cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 17
Περὶ ἑορτῶν ἁγίων . Ἁγνείας μὲν δὴ πέρι , καὶ τῶν ἐν εὐχαῖς , καὶ μέντοι καὶ ἱερέων εἰρήσθω τάδε . Χρῆναι δὲ οἶμαι λοιπὸν προσενεγκεῖν εὖ μάλα , τίς ἂν γένοιτο παρὰ Θεοῦ τῶν πόνων ἔκτισις , καὶ πρὸς ὅ τι τετραμμένοι , καταπιανθεῖεν ἂν ταῖς εἰς λῆξιν ἡκούσαις τιμαῖς , καὶ ἐλπίδος ἔσονται τῆς εἰς αἰῶνας μέτοχοι . Ὡς εὖ γε δὴ φής . Πρέποι γὰρ ἂν , ὦ Παλλάδιε , τοῖς τὴν εὐκλεᾶ καὶ ἀπόλεκτον ἐξησκηκόσι ζωὴν , καὶ πολιτείας τῆς ὧδε διαφανοῦς εἰς τοῦτο ἥκουσι μέτρον , ὡς τὴν ἁπασῶν ἀρίστην ψῆφον ἑλεῖν , ἐν εὐημερίαις εἶναι μακραῖς , ἑορτάζοντάς τε καὶ διευθυμουμένους , καὶ πανηγύρεως ἀρχὴν ἔχοντας τὸν Ἐμμανουὴλ , καὶ ἐν ἐλπίσι κειμένους ταῖς ἐρηρεισμέναις . Πρέποι γὰρ ἂν , καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Βούλει δὴ οὖν , τὰς ἐν τύπῳ καὶ κατὰ νόμον πολυπραγμονῶμεν ἑορτὰς καὶ τῶν ἐν αὐταῖς θυσιῶν τοὺς τρόπους ἀφηγησώμεθα , μεταστοιχειοῦντες , ὡς ἔνι , πρὸς τὸ ἀληθὲς τῶν ἐν αὐταῖς ἐννοιῶν τὴν δύναμιν ; Βουλοίμην ἄν · πῶς γὰρ οὔ ; Οὐκοῦν ἐπεί τοι σαφῶς ἄριστά τε διεσκέφθαι δοκῶ , φιλοκρινεῖν ὅτι πρέποι καὶ τάδε διενθυμούμενος , φέρε δὴ , φέρε καὶ πρό γε τῶν ἄλλων ἐκεῖνο διερευνήσωμεν , πηνίκα τε καὶ ἐπὶ τίσιν ἑορτάζειν ἡμᾶς τὸ Γράμμα δεῖν ἔφη τὸ ἱερόν . Ἴοι γὰρ ἂν οὕτω καὶ κατ' εὐθὺ τοῦ πρέποντος ἡμῖν ὁ λόγος · καὶ μέντοι πρὸς τῷδε , τὸ ἀτέχνως πεποιῆσθαι δοκεῖν οὐκ ἀγεννῶς διακρούσεται . Ἴθι δὴ οὖν ὅποι φίλον · ὀνήσεις γὰρ καὶ μάλα πλουσίως . Συναγηγερμένων ποτὲ κατὰ τὴν ἔρημον ὑπὸ τὸ ὄρος τὸ Χωρὴβ , τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , τὸν τῶν πρακτέων ἡμῖν ὁριστὴν διετύπου νόμον ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , μυρία δὲ ὅσα καὶ ἐπωφελῆ θεσπίσματα προστεταχὼς , προσετίθει λοιπὸν , Τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτάσατέ μοι . Τίνες δ' ἂν εἶεν τοιοίδε καιροὶ , διεσάφει πάλιν . Ἔφη γὰρ εὐθύς · Τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξασθε ποιεῖν · ἑπτὰ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα , καθάπερ ἐνετειλάμην σοι κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μηνὸς τῶν νέων · ἐν αὐτῷ γὰρ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου · οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός · καὶ ἑορτὴν τοῦ θερισμοῦ πρωτογενημάτων ποιήσεις ἔργων σου , ὧν ἐὰν σπείρῃς ἐν τῷ ἀγρῷ σου , καὶ ἑορτὴν συντελείας ἐπ' ἐξόδῳ τοῦ ἐνιαυτοῦ , ἐν τῇ συναγωγῇ τῶν ἔργων σου , τῶν ἐκ τοῦ ἀγροῦ σου . Τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Ὅτι μὲν οὖν τὸ χρῆναι πληροῦν τὰς ἑορτὰς τῷ Θεῷ , πρέποι ἂν ὅτι μάλιστα τοῖς ἀνδριζομένοις , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον τοῖς ἀναπεπτωκόσι καὶ ἄναλκιν ἔν γε δὴ σφίσιν ἔχουσι νοῦν , καὶ τεθρυμμένον ἀεὶ πρὸς τὰ σαρκός τε καὶ κόσμου , παρέδειξεν εἰπών · Τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικὸν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Ἐποπτείας γὰρ ἄξιον τῆς ἄνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ τὸ ἀρσενικὸν , κατά γε τοὺς ἤδη προειρημένους τρόπους . Πλὴν ἐνομοθέτει χρησίμως τὸ χρῆναι πληροῦν ἑορτὰς ἁγίας . Ἔδει γὰρ , ἔδει τοῖς εἰς ἀρχὴν ἀναβαίνουσι παιδαγωγίας ὀρθῆς , καὶ ὑπὸ ζεύγλην ἤδη πως ἰοῦσι τὴν ὑπὸ Θεῷ , τῆς ἐν νόμῳ πολιτείας τὸ τέλος , ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ἐκτελευτήσειεν ἂν αὐτοῖς εἰς τρυφάς τε καὶ εὐθυμίας , δῆλον δὲ ὅτι τὰς πνευματικὰς , εὖ μάλα παραδηλοῦν . Ταύτῃτοι προσηγορευκὼς τὸν νόμον , καὶ ἀποκρίνας ἀστείως τὸ πεφυκὸς ἀδικεῖν , ἐπαινέσας δὲ τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν , καὶ τῆς ἁνδανούσης αὐτῷ πολιτείας καὶ ζωῆς , παραθεὶς τὴν ὁδὸν , ὅτι καὶ καταλήξει ποτὲ πρὸς τρυφὰς ὁ πόνος αὐτοῖς , ἐφῆκε νοεῖν . Οὐκοῦν πρώτη μὲν ἑορτὴ κατὰ μῆνα τὸν νέον · δευτέρα δὲ ὥσπερ καὶ γείτων εὐθὺς ἡ τοῦ θερισμοῦ τῶν πρωτογενημάτων , τρίτη δὲ καὶ ἐπ' ἐσχάτοις ἡ ἐπ' ἐξόδῳ τοῦ ἐνιαυτοῦ , συγκεκομισμένων ἡμῖν τῶν καρπῶν , ἐν ἑβδόμῳ τοῦ ἔτους μηνί . Ἢ οὐχ ὧδε ἔφη τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν ; Σύμφημι . Οὐκοῦν ἀναγκαῖον , τὸ ἐφ' ἑκάστῳ καιρῷ παρακομίζειν εἰς μέσον , καὶ ὅπως τε καὶ ἐπὶ τίσι τελεῖσθαι πρέποι , διαθρεῖν ὡς ἔνι . Ἀπαίρειν μὲν γὰρ τῆς Αἰγυπτίων ἐκέλευε τότε τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ ὁ φιλοικτίρμων Θεὸς , καὶ τῆς ἀφορήτου θητείας ἀποφορτίζεσθαι τὸν ζυγὸν , καὶ πρὸς τὴν τῆς ἐπαγγελίας μεθορμίσασθαι γῆν . Ἀντανίστατο δὲ τοῖς τεθεσπισμένοις ὁ Φαραὼ , καὶ ἀγροικὸν μὲν ἐφίει φωνὴν κατὰ τῆς ἀῤῥήτου δόξης , Οὐκ οἶδα , λέγων , τὸν Κύριον . Οὐκ ἀνήσειν δὲ τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ διεβεβαιοῦτο πλειστάκις · καὶ δὴ καὶ πληγαῖς συχναῖς καὶ ἀλλεπαλλήλοις κατῃκίζετο . Ἐπειδὴ δὲ ἦν ἀτεράμων ἔτι , καὶ ἄθραυστον ἐμελέτα κατὰ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀπόνοιαν , τοῖς τῶν Αἰγυπτίων πρωτοτόκοις ἐφίει τὸν ὀλοθρευτὴν , καὶ τὸν ἐν μιᾷ νυκτὶ κατεψηφίζετο θάνατον , ὁ πάντων ἔχων τὴν ἐξουσίαν . Προενόει δὲ ὅπως αἱ τῶν Ἰουδαίων ἀγέλαι μὴ ὑπενεχθεῖεν τῷ κακῷ , καὶ ὡς ἀπωτάτω γένοιντο τῆς τοῦ διαφθείροντος χειρὸς , εἴτ' οὖν ὀργῆς . Ἀλλ' οὐκ ἦν ἑτέρως τοῦτο πρᾶξαί τισι , πλὴν ὅτι διὰ Χριστοῦ , ὅς ἐστι ζωὴ καὶ ζωοποιὸς , ἅτε δὴ ζωῆς τῆς κατὰ φύσιν ἐκπεφυκὼς , τοῦ Πατρός . Προανετύπου τοίνυν ὁ νόμος τὸ ἐπ' αὐτῷ μυστήριον , ὧδέ τε φησίν · Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωσῆν καὶ Ἀαρὼν ἐν γῇ Αἰγύπτου , λέγων · Ὁ μὴν οὗτος ὑμῖν ἀρχὴ μηνῶν , πρῶτός ἐστιν ὑμῖν ἐν τοῖς μησὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ . Λάλησον πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν Ἰσραὴλ , λέγων · Τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τούτου λαβέτωσαν ἕκαστος πρόβατον κατ' οἴκους πατριῶν , ἕκαστος πρόβατον κατ' οἰκίαν . Ἐὰν δὲ ὀλιγοστοὶ ὦσιν ἐν τῇ οἰκίᾳ , ὥστε μὴ εἶναι ἱκανοὺς εἰς πρόβατον , συλλήψεται μεθ' ἑαυτοῦ τὸν γείτονα τὸν πλησίον αὐτοῦ , κατὰ ἀριθμὸν ψυχῶν , ἕκαστος τὸ ἀρκοῦν αὐτῷ συναριθμήσεται εἰς πρόβατον . Πρόβατον τέλειον , ἄρσεν , ἐνιαύσιον ἔσται ὑμῖν . Ἀπὸ τῶν ἀμνῶν καὶ τῶν ἐρίφων λήψεσθε , καὶ ἔσται ὑμῖν διατετηρημένον ἕως τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ μηνὸς τούτου , καὶ σφάξουσιν αὐτὸ πᾶν τὸ πλῆθος συναγωγῆς υἱῶν Ἰσραὴλ πρὸς ἐσπέραν . Καὶ λήψονται ἀπὸ τοῦ αἵματος , καὶ θήσουσιν ἐπὶ τῶν δύο σταθμῶν , καὶ ἐπὶ τὴν φλιὰν , ἐν τοῖς οἴκοις ἐν οἷς ἐὰν φάγωσιν αὐτὰ ἐν αὐτοῖς . Καὶ φάγονται τὰ κρέα τῇ νυκτὶ ταύτῃ ὀπτὰ πυρὶ , καὶ ἄζυμα ἐπὶ πικρίδων ἔδονται . Οὐκ ἔδεσθε ἀπ' αὐτῶν ὠμὸν , οὐδὲ ἑψημένον ἐν ὕδατι , ἀλλ' ἢ ὀπτὰ πυρί · κεφαλὴν σὺν τοῖς ποσὶ καὶ τοῖς ἐνδοσθίοις . Οὐκ ἀπολείψεται ἀπ' αὐτοῦ ἕως πρωΐ · καὶ ὀστοῦν οὐ συντρίψετε ἀπ' αὐτοῦ . Τὰ δὲ καταλειπόμενα ἀπ' αὐτοῦ ἕως πρωῒ , ἐν πυρὶ κατακαύσετε . Οὕτω δὲ φάγεσθε αὐτό · αἱ ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι , καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν , καὶ αἱ βακτηρίαι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν , καὶ ἔδεσθε αὐτὸ μετὰ σπουδῆς , Πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ . Καὶ διελεύσομαι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ , καὶ πατάξω πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους , καὶ ἐν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν Αἰγυπτίων ποιήσω τὴν ἐκδίκησιν , ἐγὼ Κύριος . Καὶ ἔσται τὸ αἷμα ὑμῖν ἐν σημείῳ ἐπὶ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν , ἐν αἷς ὑμεῖς ἐστε ἐκεῖ , καὶ ὄψομαι τὸ αἷμα , καὶ σκεπάσω ὑμᾶς , καὶ οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν πληγὴ τοῦ ἐκτριβῆναι , ὅταν παίω ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἔσται ἡμέρα ὑμῖν αὕτη μνημόσυνον , καὶ ἑορτάσετε αὐτὴν ἑορτὴν Κυρίῳ εἰς πάσας τὰς γενεὰς ὑμῶν , νόμιμον αἰώνιον ἑορτάσετε αὐτήν . Ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε , ἀπὸ δὲ τῆς ἡμέρας τῆς πρώτης , ἀφανιεῖτε ζύμην ἐκ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν . Πᾶς ὃς ἂν φάγῃ ζύμην , ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐξ Ἰσραὴλ , ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς πρώτης , ἕως τῆς ἡμέρας τῆς ἑβδόμης . Καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη , κληθήσεται ἁγία , καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη , κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν · πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐταῖς , πλὴν ὅσα ποιηθήσεται πάσῃ ψυχῇ , τοῦτο μόνον ποιηθήσεται ὑμῖν . Βούλει δὴ οὖν λεπτῶς καὶ ἐπιδρομάδην ἕκαστα διαστείχοντες , τὰ εἰκότα λέγωμεν · Δώσομεν γὰρ σοφοῖς ἀφορμὴν , καὶ γνωριοῦμεν δικαίοις , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Προσθεῖεν δ' ἂν καὶ αὐτοὶ τὰ παρά γε δὴ σφῶν αὐτῶν , καὶ ἀμείνους ἔσονται παρὰ πολύ . Καὶ μάλα . Οὐκοῦν ἐν ἔτους ἀρχῇ καὶ ἐν πρώτῳ μηνὶ , τὸ Χριστοῦ μυστήριον ἐκφαίνεται · νέος γὰρ ἡμῖν αἰὼν , ὁ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας καιρὸς , μετατιθεὶς ἅπαντα πρὸς τὸ ἄμεινον , καὶ εἰς καινότητα κτίσεως μεταστοιχειῶν εὖ μάλα , τὸ παλαιούμενον καὶ γηράσκον , καὶ ἐγγὺς ἀφανισμοῦ . Καινὴ γὰρ κτίσις , τὰ ἐν Χριστῷ , καὶ τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν , ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινά . Ζῶμεν δὲ καὶ ἡμεῖς , οὐκέτι Μωσαϊκῶς , ἀπενηνεγμένοι δὲ μᾶλλον εἰς εὐαγγελικὴν ζωὴν , καινουργοῦντος ἡμᾶς διὰ Πνεύματος τοῦ Χριστοῦ . Ὀρθῶς ἔφης . Ἕκαστος δὲ λαμβάνει τὸ πρόβατον , καὶ συλλέγονται κατὰ πληθὺν οἱ δαιτυμόνες εἰς οἶκον ἕνα . Μεμερισμένοι γὰρ ὥσπερ καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ ὑφεστάναι καθ' ἕνα φυσικῶς , εἰς ἑνότητα τὴν πνευματικὴν συνδεδραμήκαμεν ἐν Χριστῷ . Ψυχὴ γὰρ ἐν ἡμῖν λοιπόν ἐστι μία , καὶ καρδία μία . Πρόβατον δὲ τὸ θυόμενον , ἤγουν ἐξ αἰγῶν , καὶ πρόβατον μὲν , διά τοι τὸ ἀσυγκρίτως ἥμερόν τε καὶ ἄκακον , καὶ πρός γε δὴ τούτῳ τὸ ἔγκαρπον · Ὡς πρόβατον γὰρ ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος . Ἀμνὸς δὲ , ὅτι τέθυται δι' ἡμᾶς , καὶ ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν παρεδόθη , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἔριφος δὲ ὑπὲρ ἁμαρτιῶν τὸ θῦμα , κατὰ τὸν νόμον , τέλειόν τε ἄρσεν τὸ πρόβατον · τοῦ μὲν τελείου σημαίνοντος , ἤτοι τὸ μώμου παντὸς ἐλεύθερον , εὔρωστόν τε καὶ ὑγιές . Ἄμωμος γὰρ Χριστὸς , καὶ παντὸς ἐπέκεινα πάθους , ἤτοι τὸ τέλειον ἀληθῶς · παντέλειος γὰρ ὁ Ἐμμανουὴλ , οἴκοθεν ἔχων καὶ φυσικῶς , τὰ δι' ὧν ἐστι Θεὸς , τοῦ γε μὴν ἄρσενος ὅτι πάντων ἐστὶ καθηγητής . Ἡγεμονικώτατον δὲ τὸ ἄρσεν ἀεὶ , καὶ ἐν δευτέρᾳ τάξει τὸ θῆλυ πανταχῆ . Καὶ λαμβάνεται μὲν τὸ πρόβατον , ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνός · ἱερουργεῖται δὲ πρὸς ἑσπέραν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ . Οὐ γάρ τοι νεοφανὲς τὸ Χριστοῦ μυστήριον , οὐδὲ τότε πρῶτον διεγνωσμένον , ὅτε καὶ ἐμπαροινεῖν ἐδόκει τοῖς Ἰουδαίοις αὐτῷ . Ἀρχαιοτέρα δὲ πολὺ τοῦ πάθους ἡ γνῶσις προῆν , προαναφωνούντων ἁγίων , καὶ διακεκραγότος τοῦ νόμου , καὶ τὸ ἐπ' αὐτῷ μυστήριον , τῆς ἁγίας ἡμῖν προανατυπούσης Γραφῆς . Οὐκοῦν εἴχομεν παρ' ἑαυτοῖς ὡς ἐν προγνώσει τέως , τεθυμένον μὲν οὔπω τὸν ἀμνὸν , σφαγήσεται δὲ ὅτι πρὸς ἑσπέραν , οὐκ ἠγνοηκότες . Ἐπ' ἐσχάτοις γὰρ τοῦ αἰῶνος καιροῖς , καὶ πρὸς αὐταῖς ἤδη πως διήκοντος ταῖς τοῦ χρόνου δυσμαῖς ὁ Χριστοῦ πέπρακται θάνατος . Σφάζεται δὲ ὑπὸ παντὸς τοῦ πλήθους · ἀπέθανε γὰρ ὑπὲρ πάντων , ἵν' εἰδεῖεν οὗτοι ὑπὲρ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας προσάγοντες ἀμνὸν , ὅτι τιμῆς ἠγοράσθησαν , οὐκ εἰσὶν ἑαυτῶν , ἀλλ' εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι , καὶ ἐγερθέντι . Ἐπειδὴ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων πλημμελημάτων παρεδόθη , διὰ ἡμᾶς τεθνάναι λέγεται . Ταύτῃ τοι καὶ ἡμεῖς οἱ σφάζοντες . Οἱ γὰρ δι' οὓς ἀπέθανεν ἀναγκαίως , μονονουχὶ τοῦ πάθους εἶεν ἂν ἐργάται σαφῶς , εἰ καὶ δρῷτό τι δι' ἑτέρων . Ὅτι δὲ σώζει τοὺς κεχρισμένους ὁ τοῦ αἵματος ῥαντισμὸς , παρέδειξεν εὐθὺς , χρῆναι τῷ αἵματι καταχρίειν εἰπὼν τῶν δωματίων τὰς εἰσβολὰς , σταθμῶν δὴ λέγω καὶ θυρῶν φλιάς . Ἀποφράττει γὰρ ὥσπερ καὶ ἀνέμβατον ἐργάζεται τῷ θανάτῳ τὴν εἰσβολὴν τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Ἄραρεν οὖν , ὅτι τῷ τιμίῳ κατακεχρισμένοι καὶ ἡμεῖς αἵματι , θανάτου κρείττους ἐσόμεθα , καὶ φθορᾶς ἀλογήσομεν , δι' οὐδενὸς ποιούμενοι λόγου τὸν ὀλοθρευτήν . Ἐκρύεται γὰρ ἡμᾶς τὸ αἷμα τῆς ζωῆς , τουτέστι , Χριστοῦ . Χρῆναι δέ φησιν , ἐν νυκτὶ μιᾷ τὰ τοῦ ἀμνοῦ δαπανᾶσθαι κρέα · εἷς γὰρ ἀληθῶς , ὁ τοῦ σωτηρίου πάθους καιρὸς , καὶ ἅπαξ ἀποθανὼν , οὐκέτι ἀποθνήσκει , κατὰ τὸ γεγραμμένον , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύσει · ὃ γὰρ ἀπέθανε , τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ · ὃ δὲ ζῇ , ζῇ τῷ Θεῷ . Ὀπτὰ δὲ τὰ κρέα , καὶ ἐπ' ἄρτοις ἀζύμοις ἐσθίεται καὶ πικρίσι , τοῦ μὲν ὀπτοῦ , τὴν οἱονεί πως διὰ παθημάτων τοῦ Ἐμμανουὴλ ὑπεμφαίνοντος τελείωσιν . Ἔδει γὰρ , ἔδει , φησὶ , τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν , διὰ παθημάτων τελειῶσαι . Τοῦ γε μὴν ἐπ' ἀζύμων ἐσθίεσθαι καὶ πικρίδων , αἰνιγματωδῶς ὑπογράφοντος , ὅτι δεήσει καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς , οἷς ἂν παρακέοιτο πρὸς μέθεξιν ὁ Χριστὸς , ζύμης ἀπηλλάχθαι τῆς νοητῆς , τουτέστι , κακίας καὶ δόλου , ἀγαπᾷν δὲ ὅτι μάλιστα καὶ τὸ τληπαθεῖν ὑπὲρ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης , καὶ πικρῶν ἀνέχεσθαι πόνων , κατόπιν ἰόντας τοῦ δι' ἡμᾶς εἰς θάνατον εἰσελθόντος . Εἰς τοῦτο γὰρ παραθήγων ἡμᾶς , Οὐκ ἔστι , φησὶ , μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον , οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ . Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν , καὶ ὑμᾶς διώξουσιν · εἰ τὸν οἰκοδεσπότην Βεελζεβοὺλ ἐπεκάλεσαν , πολλῷ μᾶλλον τοὺς οἰκειακοὺς αὐτοῦ . Ἀποφάσκει δὴ οὖν ὁ νόμος , τὸ δεῖν ἐσθίειν ὠμὸν , καὶ μέν τοι ἑψημένον ὕδατι , καί τοι μηδενὸς ἂν , οἶμαι , φαγόντος ὠμὸν , κἂν εἰ μὴ ἔφη τυχὸν ὁ νόμος . Ὑποφαίνει τοίνυν αἰνιγματωδῶς , ὅτι τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον , οὔτε τὸ ἀπρόσβλητον ἔχει διὰ ψευσμάτων ὑπερβολὴν οὔτε μὴν τὸ ὑδαρὲς καὶ ἐκλελυμένον . Ἑλλήνων μὲν γὰρ οἱ λογάδες ποιηταί τε καὶ συγγραφεῖς , καὶ ὅσον ἧκεν εἰς λόγους σοφοὶ , τὰ τῶν παρὰ σφίσι θεῶν ἀναγράφοντες ὄργια , ψευδοεποῦσιν ἀγρίως , καὶ οἱονεί πως ὠμά τε καὶ ἀπαράδεκτα ταῖς ἀνθρώπων διανοίαις παραφέρουσι διηγήματα , καὶ πολὺ τὸ ὑδαρὲς , ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς , κατηῤῥωστηκότα . Μοιχεῖαί τε γὰρ καὶ γυναίων ἔρωτες , καὶ μειρακίων διαφθοραὶ , καὶ αἰδοίων ἀποκοπαὶ , καὶ παρθένων εἰς δένδρα μεταφυτεύσεις , καὶ ἕτερα ἄττα πρὸς τούτοις πάναισχρά τε καὶ ἀκαλλῆ , μυθάρια τὰ παρ' αὐτοῖς νοούμενα , ἀλήθεια δέ ἐστι , πάντα τὰ ἐν Χριστῷ , εὐπαράδεκτά τε καὶ ἐδώδιμα νῷ , καὶ τὸ χαῦνον , ἢ ὑδαρὲς οὐκ ἔχοντα . Συνάγει γὰρ μᾶλλον εἰς εὐκοσμίαν τοὺς ἐθέλοντας νοεῖν , ἤπερ ἀνίησιν εἰς τρυφὰς καὶ φιλοσαρκίαν , καθάπερ ἀμέλει καὶ τὰ Ἑλλήνων ψυχρὰ καὶ γραώδη διηγήματα . Συνίης οὖν ἄρα σαφῶς ὅ φημι ; Πάνυ μὲν οὖν . Ὅτι δὲ χρὴ τὸν Χριστοῦ γεγονότα μέτοχον , διά γε τοῦ μεταλαχεῖν τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκός τε καὶ αἵματος , καὶ τὸν αὐτοῦ νοῦν ἔχειν , καὶ διὰ τῶν ἔσω κατορθωμάτων ἰέναι φιλεῖν , συνιέντα εὖ μάλα τὸ ἐπ' αὐτῷ , ὑπέφηνεν ἂν εὐθὺς , δεῖν ἐσθίεσθαι λέγων κεφαλὴν σὺν τοῖς ποσὶ καὶ τοῖς ἐνδοσθίοις . Ἦ γὰρ , οὐχὶ νοῦ μὲν εἰς τύπον ἐλέγομεν εἶναι τὴν κεφαλὴν , πόδας δὲ αὖ πανταχῆ , τῆς ὡς ἐν ἔργοις πορείας σημαντικούς ; παρεδήλου δὲ πάλιν τὰ εἴσω τε καὶ κεκρυμμένα τῶν θυομένων τὰ ἐντόσθια ; Ἐδόκει μὲν ὧδε νοεῖν ὀρθῶς . Πλὴν , ἐκεῖνο φράσον , τίς ἂν εἴη Χριστοῦ μὲν ὁ νοῦς , τίς δὲ ἡ πορεία , καὶ μέντοι τὰ κεκρυμμένα ; Νοῦς μὲν ἂν εἴη Χριστοῦ , τὸ μόνα φρονεῖν τὰ ὅσαπερ ἂν εἰς δόξαν βλέποι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , καὶ τὸ βούλεσθαι κατορθοῦν τὸ τῷ γεννήσαντι δοκοῦν . Καταβέβηκα γὰρ , φησὶν , ἐκ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με . Τοῦτό τοι φρονεῖν καὶ κατορθοῦν ᾑρημένοι καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ διαῤῥήδην ἔφασκον · Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . Καὶ γοῦν ἐδίδασκον λέγειν ἐν προσευχαῖς · Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ἁγιασθήτω τὸ θέλημά σου , ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου , γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς . Ὁρᾷς ὅτι σύμφοροί τε καὶ ὁμογνώμονες Χριστοῦ γεγονότες , καὶ τὸν αὐτοῦ νοῦν ἔχειν διαβεβαιοῦνται σαφῶς ; Τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ τὴν κεφαλὴν ἐσθίεσθαι τοῦ ἀμνοῦ . Πορεία γε μὴν ἡ Χριστοῦ , τὸ κατ' αὐτὸν ἀνατλῆναι γεννικῶς , καὶ μὴ κατοκνῆσαι τὸν θάνατον , ἵν' ὡς Παῦλός φησιν , ἁμαρτωλοὺς σώσῃ · ἑτοιμοτάτους δὲ εἶναι καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς εἰς τοῦτο προσήκει , καὶ αὐτὴν ὑπὲρ ἀδελφῶν δαπανῶντας ἑτοίμως τὴν ἐν σώματι ζωήν . Καὶ γοῦν ἔφη τις τῶν ἁγίων μαθητῶν · Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ , καὶ ὑμεῖς ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε . Παῦλός γε μὴν ἐπιτιμᾷ τισιν ὡδί πη λέγων · Τί κλαίετε συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν ; Ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι , ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν ἑτοίμως ἔχω ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ αὐτὸς δὲ Χριστὸς τοῖς ἰδίοις ἴχνεσι κατακολουθεῖν ἐπιτάττων · Ὃς οὐ λαμβάνει , φησὶ , τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καθ' ἡμέραν , καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Ἁγία δὲ καὶ ἑτέρως πανταχῆ , καὶ διὰ πάσης ἀρετῆς , ἡ Χριστοῦ πορεία καὶ ὁδός . Ἐντόσθια δὲ νοήσεις τὸν ἐπ' αὐτῷ κεκρυμμένον τε καὶ ἐν παραβύστῳ λόγον . Θεὸς γὰρ ὢν κατὰ φύσιν , καὶ ἐκ Θεοῦ πεφηνὼς ὁ Μονογενὴς , γέγονε σὰρξ , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , καὶ εἰκὼν καὶ ὁμοίωσις ὑπάρχων τοῦ γεγεννηκότος , καθῆκεν ἑαυτὸν εἰς κένωσιν , καὶ εἰς δούλου μορφήν . Εἰσδεξώμεθα δὴ οὖν ἐν ἰδίαις ψυχαῖς , οὐχὶ μόνα τὰ ἀνθρώπινα , καὶ ἐξωφανῆ τὸν Ἐμμανουὴλ , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἐντοσθίων , τουτέστι , τῶν κεκρυμμένων αὐτοῦ μυστηρίων τὸν οἰκεῖον ἀναπιμπλάντες νοῦν , εὐτροφίαν ἕξομεν τὴν πνευματικήν . Δαπανᾶσθαί γε μὴν αὐτῇ δεῖν ἔφη τῇ μιᾷ νυκτὶ τὸν ἀμνὸν , οὐδενὸς τὸ σύμπαν περιλελειμμένου , καὶ εἰς τὸ πρωῒ μένοντος . Συντρίβεσθαι δὲ καὶ ὀστοῦν οὐκ ἐᾷ , τοῦ μὲν πρώτου κατασημαίνοντος , ὡς εἰς αἰῶνα τὸν μέλλοντα , καθ' ἕτερόν τινα τρόπον ἁγιάσει τε καὶ εὐλογήσει Χριστὸς τοὺς ἀνακειμένους αὐτῷ διὰ πίστεως καὶ ἁγιασμοῦ , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἀποθρέψει πάλιν τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ , καὶ ζωοποιήσει τῷ αἵματι , καθάπερ ἀμέλει καὶ νῦν , ἀλλ' ὡς ἤδη κατηργημένου θανάτου , καὶ λυθείσης εἰσάπαν τῆς φθορᾶς , νοητὸς ἔσται τις ὁ τοῦ ἁγιάζοντος τρόπος . Οὐκοῦν τὸ πρωῒ κατασημήνειεν ἂν οὐχ ἕτερον οἶμαί τι , παρὰ τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα . Τοῦ δὲ δευτέρου , τοῦ μὴ χρῆναι , λέγω , συντρίβεσθαι τὸ ὀστοῦν , εἰς ἐννοίας ἡμᾶς ἀναφέροντος τὰς ἐπὶ Χριστῷ , καὶ ἀκολουθεῖν ἀναπείθοντος ταῖς τῶν θεηγόρων φωναῖς . Ὁ γάρτοι θεσπέσιος εὐαγγελιστὴς , σωματικώτερον ἐκλαβὼν ἐπὶ Χριστοῦ τὸ χρησμῴδημα , Οὐ κατέαξαν αὐτοῦ , φησὶν , οἱ στρατιῶται τὰ σκέλη , ὅπως πληρωθῇ τὸ γεγραμμένον · Καὶ ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται ἀπ' αὐτοῦ . Ἐσθίουσι δὲ τὸν ἀμνὸν , διεζωσμένοι τὰς ὀσφύας , ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας , καὶ βακτηρίας ἔχοντες ἐν ταῖς χερσὶ , καὶ ἁπαξαπλῶς εἰπεῖν , ἐν σχήματι γεγονότες τῶν ὁδοιπορεῖν εἰωθότων , καὶ μάλα ὀρθῶς . Εὐτρεπεῖς γὰρ ὥσπερ γεγονότες τοῦ μεθίστασθαι νοητῶς , καὶ οἱονεί πως ἐξοδοιπορεῖν ἐπειγόμενοι τῶν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ περισπασμῶν , καὶ εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀρίστων μεταφοιτᾷν προθυμούμενοι , μεταληψόμεθα τοῦ Χριστοῦ πανάγνως καὶ καθαρῶς . Οὐ γὰρ τοῖς προσκαίροις ἐμφιλοχωρεῖν εἰθίσμεθα , μετατρέχομεν δὲ γεννικῶς εἰς τὰ πεπηγότα καὶ μένοντα · καὶ τῶν σαρκικῶν ἀκαθαρσιῶν ἀπαίροντες , εἰς ἀστειότητα τὴν πνευματικὴν μεταθρώσκομεν μεμνημένοι λέγοντος τοῦ Χριστοῦ , Ἐγείρεσθε , ἄγωμεν ἐντεῦθεν . Ταύτῃ τοι περίκεινται σχῆμα τοῖς ὁδοιπορεῖν εἰωθόσι τὸ πρέπον , οἱ τὸν ἀμνὸν ἐσθίοντες εἰς τύπον Χριστοῦ . Πλὴν , ἐν σπουδῇ φάγεσθαι χρή . Πάσχα γάρ ἐστι Κυρίου , τουτέστι , διάβασις , ἤτοι διαβατήρια · καιροῦ γὰρ ἐνεστηκότος καθ' ὃν ἀναγκαῖον διαβαίνειν ἡμᾶς ἐκ φαυλότητος κοσμικῆς , ἐπὶ τὸ δρᾷν ἐπείγεσθαι τὰ ἁνδάνοντα τῷ Θεῷ , τὸ μὴ ἐν ὅλῃ ταυτὶ ποιεῖσθαι σπουδῇ , διαμέλλειν δὲ ὥσπερ καὶ ἀναδύεσθαι τοῖς ἀρχαίοις ἡμᾶς προστετηκότας ἔτι κακοῖς , πῶς οὐκ ἂν εἴη τῶν σφαλερωτάτων ; Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Τρέχετε , φησὶν , ἵνα καταλάβητε . Ἰτέον δὴ οὖν εἰς μετάληψιν τοῦ Χριστοῦ διὰ πίστεως , παντὸς μὲν ὄκνου πεπατημένου , μελλησμοῦ δὲ οὐδενὸς παρεισδεδυκότος , ἀλλ' ὡς ἐν ὅλῃ σπουδῇ . Διαβησόμεθα γὰρ οὕτως ἐξ ἁμαρτιῶν εἰς δικαίωσιν , ἐκ θανάτου πρὸς ζωὴν , καὶ τὸ τῆς δουλείας αἶσχος ἀποτριψάμενοι , τὴν εὐκλεᾶ τῆς υἱοθεσίας καταπλουτήσομεν χάριν . Ἄριστα ἔφης . Τούτων δὲ οὕτως εὖ μάλα τετηρημένων , καὶ μὴν καὶ εἰς πέρας ἐξενηνεγμένων κατά γε τῷ νομοθέτῃ δοκοῦν , διελεύσεσθαί φησι καὶ οἱονεὶ πᾶσαν περινοστήσειν τὴν Αἰγυπτίων , καὶ διολλύναι μὲν τὰ πρωτότοκα , ποιήσειν δὲ τὴν ἐκδίκησιν ἐν τοῖς θεοῖς τῶν Αἰγυπτίων , τουτέστι , πάντα τὸν παρ' αὐτοῖς ὑψηλόν τε καὶ ἐπηρμένον , καὶ ἐν τοῖς προσκυνουμένοις μονονουχὶ τεταγμένον διά γε τὴν δόξαν , ἐξαιτήσειν δίκας τῆς οὕτω σκληρᾶς καὶ ἀτάκτου γνώμης , καὶ τῆς ἄγαν ἀλαζονείας . Σκεπάσειν γε μὴν τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἐπηγγέλλετο , κατακεχρισμένων τῷ αἵματι τῶν φλιῶν , ὃ δὴ καὶ σημεῖον ὠνόμαζε τῆς πρὸς αὐτὸν οἰκειώσεως . Ὄψομαι γὰρ , φησὶ , σημεῖον , καὶ σκεπάσω ὑμᾶς . Θεοῦ γὰρ ἐπάγοντος ὀργὴν καὶ θυμὸν ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν , καὶ θανάτῳ καταδικάζοντος τὸν ἀσελγῆ τε καὶ ἀλιτήριον , καὶ τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας ἀνακαταλήκτως ὀλιγωρήσαντα , διαδιδράσκουσι μόνοι καὶ ἀμοιροῦσι ποινῆς , οἱ καλῷ σημάντρῳ κατεσφραγισμένοι , καὶ ἐῤῥαντισμένοι τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ . Διεπύθου γὰρ λέγοντος , Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον , καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται , ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν · ὁ δὲ μὴ πιστεύων , οὐκ ὄψεται τὴν ζωὴν , ἀλλ' ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μενεῖ ἐπ' αὐτόν . Οὐκοῦν καὶ ζωῆς τῆς αἰωνίου μέτοχοι , καὶ Θεῷ τε καὶ Πατρὶ φίλοι τε καὶ γνώριμοι , καὶ θανάτου κρείττους , οἱ ἡγιασμένοι , διά γε τοῦ μετασχεῖν τοῦ Χριστοῦ , κατὰ τρόπον δὲ δηλονότι τὸν μυστικὸν , καὶ αἵματι τῷ ἁγίῳ κατακεχρισμένοι . Χρῆναί γε μὴν ἀκαταλήκτως αὐτοὺς ἀποπεραίνειν ἐπείγεσθαι τὸν ἐπὶ τῷδε νόμον εὖ μάλα φησί . Καταλήξομεν γὰρ , οὔτι που τοῦ ἑορτάζειν ἐπὶ Χριστῷ , ζύμην ἀφανίζοντες ἐκ τῶν ἰδίων ὁρίων , τουτέστιν , ἀπὸ πάσης τῆς γῆς ἐν ᾗπερ ἂν ἔχοιμεν τὰς διατριβάς . Δεήσει γὰρ δὴ τοὺς διὰ πίστεως κεκλημένους εἰς δικαίωσιν τὴν διὰ Χριστοῦ , πνευματικῶς ἑορτάζοντας , μὴ ἐν ζύμῃ τοῦτο δρᾷν , κακίας τε καὶ πονηρίας , ἐκκαθαίροντας δὲ μᾶλλον τὴν παλαιὰν ζύμην , μεταπλάττεσθαι πρὸς τὸ ἄμεινον , καὶ νέον ἤδη πως ὁρᾶσθαι φύραμα , παγγενῆ τε καὶ πανοικὶ , καὶ τοὺς ἐν πάσῃ τῇ χώρᾳ , δι' οὗ σημαίνεται τῶν τὴν πίστιν παραδεδεγμένων πολλή τις οὖσα καὶ ἀναρίθμητος ἡ ὁσία πληθύς . Τὴν δέ γε πρώτην τῆς ἑβδομάδος ἡμέραν , ἁγίαν ἔφη διακεκλῆσθαι δεῖν , κλητὴν δὲ ἁγίαν καὶ τὴν ἑβδόμην , ἐκεῖνο , οἶμαί που , παραδεικνὺς ὁ νόμος , ὅτι τῆς ἀνθρώπου ζωῆς ἅγιος μὲν ἦν ὁ ἐν ἀρχῇ χρόνος , ὡς ἐν τῷ προπάτορι τοῦ γένους Ἀδὰμ , οὔπω παραλύσαντι τὰ ἐντεταλμένα , καὶ τῶν θείων ἀλογήσαντι προσταγμάτων · ἅγιος δὲ καὶ πολὺ μείζων , ὁ ἐν ἐσχάτοις , τουτέστιν , ὁ ἐν Χριστῷ , ὅς ἐστι δεύτερος Ἀδὰμ , ἀναστοιχειῶν τὸ γένος ἐκ τῶν διὰ μέσου συμβεβηκότων , εἰς καινότητα ζωῇς , ἐν πνεύματι . Παρεγγυᾷ δὲ ὅτι καὶ σαββατίζειν ἀνάγκη κατὰ τὴν ἑβδόμην , ἀποφοιτῶντας ἔργου παντός . Πρέποι γὰρ ἂν καὶ μάλα εἰκότως τοῖς διὰ πίστεως εἰσεληλακόσιν εἰς τὴν κατάπαυσιν τοῦ Χριστοῦ , τὸ παντὸς ἔργου λοιπὸν ἀπέχεσθαι σαρκικοῦ , καὶ τῶν ἐπὶ γῆς σπουδασμάτων καὶ εἰκαίου περιφορᾶς , ἀποπεραίνειν δὲ μᾶλλον ἐπείγεσθαι μόνα τὰ εἰς ζωὴν ἀποφέροντα τὴν ἀκήρατον , καὶ ὅσα σεπτοὺς καὶ ἁγίους ἀποτελεῖ . Ὡς γὰρ ὁ σοφὸς ἡμῖν γράφει Παῦλος , Ὁ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ , δῆλον δὲ ὅτι τοῦ Χριστοῦ , καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ , ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός . Ἀληθές . Ὧδε μὲν οὖν τὸ θεῖον ἔφη χρησμῴδημα ἡμῖν . Εἰσηγούμενος δὲ τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ τὸ κεκελευσμένον ὁ θεῖος ἔφη Μωσῆς , Ἀπελθόντες λάβετε ὑμῖν αὐτοῖς πρόβατον κατὰ συγγενείας ὑμῶν , καὶ θύσατε τὸ Πάσχα . Λήψεσθε δὲ δέσμην ὑσσώπου , καὶ βάψαντες ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ παρὰ τὴν θύραν θήσετε ἐπὶ τῆς φλιᾶς , καὶ ἐπ' ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν ἀπὸ τοῦ αἵματος , ὅ ἐστι παρὰ τὴν θύραν . Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐξελεύσεσθε ἕκαστος τὴν θύραν τοῦ οἴκου αὐτοῦ , ἕως πρωΐ . Καὶ παρελεύσεται Κύριος πατάξαι τοὺς Αἰγυπτίους , καὶ ὄψεται αἷμα ἐπὶ τῆς φλιᾶς , καὶ ἐπ' ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν , καὶ παρελεύσεται Κύριος πρὸς τὴν θύραν , καὶ οὐκ ἀφήσει τὸν ὀλοθρευτὴν εἰσελθεῖν εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν πατάξαι . Τὸ μὲν οὖν κατ' οἴκους πατριῶν ἤτοι κατὰ συγγενείας λαμβάνεσθαι τὸν ἀμνὸν , ὑποφήνειεν ἂν , οἶμαί που , τῆς πνευματικῆς οἰκειότητος τὸ , ὡς ἐν πίστει τε καὶ ὁμονοίᾳ ταυτόν . Οὐ γὰρ τοῖς ἐξίτηλα φρονεῖν ᾑρημένοις συνεορτάσομεν , οὐδὲ τοῖς ἕτερα ἄττα παρά γε τὸ ὀρθῶς ἔχον καὶ ἀληθῶς φρονεῖν εἰωθόσι κοινωνήσομεν τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ θυσίας , ἀλλὰ τοῖς ὁμόφροσί τε καὶ ἀδελφοῖς ὡς ἐν ἑνότητι πνεύματος , καὶ ἐν ταυτότητι πίστεως . Ἀναπλέκεταί γε μὴν ἡ ὕσσωπος οἰκονομικῶς τῷ αἵματι τοῦ ἀμνοῦ . Καὶ τίς ἂν γένοιτο καὶ τοῦδε τυχὸν ὁ λόγος , ὡς ἐν βραχέσιν ἐρῶ . Τὴν ὕσσωπον , ὦ Παλλάδιε , πόαν εἶναί φασι καὶ δὴ καὶ ἰατρῶν θαυμάζουσι παῖδες , ὡς οὐκ ἀνικάνως ἔχουσαν εἴς γε τὸ δύνασθαι καὶ μάλα γεννικῶς τὴν ἐν σπλάγχνοις ἐκτήκειν ἀκαθαρσίαν , καὶ καταλεπτύνειν εὖ μάλα τὰ τῶν φλεγμάτων συμπεπηγότα , διάτοι τὸ τῆς ἐνούσης αὐτῇ φυσικῆς θερμασίας εὐσθενές . Συνῆπται δὴ οὖν , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , τῇ ὑσσώπῳ τὸ αἷμα , πλαγίως ἡμῖν τοῦ τύπου σημαίνοντος , ὡς οὐ μόνον ἡμᾶς ἀπαλλάττει φθορᾶς , τὸ τίμιον αἷμα Χριστοῦ , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἁπάσης ἀκαθαρσίας , τῆς εἰς τὸ εἴσω κεκρυμμένης , καὶ ἀποψύχεσθαι μὲν οὐκ ἐᾷ πρὸς τὸ ῥᾴθυμον , ζέοντας δὲ μᾶλλον ἀποτελεῖ τῷ πνεύματι . Ὅτι δὲ ἀναγκαῖον καὶ λυσιτελὲς , τοῖς γε ἅπαξ ἠξιωμένοις μεταλαχεῖν τοῦ Χριστοῦ , τὸ ἀσφαλῆ τε καὶ ἀνεξίτητον ποιεῖσθαι φιλεῖν τὴν ἐν ἁγιασμῷ ζωὴν , ὑποσημαίνει πάλιν ὁ νόμος , εἴσω καθίζων θυρῶν τοὺς τὸν ἀμνὸν κατεδηδοκότας , ἵνα μὴ τοῖς Αἰγυπτίοις συνολοθρευθεῖεν , τῶν οἴκων ἐκβεβηκότες . Ἐνδοιάσαι γὰρ οὐ θέμις , ὡς ἀπαστισοῦν τῶν τελούντων ἐν ἡγιασμένοις , οἶκον ὥσπερ τινὰ τὴν ἀρετὴν ἔχων , εἰ ἐξοίχοιτό πως ἁγιασμοῦ , συνδιολεῖται τοῖς ἄλλοις , καὶ συνυποκείσεται ταῖς ποιναῖς , αἵπερ ἂν ἐπιφέροιντο τοῖς τὴν ἀσελγῆ καὶ ἀνίατον κατηῤῥωστηκόσι ζωήν . Ταύτῃ τοι καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν Μελῳδὸς , Μὴ συναπολέσῃς , φησὶ , μετὰ ἀσεβῶν τὴν ψυχήν μου , καὶ μετὰ ἀνδρῶν αἱμάτων τὴν ζωήν μου , ὧν ἐν χερσὶν αἱ ἀνομίαι . Ἄθρει δὴ οὖν ὅπως , Οὐκ ἐξελεύσεσθε , φησὶ , τὴν θύραν τοῦ οἴκου ὑμῶν , ἕως πρωΐ . Νυκτὶ μὲν γὰρ παρεικάζει τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , τὸν αἰῶνα ἐνεστηκότα · ἡμέραν δὲ αὖ ἔσεσθαι προσδοκωμένην αἰῶνα τὸν μέλλοντα . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Παῦλος , εἰς τέλος ἤδη καταίροντα τὸν αἰῶνα βλέπων τὸν ἐνεστηκότα , λοιπὸν δὲ ἀγχοῦ , μονονουχὶ δὲ καὶ ἐπὶ θύραις ἤδη τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα , προσεφώνει , λέγων · Ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν . Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς , ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν . Οὐκοῦν τὸ μέχρι παντὸς τοῦ βίου κατασημήνειεν ἂν , τὸ ἕως πρωῒ , τουτέστιν , ἕως ἂν ὁ μέλλων ἀναδειχθείη καιρός . Πῶς δ' ἂν καὶ τοῦτο γένοιτο πρὸς ἡμῶν ; ἐν γὰρ τῷ τέλει τῆς ἑκάστου ζωῆς , μονονουχὶ καὶ εἰσβέβηκεν ὁ μέλλων αἰών . Εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , ὅτι δεδικαίωται μὲν ἀπὸ ἁμαρτίας ὁ θάνατον ὑποδύς · συνέκλεισε γὰρ ὁ Θεὸς κατ' αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , τετήρηται δὲ τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ , καὶ ὡς ἂν ἔχοι τῷ ἰδίῳ τέλει καταληφθεὶς , οὕτω καὶ παραστήσεται . Συνίημι ὃ φής · καὶ εὖ γε δὴ λίαν ὁ λόγος ἔχει . Ἀλλ' ὧδε μὲν ἡμῖν τὸ Χριστοῦ μυστήριον ἐσκιαγραφεῖτο τοῖς πάλαι καταθυομένου κατὰ καιρὸν τοῦ ἀμνοῦ , καθ' ὃν ἀληθῶς καὶ αὐτὸς ὁ Ἐμμανουὴλ τὴν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ζωῆς ὑπομεμένηκε σφαγήν · καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος , ὅτι τὸ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . Χρῆναί γε μὴν ἔφη τὸ θεῖον ἡμῖν χρησμῴδημα καὶ ἐν μηνὶ τῷ δευτέρῳ τελεῖσθαι τὰ ἱερὰ , καὶ τῆς ἑορτῆς τὸ σχῆμα διαπεραίνεσθαι δεῖν , εἴπερ τι τῶν ἀναγκαίων ἡμᾶς παραποδισμάτων ἐξείργοι τυχὸν καὶ ἀποκομίζοι τοῦ δύνασθαι πληροῦν ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ τὰ τεθεσπισμένα . Βούλει τὸ θεῖον αὐτὸ παραθέντες λόγιον , τὰ εἰκότα λέγωμεν ; Πάνυ μὲν οὖν . Γέγραπται τοίνυν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ , ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ , λέγων · Εἶπον , καὶ ποιείτωσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ Πάσχα καθ' ὥραν αὐτοῦ , τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου πρὸς ἑσπέραν , ποιήσεις αὐτὸ κατὰ καιρούς · κατὰ τὸν νόμον αὐτοῦ , καὶ κατὰ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ποιήσεις αὐτό . Καὶ ἐλάλησε Μωσῆς τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ποιῆσαι τὸ Πάσχα ἐναρχομένου τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Σινᾶ . Καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωσῇ , οὕτως ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ . Καὶ παρεγένοντο οἱ ἄνδρες οἳ ἦσαν ἀκάθαρτοι ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου , καὶ οὐκ ἠδύναντο ποιῆσαι τὸ Πάσχα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . Καὶ προσῆλθον ἐναντίον Μωσῆ καὶ Ἀαρὼν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι πρὸς αὐτόν · Ἡμεῖς ἀκάθαρτοι ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου , μὴ οὖν ὑστερήσωμεν προσενέγκαι τὸ δῶρον Κυρίῳ κατὰ καιρὸν αὐτοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν Ἰσραήλ . Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Μωσῆς · Στῆτε αὐτοῦ καὶ ἀκούσομαι τί ἐντελεῖται Κύριος περὶ ὑμῶν . Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , λέγων · Ἄνθρωπος , ὃς ἐὰν γένηται ἀκάθαρτος ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου , ἢ ἐν ὁδῷ μακρὰν ὑμῖν , ἢ ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν , καὶ ποιήσει τὸ Πάσχα Κυρίῳ · ἐν τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ , τὸ πρὸς ἑσπέραν ποιήσουσιν αὐτὸ , ἐπ' ἀζύμων καὶ πικρίδων τῇ νυκτὶ φάγονται αὐτὸ , οὐ καταλείψουσιν ἀπ' αὐτοῦ εἰς τὸ πρωῒ , καὶ ὀστοῦν οὐ συντρίψουσιν ἀπ' αὐτοῦ . Κατὰ τὸν νόμον τοῦ Πάσχα ποιήσουσιν αὐτό . Καὶ ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καθαρὸς ᾖ , καὶ ἐν ὁδῷ μακρὰν οὐκ ἔστι , καὶ ὑστερήσῃ ποιῆσαι τὸ Πάσχα , ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς , ὅτι τὸ δῶρον Κυρίῳ οὐ προσήνεγκε κατὰ τὸν καιρὸν αὐτοῦ , ἁμαρτίαν αὐτοῦ λήψεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος . Ἐὰν δὲ προσέλθῃ πρὸς ὑμᾶς προσήλυτος ἐν τῇ γῇ ὑμῶν , καὶ ποιήσῃ τὸ Πάσχα Κυρίῳ κατὰ τὸν νόμον τοῦ Πάσχα , καὶ κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ , οὕτω ποιήσει αὐτὸ , νόμος εἷς ἔσται ὑμῖν , καὶ τῷ προσηλύτῳ , καὶ τῷ αὐτόχθονι τῆς γῆς . Καὶ τίνες ἂν εἶεν οἱ ἀκάθαρτοι μὲν ὡς ἐπ' ἀνθρώπου ψυχῇ , πρόφασιν δὲ τοῦ μὴ δύνασθαι τὸ Πάσχα πληροῦν τὸ χρῆμα ποιούμενοι , βουλοίμην ἂν εἰδέναι σαφῶς , ὡς εὖ ἴσθι τοι . Πολὺς μὲν δὴ λίαν τῆς ἱστορίας ὁ λόγος . Μεμνήσομαι γὰρ διακεκραγότος Θεοῦ πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωσέα · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐξαποστειλάτωσαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς πάντα λεπρὸν καὶ πάντα γονοῤῥυῆ , καὶ πάντα ἀκάθαρτον ἐπὶ ψυχῇ . Καὶ ἅλις μὲν ἡμῖν ὁ περὶ τουτωνὶ πεπόνηται λόγος . Πλὴν ἐκεῖνό φημι χρησίμως εἰς τὸ παρόν . Ἀκάθαρτον μὲν γὰρ ἐπ' ἀνθρώπου ψυχῇ τὸ Γράμμα λέγει τὸ ἱερὸν , τὸν ἐπὶ νεκρῷ μεμολυσμένον · ἀπείρηται γὰρ καὶ ἀψύχου σώματος ἀποθίγειν , καὶ τοῖς πενθοῦσί τινα τῶν ἀγχοῦ καὶ ἐξ αἵματος τῆς ἀκαθαρσίας τὴν γραφὴν τὸ ἀρχαῖον ἐπετίθει θέσπισμα . Τοιγάρτοι καὶ ἐξεπέμποντο τῆς παρεμβολῆς . Ὑπετύπου δὲ αὖ διὰ τούτων ὁ νόμος , ὡς ἀνίερος ἔσται τις καὶ νοητῆς ἀκαθαρσίας ἔμπλεως , τῆς ἑτέρου νεκρότητος μετεσχηκὼς , ὡς ἐν ἤθει τε καὶ τρόποις · νεκροὶ γὰρ τοὺς τρόπους οἱ περὶ ὧν ἂν λέγοιτο παρὰ Χριστοῦ Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάπτειν τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς . Ἔξω δὴ οὖν τῆς θείας αὐλῆς , καὶ τῆς τῶν πρωτοτόκων Ἐκκλησίας , καὶ τῆς τῶν ἁγίων ἀγέλης ἀπόπεμπτος , ὁ τοῖς τὰ νεκρὰ φρονεῖν τε καὶ δρᾷν εἰωθόσι κεκοινωνηκὼς , ἢ καὶ ἀγχοῦ γεγονὼς , κατά γε τὸ ἑλέσθαι φημὶ τὰ ἴσα φρονεῖν τε καὶ δρᾷν . Ἀλλ' ὧδε μὲν ἔχει τοῦ νόμου τὸ αἴνιγμα . Πρὸς διάνοιαν δὲ τὴν ἀληθῆ , καὶ ὅτι μάλιστα τὴν πρεπωδεστάτην ἡμῖν τοῖς πνευματικοῖς , τοὺς ἀκαθάρτους ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου , ταύτῃ τοι καὶ ἐν μηνὶ τῷ δευτέρῳ τελοῦντας τὴν ἑορτὴν , σφάζοντάς τε τὸ ἱερεῖον , εἰς τύπον Χριστοῦ , κατὰ τὸν τοῦ Πάσχα νόμον , οὐχ ἑτέρους εἶναι νομιοῦμεν , ἢ ὅτι τοὺς Ἰουδαίους ἐπὶ τῇ κατὰ Χριστοῦ μιαιφονίᾳ μεμολυσμένους , καὶ γραφὴν ἔχοντας εἰς ἀκαθαρσίαν , τὸ ἐμπαροινῆσαι εἰς τὸν Ἐμμανουήλ . Οἱ γάρ τοι τοιοίδε τῆς ἁγίας ἡμῶν ἑορτῆς ἀπώλισθον ἀναγκαίως . Ὑστερίζουσι δὲ καὶ διημαρτήκασι τοῦ καιροῦ καθ' ὃν ὁ τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀρχηγὸς τετελείωται διὰ παθημάτων · ἐλέου γε μὴν τοῦ πάντας σώζειν ἐθέλοντος , ἐν τοῖς μετὰ τοῦτο καιροῖς , ὡς ἐν μηνὶ δευτέρῳ μεθέξουσι καὶ αὐτοὶ τοῦ Χριστοῦ , καὶ συνεορτάσουσι τοῖς ἁγίοις , τοῖς ἐν καιρῷ κεκλημένοις , δῆλον δὲ ὅτι τοῖς ἐξ ἐθνῶν · ἄθρει γὰρ ὅπως οἱ μὲν ἐν Αἰγύπτῳ τὸν τῆς εἰδωλολατρείας εὐθὺς ἀποτριψάμενοι ῥύπον , σφάζουσι τὸν ἀμνὸν ἐν πρώτῳ μηνὶ , καὶ εἰς τὰς τοῦ πιστεύειν ἀρχὰς ἀναθρώσκουσιν . Οἱ δὲ κεχρισμένοι τῷ αἵματι τοῦ Κυρίου , παρ' οὐδὲν ἡγήσονται τὸν ὀλοθρευτὴν , καὶ ἀμείνους ἔσονται τῆς φθορᾶς . Οἱ δὲ , ὡς ἐν ἔτει τε καὶ ἐν μηνὶ δευτέρῳ , προσίασι μόλις καὶ ὁμολογοῦσι τὸν μολυσμόν . Καὶ ὅτι γεγόνασιν ἀκάθαρτοι ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου , διεβεβαιοῦντο σαφῶς , καὶ τῆς εὐλογίας ἀξιοῦσι τυχεῖν , ὕστερον δὲ καὶ μετὰ τοὺς πρώτους , πληροῦσι τὴν ἑορτήν · Ὅταν γὰρ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ , φησὶ , τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται . Προαναπεφώνηκε δέ που καὶ ὁ προφήτης περὶ αὐτῶν · Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιστρέψουσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ , καὶ ἐπιζητήσουσι Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν , καὶ Δαβὶδ τὸν βασιλέα αὐτῶν , καὶ ἐκστήσονται ἐπὶ τῷ Κυρίῳ , καὶ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν . Ἐπιζητηθήσεται γὰρ ἐν ἐσχάτοις καιροῖς παρὰ τῶν ὑπολελειμμένων ἐξ Ἰσραὴλ , ὁ ἐκ σπέρματος Δαβὶδ , κατὰ σάρκα Χριστός . Ἀληθὴς ὁ λόγος · τέθειται γὰρ ἐν ἐλπίσιν ὁ Ἰσραήλ . Ὅτι δὲ οὐκ ἀπλημμελὲς , μᾶλλον δὲ καὶ τῶν ἄγαν σφαλερωτάτων , τὸ μὴ πληροῦν ἑορτὰς ἐπὶ Χριστῷ , διεσάφησεν εὐθὺ , τὸν μήτε ἀκάθαρτον ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου , μήτε μὴν ἐν ὁδῷ μακρᾷ γεγονότα , καὶ ἀναγκαῖον οὐκ ἔχοντα παραπόδισμα , ποιναῖς ταῖς ἐσχάταις ὑπενεχθήσεσθαι λέγων , εἰ μὴ δρᾷν ἕλοιτο τὰ νενομισμένα . Νοηθείη δ' ἂν πρὸς ἡμῶν ἀκάθαρτος μὲν ὡς ἐπ' ἀνθρώπου ψυχῇ , καθάπερ ἐλέγομεν ἀρτίως , ὁ κυριοκτόνος Ἰουδαῖος . Ἐν ὁδῷ δὲ ὥσπερ μακρᾷ , καὶ ἔξω που τῆς Ἱερουσαλὴμ ἤτοι τῆς ἁγίας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἐκκλησίας , Ὁ τῷ ξύλῳ λέγων , Θεός μου εἶ σὺ , καὶ τῷ λίθῳ λέγων , Σὺ ἐγέννησάς με . Καὶ μέντοι τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα προσκυνῶν , ἤγουν ὁ ἑτέραν τινὰ νοσήσας πλάνησιν · εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , ὡς ἀγχοῦ μὲν ὑπάρχων νοοῖτο Θεοῦ πᾶς ἀνὴρ ἀγαθὸς , καὶ ἀκιβδήλευτον ἔχων ἐπ' αὐτῷ τὴν δόξαν · ἐξέστηκε δὲ καὶ ἀποφοιτᾷ καὶ ἔστι μακρὰν πᾶς εἴ τις οὐχ ὧδε ἔχει . Οὐκοῦν οἱ μήτε ἀκάθαρτοι ἐπὶ ψυχῆς ἀνθρώπου κατὰ τοὺς Ἰουδαίους , μήτε μὴν ὄντες ἐν ὁδῷ μακρᾷ , καθ' Ἕλληνας ἢ αἱρετικοὺς , σπουδαίως τε καὶ ἀμελλητὶ προσοίσομεν τὴν θυσίαν , καὶ τὰς ἑορτὰς Κυρίου τιμήσομεν . Ἑορτάσει δὲ σὺν ὑμῖν κατὰ τὸν ἴσον νόμον , καὶ συνησθήσεται χαίρουσιν ὁ προσήλυτος . Τοὺς γάρ τοι κατὰ καιροὺς τῆς ἐν Χριστῷ πίστεως προσιεμένους τὰ αὐχήματα , ποιούμεθα κοινωνοὺς τῆς ἀναιμάκτου θυσίας , καὶ τῆς ἁγίας τραπέζης καλοῦμεν εἰς μέθεξιν . Κἀκεῖνο δὲ οἶμαι προσεπενεγκεῖν ἀναγκαῖον , ὅτι κεκράτηκεν ἔθος ἐν Ἐκκλησίαις , ἀπό γε , οἶμαι , τοῦδε τοῦ νόμου , ὡς εἰ ἐκπίπτοι τοῦ πρώτου μηνὸς , ἡ κατὰ σελήνην τεσσαρεσκαιδεκάτη , τὸν δεύτερον καὶ ἀγχοῦ περιεργάζεσθαι μῆνα , καὶ ἐν αὐτῷ ζητεῖν τὴν ὡρισμένην ἡμέραν , ἵνα μὴ ἐξοίχοιτο τοῦ ἀληθοῦς τῆς ἑορτῆς ὁ καιρός . Ἔχει δὲ οὕτω τὸ χρῆμα , καθὰ καὶ τῷ πάλαι προηγόρευται νόμῳ . Ὀρθῶς ἔφης · πλὴν , ἐκεῖνο φράσον . Εἰ μὴ παντί τῳ τυχὸν καὶ εἰ ἐν ὁδῷ γένηται μακρᾷ , καὶ ὡς ἀπωτάτω τῆς Ἱερουσαλὴμ , ἐφῆκεν ὁ νόμος ἀνεπιλήπτως δύνασθαι τὸ Πάσχα πληροῦν . Οὐ μὲν οὖν · ἐν μόνῃ γὰρ δὴ καταθύειν ἐκέλευε τῇ ἁγίᾳ πόλει , ἐν ᾗ καὶ τὸν πάλαι ναὸν ὁ Σολομὼν ἀνεδείματο . Προσεφώνει δὲ οὕτως ὁ Μωσῆς ἐν τῷ Δευτερονομίῳ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , λέγων · Φύλαξαι τὸν μῆνα τῶν νέων , καὶ ποιήσεις τὸ Πάσχα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου , ὅτι ἐν τῷ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου νυκτός . Καὶ θύσεις τὸ Πάσχα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου , πρόβατα καὶ βόας ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὸν , ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ . Οὐ φάγῃ ἐπ' αὐτοῦ ζύμην . Ἐπτὰ ἡμέρας φάγῃ ἐπ' αὐτοῦ ἄζυμα , ἄρτον κακώσεως , ὅτι ἐν σπουδῇ ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου , ἵνα μνησθῆτε τὴν ἡμέραν τῆς ἐξοδίας ὑμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν . Οὐκ ὀφθήσεταί σοι ζύμη ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου ἑπτὰ ἡμέρας , καὶ οὐ κοιμηθήσεται ἀπὸ τῶν κρεῶν ὧν ἐὰν θύσητε τὸ ἑσπέρας τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ εἰς τὸ πρωΐ . Οὐ δυνήσῃ θῦσαι τὸ Πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι , ἀλλ' ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου , ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ . Θύσεις τὸ Πάσχα ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου ἐν τῷ καιρῷ ᾧ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου , καὶ ἑψήσεις καὶ ὀπτήσεις καὶ φάγῃ ἐν τῷ τόπῳ , ᾧ ἐὰν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτόν . Μυρίαις μὲν γὰρ ὅσαις πόλεσί τε καὶ κώμαις ἡ τῶν Ἰουδαίων ἐπεπλήθη χώρα , τελεῖν δὲ καὶ τὰ ἱερὰ καὶ τὸν ἐπὶ τῷ Πάσχα νόμον , ἐν μόνῃ δὲ χρῆναι τῇ ἁγίᾳ πόλει διετύπου Θεὸς , ἐκεῖνο , οἶμαί που , σκιαγραφοῦντος ἡμῖν εὖ μάλα τοῦ νομικοῦ γράμματος , ὡς οὐκ ἂν εἴη θέμις οὔτε μὴν ἐφεῖταί τισι τὸ ἐπὶ Χριστῷ μυστήριον , καθ' ὃν ἂν ἕλοιτο τρόπον , ἤγουν ἐν τόπῳ παντὶ δύνασθαι πληροῦν · χῶρος γὰρ μόνος ὁ πρέπων αὐτῷ , καὶ οἰκειότατος ἀληθῶς , ἡ ἁγία πόλις , τουτέστιν , ἡ Ἐκκλησία , ἐν ᾗ καὶ νόμιμος ἱερεὺς , καὶ διὰ χειρῶν ἡγιασμένων τελεῖται τὰ ἱερὰ , καὶ θυμίαμα προσφέρεται τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ , καὶ θυσία καθαρὰ , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Δι' οὐδενὸς οὖν ἄρα τὸν ἐπὶ τῷδε ποιοῦνται νόμον , οἱ τὰ ὀρθῶς ἔχοντα διαστρέφοντες αἱρετικοὶ καταθύουσι γὰρ τὸν ἀμνὸν , οὐκ ἐν τῇ ἁγίᾳ πόλει , οὔτε μὴν διὰ χειρὸς τῶν ἐξειλεγμένων διὰ τοῦ Πνεύματος εἰς ἱερουργίαν , ἀλλ' ὡς ὁ θεῖος ἡμῖν γράφει Παῦλος , ἑαυτοῖς ἁρπάζοντες τὴν τιμὴν , καὶ ἐν παντὶ τόπῳ προσάγοντες . Ταῦροι γὰρ ὥσπερ ὑβρισταὶ καὶ ἀγέρωχοι , πρὸς μόνον ἀδιακρίτως ἴενται τὸ σφίσι δοκοῦν . Ἀλλ' ἐκεῖνοι μὲν πολὺ τὸ ἐξήνιον καὶ τὸ νενευκὸς εἰς ἀπόνοιαν ἐπιτηδεύοντες , πικρὰ τῷ κριτῇ τῶν τοιῶνδε διασκεμμάτων τίσουσι δίκας . Ἴωμεν δὲ πάλιν ἡμεῖς εἰς οἶμον τὴν ἐντριβῆ τε καὶ ἀδιάστροφον , ἐκεῖνο τοῦ παρενηνεγμένου δοκιμάζοντες νόμου . Διεπύθου γάρ που λέγοντος σαφῶς , ὅτι Φυλάξατε τὸν μῆνα τῶν νέων , καὶ ποιήσεις τὸ Πάσχα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου , πρόβατα καὶ βόας . Καί τοι τί δή ποτε , φαίη τις ἂν , τὸν ἐπὶ τῷ Πάσχα νόμον τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ τιθεὶς , ἕνα μόνον ἐκέλευσε καταθύειν ἀμνόν · προβάτων δὲ καὶ μόσχων μεμνημένον οὐχ εὑρήσομεν ; Ἆρ' οὖν τοῦ πρέποντος διημάρτηκεν ὁ Μωσῆς ; Οὐδαμῶς · ἐν γάρ τοι τοῖς Ἀριθμοῖς προσεπάγεσθαι τῷ ἀμνῷ βοῦς τε καὶ ὄεις ἐπενομοθέτει Θεὸς οὕτω λέγων · Καὶ ἐν τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς Πάσχα τῷ Κυρίῳ , καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τούτου ἑορτὴ , ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε , καὶ ἡμέρα ἡ πρώτη ἐπίκλητος ἁγία ἔσται ὑμῖν , πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε . Καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα κάρπωμα Κυρίῳ , μόσχους ἐκ βοῶν δύο , κριὸν ἕνα , ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἑπτὰ , ἄμωμοι ἔσονται ὑμῖν , καὶ θυσία αὐτῶν σεμίδαλις ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ , τρία δέκατα τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , καὶ δύο δέκατα τῷ κριῷ τῷ ἑνί . Δέκατον δέκατον ποιήσεις τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ , τοῖς ἑπτὰ ἀμνοῖς , καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας , ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν . Πλὴν τῆς ὁλοκαυτώσεως τῆς διαπαντὸς τῆς πρωϊνῆς , ὅ ἐστιν ὁλοκαύτωμα ἐνδελεχισμοῦ . Ταῦτα κατὰ ταῦτα ποιήσετε τὴν ἡμέραν εἰς τὰς ἑπτὰ ἡμέρας , δῶρον κάρπωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ ἐπὶ τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ διαπαντὸς , ποιήσεις τὴν σπονδὴν αὐτοῦ . Καὶ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν , πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ . Ὅτι μὲν οὖν ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ , καὶ μέντοι καὶ ἐν ἡμέρᾳ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τὸ Πάσχα πληροῦν ἀνάγκη κατὰ τὸν νόμον , φθάσαντες ἤδη προείπομεν . Τί δ' ἂν βούλοιτο δηλοῦν καὶ τῶν ἀζύμων ἡ βρῶσις , καὶ ἡ κατὰ Σάββατον ἀργία , καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὸ ὠνομάσθαι κλητὰς ἁγίας τήν τε πρώτην καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν , προαπέδειξε σαφῶς ὁ λόγος . Τοιγάρτοι μεθεὶς τὸ ἔν γε τουτοισὶ διαμέλλειν ἔτι , ἐπὶ τοὺς τῶν θυσιῶν πάλιν ἴωμεν τρόπους . Δύο μὲν τοίνυν οἱ μόσχοι , πρὸς ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίαν , εἷς δὲ κριὸς , καὶ μὴν καὶ ἀμνοὶ τὸν ἀριθμὸν ἑπτὰ , πάντες ἄμωμοί τε καὶ ἐνιαύσιοι , καὶ θυσία μὲν ἐπ' αὐτοῖς , σεμίδαλις ἐλαιόδευτος . Πλὴν οὐκ ἐν ἴσῳ μέτρῳ · τρία μὲν γὰρ ἑκάστῳ μόσχῳ δέκατα , δύο δὲ τῷ κριῷ , καὶ ἓν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν ἀμνῶν . Εἶτα συνεισφέρεται καὶ χίμαρος ἐξ αἰγῶν , ὑπὲρ ἁμαρτίας · Καὶ ταυτὶ δὴ πάντα , φησὶ , πλὴν τῶν ὁλοκαυτωμάτων τοῦ ἐνδελεχισμοῦ . Θέα δὴ οὖν , ὦ Παλλάδιε , τοῦ Ἐμμανουὴλ τὸν θάνατον , καρποφοροῦντα πολλοὺς , κατά γε τὸ παρ' αὐτοῦ σαφῶς τε καὶ ἀληθῶς εἰρημένον , Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , καρπὸν πολὺν φέρει . Σφάζεται γὰρ ὁ ἀμνὸς εἰς τύπον Χριστοῦ , μηνὶ μὲν πρώτῳ κατὰ τὸν νόμον , ἡμέρᾳ δὲ αὖ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ . Προσεπάγονται δὲ μόσχοι , καὶ κριὸς , καὶ ἀμνοὶ πρὸς θυσίαν καὶ ὁλοκαυτώματα , τῶν διὰ πίστεως κεκλημένων εἰς ἁγιασμὸν , καθάπερ ἐγᾦμαι , τήν τε πληθὺν , καὶ τῆς πνευματικῆς εὐεξίας τὸ μέτρον , ὡς ἐν τύπῳ κατασημαίνοντα · εἰ γὰρ μὴ ἀπέθανεν ὑπὲρ ὑμῶν Χριστὸς , οὐκ ἂν ἡμεῖς παρεδέχθημεν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Ἐπειδὴ δὲ τετελείωται διὰ παθημάτων , κατόπιν ἴμεν εὐθὺς ἱεροπρεπὲς ἀνάθημα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ θυσίαν ὄντως πνευματικὴν καθ' ἑαυτοὺς ἀναφέροντες . Δύο μὲν οὖν οἱ μόσχοι · δύο γὰρ οἱ λαοί · φημὶ δὲ τὸν Ἰσραὴλ , καὶ μέντοι τοὺς ἐξ ἐθνῶν . Εἷς δὲ κριός · ἑνούμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ , Τῷ ποιήσαντι ἀμφότερα ἒν , καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λελυκότι , καὶ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσαντι , ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἑπτὰ δὲ ἦσαν οἱ ἀμνοί · ἒν γὰρ οἱ πάντες ἐν Χριστῷ γεγονότες , πλατεῖά τίς ἐσμεν ἀγέλη , καὶ τὴν ἑνὸς τοῦ πάντων ἀρχιποίμενος ὑποτρέχοντες χεῖρα , καὶ ἐκ ποίμναιν δυαῖν , εἰς μίαν ἤδη πως συναγηγερμένοι , καὶ ἐν καθαρᾷ καὶ ἀμωμήτῳ διαπρέποντες ζωῇ , διατελοῦμεν ἐν κόσμῳ , διὰ τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἐν ἀνόμοις , καὶ ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ἁμαρτίας ὑπομείναντα σφαγὴν , ὃς καὶ ἐν τῷ χιμάρῳ σημαίνεται . Μόσχου γε μὴν καὶ κριοῦ , καὶ μὴν καὶ ἀμνοῦ μνημονεύσας ὁ νόμος , τῆς τῶν ἁγίων θεοφιλοῦς πολιτείας τὰς τρεῖς ὑπέφηνε διαφοράς · τήν τε ἀνωτάτω , φημὶ , καὶ μέσην , καὶ τὴν ἔτι μείω τε καὶ ὑποδεεστέραν . Ἐν γὰρ τοῖς σωματικοῖς μεγέθεσι τῶν ζώων , ἡ τῆς πνευματικῆς εὐεξίας ἀνετυποῦτο ποσότης . Ἦ γὰρ , οὐχὶ καὶ γῆν ἔφη τὴν γονιμωτάτην ἐκδοῦναι καρποὺς ἐν τρισὶ διαφοραῖς , τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ὁ λόγος ; Ναί · ἡ μὲν γὰρ , φησὶν , ἐποίησεν ἑκατὸν , ἡ δὲ ἑξήκοντα , ἡ δὲ τριάκοντα . Ἄραρεν οὖν ὅτι τὸ διάφορον ἐν ἀρετῇ , καὶ τοῦ βίου τὸ παρηλλαγμένον , ὡς ἐν ποσότητι τῶν θυμάτων , καὶ ὡς ἐν ὄγκῳ σωματικῷ σκιαγραφεῖται καλῶς · ἄκρως μὲν γὰρ καὶ ὑπερκειμένως , ὡς ἔν γε δὴ τῷ μόσχῳ . Μέσως δὲ αὖ , καὶ τοῦ τελείως ἔχοντος ὑποβεβηκότως ὡς ἐν μείονι τῷ κριῷ , ἐνυφιζάνοντι δὲ καὶ ἔτι μείονι , τῷ ἀμνῷ . Κριοῦ γὰρ μείων , ὁ ἀμνὸς , καθάπερ ἀμέλει καὶ μόσχου , κριός . Τοιγάρτοι καὶ ἀναλόγως τοῖς ἑκάστου μεγέθεσι , τὸ τῆς σεμιδάλεως ἐπιφέρεται μέτρον , ζωῆς ἐχούσης τύπον · τρία μὲν γὰρ τῷ μόσχῳ δέκατα , δύο δὲ τῷ κριῷ , καὶ ἒν τῷ ἀμνῷ . Πλὴν ἐν ἐλαίῳ τὰ πάντα δεδεῦσθαι δεῖν ἔφη · ἕψεται γὰρ πάντως τοῖς ἑκάστου μέτροις ἀναλόγως , [ τὰ ] παρὰ Θεοῦ . Καὶ τῆς ἐν εὐκλείᾳ καὶ μακαριότητι ζωῆς πολλή τις ἔσται διαφορά . Τοῖς μὲν γὰρ πρέποι ἂν εἰκότως , ἡ ἀνωτάτω , ἑτέροις δ' αὖ ἡ ὡς ἐν μείονι μὲν , πλὴν ἐν τιμῇ τε καὶ δόξῃ , τισὶ δὲ καὶ ὑποβεβηκότως καὶ ὑφειμένως τε ἔτι . Ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ · καὶ παρ' αὐτοῖς δέ φημι τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις , ἐν διαφοραῖς εἶναι πολλαῖς τῆς εὐκλείας τὸ μέτρον , πλὴν ἐν οἷσπερ ἂν εἴη μέτροις , ἡ τῶν ἁγίων ζωὴ , τὸ ἱλαρὸν ἔχει · καὶ τὸ δ' εὐθυμεῖσθαι δεῖν , καὶ καταπιαίνεσθαι τοῖς παρὰ Θεοῦ . Ἄθρει γὰρ ὅπως τὸ ἔλαιον οὐχὶ μόνοις τοῖς τρισὶν ἐπεχεῖτο δεκάτοις , ἀλλὰ καὶ δυσὶ , καὶ ἑνί . Ἐνδελεχισμοῦ δὲ θυσίαν καὶ ὁλοκαυτώματα , καλεῖ τὸν ἀμνὸν τὸν σφαγιαζόμενον ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ τὸ πρωῒ , καὶ ἀγχοῦ πρὸς ἑσπέραν . Δι' οὗ δὴ πάλιν ἐξέσται μαθεῖν , ὅτι πολὺ τὸ εὐῶδες τῆς ἁγίας σκηνῆς , καὶ ἀκατάληκτος ἀληθῶς , ἡ τῶν Ἐκκλησιῶν εὐοσμία , καὶ τῶν ἐν αὐταῖς ἁγίων . Εὐωδιάζουσι γὰρ τὸν Ἐμμανουὴλ , καὶ τὸ ἐπὶ Χριστῷ τελοῦσι μυστήριον τὴν ἀναίμακτον λατρείαν προσκομίζοντες τῷ Θεῷ . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἐστὶ τὸ πρωΐ τε καὶ πρὸς ἑσπέραν ὁλοκαυτίζεσθαι τοὺς ἀμνούς . Ἀρχῇ γὰρ καὶ τέλει , καὶ διὰ μέσου λαμβάνεται . Οὐκοῦν ἀπαρχῆς μέχρι τέλους τὸ εὐῶδες ἐν Ἐκκλησίαις , ὡς ἐν ἀμνῷ τῷ Χριστῷ . Εὖ ἔφης . Ἑτέραν δὲ αὖ νόμος ἐπισυνάπτει τῇ πρώτῃ τὴν ἑορτὴν , μονονουχὶ δὲ καὶ αὐτοὺς ἡμῖν τοὺς καιροὺς συνείρει λέγων ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῶν νέων , ὅταν προσφέρητε θυσίαν νέαν Κυρίῳ τῶν ἑβδομάδων , ἐπίκλητος ἁγία ἔσται ὑμῖν , πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε . Καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ , μόσχους ἐκ βοῶν δύο , κριὸν ἕνα , ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἑπτὰ ἀμώμους . Ἡ θυσία αὐτῶν σεμίδαλις ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ , τρία δέκατα τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , καὶ δύο δέκατα τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ , δέκατον δέκατον τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ , τοῖς ἑπτὰ ἀμνοῖς , καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας , ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν , πλὴν τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ διαπαντός . Καὶ τὴν θυσίαν αὐτῶν ποιήσετέ μοι , ἄμωμοι ἔσονται ὑμῖν , καὶ τὰς σπονδὰς αὐτῶν . Ἐν μηνὶ μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ , κατὰ τοὺς Ἑβραίων νόμους , ὁ ἀμνὸς ἐσφάζετο . Τῷ δὲ ἀγχοῦ τάχα που καὶ γείτονι , συναγείρειν ἔθος τὰ ἐξ ἀγρῶν , ὀσπρίων δὴ λέγω τὰ πρώϊμα , καὶ δέσμην ἀμάλλης , ἀμηθέντος ἤδη καὶ σίτου . Καιρὸς οὖν ἄρα τῶν νέων , καθ' ὃν ἐξ ἀγρῶν συναγείρεσθαι χρὴ , τὰ ἐν αὐτοῖς ἐσπαρμένα . Κλητὴ δὲ πάλιν ἡ τοιάδε , φησὶν , ἑορτὴ , καὶ περαινέσθω συννόμως , πόνου καὶ ἱδρῶτος ἐξῃρημένον . Ἀνεῖσθαι γὰρ ἔθος ἐν ἑορταῖς καὶ ἀποφοιτᾷν ὅτι μάλιστα τῶν ἐργωδεστέρων . Ἀναμάθοι δ' ἄν τις κἀκ τοῦδε δὴ πάλιν , ὅτι τοὺς ἁγίαν τῷ Θεῷ τελοῦντας τὴν ἑορτὴν , πρέποι ἂν ἥκιστά γε , τὴν ἀκλεᾶ καὶ παμμόχθηρον πληροῦν ἁμαρτίαν . Ἀνέντας δὲ ὥσπερ καὶ πληροῦντας τὸν νοῦν , τοῖς εἰς ἀρετὴν ἐντρυφᾷν σπουδάσμασι . Προσφέρονται δὲ καὶ εἰς ὁλοκαύτωμα καὶ θυσίαν , μόσχοι μὲν δύο , κριὸς δὲ εἷς καὶ ἑπτὰ ἀμνοὶ , σεμίδαλις ἐλαιοβραχὴς , καὶ χίμαρος ἐξ αἰγῶν . Καὶ ὅποι ποτὲ βλέποι τοῦ νόμου τὸ αἴνιγμα , διειρηκότες ἀρτίως , οὐ ταυτολογήσομεν . Πλὴν , ἐκεῖνο ἐροῦμεν ἀναγκαίως , ὅτι τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀναστάσεως ἀνατυποῖ τὸ μυστήριον , ὁ τῶν νέων καιρός · ἀνέθαλε γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐν πρώτῳ Χριστῷ , ἀποτριψαμένη τὴν φθορὰν , καὶ τὴν ἐκ τῆς ἁμαρτίας παλαίωσιν ἀποβαλοῦσα λοιπόν . Τοιγάρτοι καὶ ἐπὶ τῷδε λίαν ἀπεσεμνύνετο λέγουσα · Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ · ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης . Ἱμάτιον σωτηρίου , καὶ μὴν καὶ εὐφροσύνης ἄμφιον , τὴν ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἐν Χριστῷ που πάντως ὠνόμασεν ἀφθαρσίαν , σαφέστερον δὲ καὶ τὸν ἐπὶ τῇδε τῇ πανηγύρει νόμον , καὶ διὰ πλείστων ὅσων ἐμφανὲς τὸ αἴνιγμα καθίστη λέγων ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Εἶπον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν , καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτῆς , καὶ οἴσετε τὸ δράγμα ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν . τῇ ἐπαύριον τῆς πρώτης ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς . Καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα , πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ , καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ , θυσία τῷ Κυρίῳ , ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ , καὶ σπονδὴν αὐτοῦ τὸ τέταρτον τοῦ ἲν οἴνου , καὶ ἄρτον , καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην , ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν . Νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν . Καὶ ἀριθμήσετε ὑμῖν ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν Σαββάτων , ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματος , ἑπτὰ ἑβδομάδας ὁλοκλήρους , ἕως τῆς ἐπαύριον τῆς ἐσχάτης ἑβδομάδος ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρας . Ἑορτὴ μὲν γὰρ σωτήριος ἀληθῶς , ὁ ὑπὲρ ἡμῶν θάνατος τοῦ Ἐμμανουήλ . Ἐκτέτικε γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν τὰ ὀφλήματα , καὶ ἔστιν ἀληθὲς , ὅτι αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἵρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται , καὶ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν . Προσήλωσε γὰρ τῷ ἰδίῳ σταυρῷ τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον , καὶ τεθριάμβευκεν ἐν αὐτῷ τοὺς πάλαι κρατοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς , ἀρχὰς δὴ λέγω καὶ ἐξουσίας , καὶ τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας · καὶ πρό γε τῶν ἄλλων , τὸν Σατανᾶν . Ἑορτὴ δὲ γείτων εὐθὺς , τῆς πρώτης οὐ μείων , ἡ ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσις , κατασείουσα τὴν φθορὰν , ἀποκείρουσα τὴν ἁμαρτίαν , καὶ εἰς νέαν ἡμᾶς μεθιστᾶσα ζωὴν , τὴν ὡς ἐν ἁγιασμῷ τε καὶ ἀφθαρσίᾳ , κατηργημένου θανάτου . Ἀπεδυσάμεθα γὰρ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , καὶ μετημφιέσμεθα τὸν νέον , τουτέστι , Χριστὸν , ἤτοι τὴν ἐν Χριστῷ πολιτείαν καὶ ζωήν . Ἄθρει δὴ οὖν , ἄθρει τὴν τῆς ἀνανεουμένης ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴν , τουτέστι Χριστὸν , ὡς ἐν τύπῳ δράγματος , καὶ ὡς πρωτόλειον ἐξ ἀγροῦ , καὶ ὡς ἐκ καρπῶν ἀπαρχὴν προσκομιζόμενον ἱερὸν ἀνάθημα τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Ἦ οὐκ ἀσταχύων δίκην ἀνεθάλομεν ἐν κόσμῳ ; Ναί · τοιγάρτοι περὶ ἡμῶν καὶ αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Χριστὸς τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς , Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι τετράμηνός ἐστι , καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται ; Ἰδοὺ λέγω ὑμῖν , ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν , καὶ θεάσασθε τὰς χώρας , ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη , καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ ὁ συνάγων . Ἀστάχυσι γὰρ καὶ πυροῖς παρεικάζει τὰ καθ' ἡμᾶς . Οὐκοῦν , ἀσταχύων οἵα τις ἀπαρχὴ καὶ νέος ὥσπερ καρπὸς ἐν εἴδει δράγματος νοεῖται Χριστὸς , ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν , ἡ τῆς ἀναστάσεως ἡμῖν ὁδὸς , ὁ πάντα πρὸς καινότητα μεταστοιχειῶν , καὶ παλαιότητα ἀπαλλάττων · Τὰ γὰρ ἀρχαῖα παρῆλθε , φησὶν , ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινὰ , καὶ εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις κατὰ τὰς Γραφάς . Ἀνεκομίζετο δὲ τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου · ἐγηγερμένος γὰρ ἐκ νεκρῶν ὁ Ἐμμανουὴλ ὁ νέος τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ὡς ἐν ἀφθαρσίᾳ καρπὸς , ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν , ἵν' ἐμφανισθῇ νῦν ὑπὲρ ἡμῶν τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἑαυτὸν εἰς ὄψιν ἄγων αὐτοῦ · σύνεστι γὰρ ἀϊδίως , καὶ οὐκ ἂν ἀπολιμπάνοιτο τοῦ Πατρὸς , ὡς Θεὸς , ὡς ἐν ἑαυτῷ δὲ μᾶλλον , εἰς ὄψιν ἄγων ἡμᾶς τοὺς ἔξω προσώπου , καὶ ἐν ὀργῇ διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν , καὶ τὴν καθ' ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν . Οὐκοῦν ἐν Χριστῷ κερδαίνομεν τὸ καὶ ἐν προσώπῳ τυχὸν γενέσθαι Θεοῦ . Ἀξιοῖ γὰρ ἡμᾶς ἐποπτείας ἤδη λοιπὸν , ὡς ἡγιασμένους . Ὅρα δὲ ὅπως ἡμῖν ὁ νόμος , καὶ τὸν τῇ ἀναστάσει πρέποντα προανετύπου καιρὸν , τουτέστι , τὴν τρίτην ἡμέραν . Τῇ γὰρ ἐπαύριον τῆς πρώτης , φησὶν , ἀνοίσει τὸ δράγμα ὁ ἱερεὺς , ἔναντι Κυρίου . Τρίτη δὲ πάντως ἡ ἀπὸ τῆς πρώτης , οὐκ αὔριον , ἀλλ' ἐπαύριον · ἀνεβίω δὲ ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν τρίτην . Ἀληθές . Συνανακομίζεται δὲ τῷ δράγματι , καὶ πρόβατον ἄμωμον , δύο δεκάτων αὐτῷ σεμιδάλεως ἐπενηνεγμένων ἀναμὶξ ἐλαίῳ πάλιν . Ὁ γὰρ ὡς ἐν δράγματί τε καὶ ἀπαρχῇ καρπῶν οἱονεὶ ζωγραφούμενος , καὶ ὡς ἐξ ἀγέλης ἀπαρχὴ λαμβάνεται , ἀγέλης δὲ ζώσης ὡς ἐν πιότητι χάριτος , καὶ ἐν εὐφροσύνῃ πνεύματος . Ταύτῃ τοι συναναφέρεσθαι δεῖν τῷ προβάτῳ φησὶ τὴν σεμίδαλιν , ἔλαιόν τε καὶ οἶνον · καὶ σεμίδαλις μὲν σημεῖον ἂν γένοιτο ζωῆς , καθὰ πλειστάκις εἰρήκαμεν · πιότητος δὲ τὸ ἔλαιον , εὐφρασίας δὲ , οἶνος . Προσάγεται δὲ καὶ ὡς ἐν ἄρτῳ πάλιν , καὶ ἐν χίδροις πεφρυγμένοις · χίδρα δὲ τὰ ὄσπρια , φησὶ , διὰ τὸ , οἶμαι , τριβόμενα τοῖς ἀλοοῦσιν αὐτὰ περιχεῖσθαι μύλοις . Νοοῖτο δ' ἂν ἡμῖν καὶ διὰ τούτου Χριστὸς , νέον φύραμα , πρὸς ὃν ἡμεῖς μεμορφώμεθα , προστετάγμεθά τε τελεῖν ἑορτὰς , ἐκκαθάραντες τὴν παλαιὰν ζύμην , ἵνα καὶ ἡμεῖς νέον φύραμα χρηματίζωμεν , καθ' ὁμοιότητα τοῦ πᾶσαν ἡμῖν τὴν εἰς καινότητα πολιτείας ἐγκαινίσαντος ὁδὸν , τουτέστι Χριστοῦ . Εὖ λέγεις . Προσεπιτάττει δὲ δεῖν καρπῶν ἀπέχεσθαι νέων , καὶ ἐδώδιμον ἀπ' αὐτῶν ποιεῖσθαι μηδὲν , τὴν τοῦ δράγματος ἀνάθεσιν περιμένοντας . Νέα γὰρ οὐ φάγεσθε , φησὶν , ἕως εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην , ἕως ἂν προσενέγκητε ὑμεῖς τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν . Καιρὸς γὰρ ὁ πρέπων τοῦ χρῆναι μεταλαχεῖν τῆς νέας τε καὶ ἀκηράτου ζωῆς , μόνος ἂν γένοιτο , καὶ σφόδρα εἰκότως , καθ' ὃν ἐπέλαμψεν ὁ Ἐμμανουήλ . Ἱκανὸς δὲ πρὸ αὐτοῦ παντελῶς οὐδεὶς , εἰς νέαν ἡμᾶς ἀναστοιχειῶσαι ζωὴν , ἀπαρχὴ δὲ ὥσπερ καὶ πρῶτος αὐτὸς τῶν εἰς ἀφθαρσίαν ἐκτισμένων , καθὸ πέφηνεν ἄνθρωπος , καὶ ἐν σαρκὶ μεθ' ἡμῶν , διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν . Εἰσκεκόμικε δὲ παραχρῆμα τῆς ἁγίας ἡμῖν Πεντηκοστῆς προανατύπωσιν ἐναργῆ , ἑπτὰ χρῆναι λέγων ἐπαριθμεῖν ἑβδομάδας , τῇ τοῦ δράγματος εἰσκομιδῇ . Μετὰ γάρ τοι τὴν ἀναστάσιμον τοῦ Σωτῆρος ἡμέραν , ἑπτὰ συνείροντες ἑβδομάδας , ἑορτάζομεν οἱ πεπιστευκότες . Ὡς σαφὴς ὁ λόγος ! Ὅτι δὲ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀναστάσεως ὁ καιρὸς μεθίστησι τοὺς ἡγιασμένους ἐν Πνεύματι , καὶ ἐν πίστει δεδικαιωμένους , εἰς τὸ δύνασθαι καρποφορεῖν τὴν νέαν τε καὶ ἀκίβδηλον ζωὴν , κατεδείκνυ σαφῶς οὕτω λέγων εὐθύς · Καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τῷ Κυρίῳ , ἀπὸ τῆς κατοικίας ὑμῶν προσοίσετε ἄρτους ἐπίθεμα , δύο ἄρτους , ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεως ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἷς , ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ , καὶ προσάξετε μετὰ τῶν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺς ἀμώμους ἐνιαυσίους , καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίων , καὶ κριοὺς δύο ἀμώμους , καὶ ἔσονται εἰς ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ , καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν , θυσία ὀσμὴ εὐωδίας τῷ Κυρίῳ . Καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας , καὶ δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους εἰς θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος . Καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματος ἐπίθεμα ἐναντίον Κυρίου μετὰ τῶν δύο ἀμνῶν , ἅγια ἔσονται τῷ Κυρίῳ , τῷ ἱερεῖ τῷ προσφέροντι αὐτὰ αὐτῷ ἔσται . Καὶ καλέσετε ταύτην τὴν ἡμέραν κλητὴν , ἁγία ἔσται ὑμῖν , πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ , νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν . Ἀπαρχὴ μὲν γὰρ καὶ οἱονεὶ πρωτόλειον τῆς εἰς καινότητα μεταπλαττομένης κτίσεως ὁ Ἐμμανουὴλ , νοεῖται δὲ πρῶτος ἐν ἡμῖν , ὡς ἄρτος καὶ νέον φύραμα , τρίβον δὲ ὥσπερ τὴν εἰς τὸ χρῆμα λοιπὸν ἑλόντες ἡμεῖς , καθ' ὁμοιότητα τὴν πρὸς αὐτὸν , νέον ὥσπερ τι καὶ ἡμεῖς κεκλήμεθα φύραμα . Τύπος δ' ἂν εἴη καὶ τοῦδε σαφὴς , ὁ ἐκ νέων καρπῶν προσκομιζόμενος ἄρτος , ἀλλ' οὐχ εἷς ὁ ἄρτος , δύο δὲ χρῆναι προσάγεσθαι λέγει · δύο γὰρ οἱ λαοὶ , κἂν εἰ πρὸς ἑνότητα φαίνοιντο συνενηνεγμένοι διὰ μεσίτου Χριστοῦ · πλὴν ἐζυμωμένοι πεφθήσονται , φησί . Καὶ τί τὸ αἴνιγμα , φέρε λέγωμεν , τὸ τοῦ νόμου βάθος , ὡς ἔνι , καλῶς περιαθρήσαντες . Ἆρα γὰρ ζύμην ἐν τούτοις ἐννοεῖν ἀκόλουθον , τὴν ὡς ἐν φαυλότητι καὶ κατεψευσμένην ; Εἶτα πῶς οὐ μωρία τοῦτό γε ; πῶς γὰρ ἂν ἔτι κακίας ἀπαλλάξαιμεν , τοὺς εἰς καινότητα πολιτείας εὐαγγελικῆς μετεσκευασμένους ; ἢ πῶς ἂν τοῦτο νοοῖτο καινότητος ; πῶς δ' ἂν ἔτι καὶ νέον φύραμα λέγοιντό τινες , εἰ ζύμης ἐν αὐτοῖς ἐναπομένει λείψανον , εἶέν τε τῆς ἀνοσίου καὶ βδελυρᾶς φαυλότητος οὐκ εἰσάπαν ἠμοιρηκότες ; Ἐπινοητέον δὴ οὖν κατά γε τὸν πρέποντα τοῖς θεωρήμασι λόγον , ζύμης εἶδος ἑτέρας , τὸ καταψέγεσθαι δεῖν οὐκ ἐχούσης ἐφ' ἑαυτῇ , μᾶλλον δὲ καὶ τεθαυμασμένης παρά γε τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ . Ζύμῃ δὴ οὖν ὁ Σωτὴρ τῆς θείας τε καὶ εὐαγγελικῆς παιδεύσεως τὴν εὐκλεᾶ τε καὶ ὀνησιφόρον δύναμιν παρεικάζει , λέγων · Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ , ἣν λαβοῦσα γυνὴ , ἔκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία , ἕως οὗ ἐζυμώθη τὸ ὅλον . Εἰσδύνουσα γὰρ εἰς νοῦν καὶ καρδίαν τῆς εὐαγγελικῆς παιδεύσεως ἡ ζωοποιὸς ἐνέργεια , ψυχήν τε καὶ σῶμα καὶ πνεῦμα πρὸς ἰδίαν ὥσπερ ποιότητα μεταστοιχειοῖ . Οὐκοῦν τῇ τοιᾷδε ζύμῃ πρέποι ἂν ὑπονοεῖν ἐζυμῶσθαι τοὺς λαοὺς , ὡς ἐν εἴδει τῶν ἄρτων προσκεκομισμένους , καὶ ἐκ δύο δεκάτων ἕκαστος · τὸ οἱονεὶ διττὸν τῆς παιδεύσεως , καταγράφοντος ἡμῖν αἰνιγματωδῶς τοῦ τύπου . Οἷον δὴ τί φῄς ; Οὐ γὰρ , ὦ Παλλάδιε , φαίης ἂν , ὅτι διὰ διττῆς παιδεύσεως , νομικῆς τε καὶ εὐαγγελικῆς , ἱεροί τε ἐσόμεθα , καὶ εὐπαράδεκτοι τῷ Θεῷ , ἴμεν τε οὕτως εἰς νέαν καὶ ἀπόλεκτον ζωήν ; Φημί . Τοῦτό τοι καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὁ Σωτὴρ διεσάφει , λέγων · Διὰ τοῦτο εἶπον ὑμῖν , ὅτι πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν , ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ πλουσίῳ , ὅστις ἐκβάλλει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά . Οἱ γὰρ τὸν νοῦν ἔχοντες ἐπιστήμονα τῶν διὰ Μωσέως τεθεσπισμένων , καὶ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης καὶ ὡς ἐν τύποις ἐντολῆς ἐκμεμεστωμένον , εἶτα πρὸς ἐκείνῃ τὴν νέαν καὶ εὐαγγελικὴν καταπλουτήσαντες γνῶσιν , διττὴν , οἶμαί που , λοιπὸν αὐχοῦσι καὶ τὴν παίδευσιν . Ὀρθῶς ἔφης . Ἀλλ' οὐκ ἐν μόνοις ἄρτοις ἡμῖν ἡ τῶν εἰς καινότητα ζωῆς ἐσκευασμένων πληθὺς κατεγράφετο , προσεπιτάττει δὲ δεῖν ὁ νόμος ἑπτὰ προσάγειν ἀμνοὺς σὺν μόσχῳ τῷ ἑνὶ , καὶ κριοῖς δυσίν · ἑπομένης δὲ δηλονότι σπονδῆς τοῖς θύμασι , τουτέστιν , οἴνου καταχεομένου , καὶ ὡς ἐν τετάρτῳ τοῦ ἲν , ὅπερ ἐστὶ ξεστῶν ἓξ , γλώσσῃ τῇ καθ' ἡμᾶς ἐκφωνούμενον . Οὐκοῦν τύπος ἂν εἶεν οἱ ἑπτὰ πάλιν ἀμνοὶ τῆς τῶν πιστευόντων ἀγέλης , νηπιαζούσης μὲν ἐν Χριστῷ . Νηπιότητος γὰρ σύμβολον , ὁ ἀμνός · πλὴν ὡς ἐν ἰσχύϊ καὶ ἀνδρίᾳ πνευματικῇ , προϊούσης εἰς τελειότητα καὶ εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος Χριστοῦ . Πῶς ἔφης ; Τοὺς ἀμνοὺς ὀνομάσας , εἶτα διὰ μέσου παρενθεὶς τὸν μόσχον , ἐπιφέρει τοὺς κριούς . Τύπος δ' ἂν εἶεν οἱ μὲν ἀμνοὶ , τῆς ἀγέλης · ἰσχύος δὲ καὶ ἀνδρείας , ὁ μόσχος · τὸ γάρτοι ζῶον εὐσθενές · ἡλικίας δὲ λοιπὸν τῆς ἐντελοῦς , οἱ κριοί . Οὐκοῦν οἱ πιστεύοντες διὰ τοῦ κατανδρίζεσθαι φιλεῖν τῶν γεωδεστέρων , ἀναθρώσκουσιν εἰς τελειότητα , τὴν ὡς ἐν Χριστῷ νοουμένην . Τέλειοι γὰρ εἰς ἡλικίαν οἱ κριοὶ , τῆς νοητῆς τελειότητος τὸ μέτρον , ὡς ἔν γε σφίσιν αὐτοῖς εὖ μάλα κατασημαίνοντες . Δύο δὲ οἱ κριοὶ , διττὴ γάρ πως ἐν ἡμῖν ἡ ἐν Χριστῷ τελειότης , ἡ ὡς ἐν ἔργῳ τε καὶ γνώσει νοουμένη . Ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ , φησὶν , οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν . Οἶνος δὲ τοῖς ἱερείοις ἐπιχεῖται πάλιν · ἕψεται γὰρ πάντως τοῖς εἰς τελειότητα τὴν ἐν Χριστῷ νοουμένην διᾴττειν ἐσπουδακόσι , τὸ κατευφραίνεσθαι δεῖν . Οἶνος γὰρ , φησὶν , εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου . Καὶ χίμαρος μὲν ὑπὲρ ἁμαρτίας ἐσφάζετο · προσεπάγονται δὲ καὶ ἀμνοὶ δύο μετὰ τῶν ἄρτων , εἰς θυσίαν σωτηρίου . Καὶ τί τὸ χρῆμα πάλιν ; Ἀπέθανε γὰρ ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὁ Ἐμμανουὴλ , ὡς ἐν τῷ χιμάρῳ γραφόμενος , ἱερὰν δὲ ἡμῶν καὶ εὐπρόσδεκτον ἀποτελῶν τήν τε εἰς καινότητα ζωὴν καὶ τὴν εἰς νέον φύραμα μεταβολὴν , καὶ τὴν μέχρι ψυχῆς καὶ σώματος ἀνάθεσίν τε καὶ καθιέρωσιν , ἣν ὑπομένειν εἰθίσμεθα , μονονουχὶ καὶ συναποθνήσκοντες τῷ δι' ἡμᾶς ἐν νεκροῖς , ἵνα συζήσωμεν αὐτῷ . Τοιοῦτόν τι καὶ ὁ Παῦλος ἡμῖν ὁ σοφὸς ἐπιστέλλει λέγων · Ἢ ἀγνοεῖτε , ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν , εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν ; Συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ · ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς διὰ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸς , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν . Οὐκοῦν ἐσφάγη μὲν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν αὐτὸς , συντεθάμμεθα δὲ καὶ ἡμεῖς αὐτῷ , θάνατον ὑπομένοντες , οὐ σωματικὸν , ἀλλὰ νεκροῦντες τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ κόσμῳ μὲν ζῶντες οὐκέτι , Χριστῷ δὲ μᾶλλον , καὶ δι' αὐτοῦ τῷ Πατρί . Ὅρα τοίνυν σφαζομένῳ τῷ χιμάρῳ συναποθνήσκοντας τοὺς ἀμνοὺς , καὶ συνθυμιωμένους τοὺς ἄρτους · δεκτὴ γὰρ ἡμῶν ἡ καθιέρωσις , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἡ νέα τε καὶ εὐαγγελικὴ ζωὴ , συμπλαττομένη τρόπον τινὰ τοῖς παθήμασι τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὴν αὐτοῦ μίμησιν ὑποτρέχουσα . Εἰ γὰρ συμπάσχομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν · εἰ συναποθνήσκομεν , καὶ συζησόμεθα · καὶ εἰ κοινωνοὶ παθημάτων ἐσμὲν , μερισταὶ καὶ τῆς εὐκλείας ἐσόμεθα καὶ αὐτοί . Σωτηρίου δὲ θυσία διακεκλήσθω , φησὶν , ἡ τοιάδε καλῶς . Σώζει γὰρ τοὺς ὑπὲρ ὦν τὴν σφαγὴν ὑπέμεινεν ὁ Χριστὸς , εἴπερ ἐξίστησιν ἁμαρτίας , καὶ θανάτου , καὶ φθορᾶς ἀμείνους ἀποτελεῖ τοὺς συντεθαμμένους αὐτῷ καὶ συναποθνήσκοντας , κατά γε τὸν ἤδη προειρημένον τρόπον . Ὡς βαθὺς ὁ λόγος , καὶ ἀμυδρὸν τοῦ νόμου τὸ χρῆμα ! Αἴνιγμα γὰρ , ὦ Παλλάδιε , καὶ οἱονεὶ λεπτῶν τε καὶ διεσμιλευμένων ἐννοιῶν , ἀσυμφανὲς ἀποσκίασμα . Εὖ ἔφης . Τρεῖς μὲν οὖν καιροὺς ὁ νόμος ἔφη , καθ' οὓς ἂν ἡμᾶς ἑορτάζειν πρέποι . Τρεῖς γὰρ , φησὶ , καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτάσατέ μοι . Βούλει δὴ οὖν , ἐπὶ δυσὶν ἤδη γεγονότος ἡμῖν ἀποχρώντως τοῦ λόγου , τίς ὁ τρίτος , καὶ ἐφ' ὅτῳ περ ἂν τελοῖτο λέγωμεν ; Διεπύθου γάρ που τὴν ἐφ' ἑκάστῳ πρόφασιν , ἡ μὲν γὰρ , ὅτι σέσωκε τὸν ὑπέρ γε τῆς ἁπάντων ἡμῶν σωτηρίας ἀνατλὰς θάνατον ὁ Χριστός · ἡ δὲ , ὅτι καταλύσας τὴν φθορὰν , ἀνεβίω πάλιν , καὶ εἰς νέαν ἡμᾶς ἀνεκαίνισε ζωὴν , ἐπετελεῖτο χρησίμως . Καὶ τῆς μὲν πρώτης ὁ καιρὸς ἐν τοῖς μησὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ , πρῶτός τε καὶ ἐν ἀρχαῖς · τῆς δὲ δευτέρας ὁ γείτων εὐθὺς καὶ παρεζευγμένος , καθ' ὃν ἦν εἰκὸς , ἐπείγεσθαι μὲν τοῖς ἀστάχυσι τὸν ἀμητῆρα σίδηρον . συγκομίζεσθαι δὲ δεῖν τὰ ἕτερα τῶν σπερμάτων . Μυρία γὰρ ὅσα τῶν ἐν ἀγροῖς . Φέρε δὴ οὖν καὶ ἐπὶ τῷ τρίτῳ τῆς ἑορτῆς καιρῷ τὰ εἰκότα λέγωμεν , πολυπραγμονοῦντες εὖ μάλα τὸ ὅπως τε καὶ ἐπὶ τίσιν ἀποπεραίνεσθαι χρὴ καὶ τὴν ἐπὶ τῷδε γνῶσιν , τὸν νόμον ἐξαιτήσωμεν , καὶ ἐξ αὐτῶν ληψώμεθα τῶν ἱερῶν Γραμμάτων · ἴοι γὰρ ἂν οὕτω πρὸς τὸ ἀληθὲς ὁ λόγος . Εἰ οὐκ ὀρθῶς σοι τοῦτο φάναι τε δοκῶ καὶ διεσκέφθαι πάλιν ; Παντάπασι μὲν οὖν . Γέγραπται τοίνυν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ λέγων · Τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου , μιᾷ τοῦ μηνὸς , ἔσται ἡμῖν ἀνάπαυσις , μνημόσυνον αἰώνιον σαλπίγγων , κλητὴ ἁγία τῷ Κυρίῳ . Πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε , καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ . Ἔοικε τοίνυν ἡμῖν ὁ ἕβδομος μὴν τὸν ἐπὶ συντελείᾳ τε καὶ ἐπ' ἐσχάτοις ὑπαινίττεσθαι καιρόν . Μηνὶ γὰρ ἑβδόμῳ πάντα τὰ ἐξ ἀγρῶν οὐκ εἰς τὴν ἅλω ποθὲν συγκομιστέον , ὦ τᾶν , ἀλλ' ἐν αὐτοῖς ἤδη τοῖς ἑκάστου θησαυροῖς εἰσκλείεσθαι πρέποι . Καὶ παροίχεται μὲν ὁ τῆς εὐκαρπίας καιρὸς , ἀνίσχει δὲ ἤδη χειμῶνος ἀρχὴ , φθίνει τε φυτὰ , καὶ ἄνθη μαραίνεται . Φέρε δὴ οὖν ὡς ἐπί γε σφίσιν αὐτοῖς τὰ ἐκ τοῦ καιροῦ μεθιστάντες , λέγωμεν , ὅτι πρὸς τὸ τέλος ἤδη διέρποντος τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ὥσπερ τινὸς ἐπηρτημένου , καὶ εἰσελαύνειν μέλλοντος , καθ' ὃν ἀνάγκη κολάζεσθαι τοὺς φιλαμαρτήμονας , σωρεύσει μὲν ἕκαστος τὸ ἐξ ἰδίων πόνων , εἴγε σωφρονοῖ , καὶ ἐν τοῖς ἄνω θησαυροῖς εἰσκομιεῖ . Μεμνήσεται δὲ λέγοντος τοῦ Χριστοῦ · Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς , ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει , καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι · θησαυρίζετε δὲ μᾶλλον ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Οὐκοῦν ἐπείπερ ἐγηγερμένου Χριστοῦ , τῆς συντελείας ἡμᾶς εἰς ἀνάμνησιν οἱ τῶν ἁγίων μυσταγωγῶν ἀποφέρουσι λόγοι , ἄνω γὰρ καὶ κάτω διακεκράγασιν , Ἐσχάτη ὥρα ἐστὶν , συγκομιζέσθω , φησὶν , ἐν θησαυροῖς ἤδη τοῖς ἄνω τὰ παρ' ἑκάστου , φησὶ , λοιπόν . Ἀλλ' ἐν τῇ νεομηνίᾳ , φησὶ , τοῦ μηνὸς , καθ' ὃν ἂν εἰσκλείετε τοὺς καρποὺς , ἔσται ὑμῖν ἀνάπαυσις , μνημόσυνον σαλπίγγων . Θησαυρίζει γὰρ ἕκαστος τὰ ἐξ ἰδίων ἱδρώτων ἀγαθὰ , καὶ τῆς εἰς αἰῶνα τρυφῆς τε καὶ ἀναπαύσεως προνοήσεται καὶ ἐπιμελήσεται , μεμνημένος ὅτι , καθά φησιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου , καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπὸ οὐρανοῦ . Σαλπίσει γὰρ , φησὶ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται , ἄφθαρτοι . – Τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν εἴτε ἀγαθὸν , εἴτε φαῦλον . Μεμνήμεθα τοιγαροῦν τῆς ἱερᾶς ταυτησὶ καὶ φοβερωτάτης σάλπιγγος , ὅτε καὶ εὐσημοτάτη τῶν ἁγίων ἐστὶν ἑορτὴ κλητὴ ἁγία , κλῆρον ἤδη δεχομένων τῶν ἐν ἐλπίσι καὶ λαμπρῶν ἀνδραγαθημάτων πλουσίαν ἀντέκτισιν . Ἀναγκαῖον οὖν ἡμᾶς , ταῖς περὶ τούτων ἐννοίαις ἐπὶ τὸ λίαν ἐπιεικὲς ἀναθρώσκοντας , παντὸς καταλήγειν ἔργου , παντελῶς οὐδὲν ὠφελεῖν εἰδότος , μᾶλλον δὲ καὶ κατασπιλοῦν εἰωθότος . Τοῦτο γὰρ οἶμαί ἐστιν ὃ καὶ σοφῶς ἡμῖν ἔφη Παῦλος · Ὁ καιρὸς συνεσταλμένος ἐστὶ τὸ λοιπὸν , ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας , ὡς μὴ ἔχοντες ὦσι , καὶ οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ , ὡς μὴ καταχρώμενοι . Ἔοικεν . Εἶτα φησὶν , ὅτι Τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου , ἡμέρα ἐξιλασμοῦ , κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν . Καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν , καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ . Πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ , ἔστι γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμοῦ αὕτη ὑμῖν , ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν . Πᾶσα ψυχὴ , ἥτις μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ , ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς . Καὶ πᾶσα ψυχὴ , ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ , ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς . Πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε , νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσαις κατοικίαις ὑμῶν . Σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν , καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν · ἀπὸ ἐνάτης τοῦ μηνὸς , ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας σαββατιεῖτε τὰ Σάββατα ὑμῶν . Ταπείνωσιν καὶ νηστείαν , καὶ ὁλοκαυτωμάτων προσαγωγὴν , καὶ μὴν καὶ ἔργου παντὸς κατάληξιν ποιεῖσθαι δεῖν ἔφη , τῶν μὲν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν τὴν νέκρωσιν διὰ νηστείας ὑποτυπῶν , διὰ δὲ τῶν ὁλοκαυτωμάτων τὴν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνάθεσιν , οὐ μεμερισμένως , ἀλλ' εἰσάπαν καὶ ὁλοτελῶς . Διά τε τῆς ἀργίας , καὶ τοῦ χρῆναι παντελῶς τῶν ἔργων ἀποφοιτῶντας , ὅτι προσήκει τῶν ἐπιγείων οὐδὲν ἀποπεραίνειν ἔτι , κατασημαίνων ἀστείως . Ἢ γὰρ οὐκ οἰήσῃ δεῖν τοὺς εἰς κατάληξιν ἤδη καιρῶν διεληλακότας , καὶ τῆς ἱερᾶς τε καὶ ἐν ἐσχάτοις μεμνημένους σάλπιγγος , καὶ εἰς νοῦν ἔχοντας τὸν κριτὴν , ταύτῃτοι καὶ εἰς τοὺς ἄνω λοιπὸν ἐκκομίζοντας θησαυροὺς τῆς πνευματικῆς εὐκαρπίας τὸν πλοῦτον , κατανεκροῦν ἡδονὰς , καὶ σωματικῶν ἀμείνους ὁρᾶσθαι παθῶν , εὐωδιάζειν δὲ ἤδη Θεῷ τῆς ἐπιεικείας τοὺς τρόπους , ἰέναι τε ἤδη μακρὰν , καὶ ἀπονοσφίζεσθαι φιλεῖν τῶν εἰς ματαιότητα σπουδασμάτων ; Εἶεν δ' ἂν , οἶμαι , ταυτὶ , τὰ ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ , καὶ ὁ πονηρὸς τοῦ βίου περισπασμός . Οἰήσομαι · πῶς γὰρ οὔ ; Τί δὲ , οἱ παθῶν ἀμείνους , καὶ νεκροῦντες τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακὴν , οὐκ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακείσονται τῷ Θεῷ , καὶ ἐν τάξει τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἶεν ἂν , λύτρον ὥσπερ τι , καὶ ἐξιλασμὸν ὑπέρ γε τῶν ἰδίων ψυχῶν τὸ χρῆμα ποιούμενοι · Καὶ μάλα . Ἡμέραν τοίνυν ἐξιλασμοῦ τὴν τῆς ἀσιτίας ὁ νομοθέτης ὠνόμαζε , καὶ σφόδρα ὀρθῶς καὶ ἐννόμως , κατανεκρῶν μὲν τὴν σάρκα καὶ τὰ αὐτῆς , εὐωδιάζων δὲ δὴ τῆς ἀρετῆς τοὺς τρόπους . Ἔργου δὲ παντὸς μὴ καταλήγων κοσμικοῦ , πάντη τε καὶ πάντως ἐν ἐσχάτοις ἔσται κακοῖς , ὃ παρέδειξεν ἐναργῶς , ἐξολοθρευθήσεσθαι λέγων ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τὸν μήτε νηστεύοντα , μήτε μὴν προσάγοντα τὴν ὁλοκαύτωσιν , καὶ τὸν ἐπὶ ταῖς ἀργίαις περιυβρίζοντα νόμον . Σάββατα δὲ σαββάτων τὸν ἐπὶ τοῖσδε καιρὸν εἶναι λέγων , ἐφῆκε νοεῖν , ὡς ἔστι λοιπὸν ἀργιῶν ἀργία , τουτέστιν , ὁλοτελῶς καὶ ὡς ἐν ὁλοκλήρῳ μέτρῳ τῶν ἔργων ἀπόθεσις , δῆλον δὲ ὅτι τῶν εἰς φαυλότητά τε καὶ ἁμαρτίαν . Καταλήγοντος δὲ τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ μονονουχὶ καταγηράσκοντος τοῦ καιροῦ , μοίραν ὅλως ἐν ἡμῖν ποίαν ἂν ἔχοι λοιπὸν ἡ εἰς ματαιότητα σπουδὴ καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον τὰ ἀμείνω φρονήσομεν , τὴν τῷ Θεῷ θυμηρεστάτην ἐπιτελοῦντες ἀργίαν , καὶ τῶν οἰκείων περισπασμῶν ἀποφοιτῶντες εἰσάπαν ; Εὖ λέγεις . Θεσμοθετεῖ δὲ δὴ πάλιν · Καὶ ἐν ἡμέρᾳ , φησὶ , τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου , ὅταν συντελέσητε τὰ γεννήματα τῆς γῆς , ἑορτάσατε τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας . Τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ ἀνάπαυσις , καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἀνάπαυσις , καὶ λήψεσθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ καρπὸν ξύλου ὡραῖον , καὶ κάλλυντρα φοινίκων , καὶ κλάδους ξύλου δασεῖς , καὶ ἰτέας , καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάῤῥου , καὶ εὐφρανθήσεσθε ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἑπτὰ ἡμέρας τοῦ ἐνιαυτοῦ , νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν . Ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν . Ἆρ' αἰσθάνῃ τε λοιπὸν , ὅτι συναγηγερμένων εἰς ἀποθήκην τῶν ἐν ἀγροῖς , καὶ συνειλεγμένων εὖ μάλα τῶν ἑκάστου καρπῶν , ἀγχοῦ δὴ λίαν ἡ παναοίδιμος ἑορτὴ τῆς Σκηνοπηγίας , τὴν ἐν παραδείσῳ δίαιταν ὑποφαίνουσα · καὶ τῶν ἐν ἀρχαῖς εἰς μέθεξιν ἀνατιθεῖσα τὸν ἄνθρωπον . Φαμὲν γὰρ εἶναι Σκηνοπηγίαν , τὴν νοητὴν καὶ ἀληθεστέραν τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων τὴν σύμπηξιν , καὶ τὸ ἐκ τῆς διὰ μέσου φθορᾶς ἀναβιῶναι εἰς ἀφθαρσίαν . Ἀνάπαυσις δὲ ἡ πρώτη καὶ μέν τοι καὶ ἡ ὀγδόη · πρὸ γάρ τοι τῆς ἐν ἀρχαῖς παραβάσεως , οὔπω τῆς μοχθηροτάτης ἡμῖν ἐμβαλούσης ἁμαρτίας , καὶ τὸν δυσαχθῆ καὶ δυσδιακόμιστον ἀληθῶς ἐπιτιθείσης ζυγὸν , ἀνειμένην τινὰ καὶ ἄφετον , καὶ δίχα πόνου παντὸς τὴν ἐν παραδείσῳ δίαιταν ἐποιούμεθα , καθάπερ ἐν ἀρχῇ καὶ ῥίζῃ τοῦ γένους ἐν Ἀδάμ . Ἐπιδημήσαντος δὲ τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὸ διὰ μέσου εἰς πόνους , ἀνέδραμεν εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς κατὰ τὴν ὀγδόην , τουτέστι , μετὰ τὸν ἐν νόμῳ σαββατισμὸν , ἤτοι τοῦ νομικοῦ χρόνου τὸ πλήρωμα , καὶ τὸν δυσαχθῆ καὶ βέβηλον τῆς ἁμαρτίας ζυγὸν τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀπελάσαντες , μοχθηρίας ἁπάσης ἀποπεπαύμεθα , καλοῦντος ἡμᾶς διὰ πίστεως εἰς τοῦτο τοῦ Χριστοῦ , καὶ λέγοντος · Δεῦτε πρός με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . Οὐκοῦν ἀνάπαυσις μὲν , ἡ πρώτη τῆς ἑβδομάδος ἡμέρα , τὸν ἐν ἀρχαῖς τοῦ ἀνθρώπου καιρὸν ὑποφαίνουσα . Ἀνάπαυσις δὲ ὁμοίως καὶ ἡ ὀγδόη καθ' ἣν ἀνεβίω Χριστὸς , προσηλώσας τῷ ἰδίῳ σταυρῷ τὸ καθ' ἡμῶν χειρόγραφον , καὶ εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα ἡμᾶς θανάτου καὶ ἁμαρτιῶν ἐξελὼν , ποινῆς ἀπαλλάξῃ καὶ πόνων , καὶ τὴν ἐν ἀρχαῖς ἀνάπαυσιν δι' αὐτοῦ κερδάνωμεν . Τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ , φησὶ , λήψονται καρπὸν ξύλου ὡραῖον , καὶ κάλλυντρα φοινίκων , καὶ τοὺς ἑτέρους τῶν κλάδων , δι' οὗ παρέσται νοεῖν διακεκραγότος οἱονεὶ τοῦ πράγματος , ὅτι πάλιν ἡμῖν ἐν Χριστῷ τὰς ἐν παραδείσῳ τρυφὰς ἀπονέμει Θεὸς , καίτοι μεταξὺ διωλισθηκόσι διὰ τὴν ἐν ἀρχαῖς παράβασιν . Ἐξεώσμεθα μὲν γὰρ ἐν Ἀδὰμ , ἀλλ' εἰσκεκομίσμεθα διὰ Χριστοῦ . Διεπύθου γάρ που λέγοντος τῷ συγκρεμαμένῳ λῃστῇ · Ἀμὴν λέγω σοι , σήμερον μετ' ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Δεδυσώπηκε γὰρ ὁ Χριστὸς τὴν στρεφομένην ῥομφαίαν , καὶ ἀνεῖται λοιπὸν τοῖς πεπιστευκόσιν ἡ εἰσδρομὴ , πάντα εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς ἀναμορφοῦντος αὐτοῦ , καὶ ἀνασκευάζοντος εἰς τὸ ὅπερ ἦν πάλαι . Ἐκ φυτῶν δὲ τῶν ἀειθαλῶν οἱ κλάδοι , τὸ διηνεκὲς τῆς χάριτος , καὶ τὸ οἱονεί πως ἀμάραντον τῆς ἐλπίδος ἐφ' ἑαυτοῖς σημαίνοντες . Ἀμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα καὶ ἡ κλῆσις τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Καὶ ἀκατάληκτος ἀληθῶς τῶν ἁγίων ἡ τέρψις . Ἐπιβοήσεται δὲ καὶ ὁ σοφὸς Ἡσαΐας , λέγων · Εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν , αἴνεσις καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος καταλήψεται αὐτούς · ἀπέδρα λύπη , ὀδύνη , καὶ στεναγμός . Παραπεφώνηται δέ πως τοῖς περὶ τῆς ἑορτῆς θεσπίσμασι , τὸ ἐκ χειμάῤῥου εὐφρανθῆναι δεῖν . Ἔφη γὰρ κατὰ τὴν ἐσχάτην τῆς ἑβδομάδος ἡμέραν , ἤτοι κατὰ τὴν ὀγδόην , ἀρύσασθαι μὲν ἐκ χειμάῤῥου τὸ ὕδωρ , εὐφρανθῆναι δὲ οὕτως τοὺς πεπιστευκότας , καὶ χείμαῤῥος δὲ νοητὸς καὶ οὐράνιος ὁ Χριστὸς , τοῖς ἄνωθεν νάμασι τὰς τῶν σεβομένων αὐτὸν κατάρδων ψυχάς . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε διὰ φωνῆς προφητῶν , Ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω ἐπ' αὐτοὺς , ὡς ποταμὸς εἰρήνης , καὶ ὡς χειμάῤῥους ἐπικλύζων , δόξαν ἐθνῶν . Ἀνακεκράγει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν Δαβὶδ , πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ Πατέρα · Ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου , ὁ Θεὸς , οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σοῦ ἐλπιοῦσιν . Μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος οἴκου σου , καὶ τὸν χειμάῤῥουν τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς . Πρέποι γὰρ ἂν καὶ μάλα εἰκότως τοὺς τοῦ παραδείσου πολίτας , τὸ χρῆναι πλουσίως μεταλαχεῖν τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἀμφιλαφέσι τοῦ Πνεύματος κατευφραίνεσθαι χορηγίαις . Πρέποι γὰρ ἂν , καὶ ὀρθῶς γε φής . Ἄθρει δὲ ὅπως ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπετελεῖτο μόνοις ἡ ἑορτὴ , καὶ ἦν πᾶσά πως ἀνάγκη τοὺς ἀπὸ πάσης τῆς Ἰουδαίας ἐν αὐτῇ συναγείρεσθαι . Γένοιτο δ' ἂν καὶ τοῦτο σημεῖον , τοῦ δεῖν ἅπαντας τοὺς οἵπερ ἂν εἶεν τὸν εὐκλεᾶ καὶ εὐδόκιμον διαζήσαντες βίον , εἰς τὴν ἄνω συλλέγεσθαι πόλιν , τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσαλὴμ , ἐκεῖ καὶ συνεσομένους καὶ συνεορτάσοντας τῷ Χριστῷ · τοῖς δὲ ἀπίστοις ἔτι , καὶ τὴν τῆς ἀναστάσεως χάριν οὐ προσιεμένοις , ἠθετηκόσι δὲ μᾶλλον τὸ οὕτω σεπτὸν καὶ βαθὺ μυστήριον , ὄλεθρος μὲν ἡ δίκη , τότε ἐν παντὶ γενέσθαι κακῷ πάντη τε καὶ πάντως , ἀποκείσεται . Κατοιχήσονται γὰρ εἰς κόλασιν . Καὶ μάρτυς ἂν γένοιτο τοῦ τοιοῦδε πιστὸς ὁ προφήτης Ζαχαρίας , λέγων · Καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν μὴ ἀναβῶσιν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τῆς γῆς εἰς Ἱερουσαλὴμ τοῦ προσκυνῆσαι τῷ Βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι καὶ οὗτοι ἐκείνοις προστεθήσονται . Ἐὰν δὲ φυλὴ Αἰγύπτου μὴ ἀναβῇ , μηδὲ ἐξέλθῃ ἐκεῖ , καὶ ἐπὶ τούτοις ἔσται ἡ πτῶσις , ἣν ἂν πατάξῃ Κύριος πάντα τὰ ἔθνη , ὃς ἐὰν μὴ ἀναβῇ τοῦ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας . Σκηνοπηγίας οὖν ἄρα τριπόθητον ἑορτὴν καταλογιούμεθά που , τὴν τῶν σωμάτων ἁπάντων ἀνάστασιν , ἀπαρχὴν ἐχόντων Χριστόν · πρωτότοκος γὰρ ἐκ νεκρῶν κεχρημάτικε , καὶ ἔστιν ἀληθῶς . Ὀρθότατα διανοῇ . Πλὴν ἐκεῖνο ἴσθι τοι . Τὸ ποῖον τί φής ; Ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀρτίως ἡμῖν παρενηνεγμένοις τοῦ νόμου λογίοις , ὠνόμασται μὲν ἐνδελεχισμοῦ θυσία , καὶ μέν τοι καὶ νουμηνία , καὶ τὰ ἐν Σαββάτοις ἱερὰ καὶ μὲν καὶ ἡ νηστεία , καὶ προσέτι τῆς Σκηνοπηγίας ἡ πολύευκτος ἑορτή . Προσετίθει δὲ πανταχῆ καὶ ἐφ' ἑκάστῳ τῶν εἰρημένων ὁ νόμος , τὸ Προσοίσετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ . Καὶ τίνες δ' ἂν γένοιντο πρὸς ἡμῶν τῶν θυσιῶν οἱ τρόποι , οἵ τε τῇ νεομηνίᾳ πρέποντες , καὶ μὴν καὶ Σαββάτοις νηστεία δὲ αὖ καὶ οἱ κατ' αὐτὴν ἐσόμενοι τὴν Σκηνοπηγίαν ἢ ὅ τί ποτέ ἐστι τὸ εἰς θυσίαν ἐνδελεχὲς , σεσίγηκε μὲν ὁ νομοθετῶν ἐν τῷ Λευιτικῷ , κατευρύνει δὲ ὥσπερ τὸν ἐπὶ τοῖσδε λόγον , καὶ σὺν πολλῇ λίαν ἰσχνομυθίᾳ συντέθεικεν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · βούλει λέγωμεν ἀνὰ μέρος ἕκαστα διαλαβόντες , ὡς ἔνι ; Πάνυ μὲν οὖν . Γέγραπται τοίνυν ὡδί · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτοὺς , λέγων · Τὰ δῶρά μου , δόματά μου , καρπωματά μου εἰς ὀσμὴν εὐωδίας διατηρήσετε προσφέρειν ἐμοὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς μου . Καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ταῦτα τὰ καρπώματα ὅσα προσάξετε Κυρίῳ , ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἀμώμους δύο τὴν ἡμέραν εἰς ὁλοκαύτωσιν ἐνδελεχῶς . Τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα ποιήσεις τὸ πρωΐ , καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις τὸ πρὸς ἑσπέραν , καὶ ποιήσεις τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμίδαλιν εἰς θυσίαν ἀναπεποιημένην ἐν ἐλαίῳ ἐν τετάρτῳ τοῦ ἴν . Ὁλοκαύτωμα ἐνδελεχισμοῦ , ἡ γενομένη θυσία ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ . Καὶ σπονδὴν αὐτῷ τὸ τέταρτον τοῦ ἲν τῷ ἀμνῷ τῶν ἑνὶ , ἐν τῷ ἁγίῳ [ al . ἀγγείῳ ] σπεί σεις σπονδὴν σίκερα Κυρίῳ . Καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις πρὸς ἑσπέραν , κατὰ τὴν θυσίαν αὐτοῦ , καὶ κατὰ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ ποιήσεις εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ . Συνίης οὖν ὅπως τῶν θυσιῶν τὴν ἀναφορὰν ταῖς ἑορταῖς ὅτι μάλιστα πρέπειν ὁ θεῖος ἡμῖν ἐν τούτοις διισχυρίζεται νόμος · Χρῆναι γὰρ οἶμαι πάντη τε καὶ πάντως εὐωδιάζειν ἡμᾶς ἐν αὐταῖς τῷ Θεῷ τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας τοὺς τρόπους , οἱονεί πως ἐν τάξει ποιουμένους θυμιαμάτων , καὶ εὔοσμον ὁλοκαύτωμα προσκομίζοντας αὐτοὺς τῷ Θεῷ κατ' ἐκεῖνο , οἶμαί που , τὸ μάλα ὀρθῶς εἰρημένον · Παραστήσατε οὖν τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν , εὐάρεστον τῷ Θεῷ , τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν . Τὴν δέ γε τοῦ ἐνδελεχισμοῦ θυσίαν ἀποπεραίνεσθαι δεῖν εὖ μάλα φησὶν , ἑνὸς μὲν ἀμνοῦ σφαζομένου τὸ πρωῒ , ἑτέρου δὲ αὖ πρὸς ἑσπέραν , συνθυμιωμένης αὐτοῖς σεμιδάλεως , ἐλαίου τε καὶ οἴνου προσεπενηνεγμένων · ἐν παντὶ γὰρ καιρῷ καὶ ἀκαταλήκτως καὶ ἀπαρχῆς μέχρι τέλους ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , τουτέστιν , ἐν Ἐκκλησίᾳ , διὰ πάσης ἀρετῆς εὐωδιάζομεν ἐν Χριστῷ . Τὸ γὰρ πρωΐ τε καὶ πρὸς ἑσπέραν καπνίζεσθαι τοὺς ἀμνοὺς , ὑποτύπωσις ἂν εἴη πάλιν , τοῦ δι' ἡμᾶς τε καὶ ὑπὲρ ἡμῶν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναθρώσκοντος τῷ Πατρὶ , συνανακομίζοντος δὲ ὥσπερ αὐτῷ καὶ τὴν τῶν εἰς αὐτὸν πιστευσάντων ζωὴν , τὸ ἱλαρὸν ἔχουσαν ὡς ἐν ἐλπίδι βεβαίας δόξης τε καὶ βασιλείας . Καὶ πρός γε δὴ τούτῳ , τὸ κατευφραίνεσθαι δεῖν , ταῖς εἰς αἰῶνα τρυφαῖς · σημεῖον δ' ἂν γένοιτο τῆς τοιᾶσδε ζωῆς , σεμίδαλις ἐλαιόδευτος , καὶ οἰνοβραχής . Θυσία δὴ οὖν σωτηρίου τὸ χρῆμα , καθὰ καὶ ἡ τετελεσμένη διὰ Μωσέως ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ . Γέγραπται δὲ ἐν τῇ Ἐξόδῳ , ὅτε τοὺς ἐφ' ἅπασι τοῖς πρακτέοις διωρίσατο νόμους τοῦ πάντων κρατοῦντος Θεοῦ · Ὀρθρίσας , φησὶν , ὁ Μωσῆς τὸ πρωῒ ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον ἐπὶ τὸ ὄρος , καὶ δώδεκα λίθους εἰς τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ · καὶ ἐξαπέστειλε τοὺς νεανίσκους τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίαν σωτηρίου τῷ Θεῷ , μοσχάρια . Ἀδιαφορήσει δὲ , οἶμαι , τῆς θυσίας ὁ λόγος , εἴτ' οὖν ἀμνοὶ τὰ ἱερουργούμενα , κἂν εἴτε μοσχάρια λέγοιντο τυχόν · σώζεται γὰρ ἐν ἀμφοῖν τῆς ἀκακίας ὁ τύπος , ὃ δὴ μάλιστα περιθείη τις ἂν τῷ προσώπῳ Χριστοῦ , διὰ φωνῆς Ἱερεμίου λέγοντος · Ἐγὼ δὲ ὡς ἀρνίον ἄκακον , ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι οὐκ ἔγνων . Εἰ δὲ δή τις ἕλοιτο καὶ καθ' ἕτερον τρόπον , πρωϊνήν τε καὶ ἑσπερινὴν θυσίαν ἐπινενοῆσθαι λέγειν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ διά τοι τὸν τῆς ἀνθρωπότητος χρόνον , εἶναι μὲν εὐώδη , πρὸ τῆς παραβάσεως τῆς ἐν Ἀδὰμ , τοιουτονὶ δὲ γενέσθαι πάλιν τὸν ἐν ἐσχάτοις καὶ ἐν Χριστῷ , καὶ ἐν τῇ κατ' αὐτὸν νοουμένῃ ζωῇ , φέροιτο οὐκ ἂν ἀπὸ σκοποῦ , καὶ λογιεῖται σοφῶς · ἔχει γὰρ ὧδε τὸ χρῆμα τῇ φύσει . Πείθομαι . Τὰς δὲ ἐν τῷ Σαββάτῳ θυσίας ὁρίζεται λέγων εὐθύς · Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῶν Σαββάτων προσάξετε δύο ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἀμώμους , καὶ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ εἰς θυσίαν καὶ σπονδήν . Ὁλοκαυτώματα Σαββάτων ἐν τοῖς Σαββάτοις , ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως τῆς διὰ παντὸς , καὶ τὴν σπονδὴν αὐτῆς . Οὐχ ἕτερος δὲ τῆς θυσίας ὁ τρόπος , παρὰ τὸν ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένον . Εἰσὶ δὲ οὗτοι κατ' ἴχνος ὡς παραλλάττειν οὐδέν . Ἄθρει γε μὴν ἐκεῖνο , ὦ τᾶν · ἡ μὲν γὰρ τοῦ ἐνδελεχισμοῦ θυσία διηνεκῆ τὴν ἱερουργίαν ἔχει καὶ ἐν ἡμέρᾳ πάσῃ τελεῖται κατὰ τὸν νόμον . Ἡ δέ γε τῶν Σαββάτων , οὐ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν , ἀλλ' ἐν αὐτοῖς τοῖς Σαββάτοις . Ἵνα τοίνυν μὴ ἀποχρώντως ἔχειν οἰόμενοι τὴν ἀνὰ πᾶσαν ἡμέραν τοῦ ἐνδελεχισμοῦ θυσίαν , ῥᾴθυμοί πως εἶεν περὶ τὸ προσάγειν τὰ ἐν Σαββάτοις , προστέθεικεν ἀναγκαίως · Τοῦτό ἐστιν ὁλοκαύτωμα Σαββάτων ἐν τοῖς Σαββάτοις ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως τῆς διὰ παντὸς , καὶ τὴν σπονδὴν αὐτῆς . Ἄραρεν οὖν ὅτι πρὸς τῇ θυσίᾳ τοῦ ἐνδελεχισμοῦ , καὶ ἡ τῶν Σαββάτων ἱερουργεῖται κατὰ νόμον ; Ἄραρεν · οὐ γὰρ ἐνδοιάσαι θέμις . Σαββατίζοντες γὰρ καὶ ἡμεῖς ἐν Χριστῷ , καὶ εἰς τὴν αὐτοῦ κατάπαυσιν εἰσελάσαντες , οἱονεί πως ἐν διπλῷ τὰ τῆς πνευματικῆς εὐωδίας ἀνοίσομεν τῷ Θεῷ , εἴπερ ἐστὶν ἀτρεκὲς , ὡς εὐῶδες μὲν ἦν τοῖς ἀρχαιοτέροις , τῆς ἐν νόμῳ δικαιοσύνης τὸ καύχημα . Πνευματικὸς γὰρ ὁ νόμος , καὶ Ἡ ἐντολὴ ἁγία , καὶ δικαία καὶ ἀγαθὴ , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν · ἐν ὑπεροχῇ γε μὴν ἡ ἐν Χριστῷ πολιτεία , καὶ ὁ ἐν πνεύματι σαββατισμὸς , τῆς ἐν νόμῳ δικαιοσύνης ἀμείνων εἰς εὐοσμίαν . Εὖ ἔφης . Προσεπάγει δὲ τούτοις · Καὶ ἐν ταῖς νεομηνίαις προσάξετε ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ , μόσχους ἐκ βοῶν δύο , καὶ κριὸν ἕνα · ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἑπτὰ ἀμώμους · τρία δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , καὶ δύο δέκατα σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ τῷ κριῷ τῷ ἑνί · δέκατον δέκατον σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ , θυσίαν ὀσμὴν εὐωδίας κάρπωμα Κυρίῳ · ἡ σπονδὴ αὐτῶν τὸ ἥμισυ τοῦ ἲν ἔσται τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , καὶ τρίτον τοῦ ἳν' ἔσται τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ , καὶ τὸ τέταρτον τοῦ ἲν ἔσται τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ οἴνου · τοῦτο τὸ ὁλοκαύτωμα μῆνα ἐκ μηνὸς εἰς τοὺς μῆνας τοῦ ἐνιαυτοῦ · καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας Κυρίῳ · ἐπὶ τῆς ὁλοκαυτώσεως τῆς διὰ παντὸς ποιηθήσεται καὶ ἡ σπονδὴ αὐτοῦ . Διηνεκὴς θυσία καὶ ἀκατάληκτος , ὡς ἂν ἑκάστῳ μηνὶ , πρὸς τῇ καθ' ἡμέραν , ἥτις ἐστὶν ἐνδελεχισμοῦ , καὶ ἡ ἐν ταῖς νουμηνίαις . Λόγος δὲ οὐχ ἁπλοῦς ὁ ἐπ' αὐταῖς ἔσται πάλιν . Καθαρὸν γὰρ λίαν τὸ αἴνιγμα . Νουμηνία τοίνυν ἡ νοητὴ καὶ ἀληθεστέρα νοοῖτ' ἂν εἰκότως , αἰὼν ὁ νέος ἐν Χριστῷ , παρῳχηκότος τοῦ πρώτου τοῦ κατὰ νόμον . Εἴη δ' ἂν καὶ ἑτέρως εἰς τύπον ἡμῖν ἡ νουμηνία , καὶ τοῦ μετὰ τόνδε μέλλοντος αἰῶνος . καὶ ὅσον οὐδέπω παρεσομένου , πλὴν ἀρχὴν ἔχοντος τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ , δι' ἧς εἰς καινότητα μετακεχωρήκαμεν , ὡς ἐν ἀῤῥαβῶνι τῆς χάριτος τὸ Πνεῦμα πλουτήσαντες , καὶ ἀσφαλῆ τὴν ἐλπίδα τῆς εἰς ἀφθαρσίαν ζωῆς , ἐν μακαριότητι καὶ ἁγιασμῷ μεταστοιχειούμενοι πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , καὶ ἀνόπιν ὥσπερ ἰόντες , αἰῶνι τῷ μέλλοντι συμμορφούμενοι . Τίς οὖν ἡ πρέπουσα ταῖς νουμηνίαις θυσία , τοῦτ' ἔστι , τῇ ἐν Χριστῷ τε καὶ νοητῇ , καὶ μὴν καὶ ζωῇ τῇ κατ' αἰῶνα τὸν μέλλοντα ; Τὸ ἀποθνήσκειν Θεῷ , καὶ ζῇν μὲν οὐκέτι ταῖς ἁμαρτίαις ἐνεχομένους , πολιτείας δὲ τῆς γεωδεστέρας ἀποφοιτῶντες εἰσάπαν , ἵνα Χριστῷ συζήσωμεν . Οὕτω καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος τοῖς ἡγιασμένοις ἐν Πνεύματι , καὶ ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένοις , καὶ τὰς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος δυνάμεις ἐκπεπαιδευμένοις ἐπιστέλλει λέγων · Εἰ ἀπεθάνετε ἐν Χριστῷ , τί ὡς ζῶντες ἐν κόσμῳ δογματίζετε ; Καὶ πάλιν · Ἀπεθάνετε γὰρ , καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ . Ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ ἡ ζωὴ ἡμῶν , τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ . Ὅρα τοίνυν ὡς ἐν διαφόρῳ ποσότητι πνευματικῆς εὐεξίας ἀποθνήσκοντας ἱερῶς τῷ Θεῷ τοὺς εὐδοκιμεῖν εἰωθότας , καὶ τὰ τῆς ἐπιεικείας εὐθὺς ἀποκερδαίνοντας γέρα . Μόσχοι γὰρ δὴ καταθύονται δύο , καὶ εἷς ἐπ' αὐτοῖς κριὸς , καὶ ἑπτὰ ἀμνοὶ , μῶμον οὐκ ἔχοντες . Καὶ διὰ τούτων ἡμῖν ἁπάντων ἡ τῶν ἁγίων πληθὺς καταγράφεται , ὡς ἐν ἀρετῇ μὲν τῇ ὑπερτάτῃ διαπρέπουσα , διά γε τῶν μόσχων , ἐνυφιζάνουσα δὲ ὥσπερ καὶ ἐν δευτέροις , ὡς ἐν τῷ κριῷ , ἐν δέ γε τῇ μείονι καὶ χθαμαλωτέρᾳ πάλιν ἐν τοῖς ἀμνοῖς . Δύο γε μὴν οἱ μόσχοι · δύο γὰρ οἱ λαοί · καὶ εἷς διὰ μέσου κριὸς , διὰ τὴν εἰς ἑνότητα τοῖν δυοῖν ἕνωσιν ἐν Χριστῷ . Ἑπτὸ δὲ πάλιν ἀμνοί · ἐν πληρώματι γὰρ τῷ τελειοτάτῳ τῶν ἁγίων ὁ δῆμος . Δύο δὲ ὄντες , καὶ εἷς καθ' ἕνωσιν τὴν πνευματικὴν , πληθὺς ἡ τελειοτάτη νοοῖτ' ἂν εἰκότως . Πλατεῖα γὰρ σφόδρα , καὶ ἐν ἁπλότητι τῇ ἐν Χριστῷ , καὶ ἐν νηπιότητι τῇ κατ' αὐτὸν ἡ τῶν πιστευόντων ἀγέλη . Ἄθρει δὲ ὅπως τρία μὲν δέκατα σεμιδάλεως τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , τὸ ἀφόρισμα , Καὶ ἐν ἡμίσει τοῦ ἲν , τοῦτ' ἔστι , ξέστων ἓξ , ἔλαιόν τε καὶ οἶνος . Τῷ δέ γε κριῷ , δύο μὲν δέκατα σεμιδάλεως , ἐν δὲ τρίτῳ τοῦ ἲν , τὰ ἐπιχεόμενα . Ἑκάστῳ γε μὴν τῶν ἀμνῶν , ἓν μὲν δέκατον σεμιδάλεως ἡ θυσία , καὶ ἐν τετάρτῳ τοῦ ἲν ἡ σπονδὴ , τοῦτ' ἔστιν , ἔλαιόν τε καὶ οἶνος . Ἰσοστάθμως γὰρ τοῖς ἑκάστου πόνοις , καὶ μὴν καὶ δυνάμεσι ταῖς κατ' ἀρετὴν , τὸ τῆς ζωῆς μέτρον τῆς ὡς ἐν εὐκλείᾳ καὶ μακαριότητί φημι , καὶ μὴν καὶ ἑνότητι παρὰ Θεοῦ , καὶ πνευματικῆς εὐφρασίας , ἀπονεμηθήσεται παρὰ τοῦ τὰ δίκαια κρίνοντος · ἢ γὰρ οὐχὶ ζωῆς μὲν τύπον , ἀποπληροῦν τὴν σεμίδαλιν πλειστάκις εἰρήκαμεν , πιότητος δὲ τὸ ἔλαιον , εὐφρασίας δὲ τῆς νοητῆς , τὸν οἶνον ; Καὶ μάλα . Χίμαρος δὲ πάλιν προσεπάγεται ταῖς θυσίαις , ὑπὲρ ἁμαρτιῶν σφαζόμενος , εἰς τύπον Χριστοῦ . Δεκτὴ γὰρ ἡμῶν ἡ θυσία καὶ ἁνδάνουσα τῷ Θεῷ , διὰ τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ τὸ σωτήριον . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶν ὅπερ αὐτὸς εἴρηκεν ὁ Σωτὴρ τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις · Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν . Οὐκοῦν ἀναγκαίως ταῖς ἡμῶν εὐωδίαις , ἡ Χριστοῦ προσεπάγεται , ἑαυτὴν τρόπον τινὰ συνανακιρνῶσα ταῖς παρ' ἡμῶν , καὶ συναναίρουσα τῷ Πατρί . Δεκτοὶ γὰρ οὐχ ἑτέρως ἐσμὲν , πλὴν ὅτι διὰ μόνου Χριστοῦ . Ἄριστα ἔφης . Καὶ ταυτὶ μὲν ἡμῖν ὡς ἔν γε τοῖς Σάββασι καὶ νεομηνίαις τὰ ἱερουργούμενα · Ἐν δέ γε μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ , φησὶ , μιᾷ τοῦ μηνὸς , ἐπίκλητος ἁγία ἔσται ὑμῖν . Πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε . Ἡμέρα σημασίας ἔσται ὑμῖν . Καὶ ποιήσετε ὁλοκαυτώματα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ , μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν , καὶ κριὸν ἕνα , ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἑπτὰ ἀμώμους . Καὶ τρία μὲν δέκατα σεμιδάλεως ἐπὶ τῷ μόσχῳ , δύο δὲ αὖ ἐπὶ τῷ κριῷ , καὶ ἓν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν ἀμνῶν , ἀναλόγως ἑπομένων καὶ τῶν ἐπιχεομένων , ἐλαίου τέ φημι καὶ οἴνου . Ἐν ἡμίσει γὰρ δὴ τοῦ παρ' Ἑβραίοις ἲν , καὶ ἐν τρίτῳ τε καὶ ἐν τετάρτῳ ταυτί . Τίς δ' ἂν νοοῖτο τῆς ἑορτῆς ἡ δύναμις , ὑπέφηνεν εἰπών · Ἡμέρα σημασίας ἔσται ὑμῖν . Σημαίνει γὰρ ἡμῖν τὴν ἐσχάτην σάλπιγγα , τὴν διὰ τῆς ἀγγέλου φωνῆς , ὑφ' ᾗ δὴ πάντες ἀναστήσονται οἱ νεκροὶ , καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις , καθάπερ ἤδη προείπομεν . Προστέταχε δὲ καὶ ἐν τῇ δεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς , καθ' ἢν ἡ νηστεία , τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν , τὴν νέκρωσιν , καὶ τὴν ἐκ τῶν ἐπιγείων παθῶν ἀποφοίτησιν ἐφ' ἑαυτῇ καταγράφουσα , τὴν αὐτὴν θυσίαν ἀποπεραίνεσθαι δεῖν κατὰ τὸν ἴσον τῇ πρώτῃ τρόπον , καὶ ὅπως ἂν ἔχοι τῶν δρωμένων ἡ δύναμις κατά γε τὸν πρέποντα ταῖς θεωρίαις λόγον , διαρκῶς εἰρήκαμεν . Μεμνήσομαι . Θεσμοθετεῖ δὲ αὖ καὶ τίνες ἂν γένοιντο πρὸς ἡμῶν θυσίαι τῇ Σκηνοπηγίᾳ πρέπουσαι , καὶ φησί · Καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τοῦ ἐπικληθέντος ἁγία ἔσται ὑμῖν . Πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε . Καὶ ἑορτάσετε αὐτὴν ἑορτὴν Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας , καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα κάρπωμα τῷ Κυρίῳ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας , τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ μόσχους ἐκ βοῶν τρεῖς καὶ δέκα , κριοὺς δύο , ἀμνοὺς ἐνιαυσίους δεκατέσσαρας Ἄμωμοι ἔσονται . Αἱ θυσίαι αὐτῶν σεμίδαλις ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ . Τρία δέκατα τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ , ἐπὶ τοῖς τρισκαίδεκα μόσχοις , καὶ δύο δέκατα τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ , ἐπὶ τοὺς δύο κριούς . Δέκατον δέκατον τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ , ἐπὶ τοὺς τέσσαρας καὶ δέκα ἀμνοὺς , καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας , πλὴν τῆς ὁλοκαυτώσεως τῆς διαπαντὸς , αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν . Εἶτα καθ' ἡμέραν ἑνὸς ὑπεξαιρομένου μόσχου , τὰ τῆς θυσίας ἐν ἴσῳ τρόπῳ τε καὶ μέτρῳ . Δύο γὰρ οἱ κριοὶ , καὶ ἀμνοὶ δεκατέσσαρες , καὶ χίμαρος εἷς . Καὶ γοῦν τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ μόσχοι προσεκομίζοντο δύο καὶ δέκα · ἕνδεκα δὲ τῇ τρίτῃ , τῇ δὲ τετάρτῃ δέκα · καὶ ἐννέα τῇ πέμπτῃ , ὀκτὼ τῇ ἕκτῃ , καὶ ἑπτὰ κατὰ τὴν ἑβδόμην . Συνίης οὖν ὅτι καθ' ἑκάστην , ἡμέραν ὁ τῶν μόσχων ἀριθμὸς ἐν ὑφέσει μόνος , ἐν ἴσῳ γε μὴν ὅ τε τῶν κριῶν , καὶ μὲν καὶ ὁ τῶν ἀμνῶν τὰ τῆς σεμιδάλεως , καὶ τῶν ἐκχεομένων . Καὶ τί τὸ χρῆμα , ὦ τᾶν ; ἀνθ' ὅτου δὲ δὴ μόσχοι μὲν ἐν ἀρχαῖς τρισκαίδεκα , ἐν ὑφέσει δὲ καθ' ἡμέραν ἑνὸς ὑποκλεπτομένου . Κριοὶ δὲ δὴ πάλιν δύο καὶ ἀμνοὶ δεκατέσσαρες , χιμάρου τοῖς θύμασιν ἐπενηνεγμένου . Δυσκάτοπτος μὲν , ὦ Παλλάδιε , τῶν τεθεσπισμένων ὁ νοῦς , καὶ ἀμυδρὸν τῇ φύσει τὸ χρῆμά ἐστι . Πειράσομαι δὲ ὡς ἔνι , τό γε εἰς νοῦν ἧκον εἰπεῖν . Μεθαρμόσεις δὲ ὅ τι πρὸς τὸ ἄμεινον αὐτὸς , εἰ μὴ κατ' εὐθὺ διᾴττοιμι τοῦ σκοποῦ . Διακείσομαι . Ἔοικε τοίνυν τὸ θεῖον ἡμῖν χρησμῴδημα τήν τε τῶν ἐξ Ἰσραὴλ ἐν νόμῳ παιδαγωγίαν , καὶ τῶν διὰ πίστεως εἰσκεκομισμένων εἰς ἁγιασμὸν ἀνατυποῦν τὴν κλῆσιν . Δηλοῖ δὲ , οἶμαί που , τῆς θυσίας τὸ αἴνιγμα , ὅτι δύο μὲν ἤστην καιροὶ καθ' οὓς ἂν νοοῖντο πεπαιδαγωγῆσθαι πρὸς θεογνωσίαν καὶ εἰς νομικὴν πολιτείαν , αἱ τῶν Ἰουδαίων ἀγέλαι . Τίνες δ' ἂν εἶεν οἱ τοιοίδε καιροὶ , ἢ ἐκεῖνοί που πάντως καθ' ὃν ἦν ἔτι που Μωσῆς , Ἰησοῦς τε καὶ κριταὶ , καὶ καθ' ὃν οἱ προφῆται μέχρις Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ , τοῦ καὶ περισσότερον ἔχοντος κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνὴν , ἀποστολῆς δηλονότι καὶ λειτουργίας προφητικῆς . Ἀλλ' ἐν καιροῖς τοῖς δυσὶν ὑπεμφαίνει τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν γεγενῆσθαί τινας βίου μὲν τρίβον ἰόντας τὴν ἐπαινουμένην ἐν νόμῳ , πλὴν οὐκ ἐν ἴσῳ μέτρῳ , καὶ εἰσάπαν ἐμφερεστάτην , δυνάμει τε καὶ εὐεξίᾳ πνευματικῇ . Οἱ μὲν γὰρ ἦσαν τῆς ἀνωτάτω τυχὸν , ἧς ἂν τύπος ὁ μόσχος . Ἕτεροι δὲ αὖ , τῆς ὡς ἐν μεσότητι νοουμένης . Σημεῖον δ' ἂν γένοιτό που καὶ τοῦδε , κριός . Καὶ τρίτοι πρὸς τούτοις , τῆς ἐπὶ βραχὺ μειονεκτουμένης καὶ ἐνυφιζάνοντι μέτρῳ , καθάπερ ἀμέλει παρέσται νοεῖν ὡς ἐν μεγέθει σωματικῷ τοῖς ἀμνοῖς . Ἢ γὰρ , οὐχὶ μείων μὲν μόσχου κριὸς , ὑποκάθηται δὲ τοῦ κριοῦ μέγεθος , ὁ ἀμνός ; Φημὶ , πῶς γὰρ οὔ ; Οὐκοῦν τῆς ἑκάστου ποσότητος , δῆλον δὲ ὅτι τῆς ἐν ἐπιεικείᾳ , τύπος ἂν εἴη καὶ μάλα σαφὴς , τὰ ὠνομασμένα τῶν ζώων . Ἐπειδὴ δὲ τὸ προὖχον ἀεὶ καὶ ἀπόλεκτον , μεῖόν πως ἐν ἀριθμῷ , τοῦ δευτέρου δὲ καὶ τρίτου , σπάνιον γὰρ , ταύτῃτοι τρισκαίδεκα μόσχοι , δέκα δὲ οἱ κριοὶ , καὶ δεκατέσσαρες οἱ ἀμνοί . Ἐπειδὴ δὲ δύο τοὺς κριοὺς εἶναί φαμεν , ἐν διπλῷ τῶν θυμάτων ὁ ἀριθμός . Ἀντὶ γὰρ ἀμνῶν ἑπτὰ , δεκατέσσαρες οἱ μόσχοι , δύο γε μὴν , οἱ κριοί · ἢ οὐκ εἰκὸς σεπτούς τε καὶ ἱεροὺς γενέσθαι πολλοὺς , καὶ κατά γε τὴν ἐν νόμῳ δικαιοσύνην αὐχοῦντας τὸ ἄμεμπτον ; καθάπερ ἀμέλει περί τε Ζαχαρίου καὶ τῆς Ἐλιζάβετ ὁ θεῖος ἡμῖν γέγραφεν εὐαγγελιστὴς , ὅτι Ἦσαν δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου , ἄμεμπτοι . Φημί · καὶ γάρ που Θεὸς τὴν τῶν Ἰουδαίων μητέρα κατῃτιᾶτο λέγων · Πῶς ἐγένου πόρνη , πόλις πιστὴ Σιὼν , πλήρης κρίσεως , ἐν ᾗ δικαιοσύνη ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ ; Ἦν οὖν ἄρα δικαιοσύνη κατὰ νόμον , καθ' ἢν καὶ εἰκὸς γενέσθαι δοκιμωτάτους ἐν ὑπακοῇ Θεοῦ , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως τελειοῦντος εἰς ἁγιασμὸν τοῦ νόμου . Εὖ ἔφης . Οὐκοῦν τὴν τοῦ Ἰσραὴλ κλῆσιν ὑποσημαίνοντες , ὡς ἐν ὑπερτάτοις τε καὶ μέσοις , καὶ τοῖς ἔτι μείοσι , μόσχοι τε καὶ κριοὶ , καὶ μὴν καὶ ἀμνοὶ κατεθύοντο τῷ Θεῷ , καὶ ἐν ἐλάττοσιν ἀεὶ τῶν μόσχων ὁ ἀριθμὸς , ὡς ἐκλειπόντων ἀεὶ τῶν ἐξειλεγμένων καὶ τῶν ἐν ὑπεροχαῖς , καὶ δοκιμωτάτων , τὴν σπάνιν νοσοῦντος ἀεὶ τοῦ καιροῦ , καὶ μέχρι τῆς ἑβδόμης , τοῦτ' ἔστι , τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας , καθ' ὂν ὁ σαββατισμὸς ἐν πνεύματι , καὶ κατάληξις ἔργων τῶν εἰς ἁμαρτίαν ἀνέφυ λοιπόν . Δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ , καταῤῥέοντος ἤδη πρὸς τέλος τοῦ παρόντος αἰῶνος . Σημεῖον δ' ἂν γένοιτο καὶ τοῦδε πάλιν , τῆς ὅλης ἡμῖν ἑβδομάδος ὡς ἐν ἐσχάτοις τὸ Σάββατον κείμενον . Ταύτῃτοι σοφῶς ἵστησι μὲν ὁ νόμος φησὶ μέχρι τοῦ Σαββάτου τῶν ἀρχαίων θυμάτων τὴν προσκομιδὴν , τοῦτ' ἔστι , τὴν ἐν νόμῳ κλῆσιν , καὶ τὴν κατ' αὐτὸν ἱερουργίαν , ἀντεισφέρει δὲ ὥσπερ τὴν ἐν Χριστῷ λέγων · Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ , ἐξόδιον ἔσται ὑμῖν . Πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ , καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα κάρπωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ μόσχον ἕνα , κριὸν ἕνα , ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἑπτὰ ἀμώμους . Αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν τῷ μόσχῳ καὶ τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς κατὰ ἀριθμὸν αὐτῶν , κατὰ τὴν σύγκρισιν αὐτῶν , καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας · πλὴν τῆς ὁλοκαυτώσεως τῆς διὰ παντός . Αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν · ταῦτα ποιήσετε Κυρίῳ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν , πλὴν τῶν εὐχῶν ὑμῶν , καὶ τὰ ἑκούσια ὑμῶν , καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν , καὶ τὰς θυσίας ὑμῶν , καὶ τὰς σπονδὰς ὑμῶν , καὶ τὰ σωτήρια ὑμῶν . Ἀκούεις τοῦ νόμου λέγοντος ἐναργῶς · Ἐξόδιόν ἐστιν ; Ἐκβέβηκε γὰρ ἡ ὡς ἐν σκιαῖς λατρεία , καὶ ἡ ἐν τύπῳ παίδευσις , κατὰ τὴν ὀγδόην , καθ' ἢν ἀνεβίω Χριστὸς , καὶ τῆς ἐν πνεύματι περιτομῆς εἰσπέπαικεν ὁ καιρός . Ἐξεκλείσθη μὲν γὰρ ἡ ἀρχαία τῶν κεκλημένων πληθὺς , ἔγκλημα νοσοῦσα τὴν ἀπιστίαν , ἀντανέφυ δὲ ὥσπερ λαὸς ὁ νέος , καὶ διαπρέπων μὲν ἰσχύϊ πνευματικῇ , τοῦτο γὰρ ὁ μόσχος , εὐδοκιμῶν δὲ τελείως , ὡς ἐν ἡλικίας πληρώματι , τοῦτο γὰρ ὁ κριὸς , τῆς δὲ ἐν Χριστῷ νηπιότητος καὶ ἀκακίας τὸ ἐξαίρετον κάλλος , τοῦτο γὰρ ὁ ἀμνὸς , εἰ καὶ ἐν πληθύϊ νοοῖτο τῇ τελειοτάτῃ . Τὸ γὰρ εἶναι λέγειν ἑπτὰ τοὺς ἀμνοὺς , τοῦτό που πάντως ὑποδηλοῖ . Ἕπεται γὰρ καὶ ὁ χίμαρος . Ἐν Χριστῷ γὰρ εὐδοκιμεῖ διὰ πίστεως , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναβαίνων τῷ Θεῷ , καθὰ πολλάκις εἰρήκαμεν . Ὧδε ἔχει . Ὅτι δὲ σαββατιοῦμεν ἐν Χριστῷ , καταλύοντες εἰς ἀνάπαυσιν , διά γε τοῦ δεῖν σπουδασμάτων ἡμᾶς καταλῆξαι κοσμικῶν καὶ γεωδεστέρας φροντίδος οὐκ ἀνεχομένους ἔτι , κατατρυφῶντας δὲ μᾶλλον τοῦ Κυρίου , καθὰ γέγραπται , καὶ κλῆρον ἔχοντας παρ' αὐτῷ τὸν ἐξαίρετον , σαφηνιεῖ λέγων ἐν τῷ Λευϊτικῷ πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωσέα · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ἐὰν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν , ἢν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν , καὶ ἀναπαύσητε τὴν γῆν , ἢν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν , Σάββατα τῷ Κυρίῳ · ἓξ ἔτη σπερεῖς τὸν ἀγρόν σου , καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖς τὴν ἄμπελόν σου , καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτῆς , τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ Σάββατα . Ἀνάπαυσις ἔσται τῇ γῇ ὑμῶν , Σάββατα τῷ Κυρίῳ . Τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖς , καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖς , καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεις , καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις , ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τῇ γῇ , καὶ ἔσται τὰ Σάββατα τῆς γῆς βρώματά σοι , καὶ τῷ παιδί σου , καὶ τῇ παιδίσκῃ σου , καὶ τῷ μισθωτῷ σου , καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς σέ · καὶ τοῖς κτήνεσί σου , καὶ τοῖς θηρίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τὸ γέννημα αὐτοῦ εἰς βρῶσιν . Καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεις ἐτῶν , ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις · καὶ ἔσονταί σοι ἑπτὰ ἑβδομάδες ἐτῶν , ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη . Καὶ διαγγελεῖτε σάλπιγγος φωνῇ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν , ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός . Τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἱλασμοῦ διαγγελεῖτε σάλπιγγι ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν . Καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτος , τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν , καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τῆς γῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν . Ἐνιαυτὸς ἀφέσεως σημασία αὕτη ἔσται ὑμῖν , καὶ ἀπελεύσεται εἷς ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ , καὶ ἕκαστος εἰς τὴν πατριὰν αὐτοῦ ἀπελεύσεται . Συνίης οὖν ὅπως ἀροῦν τε καὶ σπείρειν , καὶ ἀμπελώνων εἶναι μελεδωνοὺς ἐφίησι μὲν ὁ νόμος , πρὸ τῆς ἑβδόμης ; Ἀνεῖσθαί γε μὴν τῆς ἐπὶ τούτοις φροντίδος προστέταχε κατὰ τὴν ἑβδόμην . Ἀνιέμεθα γὰρ σαββατίζοντες ἐν Χριστῷ καὶ τῶν ἐπιγείων ἀποστήσαντες τὴν φροντίδα , καὶ ἀποφοιτῶντες εἰσάπαν τῶν εἰκαίων περισπασμῶν . Ἑπτὰ ἑβδομάδας ἐτῶν , τοῦτ' ἔστιν , αἰῶνας τῶν αἰώνων , ἐφ' ἑτοίμοις τε καὶ προκειμένοις διατελέσομεν ἀγαθοῖς , δῆλον δὲ ὅτι τοῖς παρὰ Θεοῦ καὶ πνευματικοῖς ἐντρυφῶντές τε καὶ ἑορτάζοντες . Καιρὸς γὰρ ἀφέσεως ἔσται πᾶσιν ἡμῖν τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην , ὁ ἐν ἐσχάτοις , ὅτε καὶ ἕκαστος εἰς τὴν ἑαυτοῦ δραμεῖται κτῆσιν , τοῦτ' ἔστιν , εἰς τὸν αὐτῷ πρέποντα κλῆρον , καὶ ἐκνεμηθέντα παρὰ Θεοῦ . Διαφορὰ γὰρ ὥσπερ ἐστὶ τῆς τῶν ἁγίων ζωῆς , οὕτω καὶ γερῶν , ἀναλόγως τοῖς ἑκάστου κατορθώμασιν ἐπιμετροῦντος Θεοῦ τὴν ἀντέκτισιν . Διαμέμνηται δὲ καὶ τῆς τὰ τοιάδε διαγγελλούσης σάλπιγγος . Καιρὸς γὰρ ἡμῖν σαββατισμοῦ , ὡς ἐν Χριστῷ δηλονότι , καὶ μὴν καὶ ἀφέσεώς τε καὶ κληροδοσίας , ἡ διὰ σάλπιγγός τε καὶ ἀγγέλου φωνῆς ἐσομένη κατὰ καιροὺς ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσις , ἐν ᾗ καὶ ἡ λαμπρὰ τῶν ἁγίων πληθὺς , ἀκούσεται λέγοντος τοῦ Χριστοῦ · Δεῦτε , οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου , ἧς καὶ ἡμᾶς γένοιτο τυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ , καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι' οὗ καὶ μεθ' οὗ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡ δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: περι ἑορτή ἅγιος . Ἁγνείας μέν δή περί , καί ὁ ἐν εὐχή , καί μέντοι καί ἱερός εἴρω ὅδε . χρή δέ οἴομαι λοιπός προσφέρω εὕω μάλα , τίς εἄν γίγνομαι παρά Θεός ὁ πόνος ἔκτισις , καί πρός ὅς τίς τρέπω , καταπιαίνω εἄν ὁ εἰς λῆξις ἥκω τιμή , καί ἐλπίς εἰμί ὁ εἰς αἰών μέτοχος . ὡς εὕω γε δή φημί . πρέπω γάρ εἄν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ὁ εὐκλεής καί ἀπόλεκτος ἐξασκέω ζωή , καί πολιτεία ὁ ὧδε διαφανής εἰς οὗτος ἥκω μέτρον , ὡς ὁ ἅπας ἀγαθός ψῆφος αἱρέω , ἐν εὐημερία εἰμί μακρός , εορτάζω τε καί διευθυμέομαι , καί πανήγυρις ἀρχή ἔχω ὁ Ἐμμανουήλ , καί ἐν ἐλπίς κεῖμαι ὁ ἐρείδω . πρέπω γάρ εἄν , καί ἀληθής ὁ λόγος . βούλομαι δή οὖν , ὁ ἐν τύπος καί κατά νόμος πολυπραγμονέω ἑορτή καί ὁ ἐν αὐτός θυσία ὁ τρόπος ἀφηγέομαι , μεταστοιχειόω , ὡς ἐν , πρός ὁ ἀληθής ὁ ἐν αὐτός ἔννοια ὁ δύναμις ; βούλομαι ἄν · πῶς γάρ οὖον ; οὐκοῦν ἐπεί ὅς σαφῶς ἀγαθός τε διασκέπτομαι δοκέω , φιλοκρινέω ὅτι πρέπω καί ὅδε διενθυμέομαι , φέρω δή , φέρω καί πρό γε ὁ ἄλλος ἐκεῖνος διερευνάω , πηνίκα τε καί ἐπί τίσις ἑορτάζω ἐγώ ὁ Γράμμα δήω φημί ὁ ἱερός . ἔρχομαι γάρ εἄν οὗτος καί κατά εὐθύς2 ὁ πρέπω ἐγώ ὁ λόγος · καί μέντοι πρός ὅδε , ὁ ἄτεχνος ποιέω δοκέω οὐ ἀγεννής διακρούω . εἶμι δή οὖν ὅποι φίλος · ὀνίνημι γάρ καί μάλα πλούσιος . Συναγηγερμένων ποτέ κατά ὁ ἐρῆμος ὑπό ὁ ὄρος ὁ Χωρήβ , ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὁ ὁ πρακτέος ἐγώ ὁριστής διατυπόω νόμος ὁ ὁ ὅλος θεός , μυρίος δέ ὅσος καί ἐπωφελής θέσπισμα προστάσσω , προστίθημι λοιπός , τρεῖς καιρός ὁ ἐνιαυτός ἑορτάζω ἐγώ . τίνω δέ εἄν ἄγω τοιόσδε καιρός , διασαφέω πάλιν . φημί γάρ εὐθύς · ὁ ἑορτή ὁ ἄζυμος φυλάσσω ποιέω · ἑπτά ἡμέρα ἐσθίω ἄζυμος , καθάπερ ἐντέλλω σύ κατά ὁ καιρός ὁ μείς ὁ νέος · ἐν αὐτός γάρ ἐξέρχομαι ἐκ Αἴγυπτος · οὐ ὁράω ἐνώπιον ἐγώ κενός · καί ἑορτή ὁ θερισμός πρωτογένημα ποιέω ἔργον σύ , ὅς ἐάν σπείρω ἐν ὁ ἀγρός σύ , καί ἑορτή συντέλεια ἐπί ἔξοδος ὁ ἐνιαυτός , ἐν ὁ συναγωγή ὁ ἔργον σύ , ὁ ἐκ ὁ ἀγρός σύ . τρεῖς καιρός ὁ ἐνιαυτός ὁράω πᾶς ἀρσενικός ἐνώπιος κύριος ὁ Θεός σύ . ὅτι2 μέν οὖν ὁ χρή πληρόω ὁ ἑορτή ὁ Θεός , πρέπω εἄν ὅτι μάλιστα ὁ ἀνδρίζω , καί οὐ δή μᾶλλον ὁ ἀναπίπτω καί ἄναλκις ἐν γε δή σφεῖς ἔχω νόος , καί θρύπτω ἀεί πρός ὁ σάρξ τε καί κόσμος , παραδείκνυμι εἶπον · τρεῖς καιρός ὁ ἐνιαυτός ὁράω πᾶς ἀρσενικός ἐνώπιος κύριος ὁ Θεός σύ . ἐποπτεία γάρ ἄξιος ὁ ἄνωθεν καί παρά Θεός ὁ ἀρσενικός , κατά γε ὁ ἤδη προερέω τρόπος . πλήν νομοθετέω χρήσιμος ὁ χρή πληρόω ἑορτή ἅγιος . δέω γάρ , ἐσθίω ὁ εἰς ἀρχή ἀναβαίνω παιδαγωγία ὀρθός , καί ὑπό ζεύγλη ἤδη πως εἶμι ὁ ὑπό Θεός , ὁ ἐν νόμος πολιτεία ὁ τέλος , ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ἐκτελευτάω εἄν αὐτός εἰς Τρυφᾶς τε καί εὐθυμία , δῆλος δέ ὅτι ὁ πνευματικός , εὕω μάλα παραδηλόω . Ταύτῃτοι προσαγορεύω ὁ νόμος , καί ἀποκρίνω ἀστεῖος ὁ φύω ἀδικέω , ἐπαινέω δέ ὁ τελέω εἰς ὄνησις , καί ὁ ἁνδάνω αὐτός πολιτεία καί ζωή , παρατίθημι ὁ ὁδός , ὅτι καί κατάληξις ποτέ πρός τρυφή ὁ πόνος αὐτός , ἐφίημι νοέω . οὐκοῦν πρῶτος μέν ἑορτή κατά μείς ὁ νέος · δύο δέ ὥσπερ καί γείτων εὐθύς ὁ ὁ θερισμός ὁ πρωτογένημα , τρίτος δέ καί ἐπί ἔσχατος ὁ ἐπί ἔξοδος ὁ ἐνιαυτός , συγκομίζω ἐγώ ὁ καρπός , ἐν ἕβδομος ὁ ἔτος μείς . ἤ οὐ ὧδε φημί ὁ Γράμμα ὁ ἱερός ; σύμφημι . οὐκοῦν ἀναγκαῖος , ὁ ἐπί ἕκαστος καιρός παρακομίζω εἰς μέσος , καί ὅπως τε καί ἐπί τίσις τελέω πρέπω , διαθρέω ὡς ἐν . ἀπαίρω μέν γάρ ὁ Αἰγύπτιος κελεύω τότε ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ φιλοικτίρμων θεός , καί ὁ ἀφόρητος θητεία ἀποφορτίζομαι ὁ ζυγόν , καί πρός ὁ ὁ ἐπαγγελία μεθορμίζω γῆ . ἀντανίστημι δέ ὁ θεσπίζω ὁ Φαραώ , καί ἄγροικος μέν ἐφίημι φωνή κατά ὁ ἄρρητος δόξα , οὐ οἶδα , λέγω , ὁ κύριος . οὐ ἀνίημι δέ ὁ ἐκ Ἰσραήλ διαβεβαιόομαι πλειστάκις · καί δή καί πληγή συχνός καί ἀλλεπάλληλος καταικίζω . ἐπεί δέ εἰμί ἀτεράμων ἔτι , καί ἄθραυστος μελετάω κατά ὁ Θεός ὁ ἀπόνοια , ὁ ὁ Αἰγύπτιος πρωτοτόκος ἐφίημι ὁ ὀλοθρευτής , καί ὁ ἐν εἷς νύξ καταψηφίζομαι θάνατος , ὁ πᾶς ἔχω ὁ ἐξουσία . προνοοῦμαι δέ ὅπως ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀγέλη μή ὑποφέρω ὁ κακός , καί ὡς ἀπωτάτω γίγνομαι ὁ ὁ διαφθείρω χείρ , ἔτι οὖν ὀργή . ἀλλά οὐ εἰμί ἑτέρως οὗτος πράσσω τις , πλήν ὅτι διά Χριστός , ὅς εἰμί ζωή καί ζωοποιός , ἅτε δή ζωή ὁ κατά φύσις ἐκφύω , ὁ πατήρ . Προανετύπου τοίνυν ὁ νόμος ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον , ὧδε τε φημί · εἶπον δέ Κύριος πρός Μωσῆς καί Ἀαρών ἐν γῆ Αἴγυπτος , λέγω · ὁ μήv οὗτος σύ ἀρχή μείς , πρότερος εἰμί σύ ἐν ὁ μείς ὁ ἐνιαυτός . λαλέω πρός πᾶς συναγωγή υἱός Ἰσραήλ , λέγω · ὁ δέκατος ὁ μείς οὗτος λαμβάνω ἕκαστος πρόβατον κατά οἶκος πατριά , ἕκαστος πρόβατον κατά οἰκίον . ἐάν δέ ὀλιγοστός εἰμί ἐν ὁ οἰκίον , ὥστε μή εἰμί ἱκανός εἰς πρόβατον , συλλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ ὁ γείτων ὁ πλησίος αὐτός , κατά ἀριθμός Ψυχή , ἕκαστος ὁ ἀρκέω αὐτός συναριθμέω εἰς πρόβατον . Πρόβατον τέλειος , ἄρσην , ἐνιαύσιος εἰμί σύ . ἀπό ὁ ἀμνός καί ὁ ἔριφος λαμβάνω , καί εἰμί σύ διατηρέω ἠώς ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ μείς οὗτος , καί σφάζω αὐτός πᾶς ὁ πλῆθος συναγωγή υἱός Ἰσραήλ πρός εἰσπεράω . καί λαμβάνω ἀπό ὁ αἷμα , καί τίθημι ἐπί ὁ δύο σταθμός , καί ἐπί ὁ φλιά , ἐν ὁ οἶκος ἐν ὅς ἐάν ἐσθίω αὐτός ἐν αὐτός . καί ἐσθίω ὁ κρέας ὁ νύξ οὗτος ὀπτός πῦρ , καί ἄζυμος ἐπί πικρίς ἐσθίω . οὐ ἐσθίω ἀπό αὐτός ὠμός , οὐδέ ἕψω ἐν ὕδωρ , ἀλλά ἢ ὀπτός πῦρ · κεφαλή σύν ὁ πούς καί ὁ ἐνδόσθια . οὐ ἀπολείπω ἀπό αὐτός ἠώς πρωΐ · καί ὀστέον οὖον συντρίβω ἀπό αὐτός . ὁ δέ καταλείπω ἀπό αὐτός ἠώς πρωΐ , ἐν πῦρ κατακαίω . οὕτως δέ ἐσθίω αὐτός · ὁ ὀσφῦς σύ περιζώννυμι , καί ὁ ὑπόδημα σύ ἐν ὁ πούς σύ , καί ὁ βακτηρία ἐν ὁ χείρ σύ , καί ἐσθίω αὐτός μετά σπουδή , Πάσχα εἰμί κύριος . καί διέρχομαι ἐν γῆ Αἴγυπτος ἐν ὁ νύξ οὗτος , καί πατάσσω πᾶς πρωτότοκος ἐν γῆ Αἴγυπτος ἀπό ἄνθρωπος ἠώς κτῆνος , καί ἐν πᾶς ὁ θεός ὁ Αἰγύπτιος ποιέω ὁ ἐκδίκησις , ἐγώ Κύριος . καί εἰμί ὁ αἷμα σύ ἐν σημεῖον ἐπί ὁ οἰκίον σύ , ἐν ὅς σύ εἰμί ἐκεῖ , καί ὁράω ὁ αἷμα , καί σκεπάζω σύ , καί οὐ εἰμί ἐν σύ πληγή ὁ ἐκτρίβω , ὅταν παίω ἐν γῆ Αἴγυπτος καί εἰμί ἡμέρα σύ οὗτος μνημόσυνον , καί ἑορτάζω αὐτός ἑορτή κύριος εἰς πᾶς ὁ γενεά σύ , νόμιμος αἰώνιος ἑορτάζω αὐτός . ἑπτά ἡμέρα ἄζυμος ἐσθίω , ἀπό δέ ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος , ἀφανίζω ζύμη ἐκ ὁ οἰκίον σύ . Πᾶς ὅς εἄν ἐσθίω ζύμη , ἐξολοθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ Ἰσραήλ , ἀπό ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος , ἠώς ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος . καί ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος , καλέω ἅγιος , καί ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος , κλητός ἅγιος εἰμί σύ · πᾶς ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω ἐν αὐτός , πλήν ὅσος ποιέω πᾶς Ψυχή , οὗτος μόνος ποιέω σύ . βούλομαι δή οὖν λεπτός καί ἐπιδρομάδην ἕκαστος διαστείχω , ὁ εἰκός λέγω · δίδωμι γάρ σοφός ἀφορμή , καί γνωρίζω Δίκαιος , κατά ὁ γράφω . προστίθημι δέ εἄν καί αὐτός ὁ παρά γε δή σφεῖς αὐτός , καί ἀγαθός εἰμί παρά πολύς . καί μάλα . οὐκοῦν ἐν ἔτος ἀρχή καί ἐν πρῶτος μείς , ὁ Χριστός μυστήριον ἐκφαίνω · νέος γάρ ἐγώ αἰών , ὁ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία καιρός , μετατίθημι ἅπας πρός ὁ ἀγαθός , καί εἰς καινότης κτίσις μεταστοιχειόω εὕω μάλα , ὁ παλαιόω καί γηράσκω , καί ἐγγύς ἀφανισμός . καινός γάρ κτίσις , ὁ ἐν Χριστός , καί ὁ ἀρχαῖος παρέρχομαι , ἰδού γίγνομαι ὁ πᾶς καινός . ζάω δέ καί ἐγώ , οὐκέτι Μωσαϊκῶς , ἀποφέρω δέ μᾶλλον εἰς εὐαγγελικός ζωή , καινουργέω ἐγώ διά πνεῦμα ὁ Χριστός . ὀρθῶς φημί . ἕκαστος δέ λαμβάνω ὁ πρόβατον , καί συλλέγω κατά πληθύς ὁ δαιτυμών εἰς οἶκος εἷς . μερίζω γάρ ὥσπερ καί ἐγώ εἰς ὁ ὑφίστημι κατά εἷς φυσικός , εἰς ἑνότης ὁ πνευματικός συντρέχω ἐν Χριστός . Ψυχή γάρ ἐν ἐγώ λοιπός εἰμί εἷς , καί καρδία εἷς . Πρόβατον δέ ὁ θύω , ἤγουν ἐκ αἴξ , καί πρόβατον μέν , διά ὅς ὁ ἀσύγκριτος ἥμερος τε καί ἄκακος , καί πρός γε δή οὗτος ὁ ἔγκαρπος · ὡς πρόβατον γάρ ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός ἄφωνος . ἀμνός δέ , ὅτι θύω διά ἐγώ , καί ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ παραδίδωμι , κατά ὁ γραφή . Ἔριφος δέ ὑπέρ ἁμαρτία ὁ θῦμα , κατά ὁ νόμος , τέλειος τε ἄρσην ὁ πρόβατον · ὁ μέν τέλειος σημαίνω , ἤτοι ὁ μῶμος πᾶς ἐλεύθερος , εὔρωστος τε καί ὑγιής . Ἄμωμος γάρ Χριστός , καί πᾶς ἐπέκεινα πάθος , ἤτοι ὁ τέλειος ἀληθής · παντέλειος γάρ ὁ Ἐμμανουήλ , οἴκοθεν ἔχω καί φυσικός , ὁ διά ὅς εἰμί θεός , ὁ γε μήv ἄρσην ὅτι πᾶς εἰμί καθηγητής . ἡγεμονικός δέ ὁ ἄρσην ἀεί , καί ἐν δύο τάξις ὁ θῆλυς πανταχῇ . καί λαμβάνω μέν ὁ πρόβατον , ἀπό δέκατος ὁ μείς · ἱερουργέω δέ πρός ἑσπέρα ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος . οὖον γάρ ὅς νεοφανής ὁ Χριστός μυστήριον , οὐδέ τότε πρῶτος διαγιγνώσκω , ὅτε καί ἐμπαροινέω δοκέω ὁ Ἰουδαῖος αὐτός . ἀρχαῖος δέ πολύς ὁ πάθος ὁ γνῶσις προέρχομαι , προαναφωνέω ἅγιος , καί διακράζω ὁ νόμος , καί ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον , ὁ ἅγιος ἐγώ προανατυπόω γραφή . οὐκοῦν ἔχω παρά ἑαυτοῦ ὡς ἐν πρόγνωσις τέως , θύω μέν οὔπω ὁ ἀμνός , σφάζω δέ ὅτι πρός ἑσπέρα , οὐ ἀγνοέω . ἐπί ἔσχατος γάρ ὁ αἰών καιρός , καί πρός αὐτός ἤδη πως διήκω ὁ ὁ χρόνος δυσμή ὁ Χριστός πράσσω θάνατος . σφάζω δέ ὑπό πᾶς ὁ πλῆθος · ἀποθνῄσκω γάρ ὑπέρ πᾶς , ἵνα οἶδα οὗτος ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία προσάγω ἀμνός , ὅτι τιμή ἀγοράζω , οὐ εἰμί ἑαυτοῦ , ἀλλά εἷς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω , καί ἐγείρω . ἐπεί γάρ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος πλημμέλημα παραδίδωμι , διά ἐγώ θνήσκω λέγω . Ταύτη ὅς καί ἐγώ ὁ σφάζω . ὁ γάρ διά ὅς ἀποθνῄσκω ἀναγκαῖος , μονονού ὁ πάθος ἄγω εἄν ἐργάτης σαφῶς , εἰμί καί δράω τίς διά ἕτερος . ὅτι2 δέ σῴζω ὁ χρίω ὁ ὁ αἷμα ῥαντισμός , παραδείκνυμι εὐθύς , χρή ὁ αἷμα καταχρίω εἶπον ὁ δωμάτιον ὁ εἰσβολή , σταθμός δή λέγω καί θύρα φλιά . ἀποφράσσω γάρ ὥσπερ καί ἀνέμβατος ἐργάζομαι ὁ θάνατος ὁ εἰσβολή ὁ Χριστός μυστήριον . ἀραρίσκω οὖν , ὅτι ὁ τίμιος καταχρίω καί ἐγώ αἷμα , θάνατος ἀγαθός εἰμί , καί φθορά ἀλογέω , διά οὐδείς ποιέω λόγος ὁ ὀλοθρευτής . εκρυετης γάρ ἐγώ ὁ αἷμα ὁ ζωή , τουτέστι , Χριστός . χρή δέ φημί , ἐν νύξ εἷς ὁ ὁ ἀμνός δαπανάω κρέας · εἷς γάρ ἀληθής , ὁ ὁ σωτήριος πάθος καιρός , καί ἅπαξ ἀποθνήσκω , οὐκέτι ἀποθνήσκω , κατά ὁ γράφω , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω · ὅς γάρ ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ · ὅς δέ ζῶ , ζῶ ὁ Θεός . ὀπτός δέ ὁ κρέας , καί ἐπί ἄρτος ἄζυμος ἐσθίω καί πικρίς , ὁ μέν ὀπτός , ὁ οἱονεί πως διά πάθημα ὁ Ἐμμανουήλ ὑπεμφαίνω τελέω . δέω γάρ , ἐσθίω , φημί , ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία ἐγώ , διά πάθημα τελειόω . ὁ γε μήv ἐπί ἄζυμος ἐσθίω καί πικρίς , αἰνιγματωδῶς ὑπογράφω , ὅτι δήω καί ἐγώ αὐτός , ὅς εἄν παράκειμαι πρός μέθεξις ὁ Χριστός , ζύμη ἀπαλλάσσω ὁ νοητός , τουτέστι , κακία καί δόλος , ἀγαπάω δέ ὅτι μάλιστα καί ὁ τληπαθέω ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη , καί πικρός ἀνέχω πόνος , κατόπιν εἶμι ὁ διά ἐγώ εἰς θάνατος εἰσέρχομαι . εἰς οὗτος γάρ παραθήγω ἐγώ , οὐ εἰμί , φημί , μαθητής ὑπέρ ὁ διδάσκαλος , οὐδέ δοῦλος ὑπέρ ὁ κύριος αὐτός . εἰμί ἐγώ διώκω , καί σύ διώκω · εἰμί ὁ οἰκοδεσπότης Βεελζεβούλ ἐπικαλέω , πολύς μᾶλλον ὁ οἰκειακός αὐτός . ἀποφάσκω δή οὖν ὁ νόμος , ὁ δήω ἐσθίω ὠμός , καί μέν ὅς ἕψω ὕδωρ , καί ὅς μηδείς εἄν , οἴομαι , ἐσθίω ὠμός , κἀν εἰμί μή φημί τυγχάνω ὁ νόμος . ὑποφαίνω τοίνυν αἰνιγματωδῶς , ὅτι ὁ ὁ Χριστός μυστήριον , οὔτε ὁ ἀπρόσβλητον ἔχω διά ψεῦσμα ὑπερβολή οὔτε μήv ὁ ὑδαρής καί ἐκλύω . Ἕλλην μέν γάρ ὁ λογάς ποιητής τε καί συγγραφεύς , καί ὅσος ἵημι εἰς λόγος σοφός , ὁ ὁ παρά ὅς θεός ἀναγράφω ὄργιον , ψευδοεπέω ἄγριος , καί οἱονεί πως ὠμός τε καί απαράδεκτος ὁ ἄνθρωπος διάνοια παραφέρω διήγημα , καί πολύς ὁ ὑδαρής , ἐν γε δή σφεῖς αὐτός , κατηῤῥωστηκότα . μοιχεία τε γάρ καί γύναιος Ἔρως , καί μειράκιον διαφθορά , καί αἰδοῖος ἀποκοπή , καί παρθένος εἰς δένδρον μεταφύτευσις , καί ἕτερος τις πρός οὗτος πάναισχρος τε καί ἀκαλλής , μυθάριον ὁ παρά αὐτός νοέω , ἀλήθεια δέ εἰμί , πᾶς ὁ ἐν Χριστός , εὐπαράδεκτος τε καί ἐδώδιμος νάω , καί ὁ χαῦνος , ἢ ὑδαρής οὐ ἔχω . συνάγω γάρ μᾶλλον εἰς εὐκοσμία ὁ ἐθέλω νοέω , ἤ2 ἀνίημι εἰς τρυφή καί φιλοσαρκία , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ Ἕλλην ψυχρός καί γραώδης διήγημα . συνίημι οὖν ἄρα σαφῶς ὅς φημί ; πάνυ μέν οὖν . ὅτι2 δέ χρή ὁ Χριστός γίγνομαι μέτοχος , διά γε ὁ μεταλαγχάνω ὁ ἅγιος αὐτός σάρξ τε καί αἷμα , καί ὁ αὐτός νόος ἔχω , καί διά ὁ εἴδομαι κατόρθωμα εἶμι φιλέω , συνίημι εὕω μάλα ὁ ἐπί αὐτός , ὑποφαίνω εἄν εὐθύς , δήω ἐσθίω λέγω κεφαλή σύν ὁ πούς καί ὁ ἐνδόσθια . ἦς γάρ , οὐ νόος μέν εἰς τύπος λέγω εἰμί ὁ κεφαλή , πούς δέ αὖος πανταχῇ , ὁ ὡς ἐν ἔργον πορεία σημαντικός ; παραδηλόω δέ πάλιν ὁ εἴδομαι τε καί κρύπτω ὁ θύω ὁ ἐντόσθια ; Ἐδόκης μέν ὧδε νοέω ὀρθῶς . πλήν , ἐκεῖνος φράζω , τίς εἄν εἰμί Χριστός μέν ὁ νόος , τίς δέ ὁ πορεία , καί μέντοι ὁ κρύπτω ; Νοῦς μέν εἄν εἰμί Χριστός , ὁ μόνος φρονέω ὁ ὅσος εἄν εἰς δόξα βλέπω ὁ Θεός καί πατήρ , καί ὁ βούλομαι κατορθόω ὁ ὁ γεννάω δοκέω . καταβαίνω γάρ , φημί , ἐκ ὁ οὐρανός οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ . οὗτος ὅς φρονέω καί κατορθόω αἱρέω καί ὁ θεσπέσιος μαθητής διαρρήδην φάσκω · ἐγώ δέ νόος Χριστός ἔχω . καί γοῦν διδάσκω λέγω ἐν προσευχή · πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ἁγίζω ὁ θέλημα σύ , ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ , γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ . ὁράω ὅτι σύμφορος τε καί ὁμογνώμων Χριστός γίγνομαι , καί ὁ αὐτός νόος ἔχω διαβεβαιόω σαφῶς ; οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ὁ κεφαλή ἐσθίω ὁ ἀμνός . πορεία γε μήv ὁ Χριστός , ὁ κατά αὐτός ἀνατλῆναι γεννικός , καί μή κατοκνέω ὁ θάνατος , ἵνα ὡς Παῦλος φημί , ἁμαρτωλός σῴζω · ἑτοῖμος δέ εἰμί καί ἐγώ αὐτός εἰς οὗτος προσήκω , καί αὐτός ὑπέρ ἀδελφός δαπανόω ἑτοίμως ὁ ἐν σῶμα ζωή . καί γοῦν φημί τις ὁ ἅγιος μαθητής · Χριστός οὖν πάθος ὑπέρ ἐγώ σάρξ , καί σύ ὑπέρ αὐτός ὁ αὐτός ἔννοια ὁπλίζω . Παῦλος γε μήv ἐπιτιμάω τις ὧδε πῇ λέγω · τις καλέω συνθρύπτω ἐγώ ὁ Καρδία ; ἐγώ γάρ οὖον μόνος δήω , ἀλλά καί ἀποθνῄσκω ἑτοίμως ἔχω ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί αὐτός δέ Χριστός ὁ ἴδιος ἴχνος κατακολουθέω ἐπιτάσσω · ὅς οὖον λαμβάνω , φημί , ὁ σταυρός αὐτός κατά ἡμέρα , καί ἀκολουθέω ὀπίσω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . Ἁγία δέ καί ἑτέρως πανταχῇ , καί διά πᾶς ἀρετή , ὁ Χριστός πορεία καί ὁδός . ἐντόσθια δέ νοέω ὁ ἐπί αὐτός κρύπτω τε καί ἐν παράβυστος λόγος . θεός γάρ εἰμί κατά φύσις , καί ἐκ Θεός φαίνω ὁ Μονογενής , γίγνομαι σάρξ , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , καί εἰκών καί ὁμοίωσις ὑπάρχω ὁ γεννάω , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις , καί εἰς δοῦλος μορφή . εἰσδέχομαι δή οὖν ἐν ἴδιος Ψυχή , οὐ μόνος ὁ ἀνθρώπινος , καί ἐξωφανής ὁ Ἐμμανουήλ , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἐντόσθιος , τουτέστι , ὁ κρύπτω αὐτός μυστήριον ὁ οἰκέω ἀναπίμπλημι νόος , εὐτροφία ἔχω ὁ πνευματικός . δαπανάω γε μήv αὐτός δήω φημί ὁ εἷς νύξ ὁ ἀμνός , οὐδείς ὁ σύμπας περιλείπω , καί εἰς ὁ πρωΐ Μένων . συντρίβω δέ καί ὀστέον οὐ ἐάω , ὁ μέν πρῶτος κατασημαίνω , ὡς εἰς αἰών ὁ μέλλω , κατά ἕτερος τις τρόπος ἁγιάζω τε καί εὐλογέω Χριστός ὁ ἀνάκειμαι αὐτός διά πίστις καί ἁγιασμός , καί οὐ δή πάντως ἀποτρέφω πάλιν ὁ ἴδιος σάρξ , καί ζῳοποιέω ὁ αἷμα , καθάπερ ἀμελέω καί νῦν , ἀλλά ὡς ἤδη καταργέω θάνατος , καί λύω εἰσάπαν ὁ φθορά , νοητός εἰμί τις ὁ ὁ ἁγίζω τρόπος . οὐκοῦν ὁ πρωΐ κατασημαίνω εἄν οὐ ἕτερος οἴομαι τίς , παρά ὁ αἰών ὁ μέλλω . ὁ δέ δύο , ὁ μή χρή , λέγω , συντρίβω ὁ ὀστέον , εἰς ἔννοια ἐγώ ἀναφέρω ὁ ἐπί Χριστός , καί ἀκολουθέω ἀναπείθω ὁ ὁ θεηγόρος φωνή . ὁ γάρ θεσπέσιος εὐαγγελιστής , σωματικός ἐκλαμβάνω ἐπί Χριστός ὁ χρησμῴδημα , οὖον κατάγνυμι αὐτός , φημί , ὁ στρατιώτης ὁ σκέλος , ὅπως πληρόω ὁ γράφω · καί ὀστέον οὖον συντρίβω ἀπό αὐτός . ἐσθίω δέ ὁ ἀμνός , διαζώννυμι ὁ ὀσφῦς , ὑποδέω ὁ πούς , καί βακτηρία ἔχω ἐν ὁ χείρ , καί ἁπαξαπλῶς εἶπον , ἐν σχῆμα γίγνομαι ὁ ὁδοιπορέω εἴωθα , καί μάλα ὀρθῶς . εὐτρεπής γάρ ὥσπερ γίγνομαι ὁ μεθίστημι νοητός , καί οἱονεί πως ἐξοδοιπορέω ἐπείγω ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος περισπασμός , καί εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ Ἀρίστων μεταφοιτάω προθυμέομαι , μεταλαμβάνω ὁ Χριστός πανάγνως καί καθαρός . οὖον γάρ ὁ πρόσκαιρος ἐμφιλοχωρέω ἐθίζω , μετατρέχω δέ γεννικός εἰς ὁ πήγνυμι καί Μένων · καί ὁ σαρκικός ἀκαθαρσία ἀπαίρω , εἰς αστειότητα ὁ πνευματικός μεταθρώσκω μιμνήσκω λέγω ὁ Χριστός , ἐγείρω , ἄγω ἐντεῦθεν . Ταύτη ὅς περίκειμαι σχῆμα ὁ ὁδοιπορέω εἴωθα ὁ πρέπω , ὁ ὁ ἀμνός ἐσθίω εἰς τύπος Χριστός . πλήν , ἐν σπουδή ἐσθίω χρή . Πάσχα γάρ εἰμί κύριος , τουτέστι , διάβασις , ἤτοι διαβατήρια · καιρός γάρ ἐνίστημι κατά ὅς ἀναγκαῖος διαβαίνω ἐγώ ἐκ φαυλότης κοσμικός , ἐπί ὁ δράω ἐπείγω ὁ ἁνδάνω ὁ Θεός , ὁ μή ἐν ὅλος οὗτος ποιέω σπουδή , διαμέλλω δέ ὥσπερ καί ἀναδύνω ὁ ἀρχαῖος ἐγώ προστήκομαι ἔτι κακός , πῶς οὐ εἄν εἰμί ὁ σφαλερός ; καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τρέχω , φημί , ἵνα καταλαμβάνω . ἰτέον δή οὖν εἰς μετάληψις ὁ Χριστός διά πίστις , πᾶς μέν ὄκνος πατέω , μελλησμός δέ οὐδείς παρεισδεδυκοος , ἀλλά ὡς ἐν ὅλος σπουδή . διαβαίνω γάρ οὕτως ἐκ ἁμαρτία εἰς δικαίωσις , ἐκ θάνατος πρός ζωή , καί ὁ ὁ δουλεία αἶσχος ἀποτρίβω , ὁ εὐκλεής ὁ υἱοθεσία καταπλουτέω χάρις . Ἀγαθός φημί . οὗτος δέ οὕτως εὕω μάλα τηρέω , καί μήv καί εἰς πέρας ἐκφέρω κατά γε ὁ νομοθέτης δοκέω , διέρχομαι φημί καί οἱονεί πᾶς περινόστησις ὁ Αἰγύπτιος , καί διόλλυμι μέν ὁ πρωτότοκος , ποιέω δέ ὁ ἐκδίκησις ἐν ὁ θεός ὁ Αἰγύπτιος , τουτέστι , πᾶς ὁ παρά αὐτός ὑψηλός τε καί ἐπαίρω , καί ἐν ὁ προσκυνέω μονονού τάσσω διά γε ὁ δόξα , ἐξαιτέω δίκη ὁ οὗτος σκληρός καί ἄτακτος γνώμη , καί ὁ ἄγαν ἀλαζονεία . σκεπάζω γε μήv ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐπαγγέλλω , καταχρίω ὁ αἷμα ὁ φλιά , ὅς δή καί σημεῖον ὀνομάζω ὁ πρός αὐτός οἰκείωσις . ὁράω γάρ , φημί , σημεῖον , καί σκεπάζω σύ . Θεός γάρ ἐπάγω ὀργή καί θυμός ἐπί πᾶς ὑψηλός καί μετέωρος , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή , καί θάνατος καταδικάζω ὁ ἀσελγής τε καί ἀλιτήριος , καί ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια ἀνακαταλήκτως ὀλιγωρέω , διαδιδράσκω μόνος καί ἀμοιρέω ποινή , ὁ καλός σήμαντρον κατασφραγίζω , καί ῥαντίζω ὁ αἷμα ὁ Χριστός . διαπυνθάνομαι γάρ λέγω , ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα ἔχω ζωή αἰώνιος , καί εἰς κρίσις οὐ ἔρχομαι , ἀλλά μεταβαίνω ἐκ ὁ θάνατος εἰς ὁ ζωή · ὁ δέ μή πιστεύω , οὐ ὁράω ὁ ζωή , ἀλλά ὁ ὀργή ὁ Θεός μένω ἐπί αὐτός . οὐκοῦν καί ζωή ὁ αἰώνιος μέτοχος , καί Θεός τε καί πατήρ φίλος τε καί γνώριμος , καί θάνατος ἀγαθός , ὁ ἁγίζω , διά γε ὁ μετέχω ὁ Χριστός , κατά τρόπος δέ δηλονότι ὁ μυστικός , καί αἷμα ὁ ἅγιος καταχρίω . χρή γε μήv ἀκατάληκτος αὐτός ἀποπεραίνω ἐπείγω ὁ ἐπί ὅδε νόμος εὕω μάλα φημί . καταλήγω γάρ , οὔτις ποῦ ὁ ἑορτάζω ἐπί Χριστός , ζύμη ἀφανίζω ἐκ ὁ ἴδιος Ὁρίων , τουτέστιν , ἀπό πᾶς ὁ γῆ ἐν ὅσπερ εἄν ἔχω ὁ διατριβή . δήω γάρ δή ὁ διά πίστις καλέω εἰς δικαίωσις ὁ διά Χριστός , πνευματικός ἑορτάζω , μή ἐν ζύμη οὗτος δράω , κακία τε καί πονηρία , ἐκκαθαίρω δέ μᾶλλον ὁ παλαιός ζύμη , μεταπλάσσω πρός ὁ ἀγαθός , καί νέος ἤδη πως ὁράω φύραμα , παγγενῆ τε καί πανοικί , καί ὁ ἐν πᾶς ὁ χώρα , διά ὅς σημαίνω ὁ ὁ πίστις παραδέχομαι πολύς τις εἰμί καί ἀναρίθμητος ὁ ὅσιος πλῆθος . ὁ δέ γε πρῶτος ὁ ἑβδομάς ἡμέρα , ἅγιος φημί διακλάω δήω , κλητός δέ ἅγιος καί ὁ ἕβδομος , ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ , παραδείκνυμι ὁ νόμος , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζωή ἅγιος μέν εἰμί ὁ ἐν ἀρχή χρόνος , ὡς ἐν ὁ προπάτωρ ὁ γένος Ἀδάμ , οὔπω παραλύω ὁ ἐντέλλω , καί ὁ θεῖον ἀλογέω πρόσταγμα · ἅγιος δέ καί πολύς μείζων , ὁ ἐν ἔσχατος , τουτέστιν , ὁ ἐν Χριστός , ὅς εἰμί δύο Ἀδάμ , ἀναστοιχειόω ὁ γένος ἐκ ὁ διά μέσος συμβεβηκός , εἰς καινότης ζωή , ἐν πνεῦμα . παρεγγυάω δέ ὅτι καί σαββατίζω ἀνάγκη κατά ὁ ἕβδομος , αποφοιτώ ἔργον πᾶς . πρέπω γάρ εἄν καί μάλα εἰκότως ὁ διά πίστις εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις ὁ Χριστός , ὁ πᾶς ἔργον λοιπός ἀπέχω σαρκικός , καί ὁ ἐπί γῆ σπούδασμα καί εἰκαῖος περιφορά , ἀποπεραίνω δέ μᾶλλον ἐπείγω μόνος ὁ εἰς ζωή ἀποφέρω ὁ ἀκήρατος , καί ὅσος σεπτός καί ἅγιος ἀποτελέω . ὡς γάρ ὁ σοφός ἐγώ γράφω Παῦλος , ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις αὐτός , δῆλος δέ ὅτι ὁ Χριστός , καί αὐτός καταπαύω ἀπό ὁ ἔργον αὐτός , ὥσπερ ἀπό ὁ ἴδιος ὁ Θεός . ἀληθής . ὧδε μέν οὖν ὁ θέω φημί χρησμῴδημα ἐγώ . εἰσηγέομαι δέ ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ κελεύω ὁ θεῖος φημί Μωσῆς , ἀπέρχομαι λαμβάνω σύ αὐτός πρόβατον κατά συγγένεια σύ , καί θύω ὁ Πάσχα . λαμβάνω δέ δέσμη ὕσσωπος , καί βάπτω ἀπό ὁ αἷμα ὁ παρά ὁ θύρα τίθημι ἐπί ὁ φλιά , καί ἐπί ἀμφότερος ὁ σταθμός ἀπό ὁ αἷμα , ὅς εἰμί παρά ὁ θύρα . σύ δέ οὐ ἐξέρχομαι ἕκαστος ὁ θύρα ὁ οἶκος αὐτός , ἠώς πρωΐ . καί παρέρχομαι Κύριος πατάσσω ὁ Αἰγύπτιος , καί ὁράω αἷμα ἐπί ὁ φλιά , καί ἐπί ἀμφότερος ὁ σταθμός , καί παρέρχομαι Κύριος πρός ὁ θύρα , καί οὐ ἀφίημι ὁ ὀλοθρευτής εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον σύ πατάσσω . ὁ μέν οὖν κατά οἶκος πατριά ἤτοι κατά συγγένεια λαμβάνω ὁ ἀμνός , ὑποφαίνω εἄν , οἴομαι ποῦ , ὁ πνευματικός οἰκειότης ὁ , ὡς ἐν πίστις τε καί ὁμόνοια αὐτός . οὖον γάρ ὁ ἐξίτηλος φρονέω αἱρέω συνεορτάζω , οὐδέ ὁ ἕτερος τις παρά γε ὁ ὀρθῶς ἔχω καί ἀληθής φρονέω εἴωθα κοινωνέω ὁ ἅγιος καί ζωοποιός θυσία , ἀλλά ὁ ὁμόφρων τε καί ἀδελφός ὡς ἐν ἑνότης πνεῦμα , καί ἐν ταυτότης πίστις . ἀναπλέκω γε μήv ὁ ὕσσωπος οἰκονομικός ὁ αἷμα ὁ ἀμνός . καί τίς εἄν γίγνομαι καί ὅδε τυγχάνω ὁ λόγος , ὡς ἐν βραχύς εἴρω . ὁ ὕσσωπος , εἰμί Παλλάδιος , πόα εἰμί φημί καί δή καί ἰατρός θαυμάζω παῖς , ὡς οὐ ἀνίκανος ἔχω εἰς γε ὁ δύναμαι καί μάλα γεννικός ὁ ἐν σπλάγχνον ἐκτήκω ἀκαθαρσία , καί καταλεπτύνω εὕω μάλα ὁ ὁ φλέγμα συμπήγνυμι , διαατος ὁ ὁ ἔνειμι αὐτός φυσικός θερμασία εὐσθενής . συνάπτω δή οὖν , καθάπερ φημί ἄρτιος , ὁ ὕσσωπος ὁ αἷμα , πλάγιος ἐγώ ὁ τύπος σημαίνω , ὡς οὖον μόνος ἐγώ ἀπαλλάσσω φθορά , ὁ τίμιος αἷμα Χριστός , ἀλλά γάρ καί ἅπας ἀκαθαρσία , ὁ εἰς ὁ εἴδομαι κρύπτω , καί ἀποψύχω μέν οὐ ἐάω πρός ὁ ῥᾴθυμος , ζέω δέ μᾶλλον ἀποτελέω ὁ πνεῦμα . ὅτι2 δέ ἀναγκαῖος καί λυσιτελής , ὁ γε ἅπαξ ἀξιόω μεταλαγχάνω ὁ Χριστός , ὁ ἀσφαλής τε καί ἀνεξίτητος ποιέω φιλέω ὁ ἐν ἁγιασμός ζωή , ὑποσημαίνω πάλιν ὁ νόμος , εἴδομαι καθίζω θύρα ὁ ὁ ἀμνός κατεσθίω , ἵνα μή ὁ Αἰγύπτιος συνολοθρεύω , ὁ οἶκος ἐκβαίνω . ἐνδοιάζω γάρ οὖον θέμις , ὡς ἀφίστημι ὁ τελέω ἐν ἁγίζω , οἶκος ὥσπερ τις ὁ ἀρετή ἔχω , εἰμί ἐξοίχομαι πως ἁγιασμός , συνδιολλυμι ὁ ἄλλος , καί συνυπόκειμαι ὁ ποινή , ὅσπερ εἄν ἐπιφέρω ὁ ὁ ἀσελγής καί ἀνίατος κατηῤῥωστηκόσι ζωή . Ταύτη ὅς καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ μελῳδός , μή συναπόλλυμι , φημί , μετά ἀσεβής ὁ Ψυχή ἐγώ , καί μετά ἀνήρ αἷμα ὁ ζωή ἐγώ , ὅς ἐν χείρ ὁ ἀνομία . ἀθρέω δή οὖν ὅπως , οὐ ἐξέρχομαι , φημί , ὁ θύρα ὁ οἶκος σύ , ἠώς πρωΐ . νύξ μέν γάρ παρεικάζω ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , ὁ αἰών ἐνίστημι · ἡμέρα δέ αὖος εἰμί προσδοκάω αἰών ὁ μέλλω . καί γοῦν ὁ μακάριος Παῦλος , εἰς τέλος ἤδη καταίρω ὁ αἰών βλέπω ὁ ἐνίστημι , λοιπός δέ ἀγχοῦ , μονονού δέ καί ἐπί θύρα ἤδη ὁ αἰών ὁ μέλλω , προσφωνέω , λέγω · ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω . ἀποτίθημι οὖν ὁ ἔργον ὁ σκότος καί ἐνδύω ὁ ὅπλον ὁ φάος , ὡς ἐν ἡμέρα εὐσχήμων περιπατέω . οὐκοῦν ὁ μέχρι πᾶς ὁ βίος κατασημαίνω εἄν , ὁ ἠώς πρωΐ , τουτέστιν , ἠώς εἄν ὁ μέλλω ἀναδείκνυμι καιρός . Πῶς δέ εἄν καί οὗτος γίγνομαι πρός ἐγώ ; ἐν γάρ ὁ τέλος ὁ ἕκαστος ζωή , μονονού καί εἰσβαίνω ὁ μέλλω αἰών . εἴπερ εἰμί ἀληθής , ὅτι δικαιόω μέν ἀπό ἁμαρτία ὁ θάνατος ὑποδύω · συγκλείω γάρ ὁ θεός κατά αὐτός , κατά ὁ γράφω , τηρέω δέ ὁ βῆμα ὁ Χριστός , καί ὡς εἄν ἔχω ὁ ἴδιος τέλος καταλαμβάνω , οὗτος καί παρίστημι . συνίημι ὅς φημί · καί εὕω γε δή λίαν ὁ λόγος ἔχω . ἀλλά ὧδε μέν ἐγώ ὁ Χριστός μυστήριον σκιαγραφέω ὁ πάλαι καταθύω κατά καιρός ὁ ἀμνός , κατά ὅς ἀληθής καί αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ ὁ ὑπέρ ὁ ἅπας ζωή ὑπομένω σφαγή · καί γοῦν ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος , ὅτι ὁ Πάσχα ἐγώ ὑπέρ ἐγώ θύω Χριστός . χρή γε μήv φημί ὁ θέω ἐγώ χρησμῴδημα καί ἐν μείς ὁ δύο τελέω ὁ ἱερόv , καί ὁ ἑορτή ὁ σχῆμα διαπεραίνω δήω , εἴπερ τίς ὁ ἀναγκαῖος ἐγώ παραπόδισμα ἐξέργω τυγχάνω καί ἀποκομίζω ὁ δύναμαι πληρόω ἐν μείς ὁ πρῶτος ὁ θεσπίζω . βούλομαι ὁ θέω αὐτός παρατίθημι λόγιος , ὁ εἰκός λέγω ; πάνυ μέν οὖν . γράφω τοίνυν ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ ἐν ὁ ἔτος ὁ δύο , ἐξέρχομαι αὐτός ἐκ γῆ Αἴγυπτος ἐν ὁ μείς ὁ πρῶτος , λέγω · εἶπον , καί ποιέω ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ Πάσχα κατά ὥρα αὐτός , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς ὁ πρῶτος πρός ἑσπέρα , ποιέω αὐτός κατά καιρός · κατά ὁ νόμος αὐτός , καί κατά ὁ σύγκρισις αὐτός ποιέω αὐτός . καί λαλέω Μωσῆς ὁ υἱός Ἰσραήλ ποιέω ὁ Πάσχα ἐνάρχομαι ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ Σινᾶ . καθά συντάσσω Κύριος ὁ Μωσῆς , οὕτως ποιέω ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί παραγίγνομαι ὁ ἀνήρ ἕ εἰμί ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος , καί οὐ δύναμαι ποιέω ὁ Πάσχα ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . καί προσέρχομαι ἐναντίος Μωσῆς καί Ἀαρών ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , καί εἶπον ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος πρός αὐτός · ἐγώ ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος , μή οὖν ὑστερέω προσφέρω ὁ δῶρον κύριος κατά καιρός αὐτός ἐν μέσος υἱός Ἰσραήλ . καί εἶπον πρός αὐτός Μωσῆς · ἵστημι αὐτός καί ἀκούω τίς ἐντέλλω Κύριος περί σύ . καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , λέγω · Ἄνθρωπος , ὅς ἐάν γίγνομαι ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος , ἢ ἐν ὁδός μακράν σύ , ἢ ἐν ὁ γενεά σύ , καί ποιέω ὁ Πάσχα κύριος · ἐν ὁ μείς ὁ δύο ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα , ὁ πρός ἑσπέρα ποιέω αὐτός , ἐπί ἄζυμος καί πικρίς ὁ νύξ ἐσθίω αὐτός , οὖον καταλείπω ἀπό αὐτός εἰς ὁ πρωΐ , καί ὀστέον οὖον συντρίβω ἀπό αὐτός . κατά ὁ νόμος ὁ Πάσχα ποιέω αὐτός . καί ἄνθρωπος ὅς ἐάν καθαρός εἰμί , καί ἐν ὁδός μακράν οὐ εἰμί , καί ὑστερέω ποιέω ὁ Πάσχα , ἐξολοθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός , ὅτι ὁ δῶρον κύριος οὖον προσφέρω κατά ὁ καιρός αὐτός , ἁμαρτία αὐτός λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος . ἐάν δέ προσέρχομαι πρός σύ προσήλυτος ἐν ὁ γῆ σύ , καί ποιέω ὁ Πάσχα κύριος κατά ὁ νόμος ὁ Πάσχα , καί κατά ὁ σύνταξις αὐτός , οὗτος ποιέω αὐτός , νόμος εἷς εἰμί σύ , καί ὁ προσήλυτος , καί ὁ αὐτόχθων ὁ γῆ . καί τίς εἄν ἄγω ὁ ἀκάθαρτος μέν ὡς ἐπί ἄνθρωπος Ψυχή , πρόφασις δέ ὁ μή δύναμαι ὁ Πάσχα πληρόω ὁ χρῆμα ποιέω , βούλομαι εἄν οἶδα σαφῶς , ὡς εὕω εἰμί ὅς . πολύς μέν δή λίαν ὁ ἱστορία ὁ λόγος . μιμνήσκω γάρ διακράζω Θεός πρός ὁ ἱεροφάντης Μωσῆς · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ἐξαποστέλλω ἐκ ὁ παρεμβολή πᾶς λεπρός καί πᾶς γονορρυέω , καί πᾶς ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή . καί ἅλις μέν ἐγώ ὁ περί οὗτος πονέω λόγος . πλήν ἐκεῖνος φημί χρήσιμος εἰς ὁ πάρειμι . ἀκάθαρτος μέν γάρ ἐπί ἄνθρωπος Ψυχή ὁ Γράμμα λέγω ὁ ἱερόν , ὁ ἐπί νεκρός μολύνω · ἀπεῖπον γάρ καί ἄψυχος σῶμα ἀποτίθημι , καί ὁ πενθέω τις ὁ ἀγχοῦ καί ἐκ αἷμα ὁ ἀκαθαρσία ὁ γραφή ὁ ἀρχαῖος ἐπιτίθημι θέσπισμα . τοιγάρ καί ἐκπέμπω ὁ παρεμβολή . Ὑπετύπου δέ αὖος διά οὗτος ὁ νόμος , ὡς ἀνίερος εἰμί τις καί νοητός ἀκαθαρσία ἔμπλεος , ὁ ἕτερος νεκρότης μετέχω , ὡς ἐν ἠθέω τε καί τρόπος · νεκρός γάρ ὁ τρόπος ὁ περί ὅς εἄν λέγω παρά Χριστός ἄφες ὁ νεκρός θάπτω ὁ ἑαυτοῦ νεκρός . ἔσσομαι δή οὖν ὁ θεῖος αὐλή , καί ὁ ὁ πρωτοτόκος ἐκκλησία , καί ὁ ὁ ἅγιος ἀγέλη ἀπόπεμπτος , ὁ ὁ ὁ νεκρός φρονέω τε καί δράω εἴωθα κοινωνέω , ἢ καί ἀγχοῦ γίγνομαι , κατά γε ὁ αἱρέω φημί ὁ ἴσος φρονέω τε καί δράω . ἀλλά ὧδε μέν ἔχω ὁ νόμος ὁ αἴνιγμα . πρός διάνοια δέ ὁ ἀληθής , καί ὅτι μάλιστα ὁ πρεπώδης ἐγώ ὁ πνευματικός , ὁ ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος , οὗτος ὅς καί ἐν μείς ὁ δύο τελέω ὁ ἑορτή , σφάζω τε ὁ ἱερεῖον , εἰς τύπος Χριστός , κατά ὁ ὁ Πάσχα νόμος , οὐ ἕτερος εἰμί νομίζω , ἢ ὅτι ὁ Ἰουδαῖος ἐπί ὁ κατά Χριστός μιαιφονία μολύνω , καί γραφή ἔχω εἰς ἀκαθαρσία , ὁ ἐμπαροινέω εἰς ὁ Ἐμμανουήλ . ὁ γάρ ὅς τοιόσδε ὁ ἅγιος ἐγώ ἑορτή ἀπολισθάνω ἀναγκαῖος . ὑστερίζω δέ καί διαμαρτάνω ὁ καιρός κατά ὅς ὁ ὁ ἅπας ζωή ἀρχηγός τελειόω διά πάθημα · ἔλεος γε μήv ὁ πᾶς σῴζω ἐθέλω , ἐν ὁ μετά οὗτος καιρός , ὡς ἐν μείς δύο μετέχω καί αὐτός ὁ Χριστός , καί συνεορτάζω ὁ ἅγιος , ὁ ἐν καιρός καλέω , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐκ ἔθνος · ἀθρέω γάρ ὅπως ὁ μέν ἐν Αἴγυπτος ὁ ὁ εἰδωλολατρία εὐθύς ἀποτρίβω ῥύπος , σφάζω ὁ ἀμνός ἐν πρῶτος μείς , καί εἰς ὁ ὁ πιστεύω ἀρχή ἀναθρῴσκω . ὁ δέ χρίω ὁ αἷμα ὁ κύριος , παρά οὐδείς ἡγέομαι ὁ ὀλοθρευτής , καί ἀγαθός εἰμί ὁ φθορά . ὁ δέ , ὡς ἐν ἔτος τε καί ἐν μείς δύο , πρόσειμι μόλις καί ὁμολογέω ὁ μολυσμός . καί ὅτι γίγνομαι ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος , διαβεβαιόομαι σαφῶς , καί ὁ εὐλογία ἀξιόω τυγχάνω , ὕστερος δέ καί μετά ὁ πρῶτος , πληρόω ὁ ἑορτή · ὅταν γάρ ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι , φημί , τότε πᾶς Ἰσραήλ σῴζω . Προαναπεφώνηκε δέ ποῦ καί ὁ προφήτης περί αὐτός · καί μετά οὗτος ἐπιστρέφω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ἐπιζητέω κύριος ὁ θεός αὐτός , καί Δαυίδ ὁ βασιλεύς αὐτός , καί ἐξίστημι ἐπί ὁ κύριος , καί ἐπί ὁ ἀγαθός αὐτός ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα . ἐπιζητέω γάρ ἐν ἔσχατος καιρός παρά ὁ ὑπολείπω ἐκ Ἰσραήλ , ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ , κατά σάρξ Χριστός . ἀληθής ὁ λόγος · τίθημι γάρ ἐν ἐλπίς ὁ Ἰσραήλ . ὅτι2 δέ οὐ ἀπλημμελής , μᾶλλον δέ καί ὁ ἄγαν σφαλερός , ὁ μή πληρόω ἑορτή ἐπί Χριστός , διασαφέω εὐθύς2 , ὁ μήτε ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος , μήτε μήv ἐν ὁδός μακρός γίγνομαι , καί ἀναγκαῖος οὐ ἔχω παραπόδισμα , ποινή ὁ ἔσχατος ὑποφέρω λέγω , εἰμί μή δράω αἱρέω ὁ νομίζω . νοέω δέ εἄν πρός ἐγώ ἀκάθαρτος μέν ὡς ἐπί ἄνθρωπος Ψυχή , καθάπερ λέγω ἄρτιος , ὁ κυριοκτόνος Ἰουδαῖος . ἐν ὁδός δέ ὥσπερ μακρός , καί ἔξω ποῦ ὁ Ἱεροσόλυμα ἤτοι ὁ ἅγιος ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐκκλησία , ὁ ὁ ξύλον λέγω , Θεός ἐγώ εἰμί σύ , καί ὁ λίθος λέγω , σύ γεννάω ἐγώ . καί μέντοι ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω προσκυνέω , ἤγουν ὁ ἕτερος τις νοσέω πλάνης · εἴπερ εἰμί ἀληθής , ὡς ἀγχοῦ μέν ὑπάρχω νοέω Θεός πᾶς ἀνήρ ἀγαθός , καί ἀκιβδήλευτος ἔχω ἐπί αὐτός ὁ δόξα · ἐξίστημι δέ καί αποφοιτώ καί εἰμί μακράν πᾶς εἰμί τις οὐ ὧδε ἔχω . οὐκοῦν ὁ μήτε ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή ἄνθρωπος κατά ὁ Ἰουδαῖος , μήτε μήv εἰμί ἐν ὁδός μακρός , κατά Ἕλλην ἢ αἱρετικός , σπουδαῖος τε καί ἀμελλητί προσφέρω ὁ θυσία , καί ὁ ἑορτή κύριος τιμάω . ἑορτάζω δέ σύν σύ κατά ὁ ἴσος νόμος , καί συνήδομαι χαίρω ὁ προσήλυτος . ὁ γάρ ὅς κατά καιρός ὁ ἐν Χριστός πίστις προσίημι ὁ αὔχημα , ποιέω κοινωνός ὁ αναίμακτος θυσία , καί ὁ ἅγιος τράπεζα καλέω εἰς μέθεξις . ἐκεῖνος δέ οἴομαι προσεπιφέρω ἀναγκαῖος , ὅτι κρατέω ἔθος ἐν ἐκκλησία , ἀπό γε , οἴομαι , ὅδε ὁ νόμος , ὡς εἰμί ἐκπίπτω ὁ πρῶτος μείς , ὁ κατά σελήνη τεσσαρεσκαιδέκατος , ὁ δύο καί ἀγχοῦ περιεργάζομαι μείς , καί ἐν αὐτός ζητέω ὁ ὁρίζω ἡμέρα , ἵνα μή ἐξοίχομαι ὁ ἀληθής ὁ ἑορτή ὁ καιρός . ἔχις δέ οὗτος ὁ χρῆμα , καθά καί ὁ πάλαι προαγορεύω νόμος . ὀρθῶς φημί · πλήν , ἐκεῖνος φράζω . εἰμί μή πᾶς ὁ τυγχάνω καί εἰμί ἐν ὁδός γίγνομαι μακρός , καί ὡς ἀπωτάτω ὁ Ἱεροσόλυμα , ἐφίημι ὁ νόμος ἀνεπίληπτος δύναμαι ὁ Πάσχα πληρόω . οὖον μέν οὖν · ἐν μόνος γάρ δή καταθύω κελεύω ὁ ἅγιος πόλις , ἐν ὅς καί ὁ πάλαι ναός ὁ Σολομών ἀνά-δέμω . προσφωνέω δέ οὕτως ὁ Μωσῆς ἐν ὁ Δευτερονόμιον ὁ υἱός Ἰσραήλ , λέγω · φυλάσσω ὁ μείς ὁ νέος , καί ποιέω ὁ Πάσχα κύριος ὁ Θεός σύ , ὅτι ἐν ὁ μείς ὁ νέος ἐξέρχομαι ἐκ Αἴγυπτος νύξ . καί θύω ὁ Πάσχα κύριος ὁ Θεός σύ , πρόβατον καί βοῦς ἐν ὁ τόπος ὅς ἐάν ἐκλέγω Κύριος ὁ Θεός σύ αὐτός , ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός ἐκεῖ . οὖον ἐσθίω ἐπί αὐτός ζύμη . ἑπτά ἡμέρα ἐσθίω ἐπί αὐτός ἄζυμος , ἄρτος κάκωσις , ὅτι ἐν σπουδή ἐξέρχομαι ἐκ Αἴγυπτος , ἵνα μιμνήσκω ὁ ἡμέρα ὁ ἐξοδία σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ . οὐ ὁράω σύ ζύμη ἐν πᾶς ὁ ὅριον σύ ἑπτά ἡμέρα , καί οὖον κοιμάω ἀπό ὁ κρέας ὅς ἐάν θύω ὁ ἑσπέρα ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος εἰς ὁ πρωΐ . οὖον δύναμαι θύω ὁ Πάσχα ἐν οὐδείς ὁ πόλις σύ ὅς Κύριος ὁ Θεός σύ δίδωμι σύ , ἀλλά ἢ εἰς ὁ τόπος ὅς εἄν ἐκλέγω Κύριος ὁ Θεός σύ , ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός ἐκεῖ . θύω ὁ Πάσχα ἑσπέρα πρός δυσμή ἥλιος ἐν ὁ καιρός ὅς ἐξέρχομαι ἐκ Αἴγυπτος , καί ἕψω καί ὀπτάω καί ἐσθίω ἐν ὁ τόπος , ὅς ἐάν ἐκλέγω Κύριος ὁ Θεός σύ αὐτός . μυρίος μέν γάρ ὅσος πόλις τε καί κώμη ὁ ὁ Ἰουδαῖος πλήθω χώρα , τελέω δέ καί ὁ ἱερόv καί ὁ ἐπί ὁ Πάσχα νόμος , ἐν μόνος δέ χρή ὁ ἅγιος πόλις διατυπόω θεός , ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ , σκιαγραφέω ἐγώ εὕω μάλα ὁ νομικός γράμμα , ὡς οὐ εἄν εἰμί θέμις οὔτε μήv ἐφίημι τις ὁ ἐπί Χριστός μυστήριον , κατά ὅς εἄν αἱρέω τρόπος , ἤγουν ἐν τόπος πᾶς δύναμαι πληρόω · χῶρος γάρ μόνος ὁ πρέπω αὐτός , καί οἰκεῖος ἀληθής , ὁ ἅγιος πόλις , τουτέστιν , ὁ ἐκκλησία , ἐν ὅς καί νόμιμος ἱερεύς , καί διά χείρ ἁγίζω τελέω ὁ ἱερόv , καί θυμίαμα προσφέρω ὁ πᾶς κράτος Θεός , καί θυσία καθαρός , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . διά οὐδείς οὖν ἄρα ὁ ἐπί ὅδε ποιέω νόμος , ὁ ὁ ὀρθῶς ἔχω διαστρέφω αἱρετικός καταθύω γάρ ὁ ἀμνός , οὐ ἐν ὁ ἅγιος πόλις , οὔτε μήv διά χείρ ὁ ἐκλέγω διά ὁ πνεῦμα εἰς ἱερουργία , ἀλλά ὡς ὁ θεῖος ἐγώ γράφω Παῦλος , ἑαυτοῦ ἁρπάζω ὁ τιμή , καί ἐν πᾶς τόπος προσάγω . Ταῦρος γάρ ὥσπερ ὑβριστής καί ἀγέρωχος , πρός μόνος ἀδιάκριτος ἴε ὁ ὅς δοκέω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν πολύς ὁ ἐξήνιος καί ὁ νέω εἰς ἀπόνοια ἐπιτηδεύω , πικρός ὁ κριτής ὁ τοιόσδε διάσκεμμα τίνω δίκη . εἶμι δέ πάλιν ἐγώ εἰς οἶμος ὁ ἐντριβής τε καί ἀδιάστροφος , ἐκεῖνος ὁ παραφέρω δοκιμάζω νόμος . διαπυνθάνομαι γάρ ποῦ λέγω σαφῶς , ὅτι φυλάσσω ὁ μείς ὁ νέος , καί ποιέω ὁ Πάσχα κύριος ὁ Θεός σύ , πρόβατον καί βοῦς . καί ὅς τίς δή ποτός , φημί τις εἄν , ὁ ἐπί ὁ Πάσχα νόμος ὁ ἐν Αἴγυπτος τίθημι , εἷς μόνος κελεύω καταθύω ἀμνός · πρόβατον δέ καί μόσχος μιμνήσκω οὐ εὑρίσκω ; ἆρα οὖν ὁ πρέπω διαμαρτάνω ὁ Μωσῆς ; οὐδαμός · ἐν γάρ ὅς ὁ Ἀριθμοί προσεπάγω ὁ ἀμνός βοῦς τε καί ὄη ἐπινομοθετέω θεός οὗτος λέγω · καί ἐν ὁ μείς ὁ πρῶτος τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς Πάσχα ὁ κύριος , καί ὁ πεντεκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς οὗτος ἑορτή , ἑπτά ἡμέρα ἄζυμος ἐσθίω , καί ἡμέρα ὁ πρῶτος ἐπίκλητος ἅγιος εἰμί σύ , πᾶς ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω . καί προσάγω ὁλοκαύτωμα κάρπωμα κύριος , μόσχος ἐκ βοῦς δύο , κριός εἷς , ἀμνός ἐνιαύσιος ἑπτά , ἄμωμος εἰμί σύ , καί θυσία αὐτός σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , τρεῖς δέκατος ὁ μόσχος ὁ εἷς , καί δύο δέκατος ὁ κριός ὁ εἷς . Δέκατος δέκατος ποιέω ὁ ἀμνός ὁ εἷς , ὁ ἑπτά ἀμνός , καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία , ἐξιλάσκομαι περί σύ . πλήν ὁ ὁλοκαύτωσις ὁ διαπαντός ὁ πρωϊνός , ὅς εἰμί ὁλοκαύτωμα ἐνδελεχισμός . οὗτος κατά οὗτος ποιέω ὁ ἡμέρα εἰς ὁ ἑπτά ἡμέρα , δῶρον κάρπωμα εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος ἐπί ὁ ὁλοκαύτωμα ὁ διαπαντός , ποιέω ὁ σπονδή αὐτός . καί ἡμέρα ὁ ἕβδομος κλητός ἅγιος εἰμί σύ , πᾶς ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω ἐν αὐτός . ὅτι2 μέν οὖν ἐν μείς ὁ πρῶτος , καί μέντοι καί ἐν ἡμέρα τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ Πάσχα πληρόω ἀνάγκη κατά ὁ νόμος , φθάνω ἤδη προεῖπον . τις δέ εἄν βούλομαι δηλόω καί ὁ ἄζυμος ὁ βρῶσις , καί ὁ κατά σάββατον ἀργία , καί πρός οὗτος ἔτι ὁ ὀνομάζω κλητός ἅγιος ὁ τε πρῶτος καί ὁ ἕβδομος ἡμέρα , προαποδείκνυμι σαφῶς ὁ λόγος . τοιγάρ μεθίημι ὁ ἐν γε οὗτος διαμέλλω ἔτι , ἐπί ὁ ὁ θυσία πάλιν ἔρχομαι τρόπος . δύο μέν τοίνυν ὁ μόσχος , πρός ὁλοκαύτωμα καί θυσία , εἷς δέ κριός , καί μήv καί ἀμνός ὁ ἀριθμός ἑπτά , πᾶς ἄμωμος τε καί ἐνιαύσιος , καί θυσία μέν ἐπί αὐτός , σεμίδαλις ἐλαιόδευτος . πλήν οὐ ἐν ἴσος μέτρον · τρεῖς μέν γάρ ἕκαστος μόσχος δέκατος , δύο δέ ὁ κριός , καί εἷς ἐπί ἕκαστος ὁ ἀμνός . εἶτα συνεισφέρω καί χίμαρος ἐκ αἴξ , ὑπέρ ἁμαρτία · καί οὗτος δή πᾶς , φημί , πλήν ὁ ὁλοκαύτωμα ὁ ἐνδελεχισμός . Θέα δή οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ Ἐμμανουήλ ὁ θάνατος , καρποφορέω πολύς , κατά γε ὁ παρά αὐτός σαφῶς τε καί ἀληθής εἴρω , ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , καρπός πολύς φέρω . σφάζω γάρ ὁ ἀμνός εἰς τύπος Χριστός , μείς μέν πρῶτος κατά ὁ νόμος , ἡμέρα δέ αὖος ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος . προσεπάγω δέ μόσχος , καί κριός , καί ἀμνός πρός θυσία καί ὁλοκαύτωμα , ὁ διά πίστις καλέω εἰς ἁγιασμός , καθάπερ ἐγώ , ὁ τε πληθύς , καί ὁ πνευματικός εὐεξία ὁ μέτρον , ὡς ἐν τύπος κατασημαίνω · εἰμί γάρ μή ἀποθνῄσκω ὑπέρ σύ Χριστός , οὐ εἄν ἐγώ παραδέχομαι εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ . ἐπεί δέ τελειόω διά πάθημα , κατόπιν εἶμι εὐθύς ἱεροπρεπής ἀνάθημα ὁ Θεός καί πατήρ , καί θυσία εἰμί πνευματικός κατά ἑαυτοῦ ἀναφέρω . δύο μέν οὖν ὁ μόσχος · δύο γάρ ὁ λαός · φημί δέ ὁ Ἰσραήλ , καί μέντοι ὁ ἐκ ἔθνος . εἷς δέ κριός · ἑνόω γάρ ἐν Χριστός , ὁ ποιέω ἀμφότερος ἐν , καί ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , καί ὁ νόμος ὁ ἐντολή ἐν δόγμα καταργέω , ἵνα ὁ δύο κτίζω εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , κατά ὁ γράφω . ἑπτά δέ εἰμί ὁ ἀμνός · ἐν γάρ ὁ πᾶς ἐν Χριστός γίγνομαι , πλατύς τίς εἰμί ἀγέλη , καί ὁ εἷς ὁ πᾶς ἀρχιποίμην ὑποτρέχω χείρ , καί ἐκ ποίμνη δύη , εἰς εἷς ἤδη πως συναγείρω , καί ἐν καθαρός καί ἀμώμητος διαπρέπω ζωή , διατελέω ἐν κόσμος , διά ὁ ὑπέρ ἐγώ ἐν ἄνομος , καί ὑπέρ ὁ ἅπας ἁμαρτία ὑπομένω σφαγή , ὅς καί ἐν ὁ χίμαρος σημαίνω . Μόσχος γε μήv καί κριός , καί μήv καί ἀμνός μνημονεύω ὁ νόμος , ὁ ὁ ἅγιος θεοφιλής πολιτεία ὁ τρεῖς ὑποφαίνω διαφορά · ὁ τε ἄνω2 , φημί , καί μέσος , καί ὁ ἔτι μείων τε καί ὑποδεέστερος . ἐν γάρ ὁ σωματικός μέγεθος ὁ ζῷον , ὁ ὁ πνευματικός εὐεξία ἀνατυπόω ποσότης . ἦς γάρ , οὐ καί γῆ φημί ὁ γόνιμος ἐκδίδωμι καρπός1 ἐν τρεῖς διαφορά , ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ὁ λόγος ; Ναίς · ὁ μέν γάρ , φημί , ποιέω ἑκατόν , ὁ δέ ἑξήκοντα , ὁ δέ τριάκοντα . ἀραρίσκω οὖν ὅτι ὁ διάφορος ἐν ἀρετή , καί ὁ βίος ὁ παραλλάσσω , ὡς ἐν ποσότης ὁ θῦμα , καί ὡς ἐν ὄγκος σωματικός σκιαγραφώ καλῶς · ἄκρως μέν γάρ καί ὑπερκειμένως , ὡς ἐν γε δή ὁ μόσχος . μέσος δέ αὖος , καί ὁ τέλειος ἔχω ὑποβεβηκότως ὡς ἐν μείων ὁ κριός , ἐνυφίζω δέ καί ἔτι μείων , ὁ ἀμνός . Κριός γάρ μείων , ὁ ἀμνός , καθάπερ ἀμελέω καί μόσχος , κριός . τοιγάρ καί ἀνάλογος ὁ ἕκαστος μέγεθος , ὁ ὁ σεμίδαλις ἐπιφέρω μέτρον , ζωή ἔχω τύπος · τρεῖς μέν γάρ ὁ μόσχος δέκατος , δύο δέ ὁ κριός , καί ἐν ὁ ἀμνός . πλήν ἐν ἔλαιον ὁ πᾶς δήω δήω φημί · ἕπω γάρ πάντως ὁ ἕκαστος μέτρον ἀνάλογος , [ ὁ ] παρά Θεός . καί ὁ ἐν εὔκλεια καί μακαριότης ζωή πολύς τις εἰμί διαφορά . ὁ μέν γάρ πρέπω εἄν εἰκότως , ὁ ἄνω2 , ἕτερος δέ αὖος ὁ ὡς ἐν μείων μέν , πλήν ἐν τιμή τε καί δόξα , τις δέ καί ὑποβεβηκότως καί ὑφειμένως τε ἔτι . Ἀστήρ γάρ ἀστήρ διαφέρω ἐν δόξα · καί παρά αὐτός δέ φημί ὁ ἅγιος ἄγγελος , ἐν διαφορά εἰμί πολύς ὁ εὔκλεια ὁ μέτρον , πλήν ἐν ὅσπερ εἄν εἰμί μέτρον , ὁ ὁ ἅγιος ζωή , ὁ ἱλαρός ἔχω · καί ὁ δέ εὐθυμέω δήω , καί καταπιαίνω ὁ παρά Θεός . ἀθρέω γάρ ὅπως ὁ ἔλαιον οὐ μόνος ὁ τρεῖς ἐπιχέω δέκατος , ἀλλά καί δύο , καί εἷς . ἐνδελεχισμός δέ θυσία καί ὁλοκαύτωμα , καλέω ὁ ἀμνός ὁ σφαγιάζω ἐν ὁ ἅγιος σκηνή ὁ πρωΐ , καί ἀγχοῦ πρός ἑσπέρα . διά ὅς δή πάλιν ἔξεστι μανθάνω , ὅτι πολύς ὁ εὐώδης ὁ ἅγιος σκηνή , καί ἀκατάληκτος ἀληθής , ὁ ὁ ἐκκλησία εὐοσμία , καί ὁ ἐν αὐτός ἅγιος . Εὐωδιάζω γάρ ὁ Ἐμμανουήλ , καί ὁ ἐπί Χριστός τελέω μυστήριον ὁ ἀναίμακτος λατρεία προσκομίζω ὁ Θεός . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ πρωΐ τε καί πρός ἑσπέρα ὁλοκαυτίζω ὁ ἀμνός . Ἀρχή γάρ καί τέλος , καί διά μέσος λαμβάνω . οὐκοῦν ἀπαρχῆς μέχρι τέλος ὁ εὐώδης ἐν ἐκκλησία , ὡς ἐν ἀμνός ὁ Χριστός . εὕω φημί . ἕτερος δέ αὖος νόμος ἐπισυνάπτω ὁ πρῶτος ὁ ἑορτή , μονονού δέ καί αὐτός ἐγώ ὁ καιρός συνείρω λέγω ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί ὁ ἡμέρα ὁ νέος , ὅταν προσφέρω θυσία νέος κύριος ὁ ἑβδομάς , ἐπίκλητος ἅγιος εἰμί σύ , πᾶς ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω . καί προσάγω ὁλοκαύτωμα εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος , μόσχος ἐκ βοῦς δύο , κριός εἷς , ἀμνός ἐνιαύσιος ἑπτά ἄμωμος . ὁ θυσία αὐτός σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , τρεῖς δέκατος ὁ μόσχος ὁ εἷς , καί δύο δέκατος ὁ κριός ὁ εἷς , δέκατος δέκατος ὁ ἀμνός ὁ εἷς , ὁ ἑπτά ἀμνός , καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία , ἐξιλάσκομαι περί σύ , πλήν ὁ ὁλοκαύτωμα ὁ διαπαντός . καί ὁ θυσία αὐτός ποιέω ἐγώ , ἄμωμος εἰμί σύ , καί ὁ σπονδή αὐτός . ἐν μείς μέν γάρ ὁ πρῶτος , κατά ὁ Ἑβραῖος νόμος , ὁ ἀμνός σφάζω . ὁ δέ ἀγχοῦ τάχα ποῦ καί γείτων , συναγείρω ἔθος ὁ ἐκ ἀγρός , ὄσπριον δή λέγω ὁ πρώϊμος , καί δέσμη ἄμαλλα , ἀμάω ἤδη καί σῖτος . Καιρός οὖν ἄρα ὁ νέος , κατά ὅς ἐκ ἀγρός συναγείρω χρή , ὁ ἐν αὐτός σπείρω . Κλητός δέ πάλιν ὁ τοιόσδε , φημί , ἑορτή , καί περαίνω συννόμως , πόνος καί ἱδρώς ἐξαιρέω . ἀνίημι γάρ ἔθος ἐν ἑορτή καί ἀποφοιτάω ὅτι μάλιστα ὁ ἐργώδης . ἀναμανθάνω δέ ἄν τις ἐκ ὅδε δή πάλιν , ὅτι ὁ ἅγιος ὁ Θεός τελέω ὁ ἑορτή , πρέπω εἄν ἥκιστος γε , ὁ ἀκλεής καί παμμόχθηρος πληρόω ἁμαρτία . ἀνίημι δέ ὥσπερ καί πληρόω ὁ νόος , ὁ εἰς ἀρετή ἐντρυφάω σπούδασμα . προσφέρω δέ καί εἰς ὁλοκαύτωμα καί θυσία , μόσχος μέν δύο , κριός δέ εἷς καί ἑπτά ἀμνός , σεμίδαλις ἐλαιοβραχής , καί χίμαρος ἐκ αἴξ . καί ὅποι ποτέ βλέπω ὁ νόμος ὁ αἴνιγμα , διαιρέω ἄρτιος , οὖον ταυτολογέω . πλήν , ἐκεῖνος εἴρω ἀναγκαῖος , ὅτι ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἀνάστασις ἀνατυπόω ὁ μυστήριον , ὁ ὁ νέος καιρός · ἀναθάλλω γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν πρῶτος Χριστός , ἀποτρίβω ὁ φθορά , καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία παλαίωσις ἀποβάλλω λοιπός . τοιγάρ καί ἐπί ὅδε λίαν ἀποσεμνύνω λέγω · ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος · ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος καί χιτών Εὐφρόσυνος . ἱμάτιον σωτήριος , καί μήv καί Εὐφρόσυνος ἄμφιον , ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός καί ἐν Χριστός ποῦ πάντως ὀνομάζω ἀφθαρσία , σαφής δέ καί ὁ ἐπί ὅδε ὁ πανήγυρις νόμος , καί διά πλεῖστος ὅσος ἐμφανής ὁ αἴνιγμα καθίστημι λέγω ἐν ὁ Λευϊτικός · εἶπον ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · ὅταν εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ ὅς ἐγώ δίδωμι σύ , καί θερίζω ὁ θερισμός αὐτός , καί φέρω ὁ δράγμα ἀπαρχή ὁ θερισμός σύ πρός ὁ ἱερεύς , καί ἄνοισις ὁ δράγμα ἔναντι κύριος δεκτός σύ . ὁ ἐπαύριον ὁ πρῶτος ἄνοισις αὐτός ὁ ἱερεύς . καί ποιέω ἐν ὁ ἡμέρα ἐν ὅς εἄν φέρω ὁ δράγμα , πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος , καί ὁ θυσία αὐτός δύο δέκατος σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , θυσία ὁ κύριος , ὀσμή εὐωδία κύριος , καί σπονδή αὐτός ὁ τέταρτος ὁ ἔρχομαι οἶνος , καί ἄρτος , καί φρύγω χῖδρον νέος οὖον ἐσθίω ἠώς εἰς αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἠώς εἄν προσφέρω σύ ὁ Δῶρα ὁ Θεός σύ . Νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ ἐν πᾶς κατοίκιος σύ . καί ἀριθμέω σύ ἀπό ὁ ἐπαύριον ὁ σάββατον , ἀπό ὁ ἡμέρα ὅς εἄν προσφέρω ὁ δράγμα ὁ ἐπίθεμα , ἑπτά ἑβδομάς ὁλόκληρος , ἠώς ὁ ἐπαύριον ὁ ἔσχατος ἑβδομάς ἀριθμέω πεντήκοντα ἡμέρα . ἑορτή μέν γάρ σωτήριος ἀληθής , ὁ ὑπέρ ἐγώ θάνατος ὁ Ἐμμανουήλ . ἐκτίνω γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁ ὄφλημα , καί εἰμί ἀληθής , ὅτι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ αἱρέω καί περί ἐγώ ὀδυνάω , καί ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι . προσηλόω γάρ ὁ ἴδιος σταυρός ὁ κατά ἐγώ χειρόγραφον , καί θριαμβεύω ἐν αὐτός ὁ πάλαι κράτος ἐπί ὁ γῆ , ἀρχή δή λέγω καί ἐξουσία , καί ὁ πνευματικός ὁ πονηρία · καί πρό γε ὁ ἄλλος , ὁ Σατανᾶς . ἑορτή δέ γείτων εὐθύς , ὁ πρῶτος οὖον μείων , ὁ ἐκ νεκρός ἀναβίωσις , κατασείω ὁ φθορά , ἀποκείρω ὁ ἁμαρτία , καί εἰς νέος ἐγώ μεθίστημι ζωή , ὁ ὡς ἐν ἁγιασμός τε καί ἀφθαρσία , καταργέω θάνατος . ἀποδύω γάρ ὁ παλαιός ἄνθρωπος , καί μεταμφιέζω ὁ νέος , τουτέστι , Χριστός , ἤτοι ὁ ἐν Χριστός πολιτεία καί ζωή . ἀθρέω δή οὖν , ἀθρέω ὁ ὁ ἀνανοέω ἀνθρωπότης ἀπαρχή , τουτέστι Χριστός , ὡς ἐν τύπος δράγμα , καί ὡς πρωτόλειον ἐκ ἀγρός , καί ὡς ἐκ καρπός ἀπαρχή προσκομίζω ἱερόν ἀνάθημα ὁ Θεός καί πατήρ . ἦς οὐ ἄσταχυς δίκη ἀναθάλλω ἐν κόσμος ; Ναίς · τοιγάρ περί ἐγώ καί αὐτός φάσκω ὁ Χριστός ὁ ἅγιος μαθητής , οὐχ σύ λέγω ὅτι τετράμηνος εἰμί , καί ὁ θερισμός ἔρχομαι ; ἰδέ λέγω σύ , ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός σύ , καί θεάομαι ὁ χώρα , ὅτι λευκός εἰμί πρός θερισμός ἤδη , καί ὁ Θερίζων μισθός λαμβάνω καί ὁ συνάγω . ἄσταχυς γάρ καί πυρά παρεικάζω ὁ κατά ἐγώ . οὐκοῦν , ἄσταχυς οἷος τις ἀπαρχή καί νέος ὥσπερ καρπός1 ἐν εἶδος δράγμα νοέω Χριστός , ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρός , ὁ ὁ ἀνάστασις ἐγώ ὁδός , ὁ πᾶς πρός καινότης μεταστοιχειόω , καί παλαιότης ἀπαλλάσσω · ὁ γάρ ἀρχαῖος παρέρχομαι , φημί , ἰδού γίγνομαι ὁ πᾶς καινός , καί εἰμί τις ἐν Χριστός καινός κτίσις κατά ὁ γραφή . ἀνακομίζω δέ ὁ δράγμα ἔναντι κύριος · ἐγείρω γάρ ἐκ νεκρός ὁ Ἐμμανουήλ ὁ νέος ὁ ἀνθρωπότης καί ὡς ἐν ἀφθαρσία καρπός1 , ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , ἵνα ἐμφανίζω νῦν ὑπέρ ἐγώ ὁ πρόσωπον ὁ Θεός καί πατήρ , καί οὐ δή πάντως ἑαυτοῦ εἰς ὄψις ἄγω αὐτός · σύνειμι γάρ ἀΐδιος , καί οὐ εἄν ἀπολιμπάνω ὁ πατήρ , ὡς θεός , ὡς ἐν ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον , εἰς ὄψις ἄγω ἐγώ ὁ ἔξω πρόσωπον , καί ἐν ὀργή διά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , καί ὁ κατά ἐγώ τυραννέω ἁμαρτία . οὐκοῦν ἐν Χριστός κερδαίνω ὁ καί ἐν πρόσωπον τυγχάνω γίγνομαι Θεός . ἀξιόω γάρ ἐγώ ἐποπτεία ἤδη λοιπός , ὡς ἁγίζω . Ὅρας δέ ὅπως ἐγώ ὁ νόμος , καί ὁ ὁ ἀνάστασις πρέπω προανατυπόω καιρός , τουτέστι , ὁ τρίτος ἡμέρα . ὁ γάρ ἐπαύριον ὁ πρῶτος , φημί , ἄνοισις ὁ δράγμα ὁ ἱερεύς , ἔναντι κύριος . Τρίτη δέ πάντως ὁ ἀπό ὁ πρῶτος , οὐ αὔριον , ἀλλά ἐπαύριον · ἀναβιόω δέ ὁ Χριστός κατά ὁ τρίτος . ἀληθής . συνανακομίζω δέ ὁ δράγμα , καί πρόβατον ἄμωμον , δύο δέκατος αὐτός σεμίδαλις ἐπιφέρω ἀναμίξ ἔλαιον πάλιν . ὁ γάρ ὡς ἐν δράγμα τε καί ἀπαρχή καρπός οἱονεί ζωγραφέω , καί ὡς ἐκ ἀγέλη ἀπαρχή λαμβάνω , ἀγέλη δέ ζώννυμι ὡς ἐν πιότης χάρις , καί ἐν Εὐφρόσυνος πνεῦμα . Ταύτη ὅς συναναφέρω δήω ὁ πρόβατον φημί ὁ σεμίδαλις , ἔλαιον τε καί οἶνος · καί σεμίδαλις μέν σημεῖον εἄν γίγνομαι ζωή , καθά πλειστάκις εἴρω · πιότης δέ ὁ ἔλαιον , εὐφρασία δέ , οἶνος . προσάγω δέ καί ὡς ἐν ἄρτος πάλιν , καί ἐν χῖδρον φρύγω · χῖδρον δέ ὁ ὄσπριον , φημί , διά ὁ , οἴομαι , τρίβω ὁ ἀλέω αὐτός περιχέω μύλος . νοέω δέ εἄν ἐγώ καί διά οὗτος Χριστός , νέος φύραμα , πρός ὅς ἐγώ μορφόω , προστάσσω τε τελέω ἑορτή , ἐκκαθαίρω ὁ παλαιός ζύμη , ἵνα καί ἐγώ νέος φύραμα χρηματίζω , κατά ὁμοιότης ὁ πᾶς ἐγώ ὁ εἰς καινότης πολιτεία ἐγκαινίζω ὁδός , τουτέστι Χριστός . εὕω λέγω . Προσεπιτάσσω δέ δήω καρπός ἀπέχω νέος , καί ἐδώδιμος ἀπό αὐτός ποιέω μηδείς , ὁ ὁ δράγμα ἀνάθεσις περιμένω . Νέα γάρ οὖον ἐσθίω , φημί , ἠώς εἰς αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἠώς εἄν προσφέρω σύ ὁ Δῶρα ὁ Θεός σύ . Καιρός γάρ ὁ πρέπω ὁ χρή μεταλαγχάνω ὁ νέος τε καί ἀκήρατος ζωή , μόνος εἄν γίγνομαι , καί σφόδρα εἰκότως , κατά ὅς ἐπιλάμπω ὁ Ἐμμανουήλ . ἱκανός δέ πρό αὐτός παντελῶς οὐδείς , εἰς νέος ἐγώ ἀναστοιχειόω ζωή , ἀπαρχή δέ ὥσπερ καί πρῶτος αὐτός ὁ εἰς ἀφθαρσία κτίζω , καθό φαίνω ἄνθρωπος , καί ἐν σάρξ μετά ἐγώ , διά ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις . εἰσκομίζω δέ παραχρῆμα ὁ ἅγιος ἐγώ Πεντηκοστή προανατυπόω ἐναργής , ἑπτά χρή λέγω ἐπαριθμέω ἑβδομάς , ὁ ὁ δράγμα εἰσκομιδή . μετά γάρ ὅς ὁ ἀναστάσιμος ὁ Σωτήρ ἡμέρα , ἑπτά συνείρω ἑβδομάς , ἑορτάζω ὁ πιστεύω . ὡς σαφής ὁ λόγος ! ὅτι2 δέ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἀνάστασις ὁ καιρός μεθίστημι ὁ ἁγίζω ἐν πνεῦμα , καί ἐν πίστις δικαιώνω , εἰς ὁ δύναμαι καρποφορέω ὁ νέος τε καί ἀκίβδηλος ζωή , καταδείκνυμι σαφῶς οὗτος λέγω εὐθύς · καί προσφέρω θυσία νέος ὁ κύριος , ἀπό ὁ κατοίκιος σύ προσφέρω ἄρτος ἐπίθεμα , δύο ἄρτος , ἐκ δύο δέκατος σεμίδαλις εἰμί ὁ ἄρτος ὁ εἷς , ζυμόω πέσσω πρωτογέννημα ὁ κύριος , καί προσάγω μετά ὁ ἄρτος ἑπτά ἀμνός ἄμωμος ἐνιαύσιος , καί μόσχος εἷς ἐκ Βουκολίων , καί κριός δύο ἄμωμος , καί εἰμί εἰς ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος , καί ὁ θυσία αὐτός καί ὁ σπονδή αὐτός , θυσία ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος . καί ποιέω χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία , καί δύο ἀμνός ἐνιαύσιος εἰς θυσία σωτήριος μετά ὁ ἄρτος ὁ πρωτογεννῆμα . καί ἐπιτίθημι αὐτός ὁ ἱερεύς μετά ὁ ἄρτος ὁ πρωτογεννῆμα ἐπίθεμα ἐναντίος κύριος μετά ὁ δύο ἀμνός , ἅγιος εἰμί ὁ κύριος , ὁ ἱερεύς ὁ προσφέρω αὐτός αὐτός εἰμί . καί καλέω οὗτος ὁ ἡμέρα κλητός , ἅγιος εἰμί σύ , πᾶς ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω ἐν αὐτός , νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ ἐν πᾶς ὁ κατοίκιος σύ . ἀπαρχή μέν γάρ καί οἱονεί πρωτόλειον ὁ εἰς καινότης μεταπλάσσω κτίσις ὁ Ἐμμανουήλ , νοέω δέ πρῶτος ἐν ἐγώ , ὡς ἄρτος καί νέος φύραμα , τρίβω δέ ὥσπερ ὁ εἰς ὁ χρῆμα λοιπός αἱρέω ἐγώ , κατά ὁμοιότης ὁ πρός αὐτός , νέος ὥσπερ τίς καί ἐγώ καλέω φύραμα . Τύπος δέ εἄν εἰμί καί ὅδε σαφής , ὁ ἐκ νέος καρπός προσκομίζω ἄρτος , ἀλλά οὐ εἷς ὁ ἄρτος , δύο δέ χρή προσάγω λέγω · δύο γάρ ὁ λαός , κἀν εἰμί πρός ἑνότης φαίνω συμφέρω διά μεσίτης Χριστός · πλήν ζυμόω πέσσω , φημί . καί τίς ὁ αἴνιγμα , φέρω λέγω , ὁ ὁ νόμος βάθος , ὡς ἐν , καλῶς περιαθρέω . ἆρα γάρ ζύμη ἐν οὗτος ἐννοέω ἀκόλουθος , ὁ ὡς ἐν φαυλότης καί καταψεύδομαι ; εἶτα πῶς οὖον μωρία οὗτος γε ; πῶς γάρ εἄν ἔτι κακία ἀπαλλάσσω , ὁ εἰς καινότης πολιτεία εὐαγγελικός μετασκευάζω ; ἢ πῶς εἄν οὗτος νοέω καινότης ; πῶς δέ εἄν ἔτι καί νέος φύραμα λέγω τις , εἰμί ζύμη ἐν αὐτός απομένω λείψανον , εἰμί τε ὁ ἀνόσιος καί βδελυρός φαυλότης οὐ εἰσάπαν ἀμοιρέω ; ἐπινοητέον δή οὖν κατά γε ὁ πρέπω ὁ θεώρημα λόγος , ζύμη εἶδος ἕτερος , ὁ καταψέγω δήω οὐ ἔχω ἐπί ἑαυτοῦ , μᾶλλον δέ καί θαυμάζω παρά γε ὁ θεόπνευστος γραφή . ζύμη δή οὖν ὁ Σωτήρ ὁ θεῖος τε καί εὐαγγελικός παίδευσις ὁ εὐκλεής τε καί Ὀνησιφόρον δύναμις παρεικάζω , λέγω · Ὁμοία εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ζύμη , ὅς λαμβάνω γυνή , κρύπτω εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς , ἠώς ὅς ζυμόω ὁ ὅλος . εἰσδύνω γάρ εἰς νόος καί Καρδία ὁ εὐαγγελικός παίδευσις ὁ ζωοποιός ἐνέργεια , Ψυχή τε καί σῶμα καί πνεῦμα πρός ἴδιος ὥσπερ ποιότης μεταστοιχειόω . οὐκοῦν ὁ τοιόσδε ζύμη πρέπω εἄν ὑπονοέω ζυμόω ὁ λαός , ὡς ἐν εἶδος ὁ ἄρτος προσκομίζω , καί ἐκ δύο δέκατος ἕκαστος · ὁ οἱονεί δισσός ὁ παίδευσις , καταγράφω ἐγώ αἰνιγματωδῶς ὁ τύπος . οἷος δή τίς φημί ; οὖον γάρ , εἰμί Παλλάδιος , φημί εἄν , ὅτι διά διττός παίδευσις , νομικός τε καί εὐαγγελικός , ἱερός τε εἰμί , καί εὐπαράδεκτος ὁ Θεός , εἶμι τε οὕτως εἰς νέος καί ἀπόλεκτος ζωή ; φημί . οὗτος ὅς καί αὐτός ἐγώ ὁ Σωτήρ διασαφέω , λέγω · Ζεύς οὗτος εἶπον σύ , ὅτι πᾶς γραμματεύς μαθητεύω ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος πλούσιος , ὅστις ἐκβάλλω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός καινός καί παλαιός . ὁ γάρ ὁ νόος ἔχω ἐπιστήμων ὁ διά Μωσῆς θεσπίζω , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος καί ὡς ἐν τύπος ἐντολή ἐκμεστόομαι , εἶτα πρός ἐκεῖνος ὁ νέος καί εὐαγγελικός καταπλουτέω γνῶσις , δισσός , οἴομαι ποῦ , λοιπός αὐχέω καί ὁ παίδευσις . ὀρθῶς φημί . ἀλλά οὐ ἐν μόνος ἄρτος ἐγώ ὁ ὁ εἰς καινότης ζωή σκευάζω πληθύς καταγράφω , προσεπιτάσσω δέ δήω ὁ νόμος ἑπτά προσάγω ἀμνός σύν μόσχος ὁ εἷς , καί κριός δύο · ἕπομαι δέ δηλονότι σπονδή ὁ θῦμα , τουτέστιν , οἶνος κατηχέω , καί ὡς ἐν τέταρτος ὁ ἔρχομαι , ὅσπερ εἰμί ξεστός ἓξ , γλῶσσα ὁ κατά ἐγώ ἐκφωνέω . οὐκοῦν τύπος εἄν ἄγω ὁ ἑπτά πάλιν ἀμνός ὁ ὁ πιστεύω ἀγέλη , νηπιάζω μέν ἐν Χριστός . νηπιότης γάρ σύμβολον , ὁ ἀμνός · πλήν ὡς ἐν ἰσχύς καί ἀνδρεία πνευματικός , πρόειμι εἰς τελειότης καί εἰς μέτρον ἡλικία ὁ πλήρωμα Χριστός . Πῶς φημί ; ὁ ἀμνός ὀνομάζω , εἶτα διά μέσος παρεντίθημι ὁ μόσχος , ἐπιφέρω ὁ κριός . Τύπος δέ εἄν ἄγω ὁ μέν ἀμνός , ὁ ἀγέλη · ἰσχύς δέ καί ἀνδρεῖος , ὁ μόσχος · ὁ γάρ ζῷον εὐσθενής · ἡλικία δέ λοιπός ὁ ἐντελής , ὁ κριός . οὐκοῦν ὁ πιστεύω διά ὁ κατανδρίζω φιλέω ὁ γεώδης , ἀναθρῴσκω εἰς τελειότης , ὁ ὡς ἐν Χριστός νοέω . τέλειος γάρ εἰς ἡλικία ὁ κριός , ὁ νοητός τελειότης ὁ μέτρον , ὡς ἐν γε σφεῖς αὐτός εὕω μάλα κατασημαίνω . δύο δέ ὁ κριός , δισσός γάρ πως ἐν ἐγώ ὁ ἐν Χριστός τελειότης , ὁ ὡς ἐν ἔργον τε καί γνῶσις νοέω . ὅς γάρ εἄν ποιέω καί διδάσκω , φημί , οὗτος μέγας καλέω ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . Οἶνος δέ ὁ ἱερεῖον ἐπιχέω πάλιν · ἕπω γάρ πάντως ὁ εἰς τελειότης ὁ ἐν Χριστός νοέω διαίσσω σπουδάζω , ὁ κατευφραίνω δήω . Οἶνος γάρ , φημί , εὐφραίνω Καρδία ἄνθρωπος . καί χίμαρος μέν ὑπέρ ἁμαρτία σφάζω · προσεπάγω δέ καί ἀμνός δύο μετά ὁ ἄρτος , εἰς θυσία σωτήριος . καί τίς ὁ χρῆμα πάλιν ; ἀποθνήσκω γάρ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ὁ Ἐμμανουήλ , ὡς ἐν ὁ χίμαρος γράφω , ἱερά δέ ἐγώ καί εὐπρόσδεκτος ἀποτελέω ὁ τε εἰς καινότης ζωή καί ὁ εἰς νέος φύραμα μεταβολή , καί ὁ μέχρι Ψυχή καί σῶμα ἀνάθεσις τε καί καθιέρωσις , ὅς ὑπομένω ἐθίζω , μονονού καί συναποθνῄσκω ὁ διά ἐγώ ἐν νεκρός , ἵνα συζάω αὐτός . τοιοῦτος τίς καί ὁ Παῦλος ἐγώ ὁ σοφός ἐπιστέλλω λέγω · ἤ ἀγνοέω , ὅτι ὅσος βαπτίζω εἰς Χριστός Ἰησοῦς , εἰς ὁ θάνατος αὐτός βαπτίζω ; συνθάπτω οὖν αὐτός διά ὁ βάπτισμα εἰς ὁ θάνατος αὐτός · ἵνα ὥσπερ ἐγείρω Χριστός διά ὁ δόξα ὁ πατήρ , οὗτος καί ἐγώ ἐν καινότης ζωή περιπατέω . οὐκοῦν σφάζω μέν ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ αὐτός , συνθάπτω δέ καί ἐγώ αὐτός , θάνατος ὑπομένω , οὖον σωματικός , ἀλλά νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί κόσμος μέν ζῶ οὐκέτι , Χριστός δέ μᾶλλον , καί διά αὐτός ὁ πατήρ . Ὅρας τοίνυν σφάζω ὁ χίμαρος συναποθνῄσκω ὁ ἀμνός , καί συνθυμιάω ὁ ἄρτος · δεκτός γάρ ἐγώ ὁ καθιέρωσις , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ νέος τε καί εὐαγγελικός ζωή , συμπλάσσω τρόπος τις ὁ πάθημα ὁ Χριστός , καί ὁ αὐτός μίμησις ὑποτρέχω . εἰμί γάρ συμπάσχω , καί συμβασιλεύω · εἰμί συναποθνήσκω , καί σύζω · καί εἰμί κοινωνός πάθημα εἰμί , μεριστός καί ὁ εὔκλεια εἰμί καί αὐτός . Σωτήριος δέ θυσία διακλάω , φημί , ὁ τοιόσδε καλῶς . σῴζω γάρ ὁ ὑπέρ οὖν ὁ σφαγή ὑπομένω ὁ Χριστός , εἴπερ ἐξίστημι ἁμαρτία , καί θάνατος , καί φθορά ἀγαθός ἀποτελέω ὁ συνθάπτω αὐτός καί συναποθνῄσκω , κατά γε ὁ ἤδη προερέω τρόπος . ὡς βαθύς ὁ λόγος , καί ἀμυδρός ὁ νόμος ὁ χρῆμα ! αἴνιγμα γάρ , εἰμί Παλλάδιος , καί οἱονεί λεπτός τε καί διασμιλεύω ἔννοια , ἀσυμφανής ἀποσκίασμα . εὕω φημί . τρεῖς μέν οὖν καιρός ὁ νόμος φημί , κατά ὅς εἄν ἐγώ ἑορτάζω πρέπω . τρεῖς γάρ , φημί , καιρός ὁ ἐνιαυτός ἑορτάζω ἐγώ . βούλομαι δή οὖν , ἐπί δύο ἤδη γίγνομαι ἐγώ ἀποχρώντως ὁ λόγος , τίς ὁ τρίτος , καί ἐπί ὅστις περ εἄν τελέω λέγω ; διαπυνθάνομαι γάρ ποῦ ὁ ἐπί ἕκαστος πρόφασις , ὁ μέν γάρ , ὅτι σῴζω ὁ ὑπέρ γε ὁ ἅπας ἐγώ σωτηρία ἀνατλῆναι θάνατος ὁ Χριστός · ὁ δέ , ὅτι καταλύω ὁ φθορά , ἀναβιόω πάλιν , καί εἰς νέος ἐγώ ἀνακαινίζω ζωή , ἐπιτελέω χρήσιμος . καί ὁ μέν πρῶτος ὁ καιρός ἐν ὁ μείς ὁ ἐνιαυτός , πρότερος τε καί ἐν ἀρχή · ὁ δέ δύο ὁ γείτων εὐθύς καί παραζεύγνυμι , κατά ὅς εἰμί εἰκός , ἐπείγω μέν ὁ ἄσταχυς ὁ ἀμητήρ σίδηρος . συγκομίζω δέ δήω ὁ ἕτερος ὁ σπέρμα . μυρίος γάρ ὅσος ὁ ἐν ἀγρός . φέρω δή οὖν καί ἐπί ὁ τρίτος ὁ ἑορτή καιρός ὁ εἰκός λέγω , πολυπραγμονέω εὕω μάλα ὁ ὅπως τε καί ἐπί τίσις ἀποπεραίνω χρή καί ὁ ἐπί ὅδε γνῶσις , ὁ νόμος ἐξαιτέω , καί ἐκ αὐτός λαμβάνω ὁ ἱερός Γράμμα · ἔρχομαι γάρ εἄν οὗτος πρός ὁ ἀληθής ὁ λόγος . εἰμί οὐ ὀρθῶς σύ οὗτος φαίνω τε δοκέω καί διασκέπτομαι πάλιν ; παντάπασι μέν οὖν . γράφω τοίνυν ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ λέγω · ὁ μείς ὁ ἕβδομος , εἷς ὁ μείς , εἰμί ἐγώ ἀνάπαυσις , μνημόσυνον αἰώνιος σάλπιγξ , κλητός ἅγιος ὁ κύριος . Πᾶν ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω , καί προσάγω ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος . ἔοικα τοίνυν ἐγώ ὁ ἕβδομος μήv ὁ ἐπί συντέλεια τε καί ἐπί ἔσχατος ὑπαινίσσομαι καιρός . μείς γάρ ἕβδομος πᾶς ὁ ἐκ ἀγρός οὐ εἰς ὁ ἅλως ποθεν συγκομιστέον , εἰμί ὅς , ἀλλά ἐν αὐτός ἤδη ὁ ἕκαστος θησαυρός εἰσκλείω πρέπω . καί παροίχομαι μέν ὁ ὁ εὐκαρπία καιρός , ἀνίσχω δέ ἤδη χειμών ἀρχή , φθίω τε φυτόν , καί ἄνθος μαραίνω . φέρω δή οὖν ὡς ἐπί γε σφεῖς αὐτός ὁ ἐκ ὁ καιρός μεθίστημι , λέγω , ὅτι πρός ὁ τέλος ἤδη διέρπω ὁ αἰών οὗτος , καί ὥσπερ τις ἐπαρτάω , καί εἰσελαύνω μέλλω , κατά ὅς ἀνάγκη κολάζω ὁ φιλαμαρτήμων , σωρεύω μέν ἕκαστος ὁ ἐκ ἴδιος πόνος , εἰ σωφρονέω , καί ἐν ὁ ἄνω θησαυρός εἰσκομίζω . μιμνήσκω δέ λέγω ὁ Χριστός · μή θησαυρίζω σύ θησαυρός ἐπί ὁ γῆ , ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζω , καί ὅπου κλέπτης διορύσσω καί κλέπτω · θησαυρίζω δέ μᾶλλον ἐν ὁ οὐρανός . οὐκοῦν ἐπεί ἐγείρω Χριστός , ὁ συντέλεια ἐγώ εἰς ἀνάμνησις ὁ ὁ ἅγιος μυσταγωγός ἀποφέρω λόγος , ἄνω γάρ καί κάτω διακράζω , σχέθω ὥρα εἰμί , συγκομίζω , φημί , ἐν θησαυρός ἤδη ὁ ἄνω ὁ παρά ἕκαστος , φημί , λοιπός . ἀλλά ἐν ὁ νεομηνία , φημί , ὁ μείς , κατά ὅς εἄν εἰσκλείω ὁ καρπός1 , εἰμί σύ ἀνάπαυσις , μνημόσυνον σάλπιγξ . θησαυρίζω γάρ ἕκαστος ὁ ἐκ ἴδιος ἱδρώς ἀγαθός , καί ὁ εἰς αἰών τρυφή τε καί ἀνάπαυσις προνοέω καί ἐπιμελέομαι , μιμνήσκω ὅτι , καθά φημί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , αὐτός ὁ Κύριος ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχάγγελος , καί ἐν σάλπιγξ Θεός καταβαίνω ἀπό οὐρανός . σαλπίζω γάρ , φημί , καί ὁ νεκρός ἐγείρω , ἄφθαρτος . – ὁ γάρ πᾶς ἐγώ φανερόω δεῖ ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός , ἵνα κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα πρός ὁ πράσσω εἴτε ἀγαθός , εἴτε φαῦλος . μιμνήσκω τοιγάρ ὁ ἱερός οὗτος καί φοβερός σάλπιγξ , ὅτε καί εὔσημος ὁ ἅγιος εἰμί ἑορτή κλητός ἅγιος , κλῆρος ἤδη δέχομαι ὁ ἐν ἐλπίς καί λαμπρός ἀνδραγάθημα πλούσιος ἀντέκτισις . ἀναγκαῖος οὖν ἐγώ , ὁ περί οὗτος ἔννοια ἐπί ὁ λίαν ἐπιεικής ἀναθρώσκω , πᾶς καταλήγω ἔργον , παντελῶς οὐδείς ὠφελέω οἶδα , μᾶλλον δέ καί κατασπιλέω εἴωθα . οὗτος γάρ οἴομαι εἰμί ὅς καί σοφός ἐγώ φημί Παῦλος · ὁ καιρός συστέλλω εἰμί ὁ λοιπός , ἵνα καί ὁ ἔχω γυνή , ὡς μή ἔχω εἰμί , καί ὁ χράω ὁ κόσμος οὗτος , ὡς μή καταχράομαι . ἔοικα . εἶτα φημί , ὅτι ὁ δέκατος ὁ μείς ὁ ἕβδομος οὗτος , ἡμέρα ἐξιλασμός , κλητός ἅγιος εἰμί σύ . καί ταπεινόω ὁ ψυχή σύ , καί προσάγω ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος . Πᾶν ἔργον οὖον ποιέω ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , εἰμί γάρ ἡμέρα ἐξιλασμός οὗτος σύ , ἐξιλάσκομαι περί σύ ἔναντι κύριος ὁ Θεός σύ . πᾶσα ψυχή , ὅστις μή ταπεινόω ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἐξολοθρεύω ἐκ ὁ λαός αὐτός . καί πᾶς ψυχή , ὅστις ποιέω ἔργον ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα οὗτος , ἀπόλλυμι ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός . Πᾶν ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω , νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ ἐν πᾶς κατοίκιος σύ . σάββατον σάββατον εἰμί σύ , καί ταπεινόω ὁ ψυχή σύ · ἀπό ἔνατος ὁ μείς , ἀπό ἑσπέρα ἠώς ἑσπέρα σαββατιέω ὁ σάββατον σύ . ταπείνωσις καί νηστεία , καί ὁλοκαύτωμα προσαγωγή , καί μήv καί ἔργον πᾶς κατάληξις ποιέω δήω φημί , ὁ μέν σαρκικός ἐπιθυμία ὁ νέκρωσις διά νηστεία ὑποτυπόω , διά δέ ὁ ὁλοκαύτωμα ὁ εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνάθεσις , οὖον μεμερισμένως , ἀλλά εἰσάπαν καί ὁλοτελῶς . Ζεύς τε ὁ ἀργία , καί ὁ χρή παντελῶς ὁ ἔργον αποφοιτώ , ὅτι προσήκω ὁ ἐπίγειος οὐδείς ἀποπεραίνω ἔτι , κατασημαίνω ἀστεῖος . ἤ γάρ οὐ οἴομαι δήω ὁ εἰς κατάληξις ἤδη καιρός διαιρέω , καί ὁ ἱερός τε καί ἐν ἔσχατος μιμνήσκω σάλπιγξ , καί εἰς νόος ἔχω ὁ κριτής , ταύτῃτοι καί εἰς ὁ ἄνω λοιπός ἐκκομίζω θησαυρός ὁ πνευματικός εὐκαρπία ὁ πλοῦτος , κατανεκρόω ἡδονά , καί σωματικός ἀγαθός ὁράω πάθος , εὐωδιάζω δέ ἤδη Θεός ὁ ἐπιείκεια ὁ τρόπος , εἶμι τε ἤδη μακράν , καί ἀπονοσφίζω φιλέω ὁ εἰς ματαιότης σπούδασμα ; εἰμί δέ εἄν , οἴομαι , οὗτος , ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος , καί ὁ πονηρός ὁ βίος περισπασμός . οἴομαι · πῶς γάρ οὖον ; τις δέ , ὁ πάθος ἀγαθός , καί νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός , οὐ εἰς ὀσμή εὐωδία ανακεισοντ ὁ Θεός , καί ἐν τάξις ὁ ὁλοκαύτωμα ἄγω εἄν , λύτρον ὥσπερ τίς , καί ἐξιλασμός ὑπέρ γε ὁ ἴδιος Ψυχή ὁ χρῆμα ποιέω · καί μάλα . Ἡμέρα τοίνυν ἐξιλασμός ὁ ὁ ἀσιτία ὁ νομοθέτης ὀνομάζω , καί σφόδρα ὀρθῶς καί ἔννομος , κατανεκρόω μέν ὁ σάρξ καί ὁ αὐτός , εὐωδιάζω δέ δή ὁ ἀρετή ὁ τρόπος . ἔργον δέ πᾶς μή καταλήγω κοσμικός , πάντῃ τε καί πάντως ἐν ἔσχατος εἰμί κακός , ὅς παραδείκνυμι ἐναργής , ἐξολοθρεύω λέγω ἐκ ὁ λαός αὐτός ὁ μήτε νηστεύω , μήτε μήv προσάγω ὁ ὁλοκαύτωσις , καί ὁ ἐπί ὁ ἀργία περιυβρίζω νόμος . σάββατον δέ σάββατον ὁ ἐπί ὅδε καιρός εἰμί λέγω , ἐφίημι νοέω , ὡς εἰμί λοιπός ἀργία ἀργία , τουτέστιν , ὁλοτελῶς καί ὡς ἐν ὁλόκληρος μέτρον ὁ ἔργον ἀπόθεσις , δῆλος δέ ὅτι ὁ εἰς φαυλότητα τε καί ἁμαρτία . καταλήγω δέ ὁ αἰών οὗτος , καί μονονού καταγηράσκω ὁ καιρός , μοῖρα ὅλως ἐν ἐγώ ποῖος εἄν ἔχω λοιπός ὁ εἰς ματαιότης σπουδή καί οὐ δή μᾶλλον ὁ ἀγαθός φρονέω , ὁ ὁ Θεός θυμηρεστάτην ἐπιτελέω ἀργία , καί ὁ οἰκέω περισπασμός ἀποφοιτάω εἰσάπαν ; εὕω λέγω . θεσμοθετώ δέ δή πάλιν · καί ἐν ἡμέρα , φημί , ὁ πεντεκαιδέκατος ὁ μείς ὁ ἕβδομος οὗτος , ὅταν συντελέω ὁ γέννημα ὁ γῆ , ἑορτάζω ὁ κύριος ἑπτά ἡμέρα . ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος ἀνάπαυσις , καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος ἀνάπαυσις , καί λαμβάνω ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος καρπός ξύλον ὡραῖος , καί κάλλυντρον Φοῖνιξ , καί κλάδος ξύλον δασύς , καί ἰτέα , καί ἄγνος κλάδος ἐκ χειμάρρους , καί εὐφραίνω ἔναντι κύριος ὁ Θεός σύ ἑπτά ἡμέρα ὁ ἐνιαυτός , νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ . ἐν ὁ μείς ὁ ἕβδομος ἑορτάζω αὐτός . ἆρα αἰσθάνομαι τε λοιπός , ὅτι συναγείρω εἰς ἀποθήκη ὁ ἐν ἀγρός , καί συλλέγω εὕω μάλα ὁ ἕκαστος καρπός , ἀγχοῦ δή λίαν ὁ παναοίδιμος ἑορτή ὁ σκηνοπηγία , ὁ ἐν παράδεισος δίαιτα ὑποφαίνω · καί ὁ ἐν ἀρχή εἰς μέθεξις ἀνατίθημι ὁ ἄνθρωπος . φημί γάρ εἰμί σκηνοπηγία , ὁ νοητός καί ἀληθής ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ὁ σύμπηξις , καί ὁ ἐκ ὁ διά μέσος φθορά ἀναβιόω εἰς ἀφθαρσία . Ἀνάπαυσις δέ ὁ πρῶτος καί μέν ὅς καί ὁ ὄγδοος · πρό γάρ ὅς ὁ ἐν ἀρχή παράβασις , οὔπω ὁ μοχθηρός ἐγώ ἐμβάλλω ἁμαρτία , καί ὁ δυσαχθέω καί δυσδιακόμιστος ἀληθής ἐπιτίθημι ζυγόν , ἀνίημι τις καί ἀφίημι , καί δίχα πόνος πᾶς ὁ ἐν παράδεισος δίαιτα ποιέω , καθάπερ ἐν ἀρχή καί ῥίζα ὁ γένος ἐν Ἀδάμ . ἐπιδημέω δέ ὁ Χριστός , καί ὁ διά μέσος εἰς πόνος , ἀνατρέχω εἰς ὁ ἐν ἀρχή κατά ὁ ὄγδοος , τουτέστι , μετά ὁ ἐν νόμος σαββατισμός , ἤτοι ὁ νομικός χρόνος ὁ πλήρωμα , καί ὁ δυσαχθέω καί βέβηλος ὁ ἁμαρτία ζυγόν ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἀπελαύνω , μοχθηρία ἅπας ἀποπαύω , καλέω ἐγώ διά πίστις εἰς οὗτος ὁ Χριστός , καί λέγω · δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ . οὐκοῦν ἀνάπαυσις μέν , ὁ πρῶτος ὁ ἑβδομάς ἡμέρα , ὁ ἐν ἀρχή ὁ ἄνθρωπος καιρός ὑποφαίνω . Ἀνάπαυσις δέ ὁμοίως καί ὁ ὄγδοος κατά ὅς ἀναβιόω Χριστός , προσηλόω ὁ ἴδιος σταυρός ὁ κατά ἐγώ χειρόγραφον , καί εἷς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ἐγώ θάνατος καί ἁμαρτία ἐξαιρέω , ποινή ἀπαλλάσσω καί πόνος , καί ὁ ἐν ἀρχή ἀνάπαυσις διά αὐτός κερδαίνω . ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος , φημί , λαμβάνω καρπός ξύλον ὡραῖος , καί κάλλυντρον Φοῖνιξ , καί ὁ ἕτερος ὁ κλάδος , διά ὅς πάρειμι νοέω διακράζω οἱονεί ὁ πρᾶγμα , ὅτι πάλιν ἐγώ ἐν Χριστός ὁ ἐν παράδεισος τρυφή ἀπονέμω θεός , καίτοι μεταξύ διολισθάνω διά ὁ ἐν ἀρχή παράβασις . Ἐξεόω μέν γάρ ἐν Ἀδάμ , ἀλλά εἰσκομίζω διά Χριστός . διαπυνθάνομαι γάρ ποῦ λέγω ὁ συγκρεμαμένῳ λῃστής · ἀμήν λέγω σύ , σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . Δεδυσώπηκε γάρ ὁ Χριστός ὁ στρέφω ῥομφαία , καί ἀνίημι λοιπός ὁ πιστεύω ὁ εἰσδρομή , πᾶς εἰς ὁ ἐν ἀρχή ἀναμορφόω αὐτός , καί ἀνασκευάζω εἰς ὁ ὅσπερ εἰμί πάλαι . ἐκ φυτός δέ ὁ ἀειθαλής ὁ κλάδος , ὁ διηνεκής ὁ χάρις , καί ὁ οἱονεί πως ἀμάραντος ὁ ἐλπίς ἐπί ἑαυτοῦ σημαίνω . ἀμεταμέλητος γάρ ὁ χάρισμα καί ὁ κλῆσις ὁ Θεός , κατά ὁ γράφω . καί ἀκατάληκτος ἀληθής ὁ ἅγιος ὁ τέρψις . Ἐπιβόησις δέ καί ὁ σοφός Ἠσαΐας , λέγω · Εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπέρ κεφαλή αὐτός , αἴνεσις καί Εὐφρόσυνος αἰώνιος καταλαμβάνω αὐτός · ἀποδιδράσκω λύπη , ὀδύνη , καί στεναγμός . παραφωνέω δέ πως ὁ περί ὁ ἑορτή θέσπισμα , ὁ ἐκ χειμάρρους εὐφραίνω δήω . φημί γάρ κατά ὁ ἔσχατος ὁ ἑβδομάς ἡμέρα , ἤτοι κατά ὁ ὄγδοος , ἀρύω μέν ἐκ χειμάρρους ὁ ὕδωρ , εὐφραίνω δέ οὕτως ὁ πιστεύω , καί χειμάρρους δέ νοητός καί οὐράνιος ὁ Χριστός , ὁ ἄνωθεν νᾶμα ὁ ὁ σέβω αὐτός κατάρδω Ψυχή . τοιγάρ καί φάσκω διά φωνή προφήτης , ἰδέ ἐγώ ἐκκλίνω ἐπί αὐτός , ὡς ποταμός εἰρήνη , καί ὡς χειμάρρους ἐπικλύζω , δόξα ἔθνος . Ἀνακεκράγει δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ Δαυίδ , πρός ὁ ὁ ὅλος θεός καί πατήρ · ὡς πληθύνω ὁ ἔλεος σύ , ὁ θεός , ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω . μεθύσκω ἀπό πιότης οἶκος σύ , καί ὁ χειμάρρους τρυφή σύ ποτίζω αὐτός . πρέπω γάρ εἄν καί μάλα εἰκότως ὁ ὁ παράδεισος πολίτης , ὁ χρή πλούσιος μεταλαγχάνω ὁ Χριστός , καί ἀμφιλαφής ὁ πνεῦμα κατευφραίνω χορηγία . πρέπω γάρ εἄν , καί ὀρθῶς γε φημί . ἀθρέω δέ ὅπως ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ἐπιτελέω μόνος ὁ ἑορτή , καί εἰμί πᾶς πως ἀνάγκη ὁ ἀπό πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ἐν αὐτός συναγείρω . γίγνομαι δέ εἄν καί οὗτος σημεῖον , ὁ δήω ἅπας ὁ ὅσπερ εἄν ἄγω ὁ εὐκλεής καί εὐδόκιμος διαζῶ βίος , εἰς ὁ ἄνω συλλέγω πόλις , ὁ ἐπουράνιος Ἱεροσόλυμα , ἐκεῖ καί σύνειμι καί συνεορτάζω ὁ Χριστός · ὁ δέ ἄπιστος ἔτι , καί ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις οὖον προσίημι , ἀθετέω δέ μᾶλλον ὁ οὗτος σεπτός καί βαθύς μυστήριον , ὄλεθρος μέν ὁ δίκη , τότε ἐν πᾶς γίγνομαι κακός πάντῃ τε καί πάντως , ἀπόκειμαι . κατοιχησοντ γάρ εἰς κόλασις . καί μάρτυς εἄν γίγνομαι ὁ τοιόσδε πιστός ὁ προφήτης Ζαχαρίας , λέγω · καί εἰμί ὅσος ἐάν μή ἀναβαίνω ἐκ πᾶς ὁ Φυλή ὁ γῆ εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ προσκυνέω ὁ Βασιλίς κύριος παντοκράτωρ καί οὗτος ἐκεῖνος προστίθημι . ἐάν δέ φυλή Αἴγυπτος μή ἀναβαίνω , μηδέ ἐξέρχομαι ἐκεῖ , καί ἐπί οὗτος εἰμί ὁ πτῶσις , ὅς εἄν πατάσσω Κύριος πᾶς ὁ ἔθνος , ὅς ἐάν μή ἀναβαίνω ὁ ἑορτάζω ὁ ἑορτή ὁ σκηνοπηγία . σκηνοπηγία οὖν ἄρα τριπόθητος ἑορτή καταλογίζομαι ποῦ , ὁ ὁ σῶμα ἅπας ἀνάστασις , ἀπαρχή ἔχω Χριστός · πρωτότοκος γάρ ἐκ νεκρός χρηματίζω , καί εἰμί ἀληθής . ὀρθός διανοέομαι . πλήν ἐκεῖνος εἰμί ὅς . ὁ ποῖος τίς φημί ; ἐν μέν γάρ ὁ ἄρτιος ἐγώ παραφέρω ὁ νόμος λόγιος , ὀνομάζω μέν ἐνδελεχισμός θυσία , καί μέν ὅς καί νουμηνία , καί ὁ ἐν σάββατον ἱερόv καί μέν καί ὁ νηστεία , καί προσέτι ὁ σκηνοπηγία ὁ πολύευκτος ἑορτή . προστίθημι δέ πανταχῇ καί ἐπί ἕκαστος ὁ εἴρω ὁ νόμος , ὁ προσφέρω ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος . καί τίς δέ εἄν γίγνομαι πρός ἐγώ ὁ θυσία ὁ τρόπος , ὁ τε ὁ νεομηνία πρέπω , καί μήv καί σάββατον νηστεία δέ αὖος καί ὁ κατά αὐτός εἰμί ὁ σκηνοπηγία ἢ ὅς τίς ποτός εἰμί ὁ εἰς θυσία ἐνδελεχής , σιγάω μέν ὁ νομοθέτης ἐν ὁ Λευιτικός , κατευρύνω δέ ὥσπερ ὁ ἐπί ὅδε λόγος , καί σύν πολύς λίαν ισχνομυθεος συντίθημι ἐν ὁ Ἀριθμοί · βούλομαι λέγω ἀνά μέρος ἕκαστος διαλαμβάνω , ὡς ἐν ; πάνυ μέν οὖν . γράφω τοίνυν ὧδε · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · ἐντέλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός , λέγω · ὁ δῶρον ἐγώ , δόμα ἐγώ , κάρφωμα ἐγώ εἰς ὀσμή εὐωδία διατηρέω προσφέρω ἐγώ ἐν ὁ ἑορτή ἐγώ . καί εἴρω πρός αὐτός · οὗτος ὁ κάρπωμα ὅσος προσάγω κύριος , ἀμνός ἐνιαύσιος ἄμωμος δύο ὁ ἡμέρα εἰς ὁλοκαύτωσις ἐνδελεχής . ὁ ἀμνός ὁ εἷς ποιέω ὁ πρωΐ , καί ὁ ἀμνός ὁ δύο ποιέω ὁ πρός ἑσπέρα , καί ποιέω ὁ δέκατος ὁ οἴ σεμίδαλις εἰς θυσία ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ἐν τέταρτος ὁ εἶμι . ὁλοκαύτωμα ἐνδελεχισμός , ὁ γίγνομαι θυσία ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος . καί σπονδή αὐτός ὁ τέταρτος ὁ ἔρχομαι ὁ ἀμνός ὁ εἷς , ἐν ὁ ἅγιος [ al . ἀγγεῖον ] σπές Σέις σπονδή σίκερα κύριος . καί ὁ ἀμνός ὁ δύο ποιέω πρός ἑσπέρα , κατά ὁ θυσία αὐτός , καί κατά ὁ σπονδή αὐτός ποιέω εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος . συνίημι οὖν ὅπως ὁ θυσία ὁ ἀναφορά ὁ ἑορτή ὅτι μάλιστα πρέπω ὁ θεῖος ἐγώ ἐν οὗτος διισχυρίζομαι νόμος · χρή γάρ οἴομαι πάντῃ τε καί πάντως εὐωδιάζω ἐγώ ἐν αὐτός ὁ Θεός ὁ ἐν Χριστός πολιτεία ὁ τρόπος , οἱονεί πως ἐν τάξις ποιέω θυμίαμα , καί εὔοσμος ὁλοκαύτωμα προσκομίζω αὐτός ὁ Θεός κατά ἐκεῖνος , οἴομαι ποῦ , ὁ μάλα ὀρθῶς εἴρω · παρίστημι οὖν ὁ σῶμα σύ θυσία ζώννυμι ἅγιος , Εὐάρεστον ὁ Θεός , ὁ λογικός λατρεία σύ . ὁ δέ γε ὁ ἐνδελεχισμός θυσία ἀποπεραίνω δήω εὕω μάλα φημί , εἷς μέν ἀμνός σφάζω ὁ πρωΐ , ἕτερος δέ αὖος πρός ἑσπέρα , συνθυμιάω αὐτός σεμίδαλις , ἔλαιον τε καί οἶνος προσεπιφέρω · ἐν πᾶς γάρ καιρός καί ἀκατάληκτος καί ἀπαρχῆς μέχρι τέλος ἐν ὁ ἅγιος σκηνή , τουτέστιν , ἐν ἐκκλησία , διά πᾶς ἀρετή εὐωδιάζω ἐν Χριστός . ὁ γάρ πρωΐ τε καί πρός ἑσπέρα καπνίζω ὁ ἀμνός , ὑποτύπωσις εἄν εἰμί πάλιν , ὁ διά ἐγώ τε καί ὑπέρ ἐγώ εἰς ὀσμή εὐωδία ἀναθρώσκω ὁ πατήρ , συνανακομίζω δέ ὥσπερ αὐτός καί ὁ ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ζωή , ὁ ἱλαρός ἔχω ὡς ἐν ἐλπίς βέβαιος δόξα τε καί βασίλεια . καί πρός γε δή οὗτος , ὁ κατευφραίνω δήω , ὁ εἰς αἰών τρυφή · σημεῖον δέ εἄν γίγνομαι ὁ τοιόσδε ζωή , σεμίδαλις ἐλαιόδευτος , καί οινοβρεχω . Θυσία δή οὖν σωτήριος ὁ χρῆμα , καθά καί ὁ τελέω διά Μωσῆς ἐν ὁ ὄρος Σινᾶ . γράφω δέ ἐν ὁ Ἔξοδος , ὅτε ὁ ἐπί ἅπας ὁ πρακτέος διορίζω νόμος ὁ πᾶς κράτος Θεός · ὀρθρίζω , φημί , ὁ Μωσῆς ὁ πρωΐ οἰκοδομέω θυσιαστήριον ἐπί ὁ ὄρος , καί δώδεκα λίθος εἰς ὁ δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ · καί ἐξαποστέλλω ὁ νεανίσκος ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ἀναφέρω ὁλοκαύτωμα καί θυσία σωτήριος ὁ Θεός , μοσχάριον . ἀδιαφορέω δέ , οἴομαι , ὁ θυσία ὁ λόγος , ἔτι οὖν ἀμνός ὁ ἱερουργέω , κἀν εἴτε μοσχάριον λέγω τυγχάνω · σῴζω γάρ ἐν ἄμφω ὁ ἀκακία ὁ τύπος , ὅς δή μάλιστα περιτίθημι τις εἄν ὁ πρόσωπον Χριστός , διά φωνή Ἱερεμίας λέγω · ἐγώ δέ ὡς ἀρνίον ἄκακος , ἄγω ὁ θύω οὐ γιγνώσκω . εἰμί δέ δή τις αἱρέω καί κατά ἕτερος τρόπος , πρωϊνή τε καί ἑσπερινός θυσία ἐπινοέω λέγω ἐν ὁ ἅγιος σκηνή διά ὅς ὁ ὁ ἀνθρωπότης χρόνος , εἰμί μέν εὐώδης , πρό ὁ παράβασις ὁ ἐν Ἀδάμ , τοουτον́ς δέ γίγνομαι πάλιν ὁ ἐν ἔσχατος καί ἐν Χριστός , καί ἐν ὁ κατά αὐτός νοέω ζωή , φέρω οὐ εἄν ἀπό σκοπός , καί λογίζομαι σοφός · ἔχω γάρ ὧδε ὁ χρῆμα ὁ φύσις . πείθω . ὁ δέ ἐν ὁ σάββατον θυσία ὁρίζω λέγω εὐθύς · καί ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον προσάγω δύο ἀμνός ἐνιαύσιος ἄμωμος , καί δύο δέκατος σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον εἰς θυσία καί σπονδή . ὁλοκαύτωμα σάββατον ἐν ὁ σάββατον , ἐπί ὁ ὁλοκαύτωσις ὁ διά πᾶς , καί ὁ σπονδή αὐτός . οὐχ ἕτερος δέ ὁ θυσία ὁ τρόπος , παρά ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω . εἰσί δέ οὗτος κατά ἴχνος ὡς παραλλάσσω οὐδείς . ἀθρέω γε μήv ἐκεῖνος , εἰμί ὅς · ὁ μέν γάρ ὁ ἐνδελεχισμός θυσία διηνεκής ὁ ἱερουργία ἔχω καί ἐν ἡμέρα πᾶς τελέω κατά ὁ νόμος . ὁ δέ γε ὁ σάββατον , οὖον κατά πᾶς ἡμέρα , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ σάββατον . ἵνα τοίνυν μή ἀποχρώντως ἔχω οἴομαι ὁ ἀνά πᾶς ἡμέρα ὁ ἐνδελεχισμός θυσία , ῥᾴθυμος πως ἄγω περί ὁ προσάγω ὁ ἐν σάββατον , προστίθημι ἀναγκαῖος · οὗτος εἰμί ὁλοκαύτωμα σάββατον ἐν ὁ σάββατον ἐπί ὁ ὁλοκαύτωσις ὁ διά πᾶς , καί ὁ σπονδή αὐτός . ἀραρίσκω οὖν ὅτι πρός ὁ θυσία ὁ ἐνδελεχισμός , καί ὁ ὁ σάββατον ἱερουργέω κατά νόμος ; ἀραρίσκω · οὖον γάρ ἐνδοιάζω θέμις . σαββατίζω γάρ καί ἐγώ ἐν Χριστός , καί εἰς ὁ αὐτός κατάπαυσις εἰσελαύνω , οἱονεί πως ἐν διπλόος ὁ ὁ πνευματικός εὐωδία ἀναφέρω ὁ Θεός , εἴπερ εἰμί ἀτρεκής , ὡς εὐώδης μέν εἰμί ὁ ἀρχαῖος , ὁ ἐν νόμος δικαιοσύνη ὁ καύχημα . πνευματικός γάρ ὁ νόμος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος , καί Δίκαιος καί ἀγαθός , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή · ἐν ὑπεροχή γε μήv ὁ ἐν Χριστός πολιτεία , καί ὁ ἐν πνεῦμα σαββατισμός , ὁ ἐν νόμος δικαιοσύνη ἀγαθός εἰς εὐοσμία . εὕω φημί . προσεπάγω δέ οὗτος · καί ἐν ὁ νεομηνία προσάγω ὁλοκαύτωμα ὁ κύριος , μόσχος ἐκ βοῦς δύο , καί κριός εἷς · ἀμνός ἐνιαύσιος ἑπτά ἄμωμος · τρεῖς δέκατος σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ὁ μόσχος ὁ εἷς , καί δύο δέκατος σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ὁ κριός ὁ εἷς · δέκατος δέκατος σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον ὁ ἀμνός ὁ εἷς , θυσία ὀσμή εὐωδία κάρπωμα κύριος · ὁ σπονδή αὐτός ὁ ἥμισυς ὁ ἔρχομαι εἰμί ὁ μόσχος ὁ εἷς , καί τρίτος ὁ ἵνα εἰμί ὁ κριός ὁ εἷς , καί ὁ τέταρτος ὁ ἔρχομαι εἰμί ὁ ἀμνός ὁ εἷς οἶνος · οὗτος ὁ ὁλοκαύτωμα μείς ἐκ μείς εἰς ὁ μείς ὁ ἐνιαυτός · καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία κύριος · ἐπί ὁ ὁλοκαύτωσις ὁ διά πᾶς ποιέω καί ὁ σπονδή αὐτός . διηνεκής θυσία καί ἀκατάληκτος , ὡς εἄν ἕκαστος μείς , πρός ὁ κατά ἡμέρα , ὅστις εἰμί ἐνδελεχισμός , καί ὁ ἐν ὁ νουμηνία . Λόγος δέ οὐ ἁπλόος ὁ ἐπί αὐτός εἰμί πάλιν . καθαρός γάρ λίαν ὁ αἴνιγμα . Νουμηνία τοίνυν ὁ νοητός καί ἀληθής νοέω εἄν εἰκότως , αἰών ὁ νέος ἐν Χριστός , παρῳνχόνω ὁ πρῶτος ὁ κατά νόμος . ἀίω δέ εἄν καί ἑτέρως εἰς τύπος ἐγώ ὁ νουμηνία , καί ὁ μετά ὅδε μέλλω αἰών . καί ὅσος οὐδέπω πάρειμι , πλήν ἀρχή ἔχω ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός , διά ὅς εἰς καινότης μεταχωρέω , ὡς ἐν ἀρραβών ὁ χάρις ὁ πνεῦμα πλουτέω , καί ἀσφαλής ὁ ἐλπίς ὁ εἰς ἀφθαρσία ζωή , ἐν μακαριότης καί ἁγιασμός μεταστοιχειόω πρός ὁ ἐν ἀρχή , καί ἀνόπιν ὥσπερ εἶμι , αἰών ὁ μέλλω συμμορφούμενος . Τῖς οὖν ὁ πρέπω ὁ νουμηνία θυσία , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν Χριστός τε καί νοητός , καί μήv καί ζωή ὁ κατά αἰών ὁ μέλλω ; ὁ ἀποθνήσκω Θεός , καί ζάω μέν οὐκέτι ὁ ἁμαρτία ἐνέχω , πολιτεία δέ ὁ γεώδης ἀποφοιτάω εἰσάπαν , ἵνα Χριστός συζάω . οὕτως καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος ὁ ἁγίζω ἐν πνεῦμα , καί ἐν Χριστός δικαιόω , καί ὁ ὁ μέλλω αἰών δύναμις ἐκπαιδεύω ἐπιστέλλω λέγω · εἰμί ἀποθνῄσκω ἐν Χριστός , τίς ὡς ζῶ ἐν κόσμος δογματίζω ; καί πάλιν · ἀποθνῄσκω γάρ , καί ὁ ζωή σύ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός . ὅταν ὁ Χριστός φανερόω ὁ ζωή ἐγώ , τότε καί σύ σύν αὐτός φανερόω ἐν δόξα . Ὅρας τοίνυν ὡς ἐν διάφορος ποσότης πνευματικός εὐεξία ἀποθνήσκω ἱερός ὁ Θεός ὁ εὐδοκιμέω εἴωθα , καί ὁ ὁ ἐπιείκεια εὐθύς ἀποκερδαίνω γέρας . Μόσχοι γάρ δή καταθύω δύο , καί εἷς ἐπί αὐτός κριός , καί ἑπτά ἀμνός , μῶμος οὐ ἔχω . καί διά οὗτος ἐγώ ἅπας ὁ ὁ ἅγιος πληθύς καταγράφω , ὡς ἐν ἀρετή μέν ὁ υπέρτατος διαπρέπω , διά γε ὁ μόσχος , ἐνυφίζω δέ ὥσπερ καί ἐν δύο , ὡς ἐν ὁ κριός , ἐν δέ γε ὁ μείων καί χθαμαλός πάλιν ἐν ὁ ἀμνός . δύο γε μήv ὁ μόσχος · δύο γάρ ὁ λαός · καί εἷς διά μέσος κριός , διά ὁ εἰς ἑνότης ὁ δύο ἕνωσις ἐν Χριστός . Ἑπτὸ δέ πάλιν ἀμνός · ἐν πλήρωμα γάρ ὁ τέλειος ὁ ἅγιος ὁ δῆμος . δύο δέ εἰμί , καί εἷς κατά ἕνωσις ὁ πνευματικός , πληθύς ὁ τέλειος νοέω εἄν εἰκότως . Πλατύς γάρ σφόδρα , καί ἐν ἁπλότης ὁ ἐν Χριστός , καί ἐν νηπιότης ὁ κατά αὐτός ὁ ὁ πιστεύω ἀγέλη . ἀθρέω δέ ὅπως τρεῖς μέν δέκατος σεμίδαλις ὁ μόσχος ὁ εἷς , ὁ ἀφόρισμα , καί ἐν ἥμισυς ὁ ἔρχομαι , οὗτος εἰμί , ξεστός ἓξ , ἔλαιον τε καί οἶνος . ὁ δέ γε κριός , δύο μέν δέκατος σεμίδαλις , ἐν δέ τρίτος ὁ ἔρχομαι , ὁ ἐπιχέω . ἕκαστος γε μήv ὁ ἀμνός , εἷς μέν δέκατος σεμίδαλις ὁ θυσία , καί ἐν τέταρτος ὁ ἔρχομαι ὁ σπονδή , οὗτος εἰμί , ἔλαιον τε καί οἶνος . Ἰσόσταθμος γάρ ὁ ἕκαστος πόνος , καί μήv καί δύναμις ὁ κατά ἀρετή , ὁ ὁ ζωή μέτρον ὁ ὡς ἐν εὔκλεια καί μακαριότης φημί , καί μήv καί ἑνότης παρά Θεός , καί πνευματικός εὐφρασία , ἀπονέμω παρά ὁ ὁ Δίκαιος κρίνω · ἢ γάρ οὐ ζωή μέν τύπος , ἀποπληρόω ὁ σεμίδαλις πλειστάκις εἴρω , πιότης δέ ὁ ἔλαιον , εὐφρασία δέ ὁ νοητός , ὁ οἶνος ; καί μάλα . Χίμαρος δέ πάλιν προσεπάγω ὁ θυσία , ὑπέρ ἁμαρτία σφάζω , εἰς τύπος Χριστός . δεκτός γάρ ἐγώ ὁ θυσία καί ἁνδάνω ὁ Θεός , διά ὁ πάθος ὁ Χριστός ὁ σωτήριος . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὅσπερ αὐτός εἴρω ὁ Σωτήρ ὁ ἅγιος ἀπόστολος · Χωρὶς ἐγώ οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . οὐκοῦν ἀναγκαῖος ὁ ἐγώ εὐωδία , ὁ Χριστός προσεπάγω , ἑαυτοῦ τρόπος τις συνανακιρνάω ὁ παρά ἐγώ , καί συναναιρέω ὁ πατήρ . δεκτός γάρ οὐ ἑτέρως εἰμί , πλήν ὅτι διά μόνος Χριστός . Ἀγαθός φημί . καί οὗτος μέν ἐγώ ὡς ἐν γε ὁ σάββατον καί νεομηνία ὁ ἱερουργέω · ἐν δέ γε μείς ὁ ἕβδομος , φημί , εἷς ὁ μείς , ἐπίκλητος ἅγιος εἰμί σύ . Πᾶν ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω . Ἡμέρα σημασία εἰμί σύ . καί ποιέω ὁλοκαύτωμα εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος , μόσχος εἷς ἐκ βοῦς , καί κριός εἷς , ἀμνός ἐνιαύσιος ἑπτά ἄμωμος . καί τρεῖς μέν δέκατος σεμίδαλις ἐπί ὁ μόσχος , δύο δέ αὖος ἐπί ὁ κριός , καί εἷς ἐπί ἕκαστος ὁ ἀμνός , ἀνάλογος ἕπομαι καί ὁ ἐπιχέω , ἔλαιον τε φημί καί οἶνος . ἐν ἥμισυς γάρ δή ὁ παρά Ἑβραῖος ἔρχομαι , καί ἐν τρίτος τε καί ἐν τέταρτος οὗτος . Τῖς δέ εἄν νοέω ὁ ἑορτή ὁ δύναμις , ὑποφαίνω εἶπον · Ἡμέρα σημασία εἰμί σύ . σημαίνω γάρ ἐγώ ὁ ἔσχατος σάλπιγξ , ὁ διά ὁ ἄγγελος φωνή , ὑπό ὅς δή πᾶς ἀνίστημι ὁ νεκρός , καί ἐγείρω ὁ ἐν ὁ μνημεῖον , καθάπερ ἤδη προεῖπον . προστάσσω δέ καί ἐν ὁ δέκατος ὁ αὐτός μείς , κατά εἄν ὁ νηστεία , ὁ σαρκικός ἐπιθυμία , ὁ νέκρωσις , καί ὁ ἐκ ὁ ἐπίγειος πάθος ἀποφοίτησις ἐπί ἑαυτοῦ καταγράφω , ὁ αὐτός θυσία ἀποπεραίνω δήω κατά ὁ ἴσος ὁ πρῶτος τρόπος , καί ὅπως εἄν ἔχω ὁ δράω ὁ δύναμις κατά γε ὁ πρέπω ὁ θεωρία λόγος , διαρκής εἴρω . μιμνήσκω . θεσμοθετώ δέ αὖος καί τίς εἄν γίγνομαι πρός ἐγώ θυσία ὁ σκηνοπηγία πρέπω , καί φημί · καί ὁ πεντεκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς ὁ ἕβδομος ὁ ἐπικαλέω ἅγιος εἰμί σύ . Πᾶν ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω . καί ἑορτάζω αὐτός ἑορτή κύριος ἑπτά ἡμέρα , καί προσάγω ὁλοκαύτωμα κάρπωμα ὁ κύριος εἰς ὀσμή εὐωδία , ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος μόσχος ἐκ βοῦς τρεῖς καί δέκα , κριός δύο , ἀμνός ἐνιαύσιος δεκατέσσαρες Ἄμωμος εἰμί . ὁ θυσία αὐτός σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον . τρία δέκατος ὁ μόσχος ὁ εἷς , ἐπί ὁ τρεισκαίδεκα μόσχος , καί δύο δέκατος ὁ κριός ὁ εἷς , ἐπί ὁ δύο κριός . Δέκατος δέκατος ὁ ἀμνός ὁ εἷς , ἐπί ὁ τέσσαρες καί δέκα ἀμνός , καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία , πλήν ὁ ὁλοκαύτωσις ὁ διαπαντός , ὁ θυσία αὐτός καί ὁ σπονδή αὐτός . εἶτα κατά ἡμέρα εἷς ὑπεξαίρω μόσχος , ὁ ὁ θυσία ἐν ἴσος τρόπος τε καί μέτρον . δύο γάρ ὁ κριός , καί ἀμνός δεκατέσσαρες , καί χίμαρος εἷς . καί γοῦν ὁ ἡμέρα ὁ δύο μόσχος προσκομίζω δύο καί δέκα · ἕνδεκα δέ ὁ τρίτος , ὁ δέ τέταρτος δέκα · καί ἐννέα ὁ πέμπτος , ὀκτώ ὁ ἕκτος , καί ἑπτά κατά ὁ ἕβδομος . συνίημι οὖν ὅτι κατά ἕκαστος , ἡμέρα ὁ ὁ μόσχος ἀριθμός ἐν ὕφεσις μόνος , ἐν ἴσος γε μήv ὅς τε ὁ κριός , καί μέν καί ὁ ὁ ἀμνός ὁ ὁ σεμίδαλις , καί ὁ ἐκχέω . καί τίς ὁ χρῆμα , εἰμί ὅς ; ἀντί ὅστις δέ δή μόσχος μέν ἐν ἀρχή τρεισκαίδεκα , ἐν ὕφεσις δέ κατά ἡμέρα εἷς ὑποκλέπτω . Κριός δέ δή πάλιν δύο καί ἀμνός δεκατέσσαρες , χίμαρος ὁ θῦμα ἐπιφέρω . δυσκάτοπτος μέν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ θεσπίζω ὁ νόος , καί ἀμυδρός ὁ φύσις ὁ χρῆμα εἰμί . πειράζω δέ ὡς ἐν , ὁ γε εἰς νόος ἥκω εἶπον . μεθάρμοσις δέ ὅς τίς πρός ὁ ἀγαθός αὐτός , εἰμί μή κατά εὐθύς2 διᾴττω ὁ σκοπός . διάκειμαι . ἔοικα τοίνυν ὁ θέω ἐγώ χρησμῴδημα ὁ τε ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἐν νόμος παιδαγωγία , καί ὁ διά πίστις εἰσκομίζω εἰς ἁγιασμός ἀνατυπόω ὁ κλῆσις . δηλόω δέ , οἴομαι ποῦ , ὁ θυσία ὁ αἴνιγμα , ὅτι δύο μέν εἰμί καιρός κατά ὅς εἄν νοέω παιδαγωγέω πρός θεογνωσία καί εἰς νομικός πολιτεία , ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀγέλη . τίνω δέ εἄν ἄγω ὁ τοιόσδε καιρός , ἢ ἐκεῖνος ποῦ πάντως κατά ὅς εἰμί ἔτι ποῦ Μωσῆς , Ἰησοῦς τε καί κριτής , καί κατά ὅς ὁ προφήτης μέχρι Ἰωάννης ὁ βαπτιστής , ὁ καί περισσός ἔχω κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή , ἀποστολή δηλονότι καί λειτουργία προφητικός . ἀλλά ἐν καιρός ὁ δύο ὑπεμφαίνω ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν γίγνομαι τις βίος μέν τρίβω εἶμι ὁ ἐπαινέω ἐν νόμος , πλήν οὐ ἐν ἴσος μέτρον , καί εἰσάπαν ἐμφερής , δύναμις τε καί εὐεξία πνευματικός . ὁ μέν γάρ εἰμί ὁ ἄνω2 τυγχάνω , ὅς εἄν τύπος ὁ μόσχος . ἕτερος δέ αὖος , ὁ ὡς ἐν μεσότης νοέω . σημεῖον δέ εἄν γίγνομαι ποῦ καί ὅδε , κριός . καί τρίτος πρός οὗτος , ὁ ἐπί βραχύς μειονεκτέω καί ἐνυφίζω μέτρον , καθάπερ ἀμελέω πάρειμι νοέω ὡς ἐν μέγεθος σωματικός ὁ ἀμνός . ἤ γάρ , οὐ μείων μέν μόσχος κριός , ὑποκάθημαι δέ ὁ κριός μέγεθος , ὁ ἀμνός ; φημί , πῶς γάρ οὖον ; οὐκοῦν ὁ ἕκαστος ποσότης , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐν ἐπιείκεια , τύπος εἄν εἰμί καί μάλα σαφής , ὁ ὀνομάζω ὁ ζῷον . ἐπεί δέ ὁ προέχω ἀεί καί ἀπόλεκτος , μείων πως ἐν ἀριθμός , ὁ δύο δέ καί τρίτος , σπάνις γάρ , ταύτῃτοι τρεισκαίδεκα μόσχος , δέκα δέ ὁ κριός , καί δεκατέσσαρες ὁ ἀμνός . ἐπεί δέ δύο ὁ κριός εἰμί φημί , ἐν διπλόος ὁ θῦμα ὁ ἀριθμός . ἀντί γάρ ἀμνός ἑπτά , δεκατέσσαρες ὁ μόσχος , δύο γε μήv , ὁ κριός · ἢ οὐ εἰκός σεπτός τε καί ἱερός γίγνομαι πολύς , καί κατά γε ὁ ἐν νόμος δικαιοσύνη αὐχέω ὁ Ἄμεμπτον ; καθάπερ ἀμελέω περί τε Ζαχαρίας καί ὁ Ελιζαβέτ ὁ θεῖος ἐγώ γράφω εὐαγγελιστής , ὅτι εἰμί Δίκαιος ἀμφότερος ἐνώπιος ὁ Θεός , πορεύω ἐν πᾶς ὁ ἐντολή καί δικαίωμα ὁ κύριος , ἄμεμπτος . φημί · καί γάρ ποῦ θεός ὁ ὁ Ἰουδαῖος μήτηρ καταιτιάομαι λέγω · Πῶς γίγνομαι πόρνη , πόλις πιστός Σιών , πλήρης κρίσις , ἐν ὅς δικαιοσύνη κοιμάω ἐν αὐτός ; ἦς οὖν ἄρα δικαιοσύνη κατά νόμος , κατά εἄν καί εἰκός γίγνομαι δόκιμος ἐν ὑπακοή Θεός , καί οὐ δή πάντως τελειόω εἰς ἁγιασμός ὁ νόμος . εὕω φημί . οὐκοῦν ὁ ὁ Ἰσραήλ κλῆσις ὑποσημαίνω , ὡς ἐν ὑπέρ τε καί μέσος , καί ὁ ἔτι μείων , μόσχος τε καί κριός , καί μήv καί ἀμνός κατατίθημι ὁ Θεός , καί ἐν μικρός ἀεί ὁ μόσχος ὁ ἀριθμός , ὡς ἐκλείπω ἀεί ὁ ἐκλέγω καί ὁ ἐν ὑπεροχή , καί δόκιμος , ὁ σπάνις νοσέω ἀεί ὁ καιρός , καί μέχρι ὁ ἕβδομος , οὗτος εἰμί , ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία , κατά εἰμί ὁ σαββατισμός ἐν πνεῦμα , καί κατάληξις ἔργον ὁ εἰς ἁμαρτία ἀναφύω λοιπός . δικαιόω γάρ ἐν Χριστός , καταρρέω ἤδη πρός τέλος ὁ πάρειμι αἰών . σημεῖον δέ εἄν γίγνομαι καί ὅδε πάλιν , ὁ ὅλος ἐγώ ἑβδομάς ὡς ἐν ἔσχατος ὁ σάββατον κεῖμαι . Ταύτῃτοι σοφός ἵστημι μέν ὁ νόμος φημί μέχρι ὁ Σάββατο ὁ ἀρχαῖος θῦμα ὁ προσκομιδή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν νόμος κλῆσις , καί ὁ κατά αὐτός ἱερουργία , ἀντεισφέρω δέ ὥσπερ ὁ ἐν Χριστός λέγω · καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος , ἐξόδιος εἰμί σύ . Πᾶν ἔργον λατρευτός οὖον ποιέω ἐν αὐτός , καί προσάγω ὁλοκαύτωμα κάρπωμα εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ κύριος μόσχος εἷς , κριός εἷς , ἀμνός ἐνιαύσιος ἑπτά ἄμωμος . ὁ θυσία αὐτός καί ὁ σπονδή αὐτός ὁ μόσχος καί ὁ κριός καί ὁ ἀμνός κατά ἀριθμός αὐτός , κατά ὁ σύγκρισις αὐτός , καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία · πλήν ὁ ὁλοκαύτωσις ὁ διά πᾶς . ὁ θυσία αὐτός καί ὁ σπονδή αὐτός · οὗτος ποιέω κύριος ἐν ὁ ἑορτή σύ , πλήν ὁ εὖχος σύ , καί ὁ ἑκούσιος σύ , καί ὁ ὁλοκαύτωμα σύ , καί ὁ θυσία σύ , καί ὁ σπονδή σύ , καί ὁ σωτήριος σύ . ἀκούω ὁ νόμος λέγω ἐναργής · ἐξόδιος εἰμί ; ἐκβαίνω γάρ ὁ ὡς ἐν σκιά λατρεία , καί ὁ ἐν τύπος παίδευσις , κατά ὁ ὄγδοος , κατά εἄν ἀναβιόω Χριστός , καί ὁ ἐν πνεῦμα περιτομή εἰσπαίω ὁ καιρός . ἐκκλείω μέν γάρ ὁ ἀρχαῖος ὁ καλέω πληθύς , ἔγκλημα νοσέω ὁ ἀπιστία , ἀνταναφύω δέ ὥσπερ λαός ὁ νέος , καί διαπρέπω μέν ἰσχύς πνευματικός , οὗτος γάρ ὁ μόσχος , εὐδοκιμέω δέ τέλειος , ὡς ἐν ἡλικία πλήρωμα , οὗτος γάρ ὁ κριός , ὁ δέ ἐν Χριστός νηπιότης καί ἀκακία ὁ ἐξαίρω κάλλος , οὗτος γάρ ὁ ἀμνός , εἰμί καί ἐν πλῆθος νοέω ὁ τέλειος . ὁ γάρ εἰμί λέγω ἑπτά ὁ ἀμνός , οὗτος ποῦ πάντως ὑποδηλόω . ἕπομαι γάρ καί ὁ χίμαρος . ἐν Χριστός γάρ εὐδοκιμέω διά πίστις , εἰς ὀσμή εὐωδία ἀναβαίνω ὁ Θεός , καθά πολλάκις εἴρω . ὧδε ἔχω . ὅτι2 δέ σαββατίζω ἐν Χριστός , καταλύω εἰς ἀνάπαυσις , διά γε ὁ δήω σπούδασμα ἐγώ καταλήγω κοσμικός καί γεώδης φροντίς οὐ ἀνέχω ἔτι , κατατρυφάω δέ μᾶλλον ὁ κύριος , καθά γράφω , καί κλῆρος ἔχω παρά αὐτός ὁ ἐξαίρω , σαφηνίζω λέγω ἐν ὁ Λευϊτικός πρός ὁ ἱεροφάντης Μωσῆς · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · ἐάν εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ , εἄν ἐγώ δίδωμι σύ , καί ἀναπαύω ὁ γῆ , εἄν ἐγώ δίδωμι σύ , σάββατον ὁ κύριος · ἓξ ἔτος σπείρω ὁ ἀγρός σύ , καί ἓξ ἔτος τέμνω ὁ ἄμπελος σύ , καί συνάγω ὁ καρπός αὐτός , ὁ δέ ἔτος ὁ ἕβδομος σάββατον . Ἀνάπαυσις εἰμί ὁ γῆ σύ , σάββατον ὁ κύριος . ὁ ἀγρός σύ οὖον σπείρω , καί ὁ ἄμπελος σύ οὖον τέμνω , καί ὁ αὐτόματος ἀναβαίνω ὁ ἀγρός σύ οὐ ἐκθερίζω , καί ὁ σταφυλή ὁ ἁγίασμα σύ οὐ ἐκτρυγάω , ἐνιαυτός ἀνάπαυσις εἰμί ὁ γῆ , καί εἰμί ὁ σάββατον ὁ γῆ βρῶμα σύ , καί ὁ παῖς σύ , καί ὁ παιδίσκη σύ , καί ὁ μισθωτός σύ , καί ὁ πάροικος ὁ πρόσκειμαι πρός σός · καί ὁ κτῆνος σύ , καί ὁ θηρίον ὁ ἐν ὁ γῆ σύ εἰμί πᾶς ὁ γέννημα αὐτός εἰς βρῶσις . καί ἐξαρίθμησις σεαυτοῦ ἑπτά ἀνάπαυσις ἔτος , ἑπτά ἔτος ἑπτάκις · καί εἰμί σύ ἑπτά ἑβδομάς ἔτος , ἐννέα καί τεσσαράκοντα ἔτος . καί διαγγέλλω σάλπιγξ φωνή ἐν πᾶς ὁ γῆ σύ , ἐν ὁ μείς ὁ ἕβδομος ὁ δέκατος ὁ μείς . ὁ ἡμέρα ὁ ἱλασμός διαγγέλλω σάλπιγξ ἐν πᾶς ὁ γῆ σύ . καί ἁγιάζω ὁ ἔτος , ὁ πεντηκοστός ἐνιαυτός , καί διαβοάω ἄφεσις ἐπί ὁ γῆ πᾶς ὁ κατοικέω αὐτός . Ἐνιαυτός ἄφεσις σημασία οὗτος εἰμί σύ , καί ἀπέρχομαι εἷς ἕκαστος εἰς ὁ κτῆσις αὐτός , καί ἕκαστος εἰς ὁ πατριά αὐτός ἀπέρχομαι . συνίημι οὖν ὅπως ἀρόω τε καί σπείρω , καί ἀμπελών εἰμί μελεδωνός ἐφίημι μέν ὁ νόμος , πρό ὁ ἕβδομος ; ἀνέω γε μήv ὁ ἐπί οὗτος φροντίς προστάσσω κατά ὁ ἕβδομος . ἀνίημι γάρ σαββατίζω ἐν Χριστός καί ὁ ἐπίγειος ἀφεστήξω ὁ φροντίς , καί ἀποφοιτάω εἰσάπαν ὁ εἰκαῖος περισπασμός . ἑπτά ἑβδομάς ἔτος , οὗτος εἰμί , αἰών ὁ αἰών , ἐπί ἑτοῖμος τε καί πρόκειμαι διατελέω ἀγαθός , δῆλος δέ ὅτι ὁ παρά Θεός καί πνευματικός ἐντρυφάω τε καί ἑορτάζω . Καιρός γάρ ἄφεσις εἰμί πᾶς ἐγώ ὁ ἀνά πᾶς ὁ οἰκέω , ὁ ἐν ἔσχατος , ὅτε καί ἕκαστος εἰς ὁ ἑαυτοῦ τρέχω κτῆσις , οὗτος εἰμί , εἰς ὁ αὐτός πρέπω κλῆρος , καί ἐκνέμω παρά Θεός . διαφορά γάρ ὥσπερ εἰμί ὁ ὁ ἅγιος ζωή , οὗτος καί γέρας , ἀνάλογος ὁ ἕκαστος κατόρθωμα ἐπιμετρέω Θεός ὁ ἀντέκτισις . διαμιμνήσκομαι δέ καί ὁ ὁ τοιόσδε διαγγέλλω σάλπιγξ . Καιρός γάρ ἐγώ σαββατισμός , ὡς ἐν Χριστός δηλονότι , καί μήv καί ἄφεσις τε καί κληροδοσία , ὁ διά σάλπιγξ τε καί ἄγγελος φωνή εἰμί κατά καιρός ἐκ νεκρός ἀναβίωσις , ἐν ὅς καί ὁ λαμπρός ὁ ἅγιος πληθύς , ἀκούω λέγω ὁ Χριστός · δεῦτε , ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό καταβολή κόσμος , ὅς καί ἐγώ γίγνομαι τυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος καί Θεός , καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .