοῦντος Θεοῦ , καί τοι τῶν ἀρχαιοτέρων ἁγίων τὸ , Ζῇ Κύριος , ἐν ὅρκου χρείᾳ πεποιημένων . Ἀλλὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων ἠλιθιωτάτην ἔννοιαν κατεκιβδήλευσεν ὁ Σωτὴρ , μὴ δεῖν ἀπόμνυσθαι λέγων , μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ , ὅτι θρόνος ἐστὶ Θεοῦ , μήτε ἐν τῇ γῇ , ὅτι ὑποπόδιόν ἐστι τῶν ποδῶν αὐτοῦ , μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα , ὅτι πόλις τοῦ μεγάλου βασιλέως ἐστίν · ἃ γὰρ ἐκεῖνοι ληροῦντες ἔφασκον , ταῦτα χρησίμως ὁ Σωτὴρ ἐφθέγξατο , πανταχῆ κατάπλαστον , καὶ οὐκ οἶδ' ὅθεν ἐξευρημένον ἐλέγχων αὐτῶν τὸ ἔν γε τούτοις εὐλαβές . Οἰχέσθω δὴ οὖν καὶ ἡ ἐπὶ τῷδε πλάνησις . Δεδιδάγμεθα γὰρ ἐν ταῖς ὅρκου χρείαις , μηδενὸς μὲν ἑτέρου διαμεμνῆσθαι πώποτε , ποιεῖσθαι δὲ μᾶλλον εἰς πίστιν ἀσφαλῆ καὶ ἀξιόχρεων , τὸ Ναὶ , ναὶ , καὶ τὸ Οὔ , οὔ . Ἔφη δὲ καὶ ὁ νόμος · Εἰ ἀπόλοιτο παρακαταθήκη πρός τινος , ἐξαιτοίη δὲ ὁ δοὺς τὴν ἐπὶ τῷδε πίστιν , ὅρκος ἔσται τοῦ Θεοῦ ἀναμέσον ἀμφοτέρων . Καὶ ἄνθρωποι μὲν κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσιν · ἔφη γὰρ ὧδε Παῦλος ἡμῖν ὁ σοφός · μεῖζον δὲ εἶναί φαμεν ἀνθρώπου , νοοῦντες ὀρθῶς , οὐ τῷ μεγέθει τυχὸν , ἤγουν ἐν συνέσει καὶ σοφίᾳ , καὶ δόξῃ πλεονεκτοῦν , ἀλλ' ὡς τὸ εἶναι τοιῶσδε τυχὸν ἡμῖν . Οὐ συνίημι ὃ φής . Καὶ μὴν , ὦ Παλλάδιε , σαφὴς , ὥς γέ μοι δοκεῖ , καὶ ἐναργὴς ὁ λόγος . Ἢ γὰρ οὐχὶ μεγέθει φαμὲν τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων διενεγκεῖν ἀσυγκρίτως πολλὰ τῶν πεποιημένων , καὶ προσέτι τὸν οὐρανόν ; Καὶ πάνυ . Συνέσει δὲ καὶ σοφίᾳ καὶ ἰσχνότητι σωμάτων , οὐχ ὑπερφέρουσιν ἄγγελοι ; Ὑπερφέρουσιν , ἀλλὰ καὶ τιμῇ . Λαμπρότητι δὲ καὶ δόξῃ τῇ κατὰ σῶμά φημι , οὐκ ἀπαραβλήτως ἀμείνων ἡλίου φύσις · Ἀμείνων . Ἄραρεν οὖν , ὅτι τούτων ἕκαστον ἔχοι ἂν εἰκότως ὡς πρὸς ἡμᾶς τὸ ὑπερτεροῦν , καθ' ὃ πέφυκε νικᾷν . Ὅρκια δὴ οὖν ταυτὶ ποιησόμεθα , παρέντες ὡς περιττὸν , τὸ διαμεμνῆσθαι Θεοῦ ; Οὐδαμῶς . Ἔοικεν οὖν ἄρα τὸ κατὰ φύσιν ὑπερτενὲς καὶ ὅλῳ τῷ εἶναι τῶν πεποιημένων διενεγκὸν , τουτέστι , Θεὸν , καὶ ἀνθρώπου μεῖζον εἰπεῖν . Εὖ λέγεις . Ἔστω τοιγαροῦν τὸ Ναὶ , καὶ τὸ Οὓ , παρά γε τοῖς ἄριστα βιοῦν ᾑρημένοις , ὅρκου χρεία τε καὶ δύναμις , καὶ διαπεπήχθω ὀρθῶς · ἕψεται γὰρ οὕτω καὶ τὸ πιστεύεσθαι δεῖν . Εἰ δὲ ἀτιμάζοιτο πρός τινος τὸ Ναὶ καὶ τὸ Οὒ , τῶν ὅρκων ἡ χρεία τετράφθω λοιπὸν ἐπὶ τὸ μεῖζον ἢ καθ' ἡμᾶς , μᾶλλον δὲ ἢ κατὰ πᾶσαν τὴν κτίσιν . Δυσφημίαν δὲ , τί ἂν λέγοιμι λοιπὸν , ὅποι τέ ἐστι , καὶ ἵν' ἀποφέρῃ κακοῦ τοὺς αὐτῇ χρωμένους , ἣν θανάτῳ μὲν πικρῷ καὶ ὁ πάλαι τιμᾶται νόμος . Καταδεδίκακε δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς , ἀφύκτοις τε καὶ ἀτελευτήτοις κακοῖς · Ὃς γὰρ ἂν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , ἀφεθήσεται αὐτῷ · ὃς δ' ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου , οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ , οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι . Πνεῦμα λέγων τὴν ὑπὲρ σῶμα φύσιν , ὅπερ ἐστὶ Θεὸς , ᾧ τὴν γλῶτταν ἀχάλινον ὁ ἐπαφεῖναι τολμῶν , τοὺς τῆς ἀθυροστομίας ἐκθεριεῖ καρπούς . Χείλη γὰρ ἄφρονος , ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακὰ , καθὼς γέγραπται . Τὸ στόμα δὲ αὐτοῦ τὸ θρασὺ θάνατον ἐπικαλεῖται . Τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος ἔφασκε Μελῳδός · Θοῦ , Κύριε , φυλακὴν τῷ στόματί μου , καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου · μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας . Εἶεν δ' ἂν οὗτοι , κατὰ Θεοῦ καὶ τῆς ἀῤῥήτου καὶ ἀκηράτου φύσεως ἀνοσιωτάτη καταβοή . Δεῖ δὴ οὖν ἄρα διερηρεῖσθαι καλῶς , τοὺς ἰέναι μὲν ἀμωμήτως τὴν ἐπ' εὐθὺ σπουδάζοντας , Θεῷ δὲ προσκρούειν οὐκ ἀνεχομένους . Οὕτω φημί . Πρὸς γάρ τοι τοὺς προσιόντας Θεῷ μὴ ἐξ ὑγιοῦς καρδίας , ἀλλ' ὑπόπτου καὶ παρεφθαρμένης , καὶ ἀῤῥωστεῖν ἑλομένης τὸ ἄναλκί τε καὶ εὐκατάσειστον , ὁ προφήτης φησίν · Ἕως πότε χωλανεῖτε ἐπ' ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις ὑμῶν , ἢ Βάαλ , Βάαλ , ἢ Θεῷ Θεῷ ; Τὸ γὰρ μήτε πρὸς πίστιν εἰσάπαν ὑγιὲς , μήτε μὴν εἰς πλάνησιν διαπεπῆχθαι φιλεῖν , ἐπ' ἄμφω τε χωλεύειν ἐστὶ , καὶ μὴν , τὸ ἐφ' ἑκατέρῳ καταφθείρει γνήσιον . Πρόφασις δὲ τῆς οὕτω σαθρᾶς καὶ εὐδιακλάστου γνώμης γένοιτ' ἂν , οἶμαι , τισὶ τὸ κατάπλαστον ποιεῖσθαι καὶ οὐκ ἀληθῆ τὴν εἰς Θεὸν ἀγάπησιν , καὶ ὑποκρίνεσθαι μὲν τὸ χριστιανίζειν βούλεσθαι , μὴ μὴν ἐξ ὅλης καρδίας τοῦτο δρᾷν , μήτε μὴν αἰδοῖ τῇ πρὸς τὸ ἀληθὲς ἀναπεπεισμένους καὶ τετιμηκότας τὸ ἔχον ὀρθῶς · ἀλλ' ἢ θηρωμένους τὸ σφίσιν αὐτοῖς καθ' ἡδονὴν , ἢ κινδύνου φόβον , καὶ δυσημερίας ἀγρίαν ἔφοδον οἱονεὶ καταγοητεύοντας τῇ πίστει προσεληλυθέναι δοκεῖν , ἵνα πολλοὺς ἔχοιεν τοὺς συναθλεῖν ᾑρημένους , καὶ τὴν οἰκείαν δανείζειν φροντίδα . Ἀλλ' ἐσχάτη τοῖς τοιούτοις ἀπονεμηθήσεται φροντὶς , καὶ ἐν τοῖς ὅτι μάλιστα καταβεβλημένοις ὁ κλῆρος , ἀτιμότατοί τε καὶ ἀπεῤῥιμμένοι καὶ μόλις ἀποκερδαίνοντες τὸ ἀξιοῦσθαι ζωῆς , ἁλοῖεν ἂν Θεοῦ βασανίζοντος τὰ ἐν ἡμῖν κεκρυμμένα · ὁποῖοί τινες ἦσαν οἱ ἀπὸ Γαβαών . Προσκεχωρήκασι μὲν γὰρ τῷ Ἰησοῦ ποτε , καὶ τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ προσοικειοῦσθαι λίαν ἐξελιπάρουν · πλὴν οὐκ ἀκακουργὸν ἐποιοῦντο τὴν προσδρομὴν , οὔτε μὴν ἁπλῆν τε καὶ ἀκαπήλευτον , καὶ ὡς ἐξ ἀγάπης τῆς πρὸς Θεὸν , ἀλλ' ἐν ὑποκρίσει καὶ δόλῳ . Καὶ διέλαθον μὲν ἐν ἀρχαῖς . Ἐπειδὴ δὲ πικρὰ δρῶντες ἡλίσκοντο , καὶ κατεφωράθησαν κακόνοοί τε καὶ πολυγνώμονες , ἐν τοῖς ἐσχάτοις ἐτάττοντο . Γεγόνασι γὰρ ξυλοκόποι τε καὶ ὑδροφόροι πάσῃ τῇ Συναγωγῇ . Ὁρᾷς οὖν ὅποι κατακομιεῖ τὸ μὴ γνήσιον , καὶ τὸ μὴ ἑλέσθαι τιμᾷν ἐξ ὑγιοῦς διανοίας τὴν πρὸς ἁγίους οἰκειότητα πνευματικήν . Ἀπατῶσι μὲν γὰρ ἔσθ' ὅτε τινὲς , καὶ οὔτι πού φημι τὸν πάντα εἰδότα Χριστὸν , τοὺς ἐν τύπῳ δὲ μᾶλλον αὐτοῦ , τουτέστιν , τοὺς λαῶν ἡγουμένους . Καθάπερ ἀμέλει κἀκεῖνοι τότε τὸν Ἰησοῦν εἰς εἰκόνα καὶ ὑποτύπωσιν παρενεχθέντα Χριστοῦ , καὶ εἰσελαύνουσι μετὰ δόλου κατασκιασμάτων , ἐν βάθει διαλογισμῶν , καὶ τῆς εἰς νοῦν πονηρίας προϊσχόμενοι τὴν ὑπόκρισιν · καταγινωσκόμενοι δὲ , λαθεῖν γὰρ οὐκ ἔνι , σωθήσονται μόλις , μοῖραν ἔχοντες τὴν δουλοπρεπῆ καὶ ἐσχάτην · ἀνελευθέρου γὰρ γνώμης , ἀπάτη καρπός . Ἡμεῖς δὲ , οἷς τὸ φρονεῖν ὑγιῶς τὰ τοῦ Θεοῦ σκοπὸς καὶ ἀποσπουδάζεται τὰ λοιπὰ , προσκεισόμεθα τῷ ἰδίῳ Δεσπότῃ καὶ Θεῷ τῶν ὅλων , ἐξ ἁπλῆς καρδίας , ἐκ διανοίας ὀρθῆς , ἐξ ὁλοτελοῦς ἀγάπης , ἀῤῥωστεῖν τὸ δίψυχον οὐκ ἀνεχομένης , ἀποφοιτώσης δὲ παντελῶς ἠθῶν καὶ φρονημάτων Ἑλληνικῶν , καὶ ἰούσης ὡς ἀπωτάτω καὶ μάλα γοργῶς τῶν ἐκ νόμου καταδεδικασμένων . Ἐσόμεθα γὰρ οὕτω τέλειοι ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ λαμπροὶ , καὶ εὐδόκιμοι μετὰ τῶν ἄλλων ἁγίων ἐν Χριστῷ , δι' οὗ καὶ μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὅτι2 χρή Θεός ὁ κατά φύσις ἐγώ πρόσκειμαι μόνος , καί ἀγαπάω αὐτός ἐκ ὅλος Ψυχή καί Καρδία . Ἀνδρείας μέν οὖν περί ὁ ἐν Χριστός νοέω , καί πνευματικός εὐσθένεια ἀποχράω , ἐγώ , ὡς ἔοικα , ἐκποιέω λόγος , εἰμί Παλλάδιος · ὁ δέ ἐπί ὅς εἄν γίγνομαι οὗτος πρός ἐγώ , περιαθρέω ἀναγκαῖος , καθάπερ ἐγώ , πάλιν . εὕω λέγω . φέρω δή οὖν , ὁ διάνοια ὁ ὀφθαλμός ἐν κύκλος περιελίσσω , καί εἰς ἀκριβής κατάσκεψις ὁ κατά ἐγώ ἵημι πρᾶγμα , ἀνασκοπέω εὕω μάλα , διά Ποίας εἶμι τρίβω , λαμπρός τε εἰμί , καί ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἐπαινέω οἷος τις στέφανος ἀναδέω ψῆφος . ἤ οὖον δοκέω σύ φρονέω ὀρθός , ὁ ἐν γε οὗτος φιλοκρινέω αἱρέω ; παντάπασι μέν οὖν . φημί γάρ εἄν καί αὐτός ἐγώ πρόκλησις ὁ πρός ἀνδρεία προκαταθήγω δήω , αἱρέω τε ὁ διά ὅς ἄν τις εἰμί λαμπρός , καί ὁ ἀμώμητος ζωή ἔρχομαι κατά εὐθύς . οὐκοῦν ἤδη λέγω , ὡς ἅπας μέν οἰκίον ἔρεισμα , κρηπίς · ναός δέ τρόπις , ἀρχή · ὁ δέ κατορθόω αἱρέω , θεμέλιος εἄν γίγνομαι καί ὑπόβαθρα ἀρχή , ὁ ἀλήθεια ὁ γνῶσις , καί ὁ περί πίστις ὁ εἰς θεός ὁ εἷς καί φύσις καί ἀληθινός ἀκιβδήλευτος λόγος · ἐάν γάρ μή πιστεύω , οὐδέ οὖον μή συνίημι , φημί ὁ Γράμμα ὁ ἱερός . συνίημι δέ οὔπω ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς ἀπρακτέω ἀνάγκη , ὁ κατορθόω οὐ οἶδα . ἤ οὐ εἄν ἀναγκαῖος εἰμί φημί πρός εὐδοκίμησις ἐγώ , ὁ ἐπί πᾶς ὁ πρακτέος διάσκεψις , εἰμί ἐν λόγος ποιέω ὁ δράω ὀρθῶς , ὁ ἐράω ἀναγκαῖος ; φημί . τροφός οὖν ἄρα σύνεσις , πίστις . Σύνεσις δέ , ὁ πρακτέος ἐγώ ποιέω ὁ βάσανος . καί γοῦν ὅτε ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ ὅλος θεός παιδαγωγός ὥσπερ τις , καί ἰθυντήρ σοφός , ὁ διά Μωσῆς ἐφίστημι νόμος , ὑποβάθρα ὥσπερ τις καί ἀκατάσειστος ἀρχή , ὁ παρά ὁ εἷς τε καί ἀληθής θεότης προκαταβάλλω γνῶσις · μή γάρ εἄν ἰσχύω αὐτός ὑπολαμβάνω ὁ αδιάβλητος καί ἀκραιφνής ἐφικνέομαι ζωή , ἤγουν ὁ ὁ καλός εἰσηγητής καταρρυθμίζω νόμος , καί ὑπείκω ἐντολή , εἰμί μή καθάπερ προανατείχισμα ὁ ἐπί Θεός πίστις αἱρέω εἰς νόος , ἀντιφέρω γενναῖος ὁ εἰς ῥᾳθυμία αὐτός ἀκονάω ἡδονή . δέω δή οὖν , ἐσθίω , καθάπερ τις ψυχικός ἀρρωστία , προαποτίθημι ὁ πάλαι ὁ πολύθεος πλάνης , πίστις τε ὁ εἰς θεός ὁ εἷς φύσις καί ἀληθής ἐρείδω καλῶς · τοιγάρ καί πρῶτος αὐτός προαναλαμβάνω νόμος · ἐγώ εἰμί Κύριος ὁ Θεός σύ , ὅστις ἐξάγω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος ἐκ οἶκος δουλεία . οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ . οὖον ποιέω σεαυτοῦ εἴδωλον , οὐδέ πᾶς ὁμοίωμα ὅσος ἐν ὁ οὐρανός ἄνω , καί ἐν ὁ γῆ κάτω , καί ὅσος ἐν ὁ ὕδωρ ὑποκάτω ὁ γῆ , οὖον προσκυνέω αὐτός , οὐδέ οὖον μή λατρεύω αὐτός . ἐγώ γάρ εἰμί Κύριος ὁ Θεός σύ , ὁ θεός ζηλωτής , ἀποδίδωμι ἁμαρτία πατήρ ἐπί τέκνον ἠώς τρίτος καί τέταρτος γενεά ὁ μισέω ἐγώ · καί ποιέω ἔλεος εἰς χιλιάς ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί φυλάσσω ὁ πρόσταγμα ἐγώ . δέω γάρ , ἐσθίω σκληρός καταπτοέω δεῖμα , ὁ ἀνεξίτητος μέλλω ποιέω ὁ ἐντολή · τοιγάρ καί ζηλωτός ἑαυτοῦ ὀνομάζω θεός , καί ἁμαρτία πατήρ ἐπιτίθημι ὁ ἐκ αὐτός , εἰμί γε κατά ἐκεῖνος αἱρέω βιόω , καί προγονικός ἁμιλλάομαι πταῖσμα . οὖον γάρ πού φημί , ὡς ὁ γε ὅλως οὐδείς πλημμελέω ὁ ὁ πατήρ ἐγκατασκήπτω ἁμαρτία , καί ὅς διαρρήδην ἀνακράζω Θεός · οὐ ἀποθνῄσκω πατήρ ὑπέρ τέκνον , οὐδέ τέκνον ὑπέρ πατήρ , ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . ἀλλά εἰμί ὁ ὁ πατήρ ἕπω γνώμη ὁ ἐκ αὐτός , καί προγονικός δυσσέβεια εἰμί ζηλωτής , παρατείνω ποῦ τάχα καί εἰς αὐτός ὁ θυμός . κἀν εἰμί γίγνομαι πως ἐκ ἔμφυτος φιλανθρωπία ἀνίημι ὁ πρῶτος ὁ ὑπέρ πᾶς θεός , ὁ κολάζω δήω , ἀλλά οὖν ὀψέ ὁ δύο ἤγουν ὁ τρίτος ἐπάγω ὁ ἐν ἀρχή ὁ βέβηλος γένος πρέπω τε καί ὀφείλω ὀργή . Κατεσόβει τοίνυν εἰς ὁ φοβέω δήω , ζηλωτός ἑαυτοῦ ὀνομάζω Θεός · βεβαιόω γε μήv καί ἑτέρως εἰς πίστις αὐτός , ποιέω ἔλεος εἰς χιλιάς ὑπισχνέομαι ὁ ἀγαπάω αὐτός . προστίθημι δέ οὗτος γείτων τε καί ἀδελφή ἐντολή · οὖον γάρ λαμβάνω , φημί , ὁ ὄνομα κύριος ὁ Θεός σύ ἐπί μάταιος · οὖον γάρ μή καθαρίζω Κύριος ὁ λαμβάνω ὁ ὄνομα αὐτός ἐπί μάταιος . οὗτος τις δράω , ξύλον τε καί λίθος ὁ ὁ Θεός κλῆσις ἀνάπτω , καί ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα κατακομίζω ἀμαθής εἰς ἀνθρώπινος χείρ φιλοτέχνημα τε καί πόνος . φημί δέ ποῦ περί αὐτός διά φωνή Ἠσαΐας Θεός · ἐκλέγω τέκτων ξύλον , ἵστημι αὐτός ἐν μέτρον , καί ἐν κόλλα ῥυθμίζω αὐτός , καί ποιέω αὐτός ὡς μορφή ἀνήρ , καί ὡς ὡραιότης ἄνθρωπος ἵστημι αὐτός ἐν οἶκος · κόπτω ξύλον ἐκ ὁ δρυμός ὅς φυτεύω Κύριος , καί ὑετός μηκύνω , ἵνα εἰμί ἄνθρωπος εἰς καῦσις , καί λαμβάνω ἀπό αὐτός , θερμαίνω , καί καίω πέσσω ἄρτος ἐπί αὐτός · ὁ δέ λοιπός ἐργάζομαι εἰς θεός , καί προσκυνέω αὐτός . καί μετά ἕτερος · γιγνώσκω , ὅτι σποδός ὁ καρδία αὐτός , καί πλανάω . οὗτος λαμβάνω ὁ ὄνομα κύριος ἐπί μάταιος . ἀλλά οἴομαι δήω ὁ ὁ γε λοιπός ἔξω τε πήγνυμι γίγνομαι διαβολικός , καί θεός γιγνώσκω ὁ ἀληθινός , μή εἰς ψυχρός ὀκλάζω ἔννοια , μήτε μήv ὁ ἀγεννής ἐν γε δή οὗτος τιμάω φληναφάω , ἀνθέλκω εἰς ὁ δήω ἕτερος οἶδα θεός , ἤγουν οἴομαι τις ὑπάρχω ὅλως παρά ὁ εἷς καί ἀληθής . εἰμί γάρ καί λέγω τις θεός καί κύριος , ἐν τε ὁ οὐρανός , καί ἐπί γῆ , ἀλλά ἐγώ εἷς θεός , ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς καί ἐγώ εἰς αὐτός · καί εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ διά αὐτός · καί εἷς πνεῦμα ἅγιος , ἐν ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ ἐν αὐτός . ἥκιστος μέν γάρ ὁ ὁ θεότης φύσις συστέλλω Ἰουδαϊκῶς , εἰς μόνος ὁ εἷς θεός καί πατήρ , κατευρύνω δέ ὥσπερ εἰς ἅγιος τε καί ὁμοούσιος Τριάς · καί μήv καί πρόσωπον ποιότης , καί ὑπόστασις ἰδιότης διαστέλλω , εἰς εἷς δή πάλιν συστέλλω θεός , διά ὁ ὁ οὐσία τατός , καί αὐτός λατρεύω , αὐτός προσκυνέω , ἐπικαλέω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . οὖον γάρ εἰμί , φημί , θεός ἕτερος πλήν ἐγώ · καί πάλιν · κύριος ὁ Θεός σύ προσκυνέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω . ἐπεί δέ εἰμί μέν εἰμί θεός ὁ πατήρ , εἰμί δέ Κύριος ὁ υἱός , εἷς δέ πνεῦμα ἅγιος ἐκπόρευτος , οὔτε ὁ εἷς θεός ὁ ἀληθής κυριότης ἐκφέρω · οὔτε μήv ὁ ἀληθής καί φύσις κύριος , ὁ εἰμί θεός ἐκπέμπω · ἕπω γάρ θεότης μέν πάντως ὁ κατά φύσις , ὁ κυριότης · κυριότης δέ αὖος ὁ κατά ἀλήθεια , ὁ ὁ θεότης δόξα . ὀρθός γε καί ὅτι μάλιστα σοφός φημί . ἕνος δή οὖν , Παλλάδιος , θεός εἶμι , καί ἐπί αὐτός ὁ σύμπας οὐδείς καταλογίζομαι , ὁ ἀνόσιος τε καί βέβηλος διψυχία , ὡς ἀλαζών καί ὑβρίστρια ἀληθής , ἀπωτάτω ποιέω ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , ἵνα μή καί ἐγώ αὐτός ἱερός ἐπιφωνέω λόγος · Ἕως πότε χωλαίνω ἐπί ἀμφότερος ὁ ἰγνύα ; ἢ Βάαλ Βάαλ , ἢ Θεός Θεός . Μονότροπος γάρ ἐγώ , οὐ ἑτερόφρων καί σαλεύω , εἰς ὁ μή προσήκω ἑτοῖμος μεταπίπτω ὁράω δήω · ὡς ὁ ὅς χωλεύω ἐπί ἄμφω καί καταδονέω φιλέω , φημί εἄν ἔγωγε ὁ ὅτι μάλιστα δυσαθεωτάτων . καί γοῦν καί ὁ πάλαι νόμος θάνατος τιμάω ὁ οὐ ἀσφαλής , φημί γάρ · ὁ θυσιάζω θεός ἐξολοθρεύω , πλήν κύριος μόνος . τοιγάρ ὁ θεῖος κατεπαίρω δόξα , καί ὁ αὐτός καί μόνος διανέμω πρέπω , ἐπιχειρέω ὅς εἄν αἱρέω τις , καί ὁ μή φύσις χαρίζομαι θεός , νόσημα αἰσχρός , μᾶλλον δέ δυσσέβεια εἄν γίγνομαι ὁ ἔσχατος ἔγκλημα καί γραφεύς . ἀπαλλάσσω δή οὖν ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη , ὁ γε ὡς ἀληθής γνήσιος καί θεοφιλής , καί οὐ δή μόνος ἀποκαθαίρω ὁ Καρδία , ἀλλά μηδέ ὅσος εἶπον διά γλῶσσα ἵημι ποτέ ὁ εἴδωλον ὄνομα . γράφω γάρ , ὅτι καί ὄνομα θεός ἕτερος οὐ ἀναμιμνήσκω , οὐδέ οὖον μή ἀκούω ἐκ ὁ στόμα σύ . ἁ γάρ αἰσχρός οἶδα , λαλέω οὐ ἀζήμιος . πανταχῇ δέ ὁ ἐν πίστις γνήσιος τιμάω αἱρέω , διαμιμνήσκομαι προσήκω ὁ μακάριος Παῦλος γράφω ὧδε · ἀδύνατος γάρ ὁ ἅπαξ φωτίζω , καί καλός γεύω Θεός ῥῆμα , δύναμις τε μέλλω αἰών , καί παραπίπτω , πάλιν ἀνακαινίζω εἰς μετάνοια . ὁ γάρ ἅπαξ εἰς μετάληψις ὁ οὐράνιος καί θεῖος φέρω χάρις , διά γε ὁ ἅγιος βάπτισμα , ἀνάστασις τε περί , καί ὁ ὁ Χριστός βασίλεια ὁ ἀληθής καί ζωοποιός παραδέχομαι λόγος , εἰμί παλινδρομέω αἱρέω πρός ὁ ἐν ἀρχή , καί νόσος ὑποτρέχω ὁ πρῶτος , οὐ ἀνακαινίζω πρός καθαρισμός διά δύο βάπτισμα · οὖον γάρ ὁ αὐτός ἀπιστία ὁ πίστις ὁ Θεός καταργέω , καθά φημί ὁ θεσπέσιος Παῦλος . οὐδέ ἐπεί καταφρονέω τις ἀνόπιν εἶμι ὁ θεῖος χάρις , ὁ ἀβέβαιον καταγράφω · ποινή δέ μᾶλλον ὁ ὁ ὅλος ὑποτίθημι κριτής ὁ εἰς οὗτος κατολισθάνω δυσσέβεια οὖον παραιτέομαι , ὡς ὁ υἱός ὁ Θεός καταπατέω καί ὁ αἷμα ὁ διαθήκη κοινός ἡγέομαι , καί ὁ πνεῦμα ὁ χάρις ἐνυβρίζω , ἐν ὅς ἁγίζω , καί γίγνομαι ὁ θεῖος φύσις κοινωνός . ὥσπερ γάρ στρατιώτης ὁ ῥιψάσπιδος τε καί φυγοπόλεμος , οὖον δύο τιμάω σήμαντρον , ἀλλά ἤδη κολάζω χρή , καί ὁ ἀνανδρία ἀποτίννυμι λόγος · ὁ αὐτός , οἴομαι , προσήκω τρόπος , ὁ οὗτος σεπτός τε καί ἀξιάγαστος περιυβρίζω χάρις , οὖον ὁ δύο τιμάω πνεῦμα δόσις , ὁ πρῶτος ἀθετέω , ἀλλά ἤδη ποινή ὑπόκειμαι πρέπω . ὅτι2 γάρ ὁ ἅπαξ φωτίζω εἰς οὗτος εἶμι προσήκω γνώμη , καί ἑδραιότης λογισμός , ὡς οἶδα μέν εἷς ὁ φύσις θεός , καταμύω δέ ὁ ἕτερος τίς παρά οὗτος εἰσηγέομαι , καί ἐπιθύμημα ποιέω καλῶς , ὁ ἐπιθρῴσκω εἴδωλον , καί κατασείω ναός , καί οὐδείς ἡγέομαι ὁ Ἕλλην σέβασμα , καί ἀρχαῖος ἐγώ διδάσκω λόγος . γράφω γάρ ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς ἐπί δυσμή Μωάβ παρά ὁ Ἰορδάνης κατά Ἰεριχώ , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · σύ διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης εἰς γῆ Χαναάν , καί ἀπόλλυμι πᾶς ὁ κατοικέω ἐν ὁ γῆ πρό πρόσωπον σύ . καί ἐξαίρω ὁ σκοπιά αὐτός , καί πᾶς ὁ εἴδωλον ὁ χωνευτός αὐτός ἀπόλλυμι αὐτός , καί πᾶς ὁ στήλη αὐτός ἐξαίρω . συνίημι ὅτι ὁ παρέρχομαι ὁ Ἰορδάνης , ἐκ μέσος ποιέω χρή βωμός καί τέμενος , καί αὐτός εἴδωλον καί στήλη ἀναμοχλεύω ἀμελητί ; ὡς ὁ γε φειδώ ὁ τοιοῦτος τυγχάνω ἀπονέμω κακός μήνυσις εἄν γίγνομαι σαφής , ὁ μή ἐρείδω καλῶς , μήτε μήv ἀκαταιτίατος ὁ Θεός ὁ Καρδία ἀφιερόω , καίτοι λέγω σαφῶς περί ὁ ἄθεος καί πονηρός · οὖον προσκυνέω ὁ θεός αὐτός , οὐδέ οὖον μή λατρεύω κατά ὁ ἔργον αὐτός , ἀλλά καθαίρεσις καθαιρέω , καί συντρίβω συντρίβω ὁ στήλη αὐτός , καί λατρεύω κύριος ὁ Θεός σύ , καί εὐλογέω ὁ ἄρτος σύ , καί ὁ οἶνος σύ , καί ὁ ὕδωρ σύ · καί ἀποστρέφω μαλακία ἀπό σύ · οὐ εἰμί ἄγονος , οὐδέ στεῖρα ἐπί ὁ γῆ σύ , ὁ ἀριθμός ὁ ἡμέρα σύ ἀναπληρόω . εἰμί γάρ οὐ ἀσυμφανής , ὡς ὁ ἄγαν ἐρείδω καί ἐκ ὑγιής διάνοια ὁ ὁ ὅλος Θεός πρόσκειμαι , ἀπόδειξις τε ὁ πρᾶγμα ἐναργής ποιέω μελετάω , ὁ κατασείω βωμός τε καί στήλη , καί ἄνθρωπος ἄθυρμα παραφθείρω ὁ νόος , θεῖον εἰμί χάρισμα Πρόξενος . ἀληθής . εἰμί γάρ δή καθαιρέω ὁ χειροποίητος , φημί λατρεύω τε Θεός , ὁ παρά ἐκεῖνος ἔθος μισέω , εὐλογέω ὁ ἄρτος σύ , καί ὁ οἶνος σύ . καί ὁ ὕδωρ σύ . μυστικός ὁ λόγος καί βαθύς · ὁ γάρ Θεός γνήσιος , πρός εὐλογία εἰμί πνευματικός , ὁ ὁ Χριστός μυστήριον ὁ μέθεξις , καί ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα χάρις . ὁ γε μήv διψυχέω ἔτι , κινέω εἰς ἀπόστασις , ὀργή καί κατάκριμα · καί τίς γάρ οὐ ὁ δεινός , ὁ μεταλαγχάνω εἰμί ὁ εὐλογία ὁ πνευματικός ; καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί , ὅς καί ὁ σοφός φημί Παῦλος , ὅτι ὁ ἐσθίω καί πίνω ὁ σῶμα καί αἷμα ὁ Χριστός ἀνάξιος , κατάκριμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω , μή διακρίνω ὁ σῶμα κύριος . δοκιμάζω δέ , φημί , ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ , καί τότε ἐκ ὁ ἄρτος ἐσθίω , καί ἐκ ὁ ποτήριον πίνω · εἰμί τοίνυν πρός εὐλογία , φημί , ὁ ἅγιος μυστήριον ὁ μέθεξις , ὁ γε ὡς ἀληθής φιλόθεος . καί ἀπαλλάσσω δέ μαλακισμός , τουτέστι , ὁ νοσέω ἑτοίμως ὁ ἀδικέω φύω , καί ἀποκομίζω εἰς ἀνανδρία · ἀλλά οὐδέ ἄγονος εἰμί , φημί , ἐν αὐτός , οὐδέ στεῖρα . γόνιμος γάρ πᾶς θεοφιλής καί ὅσιος ψυχή , καί καρπός ἅγιος κατάκομος , φημί δέ δή πάλιν , ὁ ἐκ ἀρετή αὔχημα . ὧδε ἔχω . Εὐκατάσειστος δέ ὁ Καρδία ἔχω οὐ ἐάω , ευμηχαναω ἐπιτρέπω πρός ὁ δήω αἱρέω ὁ βαίνω εἰς πίστις , καί εἰς εὐσέβεια ἀσφαλής · ποτέ μέν γάρ λογισμός ὁ καθήκω μεταπαιδεύω ἐπί ὁ ἀγαθός , ἀποσπουδάζω κελεύω , μᾶλλον δέ ἀποστρέφω παντελῶς , ὡς ὄλεθρος Πρόξενος , ὁ θύω εἴδωλον ἢ προσκυνέω , διαβολή ὁ ἔσχατος , μᾶλλον δέ δυσσέβεια ὁ ἄνω2 δείκνυμι ἀνάπλεος ὁ τοιόσδε νόσος · ποτέ δέ καί φόβος , ὁ ὁ κολάζω λέγω , παιδαγωγός ὥσπερ τις καί γενναῖος ἐγώ ἐφίστημι φύλαξ , περιτρέπω πανταχόθεν ἐπί ὁ ἀρέσκω αὐτός . καί γοῦν ἐν ὁ Δευτερονόμιον φημί ὁ μακάριος Μωσῆς · καί οὗτος ὁ πρόσταγμα καί ὁ κρίμα , ὁ φυλάσσω ὁ ποιέω ἐπί ὁ γῆ , ὅς Κύριος ὁ θεός ὁ πατήρ σύ δίδωμι σύ ἐν κλῆρος πᾶς ὁ ἡμέρα , ὅς σύ ζῶ ἐπί ὁ γῆ . ἀπώλεια ἀπόλλυμι πᾶς ὁ τόπος , ἐν ὅς λατρεύω ἐκεῖ ὁ ἔθνος ὁ θεός αὐτός , ὅς σύ κληρονομέω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος ὁ ὑψηλός , καί ἐπί ὁ θίς , καί ὑποκάτω δένδρον δασύς . καί κατασκάπτω ὁ βωμός αὐτός , καί συντρίβω ὁ στήλη αὐτός , καί ὁ ἄλσος αὐτός ἐκκόπτω , καί ὁ γλυπτός ὁ θεός αὐτός κατακαίω πῦρ , καί ἀπόλλυμι ὁ ὄνομα αὐτός ἐκ ὁ τόπος ἐκεῖνος . ὁ μέν Ἕλλην σοφός καί λογάς , ποιητής δέ μάλιστα , Ὀρειάς τις καί Ἁμαδρυάς ὀνομάζω νύμφη , ἤτοι δαίμων . εἰσί δέ ἕ καί ὁ κατά τόπος ὕψωμα ὁ παρά ὅς τιμάω αἱρέω θεός , βωμός ἵστημι ἐν ὄρος , βουθυτέω σπουδάζω , καί ὁ ὁ δένδρον εὐφυής περιιδρυατιμοω ἕλος καί δαιμόνιος ἴνδαλμα , μηλοσφαγία χράομαι . ἀλλά εἰμί ἀναγκαῖος κατοῤῥωδοῦντας οὐδείς ὁ ὑπό Θεός γίγνομαι ὁ κατά ἀλήθεια τε καί φύσις , ὁ ὁ πλανάω κατασείω ἄθυρμα , καί ὁ παρά ἐκεῖνος ἔθος ὡς ἀπωτάτω χωρέω . τοιγάρ φημί πάλιν · ἐάν δέ ἐξολοθρεύω Κύριος ὁ Θεός σύ ὁ ἔθνος , εἰς ὅς σύ πορεύω ἐκεῖ ὁ κληρονομέω ὁ γῆ αὐτός , ἀπό πρόσωπον σύ , καί κατακληρονομέω αὐτός , καί κατοικέω ἐν ὁ γῆ αὐτός , προσέχω σεαυτοῦ , μή ἐκζητέω ἐπακολουθέω αὐτός μετά ὁ ἐξολοθρεύω αὐτός ἀπό πρόσωπον σύ , οὖον μή ἐκζητέω ὁ θεός αὐτός , λέγω , Πῶς ποιέω ὁ ἔθνος οὗτος ὁ θεός αὐτός , ποιέω καί ἐγώ · οὖον ποιέω οὗτος κύριος ὁ Θεός σύ · ὁ γάρ βδέλυγμα , ὁ Κύριος μισέω , ποιέω ὁ θεός αὐτός , ὅτι καί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυγάτηρ αὐτός κατακαίω ἐν πῦρ ὁ θεός αὐτός . εὕω γε ὁ νομοθέτης ἀποφάσκω παντελῶς ὁ πλανάω ὁ μίμησις , καί ἀποφοιτάω εὕω μάλα κελεύω ὁ ἀνηλεής ὁ τέκνον σφαγή . φθόρος δέ καί λυμεών ὁ ἀνθρωπότης ὁ φιλαίματος τε καί ψευδώνυμος ἔλεγχος θεός , καί αὐτός ἄγριος ὁ ὁ ἀναγκαῖος φιλοστοργία ἀτιμάζω νόμος , διά γε ὁ ὅς δοκέω · κτίζω μέν γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς θεός , καί σωτήριος ὁ γένεσις ὁ κόσμος , καί οὐ εἰμί ᾍδης βασίλειος ἐπί γῆ . Φθόνος δέ διάβολος θάνατος εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι . καί ὁ μέν θεῖος θέλησις ἀνατρέπω θάνατος , καί καταλύω φθορά · καί ὁ οὐ εἰμί ὁ εἰμί , μισέω · κτίζω γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς , καθά γράφω . ὁ δέ ὁ ὁ δαιμόνιος πλεονεξία σαγηνεύω πρός πλάνης , καθάπερ ἥδυσμα , καί ὁ ὅτι μάλιστα χρηστός καί εὔοσμος θυμίαμα , προσκομίζω ὁ Σατανᾶς ὁ ἐπί ζωή γίγνομαι ὁ ὄλεθρος , καί ὁ κτίζω εἰς ὁ εἰμί , ὁ θάνατος . εὐφυής τοίνυν , ὁ ἔσχατος δείκνυμι διαβολή ὁ παρά ἐκεῖνος ἔμπλεος βούλομαι καί φύσις ἀδικέω , καί ὁ πολύευκτος φιλοπαιδία Πατημένος θεσμός , μετασοβέω εὕω μάλα ὁ εὐγενής καί μισόκακος νόος ὁ ἀκροάομαι ἐπί ὁ χρή τιμάω καί ἀνθαιρέομαι γοργός ὅσπερ εἄν αὐτός βούλομαι τε καί λέγω . καί οὗτος μέν , εἰς ἀνατροπή ὁ παρά ἐκεῖνος ἀνοσιότης νομοθετέω πάλαι . καθορίζω δέ θάνατος ὁ μεταπείθω ἐθέλω ὁ ἐρείδω , καί ὁ ἀλήθεια ὁ γνῶσις φιλόθεος εἰσδέχομαι . φημί γάρ οὗτος πάλιν · ἐάν δέ ἀνίστημι ἐν σύ προφήτης ἢ ἐνυπνιάζω ὁ ἐνύπνιον , καί δίδωμι σύ σημεῖον ἢ τέρας , καί ἔρχομαι ὁ σημεῖον ἢ ὁ τέρας , ὅς λαλέω πρός σύ , λέγω · πορεύω καί λατρεύω θεός ἕτερος ὅς οὐ οἶδα , οὐ ἀκούω ὁ λόγος ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἢ ὁ ἐνυπνιάζω ὁ ἐνύπνιον ἐκεῖνος , ὅτι πειράζω Κύριος ὁ Θεός σύ σύ ὁ οἶδα , εἰμί ἀγαπάω ὁ θεός σύ ἐκ ὅλος ὁ Καρδία σύ , καί ἐκ ὅλος ὁ Ψυχή σύ · ὀπίσω κύριος ὁ Θεός σύ πορεύω , καί οὗτος φοβέω , καί ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω , καί ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , καί αὐτός δουλεύω , καί αὐτός προστίθημι . καί ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἢ ὁ ὁ ἐνύπνιον ἐνυπνιάζω ἐκεῖνος , ἀποθνῄσκω · λαλέω γάρ ἀποπλανάω σύ ἀπό κύριος ὁ Θεός σύ . ὡς ὅσιος τε καί Θεός πρέπω ὁ νόμος ! εἰμί γάρ ὅς ὁ ὁ σῶμα φονευτής πάντῃ τε καί πάντως ὁ ἐκθνῄσκω δήω ἕπω κατά νόμος , πῶς εἄν οὐ κινδυνεύω εἰκότως ὁ Ψυχή ὁ ὀλέθριος ἐπιφέρω πλάνης , καί βόθρος ὁ ἀπώλεια ἐνίημι ὁ ἀγαθός σῶμα , κατά ὁ αὐτός ὁ Σωτήρ φωνή ; χρή μέν δή ὁ ἐπί αἷμα πράσσω δίκη , ὁ ἀπατεών καί βωμολόχος , δικαιόω Θεός · ποινή δέ ὁ ἴσος καταψηφίζομαι καί ὁ εὐπαράφορος τε καί ἐλαφρός ὑποτίθημι ὁ τοιόσδε νόος . ἔξεστι γάρ εὐκόλως διαδρημί , φημί , ἀνανήφω πρός ὁ ἀληθής , ἐθελούσιος ἀντί ὅστις ὁ εἰς γε ὁ ἀδικέω ἀποδρομή ποιέω ; ἐάν δέ εὑρίσκω ἐν σύ ἐν εἷς ὁ πόλις σύ , ὅς Κύριος ὁ Θεός σύ δίδωμι σύ , ἀνήρ ἢ γυνή , ὅστις ποιέω ὁ πονηρός ἐναντίος κύριος ὁ Θεός σύ , παρέρχομαι ὁ διαθήκη αὐτός , καί ἀπέρχομαι λατρεύω θεός ἕτερος , καί προσκυνέω αὐτός , ὁ ἥλιος ἢ ὁ σελήνη , ἢ πᾶς ὁ ἐκ ὁ κόσμος ὁ οὐρανός , ὁ οὖον προστάσσω σύ , καί οὐ ἀναγγέλλω σύ , καί ἐκζήτησις σφόδρα , καί ἰδού ἀληθής γίγνομαι ὁ ῥῆμα , γίγνομαι ὁ βδέλυγμα οὗτος ἐν Ἰσραήλ · καί ἐξάγω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ἢ ὁ γυνή ἐκεῖνος , ὅστις ποιέω ὁ πρᾶγμα ὁ πονηρός οὗτος , καί λιθοβολέω αὐτός ἐν λίθος , καί τελευτάω · ἐπί δύο μάρτυς ἢ ἐπί τρεῖς μάρτυς ἀποθνῄσκω ὁ ἀποθνήσκω · οὐ ἀποθνῄσκω ἐπί εἷς μάρτυς · καί ὁ χείρ ὁ μάρτυς εἰμί ἐπί αὐτός ἐν πρῶτος θανατόω αὐτός , καί ὁ χείρ ὁ πᾶς λαός ἐπί ἔσχατος · καί ἐξαίρω ὁ πονηρός ἐκ σύ αὐτός · Θεός γάρ ἀδικέω περί ὁ ἴδιος σέβασμα , ὁ ἐποικτείρω οὐ ἀσφαλής . ἐπιζήμιος δέ κομιδῇ ὁ μή ἐν καιρός μαλακίζομαι πρός ἄνανδρος φιλαλληλία · καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὅσπερ φημί Κύριος · ὁ ἀγάπη πατήρ ἢ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . ἔρρω γάρ καί τότε νόμος φιλοστοργία , καί φυσικός ἀγάπη οἴχομαι δύναμις , καί πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἥκω εἰς φιλανθρωπία , καί ἵνα οὕτως εἶπον , διά εὐσεβής σκληρότης θεραπεύω Θεός . ἤ γάρ οὐ ὅσιος εἰμί φημί , ὁ ἀπροφάσιστος ἔχω ὁ ἀπόστασις , κολάζω δήω αφιλοικτειρμοναω , ὡς ὁ ἐπέκεινα πᾶς καταλυπέω δόξα , καί ὑβρίζω ἀφύλακτος οὖον παραιτέομαι , ὅς εἰμί δή ποῦ ἀγαθός ὁ εἰς ἑδραιότης κατευφραίνω σπουδή ; Ὅσιος , πῶς γάρ οὖον ; μιμνήσκω δέ διαλέγω αὐτός ὁ ἀρχαῖος · τις εὕρνυμι ὁ πατήρ σύ ἐν ἐγώ πλημμέλημα , ὅτι ἀφίστημι ἀπό ἐγώ μακράν , καί πορεύω ὀπίσω ὁ μάταιος , καί ματαιόω ; Κατατίθημι δέ ὥσπερ ἐπί ἄκρατος ἀμαθία ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὧδε πῇ φημί · ἐξίστημι ὁ οὐρανός ἐπί οὗτος , καί φρίσσω ἐπί πλείων ὁ γῆ σφόδρα , λέγω Κύριος · ὅτι δύο πονηρός ποιέω ὁ λαός ἐγώ . ἐγώ ἐγκαταλείπω πηγή ὕδωρ ζῶ , καί ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος συντρίβω , ἕ οὖον δύναμαι ὕδωρ συνόχωκα . Εὐβουλία γάρ ἅπας ἀφαμαρτάνω οἴομαι εἄν ἔγωγε , καί μάλα εἰκότως ὁ , ὁ γε ὁ εἰς θεός ἀποφοιτάω λατρεία , ὁ κτίζω λατρεύω παρά ὁ Κτίστης καί Ποιητής , ἤγουν ἔτι πρός αἰσχρός καταθρῴσκω πλάνης , προσκυνέω ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός · καί ὅς εἰμί εὐκόλως , εἴπερ αἱρέω φρονέω ὀρθῶς , ὁ ὑπέρ πᾶς καί ἄρρητος φύσις καταθεάομαι ὁ κάλλος ἀπό κτίσις κόσμος , καί ἐκ ὁ ὁ γίγνομαι εὐρυθμία ὁ ταξίαρχος καί ἡγεμών καί δημιουργός ὅδε ὁ πᾶς ἐννοέω . ἀλλά ὁ οὗτος σεπτός τε καί ἀξιάγαστος γνώμη διαπτύω , τις ὁ ἀρχαῖος , χρύσεος χάλκεος ἀλλάσσω , κατά ὁ παρά Ἕλλην ποιητής . ὁ γάρ ὅς χρή μεθίημι Θεός ὁ κατά φύσις προσκυνέω , μειρακιωδῶς τρέπω πρός ἀνόνητος εἰκαιολατρεία · αἰσχύνη καί γέλως ὁ ἑαυτοῦ κατηχέω κεφαλή καί ἐπικουρία ὁ ἄνωθεν αὐτόκλητος αἱρέω ὁ ἀπόπτωσις . καί γοῦν φημί Θεός · ὡς αἰσχύνη κλέπτης ὅταν ἁλίσκομαι , οὕτως αἰσχύνω ὁ υἱός Ἰσραήλ αὐτός , καί ὁ βασιλεύς αὐτός , καί ὁ ἄρχω αὐτός , καί ὁ ἱερεύς αὐτός , καί ὁ προφήτης αὐτός · ὁ ξύλον εἶπον , ὅτι Πατήρ ἐγώ εἰμί σύ , καί ὁ λίθος · σύ γεννάω ἐγώ . καί στρέφω ἐπί ἐγώ νῶτον , καί οὖον πρόσωπον αὐτός · καί ἐν ὁ καιρός ὁ κακός αὐτός εἴρω · ἀνάσταμα καί σῴζω ἐγώ . καί ποῦ εἰμί ὁ θεός σύ , ὅς ποιέω σεαυτοῦ ; εἰμί ἀνίστημι καί σῴζω σύ ἐν ὁ καιρός ὁ κάκωσις σύ ; ὅτι κατά ἀριθμός ὁ πόλις σύ εἰμί θεός σύ , Ἰούδας , καί κατά ἀριθμός δίοδος ὁ Ἱερουσαλὲμ , θύω ὁ Βάαλ . ἱνατί λαλέω πρός ἐγώ ; πάνετες σύ ἀνομέω εἰς ἐγώ , λέγω Κύριος . δεινός γε ὡς ἀληθής ὁ χρῆμα , εἰμί ὅς . ἀλλά ὁ μέν τις ἔστω ὅτε ὁ τελέω ἐν ἐγώ , ἐρείδω δέ οὔπω λίαν , καταπλαστός δέ καί νόθος ὁ εἰς Χριστός ἐπιτηδεύω ἀγάπησις , καί οἷος ὥσπερ κῴδιον ἑαυτοῦ περιτίθημι ὁ δοκέω εἰμί θεοφιλής , πικρός καί ἀνόσιος εἰμί θηρίον , Κέρκωψ τε καί ἀλλοπρόσαλλος , ὡς οἴκοι καί νύξ , φημί δή ὁ λεληθότως , ὁ ὁ δαιμόνιος πρόσκειμαι λατρεία , οἴομαι δέ ποῦ κατά ὁ εἰκός , καί αὐτός δύναμαι διαδρημί θεός , καί ὁ ὁ ἄρρητος φύσις παραλογίζομαι νόος . ἐκδείκνυμι δέ ἄν τις καί λίαν ἀμογητί , ὁ μικρόρρωξ οὗτος πάρειμι φρονέω , ὁ Ἕλλην ἀβελτηρία ὁ αἰσχρός βούλομαι . ὁ μέν γάρ παρά Ἕλλην σοφός κτιστός καί γεννητός εἰμί , πᾶς ἐφοράω καί πᾶς ἐπακούω , ὀρθῶς ἔχω δοκέω ὁ ἥλιος , ὁ φωστήρ ὁ μέγας , καί ἐπί αὐτός δή οὗτος ποιέω παρά Θεός · οἴομαι γάρ δήω ὁ ἐν Θεός τάξις παραλαμβάνω , ὁ ὁ θεῖος φύσις καταπλουτέω ἀξίωμα . Ἀξίωμα δέ ὁ ἄνω2 φύσις , ὁ πᾶς οἶδα καί καθοράω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐν οὗτος · ἐγώ δέ θεός ἐπιφωνέω πάλαι · θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί , λέγω Κύριος , καί οὐ θεός πόρρωθεν · μή ἀπό ἐγώ κρύπτω τίς ; λανθάνω γάρ οὐδείς ὁ γε ἀληθής φύσις Θεός . καί μυσταγωγέω ὁ μακάριος Δαυίδ λέγω · συνίημι δή , ἄφρων ἐν ὁ λαός , καί μωρός , ποτέ φρονέω · ὁ φυτεύω ὁ οὖς , οὐ ἀκούω ; καί ὁ πλάσσω ὀφθαλμός , οὐ κατανοέω ; φάσκω , οἴομαι , τις ἐκ ἀσυνεσία · οὐ ὁράω Κύριος , οὐδέ οὖον συνίημι ὁ θεός Ἰακώβ . ἤ οὐ ἠλίθιος κομιδή , ὁ μήτε οἶδα λέγω ὁ ὁ γνῶσις χορηγός , μήτε μήv ἐπαίω οἴομαι , ὁ ὁ παρά αὐτός γίγνομαι ὁ χρῆμα δίδωμι ; ἀπίθανος παντελῶς . προσκυνητέον οὖν ἄρα μόνος τε καί ὁλοτρόπως κύριος ὁ Θεός , κατά ὁ γραφή , ἕτερος δέ παρά αὐτός οὐδείς . γράφω γάρ , ὅτι Τέλειος εἰμί ἐναντίος κύριος ὁ Θεός σύ . τελειότης δέ πνευματικός , ὁ ἱδρύω ἐν πίστις , καί ἀμώμητος εἰς λατρεία , καί ὁ εἰς θεός ἀγάπη ὁ ἀδιάβλητος κάλλος . οὕτως φημί . ἆρα οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ἥκιστος μέν θεός ἕτερος , ἤγουν ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω προσκυνέω αἱρέω · πείθω δέ οὐ οἶδα ὅπως ὁ ὁ εἰδωλολατρέω ψευδομαντεία , μῶμος καί αἴτιος ἀπαλλάσσω ; ἢ ὁ εἰς ἀπόστασις ἔγκλημα ἐλεύθερος ἀποφαίνω ὁ γε ὡς ἀληθής γνήσιος ἀσφαλής ; οὐδαμός . ἀστρογοητεία δέ καί κληδονισμός καί ψευδομαντεία , καί δαιμονιώδης φενακισμός , πρέπω εἄν , οἴομαι ποῦ , μόνος τε καί τάχα ὁ ἔκτοπος προθυμέομαι ὁ ἀκλεής καί ἐπαίρω εἰδωλολατρεία εἰσοικίζω κατά νόος . ὀρθῶς φημί . ἐπείτοι καί θεῖος ἐγώ παρεγγυάω λόγος , ὁ εἰς γε οὗτος αἰσχρότης καταμύω δήω . ἔχις δέ οὕτως · ἐάν δέ εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ , ὅς Κύριος ὁ Θεός σύ δίδωμι σύ , οὖον μανθάνω ποιέω κατά ὁ βδέλυγμα ὁ ἔθνος ἐκεῖνος · οὐ εὑρίσκω ἐν σύ περικαθαίρω ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυγάτηρ αὐτός ἐν πῦρ , μαντεύομαι μαντεῖος , καί κληδονίζω , καί οἰωνίζομαι , φαρμακός , ἐπαείδω ἐπῳδή , ἐγγαστρίμυθος , καί τερατοσκόπος , καί ἐρωτάω ὁ νεκρός · εἰμί γάρ βδέλυγμα κύριος ὁ Θεός σύ πᾶς ποιέω οὗτος . καί μετά ἕτερος πάλιν φημί · Τέλειος εἰμί ἔναντι κύριος ὁ Θεός σύ · ὁ ἔθνος οὗτος , ὅς σύ κατακληρονομέω αὐτός , οὗτος κληδονισμός καί μαντεῖος ἀκούω · σύ δέ οὐ οὕτως δίδωμι Κύριος ὁ Θεός σύ . προφάω ἐκ ὁ ἀδελφός σύ ὡς ἐγώ ἀνίστημι Κύριος ὁ Θεός σύ · [ αὐτός ἀκούω κατά πᾶς ὅσος αἰτέω παρά κύριος ὁ Θεός σύ ] ἐν Χωρήβ ὁ ἡμέρα ὁ ἐκκλησία . εὖγε , εἰμί φιλότης . ἕπω γάρ οὐ τερατοσκόπος τε καί νεκρόμαντις , ἀλλά οὐδέ πτῆσις ὁ οἰωνός , ὡς ἀληθής τίς χρῆμα παραδέχομαι , κἀν εἰμί φέρω πρός δεξιός , ἔτι οὖν εἰς εὐώνυμος · κἀν εἰμί πρός ἑσπέρα τε καί πρός ἠώς · μωρία γάρ οὗτος ὁ ἔσχατος . Ἡγεμόνη δέ ὁ πᾶς ποιέω ὁ Χριστός ὁ διά ἐγώ κατά ἐγώ προφήτης , παρά αὐτός λαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος ὁ γνῶσις , καί αὐτός προσεδρεύω , οἰμώζω μακρός ὁ ὁ δαιμόνιος ψευδοέπεια καί ὁ ῥώννυμι λέγω . Μόνος γάρ ὥσπερ ὁ χρή ζωοποιέω καί κατάρχω ὁ ὅλος , φυσικός τε καί ἰδικός ἀνάκειμαι Θεός · ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος , καί ὁ πᾶς ἔχω ὁ γνῶσις . Ἴδιον δέ φύσις ὁ αὐτός , ὁ οἶδα σαφῶς ὁ εἰμί , καί συλλέγω ὥσπερ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὅλος εἴδησις ἔχω . ἤ οὐ σοφός τε καί ἀτρεκής ὁ ἐπί ὅδε λόγος ; πάνυ μέν οὖν . εἰς αὐτός οὖν ἄρα πλημμελέω , καί εἰς ὁ ἄνω2 δόξα ὁ γραφή , εἰμί βέβηλος τε καί ἀκάθαρτος πνεῦμα ἔνειμι πιστεύω ὁ διά ὅς αὐτός κατακαλλύνω τε καί ὑπάρχω λίαν ἐκπρεπής . Ὥρα ἤδη διάκειμαι ὡδί φληναφάω ὑπονοέω καί ζωοποιέω δύναμαι , καί δή καί δημιουργός ὑπάρχω ὁ Σατανᾶς , εἰμί ὁ πᾶς ἐξαίρετος καί ἰδικός ἀνάκειμαι ὁ ὁ Θεός φύσις , χαρίζομαι τε αὐτός , καί προσφύω φημί · ἴδιος δέ καί ἐξαίρω ἀγαθός ὁ ἄνω2 φύσις , ὁ εἰμί ὁ γνῶσις . ἤ οὐ ἀληθής ὅς φημί ; καί μάλα . φημί γάρ διά φωνή Ἠσαΐας . πρός τις ἀνατίθημι ὁ κτίζω ὁ ὁ Θεός · μιμνήσκω οὗτος , καί στενάζω · μετανοέω , ὁ πλανάω , ἐπιστρέφω ὁ Καρδία , καί μιμνήσκω πρότερος ἀπό ὁ αἰών , ὅτι ἐγώ εἰμί θεός , καί οὐ εἰμί ἔτι πλήν ἐγώ ἀναγγέλλω πρότερος ὁ ἔσχατος , πρίν αὐτός γίγνομαι , καί ἅμα συντελέω , καί εἶπον · Πᾶς ἐγώ ὁ βουλή ἵστημι , καί πᾶς ὅσος βουλεύω , ποιέω . μήνυσις γάρ ὥσπερ ὁ μή ἕτερος εἰμί τις παρά αὐτός φύσις τε καί ἀληθής θεός ὁ ἀκροάομαι τίθημι ὁ ἀναγγέλλω δύναμαι ὁ ἔσχατος πρίν αὐτός γίγνομαι . εὕω γε , εἰμί Παλλάδιος , βούλομαι δέ εἄν ἔτι περιαθρέω εὕω μάλα ὁ ἀληθής , καί ὅδε διασκοπέω · τίς τρόπος ἔτι , εἰμί τελέω ὅλως ἐν γε ὁ ἐθέλω βιόω ὀρθῶς τε καί εὐαγγελικός , ὁ ὁ ψευδομαντεία θωπεία ἕπω καί δή καί προσέχω , ὡς εἰμί τις λόγος ὁ παρά αὐτός ἀληθής , οὐ ὁ ὁ Σωτήρ καθορίζω φωνή ὁ διαψεύδω δήω . φημί γάρ ποῦ καί πρός ὁ ἀλαζών καί ὑβριστής Ἰουδαῖος · σύ ἐκ ὁ πατήρ σύ ὁ διάβολος εἰμί , καί ὁ ἐπιθυμία ὁ πατήρ σύ ἐθέλω ποιέω · ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος εἰμί ἀπό ἀρχή , καί ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι , ὅτι οὐ εἰμί ἀλήθεια ἐν αὐτός · ὅταν λαλέω ὁ ψεῦδος , ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω , ὅτι ψεύστης εἰμί αὐτός , καί ὁ πατήρ αὐτός . τίς δή οὖν εἰμί τρόπος νημερτής , ψεύστης · πῶς δέ οὐ πάντῃ τε καί πάντως ἁμαρτοεπής , ὁ μή ἵστημι ἐν ὁ ἀλήθεια ; ἆρα οὖν ἐναργής , εἰμί Παλλάδιος , πᾶς ποῦ λοιπός , ὅτι ὁ ὁ δαιμόνιος φωνή ὁ ἀληθής ἀπονέμω , καταψηφίζομαι ὁ Χριστός ὁ ψευδομυθία , καί ψευδοεπέω εἴρω ὁ ἀλήθεια ; κινδυνεύω . ἄλλος τε , προστίθημι γάρ ὁ εἴρω καί ὅδε · διδάσκω παρά Χριστός , ὁ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα μή προσίημι λόγος , κἀν εἰμί βούλομαι ποτός ὁ αὐτός ἀστιβής καί ἀσυνήθης προσκομίζω ἀλήθεια . Πῶς δέ φημί ; ἦς οὐ ἐπαΐω ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής ἀναγράφω , ὅτι ὁ μέν δαιμόνιος , τορός τίς καί μέγας διακράζω , πρόσειμι ὁ Χριστός · ἔα , τίς ἐγώ καί σύ , Ἰησοῦς Ναζαρηνός ; ἔρχομαι ἀπόλλυμι ἐγώ · οἶδα σύ τίς εἰμί , ὁ Ἅγιος ὁ Θεός . ὁ δέ ἐπιτιμάω , φημί , οὐ ἐάω αὐτός λαλέω , ὅτι δήω ὁ Χριστός αὐτός εἰμί . καίτοι τίς δή ποτός , κατά γάρ ὅς ὁ εἰκός ἐνδοιάζω τις εἄν , ὁ ὁ ἀληθής ἀνακράζω ἐπιτιμάω ὁ Χριστός ; ἀλλά εἰμί δή ποῦ ὁ δράω , ἐπωφελής εἰς ἐγώ . ὁ γάρ ὅς μή δήω ὁ παρά ἐκεῖνος πρόσκειμαι λόγος , κἀν εἰμί αὐτός ἐθέλω ἀναφωνέω ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ἐναργής ἔτυμος λέγω , διά οὗτος παιδεύω · ἀναπλέκω γάρ ἔστω ὅτε ὁ ἀλήθεια ὁ ψεῦδος , κατασίνομαι ὁ ἀκροάζομαι , οὖον κατά ἕτερος , οἴομαι , τρόπος , ἢ κατά ὅς θεάομαι τις ὁ ὁ ὁ μέλι μίξις παραιρέω ὁ αἴσθησις ὁ πικρός , καί ὁ ὁ γλυκύς ἐπιπλοκή κατασυλάω ἐθέλω ὁ ἔστω ὅτε λυπέω . σφαλερός οὖν παντελῶς ὁ ὁ ὁ χρησμολόγος προσέχω φενακισμός . Θάνατος ὁ χρῆμα τιμάω θεός , καί ἐν ὁ ἔσχατος καταγράφω κακός . φημί δέ οὕτως ἐν ὁ Λευιτικός · καί ψυχή ὅς εἄν ἐπακολουθέω ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός , ὥστε ἐκπορνεύω ὀπίσω αὐτός , ἐφίστημι ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ ψυχή ἐκεῖνος , καί ἀπόλλυμι αὐτός ἐκ ὁ λαός αὐτός · καί εἰμί ἅγιος , ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί Κύριος ὁ θεός σύ . καί μετά ἕτερος πάλιν · καί ἀνήρ ἢ γυνή ὅς ἐάν γίγνομαι αὐτός ἐγγαστρίμυθος ἢ ἐπαοιδός , θάνατος θανατόω , καί ἐν λίθος λιθοβολέω αὐτός · ἔνοχος εἰμί . ἀποφάσκω μέν γάρ πρῶτος , ὁ χρή τις ὁ βωμόλοχος ἀστρομαντεία , ἤγουν νεκυομαντεία ἕπω φιλέω , πολιτεία ἁγιοπρεπής ὡς ἀπωτάτω ὁ χρῆμα εἰμί λέγω , καί ὁ Θεός πρόσκειμαι ἀνάρμοστος κομιδῇ · καί καθορίζω ὁ δύο ὁ θάνατος , ἔνοχος τε φημί εἰμί καί αὐτός · οὐ ἐφίημι ὁ ἔλεος ἀπονέμω πρός ἐγώ ὁ πρός οὗτος ἤδη μοχθηρία ἐλαύνω , ὡς πήγνυμι γίγνομαι θάνατος , καί Ψυχή ἄθωος θήρατρον , καί ὄλεθρος θύρα , καί πέτευρον ᾍδης , καί τίς γάρ οὐ ὁ τοιοῦτος κακός ; ἀλλά οἴομαι ποῦ σοφός καί ἀκίβδηλος ἐννοέω , ὡς οὐ εἄν ἐπιστηρίζω θεός ὁ οὗτος πικρός καί πᾶς ἐπέκεινα κακός διαιτάω δίκη ὁ οἶδα τε καί λαλέω ἕτερος ὁ εἰμί δύναμαι , καί ὅς ὁ εἰμί ἀληθής ἔχω εἶπον . κολάζω γάρ οὐ ὁ ἀλήθεια ὁ μῦθος , ἐπαίρω δέ ὁ ψευδειπεῖν · ἀλλά εἰμί δή τις ἁλίσκομαι οὗτος δράω , καί οὗτος ὡς ἐκ Θεός , αὐτός ποῦ ὁ ἄρρητος συκοφαντέω φύσις , καί ὁ ἀλήθεια ὁ ψεῦδος ὡς αὐτός προσήκω ἀνατίθημι , ἰσοπαλής ὁ ἔγκλημα ἀνατλῆναι ὁ δίκη πρός αὐτός λίαν οἴχομαι . ἐπιτιμάω γάρ ὁ λόγος οὖον ὁ ἐκ Θεός , μή γίγνομαι , πράσσω ὁ ὡς Θεός · ὅτι μηδέ ψεῦδος ἐλεύθερος ποιέω ὁ προαγόρευσις . ἐπεί δέ οὐ ἐκ ἀλήθεια αἱρέω , λαλέω ὁ εἄν βούλομαι , καί ὁ κατά σφεῖς αὐτός , ταύτῃτοι διαμαρτάνω . ἆρα οὖν , ἐν ὅδε διαγιγνώσκω πότερος θεός ὁ χρησμοδότης εἰμί , ἤγουν ἐκεῖνος λαλέω ὁ σφεῖς αὐτός ; καί μάλα · θεῖος γάρ καί ἐγώ πρός οὗτος εὐθύς ἀναπείθω νόμος . φημί γάρ οὗτος θεός ἐν Δευτερονόμιον · ἐάν δέ λέγω τις ἐν Καρδία · Πῶς γιγνώσκω ὁ ῥῆμα , ὅς οὐ λαλέω Κύριος ; ὅσος ἐάν λαλέω ὁ προφήτης ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὄνομα κύριος , καί μή γίγνομαι ὁ ῥῆμα ὅς οὐ λαλέω Κύριος , ἐν ἀσέβεια λαλέω ὁ προφήτης , οὐ ἀπέχω ἀπό αὐτός . ἀκούω ὅτι ὁ ἐν ὁ προαγορεύω ἀπότευξις ἀπόδειξις εἰμί φημί ἐναργής ὁ μή ἐκ Θεός χρησμοδοτέω τίς ; φιλέω γάρ ἀλήθεια ὁ ἀλήθεια . τοιοῦτος τίς φημί διά ὁ Ἱερεμίας φωνή · θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί , λέγω Κύριος , καί οὐ θεός πόρρωθεν · εἰμί κρύπτω ἄνθρωπος ἐν κρυφαῖος , καί ἐγώ οὐ ὁράω αὐτός ; μή οὐ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ἐγώ πληρόω ; λέγω Κύριος . ἀκούω ὁ λαλέω ὁ προφήτης ; ὅς προφητεύω ὁ προφήτης ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ ψευδής . εἶτα διά μέσος ὁ ὁ θεῖον νόμος καταφρονέω ἐπαιτιάομαι οὖον μικρός , ἐναργής ὁ ἀπόδειξις ὁ τε ἐκ Θεός καί μή , δίδωμι ὁ ἀλήθεια . φημί γάρ πάλιν · ὁ προφήτης , ἐν ὅς ὁ ἐνύπνιον αὐτός , καί ἐν ὅς ὁ λόγος ἐγώ πρός αὐτός , διηγέομαι ὁ λόγος ἐγώ ἐπί ἀλήθεια . ὡς εἴπερ τίς φαίνω ὁ ἀλήθεια ἁμαρτάνω , ἐκδείκνυμι εἄν αὐτός εὐθύς ψευδοεπέω ὁ γεννήτωρ , καί ἀπό ὁ ἑαυτοῦ λαλέω Καρδία , οὐ ἀπό στόμα κύριος , καθά γράφω . βούλομαι τίς τίθημι ὁ ἀναγκαῖος εἰς βάσανος , ἢ παρίημι ἔρχομαι , ὅσπερ εἄν ὁ σός ἐγώ ἀποκομίζω λόγος ; καί μήv , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ἀναγκαῖος εἰς ὄνησις οὖον βραχύς ἐγώ ὁ λόγος · ὡς ὁ ὅς μή φαίνω ὁ δοκέω ἐλεύθερος ἐπαιτιάομαι εἄν , καί μάλα εἰκότως · φράζω δή οὖν ὀκνέω οὐδείς . εἰμί μή ἀπό στόμα κύριος λαλέω τις , ἐρεύγομαι δέ , ὡς φημί , ὁ ἀπό Καρδία , τίς δή τρόπος καί ὅς θνῄσκω ὁ ἅγιος Σαμουήλ ὁ ἐγγαστρίμυθος ἐκεῖνος γυνή παρακομίζω ὁ Σαῦλος , ὁ ὁ εἰμί αὐτός σαφηνίζω πέρας ; οὗτος γάρ ὧδε πράσσω , καί οὐ ἑτέρως ἔχω οἴομαι τις . οἴομαι δέ αὐτός οὐ ὧδε ἔχω , καί λογίζομαι οὗτος ἀγαθός , ἤγουν φληναφάω ὁ ὁ Δίκαιος ψυχή ἐκβιάζω φημί κατά ὁ ἀληθής , καί γύναιον καλέω ἔρχομαι ; οὐ εἄν ἔχω σαφῶς εἶπον . ἐνδείκνυμι δέ εἄν , οἴομαι ποῦ , ὁ ἀληθής , ὁ βάσανος . εὕω φημί . οὐκοῦν ἐκεῖνος καί πρό γε ὁ ἄλλος πολυπραγμονέω τέως , πότερος διά Θεός πολυπραγμονέω καί τερατεύομαι καί ἀποπεραίνω οὗτος , ἤγουν διά πονηρός πνεῦμα ὅς μελέτη ὁ ἐπιτήδευμα . καί τίς εἄν εἰς οὗτος λογισμός ἀτοπία ἀφικνέομαι εἄν , ὡς οἴομαι διά Θεός τερατεύομαι οὗτος νεκρομάντης τε καί ἐγγαστρίμυθος καί ἐπαοιδός ; Διαμένω γάρ ὁ νόμος , πᾶς αἱρέω οὗτος δράω ποινή καθορίζω ὁ ἔσχατος . εἶτα πῶς οὐ ἀπόπληκτος ἐννοέω , ὁ θάνατος καταδικάζω , οὐ ἀπᾴδω Θεός ; οὖον γάρ πω ὁ ἑαυτοῦ διαμαχέω νόμος . Ἀγαθός διανοέομαι . ὁ δέ ὁ ἅγιος ψυχή σῶμα ἀπαλλάσσω παραλείπω νομίζω , καί λόγος μέν ἀξιόω μηδείς , ἥκω δέ ἤδη πρός οὗτος ταλαιπωρία , ὡς καί πονηρός καί ἀκάθαρτος ὑπόκειμαι πνεῦμα , καί ἀνεθέλητος ἀκολουθέω περιτρέπω εὐκόλως οἷπερ εἄν αἱρέω τυγχάνω . καίτοι ὁ ὁ ἀποκάλυψις βιβλίον ἐγώ συντίθημι ὁ σοφός Ἰωάννης , ὅς καί ὁ ὁ Πατέρων τιμάω ψῆφος , ὁ ὁ ἅγιος ψυχή ὑπό αὐτός ὁ θέω θεάομαι θυσιαστήριον , διαβεβαιόομαι σαφῶς . εἰμί δέ καί ἐκ αὐτός ἕλκω ὁ ἄνω μονή , καί τόπος αὐτός ὁ ἱερός κατακομίζω ἀφειδής , ἀπείργω οὐδείς , βάσιμος μέν ἅπας ὁ δαιμόνιος ὁ οὐρανός , ἀνοίγω δέ κατά ὁ εἰκός αὐτός καί ὁ ὁ παράδεισος πύλη · παραχωρέω δέ , ὡς ἔοικα , καί ὁ φλόγινος ῥομφαία , καί οὐ ὁ εἴσοδος καί ἔξοδος μόνος αὐτός · ἀλλά εἰμί βούλομαι τις καί ὁ εἴδομαι γίγνομαι ἐκκομίζω ἐκ παρρησία · εἶτα οὐ δή οὗτος εἰμί , ὁ ἐν Χριστός διασύρω ἐλπίς , καί τρισάθλιος ὑποφαίνω ὁ θαυμάζω ὁ βίος ; ἔοικα . καί μήv οὐ ἀσυμφανής . Πῶς δέ εἰμί ἀγαθός ὁ θαυμάσιος Παῦλος , ὁ ἀναλύω , καί σύν Χριστός εἰμί ; εἰμί γάρ δή μέλλω ὁ ἐπίγειος αποφοιτήσας , καί σύν Χριστός γίγνομαι , ὁ ἀντίκειμαι ὑπόκειμαι πνεῦμα , κενόω μέν ὁ πίστις , κατά ὁ γράφω , ὁ δέ ἐνδημέω ἐν σῶμα , ὁ συνίημι Χριστός , πᾶς τις οὖν , οἴομαι , καί ἀσύγκριτος διαφέρω ἐπιψηφίζω λοιπός , καί ὁ ἐπί οὗτος δυσάνεκτος · ἔτι μέν γάρ ἐν ὅδε ὁ βίος ποιέω ὁ διατριβή , οὐ ὁ ὁ διάβολος θέλημα ὑποζεύγνυμι , πατέω δέ ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος μᾶλλον , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός , κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή . εἶτα σύν Χριστός γίγνομαι , πῶς ἐν χείρων εἰμί ; πῶς δέ αὐτός ἀληθεύω λέγω · ὁ πρόβατον ὁ ἐμός ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω , ἐγώ γιγνώσκω αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ , ἐγώ δίδωμι αὐτός ζωή αἰώνιος , καί οὖον μή ἀπόλλυμι εἰς ὁ αἰών , καί οὐ ἁρπάζω τις αὐτός ἐκ ὁ χείρ ἐγώ · ὁ Πατήρ ἐγώ ὅς δίδωμι ἐγώ , πᾶς μείζων εἰμί , καί οὐδείς δύναμαι ἁρπάζω ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ ἐγώ ; φενακίζω δέ τάχα ποῦ ὁ εἰς Χριστός εὐσέβεια ὁ ἀθλητής , γράφω ὡδί καί ὁ σοφός Πέτρος · ὥστε καί ὑπό ἄλλος πάσχω κατά ὁ θέλημα αὐτός , πιστός Κτίστης παρατίθημι ὁ ψυχή αὐτός . εἰμί δέ ὁ Θεός παρατίθημι ψυχή βιάζομαι ὁ Σατανᾶς , ἄγω τε καί φέρω ὅσπερ εἄν αἱρέω κατά καιρός , πῶς εἄν νοέω πιστός ὁ ὁ ἅγιος προίστημι , καί οἱονεί παρακαταθήκη ὁ ἕκαστος πνεῦμα λαμβάνω ; λῆρος οὖν ἄρα οὗτος , καί ἀποπληξία δεινός , ὁ κατά ἀλήθεια οἴομαι ὁ προφήτης φωνή ψυχρός ἐπῳδή γύναιον μυσαρός ὁ ἐκνέμω αὐτός καθέλκω τόπος . Τῖς οὖν εἄν γίγνομαι ὁ θεώρημα ὁ λόγος ; χρή γάρ οἴομαι ὁ οὕτως αἰσχρός μηδέ ὅσος εἶπον , κἀν γοῦν ἐν ψιλός ἔννοια αἱρέω . αὐτός παρατίθημι ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , ὁ εἰς νόος εἶμι τότε σαφής καθίστημι , πανταχῇ ὁ πρέπω ἀπρίξ ἅπτω . ἔχις δέ οὗτος · καί Σαμουήλ ἀποθνῄσκω , καί κόπτω αὐτός πᾶς Ἰσραήλ , καί θάπτω αὐτός ἐν Ἀρμαθαίμ , ἐν πόλις αὐτός · καί Σαῦλος περιαιρέω ὁ ἐγγαστρίμυθος , καί ὁ Γνώστας ἀπό ὁ γῆ . καί συναθροίζω ὁ ἀλλόφυλος , καί ἔρχομαι καί παρεμβάλλω εἰς Σωνάμ . καί συναθροίζω Σαῦλος πᾶς ἀνήρ Ἰσραήλ , καί παρεμβάλλω εἰς Γελβουέ . καί ὁράω Σαῦλος ὁ παρεμβολή ὁ ἀλλόφυλος , καί φοβέω , καί ἐξίστημι ὁ καρδία αὐτός σφόδρα . καί ἐπερωτάω Σαῦλος διά κύριος , καί οὐ ἀποκρίνω αὐτός Κύριος ἐν ὁ ἐνύπνιος , καί ἐν ὁ δῆλος , καί ἐν ὁ προφήτης . καί εἶπον Σαῦλος ὁ παῖς αὐτός · ζητέω ἐγώ γυνή ἐγγαστρίμυθος , καί πορεύω πρός αὐτός , καί ζητέω ἐν αὐτός . καί εἶπον ὁ παῖς αὐτός πρός αὐτός · ἰδέ γυνή ἐγγαστρίμυθος ἐν Ἀενδώρ . καί συγκαλύπτω Σαῦλος · καί περιβάλλω ἱμάτιον ἕτερος , καί πορεύω αὐτός καί δύο ἀνήρ μετά αὐτός , καί ἔρχομαι πρός ὁ γυνή νύξ , καί εἶπον αὐτός · μαντεύομαι δή ἐγώ ἐν ὁ ἐγγαστρίμυθος , καί ἀνάγω ἐγώ ὅς ἐάν εἶπον σύ . καί εἶπον αὐτός ὁ γυνή · ἰδέ δή σύ οἶδα ὅσος ποιέω Σαῦλος ὡς ἐξολοθρεύω ὁ ἐγγαστρίμυθος , καί ὁ Γνώστας ἀπό ὁ γῆ , καί ἱνατί σύ παγιδεύω ὁ Ψυχή ἐγώ , θανατόω αὐτός ; καί ὄμνυμι αὐτός Σαῦλος , λέγω · ζάω Κύριος , εἰμί ἀπαντάω σύ ἀδικία ἐν ὁ λόγος οὗτος . καί εἶπον ὁ γυνή ὁ Σαῦλος · τίς ἀνάγω σύ ; καί εἶπον · ὁ Σαμουήλ ἀνάγω ἐγώ . καί ὁράω ὁ γυνή ὁ Σαμουήλ , καί ἀναβοάω φωνή μέγας . καί εἶπον ὁ γυνή πρός Σαῦλος · ἱνατί παραλογίζομαι ἐγώ ; καί σύ εἰμί Σαῦλος . καί εἶπον αὐτός ὁ βασιλεύς · μή φοβέω , εἶπον τίς ὁράω . καί εἶπον αὐτός ὁ γυνή · θεός ὁράω ἀναβαίνω ἐκ ὁ γῆ . καί εἶπον αὐτός · τις γιγνώσκω ; καί εἶπον αὐτός · ἀνήρ ὄρθιος ἀναβαίνω ἐκ ὁ γῆ , καί οὗτος διπλοΐς ἀναβάλλω . καί γιγνώσκω Σαῦλος , ὅτι οὗτος Σαμουήλ , καί κύπτω ἐπί πρόσωπον αὐτός ἐπί ὁ γῆ , καί προσκυνέω αὐτός . καί εἶπον Σαμουήλ · ἱνατί παρανοχλέω ἐγώ ἀναβαίνω ἐγώ ; καί εἶπον Σαῦλος · θλίβω σφόδρα , καί ὁ ἀλλόφυλος πολεμέω ἐν ἐγώ , καί ὁ θεός ἀφίστημι ἀπό ἐγώ , καί οὐ ἐπακούω ἐγώ ἔτι , καί ἐν χείρ ὁ προφήτης , καί ἐν ὁ ἐνύπνιος · καί νῦν καλέω σύ , γνωρίζω ἐγώ , τίς ποιέω . καί εἶπον Σαμουήλ ; ἱνατί ἐπερωτάω ἐγώ , καί Κύριος ἀφίστημι ἀπό σύ , καί γίγνομαι μετά ὁ πλησίος σύ ; καί ποιέω κύριος σύ , καθώς λαλέω Κύριος ἐν χείρ ἐγώ · καί διάρρηξις Κύριος ὁ βασίλειος σύ ἐκ χείρ σύ , καί δίδωμι αὐτός ὁ πλησίος σύ ὁ Δαβίδ · διότι οὐ ἀκούω φωνή κύριος , καί οὐ πληρόω θυμός ὀργή αὐτός ἐν Ἀμαλήκ , διά οὗτος ὁ ῥῆμα ποιέω κύριος σύ ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος · καί παραδίδωμι Κύριος ὁ Ἰσραήλ μετά σύ εἰς χείρ ἀλλόφυλος , καί αὔριον σύ , καί ὁ υἱός σύ μετά σύ πίπτω , καί ὁ παρεμβολή Ἰσραήλ δίδωμι Κύριος εἰς χείρ ἀλλόφυλος . ἆρα σύ λοιπός ἐνδοιάζω θέμις , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ψῆφος καταγιγνώσκω ἐκτήκω ὁ Σαῦλος ; ἐπεί γάρ δείδω ὁ ἀθροίζω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἀσθενής εἰς μάχη , μανθάνω ἀξιόω ὁ εἰμί παρά Θεός . σεσιωπηκοος δέ , καί ἀποκαλύπτω οὐδείς , τρέπω πρός ὁ λυπέω ὁ σιωπάω αἱρέω . ἀφικνέομαι δέ πρός νεκυομαντεία , καίτοι ὁ Γνώστας δέ φημί ὁ οἴομαι οἶδα ὁ εἰμί . εἶτα φημί · ἀνάγω ἐγώ ὁ Σαμουήλ , οὐ ὡς ὁ ἐπῳδή ἤτοι ὁ μάγος τέχνη , ὁ ὁ ἅγιος ψυχή παραφέρω δύναμαι , ἀλλά ὡς ἀεί ὁ μαντεύομαι ὁ τοιόσδε χράομαι φωνή · πυνθάνομαι δέ ὅτι λόγος τις ἀπόρρητος καταγοητεύω ὁ δαιμόνιος , καί ὕδωρ κατεπᾴδω , εἴδωλον καί σκιά , καί ὡς ἐν εἴσοπτρον μορφή καταθέω τίνω , τάχα ποῦ ὁ δαιμόνιος καταπλήσσω ἀστεῖος ὁ ὁ λέγω ἀνακομίζω σχῆμα . καί γοῦν φημί μέν ἐν ἀρχή ὁ γύναιον · ὁράω θεός ἀναβαίνω ἐκ ὁ γῆ . εἶτα μέν οὗτος · καί ὁράω , φημί , ὁ γυνή ὁ Σαμουήλ . χαλεπός δέ οὐδείς , ἐν ἴσος τε καί ὅμοιος σχῆμα ὁ μακάριος Σαμουήλ σκιά ὁράω καί εἴδωλον , ἐκ δαιμονιώδης ἐνέργεια μορφόω . εἴπερ οὖν οἴομαι τις ἀνακαλέω κατά ὁ ἀληθής ὁ ὁ προφήτης ψυχή , καί ὁ ὁ γύναιον λόγος ἐπιψηφίζω ὁ ἀληθής , ἐπεί καί θεός ἀναβαίνω ἀπό ὁ γῆ θεάομαι φημί , καί ὁ ὁ μαντεῖος ἔθος χαρίζομαι ὁ ψεῦδος , ἀλλά οἴομαι κατά ἀλήθεια καί θεός εἰμί τις ὁ τοιοῦτος τάξις ὁ ἀνέχω ἀπό ὁ γῆ , καίτοι Θεός κατά φύσις εἰμί εἷς τε καί μόνος . φημί μέν ὀρθῶς . ἐράομαι δέ οὖν , οἴομαι , τις , καίτοι λαλέω ἀληθής φιλοπευστέω ὁ Σαῦλος εἰμί . οὖον μικρός δέ ἐγώ δαπανάω λόγος ἀπελέγχω ὅτι οὐ ἐν ἀκάθαρτος πνεῦμα ὁ ἀλήθεια . οὖον γάρ οὖν . ἀνάρμοστος γάρ χρῆμα τίς καί ἀσυμφυής , φάος καί σκότος , Χριστός καί Βελιάλ · ὁ γε μήv παροτρύνω καί καταλυπέω εἴωθα , ἀποκαλύπτω θεός , καί διά ὅς ἥκιστος χρή ἔστω ὅτε , ὁ εἰμί , ἐνηχέω κατά ὁ εἰκός ἅγιος ἄγγελος εἰς ἀνθρώπινος νόος , ὅσπερ εἄν εἰμί μανθάνω ὁ φιλοπευστέω αἱρέω , κατατήκω λίαν , καί ἀπαρχή ὥσπερ τις ὁ σφεῖς ἐπαρτάω ὀργή τε καί δίκη ὑπομένω ὁ πρόγνωσις . Ἅγιος μέν γάρ προφήτης ἐπαναπαύω , καί ἀνακοινόω πολλάκις , οὐ δή μόνος ὁ σκυθρωπός , καί ὅσπερ ἄν τις ἐπιστυγνάζω καθίζω δάκρυ , ἀλλά καί ὅσος πρός εὐθυμία καί εὐημερία εἰμί τις · ἀνόσιος δέ καί ἐναγής φιλόμαντις , ὁ σφεῖς αὐτός εἰμί διεκκαλύπτω κακός . καί τίς ἢ πόθεν εἄν γίγνομαι οὗτος ἐγώ ὁ πίστις ; ἀπό γε ὁ ἱερός Γράμμα · τύπος γάρ ἐγώ καί μυσταγωγία ἀναγράφω τρόπος , ὁ ὁ ἀρχαῖος συμβεβηκός . ἤ γάρ οὐ οἶδα , ὅτι Βαλάκ ὁ ὁ Σεπφώρ , ὁ Μωαβίτης καί Μαδιηναῖος τύραννος , ὁ ἀκαταγώνιστος τε καί ἄθραυστος ὁ Ἰσραήλ κατορρωδέω πληθύς , καί αὐτίκα δή μάλα ὁ ἕτερος ἔθνος συνδιόλλυμι πιστεύω , κατεμισθοῦτο ὁ Βαλαάμ ; δεῦρο δή , λέγω , ἐπαίρω ἐγώ ὁ Ἰσραήλ . ἐπεί δέ ἥκω ὁ πρέσβυς · καταλύω αὐτός , φημί , ὁ νύξ , καί ἀποκρίνω σύ πρᾶγμα ὅς ἐάν λαλέω Κύριος πρός ἐγώ . ὀνειράτιον δέ ψυχρός καί δαιμονιώδης ζητέω , καί ἐκ ἐπῳδή τάχα ποῦ καί μαγγανεία αὐτός συμβαίνω προσδοκάω , κύριος φημί λαλέω αὐτός · θεοκλυτέω γάρ σκήπτω . ἀλλά εἰμί καί ὁ συνήθης ὁ γόης φωνή ὁ Γράμμα χράω ὁ ἱερόν , οὐ εἄν οἴομαι ὀρθῶς φρονέω , θεός ὁ φύσις καί ἀληθής ὁ βέβηλος ἐνίημι Ψυχή ὡς ἐκ ἀγάπη ὁ ἀληθής , καί ἀνήρ μυσαρός καί γόης καί εἰδωλολάτρης προσλαλέω . πλήν , ἔρχομαι , φημί , ὁ θεός πρός Βαλαάμ , καί εἶπον αὐτός · τις ὁ ἄνθρωπος οὗτος παρά σύ ; ὁ δέ ὁ ἄφιξις ὁ αἴτιος ἀπαγγέλλω , εἶπον , φημί , ὁ θεός πρός Βαλαάμ · οὖον πορεύω μετά αὐτός , οὐδέ οὖον μή καταράομαι ὁ λαός · εἰμί γάρ εὐλογέω . ἰδέ δή σαφῶς ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός , ὁ μακάριος ἄγγελος ὁ ἀπατεών καί εικαιομυθος ἀποτρέπω γόης ὁ εὐλογέω παρά Θεός μή ἐπαράομαι ζητέω , μηδέ ὁ ἄνωθεν ἀντεξάγω ψῆφος ὁ ἐκ ἀνθρώπινος δυσβουλία εὕρεμα , οὐ ὡς ὁ ἀρά ἰσχύω ἀδικέω , ἀλλά ἵνα σαφῶς τε καί ἐναργής ὁ ὁ τοιοῦτος ἐλπίς παράλογος εἰσδέχομαι , πληροφορέω , καί διά αὐτός , ὡς οὐ εἄν γίγνομαι ποτός Μωαβίτης ἢ Μαδιηναῖος ἁλώσιμος ὁ Ἰσραήλ , προασπίζω τε καί ὑπεραθλέω Θεός , καί ὁ εὐμένεια ἀνατειχίζω ὁ αὐτός πρόσκειμαι καί εὐλογέω λαός . ἀλλά οὗτος μέν ὁ θεσπέσιος ἄγγελος φημί τε καί δράω ἐντέλλω · ἐπεί δέ ὁ ὁ δῶρον ὑπόσχεσις ἐπί ὁ χρή βαδίζω ὁ μάντις δελεάζω , τάχα ποῦ καί ἀληθής ἰσχύω ὑπολαμβάνω , εἶμι μέν ἐφίημι ὁ μακάριος ἄγγελος , κατά μέσος δέ ὁράω ὁ ὁδός , συναστράπτω ῥομφαία , διδάσκω ἐναργής ὡς ὁ πόλεμος αὐτός πρός τε θεός καί ἄγγελος , εἰμί ἐπαράομαι βούλομαι ὁ ευλογημένος . ἐπεί δέ ἀφικνέομαι πρός ὁ Μαδιηναία , βωμός μέν ἀνίστημι , καί βουθυτέω κελεύω · προφήτης δέ εἰμί εὐθύς , οὐ ὁ συνήθης , καί ψευδηγόρος , ἀλλά θεῖος τε καί ἀπόρρητος δύναμις παρατρέπω παρά ἐλπίς πρός ὁ ἐναντίος . ἐπαράομαι μέν γάρ οὐδαμῶς , εὐλογέω δέ μᾶλλον ὁ Ἰσραήλ , καί πικρός ἐνίημι λύπη ὁ Βαλάκ . γράφω δέ οὕτως · ὅτι θυμόω Βαλάκ καί συγκροτέω ὁ χείρ αὐτός , καί εἶπον Βαλάκ πρός Βαλαάμ · καταράομαι ὁ ἐχθρός ἐγώ καλέω σύ , καί ἰδού εὐλογέω εὐλογέω οὗτος τρίτος . καί εἶπον Βαλαάμ πρός Βαλάκ · οὐ καί ὁ ἄγγελος σύ ὅς ἀποστέλλω πρός ἐγώ λαλέω , λέγω · ἐάν ἐγώ δίδωμι Βαλάκ πλήρης ὁ οἶκος αὐτός ἀργύριον καί χρυσίον , οὖον δύναμαι παραβαίνω ὁ ῥῆμα κύριος ποιέω αὐτός καλός ἢ πονηρός παρά ἑαυτοῦ ; ὅσος εἄν εἶπον ἐγώ θεός , οὗτος εἴρω . συνήθης μέν οὖν ὁ ψευδόμαντις , καί ὁ οὕτως ἀπατηλός χράομαι φωνή , σκοπέω ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ὁ φιλοπευστέω ἐθέλω , εἴρω ὁ ἀληθής . συνίημι δέ ὅτι ὁ φαίνω ὁ ἀτρεκής ἀλλότριος ὁ ἐπαοιδός τε καί μάγος τέχνη · προσγίγνομαι δέ εἄν ἔστω ὅτε παρά Θεός ἐπί ὁ ὁ ὁ βέβηλος ψυχή , ὁ ὁ εἰμί προαγορεύω δεινῶς κατακομίζω . πείθω . ὅτι2 γάρ μισέω καί παραλύω θεός ὁ τοιοῦτος ἀτέω γοητεία καί εἰκαιομυθία , σαφής εἄν γίγνομαι λέγω αὐτός · ἐγώ Κύριος ὁ Θεός · καί προσέτι οὗτος · Τῖς ἕτερος διασκεδάννυμι σημεῖον ἐγγαστρίμυθος καί ὁ μαντεῖος ἀπό Καρδία , ἀποστρέφω φρόνιμος εἰς ὁ ὀπίσω , καί ὁ βουλή αὐτός μωρεύω , καί ἱστός ῥῆμα παῖς αὐτός καί ὁ βουλή ὁ ἄγγελος αὐτός ἀληθεύω ; Μαντείας μέν γάρ ὁ ἀπό Καρδία , ἕωλος τε καί ψευδοεπέω ἀποφαίνω · ὁ γε μήv ἴδιος παῖς , τουτέστι Χριστός , πᾶς μέν ἵστημι λόγος · ὁ δέ βουλή ὁ ἄγγελος αὐτός , τουτέστιν , ὁ εἄν βούλομαι λαλέω , ὁ ὁ ἐπί αὐτός πίστις κῆρυξ , οὗτος δέ πᾶς ἀλήθεια ἔμπλεος δείκνυμι , σημεῖον τε καί τέρας προσμαρτυρέω , καί ὁ ἄλλος ὁ πνεῦμα ἐνέργεια . φημί δέ ποῦ πάλιν , κατονειδίζω τις ὁ Θεός νόμος κιβδηλεύω · ἵστημι τοίνυν ἐν ὁ ἐπῳδή σύ , καί ὁ πολύς φαρμακεία σύ , ὁ μανθάνω ἐκ νεότης σύ , εἰμί δύναμαι ὠφελέω · κοπιάω ἐν ὁ βουλή σύ , στήω καί σῴζω σύ ὁ ἀστρολόγος ὁ οὐρανός , ὁ ὁράω ὁ ἀστήρ , ἀναγγέλλω σύ ὅς τίς μέλλω ἐπί σύ ἔρχομαι . ὁράω οὖν ὡς γέλως ἄξιος καί ἀνωφελής παντελῶς ὁ ἐπαίρω ἀστρογοητεία ἀπελέγχω Θεός . ὅτι2 δέ πάλιν πρέπω εἄν αὐτός καί μόνος ὁ νημερτής , καί ὁ ἑτοῖμος εἰς λόγος ὁ περί ὁ εἰμί προσδοκάω ἀπλανῶς , ἀκούω λέγω διά φωνή Ἠσαΐας · μιμνήσκω οὗτος , καί στενάζω · μετανοέω , ὁ πλανάω , ἐπιστρέφω ὁ Καρδία , καί μιμνήσκω ὁ πρότερος ἀπό ὁ αἰών · ὅτι ἐγώ εἰμί θεός , καί οὐ εἰμί πλήν ἐγώ · ἀναγγέλλω πρότερος ὁ ἔσχατος πρίν αὐτός γίγνομαι , καί ἅμα συντελέω . καί εἶπον · Πᾶς ἐγώ ὁ βουλή ἵστημι , καί πᾶς ὅσος βούλομαι , ποιέω . Μόνος δή οὖν ἀνάκειμαι πρός ἐγώ ὁ πᾶς ἐπέκεινα Θεός , ὁ διειδέναι τε σαφῶς , καί προαγορεύω ἀπλανῶς δύναμαι ὁ εἰμί · ὕθλος δέ ἄλλως καί γραώδης μυθάριον , βωμολοχία τε καί φενακισμός , ὁ παρά ἕτερος , ἕ ὁ νόος παραφθείρω ὁ ἀπό Καρδία αὐτός λαλέω , κατά ὁ γράφω , καί αργυρολογία ἀφορμή ποιέω ὁ ψεῦδος . ἀληθής . ἔχις γάρ ὧδε , καί οὐ ἑτέρως . ἀπέχω δή οὖν καί ὅδε , καί οἶμος ἀφίημι ὁ διαστρέφω , βαδίζω ὁ ἐπί εὐθύς2 , Θεός μονοτρόπως πρόσκειμαι , καί ὁ ὁ ἅγιος φωνή ἐπιψηφίζω ὁ ἀλήθεια . καί μάλα . τις δέ οὐ ἐκεῖνος πρός οὗτος ἡγέομαι στυγητός , μοῖρα τε εἰμί φημί Ἑλληνικός ἀθεότης , ὁ τε περικαθαίρω φιλέω τάχα ποῦ πῦρ καί ὕδωρ , καί ἕτερος τις τοιοῦτος τρόπος ; καί μάλα γε . τοιγάρ καί θέω φημί χρησμῴδημα σαφῶς · οὐχ εὑρίσκω ἐν σύ περικαθαίρω ὁ υἱός αὐτός ἢ ὁ θυγάτηρ αὐτός ἐν πῦρ . ὡς εὕω γε ἐγώ ὁ νόμος προσφωνέω οὗτος , καί ἀπόφημι ὁ δράω ! εἰκαιότης γάρ οἴομαι ὁ χρῆμα μεστός , καί λογισμός τητάω ὁ πανάριστος καί σοφός · ὀνίνημι γάρ κατά τίς δή τρόπος ὁ πυρός ἐγώ φύσις ; καί δαίς ἐν κύκλος περιθέω πῶς εἄν ἐξαιρέω ὁ ἁμαρτάνω ; χαλκοῦς μέν γάρ ἤγουν ἕτερος τοιοῦτος τις ὕλη , ἐκτήκω ὁ ῥύπος ὁ πυρός βολή . νῆ δέ καί Ψυχή βεβήλωσις , τίς τρόπος ἀφανίζω ; ἆρα οὖν , οὖον γέλως ἤδη οὗτος , καί φλήναφος ἔννοια εὕρεμα ; παντάπασι μέν οὖν . φημί δέ εἄν ὡς ἡδύς ὁ Ἕλλην λογάς , ἕ ὁ τοιοῦτος αἰσχρός ἐπιτήδευμα εὑρετής γίγνομαι , καί ὁ ἄλλος εἰσηγητής · τις δή ἄρα δράω , εἰμί γενναῖος καί σοφός , ὁ μέν Τιτυός ἐκεῖνος , ὅς ἐκφύω λέγω γῆ , εἰς ᾍδης κολάζω , γύψ αὐτός περιίστημι ὁ ἧπαρ δαιτυμών , ὥρα ὅτι γύναιον θαυμάζω αρρωσταίνω ὁ ἐπιθυμία ; Τάνταλος δέ λίθος ἐπαρτάω φημί , καί γλῶσσα αὐτός ἀκόλαστος εἰσπράσσω δίκη μυθολογέω ὁ νέος ; κύκλος δέ μακρός καί ἀεικίνητος περιστροφή , ὁ Ἰξίων καταδέω , ποινή ἀνατλῆναι ἐπί ὅδε φημί , ὁ ἐκ ἀπάτη σύ οὐ ἀπᾴδω θεός , σφεῖς δέ αὐτός καί ἕτερος καίτοι δεινός καί ἔκτοπος ἐναλόντας κακός , πῦρ καί θαλλός ἀπαλλάσσω , καθάπερ οἴομαι ποῦ , καί ὁ ἔγκλημα χαρίζομαι ὁ ἀπόνιψις , καί ὅς ἄγαν καταγιγνώσκω . Τιτυός δέ , εἶπον ἐγώ , καί ὁ ἄρτιος ὀνομάζω , ὁ ἐν ἔνδεια τάχα ποῦ γίγνομαι πυρός , σκληρός καί ἀδιεξίτητος πείθω δίκη ; καί μήv ὅς γε κατά σύ κλεπτίστατος καί πυρός ἄνθρωπος διακομιστής , ὁ Προμηθεύς λέγω , εἰμί τίς περ ὅλως ἐκεῖνος εἰμί , ὁ πυρός πλουτέω χρῆσις , καί πρό γε ὁ ἄλλος · ἄρρηκτος δέ καί αὐτός ἐλλαμβάνω δεσμός ὁ παρά σύ ἀείδω μῦθος · καί μήv καί γαμψῶνυξ ἐφίπταμαι αἰγυπιός λέγω , καθάπερ ἀμελέω καί Τιτυός , δεινός καί ἄγριος ὁ κολαστής . δίδωμι δή , δίδωμι ὁ διά πυρός κάθαρσις , οὐ δή μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά εἰμί καί τις σύ ἢ θυγάτηρ ἕτερος , ἢ γυνή ἐπιμαίνω , δράω ὁ μή θέμις , καί οὗτος πῦρ ὁ αἴτιος ἀπαλλάσσω , συνδιαφεύγω ὁ πταῖσμα ὁ γραφεύς · ἀλλά ἐπί ἕτερος μέν εὐθύς δικαστήριον καί γραφή , καί ὁ ὁ νόμος σαλεύω μισοπονηρία , ἑαυτοῦ δέ ὁ πάναισχρος καί δυσώδης ζωή ἀδιάκριτος ἐπιτηδεύω , πᾶς ἀπαλλάσσω οἴομαι μολυσμός , ψυχρός καί μειρακιώδης ἄθυρμα ἐξαπατάω , καί ὑπηρέτης εἰς οὗτος λαμβάνω ὁ ὅτι μάλιστα ὁ ἄλλος μυσαρός · ἕ καί ὁμοῦ ὁ σχῆμα , ὁ ανδροπρεπής μεθίημι λόγος , καταβιβάζω πρός ὁ γυνή ἦθος τε καί τρόπος σῶμα τε καί γνώμη . εἶτα τίς τρόπος ὁ τοιοῦτος ἀφαγνίζω ; διάκειμαι γάρ ὡδί , τοιόσδε τίς δράω , ὡς εἰμί καί ὁ τυγχάνω τις δοκέω καταμυρίζω μέν , βόρβορος δέ ὁ ἄκοσμος καταχρίω , εἶτα κατορθόω οἴομαι καί σφόδρα καλῶς ὁ γε εἰς νόος ἥκω αὐτός . εὕω λέγω · καί συναινέω εἄν ἀληθής λέγω σύ . καί παρίημι μέν ὁ ἐν γε οὗτος μωρία , καί σιγάω τέως ὁ ὁ κάθαρσις ὑπουργός , ἐπί αὐτός δέ εἶμι ὁ χρῆμα πάλιν · καί δή καί εἴρω , ὡς ἀνούστατος τε καί ἀμαθής βιόω αἱρέω , καταφωράω τις εἄν ὁ ὁ δαιμόνιος προσκυνητής , καί μήτε ὁ ὁ ἐκσμήχω νοέω τρόπος , μήτε μήv ἀκριβόω , ὅς τίς ποτός εἰμί κατά ἀλήθεια μολυσμός καί βεβήλωσις · μοιχεία τε γάρ καί ὁ ἔτι οὗτος ἄγριος πάθος , ἀρρενομιξία καί φόνος , καταλαλιά καί φθόνος , ψευδομαντεία καί δόλος , ἀπάτη καί ψευδορκία , κηλίς εἄν ἄγω καί μολυσμός ψυχή καί σῶμα καταμιαίνω , καί δυσαπόνιπτος ἔχω ὁ ἐκβολή . ἀλλά οὗτος μέν οὔτε πῦρ , οὔτε εἄν ὕδωρ πηγή διασμήχω . παρίημι δέ , οἴομαι ποῦ , καί ὁ οἶδα μόνος , ὅτι σπιλόω ψυχή , καί δυσωδία ἔμπλεος ἀποτελέω ὁ νόος , νεκρός ἀποφοιτάω σῶμα , καί καταμύω ὁ καταφθείρω , ὁ ὁ φύσις ἀτιμάζω νόμος . καί μήv καί ἐδώδιμος ὅς εἄν αἱρέω κατά σφεῖς αὐτός συνετός καταγιγνώσκω , κἀν εἰμί συμβαίνω τυγχάνω , καί οὐ ἑκών θίγω , εὐθύς ἀναθρῴσκω ἐπί ὁ διά πυρός ἢ ὕδωρ ἴε κάθαρσις , ὡς εἄν εἰμί μόνος ἀπέχω οὗτος , ἅγιος τε καί εἰλικρινής εἰμί . ἡσσάομαι γάρ ὧδε ὁ δόξα , καί ἐξίστημι φρήν , ἐπί ὅς εἄν λέγω καί σφόδρα εἰκότως · οὐαί σύ , ἐξήνιος τε καί ἀμαθής , διυλίζω ὁ κώνωψ , ὁ δέ κάμηλος καταπίνω . Λόγος γάρ ἄξιος οὐδείς ὁ γε ὡς ἀληθής καταμολύνω οἶδα , καταφρίσσω περισσός ὁ ἐπί ὅς ἄν τις οὐδείς ὑπομένω ὁ βλάβη . ὥστε καί εἰμί τις αὐτός ἐπί τύμβος ἔρχομαι , καί ὁ ὁ θνῄσκω ἐμβάλλω σῆμα , ἱμάτιον ἀποβάλλω , ψιλόω ὁ κεφαλή , καί αὐτός ἀποκείρω ὡς μολύνω ὁ θρίξ , ὅς ὅτι προσήκω ἀποφοιτάω καί παραιτέομαι ὁ μίμησις , ὁ θεῖος ἐγώ παιδεύω νόμος . φημί γάρ πάλιν · οὖον φοιβάω , οὐ ἐπιτίθημι φαλάκρωμα ἐπί νεκρός , ἀνά μέσος ὀφθαλμός σύ . Ἕλλην γάρ ὁ λογάς , Ἀπόλλων μυθολογέω θεός , ὅς καί Φοῖβος ὀνομάζω , τουτέστι , καθαρός καί ἀμίαντος . ὁ αὐτός δέ εἰμί ὁ ἥλιος φημί . φοιβάζω οὖν φάσκω , καί φοιβάω πάλιν , κατά συνήθεια ὁ Ἑλληνικός , ὁ καθαίρω τε καί καθαίρω , κατά γε ὁ αὐτός δοκέω , καί ὁ παρά σφεῖς αὐτός νόμος . ἀπείργω δή οὖν ἐγώ ὁ θέω χρησμῴδημα ὁ οὕτως αἰσχρός καί ἀκαλλής ἐπιτήδευμα . οὖον γάρ προσήκω μολυσμός ἡγέομαι Ψυχή , ὁ ὁ σῶμα θάνατος , οὔτε μήv οἴομαι ὁ ὁ ὁράω Καρδία ἐναπομάσσω ῥύπος , ὁ ἐπί νεκρός θέα , οὐδέ αὖος ἐπί ὅδε προσήκω ὁ θρίξ ψιλόω . κομιδῇ γάρ ἕωλος καί ὁ χαμαίζηλος δόξα ὁ χρῆμα μεστός . εὕω γε δή οὖν ὁ νόμος ὁ , οὖον φοιβάω , φημί · οὖον γάρ ὁ τοιόσδε κάθαρσις ὀνίνημι ψυχή , ἀδικέω δέ μᾶλλον , καί ὁ γνῶσις παραλέγω ὁ επωφελής ὁδός , καί ὁ ὁ συμφέρω ἀποκομίζω θήρ . σκέπτομαι γάρ ὧδε · Νόμος παρά ἐγώ ὁ ἐπί γῆ κρατέω εἰμί , ὁ πρακτέος καί μή , ὁ ἁπανταχοῦ βραβεύω τε καί ἀποφάσκω · ἀλλά οὐ ἄν τις δύναμαι διαφεύγω ὁ ἐπί ὁ παράβασις δίκη , μή οὐ ὁ ἀνίημι δήω ὁ βασιλεύς ἡμερότης ἐφίημι αὐτός . κατά ὁ ἴσος γοῦν τρόπος , ὁ ὁ θεῖον ἀλογέω νόμος , οὐ εἄν γίγνομαι καθαρός , μή οὐ θεῖον νεῦμα ὁ χρῆμα πλουτέω . εἰμί μέν γάρ πυρός ἢ ὕδωρ παραβαίνω νόμος , καί ὁ ὁ ἁμαρτία λόγος εἰς ἐκεῖνος βλέπω , ἀπονίπτω ὁ ὕδωρ ὁ γραφή , κατατήκω ὁ ῥύπος ὁ πῦρ , καί ἀνίημι ἐπί ἐξουσία , ὅς εἄν αἱρέω ὁ ἔγκλημα εἰμί δέ ἀληθής ὁ λέγω πρός ὁ Θεός · σοί μόνος ἁμαρτάνω , καί ὁ πονηρός ἐνώπιον σύ ποιέω , εἷς γάρ ὁ νομοθέτης καί κριτής , ἀντί ὅστις μεθίημι ὁ ὁ κολάζω τε καί ἀνίημι κύριος , εἰς γραοπρεπής ἔννοια κατολισθαίνω , πῦρ καί ὕδωρ νέμω ὁ ἀπαλλάσσω δύναμαι ὁ αἰτίαμα αὐτός . ἄπαγε ὁ δυσβουλία , ἄνθρωπος , πρόσειμι μόνος ὁ κατά φύσις Θεός , καί ἀκούω λέγω εὐθύς · ἐγώ εἰμί ὁ ἐξαλείφω ὁ ἀνομία σύ ἕνεκα ἐγώ , καί οὖον μιμνήσκω . Ἄτη κάθαρσις ἀληθής · οὗτος λαμπρότης ὁ πνευματικός · διασμήχω γάρ ἐγώ , πίστις ὁ εἰς Χριστός κερδαίνω ὁ ἁμαρτία ὁ ἄφεσις , ἁγίζω δέ ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία , καί ὁ θεῖος ἑαυτοῦ καταπλουτίζω χάρις , ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα , ὅς καί πυρός δίκη , οἷος τις συρφετός ὁ ὁ ἡμέτερος διάνοια ἐγκατασκήπτω δαπανάω μολυσμός . ἐν πνεῦμα γάρ ἅγιος καί πῦρ βαπτίζω ἐγώ φημί ταύτῃτοι δικαίως ὁ θεόπνευστος γραφή . ἐν μοῖρα δή οὖν εἰδωλολατρία λογίζομαι ποῦ καί ὁ ἐπί ὅδε πλάνης ; πάνυ μέν οὖν . ἀθεότης γάρ ὁ χρῆμα μεστός . συντάσσω δέ οὗτος καί ἐπαριθμέω εἄν εἰκότως , ὁ οἴομαι ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἕτερος διοικέω νεῦμα , καί ὁ κατά ἐγώ ἀνάπτω ὁ ἐξουσία οὐ ἐγώ αὐτός , ἀλλά ὅς εἄν αἱρέω μυθοπλαστέω ὁ ὁ οὕτως ἀπίθανος δόγμα εὑρετής . εἱμαρμένη γάρ καί Τύχη καί Γένεσις , οὐ οἶδα ὅπως οἰακοστρόφος ὥσπερ τις ἐφίστημι ὁ βίος , ἕκαστος μέν ἐγώ οὐ εἰμί φημί ὁ πρακτέος θελητής ἢ κύριος · ἄγω δέ καθάπερ ἐκ ἀναγκαῖος δεσμός πρός ὁ ὁ κρατέω δοκέω . εἶτα τίς εἄν γίγνομαι ποτός ὁ τοιόσδε ἄλογος ; πῶς δέ εἄν μείζων ἀδικέω ὁ Σατανᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ἢ ὅτε προσήκω ὧδε φρονέω καί διαλογίζομαι διατίθημι ; πῶς γάρ εἄν ἔτι βουλεύω ὁ χρηστός , καί ἐθελουργός ἐπί αὐτός τις ἔρχομαι ποτός ; γίγνομαι δέ καί ἐν ὁ αἰσχρός , καί φρονέω ὁ μή χρή , πῶς εἄν ἑαυτοῦ αἰτιάομαι καί κατατήκω ὁ λύπη ὁ ἀγαθός μεταβουλεύω φρονέω τε καί δράω ; ὥσπερ γάρ ὁ ὁ θάλασσα διαίσσω καί διαπλέω αἱρέω πᾶς πως ὁ ἐκ πρύμνα ἄγω ἀνάγκη πνεῦμα , καί καταβιάζω πανταχῇ πρός ὁ ὁ συνωθέω δοκέω · οὗτος ποῦ πάντως καί ἐγώ αὐτός παραχωρέω ἀναγκαῖος , ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω διακομίζω ὁ Τύχη , καί ὁ δυσδιάφυκτος κατά ἐκεῖνος ὁ εἴμαρμαι πνεῦμα . ἤ οὐ ὀρθῶς εἴρω οὗτος καί αὐτός οἴομαι πάλιν ; Πῶς γάρ οὖον ; οὐκοῦν ἠλίθιος κομιδῇ , ὁ μέν ἀγαθός καί ἐπιεικής στεφανόω ἔπαινος , καί τιμή ἀξιόω , ὁ δέ πονηρός καί ἀκόλαστος βδελυρός ἡγέομαι καί διαπτύω . τίς φημί τρόπος ; ὅτι2 , εἰμί Παλλάδιος , Γένεσις τε καί Τύχη νικάω κατά αὐτός , καί ἀνεθέλητος ἐπί ἄμφω ὁ τρισάθλιος ὁ ἐπί ὁ γῆ ἀποφέρω γένος . Ἐθελούσιος δέ παρά ἐγώ οὐδείς . ἤ γάρ οὐ ὁ φύω τίς κινέω καί δύναμαι , αἴτιος εἄν εἰμί ὁ κινέω ὁ παρά αὐτός κινέω ; φημί . εἶμι οὖν διά γε ὁ ἴσος ἔννοια ἐπί ὁ ἀνθρώπινος , καί ἀναμετρέω ὁ κατά ἐγώ , καί ἵνα εἰμί κακός περιαθρέω εὕω μάλα , εἰμί μή ὁ ἑαυτοῦ ἐθελούσιος ῥοπή , ἢ ὁ , ἢ ἐπί ὁ εἶμι τε καί διασπεύδω , κρατέω δέ ὥσπερ καί ὑποφέρω ὁ ἕτερος ζυγόν ἄγω τε καί φέρω ὁ κατά ἐγώ , ὅσπερ εἄν αἱρέω , δύναμαι . ὁ εἰκός γάρ ἤδη φρονέω , ἑαυτοῦ μέν ἔτι ὁ πρακτέος ἀνατίθημι οὐδείς , ἀνάπτω δέ μᾶλλον ὁ ἐπί ἅπας αἴτιος , ὁ ἐπί ὁστισοῦν ὁ κατά γνώμη αὐτός πηδαλιουχέω εἴωθα . ἀφίστημι δή οὖν ὥσπερ ἔπαινος πᾶς ὁ δίκαιος , οὗτος καί ποινή ὁ ἄδικος , καί ὁ κολάζω δήω . ὀρθός διανοέομαι . εἰκῇ τοιγάρ θαυμάζω ὁ ὁ τοιοῦτος δόγμα εὑρετής Σόλων τε ὁ Ἀθῆναι , Δράκων τε καί Λυκοῦργος , ὡς πάγκαλος μάθημα εἰσηγητής , καί νόμος ὁ Ἕλλην ὁ ἀγαθός ἐξευρίσκω . Ποία γάρ ἐκ ὅδε λοιπός ὁ ὄνησις , εἰμί μηδείς ἐπί ἐγώ , ἀνάπτω δέ μᾶλλον ὁ ἐγώ ἕτερος ; ἐν ἴσος δέ ποῦ καί ἐν ὅμοιος λοιπός , ὁ ὁ νόμος οἶδα , καί ὁ οὗτος ἀγνοέω , εἰμί μή μέτειμι δράω ὁ ἐθέλω ἐλεύθερος , ὁ εἄν αἱρέω τυγχάνω , ἄδικος δέ λίαν ὁ ὁ νόμος ὑφηγητής γίγνομαι φημί , καί ὅς πλεῖστος ὅσος δόξα δικαιοσύνη ἐπί ἑαυτοῦ αἱρέω . χρή γάρ δή νομοθετέω , οὐ οἶδα ὅπως , ὁ ῥᾳθυμέω κολάζω , καί πικρός ὁ παράβασις ἀποτίννυμι δίκη , κανών δέ ὥσπερ ὁ νέος καί παιδαγωγία τρόπος ἀξιεπαίνετος παραδίδωμι , ἢ ὡς εἰμί ἐπί ἐγώ αὐτός , ὁ διαβιόω αἱρέω σεμνός , ἢ οὐ οἶδα ὅς τίς φρονέω . Φαίη δέ εἄν , οἴομαι , τίς · εὖγε , εἰμί Σόλων , νομοθετέω ὁ τότε · ἀλλά ἐσθίω ποῦ πάντως προσαναπείθω ὁ εἱμαρμένη ἐφίημι ὁ νομοθετέω ὁ εἄν βούλομαι φρονέω τε καί δράω . νομοθετέω δέ οὖον πείθω · γελάω δέ ποῦ τάχα καί αὐτός ὁ μῦθος , καί κύριος ἐπίσταμαι ὁ πρακτέος ἐγώ , ὁ τε ἄδικος καί τυφλός ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἀποσοβέω Τύχη · ἢ γάρ οὐ εἄν οἴομαι δήω , ἀγαθός μέν εἰμί πολίτης ὑπονοέω , ὁ εὐσεβής τε καί νομοφύλαξ , καί ὁ εἰς ἄκρος ἐπιείκεια ἀναίρω ὁ δόξα , ἀχρεῖος δέ αὖος καί ὁ αἰσχρός ἐναριθμέω , ὁ ῥώννυμι φράζω ὁ εἰς ὀρθότης συμβουλεύω διαίσσω νόμος ; αστείος τε καί σφόδρα καλῶς φημί . τις δέ , εἰμί φιλότης ; οὐ ὁ παιδαγωγία καί ὁ ὑποθήκη , καί μήv καί πρόκλησις ὁ ἐπί ἀρετή , ὅσπερ εἄν ποιέω πατήρ μέν ἐπί υἱός , διδάσκαλος δέ ὁμιλητής , εἰκαῖος εἰμί φημί , εἰμί καταστείχω ἀνάγκη ὁ οὖον κατά γνώμη ὁδός , καί βίος τρίβω εἶμι ὁ ἀνεθέλητος ἔστω ὅτε ; καί μάλα . εἰμί δέ δή καί παῖς ἴδιος , ἤγουν ἕτερος τις πλημμελέω ἐποτρύνω τις καί ὀρθός ποιέω ὁ ἐπίπληξις , ἐπαινέω εἄν ὁ τοιοῦτος αὐτός , ἢ ἄδικος λογίζομαι , ὁ μέν ἅπας ἐγώ ὁ κακός αἴτιος ἀνεπιτίμητος ἐάω οὐ οἶδα ὅπως αἱρέω , ὁ γε μήv , ἀνεθέλητος τε καί ἐκ ἀνάγκη ἐπί οὗτος ἄγω ὑποφέρω ὁ δίκη ; ἔοικα . Πολύς γάρ ἔχω ὁ πιθανός ὁ λόγος . ἔμπλεος δέ ὅτι δυσσέβεια αὐτός ὁ ἔσχατος ὁ τοιόσδε δόξα , ἐντεῦθεν εἶμι ὅς · ὁ γάρ ὅδε ὁ πᾶς οἰακοστρόφος ὥσπερ τις καί ἐπιστάτης θεός , ὁ ἔνειμι αὐτός κατασείω δόξα , καί εἰς οὗτος λοιπός εἶμι θράσος , ὡς ὁ ἴδιος εἰσάπαν ἀλλοτριόω αὔχημα αὐτός , ψῆφος ἴδιος αὐτός ὁ ὁ κατά ἐγώ ἀπονέμω κράτος , ὁ εἰς νόος ἥκω ἁπλόος · καί ὅς ὁ κτίσις ἅπας οὐ ἀνεπίστατος κίνημα φέρω ὁράω εἰς ὁ οἰκεῖος . τις γάρ οὐ ἐν κόσμος πράσσω ὁ περί ὁ κτίσις ; τίς δέ ὁ εἰμί οὐ ὁ ἴδιος τηρέω τάξις , καί μονονού ὁ ταξίαρχος ἀναφωνέω ; καί ὅτι νόμος ὑποζεύγνυμι βοάω καί νεῦμα διοικέω ὁ ὁ κρατέω ἰσχύω , φημί δή Θεός . τοιγάρ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός , φημί , ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ὅς τε ἀΐδιος αὐτός δύναμις καί θεότης , εἰς ὁ εἰμί αὐτός ἀναπολόγητος · διότι γιγνώσκω ὁ θεός , οὐ ὡς θεός δοξάζω , ἀλλά ματαιόω , καί σκοτίζω ὁ ἀσύνετος αὐτός καρδία · φάσκω , εἰμί σοφός μωραίνω . Πῶς γάρ οὐ μωραίνω ἕτερος τις παρά τε ὁ ἔχω ὀρθῶς , ὅς τε αὐτός καί μήv καί ἕτερος φρονέω συμβουλεύω · καίτοι τίς δή ποτός φημί τις εἄν ὁ οὕτως ἄθλιος ἐπινήχομαι λογισμός , μηδέ αὐτός ἁνδάνω ὁ παρά σύ ποιητής ὁ μῦθος ; ἀνάπτω γάρ δή ὁ πρακτέος ὁ οἰκονομία , οὐ ἕτερος τις , ἀλλά ἐγώ αὐτός εὕω ἔχω δοκέω . καί γοῦν Ὅμηρος μέν , ἐν οἰκέω ποίημα , ὁ πανάριστος σύ καί ὕπατος Ζεύς ὁ ἕτερος φημί προσδιαλέγομαι δαίμων περί ὁ Αἴγισθος μοιχεία , καί ὁ ἐπί ὅδε ποινή · ὦ πόποι , οἷος δή νῦ θεός βροτός αἰτιάομαι ! ἐς ἡμεῖς γάρ φημί κακός εἰμί , ὁ δέ καί αὐτός σφεῖς ἀτασθαλία ὑπέρ μόρον ἄλγος ἔχω . ἀντί ὅστις γάρ δή , φημί , ἐπαιτιάομαι τις ὁ θεός ὡς παρά αὐτός ἔχω ὁ κακός , καί οὐ δή μᾶλλον ὁ σφεῖς αὐτός ἁμαρτία κατακράζω , ὡς ἐνίημι αὐτός συμφορά , καί ὁ ὑπέρ μόρον , τουτέστι , καί ὁ ὑπέρ Εἰμαρμένη , ἤτοι ὁ ὁ εἱμαρμένη δοκέω . οὐκοῦν εἴπερ αἱρέω τις διαβιόω μέν ὀρθῶς , εὔβουλος δέ καί ἐπιεικής ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος ποιέω διατριβή , ορθοποδώ τε καί διανήχομαι ὁ δεινός , γνώμη ἔχω ὀρθός καί ἀδιάστροφος καρπός , ὁ μή ἐναλῶναι κακός · καί ἀληθής ὁ λόγος . ἐπί ἐγώ γάρ αὐτός εἰμί , ὁ ἐπί ἄμφω βλέπω , πρός τε ὁ ἀγαθός φημί καί ὁ ἐναντίος · καί ὁ μέν ἐν λόγος ποιέω , ὁ θαυμάζω φύω καί ὁ εἰς ὀρθότης τρίβω , ἐν καλός γίγνομαι ὁ ἀρετή · ὁ δέ ἀποκλίνω εἰς ὁ ἐναντίος , καί ὁ ἀγαθός προτίθημι ὁ ἀδικέω , αὐτός ὁ ἴδιος καταφθείρω ζωή , ἁλίσκομαι εἄν αὐθέντης τις καί ὀλετήρ δεινός ὁ σφεῖς αὐτός κεφαλή ἐξελέγχω . ὅτι2 δέ ἐπί ἐγώ αὐτός ὁ ἐπί ἄμφω βλέπω κεῖμαι , καθάπερ φημί ἄρτιος , καί ἀναπίπτω εἰς ἡδονά , ὁ ὁ συμφέρω διαμαρτάνω θήρ , σαφής εἄν γίγνομαι , διαβοάω ἕτερος ὁ παρά αὐτός ποιητής · Εὐριπίδης οὗτος εἰμί . γύναιον μέν γάρ ἐπί σκηνή ἀρρωστέω ποιέω ὁ ἀκόλαστος ἡδονά , εἶτα οὐ οἶδα ὅπως φιλοσοφέω δείκνυμι , καί λέγω · Τροιζήνιος γυνή , ὅς ὅδε ἔσχατος οἰκέω χώρα Πελοπεία προνώπια , ἤδη πρός ἄλλως νύξ ἐν μακρός χρόνος θνητός φροντίζω , ὅς διαφθείρω βίος . καί ἐγώ δοκέω οὖον κατά γνώμη φύσις πράσσω κακός · εἰμί γάρ ὁ εὕω φρονέω Πολύς . ἀλλά ὅδε ἀθρητέον ὅδε · ὁ χρηστός ἐπίσταμαι καί γιγνώσκω , οὐ ἐκπονέω δέ , ὁ μέν ἀργία ὑπό , ὁ δέ ἡδονά προτίθημι ἀντί ὁ καλός ἄλλος τις . εἰσί δέ ἡδονά πολύς βίος , Μακρός τε λέσχη , καί σχολή , τερπνός κακός . συνίημι ὅπως οὖον Τύχη , οὖον Γένεσις , οὐ εἱμαρμένη ὁ ἀρχαῖος αἰτιάομαι δοκέω , ὡς εξωθώ ἐγώ σύν βία ὁ γιγνώσκω ὀρθότης , καί ὅς εἄν μανθάνω εἰμί χρηστός ; διαφθείρω γάρ ὁ βίος ὁ ἐπί ὁ γῆ , φημί , οὖον κατά γνώμη φύσις , τουτέστιν , οὐ ὅτι πονηρός ἔχω κατά φύσις ὁ γνώμη · ἀλλά ὅτι μή ἐκπονέω ἐθέλω ὁ γιγνώσκω χρηστός . καί τίς ὁ ὅδε πρόφασις · ἤ γάρ ὄκνος , φημί , πεδάω πρός ἀργία , ἤ τις ὁ κατά ὁ βίος ἡδονή αντεισδραμουω , φημί , καί ὁ συμφέρω ἀντανίσχω , ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀποκομίζω θήρ , καί ἀποβουκολέω ὁ νόος , λεῖος ἀποφαίνω ὁ εἰς ῥᾳθυμία ὁδός . μυρίος δέ εἄν οὗτος ἐπισωρεύω ὁ παρά αὐτός , καί ῥᾴδιος γε δή . ὁ δέ ἀποχράω , ὅτι ὁ ἀκροάομαι ἡδύς , τίς εἄν ἐνδοιάζω ; τοιγάρ καί διωθέω ὁ λόγος ὁ ὄχλος . ὀρθῶς φημί . ἀλλά εἰμί βούλομαι , φημί , οὗτος δή μεθίημι . διανοέομαι δέ ὅπως ἀπολογέομαι σοφός , εἴπερ εἴρω τις , τίς εἄν νοέω τυγχάνω ὁ λόγος ὁ ἐν ἐγώ ἀνισότης , καί ὁ ἄνω τε καί κάτω παρά ἄξιος ἔστω ὅτε . εὐημερέω μέν γάρ καί πλουτέω ὁ πονηρός κατατίθημι τις εἄν , ἐν γε ὁ ἐναντίος γίγνομαι πολλάκις ὁ ἐπιεικής , καί ὁ εἰς λῆξις ἥκω ἔπαινος ἔμπλεος . Δυσέποπτος ἀληθής καί δυσέφικτος κομιδῇ ὁ χρῆμα εἰμί , εἰμί Παλλάδιος , καί ὁ οὗτος δή βούλομαι πολυπραγμονέω φημί εἄν ἔγωγε ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον ἐπέκεινα τε καί ἄνω2 . θεῖον γάρ κρίμα παραχωρέω ἀναγκαῖος · καί εἴπερ αἱρέω φρονέω ὀρθῶς , μόνος δή , μόνος ὁ ὑπέρ καί ἀκήρατος νάω ὁ οἰκονομία ὁ γνῶσις ἀνάπτω , πρός ὁ ἐν χείρ βαδίζω , ὁ καί σύν βία μόλις πρός ἐγώ εὑρίσκω , κατά ὁ γραφή . ἐπεί δέ οἴομαι δήω κατά ὁ ἐγχωρέω ἐπαμύνω ἐγώ ὁ λόγος , φέρω καί ἐγώ ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι . ἕωλος ἄρτιος ὁ ἄθεος ὁ δόξα ἀπελέγχω , οὐ ἐξαγώνιος χράω λογισμός , ἀλλά ἐκ ἀναγκαῖος ἔννοια ἀποφαίνω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος διάνοια οὖον γένεσις ἔχω ὁ Οἴαξ , ἀλλά οὐδέ εἱμαρμένη ἐγώ σκληρός τε καί δυσδιάφυκτος ἐπιλέγω ζυγός , ἀλλά ὅτι κύριος ὁ ἐν αἵρεσις πρακτέος ὁ ἕκαστος γνώμη , καί ἐπί ἐγώ αὐτός ὁ αἱρέω δράω ὁ δοκέω , ἔτι ἀγαθός , εἴτε φαῦλος . καταλογισαιμεις γάρ ἔγωγε ὁ εὐημερία ὁ τρόπος κατά γε ὁ ὁ ἱερός Γράμμα εὕω ἔχω ὑπολαμβάνω , οὐ ἐν ὅς ὁ βδελυρός καί γήινος δή οὗτος σπαταλάω σαρκίον , ἀλλά ἐπί ὅς εἄν γίγνομαι ὁ αἰώνιος ζωή μεταλαγχάνω δύναμαι ὁ ὑπέρ σῶμα Ψυχή · ἄγω δέ εἄν , οἴομαι , οὗτος , ὁ εἰς ἀρετή σπούδασμα , καί ὁ ἐν πίστις τε καί ἔργον λαμπρότης . εἰμί μέν οὖν οὖον μέτειμι ὁ ἐθέλω σωφρονέω , κἀν εἰμί φαῦλος τις ἄγω , ἔτι οὖν ἀγαθός ὁ τρόπος , ἥκω εἰς μέσος ὁ διελέγχω . εἰμί δέ ἐν αἵρεσις κεῖμαι ὁ κατορθόω ἐλεύθερος , ὁ εἄν βούλομαι τις , καί ἐν-εἰμί ἅπας μετά ἐξουσία ὁ εὐημερέω αἱρέω πνευματικός , καί ὁ ἄνωθεν εὔκλεια ἐν ἴσος μεταλαγχάνω , πλεονεκτέω τις , ἢ ἐν πλοῦτος ὁ ὑπεροχή , ἢ ἐν δόξα ἔχω κοσμικός , μή οὗτος ἐγώ πρός ἄθεος τις καί ὁ ἀληθής γνῶσις ἐκμοχλεύω ἀποκομίζω δόξα , ὡς οἴομαι ὁ κατά ἐγώ , εἱμαρμένη καί Τύχη ἐπιτίθημι ζυγόν . ἀλλά γράφω μέν τις , εἰμί βούλομαι , ὁ ἐν πλοῦτος ὁ πλεονεξία ἴδιος ὥσπερ ποιέω ἀγαθός , ὁ πᾶς κοινός , εἰμί λόγος ἄπειμι1 ὁ πλεονεξία . πολυπραγμονέω δέ μᾶλλον ὁ ποιέω ὁ βούλησις · ἐν ἴσος γάρ τάξις ὁ κατά ἐγώ οἰκονομέω τε καί ὁράω ἐθέλω , πλούσιος μέν παραγγέλλω ὁ συνάγω πλοῦτος ἀπεμπολάω , καί ὁ ὁ πτωχεύω διανέμω χρεία , δόξα δέ καί ὑπεροχή οὐ ἐφίημι ἐράω . ὅτι2 δέ ὁ ἰσότης ὁ ἐπί γῆ βραβεύω θεός , χαλεπός οὐδείς συνοράω καί ἐκ αὐτός ἐγώ ὁ ὁ σῶμα κατασκευή . οὖον γάρ οἶδα ὁ φύσις , ὁ ἐν πενία καί πλοῦτος , ὁ δυσγενής καί λαμπρός , ὁ εὐγενής καί καταλέγω , καί ὁ ἐν δόξα ὁ κατά ὅδε ὁ βίος · ἀλλά ἴσος διά πᾶς ἀπροσωπόληπτος ἔρχομαι , ὁ αὐτός ἀποτελέω μόριον ἕκαστος εἰς ὁ ἄρτιος ἔχω σχῆμα τε καί κάλλος · καί εἷς μέν ὁδός ὁ πᾶς εἰς γένεσις , εἷς δέ ζωή ἀπόθεσις , οὖον ὁ μέν ἀνίημι βρόχος , ὁ δέ εἴδομαι ποιέω τυγχάνω , ἀλλά σκληρός τε καί ἀνεξίτητος πᾶς ὁ ποιέω ὁ τέλος ἐπάγω . ἆρα οὖν , εἶπον ἐγώ , δυσκάτοπτος ἔτι , μᾶλλον δέ οὐ πᾶς ὁ λοιπός ἐναργής , ὅτι ὁ θεῖος βουλή ὁ σκοπός , ὁ ἐν ἰσότης ζάω ὁ ἐπί γῆ ; Ἄκουος δέ λέγω , εἰμί δοκέω , καί διά εἷς ὁ προφήτης · οὐ θεός εἷς κτίζω ἐγώ ; οὐ πατήρ εἷς πᾶς ἐγώ ; τίς ἐγκαταλείπω ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός ; οὐκοῦν εἰμί ὁ ὁ ποιέω δοκέω παραλύω τις , ἐθελούσιος ἔχω ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω ὁ πρακτέος ὁ ῥοπή ( τιμάω γάρ ἐλευθερία ὁ φύσις ὁ Δημιουργός ) , οὐδείς πρός ὁ λόγος , ἐπεί ὅς καί νόμος ὁ κατά ἐγώ ὑπεροράω τις . ἀλλά , οἴομαι γε δή , καταψέγω εἄν οὐδείς , εἰμί γε νόος ἔχω , ὁ νόμος ὁ ὁριστής , ἐπαιτιάομαι δέ εἄν μᾶλλον καί σφόδρα εἰκότως ὁ ὑπερφρονέω αἱρέω ὁ ἀναγκαῖος . ὅταν τοίνυν πλημμελέω λέγω τις · Ἐδόκης ποῦ τάχα ὁ Τύχη , καί , εἴμαρμαι εἰμί οὗτος ἐπί ἐγώ σκοπός , τίς ὁ λῆρος , εἰμί οὗτος , καί πρός γε ἐγώ λέγω ; τις δέ δή γράφω ὁ μηδείς , ὁ σφεῖς αὐτός ἐλαφρία οὖον καταγιγνώσκω ; ἀλλά ὅς γε θεῖος γραφή παραφώνησις ὁ ἀληθής ὁ μή ὀρθοποδέω αἱρέω · ἀφροσύνη ἀνήρ λυμαίνομαι ὁ ὁδός αὐτός · ὁ δέ θεός αἰτιάομαι ὁ Καρδία αὐτός . ἀληθής οὖν ἄρα διαμαρτάνω δόξα ὁ Γένεσις τε καί Εἰμαρμένη καί Τύχη ευδιαρριπιστος ὁ κατά ἐγώ ἐφίστημι , καί οὐ δή μᾶλλον Θεός προσνέμω ὁ ὁ πρᾶγμα οἰκονομία · καίτοι λέγω ὁ Χριστός · οὐ δύο στρουθίας ἀσσάριον εἷς πωλέω ; καί εἷς ἐκ αὐτός οὖον πίπτω ἐπί ὁ γῆ , ἄνευ ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ὑμεῖς δέ ὁ θρίξ ὁ κεφαλή ἀριθμέω εἰμί . μή οὖν φοβέω · πολύς στρούθιον διαφέρω σύ . προνοέω μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ Δημιουργός , ἕκαστος γε μήv ἐφίημι καί δράω ὁ δοκέω , καί ὅς εἄν βούλομαι βαδίζω ὁδός . ἐπεί δέ αρρωσταίνω ὁ παρατροπή ὁ ἐπί ὁ γῆ γένος , νόμος εὐθύς εἰς βοήθεια δίδωμι , κατά ὁ γράφω . σφαλερός οὖν ἄρα πᾶς ὁ λοιπός ὁ εἰς Χριστός πίστις εἰσδέχομαι , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος διαιρέω πλάνης , ὁ γραώδης μῦθος ἀποφέρω πρός ὁ μή δεῖ , καί ὁ ὑγιής ἀποκομίζω δόξα , ὡς ὅδε ὁ σύμπας , ἤτοι ὁ ἄνθρωπος , ἡνιοχέω οἴομαι Τύχη τε καί εἱμαρμένη , ὁ οὐ εἰμί ὅλως . σφαλερός . Καταθήξει γάρ εἄν ὁ τοιοῦτος πάντῃ τε καί πάντως ἐπί ἑαυτοῦ ὁ κριτής . τις δέ ; οὖον πάναισχρος εἰμί φημί καί ἀγχίθυρος ἀληθής ὁ τοιόσδε κακός ὁ ἡμέρα ἐπιτηρέω , καί ὥρα , καί καιρός , καί ἐνιαυτός , αὖξις τε καί φθίσις ὁ σεληνιακός κύκλος ; καί μάλα . σαφής γάρ ὁ ἐκ ἔθνος ἀνασῴζω ἔγκλημα ποιέω ὁ χρῆμα , λέγω ὁ θεσπέσιος Παῦλος · ἀλλά τότε μέν οὐ οἶδα θεός , δουλεύω ὁ φύσις μή εἰμί θεός · νῦν δέ γιγνώσκω ὁ θεός , μᾶλλον δέ γιγνώσκω ὑπό Θεός , πῶς ἐπιστρέφω πάλιν ἐπί ὁ ἀσθενής καί πτωχός στοιχεῖον , ὅς πάλαι ἄνωθεν δουλεύω ἐθέλω ; ἡμέρα παρατηρέω , καί μείς , καί ἐνιαυτός , καί καιρός · φοβέω σύ , μή πως εἰκῇ κοπιάω εἰς σύ . ὁ ὥρα ἄρα καί ἡμέρα ἐπιτήρησις , προστίθημι δέ εἄν ὅτι καί ὁ καιρός , ἀνάρμοστος παντελῶς ὁ ὁ εἷς τε καί φύσις θεός οὐ ἀγνοέω , μᾶλλον δέ ὁ ὑπό αὐτός διά πίστις γιγνώσκω , καί εἰς οἰκειότης καλέω ὁ διά ὁ χάρις · ὑπονοστέω γάρ ἀνόπιν , ὁ ἐν Χριστός καύχημα μεθίημι , ὁ οὗτος δράω αἱρέω · καί φιλελεύθερος μέν οὐκέτι ὁ οἰκέω διασῴζω νόος , φληναφάω δέ μᾶλλον ὁ ὁ ἀρχαῖος πλάνησις ὑποτρέχω ζυγόν , ὁ ὁ κόσμος στοιχεῖον τιμή ἀπονέμω , ὅσπερ εἄν ἔχω θεός , καί ὁ ἄνω2 στεφανόω εὔκλεια ὁ καλέω πρός γένεσις ὁ ὁ ποιέω νεῦμα . Στοιχεῖα δέ κόσμος φημί ὁ οἱονεί μόριον ὁ πᾶς , καιρός τε καί μείς , καί ὁ οὗτος ἀναμέτρησις , διά τε ὥρα καί ἡμέρα ἀποτελέω . συνεχής γάρ εἰμί ὁ χρόνος , καί ἀείρυτος ἔχω ὁ εἰς ὁ πρόσω φορά , ὁ ὁ καιρός , ὥρα τε καί ἡμέρα οἱονεί πως διά μέσος παρεγκοπή καί ἀνακύκλησις ὁ εἰς αὖθις αὖος μέτρον τε καί ἀριθμός ὑποτάσσω Θεός . δέω γάρ , ἐσθίω ὁ οὐ ἄναρχος ἔχω εἰς ὁ εἰμί διεκβολή , καί ὅσος οὐδέπω πρός ὁ ὁ ἴδιος ζωή ἀφικνέομαι τέλος , καί χρόνος ὁ τοιόσδε τυγχάνω , ἄρχω τε , φημί , καί λήγω , καί ὁ οὐ εἰμί ἀεί ὁ οἰκεῖος ὥσπερ συγκαθίστημι φύσις . εἰσκομίζω τοιγάρ οὐδείς ἕτερος ὁ ἐπί ὁ γῆ διά τε καιρός , ὥρα τε καί ἡμέρα , πλήν ὅτι καί μόνος ὁ ἐν κύκλος διαδρομή καί ἀναμέτρησις ἀκριβής , τίς μυθοπλαστέω τις ὁ καί γελοῖος ἐννοέω ; καί ὁ μέν ὁ ὥρα αγαθοεργός , ὁ δέ , οὖον τοιοῦτος εἰμί φημί , καί ἀκριβής λίαν ποιέω ὁ ἐπιτήρησις , αὐτός ἀπονέμω ὁ ἐπάγω δύναμαι ὁ τε εὐημερέω καί ὁ ἐναντίος , ὅς εἄν αἱρέω τυγχάνω , ἢ ὅς εἄν αὐτός ἀνάγκη συμβαίνω ; ἆρα οὖν οὐ λῆρος τε ἤδη οὗτος καί φρενοβλάβεια δεινός , πάγη δέ τις διαβολικός φιλοκακοῦργος σκευάζω ; φημί , καί εἰμί ἐναργής . ὥσπερ γάρ λέγω , ὅτι Μοῖρα τε καί Τύχη καί ἀλλότριος νεῦμα ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐγώ ἀνάπτω ἀναπείθω , εἰκαῖος ἐγώ ἀποφαίνω ὁ ἐπιμελής , καί μέριμνα ἀποκομίζω ὁ ὑπέρ σφεῖς αὐτός · οὗτος ἐνθάδε ὁ αὐτός ἐγώ ἐξαρτύω πλάνης , καθάπερ ἐκ ἀναγκαῖος ζυγόν ὁ ἐκ ἡμέρα καί ὥρα ἐπαρτάω φημί , ὁ ἐπί ὁ γῆ , δυσδιάφυκτος ἔχω ὁ διεκδρομή · καί τόγε παράδοξος ( γραοπρεπής μέν γάρ ὁ τοιόσδε μῦθος ) , ὕθλος δέ ὁ περί οὗτος νήριθμος ὁράω ἕπομαι ὁ ἀπότευξις , οὖον χαρίζομαι ὁ πείρω ὁ διελέγχω δύναμαι ὁ φενακισμός · φαυλότης δέ καταγράφω ὥρα τε καί ἡμέρα , καί ὁ εἰς ὁ μείων κατάδυσις ὁ σεληνιαιω κύκλος ὁ αὐτός ἐπάγω ψῆφος , ὅς τίς ποτός ἄρα φημί ἄν . εἰμί δή βούλομαι τις ἐν ὥρα εἷς καί ἐν ἡμέρα τυγχάνω , ὁ μέν εἰμί ἐν εὐημερία , ὁ δέ ὁ ἔσχατος ἐναλόντας συμφορά , ἀπαριθμέω καί λέγω , καίτοι ὁ φύσις φαῦλος πᾶς ὁ γίγνομαι εἄν ὁποῖος εἰμί καί φύω · εἴπερ οὖν εἰμί ὥρα τε καί ἠώς ὁ ἐπί γῆ ἐπιζήμιος , τίς μή εἰς πᾶς ἐν ἴσος ὁ ἐκ αὐτός διαστείχω βλάβη · ἀλλά ὁ μέν εἰμί ἐν ὁ ἄγαν εὐκταῖος , ὁ δέ διόλλυμι ἔστω ὅτε , καί ὁ πρός λῆξις εἶμι ἔμπλεος κακός , μῦθος ὁ βίος γίγνομαι , καί σκηνή ὑπόθεσις τραγικός ; ἀλλά εἰμί ὁράω ὁ γε ἀκριβῶς ἐθέλω ὁ ὅτι μάλιστα λυσιτελής οἶδα τε καί ἐκπονέω , ὅτι κατά ὁ αὐτός ἡμέρα τε καί ὥρα τυγχάνω , ὁ Δεῖνα μέν ἁλίσκομαι μοιχεία ἢ φόνος καί πικρός ὁ δικάζω ἀποτιννύω ὁ δίκη , ὁ Δεῖνα δέ αὖος σωφροσύνη τε καί κοσμιότης καί ὁ ὑπέρ ἄγαν ἐπιείκεια ἔπαινος ἐντρυφάω . ἀλλά οὔτε ὁ ἀκόλαστος ἀπολέγω εἄν ἡμέρα τε καί ὥρα σωφρονέω , οὔτε μήv ὁ ἐπιεικής καί κόσμιος , κατάγνυμι εἄν εἰς ἀκοσμία καί ἀκόλαστος ἡδονή · γνώμη δέ μᾶλλον ὁ ἐλεύθερος πρός πᾶς ὁστισοῦν , καί ἀνίημι ῥοπή , ὁ μέν ἐν ἐκεῖνος , ὁ δέ αὖος ἐν οὗτος γίγνομαι παρασκευάζω . οὐκοῦν ἐν ἐγώ , καί οὐ ἐν ὁ ὁ καιρός ποιότης φυσικός , τότε διευθυμέομαι εἰμί , καί ὁ μή οὕτως ἔχω . ἔοικα . εὐθύς γάρ ὁ λόγος . εκδεδιασις δέ ὅτι μάλιστα ὁ τε πέμπτος καί ὄγδοος ἡμέρα , καί προφασίζομαι μέν πρόφασις ἐν ἁμαρτία , λανθάνω δέ ὁ ἀρτιφρονέω οὐδείς ψυχρός καί γραώδης ἐπιφέρω λογισμός · ἐρινύω γάρ τίνω γένεσις καί δαιμόνιος ἀνάδειξις , ὁ καί ὁ ἄλλος εἰμί ἄγριος , ποινή τε καί δίκη , καί τις πρός οὗτος ἕτερος , φληναφάω αὐτός ἐπιπλέκω , οὐ ἐρυθριάω ὁ τάλας . εἰμί δέ δή καί ὑπονοστέω ἐπί ὁ μείων ὁ πρίν πλησιφαής εἰμί ἤδη ὁ σελήνη κύκλος , διατορνεύω γάρ ὧδε ὁ μηνιαῖος διάστημα ὁ ἀνακύκλημα φθίω τε καί αὐξάνω κατά γε ὁ τεχνάομαι δοκέω · καταλήγω μέν ἔργον πᾶς , ὑπερτίθημι δέ καί ἀποδημία πάντῃ τε καί πάντως συμφθίνω οἴομαι ὁ στοιχεῖον ὁ κατά ἐγώ , καί ὁ εἰς ὁ μείων ὑποστροφή συνεκτήκω ὁ ἀνθρώπινος . ἀλλά εἰμί χρή τίς ὁ ἐκεῖνος ἀσυνεσία ἐπιμειδάω εἶπον , ὁ ὄστρεον πρέπω καί ὁ ὁ λάχανον ἀτυχής εἰσδέχομαι φόβος . σῶμα μέν γάρ ὁ τοιόσδε τυγχάνω ἤγουν ὁ ἔτι μείζων τε καί προφερής , πάσχω φυσικός ὁ συναίσθησις , κατά ὅς οἶδα ὁ Δημιουργός λόγος · ἐπισφαλής γάρ ἐν οὗτος ὁ βάσανος , καί οὐ ἀκερδής ὁ ἀπράγμων , διάνοια δέ ἀνθρώπινος ἀφίστημι πολύς καί μακρός ποῦ ὁ χρῆμα κεῖμαι . εἰμί γάρ καί φθίω τυγχάνω ὁ στοιχεῖον , ἀλλά ὅς γε σώφρων καί ἐμμελής οὐδείς κακός εἰμί τοιοῦτος , καί οὐ εἄν ὁ ἐκεῖνος συνίζησις αὐγή ἐπί ὁ μείων ὁ νόος , οὐδέ εἄν μεταθέω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις ἐπί ὁ αἰσχρός τε καί ἀγαθός ὁ ὁ στοιχεῖον δύναμις καταναγκάζω . ἀείς γάρ πως συμπαρομαρτέω ὁ μέν ὁ Ἀρίστων δημιουργός ὁ χρή μεταλαγχάνω πᾶς ἀγαθός , ὁ γε μήv ὁ φαῦλος ἐργάτης , ὁ αὐτός ὅτι μάλιστα πρεπώδης . θαυμάζω δέ ὅτι φθίω σελήνη , καί εἰς ὁ ὁ μείς διέρπω τέλος , χρήστης μέν εἰμί αὐτός καί ἄγαν ἐρασιχρήματος αὐξάνω ὁ τόκος , καί ἁδρός ὁ δανείζω ἀποτελέω ὁ βαλλάντιον , συγκατισχνόομαι δέ ὁ στοιχεῖον καί συναρρωστέω ἀναγκαῖος ὁ ἕτερος ὁ πρᾶγμα , οὐ οἶδα ὅπως ὑπολαμβάνω . ἤ οὐ εἰμί φημί γελοιότης τε καί ἀσυνεσία ἔμπλεος οὗτος ; πάνυ μέν οὖν . ὁ μέν ὁ οὕτως φληναφάω ὑπολαμβάνω μακρός ἀντεξάγω λόγος , εἰκαῖος οἴομαι ποῦ . νοσέω γάρ ἐκ ἑαυτοῦ , κἀν εἰμί μή τις λέγω , ὁ ἀκαλλής . εἶμι δέ μᾶλλον ἐπί ἐκεῖνος νυνί . ὁ ποῖος ; Καταμυσάττομαι ἐγώ δοκέω ὁ τε πέμπτος καί ὄγδοος ἡμέρα ὁ Σατανᾶς , καί ὁ ὁ σελήνη ἐκ πλησιφαής ἀνόπιν ὁδός , ἤτοι ὁ σύνοδος ὁ καιρός , τουτέστι , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , διά αἴτιος τοιοῦτος , κἀν εἰμί παμποίκιλος εἰμί καί δριμύς εἰς κακουργία , ἕτερος αὐτός ἐπιπλέκω ὁ ἀφορμή · ὁ γάρ ὅς καιρός ἤτοι ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς αὐτός ὁ κατά ἐγώ τυραννίς ἀπόλλυμι συμβαίνω , ἐπιλάμπω ἐγώ ὁ Μονογενώ ἐν ἀνθρώπειος μορφή καί ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , τάχα ποῦ καί ἐν ψιλός ἔννοια αἱρέω οὐ ἀνέχω . Πῶς δή φημί ; οὖον γάρ , εἰμί Παλλάδιος , πέμπτος ἐγώ απαριθμώ καιρός , ὁ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία ; συνίημι ὅς φημί , ἀπό γε ὁ εὐαγγελικός παραβολή . ἐξέρχομαι γάρ φημί Χριστός , ὁ ὁ ἐργάτης εἰς ὁ ἀμπελών μισθόω , περί ὥρα πρῶτος , τρίτος τε καί ἕκτος , καί ἐννάω καί ἑνδέκατος , τουτέστιν , ἐν ὁ τελευταῖος καιρός , κατά ὅς φαίνω τε καί ἐπιλάμπω ἐγώ . Νουνεχέστατά γε καί λίαν ὀρθῶς εἴρω . τις δέ ; οὐ ὁ πέμπτος ὁ Σάββατο παραδίδωμι φημί αὐτός , καί εἰς ἀρχή ὥσπερ ἥκω ὁ ὅλος οἰκονομία , διά ὅς ὁ πᾶς ἀνασῴζω , ὁ σωτήριος ὑπέρ ἐγώ ἀνατλάω σταυρός ὁ διά ἐγώ ἐνανθρωπέω ; καί μάλα . καταργέω δέ ὁ θάνατος , καί ἀναβιόω πάλιν , σκυλεύω ὁ ᾍδης , οὐ ἐν ὄγδοος , τουτέστι , ὁ εἷς ὁ σάββατον , οὐ ἀμφίβολος . καί γοῦν ὁ πάλαι νόμος ὁ ἐν σάρξ περιτομή , ὑποτύπωσις τις ὁ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια , διατυπόω πράσσω κατά ὁ ὄγδοος . περιτομή δέ γε ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ὁ προφερής , τουτέστιν , ὁ ἐν πνεῦμα , πνεῦμα εἰμί ἅγιος μέθεξις , καί χάρις ὁ ἐν ἀρχή , εἄν , ἐπεί ἐκ νεκρός ἀναβιόω , πάλιν ἀνακαινίζω , ἐγώ ὁ Χριστός , λέγω · λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος . φημί δέ ποῦ καί ὁ μακάριος Παῦλος , ὅτι ὁ Πάσχα ἐγώ θύω Χριστός . Ἡμέρα γε μήv ὁ σωτήριος οὗτος καί πολύευκτος σφαγή , ὁ κατά σελήνη τεσσαρεσκαιδέκατος . οὕτως καί ὁ νόμος προανακηρύσσω ἐναργής ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ σφαγή ὁ καιρός , εἄν ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή ὑπομένω φημί αὐτός · ὁ γάρ δέκατος , φημί , ὁ μείς ὁ πρῶτος , λαμβάνω ἑαυτοῦ πρόβατον κατά οἶκος , κατά ἀριθμός , φημί , Ψυχή συλλέγω , καί εἰμί διατηρέω ἠώς ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ μείς οὗτος , καί σφάζω αὐτός πρός ἑσπέρα πᾶς ὁ πλῆθος ὁ υἱός Ἰσραήλ . ἀκούω ὅπως ἀπό δέκατος λαμβάνω , εἰς τεσσαρεσκαιδέκατος φυλάσσω ὁ πάλαι ὁ ἱερεῖον , ἵνα ὁ πέμπτος νοέω καιρός , κατά ὅς γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ ὑπέρ ἐγώ ὑφίστημι θάνατος , φθίω ἤδη ὁ σελήνη , ὅς καί εἰς ἀρχή τάσσω ὁ νύξ ; Μυστηρίου δέ ὁ χρῆμα τύπος , καί ὑποσημαίνω ἔοικα ἰσχνός , ὁ ὁ διάβολος πλεονεξία ὁ ἀνόπιν ὁδός , καί κατάδυσις ὥσπερ ὁ κατά βραχύς πρός ὁ ἄναλκις καί εἰσάπαν ἀσθενής . Σελήνη δέ πως ἐπέχω τύπος . ἄρχω γάρ καί αὐτός ὁ νύξ , τουτέστι , ὁ ἐν σκότος καί νυστάζω ἔτι , καί ὁ ὁ θεογνωσία οὐ ἔχω αὐγή · ὅτι δέ ὁ νύξ παρεικάζω ἔθος ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ ὁ ἐπιπλανάομαι ἀγέλη , ἀκούω τίς φημί ὁ πᾶς Δεσπότης πρός Ἰουδαῖος , ὑπονοστέω πρός εἰδωλολατρία ὁ Ἱερουσαλήμ · Νύξ ὁμοιόω ὁ μήτηρ σύ · ὁμοιόω ὁ λαός ἐγώ , ὡς οὐ ἔχω γνῶσις . συνίημι ὅτι νύξ φημί ὁ οὐ ἔχω γνῶσις ὁ ἀληθής καί κατά φύσις δηλονότι θεότης ; μισέω τοιγάρ ὁ πᾶς ἐχθρός καιρός καί ἡμέρα κατά ὅς διόλλυμι μέν αὐτός , ἀνασῴζω δέ ἐγώ . ὁ δέ σύν ἐκεῖνος μισέω ὁ αὐτός μερίς εἰμί , καί κλῆρος ἔχω σύν αὐτός , ὁ ἀκατάληκτος κολάζω δήω . ἐν μοῖρα δή οὖν ὁ ὡς ἀληθής βέβηλος τε καί θεομισής εἰδωλολατρία , καί τοιόσδε τίθημι , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ περί ὁ καλέω γένεσις εἰκαιομυθία . ὡς εὕω εἰμί ὅς , μή ἑτέρως ἔχω , καθά καί αὐτός διελέγχω ὁ πρᾶγμα ὁ βάσανος . καί πρός γε δή οὗτος καταστυγέω εὕω μάλα καί ὁ πρόσκειμαι φιλέω ἀνόνητος οἰωνοσκοπία , ψιθυρισμός τε καί ἐπῳδή · νόος γάρ ἐλαφρία εἰς οὗτος διολισθανω τις ὁ παρά Ἕλλην , ὡς οἴομαι ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα ὁ γνῶσις , καί ὁ εἰς ἀήρ διαίσσω ἔγκειμαι πτηνός . τοιγάρ καί ὁ εἰς ἠώς τε καί εἰς ἑσπέρα , εἰς δεξιός τε καί εἰς εὐώνυμος περιεργάζομαι πτῆσις · κἀν εἰμί κράζω πω φαίνω κορώνη , ὁ οὖς ὑφίστημι , καθάπερ τίς ὁ ἄγαν ἀληθής ἐκδέχομαι , καί ὑπονοστέω χαίρω · επερυθριους δέ οὐδαμῶς ὁ δείλαιος , ὁ οὗτος σεπτός προφητεία ὁ δύναμις ἀνατίθημι στρούθιον . σεμνός δέ αὐτός ἐκποιέω τοιοῦτος λόγος , ὥσπερ οἴομαι κατά σφεῖς αὐτός · φαίνω γάρ διά αὐτός ὁ θεός , φημί . ἐγώ δέ θεός οὐ εἰμί φημί ὁ ἀποστάτης ἄγγελος , παρά ὅς εἰς ἐγώ ἀγαθός τε καί ἀξιάγαστος προφήτης χειροτονέω , καί ὁ εἰμί ὁ γνώστης , ὅς τε λακέρυζα κορώνη , καί μήv καί ὠκύπτερος ἱέραξ , ξουθός τε πέλεια , κατά γε ὁ παρά Ἕλλην λόγος , καί ὁ ἕτερος ὁ στρούθιον , ἄξιος γε ὁ προφήτης ὁ ἐνηχέω αὐτός ὁ εἰς ἐγώ αὐτός τερέτισμα · ὄλβιος δέ καί σύ καί ἀξιοζήλωτος τοιοῦτος τυγχάνω ὁ θεηγόρος · ἐκλανθάνω δέ ὡς ἔοικα καί ὁ ὁ παρά σύ ποιητής θαυμάζω δόξα , ὅτι καί αὐτός δοκέω ὁ χρῆμα διαγελάω , ὕθλος τε εἰμί νομίζω αὐτός , καί ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς . Ὅμηρος μέν γάρ · ὤ πέπων , οἰωνός μέν ἐάω , φημί , ἔτι ἐπί δεξιός ἔρχομαι πρός ἠώς τε ἠέλιος τε , ἔτι ἐπί ἀριστερός , ὅς γε πρός ζόφος ἠερόεις . Εὐριπίδης δέ σαφῶς καί ἀναφανδά καθορίζω ὁ μάταιος ὁ κατασκέπτομαι δήω ὁ οἰωνός διάπτω . Θησεύς μέν γάρ Ἱππόλυτος φημί ἐπιμαίνομαι ὁ οἰκεῖος παῖς , καί δή καί ἐξελαύνω ὁ φέρω ἐπιχειρέω . ἐκεῖνος δέ φάσκω · οὔτε Ὅρκος , οὔτε πίστις , οὐδέ μάντις φήμη ἐλέγχω , ἄκριτος ἐκβάλλω ἐγώ γῆ . Θησεύς πρός οὗτος εἶπον · ὁ δέλτος ἀδέω κλῆρος οὖον δέχομαι κατηγορέω σύ πιστός · ὁ δέ ὑπέρ κάρα φοιτάω ὄρνις , πολύς ἐγώ χαίρω λέγω . καί μήv ἀξιόχρεως ὁ Θεός φωνή γίγνομαι εἄν , καί ὁ ἐν δέλτος γραφεύς , ἀγαθός ὁ πίστις , εἴπερ εἰμί καί ψευδοεπέω οὐ ἀπεοικώς ἐγώ · μηδείς δέ ἁμαρτάνω , εἰμί Θεός , καί ὁ ἀληθής ὅτι μάλιστα φίλος . ἀλλά οἶδα ποῦ πάντως ὁ ὑπέρ κάρα φοιτάω ὄρνις Θησεύς , οὐδείς εἰμί παντελῶς . οὐκοῦν δαιμόνιος μέν ἀναθετέον οὔτις πω ὁ εἰμί ὁ γνῶσις , Θεός δέ μᾶλλον αὐτός προσνέμω ὡς ἐξαίρω . καί φενακισμός εἰμί λοιπός , ὁ ὁ ὄρνις μάντευμα , καί διάνοια οὐ ἀσφαλής ἔλεγχος ἐναργής , ὁ ἐπί ὅδε πίστις . καί αὐτός δέ πού φημί ὁ νόμος · οὐ οἰωνίζομαι , βδελυρός ὁ χρῆμα εἰδοί , καί ὅτι μάλιστα καταστυγέω παρά γε ὁ πᾶς κράτος Θεός . ὧδε οὗτος ἔχω καί αὐτός ἐγώ δοκέω . ἐπεί δέ πάλιν , καί ὁ λαθραῖος οὗτος καί γραοπρεπής ψιθυρισμός , γοητεία εἄν εἰμί μοῖρα τε καί τρόπος . τοιγάρ καί ὁ θεσπέσιος Μωσῆς ὁ ἄνωθεν ἐγώ διασαφηνίζω νόμος , ἀεί συνάπτω ὁ πλημμέλημα , καί οἱονεί πως ἐν ἀδελφότης καί ὁμοφυΐα τίθημι ὁ φαρμακεία ὁ ἐπῳδή . οὐ εἰμί γάρ , φάσκω , ἐν σύ μαντεύομαι μαντεῖος , οἰωνίζομαι καί κληδονίζω , φαρμακός , ἐπαοιδός , τερατοσκόπος , καί ἐγγαστρίμυθος , καί ἐπερωτάω ὁ νεκρός . ἀλλά νοσέω μέν ὁ ἐπῳδή ὁ πάναισχρος κομιδή , καί ὁ ἐν κακός κεῖμαι λίαν , ἀναπτοέω δέ οὐ οἶδα ὅπως εἰς οὗτος τις , ἐκεῖνος λέγω ὅτι κύριος Σαβαώθ ὀνομάζω κατεπᾴδω ὁ ῥώννυμι ὁ ὁ τοιόσδε μελεδωνέω . Ταύτη ὅς καί ἐμπεδόω , ὅτι μή αἰσχρός εἰμί λοιπός ὁ ἐπιτήδευμα , διασπεύδω . ἔοικα δέ ψυχρός τε καί ἀδρανής πρός ἀπάτη καί φρενοβλάβεια ἀποκομίζω λογισμός · τοιγάρ ὁ πρᾶγμα ὅτι μάλιστα δυσαχθής , αὐτός δή οὗτος εἰμί . ἐγώ γάρ ὁ , Κύριος Σαβαώθ , ὁ ὁ ὅλος ἀναφωνέω Θεός , δοξολογώ ἐθέλω · ἕτερος γε μήv ὁ εἰμί οὐδείς ὁ τοιόσδε κλῆσις ἐφίημι ἔχω . εἷς γάρ καί μόνος εἰμί ὁ ὁ δύναμις Κύριος . ὁ δέ , ὁ οὕτως ὑπερφυής καί εὐκλεής ἐπωνυμία , ἤτοι δοξολογία , παραρίπτω εὐκόλως ὅς εἄν αἱρέω ὁ συναθύρω αὐτός δαιμόνιος , καί ὁ ὁ τερατουργία αὐτός ὑποκριτής , ὁ Θεός καί μόνος πρεπώδης χαρίζομαι δόξα , κολακεύω τε καί κολακεύω , καί ὁ οὗτος δεινός δυσσέβεια ὁ ὑπερβολή , ὁ ἐπί ὅς εἄν αἱρέω συνδρομή ἀπονέμω εἰς ἀντέκτισις . θεομάχος γάρ ἀεί καί φιλόδοξος ὁ δαιμόνιος ὁ στῖφος . χρή τοιγάρ , μή ὁ ἐκεῖνος ἐγώ συναποφέρω δυσβουλία , ἀποφοιτάω δέ μᾶλλον ὡς ἀπωτάτω , καί μή πονηρός προσέχω ἰατρός ἢ τερατουργέω , ὁ δαίμων , μισθός ὥσπερ τις ὁ εἰς ἐγώ ἄθυρμα ἐξαιτέω ὁ δυσφημία . σύ δέ εἰμί τίς ὁ ὁ σῶμα μόριον ἀλγέω , καί πιστεύω ἀληθής , ὅτι ὁ Κύριος Σαβαώθ , καί ὁ τοιόσδε κλῆσις ὅς Θεός ὁ κατά φύσις ὁ θεῖος προσνέμω γραφή , λυτικός σύ γίγνομαι ὁ κακός , αὐτός ὑπέρ σεαυτοῦ προσεύχομαι , αναφωνώ ὁ λέγω · ἀγαθός γάρ ἢ ἐκεῖνος δράω , Θεός ὁ δόξα ἀνατίθημι , καί οὐ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα . μιμνήσκω δέ καί ὁ θεόπνευστος γραφή λέγω · ἀσθενής τις ἐν σύ ; προσκαλέω ὁ πρέσβυς ὁ ἐκκλησία , καί προσεύχομαι ἐπί αὐτός , ἀλείφω αὐτός ἔλαιον , ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος · καί ὁ εὐχή ὁ πίστις σῴζω ὁ κάμνω , καί ἐγείρω αὐτός ὁ Κύριος , κἀν ἁμαρτία εἰμί ποιέω , ἀφίημι αὐτός . οἰωνοσκοπία δή οὖν , καί μέν ὅς καί ἐπῳδή συντάσσω , εἰμί δοκέω , ὁ ἐκ νόμος διαβάλλω , καί ὁ ἐν αἰσχρός καί βδελυρός δόξα παρά Θεός . καί μάλα , προστίθημι δέ εἄν , ὅτι καί κατά ἕτερος ὁ θεός ὑβρίζω τρόπος , καί ὁ εἰς αὐτός δυσσέβεια ὀφλισκάνω τις εἄν γραφεύς τε καί λόγος , ὁ ψευδορκέω αἱρέω , καί ὁ παλίμφημος τίς , καί ἀπηχής εἶπον κατά γε ὁ υπέρτατος καί ἄνω2 δόξα . ὁ μέν γάρ κολάζω ὁ εἰσάπαν ὀργή , καί ἄσχετος ποινή , συντελέω ὁ δρεπάνη , καθά γράφω , ὁ ὁ ψευδορκέω ἑστία , καί κατασείω εἰς ὁ παντελῶς · εἰσέρχομαι γάρ , φημί , εἰς ὁ οἶκος ὁ κλέπτης , καί εἰς ὁ οἶκος ὁ ὄμνυμι ὁ ὄνομα ἐγώ ἐπί ψεύδω , καί καταλύω ἐν μέσος ὁ οἶκος αὐτός , καί συντέλεσις αὐτός , καί ὁ ξύλον αὐτός , καί ὁ λίθος αὐτός . ἕτερος γε μήv , ὁ ἐκθνῄσκω δήω , καί ὁ πᾶς ἐπέκεινα ὁ κακός ἔχω ὁ δίκη . χρή τοιγάρ ὄμνυμι μή ἐπί ψεύδω · μᾶλλον δέ μηδέ ὅλως ὄμνυμι . τουτί γάρ ἐγώ διδάσκω ὁ Σωτήρ , λέγω · ἔστω σύ , ὁ Ναίς , ναί , καί ὁ οὖον , οὖον · ὁ δέ περισσός οὗτος , ἐκ ὁ διάβολος εἰμί . Ὅρκος γάρ ὅλως οὐ εἰμί χρεία ὁ ἐν ὑπολαμβάνω σεμνότης , καί σύνοικος ὥσπερ ποιέω ὁ ἀρετή · ἐκτιμάω γάρ λίαν παρά ὁ εὐσέβεια ἐραστής ὁ τοιοῦτος ὁ βίος , καί ὁ ἀπιστέω μισέω · κἀν εἰμί τίς φθέγγομαι τυγχάνω , ὁ ὁ ἀκροάομαι εὐθύς στεφανόω πίστις . ἔστω τοιγάρ ἐγώ εὐκλεής ὁ βίος , καί ἀργέω πάντως ποῦ , καθάπερ ἐγώ , καί ὁ ὁ διόμνυμι χρεία . εἰμί δέ δή ποῦ γίγνομαι , καί ὁ εἰς ἅγιος τιμή ὀλιγωρέω ἔστω ὅτε τις , ὅρκιος ἵστημι θεός , μή ὁ ἕτερος ὄνομα παρακομίζω τις . ἀπερισκέπτως γάρ ἤδη τις εἰς ἔκλυτος εἶμι ἐξιτηλία , ἀδιαφορέω ὑποπλήσσω , νή ὁ οὐρανός , ἢ ὁ δίκη , νή ὁ Ἀδράστεια λέγω , νή ὁ φάος , νή ὁ λύχνος . ἕτερος τε τις κατά ὁ ὅς δοκέω συλλέγω , τάχα ποῦ καί εὐσεβέω οἴομαι , ὁ μέν θέω ὄνομα παρωθώ , ὁ δέ πρέπω Θεός καταχρυσόω δόξα ὁ ὁ αὐτός νεῦμα καλέω πρός γένεσις . τοιοῦτος τις πλάνης ἠῤῥωστηκότα κατά καιρός ὁ Ἰσραήλ εὑρίσκω . ὁμολογουμένως γάρ ὁ Θεός ὁ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ἀναδέμω ναός , καί ἐπί αὐτός δή οὗτος φρονέω μέγας , καί ὁ εἰς εὐσέβεια αὔχημα εἴδομαι γίγνομαι πιστεύω , καί ἀξιόλογος εὕω μάλα ὁ δόξα αἱρέω ὁ ὅς διαγγέλλω διά ὁ πάνσοφος Μωσῆς ὀλίγος φροντίζω ἀπεριμερίμνως ἁλίσκομαι · ἀλλά ὅτι ὁ χρῆμα αὐτός οὖον πρός εὔκλεια εἰμί ποθεν , καί γάνυμαι δέ οὐ ὁ ἐκ λίθος οἰκοδομία ὁ θεός , διδάσκω λέγω · ὁ οὐρανός ἐγώ θρόνος , ὁ δέ γῆ ὑποπόδιον ὁ πούς ἐγώ . Ποῖον οἶκος οἰκοδομέω ἐγώ ; ἢ τίς τόπος ὁ κατάπαυσις ἐγώ ; λέγω Κύριος . ἐμπίμπλημι γάρ ὁ πᾶς θεός , καί ἐπαναπαύω μέν οὐρανός , διήκω δέ καί ἐπί ὁ γῆ · οὖον γάρ ἐν ποσός ὁ θέω , ἀλλά ὥσπερ εἰμί ἀπωτάτω φαντασία σωματικός , οὗτος καί τόπος καί ὁ ποσόω δοκέω . ἐπεί δέ ἅπαξ Ἰουδαῖος λέγω ἀκούω , ὁ οὐρανός ἐγώ θρόνος , ὁ δέ γῆ ὑποπόδιον ὁ πούς ἐγώ , πρός ἔννοια εἶμι οὐ ἀσφαλής , ὅρκιος ποιέω ὁ οὐρανός , θέω αὐτός ὀνομάζω θρόνος , ὁμοίως δέ καί ὁ γῆ , ὡς ὑπό πούς Θεός κεῖμαι · καί μήv καί ὁ Ἱεροσόλυμα , πόλις γάρ , φάσκω , εἰμί ὁ πᾶς κράτος Θεός , καί ὅς ὁ ἀρχαῖος ἅγιος ὁ , ζάω Κύριος , ἐν Ὅρκος χρεία ποιέω . ἀλλά ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἠλιθιωτάτην ἔννοια κατακιβδηλεύω ὁ Σωτήρ , μή δήω ἀπόμνυμι λέγω , μήτε ἐν ὁ οὐρανός , ὅτι θρόνος εἰμί Θεός , μήτε ἐν ὁ γῆ , ὅτι ὑποπόδιον εἰμί ὁ πούς αὐτός , μήτε εἰς Ἱερουσαλήμ , ὅτι πόλις ὁ μέγας βασιλεύς εἰμί · ὁ γάρ ἐκεῖνος ληρέω φάσκω , οὗτος χρήσιμος ὁ Σωτήρ φθέγγομαι , πανταχῇ καταπλαστός , καί οὐ οἶδα ὅθεν ἐξευρίσκω ἐλέγχω αὐτός ὁ ἐν γε οὗτος εὐλαβής . οἴχομαι δή οὖν καί ὁ ἐπί ὅδε πλάνησις . διδάσκω γάρ ἐν ὁ Ὅρκος χρεία , μηδείς μέν ἕτερος διαμιμνήσκομαι πώποτε , ποιέω δέ μᾶλλον εἰς πίστις ἀσφαλής καί ἀξιόχρεως , ὁ Ναίς , ναί , καί ὁ οὖον , οὖον . φημί δέ καί ὁ νόμος · εἰμί ἀπόλλυμι παρακαταθήκη πρός τις , ἐξαιτέω δέ ὁ δίδωμι ὁ ἐπί ὅδε πίστις , Ὅρκος εἰμί ὁ Θεός ἀναμέσον ἀμφότερος . καί ἄνθρωπος μέν κατά ὁ μείζων ὄμνυμι · φημί γάρ ὧδε Παῦλος ἐγώ ὁ σοφός · μείζων δέ εἰμί φημί ἄνθρωπος , νοέω ὀρθῶς , οὖον ὁ μέγεθος τυγχάνω , ἤγουν ἐν σύνεσις καί σοφία , καί δόξα πλεονεκτέω , ἀλλά ὡς ὁ εἰμί τοιῶσδε τυγχάνω ἐγώ . οὖον συνίημι ὅς φημί . καί μήv , εἰμί Παλλάδιος , σαφής , ὅς γε ἐγώ δοκέω , καί ἐναργής ὁ λόγος . ἤ γάρ οὐ μέγεθος φημί ὁ ἀνθρώπινος σῶμα διαφέρω ἀσύγκριτος πολύς ὁ ποιέω , καί προσέτι ὁ οὐρανός ; καί πάνυ . Σύνεσις δέ καί σοφία καί ἰσχνότης σῶμα , οὐ ὑπερφέρω ἄγγελος ; ὑπερφέρω , ἀλλά καί τιμή . λαμπρότης δέ καί δόξα ὁ κατά σῶμα φημί , οὐ ἀπαράβλητος ἀγαθός ἥλιος φύσις · Ἀμείνων . ἀραρίσκω οὖν , ὅτι οὗτος ἕκαστος ἔχω εἄν εἰκότως ὡς πρός ἐγώ ὁ υπερτερώ , κατά ὅς φύω νικάω . Ὅρκιος δή οὖν οὗτος ποιέω , παρίημι ὡς περισσός , ὁ διαμιμνήσκομαι Θεός ; οὐδαμός . ἔοικα οὖν ἄρα ὁ κατά φύσις ὑπερτενής καί ὅλος ὁ εἰμί ὁ ποιέω διαφέρω , τουτέστι , θεός , καί ἄνθρωπος μείζων εἶπον . εὕω λέγω . ἔστω τοιγάρ ὁ Ναίς , καί ὁ ἕ , παρά γε ὁ ἀγαθός βιόω αἱρέω , Ὅρκος χρεία τε καί δύναμις , καί διαπήγνυμι ὀρθῶς · ἕπω γάρ οὗτος καί ὁ πιστεύω δήω . εἰμί δέ ἀτιμάζω πρός τις ὁ Ναίς καί ὁ οὖον , ὁ Ὅρκος ὁ χρεία τρέπω λοιπός ἐπί ὁ μείζων ἢ κατά ἐγώ , μᾶλλον δέ ἢ κατά πᾶς ὁ κτίσις . δυσφημία δέ , τίς εἄν λέγω λοιπός , ὅποι τε εἰμί , καί ἵνα ἀποφέρω κακός ὁ αὐτός χράω , ὅς θάνατος μέν πικρός καί ὁ πάλαι τιμάω νόμος . καταδικάζω δέ καί αὐτός ὁ Χριστός , ἄφυκτος τε καί ἀτέλευτος κακός · ὅς γάρ εἄν εἶπον λόγος κατά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἀφίημι αὐτός · ὅς δέ εἄν εἶπον κατά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὐ ἀφίημι αὐτός , οὔτε ἐν ὁ νῦν αἰών , οὔτε ἐν ὁ μέλλω . πνεῦμα λέγω ὁ ὑπέρ σῶμα φύσις , ὅσπερ εἰμί θεός , ὅς ὁ γλῶσσα ἀχάλινος ὁ ἐπαφίημι τολμάω , ὁ ὁ ἀθυροστομία ἐκθερίζω καρπός . χεῖλος γάρ ἄφρων , ἄγω αὐτός εἰς κακός , καθώς γράφω . ὁ στόμα δέ αὐτός ὁ θρασύς θάνατος ἐπικαλέω . τοιγάρ καί ὁ θεσπέσιος φάσκω μελῳδός · τίθημι , κύριος , φυλακή ὁ στόμα ἐγώ , καί θύρα περιοχή περί ὁ χεῖλος ἐγώ · μή ἐκκλίνω ὁ Καρδία ἐγώ εἰς λόγος πονηρία . εἰμί δέ εἄν οὗτος , κατά Θεός καί ὁ ἄρρητος καί ἀκήρατος φύσις ἀνόσιος καταβοή . Δεύς δή οὖν ἄρα διερείδομαι καλῶς , ὁ εἶμι μέν ἀμώμητος ὁ ἐπί εὐθύς2 σπουδάζω , Θεός δέ προσκρούω οὐ ἀνέχω . οὕτως φημί . πρός γάρ ὅς ὁ πρόσειμι Θεός μή ἐκ ὑγιής Καρδία , ἀλλά ὕποπτος καί παραφθείρω , καί ἀρρωστέω αἱρέω ὁ ἄναλκις τε καί εὐκατάσειστος , ὁ προφήτης φημί · Ἕως πότε χωλαίνω ἐπί ἀμφότερος ὁ ἰγνύα σύ , ἢ Βάαλ , Βάαλ , ἢ Θεός Θεός ; ὁ γάρ μήτε πρός πίστις εἰσάπαν ὑγιής , μήτε μήv εἰς πλάνης διαπήγνυμι φιλέω , ἐπί ἄμφω τε χωλεύω εἰμί , καί μήv , ὁ ἐπί ἑκάτερος καταφθείρω γνήσιος . Πρόφασις δέ ὁ οὗτος σαθρός καί εὐδιάκλαστος γνώμη γίγνομαι εἄν , οἴομαι , τις ὁ καταπλαστός ποιέω καί οὐ ἀληθής ὁ εἰς θεός ἀγάπησις , καί ὑποκρίνομαι μέν ὁ χριστιανίζω βούλομαι , μή μήv ἐκ ὅλος Καρδία οὗτος δράω , μήτε μήv αἰδώς ὁ πρός ὁ ἀληθής ἀναπείθω καί τιμάω ὁ ἔχω ὀρθῶς · ἀλλά ἢ θηράω ὁ σφεῖς αὐτός κατά ἡδονά , ἢ κίνδυνος φόβος , καί δυσημερία ἄγριος ἔφοδος οἱονεί καταγοητεύω ὁ πίστις προσέρχομαι δοκέω , ἵνα πολύς ἔχω ὁ συναθλέω αἱρέω , καί ὁ οἰκεῖος δανείζω φροντίς . ἀλλά ἔσχατος ὁ τοιοῦτος ἀπονέμω φροντίς , καί ἐν ὁ ὅτι μάλιστα καταβάλλω ὁ κλῆρος , ἄτιμος τε καί ἀπολέγω καί μόλις ἀποκερδαίνω ὁ ἀξιόω ζωή , ἁλίσκομαι εἄν Θεός βασανίζω ὁ ἐν ἐγώ κρύπτω · ὁποῖος τις εἰμί ὁ ἀπό Γαβαών . προσχωρέω μέν γάρ ὁ Ἰησοῦς ποτός , καί ὁ λαός ὁ Θεός προσοικειόω λίαν ἐκλιπαρέω · πλήν οὐ ἀκακουργὸν ποιέω ὁ προσδρομή , οὔτε μήv ἁπλόος τε καί ἀκαπήλευτος , καί ὡς ἐκ ἀγάπη ὁ πρός θεός , ἀλλά ἐν ὑπόκρισις καί δόλος . καί διαλανθάνω μέν ἐν ἀρχή . ἐπεί δέ πικρός δράω ἁλίσκομαι , καί καταφωράω κακονοέω τε καί πολυγνώμων , ἐν ὁ ἔσχατος τάσσω . γίγνομαι γάρ ξυλοκόπος τε καί ὑδροφόρος πᾶς ὁ συναγωγή . ὁράω οὖν ὅποι κατακομίζω ὁ μή γνήσιος , καί ὁ μή αἱρέω τιμάω ἐκ ὑγιής διάνοια ὁ πρός ἅγιος οἰκειότης πνευματικός . ἀπατάω μέν γάρ ἔστω ὅτε τις , καί οὔτις πού φημί ὁ πᾶς οἶδα Χριστός , ὁ ἐν τύπος δέ μᾶλλον αὐτός , τουτέστιν , ὁ λαός ἡγέομαι . καθά ἀμελέω ἐκεῖνος τότε ὁ Ἰησοῦς εἰς εἰκών καί ὑποτύπωσις παραφέρω Χριστός , καί εἰσελαύνω μετά δόλος κατασκίασμα , ἐν βάθος διαλογισμός , καί ὁ εἰς νόος πονηρία προΐσχω ὁ ὑπόκρισις · καταγιγνώσκω δέ , λανθάνω γάρ οὐ ἐν , σῴζω μόλις , μοῖρα ἔχω ὁ δουλοπρεπής καί ἔσχατος · ἀνελεύθερος γάρ γνώμη , ἀπάτη καρπός . ἐγώ δέ , ὅς ὁ φρονέω ὑγιής ὁ ὁ Θεός σκοπός καί ἀποσπουδάζω ὁ λοιπάς , πρόσκειμαι ὁ ἴδιος δεσπότης καί Θεός ὁ ὅλος , ἐκ ἁπλόος Καρδία , ἐκ διάνοια ὀρθός , ἐκ ὁλοτελής ἀγάπη , ἀρρωστέω ὁ δίψυχος οὐ ἀνέχω , αποφοιτών δέ παντελῶς ἠθέω καί φρόνημα Ἑλληνικός , καί εἶμι ὡς ἀπωτάτω καί μάλα γοργός ὁ ἐκ νόμος καταδικάζω . εἰμί γάρ οὗτος τέλειος ἐναντίος κύριος ὁ Θεός , κατά ὁ γράφω , καί λαμπρός , καί εὐδόκιμος μετά ὁ ἄλλος ἅγιος ἐν Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .