cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 10
Περὶ τῶν αὐτῶν ἔτι , καὶ περὶ τῶν ἐν ἁγίᾳ σκηνῇ Ἀρά σοι σαφὴς , ὦ Παλλάδιε , καὶ ἀποχρῶν ὁ λόγος , ὃν ἐπὶ τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ καὶ τῶν ἐν αὐτῇ πεποιήμεθα ; Σαφὴς μὲν εὖ μάλα , πλὴν ἀποχρῶν ἥκιστά γε . Βούλει δὴ οὖν ἐπ' ἐκεῖνο πάλιν προθυμότατα διαστείχωμεν , ὃ τοῖς ἐπ' αὐτῇ διηγήμασιν ἐλλελοιπέναι δοκεῖ ; οἴει γάρ που , κατὰ τὸ εἰκὸς , προσεπάγεσθαι δεῖν τὸν σαφηνιοῦντα λόγον , τίνα μὲν ἡμῖν ἐγήγερται τρόπον , πηνίκα δὲ καὶ ὅπως τὰ ἐν αὐτῇ συντέθειται δικαιώματά τε καὶ νόμοι , καὶ ἐγκαινισμὸς καὶ ἁγιασμὸς καὶ κρίσις . Φράζε δὴ οὖν τὰ ἐφ' ἑκάστῳ πάλιν · διανοῇ γὰρ ὀρθῶς . Οὐκοῦν ἐρῶ μὲν ἐγώ . Σὺ δὲ αὖ συγγνώμων ἔσο , τὴν εἰσάπαν δυσχέρειαν τῶν θεωρημάτων ἐννενοηκὼς , κἂν εἴπου τι λέγοιμι τυχὸν τῶν ἀκριβείας ἡμαρτηκότων , καὶ λόγου τοῦ δέοντος ἐκπεφοιτηκότων , μετάπλαττε καὶ μεθάρμοζε . Συλλήπτορα γάρ σε καὶ ἀρωγὸν τῶν ἐμαυτοῦ ποιήσομαι λόγων . Ἴθι Θεῷ πίσυνος . Συμπεπερασμένων δὴ οὖν εὖ μάλα τῶν ἔργων τῆς ἁγίας σκηνῆς , καὶ μὴν καὶ ἑκάστου τῶν ἐν αὐτῇ σοφῶς καὶ εὐτέχνως ἐκπεποιημένων πρός γε τὸ παραδειχθὲν ἐν τῷ ὄρει κάλλος , ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων , Ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ μηνὸς τοῦ πρώτου , νεομηνίᾳ , στήσεις τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου . Καὶ μεθ' ἕτερα πάλιν · Καὶ ἐγένετο , φησὶν , ἐν τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ , τῷ δευτέρῳ ἔτει ἐκπορευομένων αὐτῶν ἐξ Αἰγύπτου νεομηνίας , ἐστάθη ἡ σκηνὴ , καὶ ἔστησε Μωσῆς τὴν σκηνήν . Ἐγήγερται μὲν οὖν , κατὰ τὸ Θεῷ δοκοῦν , ἡ ἀρχαία σκηνὴ τῆς ἐν Χριστῷ νοουμένης Ἐκκλησίας , ἐφ' ἑαυτῇ τοὺς τύπους εὖ μάλα προσαναφαίνουσα . Πολυπραγμονῶμεν δὲ , εἰ δοκεῖ , τὰς αἰτίας τοῦ διὰ Μωσέως ἐγηγέρθαι μᾶλλον αὐτὴν , σεσιγημένου πρὸς τὸ παρὸν Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ , καίτοι παρεστηκότος ἀεὶ τῷ παναρίστῳ Μωσῇ , καὶ συναναθρώσκοντος μὲν ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινᾶ , πολεμοῦντος δὲ καὶ ἀντεξάγοντος τῷ Ἀμαλὴκ διὰ φωνῆς Μωσέως . Ἔφη γάρ που πρὸς αὐτὸν , Ἐπίλεξαι σεαυτῷ ἄνδρας δυνατοὺς , καὶ ἐξελθὼν παράταξαι τῷ Ἀμαλὴκ αὔριον . Καὶ παρετάξατο , καὶ νενίκηκε . Τίς οὖν ἄρα ἐστὶν ὁ τοῦδε λόγος , οὐ δοκιμάζειν ἄξιον ; Πάνυ μὲν οὖν . Οὐκοῦν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν δρωμένων τὸν τοῦ μυστηρίου λόγον εἴπερ ἕλοιτό τις ἐξακριβοῦν ὡς ἔνι , κατατεθηπὼς ἐρεῖ τὸ , Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ ! Ἄθρει γὰρ ὅπως λεπτός τε καὶ ἀναγκαῖος ὁ ἐφ' ἑκάστῳ νοῦς · ἀναθέοντι μὲν γὰρ εἰς τὸ ὄρος τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ , συνάνεισιν Ἰησοῦς · οὐ γὰρ προσιτὸς ἑτέρως ὁ Πατὴρ , εἰ μὴ δι' Υἱοῦ . Καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὲς , εἰ λέγοιτο · Οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ δι' ἐμοῦ . Ἐν Χριστῷ τοιγαροῦν καὶ αὐτοῖς τοῖς ἁγίοις ἡ πρόσοδος · καὶ οὐκ ἄν τις δύναιτο , καθάπερ εἰς ὄρος , ἀναπηδᾷν εἰς ὑψηλήν τινα καὶ ὑπερφερῆ θεωρίαν , ἀλλ' οὐδ' ἂν , οἶμαι , τὶς ἀγχοῦ γένοιτο Θεοῦ , κατὰ τρόπον δὲ δηλονότι συναφείας , τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἁγιασμῷ πολιτείας , μὴ οὐχὶ συνόντος τε αὐτῷ τοῦ Ἐμμανουὴλ , καὶ τὰ ἀνθρώποις ἀνέφικτα βάσιμα τιθέντος καὶ ἱππήλατα . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ διὰ φωνῆς Ἡσαΐου εἰρημένον , Πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται , καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται , καὶ πάντα τὰ σκολιὰ ἔσται εἰς εὐθεῖαν , καὶ αἱ τραχεῖαι εἰς ὁδοὺς λείας . Ἐν Χριστῷ γὰρ ἡμῖν καὶ τὰ ἀνάντη λεῖα , καὶ βάσιμον τὸ τραχύ · ψιλὰ δὲ καὶ ὕπτια , τὰ δυσπόρευτα . Καὶ γὰρ , ὡς αὐτός που πάλιν φησὶν ὁ προφήτης , Ὁδὸς εὐσεβῶν . εὐθεῖα ἐγένετο , καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν . Οὐκοῦν ἀναγκαίως συνάνεισιν Ἰησοῦς τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ . Προσιτὸς γὰρ , ὡς ἔφην , ὁ Πατὴρ δι' Υἱοῦ , καὶ αὐτός ἐστιν ὁ μεσίτης , συνάπτων ἡμᾶς δι' ἑαυτοῦ , καὶ ἐν τοῖς ὑπὲρ φύσιν ὑψώμασιν ἀνακομίζων . Παρετέτακτο δὲ σὺν ἀπολέκτοις ἀνδράσι , καὶ ἐνίκα τὸν Ἀμαλήκ . Ἐπιλεξάμενος γὰρ τοὺς ἁγίους ὁ Χριστὸς , ὧν ἀπαρχὴ γεγόνασιν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , νενίκηκε τὸν ἀρχηγὸν τοῦ αἰῶνος τούτου · Μωσῆς δὲ ὁ κελεύων ἦν · γέγονε γὰρ ὑπὸ νόμον ὁ Υἱὸς , καίτοι νομοθέτης ὑπάρχων ὡς Θεός . Καὶ τῆς παρατάξεως ὁ καιρὸς οὐ κατ' αὐτὴν ἐκείνην ἐπράττετο τὴν ἡμέραν , καθ' ἢν οἱ Μωσέως γεγόνασι λόγοι , ἀλλ' εἰς τὴν αὔριον , τοῦτ' ἔστιν , εἰς ὑπέρθεσιν ἑτέρου καιροῦ . Προηγόρευσε γὰρ ὁ νόμος τὰ ἐσόμενα , καὶ τῶν τοῦ Σωτῆρος κατορθωμάτων λαμπρὰν ἔχει τὴν ἀφήγησιν , εἰ νοοῖτο πνευματικῶς . Ταύτῃτοι , καθάπερ ἐγᾦμαι , καὶ τὴν ἁγίαν σκηνὴν ἀνέστησεν ὁ Μωσῆς . Ἔστι γὰρ οὐκ ἀσυντελὴς ἡ διὰ νόμου παίδευσις εἰς τὴν τῆς Ἐκκλησίας σύστασιν . Παιδαγωγεῖ γὰρ εἰς Χριστὸν , ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας , καὶ ἡ πᾶσα σύστασις , στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Καὶ γοῦν Ἰουδαίοις προσπεφώνηκεν ὁ Χριστός · Εἰ ἐπιστεύετε Μωσῇ , ἐπιστεύετε ἂν καὶ ἐμοί · περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν . Οἰκοδομεῖ τοιγαροῦν καὶ ὁ Μωσῆς , τοῦτ' ἔστιν , ἡ διὰ νόμου παίδευσις , τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ , τὸ ἐπ' αὐτῇ μυστήριον ὡς ἐν σκιαῖς ἔτι προαναφαίνουσα . Πρόσωπον δὲ τὸ Μωσέως ἔσθ' ὅτε τὸν δι' αὐτοῦ παρίστησι νόμον , κατά γε τὸ ἐν εὐαγγελικαῖς παραβολαῖς ὀρθῶς εἰρημένον , Ἔχουσι Μωσέα καὶ τοὺς προφήτας . Ὀρθῶς ἔφης . Τί δ' ἂν βούλοιτο κατασημῆναι πάλιν τὸ , ἐν ἡμέρᾳ χρῆναι μιᾷ , καὶ μὴν καὶ τὸ , νουμηνίᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου , καὶ τὸ , ἐν δευτέρῳ ἔτει τὴν ἁγίαν διαπήγνυσθαι σκηνὴν , φέρε δὴ λέγωμεν ἰχνηλατοῦντες τὸ ἀληθὲς , καὶ τὸ ὡς ἄριστα ἔχειν τοῖς ἐντευξομένοις δοκοῦν . Ἡμέρα μὲν γὰρ ἡ μία τὸν πολύευκτον ἡμῖν καὶ σωτήριον ὑποφαίνει καιρὸν , καθ' ὃν ἄνθρωπος γεγονὼς ὁ Μονογενὴς , τῷ θανάτῳ τῆς ἰδίας σαρκὸς κατεκτήσατο τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Εἷς δὲ δὴ πάντων ὁ τοῦδε καιρός · ἅπαξ γὰρ ἀποθανὼν , οὐκέτι ἀποθνήσκει · θάνατος αὐτῷ οὐκέτι κυριεύσει , κατὰ τὰς Γραφάς · οὐ γὰρ ἔτι προσδοκήσομεν ὑπέρ τε ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἐν ᾅδου πνευμάτων τεθνήξεσθαι τὸν Υἱὸν , ἀλλ' οὐδὲ ἀπαρχὴν ἔσεσθαι τῶν κεκοιμημένων δευτέραν . Οὐ γὰρ ἐσομένου θανάτου , πῶς ἂν γένοιτο καὶ ἀνάστασις ; Ἔστι τοίνυν οὐ ψευδοεπῆσαι λέγοντας , ὡς εἷς ὁ τοῦδε καιρὸς , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , καὶ ἡμέρα μία , ἧς καὶ ὁ προφήτης ἐμνήσθη λέγων ὡς ἐκ προσώπου Θεοῦ , Καιρῷ δεκτῷ ἐπηκουσά σου , καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι . Γράφει δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος , ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας , καθ' ἣν ἐκ νεκρῶν ἀνεβίω Χριστὸς , τὸ ἀμειδὲς τοῦ θανάτου καταλύσας κράτος , ὅτε καὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας οἰκοδόμους ὥσπερ τινὰς καὶ τεχνίτας πνευματικοὺς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους καθίστη , λέγων , Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα , ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν · καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ' ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . Ἢ γὰρ οὐχὶ τοῦτο εἶναι φὴς τῆς Ἐκκλησίας τὴν σύστασιν ; Τὸ τί δὴ φής ; Τὴν διὰ τῶν ἁγίων μυσταγωγῶν παραδοθεῖσαν πίστιν , καὶ κεκηρυγμένην πολιτείαν , φημὶ δὴ τὴν ἐν Χριστῷ , καὶ τὴν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος πρὸς Θεὸν ἕνωσιν , διὰ μετοχῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Οὕτω γὰρ ἡμῖν προσεφώνει λέγων ὁ Παῦλος , Καὶ ὑμεῖς ὡς λίθοι ζῶντες ἐποικοδομεῖσθε οἶκος πνευματικὸς , εἰς ναὸν ἅγιον , εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι . Πάλαι μὲν γὰρ ὡς ἐν διαφόροις σκεύεσιν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ προεμορφοῦτο Χριστὸς , ὡς χρυσοῦν θυμιατήριον , ὡς κιβωτὸς , ὡς λυχνία , καὶ μὴν καὶ ὡς τράπεζα , καὶ τὰ ἐν αὐτῇ · ἕκαστος δὲ , οἶμαι , τῶν πεπιστευκότων , κατά γε τὸν ἐνεστηκότα καιρὸν , οἶκος καὶ ναὸς χρηματίζει Θεοῦ , Χριστὸν ἔχων ἐνηυλισμένον . Κατοικεῖ γὰρ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ τῆς πίστεως , καθὰ γέγραπται , εἷς μὲν καὶ ὁ αὐτὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων , εἰ καὶ νοοῖτο μετὰ σαρκός . Εἷς γὰρ Θεὸς ὁ Πατὴρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , δι' οὗ τὰ πάντα , τοῖς δὲ τῆς θεότητος διαφόροις ἰδιώμασιν τὸ οἱονεὶ πολυειδὲς ἔχων ἐφ' ἑαυτῷ , καὶ διαφόρως νοούμενος . Ἔστι γὰρ ἐν ἡμῖν ὡς Λόγος Θεοῦ , καὶ σοφία , καὶ φῶς , καὶ ζωὴ , καὶ ἄρτος ὁ ζῶν καὶ ἐξ οὐρανοῦ . Συνῆκα ὃ φής . Οὐκοῦν ὁ τῆς ἐνανθρωπήσεως καιρὸς ἡμῖν , καὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως ἡ τριπόθητος ἡμέρα , προανετυποῦτο πάλαι διὰ τὸ φάναι Θεὸν , Ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ στήσεις τὴν σκηνήν . Τὸ δὲ , Καὶ ἐν νουμηνίᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου , χρησίμως τε καὶ ἀναγκαίως προσενηνεγμένον κατίδοι τις ἂν , ὦ Παλλάδιε . Ὥσπερ γὰρ ἀρχὴ μηνὸς , ἡμερῶν ἡ ἐν αὐτῷ πρώτη , τοῦτ' ἔστιν , ἡ νουμηνία · οὕτως καὶ ἀρχή τις ὥσπερ αἰῶνος νέου , καὶ προεισβολὴ καινότητος χρόνων , ὁ τῆς ἐπιδημίας καιρός . Καινὴ γὰρ κτίσις ἐν Χριστῷ · τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν . Ἀναλάμπει δὲ ὥσπερ ἡμῖν ὁ μετὰ τοῦτον αἰὼν , νῦν μὲν ὡς ἐν ἐλπίσιν ἔτι βλεπόμενος , τότε δὲ καὶ παρεσόμενος ἀληθῶς , ὅταν ἡμῖν ὁ Χριστὸς ἐπιλάμψῃ πάλιν μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέλων ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς , τοὺς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατεῖν ἑλομένους , καὶ τὸ ἐκπρεπέστατον κάλλος τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ἐν ὑπομονῇ πλουτήσαντας , παραληψόμενος μεθ' ἑαυτοῦ , καὶ εἰς τὴν πάλαι προσδοκωμένην δόξαν καὶ βασιλείαν εἰσκομιῶν . Ὅτι δὲ καινὴ κτίσις καὶ οἱονεὶ καιρῶν καὶ πραγμάτων βλάστη νέα τῶν ἐν Χριστῷ , καταδείξειεν ἂν εὖ μάλα τὸ αἴνιγμα τοῦ πρώτου μηνὸς , καθ' ὃν πόαι μὲν καὶ ἁπαλαὶ καὶ ἀρτιφανεῖς ἐν γῇ , φυτῶν δὲ ἀναθήλησις , καὶ τῶν ἐν λειμῶσιν ἀνθέων τὸ πολυειδὲς ἐμφαίνεται κάλλος , ἐαρινῆς γελώσης εὐωδίας · οἱονεὶ γάρ πως ἐν τοιῷδε καιρῷ κέκληκεν ὁ Χριστὸς τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν , οὕτω λέγων , Ἀνάστα , ἐλθὲ , ἡ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου , ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν ἀπῆλθεν , ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν , ἐπορεύθη ἐν αὐτῷ · τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ · καιρὸς τῆς τομῆς ἔφθασεν . Ἀνεθάλη γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις αὖ , ὥσπερ τι φυτὸν , καταμαρανθεῖσα θανάτῳ , διά τε τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν , καὶ τὴν κατὰ πάντων ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν . Ἀκούω δὲ λέγοντος τοῦ Χριστοῦ καὶ δι' ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν , Αὐτὸς ὁ λαλῶν πάρειμι , ὡς ὥρα ἐπὶ τῶν ὀρέων . Ὅπερ γὰρ ἐν ὄρεσι καὶ δρυμοῖς τὸ ἔαρ ἐργάζεται , βλάστῃ νέᾳ στεφανοῦν τὰ φυτὰ , τοῦτο καὶ ἐφ' ἡμῶν ἡ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀποπεπλήρωκε παρουσία , γενομένη κατὰ καιροὺς , ὡς ἐν ἔτει δευτέρῳ , καὶ οὐκ ἔν γε τῷ πρώτῳ καιρῷ , καθ' ὃν ἦν ὁ νόμος , καὶ τῶν προφητῶν ὁ χορὸς , καὶ καθ' ὃν ἐκράτει θάνατος . Βεβασίλευκε γὰρ ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ μέχρι Μωσέως . Οὐκοῦν ὡς ἐν δευτέρῳ ἔτει , τοῦτ' ἔστιν , ὡς ἐν χρόνῳ τῷ μετὰ τὸν πρῶτον , καθ' ὃν ἦν ὁ νόμος , ἡ ἐξ ἐθνῶν ἀνέλαμψεν Ἐκκλησία , Χριστὸν ἔναυλον ἔχουσα , τὸ τῶν προφητῶν καὶ τοῦ νόμου τέλος . Ἆρά σοι δοκεῖ πρὸς τὸ εὐθύ τε καὶ ἀληθὲς διᾴττειν ἡμῶν ὁ λόγος ; Παντάπασι μὲν οὖν . Οἶμαι δὲ ἔγωγε τὴν ἀληθεστέραν ἡμῖν προκατηγγέλθαι σκηνὴν διὰ φωνῆς Ἡσαΐου , λέγοντος ὡς πρὸς ἕκαστον τῶν ἐν πίστει κεκλημένων εἰς δικαιοσύνην , Οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται Ἱερουσαλὴμ , πόλεις πλουσίας , σκηναὶ αἳ οὐ μὴ σεισθῶσιν , οὐδὲ μὴ κινηθῶσιν οἱ πάσσαλοι τῆς σκηνῆς αὐτῆς · οὐδὲ τὰ σχοινία αὐτῆς οὐ μὴ διαῤῥαγῶσιν εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον . Θεοῦ γὰρ πόλις ἡ Ἐκκλησία , ἧς καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ ἐπεμνήσθη λέγων , Δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ , ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ . Πλουσία γὰρ αὕτη , καὶ τοῖς ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ χαρίσμασι κατηγλαϊσμένη , καὶ ἄῤῥηκτον ἔχουσα τὴν ἐν βεβαίῳ στάσιν , ἵδρυσίν τε καὶ διαμονήν . Πύλαι γὰρ ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς , κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν . Ὀρθότατα καὶ εἰκότα διανοῇ . Ἐγηγερμένης δὲ τῆς σκηνῆς , ὅτι προσῆκεν ἐν κόσμῳ κεῖσθαι τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ μὴ χύδην καὶ ἀτημελῶς , διδάσκει λέγων ὁ πάντων δεσπότης Θεός · Καὶ θήσεις τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου , καὶ σκεπάσεις τὴν κιβωτὸν τῷ καταπετάσματι . Καὶ εἰσοίσεις τὴν τράπεζαν , καὶ προθήσεις τὴν πρόθεσιν αὐτῆς . Καὶ εἰσοίσεις τὴν λυχνίαν , καὶ ἐπιθήσεις τοὺς λύχνους αὐτῆς . Καὶ θήσεις τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν , εἰς τὸ θυμιᾷν ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ . Καὶ ἐπιθήσεις κάλυμμα καταπετάσματος ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν καρπωμάτων θήσεις παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ περιθήσεις τὴν σκηνὴν , καὶ πάντα τὰ αὐτῆς περιθήσεις κύκλῳ . Ἀλλ' ἔνεστι μὲν ἐν τούτοις εἰσκεκομισμένα ἰδεῖν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ τὰ σκεύη τὰ ἱερά · οὐ μὴν ἔτι καὶ σαφῶς τὸν ἑκάστῳ πρέποντά τε καὶ ἐκνεμηθέντα τόπον . Βούλει δὴ οὖν τῶν ἐπὶ τῇ σκηνῇ προσταγμάτων λεπτήν τε καὶ ἀκριβῆ τῶν τοιῶνδε τὴν γνῶσιν ἐρανιζώμεθα ; Ὡς ἥδιστά γε . Ἔφη τοίνυν πρὸς τὸν ἱερὸν Μωσέα Θεός · Καὶ ποιήσεις καταπέτασμα ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου , καὶ βύσσου νενησμένης · ἔργον ὑφαντὸν ποιήσεις αὐτὸ Χερουβίμ . Καὶ ἐπιθήσεις αὐτὸ ἐπὶ τεσσάρων στύλων ἀσήπτων κεχρυσωμένων χρυσίῳ . Καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ , καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες ἀργυραῖ . Καὶ θήσεις τὸ καταπέτασμα ἐπὶ τῶν στύλων , καὶ εἰσοίσεις ἐκεῖ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου . Καὶ διοριεῖ τὸ καταπέτασμα ὑμῖν ἀναμέσον τοῦ Ἁγίου , καὶ ἀναμέσον τοῦ Ἁγίου τῶν ἁγίων . Κατακαλύψεις τῷ καταπετάσματι τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ Ἁγίῳ τῶν ἁγίων . Καὶ ἐπιθήσεις τὴν τράπεζαν ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος , καὶ τὴν λυχνίαν ἀπέναντι τῆς τραπέζης ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς νότον . Καὶ τὴν τράπεζαν θήσεις ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς βοῤῥᾶν . Καὶ ποιήσεις ἐπίσπαστρον τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου , καὶ βύσσου κεκλωσμένης , ἔργον ποικιλτοῦ . Καὶ ποιήσεις τῷ καταπετάσματι πέντε στύλους , καὶ χρυσώσεις αὐτοὺς χρυσίῳ · καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ , καὶ χωνεύσεις αὐτοῖς πέντε βάσεις χαλκᾶς . Καὶ ταυτὶ μὲν περὶ τούτων . Περὶ δέ γε τοῦ λουτῆρος ὧδέ πή φησι · Ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν , καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν ὥστε νίπτεσθαι , καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου . Ἆρά σοι σαφὴς ὁ ἐφ' ἑκάστῳ λόγος ; Οὐ μὲν οὖν · διηπόρηκα γὰρ , ἴσθι · καὶ τί τὸ χρῆμα , εἰπεῖν οὐκ ἔχω . Οὐκοῦν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν προκειμένων ῥητῶν , εἰς θεωρίαν τὴν ἐπ' αὐτοῖς τὸ τελοῦν ἁρπάσας , σαφῆ καὶ εὐκρινεστάτην , ὡς ἂν οἷός τε ὦ , ποιήσομαι τὴν ἀφήγησιν . Ἐγήγερται μὲν γὰρ , ὦ Παλλάδιε , κατὰ τὴν ἔρημον ἡ ἁγία σκηνὴ , ὡς ἐν θέσει τε καὶ ἐν εἴδει διπλῷ . Καὶ μία μὲν ἦν ἡ ἐσωτάτη · ὄνομα δὲ αὐτῇ , τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων . Προεισβολὴ δὲ ὥσπερ τις καὶ περὶ αὐτὴν ἡ πρώτη , τὰ ἐπίκλην Ἅγια . Καὶ εἰς μὲν τὴν ἐσωτάτω σκηνὴν , ἡ κιβωτὸς ἀπετέθειτο , ἐπὶ τεσσάρων στύλων χρυσῶν ἔχουσα περιπέτασμα πεποιημένον ἐντέχνως ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου , καὶ βύσσου νενησμένης . Εἰρηκότες δὲ ἤδη , καὶ , καθάπερ ἐγᾦμαι , διαρκῶς τὰ ἐπί τε τῇ βύσσῳ καὶ τῇ πορφύρᾳ , καὶ τῷ κεκλωσμένῳ κοκκίνῳ , καὶ μέν τοι καὶ ὑακίνθῳ , παρωσόμεθα μὲν τὸ ταυτοεπές · ἐκεῖνό γε μὴν ἐροῦμεν εἰς τὸ παρόν · Τὸ καταπέτασμα τὸ ἐπὶ τεσσάρων στύλων χρυσῶν , ὧν αἱ βάσεις ἀργυραῖ , τὸ Χριστοῦ μυστήριον ὑπεδήλου τότε . Τί γάρ ; οὐχὶ καταπέτασμα τὸ σῶμα Χριστοῦ καὶ σοφὸς ἡμῖν ὠνόμασε Παῦλος , οὕτω λέγων , Ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος , τουτέστι , τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ; Ὀρθῶς ἔφης . Ἄθρει δὴ οὖν ὡς ἐν σκιαῖς καὶ αἰνίγμασιν , ὅτι Θεὸς ὢν καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς κατὰ φύσιν ὁ Λόγος , ὡς ἐν χρυσῇ καὶ ἀσήπτῳ γέγονε κιβωτῷ , τῷ ἐκ Παρθένου ναῷ · ἄσηπτον γὰρ καὶ τίμιον τὸ σῶμα Χριστοῦ · μονονουχὶ δὲ καὶ ἐκρύπτετο καθάπερ ἐν τάξει καταπετάσματος , τὴν σάρκα λαβών · κρύπτεσθαι δέ φαμεν τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον , οὐχ ὡς ἐν βραχεῖ περιορισθέντα σώματι · πανταχῆ γὰρ καὶ ἐν πᾶσιν ὁ Υἱός · ἀλλὰ τῷ λανθάνειν οἰκονομικῶς , καὶ τὸν τῆς ἀναδείξεως ὑπομένειν καιρόν . Ἀναδείξεως δὲ τῆς εἰς ἅπαντας ὁ καιρὸς , ἡ ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσις . Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ τιμίου σταυροῦ , τοῖς ἁγίοις ἐπέταττε μαθηταῖς , ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιῶσι . Γέγραπται γὰρ ὡδί . Μετὰ δέ γε τὸ ἀναβιῶναι παθόντα τὸν θάνατον , Πορευθέντες , φησὶ , μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Οὐκοῦν ἐπεκρέματο μὲν τοῖς στύλοις τὸ καταπέτασμα , κατακαλύπτον ἔσω τὴν κιβωτὸν , τύπος δ' ἂν εἴη Χριστοῦ , τοῖς τῶν ἁγίων εὐαγγελιστῶν κηρύγμασιν αἰρομένου τε ὑψοῦ , καὶ ἐν δόξῃ θεότητος ὁρωμένου τοῖς ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , τουτέστι , τῇ Ἐκκλησίᾳ . Τέσσαρες δὲ οἱ στύλοι , χρυσοῖ καὶ περιάργυροι · ἰσάριθμοι δὲ αὐτοῖς οἱ εὐαγγελισταὶ , λαμπροί τε καὶ τίμιοι . Οὐκοῦν ἔκειτο μὲν ἡ κιβωτὸς , ἄνωθεν δὲ κάτω διῆκον τὸ καταπέτασμα , τὸ ἐκ βύσσου καὶ πορφύρας καὶ τῶν ἄλλων , οὐχ ὁρατὴν ἐτίθει . Ἄνωθεν δὲ τοῦ καταπετάσματος καὶ τῶν εἰς δεξιά τε καὶ εὐώνυμα Χερουβὶμ , ἐχρημάτιζε Θεὸς , δεικνὺς ὅτι καὶ ὑπὲρ πᾶσαν κτίσιν ἐστί · καὶ αὐτὰ δὲ πάντα τὰ τῶν λογικῶν ἀνωτάτω , τουτέστι τὰ Σεραφὶμ , τὴν θείαν τε καὶ ἄῤῥητον ὑποκάθηται δόξαν , καὶ αὐτὸν δορυφοροῦντα τὸν Υἱὸν , εἰ καὶ γέγονε σὰρξ , καὶ ὡς ἐν ὑφέσει τυχὸν τῆς πρὸς τὸν Πατέρα ἰσότητος , καθὸ πέφυκεν ἄνθρωπος . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν αὐτός · Ὁ Πατήρ μου μείζων μού ἐστιν . Ἶσος δὲ ὢν κατὰ φύσιν τῷ γεγεννηκότι , τὸ ἐν μείοσι γενέσθαι φησὶ διὰ μόνον τὸ ἀνθρώπινον . Διὰ τοῦτο καὶ ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , κύκλῳ μὲν τοῦ καταπετάσματος , τὰ Χερουβὶμ , καὶ αὐτὰ ὡς Θεὸν δορυφοροῦντα τὸν Υἱόν . Καὶ μὴν καὶ αὐτοῦ τοῦ καταπετάσματος ἄνωθεν , ὃ ἦν εἰς τύπον Χριστοῦ , νοεῖται Θεός . Καὶ γνωσθήσομαι γὰρ , φησὶν , ἐκεῖθεν , καὶ λαλήσω σοι . Ἐπέκεινα γὰρ πάσης κτίσεως ὁ Πατὴρ , καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἐμμανουὴλ , οὐ καθ' ὃ νοεῖται καὶ ἔστι Θεός · ἶσος γάρ ἐστι κατὰ πάντα Θεῷ · ἀλλ' ὅσον ἧκεν εἰς δούλου μορφὴν , καὶ εἰς ἀνθρωπότητος μέτρον . Ὡς λεπτὸς ὁ λόγος καὶ βαθύς . Ἔρχεται δὲ ὅμως οὐκ ἀπὸ σκοποῦ . Σύμφημι . Ἐχούσης δὲ ὧδε τῆς κιβωτοῦ , Καὶ θήσεις , φησὶ , τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν εἰς τὸ θυμιᾷν ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ . Καὶ Χριστὸς μὲν ὅτι τὸ θυσιαστήριόν ἐστι τὸ χρυσοῦν , διαρκῶς ἡμῖν εἰρῆσθαι δοκῶ . Τέθειταί γε μὴν ἀπέναντι τῆς κιβωτοῦ , ἐφ' ᾗ τὸ καταπέτασμα , καὶ κύκλῳ τὰ Σεραφὶμ , καὶ ἀνωτέρω Θεὸς , οἱονεὶ δεχόμενος τὴν ἀπαράβλητον εὐωδίαν τοῦ Ἐμμανουήλ . Οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , καθὰ γέγραπται · τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν αὐτὸς , Ὁ Πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν Υἱόν . Δεκτοὶ δὲ τῷ Θεῷ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ , τὸ Χριστοῦ μύρον εὐωδιάζοντες . Πιστώσεται δὲ καὶ ὁ Παῦλος γράφων · Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι' ἡμᾶς , ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ . Ὀρθῶς ἔφης . Ἐννοῶμεν δὴ οὖν ἀκριβῶς , τοῖς γεγραμμένοις ἐνιέντες τὸν ὀφθαλμὸν , ἱδρύσθαι μὲν τὴν κιβωτὸν ἐν τῷ πρὸς λίβα καὶ δυσμὰς κλίτει τῆς ἁγίας σκηνῆς · ἀπέναντι δὲ αὐτῆς τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον , ἐν τῷ πρὸς ἀκτῖνα τόπῳ . Ἠὼς γὰρ καὶ δύσις μεμέστωται τοῦ Χριστοῦ , βοῤῥᾶς τε καὶ νότος . Καὶ γοῦν τόπος μὲν τῇ λυχνίᾳ , τὰ νότια τῆς σκηνῆς . τῇ δὲ τραπέζῃ , τὰ πρὸς βοῤῥᾶν . Καὶ ὅτι δι' ἀμφοῖν ὁ Χριστὸς σημαίνεται , πολὺς ἡμῖν ἤδη προαπέδειξε λόγος · ὅτι μὲν γὰρ φῶς ὁ Χριστὸς , ἡ λυχνία δηλοῖ · ὅτι δὲ ζωὴ καὶ ἄρτος ὁ ζῶν , ἡ τράπεζα μὲν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ . Πλὴν ἐκεῖνο διανοοῦ , καὶ ἄθρει τὸ μυστήριον · Νοτιωτάτη μὲν γὰρ τῶν Ἰουδαίων ἡ χώρα , βορειοτέρα δὲ πάλιν ἡ τῶν ἐθνῶν . Οὐκοῦν ἀπό γε τῆς θέσεως τῆς ἀμφοῖν , τῆς τε λυχνίας καὶ τῆς τραπέζης , φημὶ , περιέσται δήπου τοῖς ἐθέλουσιν εὖ μάλα νοεῖν , ὅτι τοῖς μὲν Ἰουδαίοις φῶς ἐπέλαμψεν ὁ Χριστὸς , καὶ παρ' αὐτοῖς ἐκήρυττεν , Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς . Ἀπέσταλται γὰρ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ . Καὶ , Αὐτῶν εἰσιν αἱ ἐπαγγελίαι , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἐπεὶ δὲ οὐ προσήκαντο τῆς ἀληθείας τὸ φῶς , γέγονε τοῖς ἔθνεσιν ζωὴ καὶ ἄρτος ἐξ οὐρανοῦ · καὶ οὐ δίχα φωτὸς τὰ ἔθνη · καὶ τοῦτο δ' ἂν μάθοις , διήκοντος τοῦ φωτὸς τῆς λυχνίας καὶ εἰς τὰ βόρεια τῆς σκηνῆς . Στενοτάτης δὲ οὔσης τῆς σκηνῆς τῆς ἁγίας , τὸ ἀπεικὸς οὐδὲν , μονονουχὶ καὶ παρατεθεῖσθαι δοκεῖν τῇ τραπέζῃ τὴν λυχνίαν , κἂν εἰ τὸν νότιον ἔχῃ τόπον . Ἐμφανίζει δὲ ἡμῖν καὶ ἑτέρως ὁ τύπος , ὡς θείου φωτὸς ἐκλάμποντος γένοιτ' ἂν τοῖς ἀξίοις τὸ μεταλαχεῖν δύνασθαι τοῦ Χριστοῦ , ὡς ἄρτου ζῶντος καὶ ἀληθινοῦ . Σύσσωμα δὲ καὶ συμμέτοχα γέγονε τὰ ἔθνη Χριστοῦ . Γράφει δὲ πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Σύσσωμα δὲ καὶ συμμέτοχα γέγονε τὰ ἔθνη φωτὸς , δηλονότι τοῦ νοητοῦ , προσαναπιμπλάμενα διαυγαζούσης ἡμέρας , καὶ Φωσφόρου κατὰ νοῦν ἀνατέλλοντος , ἔφη γάρ τις τῶν τοῦ Σωτῆρος μαθητῶν . Ἐχόντων δὲ ὧδε θέσεώς τε καὶ κατασκευῆς τῶν ἐν τοῖς Ἁγίοις τῶν ἁγίων , ἐπίσπαστρον , ἤτοι καταπέτασμα , γενέσθαι προστέταχεν ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας , καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου , καὶ βύσσου νενησμένης · τοῦτο δὲ ταῖς σκηνῆς εἰσβολαῖς περιτείνεσθαι δεῖν ἔφασκεν ἀναγκαίως , πέντε χρυσοῖς ἐπαιωρούμενον στύλοις , ὧν αἱ βάσεις χαλκαῖ . Καὶ ἐπίσπαστρον μὲν ὀνομάζει , τῆς θύρας τὸ περιτάνυσμα , διὰ τὸ , οἶμαι , λεπτοῖς κρίκοις ἀνόπιν ἕλκεσθαι δικνουμένης τῆς εἰσβολῆς · ἀντεπισπᾶσθαι δὲ αὖ καὶ κατευρύνεσθαι τῶν θυρῶν , κρύπτειν τὰ Ἅγια . Πέντε δὲ οἱ στύλοι , χρυσοῖ καὶ περίχαλκοι , τοὺς ὡς πέμπτῳ καιρῷ , καθ' ὃν ἡ Χριστοῦ γέγονε παρουσία , προανατυποῦντες διδασκάλους καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡγουμένους · οἳ τὸν τῆς ἀληθείας ὀρθοτομοῦντες λόγον , τίμιοι μὲν ὡς χρυσός εἰσιν , εὐηχεῖς δὲ οὕτως ὡς χαλκός . Εἰς πᾶσαν γὰρ δὴ τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν · οἳ καὶ διὰ τῆς ἐντέχνου καὶ θεοπνεύστου μυσταγωγίας τοῖς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰστρέχειν ἐθέλουσιν ἀνευρύνουσιν ὥσπερ τὰς εἰσβολάς . Τὰ μὲν οὖν Ἅγια τῶν ἁγίων , τοῦτ' ἔστιν , ἡ ἐσωτέρα σκηνὴ κατεκαλύπτετο τῷ καταπετάσματι . Παρερήρειστο δὲ εὐθὺς καὶ συνήρμοστο τῇ δευτέρᾳ καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ , τὸ θυσιαστήριον ἔχουσα τῶν καρπωμάτων , ἐν ᾧ πᾶσα ἡ δι' αἱμάτων ἐτελεῖτο προσαγωγὴ , πόπανά τε καὶ οἱ λιβανωτοὶ , καὶ πᾶσα θυσία καὶ σπονδὴ , καὶ πρός γε τῷ θυσιαστηρίῳ καὶ τὸν λουτῆρα τὸν χαλκοῦν . Τόπος δὲ αὖ τῷ μὲν θυσιαστηρίῳ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς , δῆλον δὲ ὅτι τῆς ἐξωτέρας · τῷ δέ γε λουτῆρι , τὸ μεσαίτατον τῆς σκηνῆς . Καὶ τίς ἂν νοοῖτο πάλιν ἡ ἐπιτήρησις ; Ἀκριβὲς , ὦ Παλλάδιε , τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , καὶ εἰκαῖον ἐν αὐτῷ παντελῶς οὐδέν . Θέα γὰρ ὅπως ἡμῖν τὸ αἴνιγμα παιδαγωγοῦντα δέδειχεν ἐπὶ Χριστὸν τὸν νόμον . Τέθειται γὰρ παρ' αὐταῖς ταῖς εἰσόδοις ταῖς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων τῆς κατὰ νόμον λατρείας τὸ θυσιαστήριον . Ἀποφέρει γὰρ ὁ νόμος μόλις ἡμᾶς εἰς ἀρχὰς τῶν τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων , καὶ οἱονεί πως παρὰ τὰς πρώτας εἰσβολὰς τῆς ἐπ' αὐτῷ γνώσεως ἀκριβοῦς · εἰσκομίζει δὲ οὐδαμῶς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , τοῦτ' ἔστιν , εἰς τὴν ἐσωτέραν σκηνὴν , ἐν ᾗ πολυειδὴς ὁ Χριστὸς , ὡς Θεοῦ Λόγος , ὡς φῶς , ὡς ἄρτος ζῶν , ὡς εὐωδίας ὀσμὴ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Ἢ γὰρ οὐχὶ φαίης ἂν ὅτι στοιχεῖά τε καὶ ἀρχαὶ τῶν λογίων τοῦ Θεοῦ , τῆς κατὰ νόμον λατρείας ἡ προμελέτησις ἦν ; Ἀληθές . Ὅτι δὲ τετελείωκεν ὁ νόμος οὐδὲν , Ἀμήχανον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρ τίας , ἀναμάθοις ἂν εὐθὺς , καὶ λίαν ἀμογητὶ , καὶ τὴν τοῦ λουτῆρος χρείαν ἐννενοηκώς . Ἔκειτο γὰρ ἐν μέσῃ τῇ πρώτῃ σκηνῇ λαμπρὸς καὶ περίοπτος , προαπονίζων ὕδατι τοὺς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰστρέχοντας . Τέθειτο γὰρ τοῖς ἱερεῦσιν ὁ ἐπὶ τῷδε νόμος . Οὐκοῦν καὶ ἡ ἐν νόμῳ δοκοῦσα πλήρωσις , ἀτελὴς , τὴν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος κάθαρσιν ὑποδηλοῦσα , ἣ τὸ ἱερὸν ἐκπλύνει γένος , φημὶ δὴ τὸ τῶν ἐν πίστει δεδικαιωμένων , οἷς καὶ ὁ θεσπέσιος μαθητὴς προσπεφώνηκε λέγων , Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτὸν , βασίλειον ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιον , λαὸς εἰς περιποίησιν , ἵνα τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ἡμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς . Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ τῇ θύρᾳ τῆς ἔξω σκηνῆς περιτετάννυστο καταπέτασμα , ὡς ἂν μὴ γυμνά τε καὶ ἐμφανῆ τοῖς ἔξωθεν εἴη τὰ Ἅγια , τοῦτ' ἔστιν , ἡ πρώτη σκηνὴ , ἐν ᾗ τὸ ἐν νόμῳ θυσιαστήριον · καταδηλοῦντος , οἶμαι , τοῦ τύπου πάλιν , ὅτι μηδὲ αὐτὸς τοῖς τυχοῦσιν ἐμφανὴς ὁ νόμος . Κατακάλυμμα γὰρ ἔχει τὸ γράμμα , καὶ κατακεκάλυπταί τε καὶ κατημφίασταί πως τὴν ὡς ἐν σκιαῖς ἀσάφειαν . Ὧδε ἔχει . Οὐκοῦν ἐν μὲν τῇ πρώτῃ σκηνῇ λουτὴρ ἔκειτο καὶ θυσιαστήριον · ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ καὶ ἐσωτάτω , ἡ κιβωτὸς καὶ ἡ λυχνία · καὶ μέντοι καὶ τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον , ἐφ' ᾧ τὸ λεπτὸν θυμίαμα , τράπεζά τε καὶ ἄρτοι . Διαμέμνηται δὲ ὁ θεσπέσιος Παῦλος καὶ στάμνου χρυσῆς ἐχούσης τὸ μάννα . Καὶ μὴν καὶ ῥάβδον ἡμῖν ὀνομάζει τὴν Ἀαρὼν , ἣν καὶ ἐν τοῖς Ἁγίοις τῶν ἁγίων ἀποτεθεῖσθαί φησιν , ἅτε δὴ καὶ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων ἐντριβὴς , καὶ ἐγνωκὼς ὅτι μάλιστά γε τὰ τεθεσπισμένα κατὰ καιροὺς , καὶ τῷ μακαρίῳ Μωσῇ προστεταγμένα θεόθεν . Οἶδε δὲ οὖσαν καὶ τράπεζαν καὶ λυχνίαν ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ . Γράφει δὲ οὕτω περὶ ταῖν δυοῖν διαθήκαιν , Ἐν τῷ λέγειν καινὴν , πεπαλαίωκε τὴν πρώτην . Τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον , ἐγγὺς ἀφανισμοῦ . Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας , τό τε ἅγιον κοσμικόν · σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη , ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα , καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων , ἥτις λέγεται ἁγία . Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ , ἡ λεγομένη Ἅγια ἁγίων , χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον , καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ , ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα , καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα , καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης . Ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον , περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος . Ἄρ' οὖν εἴ τις ἕλοιτο φιλοπευστεῖν , χρῆναί τε λέγοι τὰς αἰτίας εἰπεῖν τῆς ὅλης κατασκευῆς , τίς ἂν γένοιτο πρὸς ἡμῶν ὁ λόγος ; Ὅτι , ὦ Παλλάδιε , τὰ μὲν πρὸ τῆς κατασκευῆς τῆς ἁγίας σκηνῆς , τὰ δὲ μετὰ τοῦτο γενέσθαι προστέταχεν . Ἐν μὲν γὰρ τῇ Ἐξόδῳ καί τοι πρὶν ὅλως τοὺς περὶ τῆς ἁγίας σκηνῆς ὀφθῆναι τύπους , καὶ τὰ ἐπ' αὐτῆς γενέσθαι προστάγματα , τὸν ἐπὶ τῇ χρυσῇ στάμνῳ κατεχρησμῴδησε λόγον , εἰδὼς τὸ ἐσόμενον . Μετὰ δέ γε τὴν πῆξιν τῆς ὅλης σκηνῆς ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς εὑρήσομεν τὴν ῥάβδον τὴν Ἀαρὼν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσκεκομισμένην . Ἐν δὲ τῷ Λευϊτικῷ προσεπενομοθέτει Θεὸς περί τε λυχνίας , καὶ μὴν καὶ τραπέζης τῆς ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ . Νομομαθὴς δὲ ὑπάρχων ὁ σοφώτατος Παῦλος , παρίησι μὲν ὅλως τῶν γεγονότων οὐδὲν , διαμέμνηται δὲ πρώτων τε καὶ μέσων καὶ τελευταίων . Ἄριστα ἔφης . Φράζε δὴ οὖν ἕκαστα σαφῶς καὶ διεσταλμένως · βαθὺς γάρ που πάντως ὁ ἐπ' αὐτοῖς ἐστι λόγος . Ναὶ , λέγεις ὀρθῶς . Ἔχει γὰρ ὧδε τὸ χρῆμα κατὰ ἀλήθειαν . Ποιήσομαι δὲ τῶν διηγημάτων καὶ τὴν στάμνον ἀρχήν . Ὑετοῦ μὲν γοῦν δίκην καθίει Θεὸς τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ τὸ μάννα κατὰ τὴν ἔρημον · τροφὴ γὰρ τοῦτο καὶ ἄρτος αὐτοῖς ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ . Ἀλλ' ὅτι μὴ μέχρι τῶν αἰσθητῶν τὸ δρώμενον ἦν · ἀναφέρει γάρ τε ὥσπερ διὰ τύπου καὶ σκιᾶς ἐπὶ τὸ χρῆναι νοεῖν , ὅτι παρέσται κατὰ καιροὺς ὁ ἄνωθεν ἡμῖν καὶ ἐκ Πατρὸς Λόγος , ὡς ἄρτος ἐξ οὐρανοῦ , ὡς καὶ ὁ θεῖος ἡμῖν Δαβὶδ ὑποφαίνει λέγων · Ἄρτον οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς , ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος . Καὶ οὔτι πού φαμεν τὸ μάννα τὸ αἰσθητὸν ἄρτον εἶναι τὸν ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἀγγέλων . Τρέφεται μὲν γὰρ τὸ πνεῦμα πνευματικῶς , σῶμα δὲ αὖ κατ' ἰδίαν φύσιν , τοῦτ' ἔστι , σωματικῶς . Τροφὴ δὲ ἀγγέλων καὶ ἄρτος ὁ πρέπων οὐρανοῖς καὶ τοῖς ἄνω πνεύμασιν , ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος . Τὸ μάννα δὴ οὖν ἐδήλου Χριστόν . Οὐδὲν δὲ ὁ τύπος τὸ ὠφελοῦν ἔχει , μὴ τῆς ἀληθείας εἰσδεδεγμένης . Σκιὰ γὰρ τοῦτο ἐκείνης , οὐ δι' ἑαυτὸ κυρίως γεγονὸς , ἀλλ' ἵνα τι τῶν ἀμεινόνων ἐφ' ἑαυτῷ ζωγραφῇ . Διὰ τοῦτο Χριστὸς τοῖς Ἰουδαίων δήμοις σοφὴν ἐποιεῖτο τὴν ἐπίπληξιν , ὅτι μὴ μᾶλλον αὐτὸν ὡς ἀλήθειαν , ἀλλὰ Μωσέα θαυμάζουσι , τῶν τύπων τὸν ὑπουργόν . Ἔφη γὰρ οὕτως , Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , Μωσῆς ὑμῖν δέδωκε τὸ μάννα · ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς , καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ . Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν . Εἰκόνα δὴ οὖν τὸ μάννα τιθεὶς τοῦ ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ καταφοιτήσαντος Λόγου , τὰ ἐπί γε τῇ στάμνῳ κεχρησμῴδηκε Θεός . Γέγραπται δὲ οὕτως · Εἶπε δὲ Μωσῆς · Τοῦτο τὸ ῥῆμα , ὃ συνέταξε Κύριος , Πλήσατε τὸ γομὸρ τοῦ μάννα , εἰς ἀποθήκην εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν , ἵνα ἴδωσι τὸν ἄρτον , ὃν ἐφάγετε ὑμεῖς ἐν τῇ ἐρήμῳ , ὡς ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐκ γῆς Αἰγύπτου . Καὶ εἶπε Μωσῆς πρὸς Ἀαρών · Λάβε στάμνον χρυσοῦν ἕνα , καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν πλῆρες τὸ γομὸρ τοῦ μάννα , καὶ ἀποθήσεις αὐτὸ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ , εἰς διατήρησιν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν , ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωσῇ . Καὶ ἀπέθετο Ἀαρὼν ἔναντι τοῦ μαρτυρίου , εἰς διατήρησιν . Ὥσπερ γὰρ ἐλέγομεν ὅτι τὸν θεῖον ἔχουσα λόγον ἡ κιβωτὸς ὑπεδήλου τὸν Ἐμμανουήλ · Θεοῦ γὰρ ἦν Λόγος ὡς ἐν ἁγίῳ ναῷ , τῷ ἐκ Παρθένου φημί · τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἡ στάμνος ἡμῖν ἡ χρυσῆ , τὸ μάννα τὸ αἰσθητὸν ὠδίνουσα , τὸν ἄνωθεν καὶ ζωοποιὸν ἐμφαίνει Λόγον , δῆλον δὲ ὅτι τὸν ἐκ Πατρὸς , ὡς ἐν ἱερῷ καὶ ἀχράντῳ σώματι . Ἐπίμεστος δὲ καὶ ἡ στάμνος τοῦ μάννα . Ἐνῴκησε γὰρ ἐν αὐτῷ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς , κατά γε τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν . Καὶ οὐκ ἐκ μέτρου δίδωσι τὸ Πνεῦμα . Παντέλειος γὰρ ὁ Χριστός . Ἀπέκειτο δὲ ἡ στάμνος , εἰς διατήρησιν εἰς τὰς γενεὰς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . Ἄφθαρτος γὰρ καὶ μένων ἀεὶ , καὶ ἐν παντὶ καιρῷ τε καὶ χρόνῳ γνωριμώτατος ὁ Χριστός . Καὶ ἔστιν ἔναντι Κυρίου , τοῦτ' ἔστιν , ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ Πατρός . Ὅτε γὰρ γέγονε καθ' ἡμᾶς ὁ Μονογενὴς , τότε καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς , τοῦτ' ἔστιν , εἰς τὸν οὐρανὸν , νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν , καθὰ γέγραπται . Οὐ γὰρ ἑαυτὸν ἐν ὄψει καθίστησι τοῦ Πατρὸς , ἀλλὰ ἡμᾶς ὡς ἐν ἑαυτῷ , καίτοι γεγονότας ἐκ προσώπου καὶ οἱονεί πως ἐξ ὀφθαλμῶν , διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν , καὶ τὴν κατὰ πάντων τυραννήσασαν ἁμαρτίαν . Ἐν Χριστῷ τοιγαροῦν ἐσχήκαμεν τὴν προσαγωγὴν , καὶ τὴν παῤῥησίαν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν Ἁγίων , καθάπερ ἡμῖν ὁ σοφὸς ἔφη Παῦλος . Ὥσπερ γὰρ καὶ συνεγηγέρμεθα καὶ συνεκαθίσαμεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ , οὕτω πάλιν ἐν αὐτῷ καὶ ἐν προσώπῳ γεγόναμεν τοῦ Πατρός . Καὶ στάμνου μὲν πέρι τῆς ἱερᾶς εἰρήσθω τάδε · σημαίνει δὲ ὅτι καὶ αὐτὴ τὸν Χριστὸν ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν , φέρε δὴ λέγωμεν , εἰ δοκεῖ . Καὶ μάλα . Κορὲ τοίνυν καὶ μέντοι καὶ Ἀβειρὼν , καὶ πρός γε τούτῳ Δαθὰν , φυλῆς τε καὶ αἵματος ἐξέφυσαν τῆς Λευΐ · συντεταγμένην δὲ , φησὶ , ταῖς ἄνωθεν ψήφοις ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ λειτουργίαν ἐγκεχειρισμένοι , τὴν Μωσέως τε καὶ Ἀαρὼν δεδιψήκασι δόξαν , ἑαυτοῖς ἁρπάζοντες τὴν τιμὴν , κεκλημένοι δὲ οὐχὶ πρὸς τοῦτο παρὰ Θεοῦ . Καὶ μὴν καὶ εἰς ἀπηνὲς ἀπογαυρούμενοι θράσος , ἐξοφρυώμενοί τε ἄγαν , φορητὴν μὲν οὐκέτι , δύσοιστον δὲ κομιδῇ κατ' ἀμφοῖν ἐποιοῦντο τὴν κατάῤῥησιν · ἀτιμαγέλαι δὲ ὥσπερ ἀπενοσφίζοντο ταῦροι , καὶ τὴν ὑπὸ Θεῷ δουλείαν ἀποσειόμενοι , συναποθρώσκειν αὐτοῖς ἑτέρους δυσσεβοῦντας ἀνέπειθον . Ἀλλ' οἱ μὲν τῶν σφίσι τετολμημένων εἰσεπράττοντο δίκας . Διοιγνῦσα γὰρ ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς , αὐτοῖς ὁμογενέσι , σκηναῖς καὶ περιουσίαις , εἰς ᾅδου καθίει τὸν ἀλαζόνα λαόν · ὅτι δὲ ψήφῳ τῇ ἄνωθεν , καὶ οὐχὶ θελήμασι τοῖς Μωσέως , τὴν προὔχουσαν ἐν ἱερωσύνῃ τάξιν Ἀαρὼν διεκληρώσατο , διατρανοῦν ἐθέλων ὁ νομοθέτης , εἰς τὸν πανάριστον ἔφη Μωσέα · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ λάβε παρ' αὐτῶν ῥάβδον , κατ' οἴκους πατριῶν , παρὰ πάντων τῶν ἀρχόντων αὐτῶν , κατ' οἴκους πατριῶν αὐτῶν , δώδεκα ῥάβδους , καὶ ἑκάστου τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπίγραψον ἐπὶ τῆς ῥάβδου . Καὶ τὸ ὄνομα Ἀαρὼν ἐπίγραψον ἐπὶ τῆς ῥάβδου Λευΐ . Ἔστι γὰρ ῥάβδος μία . Κατὰ φυλὴν οἴκου πατριῶν αὐτῶν δώσουσι . Καὶ θῄσεις αὐτὰς ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου , κατέναντι τοῦ μαρτυρίου , ἐν οἷς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖ . Καὶ ἔσται , ὁ ἄνθρωπος ὃν ἂν ἐκλέξωμαι αὐτὸν , ἡ ῥάβδος αὐτοῦ ἐκβλαστήσει . Καὶ περιελῶ ἀπ' ἐμοῦ τὸν γογγυσμὸν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἃ αὐτοὶ γογγύζουσιν ἐφ' ὑμῖν . Καὶ ἐλάλησε Μωσῆς τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἔδωκαν αὐτῷ πάντες οἱ ἄρχοντες αὐτῶν ῥάβδον , τῷ ἄρχοντι τῷ ἑνὶ ῥάβδον κατ' ἄρχοντα , κατ' οἴκους πατριῶν αὐτῶν , δώδεκα ῥάβδους . Καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἀναμέσον τῶν ῥάβδων αὐτῶν , καὶ ἀπέθηκε Μωσῆς τὰς ῥάβδους ἔναντι Κυρίου ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου . Καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον , καὶ εἰσῆλθε Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου . Καὶ ἰδοὺ ἐβλάστησεν ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν εἰς οἶκον Λευῒ , καὶ ἐξήνεγκε βλαστὸν , καὶ ἐξήνθησεν ἄνθη , καὶ ἐβλάστησε κάρυα . Καὶ ἐξήνεγκε Μωσῆς πάσας τὰς ῥάβδους ἀπὸ προσώπου Κυρίου πρὸς πάντας υἱοὺς Ἰσραήλ . Καὶ εἶδον , καὶ ἔλαβον ἕκαστος τῆν ῥάβδον αὐτοῦ . Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν · Ἀπόθες τὴν ῥάβδον Ἀαρὼν ἐνώπιον τῶν μαρτυρίων εἰς διατήρησιν , σημεῖον τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνηκόων . Καὶ παυσάσθω ὁ γογγυσμὸς αὐτῶν ἀπ' ἐμοῦ , καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσι . Σημεῖον οὖν οὐκ ἀσυμφανὲς τοῦ ἐξῃρῆσθαι λαμπρῶς καὶ ἐκκεκριμένως εἰς ἱερουργίαν , ὡς ἐξ αἵματος Λευῒ , τὸν θεσπέσιον Ἀαρὼν , τὸ ἐξανθῆσαι τὴν ῥάβδον . Περιτρεπομένης δὲ αὖθις εἰς θεωρίαν πνευματικὴν , ὡς ἐν τύποις ἔτι παχυτάτοις , τὸ Χριστοῦ μυστήριον ἀναλάμψει πάλιν . Τίνα τρόπον ; Κεχειροτόνηται μὲν γὰρ νομοθέτης ἅμα καὶ ἀρχιερεὺς ἐφ' ἡμᾶς παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Ἐμμανουὴλ , ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσκομιῶν τὸ θῦμα . Ὡς γὰρ ὁ μακάριος ἔφη Παῦλος , Ὁ μὲν νόμος διὰ Μωσέως , ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν · ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον , Υἱὸν εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον . Οὐκοῦν καθίκετο μὲν ἐξ οὐρανοῦ ὁ Λόγος , καὶ γέγονε καθ' ἡμᾶς , τῶν ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς ἣν ἔπηξεν ὁ Κύριος , καὶ οὐκ ἄνθρωπος . Ἀλλ' οὐκ ἐδόκει φρονεῖν ὀρθὰ τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραήλ · ἀντεξάγοντες δὲ ὥσπερ αὐτῷ τὸ ἴδιον θέλημα τοῖς ἐκ φθόνου βέλεσι πολυτρόπως ἔβαλλον , οὐ γλώττης , οὐ θράσους , οὐκ ἐκτόπων ἐπιχειρημάτων ἔτι φειδόμενοι , διολλύντες δὲ σφᾶς αὐτοὺς οἱ δείλαιοι , καὶ τελευταῖον ἐσταύρωσαν . Πλὴν ἀνέθαλλεν ἡ ῥάβδος ἡ ἐκ ῥίζης Ἰεσσαί · ἀνέφυ γὰρ δὴ καὶ ἀνεβίω Χριστὸς , λύσας τὰς ὀδύνας τοῦ θανάτου , καθὰ γέγραπται · ζωὴν γὰρ ὄντα κατὰ φύσιν , ὡς Θεὸν , πῶς ἦν εἰκὸς κρατεῖσθαι θανάτῳ , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον καταθλῆσαι φθορᾶς ; Ὥσπερ δὲ τὸ ἀναφῦναι τὴν ῥάβδον , καὶ ἀναβλαστεῖν ἀδοκήτως τὸ ἀνανθὲς ἤδη ξύλον , διαρκὲς τοῖς ἀρχαιοτέροις σημεῖον ἦν τοῦ διὰ ψήφου τῆς ἄνωθεν εἰς ἀρχιερέα κεχειροτονῆσθαι τὸν Ἀαρών · οὕτω φαμὲν , ὅτι λαμπρά τε καὶ ἐναργὴς καὶ ἀποχρῶσα λίαν ἀπόδειξις τοῦ καὶ Θεὸν εἶναι κατὰ φύσιν τὸν Ἐμμανουὴλ , τὸ πατῆσαι θάνατον , καὶ ἀναβιῶναι θεοπρεπῶς . Καὶ γοῦν αὐτὸς ὁ Χριστὸς , καίτοι πᾶν ὁτιοῦν τῶν ὑπέρ γε τὸ εἰκὸς καὶ λόγον ἀποπεραίνειν ἀμογητὶ καὶ εὐκόλως δυνάμενος , τοῖς τὸ σημεῖον αἰτοῦσιν ἔφασκεν · Ἡ γενεὰ αὕτη πονηρά ἐστι · σημεῖον αἰτεῖ , καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ , εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου . Ὥσπερ γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας , οὕτως ἔσται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας . Οὐκοῦν διαβόητον ἀληθῶς καὶ περιφανὲς σημεῖον , καὶ ἀρκοῦν εἰς πίστιν τοῖς γε ὡς ἀληθῶς εὐγνώμοσι , τοῦ κατὰ φύσιν εἶναι Θεὸν καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς πεφυκέναι τὸν Υἱὸν , τὸ καταργῆσαι τὸν θάνατον καὶ φθορὰν , καὶ ἀναθάλαι πρὸς ζωήν . Γέγονε γὰρ αὐτὸς ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , καὶ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν . Καὶ δέδοται τὸ σημεῖον τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνηκόων , ὡς ἂν εἰδεῖεν ὅτι ψήφῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀρχιερεὺς γέγονεν ἐφ' ἡμᾶς ὁ Χριστὸς , ὅσιος , ἄκακος , ἀμίαντος , κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἀλλ' ἐξήνθησε μὲν ἡμῖν ἡ ῥάβδος ἡ Ἀαρών · τουτὶ γὰρ ἡμῖν ἀρτίως ὁ ἱερὸς ὑπέδειξε λόγος · ἐξήνθησε δὲ κάρυα · καὶ τί δὴ τὸ αἴνιγμα , νοεῖν οὐκ ἔχω . Μάλιστα μὲν , ὦ Παλλάδιε , τὸ ἀπεικὸς οὐδὲν , ἐκ καρύας εἰλῆφθαι τὴν ῥάβδον ὑπονοεῖν . Καὶ ἦν ἐν ἔθει τοῖς πάλαι τὸ καὶ τοιοῖσδέ τισιν ἀποκεχρῆσθαι σκήπτροις . Εἰ δὲ δὴ καὶ λόγον ἡμᾶς ἐφαρμόσαι δεῖ τὸν τοῖς θεωρήμασι πρέποντα , φράσαιμ' ἂν ἐκεῖνο πάλιν , ὃ ἐκτεθρύλληταί πως , δοκεῖ δὲ εἶναί τισι καὶ ὡς ἐν πίστει δεκτὸν , τὸ μὴ ἀνικάνως ἔχειν τὴν ῥάβδον τὴν καρυΐνην ἀϋπνίαν ἐμποιεῖν , εἰ πρός γε τὸ κάρα κέοιτό τινων , τάχα που δυνάμεσι φυσικαῖς ἐνεργοῦσαν τὸ χρῆμα κατὰ θέλησιν Θεοῦ . Πιστώσεται δέ πως εἰς τοῦτο ἡμᾶς καὶ αὐτὸς λέγων πρὸς Ἱερεμίαν ὁ πάντα εἰδὼς , καὶ τῶν ὅλων Δημιουργός · Τί σὺ ὁρᾷς , Ἱερεμία ; Ὁ δὲ , Βακτηρίαν λέγων καρυΐνην · καὶ δὴ πρὸς τοῦτο Θεός ; Ὀρθῶς ἑώρακας , φησὶν ὅτι ἐγὼ ἐγρήγορα ἐπὶ τοὺς λόγους μου , τοῦ ποιῆσαι αὐτούς . Ἀϋπνίας οὖν ἄρα σύμβολον νοοῖτ' ἂν εἰκότως ἡ ῥάβδος ἡ καρυΐνη . Γρηγόρησις δὲ ὥσπερ ἐξ ὕπνου γέγονεν ἡ ἐκ νεκρῶν ἀναβίωσις τοῦ Χριστοῦ . Τοιγάρτοι καὶ διὰ τῆς τοῦ Ψάλλοντος λύρας φησίν · Ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα , ἐξηγέρθην , ὅτι Κύριος ἀντελάβετό μου . Ἀληθὴς ὁ λόγος . Λύχνου δὲ καὶ τραπέζης πέρι , τῆς ἔν γε τῇ πρώτῃ σκηνῇ , γέγραπται πάλιν ὡδί · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Ἔντειλαι τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ λαβέτωσαν ἔλαιον καθαρὸν , κεκομμένον εἰς φῶς , καῦσαι λύχνον διαπαντὸς , ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου · καὶ καύσουσιν αὐτὸ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωῒ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶς , νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν . Ἐπὶ τῆς λυχνίας τῆς καθαρᾶς καύσετε τοὺς λύχνους ἐναντίον Κυρίου ἕως εἰς τὸ πρωΐ . Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν , καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτους . Δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτος ὁ εἶς , καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺς δύο θέματα , ἓξ ἄρτους τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου , καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα , καὶ ἔσονται εἰς ἄρτους εἰς ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ . Τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προθήσετε ἔναντι Κυρίου διαπαντὸς ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , διαθήκην αἰώνιον · καὶ ἔσται Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ , καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ · ἔστι γὰρ Ἅγια τῶν ἁγίων . Τοῦτο αὐτῷ ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ , νόμιμον αἰώνιον . Καθαρὸν οὖν τὸ ἔλαιον , καὶ μὴν καὶ ἐλάϊνον , τοῦτ' ἔστιν , ἐξ ἐλαιῶν , οὐκ ἐξ ἑτεροειδῶν σπερμάτων καὶ γεωδεστέρων , ἐξ ὧν ἔλαιον μὲν ἐθλίβετο , νόθον δὲ ὥσπερ καὶ οἱονεὶ κεκαπηλευμένον · ἀεὶ γάρ ἐστι καθαρὸν καὶ γνήσιον ἀληθῶς ἐν Ἐκκλησίαις τὸ φῶς , δῆλον δὲ ὅτι τὸ διὰ Χριστοῦ , Πνεύματι , κἂν εἰ διὰ τῆς τῶν ἁγίων διακονοῖτο φωνῆς , πρὸς οὓς ἔφη Χριστός · Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου . Καὶ θαυμαστὸν οὐδέν · οὓς γὰρ ἀδελφοὺς ὠνόμασε , καὶ μετόχους ἑαυτοῦ κατεστήσατο , τούτοις ἂν εἰκότως καὶ τῶν ἰδίων ἀξιωμάτων ἐπιμερίζοι τὴν δόξαν . Καίεται δὴ οὖν ὁ λύχνος καὶ ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ , καὶ διττὸν ἂν ἔχοι τὸ χρῆμα τὸν νοῦν · ἐν μὲν γὰρ τῇ ἐσωτέρᾳ σκηνῇ λύχνοι φαίνουσιν ἑπτὰ , ἐξαπτόμενοι τὸ πρωΐ , καὶ πλούσιον τοῖς εἰστρέχουσιν ἐνιέντες τὸ φῶς . Καὶ ἦν ἡ λυχνία Χριστὸς , ὡς ἐν τύπῳ πάλιν τοὺς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰστρέχειν ἐθέλοντας πολλῷ καὶ ἀμφιλαφεῖ καταυγάζων φωτί · Προσέλθετε γὰρ , φησὶ , πρὸς αὐτὸν καὶ φωτίσθητε . Καὶ μὴν καὶ τὸ ἀνακαίεσθαι τὸ πρωῒ τοὺς λύχνους κατασημήνειεν ἂν τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸν καιρόν . Διηύγασε γὰρ , οἷά τις ἡμέρα , καὶ φῶς ἀνέλαμψε νοητὸν , τῆς ἀρχαίας ἡμῶν ἀμαθίας ἐλαύνων τὸν σκότον , καὶ ὡς ἐν τάξει νυκτὸς , τὴν ἐπισκήψασαν ταῖς ἁπάντων καρδίαις κατασκεδαννύων ἀχλύν . Οὕτω γὰρ ἡμῖν τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας τὸν καιρὸν καὶ ὁ προφήτης παρεκάλει λέγων · Τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου , τὸ πρωῒ παραστήσομαί σοι , καὶ ἐπόψομαι . Πότε γὰρ ἂν δεκταὶ γεγόνασιν αἱ ἁπάντων εὐχαὶ , καὶ οἱ πάλαι πλανώμενοι παρέστημεν οἱονεὶ τῷ Θεῷ , δι' οἰκειότητος , δηλονότι τῆς πνευματικῆς , καὶ ὑπακοῆς καὶ πίστεως , εἰ μὴ τὸ φῶς ἡμῖν ἐπέλαμψε τὸ ἐξ οὐρανοῦ , τοῦτ' ἔστι , Χριστός ; Οὐκοῦν ἐν μὲν τῇ ἐσωτέρᾳ σκηνῇ πλούσιόν τε καὶ λεπτὸν τῶν ἑπτὰ λύχνων τὸ φῶς , ἐν δὲ τῇ πρώτῃ σκηνῇ λύχνος ἦν ὁ φαίνων , ἐμφαίνων τε , οἶμαι , μὴ δίχα τοῦ θείου φωτὸς , μηδὲ αὐτοὺς εἶναι τοὺς ἐν νόμῳ παιδαγωγουμένους καταδηλοῦντος τοῦ πράγματος . Ἐκάλει γὰρ ἐκ πολυθεΐας εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεοῦ καὶ ὁ διὰ Μωσέως νόμος , καὶ ἀφίστα μὲν τοὺς ἀρχαιοτέρους τοῦ λατρεύειν ἔτι τῇ κτίσει παρὰ τὸν Κτίσαντα , προσκεῖσθαι δὲ δεῖν ἀνέπειθε τῷ πάντων Δημιουργῷ · φωτὸς δὲ οὐ δίχα τοῦ νοητοῦ ταυτὶ ταῖς τῶν παιδαγωγουμένων κατωρθοῦτο ψυχαῖς . Οὐκοῦν , ἐρῶ γὰρ εἰσαῦθις , πλούσιος μὲν καὶ πολὺς τοῖς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων ὁ παρὰ Χριστοῦ φωτισμὸς , μείων δὲ τοῖς ἐν νόμῳ · καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος Ἰσοστατεῖ γὰρ οὐδαμῶς , εἰς λαμπρότητα τὴν πνευματικὴν , τοῖς εὐαγγελικοῖς θεσπίσμασιν , ἡ ἐν νόμῳ σκιά · τὰ μὲν γὰρ ὅλην περιαστράπτει τὴν οἰκουμένην , ἡ δὲ ἦν μόνοις γνώρισμα τοῖς ἐξ Ἰσραήλ . Ὀρθῶς ἔφης . Ἔοικε δὲ , ὦ Παλλάδιε , καὶ ἕτερόν τι παραδηλοῦν ἡ τράπεζα καὶ ὁ λύχνος , ὁ ἔν γε τῇ πρώτῃ σκηνῇ . Τὸ τί δὴ φής ; Ἰωάννην τάχα που τὸν θεσπέσιον Βαπτιστὴν ὁ λύχνος , ἄρτοι δὲ οἱ δύο καὶ δέκα , τὸν τῶν ἁγίων ἡμῖν ἀποστόλων προανατυποῦσι χορόν . Τίνα τρόπον ; Ἢ οὐκ οἶσθα ὅτι τοῖς ἐν νόμῳ καὶ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν λύχνος ἦν οἷά τις , Χριστοῦ προβαδίζων ὁ θεσπέσιος Βαπτιστὴς , καὶ περὶ αὐτοῦ προαναπεφώνηκεν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ · Ἡτοίμασα λύχνον τῷ Χριστῷ μου . Μεμαρτύρηκε δὲ τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ , τοῖς τῶν Ἰουδαίων καθηγηταῖς περὶ αὐτοῦ λέγων . Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων , ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιασθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ . Θέα γὰρ ὅπως ὡς νομομαθὴς ὢν ὁ μακάριος Παῦλος , μονονουχὶ πρὸς ἀνάμνησιν ἀναφέρει λύχνου , τοῦ κατὰ τὴν πρώτην σκηνήν . Ἄσβεστον μὲν γὰρ ὁ νομοθέτης διατηρεῖσθαι δεῖν κεκέλευκεν οὕτω λέγων · Καὶ καύσουσιν αὐτὸν Ἀαρὼν , καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωῒ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶς . Χρόνον γε μὴν ἐπ' αὐτῷ κομιδῇ βραχὺν ἡσθέντες Ἰουδαῖοι , διά γε τὸ προσδραμεῖν τῷ δι' αὐτοῦ βαπτίσματι , καὶ θαῦμα ἑλεῖν ἐπ' αὐτῷ πολὺ , κατεκοίμισαν τῷ θανάτῳ μονονουχὶ τὸν ἀειφανῆ λύχνον κατασβεννύοντες . Εἰ γὰρ καὶ Ἡρώδου τὸ τόλμημα λέγοιτο τυχὸν , ἀλλ' οὖν ὄντος ἐξ αἵματος Ἰσραήλ · διὰ τοῦτο Χριστὸς τοῖς Ἰουδαίων λαοῖς τὸ κατὰ παντὸς ἁγίου θράσος ἐγκαλῶν , Οὐκ ἐνδέχεται , φησὶ , προφήτην ἀπολέσθαι ἔξω Ἱερουσαλήμ . Φῶς οὖν ἄρα καὶ λύχνος , καθ' ὁμοιότητα καὶ κατὰ μέθεξιν τοῦ Χριστοῦ , καὶ ὁ θεσπέσιος Βαπτιστὴς τοῖς ἐν νόμῳ κατὰ τὴν Ἰουδαίαν . Οὕτω φημί . Κατὰ τὸν ἴσον δὲ τρόπον ἄρτους νοεῖσθαί φαμεν τοὺς ἁγίους ἀποστόλους . Εἷς μὲν γὰρ ὁ φύσει τε καὶ ἀληθῶς ἄρτος ὁ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ζωοποιός · κατὰ μίμησιν δὲ τοῦ φύσει καὶ κατὰ μέθεξιν ἄρτοι τρέφοντες εἰς εὐσέβειαν οἱ θεῖοι μυσταγωγοὶ , λόγους ἡμῖν ἐνιέντες ζωῆς , καὶ τὸν ἐκ τῆς ἀμαθίας λιμὸν , τῆς τῶν πιστευόντων ἐξιστάντες ψυχῆς . Ἰσάριθμοι δὲ τοῖς μαθηταῖς , οἱ ἄρτοι · δυοκαίδεκα γὰρ , καὶ εἰς δύο κείμενοι θέματα , ἒξ ἔνθεν , φησὶ , καὶ ἓξ ἔνθεν , μονονουχὶ καὶ ἐν κύκλῳ περιεστῶτες , καὶ ἐν μέσῳ τόπῳ κείμενον ἔχοντες ἕνα τε καὶ ἐξ οὐρανοῦ , τοῦτ' ἔστι , Χριστόν · καὶ δύο δεκάτων ἕκαστος , τοῦτ' ἔστιν , ἐκ δύο μέτρων τελείων . Τέλειοι γὰρ κατ' ἄμφω γεγόνασιν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , πρὸς πᾶν ὁτιοῦν ἀρτίως ἔχοντες ἀγαθὸν , ἔργῳ τε διαπρεπεῖς καὶ λόγῳ . Λίβανος δὲ καὶ ἅλας αὐτοῖς τὰ ἐπιπαττόμενα , τοῦ μὲν λιβάνου τὸ εὐῶδες ἐν ἁγιασμῷ , καὶ εὐωδίᾳ Χριστοῦ , τοῦ γε μὴν ἁλὸς , τὴν φρόνησιν ὑπεμφαίνοντος . Οὐ γὰρ ἀσύνετος ἢ μωρὸς τῶν ἁγίων ὁ λόγος , ἀλλ' ἐν χάριτί τε καὶ ἅλατι ἠρτυμένος , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ χάριν διδοὺς τοῖς ἀκούουσιν . Εἴρηται δὲ πρὸς αὐτοὺς καὶ παρὰ Χριστοῦ · Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς . Προτίθενται δὲ καὶ ἐν ἡμέρᾳ Σαββάτων . Ἡμέρα γὰρ ἀναδείξεως τῶν ἁγίων ἀποστόλων , ὁ τοῦ νοητοῦ Σαββάτου καιρὸς , τοῦτ' ἔστιν , ἡ Χριστοῦ παρουσία , ἣν ἐπείπερ οὐκ ἔγνωσαν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , ὁ Παῦλός φησι περὶ αὐτῶν , Ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὰρ εἰσῆλθον εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ , τὴν πίστιν οὐ προσηκάμενοι . Σαββατισμὸς οὖν νοητὸς καὶ ἀληθὴς , ὁ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας καιρός . Ἐν ὀφθαλμοῖς δὲ Θεοῦ τῶν ἄρτων ἡ πρόθεσις , καὶ μὴν καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς Ἰσραήλ . Προθήσετε γὰρ , φησὶ , τῇ ἡμέρᾳ τῶν Σαββάτων ἔναντι Κυρίου διὰ παντὸς , παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ · θεωμένου καὶ διηνεκῶς ἀξιοῦντος τοὺς ἁγίους ἐπισκοπῆς . Ὀφθαλμοὶ γὰρ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , φησί . Τοῦ δὲ Ἰσραὴλ , ὡς προσέχειν αὐτοῖς ὀφείλοντος , καὶ οἱονεί πως ἐφιστῶντος τῆς διανοίας τὸν ὀφθαλμὸν , οὗ καὶ εἰς τύπον ἂν εἴη ὁ σωματικός . Ἀλλ' ἔσται , φησὶν , Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ , καὶ φάγονται αὐτά . Πρόκειται γὰρ ἡμῖν εἰς τροφὴν τὰ τῶν ἁγίων ἀποστόλων συγγράμματα , τοῖς ἐν πίστει δεδικαιωμένοις , ἁγίῳ τε καὶ ἱερῷ γένει , λαοῖς τοῖς εἰς περιποίησιν , καὶ ἐξειλεγμένοις , καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάριτι κατακεχρισμένοις . Εὖ ἔφης · συναινέσαιμι γὰρ ἄν . Ἀλλὰ τοῦ δὴ χάριν , οὐκ ἐν τοῖς Ἁγίοις τῶν ἁγίων , ἀλλ' ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ τοῦ ἁγίου Βαπτιστοῦ , καὶ τῶν ἁγίων ἀποστόλων οἱ τύποι ; Πρῶτον μὲν ὅτι πολὺ τὸ μεσολαβοῦν , καὶ οὐκ ἐν οἷς ὁ Χριστὸς , καὶ τὰ τῶν ἁγίων κείσεται , ἀλλ' οἱονεί πως ἔξω καὶ ἐν μείοσιν . Ἐξῄρηται γὰρ καὶ ἀνὰ μέρος ἐστὶ τὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ πολὺς τὰ ἀνθρώπινα διατειχίζει λόγος , ἀσύγκριτον ἐπιδεικνὺς τὴν τῶν φύσεων ἰδιότητα , καὶ τὴν τῆς εὐκλείας διαφοράν . Εἶτα ὅτι γεγόνασιν ἐξ Ἰουδαίων καὶ τῆς κατὰ νόμον λατρείας . Ταύτῃ τοι τόπος ὥσπερ αὐτοῖς ὁ πρέπων ἡ πρώτη σκηνὴ , ἐν ᾗ τὸ ἐν τύποις ἔκειτο τῶν καρπωμάτων θυσιαστήριον · ἢ οὐκ ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ σκηνῆς ὥσπερ τῆς πρώτης , ἡ τῶν ἁγίων μαθητῶν γέγονε κλῆσις ; Καὶ μάλα . Ἔχοντος δὴ οὖν ἀποχρώντως ἡμῖν εὖ μάλα τοῦ περὶ τούτων λόγου , παροιστέον , εἰ δοκεῖ , τὴν τοῦ θεσπεσίου Παύλου φωνὴν , διατρανοῦσαν ἀστείως , τὸ ἐπί γε τῇ πρώτῃ καὶ τῇ δευτέρᾳ σκηνῇ μαρτύριον . Γράφει δὲ ὧδε · Τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν , διὰ παντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες . Εἰς δὲ τὴν δευτέραν , ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς οὐ χωρὶς αἵματος , ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων , τοῦτο δηλοῦντος τοῦ ἁγίου Πνεύματος , μήπω πεφανερῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν , ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν . Ἥτις παραβολὴ εἰς τὸν καιρὸν τὸν ἐνεστηκότα , καθ' ὃν δῶρά τε καὶ θυσίαι προσφέρονται , μὴ δυνάμεναι κατὰ συνείδησιν τελειῶσαι τὸν λατρεύοντα , μόνον ἐπὶ βρώμασι καὶ πόμασι καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς δικαιώματα σαρκὸς μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα . Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς οὐ χειροποιήτου , τοῦτ' ἔστιν , οὐ ταύτης τῆς κτίσεως , οὐδὲ δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων , διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς Ἅγια τῶν ἁγίων αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος . Συνίης οὖν ὅτι τὰς μὲν ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ λατρείας ἐπετέλουν οἱ ἱερεῖς , τὴν εἰς Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσδρομὴν οὐκ ἔχοντες . Τοιάδε γάρ πώς ἐστιν ἡ κατὰ νόμον λατρεία , στάσιν ἔχουσα τὴν ἐν σκιαῖς . Εἰκαῖα δὲ ταῦτα πρὸς κάθαρσιν καὶ ἀπόπλυσιν ἁμαρτίας . Διεπύθου γὰρ ἀρτίως βοῶντος τοῦ Παύλου , ὡς ἀνικάνως ἔχουσι κατὰ συνείδησιν , τελειῶσαι τὸν λατρεύοντα . Διετηρεῖτο δὲ μᾶλλον μέχρι καιροῦ διορθώσεως , δῆλον δὲ ὅτι τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς , ὅτε τῶν τύπων τὸ ἀκαλλὲς μετακεχώρηκεν εἰς ἀλήθειαν . Ἅπαξ δὲ τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων εἰσέθει . Καὶ οὐ χωρὶς αἵματος , ὃ προσῆγεν ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων . Σαφηνιεῖ δὲ ἡμῖν καὶ τοῦτο πάλιν ὁ σοφώτατος Παῦλος ὡδὶ λέγων περὶ Χριστοῦ , Ἀνώτερον λέγων , ὅτι θυσίας καὶ προσφορὰς καὶ ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας , οὔτε ηὐδόκησας , αἵτινες κατὰ νόμον προσφέρονται . Τότε εἶπον , Ἰδοὺ ἥκω τοῦ ποιῆσαι τὸ θέλημά σου · ἀναιρεῖ τὸ πρῶτον ἵνα τὸ δεύτερον στήσῃ · Ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν , διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος Ἰησοῦ Χριστοῦ · καὶ πᾶς μὲν ἀρχιερεὺς ἕστηκε καθ' ἡμέραν λειτουργῶν , καὶ τὰς αὐτὰς πολλάκις προσφέρων θυσίας αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας , οὐδεμίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν , εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ · τὸ λοιπὸν ἐκδεχόμενος ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν αὐτοῦ , μιᾷ γὰρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους . Ἅπαξ γὰρ ἀποθανὼν , οὐκέτι ἀποθνήσκει , κατὰ τὸ γεγραμμένον · πολλῶν δὲ ἀνενεγκὼν ἁμαρτίας , εἰσῆλθεν εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , τοῦτ' ἔστιν , εἰς τὸν οὐρανὸν , νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν . Σαφὴς ὁ λόγος · ἱδρῶτα δὴ οὖν τὸν ἐπὶ τῷδε μέθες , αἷμα δὲ ποῖον ἂν εἴη πάλιν ὃ καὶ προσκομίζειν ἔθος , τὸν τῶν ἱερῶν ἡγούμενον ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων , ἐρομένῳ φράσον . Νομομαθὴς ὢν ὁ Παῦλος καὶ ἠκριβωκὼς ὅτι μάλιστά γε τὴν διὰ Μωσέως ἐντολήν , ὡς σοφοῖς τὰ τοιαῦτα τοῖς Ἑβραίων λαοῖς , καὶ ἀνεγνωκόσι τὸν νόμον , περὶ τῶν οὕτω σεπτῶν τε καὶ ἀποῤῥήτων ἄγαν , οὐκ ἐν πλάτει διηγημάτων , ἐν παραδρομῇ δὲ μᾶλλον καὶ ἀναμνήσει τῶν ἤδη προεγνωσμένων , τὰ τοιάδε προσλαλεῖ . Παροίσω δὲ , εἰ δοκεῖ , καὶ τὸν ἐπὶ τῷδε νόμον χρηστομαθεῖν ᾑρημένῳ , καὶ τὸ ἀκριβὲς δὴ λίαν καὶ ἀπεξεσμένον εἰς διασάφησιν τῶν θεωρημάτων εὖ μάλα δεδιψηκότι . Γέγραπται τοίνυν ἐν τῷ Λευιτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ · Ψυχὴ , ἐὰν ἁμάρτῃ ἐναντίον Κυρίου ἀκουσίως ἀπὸ πάντων τῶν προσταγμάτων Κυρίου , ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν , καὶ ποιήσῃ ἕν τι ἀπ' αὐτῶν , ἐὰν μὲν ὁ ἀρχιερεὺς ὁ κεχρισμένος ἁμάρτῃ , τοῦ τὸν λαὸν ἁμαρτεῖν , προσάξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ , ἧς ἥμαρτε , μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας , καὶ προσάξει τὸν μόσχον παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου , καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου . Καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ὁ τετελειωμένος τὰς χεῖρας ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου , εἰσοίσει αὐτὸ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα , καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου , κατὰ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον . Καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος τῆς συνθέσεως τοῦ ἐναντίον Κυρίου , ὃ ἐστὶν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου , καὶ πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων , ὃς ἐστὶ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ πᾶν τὸ στέαρ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς ἁμαρτίας περιελεῖ ἀπ' αὐτοῦ , τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια , καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων , καὶ τοὺς δύο νεφροὺς , καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ' αὐτῶν , ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν μηρίων , καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ αὐτὸ , ὃν τρόπον ἀφαιρεῖται αὐτὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου , καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς καρπώσεως καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου , καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν σάρκα σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς ἀκρωτηρίοις , καὶ τῇ κοιλίᾳ , καὶ τῇ κόπρῳ · καὶ ἐξοίσουσιν ὅλον τὸν μόσχον ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρὸν , οὗ ἐκχεοῦσι τὴν σποδιάν . Καὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν ἐπὶ ξύλων ἐν πυρί · ἐπὶ τῆς ἐκχύσεως τῆς σποδιᾶς καυθήσεται . Ταυτὶ μὲν ὁ νόμος γενέσθαι προστέταχεν , εἰ τῶν ἐξ ἀγνοίας πταισμάτων καταγράφοιτό τι τοῦ προὔχοντος ἐν ἱερωσύνῃ . Χρῆναι δέ φησι καὶ ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων ἐπιτελεῖσθαι θυσίαν μόσχου προσκομιζομένου σφαζομένου τε οὕτως παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου , καὶ τῶν πρεσβυτέρων τῆς Συναγωγῆς ἐπιθέντων αὐτῷ τὰς χεῖρας , εἰσφερομένου τε τοῦ αἵματος εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , καὶ ἁπαξαπλῶς εἰπεῖν πάντων ἐπιτελουμένων ἐπ' αὐτῷ καθ' ὁμοιότητα τῆς θυσίας ὑπὲρ Ἀαρών . Ἀλλ' ὅτι μὲν δὴ καὶ ἱερέων καὶ λαοῦ κάθαρσις ὁ Χριστὸς , δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν αὐτῷ τὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας ἀποτριβόμενοι μολυσμὸν , καὶ διὰ τούτων ἂν γένοιτο παντί τῳ σαφές . Λέγωμεν δὲ ἀνὰ μέρος τὰ ἐφ' ἑκάστῳ τῶν γεγραμμένων · προήκοι γὰρ ἂν εὐκρινῶς ὁ λόγος καὶ διαπτύσσων , ὡς ἔνι , τὰ κεκρυμμένα . Εὖ ἔφης . Λαμβάνεται τοίνυν ὁ μόσχος ἀμώμητός τε καὶ ἀπλὴξ εἰς τύπον Χριστοῦ τοῦ ἀληθῶς ἀμώμου , καὶ τὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας τραυματισμὸν οὐκ ἀνασχομένου παθεῖν . Ἔρχεται γὰρ , φησὶν , ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν · οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , κατὰ τὰς Γραφάς . Προσάγεται δὲ πρὸς αὐταῖς τῆς ἁγίας σκηνῆς ταῖς θύραις ἔναντι Κυρίου , τὸ παθεῖν ὥσπερ οὐ παραιτούμενος , ὑπέρ γε τῆς ἁγίας σκηνῆς , τοῦτ' ἔστι , τῆς Ἐκκλησίας , ἀνατεθειμένος τε ὑπὲρ αὐτῆς εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν , Ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν . Τὸ , ἁγιάζω , λέγων , ἀντὶ τοῦ , προσάγω , καὶ ἀνατίθημι προσφορὰν ἀμώμητον τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Ἁγιάζεσθαι γὰρ λέγεται τὸ ἀνατιθέμενον τῷ Θεῷ , κατ' ἐκεῖνό που τὸ γεγραμμένον · Παγὶς ἀνδρὶ , ταχύ τι τῶν ἰδίων ἁγιάσαι · μετὰ γὰρ τὸ εὔξασθαι , μετανοεῖν γίνεται . Ὅτι δὲ ἡ προσφορὰ δεκτὴ καὶ εὐάρεστος , δηλοῖ τὸ , Ἔναντι Κυρίου . Νοοῦμεν γὰρ ἤδη τὸ γεγραμμένον ἐπὶ τῆς τῶν ἀδελφῶν ξυνωρίδος , Καΐν τέ φημι καὶ Ἀβέλ . Ἐπεῖδε μὲν γὰρ , φησὶν , ὁ Θεὸς ἐπὶ Ἀβέλ τε καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ , ἐπὶ δὲ Καῒν καὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχεν · ἐφορᾷ γὰρ ὅτι τὸ ἁνδάνον αὐτῷ , καὶ ἀποστρέφεται μισῶν τὸ μὴ οὕτως ἔχον , οὐκ ἀσυμφανές . Ἐπιτιθεμένων δὲ τῷ μόσχῳ τῶν χειρῶν τοῦ διημαρτηκότος , ἡ σφαγὴ πράττεται · καὶ ἐνώπιον Κυρίου . Αὐτὸς γὰρ ἡμῶν αἴρει τὰς ἁμαρτίας , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὀδυνᾶται σφαζόμενος . Ἔργου γὰρ δὴ καὶ πράξεων , ἡ χεὶρ , εἰς τύπον . Πλὴν , ἐνώπιον Κυρίου σφάζεται , μονονουχὶ καὶ συγκαταβαίνοντος τοῦ Πατρὸς εἰς τὸ δεῖν ὑπὲρ ἡμῶν ἐκτεθνάναι τὸν Υἱόν · οὐ γὰρ ἀποστρέφεται σφαζόμενον βλέπων , καὶ οὐ δή που πάντως τὸ παθεῖν ἐπαινῶν , οὐκ ἠγνοηκὼς δὲ ὅτι σωτήριόν ἐστι τῷ κόσμῳ τὸ παθεῖν ὑπὲρ ἡμῶν τὸν Ἐμμανουήλ . Οὐκοῦν αὐτὸς ἡμῶν αἴρει τὰς ἁμαρτίας , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὀδυνᾶται , τὴν ἐπὶ τῷ τιμίῳ σταυρῷ δι' ἡμᾶς ὑπομένων σφαγήν . Εἶτα λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τῷ δακτύλῳ , ῥανεῖ μὲν ἑπτάκις ἐπὶ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον , ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ . Ὄνομα δὲ αὐτῷ , τὸ ἱλαστήριον . Καταχρίει δὲ καὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος . Γέγονε γὰρ ἡμῖν ἱλασμός τε καὶ ἱλαστήριον , ὁ Χριστός . Πλὴν , ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου , τελεωτάτην ἡμῖν δωρεῖται τὴν ἀποκάθαρσιν . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , ἐστὶ , τὸ ἑπτάκις ῥαίνεσθαι τῷ αἵματι τὸ ἱλαστήριον · σύμβολον δὲ τελειότητος , ὁ ἑπτὰ ἀριθμός . Εὐωδιάζει γὰρ αὐτοῦ καὶ ὁ θάνατος τὴν τοῦ κόσμου σωτηρίαν καὶ ζωὴν καὶ τὴν ἐν πίστει προσαγωγήν · Εἷς γὰρ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι , κατὰ τὰς Γραφάς . Οὐκοῦν τοῦ θανάτου τὴν εὐωδίαν δηλοῖ τὸ καταχρίεσθαι τῷ αἵματι τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον . Ἐκχεῖται δὲ καὶ τὸ αἷμα τὸ λοιπὸν παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν καρπω μάτων ἐν τῇ πρώτῃ σκηνῇ · καὶ ψυχῆς μὲν εἰς τύπον τὸ αἷμα . Τέθεικε δὲ τὴν ψυχὴν ὁ Ἐμμανουὴλ , οὐχ ὑπέρ γε μόνης τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν νόμῳ , τουτέστι , τοῦ Ἰσραήλ , ἐκλελυτρώμεθα γὰρ τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ συλλήβδην ἅπαντες , Ἕλληνές τε καὶ Ἰουδαῖοι , καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ Παῦλος · Ἢ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον ; οὐχὶ δὲ καὶ ἐθνῶν ; ναὶ καὶ ἐθνῶν · εἴπερ εἷς ὁ Θεὸς , ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως , καὶ ἀκροβυστίαν διὰ πίστεως . Ὑφαιρομένων δὲ ἀπ' αὐτῶν τῶν ἐντοσθίων τοῦ μόσχου καὶ ἀναφερομένων εἰς τὸ θυσιαστήριον , ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸ ἐπίλοιπον καταπίμπραται σῶμα . Ἔστι γὰρ αὐτὸς τὸ θῦμα τὸ ἱερὸν , εὐωδιάζων ἐν ἀρεταῖς , ὧν εἶεν ἂν τύποι τὰ ἐντόσθια , καὶ κεκρυμμέναι οἱονεί πως ἐν ἡμῖν αἱ ἀρεταὶ , καὶ εἰς νοῦν ἔσω κείμεναι · αὐτὸς καὶ ὁ πάσχων ἔξω τῆς πύλης , καὶ τῷ θανάτῳ τῆς ἰδίας σαρκὸς ἐκκαθαίρων τοὺς μεμολυσμένους · Δαμάλεως γὰρ σποδὸς ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους , ἁγιάζει , φησὶ , πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα . Οὐκοῦν εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὑπάρχων ὁ Ἐμμανουὴλ , καὶ ἐν ταῖς ἁγίαις εὐωδιάζει σκηναῖς , φημὶ δὴ ταῖς Ἐκκλησίαις · πέπονθε δὲ καὶ ἔξω τῆς πύλης · ἔνθα καὶ ἡμᾶς ἐξιέναι δεῖν τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντας , ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος . Προσάγεται δὲ ὁ μόσχος καὶ ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων , ἐν ἴσῳ τε καὶ ἀπαραλλάκτως · καὶ λόγος ἦν τῆς θυσίας ἐν ἅπασιν ὁ αὐτός . Ἐν ἴσῳ γὰρ τρόπῳ προσκεκόμικεν ἑαυτὸν ὑπέρ τε μικρῶν καὶ μεγάλων , λαοῦ τε καὶ ἱερέων ὁ Ἐμμανουήλ . Ἢ οὐκ ἀληθὲς ὅ φημι ; Πῶς γὰρ οὔ ; Βούλει δὴ οὖν ὥσπερ ἀνόπιν τὸν λόγον ἀνασειράζοντες , πρὸς τὰ ἐπὶ τῇ σκηνῇ διηγήματα μετατρεπώμεθα . Καὶ μάλα . Συμπεπερασμένων τοιγαροῦν τῶν ἔργων ἁπάντων , καὶ ἐν τόπῳ τῷ ἑκάστῳ πρεπωδεστάτῳ τῶν ἱερῶν σκευῶν εὖ μάλα συντεθειμένων , ἁγιάζεσθαι δεῖν αὐτά τε καὶ τὴν σκηνὴν διετύπου Θεὸς , οὕτω λέγων τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ · Καὶ λήψῃ τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος , καὶ χρίσεις τὴν σκηνὴν , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ ἁγιάσεις αὐτὴν , καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς , καὶ ἔσται ἅγια . Καὶ χρίσεις τὸ θυσιαστήριον τῶν καρπωμάτων , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ σκεύη , καὶ ἁγιάσεις τὸ θυσιαστήριον , καὶ ἔσται τὸ θυσιαστήριον Ἅγιον ἁγίων . Ἐλαίῳ δὴ οὖν τῷ ἁγίῳ καταχριουμένην ὁρᾷς τήν τε κιβωτὸν , καὶ μέντοι τὴν τράπεζαν , καὶ τὴν λυχνίαν ἐπ' αὐτῇ , καὶ τὸ χρυσοῦν ἔτι θυμιατήριον · καί τοι γὰρ πάντων μακρὸς ἡμῖν διεσάφησεν ἤδη λόγος ἀνατυπούμενον τὸν Ἐμμανουήλ . Ἀληθές . Σύνες δὴ οὖν ἄρα τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Δαβὶδ , ὡς πρὸς αὐτὸν ὑμνούμενον · Ἠγάπησας δικαιοσύνην , καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν . Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε Θεὸς , ὁ Θεός σου , ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου . Γράφει δὲ καὶ ὁ Παῦλος , ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι , ἐξ ἑνὸς πάντες . Ἰστέον δὲ , ὅτι κατὰ τὸν ἀμωμήτως ἔχοντα λόγον , αὐτὸς ὑπάρχων ὁ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἁγιασμοῦ χορηγὸς καὶ συνδοτὴρ , ὡς Θεὸς , τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , μεθ' ἡμῶν ἁγιάζεται κατὰ τὸ ἀνθρώπινον · καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ λεγομένη κένωσις . Ὁ γὰρ ἅγιος κατὰ φύσιν ὡς Θεὸς , δεδεῆσθαι λέγεται τοῦ ἁγιάζοντος Θεοῦ · καὶ τοῦτό φησιν ὁ μακάριος Πέτρος · Ἵνα τὸν ἀπὸ Ναζαρὲτ , ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς Πνεύματι ἁγίῳ . Οὐκοῦν περὶ τὸ ἀνθρώπινον ἡ χρίσις , καὶ τῆς σαρκὸς ὁ ἁγιασμὸς , τῆς οὐ κατὰ φύσιν ἁγίας , ἀλλ' ὡς ἐν μεθέξει τῇ παρὰ Θεοῦ · θύραθεν γὰρ τοῖς κτίσμασιν ὁ ἁγιασμὸς , καὶ εἰσποιητῶς παρὰ Θεοῦ καταπλουτοῦσι τὴν χάριν . Χρίεται δὲ τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ , καὶ τῆς κατὰ νόμον λατρείας τὸ θυσιαστήριον . Ἅγιος γὰρ καὶ ὁ νόμος , καλῶν εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ κατὰ φύσιν Θεοῦ , καὶ δικαιοσύνης εἴδησιν τοῖς ἀκροωμένοις ἐντιθεὶς , καὶ εἰς ἀρχὰς ἀγαθότητος ἀποφέρων τοὺς παιδευομένους · Ἀρχὴ γὰρ , φησὶν , ὁδοῦ ἀγαθῆς τὸ ποιεῖν τὰ δίκαια . Γράφει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , Ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία , καὶ δικαία καὶ ἀγαθή . Ἅγιος δὲ ἁγίων ὁ νόμος , οὐ κατά γε τὴν σκιὰν , ἀλλ' ὅτι πρὸς θεωρίαν εἰ μετατρέποιτο τὴν πνευματικὴν , αὐτὸν ἡμῖν οἱ τύποι διακεκράγασι τὸν Χριστὸν , τὸν Ἅγιον ἁγίων ἀληθῶς · ἁγιάζει γὰρ ὡς Θεὸς τῷ ἰδίῳ καταχρίων πνεύματι τοὺς ἐν μεθέξει γεγονότας αὐτοῦ διὰ τῆς πίστεως . Ἐγηγερμένης δὲ δὴ , καὶ μὴν καὶ ἐλαίῳ τῷ ἁγίῳ κατακεχρισμένης τῆς ἁγίας σκηνῆς , τὸ μετὰ τοῦτο λέγωμεν , εἰ δοκεῖ . Πάνυ μὲν οὖν . Γέγραπται τοίνυν ὡδί · Καὶ συνετέλεσε Μωσῆς πάντα τὰ ἔργα , καὶ συνεκάλυψεν ἡ νεφέλη τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , καὶ δόξης Κυρίου ἐπληρώθη ἡ σκηνή . Καὶ οὐκ ἠδυνήθη Μωσῆς εἰσελθεῖν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , ὅτι ἐπεσκίαζεν ἐπ' αὐτὴν ἡ νεφέλη , καὶ δόξης Κυρίου ἐπλήσθη ἡ σκηνή . Ἡνίκα δὲ ἀνέβη ἀπὸ τῆς σκηνῆς , ἀνεζεύγνυσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ σὺν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν · εἰ δὲ μὴ ἀνέβη ἡ νεφέλη , οὐκ ἀνεζεύγνυσαν ἕως τῆς ἡμέρας , ἧς ἀνέβη ἡ νεφέλη · νεφέλη γὰρ ἦν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἡμέρας , καὶ πῦρ ἦν ἐπ' αὐτῆς νυκτὸς , ἐναντίον παντὸς Ἰσραὴλ , ἐν πάσαις ταῖς ἀναζυγαῖς αὐτῶν . Ἀναδεδειγμένης γὰρ ἐν κόσμῳ τῆς ἁγίας καὶ ἀληθεστέρας σκηνῆς , τοῦτ' ἔστι , τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας , φῶς περιελάμπετο Χριστοῦ , καὶ ἡ νεφέλη ὥσπερ τις πνευματικὴ δρόσος ἡμᾶς τοῖς ἄνωθεν πλουσίως καταπιαίνουσα , τὸν θεῖον ναὸν ἀναπίμπλησι . Πλὴν , οὐκ ἠδυνήθη , φησὶν , εἰσελθεῖν ὁ Μωσῆς , οὐ γὰρ εἰσβέβηκεν ὁ Ἰσραὴλ , τὴν τοῦ θείου φωτὸς προσβολὴν ἐνεγκεῖν οὐ δυνάμενος , ἐπείτοι οὐδὲ συνῆκε τὸ Χριστοῦ μυστήριον , ἀλλ' οὐδὲ προσήκατο τὸν ἐν πνεύματι φωτισμὸν , οὐδὲ τεθέαται τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι τὴν δόξαν Κυρίου , ᾧ καὶ ὡς ἐν τύπῳ νεφέλης , ἀπαίροντι μὲν τοῦ κόσμου καὶ πρὸς τὰ ἄνω βαδίζοντι , συναπαίρομεν κατ' ἴχνος ἰόντες τὸ δεσποτικὸν ἐνεκαίνισε γὰρ ἡμῖν τὴν πρόσφατόν τε καὶ ζῶσαν ὁδὸν , τὴν εἰς τὰ ἄνω φημὶ καὶ ἐν οὐρανῷ , ἀναπαυομένῳ δὲ ὥσπερ καὶ καταλύοντι , συναναπαυόμεθα καὶ συγκαταλύσομεν . Ἀπαιρούσῃ δὲ τῇ νεφέλῃ , συναπῆρεν ὁ λαός · καὶ καταλυούσης , συγκατηυλίζετο · Νεφέλη γὰρ ἦν , φησὶν , ἐπὶ τῆς σκηνῆς τὴν ἡμέραν , καὶ πῦρ τὴν νύκτα . Καταπιαίνει μὲν γὰρ ὁ Χριστὸς χαρίσμασι τοῖς πνευματικοῖς , τοὺς ὥσπερ ἐν ἡμέρᾳ καὶ φωτὶ γεγονότας , διά γε τοῦ τὴν ἐπ' αὐτῷ γνῶσιν λεπτῶς τε καὶ ἐξητασμένως ἑλεῖν , καὶ ἐκλελαμπρύνθαι τὸν νοῦν · καταφωτίζει δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους ἔτι . Σκότος δὲ ὅλως κοσμικῆς ἀπάτης οὐκ ἔστιν ἐν Ἐκκλησίαις , περιαστράπτοντος αὐτὰς τοῦ Χριστοῦ , καὶ νοητῷ φωτὶ τὰ σύμπαντα καταυγάζοντος · οὐ γάρ ἐσμεν νυκτὸς , οὐδὲ σκότους , ἀλλ' υἱοὶ φωτὸς καὶ ἡμέρας , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ὀρθῶς ἔφης . Προσθέντες δὲ τούτοις , καὶ οὐκ ἐν μήκει λόγων , τοὺς ἐπί γε τῇ σκηνῇ νόμους , τάς τε τῶν λαῶν δωροφορίας , καὶ μὴν καὶ ἀπάρσεις καὶ συναυλισμοὺς , ἀφηγησόμεθα · ἴοι γὰρ ἂν οὕτω πρὸς οἶμον ὀρθὴν ὁ λόγος . Σύμφημι . Δεδικαίωκε τοίνυν ὁ νομοθέτης καὶ κριτὴς ἐν μόνῃ δὴ χρῆναι τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ τὰς θυσίας ἐπιτελεῖν , τοὺς εἴπερ ἂν ἕλοιντο τοῦτο δρᾷν , ἀφιστὰς , οἶμαί που , τῆς ἑώλου ψευδολατρείας , τῆς ἐν Αἰγύπτῳ φημὶ , ἔνθα πολὺς μὲν ὁ τῶν εἰδώλων ἐμπαιγμὸς , θεῶν τε τῶν ψευδωνύμων ἡ ἀκαλλεστάτη πληθὺς , οὐδὲ αὐτοῖς τάχα που τοῖς προσκυνεῖν ᾑρημένοις γνωρίζεσθαι δυναμένη · ἀνεῖται δὲ καὶ τὸ θύειν , ὥσπερ ἂν ἕλοιτό τις , κατά γε τὸ ὑπό του τῶν παρ' Ἕλλησι σοφῶν ἀτημελῶς εἰρημένον , ἄλλος δ' ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν . Ἀφιστὰς οὖν τῆς οὕτω ψυχρᾶς τε καὶ βεβήλου τριβῆς καὶ συνηθείας ἀλογωτάτης , ἔφη πάλιν ἐν τῷ Λευιτικῷ · Λάλησον πρὸς Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ , καὶ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Τοῦτο τὸ ῥῆμα ὃ ἐνετείλατο Κύριος λέγων · Ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἢ τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν , ὃς ἂν , σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον , ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ , καὶ ὃς ἐὰν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς , καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ , ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα , ἢ σωτήριον τῷ Κυρίῳ , δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας · καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ μὴ ἐνέγκῃ αὐτὸ , ὥστε μὴ προσενέγκῃ δῶρον Κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου , καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ , αἷμα ἐξέχεεν , ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς . Αἷμα μὲν οὖν ἐκχεῖν , καὶ τοῖς εἰς μιαιφωνίαν ἐγκλήμασιν ἔνοχον ἔσεσθαι τὸν ἔξω θύοντα τῆς σκηνῆς . Ἑαυτὸν γὰρ ὥσπερ διεχρήσατό τις , καὶ τὴν οἰκείαν ὠλόθρευσε ψυχὴν , ὁ Θεοῦ μὲν τοῦ κατὰ φύσιν ἀφιστὰς αὐτὴν , προσνέμων δὲ λίθοις καὶ ξύλοις καὶ ταῖς τῶν δαιμονίων ἀπάταις ἀνατιθείς . Ὅτι δὲ οὐ πᾶν ἁπλῶς θῦμα παρὰ τὰς θύρας ἄγεσθαι προστέταχε τῆς σκηνῆς , ἀλλ' ὅπερ ἕλοιτό τις εἰς θυσίαν ἀναθεῖναι Θεῷ , δέδειχεν ἐναργῶς προσεπάγων εὐθύς · Καὶ οὐ θύσουσιν ἐπὶ τὰς θυσίας αὐτῶν τοῖς ματαίοις , οἷς αὐτοὶ ἐκπορνεύσωσιν ὀπίσω αὐτῶν . Οὐκοῦν ἀποφάσκει παντελῶς τὸ θύειν ἀδιακρίτως , ᾧπερ ἂν βούλοιτό τις , δεῖν δὲ δὴ μόνῳ τῷ κατὰ φύσιν Θεῷ τὰς λατρείας ἐπιτελεῖν , εὖ μάλα φησί . Ὡς ἄριστά γε ἡμῖν ὁ λόγος ἔχει . Ὀνήσειε δ' ἂν καὶ οὐ μετρίως ἡμᾶς καθ' ἕτερον οἶμαι τρόπον τὸ χρῆναι νοεῖν ὡς ἔστι λυσιτελὲς καὶ ἀναγκαῖον ἤδη πως τὸ , ἐν μόνῃ δεῖν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ πράττεσθαι τὰς θυσίας , καὶ τὰ ἱερὰ προσφέρεσθαι θύματα . Πῶς ἔφης ; Ἦ οὐκ εἰκόνα καὶ τύπον ἐλέγομεν εἶναι τοῦ Ἐμμανουὴλ , τὸν ἱερέως τε πέρι καὶ ἀγνοημάτων λαοῦ πρὸς τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ σφαζόμενον μόσχον ; Ἐλέγομεν . Χρῆναι δὴ οὖν ταύτῃ τοι φαμὲν , ὡς ἐν σκηναῖς ἁγίαις ταῖς Ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ , τοῦ Χριστοῦ τελεῖσθαι μυστήριον . Τουτὶ γὰρ ἡμῖν καὶ ἑτέρωθί που διετύπου πάλιν . Θεσμοθετήσας γὰρ ἐν ἀρχαῖς τίνα δὴ τρόπον προσήκει σφάζεσθαι τὸν ἀμνὸν εἰς τύπον Χριστοῦ τῆς Αἰγυπτίων ἀπαίρουσι γῆς τοῖς ἐξ Ἰσραήλ · Ἐν οἰκίᾳ μιᾷ βρωθήσεται , φησὶ , καὶ οὐκ ἐξοίσετε ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτοῦ ἔξω . Οὐκοῦν παραλύουσι τὸ Θεῷ δοκοῦν , οἱ ἑτερόφρονες αἱρετικοὶ παρὰ τὴν οὖσαν ἀληθῶς ἁγίαν σκηνὴν , ἑαυτοῖς ἑτέραν διαπηγνύντες , καὶ ἔξω θύοντες τὸν ἀμνὸν , καὶ ἀπωτάτω που τῆς μιᾶς ἀποφέροντες οἰκίας , καὶ μερίζοντες τὸν ἀμέριστον · εἷς γὰρ καὶ τέλειος ἐν πᾶσι Χριστός . Ἀλλ' ὅγε σοφός τε ἡμῖν καὶ ἱεροφάντης Μωσῆς παρεγγυᾷ λέγων ἐν τῷ Δευτερονομίῳ , Πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἀνενέγκῃς τὸ ὁλοκαύτωμά σου ἐν παντὶ τόπῳ ᾧ ἐὰν ἴδῃς , ἀλλ' ἢ εἰς τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὸν , ἐν μιᾷ τῶν πόλεών σου , ἐκεῖ ἀνοίσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου , καὶ ἐκεῖ ποιήσεις πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον · ἀλλ' ἢ ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ σου θύσεις , καὶ φάγῃ κρέα κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου · κατὰ τὴν εὐλογίαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου , ἣν ἔδωκέ σοι ἐν πάσῃ πόλει . Ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ἐπὶ τὸ αὐτὸ φάγεται αὐτὸ , ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον , πλὴν τὸ αἷμα οὐ φάγεσθε , ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ , ὡς ὕδωρ . Διανοίας οὖν ἄρα τῆς βδελυρωτάτης ἀμπλάκημα καὶ γραφὴ , τὸ ἐν παντὶ τόπῳ θύειν ἀποτολμᾷν , καὶ μὴ ἐν οἴκῳ Θεοῦ πληροῦν τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Εὖ λέγεις · πλὴν ἐκεῖνο φράσον . Τὴν αἵματος βρῶσιν κεκιβδήλευκεν ὁ νόμος , καὶ μάλα εἰκότως . Τί δ' ἂν εἴη πάλιν ὁ ἔν γε τῷ γράμματι νοῦς ; Οὐκοῦν , εἰ δοκεῖ , τὰ ἐπὶ τῷδε τεθεσπισμένα , καὶ ἐν τῷ Λευιτικῷ φέρε δὴ λέγωμεν . Ἔχει γὰρ ὧδε · Καὶ ὁ ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν , ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα , ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα , καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς . Ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι . Καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν · τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται . Διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · Πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα . Καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα · καὶ ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν , ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινὸν , ὃ ἐσθίεται , καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα , καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ · ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς , αἷμα αὐτοῦ ἐστι . Καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · Αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε , ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι · πᾶς ὁ ἐσθίων αὐτὸ , ἐξολοθρευθήσεται . Ἄθρει δὴ οὖν σαφῶς καὶ ἀναφανδὸν ὡς εἰς ψυχῆς τύπον τὸ αἷμα λαμβάνεται . Συνίημι , Ἀλλοτριοῖ τοιγαροῦν ὁ νόμος , καὶ ὑπεξάγει σωμάτων τῶν σφαζομένων τὸ αἷμα , δόγμα διδάσκων ἀληθὲς , καὶ πρός γε ἡμῶν αὐτῶν ἐν πίστει δεκτὸν , καὶ ἐν Ἐκκλησίαις τίμιον , τὸ , ἀθάνατον εἶναί φημι , διακεῖσθαι καὶ φρονεῖν τὴν λογικὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν , ἣν τοῖς γηΐνοις σώμασιν , οὐ συγκαταφθείρει θάνατος , ἀπολύει δὲ μᾶλλον καὶ ἀνίησιν ὁ Δημιουργὸς , καὶ ὑπεξάγει τοῦ παθεῖν , ζωῆς ἀποφήνας μέτοχον . Πεποίηται γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀρχαῖς εἰς ψυχὴν ζῶσαν , ἐνιέντος αὐτῷ τοῦ Θεοῦ πνοὴν ζωῆς · γέγραπται γὰρ ὡδί . Καταγράψομεν γὰρ , καθάπερ ἐγᾦμαι , τὸ ἄναλκι τῆς τὰ πάντα ζωογονούσης ζωῆς , εἰ τὸ πρὸς αὐτῆς γεγονὸς εἰς ζωὴν , συνδιόλλυσθαί φαμεν τοῖς προσκαίροις σώμασι . Συνέσει δὲ τῇ παγκάλῳ στέψομεν , ἀθάνατον εἶναι πιστεύοντες , δοκοῦν ὧδε ἔχειν αὐτὴν τῷ πάντων Δημιουργῷ , ἐν ᾧ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν . Καὶ οὗτος , οἶμαί που , τῆς νομοθεσίας τῆς ἐπὶ τῷδε λόγος . Ἴωμεν δὲ καὶ ἐφ' ἕτερα δικαιώματα τῆς σκηνῆς . Ἔφη τοίνυν ὁ Θεὸς ἐν τῇ Ἐξόδῳ , Οὐ σφάξεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιάσματός μου . Ἄζυμον ἔστω , φησὶ , τὸ προχεόμενον αἷμα , καὶ ὑπὲρ τοῦ προσκεκομισμένου εἰς θυσίαν τῷ Θεῷ , ζύμης αὐτῷ δηλονότι ἤτοι σεμιδάλεως ἐζυμωμένης , οὐκ ἐπενηνεγμένης · χρὴ γὰρ ἡμᾶς ἐκκεκαθαρμένους καὶ ἀζύμους ὥσπερ ὑπάρχοντας , τοῦτ' ἔστι , τὴν ἐκ φαυλότητος καὶ πονηρίας οἱονεί πως ἐπιπλοκὴν , εἰς νοῦν οὐκ ἔχοντας , καθιεροῦν τῷ Θεῷ τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς , ὧν εἰς τύπον τὸ αἷμα · νέον δὲ φύραμα καὶ ἀζύμους ἐκάλει καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τοὺς εἰλικρινῆ καὶ ἀθόλωτον , καὶ ἀσυμμιγῆ φαυλότητος τὴν οἰκείαν τηροῦντας ψυχὴν , διὰ πίστεως δὲ δηλονότι τῆς εἰς Χριστὸν , καὶ ἀγάπης ὁλοτελοῦς . Ἀλλ' Οὐδὲ μὴ κοιμηθῇ , φησὶ , στέαρ τῆς ἑορτῆς μου , ἕως πρωΐ , τοῦτ' ἔστι , χθιζὸν οὐκ ἀνοίσεις στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . Ἐν δὲ τῷ Λευιτικῷ σαφεστέραν ποιεῖται τοῦ νόμου τὴν δήλωσιν , καὶ τὸ χρῆμα ἐναργὲς καθίστησι λέγων περὶ τοῦ προσάγοντος θῦμα · Κἂν εὐχὴν , ἢ ἑκούσιον θυσιάσῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ , ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσενέγκῃ τὴν θυσίαν , βρωθήσεται , καὶ τῇ αὔριον · τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας , ἕως ἡμέρας τρίτης , ἐν πυρὶ καυθήσεται . Ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ , οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτὸ , οὐ λογισθήσεται αὐτῷ , μίασμά ἐστιν · ἡ δὲ ψυχὴ ἤτις ἂν φάγῃ ἀπ' αὐτοῦ , μιανθήσεται , καὶ τὴν ἁμαρτίαν λήψεται . Τριταῖον μὲν οὖν ἀποπέμπεται θῦμα , παραιτεῖται δὲ ὅτι καὶ τὸ χθιζὸν , διεσάφει λέγων . Ἐὰν δὲ θύσῃς θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνης τῷ Κυρίῳ , εἰς δεκτὸν ὑμῖν θύσετε αὐτό . Αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ βρωθήσεται , οὐ καταλείψεται ἀπὸ τῶν κρεῶν εἰς τὸ πρωΐ · ἐγώ εἰμι Κύριος · τὴν ἁμαρτίαν λήψεται . Εἶτα τίς ἂν γένοιτο καὶ τῶνδε ὁ νοῦς ; Προαποδέδειχεν ἡμῖν ὁ νόμος ἐν τοῖς ἀνωτέρω πλειστάκις , ὅτι τὸν ἅπαντα χρόνον κατατέμνειν ἔθος τῇ θείᾳ Γραφῇ , ποτὲ μὲν εἰς δύο , καθ' ὃν ἦν ὁ νόμος , καὶ καθ' ὃν ἐπέλαμψεν ὁ Χριστός · ποτὲ δὲ αὖ , εἰς τρεῖς παρεισκρινομένου τε καὶ τὰ τάττοντος μεταξὺ , καὶ καθ' ὃν ὁ τῶν ἁγίων προφητῶν ἀνέλαμψε χορὸς , πλὴν ὅτι καὶ ἐν χρόνῳ τῷ κατὰ Μωσέα , καὶ ἐν τῷ τῶν ἁγίων προφητῶν λατρείας ἦν τρόπος ὁ αὐτὸς , ὡς ἐν σκιαῖς ἔτι ταῖς κατὰ νόμον . Πρωΐας δὲ γενομένης , ἤτοι τοῦ τρίτου λοιπὸν πάλιν ἀναδειχθέντος καιροῦ , καὶ τοῦ νοητοῦ φωτὸς , τοῦτ' ἔστι , Χριστοῦ , τὴν ὑφ' ἥλιον περιαστράπτοντος , λελυμένης δὲ λοιπὸν τῆς παλαιᾶς ἀχλύος , οὐκέτι δεκτὸς τῆς τὸ τηνικάδε λατρείας ὁ τρόπος , ἀλλ' εἴτε χθιζὸν , εἴτ' οὖν εἴη τὸ τριταῖον στέαρ , ἢ θύμα , δεκτὸν μὲν οὐκέτι , βδελυρὸν δὲ καὶ ἀπόβλητον παρὰ Θεῷ , καὶ ἐν μιάσματος τάξει λελογισμένον τοῖς οὐκ ἐν καιρῷ προσκομίζειν ᾑρημένοις . Ἢ οὐκ εἶναι φὴς ἀληθὲς , ὅτι Χριστοῦ καταλάμποντος τοῖς εὐαγγελικοῖς παιδεύμασι τὰς τῶν ἁγίων ψυχὰς καὶ εἰς λατρείαν τὴν πνευματικὴν μυσταγωγοῦντος εὖ μάλα , περιττά πως ἤδη καὶ ἀνωφελῆ τὰ ἐν νόμῳ ; Φημί . Μεμνήσομαι γὰρ τοῦ θεσπεσίου Παύλου , σκύβαλα καὶ ζημίαν ἀποκεκληκότος τὰ κατὰ νόμον αὐχήματα , διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ . Ἀκούω δὲ γεγραφότος τισί · Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ἐὰν περιτέμνησθε , Χριστὸς οὐδὲν ἡμᾶς ὠφελήσει . Ὀρθῶς ἔφης . Οὐκοῦν ἁμαρτία καὶ μολυσμὸς , ἀναδειχθέντος Χριστοῦ , καὶ παρελάσαντος τοῦ καιροῦ , καθ' ὃν ἦν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται , τῆς ὡς ἐν σκιαῖς λατρείας ἀντέχεσθαι · καὶ Θεῷ προσάγειν ἐπιχειρεῖν ὄϊν , ἢ στέαρ , ἢ λιβανωτόν · καίτοι λέγοντος ἐναργῶς τοῦ Υἱοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί · Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας , σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι . Ὁλοκαυτώματα καὶ περὶ ἁμαρτίας οὐκ ηὐδόκησας , τότε εἶπον , Ἰδοὺ ἥκω · ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ , τοῦ ποιῆσαι , ὁ Θεὸς , τὸ θέλημά σου . Ἄμωμον γὰρ ὥσπερ ἱερεῖον ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀναθεὶς ὁ Υἱὸς , ἔστησε τὰ ἐν νόμῳ , περιελεῖν ἁμαρτίας οὐ δυνάμενα · τέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστός . Εὖ ἔφης . Διὰ νομικῆς οὖν ἄρα λατρείας ἀπρόσιτος ὁ Πατὴρ , μετὰ τὴν ἐν Χριστῷ τελείωσιν , προσιτὸς δέ ἐστι διὰ μόνου τοῦ Υἱοῦ . Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν , Οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ δι' ἐμοῦ . Ὅτι δὲ ἄθυτόν τε καὶ ἀτελὲς πᾶν εἴτι μὴ ἐν Χριστῷ , δεκτὸν δὲ καὶ ἱερώτατον τὸ δι' αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ , σαφὲς ἂν γένοιτο καὶ δι' ὧν ὁ νόμος ἐν μὲν τῇ Ἐξόδῳ φησίν · Οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ · ἐν δὲ τῷ Λευιτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων · Μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ᾧ ἂν τεχθῇ , καὶ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας ὑπὸ τὴν μητέρα αὐτοῦ . Τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐπέκεινα , δεχθήσεται εἰς δῶρα κάρπωμα τῷ Κυρίῳ , καὶ μόσχον καὶ πρόβατον , αὐτὴν καὶ τὸ παιδίον αὐτῆς οὐ σφάξετε ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ . Ἄρνα μὲν οὖν τὸ ἀρτιγενὲς καὶ ὑπότιτθον ἔτι σφράττειν οὐκ ἐᾷ , δεικνὺς ὅτι , τὸ ἀτελὲς ἔτι καὶ ὡς ἐν συνέσει βραχύ τε καὶ ἀσθενὲς , οὔπω μὲν ἱερόν · ἔτι δὲ ἀπαράδεκτον διὰ τοῦτο Θεῷ . Τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἄσοφοί τε καὶ ὀλιγογνώμονες , πρὸς οὓς ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος · Καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον , πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκοντος ὑμᾶς τίνα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ Θεοῦ , καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος , οὐ στερεᾶς τροφῆς · τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή . Οὐκοῦν ἀτελὲς ἔτι , τὸ ἐν γάλακτί τε καὶ ὑπὸ μαστὸν , κατά γε τὸ ἐν συνέσει φημὶ καὶ εὐρωστίᾳ πνευματικῇ · ἴτω δὲ αὖ ἡμῖν ὁ περὶ τῶνδε λόγος , ὡς ἐκ τύπου τῶν ἐν αἰσθήσει καὶ ἐναργῶν πραγμάτων , ἐπὶ τὰ ὑπὲρ αἴσθησίν τε καὶ νοητὰ , πλὴν ὅτι τὰ πάντα γέγονεν ἐν Χριστῷ καὶ ἐν τελειότητι καὶ παραδοχῇ , συνήσεις εὖ μάλα . Τὰ γάρ τοι προσκομιζόμενα ζῶα καὶ ἀνατιθέμενα τῷ Θεῷ , δεῖν μὲν εἶναί φησιν ἑπτὰ ἡμέρας ὑπὸ τὴν μητέρα , τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐπέκεινα , δῶρον ἔσεσθαι , καὶ εἰς κάρπωμα τῷ Θεῷ . Οὐ σφόδρα σαφὴς ὁ λόγος . Ἦ γὰρ οὐχὶ τὴν ὀγδόην τὴν ἀναστάσιμον τοῦ Σωτῆρος ἡμέραν εἶναι φὴς , καὶ ἀρχὴν ὥσπερ αἰῶνος νέου , παριππεύσαντος τοῦ κατὰ νόμον ὡς ἐν ἡμέραις ἑπτὰ ταῖς πρώταις ; Φημί . Οὐκοῦν ἀνίερόν τε καὶ ἀπροσκόμιστον ἔτι τὸ ὡς ἐν χρόνῳ τῷ κατὰ τὸν νόμον δηλονότι τὸ ἐν λατρείᾳ σαρκικῇ · δῶρον δὲ ἤδη καὶ εὐπρόσδεκτον τῷ Θεῷ πᾶν εἴτι λοιπὸν ἐν Χριστῷ κατὰ τὴν ὀγδόην καὶ ἐπέκεινα . Ἀκατάληκτος γὰρ ἡ ἐν Χριστῷ κλῆσις , ἀρχὴν ἔχουσα τὴν ἀνάστασιν . Καὶ τοῦτο εἰδὼς αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Υἱὸς , ὁτὲ μὲν , Ὅταν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτὸν , ὁτὲ δὲ , Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ὁ κόκκος πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , καρπὸν πλείονα φέρει . Ὀρθῶς ἔφης . Τὸ δέ γε μὴ συνδιόλλυσθαι δεῖν μητέρα τοῖς τέκνοις ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ , τί ἂν εἴη πάλιν ; Νομοθετήσας εὖ μάλα τὰ ἐπὶ Χριστῷ , καὶ τὴν δι' αὐτοῦ τελείωσιν προαναφωνήσας ἀστείως , οὐκ ἠγνόησεν , ὡς Θεὸς , τῶν Ἰουδαίων τὸ ἀπειθὲς , καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ τὸ δυσήνιον , καὶ ὅτι ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας , ὀλοθρευθήσονται μὲν ὡς κυριοκτόνοι , καὶ ἀγρίως πεπαρῳνηκότες εἰς τὸν Υἱὸν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , πλὴν οὐκ εἰσάπαν ὁλόριζος Ἱερουσαλὴμ οἰχήσεται , μενεῖ δὲ ὥσπερ ἔρημος τέκνων , τὸν τελευταῖον καὶ ἐν ἐσχάτοις περιμένουσα καιρὸν , καθ' ὃν καὶ αὐτὴ σωθήσεται κατόπιν τρέχουσα τῶν ἐθνῶν · τέθειται γὰρ εἰς νῶτον , τοῦτ' ἔστιν , ὀπίσω , κατὰ τὴν τοῦ Ψάλλοντος φωνὴν , Ὅτι θήσει αὐτοὺς νῶτον · πᾶς γὰρ Ἰσραὴλ σωθήσεται , τῆς ἐξ ἐθνῶν ἀγέλης τοῖς θείοις σηκοῖς προενηυλισμένης . Οὐκ ἐᾷ τοιγαροῦν ὁ νόμος τὴν ὡς ἐν ἐσχάτῃ πανωλεθρίᾳ γενέσθαι φθορὰν , ἡμερότητι συγκεκραμένην τὴν ἐπὶ τοῖς ἀπειθήσασι προαναφαίνων ὀργὴν , ἐν ταὐτῷ δὲ , οἶμαι τύπων ὥσπερ τινὰ τὸ χρῆμα τιθεὶς εἰδήσεως ἀναγκαίας . Ἥκιστα μὲν γὰρ οἰχήσεται τὰ ὄντα πρὸς τὸ μηδὲν ἀκράτῳ φθορᾷ τυραννούμενα , διαμενεῖ δὲ ὥσπερ ταῖς διαδοχαῖς τοῦτο ἐν ἐκείνῳ , κἀκεῖνο τυχὸν ἐν τούτῳ σωζόμενα , κατά γε τὸ συγγενὲς ἢ ὁμοειδὲς , τὸν εἰσάπαν ὄλεθρον τῶν ἰδίων κτισμάτων ἀποσοβοῦντος τοῦ Θεοῦ . Ἔκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα καὶ σωτήριοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἔπρεπε δὲ καὶ τῶν τοιούτων ἡ προαγόρευσις , καὶ μὴν καὶ ἡ δήλωσις , τῶν περὶ Χριστοῦ λόγων , δι' ὃν καὶ ἐν ᾧ τὰ ἐφθαρμένα σώζεται , καὶ τὸ θανάτῳ τυραννούμενον ἀνατέθηλεν εἰς ζωὴν , τετελεύτηκε μὲν γὰρ ἡ ῥίζα τοῦ ἀνθρωπείου γένους οἷά τις μήτηρ , ὡς ἐν Ἀδὰμ , πλὴν οἱ ἐξ αὐτῆς , τοῦτ' ἔστιν , ἡμεῖς , ἀνεθάλλομεν ἐν Χριστῷ καὶ ἐσμὲν καὶ σωζόμεθα , ζωὴν ἔχοντες αὐτὸν καὶ ῥίζαν ὥσπερ τοῦ γένους δευτέραν . Ὡς εὖ γε δὴ καὶ μάλα ἀπεζεσμένως ὁ λόγος ἔχει . Ἄξιον δὲ , ὦ Παλλάδιε , τοῖς εἰρημένοις ἐπενεγκεῖν , τό · Οὐ φυτεύσεις σεαυτῷ ἄλσος · πᾶν ξύλον παρὰ τὸ θυσιαστήριον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου , οὐ ποιήσεις σεαυτῷ , οὐ στήσεις σεαυτῷ στήλην , ἃ ἐμίσησε Κύριος ὁ Θεός σου . Θέα γὰρ ὅπως εἰδωλοπρεποῦς ἀπάτης ἐξοικίζει παντελῶς τὸν τῆς ἀληθείας προσκυνητὴν , ἥκιστα μὲν ἐφιεὶς , τοῖς Ἑλλήνων ἀποκεχρῆσθαι νόμοις , ἀποσείεσθαι δὲ δεῖν τὰ παρ' ἐκείνοις ἔθη παρεγγυῶν , κἂν εἰ μηδὲν ἔχοιεν τὸ λυποῦν , καὶ εἰ γένοιντο τυχόν . Οἷόν τι φής ; Τὰ εὐερνέστατα τῶν φυτῶν πάντα τε ἀμφιλαφῶς κομῶντα δρυμὸν καταλαμβάνοντες Ἕλληνες . βωμοὺς καὶ θυσίας τοῖς δαιμονίοις ἵστασαν . Ἔδει γὰρ , ἔδει τοῖς τῶν δαιμονίων βωμοῖς ἀποφορὰν ὥσπερ νοῦ , καὶ μὴν καὶ τέρψεις παραπεπῆχθαι κοσμικάς . Νοσεῖ γὰρ τὸ ψεῦδος οἴκοθεν μὲν τὸ ἄναλκι , κατακαλλύνεται δὲ πολλάκις τοῖς εἰσποιητοῖς ὡραϊσμοῖς , καθάπερ ἀμέλει καὶ τῶν γυναίων τὰ ἄσεμνα . Τῷ δὲ θείῳ θυσιαστηρίῳ τῷ τῆς ἀληθείας ἀπαστράπτοντι κάλλει , ποίων ἔδει τῶν ἔξωθεν ἐπικουρημάτων , ἤγουν εἰκαίων ὡραϊσμῶν ; οὐ γὰρ διὰ τέρψεως κοσμικῆς προσιτὸν τὸ θεῖον , οὐδὲ ἀνειμένῳ τρόπον τινὰ νῷ καὶ ἀνάπτοντι πρὸς τὰ σαρκικὰ , ἀλλ' ὡς ἐν νηφούσῃ διανοίᾳ καὶ πολὺ πρὸς τὸ ἄνω βλεπούσῃ καὶ ἐν οὐρανοῖς . Εἴπερ ἦν ὅλως καὶ ὑπὸ πρέμνα τυχὸν , ὡς ἐκ ταυτομάτου γεγονὸς θεῖόν που θυσιαστήριον , ἠδίκησεν ἂν τὸ χρῆμα οὐδὲν τὸν ἀσφαλῆ καὶ γνήσιον τοῦ Σωτῆρος προσκυνητήν · ἐπειδὴ δέ ἐστιν ὅλως Ἑλληνικὸν τὸ ἐπιτήδευμα , παραιτητέον τὴν μίμησιν , καὶ τῆς συνηθείας τὸ ἐμφερὲς , καθάπερ ἀμέλει , τῷ μὲν πιστῷ καὶ βεβηκότι νῷ πρὸς ἀληθῆ εἴδησιν , εἴδωλον μὲν οὐδὲν ἐν κόσμῳ , ἀλλ' οὐδὲ εἰδωλόθυτόν ἐστιν , ἐσθίειν γε μὴν οὐκ ἐφίεται παρεγγυῶντος ἑτέρου διὰ τὴν τῶν ἀσθενεστέρων συνείδησιν · Ἵνα τί γὰρ ἐγὼ κρίνομαι ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; Εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω , τί βλασφημοῦμαι , ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; εὐδοκιμεῖ τοιγαροῦν τὸ χρῆμα παρὰ Θεῷ τὸ παραιτεῖσθαί φημι τὴν πρὸς Ἕλληνας ἰσουργίαν , ὡς ἔν τε τῇ τῶν θυσιαστηρίων θέσει , καὶ ἐν τοῖς περὶ θρησκείας ἔθεσί τε καὶ τρόποις . Σύμφημι . Τὸ δὲ δὴ χρῆναι καρποφορεῖν εἰς δόξαν Θεοῦ , καὶ μὴ κενὰς χεῖρας ἔχοντας εἰς τὴν ἁγίαν ἰέναι σκηνὴν , διεσάφει πάλιν ἡμῖν τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς οὕτως ἔχον · Καὶ ἐγένετο , ᾗ ἡμέρᾳ συνετέλεσε Μωσῆς , ὥστε ἀναστῆσαι τὴν σκηνὴν , καὶ ἔχρισεν αὐτὴν , καὶ ἡγίασεν αὐτὴν , καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς , καὶ τὸ θυσιαστήριον , καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ , καὶ ἔχρισεν αὐτὰ , καὶ ἡγίασεν αὐτά . Καὶ προσήνεγκαν οἱ ἄρχοντες Ἰσραὴλ , δώδεκα ἄρχοντες οἴκων πατριῶν αὐτῶν . Οὗτοι οἱ ἄρχοντες φυλῶν , οὗτοι οἱ παρεστηκότες ἐπὶ τῆς ἐπισκοπῆς . Καὶ ἤνεγκαν τὸ δῶρον αὐτῶν ἔναντι Κυρίου , ἓξ ἁμάξας λαμπηνίκας , καὶ δώδεκα βόας , ἅμαξαν παρὰ δύο ἀρχόντων , καὶ μόσχον παρὰ ἑκάστου . Καὶ προσήγαγον ἐναντίον τῆς σκηνῆς . Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάβε παρ' αὐτῶν , καὶ ἔσονται πρὸς τὰ ἔργα τὰ λειτουργικὰ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ δώσεις αὐτὰ τοῖς Λευίταις ἑκάστῳ κατὰ τὴν αὐτοῦ λειτουργίαν . Καὶ λαβὼν Μωσῆς τὰς ἁμάξας καὶ τοὺς βόας , ἔδωκεν αὐτὰ τοῖς Λευίταις . Καὶ οὐ μέχρι τούτων τὰ ἐκ τῶν φυλάρχων ἦν · προσεπενήνεκται δὲ καὶ ἕτερα . Γέγραπται γὰρ , Καὶ προσήνεγκαν οἱ ἄρχοντες εἰς τὸν ἐγκαινισμὸν τοῦ θυσιαστηρίου , ἐν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἔχρισεν αὐτὸ , καὶ προσήνεγκαν οἱ ἄρχοντες τὰ δῶρα αὐτῶν ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου . Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν · Ἄρχων εἷς καθ' ἡμέραν , ἄρχων καθ' ἡμέραν προσοίσουσι τὰ δῶρα αὐτῶν εἰς τὸν ἐγκαινισμὸν τοῦ θυσιαστηρίου . Καὶ ἦν ὁ προσφέρων ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ , Ναασσὼν υἱὸς Ἀμιναδὰβ , ἄρχων τῆς φυλῆς Ἰούδα . Καὶ προσήνεγκε τὸ δῶρον αὐτοῦ , τρυβλίον ἀργυροῦν ἓν , τριάκοντα καὶ ἑκατὸν ὁλκὴ αὐτοῦ · φιάλην μίαν ἀργυρᾶν , ἑβδομήκοντα σίκλων κατὰ τὸν σίκλον τὸν ἅγιον . ἀμφότερα πλήρη σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ εἰς θυσίαν , θυΐσκην μίαν δέκα χρυσῶν , πλήρη θυμιάματος , μόσχον ἕνα ἐκ βοῶν , κριὸν ἕνα , ἀμνὸν ἕνα ἐνιαύσιον εἰς ὁλοκαύτωμα . Καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας · καὶ εἰς θυσίαν σωτηρίου δαμάλεις δύο , κριοὺς πέντε , τράγους πέντε , ἀμνάδας ἐνιαυσίας πέντε . Τοῦτο δῶρον Ναασσὼν υἱοῦ Ἀμιναδάβ . Προσεκόμιζον δὲ καὶ καθεξῆς ἄχρι τοῦ δυοκαιδεκάτου , κατά γε τὸν ἴσον τρόπον καὶ ἐν ἀπαραλλάκτοις φιλοτιμίαις , ἐκνεμηθείσης ἑκάστῳ τῆς αὐτῷ συντεταγμένης ἡμέρας ἰδικῶς · διετύπου γὰρ ὧδε Θεός . Καὶ τίς δὴ ἄρα ἐστὶ τῆς οὕτω πολυειδοῦς προσαγωγῆς ὁ λόγος ; Καρποφορία μὲν οὖν τὸ χρῆμά ἐστιν , ὦ Παλλάδιε , πέπλεκται δὲ , οἶμαι , καὶ λόγος αὐτῇ μυστικὸς εἰς τὸν Ἐμμανουὴλ , καὶ εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς ἀνακομίζων τὸ αἴνιγμα · φράσω δὲ ὡς ἂν οἷός τε ὦ πάλιν . Ἀναδεδειγμένης γὰρ ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ τῆς ἁγίας , καὶ ἀληθοῦς σκηνῆς , τοῦτ' ἔστι , τῆς Ἐκκλησίας , πολυειδῶς ἐν αὐτῇ διαπρέπων Χριστὸς καὶ μονονουχὶ παρ' ἡμῶν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὡς ἱερὸν προσάγεται θύμα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , λύτρον καὶ ἀντάλλαγμα τῆς ἁπάντων ζωῆς , εἷς ὁ πάντων ἀντάξιος . Ἐπειδὴ γὰρ γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενὴς ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν , ἑαυτὸν προσκεκόμικε τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , πρωτόλειον ὥσπερ τι καὶ ἀπαρχὴ τῆς ἀνθρώπου φύσεως εὐωδιαζούσης ἐν ἁγιασμῷ , φυσικῶς μὲν καὶ οὐσιωδῶς ἐνυπάρχοντι , καθ' ὃ νοεῖται καὶ ἔστι Θεὸς , εἰσκεκριμένως δὲ αὖ διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Εἷς δὲ ὑπάρχων καὶ αὐτὸς , κατὰ πολλοὺς ἐγράφετο τρόπους , ὡς ἔν γε τῇ τῶν ἀρχόντων προσκομιδῇ , ἱερουργεῖται δὲ ὥσπερ καὶ νῦν ὁ Χριστὸς , διὰ τῶν κατὰ καιροὺς ἡγουμένων πολυτρόπως νοούμενος , καὶ διαφόροις ὀνόμασιν ἐκτετιμημένος · καὶ καθ' ἡμέραν προσφορὰ , τὸ ἀνεκλειπὲς οἱονεί πως καὶ ἀκατάληκτον τῆς Χριστοῦ θυσίας ἐν ἡμέρᾳ πάσῃ καὶ τὸ ἐν αὐτῇ καρποφόρον τῶν ἐν πίστει δεδικαιωμένων ὑποδηλοῦντος τοῦ πράγματος . Οὐ γὰρ ἐπιλείψουσιν οἱ προσκυνηταὶ , ἀλλ' οὐδὲ σπάνις ἔσται δωροφορίας · προσκομισθήσεται δὲ πρὸς ἡμῶν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς , μυστικῶς ἱερουργούμενος ἐν ταῖς ἁγίαις σκηναῖς . Αὐτὸς δὲ ἡμῶν καρποφορία πρώτη καὶ ἐξαίρετος · προσκεκόμικε γὰρ ἑαυτὸν εἰς θυσίαν τῷ Πατρὶ , καὶ οὐχ ὑπέρ γε μᾶλλον ἑαυτοῦ , κατὰ τὸν ἀμωμήτως ἔχοντα λόγον , ἀλλ' ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ὑπὸ ζυγὸν καὶ γραφὴν ἁμαρτίας . Καθ' ὁμοιότητα δὲ τὴν πρὸς αὐτὸν , ἱερὰ θύματα καὶ ἡμεῖς , κόσμῳ μὲν ἀποθνήσκοντες , ὡς νενεκρωμένης τῆς ἁμαρτίας ἐν ἡμῖν , ζῶντες δὲ τῷ Θεῷ , τὴν ἐν ἁγιασμῷ καὶ ὁσιότητι ζωήν . Ταυτὶ γὰρ ἡμῖν ὑπεμφαίνειν ἔοικεν ἡ τῶν ἀρχόντων προσαγωγὴ , ἣν καὶ ἀνὰ μέρος ἐκβασανίζοντες τοῖς καθήκουσι λογισμοῖς , ὅπως ἂν ἡμῖν εὖ ἔχοι , βούλει λέγωμεν κατὰ τὸ ἐγχωροῦν ; Καὶ μάλα . Προσκεκόμισται μὲν οὖν παρὰ ἑκάστου μόσχος · ἐκνενέμηνται δὲ τοῖς ἱεροῖς ἔργοις τῆς ἁγίας σκηνῆς , ἓξ οὖσαι τὸν ἀριθμὸν αἱ ἅμαξαι . Εἶτα παρ' ἑκάστου τρυβλίον ἓν ἀργυροῦν , καὶ φιάλη μία , καὶ ἀμφότερα , φησὶ , πλήρη σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐν ἐλαίῳ , θυΐσκη μία θυμιάματος ἔμπλεως , κριὸς εἷς , ἀμνὸς εἷς ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκαύτωμα , χίμαρος ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας · καὶ ταυτὶ μὲν τὰ ὁλοκαυτώματα . Προσεκόμιζον δὲ καὶ εἰς θυσίαν σωτηρίου , φησὶ , δαμάλεις δύο , κριοὺς πέντε , τράγους πέντε , ἀμνάδας ἐνιαυσίους πέντε . Φράζε δὴ οὖν καὶ πρό γε τῶν ἄλλων , τί τὸ μεταξὺ , καὶ ποίαν ἄν τις εἴποι τὴν διαφορὰν τῆς τοῦ σωτηρίου θυσίας , καὶ ὁλοκαυτώματος . Ἄκουε δή . Τὰ μὲν γὰρ ὁλοκαυτώματα τῶν ζώων ὅλα δι' ὅλων , ἱερῷ καὶ ἀσβέστῳ κατεφλέγετο πυρὶ , οὐδενὸς τὸ σύμπαν ἐξῃρημένου , ἀλλ' οἱονεί πως παντὸς μορίου καὶ μέλους εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναβαίνοντος τῷ . θεῷ , τὰ δέ γε ὑπὲρ τῆς τοῦ σωτηρίου θυσίας σφαζόμενα , μερικὴν ἐδέχετο τὴν καθιέρωσιν , ὡς ἐν ὤμῳ δεξιῷ , κεφαλῇ τε καὶ ποσὶ , νεφροῖς καὶ ἥπατι , καὶ ἑτέροις τισὶ τοῖς εἰς τὸ εἴσω καὶ ἐνδοσθίοις . Πρέπει δὴ οὖν τὸ ὁλοκαυτοῦσθαι Χριστῷ · καὶ γάρ ἐστιν ἀληθῶς ὅλος ἅγιος , εὐώδης ἅπας καὶ ἱερός . Ἡμῖν δὲ οἰκεῖον , τὸ οὐκ εἰσάπαν ἅγιον , καὶ οὐχ ὁλοκλήρως ἱερὸν , οἷς ἔνεστί τι καὶ μολυσμοῦ διὰ τὴν ἐν ἡμῖν ἁμαρτίαν . Καθαρὸς γὰρ οὐδεὶς ἀπὸ ῥύπου , καὶ Παραπτώματα τίς συνήσει ; κατὰ τὸ γεγραμμένον . Διὰ τοῦτο τὴν ὑπὲρ τοῦ σωτηρίου θυσίαν , οὐχ ὁλόκαυτον ὁ νόμος , μερικῶς δὲ μᾶλλον καθιεροῦσθαι δεῖν εὖ μάλα προστέταχεν . Ἆρ' οὖν , ὦ Παλλάδιε , σαφής σοι καὶ ἀποχρῶν εἰς εὐμαθίαν ὁ λόγος ; Καὶ μάλα . Φέρε δὴ οὖν , ἐπ' ἐκεῖνο ἴωμεν εἴς γε τὸ , ἑκάστῳ φημὶ τῶν προσενηνεγμένων , φάναι τι , καὶ μὴν καὶ συνιέναι τῶν ἀναγκαίων εἰς ὄνησιν . Ἴθι δὴ οὖν . Ἔστι τοίνυν τὰ παρ' ἑκάστου τῶν φυλάρχων , τρυβλίον ἀργυροῦν ἓν καὶ φιάλη μία , καὶ ἀμφότερα πλήρη σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐλαίῳ . Τὸ μὲν οὖν τρυβλίον ἐστὶ τοῖς ἐδωδίμοις ὑπηρετοῦν , καὶ εἰς ὀψοφαγίαν χρήσιμον , καθὸ καὶ αὐτὸς ἐδίδαξεν ὁ Σωτὴρ φιλοπνευστοῦντι Ἰωάννῃ τῷ γνησίῳ μαθητῇ τίς ὁ παραδώσων αὐτὸν , Ὁ ἐμβάψας , φησὶ , μετ' ἐμοῦ τὴν χεῖρα ἐν τῷ τρυβλίῳ . Φιάλης δὲ τί ἂν λέγοιμι τὴν χρείαν , διακεκραγότος ὡδὶ τοῦ πράγματος ; Καὶ σημεῖον ἄρτου σεμίδαλις , ὅτι καὶ ἐξ αὐτῆς ἄρτος , ἄρτος δὲ ζωῆς , ὁ Χριστός . Οὐκοῦν ὡς ἐν τῷ τρυβλίῳ καὶ ἐν τῇ φιάλῃ , καὶ ὡς ἐν ἄρτῳ τῷ ἐν ἀμφοῖν , πλήρη γὰρ ἦν σεμιδάλεως , ὡς ἐν βρώσει τε καὶ πόσει , ζωὴ καὶ ζωοποιὸς ὁ Χριστὸς σημαίνεται . Ἀμὴν γὰρ , φησὶ , λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς . Ἐλαίῳ δὲ τὴν σεμίδαλιν καταδεδεῦσθαί φησιν , αὐτό που τὸ ἐν Ψαλμοῖς ἀναμελῳδοῦντος οἱονεί που τοῦ τύπου · Ἠγάπησας δικαιοσύνην , καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν , διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς , ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου . Θυΐσκη δὲ αὖ , σχῆμά τε καὶ εἶδος θυμιατηρίου , θυΐας ἐν ἴσῳ πεποιημένου , ἐπίμεστον δὲ καὶ αὐτὸ θυμιάματος · εὐωδία γὰρ καὶ θυμιατήριον ὁ Χριστὸς , οὐκ ἔξωθεν δὲ τὸ εὐῶδες ἔχων , καθάπερ ἀμέλει καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ κατὰ μέθεξιν ἀρετῆς , καὶ τοῦ κατ' εὐσέβειαν ἁγιασμοῦ τὸ ἐν τούτοις εἶναι κερδαίνοντες , ἀλλ' οἴκοθεν ὡς Θεὸς καὶ ἐν ἰδίᾳ φύσει πλουτῶν τὰ δι' ὧν θαυμάζεται , καὶ ὅλην ἐμπίπλησι τὴν οἰκουμένην τῆς ὑπερκοσμίου καὶ ὑπὲρ κτίσιν ὀσμῆς . Θεὸς γὰρ ὢν φύσει καὶ ἀληθῶς , καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως τοῦ Πατρὸς ἐν ἰδίᾳ φύσει λαχὼν , εὖ μάλα διαγινώσκεται , ἔμπλεως οὖν ἡ θυΐσκη θυμιάματος . Ταύτῃ τοι προσάγεται μόσχος τε καὶ κριὸς , καὶ μὴν καὶ ἀμνὸς , καὶ χίμαρος ἐξ αἰγῶν , τὰ πρὸς τούτοις ἔτι προσκεκομισμένα , καὶ διὰ πάντων αὐτὸς ὁ γραφόμενος · ἐν μὲν τῷ μόσχῳ , διὰ τὸ ἄγαν εὐσθενὲς , καὶ ὅτι τῶν ἐν ἡμερότητι καὶ καθαρότητι ζώων , τὸ προὔχον , ὁ μόσχος , καὶ ὡς ἐν μεγέθει σώματος , τὸ ὑπερτεροῦν · ἐν ὑπεροχῇ δὲ τῇ νοητῇ , πάντα ἐστὶ τὰ Χριστοῦ , καὶ αὐτὸς ὁ προὔχων καὶ ὑπερκείμενος τῇ κατὰ πᾶν ὁτιοῦν ἀσυγκρίτῳ διαφορᾷ · ἐν δὲ τῷ κριῷ , διὰ τὸ τέλειον , καὶ μέντοι διὰ τὸ ἄκακον , ἐν τῷ ἀμνῷ · Ἐγὼ γὰρ , φησὶν , ὡς ἀρνίον ἄκακον ἀγόμενον τοῦ θύεσθαι , οὐκ ἔγνων · ἐν δὲ τῷ χιμάρῳ , διὰ τὴν ὑπέρ γε τῶν ἡμαρτηκότων σφαγήν . Χίμαρος γὰρ ὑπὲρ ἁμαρτίας τὸ θῦμα , κατὰ τὸν νόμον · εἰσέδυ δὲ δι' ἡμᾶς τὸν θάνατον ὁ Ἐμμανουὴλ , καὶ τῶν ἀρχαίων πλημμελημάτων ἐκλελυτρώμεθα , δι' ἣν ὑπέμεινεν ὑπὲρ ἡμῶν σφαγήν . Ἢ οὐκ εἶναι φὴς καὶ τοῦτο ἀληθές ; Πῶς γὰρ οὔ ; Ἐπιτήρει δὲ ὅτι προσεκομίσθησαν μὲν οἱ μόσχοι , δέδονταί γε μὴν εἰς τὰ ἔργα τῆς σκηνῆς , ἵν' ἐν ταῖς ἀναζεύξεσιν αὐτοὶ φέροντες ἐφ' ἁμαξῶν , πόνου καὶ ἀνίας ἀπαλλάτοιεν τοὺς ἱερουργούς . Ἐπαναπαύεται γὰρ ἡ Ἐκκλησία Χριστῷ , καὶ αὐτὸς ἡμᾶς φέρει , τοῖς ὑπὲρ δύναμιν πόνοις περιπίπτειν οὐκ ἐφιεὶς τὸ ἱερὸν καὶ τίμιον γένος , καὶ τὸν τῶν ἁγίων ἔργων ἐπιστήμονα λαόν . Οὕτω μὲν οὖν ἀνοιστέον ἐπὶ Χριστὸν τὰ ὠνομασμένα . Τὰ δέ γε εἰς θυσίαν σωτηρίου προσεκόμιζον οἱονεί πως αὖ ἀνθ' ἑαυτῶν οἱ ἡγούμενοι , καθιεροῦντες τρόπον τινὰ τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀναφέροντες τῷ Θεῷ . Δαμάλεις δὲ ἦσαν δύο , κριοὶ πέντε , τράγοι πέντε , ἀμνάδες πέντε . Καὶ μόσχος μὲν , ὁ Χριστὸς , δαμάλεις δὲ αὖ ἡμεῖς , καὶ λόγος ὁ ἐπ' ἀμφοῖν , οὐκ ἀσύμφυλος , ἀληθὴς δὲ μᾶλλον καὶ ἐναργής · ἡγεμονικώτατον γὰρ ἀεί πως τὸ ἄρσεν ἐστὶ , καὶ ἐν τιμῇ καὶ δόξῃ τῇ παναρίστῳ παρὰ Θεῷ , καὶ μάρτυς ἡ φύσις , ὁμολογοῦσα τὸ χρῆμα . Μεῖον δὲ καὶ ὑπεστρωμένον τὸ θῆλυ , καὶ οἱονεὶ κατόπιν ἰὸν τῆς ἀρσένων ἀλκῆς τε καὶ δόξης . Ἔστι δὴ οὖν ἐν ἄρσενι μόσχῳ , καθηγητὴς μὲν ἡμῶν ὁ Χριστὸς , ὑπεζεύγμεθα δὲ ὥσπερ ἡμεῖς καὶ ἐν πολλῷ μείονι παρ' αὐτὸν ἀλκῇ τε καὶ δόξῃ , καὶ , ἀσύγκριτον τὸ μεσολαβοῦν . Εἰ γὰρ καὶ γέγονε καθ' ἡμᾶς , ὁμοειδὴς γὰρ τῷ μόσχῳ δάμαλις , ἀλλ' ἐν πολλῇ λίαν ὑπεροχῇ τὰ αὐτοῦ . Τίς γὰρ ὁμοιωθήσεται τῷ Θεῷ ἐν υἱοῖς Θεοῦ ; καθ' ἡμᾶς γὰρ ὁμοῦ καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς ὁ Χριστὸς ἐν ὑπεροχῇ θεότητος , εἰ καὶ γέγονε σάρξ . Δύο γε μὴν αἱ δαμάλεις , εἰς τύπον , οἶμαί που , τῶν δύο λαῶν , συνδεδραμηκότων εἰς ἕνα τὸν ἀπ' ἀμφοῖν , συνείροντος εἰς ἑνότητα τὴν πνευματικὴν διὰ πίστεως τοῦ δι' ἡμᾶς τε καὶ μεθ' ἡμῶν . Κριοὶ δὲ πάλιν καὶ ἀμνοὶ ἰσάριθμοι , χίμαροί τε οὐχ ἥττους , τῶν πιστευόντων πληθὺν ὑπεμφαίνοντες , τὴν ὡς ἐν πέμπτῳ , φημὶ , συνενηνεγμένην καιρῷ , καθ' ὃν ἡ ἐπιδημία τοῦ λέγοντος , Ὅταν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . Σημαίνεται δὲ τῶν πεπιστευκότων διὰ μὲν τῶν κριῶν τὸ ὡς ἐν φρονήσει τέλειον , καὶ τῆς νοητῆς ἡλικίας , δῆλον δὲ ὅτι τῆς ἐν Χριστῷ , τὸ ἀρτίως ἔχον , διὰ δὲ τῶν ἀμνῶν τὸ ὡς ἐν ἁπλότητί τε καὶ ἀκακίᾳ · Μὴ γὰρ δὴ , φησὶν , ἀδελφοὶ , παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσὶν , ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε , ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε · διὰ δὲ τῶν ὑπὲρ ἁμαρτίας χιμάρων , τὸ ἀεὶ δεῖσθαι καθαρισμοῦ καὶ πλημμελημάτων ἀφέσεως . Τοιγάρτοι καὶ δεδιδάγμεθα λέγειν ἐν προσευχαῖς · Ἄφες ἡμῖν τὰ παραπτώματα . Οὐ γάρ ἐστι καιρὸς , ὅτε μὴ βοᾷν ἀναγκαῖον τοῖς ὡς ἀληθῶς ἀρτίφροσι , καὶ τῆς ἀνθρωπείας φύσεως εἰδόσι τὸ ἄναλκι , καὶ , Παραπτώματα τίς συνήσει ; καὶ , Ἐκ τῶν κρυφίων μου καθάρισον με . Τοῦτο θυσία πνευματικὴ , σωτηρίας τε πέρι τῶν ἡμετέρων ψυχῶν εὐωδιάζουσα τῷ Θεῷ . Ἀληθές . Χριστὸν οὖν ἔφην , ὡς ἔν γε τῷ μόσχῳ καὶ τοῖς κριοῖς , ἀμνοῖς τε καὶ τράγοις , καὶ τοῖς ἑτέροις κατασημαίνεσθαι , καὶ ἀφαμαρτεῖν τοῦ πρέποντος οἰηθείην ἂν οὔτι που τὸν ἐπὶ τῷδε λόγον . Εἰ δὲ δή τις ἕλοιτο καὶ ἐφ' ἡμᾶς αὐτοὺς τὴν τῶν ἐννοιῶν μετακομίσαι δύναμιν , τὸ λυποῦν οὐδὲν , τοιαύτην τινὰ θεωρίαν τοῖς προκειμένοις ἐπενεγκεῖν . Ὁποίαν δὴ φῄς ; Προσεκομίζοντο κατὰ τὸν νόμον παρὰ παντὸς Ἰσραὴλ τὰ ἱερὰ θύματα . Προσεχεῖτο δὲ τῷ θείῳ θυσιαστηρίῳ τῶν σφαζομένων τὸ αἷμα , μονονουχὶ καταγράφοντος ὡς ἐν σκιᾷ τοῦ δρωμένου , καὶ πλαγίως ἡμῖν ὑπεμφαίνοντος , ὅτι Θεῷ τῷ ἁγίῳ τὰς ἑαυτῶν ἡμῶν καθιεροῦν προσήκει ψυχάς . Εὖ ἔφης . Οὐκοῦν ἀνθ' ἠμῶν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τὰ θύματα , καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν αὐτοῖς οἱ κατὰ τύπον ἱερουργούμενοι . Ἀληθές . Φέρε δὴ οὖν πολυπραγμονοῦντες ὀρθῶς τὰ ὡς παρὰ πάντων προσκεκομισμένα διὰ τῆς τῶν ἡγουμένων χειρὸς , τῆς ἐν πνεύματι θεωρίας τὸ κάλλος περιαθρήσωμεν . Ἦν οὖν ἄρα τὰ προσενηνεγμένα ἐν ἀργυροῖς σκεύεσι , τρυβλίῳ , φημὶ , καὶ φιάλῃ , σεμίδαλις ἐλαιοβρεχής . Σύμβολον δὲ λαμπρότητος μὲν ὁ ἄργυρος , ζωῆς δὲ ἡ σεμίδαλις , ὡς ἄρτου γένεσις τοῦ συνέχοντος εἰς ζωὴν , ἱλαρότητος δὲ τὸ ἔλαιον . Προσαγέσθω δὴ οὖν καὶ πρός γε ἡμῶν αὐτῶν τῷ ἐπὶ πάντων Θεῷ τὸ ὡς ἐν λαμπρότητι ζωῆς ἱλαρὸν , ἐλπίδι τῇ ἐν Χριστῷ . Τῇ γὰρ ἐλπίδι χαίροντες , φησί . Πῶς δ' ἂν εἶεν οὐχὶ τῆς ἀνωτάτω θυμηδίας ἔμπλεῳ , τὸ ἐν ζωῇ τε καὶ πολιτείᾳ περιφανὲς ἐξησκηκότες εὖ μάλα τῶν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐνταλμάτων οἱ φύλακες ; οἷς πάντη τε καὶ πάντως τὸ ἐν μεθέξει γενέσθαι τῆς δόξης αὐτοῦ τεθησαύρισται παρὰ Θεῷ . Ἀπεθάνετε γὰρ , φησὶ , καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ . Ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ , ἡ ζωὴ ἡμῶν , τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ . Οὐκοῦν ἡ σεμίδαλις ἐλαιόδευτος . Ἔνεστι γὰρ τῇ τῶν ἁγίων ζωῇ καὶ τὸ ὡς ἐν ἐλπίδι δόξης ἱλαρὸν , μετὰ λαμπρότητος δηλονότι τῆς ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ . Χρυσῆ δὲ θυΐσκη θυμιάματος πλήρης , τὸ τῶν ἁγίων γράφουσα κάλλος , καὶ ὡς ἐν σκεύεσιν ἐκλεκτοῖς τὸ εὐῶδες ἐν ἁγιασμῷ , εἶτα δῶρον ὥσπερ τι Θεῷ τὸ εὐοσμότατον ἀληθῶς . Ἢ οὐχὶ σκεύη λαμπρὰ καὶ ἀπόλεκτα τοὺς ἁγίους ὑπάρχειν οἰησαίμεθα ἂν , ὦ Παλλάδιε ; Μάλιστά γε . Μόσχος δὲ ἦν παρ' ἑκάστου , καὶ δυοκαίδεκα μὲν οἱ πάντες . Ἀχθοφοροῦσί γε μὴν τὴν ἁγίαν σκηνὴν , κατὰ δύο προσενηνεγμένοι πρὸς ἅμαξαν μίαν , καὶ ὑπὸ ζυγὸν ἕνα , ἐκνενέμηνται δὲ ταῖς τῶν Λευιτῶν ὑπουργίαις · καὶ τύπος ἂν εἴη τὸ χρῆμα τῶν δύο λαῶν , οὐκέτι μεμερισμένων εἰς ἀνομοιότητα δογμάτων καὶ ζωῆς , συνενηνεγμένοιν δὲ ὥσπερ καὶ συνδεδραμηκότοιν ὑπό γε τὸν ἕνα τοῦ Σωτῆρος ζυγὸν τληπαθῶς καὶ ἀνδρείως . Ἀνδρίζου γὰρ , φησὶ , καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου , καὶ ὑπόμεινον τὸν Κύριον . Τληπαθὲς δὲ ζῶον ὁ μόσχος καὶ κραταιότατον . Τοιοίδε πάντως οἱ θεοσεβείας ᾑρημένοι , ζυγὸν ὥσπερ ἐφ' ἑαυτοῖς ἐπέχοντες τὸν Χριστὸν , ὡς ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ προανατυπούμενον . Σῶμα δὲ αὐτοῦ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὁ θεῖος ἡμῖν ὠνόμαζε Παῦλος . Ἐλέγετο δὲ καὶ πρὸς Ἀνανίαν περὶ αὐτοῦ , φημὶ δὴ τοῦ Παύλου · Πορεύου , ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς ἐστί μοι οὗτος , τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐναντίον τῶν ἐθνῶν . Κριὸς δὲ πρὸς τούτοις , καὶ μὴν καὶ ἀμνὸς τὰ προσενηνεγμένα , τοῦ τε πρεσβυτέρου προσενηνεγμένου καὶ τοῦ νέου λαοῦ τὴν πρὸς Θεὸν ἄφιξιν καὶ τὴν οἱονείπως ἀνάθεσιν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν πνευματικὴν , ὑπεμφαίνοντες . Ὥσπερ γὰρ τὸ τληπαθὲς καὶ ἀνδρεῖον ὡς ἔν γε τοῖς μόσχοις κατεσημαίνετο , κατὰ τὸν ἴσον , οἶμαι , τουτονὶ τρόπον καὶ ἐν τοῖς προβάτοις ἡ ὡς ἐν πραότητι καρποφορία τῶν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένων διαδείκνυται σαφῶς . Πρᾶον γὰρ δὴ τὸ ζῶον , καὶ μὴν ἔγκαρπον . Τοιοῦτοι δὲ πάντες οἱ τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ἀκριβεῖς ἐργάται , οἷς καὶ αὐτὸς ἐπεφώνησεν ὁ Χριστός · Παντὶ τῷ αἰτοῦντί σε δίδου , καὶ ἀπὸ τοῦ αἴροντος τὰ σὰ , μὴ ἀπαίτει , καὶ τῷ παίοντί σε εἰς τὴν σιαγόνα , στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην . Γράφει δὲ καὶ ὁ Παῦλος · Δοῦλον δὲ Κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι , ἀλλ' ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας , ἐν πραότητι διδάσκοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους . Τὸ δὲ δεῖν ἕπεσθαι τοῖς ἤδη προειρημένοις καὶ τὴν αἰγὸς προσφορὰν , ἐκδείξειεν ἂν οὐχὶ ἕτερον , οἶμαι , τὶ , πλὴν ὅπερ ἔναγχος ἔφην , τὸ δεῖσθαι δὴ πάντας , κἂν εἴ τινες εἶεν ἀγαθοὶ τὴν ἕξιν , τοῦ διὰ μεταγνώσεως καθαρισμοῦ καὶ ἀμνηστίας παραπτωμάτων . Καὶ τοῦτο εἰδὼς ὁ θεῖος ἔφη Δαβίδ Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς , Κύριε , Κύριε , τίς ὑποστήσεται ; Χίμαρος δὴ οὖν τὸ ὑπὲρ ἀφέσεως θῦμα , κατὰ τὸν πάλαι νόμον . Μετάγνωσις δὲ νυνὶ καὶ ἀμνηστίας αἴτησις τὸ καθ' ἡμᾶς ἱερεῖον , τοὺς ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθείᾳ προσιόντας Θεῷ . Λέγε γὰρ , φησὶ , σὺ τὰς ἁμαρτίας σου πρῶτος , ἵνα δικαιωθῇς . Ψάλλει δέ που καὶ ὁ Δαβίδ · Εἶπα , Ἐξαγορεύσω κατ' ἐμοῦ τὴν ἁμαρτίαν μου τῷ Κυρίῳ , καὶ σὺ ἀφῆκας τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου . Ἆρά σοι λοιπὸν σαφὴς ὁ λόγος περὶ τῆς τῶν ἀρχόντων δωροφορίας ; Πάνυ μὲν οὖν . Χρῆναι δὲ οἶμαι κἀκεῖνο εἰπεῖν , προσκεκομισμένης γὰρ ἤδη τῆς παρ' ἑκάστου καὶ ὡς ὑπὲρ πάντων θυσίας , ἀρχὴ τῶν θείων ἐγένετο λόγων ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωσέα . Γέγραπται δὲ οὕτω πάλιν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Αὕτη ἡ ἐγκαίνισις τοῦ θυσιαστηρίου , μετὰ τὸ πληρῶσαι τὰς χεῖρας αὐτοῦ , καὶ μετὰ τὸ χρίσαι αὐτόν . Ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι Μωσῆν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου , τοῦ λαλῆσαι αὐτῷ , καὶ ἤκουσε τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτὸν ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου , ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου , ἀνὰ μέσον τῶν δύο Χερουβὶμ , καὶ ἐλάλει πρὸς αὐτόν . Τετελειωμένης γὰρ ὥσπερ τῆς ἁγίας σκηνῆς , καὶ ἀναδειχθέντος κόσμῳ τοῦ ἀληθοῦς ἁγιάσματος , ὅ ἐστιν ἡ Ἐκκλησία , τότε δὴ τότε φωνὴ γέγονε πρὸς ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Λελάληκε γὰρ ἡμῖν ἐν Υἱῷ , ὃν καὶ ἱλαστήριον εἶναί φαμεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἄνωθεν δὲ τῶν Χερουβὶμ ἡ φωνή · κτίσεως γὰρ ἀνωτάτω καὶ ἐπέκεινα Θεὸς , οὐσιώδη τε καὶ ἐνυπάρχουσαν τὴν κατὰ παντὸς τοῦ γεγονότος ἔχων ὑπεροχήν · διαπορθμεύων δὲ εἰς ἡμᾶς τὰς ἄνωθεν καὶ παρὰ Πατρὸς φωνὰς , ἔφασκεν ὁ Υἱὸς , τὸ ἀληθὲς ἱλαστήριον , Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ οὐκ ἔστιν ἐμὰ , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με . Οὐκοῦν ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου γέγονεν ἡ φωνή . Θαυμάσαις δ' ἂν οὐ μετρίως τὴν τῶν φυλάρχων ἀνασκοπούμενος πρόσοδον . Ἀπονεμηθείσης γὰρ ἡμέρας ἑκάστῳ καὶ ἰδικῶς , καθ' ἣν ἔδει πληροῦν τὰ συντεταγμένα καὶ προσκομίσαι τὸ δῶρον , προσίεσαν μὲν ἐν κόσμῳ κατά γε τὸ τῷ νομοθέτῃ δοκοῦν · πλὴν οὐ κατὰ τὴν τῆς γενέσεως τάξιν , ἤτοι καθ' ἡλικίαν , ἀλλ' οὐδὲ ἀναμὶξ καὶ χύδην ἁπλῶς , συντεθειμένοι δὲ μᾶλλον ὥσπερ εἰς οἰκονομίαν μυστικήν . Καὶ μὴν ὅ τι ποτέ ἐστιν ὃ φὴς , ἐννοεῖν οὐκ ἔχω . Φράζε δὴ οὖν μοι σαφῶς . Βούλει λέγωμεν ἐν τάξει καὶ καθεξῆς τοὺς ἐξ Ἰακὼβ γεγονότας ; Σαφὲς γὰρ ἂν γένοιτο καὶ λίαν ὡδὶ τὸ ἐν τῇ προσόδῳ παρηλλαγμένον . Καὶ μάλα . Ἔστι τοίνυν πρωτότοκος μὲν ὁ Ῥουβὴμ , ἐπ' αὐτῷ δὲ Συμεὼν , Λευὶ , καὶ Ἰούδας ἀπό γε μητρὸς τῆς Λείας . Βάλα δὲ αὖ τὸ θεραπαινίδιον τὸν Δάν τε καὶ Νεφθαλεὶμ , καὶ μὴν καὶ ἡ Ζελφὰ παιδίσκη Λείας , τὸν Γὰδ καὶ Ἀσὴρ , Λεία γε μὴν πρὸς τοῖς ἄλλοις τέσσαρσι , τὸν Ἰσάχαρ καὶ Ζαβουλὼν τίκτει · γενέσθην δὲ καὶ ἀπὸ Ῥαχὴλ Ἰωσὴφ καὶ Βενιαμίν . Οὐκοῦν πρῶτοι μὲν ἐκ Λείας , οἱ ἐξ ἐλευθέρας τέσσαρες , Ῥουβὴμ , καὶ Συμεὼν , Λευὶ καὶ Ἰούδας . Ἐκ δυοῖν δὲ θεραπαίναιν , Βάλας τε καὶ Ζελφᾶς , τέσσαρες , Δὰν καὶ Νεφθαλεὶμ , Γὰδ καὶ Ἀσήρ . Ἕτεροι δὲ αὖ ἐπὶ τούτοις τέσσαρες · δύο μὲν ἐκ Λείας , Ἰσάχαρ τε καὶ Ζαβουλὼν , ἀπὸ δέ γε τῆς Ῥαχὴλ , Ἰωσὴφ καὶ Βενιαμίν . Μεμνῆσθαι δὲ ἀναγκαῖον , ὡς εἰς δύο μεμέρισται φυλὰς ὁ Ἰωσὴφ κλῆρος , εἴς τε τὸν Ἐφραῒμ καὶ μέντοι τὸν Μανασσῆν , τοὺς ἐξ αὐτοῦ γεγονότας . Συνίημι μὲν εὖ μάλα τῶν ὀνομάτων τὴν τάξιν · τί δ' ἂν εἴη λοιπὸν τὸ ζητούμενον ὡς ἔν γε δὴ τούτοις , σὸν ἤδη διατρανοῦν . Προσιόντες , ὦ Παλλάδιε , τοῖς δώροις ἅμα , τοῦτο ἔδρων , οὐ καθ' ἡλικίαν , ἀλλὰ πρῶτος μὲν Ἰούδας , καίτοι τέταρτος ὢν κατὰ χρόνον , ἔννατος δὲ μετ' αὐτὸν Ἰσάχαρ , καὶ σὺν αὐτοῖς δέκατος Ζαβουλών . Συμμορία δὲ ὥσπερ μετὰ τούτους δευτέρα , Ῥουβὴμ ὁ πρωτότοκος , καὶ ὁ καθεξῆς καὶ δεύτερος , Συμεών . Συνῆπται δὲ καὶ ὁ Δὰν ἐκ δούλης . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις , τάγμα τὸ τρίτον διὰ τριῶν ἐλευθέρων , Ἐφραΐμ τε καὶ Μανασσῆ καὶ Βενιαμίν . Συμμορία δὲ τετάρτη ἐν ἐσχάτοις , τῶν ἐκ θεραπαινῶν γεγονότων . Τρεῖς δὲ δὴ οὗτοι πάλιν , Δὰν καὶ Ἀσὴρ , καὶ Νεφθαλεὶμ , καίτοι προὔχοντες τῷ τῆς γενέσεως χρόνῳ , τῶν ὡς τάξει προτεταγμένων , Ἐφραΐμ τε , φημὶ , καὶ Μανασσῆ , καὶ Βενιαμίν . Ἆρ' οὐκ ἀναγκαίαν φῂς τὴν ἐπὶ τούτοις βάσανον ; Μάλιστά γε · τίς οὖν ὁ λόγος , πειρῶ μοι λέγειν . Αἴνιγμά που τὸ χρῆμά ἐστι , καθάπερ ἐγᾦμαι πάλιν . Ὅτι τάξιν ἔχει τὴν πρώτην παρὰ Θεῷ τὰ διὰ Χριστοῦ τῶν ἐν νόμῳ · καὶ ὅτι τέθεινται μὲν οἱ πρῶτοι ἔσχατοι , οἱ δὲ ἔσχατοι πρῶτοι . Οἱ γὰρ ὡς ἐν χρόνῳ πρεσβύτεροι διά τε τοῦτο πρωτότοκοι , τοῦτ' ἔστιν ὁ Ἰσραὴλ , κατόπιν ἔρχεται τῶν ἐθνῶν . Καὶ οἱ τὸ δοῦλον ἔχοντες πνεῦμα , καὶ τῆς δουλευούσης Ἱερουσαλὴμ υἱοὶ , τὸ προὔχειν ἐν δόξῃ παραχωρήσουσι τοῖς τῆς ἐλευθέρας , ἥτις ἐστὶ μήτηρ ἡμῶν τῶν ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένων , καὶ εἰς ἐλεύθερον ἀξίωμα κεκλημένων δι' ἐλευθέρου πνεύματος . Ὅρα γὰρ , εἰ δοκεῖ , τῶν θεωρημάτων τὸ ἀκριβές . Πρώτη μὲν γὰρ προσάγει τὸ δῶρον ἡ Ἰούδα φυλή · ἐξ ἧς ἀνέφυ κατὰ σάρκα Χριστός . Καὶ μετὰ ταύτην εὐθὺς ἡ Ἰσάχαρ τε καὶ Ζαβουλών · ἄμφω δὲ ἤσθην ἐλεύθεροι καὶ ἐξ ἐλευθέρων . Εἶτα Ῥουβὴμ ὁ πρωτότοκος , Συμεών τε καὶ Γὰδ , ὅς ἐστιν ἐκ δούλης . Σημαίνεται δὲ διὰ τούτων ὁ Ἰσραήλ . Καὶ φέρε τὰς ἐφ' ἑκάστῳ λέγωμεν , ἐκ τῆς ἐπ' αὐτοῖς γενομένης προφητείας ἐξ Ἰακὼβ συλλέγοντες . Ἔφη τοίνυν ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ · Ῥουβὴμ πρωτότοκός μου , σὺ ἰσχύς μου , καὶ ἀρχὴ τέκνων μου , σκληρὸς φέρεσθαι καὶ σκληρὸς αὐθάδης · καὶ πάλιν · Συμεὼν καὶ Λευὶ ἀδελφοὶ συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν . Εἰς βουλὴν αὐτῶν μὴ εἰσέλθῃ ἡ ψυχή μου , καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρεῖσαι τὰ ἥπατά μου · ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους , καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον . Ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν , ὅτι αὐθάδης , καὶ ἡ μῆνις αὐτῶν , ὅτι ἐσκληρύνθη . Περὶ δὲ τοῦ Γὰδ ἔφη πάλιν τάδε · Πειρατήριον πειρατεύσει , καὶ αὐτὸς πειρατεύσει αὐτὸν κατὰ πόδας . Οὐκοῦν ἐν μὲν τῷ Ῥουβὴμ σημαίνοιτο ἂν εἰκότως ὁ Ἰσραὴλ , ὁ πρωτότοκος μὲν κατὰ χρόνον , σκληρὸς δὲ δὴ καὶ αὐθάδης καὶ ὑβριστής · ἐν δέ γε τῷ Συμεὼν , ᾧ καὶ συνῆπται Λευῒ , ὡς ἕτοιμος εἰς μιαιφονίαν , καὶ ἀπεκτονὼς μὲν ἁγίους · Τίνα γὰρ , φησὶ , τῶν προφητῶν οὐκ ἀπέκτειναν οἱ πατέρες ὑμῶν ; νευροκοπήσας δὲ ὥσπερ καὶ ταῦρον , ὅς ἐστι Χριστός . Οὐ γάρτοι μόνος ὁ τῶν Ἰουδαίων καταφωρᾶται τετολμηκὼς τὰ κατὰ τῶν ἁγίων καὶ κατὰ Χριστοῦ τολμήματα , συνέδραμε δὲ τούτοις καὶ ὁ Λευῒ , τοῦτ' ἔστι τὸ ἱερὸν γένος , οἱ τῷ θυσιαστηρίῳ προσεδρεύοντες , Γραμματεῖς τε καὶ Φαρισαῖοι . Διὰ τοῦτο , ἐν ταῖς τοῦ προπάτορος Ἰακὼβ προφητείαις , συνέζευκται τῷ Συμεὼν καὶ ὁ Λευΐ . Ἐν δέ γε τῷ Γὰδ , ὅς ἐστιν ἐκ δούλης καὶ πειρατήριον , ὡς δυσγενὴς κατὰ γνώμην , καὶ πειράζων τὸν Ἰησοῦν , καὶ παγίδας ἱστὰς , εἰς κακουργίας αὐτῷ · προσῄεσαν γὰρ λέγοντες , Ἔξεστι δοῦναι φόρους Καίσαρι , ἢ οὔ ; Οὐκοῦν , ἀνοίσω γὰρ αὖθις εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς τὸν λόγον , ὁ ἐν χρόνῳ πρωτότοκος Ἰσραὴλ , ὁ σκληρὸς καὶ αὐθάδης καὶ ὑβριστὴς , ὁ πρόχειρος εἰς μιαιφονίαν , καὶ ἐπάρατον μὲν τὴν μῆνιν ἔχων , ἀπεκτονὼς δὲ ἀνθρώπους , καὶ νευροκοπήσας ταῦρον , ὁ δυσγενὴς καὶ πικρὸς εἰς δόλους , καὶ παγίδας ἱστὰς καὶ πειρατήριον , κατόπιν τέτακται τῶν ἐν Χριστῷ τε καὶ ἐλευθέρων , καὶ εἰ ἐλεύθερος μεθ' ἡμᾶς , ὡς ἐν ὄψει μόλις ἔρχεσθαι Θεοῦ . Εὖ ἔφης . Ἀναμάθοις δ' ἂν ὅ φημι , καὶ τοῖς ἐφεξῆς τὸν νοῦν ἐφιστάς . Τρεῖς γὰρ ἀλλήλων ἐχόμενοι προσεκόμιζον ἐφεξῆς , ἐξ ἐλευθέρας τῆς Ῥαχὴλ , Ἐφραΐμ τε καὶ Μανασσῆς * . Εἶτα τρεῖς ἀλλήλων ἐχόμενοί τε καὶ μετ' ἐκείνους οἱ ἐκ θεραπαινῶν , φημὶ δὲ δὴ πάλιν , Δὰν , Ἀσήρ τε καὶ Νεφθαλείμ . Συνίης οὖν ὅτι προεισβάλλουσι μὲν καὶ ἐκτετίμηνται λίαν οἱ ἐξ ἐλευθέρας , ἕπονταί γε μὴν οἱ ἐκ θεραπαινῶν · ἢ οὐχὶ τοῦτό ἐστιν ἐναργὲς , ὃ καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος ; Ὅταν γὰρ , φησὶ , τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ , τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται . Ὀρθῶς ἔφης · ἰσχνὴ γὰρ ἄγαν ἡ ἐπιτήρησις . Καὶ μὴν ὅτι τὸ χρῆμα οὐκ ἐψευσμένον , εἴσῃ τοι καὶ λίαν εὐπετῶς . Ἐμπεδοῖ γὰρ ἡμᾶς καὶ ἐξ ἑτέρων εὐθὺς ἐννοιῶν ὁ λόγος · ἐν κόσμῳ γὰρ τῷ καθήκοντι πράττεσθαι δεῖν ἐτύπου Θεὸς τάς τε ἀναζεύξεις , καὶ μὴν καὶ ἱδρύσεις , ἤτοι συγκαταυλισμοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , κύκλῳ τε ἰέναι τῆς σκηνῆς εὖ μάλα προστέταχε , κατά γε τὸ , οἶμαι , πρὸς τοῦ μάκαρος Δαβὶδ ἀστείως ὑμνούμενον · Καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου , Κύριε , τοῦ ἀκοῦσαί με φωνῆς αἰνέσεώς σου , ἤγουν τὸ , Ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ . Ὑποσημαίνεται δέ τι καὶ ἕτερον , τὸ ὡς ἐν τύπῳ δράσαι κεκελευσμένον . Χρὴ γὰρ ἡμᾶς οὐκ ἀπονοσφίζεσθαι Θεοῦ , ἀλλ' οἱονείπως ἀγχοῦ καὶ ἐν κύκλῳ φαίνεσθαι περιεστηκότας , οὐ μεσολαβούσης ἁμαρτίας , οὐ διαστάσης ἡμᾶς κοσμικῆς ἡδονῆς , ἀλλ' εἰς ἑνότητα τὴν πνευματικὴν συλλέγοντος ὀρθοῦ διανοίας παραστήματος ἑτοιμότητός τε τῆς πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν τεθαυμασμένων . Πρέπει γὰρ ἂν ὅτι μάλιστά γε τοῖς οὕτως εὐδοκιμεῖν ᾑρημένοις τὸ χρῆναι καρποφορεῖν . Γέγραπται γὰρ ὅτι Πάντες οἱ κύκλῳ αὐτοῦ οἴσουσι δῶρα . Οὐκοῦν συναπαίρειν αὐτοὺς ἐκέλευε τῇ σκηνῇ , καὶ κύκλῳ βαδίζειν , καὶ ὡς ἐν τάξει πάλιν , οὐ ταῖς ἡλικίαις πρεπούσῃ καὶ ἀσυγχύτως ἰούσῃ πρὸς τοὺς ἐσχάτους ἀπὸ τῶν πρώτων , συνημμένους δὲ οὕτω , καὶ ἀνὰ μέρος , καθάπερ ἐν τῇ τῶν δώρων προσαγωγῇ . Γέγραπται δὲ οὕτως ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς , Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν καὶ Ἀαρὼν λέγων · Ἄνθρωπος ἐχόμενος κατὰ τάγμα αὐτοῦ καὶ κατὰ σημασίας κατ' οἴκους πατριῶν αὐτῶν , παρεμβαλέτωσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἔναντι Κυρίου , κύκλῳ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου παρεμβαλοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ . Εἶτα τὸν ἑκάστῳ τόπον ἐκνεμηθέντα δεικνύει · ὅποι τε καὶ ὅπως καὶ τίνες οἱ παρεμβάλλοντες . Ἐπιφέρει γὰρ ὡδί · Καὶ οἱ παρεμβάλλοντες πρῶτοι , κατὰ ἀνατολὰς , τάγμα παρεμβολῆς Ἰούδα σὺν δυνάμει αὐτῶν , καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι φυλῆς Ἰσάχαρ , καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι φυλῆς Ζαβουλών . Εἶτα διαμέμνηται συμμορίας δευτέρας καί φησι · Τάγμα παρεμβολῆς Ῥουβὴμ πρὸς νότον σὺν δυνάμει αὐτῶν , καὶ ὁ ἄρχων τῶν υἱῶν Ῥουβὴμ , Ἐλισοὺρ , υἱὸς Σεδιοὺρ , δύναμις αὐτοῦ οἱ ἐπεσκεμμένοι ἓξ καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδες καὶ πεντακόσιοι . Καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι αὐτοῦ , φυλῆς Συμεὼν , καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι αὐτοῦ , φυλῆς Γάδ . Καὶ τρίτην εὐθὺς ἐπισυνάπτει λέγων · Τάγμα παρεμβολῆς Ἐφραῒμ παρὰ θάλασσαν σὺν δυνάμει αὐτῶν , καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι φυλῆς Βενιαμίν . Καὶ μὴν καὶ τετάρτης συμμορίας εὐθὺς διαμέμνηται λέγων , Τάγμα παρεμβολῆς Δὰν πρὸς βοῤῥᾶν σὺν δυνάμει αὐτῶν · καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι αὐτοῦ φυλῆς Ἀσὴρ , καὶ οἱ παρεμβάλλοντες ἐχόμενοι αὐτοῦ φυλῆς Νεφθαλεὶμ , πάντες οἱ ἐπεσκεμμένοι , φησὶ , τῆς παρεμβολῆς Δὰν , ἑκατὸν πεντήκοντα καὶ ἑπτὰ χιλιάδες καὶ ἑξακόσιοι , ἔσχατοι ἐξαροῦσι κατὰ τάγματα αὐτῶν . Ὁρᾷς ὅτι προτέτακται μὲν Ἰούδας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ , καὶ τὸν ἀπόλεκτον ἔχει τόπον τὸν πρὸς ἠὼ καὶ νότον ; ἐν φωτὶ γὰρ οἱ ἐν Χριστῷ , καὶ τῷ πνεύματι ζέοντες . Δεύτερος ὁ Ῥουβὴμ , καὶ οἱ σὺν αὐτῷ . Καὶ τρίτοι μὲν πάλιν οἱ ἐξ ἐλευθέρας . Εἶτα μετὰ τούτους ἕτεροι τρεῖς , οἱ ἐκ θεραπαινῶν , περὶ ὧν εἴρηται τὸ , Ἔσχατοι ἐξαροῦσιν . Ἆρ' οὐκ ἐναργὲς καὶ οὐδαμόθεν ἐνδοιαστὸν , ὅτι προτετίμηται καὶ προεισκέκληται τοῦ πρωτοτόκου τὸ δεύτερον , τοῦτ' ἔστι , τὸ ἐν Χριστῷ , καὶ τῶν ἐκ δουλείας τὸ ἐλεύθερον ἐν πίστει ; Οἱ μὲν γὰρ ἡγοῦνται διὰ τὸν ἐξ Ἰούδα Χριστόν · οἱ δὲ κατόπιν ἔρχονται μόλις , καὶ ὡς ἐν δευτέρᾳ τέθεινται τάξει . Ὀρθότατα ἔφης · καί σε τῆς οὕτω λεπτῆς ἀγχινοίας ἐπαινέσαιμι .
Lemmas: περι ὁ αὐτός ἔτι , καί περί ὁ ἐν ἅγιος σκηνή Ἀρά σύ σαφής , εἰμί Παλλάδιος , καί ἀποχράω ὁ λόγος , ὅς ἐπί ὁ ἅγιος σκηνή καί ὁ ἐν αὐτός ποιέω ; Σαφής μέν εὕω μάλα , πλήν ἀποχράω ἥκιστος γε . βούλομαι δή οὖν ἐπί ἐκεῖνος πάλιν πρόθυμος διαστείχω , ὅς ὁ ἐπί αὐτός διήγημα ἐλλείπω δοκέω ; οἴομαι γάρ ποῦ , κατά ὁ εἰκός , προσεπάγω δήω ὁ σαφηνίζω λόγος , τίς μέν ἐγώ ἐγείρω τρόπος , πηνίκα δέ καί ὅπως ὁ ἐν αὐτός συντίθημι δικαίωμα τε καί νόμος , καί ἐγκαινισμός καί ἁγιασμός καί κρίσις . Φράζε δή οὖν ὁ ἐπί ἕκαστος πάλιν · διανοέομαι γάρ ὀρθῶς . οὐκοῦν εἴρω μέν ἐγώ . σύ δέ αὖος συγγνώμων εἰμί , ὁ εἰσάπαν δυσχέρεια ὁ θεώρημα ἐννοέω , κἀν εἶπον τίς λέγω τυγχάνω ὁ ἀκρίβεια ἁμαρτάνω , καί λόγος ὁ δήω ἐκφοιτάω , μεταπλάσσω καί μεθαρμόζω . συλλήπτωρ γάρ σύ καί ἀρωγός ὁ ἐμαυτοῦ ποιέω λόγος . εἶμι Θεός πίσυνος . συμπεραίνω δή οὖν εὕω μάλα ὁ ἔργον ὁ ἅγιος σκηνή , καί μήv καί ἕκαστος ὁ ἐν αὐτός σοφός καί εὔτεχνος ἐκποιέω πρός γε ὁ παραδείκνυμι ἐν ὁ ὄρος κάλλος , λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω , ἐν ἡμέρα εἷς μείς ὁ πρῶτος , νεομηνία , ἵστημι ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί μετά ἕτερος πάλιν · καί γίγνομαι , φημί , ἐν ὁ μείς ὁ πρῶτος , ὁ δύο ἔτος ἐκπορεύω αὐτός ἐκ Αἴγυπτος νεομηνία , ἵστημι ὁ σκηνή , καί ἵστημι Μωσῆς ὁ σκηνή . ἐγείρω μέν οὖν , κατά ὁ Θεός δοκέω , ὁ ἀρχαῖος σκηνή ὁ ἐν Χριστός νοέω ἐκκλησία , ἐπί ἑαυτοῦ ὁ τύπος εὕω μάλα προσαναφαίνω . πολυπραγμονέω δέ , εἰμί δοκέω , ὁ αἴτιος ὁ διά Μωσῆς ἐγείρω μᾶλλον αὐτός , σιγάω πρός ὁ πάρειμι Ἰησοῦς ὁ Ναυῆ , καίτοι παρίστημι ἀεί ὁ πανάριστος Μωσῆς , καί συναναθρώσκω μέν ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σινᾶ , πολεμέω δέ καί ἀντεξάγω ὁ Ἀμαλήκ διά φωνή Μωσῆς . φημί γάρ ποῦ πρός αὐτός , ἐπιλέγω σεαυτοῦ ἀνήρ δυνατός , καί ἐξέρχομαι παρατάσσω ὁ Ἀμαλήκ αὔριον . καί παρατάσσω , καί νικάω . Τῖς οὖν ἄρα εἰμί ὁ ὅδε λόγος , οὖον δοκιμάζω ἄξιος ; πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν ἐπί ἕκαστος ὁ δράω ὁ ὁ μυστήριον λόγος εἴπερ αἱρέω τις ἐξακριβόω ὡς ἐν , κατατίθημι εἴρω ὁ , ὦ βάθος πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις Θεός ! ἀθρέω γάρ ὅπως λεπτός τε καί ἀναγκαῖος ὁ ἐπί ἕκαστος νόος · ἀνατίθημι μέν γάρ εἰς ὁ ὄρος ὁ θεσπέσιος Μωσῆς , συνάνειμι Ἰησοῦς · οὖον γάρ προσιτός ἑτέρως ὁ πατήρ , εἰμί μή διά υἱός . καί γάρ εἰμί ἀληθής , εἰμί λέγω · οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , εἰμί μή διά ἐγώ . ἐν Χριστός τοιγάρ καί αὐτός ὁ ἅγιος ὁ πρόσοδος · καί οὐ ἄν τις δύναμαι , καθάπερ εἰς ὄρος , ἀναπηδάω εἰς ὑψηλός τις καί ὑπερφέρω θεωρία , ἀλλά οὐδέ εἄν , οἴομαι , τις ἀγχοῦ γίγνομαι Θεός , κατά τρόπος δέ δηλονότι συνάφεια , ὁ ἐν πνεῦμα καί ἁγιασμός πολιτεία , μή οὐ σύνειμι1 τε αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ , καί ὁ ἄνθρωπος ἀνέφικτος βάσιμος τίθημι καί ἱππήλατος . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ διά φωνή Ἠσαΐας εἴρω , πᾶσα φάραγξ πληρόω , καί πᾶς ὄρος καί βουνός ταπεινόω , καί πᾶς ὁ σκολιός εἰμί εἰς εὐθύς , καί ὁ τραχύς εἰς ὁδός λεῖος . ἐν Χριστός γάρ ἐγώ καί ὁ ἀνάντης λεῖος , καί βάσιμος ὁ τραχύς · ψιλός δέ καί ὕπτιος , ὁ δυσπόρευτος . καί γάρ , ὡς αὐτός ποῦ πάλιν φημί ὁ προφήτης , ὁδός εὐσεβής . εὐθύς γίγνομαι , καί παρασκευάζω ὁ ὁδός ὁ εὐσεβής . οὐκοῦν ἀναγκαῖος συνάνειμι Ἰησοῦς ὁ θεσπέσιος Μωσῆς . προσιτός γάρ , ὡς φημί , ὁ πατήρ διά υἱός , καί αὐτός εἰμί ὁ μεσίτης , συνάπτω ἐγώ διά ἑαυτοῦ , καί ἐν ὁ ὑπέρ φύσις ὕψωμα ἀνακομίζω . παρατάσσω δέ σύν ἀπολεκτέω ἀνήρ , καί νικάω ὁ Ἀμαλήκ . ἐπιλέγω γάρ ὁ ἅγιος ὁ Χριστός , ὅς ἀπαρχή γίγνομαι ὁ θεσπέσιος μαθητής , νικάω ὁ ἀρχηγός ὁ αἰών οὗτος · Μωσῆς δέ ὁ κελεύω εἰμί · γίγνομαι γάρ ὑπό νόμος ὁ υἱός , καίτοι νομοθέτης ὑπάρχω ὡς Θεός . καί ὁ παράταξις ὁ καιρός οὖον κατά αὐτός ἐκεῖνος πράσσω ὁ ἡμέρα , κατά εἄν ὁ Μωσῆς γίγνομαι λόγος , ἀλλά εἰς ὁ αὔριον , οὗτος εἰμί , εἰς ὑπέρθεσις ἕτερος καιρός . προαγορεύω γάρ ὁ νόμος ὁ εἰμί , καί ὁ ὁ Σωτήρ κατόρθωμα λαμπρός ἔχω ὁ ἀφήγησις , εἰμί νοέω πνευματικός . Ταύτῃτοι , καθάπερ ἐγώ , καί ὁ ἅγιος σκηνή ἀνίστημι ὁ Μωσῆς . εἰμί γάρ οὐ ἀσυντελής ὁ διά νόμος παίδευσις εἰς ὁ ὁ ἐκκλησία σύστασις . παιδαγωγέω γάρ εἰς Χριστός , ὅς εἰμί ὁ κεφαλή ὁ ἐκκλησία , καί ὁ πᾶς σύστασις , στύλος καί ἑδραίωμα ὁ ἀλήθεια , κατά ὁ γράφω . καί γοῦν Ἰουδαῖος προσφωνέω ὁ Χριστός · εἰμί πιστεύω Μωσῆς , πιστεύω εἄν καί ἐγώ · περί γάρ ἐγώ ἐκεῖνος γράφω . οἰκοδομεύς τοιγάρ καί ὁ Μωσῆς , οὗτος εἰμί , ὁ διά νόμος παίδευσις , ὁ ἐκκλησία Χριστός , ὁ ἐπί αὐτός μυστήριον ὡς ἐν σκιά ἔτι προαναφαίνω . πρόσωπον δέ ὁ Μωσῆς ἔστω ὅτε ὁ διά αὐτός παρίστημι νόμος , κατά γε ὁ ἐν εὐαγγελϊκός παραβολή ὀρθῶς εἴρω , ἔχω Μωσῆς καί ὁ προφήτης . ὀρθῶς φημί . τις δέ εἄν βούλομαι κατασημαίνω πάλιν ὁ , ἐν ἡμέρα χρή εἷς , καί μήv καί ὁ , νουμηνία ὁ μείς ὁ πρῶτος , καί ὁ , ἐν δύο ἔτος ὁ ἅγιος διαπήγνυμι σκηνή , φέρω δή λέγω ἰχνηλατέω ὁ ἀληθής , καί ὁ ὡς ἀγαθός ἔχω ὁ ἐντυγχάνω δοκέω . Ἡμέρα μέν γάρ ὁ εἷς ὁ πολύευκτος ἐγώ καί σωτήριος ὑποφαίνω καιρός , κατά ὅς ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ Μονογενής , ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σάρξ κατακτάομαι ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ Θεός καί πατήρ . εἷς δέ δή πᾶς ὁ ὅδε καιρός · ἅπαξ γάρ ἀποθνήσκω , οὐκέτι ἀποθνήσκω · θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω , κατά ὁ γραφή · οὖον γάρ ἔτι προσδοκάω ὑπέρ τε ἐγώ αὐτός καί ὁ ἐν ᾍδης πνεῦμα θνῄσκω ὁ υἱός , ἀλλά οὐδέ ἀπαρχή εἰμί ὁ κοιμάω δύο . οὖον γάρ εἰμί θάνατος , πῶς εἄν γίγνομαι καί ἀνάστασις ; εἰμί τοίνυν οὖον ψευδοεπέω λέγω , ὡς εἷς ὁ ὅδε καιρός , καθάπερ φημί ἄρτιος , καί ἡμέρα εἷς , ὅς καί ὁ προφήτης μιμνήσκω λέγω ὡς ἐκ πρόσωπον Θεός , Καιρός δεκτός ἐπακούω σύ , καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω σύ . γράφος δέ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ἰδέ νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος , ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρία , κατά ὅς ἐκ νεκρός ἀναβιόω Χριστός , ὁ ἀμειδής ὁ θάνατος καταλύω κράτος , ὅτε καί ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία οἰκοδόμος ὥσπερ τις καί τεχνίτης πνευματικός ὁ ἅγιος ἀπόστολος καθίστημι , λέγω , πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , διδάσκω αὐτός τηρέω πᾶς , ὅσος ἐντέλλω σύ · καί ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών . ἤ γάρ οὐ οὗτος εἰμί φημί ὁ ἐκκλησία ὁ σύστασις ; ὁ τίς δή φημί ; ὁ διά ὁ ἅγιος μυσταγωγός παραδίδωμι πίστις , καί κηρύσσω πολιτεία , φημί δή ὁ ἐν Χριστός , καί ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα πρός θεός ἕνωσις , διά μετοχή ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὕτως γάρ ἐγώ προσφωνέω λέγω ὁ Παῦλος , καί σύ ὡς λίθος ζῶ ἐποικοδομέω οἶκος πνευματικός , εἰς ναός ἅγιος , εἰς κατοικητήριος ὁ Θεός ἐν πνεῦμα . πάλη μέν γάρ ὡς ἐν διάφορος σκεῦος ἐν ὁ ἅγιος σκηνή προμορφοω Χριστός , ὡς χρύσεος θυμιατήριον , ὡς κιβωτός , ὡς λυχνία , καί μήv καί ὡς τράπεζα , καί ὁ ἐν αὐτός · ἕκαστος δέ , οἴομαι , ὁ πιστεύω , κατά γε ὁ ἐνίστημι καιρός , οἶκος καί ναός χρηματίζω Θεός , Χριστός ἔχω ἐναυλίζω . κατοικέω γάρ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ διά ὁ πίστις , καθά γράφω , εἷς μέν καί ὁ αὐτός κατά φύσις ὑπάρχω , εἰμί καί νοέω μετά σάρξ . εἷς γάρ θεός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , ὁ δέ ὁ θεότης διάφορος ἰδίωμα ὁ οἱονεί πολυειδής ἔχω ἐπί ἑαυτοῦ , καί διάφορος νοέω . εἰμί γάρ ἐν ἐγώ ὡς Λόγος Θεός , καί σοφία , καί φάος , καί ζωή , καί ἄρτος ὁ ζῶ καί ἐκ οὐρανός . συνίημι ὅς φημί . οὐκοῦν ὁ ὁ ἐνανθρώπησις καιρός ἐγώ , καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ τριπόθητος ἡμέρα , προανατυπόω πάλαι διά ὁ φαίνω θεός , ἐν ἡμέρα εἷς ἵστημι ὁ σκηνή . ὁ δέ , καί ἐν νουμηνία ὁ μείς ὁ πρῶτος , χρήσιμος τε καί ἀναγκαῖος προσφέρω καθοράω τις εἄν , εἰμί Παλλάδιος . ὥσπερ γάρ ἀρχή μείς , ἡμέρα ὁ ἐν αὐτός πρῶτος , οὗτος εἰμί , ὁ νουμηνία · οὕτως καί ἀρχή τις ὥσπερ αἰών νέος , καί προεισβολή καινότης χρόνος , ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός . Καινός γάρ κτίσις ἐν Χριστός · ὁ ἀρχαῖος παρέρχομαι . ἀναλάμπω δέ ὥσπερ ἐγώ ὁ μετά οὗτος αἰών , νῦν μέν ὡς ἐν ἐλπίς ἔτι βλέπω , τότε δέ καί πάρειμι ἀληθής , ὅταν ἐγώ ὁ Χριστός ἐπιλάμπω πάλιν μετά ὁ ἅγιος ἄγγελος ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ , ὁ ἐν καινότης ζωή περιπατέω αἱρέω , καί ὁ ἐκπρεπής κάλλος ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ἐν ὑπομονή πλουτέω , παραλαμβάνω μετά ἑαυτοῦ , καί εἰς ὁ πάλαι προσδοκάω δόξα καί βασίλειος εἰσκομίζω . ὅτι2 δέ καινός κτίσις καί οἱονεί καιρός καί πρᾶγμα βλαστάνω νέος ὁ ἐν Χριστός , καταδείκνυμι εἄν εὕω μάλα ὁ αἴνιγμα ὁ πρῶτος μείς , κατά ὅς πόα μέν καί ἁπαλός καί αρτιφανής ἐν γῆ , φυτός δέ ἀναθήλησις , καί ὁ ἐν λειμών ἄνθος ὁ πολυειδής ἐμφαίνω κάλλος , ἐαρινός γελάω εὐωδία · οἱονεί γάρ πως ἐν τοιόσδε καιρός καλέω ὁ Χριστός ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , οὗτος λέγω , ἀνάσταμα , ἔρχομαι , ὁ πλησίος ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ , ὅτι ἰδού ὁ χειμών ἀπέρχομαι , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι , πορεύω ἐν αὐτός · ὁ ἄνθος ὁράω ἐν ὁ γῆ · καιρός ὁ τομή φθάνω . ἀναθάλλω γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις αὖος , ὥσπερ τίς φυτόν , καταμαραίνω θάνατος , διά τε ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , καί ὁ κατά πᾶς ἐγώ τυραννέω ἁμαρτία . ἀκούω δέ λέγω ὁ Χριστός καί διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης , αὐτός ὁ λαλέω πάρειμι , ὡς ὥρα ἐπί ὁ ὄρος . ὅπερ γάρ ἐν ὄρος καί δρυμός ὁ ἔαρ ἐργάζομαι , βλαστάνω νέος στεφανόω ὁ φυτόν , οὗτος καί ἐπί ἐγώ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἀποπληρόω παρουσία , γίγνομαι κατά καιρός , ὡς ἐν ἔτος δύο , καί οὐ ἐν γε ὁ πρῶτος καιρός , κατά ὅς εἰμί ὁ νόμος , καί ὁ προφήτης ὁ χορός , καί κατά ὅς κρατέω θάνατος . βασιλεύω γάρ ἀπό Ἀδάμ καί μέχρι Μωσῆς . οὐκοῦν ὡς ἐν δύο ἔτος , οὗτος εἰμί , ὡς ἐν χρόνος ὁ μετά ὁ πρῶτος , κατά ὅς εἰμί ὁ νόμος , ὁ ἐκ ἔθνος ἀναλάμπω ἐκκλησία , Χριστός ἔναυλον ἔχω , ὁ ὁ προφήτης καί ὁ νόμος τέλος . ἆρα σύ δοκέω πρός ὁ εὐθύς τε καί ἀληθής διαίσσω ἐγώ ὁ λόγος ; παντάπασι μέν οὖν . οἴμη δέ ἔγωγε ὁ ἀληθής ἐγώ προκαταγγέλλω σκηνή διά φωνή Ἠσαΐας , λέγω ὡς πρός ἕκαστος ὁ ἐν πίστις καλέω εἰς δικαιοσύνη , ὁ ὀφθαλμός σύ ὁράω Ἱεροσόλυμα , πόλις πλούσιος , σκηνή ὅς οὖον μή σείω , οὐδέ μή κινέω ὁ πάσσαλος ὁ σκηνή αὐτός · οὐδέ ὁ σχοινίον αὐτός οὖον μή διαῤῥαγῶσιν εἰς ὁ αἰών χρόνος . Θεός γάρ πόλις ὁ ἐκκλησία , ὅς καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ἐπιμιμνήσκομαι λέγω , δοξάζω λαλέω περί σύ , ὁ πόλις ὁ Θεός . Πλουσία γάρ οὗτος , καί ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός χάρισμα καταγλαΐζω , καί ἄρρηκτος ἔχω ὁ ἐν βέβαιος στάσις , ἵδρυσις τε καί διαμονή . Πύλαι γάρ ᾍδης οὖον κατισχύω αὐτός , κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή . ὀρθός καί εἰκός διανοέομαι . Ἐγηγερμένης δέ ὁ σκηνή , ὅτι προσήκω ἐν κόσμος κεῖμαι ὁ ἐν αὐτός , καί μή χύδην καί ἀτημελῶς , διδάσκω λέγω ὁ πᾶς δεσπότης Θεός · καί τίθημι ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον , καί σκεπάζω ὁ κιβωτός ὁ καταπέτασμα . καί εἰσφέρω ὁ τράπεζα , καί προτίθημι ὁ πρόθεσις αὐτός . καί εἰσφέρω ὁ λυχνία , καί ἐπιτίθημι ὁ λύχνος αὐτός . καί τίθημι ὁ θυσιαστήριον ὁ χρύσεος , εἰς ὁ θυμιάω ἐναντίος ὁ κιβωτός . καί ἐπιτίθημι κάλυμμα καταπέτασμα ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ὁ θυσιαστήριον ὁ κάρπωμα τίθημι παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί περιτίθημι ὁ σκηνή , καί πᾶς ὁ αὐτός περιτίθημι κύκλος . ἀλλά ἔνειμι μέν ἐν οὗτος εἰσκομίζω ὁράω ἐν ὁ ἅγιος σκηνή ὁ σκεῦος ὁ ἱερός · οὖον μήv ἔτι καί σαφῶς ὁ ἕκαστος πρέπω τε καί ἐκνέμω τόπος . βούλομαι δή οὖν ὁ ἐπί ὁ σκηνή πρόσταγμα λεπτός τε καί ἀκριβής ὁ τοιόσδε ὁ γνῶσις ἐρανίζω ; ὡς ἡδύς γε . φημί τοίνυν πρός ὁ ἱερόν Μωσῆς Θεός · καί ποιέω καταπέτασμα ἐκ ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκινος κλώθω , καί βύσσος νέω · ἔργον ὑφαντός ποιέω αὐτός χερουβίν . καί ἐπιτίθημι αὐτός ἐπί τέσσαρες στῦλος ἄσηπτος χρυσόω χρυσίον . καί ὁ κεφαλίς αὐτός χρύσεος , καί ὁ βάσις αὐτός τέσσαρες ἀργύρεος . καί τίθημι ὁ καταπέτασμα ἐπί ὁ στῦλος , καί εἰσφέρω ἐκεῖ ἐσώτερος ὁ καταπέτασμα ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον . καί διορίζω ὁ καταπέτασμα σύ ἀναμέσον ὁ Ἅγιος , καί ἀναμέσον ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος . κατακάλυψις ὁ καταπέτασμα ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον ἐν ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος . καί ἐπιτίθημι ὁ τράπεζα ἔξωθεν ὁ καταπέτασμα , καί ὁ λυχνία ἀπέναντι ὁ τράπεζα ἐπί μέρος ὁ σκηνή ὁ πρός νότος . καί ὁ τράπεζα τίθημι ἐπί μέρος ὁ σκηνή ὁ πρός Βορέας . καί ποιέω ἐπίσπαστρον ὁ θύρα ὁ σκηνή ἐκ ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκινος κλώθω , καί βύσσος κλώθω , ἔργον ποικιλτής . καί ποιέω ὁ καταπέτασμα πέντε στῦλος , καί χρύσωσις αὐτός χρυσίον · καί ὁ κεφαλίς αὐτός χρύσεος , καί χώνευσις αὐτός πέντε βάσις χάλκεος . καί οὗτος μέν περί οὗτος . περι δέ γε ὁ λουτήρ ὧδε πῇ φημί · Ποίησος λουτήρ χάλκεος , καί βάσις αὐτός χάλκεος ὥστε νίζω , καί τίθημι αὐτός ἀνά μέσος ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί ἀνά μέσος ὁ θυσιαστήριον . ἆρα σύ σαφής ὁ ἐπί ἕκαστος λόγος ; οὖον μέν οὖν · διαπορέω γάρ , εἰμί · καί τίς ὁ χρῆμα , εἶπον οὐ ἔχω . οὐκοῦν ἐπί ἕκαστος ὁ πρόκειμαι ῥητός , εἰς θεωρία ὁ ἐπί αὐτός ὁ τελέω ἁρπάζω , σαφής καί εὐκρινής , ὡς εἄν οἷος τε εἰμί , ποιέω ὁ ἀφήγησις . ἐγείρω μέν γάρ , εἰμί Παλλάδιος , κατά ὁ ἐρῆμος ὁ ἅγιος σκηνή , ὡς ἐν θέσις τε καί ἐν εἶδος διπλόος . καί εἷς μέν εἰμί ὁ εσώτατος · ὄνομα δέ αὐτός , ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος . προεισβολή δέ ὥσπερ τις καί περί αὐτός ὁ πρῶτος , ὁ ἐπίκλη Ἅγιον . καί εἰς μέν ὁ εἴδομαι σκηνή , ὁ κιβωτός ἀποτίθημι , ἐπί τέσσαρες στῦλος χρυσός ἔχω περιπέτασμα ποιέω ἔντεχνος ἐκ ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκινος κλώθω , καί βύσσος νέω . ἐρῶ δέ ἤδη , καί , καθάπερ ἐγώ , διαρκής ὁ ἐπί τε ὁ βύσσος καί ὁ πορφύρα , καί ὁ κλώθω κόκκινος , καί μέν ὅς καί ὑάκινθος , παρόω μέν ὁ ταυτοεπω · ἐκεῖνος γε μήv εἴρω εἰς ὁ πάρειμι · ὁ καταπέτασμα ὁ ἐπί τέσσαρες στῦλος χρυσός , ὅς ὁ βάσις ἀργύρεος , ὁ Χριστός μυστήριον ὑποδηλόω τότε . τις γάρ ; οὐ καταπέτασμα ὁ σῶμα Χριστός καί σοφός ἐγώ ὀνομάζω Παῦλος , οὗτος λέγω , ἥς ἐγκαινίζω ἐγώ ὁδός πρόσφατος καί ζώννυμι διά ὁ καταπέτασμα , τουτέστι , ὁ σάρξ αὐτός ; ὀρθῶς φημί . ἀθρέω δή οὖν ὡς ἐν σκιά καί αἴνιγμα , ὅτι θεός εἰμί καί ἐκ Θεός πατήρ κατά φύσις ὁ Λόγος , ὡς ἐν χρύσεος καί ἄσηπτος γίγνομαι κιβωτός , ὁ ἐκ παρθένος ναός · ἄσηπτος γάρ καί τίμιος ὁ σῶμα Χριστός · μονονού δέ καί κρύπτω καθάπερ ἐν τάξις καταπέτασμα , ὁ σάρξ λαμβάνω · κρύπτω δέ φημί ὁ ἐκ Θεός Λόγος , οὐ ὡς ἐν βραχύς περιορίζω σῶμα · πανταχῇ γάρ καί ἐν πᾶς ὁ υἱός · ἀλλά ὁ λανθάνω οἰκονομικός , καί ὁ ὁ ἀνάδειξις ὑπομένω καιρός . ἀνάδειξις δέ ὁ εἰς ἅπας ὁ καιρός , ὁ ἐκ νεκρός ἀναβίωσις . πρό μέν γάρ ὁ τίμιος σταυρός , ὁ ἅγιος ἐπιτάσσω μαθητής , ἵνα μή φανερός αὐτός ποιέω . γράφω γάρ ὧδε . μετά δέ γε ὁ ἀναβιόω πάθος ὁ θάνατος , πορεύω , φημί , μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὐκοῦν ἐπικρεμάννυμι μέν ὁ στῦλος ὁ καταπέτασμα , κατακαλύπτω εἴδομαι ὁ κιβωτός , τύπος δέ εἄν εἰμί Χριστός , ὁ ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής κήρυγμα ἀείρω τε ὑψόω , καί ἐν δόξα θεότης ὁράω ὁ ἐν ὁ ἅγιος σκηνή , τουτέστι , ὁ ἐκκλησία . τέσσαρες δέ ὁ στῦλος , χρύσεος καί περιάργυρος · ἰσάριθμος δέ αὐτός ὁ εὐαγγελιστής , λαμπρός τε καί τίμιος . οὐκοῦν κεῖμαι μέν ὁ κιβωτός , ἄνωθεν δέ κάτω διήκω ὁ καταπέτασμα , ὁ ἐκ βύσσος καί πορφύρα καί ὁ ἄλλος , οὐ ὁρατός τίθημι . ἄνωθεν δέ ὁ καταπέτασμα καί ὁ εἰς δεξιός τε καί εὐώνυμος χερουβίν , χρηματίζω θεός , δείκνυμι ὅτι καί ὑπέρ πᾶς κτίσις εἰμί · καί αὐτός δέ πᾶς ὁ ὁ λογικός ἄνω2 , τουτέστι ὁ σεραφίμ , ὁ θεῖος τε καί ἄρρητος ὑποκάθημαι δόξα , καί αὐτός δορυφορέω ὁ υἱός , εἰμί καί γίγνομαι σάρξ , καί ὡς ἐν ὕφεσις τυγχάνω ὁ πρός ὁ πατήρ ἰσότης , καθό φύω ἄνθρωπος . τοιγάρ καί φάσκω αὐτός · ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί . Ἶσος δέ εἰμί κατά φύσις ὁ γεννάω , ὁ ἐν μείων γίγνομαι φημί διά μόνος ὁ ἀνθρώπινος . Ζεύς οὗτος καί ἐν ὁ ἅγιος σκηνή , κύκλος μέν ὁ καταπέτασμα , ὁ χερουβίν , καί αὐτός ὡς θεός δορυφορέω ὁ υἱός . καί μήv καί αὐτός ὁ καταπέτασμα ἄνωθεν , ὅς εἰμί εἰς τύπος Χριστός , νοέω Θεός . καί γιγνώσκω γάρ , φημί , ἐκεῖθεν , καί λαλέω σύ . ἐπέκεινα γάρ πᾶς κτίσις ὁ πατήρ , καί αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ , οὖον κατά ὅς νοέω καί εἰμί Θεός · ἴσος γάρ εἰμί κατά πᾶς Θεός · ἀλλά ὅσος ἵημι εἰς δοῦλος μορφή , καί εἰς ἀνθρωπότης μέτρον . ὡς λεπτός ὁ λόγος καί βαθύς . ἔρχομαι δέ ὅμως οὐ ἀπό σκοπός . σύμφημι . ἔχω δέ ὧδε ὁ κιβωτός , καί τίθημι , φημί , ὁ θυσιαστήριον ὁ χρύσεος εἰς ὁ θυμιάω ἐναντίος ὁ κιβωτός . καί Χριστός μέν ὅτι ὁ θυσιαστήριον εἰμί ὁ χρύσεος , διαρκής ἐγώ εἴρω δοκέω . τίθημι γε μήv ἀπέναντι ὁ κιβωτός , ἐπί ὅς ὁ καταπέτασμα , καί κύκλος ὁ σεραφίμ , καί ἀνωτέρω θεός , οἱονεί δέχομαι ὁ ἀπαράβλητος εὐωδία ὁ Ἐμμανουήλ . οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός , καθά γράφω · τοιγάρ καί φάσκω αὐτός , ὁ πατήρ ἀγαπάω ὁ υἱός . δεκτός δέ ὁ Θεός καί ἐγώ αὐτός , ὁ Χριστός μύρον εὐωδιάζω . πιστόω δέ καί ὁ Παῦλος γράφω · ὁ δέ Θεός χάρις ὁ πάντοτε θριαμβεύω ἐγώ ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω διά ἐγώ , ὅτι Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ Θεός . ὀρθῶς φημί . ἐννοέω δή οὖν ἀκριβῶς , ὁ γράφω ἐνίημι ὁ ὀφθαλμός , ἱδρύω μέν ὁ κιβωτός ἐν ὁ πρός λίψ καί δυσμή κλίτος ὁ ἅγιος σκηνή · ἀπέναντι δέ αὐτός ὁ χρύσεος θυσιαστήριον , ἐν ὁ πρός ἀκτίς τόπος . Ἠώς γάρ καί δύσις μεστόω ὁ Χριστός , Βοῤῥᾶς τε καί νότος . καί γοῦν τόπος μέν ὁ λυχνία , ὁ νότιος ὁ σκηνή . ὁ δέ τράπεζα , ὁ πρός Βορέας . καί ὅτι διά ἄμφω ὁ Χριστός σημαίνω , πολύς ἐγώ ἤδη προαποδείκνυμι λόγος · ὅτι μέν γάρ φάος ὁ Χριστός , ὁ λυχνία δηλόω · ὅτι δέ ζωή καί ἄρτος ὁ ζῶ , ὁ τράπεζα μέν καί ὁ ἐν αὐτός . πλήν ἐκεῖνος διανοέομαι , καί ἀθρέω ὁ μυστήριον · νότιος μέν γάρ ὁ Ἰουδαῖος ὁ χώρα , βόρειος δέ πάλιν ὁ ὁ ἔθνος . οὐκοῦν ἀπό γε ὁ θέσις ὁ ἄμφω , ὁ τε λυχνίας καί ὁ τράπεζα , φημί , περίειμι δήπου ὁ ἐθέλω εὕω μάλα νοέω , ὅτι ὁ μέν Ἰουδαῖος φάος ἐπιλάμπω ὁ Χριστός , καί παρά αὐτός κηρύσσω , ἐγώ εἰμί ὁ φάος . ἀποστέλλω γάρ εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ . καί , αὐτός εἰμί ὁ ἐπαγγελία , κατά ὁ γραφή . ἐπεί δέ οὖον προσίημι ὁ ἀλήθεια ὁ φάος , γίγνομαι ὁ ἔθνος ζωή καί ἄρτος ἐκ οὐρανός · καί οὖον δίχα φάος ὁ ἔθνος · καί οὗτος δέ εἄν μανθάνω , διήκω ὁ φάος ὁ λυχνίας καί εἰς ὁ βόρειος ὁ σκηνή . στενός δέ εἰμί ὁ σκηνή ὁ ἅγιος , ὁ ἀπεοικώς οὐδείς , μονονού καί παρατίθημι δοκέω ὁ τράπεζα ὁ λυχνία , κἀν εἰμί ὁ Νότιον ἔχω τόπος . ἐμφανίζω δέ ἐγώ καί ἑτέρως ὁ τύπος , ὡς θεῖον φάος ἐκλάμπω γίγνομαι εἄν ὁ ἄξιος ὁ μεταλαγχάνω δύναμαι ὁ Χριστός , ὡς ἄρτος ζῶ καί ἀληθινός . σύσσωμος δέ καί συμμέτοχος γίγνομαι ὁ ἔθνος Χριστός . γράφος δέ πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · σύσσωμος δέ καί συμμέτοχος γίγνομαι ὁ ἔθνος φάος , δηλονότι ὁ νοητός , προσαναπίμπλημι διαυγάζω ἡμέρα , καί Φωσφόρος κατά νόος ἀνατέλλω , φημί γάρ τις ὁ ὁ Σωτήρ μαθητής . ἔχω δέ ὧδε θέσις τε καί κατασκευή ὁ ἐν ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος , ἐπίσπαστρον , ἤτοι καταπέτασμα , γίγνομαι προστάσσω ἐκ ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκινος κλώθω , καί βύσσος νέω · οὗτος δέ ὁ σκηνή εἰσβολή περιτείνω δήω φάσκω ἀναγκαῖος , πέντε χρυσός ἐπαιωρέω στῦλος , ὅς ὁ βάσις χάλκεος . καί ἐπίσπαστρον μέν ὀνομάζω , ὁ θύρα ὁ περιτάνυσμα , διά ὁ , οἴομαι , λεπτός κίρκος ἀνόπιν ἕλκω δικνουμενω ὁ εἰσβολή · ἀντεπισπάω δέ αὖος καί κατευρύνω ὁ θύρα , κρύπτω ὁ Ἅγιον . Πέντε δέ ὁ στῦλος , χρύσεος καί περιχαλκόω , ὁ ὡς πέμπτος καιρός , κατά ὅς ὁ Χριστός γίγνομαι παρουσία , προανατυπόω διδάσκαλος καί ὁ ἐκκλησία ἡγέομαι · ἕ ὁ ὁ ἀλήθεια ὀρθοτομέω λόγος , τίμιος μέν ὡς χρυσός εἰμί , εὐηχής δέ οὕτως ὡς χαλκός . εἰς πᾶς γάρ δή ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος αὐτός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός · ἕ καί διά ὁ ἔντεχνος καί θεόπνευστος μυσταγωγία ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰστρέχω ἐθέλω ἀνευρύνω ὥσπερ ὁ εἰσβολή . ὁ μέν οὖν Ἅγιον ὁ ἅγιος , οὗτος εἰμί , ὁ ἐσώτερος σκηνή κατακαλύπτω ὁ καταπέτασμα . Παρερήρειστο δέ εὐθύς καί συναρμόζω ὁ δύο καί ὁ πρῶτος σκηνή , ὁ θυσιαστήριον ἔχω ὁ κάρπωμα , ἐν ὅς πᾶς ὁ διά αἷμα τελέω προσαγωγή , πόπανον τε καί ὁ λιβανωτός , καί πᾶς θυσία καί σπονδή , καί πρός γε ὁ θυσιαστήριον καί ὁ λουτήρ ὁ χάλκεος . τόπος δέ αὖος ὁ μέν θυσιαστήριον παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐξώτερος · ὁ δέ γε λουτήρ , ὁ μέσος ὁ σκηνή . καί τίς εἄν νοέω πάλιν ὁ ἐπιτήρησις ; ἀκριβής , εἰμί Παλλάδιος , ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , καί εἰκαῖος ἐν αὐτός παντελῶς οὐδείς . Θέα γάρ ὅπως ἐγώ ὁ αἴνιγμα παιδαγωγέω δείκνυμι ἐπί Χριστός ὁ νόμος . τίθημι γάρ παρά αὐτός ὁ εἴσοδος ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος ὁ κατά νόμος λατρεία ὁ θυσιαστήριον . ἀποφέρω γάρ ὁ νόμος μόλις ἐγώ εἰς ἀρχή ὁ ὁ Χριστός μυστήριον , καί οἱονεί πως παρά ὁ πρῶτος εἰσβολή ὁ ἐπί αὐτός γνῶσις ἀκριβής · εἰσκομίζω δέ οὐδαμῶς εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , οὗτος εἰμί , εἰς ὁ ἐσώτερος σκηνή , ἐν ὅς πολυειδής ὁ Χριστός , ὡς Θεός Λόγος , ὡς φάος , ὡς ἄρτος ζῶ , ὡς εὐωδία ὀσμή ὁ Θεός καί πατήρ . ἤ γάρ οὐ φημί εἄν ὅτι στοιχεῖον τε καί ἀρχή ὁ λόγιος ὁ Θεός , ὁ κατά νόμος λατρεία ὁ προμελέτησις εἰμί ; ἀληθής . ὅτι2 δέ τελειόω ὁ νόμος οὐδείς , ἀμήχανος γάρ αἷμα ταῦρος καί τράγος ἀφαιρέω ἦμαρ Τίας , ἀναμανθάνω εἄν εὐθύς , καί λίαν ἀμογητί , καί ὁ ὁ λουτήρ χρεία ἐννοέω . κεῖμαι γάρ ἐν μέσος ὁ πρῶτος σκηνή λαμπρός καί περίοπτος , προαπονίζω ὕδωρ ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰστρέχω . τίθημι γάρ ὁ ἱερεύς ὁ ἐπί ὅδε νόμος . οὐκοῦν καί ὁ ἐν νόμος δοκέω πλήρωσις , ἀτελής , ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα κάθαρσις ὑποδηλόω , ὅς ὁ ἱερόν ἐκπλύνω γένος , φημί δή ὁ ὁ ἐν πίστις δικαιόω , ὅς καί ὁ θεσπέσιος μαθητής προσφωνέω λέγω , σύ δέ γένος ἐκλεκτός , βασίλειος ἱεράτευμα , ἔθνος ἅγιος , λαός εἰς περιποίησις , ἵνα ὁ ἀρετή ἐξαγγέλλω ὁ ἐκ σκότος ἐγώ καλέω εἰς ὁ θαυμαστός αὐτός φάος . ἰστέον δέ ὅτι καί ὁ θύρα ὁ ἔξω σκηνή περιτείνω καταπέτασμα , ὡς εἄν μή γυμνός τε καί ἐμφανής ὁ ἔξωθεν εἰμί ὁ Ἅγιον , οὗτος εἰμί , ὁ πρῶτος σκηνή , ἐν ὅς ὁ ἐν νόμος θυσιαστήριον · καταδηλόω , οἴομαι , ὁ τύπος πάλιν , ὅτι μηδέ αὐτός ὁ τυγχάνω ἐμφανής ὁ νόμος . κατακάλυμμα γάρ ἔχω ὁ γράμμα , καί κατακαλύπτω τε καί καταμφιάζω πως ὁ ὡς ἐν σκιά ἀσάφεια . ὧδε ἔχω . οὐκοῦν ἐν μέν ὁ πρῶτος σκηνή λουτήρ κεῖμαι καί θυσιαστήριον · ἐν δέ ὁ δύο καί εἴδομαι , ὁ κιβωτός καί ὁ λυχνία · καί μέντοι καί ὁ χρύσεος θυμιατήριον , ἐπί ὅς ὁ λεπτόν θυμίαμα , τράπεζα τε καί ἄρτος . διαμιμνήσκομαι δέ ὁ θεσπέσιος Παῦλος καί στάμνος χρύσεος ἔχω ὁ μάννα . καί μήv καί ῥάβδος ἐγώ ὀνομάζω ὁ Ἀαρών , ὅς καί ἐν ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος ἀποτίθημι φημί , ἅτε δή καί ὁ ἱερός Γράμμα ἐντριβής , καί γιγνώσκω ὅτι μάλα γε ὁ θεσπίζω κατά καιρός , καί ὁ μακάριος Μωσῆς προστάσσω θεόθεν . οἶδα δέ εἰμί καί τράπεζα καί λυχνία ἐν ὁ πρῶτος σκηνή . γράφος δέ οὗτος περί ὁ δύο διαθήκη , ἐν ὁ λέγω καινός , παλαιόω ὁ πρῶτος . ὁ δέ παλαιόω καί γηράσκω , ἐγγύς ἀφανισμός . ἔχω μέν οὖν καί ὁ πρῶτος δικαίωμα λατρεία , ὁ τε ἅγιος κοσμικός · σκηνή γάρ κατασκευάζω ὁ πρῶτος , ἐν ὅς ὅς τε λυχνία καί ὁ τράπεζα , καί ὁ πρόθεσις ὁ ἄρτος , ὅστις λέγω ἅγιος . μετά δέ ὁ δύο καταπέτασμα σκηνή , ὁ λέγω Ἅγιον ἅγιος , χρύσεος ἔχω θυμιατήριον , καί ὁ κιβωτός ὁ διαθήκη περικαλύπτω πάντοθεν χρυσίον , ἐν ὅς στάμνος χρύσεος ἔχω ὁ μάννα , καί ὁ ῥάβδος Ἀαρών ὁ βλαστάνω , καί ὁ πλάξ ὁ διαθήκη . ὑπεράνω δέ αὐτός χερουβίν δόξα κατασκιάζω ὁ ἱλαστήριος , περί ὅς οὐ εἰμί νῦν λέγω κατά μέρος . ἄρα οὖν εἰμί τις αἱρέω φιλοπευστέω , χρή τε λέγω ὁ αἴτιος εἶπον ὁ ὅλος κατασκευή , τίς εἄν γίγνομαι πρός ἐγώ ὁ λόγος ; ὅτι2 , εἰμί Παλλάδιος , ὁ μέν πρό ὁ κατασκευή ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ δέ μετά οὗτος γίγνομαι προστάσσω . ἐν μέν γάρ ὁ Ἔξοδος καί ὅς πρίν ὅλως ὁ περί ὁ ἅγιος σκηνή ὁράω τύπος , καί ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι πρόσταγμα , ὁ ἐπί ὁ χρύσεος στάμνος καταχρησμῳδέω λόγος , εἰδοί ὁ εἰμί . μετά δέ γε ὁ πῆξις ὁ ὅλος σκηνή ἐν ὁ Ἀριθμοί εὑρίσκω ὁ ῥάβδος ὁ Ἀαρών εἰς ὁ ἅγιον ὁ ἅγιος εἰσκομίζω . ἐν δέ ὁ Λευϊτικός προσεπινομοθετέω θεός περί τε λυχνίας , καί μήv καί τράπεζα ὁ ἐν ὁ πρῶτος σκηνή . νομομαθής δέ ὑπάρχω ὁ σοφός Παῦλος , πάρειμι μέν ὅλως ὁ γίγνομαι οὐδείς , διαμιμνήσκομαι δέ πρῶτος τε καί μέσος καί τελευταῖος . Ἀγαθός φημί . Φράζε δή οὖν ἕκαστος σαφῶς καί διεσταλμένως · βαθύς γάρ ποῦ πάντως ὁ ἐπί αὐτός εἰμί λόγος . Ναίς , λέγω ὀρθῶς . ἔχις γάρ ὧδε ὁ χρῆμα κατά ἀλήθεια . ποιέω δέ ὁ διήγημα καί ὁ στάμνος ἀρχή . ὑετός μέν γοῦν δίκη καθίημι θεός ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ μάννα κατά ὁ ἐρῆμος · τροφή γάρ οὗτος καί ἄρτος αὐτός ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός . ἀλλά ὅτι μή μέχρι ὁ αἰσθητής ὁ δράω εἰμί · ἀναφέρω γάρ τε ὥσπερ διά τύπος καί σκιά ἐπί ὁ χρή νοέω , ὅτι πάρειμι κατά καιρός ὁ ἄνωθεν ἐγώ καί ἐκ πατήρ Λόγος , ὡς ἄρτος ἐκ οὐρανός , ὡς καί ὁ θεῖος ἐγώ Δαυίδ ὑποφαίνω λέγω · Ἄρτος οὐρανός δίδωμι αὐτός , ἄρτος ἄγγελος ἐσθίω ἄνθρωπος . καί οὔτις πού φημί ὁ μάννα ὁ αἰσθητός ἄρτος εἰμί ὁ ἐκ οὐρανός καί ἄγγελος . τρέφω μέν γάρ ὁ πνεῦμα πνευματικός , σῶμα δέ αὖος κατά ἴδιος φύσις , οὗτος εἰμί , σωματικός . τροφή δέ ἄγγελος καί ἄρτος ὁ πρέπω οὐρανός καί ὁ ἄνω πνεῦμα , ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος . ὁ μάννα δή οὖν δηλόω Χριστός . οὐδείς δέ ὁ τύπος ὁ ὠφελέω ἔχω , μή ὁ ἀλήθεια εἰσδέχομαι . σκιά γάρ οὗτος ἐκεῖνος , οὖον διά ἑαυτοῦ κύριος γίγνομαι , ἀλλά ἵνα τίς ὁ ἀγαθός ἐπί ἑαυτοῦ ζωγραφέω . Ζεύς οὗτος Χριστός ὁ Ἰουδαῖος δῆμος σοφός ποιέω ὁ ἐπίπληξις , ὅτι μή μᾶλλον αὐτός ὡς ἀλήθεια , ἀλλά Μωσῆς θαυμάζω , ὁ τύπος ὁ ὑπουργός . φημί γάρ οὕτως , ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , Μωσῆς σύ δίδωμι ὁ μάννα · ὁ γάρ ἄρτος ὁ Θεός εἰμί ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος . ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζῶ . Εἰκών δή οὖν ὁ μάννα τίθημι ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός καταφοιτάω Λόγος , ὁ ἐπί γε ὁ στάμνος χρησμῳδέω Θεός . γράφω δέ οὕτως · εἶπον δέ Μωσῆς · οὗτος ὁ ῥῆμα , ὅς συντάσσω Κύριος , πίμπλημι ὁ γομόρ ὁ μάννα , εἰς ἀποθήκη εἰς ὁ γενεά σύ , ἵνα ὁράω ὁ ἄρτος , ὅς ἐσθίω σύ ἐν ὁ ἐρῆμος , ὡς ἐξάγω σύ Κύριος ἐκ γῆ Αἴγυπτος . καί εἶπον Μωσῆς πρός Ἀαρών · Λάβος στάμνος χρύσεος εἷς , καί ἐμβάλλω εἰς αὐτός πλήρης ὁ γομόρ ὁ μάννα , καί ἀποτίθημι αὐτός ἐναντίος ὁ Θεός , εἰς διατήρησις εἰς ὁ γενεά σύ , ὅς τρόπος συντάσσω Κύριος ὁ Μωσῆς . καί ἀποτίθημι Ἀαρών ἔναντι ὁ μαρτύριον , εἰς διατήρησις . ὥσπερ γάρ λέγω ὅτι ὁ θέω ἔχω λόγος ὁ κιβωτός ὑποδηλόω ὁ Ἐμμανουήλ · Θεός γάρ εἰμί Λόγος ὡς ἐν ἅγιος ναός , ὁ ἐκ παρθένος φημί · ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ στάμνος ἐγώ ὁ χρύσεος , ὁ μάννα ὁ αἰσθητός ὠδίνω , ὁ ἄνωθεν καί ζωοποιός ἐμφαίνω Λόγος , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐκ πατήρ , ὡς ἐν ἱερός καί ἄχραντος σῶμα . ἐπίμεστος δέ καί ὁ στάμνος ὁ μάννα . ἐνοικέω γάρ ἐν αὐτός πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης σωματικός , κατά γε ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή . καί οὐ ἐκ μέτρον δίδωμι ὁ πνεῦμα . Παντέλειος γάρ ὁ Χριστός . ἀπόκειμαι δέ ὁ στάμνος , εἰς διατήρησις εἰς ὁ γενεά ὁ υἱός Ἰσραήλ . ἄφθαρτος γάρ καί Μένων ἀεί , καί ἐν πᾶς καιρός τε καί χρόνος γνώριμος ὁ Χριστός . καί εἰμί ἔναντι κύριος , οὗτος εἰμί , ἐν ὀφθαλμός ὁ πατήρ . ὅτε γάρ γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ Μονογενής , τότε καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , διά ὁ μείζων καί τέλειος σκηνή , οὗτος εἰμί , εἰς ὁ οὐρανός , νῦν ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ , καθά γράφω . οὖον γάρ ἑαυτοῦ ἐν ὁράω καθίστημι ὁ πατήρ , ἀλλά ἐγώ ὡς ἐν ἑαυτοῦ , καίτοι γίγνομαι ἐκ πρόσωπον καί οἱονεί πως ἐκ ὀφθαλμός , διά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , καί ὁ κατά πᾶς τυραννέω ἁμαρτία . ἐν Χριστός τοιγάρ ἔχω ὁ προσαγωγή , καί ὁ παρρησία εἰς ὁ εἴσοδος ὁ Ἁγίων , καθάπερ ἐγώ ὁ σοφός φημί Παῦλος . ὥσπερ γάρ καί συγγηρέω καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός , οὗτος πάλιν ἐν αὐτός καί ἐν πρόσωπον γίγνομαι ὁ πατήρ . καί στάμνος μέν περί ὁ ἱερός εἴρω ὅδε · σημαίνω δέ ὅτι καί αὐτός ὁ Χριστός ὁ ῥάβδος Ἀαρών , φέρω δή λέγω , εἰμί δοκέω . καί μάλα . κορός τοίνυν καί μέντοι καί Ἀβειρών , καί πρός γε οὗτος Δαθάν , Φυλή τε καί αἷμα ἐκφύω ὁ Λευΐ · συντάσσω δέ , φημί , ὁ ἄνωθεν ψῆφος ἐν ὁ ἅγιος σκηνή λειτουργία ἐγχειρίζω , ὁ Μωσῆς τε καί Ἀαρών διψάω δόξα , ἑαυτοῦ ἁρπάζω ὁ τιμή , καλέω δέ οὐ πρός οὗτος παρά Θεός . καί μήv καί εἰς ἀπηνής ἀπογαυρόομαι θράσος , ἐξοφρυώμενοί τε ἄγαν , φορητός μέν οὐκέτι , δύσοιστος δέ κομιδή κατά ἄμφω ποιέω ὁ κατάρρησις · ἀτιμαγέλης δέ ὥσπερ ἀπονοσφίζω ταῦρος , καί ὁ ὑπό Θεός δουλεία ἀποσείω , συναποθρώσκω αὐτός ἕτερος δυσσεβέω ἀναπείθω . ἀλλά ὁ μέν ὁ ὅς τολμάω εἰσπράσσω δίκη . διοίγνυμι γάρ ὁ γῆ ὁ στόμα αὐτός , αὐτός ὁμογενής , σκηνή καί περιουσία , εἰς ᾍδης καθίημι ὁ ἀλαζών λαός · ὅτι δέ ψῆφος ὁ ἄνωθεν , καί οὐ θέλημα ὁ Μωσῆς , ὁ προέχω ἐν ἱερωσύνη τάξις Ἀαρών διακληρόω , διατρανόω ἐθέλω ὁ νομοθέτης , εἰς ὁ πανάριστος φημί Μωσῆς · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί λαμβάνω παρά αὐτός ῥάβδος , κατά οἶκος πατριά , παρά πᾶς ὁ ἄρχω αὐτός , κατά οἶκος πατριά αὐτός , δώδεκα ῥάβδος , καί ἕκαστος ὁ ὄνομα αὐτός ἐπιγράφω ἐπί ὁ ῥάβδος . καί ὁ ὄνομα Ἀαρών ἐπιγράφω ἐπί ὁ ῥάβδος Λευΐ . εἰμί γάρ ῥάβδος εἷς . κατά φυλή οἶκος πατριά αὐτός δίδωμι . καί τίθημι αὐτός ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , κατεναντίον ὁ μαρτύριον , ἐν ὅς γιγνώσκω σύ ἐκεῖ . καί εἰμί , ὁ ἄνθρωπος ὅς εἄν ἐκλέγω αὐτός , ὁ ῥάβδος αὐτός ἐκβλάστησις . καί περιαιρέω ἀπό ἐγώ ὁ γογγυσμός υἱός Ἰσραήλ , ὁ αὐτός γογγύζω ἐπί σύ . καί λαλέω Μωσῆς ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί δίδωμι αὐτός πᾶς ὁ ἄρχω αὐτός ῥάβδος , ὁ ἄρχω ὁ εἷς ῥάβδος κατά ἄρχω , κατά οἶκος πατριά αὐτός , δώδεκα ῥάβδος . καί ὁ ῥάβδος Ἀαρών ἀναμέσον ὁ ῥάβδος αὐτός , καί ἀποτίθημι Μωσῆς ὁ ῥάβδος ἔναντι κύριος ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί γίγνομαι ὁ ἐπαύριον , καί εἰσέρχομαι Μωσῆς καί Ἀαρών ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί ἰδού βλαστάνω ὁ ῥάβδος Ἀαρών εἰς οἶκος Λευΐ , καί ἐκφέρω βλαστός , καί ἐξανθέω ἄνθος , καί βλαστάνω κάρυον . καί ἐκφέρω Μωσῆς πᾶς ὁ ῥάβδος ἀπό πρόσωπον κύριος πρός πᾶς υἱός Ἰσραήλ . καί εἶδον , καί λαμβάνω ἕκαστος ὁ ῥάβδος αὐτός . καί εἶπον Κύριος πρός Μωσῆς · ἀποτίθημι ὁ ῥάβδος Ἀαρών ἐνώπιος ὁ μαρτύριον εἰς διατήρησις , σημεῖον ὁ υἱός ὁ ἀνήκοος . καί παύω ὁ γογγυσμός αὐτός ἀπό ἐγώ , καί οὖον μή ἀποθνῄσκω . σημεῖον οὖν οὐ ἀσυμφανής ὁ ἐξαιρέω λαμπρῶς καί ἐκκρίνω εἰς ἱερουργία , ὡς ἐκ αἷμα Λευΐ , ὁ θεσπέσιος Ἀαρών , ὁ ἐξανθέω ὁ ῥάβδος . περιτρέπω δέ αὖθις εἰς θεωρία πνευματικός , ὡς ἐν τύπος ἔτι παχύς , ὁ Χριστός μυστήριον ἀνάλαμψις πάλιν . τίς τρόπος ; χειροτονέω μέν γάρ νομοθέτης ἅμα καί ἀρχιερεύς ἐπί ἐγώ παρά Θεός καί πατήρ ὁ Ἐμμανουήλ , ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσκομίζω ὁ θῦμα . ὡς γάρ ὁ μακάριος φημί Παῦλος , ὁ μέν νόμος διά Μωσῆς , ἄνθρωπος καθίστημι ἀρχιερεύς ἔχω ἀσθένεια · ὁ λόγος δέ ὁ ὁρκωμοσία ὁ μετά ὁ νόμος , υἱός εἰς ὁ αἰών τελειόω . οὐκοῦν καθικνέομαι μέν ἐκ οὐρανός ὁ Λόγος , καί γίγνομαι κατά ἐγώ , ὁ ἅγιος λειτουργός καί ὁ σκηνή ὁ ἀληθινός ὅς πήγνυμι ὁ Κύριος , καί οὐ ἄνθρωπος . ἀλλά οὐ δοκέω φρονέω ὀρθός ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ · ἀντεξάγω δέ ὥσπερ αὐτός ὁ ἴδιος θέλημα ὁ ἐκ φθόνος βέλος πολύτροπος βάλλω , οὖον γλῶσσα , οὖον θράσος , οὐ ἔκτοπος ἐπιχείρημα ἔτι φείδομαι , διόλλυμι δέ σφεῖς αὐτός ὁ δείλαιος , καί τελευταῖος σταυρόω . πλήν ἀναθάλλω ὁ ῥάβδος ὁ ἐκ ῥίζα Ἰεσσαί · ἀναφύω γάρ δή καί ἀναβιόω Χριστός , λύω ὁ ὀδύνη ὁ θάνατος , καθά γράφω · ζωή γάρ εἰμί κατά φύσις , ὡς θεός , πῶς εἰμί εἰκός κρατέω θάνατος , καί οὐ δή μᾶλλον καταθλέω φθορά ; ὥσπερ δέ ὁ ἀναφύω ὁ ῥάβδος , καί ἀναβλαστάνω ἀδοκήτως ὁ ἀνανθής ἤδη ξύλον , διαρκής ὁ ἀρχαῖος σημεῖον εἰμί ὁ διά ψῆφος ὁ ἄνωθεν εἰς ἀρχιερεύς χειροτονέω ὁ Ἀαρών · οὗτος φημί , ὅτι λαμπρός τε καί ἐναργής καί ἀποχράω λίαν ἀπόδειξις ὁ καί θεός εἰμί κατά φύσις ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ πατέω θάνατος , καί ἀναβιόω θεοπρεπῶς . καί γοῦν αὐτός ὁ Χριστός , καίτοι πᾶς ὁστισοῦν ὁ ὑπέρ γε ὁ εἰκός καί λόγος ἀποπεραίνω ἀμογητί καί εὐκόλως δύναμαι , ὁ ὁ σημεῖον αἰτέω φάσκω · ὁ γενεά οὗτος πονηρός εἰμί · σημεῖον αἰτέω , καί σημεῖον οὖον δίδωμι αὐτός , εἰμί μή ὁ σημεῖον Ἰωνᾶς ὁ προφήτης . ὥσπερ γάρ εἰμί Ἰωνᾶς ἐν ὁ κοιλία ὁ κῆτος τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ , οὕτως εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ Καρδία ὁ γῆ τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ . οὐκοῦν διαβόητος ἀληθής καί περιφανής σημεῖον , καί ἀρκέω εἰς πίστις ὁ γε ὡς ἀληθής εὐγνώμων , ὁ κατά φύσις εἰμί θεός καί ἐκ Θεός πατήρ φύω ὁ υἱός , ὁ καταργέω ὁ θάνατος καί φθορά , καί ἀναθάλλω πρός ζωή . γίγνομαι γάρ αὐτός ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός . καί δίδωμι ὁ σημεῖον ὁ υἱός ὁ ἀνήκοος , ὡς εἄν οἶδα ὅτι ψῆφος ὁ Θεός καί πατήρ ἀρχιερεύς γίγνομαι ἐπί ἐγώ ὁ Χριστός , ὅσιος , Ἄκακος , ἀμίαντος , χωρίζω ἀπό ὁ ἁμαρτωλός , καί ὑψηλός ὁ οὐρανός γίγνομαι , κατά ὁ γράφω . ἀλλά ἐξανθέω μέν ἐγώ ὁ ῥάβδος ὁ Ἀαρών · οὗτος γάρ ἐγώ ἄρτιος ὁ ἱερός ὑποδείκνυμι λόγος · ἐξανθέω δέ κάρυον · καί τίς δή ὁ αἴνιγμα , νοέω οὐ ἔχω . μάλιστα μέν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ ἀπεοικώς οὐδείς , ἐκ καρύα λαμβάνω ὁ ῥάβδος ὑπονοέω . καί εἰμί ἐν ἔθος ὁ πάλαι ὁ καί τοιόσδε τις ἀποχράω σκῆπτρον . εἰμί δέ δή καί λόγος ἐγώ ἐφαρμόζω δεῖ ὁ ὁ θεώρημα πρέπω , φράζω εἄν ἐκεῖνος πάλιν , ὅς ἐκθρυλέω πως , δοκέω δέ εἰμί τις καί ὡς ἐν πίστις δεκτός , ὁ μή ἀνίκανος ἔχω ὁ ῥάβδος ὁ καρύϊνος ἀϋπνία ἐμποιέω , εἰμί πρός γε ὁ κάρα κεῖμαι τίνω , τάχα ποῦ δύναμις φυσικός ἐνεργέω ὁ χρῆμα κατά θέλησις Θεός . πιστόω δέ πως εἰς οὗτος ἐγώ καί αὐτός λέγω πρός Ἱερεμίας ὁ πᾶς εἰδοί , καί ὁ ὅλος Δημιουργός · τις σύ ὁράω , Ἱερεμίας ; ὁ δέ , βακτηρία λέγω καρύϊνος · καί δή πρός οὗτος Θεός ; ὀρθῶς ὁράω , φημί ὅτι ἐγώ ἐγρήγορος ἐπί ὁ λόγος ἐγώ , ὁ ποιέω αὐτός . ἀυπνία οὖν ἄρα σύμβολον νοέω εἄν εἰκότως ὁ ῥάβδος ὁ καρύϊνος . γρηγόρησις δέ ὥσπερ ἐκ ὕπνος γίγνομαι ὁ ἐκ νεκρός ἀναβίωσις ὁ Χριστός . τοιγάρ καί διά ὁ ὁ Ψάλλων λύρα φημί · ἐγώ κοιμάω καί ὑπνόω , ἐξεγείρω , ὅτι Κύριος ἀντιλαμβάνω ἐγώ . ἀληθής ὁ λόγος . Λύχνου δέ καί τράπεζα περί , ὁ ἐν γε ὁ πρῶτος σκηνή , γράφω πάλιν ὧδε · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς λέγω · ἐντέλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί λαμβάνω ἔλαιον καθαρός , κόπτω εἰς φάος , καίω λύχνος διαπαντός , ἔξωθεν ὁ καταπέτασμα ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον · καί καίω αὐτός Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός ἀπό ἑσπέρα ἠώς πρωΐ ἐνώπιος κύριος ἐνδελεχής , νόμιμος αἰώνιος εἰς ὁ γενεά σύ . ἐπί ὁ λυχνίας ὁ καθαρός καίω ὁ λύχνος ἐναντίος κύριος ἠώς εἰς ὁ πρωΐ . καί λαμβάνω σεμίδαλις , καί ποιέω αὐτός δώδεκα ἄρτος . δύο δέκατος εἰμί ὁ ἄρτος ὁ εἰμί , καί ἐπιτίθημι αὐτός δύο θέμα , ἓξ ἄρτος ὁ εἷς θέμα ἐπί ὁ τράπεζα ὁ καθαρός ἔναντι κύριος , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ θέμα λίβανος καθαρός καί ἅλς , καί εἰμί εἰς ἄρτος εἰς ἀνάμνησις πρόκειμαι ὁ κύριος . ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον προτίθημι ἔναντι κύριος διαπαντός ἐνώπιος ὁ υἱός Ἰσραήλ , διαθήκη αἰώνιος · καί εἰμί Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός , καί ἐσθίω αὐτός ἐν τόπος ἅγιος · εἰμί γάρ Ἅγιον ὁ ἅγιος . οὗτος αὐτός ἀπό ὁ θυσιάζω ὁ κύριος , νόμιμος αἰώνιος . καθαρός οὖν ὁ ἔλαιον , καί μήv καί ἐλάϊνος , οὗτος εἰμί , ἐκ ἐλαία , οὐ ἐκ ετεροειδής σπέρμα καί γεώδης , ἐκ ὅς ἔλαιον μέν θλίβω , νόθος δέ ὥσπερ καί οἱονεί καπηλεύω · ἀεί γάρ εἰμί καθαρός καί γνήσιος ἀληθής ἐν ἐκκλησία ὁ φάος , δῆλος δέ ὅτι ὁ διά Χριστός , πνεῦμα , κἀν εἰμί διά ὁ ὁ ἅγιος διακονέω φωνή , πρός ὅς φημί Χριστός · σύ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος . καί θαυμαστός οὐδείς · ὅς γάρ ἀδελφός ὀνομάζω , καί μέτοχος ἑαυτοῦ καθίστημι , οὗτος εἄν εἰκότως καί ὁ ἴδιος ἀξίωμα ἐπιμερίζω ὁ δόξα . καίω δή οὖν ὁ λύχνος καί ἐν ὁ πρῶτος σκηνή , καί δισσός εἄν ἔχω ὁ χρῆμα ὁ νόος · ἐν μέν γάρ ὁ ἐσώτερος σκηνή λύχνος φαίνω ἑπτά , ἐξάπτω ὁ πρωΐ , καί πλούσιος ὁ εἰστρέχω ἐνίημι ὁ φάος . καί εἰμί ὁ λυχνία Χριστός , ὡς ἐν τύπος πάλιν ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰστρέχω ἐθέλω πολύς καί ἀμφιλαφής καταυγάζω φάος · προσέρχομαι γάρ , φημί , πρός αὐτός καί φωτίζω . καί μήv καί ὁ ἀνακαίω ὁ πρωΐ ὁ λύχνος κατασημαίνω εἄν ὁ ἐνανθρώπησις ὁ καιρός . διαυγαζω γάρ , οἷος τις ἡμέρα , καί φάος ἀναλάμπω νοητός , ὁ ἀρχαῖος ἐγώ ἀμαθία ἐλαύνω ὁ σκότος , καί ὡς ἐν τάξις νύξ , ὁ ἐπισκήπτω ὁ ἅπας Καρδία κατασκεδάννυμι ἀχλύς . οὕτως γάρ ἐγώ ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία ὁ καιρός καί ὁ προφήτης παρακαλέω λέγω · ὁ πρωΐ εἰσακούω ὁ φωνή ἐγώ , ὁ πρωΐ παρίστημι σύ , καί ἐφοράω . πότος γάρ εἄν δεκτός γίγνομαι ὁ ἅπας εὐχή , καί ὁ πάλαι πλανάω παρίστημι οἱονεί ὁ Θεός , διά οἰκειότης , δηλονότι ὁ πνευματικός , καί ὑπακοή καί πίστις , εἰμί μή ὁ φάος ἐγώ ἐπιλάμπω ὁ ἐκ οὐρανός , οὗτος εἰμί , Χριστός ; οὐκοῦν ἐν μέν ὁ ἐσώτερος σκηνή πλούσιος τε καί λεπτόν ὁ ἑπτά λύχνος ὁ φάος , ἐν δέ ὁ πρῶτος σκηνή λύχνος εἰμί ὁ φαίνων , ἐμφαίνω τε , οἴομαι , μή δίχα ὁ θεῖον φάος , μηδέ αὐτός εἰμί ὁ ἐν νόμος παιδαγωγέω καταδηλόω ὁ πρᾶγμα . καλέω γάρ ἐκ πολυθεία εἰς ἐπίγνωσις ὁ φύσις τε καί ἀληθής Θεός καί ὁ διά Μωσῆς νόμος , καί ἀφίστημι μέν ὁ ἀρχαῖος ὁ λατρεύω ἔτι ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω , πρόσκειμαι δέ δήω ἀναπείθω ὁ πᾶς Δημιουργός · φάος δέ οὖον δίχα ὁ νοητός οὗτος ὁ ὁ παιδαγωγέω κατορθόω Ψυχή . οὐκοῦν , εἴρω γάρ εἰσαῦθις , πλούσιος μέν καί πολύς ὁ εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος ὁ παρά Χριστός φωτισμός , μείων δέ ὁ ἐν νόμος · καί ἀληθής ὁ λόγος ἰσοστατέω γάρ οὐδαμῶς , εἰς λαμπρότης ὁ πνευματικός , ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα , ὁ ἐν νόμος σκιά · ὁ μέν γάρ ὅλος περιαστράπτω ὁ οἰκέω , ὁ δέ εἰμί μόνος γνώρισμα ὁ ἐκ Ἰσραήλ . ὀρθῶς φημί . ἔοικα δέ , εἰμί Παλλάδιος , καί ἕτερος τίς παραδηλόω ὁ τράπεζα καί ὁ λύχνος , ὁ ἐν γε ὁ πρῶτος σκηνή . ὁ τίς δή φημί ; Ἰωάννης τάχα ποῦ ὁ θεσπέσιος βαπτιστής ὁ λύχνος , ἄρτος δέ ὁ δύο καί δέκα , ὁ ὁ ἅγιος ἐγώ ἀπόστολος προανατυπόω χορός . τίς τρόπος ; ἤ οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἐν νόμος καί κατά ὁ Ἰουδαῖος λύχνος εἰμί οἷος τις , Χριστός προβαδίζω ὁ θεσπέσιος βαπτιστής , καί περί αὐτός προαναφωνέω ὁ θεός καί Πατήρ · ἑτοιμάζω λύχνος ὁ Χριστός ἐγώ . μαρτυρέω δέ οὗτος καί αὐτός ὁ Σωτήρ , ὁ ὁ Ἰουδαῖος καθηγητής περί αὐτός λέγω . ἐκεῖνος εἰμί ὁ λύχνος ὁ καίω καί φαίνων , σύ δέ ἐθέλω ἀγαλλιάω πρός ὥρα ἐν ὁ φάος αὐτός . Θέα γάρ ὅπως ὡς νομομαθής εἰμί ὁ μακάριος Παῦλος , μονονού πρός ἀνάμνησις ἀναφέρω λύχνος , ὁ κατά ὁ πρῶτος σκηνή . Ἄσβεστος μέν γάρ ὁ νομοθέτης διατηρέω δήω κελεύω οὗτος λέγω · καί καίω αὐτός Ἀαρών , καί ὁ υἱός αὐτός ἀπό ἑσπέρα ἠώς πρωΐ ἐνώπιος κύριος ἐνδελεχής . Χρόνος γε μήv ἐπί αὐτός κομιδή βραχύς ἥδομαι Ἰουδαῖος , διά γε ὁ προστρέχω ὁ διά αὐτός βάπτισμα , καί θαῦμα αἱρέω ἐπί αὐτός πολύς , κατακοιμίζω ὁ θάνατος μονονού ὁ ἀειφανής λύχνος κατασβέννυμι . εἰμί γάρ καί Ἡρώδης ὁ τόλμημα λέγω τυγχάνω , ἀλλά οὖν εἰμί ἐκ αἷμα Ἰσραήλ · διά οὗτος Χριστός ὁ Ἰουδαῖος λαός ὁ κατά πᾶς ἅγιος θράσος ἐγκαλέω , οὐ ἐνδέχομαι , φημί , προφήτης ἀπόλλυμι ἔξω Ἱερουσαλήμ . Φάος οὖν ἄρα καί λύχνος , κατά ὁμοιότης καί κατά μέθεξις ὁ Χριστός , καί ὁ θεσπέσιος βαπτιστής ὁ ἐν νόμος κατά ὁ Ἰουδαῖος . οὕτως φημί . κατά ὁ ἴσος δέ τρόπος ἄρτος νοέω φημί ὁ ἅγιος ἀπόστολος . εἷς μέν γάρ ὁ φύσις τε καί ἀληθής ἄρτος ὁ ἐκ οὐρανός καί ζωοποιός · κατά μίμησις δέ ὁ φύσις καί κατά μέθεξις ἄρτος τρέφω εἰς εὐσέβεια ὁ θεῖος μυσταγωγός , λόγος ἐγώ ἐνίημι ζωή , καί ὁ ἐκ ὁ ἀμαθία λιμός , ὁ ὁ πιστεύω ἐξίστημι Ψυχή . ἰσάριθμος δέ ὁ μαθητής , ὁ ἄρτος · δώδεκα γάρ , καί εἰς δύο κεῖμαι θέμα , ἐκ ἔνθεν , φημί , καί ἓξ ἔνθεν , μονονού καί ἐν κύκλος περιίστημι , καί ἐν μέσος τόπος κεῖμαι ἔχω εἷς τε καί ἐκ οὐρανός , οὗτος εἰμί , Χριστός · καί δύο δέκατος ἕκαστος , οὗτος εἰμί , ἐκ δύο μέτρον τέλειος . τέλειος γάρ κατά ἄμφω γίγνομαι ὁ θεσπέσιος μαθητής , πρός πᾶς ὁστισοῦν ἄρτιος ἔχω ἀγαθός , ἔργον τε διαπρεπής καί λόγος . Λίβανος δέ καί ἅλς αὐτός ὁ ἐπιπάσσω , ὁ μέν λίβανος ὁ εὐώδης ἐν ἁγιασμός , καί εὐωδία Χριστός , ὁ γε μήv ἅλς , ὁ φρόνησις ὑπεμφαίνω . οὖον γάρ ἀσύνετος ἢ μωρός ὁ ἅγιος ὁ λόγος , ἀλλά ἐν χάρις τε καί ἅλς ἀρτύω , κατά ὁ γράφω , καί χάρις δίδωμι ὁ ἀκούω . ἔρομαι δέ πρός αὐτός καί παρά Χριστός · σύ εἰμί ὁ ἅλς ὁ γῆ . προτίθημι δέ καί ἐν ἡμέρα σάββατον . Ἡμέρα γάρ ἀνάδειξις ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ὁ ὁ νοητός Σάββατο καιρός , οὗτος εἰμί , ὁ Χριστός παρουσία , ὅς ἐπεί οὐ γιγνώσκω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὁ Παῦλος φημί περί αὐτός , ἄρας ἀπολείπω σαββατισμός ὁ λαός ὁ Θεός . οὖον γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις αὐτός , ὁ πίστις οὖον προσήκω . Σαββατισμός οὖν νοητός καί ἀληθής , ὁ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία καιρός . ἐν ὀφθαλμός δέ Θεός ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις , καί μήv καί ἐν ὀφθαλμός Ἰσραήλ . προτίθημι γάρ , φημί , ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον ἔναντι κύριος διά πᾶς , παρά ὁ υἱός Ἰσραήλ · θεάομαι καί διηνεκής ἄξιος ὁ ἅγιος ἐπισκοπή . ὀφθαλμός γάρ κύριος ἐπί Δίκαιος , φημί . ὁ δέ Ἰσραήλ , ὡς προσέχω αὐτός ὀφείλω , καί οἱονεί πως ἐφίστημι ὁ διάνοια ὁ ὀφθαλμός , ὅς καί εἰς τύπος εἄν εἰμί ὁ σωματικός . ἀλλά εἰμί , φημί , Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός , καί ἐσθίω αὐτός . πρόκειμαι γάρ ἐγώ εἰς τροφή ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος σύγγραμμα , ὁ ἐν πίστις δικαιόω , ἅγιος τε καί ἱερός γένος , λαός ὁ εἰς περιποίησις , καί ἐκλέγω , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις καταχρίω . εὕω φημί · συναινέω γάρ ἄν . ἀλλά ὁ δή χάρις , οὐ ἐν ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος , ἀλλά ἐν ὁ πρῶτος σκηνή ὁ ἅγιος βαπτιστής , καί ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ τύπος ; Πρῶτος μέν ὅτι πολύς ὁ μεσολαβώ , καί οὐ ἐν ὅς ὁ Χριστός , καί ὁ ὁ ἅγιος κεῖμαι , ἀλλά οἱονεί πως ἔξω καί ἐν μείων . ἐξαιρέω γάρ καί ἀνά μέρος εἰμί ὁ ὁ Θεός , καί πολύς ὁ ἀνθρώπινος διατειχίζω λόγος , ἀσύγκριτος ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ φύσις ἰδιότης , καί ὁ ὁ εὔκλεια διαφορά . εἶτα ὅτι γίγνομαι ἐκ Ἰουδαῖος καί ὁ κατά νόμος λατρεία . Ταύτη ὅς τόπος ὥσπερ αὐτός ὁ πρέπω ὁ πρῶτος σκηνή , ἐν ὅς ὁ ἐν τύπος κεῖμαι ὁ κάρπωμα θυσιαστήριον · ἢ οὐ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ καί ἀπό σκηνή ὥσπερ ὁ πρῶτος , ὁ ὁ ἅγιος μαθητής γίγνομαι κλῆσις ; καί μάλα . ἔχω δή οὖν ἀποχρώντως ἐγώ εὕω μάλα ὁ περί οὗτος λόγος , παροιστέον , εἰμί δοκέω , ὁ ὁ θεσπέσιος Παῦλος φωνή , διατρέω ἀστεῖος , ὁ ἐπί γε ὁ πρῶτος καί ὁ δύο σκηνή μαρτύριον . γράφος δέ ὧδε · οὗτος δέ οὗτος κατασκευάζω εἰς μέν ὁ πρῶτος σκηνή , διά πᾶς εἴσειμι ὁ ἱερεύς ὁ λατρεία ἐπιτελέω . εἰς δέ ὁ δύο , ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός μόνος ὁ ἀρχιερεύς οὖον Χωρὶς αἷμα , ὅς προσφέρω ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ λαός ἀγνόημα , οὗτος δηλόω ὁ ἅγιος πνεῦμα , μήπω φανερόω ὁ ὁ ἅγιος ὁδός , ἔτι ὁ πρῶτος σκηνή ἔχω στάσις . ἥτις παραβολή εἰς ὁ καιρός ὁ ἐνίστημι , κατά ὅς δῶρον τε καί θυσία προσφέρω , μή δύναμαι κατά συνείδησις τελειόω ὁ λατρεύω , μόνος ἐπί βρῶμα καί πόμα καί διάφορος βαπτισμός δικαίωμα σάρξ μέχρι καιρός διόρθωσις ἐπίκειμαι . Χριστός δέ παραγίγνομαι ἀρχιερεύς ὁ μέλλω ἀγαθός διά ὁ μείζων καί τέλειος σκηνή οὖον χειροποίητος , οὗτος εἰμί , οὖον οὗτος ὁ κτίσις , οὐδέ διά αἷμα τράγος καί μόσχος , διά δέ ὁ ἴδιος αἷμα εἰσέρχομαι ἐφάπαξ εἰς Ἅγιον ὁ ἅγιος αἰώνιος λύτρωσις εὑρίσκω . συνίημι οὖν ὅτι ὁ μέν ἐν ὁ πρῶτος σκηνή λατρεία ἐπιτελέω ὁ ἱερεύς , ὁ εἰς Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰσδρομή οὐ ἔχω . τοιόσδε γάρ πως εἰμί ὁ κατά νόμος λατρεία , στάσις ἔχω ὁ ἐν σκιά . εἰκαῖος δέ οὗτος πρός κάθαρσις καί ἀπόπλυσις ἁμαρτία . διαπυνθάνομαι γάρ ἄρτιος βοῦς ὁ Παῦλος , ὡς ἀνίκανος ἔχω κατά συνείδησις , τελειόω ὁ λατρεύω . διτηρεω δέ μᾶλλον μέχρι καιρός διόρθωσις , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Μονογενώ , ὅτε ὁ τύπος ὁ ἀκαλλής μεταχωρέω εἰς ἀλήθεια . ἅπαξ δέ ὁ ἐνιαυτός καί μόνος ὁ ἀρχιερεύς εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος εἰσέρχομαι . καί οὖον Χωρὶς αἷμα , ὅς προσάγω ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ λαός ἀγνόημα . σαφηνίζω δέ ἐγώ καί οὗτος πάλιν ὁ σοφός Παῦλος ὡδί λέγω περί Χριστός , ἀνώτερος λέγω , ὅτι θυσία καί προσφορά καί ὁλοκαύτωμα καί περί ἁμαρτία οὐ ἐθέλω , οὔτε εὐδοκέω , ὅστις κατά νόμος προσφέρω . τότε εἶπον , ἰδέ ἥκω ὁ ποιέω ὁ θέλημα σύ · ἀναιρέω ὁ πρῶτος ἵνα ὁ δύο ἵστημι · ἐν ὅς θέλημα ἁγίζω εἰμί , διά ὁ προσφορά ὁ σῶμα Ἰησοῦς Χριστός · καί πᾶς μέν ἀρχιερεύς ἵστημι κατά ἡμέρα λειτουργός , καί ὁ αὐτός πολλάκις προσφέρω θυσία ὅστις οὐδέποτε δύναμαι περιαιρέω ἁμαρτία , οὐδείς ὑπέρ ἁμαρτία προσφέρω θυσία , εἰς ὁ διηνεκής καθίζω ἐν δεξιός ὁ Θεός · ὁ λοιπός ἐκδέχομαι ἠώς τίθημι ὁ ἐχθρός αὐτός ὑποπόδιον ὁ πούς αὐτός , εἷς γάρ προσφορά τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω . ἅπαξ γάρ ἀποθνήσκω , οὐκέτι ἀποθνήσκω , κατά ὁ γράφω · πολύς δέ ἀναφέρω ἁμαρτία , εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , οὗτος εἰμί , εἰς ὁ οὐρανός , νῦν ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ . Σαφής ὁ λόγος · ἱδρώς δή οὖν ὁ ἐπί ὅδε μεθίημι , αἷμα δέ ποῖος εἄν εἰμί πάλιν ὅς καί προσκομίζω ἔθος , ὁ ὁ ἱερός ἡγέομαι ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ λαός ἀγνόημα , ἔρομαι φράζω . νομομαθής εἰμί ὁ Παῦλος καί ἀκριβόω ὅτι μάλα γε ὁ διά Μωσῆς ἐντολή , ὡς σοφός ὁ τοιοῦτος ὁ Ἑβραῖος λαός , καί ἀναγιγνώσκω ὁ νόμος , περί ὁ οὗτος σεπτός τε καί ἀπόρρητος ἄγαν , οὐ ἐν πλάτος διήγημα , ἐν παραδρομή δέ μᾶλλον καί ἀναμιμνήσκω ὁ ἤδη προγιγνώσκω , ὁ τοιόσδε προσλαλέω . παραφέρω δέ , εἰμί δοκέω , καί ὁ ἐπί ὅδε νόμος χρηστομαθέω αἱρέω , καί ὁ ἀκριβής δή λίαν καί ἀπεξεισμένω εἰς διασάφησις ὁ θεώρημα εὕω μάλα διψάω . γράφω τοίνυν ἐν ὁ Λευιτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς λέγω · λαλέω πρός ὁ υἱός Ἰσραήλ · Ψυχή , ἐάν ἁμαρτάνω ἐναντίος κύριος ἀεκούσιος ἀπό πᾶς ὁ πρόσταγμα κύριος , ὅς οὖον δεῖ ποιέω , καί ποιέω εἷς τίς ἀπό αὐτός , ἐάν μέν ὁ ἀρχιερεύς ὁ χρίω ἁμαρτάνω , ὁ ὁ λαός ἁμαρτάνω , προσάγω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , ὅς ἁμαρτάνω , μόσχος ἐκ βοῦς ἄμωμον ὁ κύριος περί ὁ ἁμαρτία , καί προσάγω ὁ μόσχος παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ἔναντι κύριος , καί σφάζω ὁ μόσχος ἐνώπιος κύριος . καί λαμβάνω ὁ ἱερεύς ὁ χριστός ὁ τελειόω ὁ χείρ ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος , εἰσφέρω αὐτός εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί βάπτω ὁ ἱερεύς ὁ δάκτυλος εἰς ὁ αἷμα , καί προσραίνω ἀπό ὁ αἷμα ἑπτάκις ἔναντι κύριος , κατά ὁ καταπέτασμα ὁ ἅγιος . καί ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος ἐπί ὁ κέρας ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα ὁ σύνθεσις ὁ ἐναντίος κύριος , ὅς εἰμί ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί πᾶς ὁ αἷμα ὁ μόσχος ἐκχέω παρά ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα , ὅς εἰμί παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί πᾶς ὁ στέαρ ὁ μόσχος ὁ ὁ ἁμαρτία περιαιρέω ἀπό αὐτός , ὁ στέαρ ὁ κατακαλύπτω ὁ ἐνδόσθια , καί πᾶς ὁ στέαρ ὁ ἐπί ὁ ἐνδόσθια , καί ὁ δύο νεφρός , καί ὁ στέαρ ὁ ἐπί αὐτός , ὅς εἰμί ἐπί ὁ μηρία , καί ὁ λοβός ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ σύν ὁ νεφρός περιαιρέω αὐτός , ὅς τρόπος ἀφαιρέω αὐτός ἀπό ὁ μόσχος ὁ ὁ θυσία ὁ σωτήριος , καί ἄνοισις ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ κάρπωσις καί ὁ δέρμα ὁ μόσχος , καί πᾶς αὐτός ὁ σάρξ σύν ὁ κεφαλή καί ὁ ἀκρωτήριον , καί ὁ κοιλία , καί ὁ κόπρος · καί ἐκφέρω ὅλος ὁ μόσχος ἔξω ὁ παρεμβολή εἰς τόπος καθαρός , ὅς ἐκχέω ὁ σποδιά . καί κατακαίω αὐτός ἐπί ξύλον ἐν πῦρ · ἐπί ὁ ἔκχυσις ὁ σποδιά καίω . οὗτος μέν ὁ νόμος γίγνομαι προστάσσω , εἰμί ὁ ἐκ ἄγνοια πταῖσμα καταγράφω τίς ὁ προέχω ἐν ἱερωσύνη . χρή δέ φημί καί ὑπέρ ὁ ὁ λαός ἀγνόημα ἐπιτελέω θυσία μόσχος προσκομίζω σφάζω τε οὕτως παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ἔναντι κύριος , καί ὁ πρέσβυς ὁ συναγωγή ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ , εἰσφέρω τε ὁ αἷμα εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , καί ἁπαξαπλῶς εἶπον πᾶς ἐπιτελέω ἐπί αὐτός κατά ὁμοιότης ὁ θυσία ὑπέρ Ἀαρών . ἀλλά ὅτι μέν δή καί ἱερός καί λαός κάθαρσις ὁ Χριστός , δικαιόω γάρ ἐν αὐτός ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία ἀποτρίβω μολυσμός , καί διά οὗτος εἄν γίγνομαι πᾶς ὁ σαφής . λέγω δέ ἀνά μέρος ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ γράφω · προήκω γάρ εἄν εὐκρινῶς ὁ λόγος καί διαπτύσσω , ὡς ἐν , ὁ κρύπτω . εὕω φημί . λαμβάνω τοίνυν ὁ μόσχος ἀμώμητος τε καί ἀπλήξ εἰς τύπος Χριστός ὁ ἀληθής ἄμωμον , καί ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία τραυματισμός οὐ ἀνέχω πάσχω . ἔρχομαι γάρ , φημί , ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ εὑρίσκω οὐδείς · οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία , κατά ὁ γραφή . προσάγω δέ πρός αὐτός ὁ ἅγιος σκηνή ὁ θύρα ἔναντι κύριος , ὁ πάσχω ὥσπερ οὖον παραιτέομαι , ὑπέρ γε ὁ ἅγιος σκηνή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκκλησία , ἀνατίθημι τε ὑπέρ αὐτός εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ . τοιγάρ καί φάσκω , ὑπέρ αὐτός ἐγώ ἁγίζω ἐμαυτοῦ . ὁ , ἁγίζω , λέγω , ἀντί ὁ , προσάγω , καί ἀνατίθημι προσφορά ἀμώμητος ὁ Θεός καί πατήρ . ἁγίζω γάρ λέγω ὁ ἀνατίθημι ὁ Θεός , κατά ἐκεῖνος ποῦ ὁ γράφω · παγίς ἀνήρ , ταχύς τίς ὁ ἴδιος ἁγίζω · μετά γάρ ὁ εὔχομαι , μετανοέω γίγνομαι . ὅτι2 δέ ὁ προσφορά δεκτός καί εὐάρεστος , δηλόω ὁ , ἔναντι κύριος . νοέω γάρ ἤδη ὁ γράφω ἐπί ὁ ὁ ἀδελφός ξυνωρίς , Κάϊν τε φημί καί Ἀβέλ . ἐφοράω μέν γάρ , φημί , ὁ θεός ἐπί Ἀβέλ τε καί ἐπί ὁ δῶρον αὐτός , ἐπί δέ Κάϊν καί ὁ θυσία αὐτός οὖον προσέχω · ἐφοράω γάρ ὅτι ὁ ἁνδάνω αὐτός , καί ἀποστρέφω μισέω ὁ μή οὕτως ἔχω , οὐ ἀσυμφανής . ἐπιτίθημι δέ ὁ μόσχος ὁ χείρ ὁ διαμαρτάνω , ὁ σφαγή πράσσω · καί ἐνώπιος κύριος . αὐτός γάρ ἐγώ ἀείρω ὁ ἁμαρτία , καί ὑπέρ ἐγώ ὀδυνάω σφάζω . ἔργον γάρ δή καί πρᾶξις , ὁ χείρ , εἰς τύπος . πλήν , ἐνώπιος κύριος σφάζω , μονονού καί συγκαταβαίνω ὁ πατήρ εἰς ὁ δήω ὑπέρ ἐγώ ἐκθνῄσκω ὁ υἱός · οὖον γάρ ἀποστρέφω σφάζω βλέπω , καί οὖον δή ποῦ πάντως ὁ πάσχω ἐπαινέω , οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι σωτήριος εἰμί ὁ κόσμος ὁ πάσχω ὑπέρ ἐγώ ὁ Ἐμμανουήλ . οὐκοῦν αὐτός ἐγώ ἀείρω ὁ ἁμαρτία , καί ὑπέρ ἐγώ ὀδυνάω , ὁ ἐπί ὁ τίμιος σταυρός διά ἐγώ ὑπομένω σφαγή . εἶτα λαμβάνω ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ αἷμα ὁ δάκτυλος , ῥαίνω μέν ἑπτάκις ἐπί ὁ καταπέτασμα ὁ ἅγιος , ὅς εἰμί ἐπί ὁ κιβωτός . ὄνομα δέ αὐτός , ὁ ἱλαστήριος . καταχρίω δέ καί ὁ κέρας ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα . γίγνομαι γάρ ἐγώ ἱλασμός τε καί ἱλαστήριος , ὁ Χριστός . πλήν , ἐν αἷμα διαθήκη αἰώνιος , τέλειος ἐγώ δωρέω ὁ ἀποκάθαρσις . οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί , ὁ ἑπτάκις ῥαίνω ὁ αἷμα ὁ ἱλαστήριος · σύμβολον δέ τελειότης , ὁ ἑπτά ἀριθμός . εὐωδιάζω γάρ αὐτός καί ὁ θάνατος ὁ ὁ κόσμος σωτηρία καί ζωή καί ὁ ἐν πίστις προσαγωγή · εἷς γάρ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω καί ἐγείρω , κατά ὁ γραφή . οὐκοῦν ὁ θάνατος ὁ εὐωδία δηλόω ὁ καταχρίω ὁ αἷμα ὁ χρύσεος θυμιατήριον . ἐκχέω δέ καί ὁ αἷμα ὁ λοιπός παρά ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον ὁ καρπός Μάτων ἐν ὁ πρῶτος σκηνή · καί Ψυχή μέν εἰς τύπος ὁ αἷμα . τίθημι δέ ὁ ψυχή ὁ Ἐμμανουήλ , οὐ ὑπέρ γε μόνος ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , ἀλλά καί ὑπέρ ὁ ἐν νόμος , τουτέστι , ὁ Ἰσραήλ , ἐκλυτρόω γάρ ὁ αἷμα ὁ Χριστός συλλήβδην ἅπας , Ἕλλην τε καί Ἰουδαῖος , καί μαρτυρέω λέγω ὁ Παῦλος · ἤ Ἰουδαῖος ὁ θεός μόνος ; οὐ δέ καί ἔθνος ; ναί καί ἔθνος · εἴπερ εἷς ὁ θεός , ὅς δικαιόω περιτομή ἐκ πίστις , καί ἀκροβυστία διά πίστις . Ὑφαίρω δέ ἀπό αὐτός ὁ ἐντόσθιος ὁ μόσχος καί ἀναφέρω εἰς ὁ θυσιαστήριον , ἔξω ὁ παρεμβολή ὁ ἐπίλοιπος καταπίμπρημι σῶμα . εἰμί γάρ αὐτός ὁ θῦμα ὁ ἱερόν , εὐωδιάζω ἐν ἀρετή , ὅς ἄγω εἄν τύπος ὁ ἐντόσθια , καί κρύπτω οἱονεί πως ἐν ἐγώ ὁ ἀρετή , καί εἰς νόος εἴδομαι κεῖμαι · αὐτός καί ὁ πάσχω ἔξω ὁ πύλη , καί ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σάρξ ἐκκαθαίρω ὁ μολύνω · Δάμαλις γάρ σποδός ῥαντίζω ὁ κοινόω , ἁγίζω , φημί , πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης . οὐκοῦν εἷς καί ὁ αὐτός ὑπάρχω ὁ Ἐμμανουήλ , καί ἐν ὁ ἅγιος εὐωδιάζω σκηνή , φημί δή ὁ ἐκκλησία · πάσχω δέ καί ἔξω ὁ πύλη · ἔνθα καί ἐγώ ἔξειμι δήω ὁ ὀνειδισμός αὐτός φέρω , ὁ θεσπέσιος φημί Παῦλος . προσάγω δέ ὁ μόσχος καί ὑπέρ ὁ ὁ λαός ἀγνόημα , ἐν ἴσος τε καί ἀπαραλλάκτως · καί λόγος εἰμί ὁ θυσία ἐν ἅπας ὁ αὐτός . ἐν ἴσος γάρ τρόπος προσκομίζω ἑαυτοῦ ὑπέρ τε μικρός καί μέγας , λαός τε καί ἱερός ὁ Ἐμμανουήλ . ἤ οὐ ἀληθής ὅς φημί ; Πῶς γάρ οὖον ; βούλομαι δή οὖν ὥσπερ ἀνόπιν ὁ λόγος ἀνασειράζω , πρός ὁ ἐπί ὁ σκηνή διήγημα μετατρέπω . καί μάλα . συμπεραίνω τοιγάρ ὁ ἔργον ἅπας , καί ἐν τόπος ὁ ἕκαστος πρεπώδης ὁ ἱερός σκεῦος εὕω μάλα συντίθημι , ἁγίζω δήω αὐτός τε καί ὁ σκηνή διατυπόω θεός , οὗτος λέγω ὁ θεσπέσιος Μωσῆς · καί λαμβάνω ὁ ἔλαιον ὁ χρῖσμα , καί χρίω ὁ σκηνή , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , καί ἁγιάζω αὐτός , καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , καί εἰμί ἅγιος . καί χρίω ὁ θυσιαστήριον ὁ κάρπωμα , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός σκεῦος , καί ἁγιάζω ὁ θυσιαστήριον , καί εἰμί ὁ θυσιαστήριον Ἅγιον ἅγιος . ἔλαιον δή οὖν ὁ ἅγιος καταχρίω ὁράω ὁ τε κιβωτός , καί μέντοι ὁ τράπεζα , καί ὁ λυχνία ἐπί αὐτός , καί ὁ χρύσεος ἔτι θυμιατήριον · καί ὅς γάρ πᾶς μακρός ἐγώ διασαφέω ἤδη λόγος ἀνατυπόω ὁ Ἐμμανουήλ . ἀληθής . συνίημι δή οὖν ἄρα ὁ διά φωνή ὁ Δαυίδ , ὡς πρός αὐτός ὑμνέω · ἀγαπάω δικαιοσύνη , καί μισέω ἀδικία . Ζεύς οὗτος χρίω σύ θεός , ὁ Θεός σύ , ἔλαιον ἀγαλλίασις παρά ὁ μέτοχος σύ . γράφος δέ καί ὁ Παῦλος , ὅς τε γάρ ἁγίζω καί ὁ ἁγίζω , ἐκ εἷς πᾶς . ἰστέον δέ , ὅτι κατά ὁ ἀμώμητος ἔχω λόγος , αὐτός ὑπάρχω ὁ ὁ ἄλλος ἅπας ἁγιασμός χορηγός καί συνδοτήρ , ὡς θεός , ὁ Θεός καί πατήρ , μετά ἐγώ ἁγίζω κατά ὁ ἀνθρώπινος · καί οὗτος εἰμί ὁ λέγω κένωσις . ὁ γάρ ἅγιος κατά φύσις ὡς θεός , δήω λέγω ὁ ἁγίζω Θεός · καί οὗτος φημί ὁ μακάριος Πέτρος · ἵνα ὁ ἀπό Ναζαρά , ὡς χρίω αὐτός ὁ θεός πνεῦμα ἅγιος . οὐκοῦν περί ὁ ἀνθρώπινος ὁ χρῖσις , καί ὁ σάρξ ὁ ἁγιασμός , ὁ οὖον κατά φύσις ἅγιος , ἀλλά ὡς ἐν μετέχω ὁ παρά Θεός · θύραθεν γάρ ὁ κτίσμα ὁ ἁγιασμός , καί εἰσποιητός παρά Θεός καταπλουτέω ὁ χάρις . χρίω δέ ὁ ἄλλος ὁμοῦ , καί ὁ κατά νόμος λατρεία ὁ θυσιαστήριον . Ἅγιος γάρ καί ὁ νόμος , καλός εἰς ἐπίγνωσις ὁ κατά φύσις Θεός , καί δικαιοσύνη εἴδησις ὁ ἀκροάομαι ἐντίθημι , καί εἰς ἀρχή ἀγαθότης ἀποφέρω ὁ παιδεύω · Ἀρχή γάρ , φημί , ὁδός ἀγαθός ὁ ποιέω ὁ Δίκαιος . γράφος δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος , καί Δίκαιος καί Ἀγαθή . Ἅγιος δέ ἅγιος ὁ νόμος , οὖον κατά γε ὁ σκιά , ἀλλά ὅτι πρός θεωρία εἰμί μετατρέπω ὁ πνευματικός , αὐτός ἐγώ ὁ τύπος διακράζω ὁ Χριστός , ὁ Ἅγιον ἅγιος ἀληθής · ἁγίζω γάρ ὡς θεός ὁ ἴδιος καταχρίω πνεῦμα ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι αὐτός διά ὁ πίστις . Ἐγηγερμένης δέ δή , καί μήv καί ἔλαιον ὁ ἅγιος καταχρίω ὁ ἅγιος σκηνή , ὁ μετά οὗτος λέγω , εἰμί δοκέω . πάνυ μέν οὖν . γράφω τοίνυν ὧδε · καί συντελέω Μωσῆς πᾶς ὁ ἔργον , καί συγκαλύπτω ὁ νεφέλη ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί δόξα κύριος πληρόω ὁ σκηνή . καί οὐ δύναμαι Μωσῆς εἰσέρχομαι εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ὅτι ἐπισκιάζω ἐπί αὐτός ὁ νεφέλη , καί δόξα κύριος πίμπλημι ὁ σκηνή . ἡνίκα δέ ἀναβαίνω ἀπό ὁ σκηνή , ἀναζεύγνυμι ὁ υἱός Ἰσραήλ σύν ὁ ἀπαρτία αὐτός · εἰμί δέ μή ἀναβαίνω ὁ νεφέλη , οὐ ἀναζεύγνυμι ἠώς ὁ ἡμέρα , ὅς ἀναβαίνω ὁ νεφέλη · νεφέλη γάρ εἰμί ἐπί ὁ σκηνή ἡμέρα , καί πῦρ εἰμί ἐπί αὐτός νύξ , ἐναντίος πᾶς Ἰσραήλ , ἐν πᾶς ὁ ἀναζυγή αὐτός . ἀναδείκνυμι γάρ ἐν κόσμος ὁ ἅγιος καί ἀληθής σκηνή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία , φάος περιλάμπω Χριστός , καί ὁ νεφέλη ὥσπερ τις πνευματικός δρόσος ἐγώ ὁ ἄνωθεν πλούσιος καταπιαίνω , ὁ θέω ναός ἀναπίμπλημι . πλήν , οὐ δύναμαι , φημί , εἰσέρχομαι ὁ Μωσῆς , οὖον γάρ εἰσβαίνω ὁ Ἰσραήλ , ὁ ὁ θεῖον φάος προσβολή φέρω οὖον δύναμαι , ἐπείτοι οὐδέ συνίημι ὁ Χριστός μυστήριον , ἀλλά οὐδέ προσίημι ὁ ἐν πνεῦμα φωτισμός , οὐδέ θεάομαι ὁ ὁ διάνοια ὄμμα ὁ δόξα κύριος , ὅς καί ὡς ἐν τύπος νεφέλη , ἀπαίρω μέν ὁ κόσμος καί πρός ὁ ἄνω βαδίζω , συναπαίρω κατά ἴχνος εἶμι ὁ δεσποτικός ἐγκαινίζω γάρ ἐγώ ὁ πρόσφατος τε καί ζώννυμι ὁδός , ὁ εἰς ὁ ἄνω φημί καί ἐν οὐρανός , ἀναπαύω δέ ὥσπερ καί καταλύω , συναναπαύω καί συγκαταλύω . απαιρουω δέ ὁ νεφέλη , συναπαίρω ὁ λαός · καί καταλύω , συγκαταυλίζομαι · Νεφέλη γάρ εἰμί , φημί , ἐπί ὁ σκηνή ὁ ἡμέρα , καί πῦρ ὁ νύξ . καταπιαίνω μέν γάρ ὁ Χριστός χάρισμα ὁ πνευματικός , ὁ ὥσπερ ἐν ἡμέρα καί φάος γίγνομαι , διά γε ὁ ὁ ἐπί αὐτός γνῶσις λεπτός τε καί ἐξητασμένως αἱρέω , καί ἐκλαμπρύνω ὁ νόος · καταφωτίζω δέ ὁ ἀμαθής ἔτι . Σκότος δέ ὅλως κοσμικός ἀπάτη οὐ εἰμί ἐν ἐκκλησία , περιαστράπτω αὐτός ὁ Χριστός , καί νοητός φάος ὁ σύμπας καταυγάζω · οὖον γάρ εἰμί νύξ , οὐδέ σκότος , ἀλλά υἱός φάος καί ἡμέρα , κατά ὁ γράφω . ὀρθῶς φημί . προστίθημι δέ οὗτος , καί οὐ ἐν μῆκος λόγος , ὁ ἐπί γε ὁ σκηνή νόμος , ὁ τε ὁ λαός δωροφορία , καί μήv καί ἄπαρσις καί συναυλισμός , ἀφηγέομαι · ἔρχομαι γάρ εἄν οὗτος πρός οἶμος ὀρθός ὁ λόγος . σύμφημι . δικαιόω τοίνυν ὁ νομοθέτης καί κριτής ἐν μόνος δή χρή ὁ ἅγιος σκηνή ὁ θυσία ἐπιτελέω , ὁ εἴπερ εἄν αἱρέω οὗτος δράω , ἀφίστημι , οἴομαι ποῦ , ὁ ἕωλος ψευδολατρεία , ὁ ἐν Αἴγυπτος φημί , ἔνθα πολύς μέν ὁ ὁ εἴδωλον ἐμπαιγμός , θεός τε ὁ ψευδώνυμος ὁ ἀκαλλής πληθύς , οὐδέ αὐτός τάχα ποῦ ὁ προσκυνέω αἱρέω γνωρίζω δύναμαι · ἀνίημι δέ καί ὁ θύω , ὥσπερ εἄν αἱρέω τις , κατά γε ὁ ὑπό ὁ ὁ παρά Ἕλλην σοφός ἀτημελῶς εἴρω , ἄλλος δέ ἄλλος ῥέζω θεός . ἀφίστημι οὖν ὁ οὗτος ψυχρός τε καί βέβηλος τριβή καί συνήθεια ἄλογος , φημί πάλιν ἐν ὁ Λευιτικός · λαλέω πρός Ἀαρών καί πρός ὁ υἱός αὐτός , καί πρός πᾶς ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · οὗτος ὁ ῥῆμα ὅς ἐντέλλω Κύριος λέγω · Ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἢ ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ , ὅς εἄν , σφάζω μόσχος ἢ πρόβατον , ἢ αἴξ ἐν ὁ παρεμβολή , καί ὅς ἐάν σφάζω ἔξω ὁ παρεμβολή , καί ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον μή φέρω , ὥστε ποιέω αὐτός εἰς ὁλοκαύτωμα , ἢ σωτήριος ὁ κύριος , δεκτός εἰς ὀσμή εὐωδία · καί ὅς εἄν σφάζω ἔξω ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί μή φέρω αὐτός , ὥστε μή προσφέρω δῶρον κύριος ἀπέναντι ὁ σκηνή κύριος , καί λογίζομαι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , αἷμα ἐκχέω , ἐξολοθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ ὁ λαός αὐτός . αἷμα μέν οὖν ἐκχέω , καί ὁ εἰς μιαιφονία ἔγκλημα ἔνοχος εἰμί ὁ ἔξω θύω ὁ σκηνή . ἑαυτός γάρ ὥσπερ διαχράομαι τις , καί ὁ οἰκεῖος ὀλοθρεύω ψυχή , ὁ Θεός μέν ὁ κατά φύσις ἀφίστημι αὐτός , προσνέμω δέ λίθος καί ξύλον καί ὁ ὁ δαιμόνιος ἀπάτη ἀνατίθημι . ὅτι2 δέ οὖον πᾶς ἁπλόος θῦμα παρά ὁ θύρα ἄγω προστάσσω ὁ σκηνή , ἀλλά ὅσπερ αἱρέω τις εἰς θυσία ἀνατίθημι Θεός , δείκνυμι ἐναργής προσεπάγω εὐθύς · καί οὖον θύω ἐπί ὁ θυσία αὐτός ὁ μάταιος , ὅς αὐτός ἐκπορνεύω ὀπίσω αὐτός . οὐκοῦν ἀποφάσκω παντελῶς ὁ θύω ἀδιάκριτος , ὅσπερ εἄν βούλομαι τις , δήω δέ δή μόνος ὁ κατά φύσις Θεός ὁ λατρεία ἐπιτελέω , εὕω μάλα φημί . ὡς ἀγαθός γε ἐγώ ὁ λόγος ἔχω . ὀνίνημι δέ εἄν καί οὖον μέτριος ἐγώ κατά ἕτερος οἴομαι τρόπος ὁ χρή νοέω ὡς εἰμί λυσιτελής καί ἀναγκαῖος ἤδη πως ὁ , ἐν μόνος δήω ὁ ἅγιος σκηνή πράσσω ὁ θυσία , καί ὁ ἱερόv προσφέρω θῦμα . Πῶς φημί ; ἦς οὐ εἰκών καί τύπος λέγω εἰμί ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ ἱερεύς τε περί καί ἀγνόημα λαός πρός ὁ ἅγιος σκηνή σφάζω μόσχος ; λέγω . χρή δή οὖν οὗτος ὅς φημί , ὡς ἐν σκηνή ἅγιος ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ὁ Χριστός τελέω μυστήριον . τουτί γάρ ἐγώ καί ἑτέρωθι ποῦ διατυπόω πάλιν . θεσμοθετέω γάρ ἐν ἀρχή τίς δή τρόπος προσήκω σφάζω ὁ ἀμνός εἰς τύπος Χριστός ὁ Αἰγύπτιος ἀπαίρω γῆ ὁ ἐκ Ἰσραήλ · ἐν οἰκίον εἷς βιβρώσκω , φημί , καί οὐ ἐκφέρω ἀπό ὁ κρέας αὐτός ἔξω . οὐκοῦν παραλύω ὁ Θεός δοκέω , ὁ ἑτερόφρων αἱρετικός παρά ὁ εἰμί ἀληθής ἅγιος σκηνή , ἑαυτοῦ ἕτερος διαπήγνυμι , καί ἔξω θύω ὁ ἀμνός , καί ἀπωτάτω ποῦ ὁ εἷς ἀποφέρω οἰκίον , καί μερίζω ὁ ἀμέριστος · εἷς γάρ καί τέλειος ἐν πᾶς Χριστός . ἀλλά ὅσγε σοφός τε ἐγώ καί ἱεροφάντης Μωσῆς παρεγγυάω λέγω ἐν ὁ Δευτερονόμιον , προσέχω σεαυτοῦ μή ἀναφέρω ὁ ὁλοκαύτωμα σύ ἐν πᾶς τόπος ὅς ἐάν ὁράω , ἀλλά ἢ εἰς τόπος ὅς εἄν ἐκλέγω Κύριος ὁ Θεός σύ αὐτός , ἐν εἷς ὁ πόλις σύ , ἐκεῖ ἄνοισις ὁ ὁλοκαύτωμα σύ , καί ἐκεῖ ποιέω πᾶς ὅσος ἐγώ ἐντέλλω σύ σήμερον · ἀλλά ἢ ἐν πᾶς ἐπιθυμία σύ θύω , καί ἐσθίω κρέας κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή σύ · κατά ὁ εὐλογία κύριος ὁ Θεός σύ , ὅς δίδωμι σύ ἐν πᾶς πόλις . ὁ ἀκάθαρτος ἐν σύ καί ὁ καθαρός ἐπί ὁ αὐτός ἐσθίω αὐτός , ὡς δορκάς ἢ ἔλαφος , πλήν ὁ αἷμα οὖον ἐσθίω , ἐπί ὁ γῆ ἐκχέω αὐτός , ὡς ὕδωρ . Διάνοια οὖν ἄρα ὁ βδελυρός ἀμπλάκημα καί γραφή , ὁ ἐν πᾶς τόπος θύω αποτολμώ , καί μή ἐν οἶκος Θεός πληρόω ὁ Χριστός μυστήριον . εὕω λέγω · πλήν ἐκεῖνος φράζω . ὁ αἷμα βρῶσις κιβδηλεύω ὁ νόμος , καί μάλα εἰκότως . τις δέ εἄν εἰμί πάλιν ὁ ἐν γε ὁ γράμμα νόος ; οὐκοῦν , εἰμί δοκέω , ὁ ἐπί ὅδε θεσπίζω , καί ἐν ὁ Λευιτικός φέρω δή λέγω . ἔχις γάρ ὧδε · καί ὁ ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἢ ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ , ὅς εἄν ἐσθίω πᾶς αἷμα , ἐφίστημι ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ ψυχή ὁ ἔσθω ὁ αἷμα , καί ἀπόλλυμι αὐτός ἐκ ὁ λαός αὐτός . ὁ γάρ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί . καί ἐγώ δίδωμι αὐτός σύ ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἐξιλάσκομαι περί ὁ Ψυχή σύ · ὁ γάρ αἷμα αὐτός ἀντί Ψυχή ἐξιλάσκομαι . Ζεύς οὗτος εἴρω ὁ υἱός Ἰσραήλ · πᾶσα ψυχή ἐκ σύ οὖον ἐσθίω αἷμα . καί ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ οὖον ἐσθίω αἷμα · καί ἄνθρωπος ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἢ ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι ἐν σύ , ὅς εἄν θηρεύω θήρευμα θηρίον ἢ πετεινός , ὅς ἐσθίω , καί ἐκχέω ὁ αἷμα , καί καλύπτω αὐτός ὁ γῆ · ὁ γάρ ψυχή πᾶς σάρξ , αἷμα αὐτός εἰμί . καί εἶπον ὁ υἱός Ἰσραήλ · αἷμα πᾶς σάρξ οὖον ἐσθίω , ὅτι ὁ ψυχή πᾶς σάρξ αἷμα αὐτός εἰμί · πᾶς ὁ ἐσθίω αὐτός , ἐξολοθρεύω . ἀθρέω δή οὖν σαφῶς καί ἀναφανδά ὡς εἰς Ψυχή τύπος ὁ αἷμα λαμβάνω . συνίημι , ἀλλοτριόω τοιγάρ ὁ νόμος , καί ὑπεξάγω σῶμα ὁ σφάζω ὁ αἷμα , δόγμα διδάσκω ἀληθής , καί πρός γε ἐγώ αὐτός ἐν πίστις δεκτός , καί ἐν ἐκκλησία τίμιος , ὁ , ἀθάνατος εἰμί φημί , διάκειμαι καί φρονέω ὁ λογικός ὁ ἄνθρωπος ψυχή , ὅς ὁ γήινος σῶμα , οὖον συγκαταφθείρω θάνατος , ἀπολύω δέ μᾶλλον καί ἀνίημι ὁ Δημιουργός , καί ὑπεξάγω ὁ πάσχω , ζωή ἀποφαίνω μέτοχος . ποιέω γάρ ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀρχή εἰς ψυχή ζώννυμι , ἐνίημι αὐτός ὁ Θεός πνοή ζωή · γράφω γάρ ὧδε . καταγράφω γάρ , καθάπερ ἐγώ , ὁ ἄναλκις ὁ ὁ πᾶς ζωογονέω ζωή , εἰμί ὁ πρός αὐτός γίγνομαι εἰς ζωή , συνδιόλλυμι φημί ὁ πρόσκαιρος σῶμα . Σύνεσις δέ ὁ πάγκαλος στέφω , ἀθάνατος εἰμί πιστεύω , δοκέω ὧδε ἔχω αὐτός ὁ πᾶς Δημιουργός , ἐν ὅς ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί . καί οὗτος , οἴομαι ποῦ , ὁ νομοθεσία ὁ ἐπί ὅδε λόγος . εἶμι δέ καί ἐπί ἕτερος δικαίωμα ὁ σκηνή . φημί τοίνυν ὁ θεός ἐν ὁ Ἔξοδος , οὖον σφάζω ἐπί ζύμη αἷμα θυσίασμα ἐγώ . ἄζυμος ἵστημι , φημί , ὁ προχέω αἷμα , καί ὑπέρ ὁ προσκομίζω εἰς θυσία ὁ Θεός , ζύμη αὐτός δηλονότι ἤτοι σεμίδαλις ζυμωμένος , οὐ ἐπιφέρω · χρή γάρ ἐγώ κκεκαθαρ́ω καί ἄζυμος ὥσπερ ὑπάρχω , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ φαυλότης καί πονηρία οἱονεί πως ἐπιπλοκή , εἰς νόος οὐ ἔχω , καθιερόω ὁ Θεός ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , ὅς εἰς τύπος ὁ αἷμα · νέος δέ φύραμα καί ἄζυμος καλέω καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ εἰλικρινής καί ἀθόλωτος , καί ἀσυμμιγής φαυλότης ὁ οἰκεῖος τηρέω ψυχή , διά πίστις δέ δηλονότι ὁ εἰς Χριστός , καί ἀγάπη ὁλοτελής . ἀλλά οὐδέ μή κοιμάω , φημί , στέαρ ὁ ἑορτή ἐγώ , ἠώς πρωΐ , οὗτος εἰμί , χθιζός οὐ ἄνοισις στέαρ εἰς ὀσμή εὐωδία . ἐν δέ ὁ Λευιτικός σαφής ποιέω ὁ νόμος ὁ δήλωσις , καί ὁ χρῆμα ἐναργής καθίστημι λέγω περί ὁ προσάγω θῦμα · κἀν εὐχή , ἢ ἑκούσιος θυσιάζω ὁ δῶρον αὐτός , ὅς εἄν ἡμέρα προσφέρω ὁ θυσία , βιβρώσκω , καί ὁ αὔριον · ὁ δέ καταλιμπάνω ἀπό ὁ κρέας ὁ θυσία , ἠώς ἡμέρα τρίτος , ἐν πῦρ καίω . ἐάν δέ φαγεῖν ἐσθίω ἀπό ὁ κρέας ὁ ἡμέρα ὁ τρίτος , οὖον δέχομαι αὐτός ὁ προσφέρω αὐτός , οὖον λογίζομαι αὐτός , μίασμα εἰμί · ὁ δέ ψυχή ὅστις εἄν ἐσθίω ἀπό αὐτός , μιαίνω , καί ὁ ἁμαρτία λαμβάνω . τριταῖος μέν οὖν ἀποπέμπω θῦμα , παραιτέομαι δέ ὅτι καί ὁ χθιζός , διασαφέω λέγω . ἐάν δέ θύω θυσία εὐχή χαρμοσύνη ὁ κύριος , εἰς δεκτός σύ θύω αὐτός . αὐτός ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος βιβρώσκω , οὖον καταλείπω ἀπό ὁ κρέας εἰς ὁ πρωΐ · ἐγώ εἰμί Κύριος · ὁ ἁμαρτία λαμβάνω . εἶτα τίς εἄν γίγνομαι καί ὅδε ὁ νόος ; προαποδεικνυμι ἐγώ ὁ νόμος ἐν ὁ ἀνωτέρω πλειστάκις , ὅτι ὁ ἅπας χρόνος κατατέμνω ἔθος ὁ θεῖος γραφή , ποτέ μέν εἰς δύο , κατά ὅς εἰμί ὁ νόμος , καί κατά ὅς ἐπιλάμπω ὁ Χριστός · ποτέ δέ αὖος , εἰς τρεῖς παρεισκρίνω τε καί ὁ τάσσω μεταξύ , καί κατά ὅς ὁ ὁ ἅγιος προφήτης ἀναλάμπω χορός , πλήν ὅτι καί ἐν χρόνος ὁ κατά Μωσῆς , καί ἐν ὁ ὁ ἅγιος προφήτης λατρεία εἰμί τρόπος ὁ αὐτός , ὡς ἐν σκιά ἔτι ὁ κατά νόμος . Πρωΐας δέ γίγνομαι , ἤτοι ὁ τρίτος λοιπός πάλιν ἀναδείκνυμι καιρός , καί ὁ νοητός φάος , οὗτος εἰμί , Χριστός , ὁ ὑπό ἥλιος περιαστράπτω , λύω δέ λοιπός ὁ παλαιός ἀχλύς , οὐκέτι δεκτός ὁ ὁ τηνικάδε λατρεία ὁ τρόπος , ἀλλά εἴτε χθιζός , ἔτι οὖν εἰμί ὁ τριταῖος στέαρ , ἢ θύμα , δεκτός μέν οὐκέτι , βδελυρός δέ καί ἀπόβλητος παρά Θεός , καί ἐν μίασμα τάξις λογίζομαι ὁ οὐ ἐν καιρός προσκομίζω αἱρέω . ἤ οὐ εἰμί φημί ἀληθής , ὅτι Χριστός καταλάμπω ὁ εὐαγγελικός παίδευμα ὁ ὁ ἅγιος ψυχή καί εἰς λατρεία ὁ πνευματικός μυσταγωγέω εὕω μάλα , περισσός πως ἤδη καί ἀνωφελής ὁ ἐν νόμος ; φημί . μιμνήσκω γάρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , σκύβαλον καί ζημία ἀποκαλέω ὁ κατά νόμος αὔχημα , διά ὁ ὑπερέχω ὁ γνῶσις ὁ Χριστός . ἀκούω δέ γράφω τις · λέγω δέ σύ ὅτι ἐάν περιτέμνω , Χριστός οὐδείς ἐγώ ὠφελέω . ὀρθῶς φημί . οὐκοῦν ἁμαρτία καί μολυσμός , ἀναδείκνυμι Χριστός , καί παραλανθάνω ὁ καιρός , κατά ὅς εἰμί ὁ νόμος καί ὁ προφήτης , ὁ ὡς ἐν σκιά λατρεία ἀντέχω · καί Θεός προσάγω ἐπιχειρέω οἶς , ἢ στέαρ , ἢ λιβανωτός · καίτοι λέγω ἐναργής ὁ υἱός ὁ Θεός καί πατήρ · Θυσία καί προσφορά οὐ ἐθέλω , σῶμα δέ καταρτίζω ἐγώ . ὁλοκαύτωμα καί περί ἁμαρτία οὐ εὐδοκέω , τότε εἶπον , ἰδέ ἥκω · ἐν κεφαλίς βιβλίον γράφω περί ἐγώ , ὁ ποιέω , ὁ θεός , ὁ θέλημα σύ . ἄμωμον γάρ ὥσπερ ἱερεῖον ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ ἀνατίθημι ὁ υἱός , ἵστημι ὁ ἐν νόμος , περιαιρέω ἁμαρτία οὖον δύναμαι · τέλος γάρ νόμος καί προφήτης ὁ Χριστός . εὕω φημί . Ζεύς νομικός οὖν ἄρα λατρεία ἀπρόσιτος ὁ πατήρ , μετά ὁ ἐν Χριστός τελέω , προσιτός δέ εἰμί διά μόνος ὁ υἱός . τοιγάρ καί φάσκω , οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , εἰμί μή διά ἐγώ . ὅτι2 δέ ἄθυτος τε καί ἀτελής πᾶς ἔτι μή ἐν Χριστός , δεκτός δέ καί ἱερός ὁ διά αὐτός τε καί ἐν αὐτός , σαφής εἄν γίγνομαι καί διά ὅς ὁ νόμος ἐν μέν ὁ Ἔξοδος φημί · οὐχ ἕψω ἀμνός ἐν γάλα μήτηρ αὐτός · ἐν δέ ὁ Λευιτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς λέγω · Μόσχος ἢ πρόβατον ἢ αἴξ ὅς εἄν τίκτω , καί εἰμί ἑπτά ἡμέρα ὑπό ὁ μήτηρ αὐτός . ὁ δέ ἡμέρα ὁ ὄγδοος καί ἐπέκεινα , δέχομαι εἰς Δῶρα κάρπωμα ὁ κύριος , καί μόσχος καί πρόβατον , αὐτός καί ὁ παιδίον αὐτός οὖον σφάζω ἐν ἡμέρα εἷς . ἀμνός μέν οὖν ὁ ἀρτιγενής καί ὑπότιτθος ἔτι σφράττειν οὐ ἐάω , δείκνυμι ὅτι , ὁ ἀτελής ἔτι καί ὡς ἐν σύνεσις βραχύς τε καί ἀσθενής , οὔπω μέν ἱερός · ἔτι δέ ἀπαράδεκτος διά οὗτος Θεός . τοιοῦτος τις εἰμί ἄσοφος τε καί ὀλιγογνώμων , πρός ὅς ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος · καί γάρ ὀφείλω εἰμί διδάσκαλος διά ὁ χρόνος , πάλιν χρεία ἔχω ὁ διδάσκω σύ τίς ὁ στοιχεῖον ὁ ἀρχή ὁ λόγιος ὁ Θεός , καί γίγνομαι χρεία ἔχω γάλα , οὖον στερεός τροφή · τέλειος δέ εἰμί ὁ στερεός τροφή . οὐκοῦν ἀτελής ἔτι , ὁ ἐν γάλα τε καί ὑπό μαστός , κατά γε ὁ ἐν σύνεσις φημί καί εὐρωστία πνευματικός · ἔρχομαι δέ αὖος ἐγώ ὁ περί ὅδε λόγος , ὡς ἐκ τύπος ὁ ἐν αἴσθησις καί ἐναργής πρᾶγμα , ἐπί ὁ ὑπέρ αἴσθησις τε καί νοητός , πλήν ὅτι ὁ πᾶς γίγνομαι ἐν Χριστός καί ἐν τελειότης καί παραδοχή , συνίημι εὕω μάλα . ὁ γάρ ὅς προσκομίζω ζῷον καί ἀνατίθημι ὁ Θεός , δήω μέν εἰμί φημί ἑπτά ἡμέρα ὑπό ὁ μήτηρ , ὁ δέ ἡμέρα ὁ ὄγδοος καί ἐπέκεινα , δῶρον εἰμί , καί εἰς κάρπωμα ὁ Θεός . οὖον σφόδρα σαφής ὁ λόγος . ἦς γάρ οὐ ὁ ὄγδοος ὁ ἀναστάσιμος ὁ Σωτήρ ἡμέρα εἰμί φημί , καί ἀρχή ὥσπερ αἰών νέος , παριππεύω ὁ κατά νόμος ὡς ἐν ἡμέρα ἑπτά ὁ πρῶτος ; φημί . οὐκοῦν ἀνίερος τε καί ἀπροσκόμιστος ἔτι ὁ ὡς ἐν χρόνος ὁ κατά ὁ νόμος δηλονότι ὁ ἐν λατρεία σαρκικός · δῶρον δέ ἤδη καί εὐπρόσδεκτος ὁ Θεός πᾶς ἔτι λοιπός ἐν Χριστός κατά ὁ ὄγδοος καί ἐπέκεινα . ἀκατάληκτος γάρ ὁ ἐν Χριστός κλῆσις , ἀρχή ἔχω ὁ ἀνάστασις . καί οὗτος εἰδοί αὐτός φάσκω ὁ υἱός , ὁτὲ μέν , ὅταν ὑψόω ἐκ ὁ γῆ , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ , ὁτὲ δέ , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ὁ κόκκος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , καρπός πλείων φέρω . ὀρθῶς φημί . ὁ δέ γε μή συνδιόλλυμι δήω μήτηρ ὁ τέκνον ἐν ἡμέρα εἷς , τίς εἄν εἰμί πάλιν ; νομοθετέω εὕω μάλα ὁ ἐπί Χριστός , καί ὁ διά αὐτός τελέω προαναφωνέω ἀστεῖος , οὐ ἀγνοέω , ὡς θεός , ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀπειθής , καί ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ δυσήνιος , καί ὅτι οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος , ὀλοθρεύω μέν ὡς κυριοκτόνος , καί ἄγριος παροινέω εἰς ὁ υἱός ὁ ἐκ Ἰσραήλ , πλήν οὐ εἰσάπαν ὁλόρριζος Ἱεροσόλυμα οἴχομαι , μένω δέ ὥσπερ ἐρῆμος τέκνον , ὁ τελευταῖος καί ἐν ἔσχατος περιμένω καιρός , κατά ὅς καί αὐτός σῴζω κατόπιν τρέχω ὁ ἔθνος · τίθημι γάρ εἰς νῶτον , οὗτος εἰμί , ὀπίσω , κατά ὁ ὁ Ψάλλων φωνή , ὅτι2 τίθημι αὐτός νῶτον · πᾶς γάρ Ἰσραήλ σῴζω , ὁ ἐκ ἔθνος ἀγέλη ὁ θεῖον σηκός προενηυλισμένης . οὐ ἐάω τοιγάρ ὁ νόμος ὁ ὡς ἐν ἔσχατος πανωλεθρία γίγνομαι φθορά , ἡμερότης συγκεράννυμι ὁ ἐπί ὁ ἀπειθέω προαναφαίνω ὀργή , ἐν αὐτός δέ , οἴομαι τύπος ὥσπερ τις ὁ χρῆμα τίθημι εἴδησις ἀναγκαῖος . ἥκιστος μέν γάρ οἴχομαι ὁ εἰμί πρός ὁ μηδείς ἄκρατος φθορά τυραννέω , διαμένω δέ ὥσπερ ὁ διαδοχή οὗτος ἐν ἐκεῖνος , ἐκεῖνος τυγχάνω ἐν οὗτος σῴζω , κατά γε ὁ συγγενής ἢ ὁμοειδής , ὁ εἰσάπαν ὄλεθρος ὁ ἴδιος κτίσμα ἀποσοβέω ὁ Θεός . κτίζω γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς καί σωτήριος ὁ γένεσις ὁ κόσμος , κατά ὁ γράφω . πρέπω δέ καί ὁ τοιοῦτος ὁ προαγόρευσις , καί μήv καί ὁ δήλωσις , ὁ περί Χριστός λόγος , διά ὅς καί ἐν ὅς ὁ φθείρω σῴζω , καί ὁ θάνατος τυραννέω ἀνατέλλω εἰς ζωή , τελευτάω μέν γάρ ὁ ῥίζα ὁ ἀνθρώπειος γένος οἷος τις μήτηρ , ὡς ἐν Ἀδάμ , πλήν ὁ ἐκ αὐτός , οὗτος εἰμί , ἐγώ , ἀναθάλλω ἐν Χριστός καί εἰμί καί σῴζω , ζωή ἔχω αὐτός καί ῥίζα ὥσπερ ὁ γένος δύο . ὡς εὕω γε δή καί μάλα ἀποζέννυμι ὁ λόγος ἔχω . Ἄξιος δέ , εἰμί Παλλάδιος , ὁ εἴρω ἐπιφέρω , ὁ · οὖον φυτεύω σεαυτοῦ ἄλσος · πᾶς ξύλον παρά ὁ θυσιαστήριον κύριος ὁ Θεός σύ , οὖον ποιέω σεαυτοῦ , οὖον ἵστημι σεαυτοῦ στήλη , ὁ μισέω Κύριος ὁ Θεός σύ . Θέα γάρ ὅπως εἰδωλοπρεπής ἀπάτη ἐξοικίζω παντελῶς ὁ ὁ ἀλήθεια προσκυνητής , ἥκιστος μέν ἐφίημι , ὁ Ἕλλην ἀποχράω νόμος , ἀποσείω δέ δήω ὁ παρά ἐκεῖνος ἔθος παρεγγυάω , κἀν εἰμί μηδείς ἔχω ὁ λυπέω , καί εἰμί γίγνομαι τυγχάνω . οἷος τίς φημί ; ὁ εὐερνής ὁ φυτός πᾶς τε ἀμφιλαφῶς κομάω δρυμός καταλαμβάνω Ἕλλην . βωμός καί θυσία ὁ δαιμόνιος ἵστημι . δέω γάρ , ἐσθίω ὁ ὁ δαιμόνιος βωμός ἀποφορά ὥσπερ νόος , καί μήv καί τέρψις παραπήγνυμι κοσμικός . νοσέω γάρ ὁ ψεῦδος οἴκοθεν μέν ὁ ἄναλκις , κατακαλλύνω δέ πολλάκις ὁ εἰσποιητός ὡραϊσμός , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ γύναιος ὁ ἄσεμνος . ὁ δέ θεῖον θυσιαστήριον ὁ ὁ ἀλήθεια ἀπαστράπτω κάλλος , ποῖος ἐσθίω ὁ ἔξωθεν ἐπικούρημα , ἤγουν εἰκαῖος ὡραϊσμός ; οὖον γάρ διά τέρψις κοσμικός προσιτός ὁ θέω , οὐδέ ἀνίημι τρόπος τις νάω καί ἀνάπτω πρός ὁ σαρκικός , ἀλλά ὡς ἐν νήφω διάνοια καί πολύς πρός ὁ ἄνω βλέπω καί ἐν οὐρανός . εἴπερ εἰμί ὅλως καί ὑπό πρέμνον τυγχάνω , ὡς ἐκ ταυτομάτου γίγνομαι θεῖος1 ποῦ θυσιαστήριον , ἀδικέω εἄν ὁ χρῆμα οὐδείς ὁ ἀσφαλής καί γνήσιος ὁ Σωτήρ προσκυνητής · ἐπεί δέ εἰμί ὅλως Ἑλληνικός ὁ ἐπιτήδευμα , παραιτητέος ὁ μίμησις , καί ὁ συνήθεια ὁ ἐμφερής , καθάπερ ἀμελέω , ὁ μέν πιστός καί βαίνω νάω πρός ἀληθής εἴδησις , εἴδωλον μέν οὐδείς ἐν κόσμος , ἀλλά οὐδέ εἰδωλόθυτος εἰμί , ἐσθίω γε μήv οὐ ἐφίημι παρεγγυάω ἕτερος διά ὁ ὁ ἀσθενής συνείδησις · ἵνα τίς γάρ ἐγώ κρίνω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; εἰμί ἐγώ χάρις μετέχω , τίς βλασφημέω , ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω ; εὐδοκιμέω τοιγάρ ὁ χρῆμα παρά Θεός ὁ παραιτέομαι φημί ὁ πρός Ἕλλην ἰσουργία , ὡς ἐν τε ὁ ὁ θυσιαστήριον θέσις , καί ἐν ὁ περί θρησκεία ἔθος τε καί τρόπος . σύμφημι . ὁ δέ δή χρή καρποφορέω εἰς δόξα Θεός , καί μή κενός χείρ ἔχω εἰς ὁ ἅγιος εἶμι σκηνή , διασαφέω πάλιν ἐγώ ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , ἐν ὁ Ἀριθμοί οὕτως ἔχω · καί γίγνομαι , ὅς ἡμέρα συντελέω Μωσῆς , ὥστε ἀνίστημι ὁ σκηνή , καί χρίω αὐτός , καί ἁγίζω αὐτός , καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , καί ὁ θυσιαστήριον , καί πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός , καί χρίω αὐτός , καί ἁγίζω αὐτός . καί προσφέρω ὁ ἄρχω Ἰσραήλ , δώδεκα ἄρχω οἶκος πατριά αὐτός . οὗτος ὁ ἄρχω Φυλή , οὗτος ὁ παρίστημι ἐπί ὁ ἐπισκοπή . καί φέρω ὁ δῶρον αὐτός ἔναντι κύριος , ἓξ ἅμαξα λαμπηνικαι , καί δώδεκα βοῦς , ἅμαξα παρά δύο ἄρχω , καί μόσχος παρά ἕκαστος . καί προσάγω ἐναντίος ὁ σκηνή . καί εἶπον Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · Λάβος παρά αὐτός , καί εἰμί πρός ὁ ἔργον ὁ λειτουργικός ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί δίδωμι αὐτός ὁ Λευίτης ἕκαστος κατά ὁ αὐτός λειτουργία . καί λαμβάνω Μωσῆς ὁ ἅμαξα καί ὁ βοῦς , δίδωμι αὐτός ὁ Λευίτης . καί οὖον μέχρι οὗτος ὁ ἐκ ὁ φύλαρχος εἰμί · προσεπιφέρω δέ καί ἕτερος . γράφω γάρ , καί προσφέρω ὁ ἄρχω εἰς ὁ ἐγκαινισμός ὁ θυσιαστήριον , ἐν ὁ ἡμέρα ὅς χρίω αὐτός , καί προσφέρω ὁ ἄρχω ὁ Δῶρα αὐτός ἀπέναντι ὁ θυσιαστήριον . καί εἶπον Κύριος πρός Μωσῆς · Ἄρχων εἷς κατά ἡμέρα , ἄρχω κατά ἡμέρα προσφέρω ὁ Δῶρα αὐτός εἰς ὁ ἐγκαινισμός ὁ θυσιαστήριον . καί εἰμί ὁ προσφέρω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ πρῶτος ὁ δῶρον αὐτός , Ναασσών υἱός Ἀμιναδάβ , ἄρχω ὁ Φυλή Ἰούδας . καί προσφέρω ὁ δῶρον αὐτός , τρύβλιον ἀργύρεος εἷς , τριάκοντα καί ἑκατόν ὁλκή αὐτός · φιάλη εἷς ἀργύρεος , ἑβδομήκοντα σίκλος κατά ὁ σίκλος ὁ ἅγιος . ἀμφότερος πλήρης σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον εἰς θυσία , θυΐσκη εἷς δέκα χρυσός , πλήρης θυμίαμα , μόσχος εἷς ἐκ βοῦς , κριός εἷς , ἀμνός εἷς ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκαύτωμα . καί χίμαρος ἐκ αἴξ εἷς περί ἁμαρτία · καί εἰς θυσία σωτήριος δάμαλις δύο , κριός πέντε , τράγος πέντε , ἀμνάς ἐνιαύσιος πέντε . οὗτος δῶρον Ναασσών υἱός Ἀμιναδάβ . προσκομίζω δέ καί καθεξῆς ἄχρι ὁ δυοκαιδέκατος , κατά γε ὁ ἴσος τρόπος καί ἐν ἀπαράλλακτος φιλοτιμία , ἐκνέμω ἕκαστος ὁ αὐτός συντάσσω ἡμέρα ἰδικός · διατυπόω γάρ ὧδε Θεός . καί τίς δή ἄρα εἰμί ὁ οὗτος πολυειδής προσαγωγή ὁ λόγος ; Καρποφορία μέν οὖν ὁ χρῆμα εἰμί , εἰμί Παλλάδιος , πλέκω δέ , οἴομαι , καί λόγος αὐτός μυστικός εἰς ὁ Ἐμμανουήλ , καί εἰς ἐγώ αὐτός ἀνακομίζω ὁ αἴνιγμα · φράζω δέ ὡς εἄν οἷος τε εἰμί πάλιν . ἀναδείκνυμι γάρ ἐν ὅδε ὁ κόσμος ὁ ἅγιος , καί ἀληθής σκηνή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκκλησία , πολυειδῶς ἐν αὐτός διαπρέπω Χριστός καί μονονού παρά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ὡς ἱερόν προσάγω θύμα ὁ Θεός καί πατήρ , λύτρον καί ἀντάλλαγμα ὁ ἅπας ζωή , εἷς ὁ πᾶς Ἀντάξιος . ἐπεί γάρ γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής ὡς εἷς ἐκ ἐγώ , ἑαυτοῦ προσκομίζω ὁ Θεός καί πατήρ , πρωτόλειον ὥσπερ τίς καί ἀπαρχή ὁ ἄνθρωπος φύσις εὐωδιάζω ἐν ἁγιασμός , φυσικός μέν καί οὐσιωδῶς ἐνυπάρχω , κατά ὅς νοέω καί εἰμί θεός , εἰσκεκριμένως δέ αὖος διά ὁ ἀνθρώπινος . εἷς δέ ὑπάρχω καί αὐτός , κατά πολύς γράφω τρόπος , ὡς ἐν γε ὁ ὁ ἄρχω προσκομιδή , ἱερουργέω δέ ὥσπερ καί νῦν ὁ Χριστός , διά ὁ κατά καιρός ἡγέομαι πολύτροπος νοέω , καί διάφορος ὄνομα ἐκτιμάω · καί κατά ἡμέρα προσφορά , ὁ ανεκλειλεω οἱονεί πως καί ἀκατάληκτος ὁ Χριστός θυσία ἐν ἡμέρα πᾶς καί ὁ ἐν αὐτός καρποφόρος ὁ ἐν πίστις δικαιόω ὑποδηλόω ὁ πρᾶγμα . οὖον γάρ ἐπιλείπω ὁ προσκυνητής , ἀλλά οὐδέ σπάνις εἰμί δωροφορία · προσκομίζω δέ πρός ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός , μυστικός ἱερουργέω ἐν ὁ ἅγιος σκηνή . αὐτός δέ ἐγώ καρποφορία πρῶτος καί ἐξαίρετος · προσκομίζω γάρ ἑαυτοῦ εἰς θυσία ὁ πατήρ , καί οὐ ὑπέρ γε μᾶλλον ἑαυτοῦ , κατά ὁ ἀμώμητος ἔχω λόγος , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ ὁ ὑπό ζυγόν καί γραφή ἁμαρτία . κατά ὁμοιότης δέ ὁ πρός αὐτός , ἱερόv θῦμα καί ἐγώ , κόσμος μέν ἀποθνῄσκω , ὡς νεκρόω ὁ ἁμαρτία ἐν ἐγώ , ζῶ δέ ὁ Θεός , ὁ ἐν ἁγιασμός καί ὁσιότης ζωή . οὗτος γάρ ἐγώ ὑπεμφαίνω ἔοικα ὁ ὁ ἄρχω προσαγωγή , ὅς καί ἀνά μέρος ἐκβασανίζω ὁ καθήκω λογισμός , ὅπως εἄν ἐγώ εὕω ἔχω , βούλομαι λέγω κατά ὁ ἐγχωρέω ; καί μάλα . προσκομίζω μέν οὖν παρά ἕκαστος μόσχος · ἐκνέμω δέ ὁ ἱερός ἔργον ὁ ἅγιος σκηνή , ἓξ εἰμί ὁ ἀριθμός ὁ ἅμαξα . εἶτα παρά ἕκαστος τρύβλιον εἷς ἀργύρεος , καί φιάλη εἷς , καί ἀμφότερος , φημί , πλήρης σεμίδαλις ἀναποιέω ἐν ἔλαιον , θυΐσκη εἷς θυμίαμα ἔμπλεος , κριός εἷς , ἀμνός εἷς ἐνιαύσιος εἰς ὁλοκαύτωμα , χίμαρος ἐκ αἴξ περί ἁμαρτία · καί οὗτος μέν ὁ ὁλοκαύτωμα . προσκομίζω δέ καί εἰς θυσία σωτήριος , φημί , δάμαλις δύο , κριός πέντε , τράγος πέντε , ἀμνάς ἐνιαύσιος πέντε . Φράζε δή οὖν καί πρό γε ὁ ἄλλος , τίς ὁ μεταξύ , καί ποῖος ἄν τις εἶπον ὁ διαφορά ὁ ὁ σωτήριος θυσία , καί ὁλοκαύτωμα . Ἄκουος δή . ὁ μέν γάρ ὁλοκαύτωμα ὁ ζῷον ὅλος διά ὅλος , ἱερός καί ἄσβεστος καταφλέγω πῦρ , οὐδείς ὁ σύμπας ἐκλέγω , ἀλλά οἱονεί πως πᾶς μόριον καί μέλος εἰς ὀσμή εὐωδία ἀναβαίνω ὁ . θεός , ὁ δέ γε ὑπέρ ὁ ὁ σωτήριος θυσία σφάζω , μερικός δέχομαι ὁ καθιέρωσις , ὡς ἐν ὦμος δεξιός , κεφαλή τε καί πούς , νεφρός καί ἧπαρ , καί ἕτερος τις ὁ εἰς ὁ εἴδομαι καί ἐνδόσθια . πρέπω δή οὖν ὁ ὁλοκαυτέω Χριστός · καί γάρ εἰμί ἀληθής ὅλος ἅγιος , εὐώδης ἅπας καί ἱερός . ἡμῖν δέ οἰκέω , ὁ οὐ εἰσάπαν ἅγιος , καί οὐ ὁλόκληρος ἱερόν , ὅς ἔνειμι τίς καί μολυσμός διά ὁ ἐν ἐγώ ἁμαρτία . καθαρός γάρ οὐδείς ἀπό ῥύπος , καί παράπτωμα τίς συνίημι ; κατά ὁ γράφω . Ζεύς οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ σωτήριος θυσία , οὐ ολοκαυος ὁ νόμος , μερικός δέ μᾶλλον καθιερόω δήω εὕω μάλα προστάσσω . ἆρα οὖν , εἰμί Παλλάδιος , σαφής σύ καί ἀποχράω εἰς εὐμάθεια ὁ λόγος ; καί μάλα . φέρω δή οὖν , ἐπί ἐκεῖνος ἔρχομαι εἰς γε ὁ , ἕκαστος φημί ὁ προσφέρω , φαίνω τίς , καί μήv καί συνίημι ὁ ἀναγκαῖος εἰς ὄνησις . εἶμι δή οὖν . εἰμί τοίνυν ὁ παρά ἕκαστος ὁ φύλαρχος , τρύβλιον ἀργύρεος εἷς καί φιάλη εἷς , καί ἀμφότερος πλήρης σεμίδαλις ἀναποιέω ἔλαιον . ὁ μέν οὖν τρύβλιον εἰμί ὁ ἐδώδιμος ὑπηρετέω , καί εἰς ὀψοφαγία χρήσιμος , καθό καί αὐτός διδάσκω ὁ Σωτήρ φιλοπνευστοῦντι Ἰωάννης ὁ γνήσιος μαθητής τίς ὁ παραδίδωμι αὐτός , ὁ ἐμβάπτω , φημί , μετά ἐγώ ὁ χείρ ἐν ὁ τρύβλιον . Φιάλη δέ τίς εἄν λέγω ὁ χρεία , διακράζω ὡδί ὁ πρᾶγμα ; καί σημεῖον ἄρτος σεμίδαλις , ὅτι καί ἐκ αὐτός ἄρτος , ἄρτος δέ ζωή , ὁ Χριστός . οὐκοῦν ὡς ἐν ὁ τρύβλιον καί ἐν ὁ φιάλη , καί ὡς ἐν ἄρτος ὁ ἐν ἄμφω , πλήρης γάρ εἰμί σεμίδαλις , ὡς ἐν βρῶσις τε καί πόσις , ζωή καί ζωοποιός ὁ Χριστός σημαίνω . ἀμήν γάρ , φημί , λέγω σύ , ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . ἔλαιον δέ ὁ σεμίδαλις καταδεύω φημί , αὐτός ποῦ ὁ ἐν ψαλμός ἀναμελῳδοῦντος οἱονεί ποῦ ὁ τύπος · ἀγαπάω δικαιοσύνη , καί μισέω ἀδικία , διά οὗτος χρίω σύ ὁ θεός , ὁ Θεός σύ ἔλαιον ἀγαλλίασις παρά ὁ μέτοχος σύ . θυΐσκη δέ αὖος , σχῆμα τε καί εἶδος θυμιατήριον , θυία ἐν ἴσος ποιέω , ἐπίμεστος δέ καί αὐτός θυμίαμα · εὐωδία γάρ καί θυμιατήριον ὁ Χριστός , οὐ ἔξωθεν δέ ὁ εὐώδης ἔχω , καθάπερ ἀμελέω καί ἐγώ αὐτός κατά μέθεξις ἀρετή , καί ὁ κατά εὐσέβεια ἁγιασμός ὁ ἐν οὗτος εἰμί κερδαίνω , ἀλλά οἴκοθεν ὡς θεός καί ἐν ἴδιος φύσις πλοῦτος ὁ διά ὅς θαυμάζω , καί ὅλος ἐμπίμπλημι ὁ οἰκέω ὁ ὑπερκόσμιος καί ὑπέρ κτίσις ὀσμή . θεός γάρ εἰμί φύσις καί ἀληθής , καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις ὁ πατήρ ἐν ἴδιος φύσις λαγχάνω , εὕω μάλα διαγιγνώσκω , ἔμπλεος οὖν ὁ θυΐσκη θυμίαμα . Ταύτη ὅς προσάγω μόσχος τε καί κριός , καί μήv καί ἀμνός , καί χίμαρος ἐκ αἴξ , ὁ πρός οὗτος ἔτι προσκομίζω , καί διά πᾶς αὐτός ὁ γράφω · ἐν μέν ὁ μόσχος , διά ὁ ἄγαν εὐσθενής , καί ὅτι ὁ ἐν ἡμερότης καί καθαρότης ζῷον , ὁ προέχω , ὁ μόσχος , καί ὡς ἐν μέγεθος σῶμα , ὁ υπερτερώ · ἐν ὑπεροχή δέ ὁ νοητός , πᾶς εἰμί ὁ Χριστός , καί αὐτός ὁ προέχω καί ὑπέρκειμαι ὁ κατά πᾶς ὁστισοῦν ἀσύγκριτος διαφορά · ἐν δέ ὁ κριός , διά ὁ τέλειος , καί μέντοι διά ὁ ἄκακος , ἐν ὁ ἀμνός · ἐγώ γάρ , φημί , ὡς ἀρνίον ἄκακος ἄγω ὁ θύω , οὐ γιγνώσκω · ἐν δέ ὁ χίμαρος , διά ὁ ὑπέρ γε ὁ ἁμαρτάνω σφαγή . Χίμαρος γάρ ὑπέρ ἁμαρτία ὁ θῦμα , κατά ὁ νόμος · εἰσδύνω δέ διά ἐγώ ὁ θάνατος ὁ Ἐμμανουήλ , καί ὁ ἀρχαῖος πλημμέλημα ἐκλυτρόω , διά ὅς ὑπομένω ὑπέρ ἐγώ σφαγή . ἤ οὐ εἰμί φημί καί οὗτος ἀληθής ; Πῶς γάρ οὖον ; ἐπιτηρέω δέ ὅτι προσκομίζω μέν ὁ μόσχος , δίδωμι γε μήv εἰς ὁ ἔργον ὁ σκηνή , ἵνα ἐν ὁ ἀνάζευξις αὐτός φέρω ἐπί ἅμαξα , πόνος καί ἀνία ἀπαλλάσσω ὁ ιερουργός . ἐπαναπαύω γάρ ὁ ἐκκλησία Χριστός , καί αὐτός ἐγώ φέρω , ὁ ὑπέρ δύναμις πόνος περιπίπτω οὐ ἐφίημι ὁ ἱερόν καί τίμιος γένος , καί ὁ ὁ ἅγιος ἔργον ἐπιστήμων λαός . οὕτως μέν οὖν ἀνοιστέος ἐπί Χριστός ὁ ὀνομάζω . ὁ δέ γε εἰς θυσία σωτήριος προσκομίζω οἱονεί πως αὖος ἀντί ἑαυτοῦ ὁ ἡγέομαι , καθιερόω τρόπος τις ὁ ἅγιος σκηνή , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀναφέρω ὁ Θεός . Δάμαλις δέ εἰμί δύο , κριός πέντε , τράγος πέντε , ἀμνάς πέντε . καί μόσχος μέν , ὁ Χριστός , δάμαλις δέ αὖος ἐγώ , καί λόγος ὁ ἐπί ἄμφω , οὐ ἀσύμφυλος , ἀληθής δέ μᾶλλον καί ἐναργής · ἡγεμονικός γάρ ἀεί πως ὁ ἄρσην εἰμί , καί ἐν τιμή καί δόξα ὁ πανάριστος παρά Θεός , καί μάρτυς ὁ φύσις , ὁμολογέω ὁ χρῆμα . μείων δέ καί ὑποστόρεννυμι ὁ θῆλυς , καί οἱονεί κατόπιν ἰός ὁ ἄρσην ἀλκή τε καί δόξα . εἰμί δή οὖν ἐν ἄρσην μόσχος , καθηγητής μέν ἐγώ ὁ Χριστός , ὑποζεύγνυμι δέ ὥσπερ ἐγώ καί ἐν πολύς μείων παρά αὐτός ἀλκή τε καί δόξα , καί , ἀσύγκριτος ὁ μεσολαβώ . εἰμί γάρ καί γίγνομαι κατά ἐγώ , ὁμοειδής γάρ ὁ μόσχος δάμαλις , ἀλλά ἐν πολύς λίαν ὑπεροχή ὁ αὐτός . Τῖς γάρ ὁμοιόω ὁ Θεός ἐν υἱός Θεός ; κατά ἐγώ γάρ ὁμοῦ καί ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός ἐν ὑπεροχή θεότης , εἰμί καί γίγνομαι σάρξ . δύο γε μήv ὁ δάμαλις , εἰς τύπος , οἴομαι ποῦ , ὁ δύο λαός , συντρέχω εἰς εἷς ὁ ἀπό ἄμφω , συνείρω εἰς ἑνότης ὁ πνευματικός διά πίστις ὁ διά ἐγώ τε καί μετά ἐγώ . Κριός δέ πάλιν καί ἀμνός ἰσάριθμος , χίμαρος τε οὐ κακός , ὁ πιστεύω πληθύς ὑπεμφαίνω , ὁ ὡς ἐν πέμπτος , φημί , συμφέρω καιρός , κατά ὅς ὁ ἐπιδημία ὁ λέγω , ὅταν ὑψόω ἐκ ὁ γῆ , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ . σημαίνω δέ ὁ πιστεύω διά μέν ὁ κριός ὁ ὡς ἐν φρόνησις τέλειος , καί ὁ νοητός ἡλικία , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐν Χριστός , ὁ ἄρτιος ἔχω , διά δέ ὁ ἀμνός ὁ ὡς ἐν ἁπλότης τε καί ἀκακία · μή γάρ δή , φημί , ἀδελφός , παιδίον γίγνομαι ὁ φρήν , ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω , ὁ δέ φρήν τέλειος γίγνομαι · διά δέ ὁ ὑπέρ ἁμαρτία χίμαρος , ὁ ἀεί δήω καθαρισμός καί πλημμέλημα ἄφεσις . τοιγάρ καί διδάσκω λέγω ἐν προσευχή · ἄφες ἐγώ ὁ παράπτωμα . οὖον γάρ εἰμί καιρός , ὅτε μή βοάω ἀναγκαῖος ὁ ὡς ἀληθής ἀρτίφρων , καί ὁ ἀνθρώπειος φύσις οἶδα ὁ ἄναλκις , καί , παράπτωμα τίς συνίημι ; καί , ἐκ ὁ κρύφιος ἐγώ καθαρίζω ἐγώ . οὗτος θυσία πνευματικός , σωτηρία τε περί ὁ ἡμέτερος Ψυχή εὐωδιάζω ὁ Θεός . ἀληθής . Χριστός οὖν φημί , ὡς ἐν γε ὁ μόσχος καί ὁ κριός , ἀμνός τε καί τράγος , καί ὁ ἕτερος κατασημαίνω , καί ἀφαμαρτάνω ὁ πρέπω οἴομαι εἄν οὔτις ποῦ ὁ ἐπί ὅδε λόγος . εἰμί δέ δή τις αἱρέω καί ἐπί ἐγώ αὐτός ὁ ὁ ἔννοια μετακομίζω δύναμις , ὁ λυπέω οὐδείς , τοιοῦτος τις θεωρία ὁ πρόκειμαι ἐπιφέρω . ὁποῖος δή φημί ; προσκομίζω κατά ὁ νόμος παρά πᾶς Ἰσραήλ ὁ ἱερόv θῦμα . Προσέχω δέ ὁ θεῖον θυσιαστήριον ὁ σφάζω ὁ αἷμα , μονονού καταγράφω ὡς ἐν σκιά ὁ δράω , καί πλάγιος ἐγώ ὑπεμφαίνω , ὅτι Θεός ὁ ἅγιος ὁ ἑαυτοῦ ἐγώ καθιερόω προσήκω Ψυχή . εὕω φημί . οὐκοῦν ἀντί ἡμεῖς καί ὑπέρ ἐγώ ὁ θῦμα , καί ἐγώ εἰμί ἐν αὐτός ὁ κατά τύπος ἱερουργέω . ἀληθής . φέρω δή οὖν πολυπραγμονέω ὀρθῶς ὁ ὡς παρά πᾶς προσκομίζω διά ὁ ὁ ἡγέομαι χείρ , ὁ ἐν πνεῦμα θεωρία ὁ κάλλος περιαθρέω . ἦς οὖν ἄρα ὁ προσφέρω ἐν ἀργύρεος σκεῦος , τρύβλιον , φημί , καί φιάλη , σεμίδαλις ἐλαιοβρεχής . Σύμβολον δέ λαμπρότης μέν ὁ ἄργυρος , ζωή δέ ὁ σεμίδαλις , ὡς ἄρτος γένεσις ὁ συνέχω εἰς ζωή , ἱλαρότης δέ ὁ ἔλαιον . προσάγω δή οὖν καί πρός γε ἐγώ αὐτός ὁ ἐπί πᾶς Θεός ὁ ὡς ἐν λαμπρότης ζωή ἱλαρός , ἐλπίς ὁ ἐν Χριστός . ὁ γάρ ἐλπίς χαίρω , φημί . Πῶς δέ εἄν ἄγω οὐ ὁ ἄνω2 θυμηδία ἔμπλεος , ὁ ἐν ζωή τε καί πολιτεία περιφανής ἐξασκέω εὕω μάλα ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἔνταλμα ὁ φύλαξ ; ὅς πάντῃ τε καί πάντως ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι ὁ δόξα αὐτός θησαυρίζω παρά Θεός . ἀποθνῄσκω γάρ , φημί , καί ὁ ζωή σύ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός . ὅταν ὁ Χριστός φανερόω , ὁ ζωή ἐγώ , τότε καί σύ σύν αὐτός φανερόω ἐν δόξα . οὐκοῦν ὁ σεμίδαλις ἐλαιόδευτος . ἔνειμι γάρ ὁ ὁ ἅγιος ζωή καί ὁ ὡς ἐν ἐλπίς δόξα ἱλαρός , μετά λαμπρότης δηλονότι ὁ ἐν ὁσιότης καί δικαιοσύνη . Χρυσεύς δέ θυΐσκη θυμίαμα πλήρης , ὁ ὁ ἅγιος γράφω κάλλος , καί ὡς ἐν σκεῦος ἐκλεκτός ὁ εὐώδης ἐν ἁγιασμός , εἶτα δῶρον ὥσπερ τίς Θεός ὁ εὔοσμος ἀληθής . ἤ οὐ σκεῦος λαμπρός καί ἀπόλεκτος ὁ ἅγιος ὑπάρχω οἴομαι εἄν , εἰμί Παλλάδιος ; Μάλα γε . Μόσχος δέ εἰμί παρά ἕκαστος , καί δώδεκα μέν ὁ πᾶς . Ἀχθοφορέω γε μήv ὁ ἅγιος σκηνή , κατά δύο προσφέρω πρός ἅμαξα εἷς , καί ὑπό ζυγόν εἷς , ἐκνέμω δέ ὁ ὁ Λευίτης ὑπουργία · καί τύπος εἄν εἰμί ὁ χρῆμα ὁ δύο λαός , οὐκέτι μερίζω εἰς ἀνομοιότης δόγμα καί ζωή , συμφέρω δέ ὥσπερ καί συντρέχω ὑπό γε ὁ εἷς ὁ Σωτήρ ζυγόν τληπαθής καί ἀνδρείως . ἀνδρίζω γάρ , φημί , καί κραταιόω ὁ καρδία σύ , καί ὑπομένω ὁ κύριος . Τληπαθής δέ ζῷον ὁ μόσχος καί κραταιός . τοιόσδε πάντως ὁ θεοσέβεια αἱρέω , ζυγόν ὥσπερ ἐπί ἑαυτοῦ ἐπέχω ὁ Χριστός , ὡς ἐν ὁ ἅγιος σκηνή προανατυπόω . σῶμα δέ αὐτός ὁ ἐκκλησία καί ὁ θεῖος ἐγώ ὀνομάζω Παῦλος . λέγω δέ καί πρός Ἀνανίας περί αὐτός , φημί δή ὁ Παῦλος · Πόρευος , ὅτι σκεῦος ἐκλογή εἰμί ἐγώ οὗτος , ὁ βαστάζω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐναντίος ὁ ἔθνος . Κριός δέ πρός οὗτος , καί μήv καί ἀμνός ὁ προσφέρω , ὁ τε πρέσβυς προσφέρω καί ὁ νέος λαός ὁ πρός θεός ἄφιξις καί ὁ οἱονείπως ἀνάθεσις , δῆλος δέ ὅτι ὁ πνευματικός , ὑπεμφαίνω . ὥσπερ γάρ ὁ τληπαθής καί ἀνδρεῖος ὡς ἐν γε ὁ μόσχος κατασημαίνω , κατά ὁ ἴσος , οἴομαι , οὗτος τρόπος καί ἐν ὁ πρόβατον ὁ ὡς ἐν πραότης καρποφορία ὁ διά πίστις ὁ ἐν Χριστός δικαιόω διαδείκνυμι σαφῶς . Πρᾶος γάρ δή ὁ ζῷον , καί μήv ἔγκαρπος . τοιοῦτος δέ πᾶς ὁ ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ἀκριβής ἐργάτης , ὅς καί αὐτός ἐπιφωνέω ὁ Χριστός · πᾶς ὁ αἰτέω σύ δίδωμι , καί ἀπό ὁ ἀείρω ὁ σός , μή ἀπαιτέω , καί ὁ παίω σύ εἰς ὁ σιαγών , στρέφω αὐτός καί ὁ ἄλλος . γράφος δέ καί ὁ Παῦλος · Δοῦλος δέ κύριος οὖον δεῖ μάχομαι , ἀλλά ἤπιος εἰμί πρός πᾶς , ἐν πραότης διδάσκω ὁ ἀντιδιατίθημι . ὁ δέ δήω ἕπω ὁ ἤδη προερέω καί ὁ αἴξ προσφορά , ἐκδείκνυμι εἄν οὐ ἕτερος , οἴομαι , τίς , πλήν ὅσπερ ἔναγχος φημί , ὁ δήω δή πᾶς , κἀν εἰμί τις ἄγω ἀγαθός ὁ ἕξις , ὁ διά μετάγνωσις καθαρισμός καί ἀμνηστία παράπτωμα . καί οὗτος εἰδοί ὁ θεῖος φημί Δαβίδ ἐάν ἀνομία παρατηρέω , κύριος , κύριος , τίς ὑφίστημι ; Χίμαρος δή οὖν ὁ ὑπέρ ἄφεσις θῦμα , κατά ὁ πάλαι νόμος . μετάγνωσις δέ νυνί καί ἀμνηστία αἴτησις ὁ κατά ἐγώ ἱερεῖον , ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια πρόσειμι Θεός . λέγω γάρ , φημί , σύ ὁ ἁμαρτία σύ πρῶτος , ἵνα δικαιόω . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ Δαβίδ · εἶπον , ἐξαγορεύω κατά ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ὁ κύριος , καί σύ ἀφίημι ὁ ἀσέβεια ὁ Καρδία ἐγώ . ἆρα σύ λοιπός σαφής ὁ λόγος περί ὁ ὁ ἄρχω δωροφορία ; πάνυ μέν οὖν . χρή δέ οἴομαι ἐκεῖνος εἶπον , προσκομίζω γάρ ἤδη ὁ παρά ἕκαστος καί ὡς ὑπέρ πᾶς θυσία , ἀρχή ὁ θεῖον γίγνομαι λόγος ἐν ὁ ἅγιος σκηνή πρός ὁ ἱεροφάντης Μωσῆς . γράφω δέ οὗτος πάλιν ἐν ὁ Ἀριθμοί · ἄτη ὁ ἐγκαίνισις ὁ θυσιαστήριον , μετά ὁ πληρόω ὁ χείρ αὐτός , καί μετά ὁ χρίω αὐτός . ἐν ὁ εἰσπορεύω Μωσῆς εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , ὁ λαλέω αὐτός , καί ἀκούω ὁ φωνή κύριος ὁ Θεός λαλέω πρός αὐτός ἄνωθεν ὁ ἱλαστήριος , ὅς εἰμί ἐπί ὁ κιβωτός ὁ μαρτύριον , ἀνά μέσος ὁ δύο χερουβίν , καί λαλέω πρός αὐτός . τελειόω γάρ ὥσπερ ὁ ἅγιος σκηνή , καί ἀναδείκνυμι κόσμος ὁ ἀληθής ἁγίασμα , ὅς εἰμί ὁ ἐκκλησία , τότε δή τότε φωνή γίγνομαι πρός ἐγώ ὁ Θεός καί πατήρ . λαλέω γάρ ἐγώ ἐν υἱός , ὅς καί ἱλαστήριος εἰμί φημί ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , κατά ὁ γραφή . ἄνωθεν δέ ὁ χερουβίν ὁ φωνή · κτίσις γάρ ἄνω2 καί ἐπέκεινα θεός , οὐσιώδης τε καί ἐνυπάρχω ὁ κατά πᾶς ὁ γίγνομαι ἔχω ὑπεροχή · διαπορθμεύω δέ εἰς ἐγώ ὁ ἄνωθεν καί παρά πατήρ φωνή , φάσκω ὁ υἱός , ὁ ἀληθής ἱλαστήριος , ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λαλέω οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ . οὐκοῦν ἄνωθεν ὁ ἱλαστήριος γίγνομαι ὁ φωνή . θαυμάζω δέ εἄν οὖον μέτριος ὁ ὁ φύλαρχος ἀνασκοπέω πρόσοδος . ἀπονέμω γάρ ἡμέρα ἕκαστος καί ἰδικός , κατά ὅς ἐσθίω πληρόω ὁ συντάσσω καί προσκομίζω ὁ δῶρον , προσίημι μέν ἐν κόσμος κατά γε ὁ ὁ νομοθέτης δοκέω · πλήν οὖον κατά ὁ ὁ γένεσις τάξις , ἤτοι κατά ἡλικία , ἀλλά οὐδέ ἀναμίξ καί χύδην ἁπλόος , συντίθημι δέ μᾶλλον ὥσπερ εἰς οἰκονομία μυστικός . καί μήv ὅς τίς ποτός εἰμί ὅς φημί , ἐννοέω οὐ ἔχω . Φράζε δή οὖν ἐγώ σαφῶς . βούλομαι λέγω ἐν τάξις καί καθεξῆς ὁ ἐκ Ἰακώβ γίγνομαι ; σαφής γάρ εἄν γίγνομαι καί λίαν ὡδί ὁ ἐν ὁ πρόσοδος παραλλάσσω . καί μάλα . εἰμί τοίνυν πρωτότοκος μέν ὁ Ῥουβήμ , ἐπί αὐτός δέ Συμεών , Λευί , καί Ἰούδας ἀπό γε μήτηρ ὁ Λεία . Βάλα δέ αὖος ὁ θεραπαινίδιον ὁ Δάν τε καί Νεφθαλίμ , καί μήv καί ὁ Ζελφή παιδίσκη Λεία , ὁ Γάδ καί Ἀσήρ , Λεία γε μήv πρός ὁ ἄλλος τέσσαρες , ὁ ἰσάχαρ καί Ζαβουλών τίκτω · γίγνομαι δέ καί ἀπό Ῥαχήλ Ἰωσήφ καί Βενιαμίν . οὐκοῦν πρῶτος μέν ἐκ Λεία , ὁ ἐκ ἐλεύθερος τέσσαρες , Ῥουβήμ , καί Συμεών , Λευί καί Ἰούδας . ἐκ δύο δέ θεράπαινα , Βάλας τε καί Ζελφά , τέσσαρες , Δάν καί Νεφθαλίμ , Γάδ καί Ἀσήρ . ἕτερος δέ αὖος ἐπί οὗτος τέσσαρες · δύο μέν ἐκ Λεία , ἰσάχαρ τε καί Ζαβουλών , ἀπό δέ γε ὁ Ῥαχήλ , Ἰωσήφ καί Βενιαμίν . μιμνήσκω δέ ἀναγκαῖος , ὡς εἰς δύο μερίζω φυλή ὁ Ἰωσήφ κλῆρος , εἰς τε ὁ Ἐφραίμ καί μέντοι ὁ Μανασσῆς , ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι . συνίημι μέν εὕω μάλα ὁ ὄνομα ὁ τάξις · τίς δέ εἄν εἰμί λοιπός ὁ ζητέω ὡς ἐν γε δή οὗτος , σός ἤδη διατρανόω . πρόσειμι , εἰμί Παλλάδιος , ὁ δῶρον ἅμα , οὗτος δράω , οὖον κατά ἡλικία , ἀλλά πρῶτος μέν Ἰούδας , καίτοι τέταρτος εἰμί κατά χρόνος , ἔννατος δέ μετά αὐτός ἰσάχαρ , καί σύν αὐτός δέκατος Ζαβουλών . συμμορία δέ ὥσπερ μετά οὗτος δύο , Ῥουβήμ ὁ πρωτότοκος , καί ὁ καθεξῆς καί δύο , Συμεών . συνάπτω δέ καί ὁ Δάν ἐκ δοῦλος . καί πρός γε δή οὗτος , τάγμα ὁ τρίτος διά τρεῖς ἐλεύθερος , Ἐφραίμ τε καί Μανασσῆς καί Βενιαμίν . συμμορία δέ τέταρτος ἐν ἔσχατος , ὁ ἐκ θεράπαινα γίγνομαι . τρεῖς δέ δή οὗτος πάλιν , Δάν καί Ἀσήρ , καί Νεφθαλίμ , καίτοι προέχω ὁ ὁ γένεσις χρόνος , ὁ ὡς τάξις προτάσσω , Ἐφραίμ τε , φημί , καί Μανασσῆς , καί Βενιαμίν . ἆρα οὐ ἀναγκαῖος φημί ὁ ἐπί οὗτος βάσανος ; Μάλα γε · τίς οὖν ὁ λόγος , πειράω ἐγώ λέγω . αἴνιγμα ποῦ ὁ χρῆμα εἰμί , καθάπερ ἐγώ πάλιν . ὅτι2 τάξις ἔχω ὁ πρῶτος παρά Θεός ὁ διά Χριστός ὁ ἐν νόμος · καί ὅτι τίθημι μέν ὁ πρῶτος ἔσχατος , ὁ δέ ἔσχατος πρῶτος . ὁ γάρ ὡς ἐν χρόνος πρέσβυς διά τε οὗτος πρωτότοκος , οὗτος εἰμί ὁ Ἰσραήλ , κατόπιν ἔρχομαι ὁ ἔθνος . καί ὁ ὁ δοῦλος ἔχω πνεῦμα , καί ὁ δουλεύω Ἱεροσόλυμα υἱός , ὁ προέχω ἐν δόξα παραχωρέω ὁ ὁ ἐλεύθερος , ὅστις εἰμί μήτηρ ἐγώ ὁ ἐν Χριστός δικαιόω , καί εἰς ἐλεύθερος ἀξίωμα καλέω διά ἐλεύθερος πνεῦμα . Ὅρας γάρ , εἰμί δοκέω , ὁ θεώρημα ὁ ἀκριβής . Πρώτη μέν γάρ προσάγω ὁ δῶρον ὁ Ἰούδας φυλή · ἐκ ὅς ἀναφύω κατά σάρξ Χριστός . καί μετά οὗτος εὐθύς ὁ ἰσάχαρ τε καί Ζαβουλών · ἄμφω δέ ἀείδω ἐλεύθερος καί ἐκ ἐλεύθερος . εἶτα Ῥουβήμ ὁ πρωτότοκος , Συμεών τε καί Γάδ , ὅς εἰμί ἐκ δοῦλος . σημαίνω δέ διά οὗτος ὁ Ἰσραήλ . καί φέρω ὁ ἐπί ἕκαστος λέγω , ἐκ ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι προφητεία ἐκ Ἰακώβ συλλέγω . φημί τοίνυν ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ · Ῥουβήμ πρωτότοκος ἐγώ , σύ ἰσχύς ἐγώ , καί ἀρχή τέκνον ἐγώ , σκληρός φέρω καί σκληρός αὐθάδης · καί πάλιν · Συμεών καί Λευί ἀδελφός συντελέω ἀδικία ἐκ αἵρεσις αὐτός . εἰς βουλή αὐτός μή εἰσέρχομαι ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἐπί ὁ σύστασις αὐτός μή ἐρείδω ὁ ἧπαρ ἐγώ · ὅτι ἐν ὁ θυμός αὐτός ἀποκτείνω ἄνθρωπος , καί ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός νευροκοπέω ταῦρος . ἐπικατάρατος ὁ θυμός αὐτός , ὅτι αὐθάδης , καί ὁ μῆνις αὐτός , ὅτι σκληρύνω . περι δέ ὁ Γάδ φημί πάλιν ὅδε · πειρατήριον πειρατεύω , καί αὐτός πειρατεύω αὐτός κατά πούς . οὐκοῦν ἐν μέν ὁ Ῥουβήμ σημαίνω εἄν εἰκότως ὁ Ἰσραήλ , ὁ πρωτότοκος μέν κατά χρόνος , σκληρός δέ δή καί αὐθάδης καί ὑβριστής · ἐν δέ γε ὁ Συμεών , ὅς καί συνάπτω Λευΐ , ὡς ἑτοῖμος εἰς μιαιφονία , καί ἀποκτείνω μέν ἅγιος · τίς γάρ , φημί , ὁ προφήτης οὐ ἀποκτείνω ὁ πατήρ σύ ; νευροκοπέω δέ ὥσπερ καί ταῦρος , ὅς εἰμί Χριστός . οὖον γάρ μόνος ὁ ὁ Ἰουδαῖος καταφωράω τολμάω ὁ κατά ὁ ἅγιος καί κατά Χριστός τόλμημα , συντρέχω δέ οὗτος καί ὁ Λευΐ , οὗτος εἰμί ὁ ἱερόν γένος , ὁ ὁ θυσιαστήριον προσεδρεύω , Γραμματεύς τε καί Φαρισαῖος . Ζεύς οὗτος , ἐν ὁ ὁ προπάτωρ Ἰακώβ προφητεία , συζεύγνυμι ὁ Συμεών καί ὁ Λευΐ . ἐν δέ γε ὁ Γάδ , ὅς εἰμί ἐκ δοῦλος καί πειρατήριον , ὡς δυσγενής κατά γνώμη , καί πειράζω ὁ Ἰησοῦς , καί παγίς ἵστημι , εἰς κακουργία αὐτός · πρόσειμι γάρ λέγω , ἔξεστι δίδωμι φόρος Καῖσαρ , ἢ οὖον ; οὐκοῦν , ἀναφέρω γάρ αὖθις εἰς ὁ ἐν ἀρχή ὁ λόγος , ὁ ἐν χρόνος πρωτότοκος Ἰσραήλ , ὁ σκληρός καί αὐθάδης καί ὑβριστής , ὁ πρόχειρος εἰς μιαιφονία , καί ἐπαίρω μέν ὁ μῆνις ἔχω , ἀποκτείνω δέ ἄνθρωπος , καί νευροκοπέω ταῦρος , ὁ δυσγενής καί πικρός εἰς δόλος , καί παγίς ἵστημι καί πειρατήριον , κατόπιν τάσσω ὁ ἐν Χριστός τε καί ἐλεύθερος , καί εἰμί ἐλεύθερος μετά ἐγώ , ὡς ἐν ὁράω μόλις ἔρχομαι Θεός . εὕω φημί . ἀναμανθάνω δέ εἄν ὅς φημί , καί ὁ ἐφεξῆς ὁ νόος ἐφίστημι . τρεῖς γάρ ἀλλήλων ἔχω προσκομίζω ἐφεξῆς , ἐκ ἐλεύθερος ὁ Ῥαχήλ , Ἐφραίμ τε καί Μανασσῆς * . εἶτα τρεῖς ἀλλήλων ἔχω τε καί μετά ἐκεῖνος ὁ ἐκ θεράπαινα , φημί δέ δή πάλιν , Δάν , Ἀσήρ τε καί Νεφθαλείμ . συνίημι οὖν ὅτι προεισβάλλω μέν καί ἐκτιμάω λίαν ὁ ἐκ ἐλεύθερος , ἕπομαι γε μήv ὁ ἐκ θεράπαινα · ἢ οὐ οὗτος εἰμί ἐναργής , ὅς καί αὐτός ἐγώ ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος ; ὅταν γάρ , φημί , ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι , τότε πᾶς Ἰσραήλ σῴζω . ὀρθῶς φημί · ἰσχνός γάρ ἄγαν ὁ ἐπιτήρησις . καί μήv ὅτι ὁ χρῆμα οὐ ψεύδω , εἶμι ὅς καί λίαν εὐπετής . ἐμπεδόω γάρ ἐγώ καί ἐκ ἕτερος εὐθύς ἔννοια ὁ λόγος · ἐν κόσμος γάρ ὁ καθήκω πράσσω δήω τύπτω θεός ὁ τε ἀνάζευξις , καί μήv καί ἱδρύω , ἤτοι συγκαταυλισμοὺς ὁ υἱός Ἰσραήλ , κύκλος τε εἶμι ὁ σκηνή εὕω μάλα προστάσσω , κατά γε ὁ , οἴομαι , πρός ὁ μάκαρ Δαυίδ ἀστεῖος ὑμνέω · καί κυκλόω ὁ θυσιαστήριον σύ , κύριος , ὁ ἀκούω ἐγώ φωνή αἴνεσις σύ , ἤγουν ὁ , κυκλόω καί θύω ἐν ὁ σκηνή αὐτός θυσία ἀλαλαγμός . ὑποσημαίνω δέ τίς καί ἕτερος , ὁ ὡς ἐν τύπος δράω κελεύω . χρή γάρ ἐγώ οὐ ἀπονοσφίζω Θεός , ἀλλά οἱονείπως ἀγχοῦ καί ἐν κύκλος φαίνω περιίστημι , οὖον μεσολαβέω ἁμαρτία , οὖον διΐστημι ἐγώ κοσμικός ἡδονή , ἀλλά εἰς ἑνότης ὁ πνευματικός συλλέγω ὀρθός διάνοια παράστημα ἑτοιμότης τε ὁ πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ θαυμάζω . πρέπω γάρ εἄν ὅτι μάλα γε ὁ οὕτως εὐδοκιμέω αἱρέω ὁ χρή καρποφορέω . γράφω γάρ ὅτι πάνετες ὁ κύκλος αὐτός φέρω Δῶρα . οὐκοῦν συναπαίρω αὐτός κελεύω ὁ σκηνή , καί κύκλος βαδίζω , καί ὡς ἐν τάξις πάλιν , οὖον ὁ ἡλικία πρέπω καί ἀσύγχυτος εἶμι πρός ὁ ἔσχατος ἀπό ὁ πρῶτος , συνάπτω δέ οὗτος , καί ἀνά μέρος , καθάπερ ἐν ὁ ὁ δῶρον προσαγωγή . γράφω δέ οὕτως ἐν ὁ Ἀριθμοί , καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς καί Ἀαρών λέγω · Ἄνθρωπος ἔχω κατά τάγμα αὐτός καί κατά σημασία κατά οἶκος πατριά αὐτός , παρεμβάλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἔναντι κύριος , κύκλος ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον παραβάλλω ὁ υἱός Ἰσραήλ . εἶτα ὁ ἕκαστος τόπος ἐκνέμω δείκνυμι · ὅποι τε καί ὅπως καί τίς ὁ παρεμβάλλω . ἐπιφέρω γάρ ὧδε · καί ὁ παρεμβάλλω πρῶτος , κατά ἀνατολή , τάγμα παρεμβολή Ἰούδας σύν δύναμις αὐτός , καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω Φυλή ἰσάχαρ , καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω Φυλή Ζαβουλών . εἶτα διαμιμνήσκομαι συμμορία δύο καί φημί · τάγμα παρεμβολή Ῥουβήμ πρός νότος σύν δύναμις αὐτός , καί ὁ ἄρχω ὁ υἱός Ῥουβήμ , Ἐλισούρ , υἱός Σεδιούρ , δύναμις αὐτός ὁ ἐπισκοπέω ἓξ καί τεσσαράκοντα χιλιάς καί πεντακόσιοι . καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω αὐτός , Φυλή Συμεών , καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω αὐτός , Φυλή Γάδ . καί τρίτος εὐθύς ἐπισυνάπτω λέγω · τάγμα παρεμβολή Ἐφραίμ παρά θάλασσα σύν δύναμις αὐτός , καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω Φυλή Βενιαμίν . καί μήv καί τέταρτος συμμορία εὐθύς διαμιμνήσκομαι λέγω , τάγμα παρεμβολή Δάν πρός Βορέας σύν δύναμις αὐτός · καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω αὐτός Φυλή Ἀσήρ , καί ὁ παρεμβάλλω ἔχω αὐτός Φυλή Νεφθαλίμ , πᾶς ὁ ἐπισκοπέω , φημί , ὁ παρεμβολή Δάν , ἑκατόν πεντήκοντα καί ἑπτά χιλιάς καί ἑξακόσιοι , ἔσχατος ἐξαίρω κατά τάγμα αὐτός . ὁράω ὅτι προτάσσω μέν Ἰούδας καί ὁ σύν αὐτός , καί ὁ ἀπόλεκτος ἔχω τόπος ὁ πρός ἠώς καί νότος ; ἐν φάος γάρ ὁ ἐν Χριστός , καί ὁ πνεῦμα ζέω . Δεύτερος ὁ Ῥουβήμ , καί ὁ σύν αὐτός . καί τρίτος μέν πάλιν ὁ ἐκ ἐλεύθερος . εἶτα μετά οὗτος ἕτερος τρεῖς , ὁ ἐκ θεράπαινα , περί ὅς εἴρω ὁ , ἔσχατος ἐξαίρω . ἆρα οὐ ἐναργής καί οὐδαμόθεν ἐνδοιαστός , ὅτι προτιμάω καί προεισκαλέω ὁ πρωτοτόκος ὁ δύο , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν Χριστός , καί ὁ ἐκ δουλεία ὁ ἐλεύθερος ἐν πίστις ; ὁ μέν γάρ ἡγέομαι διά ὁ ἐκ Ἰούδας Χριστός · ὁ δέ κατόπιν ἔρχομαι μόλις , καί ὡς ἐν δύο τίθημι τάξις . ὀρθός φημί · καί σύ ὁ οὗτος λεπτός ἀγχίνοια ἐπαινέω .