cyrillus-theology.de-adoratione-et-cultu-in-spiritu-et-veritate 15
Ὅτι χρὴ καθαροὺς καὶ ἐκνενιμμένους παρίστασθαι τῷ Θεῷ , καὶ ὅτι ἐν Χριστῷ πάλιν ἡμῖν ἡ καθάρσις . Ἐκ παντὸς ἡμῖν , ὦ Παλλάδιε , συναγήγερται λόγου σαφής τε καὶ ἐναργὴς ἀπόδειξις , τοῦ δεῖν ἰέναι παγκάλως εἰς οἶκον Θεοῦ , λαμπρούς τε καὶ ἐκνενιμμένους , οἰκειότητά τε τὴν πρὸς αὐτὸν δι' ἁγιασμοῦ κερδαίνοντας . Ἵλεῳ γὰρ τότε περιτευξόμεθα τῷ Θεῷ , καὶ ἵν' οὕτως εἴπωμεν , ὅλῳ βλέποντι τὰ καθ' ἡμᾶς ὀφθαλμῷ , καὶ τὴν τοῖς ἁγίοις πρεπωδεστάτην φειδὼ διανέμοντι . Ἐπὶ τίνα δὲ ἐπιβλέψω , φησὶν , ἀλλ' ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντά μου τοὺς λόγους ; Ὁσίας γὰρ ὄντως ἀνατενεῖ χεῖρας , καὶ εἰς αὐτό που διακεκράξεται τὸ τῆς θεότητος οὖς , ὁ δὴ οὕτως ἔχων , ὡς καὶ εἰς πέρας ἥκων τῶν ὧν ἂν εὔξαιτο τυχὸν , ἐκ περιχαρείας εἰπεῖν · Ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου , καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτοῦ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ . Ἢ οὐ διεπύθου σαφῶς ἀναμελῳδοῦντος ἡμῖν τοῦ θεσπεσίου Δαβὶδ , ὅτι Ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν ; Ἐπυθόμην ; Ὅτι μὲν ἔστιν ἀληθὴς ὁ λόγος , οὐκ ἐνδοιάσαι θέμις , πλὴν , ἐπί γε τὸ δεῖν ἀποτρίβεσθαι μολυσμοὺς , τίς ἂν γένοιτο πρὸς ἡμῶν ὁ τρόπος ; συνήσει γὰρ δὴ παραπτώματα μὲν οὐδεὶς , πολλὰ δὲ πταίομεν ἅπαντες . Νοσεῖ δὲ ἡ φύσις τὸ εἰς ἁμαρτίαν εὔκολον , καὶ λίαν ἐστὶν εὐπάροιστος ἐπὶ τὸ πεφυκέναι ἀδικεῖν , καταλεαινούσης ἡμῖν τρόπον τινὰ τῆς ἐπὶ τὰ φαῦλα ῥοπῆς , τὴν ὁδὸν τῆς ἐκτόπου καὶ βδελυρᾶς ἡδονῆς . Εὖ λέγεις · συναινέσαιμι γὰρ ἂν μελλήσας οὐδὲν , ὀρθοεπεῖν ᾑρημένῳ . Ἤδη μὲν γὰρ καὶ ἡ ἀπὸ γῆς σὰρξ τὸν τῆς ἁμαρτίας ἐν ἑαυτῇ κατηῤῥώστησε νόμον , εὐπαράφορος δὲ λίαν ὁ ἀνθρώπινος νοῦς , ἐπὶ τὸ ἐκνεῦσαι δεῖν ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Τοιγάρτοι καὶ λόγος ἡμῖν ἱερὸς ἐπιστυγνάζει δικαίως · Πάντες γὰρ , φησὶν , ἐξέκλινον , ἅμα ἠχρειώθησαν , οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα , οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός . Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἦν ἀπόνευσις τοῦ κακοῦ , Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν πέπομφεν ἡμῖν ἐξ οὐρανοῦ τὸν ἴδιον Υἱὸν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , δικαιοῦντα τῇ πίστει , καὶ ποινῆς ἀπαλλάττοντα , καὶ εὐσθενὲς μὲν λίαν ἀποτελοῦντα τὸ ἄναλκι , καταφωτίζοντα δὲ τὸ ἐσκοτισμένον , ἐπιστρέφοντα δὲ τὸ πλανώμενον , καὶ πλεονεξίας ἐξέλκοντα διαβολικῆς , τὸ ὑπεστρωμένον αὐτῷ . Ἐν Χριστῷ δὴ οὖν τὸ ἐκ τῆς ἁμαρτίας αἶσχος ἀποτριψόμεθα , διεσμηγμένοι δὲ οὕτω , καὶ μώμου παντὸς ἰόντες ὡς ἀπωτάτω , προσελευσόμεθα δι' αὐτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Συνίης εὖ μάλα · διακεκραγότων καὶ αὐτῶν ἐπαΐοι τις ἂν τῶν ἁγίων προφήτων , τὴν οὕτως ἡμῖν ἀξιάγαστον καὶ πολύευκτον χάριν . Μιχαίας μὲν γὰρ ὁ σοφώτατος , ὧδέ πή φησι · Τίς Θεὸς ὥσπερ σὺ , ἐξαίρων ἀνομίας , καὶ ὑπερβαίνων ἀδικίας τοῖς καταλοίποις τῆς κληρονομίας αὐτοῦ , καὶ οὐ συνέσχεν εἰς μαρτύριον ὀργὴν αὐτοῦ , ὅτι θελητὴς ἐλέους ἐστίν ; Ἕτερος δὲ αὖ · Μνήσθητι ταῦτα , Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ , μὴ ἐπιλανθάνου μου . Ἰδοὺ γὰρ ἀπήλειψα ὡς ἐν νεφέλῃ τὰς ἀνομίας σου , καὶ ὡς γνόφος τὰς ἁμαρτίας σου . Καὶ πλεῖστα μὲν ἄν τις συλλέξαιτο τὰ ἀπὸ τῆς θείας Γραφῆς , παραδεικνὺς εὖ μάλα τὸ ἔν γε δὴ τούτοις ἡμῖν ἀληθὲς , τὸ δὲ , οἷς ἂν ἕποιτο σαφής τε καὶ ἐναργὴς ἡ πίστις , ἐπισωρεύειν ἕτερα , περιττὸν οἶμαί που . Ἀλλ' ἐναργὲς μὲν ὅτι τὸ χρῆμα , παντί τῳ σαφές . Ἑλοίμην δ' ἂν ἔγωγε , καὶ ἐκ νομικῶν εἰκόνων τὴν ἐν Χριστῷ διαθρῆσαι κάθαρσιν . Ἄθρει δὴ οὖν , εἴ σοι φίλον , τῇδέ τε ἡμᾶς ἰέναι δοκεῖ · τοὺς γάρ τοι μεμολυσμένους , καὶ τοὺς τῆς παρανομίας ἐγκλήμασιν ὑπενηνεγμένους , θύειν ὁ νόμος ἐκέλευε , διχῆ διαστέλλων τῶν θυσιῶν τοὺς τρόπους . Αἱ μὲν γὰρ , ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν σφαζόμενον καταγράφουσι τὸν Ἐμμανουὴλ , αἱ δὲ , καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ἀποθνήσκοντας τῷ κόσμῳ , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακομίζοντας τῷ Θεῷ τὴν οἰκείαν ζωήν τε καὶ σωτηρίαν . Ἢ γὰρ οὐχὶ νεκροῦντες τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ περιφορᾶς κοσμικῆς , καὶ γεωδεστέρων ἡδονῶν τὸν νοῦν ἀπαλλάττοντες , τὴν θείαν τε καὶ εὐαγγελικὴν διαζήσομεν ζωήν ; Πάνυ μὲν οὖν . Οὐκοῦν θυσία μὲν ἔστιν , ἡ ὡς ἐν θανάτῳ Χριστοῦ πνευματικὴ διακάθαρσις , εὐχὴ δὲ καὶ δῶρον , ὡς πρὸς ἡμῶν , τὸ ἀναθεῖναι Θεῷ τὴν εὐκοσμίαν τε καὶ ἐν ἁγιότητι ζωήν . Προδιαστέλλει γε μὴν ὁ νόμος καὶ διαμαρτύρεται σαφῶς , τὸ δεῖν ἀμωμήτους τὰς ἔν γε δὴ τούτοις ποιεῖσθαι προσαγωγὰς , χρησίμως τε καὶ ἀναγκαίως . Ἐπειδὴ δὲ τῶν προσφερομένων θυμάτων , ἃ μὲν ἐδήλου Χριστὸν , ὡς ὑπὲρ ἡμῶν σφαζόμενον , ἃ δὲ καὶ ἡμᾶς ἀνατυποῖ , μονονουχὶ καταθυμιῶντας τῷ Θεῷ τὴν οἰκείαν ζωήν . Ταύτῃτοί φησιν , ἀμώμητά τε εἶναι δεῖν αὐτὰ , καὶ κατ' οὐδένα τρόπον νοσοῦντα τὴν ἐμπηρίαν . Ἄμωμος γὰρ ὁ Χριστός · οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , ἀλλ' οὐδ' ἂν ἡμᾶς αὐτοὺς παραδέξαιτο Θεὸς , ἐν μολυσμοῖς ὄντας ἔτι , καὶ τῆς ἁμαρτίας νοσοῦντας τὸ ἀτερπές . Γέγραπται τοίνυν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον Ἀαρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ , καὶ πάσῃ Συναγωγῇ υἱῶν Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Ἄνθρωπος ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ , ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων πρὸς αὐτοὺς ἐν Ἰσραὴλ , ὃς ἂν προσενέγκῃ τὰ δῶρα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν ὁμολογίαν αὐτῶν , ἢ κατὰ πᾶσαν αἵρεσιν αὐτῶν , ὅσα ἂν προσενέγκωσι τῷ Θεῷ εἰς ὁλοκαύτωμα · δεκτὰ ὑμῖν , ἄμωμα ἄρσενα ἐκ τῶν βουκολίων , καὶ ἐκ τῶν προβάτων , καὶ ἐκ τῶν αἰγῶν , πάντα ὅσα ἂν ἔχῃ μῶμον ἐν αὐτῷ , οὐ προσάξουσι Κυρίῳ , διότι οὐ δεκτὸν ἔσται ὑμῖν . Καὶ ἄνθρωπος ὃς ἂν προσενέγκῃ θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ , διαστείλας εὐχὴν , ἢ κατὰ αἵρεσιν ἢ ἐν ταῖς ἑορταῖς ὑμῶν , ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων , ἄμωμον ἔσται εἰσδεκτὸν , πᾶς μῶμος οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ . Τυφλὸν ἢ συντετριμμένον , ἢ γλωσσότμητον , ἢ μυρμηκιῶντα , ἢ ψωραγριῶντα , ἢ λειχῆνας ἔχοντα , οὐ προσάξουσι ταῦτα τῷ Θεῷ , καὶ εἰς κάρπωσιν οὐ δώσετε ἀπ' αὐτῶν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ . Καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον , ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ · εἰς δὲ εὐχήν σου οὐ δεχθήσεται . Θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον , καὶ ἐκτομίαν , καὶ ἀπεσπασμένον , οὐ προσάξετε αὐτὰ τῷ Κυρίῳ , καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ὑμῶν οὐ ποιήσετε . Καὶ ἐκ χειρὸς ἀλλογενοῦς οὐ προσοίσετε τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τούτων , ὅτι φθάρματά ἐστιν ἐν αὐτοῖς , καὶ μῶμος ἐν αὐτοῖς . Οὐ δεχθήσεται ταῦτα ὑμῖν . Ἄθρει δὴ οὖν ὅτι παρεγγυᾷ σαφῶς καὶ ἀναφανδὸν ὁ νόμος , καὶ τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ , καὶ τοῖς ἔξωθέν τε καὶ εἰσκεκριμένοις εἰς λαοὺς , φημὶ δὴ τοῖς προσηλύτοις , τὸ χρῆναι μωμοσκοπεῖν εὖ μάλα τὰ ἱερά . Δεῖν γὰρ ἔφη προσκομίζεσθαι πρὸς ἡμῶν τὸ ἄρσεν τε καὶ ἄμωμον , τοῦτ' ἔστι , τὸ εὐσθενὲς , καὶ ἀνωτέρω παθῶν · ὁ γάρ τοι μαλακισμὸς , καὶ φρόνημα · τὸ θηλυπρεπὲς , καὶ μέν τοι καὶ τὸ νοσεῖν τὴν εἴς γε νοῦν ἔσω καὶ νοητὴν ἐμπηρίαν , ἀπαράδεκτον παντελῶς τῷ Θεῷ , καὶ ἀπόβλητον . Ἢ οὐκ ἀνίερον εἶναι φὴς τὸν ᾧπερ ἂν φαίνοιτο προσόντα ταυτί ; Πῶς γὰρ οὔ ; Οὐκοῦν ἀπόβλητον μὲν τὸ ἄναλκι , καὶ τὸ οἱονεὶ παρειμένον , δεκτὸν δὲ τὸ εὐσθενὲς , ὡς ἐν ἀρσένων φύσει ζωγραφούμενον , εἰ παρεζευγμένον ἔχοι τὸ ἄμωμον . Εἶεν δι' ἂν εἰς τύπον ἡμῖν σαφῆ τὰ τοιάδε Χριστοῦ . Ἄρσην γὰρ ὁμοῦ καὶ ἄμωμος ὁ Ἐμμανουὴλ , εἴπερ ἐστὶν ἀληθῶς Θεοῦ δύναμις , καὶ οὐκ εἰδὼς ἁμαρτίαν . Ἄρσην δὲ καὶ ἑτέρως · προὖχον γὰρ ἀεὶ , καὶ ἐν ἀμείνοσι θατέρου τὸ ἄρσεν · καὶ πρός γε δὴ τούτῳ καὶ ἡγεμονικώτατον . Προέστηκε δὲ καὶ ἀσυγκρίτως ἐστὶν ἐν ἀμείνοσι , καὶ καθηγεῖται τῶν ὅλων , εἰ καὶ γέγονε καθ' ἡμᾶς ὁ Υἱὸς , καὶ ὁ ποιμὴν ἐν προβάτοις κατελογίσθη χρησίμως . Ἀνίερα δὲ καὶ ἀπόπεμπτα τῶν θυμάτων , τυφλὸν , καὶ συντετριμμένον , καὶ μὴν καὶ γλωσσότμητον , καὶ μυρμηκιῶν , καὶ ψωραγριῶν , καὶ λειχῆνας ἔχον , ὠτότμητόν τε καὶ κολοβόκερκον . Ἀλλὰ καὶ εἴ τῳ , φησὶ , καταθλασθείη τυχὸν τὰ ἀρσενικὰ , καὶ τὸ εἰς εὐνούχους ἤδη τελοῦν , ἀναγκαῖον ἔχοι πάθος . Τουτὶ γὰρ οἶμαι δηλοῦν , θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον , ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον . Ἆρ' οὖν εἰς ἤθη καὶ τρόπους τοὺς καθ' ἡμᾶς μεταληπτέον ταυτί ; Πάνυ μὲν οὖν · εἴη γὰρ ἂν οὐχ ἑτέρως ἢ οὕτως ἡμῖν πνευματικὸς ὁ νόμος . Γένοιτο δ' ἂν οὐδεὶς παρὰ Θεῷ λόγος τῆς ὡς ἐν σκιαῖς λατρείας , ἀλλ' οὐδ' ἂν ὡρίσατό ποτε τοὺς ἐν αὐτῇ νόμους , μὴ οὐχὶ τῆς ἀληθείας προανατυπῶν ἐν αὐτῇ τὸ ἐκπρεπέστατον κάλλος . Εὖ λέγεις . Πέραινε δὴ οὖν τὸν ἐφ' ἑκάστῳ λόγον , καὶ τίς ἂν γένοιτο διασάφει πάλιν . Οὐκοῦν εἶμί τοι καὶ μάλα προθύμως . Τυφλὸν μὲν οὖν ἔοικε , τὸν ἄσοφόν τε καὶ ἀσύνετον λέγειν , καὶ φῶς οὐκ ἔχοντα θεῖον ἐν ἑαυτῷ τοῦτ' ἔστι , τὸν διὰ Χριστοῦ φωτισμὸν ἐν Πνεύματι , ἀνίερος δὲ παντελῶς , ὁ ἄνους τε καὶ ἄπιστος ἔτι · Ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε , οὐ μὴ συνῆτε , φησίν . Συντετριμμένον δὲ αὖ , τὸν ὁλοτρόπως ἠῤῥωστηκότα , καὶ ὑγιὲς ἔχοντα παντελῶς οὐδὲν , οὔτε μὴν ὀρθοποδεῖν δυνάμενον , ἤγουν δράσαι τι τῶν ἀγαθῶν ἰσχύοντα , εὐρωστίας δὲ τῆς ἐν Χριστῷ καὶ ἐν Πνεύματι παντελῶς ἡττώμενον , πεπόνθασι δέ τι τοιοῦτον , οἱ περὶ ὧν γέγραπται , δι' ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν · Τάδε λέγει Κύριος · Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν , καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῇ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα · γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται . Ἀλλ' ὅγε θεῖος ἡμῖν Μελῳδὸς , τοὺς ἐν πίστει τῇ ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένους , εἰσκεκόμικεν ἱλαροὺς , ψάλλοντάς τε καὶ λέγοντας · Εὐλόγει , ἡ ψυχή μου , τὸν Κύριον , τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους σου , τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν σου . Γλωσσότμητόν τε , καθάπερ ἐγῷμαι , τὸν ὀρθοεπεῖν οὐκ εἰδότα , οὔτε μὴν ἀναφωνεῖν ἰσχύοντα τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως ὃ κηρύσσομεν κατὰ τὸ γεγραμμένον , τὸ ἐξ ἀγαθῆς συνειδήσεως ἐπερώτημα εἰς Θεὸν , πλὴν ὅτι καὶ τὴν τοιάνδε πάλιν ἀποκρούσονται νόσον , ἐν παρουσίᾳ Χριστοῦ , σαφηνιεῖ λέγων ὁ προφήτης · Καὶ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι ταχὺ μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην . Γλωσσότμητος οὖν ὁ ψελλίζων ἔτι , καὶ λαλεῖν οὔπω δεδιδαγμένος τὴν ἄνωθεν ἡμῖν καὶ παρὰ Πατρὸς εἰρήνην , τοῦτ' ἔστι , Χριστὸν , ἤτοι τὰ ἐπ' αὐτῷ . Μυρμηκιῶντάς γε μὴν καὶ ψωραγριῶντας , καὶ λειχῆνας ἔχοντας εἶναί φαμεν τοὺς , οἵπερ ἂν ἔχοιεν ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς ἐμπαθῆ τὸν νοῦν , καὶ πολλὴν ἐγκατηῤῥωστηκότας τὴν ἐν ἁμαρτίαις φθορὰν , οὐ μὴν ὅτι χρὴ καὶ πρὸς τὸ μεῖον ἄγειν αὐτοὺς διενθυμουμένους , ἐφιέντας δὲ μᾶλλον διέρπειν ἐπὶ τὸ αἴσχιον , καὶ κατευρύνεσθαι πρὸς τὸ χεῖρον . Μυρμηκία τε γὰρ καὶ ἀγρία ψώρα , καὶ μὴν καὶ λειχὴν , ἀεὶ πρὸς ἐπίδοσιν ἰόντα φαίνεται , καὶ πρὸς τὸ χειρόνως ἔχειν διανένευκέ πως , καὶ ὅλην κατὰ βραχὺ διανέμεται τὴν σάρκα . Τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ ἐν ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς οὐκ ἀνακοπτόμενα τῶν παθῶν , ἀσχέτῳ δὲ ὥσπερ ὁρμῇ πρὸς τὸ χεῖρον ἀεὶ διεκτρέχοντα . Ὠτότμητον δὲ , πρός γε δὴ τούτῳ τὸν κολοβόκερκον , τὸν δυσπειθῆ καὶ ἀνήκοον , καὶ τὸν μὴ μέχρι παντὸς εὐσχήμονα κατασημήνειεν ἄν . Ἢ οὐχὶ τὸ βλάβος εἰς ἀκοὴν , τοῖς γε τὸ οὖς ἀποκεκομμένοις ; Καὶ μάλα . Τὰ δὲ τῶν ζώων τὴν κέρκον οὐκ ἔχοντα , δοίης ἂν αὐτὸς ἔν γε τῷ καλλίστῳ σχήματι ; Οὐδαμῶς · νοσεῖ γὰρ ἐφ' ἑαυτῶν πολὺ δὴ λίαν τὸ ἀπρεπές . Οὐκοῦν ἀσχήμων καὶ ἀκαλλὴς ὁ ὡς ἐν ζώῳ τυχὸν τῷ τὴν κέρκον οὐκ ἔχοντι πλαγίως ὑποδηλούμενος . Ἀπόβλητον δὲ ποιεῖται τὸ ἄρσεν μὲν , ὅσον ἧκεν εἰς φύσιν , ἐνεργεῖν δὲ τὰ ἀρσένων οὐ δυνάμενον , θλαδίαν δὴ λέγω καὶ ἐκτομίαν · εἶεν δ' ἂν οἱ τοιοίδε πάλιν , οἱ ἐν ὑπολήψει μὲν ἀνδρείας τῆς εἰς ἀρετὴν , οὐ μὴν ἔτι καὶ ἐνεργοὶ πρὸς ἀρετῆς αὐχήματα , ξηροὶ δὲ ὥσπερ καὶ ἄκαρποι , καὶ τὸ δύνασθαι καρποφορεῖν πολυτρόπως παρῃρημένοι . Πλεῖστος γὰρ ὅσος ἡμᾶς ἀνοσίων παθῶν καταβιάζεται δῆμος εἰς τὸ ἄναλκί τε καὶ ἀδρανὲς , καὶ προσέτι τούτῳ τὸ μὴ ἰσχύσαι καρποφορεῖν . Ταύτῃτοι , καθάπερ ἐγῷμαι , καὶ πολλοῖς ὀνόμασι τὸ εὐνουχισθὲν ὁ νόμος ἀποκαλεῖ · θλαδίαν γὰρ , φησὶ , καὶ ἐκτεθλιμμένον , καὶ ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον · παμποίκιλα γὰρ τὰ ἐν ἡμῖν πάθη , διὰ πολλῆς ὥσπερ ἄγοντα τρίβου πρὸς τὸ ἄναλκί τε καὶ ἀδρανές . Πιθανὸς ὁ λόγος . Μυσαρὸν δὲ ὅτι πρὸς τούτοις ἐστὶ , καὶ διὰ χειρὸς ἀλλοτρίας , τὰς ἱερουργίας καταθύειν Θεῷ , προσαπέφηνε λέγων · Καὶ ἐκ χειρὸς ἀλλογενοῦς οὐ προσοίσετε τὰ δῶρα Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν . Δι' οὗ σημαίνεται τυπικῶς , ὡς διὰ μόνου Χριστοῦ προσιτὸς ὁ Πατήρ · αὐτὸς γὰρ ἡμῶν ὁ ἄμωμος ἀληθῶς καὶ μέγας ἀρχιερεὺς , ὁ μεσίτης οἰκονομικῶς · ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος · Ἐν αὐτῷ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν ἐν Πνεύματι πρὸς τὸν Πατέρα . Μώμου δὴ οὖν ἀπηλλάχθαι πρέπει τοὺς οἵπερ ἂν ἕλοιντο τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς καθιεροῦν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , μεσιτεύοντος τοῦ Χριστοῦ · Ἅγιοι γὰρ ἔσεσθε , φησὶ , καθὼς ἐγὼ ἅγιός εἰμι . Ἄριστα ἔφης . Καταρυθμίσας δὲ τῆς θυσίας τοὺς τρόπους , ὡς ἐν βουσὶ καὶ προβάτοις , καὶ δι' ἑτέρων ἡμῖν ἐπινοιῶν ἔρχεται , τὸ δεῖν ἀμωμήτως προσιέναι Θεῷ τοῖς τοῦτο δρᾷν εἰωθόσιν , εὖ μάλα παρεγγυῶν · ἔφη γὰρ πάλιν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Πᾶσαν θυσίαν ἣν ἂν προσφέρητε Κυρίῳ , οὐ προσοίσετε ζυμωτήν · πᾶσαν γὰρ ζύμην καὶ πᾶν μέλι οὐ προσοίσετε ἀπ' αὐτοῦ , καρπῶσαι Κυρίῳ , δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτὰ Κυρίῳ , ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναβιβασθήσεται εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ , καὶ πᾶν δῶρον θυσίας ὑμῶν ἁλὶ ἁλισθήσεται . Οὐ διαπαύσετε ἅλας διαθήκης Κυρίῳ ἀπὸ θυσιασμάτων ὑμῶν , ἐπὶ παντὸς δώρου ὑμῶν προσοίσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἅλας . Ζύμη μὲν οὖν πανουργίας ἂν εἴη τύπος , οὐχὶ πάντως γε καὶ μόνης τῆς κατεψεγμένης , ἀλλὰ καὶ τῆς ἑτέρας , φημὶ δὴ τῆς ἀγαθῆς καὶ ἐπαινουμένης , ἢν καὶ τῆς σοφίας ὁ λόγος , τοῖς ἀκάκοις ἔτι διδόναι κατεπαγγέλλεται . μέσον γάρ πώς ἐστι τὸ τῆς πανουργίας ὄνομα . Μέλι δὲ αὖ , ἡδονὴν μὲν ἔσθ' ὅτε τὴν σωματικὴν ἡμῖν πλαγίως ὑπαινίττεται , ὡς ἔν γε τῷ φάναι · Μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί · μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης . Ποτὲ δὲ καὶ ἀγαθῶν γλυκασμάτων εἰσφέρει τὴν ὑποτύπωσιν . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Φάγε μέλι , υἱέ · ἀγαθὸν γὰρ κηρίον , ἵνα γλυκανθῇ σου ὁ φάρυγξ . Ἀποφάσκει δὴ οὖν ὁ νόμος , τὸ προσκομίζεσθαι δεῖν εἰς κάρπωμα καὶ θυσίαν , ζύμην τε καὶ μέλι . Δέχεται μὲν γὰρ παρὰ τοῦ προσάγοντος εἰς δῶρον καὶ ἀπαρχὴν , ἀνακομίζει δὲ οὐδαμῶς εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ . Εἶτα τί τὸ αἴνιγμα διασάφει πάλιν . Δυσέφικτον , ὦ Παλλάδιε , τὸ χρῆμά ἐστι . Τί γὰρ ἂν βούλοιτο δηλοῦν , τὸ ἀπόβλητα μὲν οὐδαμῶς ποιεῖσθαι ταυτὶ , μὴ μὴν ἔτι καὶ εἰς κάρπωμα καὶ θυσίαν ἀνακομίζειν αὐτὰ , πῶς οὐκ ἄναντες ἰδεῖν ; Οἶμαι δὴ οὖν ὅτι καὶ πανοῦργον ἔσθ' ὅτε ψυχῆς ὁσίας καὶ ἀγαθῆς , εἰ δρῷτο κατὰ καιροὺς , καὶ πρόφασιν ἔχοι τὴν εἰς Θεὸν εὐσέβειαν , οὐκ ἀπόβλητον μὲν παρ' αὐτῷ , πλὴν οὐκ ἐν ἴσῳ λόγῳ κατατετάξεται τῆς εὐώδους ἀρετῆς , οὐδ' ἂν εἰς θυσίαν καταλογισθείη τὴν νοητήν . Ἁπλότης γὰρ μᾶλλον τιμιωτέρα παρὰ Θεῷ . Καταθαυμάζει μὲν γὰρ τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν τὸν θεσπέσιον Ἰακὼβ , οὕτω λέγον · Καὶ ἦν Ἰακὼβ ἄπλαστος ἀνὴρ , οἰκῶν ἐν οἰκίᾳ . Ἐξῄρηται μὲν γὰρ πάντων τῶν ἀκάκων ἡ πανουργία . Πρὸς δέ γε τοὺς ἁγίους ἀποστόλους αὐτὸς ἔφασκεν ὁ Σωτήρ · Γίνεσθε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις , καὶ ἀκέραιοι , ὡς αἱ περιστεραί . Ἀλλ' ἔστι τὸ μὲν ἀκέραιον τίμιον παρὰ Θεῷ , καὶ καθ' ἕτερόν που πάντων ἐν ἀμείνοσιν . Τὸ δέ γε πανοῦργον καὶ πονηρὸν , τῇ οἰκονομίᾳ πρέπον τῆς ἀποστολῆς , ᾧ προσεχρῆτο κατὰ καιροὺς καὶ ὁ μακάριος Παῦλος , πανταχῆ διαδιδράσκων τὸ πρόωρον παρ' ἐχθρῶν ὑπομεῖναι θάνατον . Οὐκοῦν τὸ πανοῦργον ἔν γε τοῖς κατὰ Θεὸν σπουδάσμασι , δεκτὸν μὲν ἂν γένοιτο , καταλογισθείη δ' ἂν οὐδαμῶς εἰς ἀρετῆς εὐωδίαν , εἰ δοκιμάζοιτο κατ' ἰδίαν φύσιν . Κατὰ τὸν ἴσον δὴ τρόπον καὶ τὸ μέλι , τῆς σαρκικῆς ἡδονῆς εἰς τύπον παραληφθὲν , ὑποφήνειεν ἂν , οἶμαί που , τὴν ἐγκόσμιον ταύτην , καὶ σαρκικῶν ἡδονῶν οὐκ ἀπηλλαγμένην ζωήν · τίμιος μὲν γὰρ ὁ γάμος , ταῖς τεκνογονίαις ὑπηρετῶν , καὶ ἀνυπαίτιος κατὰ νόμον , ὁ ἐν Χριστῷ κεχρημένος . Πλὴν οὐκ ἔσται τοῦτό τισιν εἰς ἀρετῆς δύναμιν , οὔτε μὴν ἐν ἴσῳ τετάξεται τοῖς τῆς ἐγκρατείας αὐχήμασιν · ἐπιστέλλει δὲ τοῖς ἐν γάμῳ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος · Μὴ χωρίζεσθε ἀπ' ἀλλήλων , εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν , ἵνα σχολάσητε τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει . Καὶ πάλιν · Ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἦτε , φησὶν , ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς , διὰ τὴν ἀκρασίαν ὑμῶν . Προσεπήνεγκε δὲ τούτοις · Ταῦτα δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην , οὐ κατὰ ἐπιταγήν . Ὁρᾷς οὖν ὅτι συγγνώμην δίδωσι τοῖς ἐν γάμῳ ; Πῶς οὖν ἀρετὴ , τὸ συγγνώμῃ θεραπευόμενον ; Περὶ δὲ τῆς παρθένου , φησὶν , ὅτι μακαριωτέρα ἐστὶν ἐὰν οὕτως μείνῃ , τοῦτ' ἔστιν , ἄγαμος . Οὐκοῦν οὐκ ἀπόβλητον μὲν τὸ μέλι . δεκτὸς γὰρ ὁ γάμος . Πλὴν οὐκ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας , καθὰ καὶ τῆς ἀρετῆς οἱ τρόποι . Ἀλλὰ καὶ ἔν γε μὴν τοῖς θύμασιν ἐπιπάττονται ἅλες , χρῆναι γὰρ οἶμαι καταθύειν ἡμᾶς σοφῶς τε καὶ ἐμφρόνως , καὶ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀγαθῶν εὖ μάλα διηρτημένους . Τὸ γὰρ ἄχαρί τε καὶ ἄνοστον , πρέποι ἂν ἥκιστά γε τοῖς εὐσεβεῖν ἑλομένοις . Ταύτῃτοι καὶ ὁ Σωτήρ · Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς , τοῖς ἁγίοις ἔφασκε μαθηταῖς . Ἐπιστέλλει δὲ καὶ ὁ Παῦλος · Ὁ λόγος ὑμῶν ἐν χάριτί τε καὶ ἅλατι ἠρτυμένος , ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσιν . Ἄραρεν οὖν ὅτι τὸ ἔμφρον τε καὶ ἐπίχαρι , διὰ τῶν ἁλῶν σημαίνεται . Ὧδε ἔχει · χρῆναι δὲ οἶμαι λοιπὸν εὖ μάλα διῃρηκότας τοὺς ἐπί γε τὸ δεῖν καταθύειν τρόπους , ἐξ αὐτῶν ἤδη τῶν ἱερῶν καταθρεῖν Γραμμάτων , τὸ ὅπως ἂν γένοιτο τοῖς τὴν ἁμαρτίαν διηῤῥωστηκόσι , διεκδύναι τὴν νόσον , καὶ τὰ ἐκ τοῦ πλημμελεῖν διακρούσασθαι βλάβη · γέγραπται τοίνυν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ , λέγων · Ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ ἔναντι Κυρίου ἀκουσίως , ἀπὸ πάντων τῶν προσταγμάτων Κυρίου , ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν καὶ ποιήσῃ ἕν τι ἀπ' αὐτῶν · ἐὰν μὲν ὁ ἀρχιερεὺς ὁ κεχρισμένος ἁμάρτῃ τοῦ τὸν λαὸν ἁμαρτεῖν , καὶ προσάξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ , ἧς ἥμαρτε , μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας . Καὶ προσάξει τὸν μόσχον παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου , καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου , καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου . Καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ὁ χριστὸς ὁ τετελειωμένος τὰς χεῖρας ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου , καὶ εἰσοίσει αὐτὸ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου · καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα , καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔναντι Κυρίου , κατὰ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον . Καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος τῆς συνθέσεως τοῦ ἐναντίον Κυρίου , ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου . Καὶ πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων , ὅ ἐστι παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Καὶ πᾶν τὸ στέαρ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς ἁμαρτίας , περιελεῖ ἀπ' αὐτοῦ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια , καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων , καὶ τοὺς δύο νεφροὺς , καὶ στέαρ τὸ ἐπ' αὐτῶν , ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν μηρίων , καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς περιελεῖ αὐτὸ , ὃν τρόπον ἀφαιρεῖται αὐτὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου τοῦ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου , καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς καρπώσεως , καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου , καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν σάρκα σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς ἀκρωτηρίοις καὶ τῇ κοιλίᾳ καὶ τῇ κόπρῳ . Καὶ ἐξοίσουσιν ὅλον τὸν μόσχον ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τόπον καθαρὸν οὗ ἐκχέουσι τὴν σποδιὰν , καὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν ἐπὶ ξύλων ἐν πυρὶ , ἐπὶ τῆς ἐκχύσεως τῆς σποδιᾶς καυθήσεται . Ἄρχοντος μὲν οὖν πέρι , συναφαμαρτεῖν αὐτῷ τοῦ πρέποντος , καὶ τοὺς ὑπὸ χεῖρα λαοὺς παρασκευάζοντος , τὰ τοιάδε φησίν · ἐπεχρησμῴδησε δὲ τούτοις εὐθύς · Ἐὰν δὲ πᾶσα συναγωγὴ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀγνοήσῃ καὶ λάθῃ ῥῆμα ἐξ ὀφθαλμῶν τῆς συναγωγῆς , καὶ ποιήσωσι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου , ἣ οὐ ποιηθήσεται , καὶ πλημμελήσωσι , καὶ γνωσθῇ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία ἣν ἥμαρτον ἐν αὐτῇ , καὶ προσάξει ἡ συναγωγὴ μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον περὶ τῆς ἁμαρτίας . Ἱερουργεῖσθαι δὲ δεῖν αὐτὸν κατὰ τὸν ἴσον τῷ πρώτῳ τύπον , εὖ μάλα φησί . Τίς οὖν ἂν εἴη πάλιν ὁ ἔν γε τουτοισὶ λόγος ; Σαφὴς , ὦ Παλλάδιε , καὶ οὐ χαλεπὸς ἑλεῖν , τοῖς γε ὅλως ἀρτίφροσιν . Ἐν Χριστῷ γὰρ ἡ κάθαρσις ἱερέων , καὶ λαοῦ , σμικροῦ καὶ μεγάλου , καὶ συλλήβδην ἁπάντων , καὶ εἰ καθ' ἕνα τυχὸν πλημμελοῦντες ἁλισκοίμεθα , διά τοι τὸ τὸν θεῖον οὐκ εἰδέναι νόμον , ἤγουν ἀνεθελήτως ἐκβεβιάσθαι τυχὸν , εἴς γε τὸ ἥκιστα δοκοῦν τῷ πάντων Δεσπότῃ Θεῷ . Ταύτῃτοι καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν ἐπεφώνει Δαβίδ · Ἁμαρτίας νεότητός μου καὶ ἀγνοίας μου μὴ μνησθῇς . Ὡς δὲ ἀγαθὸν ὄντα φύσει , χρηστόν τε καὶ φιλοικτείρμονα καὶ τῆς ἡμετέρας φύσεως οὐκ ἠγνοηκότα τὸ ἄναλκι , μονονουχὶ καὶ καταιτιᾶται σαφῶς ὁ μακάριος Ἰὼβ , μέλλοντά τε καὶ ἀναδυόμενον πρὸς τὸ ἀνεῖναί τισι τὰς ἁμαρτίας . Οὕτω δέ φησι · Καὶ ἵνα τί οὐκ ἐποιήσω τῆς ἀνομίας μου λήθην , καὶ καθαρισμὸν τῆς ἁμαρτίας μου ; Προσανακεκράγει δὴ οὖν ὁ νόμος , ὡς ἐν Χριστῷ τε καὶ μόνῳ δικαιωθήσονται διὰ πίστεως οἱ ταῖς ἁμαρτίαις ἐνισχημένοι . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ μόσχου δίκην ὑπὲρ ἡμῶν σφαγιαζόμενος παρὰ τὰς θύρας τῆς ἱερᾶς τε καὶ θείας σκηνῆς , ἵν' ἡμῖν ἀνευρύνῃ τὴν εἰς τὸ εἴσω πάροδον , αὐτὸς ὁ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἴρων , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Τουτὶ γὰρ οἶμαι δηλοῦν , τὸ ἐπιτίθεσθαι τὰς χεῖρας τῷ μόσχῳ , αὐτὸς ὁ διὰ τοῦ αἵματος εἰσπεφοιτηκὼς εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , καὶ λύτρωσιν ἡμῖν ἁγίαν εὑράμενος , καὶ μιᾷ προσφορᾷ τελειώσας εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν · αὐτός ἐστιν ὁ ἐν τῷ ῥαντισμῷ τοῦ ἰδίου αἵματος ἁγιάζων τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ τοῦτο πλουσίως . Βάψει γὰρ , φησὶν , ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα , καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις τῷ δακτύλῳ ἔναντι Κυρίου . – Προσεληλύθαμεν γὰρ , φησὶν , Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ , καὶ Ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς , καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον λαλοῦντι , παρὰ τὸν Ἄβελ . Τοῦ μὲν γὰρ Ἄβελ τὸ αἷμα κατεκεκράγει πρὸς Θεὸν , καταδικάζον τοῦ φονευτοῦ , τὸ δὲ τίμιον αἷμα τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , λαλεῖ περὶ ἡμῶν τὰ ἀμείνω πρὸς Θεόν . Ἐκκέχυται γὰρ τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀντάλλαγμα . Προσεχεῖτο δὲ τοῦ μόσχου τὸ αἷμα τῇ βάσει τοῦ θυσιαστηρίου · καὶ γάρ ἐστιν ἅγιός τε καὶ ἱερὸς ἀληθῶς ὁ Χριστοῦ θάνατος . Καὶ ἀναφέρεται μὲν τὰ ἐντόσθια , πιμελὴ καὶ νεφροὶ καὶ λοβὸς ὁ τοῦ ἥπατος . Εὐώδη γὰρ πάντα τὰ ἐν Χριστῷ , τά τε ἐξωφανῆ , καὶ τὰ κεκρυμμένα · ὁ Λόγος γὰρ ἦν ἅγιος , καὶ οὐδὲν ἐν αὐτῷ τὸ μὴ καθαρόν . Κατακαίεταί γε μὴν ἔξω τῆς πύλης τὸ δέρμα καὶ τὰ λοιπά · οὐδὲ αὐτὸν ἡμῖν ἀπαράδεκτον τοῦ πάθους τὸν τόπον ἐῶντος τοῦ νόμου . Τοιγάρτοι καὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος · Ἐξερχώμεθα οὖν ἔξω τῆς πύλης τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες , τοῦτ' ἔστι , τὸν ὑπὲρ ἡμῶν τε καὶ δι' ἡμᾶς σταυρόν . Καὶ αὐτὸς δέ πού φησιν ὁ Σωτήρ · Ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Ἔοικε δὲ τὸ ἔξω τῆς πύλης ὁ ἱερώτατος Παῦλος , τὸ ἔξω τοῦ κόσμου νοεῖν . Ζωῆς γὰρ ἡμᾶς ἐξίστησι κοσμικῆς τὸ θέλειν ἕπεσθαι τῷ Χριστῷ . Καὶ μαρτυρήσει πάλιν ὁ Παῦλος . Ἔφη γὰρ ὧδε περὶ Χριστοῦ · Δι' οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται , κἀγὼ τῷ κόσμῳ . Περιπατοῦντες δὲ ἐπὶ τῆς γῆς οἱ ἅγιοι , διαβιῶναι σπουδάζουσιν οὐκέτι μὲν ἐπιγείως , ἔχειν δὲ μᾶλλον ἐν οὐρανῷ τὸ πολίτευμα . Κάθαρσις δὲ τοῖς μεμολυσμένοις , ἡ σποδιὰ μετὰ ὕδατος . Λυτήριον γὰρ ἁμαρτίας , τοῦ Σωτῆρος τὸ πάθος , ἁγιάζων ἡμᾶς δι' ὕδατος , δι' οὗ κερδανοῦμεν οὐ σαρκὸς ἀπόθεσιν ῥύπου , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἀλλὰ τῶν ἐν ψυχαῖς μολυσμῶν τὴν ἀπόνιψιν · Λούσασθε γὰρ , φησὶν , καὶ καθαροὶ γίνεσθε · καὶ προφητικὸς ἡμῖν ἄνωθεν διεκελεύετο λόγος . Ἐν μόσχῳ δὴ οὖν ὡς ἐν εἰκόνι καὶ τύποις , ὁ δι' ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ Χριστοῦ σκιαγραφεῖται θάνατος . Συνίης εὖ μάλα , καὶ πρός γε δὴ τούτῳ καταθαυμάσαις ἂν , οἶμαι , καὶ εἰς ἐκεῖνο βλέπων . Τὸ ποῖον ; Εἰ μὲν γὰρ ἁμάρτοι , φησὶν , ὁ ἡγούμενος ὁμοῦ τῶν ὑπεζευγμένων , εἴ τ' οὖν αὐτὴ καθ' ἑαυτὴν ἡ ὑπὸ χεῖρα πληθὺς , μόσχος ἔσται τὸ θῦμα . Ἐναλοὺς δὲ πταίσμασιν ἰδικοῖς ὁ ἡγούμενος , προσκομιζέτω , φησὶ , χίμαρον ἐξ αἰγῶν . Εἰ δὲ δή τις εἴη τῶν ἐν λαοῖς , ἄρσεν μὲν οὐκέτι , θῆλυ δὲ ἔστω τὸ σφάγιον · Ἀναγνώσομαι δὲ , εἰ δοκεῖ , καὶ τοὺς ἐπὶ τοῖσδε νόμους , ἔφη γὰρ ὧδε · Ἐὰν δὲ ὁ ἄρχων ἁμάρτῃ , καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ , ἢ οὐ ποιηθήσεται ἀκουσίως , καὶ πλημμελήσῃ , καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία , ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ , καὶ προσοίσει τὸ δῶρον αὐτοῦ χίμαρον ἐξ αἰγῶν , ἄρσεν ἄμωμον , περὶ ἁμαρτίας · καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου , καὶ σφάξουσιν αὐτὸν ἐν τόπῳ , οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου , ἁμαρτίας ἐστί . Καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων , καὶ τὸ πᾶν αἷμα αὐτοῦ ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων , καὶ τὸ πᾶν στέαρ αὐτοῦ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον , ὥσπερ τὸ στέαρ θυσίας σωτηρίου , καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ , καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις , Ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς , ἐν τῷ ποιῆσαι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου , ἣ οὐ ποιηθήσεται , καὶ πλημμελήσῃ , καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία , ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ , καὶ οἴσει χίμαιραν ἐξ αἰγῶν , θήλειαν ἄμωμον οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ . Καὶ τῆς θυσίας τὸν τρόπον , ὅπως ἂν γένοιτο , διειπών · Ἐὰν δὲ πρόβατον προσενέγκῃ , φησὶ , τὸ δῶρον αὐτοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας , θῆλυ ἄμωμον προσοίσει αὐτό . Συνίης οὖν , ὦ Παλλάδιε , τοῦ μυστηρίου τὸ βάθος , ὡς ἐν ἐσόπτρῳ καὶ σκιαῖς τοῖς ἀρχαιοτέροις ἀνατυπούμενον ; Ἰσομοιρεῖ γὰρ ὥσπερ τῷ μεγέθει τῶν πλημμελημάτων , ἡ τῶν θυμάτων προσαγωγή · καὶ μόσχος μὲν ἧν ὑπὲρ ἄρχοντός τε καὶ λαοῦ , κοινὴ τάχα που καὶ μίαν ἠῤῥωστηκότοιν τὴν ἁμαρτίαν . Ἔριφος δὲ εἷς , ὑπὲρ ἑνὸς , ἤτοι μιᾶς ψυχῆς · ἑαυτὸν γὰρ προσκεκόμικεν ὁ Χριστὸς , ἅμα μὲν ὑπὲρ πάντων , ὡς ἐν εἰκόνι τῷ μόσχῳ , βαρεῖ τε καὶ μεγάλῳ θύματι · Ὅπου γὰρ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία , φησὶν , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις . Ἐρίφου δὲ καὶ προβάτου δίκην , ὑπὲρ ἑκάστου καὶ ἰδικῶς διὰ τὸ ὡμοιῶσθαι , φημὶ , τοῖς ὑφ' ἁμαρτίαν , καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις λελογίσθαι , κατὰ τὰς Γραφάς · ἀνόμου δὲ τύπος , ὁ ἔριφος , ὡς ἄκαρπος καὶ ξηρός . Παρίστησι γοῦν ὁ Χριστὸς , ὡς πρόβατα μὲν ἐκ δεξιῶν , τοὺς ἁγίους , ὡς ἐρίφους δὲ καὶ ἐξ εὐωνύμων τοὺς τῆς ἀνομίας ἐργάτας . Οὐκοῦν τὸ ἐπίδοξον αὐτοῦ καὶ ὑπερφυὲς κατίδοι τις ἂν ὡς ἕν γε τῷ μόσχῳ . Τὸ δὲ ὁμοιοῦσθαι τοῖς καθ' ἡμᾶς , λελογίσθαι δὲ ὅτι καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις , διὰ τοῦ χιμάρου νοήσεις . Ἐσφάζετο δὲ καὶ ὡς πρόβατον , διὰ τὴν ἔμφυτον ἡμερότητα , καὶ τὴν εἰς πραότητα θυσίας ὑπεροχήν . Ὡς πρόβατον γὰρ ἤχθη , φησὶ , καὶ ὡς ἀμνὸς , ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν , ἄφωνος , οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ . Ἀλλ' εἰ μὲν εἴη τυχὸν ἡγούμενος ὁ ταῖς πλημμελείαις ἔνοχος , ἄρσην ὁ χίμαρος ἦν . Εἰ δὲ δή τις ἐν λαοῖς καὶ καθ' ἕνα , θῆλυ τὸ σφάγιον , κἂν εἴ τε πρόβατον εἴη τυχὸν , εἴτ' οὖν ἐξ αἰγῶν , καὶ ἐν τῇ τῶν θυμάτων διαφορᾷ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν οἰκονομίας τὸ σοφὸν , τοῦ νόμου κατασημαίνοντος . Ἡγεμονεῦον μὲν γὰρ ἀεί πώς ἐστι , καὶ ἐν τιμῇ πρώτῃ τὸ ἄρσεν , ἑπόμενον δὲ καὶ ἐν δευτέροις τὸ θῆλυ . Ἀναλόγως δὴ οὖν τοῖς ἑκάστου πταίσμασι , καὶ ἡ διὰ Χριστοῦ κάθαρσις ἔν γε τοῖς προεστηκόσι καὶ ἡγουμένοις , καὶ τοῖς ὑπὸ χεῖρα , καὶ καθ' ἕνα τε καὶ ὑπεζευγμένοις . Εἶεν γὰρ οὐκ ἐν ἴσοις αἰτιάμασι πεσόντες εἰς ἁμαρτίαν , ἡγούμενος καὶ λαὸς , ἀλλ' ἐν μείζοσι που πάντως , ἡγούμενοι . Τοιγάρτοι πλουσιωτέρᾳ διασμήχονται χάριτι . Συνίημι ὃ φής · ἄμεινον γὰρ θατέρου , τὸ ἄρσεν . Ἴδοις δ' ἂν ἐν Χριστῷ , τὸ ὡς ἐν δόξῃ διάφορον · ἄρχων μὲν γάρ ἐστι καὶ τῶν ὅλων καθηγητὴς ὁμολογουμένως , ὡς Θεὸς καὶ Κύριος . Γέγονε δὲ καὶ ὡς ἐν τάξει δεύτερος , διὰ τὸ ἀνθρώπινον , τέθειται δὲ καὶ ὑπὸ νόμον , ὡς ὑφηγούμενος . Πιθανὸς ὁ νοῦς . Καὶ ἑτέρους δὲ μολυσμῶν ἐπισυνάπτει τρόπους , καὶ τὸν ἐφ' ἑκάστῳ δὴ πάλιν , προκεχρησμῴδηκεν ἁγνισμὸν , ὡς ἐν Χριστῷ πληρούμενον . Ἔφη δὲ οὕτως · Ἐὰν δὲ ψυχὴ ἁμάρτῃ , καὶ ἀκούσῃ φωνὴν ὁρκισμοῦ , καὶ οὗτος μάρτυς ἢ ἑώρακεν , ἢ σύνοιδεν , ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃ , λήψεται τὴν ἁμαρτίαν . Ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἥτις ἐὰν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου , ἢ θνησιμαίου , ἢ θηριαλώτου ἀκαθάρτου , ἢ τῶν θνησιμαίων βδελυγμάτων τῶν ἀκαθάρτων , ἢ τῶν θνησιμαίων κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων , ἢ ἅψηται ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου , ἀπὸ πάσης ἀκαθαρσίας αὐτοῦ , ἧς ἂν ἁψάμενος μιανθῇ , καὶ ἔλαθεν αὐτὸν , μετὰ τοῦτο δὲ γνῷ , καὶ πλημμελήσῃ , ἡ ψυχὴ ἡ ἄνομος , ἡ διαστέλλουσα τοῖς χείλεσι κακοποιῆσαι ἢ καλῶς ποιῆσαι κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν διαστείλῃ ὁ ἄνθρωπος μεθ' ὅρκου , καὶ λάθῃ αὐτὸν πρὸ ὀφθαλμῶν , καὶ οὗτος γνῷ , καὶ ἁμάρτῃ ἕν τι τούτων · καὶ ἐξαγορεύσει τὴν ἁμαρτίαν περὶ ὧν ἡμάρτηκε κατ' αὐτῆς · καὶ οἴσει περὶ ὧν ἐπλημμέλησε Κυρίῳ , περὶ τῆς ἁμαρτίας ἧς ἥμαρτε , θῆλυ ἀπὸ τῶν προβάτων , ἀμνάδα ἢ χίμαιραν ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίας , καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ , ἧς ἥμαρτε , καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία . Ἄθρει δὴ οὖν ὅτι τὸν ὁρκισμοῦ φωνῆς ἐπαΐοντα , καὶ παρ' οὐδὲν ὅλως τὸ πρᾶγμα πεποιημένον , καὶ τὸν ἑτέροις ἔνοχον μολυσμοῖς , καὶ μὴν ἐπὶ τούτῳ , τὸν ἐπὶ τῇ ψευδορκίᾳ κατεγνωσμένον , ἐν ἴσῳ τε καὶ ἀπαραλλάκτῳ τίθησι πλημμελείας τρόπῳ · μολυσμὸς γὰρ ἀληθῶς ἐξαίσιος , καὶ εἰς αὐτό που τὸ λοῖσθον ἀναθρώσκει τῶν κακῶν , ἡ εἰς Θεὸν καταφρόνησις , καὶ ταῖς σαρκικαῖς ἀκαθαρσίαις ἐγγύς τε καὶ ἀδελφὸν τὸ πλημμέλημα , ἢ οὐκ ἐν ἴσῳ θετέον λόγῳ τὴν ἐπάρατον ψευδορκίαν καὶ ὁρκισμοῦ καταφρόνησιν ; Πάνυ μὲν οὖν · ἰσοπαλῆ γάρ πως ἐπ' ἀμφοῖν ἀεὶ τὰ ἐγκλήματα . Ἕψεται δὴ οὖν καὶ τούτοις ἡ λύσις δι' ἐξαγορεύσεώς τε καὶ μὴν καὶ ἀμνάδος , ἤτοι προβάτου σφαγῆς · Λέγε γὰρ σὺ τὰς ἀνομίας σου πρῶτος , φησὶν , ἵνα δικαιωθῇς . Καὶ μὴν καὶ ὁ θεῖος ἀναφωνεῖ Δαβίδ · Εἶπα · Ἐξαγορεύσω κατ' ἐμοῦ τὴν ἀνομίαν μου τῷ Κυρίῳ , καὶ σὺ ἀφῆκας τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου . Πλὴν , οὐκ ἀπόχρη εἰς τὴν τελείαν ἀπόνιψιν τὸ ἐξαγορεῦσαι μόνον , ἀπαλλάττει δὲ παντελῶς ὁ Χριστοῦ θάνατος , παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ ταῖς ἁπάντων ἡμῶν ἁμαρτίαις ἑαυτὸν ὑποφέροντος ὡς ἐν εἴδει παντὶ τῶν ἡμέρων ζώων · ἐν μόσχῳ δὴ λέγω , καὶ μὴν καὶ προβάτῳ καὶ αἰγί . Ἀπροφάσιστον δὲ ὥσπερ καθιστὰς ὁ νόμος τὸ ῥᾴθυμον εἰς θυσίαν , τοῖς ἐν μολυσμοῖς καὶ ἀκαθαρσίαις , εἰ μὴ μόσχον τις ἔχοι καὶ πρόβατον , τοῖς κατὰ χεῖρα καὶ ἐν ἰσχύϊ τιμᾷν ἀναπείθει , λέγων · Ἐὰν δὲ μὴ ἰσχύῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τὸ ἱκανὸν εἰς τὸ πρόβατον , οἴσει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ , ἧς ἥμαρτε , δύο τρυγόνας , ἢ δύο νοσσοὺς περιστερῶν Κυρίῳ , ἕνα περὶ ἁμαρτίας , καὶ ἕνα εἰς ὁλοκαύτωμα , καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺς τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας πρότερον , καὶ ἀποκνίσει ὁ ἱερεὺς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ σφονδύλου , καὶ οὐ διελεῖ , καὶ ῥανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ περὶ τῆς ἁμαρτίας , ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θυσιαστηρίου . Τὸ δὲ κατάλοιπον τοῦ αἵματος καταστραγγιεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου . Ἁμαρτίας γάρ ἐστι , καὶ τὸ δεύτερον ποιήσει ὁλοκαύτωμα ὡς καθήκει · καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς περὶ τῆς ἁμαρτίας , ἧς ἥμαρτε , καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ . Τρυγόνι μὲν δὴ καὶ περιστερᾷ παρεικαστέον εὖ μάλα τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν , ὅτι τὸ μέν ἐστιν εὐφωνότατόν τε καὶ λαλίστατον ἐν στρουθίοις , τὸ δὲ ὅτι μάλιστα πρὸς ἄκρον ἥκει πραότητος . Ἄμφω δὲ ἦν ἐν Χριστῷ . Πᾶσαν μὲν γὰρ κατεκήλησε τὴν οἰκουμένην τοῖς εὐαγγελικοῖς κηρύγμασι , τρυγὼν ἡ ἄνωθέν τε καὶ ἐξ οὐρανοῦ , λιγυρὸν ὥσπερ ἐνιεῖσα μέλος , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς κατατρανοῦσα θέλησιν . Ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης φησὶν , Ὃν ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς , τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ λαλεῖ . Ἐκάλει δὲ καὶ ἡμᾶς πρὸς μίμησιν τῆς ἐνούσης αὐτῷ πραότητός τε καὶ ἡμερότητος , οὕτω λέγων · Ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ' ὑμᾶς , καὶ μάθετε ἀπ' ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Λήψεται τοίνυν τὴν τρυγόνα , φησὶν , ὁ ἱερεὺς , καὶ ἀποκνίσει τῷ ὄνυχι . Σφάζεται γὰρ οὕτω τὰ ἐλαφρὰ τῶν στρουθίων . Πλὴν , οὐκ εἰσάπαν ἀποτεμεῖ , δῆλον δὲ ὅτι τὴν κεφαλήν . Πέπρακται γὰρ οὕτως ὁ Χριστοῦ θάνατος , οὐκ εἰς μερισμὸν , ἀλλ' εἰς ἕνωσιν . Τοιγάρτοι καὶ ἐν ἀρχαῖς ἐπὶ τὸ Πάσχα τιθεὶς νόμον , καταθύεσθαι μὲν προστέταχε τὸν ἀμνὸν , πλὴν Ἐν οἰκίᾳ βρωθήσεται , φησὶ , μιᾷ , καὶ οὐκ ἐξοίσετε τῶν κρεῶν αὐτοῦ ἔξω . Μεμέρισται γὰρ οὐδαμῶς ὁ Χριστὸς , ἀλλ' εἷς ὁλοκλήρως καὶ ἐν ἑκάστῳ καὶ ἐν πᾶσίν ἐστι , καὶ αὐτός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , συλλέγων ἡμᾶς εἰς ἕνωσιν τήν τε πρὸς ἀλλήλους ἐν ὁμοψυχίᾳ , καὶ τὴν δι' ἑαυτοῦ πρὸς Θεὸν ἐν Πνεύματι . Ὅτι τοίνυν οὐ μερισμοῦ πρόξενος , ἀλλ' ἑνώσεως πρὸς ἡμᾶς ὁ Χριστοῦ γέγονε θάνατος , ἐδήλου πλαγίως τὸ θύεσθαι μὲν τὸ στρουθίον , οὐ μὴν καὶ εἰσάπαν ἀποκείρεσθαι τοῦ σπονδούλου τὴν κεφαλήν · ὅτι δὲ ἁγιάζει τὴν Ἐκκλησίαν τῷ ἰδίῳ αἵματι , κατασημήνειεν ἂν , τὸ τῷ αἵματι τοῦ στρουθίου καταραίνεσθαι τὴν σκηνὴν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ . Μία δὲ τρυγὼν ὑπὲρ ἁμαρτίας , καὶ μία πάλιν , εἰς ὁλοκαύτωμα , νοεῖται δὲ δι' ἀμφοῖν ὁ Χριστὸς , καὶ ἀποθνήσκων ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ὁλοκαυτούμενος τῷ Πατρὶ , καὶ μὴν καὶ ἀντάλλαγμα τῆς ἁπάντων ζωῆς ἑαυτὸν ἀνατιθείς . Εὖ ἔφης . Ὑποβιβάζει γε μὴν ὁ νόμος καὶ εἰς τὸ λίαν εὐπόριστον τῆς θυσίας τὸν τρόπον · καὶ ἀναλόγως τοῖς ἑκάστου μέτροις ποιεῖσθαι προστάττει , τὸν ἐπὶ τοῖς ἀρίστοις ὄκνον ὑποτεμνόμενος πανταχῆ , καὶ ἀπροφάσιστον καθιστὰς τοῖς ἑλοῦσι τὸ ῥᾴθυμον . Γράφει δὲ ὧδε πάλιν · Ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ζεῦγος τρυγόνων , ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν , καὶ οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ , περὶ οὗ ἥμαρτε , τὸ δέκατον τοῦ οἶφι σεμιδάλεως περὶ ἁμαρτίας . Οὐκ ἐπιχεεῖ ἐπ' αὐτὸ ἔλαιον , οὐδὲ ἐπιθήσει ἐπ' αὐτῷ λίβανον , ὅτι περὶ ἁμαρτίας ἐστὶ , καὶ οἴσει αὐτὴν πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ δραξάμενος ὁ ἱερεὺς ἀπ' αὐτῆς πλήρη τὴν δράκα αὐτοῦ , τὸ μνημόσυνον αὐτῆς ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων Κυρίου , ἁμαρτία ἐστί . Καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς , περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ , ἧς ἥμαρτεν ἀφ' ἑνὸς τούτων , καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ . Τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔσται τῷ ἱερεῖ , ὡς θυσία τῆς σεμιδάλεως . Ἀλλ' ἔν γε δὴ τούτοις , περὶ Χριστοῦ μὲν οὐκέτι , τὴν δὲ τοῦ προσάγοντος ζωὴν , καὶ τὴν ἐν Χριστῷ πρόσοδον , καὶ τὴν εἰς Θεὸν ἀφιέρωσιν , ὁ τῆς θυσίας ἡμῖν ὑποφαίνει τρόπος . Προσφέρεται μὲν γὰρ σεμίδαλις ἄρτου γένεσις . Ζωῆς δὲ τύπος , ὁ ἄρτος · ἀλλ' οὔτε λιβάνῳ καταπάττεσθαι δεῖν αὐτὴν , οὔτε μὴν ἐλαίῳ δεδεῦσθαι λέγει , σοφήν τε καὶ ἀναγκαίαν τοῦ τοιοῦδε τὴν ἀφορμὴν εὖ μάλα προαναφωνῶν , ὅτι περὶ ἁμαρτίας ἐστὶν , ἧς ἂν εἴη πάντη τε καὶ πάντως ἀπωτάτω τὸ ἱλαρὸν , ὡς ἐν ἐλαίῳ νοούμενον , καὶ μέν τοι τὸ εὐῶδες , ὡς ἐν λιβάνῳ τυχόν · εἴη δ' ἂν οὐκ ἀμφίλογον , ὅτι χρῆμα στυγνὸν καὶ ἄοσμον ἀληθῶς , ἡ ἐν ἡμῖν ἁμαρτία . Καταπλουτήσει δὲ ἐφ' ἑαυτῇ , τῆς ἀρετῆς ἀεί πως τὸ ἱλαρὸν , δι' ἐλπίδος τῆς εἰς Θεὸν πολὺ τὸ εὐῶδες ἐχούσης , ὡς ἐν πιότητι δηλονότι τῇ νοητῇ . Τύπος οὖν ἄρα ζωῆς , τῆς μὴ ἐχούσης τὸ ἱλαρὸν καὶ εὐωδίας ἐρήμης , ἡ λιβάνου δίχα καὶ ἐλαίου σεμίδαλις , ἀλλ' ἐν Χριστῷ καὶ αὐτὴ μεταστήσεται πρὸς τὸ ἱλαρόν . Δέχεται δὲ καὶ τὸ εὐῶδες ἐν πίστει , καὶ προσφέρεται τῷ Θεῷ δι' αὐτοῦ , τοῦ διασμήχοντος τοὺς μεμολυσμένους , καὶ ἀπονίζοντος νοητῶς τοὺς ἐναλόντας ἀκαθαρσίᾳ . Δράξεται γὰρ , φησὶν , ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως , καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων Κυρίῳ . Ἐν Χριστῷ γὰρ ἡμῶν ἡ προσαγωγὴ , καὶ δι' αὐτοῦ προσίεμεν οἱ μεμολυσμένοι . Δικαιούμεθα δὲ διὰ πίστεως , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνατιθέμεθα τῷ Πατρὶ , ἑαυτοὺς μὲν οὐκέτι , Χριστὸν δὲ τὸν ἐν ἡμῖν , εὐωδίαν ἔχοντες τὴν πνευματικήν . Ἀτρεκὴς ὁ λόγος . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις , καὶ εἰ γένοιτό τινας προσκροῦσαι Θεῷ , καὶ ὑφελέσθαι τι τῶν ἡγιασμένων , εἴτ' οὖν ἀνήνασθαι τὸ ἐπηγγελμένον , καὶ μηδὲ παραχρῆμα προσενεγκεῖν , καὶ τὸ ῥᾴθυμον ἐν τούτοις , λήθης ἔγκλημα παθεῖν , διακαθαίρει πάλιν . Γέγραπται γὰρ ὡδί · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Ψυχὴ ἢ ἂν λάθῃ αὐτὴν λήθη , καὶ ἁμάρτῃ ἀκουσίως ἀπὸ τῶν ἁγίων Κυρίου , καὶ οἴσει τῆς πλημμελείας αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων , τιμῆς ἀργυρίου σίκλων , τῷ σίκλῳ τῶν ἁγίων , περὶ οὗ ἐπλημμέλησε · καὶ ὃ ἥμαρτεν ἀπὸ τῶν ἁγίων , ἀποτίσει αὐτὸ , καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ' αὐτὸ , καὶ δώσει αὐτὸ τῷ ἱερεῖ , καὶ ὁ ἱερεὺς ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ κριῷ τῆς πλημμελείας , καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ . Πάνδεινον γὰρ ἀληθῶς , τὸ ὑφελέσθαι τι τῶν ἡγιασμένων καὶ ἀνατιθεμένων εἰς δόξαν Θεοῦ . Ἐν ἴσῳ δὲ τρόπῳ διαβεβλήσεται , καὶ οὐκ ἐν μικραῖς αἰτίαις , τὸ μὴ ἀποτίσαι τὰ ἐπηγγελμένα . Τέκνον γὰρ , φησὶν , ἐὰν εὔξῃ εὐχὴν τῷ Κυρίῳ , μὴ χρονίσῃς τοῦ ἀποδοῦναι αὐτήν · ἀγαθὸν τὸ μὴ εὔξασθαί σε , ἢ τὸ εὔξασθαι , καὶ μὴ ἀποδοῦναι . Ψάλλει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · Εὔξασθε καὶ ἀπόδοτε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν . Ἐκολάζοντο δὲ καὶ οἱ Ἠλεὶ παῖδες , ὑποκλέπτοντές τινα τῶν ἁγίων , καὶ σφετεριζόμενοι τὰ τοῦ Θεοῦ . Τίς οὖν ἂν γένοιτο καὶ τοῦδε τυχὸν ἡ ἄφεσις ; Ἢ πῶς ἂν ἐκλύσοιεν αἰτίας τὸν πόδα , καὶ ἀπαλλάττοιτό τις ; Πρῶτον μὲν εἰ πλουσιωτέραν τῶν ὑφαιρεθέντων ποιοῖτο τὴν ἀντέκτισιν · Προσθήσει γὰρ τὸ ἐπίπεμπτον , φησὶν , εἶτα κριὸν εἰς θυσίαν εἰ προσοίσειεν ὠνητόν . Τύπος ἂν εἴη τὸ χρῆμα , Χριστοῦ , ὃν οἱ τῶν Ἰουδαίων προεστηκότες ἐξεπρίαντο τρόπον τινὰ , τριάκοντα δηναρίων , ἃ τῷ προδότῃ κατέθεντο μαθητῇ . Οὐκοῦν ἐν Χριστῷ , καὶ τῶν εἰς Θεὸν αἰτιαμάτων , ἡ ἄφεσις . Ὅτι δὲ καὶ τῶν εἰς ἀνθρώπους ἀδικημάτων ἀπαλλάξειεν ἂν αὐτὸς , ἀταλαίπωρον ἰδεῖν , τὸν γείτονά τε καὶ ἐφεξῆς ἀνεγνωκόσι νόμον . Ἔχει δὲ οὕτω · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Ψυχὴ ἣ ἂν ἁμάρτῃ , καὶ παριδοῦσα παρίδῃ τὰς ἐντολὰς Κυρίου , καὶ ψεύσεται τὰ πρὸς τὸν πλησίον ἐν παραθήκῃ , ἢ περὶ κοινωνίας , ἢ περὶ ἁρπαγῆς , ἢ ἠδίκησέ τι τὸν πλησίον , ἢ εὗρεν ἀπώλειαν , καὶ ψεύσηται περὶ αὐτῆς , καὶ ὀμόσῃ ἀδίκως περὶ ἑνὸς ἀπὸ πάντων , ὧν ἐὰν ποιήσῃ ὁ ἄνθρωπος , ὥστε ἁμαρτεῖν ἐν τούτοις . Καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν ἁμάρτῃ , καὶ πλημμελήσῃ , καὶ ἀποδῷ τὸ ἅρπαγμα , ὃ ἥρπασεν , ἢ τὸ ἀδίκημα , ὃ ἠδίκησεν , ἢ τὴν παραθήκην , ἥτις παρετέθη αὐτῷ , ἢ τὴν ἀπώλειαν , ἣν εὗρεν ἀπὸ παντὸς πράγματος , οὗ ὤμοσε περὶ αὐτοῦ ἀδίκως , καὶ ἀποτίσει αὐτὸ τὸ κεφάλαιον , καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ' αὐτὸ , τίνος ἐστὶν , αὐτῷ ἀποδώσει ᾗ ἡμέρᾳ ἐλεγχθῇ , καὶ τῆς πλημμελείας αὐτοῦ οἴσει τῷ Κυρίῳ κριὸν ἀπὸ τῶν προβάτων ἄμωμον , τιμῆς , εἰς ὃ ἐπλημμέλησε . Καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου , καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ περὶ ἑνὸς ἀπὸ πάντων ὧν ἐποίησε καὶ ἐπλημμέλησεν ἐν αὐτῷ . Ὁρᾷς τῆς ἀποκαθάρσεως ἐν ἴσῳ τρέχοντα , καὶ πληρούμενον δι' ἀμφοῖν τὸν τρόπον ; Ἐκτίσει γὰρ δὴ σὺν πλεονασμῷ , καὶ κριοῦ προσαγωγῇ · τά τε εἰς Θεὸν ἐγκλήματα , τά τε εἰς ἀδελφοὺς καὶ ὁμογενεῖς ἀποκρούεσθαι δεῖν ὁ νόμος εὖ μάλα διεκελεύετο . Μερικὴ δὲ οὔτι που δικαίωσις ἐν Χριστῷ , τελεία δὲ μᾶλλον τοῦ κατασπιλοῦν εἰωθότος ἀπόνιψις · τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ , ἔχει ζωὴν αἰώνιον , καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται , ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν . Εἰ δὲ τὸ κρίνεσθαι διαπέφευγεν , ὁ τὴν ἐν πίστει δικαίωσιν εἰσποιητὴν ἔχων διὰ Χριστοῦ , πᾶσά πως ἀνάγκη λέγειν ὡς διέδρα τὰ ἐγκλήματα · καὶ τρόπος αἰτιαμάτων ἰσχύσειεν ἂν οὐδεὶς , κατά γε τοιοῦδε , φημί . Θεὸς γὰρ ὁ δικαιῶν , τίς ὁ κατακρίνων ; Οὐκοῦν τοῖς λελυπημένοις τῶν ἀδελφῶν , διὰ πραγμάτων ἀπολογούμενοι , τὴν ἐν Χριστῷ δικαίωσιν ἑτοιμοτάτην εὑρήσομεν . Οὕτω καὶ Ζακχαῖος ὁ τελώνης κεκλημένος εἰς ἀποστολὴν , οὐχ ὡς ἕψεται μόνον τῷ κεκληκότι κατεπηγγέλλετο , ἀλλὰ καὶ πάντα ὅσα ἂν ἠδίκησεν ἀποδώσειν ἐν τετραπλῷ . Χρῆναι γὰρ οἶμαι τοὺς μέλλοντας ἔν γε δὴ σφίσιν αὐτοῖς ἔνοικον διὰ τοῦ Πνεύματος ποιεῖσθαι Χριστὸν , προαπονίζεσθαι ῥύπους , καὶ προαποσμήχειν ἐγκλήματα , λαμπρὰν δὲ οὕτω καὶ ἀκηλίδωτον ἀποφαίνειν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ψυχὴν , καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ θεσπέσιος Μελῳδὸς ἐν καλῷ τῆς τοιαύτης ἀρετῆς γεγονὼς , ἀνεφώνει λέγων · Ἑτοίμη ἡ καρδία μου , ὦ Θεὸς , ἑτοίμη ἡ καρδία μου , ᾄσομαι καὶ ψαλῶ . Ὥσπερ γὰρ καθαροῖς μὲν οὖσι τοῖς ἐρίοις ἐνιζάνουσιν αἱ βαφαὶ , εἰ δὲ ῥύπου τι μέτεισι λείψανον , εὐαπόβλητον εὐθὺς τὸ εἰσκεκριμένον , καὶ ἀσφαλῆ τὴν ἕδραν οὐκ ἔχον ἐν αὐτοῖς · οὕτω καὶ ἡ Χριστοῦ μέθεξις , ταῖς μὲν ἁγίαις καὶ καθαραῖς εἰσδύεται ψυχαῖς , ταῖς δὲ μὴ οὕτως ἐχούσαις , οὐδ' ἂν ὅλως ἐνιζήσειεν · Ἅγιον γὰρ πνεῦμα σοφίας φεύξεται δόλον , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ οὐ κατοικήσει ἐν σώματι κατάχρεῳ ἁμαρτίαις . Οὐκοῦν θεραπεύοντες τοὺς ἠδικημένους , καὶ τοῖς εἰς φιλίαν κατορθώμασι τὰς τῶν ἀδελφῶν ἀποκείροντες λύπας , αἰτίας ἑαυτοὺς ἁπάσης ἀπαλλάξομεν , καὶ τὴν ἐν Χριστῷ κερδανοῦμεν ἄφεσιν . Ὀρθότατα ἔφης . Βούλει δὴ τούτοις καὶ ἑτέρους ἐννοιῶν ἐπισυλλέγοντες τρόπους , τά τε ἐκ μολυσμῶν ἐγκλήματα , καὶ τὰ ἐφ' ἑκάστῳ τεθεσπισμένα πρὸς ἀποκάθαρσιν ἐξηγώμεθα ; Πάνυ μὲν οὖν , ἀμφιλαφεστέραν γὰρ οὕτω τὴν ὄνησιν ἐξεργάσαιτ' ἂν ἡμῖν ὁ ἐπὶ τῷδε λόγος . Γέγραπται τοίνυν ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐξαποστειλάτωσαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς πάντα λεπρὸν , καὶ πάντα γονοῤῥυῆ , καὶ πάντα ἀκάθαρτον ἐπὶ ψυχῇ , ἀπὸ ἀρσενικοῦ ἕως θηλυκοῦ , ἐξαποστείλατε ἔξω τῆς παρεμβολῆς , καὶ οὐ μὴ μιανοῦσι τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν , ἐν οἷς ἐγὼ καταγίνομαι ἐν αὐτοῖς . Ὅτι μὲν οὖν τοῖς ἐξ ἀνάγκης καὶ ἀβουλήτως συμβαίνουσιν , οὐκ ἂν , οἶμαι , δόξειεν εἰκότως ἐπιτιμᾷν ὁ νόμος ἡμῖν , ἐν τούτοις , παντί τῳ σαφές · κολάζεται γὰρ ἀνθ' ὅτου , τὸ σώματος πάθος , καὶ τὴν ἐκ νόμου κατάῤῥησιν ὅπως ἂν ἔχοι δικαίαν , ὁ σαρκικαῖς ἀῤῥωστίαις περιπεσών ; σοφὸν οὖν ἄρα καὶ ἀναγκαῖον εἰς εἰκόνα καὶ τύπον τῶν ἐν ψυχαῖς νοσημάτων , δέχεσθαι τὰ σωματικά . Εἴη γὰρ ἂν οὕτω πνευματικὸς ὁ νόμος , καὶ ψῆφος ὁσία τὰ ἐφ' ἑκάστῳ παρὰ Θεοῦ κατὰ καιροὺς κεχρησμῳδημένα , οὐχὶ τοὺς ἀνεθελήτοις ἐναλόντας νόσοις , ταῖς δίκαις ὑπάγοντα , ἀλλ' οἷς ὁ τοῦ πλημμελῆσαι λόγος , ὁσίαν ἂν ἔχοι τὴν ἐπίπληξιν . Ὡς εὖγε δὴ φής . Ἀποπέμπεσθαι μὲν οὖν τῆς παρεμβολῆς προστέταχε λεπρὸν , ἰσχνοτάτην δὲ λίαν ἐπ' αὐτῷ ποιεῖται τὴν βάσανον , καὶ δοκιμάζεσθαι δεῖν ἐπιτάττει τὴν νόσον , οὕτω λέγων · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν καὶ Ἀαρὼν , λέγων · Ἀνθρώπῳ ἐάν τινι γένηται ἐν δέρματι χρωτὸς αὐτοῦ οὐλὴ σημασίας τηλαυγὴς , καὶ γένηται ἐν δέρματι χρωτὸς αὐτοῦ ἁφὴ λέπρας , ἀχθήσεται πρὸς Ἀαρὼν τὸν ἱερέα , ἢ ἕνα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν ἱερέων · καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἐν δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ , καὶ ἡ θρὶξ ἐν τῇ ἁφῇ μεταβάλῃ λευκὴ , καὶ ἡ ὄψις τῆς ἁφῆς ταπεινὴ ἀπὸ δέρματος τοῦ χρωτὸς , ἁφὴ λέπρας ἐστὶ , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς , καὶ μιανεῖ αὐτόν . Ἐὰν δὲ καὶ τηλαυγὴς λευκὴ ᾖ ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ , καὶ ταπεινὴ μὴ ᾖ ἡ ὄψις αὐτῆς ἀπὸ τοῦ δέρματος , καὶ ἡ θρὶξ αὐτοῦ οὐ μετέβαλε τρίχα λευκὴν , αὐτὴ δέ ἐστιν ἀμαυρὰ , καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρας · καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ , καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ μένει ἐναντίον αὐτοῦ , οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι , καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἑπτὰ ἡμέρας τὸ δεύτερον , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ τὸ δεύτερον . Καὶ ἰδοὺ ἀμαυρὰ ἡ ἁφὴ , οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι , καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς · σημασία γάρ ἐστι . Καὶ πλυνάμενος τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καθαρὸς ἔσται . Ἐὰν δὲ μεταβαλοῦσα μεταπέσῃ ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι , μετὰ τὸ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἱερέα τοῦ καθαρίσαι αὐτὸν , καὶ ὀφθήσεται τὸ δεύτερον τῷ ἱερεῖ , καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεὺς , καὶ ἰδοὺ μετέπεσεν ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι , καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύς · λέπρα ἐστίν . Ἰσχνομυθία μὲν οὖν τὸ χρῆμά ἐστιν , ὦ Παλλάδιε , καὶ οὐχ ἕτοιμος ἑλεῖν ὁ ἐπὶ τοῖσδε λόγος . Ἀναγκαῖον δὲ οἶμαι συνενεγκόντα τὸν νοῦν , ὡς ἐν ὀλίγοις εἰπεῖν , τὸ τί ἂν βούλοιτο δηλοῦν ὁ νόμος . Προεξηγήσομαι δὲ τέως τοῦ πάθους τὴν διαφοράν . Λέπρα μὲν οὖν τοῖς ἀνθρωπίνοις σώμασι παγχάλεπόν ἐστι πάθος , καὶ δυσδιάφυκτον καὶ βορόν · συμβαίνει δὲ κατὰ νέκρωσιν . Κοιλαίνεται μὲν γὰρ τὸ τραῦμα εὐθὺς , δαπανωμένου τοῦ δέρματος , καὶ εἰς βάθος ἀεὶ συνιζάνοντος · ἅτε δὴ , καὶ διερπούσης ἀεὶ πρὸς τὸ κάτω τῆς φθορᾶς . Ὅθεν τοι , καθάπερ ἐγῷμαι , καὶ ἡ θρὶξ ἐπανθοῦσα τοῖς τόποις μαραινομένη , καταλευκαίνεται , καὶ οἱονεί τι φυτὸν τῇ ὑποκειμένῃ συγκαταφθείρεται γῇ . Λέπρα μὲν οὖν τὸ τοιόνδε πάθος . Λεύκη δὲ πάλιν , ἀῤῥώστημα σαρκικὸν τῇ λέπρᾳ προσεοικὸς , πλὴν οὐκ ἐνίησι τὸ λυποῦν εἰς βάθος , οὔτε μὴν εἰσπέμπει τοῖς ἔσω τῆς νόσου τὴν αἴσθησιν , ἐπινήχεται δὲ ὥσπερ ἄκρῳ τε , καὶ μόλις ἐπανθοῦσα τῷ σώματι , καὶ οὐδὲ τρίχα μεθίστησιν εἰς τὸ λευκὸν , οὔτε μὴν ἀκαθέκτως εὐρύνεται , ἀλλ' ὀλίγοις κομιδῇ τοῖς ἐπικουρήμασιν εὐκόλως ἀνασειράζεται , καὶ ὑπονοστεῖ πρὸς ὑγιὲς ἡ ἐπανθοῦσα σάρξ . Οὐκοῦν ἡ μὲν λέπρα , νέκρωσις ὁμολογουμένη , ἐν ὑποψίαις δέ πως τῆς λέπρας ἡ λεύκη , οὐ μὴν ἔτι καὶ τὸ αὐτὸ κατὰ ἀλήθειαν , λέπρα καὶ νέκρωσις . Καταψηφίζεται τοίνυν ὁ νόμος τοῦ λεπροῦ τὸ ἀκάθαρτον , ὡς ἤδη παθόντος τὴν νέκρωσιν . Ἀνίησι δὲ τοῦ ἐγκλήματος , τὸν λεύκην ἠῤῥωστηκότα , ὡς ἐν ὑποψίαις μὲν γεγονότα τοῦ λεπρᾷν , οὐ μὴν ἔτι καὶ λελεπρωμένον . Τοιγάρτοι , φησὶν , εἰ γένοιτο οὐλὴ σημασίας , καὶ ἁφὴ λέπρας , καὶ κοιλοτέρα ἡ ὄψις τοῦ δέρματος , καὶ μὴν καὶ τριχὸς εἰς λευκότητα μεταβολὴ , συναποθνησκούσης τάχα που τῇ ὑποκειμένῃ σαρκὶ , λέπρα δὴ πάντως ἔσται . Ἕρπει γὰρ εἰς βάθος ἡ νέκρωσις . Εἰ δὲ δὴ γένοιτό τις λεύκη σημασίας , δίχα κοιλότητος τῆς ἐν δέρματι , καὶ τριχὸς εἰς λευκότητα μεταβολῆς , δοκιμαζέσθω , φησὶ , παρὰ τοῦ ἱερέως , καὶ ἀφοριζέσθω δεύτερον · τὸ ἀπεικὸς γὰρ οὐδὲν , ὡς καὶ αὐτὴ τῶν ἡμερῶν ἡ παράτασις , τὸ ἀῤῥώστημα βασανίζουσα , παραδείξειεν ἂν ἔσθ' ὅτε τοῖς ἐρευνῶσι τὸ ἀκριβές . Ἡ μὲν γὰρ θρὶξ ὑπομένει τὸ ἑτερόχρουν , κοιλαινομένου τοῦ δέρματος , μετακεχώρηκε δὲ πρὸς λέπραν ἡ λεύκη . Οὐδενὸς δὲ τούτων γεγονότος , Ἀνείσθω , φησὶ , τῆς αἰτίας . Οὐ γάρ τοι λέπρα τὸ πάθος , ἀλλὰ τὸ λέπρᾳ προσεοικὸς , καὶ ἀγχοῦ δὴ μάλα , τοῦτ' ἔστιν , ἡ λεύκη . Ὁ μὲν οὖν ἐν προχείρῳ λόγος , καὶ ἡ τοῦ πράγματος διασάφησις ἀποχρῶσαν ἔχει τὴν παράθεσιν . Ἀλλὰ φέρε λέγωμεν τὰ πνευματικὰ , καὶ τῶν εἰς νοῦν τε καὶ κεκρυμμένων ἐννοιῶν ἁπτώμεθα . Ὡς καλὸν τὸ χρῆμα καὶ ὀνησιφόρον . Χρὴ τοίνυν ἡμᾶς τοὺς ἐν Χριστῷ ζωοποιουμένους , ζωοποίησιν δέ φημι τὴν πνευματικὴν , νεκρῶν ἔργων ἀποφοιτᾷν , καὶ ὡς ἀπωτάτω χωρεῖν , εἶεν δ' ἂν , οἶμαι , ταυτὶ , τὰ δι' ὧν ἂν γένοιτο κατανεκροῦσθαι ψυχὴν , καὶ ἀποψύχεσθαι νοῦν , ἀχαλίνως ἐκνενευκότα πρὸς τὰ σαρκός τε καὶ κόσμου . Εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὲς , ὡς ὁ εἰς τὴν σάρκα σπείρων , ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν · καὶ οἱ κατὰ σάρκα ζῶντες Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται , ὅτι δὲ καὶ τεθνήξονται πῶς ἂν εἴη λοιπὸν ἢ πόθεν ἀμφίλογον ; Νεκρὸς οὖν ἄρα , καὶ τοῖς τῆς νεκρότητος ἔργοις ἐνισχημένος , ὁ ψυχήν τε καὶ νοῦν ἐκμεμολυσμένος , καὶ μὴν καὶ φαυλότητος ἀνάπλεως κοσμικῆς . Καὶ νοητὴν ἀληθῶς , εἴπερ ἂν ἕλοιτό τις τὴν τοιάνδε λέπραν εἰπεῖν , οὐκ ἂν ἁμάρτοι τοῦ πρέποντος . Ἀκάθαρτος οὖν ὁ τοιοῦτος ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ Χριστοῦ . Καταμιανεῖ γὰρ αὐτὸν , φησὶν , ὁ ἱερεύς . Ἀκούσεται γὰρ ἐπὶ τοῦ θείου βήματος , τοῖς ἄγαν φιλαμαρτήμοσιν ἐναρίθμιος ὤν · Πορεύετε ἀπ' ἐμοῦ , ἐργάται ἀνομίας , οὐκ οἶδα ὑμᾶς . Λεύκῃ γε μὴν καὶ οὐλῇ σημασίας παρεικαστέον τοὺς ἐν ψιλαῖς ταῖς ἐπιθυμίαις κειμένους ἔτι , καὶ οὔπω πρὸς ἔργον ἥκοντας λογισμοῦ . Ἢ οὐχὶ δὴ φὴς ὑπάρχειν ἀληθὲς , ὡς προαναθρώσκουσιν ἐν ἡμῖν καὶ οἱονεὶ προανίσχουσι τῶν ἀποτελεσμάτων αἱ ἡδοναὶ καὶ λογισμοὶ , καλοῦντες ἐπί τι τῶν διαβεβλημένων ἐκ νόμου ; Φημί · μεμνήσομαι γὰρ τοῦ μακαρίου Δαβὶδ λέγοντος · Πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι , ἐγὼ ἐπλημμέλησα . Ὀρθότατα ἔφης · πρὸ γάρ τοι τῶν ἀποτελεσμάτων , γίνεται δὴ πάντως ἐν πλημμελείαις ὁ νοῦς , προωδινήσας τὴν ἡδονὴν , πλὴν ἐν μόναις ἔτι ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ἁμαρτίας κειμένης , ἕστηκεν ἐν μεταιχμίῳ , πρὸς ἄμφω βλέπων ὁ νοῦς · καὶ ἐλευθέραν ἔχων ἐφ' ὅπερ ἂν ἕλοιτο τὴν ῥοπὴν , καὶ πεπονθὼς οὔπω τὴν νέκρωσιν , ἀγχοῦ δὲ δὴ σφόδρα γεγονὼς τοῦ κακοῦ , καὶ ἐν ὠδῖσιν ἔχων τὸ πάθος . Τοιουτονί τι σαφῶς καὶ ὁ τοῦ Σωτῆρος ἡμῖν ὑπεφώνησε μαθητής . Μηδεὶς γὰρ , φησὶ , πειραζόμενος λεγέτω , ὅτι Ἀπὸ Θεοῦ πειράζομαι . Ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν , πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα . Ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος . Εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα , τίκτει ἁμαρτίαν . Ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα , ἀποκύει θάνατον . Ἀληθές . Οὐκοῦν τὸ ἐκτεθνάναι τυχὸν , ὡς ἐν λέπρᾳ , φημὶ τῇ νοητῇ , καὶ ὡς ἐν πάθει τῷ κατὰ νέκρωσιν τὴν ἐξ ἁμαρτίας , οὐκ ἐν μόναις ἂν γένοιτο ταῖς ἐπιθυμίαις , ἀλλ' ἐν ταῖς ἐκβάσεσι τῶν ἀποτελεσμάτων , καὶ ἕως μὲν ἔστιν ἐν ὠδῖσιν ἔτι τοῦ νοῦ τὸ κακὸν , οὔπω νέκρωσις , οὔπω θάνατος , οὐ γὰρ πᾶσα ἁμαρτία πρὸς θάνατον , ὡς ὁ τοῦ Σωτῆρος εἴρηκε μαθητὴς , ἀλλ' ἐν ὑποψίαις ἔτι τοῦ παθεῖν τὰ νεκροῦν εἰδότα . Ἐν δοκήσει δέ πως ἢ ἀγχοῦ τῆς λέπρας , τὴν λεύκην ἐλέγομεν . Ὄψεται , φησὶν , ὁ ἱερεὺς , τὸν τῷ πάθει κάτοχον , φημὶ δὴ τῇ λεύκῃ , καὶ εἰ μὲν ὁρῷτο μὴ μεταβάλλουσα πρὸς λέπραν , οὐ καταμιανεῖ αὐτὸν , ἀφοριεῖ δὲ μᾶλλον · οὐ γὰρ ἀνεπίπληκτον παρὰ Θεῷ , κἂν γοῦν ἐν ἐπιθυμίαις καὶ ἀγχοῦ γενέσθαι τοῦ κακοῦ . Εἰ δὲ παραιτοῖτο , φησὶ , τὸ πάθος τὴν μεταβολὴν , οὐκ εἰς τὸ χεῖρον ἐκνενευκὸς , καθαρὸς ἔστω , φησίν . Ἄριστον δὴ οὖν καὶ σωτήριον ἀληθῶς τὸ , παραιτεῖσθαι τὴν νέκρωσιν , τὴν ὡς ἐν ἔργοις φημὶ , καὶ αὐτοῖς ἤδη πως τοῖς ἀποτελέσμασι τὸν νοῦν ἀποψύχουσαν . Σοφὸν δὲ πρὸς τούτῳ , τὸ ἀπονεύειν εὖ μάλα πειρᾶσθαι τὰ πάθη , καὶ εἰ ἐν ψιλαῖς ἔτι ταῖς ἐπιθυμίαις ὁρῷτο συμβαίνοντα · τουτὶ γὰρ , οἶμαι , ἐστὶ τὸ λέπρας αὐτῆς καὶ λεύκης ἀποφοιτᾷν . Διεπύθου γὰρ ὅτι πλείστης ὅσης τὰ καθ' ἡμᾶς ἐποπτείας ἀξιοῖ Θεὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ Ἐμμανουὴλ , ὁ μέγας ἡμῶν Ἀρχιερεὺς , καὶ προσίεται μὲν τὸ φαῦλον ἐκνενιμμένους , ἐκπέμπει δὲ δὴ τῆς τῶν ἁγίων παρεμβολῆς , εἰ καταθεῷτο μεμολυσμένους . Ἀληθὴς ὁ λόγος . Ἅγιοι γὰρ ἔσεσθε , φησὶν , ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι . Ἐπιτήρει δὲ , ὅτι πλυνάμενον τὰ ἱμάτια τὸν τῆς αἰτίας ἀπηλλαγμένον , καθαρὸν ἔσεσθαί φησι , τὴν δι' ὕδατος κάθαρσιν προαναφωνῶν ὁ νόμος , καὶ ὡς ἐν τύποις ἡμῖν τοῖς ἐν αἰσθήσει σωματικῇ , τὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος καταγράφων μυστήριον . Συνίημι . Θέα δὴ οὖν , ὦ Παλλάδιε , τὸ πολὺ λίαν ἐντενὲς τοῦ νόμου . Μετατάττει γὰρ ὥσπερ τὰς ἐννοίας ἡμῶν ἐπὶ τὸ ἐναντίως ἔχον , καὶ τὸ τελοῦν εἰς ὄνησιν διὰ παντὸς ὥσπερ ὑποφαίνει τρόπου . Πῶς δὴ φής ; Ἔφη γὰρ πάλιν · Καὶ ἁφὴ λέπρας , ἐὰν γένηται ἐν ἀνθρώπῳ , καὶ ἥξει πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς , καὶ ἰδοὺ οὐλὴ λευκὴ ἐν τῷ δέρματι , καὶ αὕτη μετέβαλε τρίχα λευκὴν , καὶ ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦς τῆς σαρκὸς τῆς ζώσης ἐν τῇ οὐλῇ , λέπρα παλαιουμένη ἐστὶν ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ , καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς , καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν , ὅτι ἀκάθαρτός ἐστιν . Ἐὰν δὲ ἀνθοῦσα ἐξανθήσῃ λέπρα ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ , καὶ καλύψῃ ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τῆς ἁφῆς ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ποδῶν αὐτοῦ , καθ' ὅλην τὴν ὅρασιν τοῦ ἱερέως , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς , καὶ ἰδοὺ ἐκάλυψεν ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ , καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν , ὅτι πᾶν μετέβαλε λευκὸν , καὶ καθαρός ἐστι . Καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ὀφθῇ ἐν αὐτῷ χρὼς ζῶν , μιανθήσεται · καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὸν χρῶτα τὸν ὑγιῆ , καὶ μιανεῖ αὐτόν . Ὁ χρὼς ὁ ὑγιὴς , ἀκάθαρτός ἐστι · λέπρα ἐστίν . Ἐὰν δὲ ἀποκαταστῇ ὁ χρὼς ὁ ὑγιὴς , καὶ μεταβάλῃ λευκὴ , καὶ ἐλεύσεται πρὸς τὸν ἱερέα · καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς , καὶ ἰδοὺ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ εἰς τὸ λευκὸν , καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺς τὴν ἁφὴν , καὶ καθαρός ἐστι . Καὶ τίς ἂν νοοῖτο πρὸς ἡμῶν ἔν γε τούτῳ τῆς ἀντιστροφῆς ὁ τρόπος ; Οὐ γὰρ δὴ συνίης ὅτι λέπραν μὲν εἶναι διεβεβαιούμεθα , τὴν ἐκ μέρους νέκρωσιν ἐν ζώσῃ σαρκὶ , καὶ ἀπόβλητος ἦν ὁ τῇ νόσῳ κάτοχος , ὡς μεμολυσμένος ; Συνίημι . Ἄθρει δὴ οὖν , ὅτι περιτρέπεταί πως ἡμῖν τὸ χρῆμα δὴ πάλιν εἰς τὸ ἐναντίως ἔχον . Εἰ γὰρ δὴ γένοιτο , φησὶν , ὅλος διόλου λεπρὸς , καὶ νεκρώσει κάτοχος , οὐδὲν ἔχων ὑγιὲς , ἀνείσθω δὴ τότε τῶν εἰς μολυσμὸν ἐγκλημάτων , καθαρός ἐστι . Χρωτὸς δὲ δὴ ζῶντος εἰ μὲν εἴη τι λείψανον ἐν αὐτῷ , Καταγραφέτω , φησὶν , ὁ ἱερεὺς αὐτοῦ τὴν ἀκαθαρσίαν · μιανεῖ γὰρ αὐτὸν ὁ χρὼς ὁ ζῶν , καὶ λεπρός ἐστιν · ἰσομοιρήσει καὶ τόδε τοῖς εἰς λέπραν αἰτιάμασιν . Οὐκ ἂν ἔχοιμι νοεῖν ὅ τί ποτέ ἐστιν , ὃ φής . Εἰ γὰρ ἡ ἐκ μέρους λέπρα καταμιανεῖ τινας , πῶς ἀποφήνειε καθαροὺς ἡ εἰσάπαν καὶ ὁλοτελής ; Ἰσχνομυθία μὲν οὖν , ὦ Παλλάδιε , τὸ χρῆμά ἐστιν , οἰησόμεθα δὲ οὔτι που μαχομένην ὥσπερ καὶ ἀντεξάγουσαν ἡμῖν τὴν θεωρίαν , εἰσφέρειν τοῦ νόμου τὸ ἀκριβές . Ἐφήρμοσται δέ τις ἑκάστῳ λόγος σοφός τε καὶ ἀναγκαῖος , καὶ ἀδιαβλήτως ἔχων · καὶ φέρε λέγωμεν , εἰ δοκεῖ . Πάνυ μὲν οὖν · ἐρεῖς γὰρ ὡς ἥδιστα δεδιψηκότι μοι . Κατὰ διττὸν , οἶμαι , τρόπον τὸν εὐνομώτατον παρά γε τῷ φιλαρέτῳ Θεῷ κατορθώσομεν βίον . Ἢ γὰρ , ζῶντες αὐτῷ τὴν ἐκ παθῶν τε καὶ ἁμαρτίας παραιτούμεθα νέκρωσιν , καὶ τοῦτό ἐστι τὸ μὴ παθεῖν τὴν λέπραν · ζῶντι γὰρ σώματι νεκρότης ἐπισυμβαίνουσα μερικὴ , τὴν λέπραν ἀποτελεῖ · ἤγουν καθ' ἕτερον τρόπον διὰ νεκρώσεως ἀγαθῆς , καὶ τοῦ μηκέτι ζῇν ἀνέχεσθαι κοσμικῶς , καθάπερ τινὰ στέφανον , τὴν ἐφ' ἅπασι τοῖς ἀρίστοις ἀναδησόμεθα ψῆφον . Γράφει γὰρ ὧδέ τισιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Οὕτω καὶ ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτοὺς εἶναι νεκροὺς μὲν τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Οὐκοῦν ζῶντες μὲν ἐν Χριστῷ , διά γε τοῦ κατορθοῦν ἐπείγεσθαι τὸ αὐτῷ δοκοῦν , τὸ κατανεκροῦσθαι μισήσομεν , δῆλον δὲ , ὅτι πρὸς πάθη καὶ ἁμαρτίας · ἀποθανόντες δὲ τῇ ἁμαρτίᾳ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , τὸ ζῇν ἐν αὐτῇ διωσόμεθα , φρονοῦντες ὀρθῶς . Φράζε δή μοι ταυτὶ καὶ ἔτι σαφῶς · συνίημι γὰρ οὐ λίαν . Οὐ γὰρ , ὦ Παλλάδιε , ταύτῃτοί φαμεν , τὸν ὑπὲρ ἡμῶν θάνατον ἀνατλῆναι Χριστὸν , ἵνα οἱ ζῶντες , μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι καὶ ἐγερθέντι , τουτέστι Χριστῷ ; Φαμὲν ὁμολογουμένως . Ζῶμεν οὖν ἄρα Χριστῷ , πολιτευόμενοι μὲν εὐαγγελικῶς , καταμυσαττόμενοι δὲ τὴν ἐξ ἁμαρτίας νέκρωσιν , ἤτοι τὸν ἐκ παθῶν θάνατον . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Πέτρος ἐπιστέλλει περὶ Χριστοῦ · Ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ξύλου , ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι , τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν . Οἶμαι γὰρ δεῖν , τοὺς οἷς ἂν εἴη λόγος τοῦ διαβιῶναι λαμπρῶς , παντὸς τοῦ κατανεκροῦν εἰδότος ἰέναι μακρὰν , καὶ κατορθοῦν εὖ μάλα τὸ ἀπαλλάττεσθαι μολυσμῶν . Εὖ λέγεις . Οὐκοῦν , πάθοι ἂν ἥκιστά γε τὸ ὡς ἐν λέπρᾳ πάθος , ὁ Χριστῷ μὲν ζῇν ᾑρημένος , καὶ τοῖς εὐαγγελικοῖς θεσπίσμασι κατακολουθῶν , διωθούμενος δὲ τὴν ἐξ ἁμαρτίας νέκρωσιν . Πείθομαι . Καὶ εἷς μὲν οὑτοσὶ τρόπος , εὐαρεστεῖν ἡμᾶς δύνασθαι τῷ Θεῷ , ἕτερός γε μὴν ἐπιτελοῖτ' ἂν ὀρθῶς ὡδίπη πάλιν . Χρὴ γὰρ ἡμᾶς νεκροῦντας τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακὴν , καὶ τὴν πλεονεξίαν , δοκεῖν πως ἤδη καὶ ἐκτεθνάναι τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ τοῦτο εἰσάπαν , οὐκέτι ζῶντας ἐν αὐτῇ . Καὶ πληροφορήσει λέγων ὁ θεσπέσιος Παῦλος · Τί οὖν ἐροῦμεν ; ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρτίᾳ , ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ ; Μὴ γένοιτο , οἵτινες ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ , πῶς ἔτι ζήσομεν ἐν αὐτῇ ; Ὥσπερ οὖν ἔν γε τῷ ζῇν ἑλέσθαι Χριστῷ , τὸ νεκροῦσθαι μερικῶς ὑπετίθει ταῖς δίκαις ὁ νόμος , οὕτω καὶ ἐν τῷ τεθνάναι τῇ ἁμαρτίᾳ , τὸ ζῇν ἐν αὐτῇ , μολυσμὸς ἂν εἴη πάλιν , καὶ τῆς ἐκ νόμου γραφῆς οὐκ ἀπηλλαγμένος . Ταύτῃτοί φησιν , ὡς εἰ γένοιτο λέπρα καθόλου τοῦ σώματος , καὶ οἱονεὶ νέκρωσις κατὰ παντὸς ἰοῦσα μέλους , κατασημήνειεν ἂν , τὸν ἀποθανόντα τῇ ἁμαρτίᾳ · καὶ μολυσμὸς οὐκέτι τῷ σώματι . Καθαρὸς γάρ ἐστι , φησὶν , ὅλος διόλου τεθνεὼς τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ τόπον οὐδένα παραχωρήσας αὐτῇ , καὶ οἱονεί πως ἐν ἑαυτῷ τὸ ἐναυλίζεσθαι δούς · Εἰ δὲ δὴ , φησὶ , χρὼς ἐν αὐτῷ ζῶν ὁρῷτο πάλιν , μιανεῖ αὐτὸν ὁ χρὼς ὁ ζῶν . Τὸ γάρ τοι ζῇν ὅλως τῇ ἁμαρτίᾳ κἂν γοῦν ἐκ μέρους , βδελυρὸν ἀποφαίνει τὸν ἠῤῥωστηκότα · Μικρὰ γὰρ , φησὶ , ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ · καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Εἰ δὲ ἀποκατασταίη , φησὶν , ὁ χρὼς ὁ ζῶν , καὶ μεταχοροίη πρὸς λέπραν , λελύσθω τὰ ἐγκλήματα , καθαρός ἐστιν . Ἀπήλλακται γὰρ καὶ τοῦ μερικῶς ἔτι ζῇν τῇ ἁμαρτίᾳ , πρὸς νέκρωσιν τὴν ἐπαινουμένην μετοιχομένου τοῦ νοῦ , καὶ παγκάλην ἀληθῶς ἔχοντος τὴν μετάστασιν . Οὐκοῦν , ἀνακεφαλαιώσομαι γὰρ ἅπερ ἔφην , εἰ ζῶμεν Θεῷ , μηδὲν ἔστω νεκρὸν ἐν ἡμῖν , εἰ ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ , μηδὲν αὐτῆς ἔστω ζῶν ἐν ἡμῖν . Οἶμος γὰρ ἥδε λαμπρὰ πολιτείας ἡμῖν ἁγιοπρεποῦς , καὶ οὐδὲν ἐχούσης ὃ διαβεβλήσεται . Εὖ ἔφης . Ἰσχνότερον δὲ διαιρῶν ὁ νόμος τὰ τοιάδε τῶν παθῶν · Κἂν εἰ γένοιτο , φησὶν , ὑποψία καὶ δόκησις , τοῦ λελεπρῶσθαι τυχὸν , ἢ ἐναπουλωθέντι τραύματι , ἤγουν ἐν μορίῳ σώματος κατακεκαυμένῳ ποτὲ , ταῖς αὐταῖς ἀκριβείαις τε καὶ ἐπισκέψεσι κεχρήσθω πάλιν ὁ ἱερεύς . Κἂν εἰ τὸ δοκοῦν ἐξανθῆσαι λευκὸν , μὴ μετατεθείη πρὸς λέπραν , καθαρὸς ἔστω , φησίν · εἰ δὲ δὴ γένοιτο σαφὴς μετάστασις τῆς λευκῆς εἰς λέπραν , ἀκάθαρτος ἔσται καὶ βδελυρός . Ὑπαινίττεται δέ πως καὶ διὰ τούτων ἡμῖν ὁ νόμος , ὅτι τὰ ἐν ψυχαῖς ἀῤῥωστήματα , μυρία δὲ ὅσα ταυτὶ , τεθεραπευμένα ταῖς ἐπιεικείαις , καὶ κατὰ καιροὺς οἱονεὶ πρὸς ἀπούλωσιν ἀνενηνεγμένα , ταῖς πρὸς ἡμῶν ῥᾳθυμίαις εἰ ἀνασκαλεύοιτό πως , ἐποπτεύσει μὲν ὁ Χριστὸς , ὁ μέγας ἡμῶν ἀρχιερεὺς , ὀρθὸν δὲ δὴ λίαν ἐξοίσει τὸ κρίμα . Εἰ γὰρ δὴ μέχρι μόνων προήκει , φησὶ , λογισμῶν ἡ νόσος , ἀνεπιτίμητος μὲν ὁ παθὼν οὐδαμῶς , ἀφορισθήσεται γὰρ , πλὴν οὐκ ἀπόβλητος παντελῶς , οὔτε μὴν εἰσάπαν νενεκρωμένος . Εἰ δὲ δὴ λογισμῶν καὶ ἐπιθυμίας αὐτῆς διᾴττοι τὸ πάθος , πεπονθὸς ἤδη πως τὴν εἰσάπαν εἴς γε τὰ χείρω μεταβολὴν , ταῖς ἐκ μολυσμῶν ὑποθήσει δίκαις τὸν αὖθις ἠῤῥωστηκότα . Παραφυλακτέον δὴ οὖν ὅτι μάλιστά γε τὰ ἤδη κατηυνασμένα μὴ ἀφυπνίζειν τῶν παθῶν , μήτε μὴν ἀνανεοῦν τὰ εἰς νοῦν τραύματα , καὶ παλινδρομεῖν εἰς τὰ ἐν ἀρχαῖς . Εἰ δὲ μὴ , καὶ ἡμεῖς ἀκούσομεν διακεκραγότος ἁγίου · Γέγονεν αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας , Κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα , καὶ ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου . Ὀρθῶς μοι δοκεῖς καὶ σφόδρα εἰκότα λέγειν . Λέπρας μὲν οὖν πέρι καὶ τῆς ἐν οὐλαῖς τε καὶ τραύμασι , ταυτὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ νόμος . Προσεπάγει δὲ δὴ καί φησι · Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἐὰν γένηται ἐν αὐτοῖς ἁφὴ λέπρας ἐν τῇ κεφαλῇ , ἢ ἐν τῷ πώγωνι , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὴν κεφαλήν . Καὶ εἰ μέν τις εἴη κοιλότης , φησὶν , ἐν αὐτῇ , τοῦ δέρματος τηκομένου καὶ ὑφιζάνοντος , καὶ μὴν καὶ τριχὸς εἰς λευκότητα μεταβολὴ , λεπρὸς ὁ τοιόσδε καὶ ἀκάθαρτος ἔσται , φησὶν , ὁμολογουμένως . Εἰ δὲ δὴ τῶν τοιούτων γένοιτο μηδὲν , ξυράσθω τὴν κεφαλὴν ἤτοι τὸν πώγωνα , φησὶν , ὁ τὴν λεύκην ὑπομεμενηκώς . Ἐψιλωμένος δὲ οὕτω τὴν τρίχα , προσίτω τῷ ἱερεῖ , καὶ δοκιμαζέσθω τότε . Τῆς μὲν γὰρ σημασίας ἤτοι τῆς λευκῆς οὐ διαχεομένης εἰς τὸ εὐρὺ , μενούσης δὲ ὥσπερ κατὰ χώραν , ἤγουν εἰς τὸ μεῖον ὑπενηνεγμένης , καθαρὸς ἔστω πάλιν . Οὐ γάρ τοι λέπρα τὸ πάθος , ὑποψία δὲ μᾶλλον καὶ δόκησις . Τίς οὖν ἂν εἴη καὶ τούτων ὁ νοῦς ; Διττὸς ἐν ἡμῖν ὁ μολυσμὸς , ὦ Παλλάδιε , σαρκός τε καὶ πνεύματος . Καὶ κατασπιλοῖ μὲν τὴν σάρκα τὰ ταύτης ἔκτοπά τε καὶ ἀνόσια πάθη , ψυχήν τε καὶ νοῦν · μάλιστα μὲν οὖν τῶν ἄλλων ἡ ἐξ ὀρθότητος τῆς δογματικῆς ἐπὶ τὰ χείρω παραφορὰ , καὶ τῆς ὑγιοῦς πίστεως ἡ παραφθορά · καὶ προσέτι δὲ δόλοι καὶ ἀπάται , ψευδορκίαι , ψιθυρισμοὶ , φυσιώσεις , ἔριδες , ζῆλοι , καὶ ὅσα τούτοις ἀγχοῦ τε καὶ ἀδελφὰ , καὶ ἰσομοιροῦσαν ἔχει τὴν ἐπὶ φαυλότητα καταβοήν . Ἔοικε τοίνυν ὁ νόμος ἡμῖν ἐν τούτοις ψυχικῶν τάχα που διαμεμνῆσθαι παθῶν , καὶ ὅσα συμβαίνειν ἔθος κατὰ νοῦν ἀῤῥωστήματα , ταῦτα βούλεσθαι δηλοῦν · ἡ κεφαλή τε γὰρ , νοῦ τύπος · καὶ μὴν καὶ πώγων , διανοίας ἔμφρονος . Τελειότητος γὰρ καὶ αὐτὸ σημεῖον . Ἐποπτεύει τοίνυν τὰ καθ' ἡμᾶς καὶ περιεργάζεται λεπτῶς ὁ πάντων ἀρχιερεὺς , τουτέστι Χριστὸς , καὶ εἰς αὐτὸν ἐμβλέψεται τὸν νοῦν , καὶ τὰ ἔσω τε , καὶ κεκρυμμένας δοκιμάσει φρένας · κἂν εἰ μέν τις γένοιτο καταφθορά τε καὶ μεταποίησις , ἢ ἀπό γε τοῦ πιστεύειν ὀρθῶς ἐπὶ τὸ μὴ οὕτως ἔχον , ἤγουν εἰς ἠθῶν φαυλότητα καὶ κακοβουλίαν τὴν αὐτῷ μάλιστα κατεστυγημένην , ἀποσοβήσει δὴ πάλιν . ὡς μεμολυσμένους , καὶ τὴν εἰσάπαν καταμιαίνουσαν ἐποίσει ψῆφον . Τοῦτο εἶναί φημι , τὸ παθεῖν τὴν λέπραν εἰς κεφαλὴν , ἢ πώγωνα . Εἰ δὲ δὴ γένοιτο μὲν ὡς ἐν ἀρχαῖς τοῦ παθεῖν ὁ νοῦς , οὐ μὴν ἀπονενευκὼς ὁρῷτο παντελῶς , εἰς τὸ νοσεῖν ἅπερ ἔφην , ἀφορίζεται μὲν συμμέτροις ἐπιτιμήσεσιν ὑπενηνεγμένος , ἔσται δὲ οὐχὶ παντελῶς ἀκάθαρτος , οὔτε μὴν ἀλλότριος Θεοῦ , πλυνάμενος δὲ τὰ ἱμάτια , καθαρὸς ἔσται , τουτέστι , δέξεται πρὸς ἐπικουρίαν , τὴν ἐν Χριστῷ δικαίωσιν . Ἡ δέ γε τῶν τριχῶν ξύρησις , παρατιθεῖσα τῷ ἱερεῖ τὸ τραῦμα γυμνὸν , ὑποσημήνειεν ἂν τὸ οἱονεὶ πάντα ἐκ μέσου χωρεῖν , καὶ γυμνὴν καὶ ἀπαραπόδιστον τοῖς τῆς θεότητος ὀφθαλμοῖς , τὴν ᾧ ἂν βούλοιτο καθορᾷν παρακεῖσθαι θέαν . Οὐ γάρ ἐστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ , πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἀληθές . Ἔφη γάρ που διὰ φωνῆς ἁγίου · Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι , καὶ οὐχὶ Θεὸς πόῤῥωθεν , μὴ ἀπ' ἐμοῦ κρυβήσεταί τι ; Ἄθρει δὴ , ὦ Παλλάδιε , πολὺ δὴ μᾶλλον ἰσχνολογοῦντα τὸν νόμον · καὶ τῶν ἀναγκαίων εἰς εἴδησιν μεθέντα μηδὲν , ὃ μὴ τοῖς ἰδίοις κανόσιν ὑποτιθεὶς , ὀνίνησι τοὺς ἀκροωμένους . Παραπτώματα μὲν γὰρ οὐδεὶς συνήσει , κατὰ τὸ γεγραμμένον , πολλὰ δὲ πταίομεν ἅπαντες . Νοσεῖ γὰρ ἡ φύσις τὸ ἄναλκι , καὶ τὸ εὐόλισθον εἰς τὸ πλημμελές · καὶ , Καθαρὸς οὐδεὶς ἀπὸ ῥύπου , καὶ , καθὰ Γράμμα φησὶν ἱερὸν , οὐδ' ἂν μία ἡμέρα ὁ βίος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς . Ταύτῃτοι καὶ ὁ θεσπέσιος ἡμῖν ἀναμέλπει Δαβίδ · Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς , Κύριε , Κύριε , τίς ὑποστήσεται ; Ὅτι παρὰ σοὶ ὁ ἱλασμός ἐστιν . Ὅρα τοίνυν τὸν νόμον ἀνέντα χρηστῶς τῶν τοιούτων παραπτωμάτων ἡμῖν τὴν γραφὴν , καὶ ἐξ ἡμερότητος καθαρίζοντα τοὺς ἐξ ὀλισθήματος ἀνθρωπίνου πικροῖς μονονουχὶ καὶ ἀνεθελήτοις ὑπενηνεγμένους πταίσμασιν . Ἔφη γὰρ ὧδε · Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἐὰν γένηται ἐν δέρματι σαρκὸς αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα , καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς , καὶ ἰδοὺ ἐν δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα , ἀλφός ἐστιν , ἐξανθήσει ἐν τῷ δέρματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καθαρός ἐστι . Καίτοι τῆς ἀκριβείας ἐρευνωμένης , πάθος ἂν εἴη σαρκὸς , καὶ λέπρας ἀγχοῦ , τὸ παθεῖν ἀλφόν . Ἀλλ' οὐ νοσεῖ τὴν νέκρωσιν , οὔτε μὴν τὸ ἄγαν ἀπεγνωσμένον . Τοιαῦτα δέ πώς ἐστι καὶ τὰ ἐν ἡμῖν παραπτώματα , πάθη μὲν οὖν ὁμολογουμένως , πλὴν , οὐκ εἰς θάνατον καὶ ψυχῆς καταφθοράν . Ἀκριβολογεῖται δὲ οὐ λίαν ὁ κριτὴς , ὅτι Αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν , καὶ τὸ τῆς ἡμετέρας φύσεως οὐκ ἠγνόησεν ἀσθενές . Κατανεύει δὴ οὖν τὴν ἄφεσιν ἐξ ἐμφύτου φιλανθρωπίας . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ , Ἀλφὸς καθαρός ἐστιν . Ἀλλὰ καὶ εἰς νοῦν ἔσθ' ὅτε συμβαίνει καὶ τοῖς ἀγαθοῖς τὰ σμικρὰ τῶν αἰτιαμάτων , οἷον φέρε εἰπεῖν , παροξυσμοὶ βραχεῖς , σύμμετροι κινήσεις αἱ πρὸς ὀργὰς , ὀλιγοψυχίαι πρὸς ἀδελφοὺς , καὶ κενῶν ἔσθ' ὅτε δοξαρίων ἔφεσις , καὶ τὰ τοιάδε τῶν παθῶν , καὶ αὐτοῖς ἔσθ' ὅτε τοῖς ἀδιάβλητον ἔχουσι τὴν ζωὴν , καὶ καθαροῖς ἀληθῶς , συμβαίνειν ἔθος . Ἀνθρώπινα γὰρ , καὶ οἱονείπως πᾶσι κοινὰ , τοῖς τὸν ἐν σαρκὶ καὶ αἵματι διαζῶσι βίον . Ὑπογράφει δὴ οὖν ὁ νόμος καὶ ταυτὶ πάλιν αἰνιγματωδῶς , οὕτω τέ φησιν · Ἐὰν δέ τινι μαδίσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ , φαλακρός ἐστι , καθαρός ἐστιν . Ἐὰν δὲ κατὰ πρόσωπον μαδίσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ , ἀναφάλαντός ἐστι , καθαρός ἐστιν . Ἡ τριχῶν ἀνεθέλητος ἀποβολὴ , κεφαλῆς ἂν εἴη πάθος , νοῦ δὲ εἰς τύπον ὠνομάσθαι τὴν κεφαλὴν , ἀρτίως ἐλέγομεν · νοῦ γὰρ ἐνδιαίτημα κεφαλὴ , κατά γε τό τισι δοκοῦν . Μεμνήσομαι . Οὐκοῦν τὰ κεφαλῆς πάθη σωματικῆς , ἐμφαίνειν ἂν εἰκότως τὰ εἰς νοῦν ἀῤῥωστήματα , σμικρὰ δὲ δὴ πάλιν , καὶ τὰ οἷς ἂν ἕποιτο ἀνεῖσθαι πρέπειν . Ἀπαλλάττει δὴ οὖν ὁ νόμος παντὸς ἡμᾶς ἀνθρωπίνου πάθους , καὶ μολυσμῶν ἀνεθελήτων , οἵπερ ἂν ἡμῖν ἐπισυμβαίνοιεν , ἐπεί τοι τὸ ἄναλκι νοσεῖν ἀνάγκη τῇ φύσει , καὶ ἀπηλλάχθαι παθῶν εἰσάπαν οὐ τοῦ παρόντος καιροῦ , πρέποι δ' ἂν αἰῶνι τῷ μέλλοντι , καθ' ὃν ἐκ βάθρων ἡ ἁμαρτία κατασεισθήσεται , καὶ εἰς ἀλώβητον παντελῶς μεταχωρήσομεν βίον . Πλὴν εἰ γένοιτο , φησὶν , οὐλὴ σημασίας πυῤῥίζουσα ἐν τῷ φαλακρώματι , ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι , λεπρός ἐστι , καὶ μιαρὸς ἔσται . Μετατρέχει γὰρ ἔσθ' ὅτε καὶ τὰ σμικρὰ τῶν παθῶν εἰς ἐγκλημάτων δύναμιν , καὶ καταμιαίνει δεινῶς μὴ ἀνακοπτόμενα πρὸς ἡμῶν , ἀνειμένην δὲ ὥσπερ καὶ ἀνεπίπληκτον παντελῶς τὴν εἴς γε τὰ χείρω λαχόντα πάροδον , οἷόν τί φημι · ὀργίζεταί τις ἔσθ' ὅτε μικρὰ , καὶ ἠῤῥώστηκεν ἐν ἀνθρώπῳ τὸ πάθος , ἀνακοπτέσθω ταῖς ἐπιεικείαις , ἵνα μὴ τοῦ μικροῦ παραπτώματος εἰς αὔξην ἰόντος , κατὰ βραχὺ γραφὴ πρὸς θάνατον τοῖς παθοῦσιν εὑρίσκηται . Τοῦτό ἐστι τὸ ἐν φαλακρώματι τυχὸν ἐξανθῆσαι λέπραν , τὴν ἐκ τοῦ μηδενὸς ἐπὶ τὰ χείρω ῥοπὴν , ὡς ἐν τύπῳ συμβαίνουσαν . Ὀρθῶς δὴ οὖν εἰρήσθω φημὶ τῷ μακαρίῳ Δαβὶδ τὸ , Ὀργίζεσθε , καὶ μὴ ἁμαρτάνετε . Ὡς βαθὺς ὁ λόγος . Πάνυ μὲν οὖν . Ὑπαισθάνῃ γάρ με , καθάπερ ἐγᾦμαι , λεπτοεποῦντα λίαν , καὶ ἀνιδρωτὶ τὰ τοιαῦτα τῶν θεωρημάτων ἢ νοεῖν ἢ φράζειν οὐκ ἔχοντα . Ὅτι δὲ οὐκ ἔνεστι τοὺς τὰ ἐκφανῆ τῶν πλημμελημάτων ἀνοσίως ἠῤῥωστηκότας δύνασθαι λαθεῖν , ἀγνοουμένων ἔσθ' ὅτε τῶν ἐλαχίστων , καὶ κεκρυμμένων , κἀντεῦθεν εἴσῃ τοι . Τοὺς μέν τοι φαλάκρωμα πεπονθότας , καθαροὺς εἶναι , φησὶν , ἀναμνήσει , καλῶς ἡμῖν ἀνιεὶς τὰ τῶν πταισμάτων μικρὰ , καθάπερ ἐλέγομεν ἀρτίως . Ἀλλ' εἰ γένοιτό τισιν ἐν φαλακρώματι λέπρα , τουτέστιν , ὅταν ἐκ μικρῶν ἐπὶ τὰ χείρω φέρηται τὸ πάθος , τότε δὴ , τότε καταφανῆ καὶ ἀσχήμονα γενέσθαι λέγει , καὶ λόγον οὐκ ἔχοντα τὸν τοῖς ἐγκλήμασι συνειπεῖν δυνάμενον Διὰ τοῦτό φησι · Καὶ ὁ λεπρὸς , ἐν ᾡ ἐστιν ἡ ἁφὴ , τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀκατακάλυπτος , καὶ περὶ τὸ στόμα αὐτοῦ περιβαλέσθω , καὶ ἀκάθαρτος κεκλήσεται πάσας τὰς ἡμέρας , ὅσας ἐὰν ᾖ ἐπ' αὐτοῦ ἡ ἁφὴ , ἀκάθαρτος ὢν ἀκάθαρτος ἔσται , κεχωρισμένος καθήσεται , ἔξω τῆς παρεμβολῆς αὐτοῦ ἔσται ἡ διατριβή . Τὸ μὲν γὰρ παραλελύσθαι τὰ ἱμάτια , καὶ ἀκατακάλυπτον εἶναι τὴν κεφαλὴν , ὑπεμφήνειεν ἂν καὶ μάλα σαφῶς . τὸ ἀκρύπτως ἀσχημονεῖν . Τὸ δέ γε περιβεβλῆσθαι περὶ τὸ στόμα , τὸ , οἱονείπως ἀπολογίαν οὐκ ἔχειν , καὶ εἰπεῖν δύνασθαι μηδὲν , ἐγκαλοῦντος Θεοῦ τὴν ἀκαθαρσίαν . Τὸ δέ γε τῆς παρεμβολῆς ἐξοίχεσθαι δεῖν , τύπος ἂν εἴη πάλιν , τοῦ μηκέτι τοῖς τῶν ἁγίων αὐτὸν συναυλίζεσθαι χοροῖς , πληθύος δὲ ὥσπερ τῆς ἱερᾶς ἐξωστρακισμένον , ἀμέτοχον ἔσεσθαι παντὸς ἀγαθοῦ . Ὡς δεινὸν τὸ χρῆμα καὶ ἀπευκτόν . Παντάπασι μὲν οὖν , ὦ Παλλάδιε , τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν ὁ θεῖος ἡμῖν Δαβίδ · Ἁμαρτίας νεότητος μου , καὶ ἀγνοίας μου , μὴ μνησθῇς , κατὰ τὸ ἔλεός σου μνήσθητί μου , ἕνεκεν τῆς χρηστότητός σου , Κύριε . Διὰ πάντων δὲ ὥσπερ ἱεὶς ὁ νόμος , τῆς ἐνούσης ἀκριβείας αὐτῷ τὴν ἔνδειξιν , καὶ μέχρι σκευῶν , ἐρίου δὴ λέγω , καὶ κρόκης , καὶ στήμονος , καὶ δερματίνου σκεύους · Εἰ λέπρα γένοιτο , φησὶν , καὶ τούτων ἑνὶ συμβαίνοι τὸ πάθος , καταθρείτω πάλιν ὁ ἱερεὺς , καὶ ἀφοριζέτω τὴν ἁφήν · καὶ εἰ μή τις γένοιτο μεταδρομὴ τῆς σημασίας ἐπὶ τὸ ἄμεινον , δαπανάσθω πυρί . Λέπρα γὰρ ἔμμονός ἐστι , φησί . Πλὴν , ἀποπλύνεσθαι δεῖν ἐπιτάττει τὸ πεπονθός · καὶ εἰ μετὰ τοῦτο φαίνοιτο τὸ πάθος ἐμπεφυκὸς , πυρὶ δίδωσι λοιπὸν , ὡς ἀχρεῖον παντελῶς , ἐρίῳ που πάλιν τάχα καὶ κρόκῃ , στήμονί τε καὶ δέρμασι παρεικάζων τὰ καθ' ἡμᾶς . Ὅτι γὰρ ἐρίων ἢ κρόκης , ἤγουν τῶν ἑτέρων , οὐδεὶς ἂν γένοιτο παρὰ Θεῷ λόγος , πῶς ἂν ἢ πόθεν ἐνδοιάσειέ τις ; Παγχάλεπον οὖν ἐγκλημάτων εἶναι δώσομεν , τὸ μετὰ κάθαρσιν καὶ ἀπόνιψιν , ἣν ἂν ὁ Χριστὸς ἐν ἡμῖν ἐργάσαιτο , μὴ ἀποφέρεσθαι μολυσμῶν , ἀλλὰ ἔμμονον εἰς αὐτοὺς ποιεῖσθαι τὴν στάσιν . Εἰ γὰρ μηδὲν ὀνίνησιν ἀπονίζων ἡμᾶς ὁ Χριστὸς , πυρὶ παραδίδωσι κολασθησομένους , καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ κατὰ νόμον ἱερεὺς , οὐδὲν ὠφελήσας τὴν κρόκην , ἤτοι τὸν στήμονα , διὰ τῆς ἐκπλύσεως , κατεπίμπρα λοιπόν . Ὧδε ἔχει . Λέπραν δὴ οὖν ὁ νόμος , τὴν ὡς ἐν ἔργοις νέκρωσιν ὑποφαίνει καλῶς , ἀφ' ὧν ἄν τις ἴδοι σαφῶς τε καὶ αἰσθητῶς τὰς τῶν ἀφανεστέρων ἐννοίας ἀνακομίζων ἀστείως , καὶ σαρκικοῖς παραδείγμασι καταλευκαίνων τὰ νοητά . Πλουσίαν δὲ ὥσπερ ἡμῖν τῶν ἐν ψυχαῖς μολυσμῶν παρατιθεὶς τὴν γνῶσιν , καὶ καθιστὰς ἐναργῆ , καθάπερ ἐν ἀῤῥωστήμασι σώματος τὰ νοητῶς συμβαίνοντα , προσεφώνει πάλιν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Ἀνδρὶ , ἀνδρὶ , ᾧ ἂν γένηται ῥύσις ἐκ τοῦ σώματος αὐτοῦ , ἡ ῥύσις αὐτοῦ ἀκάθαρτός ἐστι . Καὶ οὗτος ὁ νόμος τῆς ἀκαθαρσίας αὐτοῦ , ῥέων γόνον ἐκ σώματος αὐτοῦ , ἐκ τῆς ῥύσεως ἧς συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ , διὰ τῆς ῥύσεως , αὕτη ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ , πᾶσαι αἱ ἡμέραι ῥύσεως σώματος αὐτοῦ ᾗ συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διὰ τῆς ῥύσεως , ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐστι . Πᾶσα κοίτη ἐφ' ἧς ἂν κοιμηθῇ ἐπ' αὐτῆς ὁ γονοῤῥυὴς , ἀκάθαρτός ἐστι , καὶ πᾶν σκεῦος ἐφ' ὃ ἂν καθίσῃ ἐπ' αὐτὸ ὁ γονοῤῥυὴς , ἀκάθαρτον ἔσται . Καὶ ἄνθρωπος , ὃς ἐὰν ἅψηται τῆς κοίτης αὐτοῦ , πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ σκεύους , ἐφ' ὃ ἂν καθίσῃ ὁ γονοῤῥυὴς , πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Καὶ ὁ ἁπτόμενος τοῦ χρωτὸς τοῦ γονοῤῥυοῦς , πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Ἐὰν δὲ προσεγγίσῃ ὁ γονοῤῥυὴς ἐπὶ τὸν καθαρὸν , πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Καὶ πρός γε δὴ τούτοις φησὶ βδελυρὸν ἔσεσθαι καὶ ἀπηχθημένον πᾶν σκεῦος ᾧπερ ἂν ἐνιζήσειεν ὁ γονοῤῥυὴς , κἂν εἰ ἀπονίψαιτο τὰς χεῖρας ὕδατι , καὶ τοῦτο ἔσται μεμολυσμένον . Κἂν εἰ ἅψαιτό τις τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ , συμμεθέξει πάντως τῆς ἀκαθαρσίας τὴν γραφὴν , κἂν εἰ προσεγγίσειέ τις τῶν οὔπω μεμολυσμένων , ὑπομενοῦσι δὴ πάντως τῆς ἀκαθαρσίας τὴν γραφήν . Τοιγάρτοι καὶ ἀναμὶξ τοῖς λεπροῖς ἐξέθη τε καὶ ἐξῳκίζετο τῆς παρεμβολῆς , ἀπρόσιτος ὢν καὶ ἄμικτος καὶ αὐτῇ καταμιαίνων τῇ χειρὸς ἁφῇ τοὺς προστυγχάνοντας ἀπλῶς . Καὶ ποῖον ἂν εἴη τὸ ἐν ψυχῇ πάθος , τῇ σωματικῇ γονοῤῥοίᾳ προσεοικός ; Πνευματικὸς γὰρ ὁ νόμος · ἢ οὐχ ὧδε ἔχει ; Πάνυ μὲν οὖν · ἔφης γὰρ ὀρθῶς . Πλὴν ἐκεῖνο διανοοῦ , ἡ τοῦ σώματος ῥύσις , τὴν τῆς φύσεως ἐπιτηδειότητα πρὸς καρπογονίαν ἀδικεῖ τρόπον τινὰ , καθιεῖσα πρὸς τὸ μηδὲν τῶν σπερμάτων τὰς χορηγίας , καὶ τοὺς ἐν τοῖς μορίοις χαλῶσα τόνους , ἀνεθέλητον ἤδη πως ἐργάζεται τὴν καταφθορὰν , ὡς ἐν μολυσμοῖς εἶναι μακροῖς καὶ διηνεκέσι τοὺς τῷ πάθει κατειλημμένους . Ἴσθι δὴ οὖν ὡς ἐξ ἀῤῥωστίας σωματικῆς καὶ ἐναργοῦς , εἰκόνος ἐπὶ τὰ εἰς νοῦν συμβαίνοντα · καταφθείρεται γὰρ καὶ αὐτὸς ἐφ' ἃ μὴ προσῆκεν ὁ νοῦς ἀσωτότατα διαπονούμενος , καὶ ἐπ' οὐδενὶ τῶν ἀναγκαίων τῆς ἰδίας ἐνεργείας ἐνιεὶς τὸ σπούδασμα , ὡς καρπὸν μὲν οὐδένα γνήσιον ἔχειν , ὑποφέρεσθαι δὲ ἀεί πως πρὸς τὸ ἀδικοῦν , καὶ ἀκαθέκτως νοσεῖν τὴν εἰς τὰ αἰσχίω κάθοδον . Οἷον δὴ τί φής ; Οὐ γὰρ , ὦ φιλότης , ἐκτίσθαι τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς ὁ θεῖος ἡμῖν ἔφη Παῦλος ; Καὶ μάλα . Φύσιν οὖν ἄρα διεκληρώσατο πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐπαινουμένων ὀρθῶς ἔχουσαν καὶ ἐπιτηδείως · ἢ γὰρ , οὐχὶ σοφίας μὲν δεκτικὸν , καὶ ἁπάσης ἐπιστήμης τὸ ζῶον εἶναι φής ; Σωφροσύνην δὲ καὶ ἀνδρίαν , καὶ μὴν καὶ δικαιοσύνην κατορθώσειεν ἂν εὐκόλως , εἰ διαπεραίνειν ἕλοιτο τὰ εἰκότα καὶ τοῖς θείοις ἕπεσθαι νόμοις ; Σύμφημι . Εἰ δὲ τὰ τοιάδε μεθεὶς , σοφὸς μὲν οὐκέτι , μωρὸς δ' ἂν γένοιτο καὶ ἀκάρδιος , οὐ τοῖς εἰς ἀλήθειαν παιδαγωγεῖν εἰωθόσι τῶν οἰκείων θελημάτων ἐπιδοὺς τὴν ῥοπὴν , ἐκτετιμηκὼς δὲ μᾶλλον τὸ ἔξω φέρεσθαι τοῦ εἰκότος , καὶ τοῖς τὰ ὀρθὰ διαστρέφειν μεμελετηκόσι συγκαταθρώσκειν πρὸς ὄλεθρον , οὔτε τὴν ἀρίστην καὶ ἀμωμήτως ἔχουσαν περὶ Θεοῦ δόξαν ἔχων , οὔτε μὴν ἀδιαβλήτως τὴν τῶν πρακτέων διάττων ὁδὸν , ἆρ' οὐκ ἀτρεκὲς ἤδη πως γονοῤῥυᾶ νοητῶς τὸν τοιόνδε λέγειν , ὡς τὰ δι' ὧν ἦν εἰκὸς καρποφορεῖν δύνασθαι τῷ Θεῷ , δαπανῶντα πρὸς τὸ μηδέν ; Φαίην ἂν , ἴσθι τοι . Τί δὲ , εἰ τὸ ἐργάζεσθαι τὴν δικαιοσύνην ἀφεὶς , καὶ τοῖς τῆς ἀνδρείας ἐναβρύνεσθαι καλοῖς , ἄδικός τε καὶ παρειμένος εἰς ἡδονὰς ὁρῷτο δὴ πάλιν , ἆρ' οὐκ ἂν οἰήσῃ τῷ γονοῤῥυεῖ τὰ ἴσα νοσεῖν , τὴν ἐπιτηδειότητα τῆς φύσεως , ἣν ἂν ἔχοι πρὸς τὸ ἀγαθὸν , δαπανῶντα πρὸς τὰ αἰσχίω , καὶ πνευματικῆς εὐκαρπίας τὴν ἐπ' οὐδενὶ τῶν χρησίμων ζημίαν ἀνθῃρημένον ; Οἰηθείην ἄν . Ἰέναι δὴ οὖν ὁ νόμος ἀπωτάτω προστέταχε τοῦ γονοῤῥυοῦς , ὡς ἀποφοιτᾷν ὅτι μάλιστα διδάσκων ἡμᾶς τῶν εἰς φαυλότητα νενευκότων , καὶ ἀποσείεσθαι γεννικῶς οὓς ἂν καὶ αὐτὸς καταμυσάττοιτο Θεὸς , ὡς διηνεκῆ νοσοῦντας τὸν μολυσμόν . Χρῆμα γὰρ ἀληθῶς οὐκ ἀζήμιον τὸ κολλᾶσθαι πονηροῖς . Ἀτρεκὲς γὰρ ὅτι , κατὰ τὸ γεγραμμένον · Ὁ ἁπτόμενος πίσσης , μολυνθήσεται . Καταμιαίνει γε μὴν πᾶν σκεῦος , οὗπερ ἂν ἅπτοιτο τυχὸν ὁ γονοῤῥυὴς , καὶ κοίτην αὐτοῦ , καὶ χρῶτα καὶ ἀγγεῖα , καὶ ὕδωρ καὶ σκεύη ξύλινα · δι' αἰνιγμάτων ὑποδηλῶν , ὅτι τῆς ἐνούσης ἀκαθαρσίας αὐτῷ μετάσχοι τις ἂν , κἂν εἰ μόνον ἀγχοῦ κατὰ διάθεσιν γένοιτο τὴν πνευματικήν . Γέγραπται γὰρ , ὅτι Σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει , καὶ μὴ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις . Πλὴν , καὶ τὰ τῶν παθῶν ἀπεγνωσμένα , καὶ τὰ ἐν τῷ βάθει κεκρυμμένα τῶν ἡμετέρων διανοιῶν ἀῤῥωστήματα , καὶ πᾶσαν ἁπλῶς τὴν ἐν ἡμῖν μαλακίαν , ἐξίστησιν ὁ Χριστὸς , καὶ ἡ δι' αὐτοῦ κάθαρσις , οὐχ οἵουτε ὄντος τοῦ νόμου τοῦτο δρᾷν . Δικαιοῦται γὰρ οὐδεὶς ἐν νόμῳ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἴδοις δ' ὅτι καὶ τοῦτό ἐστιν οὐ διεψευσμένον τοῖς ἐφεξῆς γεγραμμένοις προσβάλλων · ἔφη γὰρ πάλιν · Ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ὁ γονοῤῥυὴς ἐκ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ , καὶ ἐξαριθμήσεται αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ , καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι , καὶ καθαρὸς ἔσται . Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται ἑαυτῷ δύο τρυγόνας , ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν , καὶ οἴσει αὐτὰ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ δώσει αὐτὰ τῷ ἱερεῖ , καὶ ποιήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς , μίαν περὶ ἁμαρτίας , καὶ μίαν εἰς ὁλοκαύτωμα , καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ . Καθαίρει μὲν οὖν τὸν γονοῤῥυᾶ , καὶ ἀπαλλάττει τοῦ πάθους , πλὴν ἐν Χριστῷ , δι' ὕδατός τε καὶ αἵματος . Ἐξαριθμήσεται γὰρ ἑαυτῷ , φησὶν , ἑπτὰ ἡμέρας εἰς τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ , καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι , καὶ καθαρὸς ἔσται . Καὶ τὸ μὲν εἰς ἑβδόμην ἡμέραν παρατείνεσθαι τὸν καθαρισμὸν , σημαίνει που πάντως , τὸ διὰ παντὸς τοῦ βίου , καὶ ἐν παντὶ τῷ τῆς ζωῆς χρόνῳ διασμήχεσθαι δεῖν ταῖς ἐπιεικείαις τοὺς ἐκ φαυλότητος κοσμικῆς μεταφοιτᾷν ἑλομένους ἐπὶ τὸ δρᾷν ἑλέσθαι τὰ πρεπωδέστερα . Τοιγάρτοι τῆς ἑβδομάδος μέτρον χρόνου πλήρωσιν ἔχει καὶ ἀνακύκλησιν εἰς τὸ ἀπ' ἀρχῆς , ὡς εἰς πέρας ἤδη καταίροντος τοῦ καιροῦ . Προσιέναι δὲ δεῖν καὶ ἀναγκαίως ἐπάγεσθαι ταῖς πρὸς ἡμῶν ἐπιεικείαις εὖ μάλα φησὶ , τὴν διὰ Χριστοῦ κάθαρσιν , καὶ τὸν δι' ὕδατος ἁγνισμὸν , ὡς ἐν ἀπονίψει σώματός τε καὶ ἱματίων νοουμένου λοιπὸν τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , συνθέοντος δηλονότι καὶ τοῦ δι' αἵματος ἁγνισμοῦ . Τῇ γὰρ ἡμέρᾳ , φησὶ , τῇ ὀγδόῃ , λήψεται ἑαυτῷ δύο τρυγόνας , ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν . Κατασημήνειε δ' ἂν ἡ ἡμέρα πάλιν ὀγδόη τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ἡμῖν τὸν καιρὸν , ὅτε τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπέμεινε σφαγὴν ὁ Ἐμμανουὴλ , ἡ εὔγλωττος ἀληθῶς καὶ εὐηχεστάτη τρυγὼν , ἢ καὶ τῷ αἵματι τῷ ἰδίῳ τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους . Ὅτι δὲ τὸ εὐῶδες ἅπαν ὁ Χριστοῦ θάνατος ἔχει ( πέπρακται γὰρ ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς , καὶ εἰς ἀναίρεσιν ἁμαρτίας ) , ἐμφήνειεν ἂν τὸ δύο μὲν εἶναι τὰς τρυγόνας , καταθύεσθαι δὲ μίαν μὲν ὑπὲρ ἁμαρτίας , εἰς ὁλοκαύτωμα δὲ τὴν ἑτέραν · ὅτι δὲ καὶ ἱλασμὸς ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν γέγονεν ὁ Χριστὸς , κατὰ τὰς Γραφὰς , παρέδειξεν εἰπών · Καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ . Εὖ ἔφης . Ὧδε μὲν οὖν τὸν γονοῤῥυῆ διακαθαίρεσθαι δεῖν , ὁ θεῖος ἡμῖν κατεχρησμῴδησε νόμος . Καταμιαίνει δὲ αὐτὸν , ᾧπερ ἂν γένοιτο καὶ ἀνεθέλητος ῥύσις , ἤγουν θελητὴ , καὶ πηγὴν ἔχουσα τὴν ἔμφυτον κίνησιν . Καὶ θελητὴ μὲν , ὡς ἐν ὁμιλίαις ταῖς πρὸς γυναῖκα , φημὶ , καὶ κατὰ νόμον τοῦ γάμου · ἀνεθέλητος δὲ αὖ , ὡς ἐν φαντασίαις τάχα που νυκτεριναῖς . Ἔφη γὰρ πάλιν ὡδί · Καὶ ἄνθρωπος , ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος , καὶ λούσεται πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Καὶ γυνὴ , ᾗ ἐὰν κοιμηθῇ ἀνὴρ μετ' αὐτῆς κοίτην σπέρματος , καὶ λούσονται τὰ σώματα ὕδατι , καὶ ἀκάθαρτοι ἔσονται ἕως ἑσπέρας . Ἴσα γὰρ ἐπ' ἀμφοῖν τὰ ἐγκλήματα , καὶ τὸ παραλλάττον οὐδέν . Ἐν μὲν οὖν τῇ γονοῤῥοίᾳ , τὸ οἱονεὶ μακρόν πως ἡμῖν καὶ διηνεκὲς ἐγράφετο πάθος · ἐν δὲ τῷ προκειμένῳ , καταδηλοῦν ἔοικεν ὁ τοῦ νόμου σκοπὸς , ὡς ἔσται μεμολυσμένος καὶ εἰ μή τις τυχὸν τὴν εἰσάπαν καὶ ὁλόκληρον ἀῤῥωστοίη καταφθορὰν , ὁρῷτο δὲ πεπονθὼς , κἂν γοῦν ἐκ μέρους καὶ σπανιάκις . Τοιοῦτόν τι καὶ ὁ τοῦ Σωτῆρος ὑπέφηνε μαθητής · Ὅταν γὰρ , φησὶν , ὅλον τὸν νόμον τελέσῃ τις , πταίσῃ δὲ ἐν ἑνὶ , γέγονε πάντων ἔνοχος . Ὁ γὰρ εἰπὼν , Μὴ μοιχεύσῃς , εἶπε καὶ , Μὴ φονεύσῃς . Εἰ δὲ οὐ μοιχεύσεις , φονεύσεις δὲ , γέγονας παραβάτης νόμου . Πεπλημμεληκότι γὰρ ἅπαξ , ἤγουν ὅτι παρανενόμηκεν ὅλως , κἂν γοῦν ἐφ' ἑνὶ καὶ ἐκ μέρους , ἕψεταί που πάντως αὐτῷ τὸ ἐγκαλεῖσθαι δεῖν . Μιαρὸς οὖν ἄρα κατὰ τὸν νόμον , κἂν εἰ μή τις ἴοι πρὸς ἔσχατον μολυσμοῦ , καταφωρῷτο δὲ πεπονθὼς κἂν γοῦν ἐκ μέρους αὐτόν . Πλὴν , οὐκ ἀπόβλητος παντελῶς , καθαίρεται δὲ καὶ αὐτὸς δι' ὕδατος ἐν Χριστῷ . Τοιγάρτοι τῆς ἐπιδημίας καιρὸν , ὑπεμφήνειεν ἂν εὖ μάλα , τὸ μέχρις ἑσπέρας ἀκάθαρτον εἶναι λέγειν τὸν μεμολυσμένον . Ἐπὶ συντελείᾳ γὰρ , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ἐπ' αὐταῖς ἥκοντος ἤδη δυσμαῖς τοῦ αἰῶνος τούτου , παραγέγονεν ὁ Χριστὸς , δι' οὗ καὶ ἐν ᾧ πάντα μὲν ῥύπον ἐκνενίμμεθα τὸν ἐξ ἁμαρτίας , ἀπηλλάγμεθα δὲ μικρῶν καὶ μεγάλων αἰτιαμάτων οἱ ταῖς πλημμελείαις ἐνισχημένοι . Ὅτι δὲ πρὸ τῶν τῆς ἐπιδημίας καιρῶν οὐκ ἦν ἀπονίψασθαι μολυσμὸν ( ἐδικαιοῦτο γὰρ οὐδεὶς ἐν νόμῳ , κατὰ τὰς Γραφὰς ) , ἀναμάθοις ἂν διὰ τοῦ φάναι σαφῶς , ὅτι Ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας . Συνίημι ὃ φὴς , καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος . Προσεπάγει δὲ τούτοις ὁ νόμος τὰ περὶ γυναικὸς , τῆς ῥεούσης αἵματι , καὶ ἀσχέτῳ καταφορᾷ τὸ καταμιαίνεσθαι δεῖν νοσούσης ἐφ' ἑαυτῇ · καὶ ὥσπερ ἐπὶ τοῦ γονοῤῥυοῦς πᾶν σκεῦος κατεμολύνετο , καὶ κοίτη πᾶσα , καὶ πᾶν ἱμάτιον , καὶ πᾶς ὁ ἁπτόμενος ἀγχοῦ τε ἰών · οὕτω καὶ ἐπ' αὐτῆς . Ἀπαλλάττει δὲ καὶ αὐτὴν κατὰ τὸν ἴσον ἐκείνῳ τρόπον , ὕδατι διανίζων , καὶ τρυγόνων καταθυομένων , καὶ μέντοι καὶ ἱλασμοῦ τοῦ μεσιτεύοντος ἱερέως . Ἀνακομίζων δὲ ὥσπερ εἰς ἐννοίας ἡμᾶς τὰς πνευματικὰς ὁ νόμος , καὶ τοῖς τῆς σαρκὸς ἀῤῥωστήμασιν ἐμφιλοχωρεῖν οὐκ ἐῶν ( παρελήφθη γὰρ εἰς τύπον τῶν εἰς νοῦν ἔσω καὶ νοητῶν ) , ἐπάγει σαφῶς · Καὶ εὐλαβεῖς ποιήσετε τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν , καὶ οὐκ ἀποθανοῦνται διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῶν , ἐν τῷ μιαίνειν αὐτοὺς τὴν σκηνήν μου τὴν ἐν αὐτοῖς · κεκαθαρμένοι γὰρ δὴ καὶ ἡγιασμένοι διὰ Χριστοῦ , τότε δὴ , τότε λαμπροὶ προσίεμεν ἀληθῶς , καὶ οὐ μιανοῦμεν ἔτι τὴν ἁγίαν σκηνήν · προσκυνήσομεν δὲ καθαροὶ καθαρῶς τῷ παναγίῳ Θεῶ φοιτῶντες ἐν ἐκκλησίαις . Ἄριστα ἔφης . Ὅτι τοι προκατηῤῥώστησε μὲν ἡ ἀνθρώπου φύσις τὸν μολυσμὸν , διασμήχοιτο δ' ἂν οὐχ ἑτέρως , πλὴν ὅτι διὰ Χριστοῦ τοῦ κατ' ἀλήθειαν ἱεροῦ καὶ ἁγίου θύματος , εἴσῃ τοι , καὶ μάλα σαφῶς , καὶ ἕτερον ἐπὶ τῷδε τῷ νόμῳ χρησμῴδημα πολυπραγμονῶν . Γέγραπται γὰρ πάλιν ἐν τῷ Λευϊτικῷ · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν , λέγων · Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ , καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · Γυνὴ ἐάν τις σπερματισθῇ , καὶ τέκῃ ἄρσεν , ἀκάθαρτος ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας , κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ χωρισμοῦ τῆς ἀφέδρου αὐτῆς , ἀκάθαρτος ἔσται · καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ περιτεμεῖ τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ · καὶ τριάκοντα καὶ τρεῖς ἡμέρας καθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς . Παντὸς ἁγίου οὐχ ἅψεται , καὶ εἰς τὸ ἁγιαστήριον οὐκ εἰσελεύσεται , ἕως ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεως αὐτῆς . Ἐὰν δὲ θῆλυ τέκῃ , καὶ ἀκάθαρτος ἔσται δὶς ἑπτὰ ἡμέρας , κατὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆς , καὶ ἑξήκοντα ἡμέρας καὶ ἓξ καθεσθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς . Καὶ ὅταν ἀναπληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεως αὐτῆς ἐφ' υἱῷ ἢ ἐπὶ θυγατρὶ , προσοίσει ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα , καὶ νεοσσὸν περιστερᾶς ἢ τρυγόνα περὶ ἁμαρτίας , ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ προσοίσει αὐτὸν ἔναντι Κυρίου , καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆς ὁ ἱερεὺς , καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ἀπὸ τῆς πηγῆς τοῦ αἵματος αὐτῆς . Τίς οὖν ἄρα ἐστὶν ἡ τεκοῦσα γυνή ; καὶ τίς ἂν εἴη πάλιν ὅγε ἐπ' αὐτῇ τοῦ νόμου σκοπός ; Ἰσχνομυθεῖν , ὡς ἔοικεν , ἀναγκαῖον ἡμᾶς . Δριμὺ γὰρ λίαν τῆς ἐντολῆς τὸ χρῆμα , καὶ οὐχ ἕτοιμον ἑλεῖν , πλὴν ὡς ἔνι διερευνήσωμεν . Ἐκεῖνό γε μήν · ὦ Παλλάδιε , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων κατατέθηπά τοι . Τὸ τί δὴ φής , Ἰόντος γὰρ δὴ τοῦ νόμου κατὰ γυναικὸς ἁπάσης τικτούσης ἄρσεν ἢ θῆλυ , καὶ γενικωτάτην ἡμῶν ποιουμένου τὴν κατάῤῥησιν , ὑπεξῄρηται τῆς δυσφημίας ἡ ἁγία Παρθένος , ἧς ἐκφῦναί φαμεν τὸν κατὰ σάρκα Χριστόν . Θέα γὰρ , εἴ τοι δοκεῖ , τοῦ νόμου τὸ ἀκριβές . Γυνὴ γὰρ , φησὶν , καὶ οὐ πᾶσαι τυχὸν ἀδιακρίτως , ἀλλ' εἴ τις ἐὰν σπερματισθῇ καὶ τέκῃ ἄρσεν , ἀκάθαρτος ἔστω . Ἀλλ' ἐκ Πνεύματος ἁγίου τὸ θεῖον συνέστη σῶμα , πλαστουργούμενον ἀῤῥήτως ἐν τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ , καὶ τῶν τῆς φύσεως νόμων ὀλίγα πεφροντικός . Ἥκιστα γὰρ δὴ σπερματικῆς ἐδεῖτο καταβολῆς ὁ τῶν ἁγίων πρωτότοκος , ἡ ἀπαρχὴ τῶν λαχόντων τὴν ἐκ Θεοῦ διὰ Πνεύματος ἀναγέννησιν . Περὶ ὧν εἴρηται σαφῶς · Οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων , οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκὸς , ἀλλ' ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν . Διέδρα δὴ οὖν τὴν ἐκ νόμου καταβοὴν ἡ ἁγία Παρθένος , σπερματισθεῖσα μὲν οὐδαμῶς , ἐνεργείᾳ δὲ τῇ διὰ ἁγίου Πνεύματος τὸ θεῖον ἀποκυήσασα βρέφος . Ἡ δὲ τίκτουσα καὶ ἀκάθαρτος διὰ τοῦτο γυνὴ , εἴη ἂν , κατά γε τὸ εἰκὸς καὶ τὸν ἀμωμήτως ἔχοντα νοῦν , ἡ ἀνθρώπου φύσις . Τὸ γάρ τοι τῆς γυναικὸς πρόσωπον αὐτῇ περιθήσομεν εἴς γε τὸ παρὸν τῇ φύσει . Κατηγορεῖται δὲ νόμῳ , καὶ μολυσμοῖς ἔνοχος ὀνομάζεται , διά τοι τὸ τίκτειν εἰς φθορὰν , καὶ οὐκ εἶναι μὲν ἐν οἷς ἦν εὐθὺς τὸ εἶναι λαχοῦσα παρὰ Θεῷ ( γέγονε γὰρ ἐπὶ ἀφθαρσίᾳ ) · παρενηνέχθαι δὲ μᾶλλον εἰς τὸ καταφθείρεσθαι δεῖν , κατεγνωσμένη διὰ τὴν παράβασιν , καὶ τὴν ἐκ θείας ἀρᾶς ἀνατλᾶσα δίκην παρὰ φύσιν ἡ φύσις . Ὁ γὰρ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησε , κατὰ τὸ γεγραμμένον , οὐδὲ τέρπεται ἐπ' ἀπωλείᾳ ζώντων , καὶ οὐκ ἔστιν ᾄδου βασίλειον ἐπὶ γῆς . Ἔκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα , καὶ σωτήριοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου · φθόνῳ δὲ διαβόλου , θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον . Καταμολύνει δὴ οὖν τὴν φύσιν ἡ ἐπείσακτος φθορὰ , καὶ ὁ φθόνῳ διαβολικῷ κατακρατήσας θάνατος , ῥίζαν ἔχων τὴν ἁμαρτίαν . Καταμιαίνει δὲ καὶ ἑτέρως , τὸ ὡς ἐν φιληδονίᾳ σαρκικῇ σπείρεσθαι τὰ γεννώμενα . Καὶ δή τι τοιοῦτον ὑποδηλοῦν ἔοικεν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ ψάλλων τε καὶ λέγων · Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην , καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου . Ἀκάθαρτος οὖν ἡ φύσις , ὡς ἐκ παραβάσεώς τε καὶ ἐξ ἀρᾶς ὑπομένουσα τὴν φθορὰν , παρά γε τὸ Θεῷ δοκοῦν . Ἔκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα , τὸ ( sic ) ἀληθὴς ὁ λόγος . Τίνα δὴ οὖν τρόπον ἀπαλλάττοιτο ἄν τις ἀκαθαρσίας , προστίθει λοιπόν . Αὐτὸς ἡμῖν , ὦ Παλλάδιε , κατέδειξε τὴν ὁδὸν καταδικάζων ὁ νόμος . Ἀφοριζέσθω γὰρ , φησὶν , ὡς ἀκάθαρτος , ἑπτὰ ἡμέρας . Ἀπαριθμείτω δὲ καὶ ἑτέρας τρεῖς καὶ τριάκοντα , καὶ καθίσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆς , ἐπ' ἄρσενι δὲ δηλονότι τῷ γεννήματι · εἰ δὲ δὴ θῆλυ τέκοι , φησὶ , διπλοῦς ὁ ἀφορισμὸς , διπλῆ καὶ ἡ τῶν ἑτέρων ἡμερῶν ἀπαρίθμησις . Οὐκοῦν εἰ μὲν ἄρσεν εἴη τὸ ἀποτεχθὲν , ἀκάθαρτος ἡ τεκοῦσα , καὶ ἐν μολυσμοῖς ἑπτὰ καὶ τριάκοντα καὶ τρεῖς ἡμέρας , τουτέστι , τεσσαράκοντα · εἰ δὲ θῆλυ , δὶς ἑπτὰ , καὶ ἑξήκοντα καὶ ἓξ , τουτέστιν , ὀγδοήκοντα . Καὶ τίς ἂν εἴη λοιπὸν καὶ ὁ τοῦδε λόγος ; Ἐκ παραδειγμάτων ἡμᾶς σαρκικῶν ἀνακομίζει πάλιν ὁ νόμος εἰς κατάληψιν τῶν ἀφανεστέρων , καὶ ὥσπερ τινὰ πίνακα πνευματικῆς θεωρίας ἀναγράφει τὰ αἰσθητά . Φασὶ τοιγαροῦν οἱ ταῦτα σοφοὶ , ὡς εἰ μὲν ἄρσεν εἴη τὸ ἐν μήτρᾳ καταβληθὲν , εἰδοποιεῖσθαι μόλις ἡμερῶν αὐτὸ τεσσαράκοντα δεδαπανημένων · εἰ δέ γε θῆλυ , βραδεῖαν ἔχει τὴν εἰς τοῦτο πάροδον , ὡς ἀσθενές τε καὶ ἄναλκι . Δεῖσθαι δὲ δὴ καὶ αὐτό φασιν , εἰς εἰδοποίησιν ἐναργῆ , τῶν δὶς τεσσαράκοντα ἡμερῶν , τουτέστιν , ὀγδοήκοντα . Ἀκάθαρτος οὖν ἡ ἀῤῥενοτόκος ἐν ἡμέραις τεσσαράκοντα · ἡ δέ γε θήλεος μήτηρ , ἐν ὅλαις ἦν ὀγδοήκοντα τὸν ἀριθμὸν ἡμέραις ἐν μολυσμοῖς καὶ ἀκαθαρσίαις , τουτέστιν , ἄχρι μορφώσεως ἀκριβοῦς τῶν ἐν μήτρᾳ , καὶ μὴν καὶ ἀφίξεως τῆς εἰς εἶδος τὸ ἀνθρώπινον . Ἐπὶ δέ γε τῷ καθαρισμῷ , κατά γε τὸ τῷ νόμῳ δοκοῦν , ἀμνὸς καὶ τρυγὼν ἐσφάζετο παρὰ τὴν θύραν τῆς ἁγίας σκηνῆς , μεσιτεύοντος ἱερέως καὶ τελοῦντος τὰ ἱερά · περιτέμνεσθαι δὲ δεῖν καὶ τὸ ἄρσεν ἔφη κατὰ τὸ τῷ νόμῳ δοκοῦν , τουτέστι , κατὰ τὴν ὀγδόην . Τοιόσδε μὲν οὖν ὁ τοῦ γράμματος νοῦς . Ἡμεῖς δὲ πρὸς θεωρίαν ἀναθέοντες τὴν πνευματικὴν , φέρε δὴ λέγωμεν τίνα δὴ τρόπον ἡ εἰς φθορὰν ἡμᾶς καὶ ἀκαθαρσίαν τεκοῦσα φύσις διεκρούσατο μολυσμοὺς , καὶ διέδρα τὴν ἀκαθαρσίαν καὶ τὴν ἐκ τοῦ νόμου κατάῤῥησιν · μακροὺς μὲν γὰρ ἤδη διατετέλεκε χρόνους ἐν ἀφορισμῷ , τουτέστιν , ἐκ προσώπου Θεοῦ . Χρόνοι δὲ ἦσαν οἱ πρὸ τῆς ἐπιδημίας , καθ' οὓς βεβασίλευκεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ καὶ μέχρι Μωσέως , κατεκράτησε δὲ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἡ πολύμορφος ἁμαρτία . Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τὴν ὀγδόην , τουτέστι , μετὰ τὸν τοῦ νόμου καιρὸν καὶ τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον Σαββατισμὸν , ἀχειροποιήτῳ περιτομῇ περιτετμήμεθα διὰ Πνεύματος , μεμορφώμεθα δὲ καὶ εἰς Χριστὸν , τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως γενόμενοι κοινωνοί · διεκρουσάμεθα δὴ τὰ ἐγκλήματα , κατηφάνισται δὲ καὶ ὁ ῥύπος , καὶ ἅπας ἡμῶν οἴχεται μολυσμός · τικτόμεθα γὰρ οὐκ εἰς φθορὰν ἔτι , διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν , ἀλλ' εἰς ζωήν τε καὶ ἀφθαρσίαν , διὰ τὴν ἐν Χριστῷ δικαίωσιν , τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπομείναντος σφαγὴν , ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀληθινοῦ , ὡς τρυγόνος θείας καὶ νοητῆς · σεσώσμεθα γὰρ οὐχ ἑτέρως . Ἦ γὰρ οὐχ ὧδε ἔχει ; Παντάπασι μὲν οὖν · σαφὲς γὰρ λίαν τὸ αἴνιγμα .
Lemmas: ὅτι2 χρή καθαρός καί ἐκνίζω παρίστημι ὁ Θεός , καί ὅτι ἐν Χριστός πάλιν ἐγώ ὁ κάθαρσις . ἐκ πᾶς ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος , συνάγω λόγος σαφής τε καί ἐναργής ἀπόδειξις , ὁ δήω εἶμι πάγκαλος εἰς οἶκος Θεός , λαμπρός τε καί ἐκνίζω , οἰκειότης τε ὁ πρός αὐτός διά ἁγιασμός κερδαίνω . Ἵλαος γάρ τότε περιτυγχάνω ὁ Θεός , καί ἵνα οὕτως εἶπον , ὅλος βλέπω ὁ κατά ἐγώ ὀφθαλμός , καί ὁ ὁ ἅγιος πρεπώδης φειδώ διανέμω . ἐπί τίς δέ ἐπιβλέπω , φημί , ἀλλά ἢ ἐπί ὁ ταπεινός καί Ἡσύχιος καί τρέμω ἐγώ ὁ λόγος ; Ὅσιος γάρ εἰμί ἀνατείνω χείρ , καί εἰς αὐτός ποῦ διακράζω ὁ ὁ θεότης οὖς , ὁ δή οὕτως ἔχω , ὡς καί εἰς πέρας ἥκω ὁ ὅς εἄν εὔχομαι τυγχάνω , ἐκ περιχάρεια εἶπον · ἀκούω ἐκ ναός ἅγιος αὐτός φωνή ἐγώ , καί ὁ κραυγή ἐγώ ἐνώπιος αὐτός εἰσέρχομαι εἰς ὁ οὖς αὐτός . ἤ οὖον διαπυνθάνομαι σαφῶς ἀναμελῳδοῦντος ἐγώ ὁ θεσπέσιος Δαυίδ , ὅτι ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός ; πυνθάνομαι ; ὅτι2 μέν εἰμί ἀληθής ὁ λόγος , οὐ ἐνδοιάζω θέμις , πλήν , ἐπί γε ὁ δήω ἀποτρίβω μολυσμός , τίς εἄν γίγνομαι πρός ἐγώ ὁ τρόπος ; συνίημι γάρ δή παράπτωμα μέν οὐδείς , πολύς δέ πταίω ἅπας . νοσέω δέ ὁ φύσις ὁ εἰς ἁμαρτία Εὔκολον , καί λίαν εἰμί εὐπάροιστος ἐπί ὁ φύω ἀδικέω , καταλεαίνω ἐγώ τρόπος τις ὁ ἐπί ὁ φαῦλος ῥοπή , ὁ ὁδός ὁ ἔκτοπος καί βδελυρός ἡδονή . εὕω λέγω · συναινέω γάρ εἄν μέλλω οὐδείς , ὀρθοεπέω αἱρέω . ἤδη μέν γάρ καί ὁ ἀπό γῆ σάρξ ὁ ὁ ἁμαρτία ἐν ἑαυτοῦ κατηῤῥώστησε νόμος , εὐπαράφορος δέ λίαν ὁ ἀνθρώπινος νόος , ἐπί ὁ ἐκνεύω δήω ἐπί ὁ πονηρός ἐκ νεότης , κατά ὁ γράφω . τοιγάρ καί λόγος ἐγώ ἱερός ἐπιστυγνάζω δικαίως · πάνετες γάρ , φημί , ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω , οὐ εἰμί ποιέω χρηστότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς . ἐπεί δέ οὐ εἰμί ἀπόνευσις ὁ κακός , Σωτήρ καί Λυτρωτής πέμπω ἐγώ ἐκ οὐρανός ὁ ἴδιος υἱός ὁ θεός καί πατήρ , δικαιόω ὁ πίστις , καί ποινή ἀπαλλάσσω , καί εὐσθενής μέν λίαν ἀποτελέω ὁ ἄναλκις , καταφωτίζω δέ ὁ σκοτίζω , ἐπιστρέφω δέ ὁ πλανάω , καί πλεονεξία ἐξέλκω διαβολικός , ὁ ὑποστόρεννυμι αὐτός . ἐν Χριστός δή οὖν ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία αἶσχος ἀποτρίβω , διασμήχω δέ οὗτος , καί μῶμος πᾶς εἶμι ὡς ἀπωτάτω , προσέρχομαι διά αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ . συνίημι εὕω μάλα · διακράζω καί αὐτός ἐπαΐω τις εἄν ὁ ἅγιος προφήτης , ὁ οὕτως ἐγώ ἀξιάγαστος καί πολύευκτος χάρις . Μιχαίας μέν γάρ ὁ σοφός , ὧδε πῇ φημί · Τῖς θεός ὥσπερ σύ , ἐξαίρω ἀνομία , καί ὑπερβαίνω ἀδικία ὁ κατάλοιπος ὁ κληρονομία αὐτός , καί οὖον συνόχωκα εἰς μαρτύριον ὀργή αὐτός , ὅτι θελητής ἔλεος εἰμί ; ἕτερος δέ αὖος · μιμνήσκω οὗτος , Ἰακώβ καί Ἰσραήλ , μή ἐπιλανθάνομαι ἐγώ . ἰδέ γάρ ἀπαλείφω ὡς ἐν νεφέλη ὁ ἀνομία σύ , καί ὡς δνόφος ὁ ἁμαρτία σύ . καί πλεῖστος μέν ἄν τις συλλέγω ὁ ἀπό ὁ θεῖος γραφή , παραδείκνυμι εὕω μάλα ὁ ἐν γε δή οὗτος ἐγώ ἀληθής , ὁ δέ , ὅς εἄν ἕπω σαφής τε καί ἐναργής ὁ πίστις , ἐπισωρεύω ἕτερος , περισσός οἴομαι ποῦ . ἀλλά ἐναργής μέν ὅτι ὁ χρῆμα , πᾶς ὁ σαφής . αἱρέω δέ εἄν ἔγωγε , καί ἐκ νομικός εἰκών ὁ ἐν Χριστός διαθρέω κάθαρσις . ἀθρέω δή οὖν , εἰμί σύ φίλος , τῇδε τε ἐγώ εἶμι δοκέω · ὁ γάρ ὅς μολύνω , καί ὁ ὁ παρανομία ἔγκλημα ὑποφέρω , θύω ὁ νόμος κελεύω , διχῆ διαστέλλω ὁ θυσία ὁ τρόπος . ὁ μέν γάρ , ὑπέρ ἐγώ αὐτός σφάζω καταγράφω ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ δέ , καί ἐγώ αὐτός ἀποθνήσκω ὁ κόσμος , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνακομίζω ὁ Θεός ὁ οἰκεῖος ζωή τε καί σωτηρία . ἤ γάρ οὐ νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί περιφορά κοσμικός , καί γεώδης ἡδονή ὁ νόος ἀπαλλάσσω , ὁ θεῖος τε καί εὐαγγελικός διαζῶ ζωή ; πάνυ μέν οὖν . οὐκοῦν θυσία μέν εἰμί , ὁ ὡς ἐν θάνατος Χριστός πνευματικός διακάθαρσις , εὐχή δέ καί δῶρον , ὡς πρός ἐγώ , ὁ ἀνατίθημι Θεός ὁ εὐκοσμία τε καί ἐν ἁγιότης ζωή . προδιαστέλλω γε μήv ὁ νόμος καί διαμαρτύρομαι σαφῶς , ὁ δήω αμώμητος ὁ ἐν γε δή οὗτος ποιέω προσαγωγή , χρήσιμος τε καί ἀναγκαῖος . ἐπεί δέ ὁ προσφέρω θῦμα , ὁ μέν δηλόω Χριστός , ὡς ὑπέρ ἐγώ σφάζω , ὁ δέ καί ἐγώ ἀνατυπόω , μονονού καταθυμιάω ὁ Θεός ὁ οἰκεῖος ζωή . Ταύτῃτοί φημί , Ἀμωμήτα τε εἰμί δήω αὐτός , καί κατά οὐδείς τρόπος νοσέω ὁ ἐμπηρία . Ἄμωμος γάρ ὁ Χριστός · οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία , ἀλλά οὐδέ εἄν ἐγώ αὐτός παραδείκνυμι θεός , ἐν μολυσμός εἰμί ἔτι , καί ὁ ἁμαρτία νοσέω ὁ ἀτερπής . γράφω τοίνυν ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω Ἀαρών καί ὁ υἱός αὐτός , καί πᾶς συναγωγή υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · Ἄνθρωπος ἀπό ὁ υἱός Ἰσραήλ , ἢ ὁ προσήλυτος ὁ πρόσκειμαι πρός αὐτός ἐν Ἰσραήλ , ὅς εἄν προσφέρω ὁ Δῶρα αὐτός κατά πᾶς ὁμολογία αὐτός , ἢ κατά πᾶς αἵρεσις αὐτός , ὅσος εἄν προσφέρω ὁ Θεός εἰς ὁλοκαύτωμα · δεκτός σύ , ἄμωμον ἄρσην ἐκ ὁ Βουκολίων , καί ἐκ ὁ πρόβατον , καί ἐκ ὁ αἴξ , πᾶς ὅσος εἄν ἔχω μῶμος ἐν αὐτός , οὖον προσάγω κύριος , διότι οὖον δεκτός εἰμί σύ . καί ἄνθρωπος ὅς εἄν προσφέρω θυσία σωτήριος ὁ κύριος , διαστέλλω εὐχή , ἢ κατά αἵρεσις ἢ ἐν ὁ ἑορτή σύ , ἐκ ὁ Βουκολίων ἢ ἐκ ὁ πρόβατον , ἄμωμον εἰμί εἰσδεκτός , πᾶς μῶμος οὐ εἰμί ἐν αὐτός . τυφλός ἢ συντρίβω , ἢ γλωσσότμητος , ἢ μυρμηκιάω , ἢ ψωραγριάω , ἢ λειχήν ἔχω , οὖον προσάγω οὗτος ὁ Θεός , καί εἰς κάρπωσις οὖον δίδωμι ἀπό αὐτός ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ κύριος . καί μόσχος ἢ πρόβατον ὠτότμητος , ἢ κολοβόκερκος σφάγιον ποιέω αὐτός σεαυτοῦ · εἰς δέ εὐχή σύ οὖον δέχομαι . θλαδίας καί ἐκθλίβω , καί ἐκτομίας , καί ἀποσπάω , οὖον προσάγω αὐτός ὁ κύριος , καί ἐπί ὁ γῆ σύ οὖον ποιέω . καί ἐκ χείρ ἀλλογενής οὖον προσφέρω ὁ Δῶρα ὁ Θεός σύ ἀπό πᾶς οὗτος , ὅτι φθάρμα εἰμί ἐν αὐτός , καί μῶμος ἐν αὐτός . οὖον δέχομαι οὗτος σύ . ἀθρέω δή οὖν ὅτι παρεγγυάω σαφῶς καί ἀναφανδά ὁ νόμος , καί ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ , καί ὁ ἔξωθεν τε καί εἰσκρίνω εἰς λαός , φημί δή ὁ προσήλυτος , ὁ χρή μωμοσκοπέω εὕω μάλα ὁ ἱερός . δήω γάρ φημί προσκομίζω πρός ἐγώ ὁ ἄρσην τε καί ἄμωμον , οὗτος εἰμί , ὁ εὐσθενής , καί ἀνωτέρω πάθος · ὁ γάρ ὅς μαλακισμός , καί φρόνημα · ὁ θηλυπρεπής , καί μέν ὅς καί ὁ νοσέω ὁ εἰς γε νόος εἴδομαι καί νοητός ἐμπηρία , ἀπαράδεκτος παντελῶς ὁ Θεός , καί ἀπόβλητος . ἤ οὐ ἀνίερος εἰμί φημί ὁ ὅσπερ εἄν φαίνω πρόσειμι οὗτος ; Πῶς γάρ οὖον ; οὐκοῦν ἀπόβλητος μέν ὁ ἄναλκις , καί ὁ οἱονεί παρίημι , δεκτός δέ ὁ εὐσθενής , ὡς ἐν ἄρσην φύσις ζωγραφέω , εἰμί παραζεύγνυμι ἔχω ὁ ἄμωμον . εἰμί διά εἄν εἰς τύπος ἐγώ σαφής ὁ τοιόσδε Χριστός . Ἄρσην γάρ ὁμοῦ καί ἄμωμος ὁ Ἐμμανουήλ , εἴπερ εἰμί ἀληθής Θεός δύναμις , καί οὐ εἰδοί ἁμαρτία . Ἄρσην δέ καί ἑτέρως · προέχω γάρ ἀεί , καί ἐν ἀγαθός θατέρου ὁ ἄρσην · καί πρός γε δή οὗτος καί ἡγεμονικός . προΐστημι δέ καί ἀσύγκριτος εἰμί ἐν ἀγαθός , καί καθηγέομαι ὁ ὅλος , εἰμί καί γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ υἱός , καί ὁ ποιμήν ἐν πρόβατον καταλογίζομαι χρήσιμος . ἀνίερος δέ καί ἀπόπεμπτος ὁ θῦμα , τυφλός , καί συντρίβω , καί μήv καί γλωσσότμητος , καί μυρμηκία , καί ψωραγριάω , καί λειχήν ἔχω , ὠτότμητος τε καί κολοβόκερκος . ἀλλά καί εἰμί ὁ , φημί , καταθλάω τυγχάνω ὁ ἀρσενικός , καί ὁ εἰς εὐνοῦχος ἤδη τελέω , ἀναγκαῖος ἔχω πάθος . τουτί γάρ οἴομαι δηλόω , θλαδίας καί ἐκθλίβω , ἐκτομίας καί ἀποσπάω . ἆρα οὖν εἰς ἦθος καί τρόπος ὁ κατά ἐγώ μεταληπτέον οὗτος ; πάνυ μέν οὖν · εἰμί γάρ εἄν οὐ ἑτέρως ἢ οὕτως ἐγώ πνευματικός ὁ νόμος . γίγνομαι δέ εἄν οὐδείς παρά Θεός λόγος ὁ ὡς ἐν σκιά λατρεία , ἀλλά οὐδέ εἄν ὁρίζω ποτός ὁ ἐν αὐτός νόμος , μή οὐ ὁ ἀλήθεια προανατυπόω ἐν αὐτός ὁ ἐκπρεπής κάλλος . εὕω λέγω . περαίνω δή οὖν ὁ ἐπί ἕκαστος λόγος , καί τίς εἄν γίγνομαι διασαφέω πάλιν . οὐκοῦν ἔρχομαι ὅς καί μάλα προθύμως . τυφλός μέν οὖν ἔοικα , ὁ ἄσοφος τε καί ἀσύνετος λέγω , καί φάος οὐ ἔχω θέω ἐν ἑαυτοῦ οὗτος εἰμί , ὁ διά Χριστός φωτισμός ἐν πνεῦμα , ἀνίερος δέ παντελῶς , ὁ ἄνοος τε καί ἄπιστος ἔτι · ἐάν γάρ μή πιστεύω , οὖον μή συνίημι , φημί . συντρίβω δέ αὖος , ὁ ὁλοτρόπως ἠῤῥωστηκότα , καί ὑγιής ἔχω παντελῶς οὐδείς , οὔτε μήv ὀρθοποδέω δύναμαι , ἤγουν δράω τίς ὁ ἀγαθός ἰσχύω , εὐρωστία δέ ὁ ἐν Χριστός καί ἐν πνεῦμα παντελῶς ἡσσάομαι , πάσχω δέ τίς τοιοῦτος , ὁ περί ὅς γράφω , διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης · ὅδε λέγω Κύριος · ἰδέ ἐγώ δίδωμι ἐπί ὁ λαός οὗτος ἀσθένεια , καί ἀσθενέω ἐν αὐτός πατήρ καί υἱός ἅμα · γείτων καί ὁ πλησίος αὐτός ἀπόλλυμι . ἀλλά ὅσγε θεῖος ἐγώ μελῳδός , ὁ ἐν πίστις ὁ ἐν Χριστός δικαιώνω , εἰσκομίζω ἱλαρός , ψέλνω τε καί λέγω · εὐλογέω , ὁ ψυχή ἐγώ , ὁ κύριος , ὁ ἰάομαι πᾶς ὁ νόσος σύ , ὁ λυτρόω ἐκ φθορά ὁ ζωή σύ . Γλωσσότμητος τε , καθάπερ οἴομαι , ὁ ὀρθοεπέω οὐ οἶδα , οὔτε μήv ἀναφωνέω ἰσχύω ὁ ῥῆμα ὁ πίστις ὅς κηρύσσω κατά ὁ γράφω , ὁ ἐκ ἀγαθός συνείδησις ἐπερώτημα εἰς θεός , πλήν ὅτι καί ὁ τοιόσδε πάλιν ἀποκρούω νόσος , ἐν παρουσία Χριστός , σαφηνίζω λέγω ὁ προφήτης · καί γλῶσσα ὁ ψελλίζω ταχύς μανθάνω λαλέω εἰρήνη . γλωσσότμητος οὖν ὁ ψελλίζω ἔτι , καί λαλέω οὔπω διδάσκω ὁ ἄνωθεν ἐγώ καί παρά πατήρ εἰρήνη , οὗτος εἰμί , Χριστός , ἤτοι ὁ ἐπί αὐτός . μυρμηκιώ γε μήv καί ψωραγριάω , καί λειχήν ἔχω εἰμί φημί ὁ , ὅσπερ εἄν ἔχω ἐν γε δή σφεῖς αὐτός ἐμπαθής ὁ νόος , καί πολύς εγκατηρρωστηκοος ὁ ἐν ἁμαρτία φθορά , οὖον μήv ὅτι χρή καί πρός ὁ μείων ἄγω αὐτός διενθυμέομαι , ἐφίημι δέ μᾶλλον διέρπω ἐπί ὁ αἰσχρός , καί κατευρύνω πρός ὁ χείρων . μυρμηκία τε γάρ καί ἄγριος ψώρα , καί μήv καί λειχήν , ἀεί πρός ἐπίδοσις εἶμι φαίνω , καί πρός ὁ χειρόνως ἔχω διανεύω πως , καί ὅλος κατά βραχύς διανέμω ὁ σάρξ . τοιοῦτος δέ καί ὁ ἐν ὁ ἡμέτερος Ψυχή οὐ ἀνακόπτω ὁ πάθος , ἄσχετος δέ ὥσπερ ὁρμή πρός ὁ χείρων ἀεί διεκτρέχω . ὠτότμητος δέ , πρός γε δή οὗτος ὁ κολοβόκερκος , ὁ δυσπειθής καί ἀνήκοος , καί ὁ μή μέχρι πᾶς εὐσχήμων κατασημαίνω ἄν . ἤ οὐ ὁ βλάβη εἰς ἀκοή , ὁ γε ὁ οὖς ἀποκόπτω ; καί μάλα . ὁ δέ ὁ ζῷον ὁ κέρκος οὐ ἔχω , δήω εἄν αὐτός ἐν γε ὁ καλός σχῆμα ; οὐδαμός · νοσέω γάρ ἐπί ἑαυτοῦ πολύς δή λίαν ὁ ἀπρεπής . οὐκοῦν ἀσχήμων καί ἀκαλλής ὁ ὡς ἐν ζῷον τυγχάνω ὁ ὁ κέρκος οὐ ἔχω πλάγιος ὑποδηλόω . ἀπόβλητος δέ ποιέω ὁ ἄρσην μέν , ὅσος ἵημι εἰς φύσις , ἐνεργέω δέ ὁ ἄρσην οὖον δύναμαι , θλαδίας δή λέγω καί ἐκτομίας · ἄγω δέ εἄν ὁ τοιόσδε πάλιν , ὁ ἐν ὑπολαμβάνω μέν ἀνδρεῖος ὁ εἰς ἀρετή , οὖον μήv ἔτι καί ἐνεργός πρός ἀρετή αὔχημα , ξηρός δέ ὥσπερ καί ἄκαρπος , καί ὁ δύναμαι καρποφορέω πολύτροπος παραλέγω . Πλεῖστος γάρ ὅσος ἐγώ ἀνόσιος πάθος καταβιάζω δῆμος εἰς ὁ ἄναλκις τε καί ἀδρανής , καί προσέτι οὗτος ὁ μή ἰσχύω καρποφορέω . Ταύτῃτοι , καθάπερ οἴομαι , καί πολύς ὄνομα ὁ εὐνουχίζω ὁ νόμος ἀποκαλέω · θλαδίας γάρ , φημί , καί ἐκθλίβω , καί ἐκτομίας καί ἀποσπάω · παμποίκιλος γάρ ὁ ἐν ἐγώ πάθος , διά πολύς ὥσπερ ἄγω τρίβω πρός ὁ ἄναλκις τε καί αδρανής . πιθανός ὁ λόγος . μυσαρός δέ ὅτι πρός οὗτος εἰμί , καί διά χείρ ἀλλότριος , ὁ ἱερουργία καταθύω Θεός , προσαποφαίνω λέγω · καί ἐκ χείρ ἀλλογενής οὖον προσφέρω ὁ Δῶρα κύριος ὁ Θεός σύ . διά ὅς σημαίνω τυπικός , ὡς διά μόνος Χριστός προσιτός ὁ Πατήρ · αὐτός γάρ ἐγώ ὁ ἄμωμος ἀληθής καί μέγας ἀρχιερεύς , ὁ μεσίτης οἰκονομικός · ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος · ἐν αὐτός ὁ προσαγωγή ἔχω ἐν πνεῦμα πρός ὁ πατήρ . Μῶμος δή οὖν ἀπαλλάσσω πρέπω ὁ ὅσπερ εἄν αἱρέω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή καθιερόω ὁ Θεός καί πατήρ , μεσιτεύω ὁ Χριστός · Ἅγιος γάρ εἰμί , φημί , καθώς ἐγώ ἅγιος εἰμί . Ἀγαθός φημί . καταρυθμισος δέ ὁ θυσία ὁ τρόπος , ὡς ἐν βοῦς καί πρόβατον , καί διά ἕτερος ἐγώ ἐπίνοια ἔρχομαι , ὁ δήω ἀμώμητος πρόσειμι Θεός ὁ οὗτος δράω εἴωθα , εὕω μάλα παρεγγυάω · φημί γάρ πάλιν ἐν ὁ Λευϊτικός · πᾶσα θυσία ὅς εἄν προσφέρω κύριος , οὖον προσφέρω ζυμωτή · πᾶς γάρ ζύμη καί πᾶς μέλι οὖον προσφέρω ἀπό αὐτός , καρπόω κύριος , δῶρον ἀπαρχῆς προσφέρω αὐτός κύριος , ἐπί ὁ θυσιαστήριον οὐ ἀναβιβάζω εἰς ὀσμή εὐωδία κύριος , καί πᾶς δῶρον θυσία σύ ἅλς ἁλίζω . οὖον διαπαύω ἅλς διαθήκη κύριος ἀπό θυσίασμα σύ , ἐπί πᾶς δῶρον σύ προσφέρω κύριος ὁ Θεός σύ ἅλς . Ζύμης μέν οὖν πανουργία εἄν εἰμί τύπος , οὐ πάντως γε καί μόνος ὁ καταψέγω , ἀλλά καί ὁ ἕτερος , φημί δή ὁ ἀγαθός καί ἐπαινέω , εἄν καί ὁ σοφία ὁ λόγος , ὁ ἄκακος ἔτι δίδωμι κατεπαγγέλλομαι . μέσος γάρ πως εἰμί ὁ ὁ πανουργία ὄνομα . Μέλι δέ αὖος , ἡδονά μέν ἔστω ὅτε ὁ σωματικός ἐγώ πλάγιος ὑπαινίσσομαι , ὡς ἐν γε ὁ φαίνω · μή προσέχω φαῦλος γυνή · μέλι γάρ ἀποστάζω ἀπό χεῖλος γυνή πόρνη . ποτέ δέ καί ἀγαθός γλύκασμα εἰσφέρω ὁ ὑποτύπωσις . γράφω γάρ , ὅτι φάγος μέλι , υἱός · ἀγαθός γάρ κηρίον , ἵνα γλυκαίνω σύ ὁ φάρυγξ . ἀποφάσκω δή οὖν ὁ νόμος , ὁ προσκομίζω δήω εἰς κάρπωμα καί θυσία , ζύμη τε καί μέλι . δέχομαι μέν γάρ παρά ὁ προσάγω εἰς δῶρον καί ἀπαρχή , ἀνακομίζω δέ οὐδαμῶς εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός . εἶτα τίς ὁ αἴνιγμα διασαφέω πάλιν . δυσέφικτος , εἰμί Παλλάδιος , ὁ χρῆμα εἰμί . τις γάρ εἄν βούλομαι δηλόω , ὁ ἀπόβλητος μέν οὐδαμῶς ποιέω οὗτος , μή μήv ἔτι καί εἰς κάρπωμα καί θυσία ἀνακομίζω αὐτός , πῶς οὐ ἀνάντης ὁράω ; οἴμη δή οὖν ὅτι καί πανοῦργος ἔστω ὅτε Ψυχή ὅσιος καί ἀγαθός , εἰμί δράω κατά καιρός , καί πρόφασις ἔχω ὁ εἰς θεός εὐσέβεια , οὐ ἀπόβλητος μέν παρά αὐτός , πλήν οὐ ἐν ἴσος λόγος κατατάσσω ὁ εὐώδης ἀρετή , οὐδέ εἄν εἰς θυσία καταλογίζομαι ὁ νοητός . ἁπλότης γάρ μᾶλλον τίμιος παρά Θεός . καταθαυμάζω μέν γάρ ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν ὁ θεσπέσιος Ἰακώβ , οὗτος λέγω · καί εἰμί Ἰακώβ ἄπλαστος ἀνήρ , οἰκέω ἐν οἰκίον . ἐξαιρέω μέν γάρ πᾶς ὁ ἄκακος ὁ πανουργία . πρός δέ γε ὁ ἅγιος ἀπόστολος αὐτός φάσκω ὁ Σωτήρ · γίγνομαι φρόνιμος ὡς ὁ ὄφις , καί ἀκέραιος , ὡς ὁ περιστερά . ἀλλά εἰμί ὁ μέν ἀκέραιος τίμιος παρά Θεός , καί κατά ἕτερος ποῦ πᾶς ἐν ἀγαθός . ὁ δέ γε πανοῦργος καί πονηρός , ὁ οἰκονομία πρέπω ὁ ἀποστολή , ὅς προσχράομαι κατά καιρός καί ὁ μακάριος Παῦλος , πανταχῇ διαδιδράσκω ὁ πρόωρος παρά ἐχθρός ὑπομένω θάνατος . οὐκοῦν ὁ πανοῦργος ἐν γε ὁ κατά θεός σπούδασμα , δεκτός μέν εἄν γίγνομαι , καταλογίζομαι δέ εἄν οὐδαμῶς εἰς ἀρετή εὐωδία , εἰμί δοκιμάζω κατά ἴδιος φύσις . κατά ὁ ἴσος δή τρόπος καί ὁ μέλι , ὁ σαρκικός ἡδονή εἰς τύπος παραλαμβάνω , ὑποφαίνω εἄν , οἴομαι ποῦ , ὁ ἐγκόσμιον οὗτος , καί σαρκικός ἡδονή οὐ ἀπαλλάσσω ζωή · τίμιος μέν γάρ ὁ γάμος , ὁ τεκνογονία ὑπηρέτης , καί ἀνυπαίτιος κατά νόμος , ὁ ἐν Χριστός χράομαι . πλήν οὐ εἰμί οὗτος τις εἰς ἀρετή δύναμις , οὔτε μήv ἐν ἴσος τάσσω ὁ ὁ ἐγκράτεια αὔχημα · ἐπιστέλλω δέ ὁ ἐν γάμος καί ὁ μακάριος Παῦλος · μή χωρίζω ἀπό ἀλλήλων , εἰμί μή τίς εἄν ἐκ σύμφωνος πρός καιρός , ἵνα σχολάζω ὁ προσευχή καί ὁ δήω . καί πάλιν · ἐπί ὁ αὐτός εἰμί , φημί , ἵνα μή πειράζω σύ ὁ Σατανᾶς , διά ὁ ἀκράτεια σύ . προσεπιφέρω δέ οὗτος · οὗτος δέ λέγω κατά συγγνώμη , οὖον κατά ἐπιταγή . ὁράω οὖν ὅτι συγγνώμη δίδωμι ὁ ἐν γάμος ; Πῶς οὖν ἀρετή , ὁ συγγνώμη θεραπεύω ; περι δέ ὁ παρθένος , φημί , ὅτι μακάριος εἰμί ἐάν οὕτως μένω , οὗτος εἰμί , ἄγαμος . οὐκοῦν οὐ ἀπόβλητος μέν ὁ μέλι . δεκτός γάρ ὁ γάμος . πλήν οὐ εἰς ὀσμή εὐωδία , καθά καί ὁ ἀρετή ὁ τρόπος . ἀλλά καί ἐν γε μήv ὁ θῦμα ἐπιπάσσω ἅλς , χρή γάρ οἴομαι καταθύω ἐγώ σοφός τε καί ἔμφρων , καί πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἀγαθός εὕω μάλα διαρτάω . ὁ γάρ ἄχαρις τε καί ἄνοστος , πρέπω εἄν ἥκιστος γε ὁ εὐσεβέω αἱρέω . Ταύτῃτοι καί ὁ Σωτήρ · σύ εἰμί ὁ ἅλς ὁ γῆ , ὁ ἅγιος φάσκω μαθητής . ἐπιστέλλω δέ καί ὁ Παῦλος · ὁ λόγος σύ ἐν χάρις τε καί ἅλς ἀρτύω , ἵνα δίδωμι χάρις ὁ ἀκούω . ἀραρίσκω οὖν ὅτι ὁ ἔμφρων τε καί ἐπίχαρις , διά ὁ ἅλς σημαίνω . ὧδε ἔχω · χρή δέ οἴομαι λοιπός εὕω μάλα διαιρέω ὁ ἐπί γε ὁ δήω καταθύω τρόπος , ἐκ αὐτός ἤδη ὁ ἱερός καταθρέω γράμμα , ὁ ὅπως εἄν γίγνομαι ὁ ὁ ἁμαρτία διηῤῥωστηκόσι , διεκδυω ὁ νόσος , καί ὁ ἐκ ὁ πλημμελέω διακρούω βλάβη · γράφω τοίνυν ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω πρός ὁ υἱός Ἰσραήλ , λέγω · Ψυχή ἐάν ἁμαρτάνω ἔναντι κύριος ἀεκούσιος , ἀπό πᾶς ὁ πρόσταγμα κύριος , ὅς οὖον δεῖ ποιέω καί ποιέω εἷς τίς ἀπό αὐτός · ἐάν μέν ὁ ἀρχιερεύς ὁ χρίω ἁμαρτάνω ὁ ὁ λαός ἁμαρτάνω , καί προσάγω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , ὅς ἁμαρτάνω , μόσχος ἐκ βοῦς ἄμωμον ὁ κύριος περί ὁ ἁμαρτία . καί προσάγω ὁ μόσχος παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον ἔναντι κύριος , καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ μόσχος ἔναντι κύριος , καί σφάζω ὁ μόσχος ἐνώπιος κύριος . καί λαμβάνω ὁ ἱερεύς ὁ χριστός ὁ τελειόω ὁ χείρ ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος , καί εἰσφέρω αὐτός εἰς ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον · καί βάπτω ὁ ἱερεύς ὁ δάκτυλος εἰς ὁ αἷμα , καί προσραίνω ἀπό ὁ αἷμα ἑπτάκις ἔναντι κύριος , κατά ὁ καταπέτασμα ὁ ἅγιος . καί ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ αἷμα ὁ μόσχος ἐπί ὁ κέρας ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα ὁ σύνθεσις ὁ ἐναντίος κύριος , ὅς εἰμί ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί πᾶς ὁ αἷμα ὁ μόσχος ἐκχέω παρά ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα , ὅς εἰμί παρά ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . καί πᾶς ὁ στέαρ ὁ μόσχος ὁ ὁ ἁμαρτία , περιαιρέω ἀπό αὐτός ὁ στέαρ ὁ κατακαλύπτω ὁ ἐνδόσθια , καί πᾶς ὁ στέαρ ὁ ἐπί ὁ ἐνδόσθια , καί ὁ δύο νεφρός , καί στέαρ ὁ ἐπί αὐτός , ὅς εἰμί ἐπί ὁ μηρία , καί ὁ λοβός ὁ ἐπί ὁ ἧπαρ σύν ὁ νεφρός περιαιρέω αὐτός , ὅς τρόπος ἀφαιρέω αὐτός ἀπό ὁ μόσχος ὁ ὁ θυσία ὁ σωτήριος , καί ἄνοισις ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ κάρπωσις , καί ὁ δέρμα ὁ μόσχος , καί πᾶς αὐτός ὁ σάρξ σύν ὁ κεφαλή καί ὁ ἀκρωτήριον καί ὁ κοιλία καί ὁ κόπρος . καί ἐκφέρω ὅλος ὁ μόσχος ἔξω ὁ παρεμβολή εἰς τόπος καθαρός ὅς ἐκχέω ὁ σποδιά , καί κατακαίω αὐτός ἐπί ξύλον ἐν πῦρ , ἐπί ὁ ἔκχυσις ὁ σποδιά καίω . Ἄρχων μέν οὖν περί , συναφαμαρτεῖν αὐτός ὁ πρέπω , καί ὁ ὑπό χείρ λαός παρασκευάζω , ὁ τοιόσδε φημί · ἐπιχρησμῳδέω δέ οὗτος εὐθύς · ἐάν δέ πᾶς συναγωγή ὁ υἱός Ἰσραήλ ἀγνοέω καί λανθάνω ῥῆμα ἐκ ὀφθαλμός ὁ συναγωγή , καί ποιέω εἷς ἀπό πᾶς ὁ ἐντολή κύριος , ὅς οὖον ποιέω , καί πλημμελέω , καί γιγνώσκω αὐτός ὁ ἁμαρτία ὅς ἁμαρτάνω ἐν αὐτός , καί προσάγω ὁ συναγωγή μόσχος ἐκ βοῦς ἄμωμον περί ὁ ἁμαρτία . ἱερουργέω δέ δήω αὐτός κατά ὁ ἴσος ὁ πρῶτος τύπος , εὕω μάλα φημί . Τῖς οὖν εἄν εἰμί πάλιν ὁ ἐν γε οὗτος λόγος ; σαφής , εἰμί Παλλάδιος , καί οὖον χαλεπός αἱρέω , ὁ γε ὅλως ἀρτίφρων . ἐν Χριστός γάρ ὁ κάθαρσις ἱερός , καί λαός , μικρός καί μέγας , καί συλλήβδην ἅπας , καί εἰμί κατά εἷς τυγχάνω πλημμελέω ἁλίσκομαι , διά ὅς ὁ ὁ θέω οὐ οἶδα νόμος , ἤγουν ἀνεθέλητος ἐκβιάζω τυγχάνω , εἰς γε ὁ ἥκιστος δοκέω ὁ πᾶς δεσπότης Θεός . Ταύτῃτοι καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ ἐπιφωνέω Δαβίδ · ἁμαρτία νεότης ἐγώ καί ἄγνοια ἐγώ μή μιμνήσκω . ὡς δέ ἀγαθός εἰμί φύσις , χρηστός τε καί φιλοικτείρμονα καί ὁ ἡμέτερος φύσις οὐ ἀγνοέω ὁ ἄναλκις , μονονού καί καταιτιάομαι σαφῶς ὁ μακάριος Ἰώβ , μέλλω τε καί ἀναδύνω πρός ὁ ἀνίημι τις ὁ ἁμαρτία . οὕτως δέ φημί · καί ἵνα τίς οὐ ποιέω ὁ ἀνομία ἐγώ λήθη , καί καθαρισμός ὁ ἁμαρτία ἐγώ ; Προσανακεκράγει δή οὖν ὁ νόμος , ὡς ἐν Χριστός τε καί μόνος δικαιόω διά πίστις ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνέχω . αὐτός γάρ εἰμί ὁ μόσχος δίκη ὑπέρ ἐγώ σφαγιάζομαι παρά ὁ θύρα ὁ ἱερός τε καί θεῖος σκηνή , ἵνα ἐγώ ἀνευρύνω ὁ εἰς ὁ εἴδομαι πάροδος , αὐτός ὁ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀείρω , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . τουτί γάρ οἴομαι δηλόω , ὁ ἐπιτίθημι ὁ χείρ ὁ μόσχος , αὐτός ὁ διά ὁ αἷμα εἰσφοιτάω εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , καί λύτρωσις ἐγώ ἅγιος εὑρίσκω , καί εἷς προσφορά τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω , κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος φωνή · αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὁ ῥαντισμός ὁ ἴδιος αἷμα ἁγίζω ὁ ἐκκλησία , καί οὗτος πλούσιος . βάπτω γάρ , φημί , ὁ ἱερεύς ὁ δάκτυλος εἰς ὁ αἷμα , καί προσραίνω ἀπό ὁ αἷμα ἑπτάκις ὁ δάκτυλος ἔναντι κύριος . – πρόσειμι γάρ , φημί , Ἱεροσόλυμα ἐπουράνιος , καί ἐκκλησία πρωτοτόκος ἀπογράφω ἐν οὐρανός , καί αἷμα ῥαντισμός ἀγαθός λαλέω , παρά ὁ Ἄβελ . ὁ μέν γάρ Ἄβελ ὁ αἷμα κατακράζω πρός θεός , καταδικάζω ὁ φονευτής , ὁ δέ τίμιος αἷμα ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , λαλέω περί ἐγώ ὁ ἀγαθός πρός Θεός . ἐκχέω γάρ ὁ ἅπας ζωή ἀντάλλαγμα . Προσέχω δέ ὁ μόσχος ὁ αἷμα ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον · καί γάρ εἰμί ἅγιος τε καί ἱερός ἀληθής ὁ Χριστός θάνατος . καί ἀναφέρω μέν ὁ ἐντόσθια , πιμελή καί νεφρός καί λοβός ὁ ὁ ἧπαρ . εὐώδης γάρ πᾶς ὁ ἐν Χριστός , ὁ τε ἐξωφανής , καί ὁ κρύπτω · ὁ Λόγος γάρ εἰμί ἅγιος , καί οὐδείς ἐν αὐτός ὁ μή καθαρός . κατακαίω γε μήv ἔξω ὁ πύλη ὁ δέρμα καί ὁ λοιπός · οὐδέ αὐτός ἐγώ ἀπαράδεκτος ὁ πάθος ὁ τόπος ἐάω ὁ νόμος . τοιγάρ καί πρός ἐγώ ὁ θεσπέσιος φημί Παῦλος · ἐξέρχομαι οὖν ἔξω ὁ πύλη ὁ ὀνειδισμός αὐτός φέρω , οὗτος εἰμί , ὁ ὑπέρ ἐγώ τε καί διά ἐγώ σταυρός . καί αὐτός δέ πού φημί ὁ Σωτήρ · ὅς οὖον λαμβάνω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ὀπίσω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . ἔοικα δέ ὁ ἔξω ὁ πύλη ὁ ἱερός Παῦλος , ὁ ἔξω ὁ κόσμος νοέω . Ζωή γάρ ἐγώ ἐξίστημι κοσμικός ὁ ἐθέλω ἕπω ὁ Χριστός . καί μαρτυρέω πάλιν ὁ Παῦλος . φημί γάρ ὧδε περί Χριστός · διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω , ἐγώ ὁ κόσμος . περιπατέω δέ ἐπί ὁ γῆ ὁ ἅγιος , διαβιόω σπουδάζω οὐκέτι μέν ἐπίγειος , ἔχω δέ μᾶλλον ἐν οὐρανός ὁ πολίτευμα . κάθαρσις δέ ὁ μολύνω , ὁ σποδιά μετά ὕδωρ . λυτήριος γάρ ἁμαρτία , ὁ Σωτήρ ὁ πάθος , ἁγίζω ἐγώ διά ὕδωρ , διά ὅς κερδαίνω οὖον σάρξ ἀπόθεσις ῥύπος , κατά ὁ γράφω , ἀλλά ὁ ἐν Ψυχή μολυσμός ὁ ἀπόνιψις · λούω γάρ , φημί , καί καθαρός γίγνομαι · καί προφητικός ἐγώ ἄνωθεν διακελεύομαι λόγος . ἐν μόσχος δή οὖν ὡς ἐν εἰκών καί τύπος , ὁ διά ἐγώ καί ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός σκιαγραφώ θάνατος . συνίημι εὕω μάλα , καί πρός γε δή οὗτος καταθαυμάζω εἄν , οἴομαι , καί εἰς ἐκεῖνος βλέπω . ὁ ποῖος ; εἰμί μέν γάρ ἁμαρτάνω , φημί , ὁ ἡγέομαι ὁμοῦ ὁ ὑποζεύγνυμι , εἰμί τε οὖν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ὑπό χείρ πληθύς , μόσχος εἰμί ὁ θῦμα . Ἐναλοὺς δέ πταῖσμα ἰδικός ὁ ἡγέομαι , προσκομίζω , φημί , χίμαρος ἐκ αἴξ . εἰμί δέ δή τις εἰμί ὁ ἐν λαός , ἄρσην μέν οὐκέτι , θῆλυς δέ ἵστημι ὁ σφάγιον · ἀναγιγνώσκω δέ , εἰμί δοκέω , καί ὁ ἐπί ὅδε νόμος , φημί γάρ ὧδε · ἐάν δέ ὁ ἄρχω ἁμαρτάνω , καί ποιέω εἷς ἀπό πᾶς ὁ ἐντολή κύριος ὁ Θεός αὐτός , ἢ οὖον ποιέω ἀεκούσιος , καί πλημμελέω , καί γιγνώσκω αὐτός ὁ ἁμαρτία , ὅς ἁμαρτάνω ἐν αὐτός , καί προσφέρω ὁ δῶρον αὐτός χίμαρος ἐκ αἴξ , ἄρσην ἄμωμον , περί ἁμαρτία · καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐπί ὁ κεφαλή ὁ χίμαρος , καί σφάζω αὐτός ἐν τόπος , ὅς σφάζω ὁ ὁλοκαύτωμα ἐνώπιος κύριος , ἁμαρτία εἰμί . καί ἐπιτίθημι ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ αἷμα ὁ ὁ ἁμαρτία ὁ δάκτυλος ἐπί ὁ κέρας ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα , καί ὁ πᾶς αἷμα αὐτός ἐκχέω παρά ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα , καί ὁ πᾶς στέαρ αὐτός ἄνοισις ἐπί ὁ θυσιαστήριον , ὥσπερ ὁ στέαρ θυσία σωτήριος , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , καί ἀφίημι αὐτός . καί πρός γε δή οὗτος , ἐάν δέ ψυχή εἷς ἁμαρτάνω ἀεκούσιος ἐκ ὁ λαός ὁ γῆ , ἐν ὁ ποιέω εἷς ἀπό πᾶς ὁ ἐντολή κύριος , ὅς οὖον ποιέω , καί πλημμελέω , καί γιγνώσκω αὐτός ὁ ἁμαρτία , ὅς ἁμαρτάνω ἐν αὐτός , καί φέρω χίμαιρα ἐκ αἴξ , θάλλω ἄμωμον φέρω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός . καί ὁ θυσία ὁ τρόπος , ὅπως εἄν γίγνομαι , διειπον · ἐάν δέ πρόβατον προσφέρω , φημί , ὁ δῶρον αὐτός περί ὁ ἁμαρτία , θῆλυς ἄμωμον προσφέρω αὐτός . συνίημι οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ μυστήριον ὁ βάθος , ὡς ἐν εἴσοπτρον καί σκιά ὁ ἀρχαῖος ἀνατυπόω ; ἰσομοιρέω γάρ ὥσπερ ὁ μέγεθος ὁ πλημμέλημα , ὁ ὁ θῦμα προσαγωγή · καί μόσχος μέν ἧμαι ὑπέρ ἄρχω τε καί λαός , κοινός τάχα ποῦ καί εἷς ηρρωστηκοος ὁ ἁμαρτία . Ἔριφος δέ εἷς , ὑπέρ εἷς , ἤτοι εἷς Ψυχή · ἑαυτοῦ γάρ προσκομίζω ὁ Χριστός , ἅμα μέν ὑπέρ πᾶς , ὡς ἐν εἰκών ὁ μόσχος , βαρύς τε καί μέγας θῦμα · ὅπου γάρ πλεονάζω ὁ ἁμαρτία , φημί , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις . Ἔριφος δέ καί πρόβατον δίκη , ὑπέρ ἕκαστος καί ἰδικός διά ὁ ὁμοιόω , φημί , ὁ ὑπό ἁμαρτία , καί ἐν ὁ ἄνομος λογίζομαι , κατά ὁ γραφή · ἄνομος δέ τύπος , ὁ ἔριφος , ὡς ἄκαρπος καί ξηρός . παρίστημι γοῦν ὁ Χριστός , ὡς πρόβατον μέν ἐκ δεξιός , ὁ ἅγιος , ὡς ἔριφος δέ καί ἐκ εὐώνυμος ὁ ὁ ἀνομία ἐργάτης . οὐκοῦν ὁ Ἐπίδοξον αὐτός καί ὑπερφυής καθοράω τις εἄν ὡς εἷς γε ὁ μόσχος . ὁ δέ ὁμοιόω ὁ κατά ἐγώ , λογίζομαι δέ ὅτι καί ἐν ὁ ἄνομος , διά ὁ χίμαρος νοέω . σφάζω δέ καί ὡς πρόβατον , διά ὁ ἔμφυτος ἡμερότης , καί ὁ εἰς πραότης θυσία ὑπεροχή . ὡς πρόβατον γάρ ἄγω , φημί , καί ὡς ἀμνός , ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός , ἄφωνος , οὕτως οὐ ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός . ἀλλά εἰμί μέν εἰμί τυγχάνω ἡγέομαι ὁ ὁ πλημμέλεια ἔνοχος , ἄρσην ὁ χίμαρος εἰμί . εἰμί δέ δή τις ἐν λαός καί κατά εἷς , θῆλυς ὁ σφάγιον , κἀν εἰμί τε πρόβατον εἰμί τυγχάνω , ἔτι οὖν ἐκ αἴξ , καί ἐν ὁ ὁ θῦμα διαφορά ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ οἰκονομία ὁ σοφός , ὁ νόμος κατασημαίνω . ἡγεμονεύω μέν γάρ ἀεί πως εἰμί , καί ἐν τιμή πρῶτος ὁ ἄρσην , ἕπω δέ καί ἐν δύο ὁ θῆλυς . ἀνάλογος δή οὖν ὁ ἕκαστος πταῖσμα , καί ὁ διά Χριστός κάθαρσις ἐν γε ὁ προίστημι καί ἡγέομαι , καί ὁ ὑπό χείρ , καί κατά εἷς τε καί ὑποζεύγνυμι . εἰμί γάρ οὐ ἐν ἴσος αἰτίαμα πίπτω εἰς ἁμαρτία , ἡγέομαι καί λαός , ἀλλά ἐν μείζων ποῦ πάντως , ἡγέομαι . τοιγάρ πλούσιος διασμήχω χάρις . συνίημι ὅς φημί · ἀγαθός γάρ θατέρου , ὁ ἄρσην . ὁράω δέ εἄν ἐν Χριστός , ὁ ὡς ἐν δόξα διάφορος · ἄρχω μέν γάρ εἰμί καί ὁ ὅλος καθηγητής ὁμολογουμένως , ὡς θεός καί Κύριος . γίγνομαι δέ καί ὡς ἐν τάξις δύο , διά ὁ ἀνθρώπινος , τίθημι δέ καί ὑπό νόμος , ὡς ὑφηγέομαι . πιθανός ὁ νόος . καί ἕτερος δέ μολυσμός ἐπισυνάπτω τρόπος , καί ὁ ἐπί ἕκαστος δή πάλιν , προχρησμῳδέω ἁγνισμός , ὡς ἐν Χριστός πληρόω . φημί δέ οὕτως · ἐάν δέ ψυχή ἁμαρτάνω , καί ἀκούω φωνή ὁρκισμός , καί οὗτος μάρτυς ἢ ὁράω , ἢ σύνοιδα , ἐάν μή ἀπαγγέλλω , λαμβάνω ὁ ἁμαρτία . ὁ ψυχή ἐκεῖνος ὅστις ἐάν ἅπτω πᾶς πρᾶγμα ἀκάθαρτος , ἢ θνησιμαῖος , ἢ θηριάλωτος ἀκάθαρτος , ἢ ὁ θνησιμαῖος βδέλυγμα ὁ ἀκάθαρτος , ἢ ὁ θνησιμαῖος κτῆνος ὁ ἀκάθαρτος , ἢ ἅπτω ἀπό ἀκαθαρσία ἄνθρωπος , ἀπό πᾶς ἀκαθαρσία αὐτός , ὅς εἄν ἅπτω μιαίνω , καί λανθάνω αὐτός , μετά οὗτος δέ γιγνώσκω , καί πλημμελέω , ὁ ψυχή ὁ ἄνομος , ὁ διαστέλλω ὁ χεῖλος κακοποιέω ἢ καλῶς ποιέω κατά πᾶς ὅσος ἐάν διαστέλλω ὁ ἄνθρωπος μετά Ὅρκος , καί λανθάνω αὐτός πρό ὀφθαλμός , καί οὗτος γιγνώσκω , καί ἁμαρτάνω εἷς τίς οὗτος · καί ἐξαγόρευσις ὁ ἁμαρτία περί ὅς ἁμαρτάνω κατά αὐτός · καί φέρω περί ὅς πλημμελέω κύριος , περί ὁ ἁμαρτία ὅς ἁμαρτάνω , θῆλυς ἀπό ὁ πρόβατον , ἀμνάς ἢ χίμαιρα ἐκ αἴξ περί ἁμαρτία , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , ὅς ἁμαρτάνω , καί ἀφίημι αὐτός ὁ ἁμαρτία . ἀθρέω δή οὖν ὅτι ὁ ὁρκισμός φωνή ἐπαίω , καί παρά οὐδείς ὅλως ὁ πρᾶγμα ποιέω , καί ὁ ἕτερος ἔνοχος μολυσμός , καί μήv ἐπί οὗτος , ὁ ἐπί ὁ ψευδορκία καταγιγνώσκω , ἐν ἴσος τε καί ἀπαράλλακτος τίθημι πλημμέλεια τρόπος · μολυσμός γάρ ἀληθής ἐξαίσιος , καί εἰς αὐτός ποῦ ὁ λοῖσθος ἀναθρῴσκω ὁ κακός , ὁ εἰς θεός καταφρόνησις , καί ὁ σαρκικός ἀκαθαρσία ἐγγύς τε καί ἀδελφός ὁ πλημμέλημα , ἢ οὐ ἐν ἴσος θετέος λόγος ὁ ἐπαίρω ψευδορκία καί ὁρκισμός καταφρόνησις ; πάνυ μέν οὖν · ἰσοπαλής γάρ πως ἐπί ἄμφω ἀεί ὁ ἔγκλημα . ἕπω δή οὖν καί οὗτος ὁ λύσις διά ἐξαγόρευσις τε καί μήv καί ἀμνάς , ἤτοι πρόβατον σφαγή · λέγω γάρ σύ ὁ ἀνομία σύ πρῶτος , φημί , ἵνα δικαιόω . καί μήv καί ὁ θεῖος ἀναφωνέω Δαβίδ · εἶπον · ἐξαγορεύω κατά ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ ὁ κύριος , καί σύ ἀφίημι ὁ ἀσέβεια ὁ Καρδία ἐγώ . πλήν , οὐ ἀποχράω εἰς ὁ τέλειος ἀπόνιψις ὁ ἐξαγορεύω μόνος , ἀπαλλάσσω δέ παντελῶς ὁ Χριστός θάνατος , πάθος ὑπέρ ἐγώ , καί ὁ ἅπας ἐγώ ἁμαρτία ἑαυτοῦ ὑποφέρω ὡς ἐν εἶδος πᾶς ὁ ἥμερος ζῷον · ἐν μόσχος δή λέγω , καί μήv καί πρόβατον καί αἴξ . ἀπροφάσιστος δέ ὥσπερ καθίστημι ὁ νόμος ὁ ῥᾴθυμος εἰς θυσία , ὁ ἐν μολυσμός καί ἀκαθαρσία , εἰμί μή μόσχος τις ἔχω καί πρόβατον , ὁ κατά χείρ καί ἐν ἰσχύς τιμάω ἀναπείθω , λέγω · ἐάν δέ μή ἰσχύω ὁ χείρ αὐτός ὁ ἱκανός εἰς ὁ πρόβατον , φέρω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , ὅς ἁμαρτάνω , δύο τρυγών , ἢ δύο νοσσός περιστερά κύριος , εἷς περί ἁμαρτία , καί εἷς εἰς ὁλοκαύτωμα , καί φέρω αὐτός πρός ὁ ἱερεύς , καί προσάγω ὁ ἱερεύς ὁ περί ὁ ἁμαρτία πρότερος , καί ἀπόκνισις ὁ ἱερεύς ὁ κεφαλή αὐτός ἀπό ὁ σφόνδυλος , καί οὖον διαιρέω , καί ῥαίνω ἀπό ὁ αἷμα ὁ περί ὁ ἁμαρτία , ἐπί ὁ τοῖχος ὁ θυσιαστήριον . ὁ δέ κατάλοιπον ὁ αἷμα καταστραγγίζω ἐπί ὁ βάσις ὁ θυσιαστήριον . ἁμαρτία γάρ εἰμί , καί ὁ δύο ποιέω ὁλοκαύτωμα ὡς καθήκω · καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς περί ὁ ἁμαρτία , ὅς ἁμαρτάνω , καί ἀφίημι αὐτός . Τρυγών μέν δή καί περιστερά παρεικαστέον εὕω μάλα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὅτι ὁ μέν εἰμί εὔφωνος τε καί λάλος ἐν στρούθιον , ὁ δέ ὅτι μάλιστα πρός ἄκρος ἥκω πραότης . ἄμφω δέ εἰμί ἐν Χριστός . πᾶσα μέν γάρ κατακηλέω ὁ οἰκέω ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , τρυγών ὁ ἄνωθεν τε καί ἐκ οὐρανός , λιγυρός ὥσπερ ἐνίημι μέλος , καί ὁ ὁ Θεός καί πατήρ κατατρανόω θέλησις . ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης φημί , ὅς ἀποστέλλω ὁ θεός , ὁ ῥῆμα ὁ Θεός λαλέω . καλέω δέ καί ἐγώ πρός μίμησις ὁ ἔνειμι αὐτός πραότης τε καί ἡμερότης , οὗτος λέγω · Ἄρατος ὁ ζυγόν ἐγώ ἐπί σύ , καί μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . λαμβάνω τοίνυν ὁ τρυγών , φημί , ὁ ἱερεύς , καί ἀπόκνισις ὁ ὄνυξ . σφάζω γάρ οὗτος ὁ ἐλαφρός ὁ στρούθιον . πλήν , οὐ εἰσάπαν ἀποτέμνω , δῆλος δέ ὅτι ὁ κεφαλή . πράσσω γάρ οὕτως ὁ Χριστός θάνατος , οὐ εἰς μερισμός , ἀλλά εἰς ἕνωσις . τοιγάρ καί ἐν ἀρχή ἐπί ὁ Πάσχα τίθημι νόμος , καταθύω μέν προστάσσω ὁ ἀμνός , πλήν ἐν οἰκίον βιβρώσκω , φημί , εἷς , καί οὐ ἐκφέρω ὁ κρέας αὐτός ἔξω . μερίζω γάρ οὐδαμῶς ὁ Χριστός , ἀλλά εἷς ὁλόκληρος καί ἐν ἕκαστος καί ἐν πᾶς εἰμί , καί αὐτός εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , συλλέγω ἐγώ εἰς ἕνωσις ὁ τε πρός ἀλλήλων ἐν ομοψυχία , καί ὁ διά ἑαυτοῦ πρός θεός ἐν πνεῦμα . ὅτι2 τοίνυν οὖον μερισμός πρόξενος , ἀλλά ἕνωσις πρός ἐγώ ὁ Χριστός γίγνομαι θάνατος , δηλόω πλάγιος ὁ θύω μέν ὁ στρουθίον , οὖον μήv καί εἰσάπαν ἀποκείρω ὁ σπονδουλας ὁ κεφαλή · ὅτι δέ ἁγίζω ὁ ἐκκλησία ὁ ἴδιος αἷμα , κατασημαίνω εἄν , ὁ ὁ αἷμα ὁ στρούθιον καταίρω ὁ σκηνή καί ὁ ἐν αὐτός . Μία δέ τρυγών ὑπέρ ἁμαρτία , καί εἷς πάλιν , εἰς ὁλοκαύτωμα , νοέω δέ διά ἄμφω ὁ Χριστός , καί ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ὁλοκαυτέω ὁ πατήρ , καί μήv καί ἀντάλλαγμα ὁ ἅπας ζωή ἑαυτοῦ ἀνατίθημι . εὕω φημί . υποβιβάζω γε μήv ὁ νόμος καί εἰς ὁ λίαν εὐπόριστος ὁ θυσία ὁ τρόπος · καί ἀνάλογος ὁ ἕκαστος μέτρον ποιέω προστάσσω , ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ὄκνος ὑποτέμνω πανταχῇ , καί ἀπροφάσιστος καθίστημι ὁ αἱρέω ὁ ῥᾴθυμος . γράφος δέ ὧδε πάλιν · ἐάν δέ μή εὑρίσκω ὁ χείρ αὐτός ζεῦγος τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά , καί φέρω ὁ δῶρον αὐτός , περί ὅς ἁμαρτάνω , ὁ δέκατος ὁ οἶφι σεμίδαλις περί ἁμαρτία . οὐ ἐπιχέω ἐπί αὐτός ἔλαιον , οὐδέ ἐπιτίθημι ἐπί αὐτός λίβανος , ὅτι περί ἁμαρτία εἰμί , καί φέρω αὐτός πρός ὁ ἱερεύς , καί δράσσομαι ὁ ἱερεύς ἀπό αὐτός πλήρης ὁ δράξ αὐτός , ὁ μνημόσυνον αὐτός ἐπιτίθημι ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα κύριος , ἁμαρτία εἰμί . καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς , περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , ὅς ἁμαρτάνω ἀπό εἷς οὗτος , καί ἀφίημι αὐτός . ὁ δέ καταλιμπάνω εἰμί ὁ ἱερεύς , ὡς θυσία ὁ σεμίδαλις . ἀλλά ἐν γε δή οὗτος , περί Χριστός μέν οὐκέτι , ὁ δέ ὁ προσάγω ζωή , καί ὁ ἐν Χριστός πρόσοδος , καί ὁ εἰς θεός ἀφιέρωσις , ὁ ὁ θυσία ἐγώ ὑποφαίνω τρόπος . προσφέρω μέν γάρ σεμίδαλις ἄρτος γένεσις . Ζωή δέ τύπος , ὁ ἄρτος · ἀλλά οὔτε λίβανος καταπάσσω δήω αὐτός , οὔτε μήv ἔλαιον δήω λέγω , σοφός τε καί ἀναγκαῖος ὁ τοιόσδε ὁ ἀφορμή εὕω μάλα προαναφωνέω , ὅτι περί ἁμαρτία εἰμί , ὅς εἄν εἰμί πάντῃ τε καί πάντως ἀπωτάτω ὁ ἱλαρός , ὡς ἐν ἔλαιον νοέω , καί μέν ὅς ὁ εὐώδης , ὡς ἐν λίβανος τυγχάνω · εἰμί δέ εἄν οὐ ἀμφίλογος , ὅτι χρῆμα στυγνός καί ἄοσμος ἀληθής , ὁ ἐν ἐγώ ἁμαρτία . Καταπλουτήσει δέ ἐπί ἑαυτοῦ , ὁ ἀρετή ἀεί πως ὁ ἱλαρός , διά ἐλπίς ὁ εἰς θεός πολύς ὁ εὐώδης ἔχω , ὡς ἐν πιότης δηλονότι ὁ νοητός . Τύπος οὖν ἄρα ζωή , ὁ μή ἔχω ὁ ἱλαρός καί εὐωδία ἐρῆμος , ὁ λίβανος δίχα καί ἔλαιον σεμίδαλις , ἀλλά ἐν Χριστός καί αὐτός μεθίστημι πρός ὁ ἱλαρός . δέχομαι δέ καί ὁ εὐώδης ἐν πίστις , καί προσφέρω ὁ Θεός διά αὐτός , ὁ διασμήχω ὁ μολύνω , καί ἀπονίζω νοητός ὁ ἐναλόντας ἀκαθαρσία . δράσσομαι γάρ , φημί , ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ σεμίδαλις , καί ἄνοισις ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ ὁλοκαύτωμα κύριος . ἐν Χριστός γάρ ἐγώ ὁ προσαγωγή , καί διά αὐτός προσίημι ὁ μολύνω . δικαιόω δέ διά πίστις , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ἀνατίθημι ὁ πατήρ , ἑαυτοῦ μέν οὐκέτι , Χριστός δέ ὁ ἐν ἐγώ , εὐωδία ἔχω ὁ πνευματικός . ἀτρεκής ὁ λόγος . καί πρός γε δή οὗτος , καί εἰμί γίγνομαι τις προσκρούω Θεός , καί ὑφαιρέω τίς ὁ ἁγίζω , ἔτι οὖν ἀναίνομαι ὁ ἐπαγγέλλω , καί μηδέ παραχρῆμα προσφέρω , καί ὁ ῥᾴθυμος ἐν οὗτος , λήθη ἔγκλημα πάσχω , διακαθαίρω πάλιν . γράφω γάρ ὧδε · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · Ψυχή ἢ εἄν λανθάνω αὐτός λήθη , καί ἁμαρτάνω ἀεκούσιος ἀπό ὁ ἅγιος κύριος , καί φέρω ὁ πλημμέλεια αὐτός ὁ κύριος κριός ἄμωμον ἐκ ὁ πρόβατον , τιμή ἀργύριον σίκλος , ὁ σίκλος ὁ ἅγιος , περί ὅς πλημμελέω · καί ὅς ἁμαρτάνω ἀπό ὁ ἅγιος , ἀποτίνω αὐτός , καί ὁ ἐπίπεμπτος προστίθημι ἐπί αὐτός , καί δίδωμι αὐτός ὁ ἱερεύς , καί ὁ ἱερεύς ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ἐν ὁ κριός ὁ πλημμέλεια , καί ἀφίημι αὐτός . πάνδεινος γάρ ἀληθής , ὁ ὑφαιρέω τίς ὁ ἁγίζω καί ἀνατίθημι εἰς δόξα Θεός . ἐν ἴσος δέ τρόπος διαβάλλω , καί οὐ ἐν μικρός αἴτιος , ὁ μή ἀποτίνω ὁ ἐπαγγέλλω . Τέκνος γάρ , φημί , ἐάν εὔχομαι εὐχή ὁ κύριος , μή χρονίζω ὁ ἀποδίδωμι αὐτός · ἀγαθός ὁ μή εὔχομαι σύ , ἢ ὁ εὔχομαι , καί μή ἀποδίδωμι . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Δαβίδ · εὔχομαι καί ἀποδίδωμι κύριος ὁ Θεός σύ . κολάζω δέ καί ὁ Ἠλεί παῖς , ὑποκλέπτω τις ὁ ἅγιος , καί σφετερίζω ὁ ὁ Θεός . Τῖς οὖν εἄν γίγνομαι καί ὅδε τυγχάνω ὁ ἄφεσις ; ἤ πῶς εἄν ἐκλύω αἴτιος ὁ πούς , καί ἀπαλλάσσω τις ; Πρῶτος μέν εἰμί πλούσιος ὁ ὑφαιρέω ποιέω ὁ ἀντέκτισις · προστίθημι γάρ ὁ ἐπίπεμπτος , φημί , εἶτα κριός εἰς θυσία εἰμί προσφέρω ὠνέω . Τύπος εἄν εἰμί ὁ χρῆμα , Χριστός , ὅς ὁ ὁ Ἰουδαῖος προίστημι ἐκπρίασθαι τρόπος τις , τριάκοντα δηνάριον , ὁ ὁ προδότης κατατίθημι μαθητής . οὐκοῦν ἐν Χριστός , καί ὁ εἰς θεός αἰτίαμα , ὁ ἄφεσις . ὅτι2 δέ καί ὁ εἰς ἄνθρωπος ἀδίκημα ἀπαλλάσσω εἄν αὐτός , ἀταλαίπωρος ὁράω , ὁ γείτων τε καί ἐφεξῆς ἀναγιγνώσκω νόμος . ἔχις δέ οὗτος · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · Ψυχή ὅς εἄν ἁμαρτάνω , καί παρεῖδον παροράω ὁ ἐντολή κύριος , καί ψεύδω ὁ πρός ὁ πλησίος ἐν παραθήκη , ἢ περί κοινωνία , ἢ περί ἁρπαγεύς , ἢ ἀδικέω τίς ὁ πλησίος , ἢ εὑρίσκω ἀπώλεια , καί ψεύδω περί αὐτός , καί ὄμνυμι ἄδικος περί εἷς ἀπό πᾶς , ὅς ἐάν ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ὥστε ἁμαρτάνω ἐν οὗτος . καί εἰμί ἡνίκα ἐάν ἁμαρτάνω , καί πλημμελέω , καί πωλέω ὁ ἅρπαγμα , ὅς ἁρπάζω , ἢ ὁ ἀδίκημα , ὅς ἀδικέω , ἢ ὁ παραθήκη , ὅστις παρατίθημι αὐτός , ἢ ὁ ἀπώλεια , ὅς εὑρίσκω ἀπό πᾶς πρᾶγμα , ὅς ὄμνυμι περί αὐτός ἄδικος , καί ἀποτίνω αὐτός ὁ κεφάλαιος , καί ὁ ἐπίπεμπτος προστίθημι ἐπί αὐτός , τίς εἰμί , αὐτός πωλέω ὅς ἡμέρα ἐλέγχω , καί ὁ πλημμέλεια αὐτός φέρω ὁ κύριος κριός ἀπό ὁ πρόβατον ἄμωμον , τιμή , εἰς ὅς πλημμελέω . καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς ἔναντι κύριος , καί ἀφίημι αὐτός περί εἷς ἀπό πᾶς ὅς ποιέω καί πλημμελέω ἐν αὐτός . ὁράω ὁ ἀποκάθαρσις ἐν ἴσος τρέχω , καί πληρόω διά ἄμφω ὁ τρόπος ; ἔκτεισις γάρ δή σύν πλεονασμός , καί κριός προσαγωγή · ὁ τε εἰς θεός ἔγκλημα , ὁ τε εἰς ἀδελφός καί ὁμογενής ἀποκρούω δήω ὁ νόμος εὕω μάλα διακελεύομαι . Μερικός δέ οὔτις ποῦ δικαίωσις ἐν Χριστός , τέλειος δέ μᾶλλον ὁ κατασπιλέω εἴωθα ἀπόνιψις · τοιγάρ καί φάσκω · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὅτι ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ἔχω ζωή αἰώνιος , καί εἰς κρίσις οὐ ἔρχομαι , ἀλλά μεταβαίνω ἐκ ὁ θάνατος εἰς ὁ ζωή . εἰμί δέ ὁ κρίνω διαφεύγω , ὁ ὁ ἐν πίστις δικαίωσις εἰσποιητός ἔχω διά Χριστός , πᾶς πως ἀνάγκη λέγω ὡς διαδιδράσκω ὁ ἔγκλημα · καί τρόπος αἰτίαμα ἰσχύω εἄν οὐδείς , κατά γε τοιόσδε , φημί . θεός γάρ ὁ δικαιόω , τίς ὁ κατακρίνω ; οὐκοῦν ὁ λυπέω ὁ ἀδελφός , διά πρᾶγμα ἀπολογέομαι , ὁ ἐν Χριστός δικαίωσις ἑτοῖμος εὑρίσκω . οὕτως καί Ζακχαῖος ὁ τελώνης καλέω εἰς ἀποστολή , οὐ ὡς ἕπω μόνος ὁ καλέω κατεπαγγέλλομαι , ἀλλά καί πᾶς ὅσος εἄν ἀδικέω ἀποδίδωμι ἐν τετραπλόος . χρή γάρ οἴομαι ὁ μέλλω ἐν γε δή σφεῖς αὐτός ἔνοικος διά ὁ πνεῦμα ποιέω Χριστός , προαπονίζω ῥύπος , καί προαποσμήχω ἔγκλημα , λαμπρός δέ οὗτος καί ἀκηλίδωτος ἀποφαίνω αὐτός ὁ ἴδιος ψυχή , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ θεσπέσιος μελῳδός ἐν καλός ὁ τοιοῦτος ἀρετή γίγνομαι , ἀναφωνέω λέγω · Ἑτοίμη ὁ καρδία ἐγώ , εἰμί θεός , ἑτοῖμος ὁ καρδία ἐγώ , ἀείδω καί ψάλλω . ὥσπερ γάρ καθαρός μέν εἰμί ὁ ἔριον ἐνιζάνω ὁ βαφή , εἰμί δέ ῥύπος τίς μέτειμι λείψανον , εὐαπόβλητος εὐθύς ὁ εἰσκρίνω , καί ἀσφαλής ὁ ἕδρα οὐ ἔχω ἐν αὐτός · οὗτος καί ὁ Χριστός μέθεξις , ὁ μέν ἅγιος καί καθαρός εἰσδύνω Ψυχή , ὁ δέ μή οὕτως ἔχω , οὐδέ εἄν ὅλως ἐνίζω · Ἅγιον γάρ πνεῦμα σοφία φεύγω δόλος , κατά ὁ γράφω , καί οὖον κατοικέω ἐν σῶμα κατάχρεος ἁμαρτία . οὐκοῦν θεραπεύω ὁ ἀδικέω , καί ὁ εἰς φίλιος κατόρθωμα ὁ ὁ ἀδελφός ἀποκείρω λύπη , αἴτιος ἑαυτοῦ ἅπας ἀπαλλάσσω , καί ὁ ἐν Χριστός κερδαίνω ἄφεσις . ὀρθός φημί . βούλομαι δή οὗτος καί ἕτερος ἔννοια ἐπισυλλέγω τρόπος , ὁ τε ἐκ μολυσμός ἔγκλημα , καί ὁ ἐπί ἕκαστος θεσπίζω πρός ἀποκάθαρσις ἐξηγέομαι ; πάνυ μέν οὖν , ἀμφιλαφής γάρ οὗτος ὁ ὄνησις ἐξεργάζομαι εἄν ἐγώ ὁ ἐπί ὅδε λόγος . γράφω τοίνυν ἐν ὁ Ἀριθμοί · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί ἐξαποστέλλω ἐκ ὁ παρεμβολή πᾶς λεπρός , καί πᾶς γονορρυέω , καί πᾶς ἀκάθαρτος ἐπί Ψυχή , ἀπό ἀρσενικός ἠώς θηλυκός , ἐξαποστέλλω ἔξω ὁ παρεμβολή , καί οὖον μή μιαίνω ὁ παρεμβολή αὐτός , ἐν ὅς ἐγώ καταγίγνομαι ἐν αὐτός . ὅτι2 μέν οὖν ὁ ἐκ ἀνάγκη καί ἀβούλητος συμβαίνω , οὐ εἄν , οἴομαι , δοκέω εἰκότως ἐπιτιμάω ὁ νόμος ἐγώ , ἐν οὗτος , πᾶς ὁ σαφής · κολάζω γάρ ἀντί ὅστις , ὁ σῶμα πάθος , καί ὁ ἐκ νόμος κατάρρησις ὅπως εἄν ἔχω Δίκαιος , ὁ σαρκικός ἀρρωστία περιπίπτω ; σοφός οὖν ἄρα καί ἀναγκαῖος εἰς εἰκών καί τύπος ὁ ἐν Ψυχή νόσημα , δέχομαι ὁ σωματικός . ἀίω γάρ εἄν οὗτος πνευματικός ὁ νόμος , καί ψῆφος ὅσιος ὁ ἐπί ἕκαστος παρά Θεός κατά καιρός χρησμῳδέω , οὐ ὁ ἀνεθέλητος ἐναλόντας νόσος , ὁ δίκη ὑπάγω , ἀλλά ὅς ὁ ὁ πλημμελέω λόγος , ὅσιος εἄν ἔχω ὁ ἐπίπληξις . ὡς εὖγε δή φημί . ἀποπέμπω μέν οὖν ὁ παρεμβολή προστάσσω λεπρός , ἰσχνός δέ λίαν ἐπί αὐτός ποιέω ὁ βάσανος , καί δοκιμάζω δήω ἐπιτάσσω ὁ νόσος , οὗτος λέγω · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς καί Ἀαρών , λέγω · Ἄνθρωπος ἐάν τις γίγνομαι ἐν δέρμα χρώς αὐτός οὐλή σημασία τηλαυγής , καί γίγνομαι ἐν δέρμα χρώς αὐτός ἁφή λέπρα , ἄγω πρός Ἀαρών ὁ ἱερεύς , ἢ εἷς ὁ υἱός αὐτός ὁ ἱερός · καί ὁράω ὁ ἱερεύς ὁ ἁφή ἐν δέρμα ὁ χρώς αὐτός , καί ὁ θρίξ ἐν ὁ ἁφή μεταβάλλω λευκός , καί ὁ ὄψις ὁ ἁφή ταπεινός ἀπό δέρμα ὁ χρώς , ἁφή λέπρα εἰμί , καί ὁράω ὁ ἱερεύς , καί μιαίνω αὐτός . ἐάν δέ καί τηλαυγής λευκός εἰμί ἐν ὁ δέρμα ὁ χρώς αὐτός , καί ταπεινός μή εἰμί ὁ ὄψις αὐτός ἀπό ὁ δέρμα , καί ὁ θρίξ αὐτός οὖον μεταβάλλω θρίξ λευκός , αὐτός δέ εἰμί ἀμαυρός , καί ἀφορίζω ὁ ἱερεύς ὁ ἁφή ἑπτά ἡμέρα · καί ὁράω ὁ ἱερεύς ὁ ἁφή ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος , καί ἰδού ὁ ἁφή μένω ἐναντίος αὐτός , οὖον μεταπίπτω ὁ ἁφή ἐν ὁ δέρμα , καί ἀφορίζω αὐτός ὁ ἱερεύς ἑπτά ἡμέρα ὁ δύο , καί ὁράω ὁ ἱερεύς αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος ὁ δύο . καί ἰδού ἀμαυρός ὁ ἁφή , οὖον μεταπίπτω ὁ ἁφή ἐν ὁ δέρμα , καί καθαρίζω αὐτός ὁ ἱερεύς · σημασία γάρ εἰμί . καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καθαρός εἰμί . ἐάν δέ μεταβάλλω μεταπίπτω ὁ σημασία ἐν ὁ δέρμα , μετά ὁ ὁράω αὐτός ὁ ἱερεύς ὁ καθαρίζω αὐτός , καί ὁράω ὁ δύο ὁ ἱερεύς , καί ὁράω αὐτός ὁ ἱερεύς , καί ἰδού μεταπίπτω ὁ σημασία ἐν ὁ δέρμα , καί μιαίνω αὐτός ὁ ἱερεύς · λέπρα εἰμί . ἰσχνομυθία μέν οὖν ὁ χρῆμα εἰμί , εἰμί Παλλάδιος , καί οὐ ἑτοῖμος αἱρέω ὁ ἐπί ὅδε λόγος . ἀναγκαῖος δέ οἴομαι συμφέρω ὁ νόος , ὡς ἐν ὀλίγος εἶπον , ὁ τίς εἄν βούλομαι δηλόω ὁ νόμος . Προεξηγέομαι δέ τέως ὁ πάθος ὁ διαφορά . λέπρα μέν οὖν ὁ ἀνθρώπινος σῶμα παγχάλεπος εἰμί πάθος , καί δυσδιάφυκτος καί βορός · συμβαίνω δέ κατά νέκρωσις . κοιλαίνω μέν γάρ ὁ τραῦμα εὐθύς , δαπανάω ὁ δέρμα , καί εἰς βάθος ἀεί συνιζάνω · ἅτε δή , καί διέρπω ἀεί πρός ὁ κάτω ὁ φθορά . ὅθεν ὅς , καθάπερ οἴομαι , καί ὁ θρίξ ἐπανθέω ὁ τόπος μαραίνω , καταλεύκαινω , καί οἱονεί τίς φυτόν ὁ ὑπόκειμαι συγκαταφθείρω γῆ . λέπρα μέν οὖν ὁ τοιόσδε πάθος . Λεύκη δέ πάλιν , ἀρρώστημα σαρκικός ὁ λέπρα προσέοικα , πλήν οὐ ἐνίημι ὁ λυπέω εἰς βάθος , οὔτε μήv εἰσπέμπω ὁ εἴδομαι ὁ νόσος ὁ αἴσθησις , ἐπινήχομαι δέ ὥσπερ ἄκρος τε , καί μόλις ἐπανθέω ὁ σῶμα , καί οὐδέ θρίξ μεθίστημι εἰς ὁ λευκός , οὔτε μήv ἀκάθεκτος εὐρύνω , ἀλλά ὀλίγος κομιδή ὁ ἐπικούρημα εὐκόλως ἀνασειράζω , καί ὑπονοστέω πρός ὑγιής ὁ ἐπανθέω σάρξ . οὐκοῦν ὁ μέν λέπρα , νέκρωσις ὁμολογέω , ἐν ὑποψία δέ πως ὁ λέπρα ὁ λεύκη , οὖον μήv ἔτι καί ὁ αὐτός κατά ἀλήθεια , λέπρα καί νέκρωσις . καταψηφίζομαι τοίνυν ὁ νόμος ὁ λεπρός ὁ ἀκάθαρτος , ὡς ἤδη πάθος ὁ νέκρωσις . ἀνίημι δέ ὁ ἔγκλημα , ὁ λεύκη ἠῤῥωστηκότα , ὡς ἐν ὑποψία μέν γίγνομαι ὁ λεπρός , οὖον μήv ἔτι καί λεπρόομαι . τοιγάρ , φημί , εἰμί γίγνομαι οὐλή σημασία , καί ἁφή λέπρα , καί κοῖλος ὁ ὄψις ὁ δέρμα , καί μήv καί θρίξ εἰς λευκότης μεταβολή , συναποθνῄσκω τάχα ποῦ ὁ ὑπόκειμαι σάρξ , λέπρα δή πάντως εἰμί . ἕρπω γάρ εἰς βάθος ὁ νέκρωσις . εἰμί δέ δή γίγνομαι τις λεύκη σημασία , δίχα κοιλότης ὁ ἐν δέρμα , καί θρίξ εἰς λευκότης μεταβολεύς , δοκιμάζω , φημί , παρά ὁ ἱερεύς , καί ἀφορίζω δύο · ὁ ἀπεοικώς γάρ οὐδείς , ὡς καί αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ παράτασις , ὁ ἀρρώστημα βασανίζω , παραδείκνυμι εἄν ἔστω ὅτε ὁ ἐρευνάω ὁ ἀκριβής . ὁ μέν γάρ θρίξ ὑπομένω ὁ ἑτερόχρουν , κοιλαίνω ὁ δέρμα , μεταχωρέω δέ πρός λέπρα ὁ λεύκη . οὐδείς δέ οὗτος γίγνομαι , ἀνίημι , φημί , ὁ αἴτιος . οὖον γάρ ὅς λέπρα ὁ πάθος , ἀλλά ὁ λέπρα προσέοικα , καί ἀγχοῦ δή μάλα , οὗτος εἰμί , ὁ λεύκη . ὁ μέν οὖν ἐν πρόχειρος λόγος , καί ὁ ὁ πρᾶγμα διασάφησις ἀποχράω ἔχω ὁ παράθεσις . ἀλλά φέρω λέγω ὁ πνευματικός , καί ὁ εἰς νόος τε καί κρύπτω ἔννοια ἅπτω . ὡς καλός ὁ χρῆμα καί Ὀνησιφόρον . χρή τοίνυν ἐγώ ὁ ἐν Χριστός ζῳοποιέω , ζωοποίησις δέ φημί ὁ πνευματικός , νεκρός ἔργον ἀποφοιτάω , καί ὡς ἀπωτάτω χωρέω , ἄγω δέ εἄν , οἴομαι , οὗτος , ὁ διά ὅς εἄν γίγνομαι κατανεκρόω ψυχή , καί ἀποψύχω νόος , ἀχαλίνως ἐκνεύω πρός ὁ σάρξ τε καί κόσμος . εἰμί γάρ εἰμί ἀληθής , ὡς ὁ εἰς ὁ σάρξ σπείρω , ἐκ ὁ σάρξ θερίζω φθορά · καί ὁ κατά σάρξ ζῶ Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι , ὅτι δέ καί θνῄσκω πῶς εἄν εἰμί λοιπός ἢ πόθεν ἀμφίλογος ; νεκρός οὖν ἄρα , καί ὁ ὁ νεκρότης ἔργον ἐνέχω , ὁ Ψυχή τε καί νόος ἐκμολύνω , καί μήv καί φαυλότης ἀνάπλεως κοσμικός . καί νοητός ἀληθής , εἴπερ εἄν αἱρέω τις ὁ τοιόσδε λέπρα εἶπον , οὐ εἄν ἁμαρτάνω ὁ πρέπω . ἀκάθαρτος οὖν ὁ τοιοῦτος ἐν ὀφθαλμός ὁ Χριστός . καταμιανιημι γάρ αὐτός , φημί , ὁ ἱερεύς . ἀκούω γάρ ἐπί ὁ θεῖον βῆμα , ὁ ἄγαν φιλαμαρτήμων ἐναρίθμιος εἰμί · πορεύω ἀπό ἐγώ , ἐργάτης ἀνομία , οὐ οἶδα σύ . Λεύκη γε μήv καί οὐλή σημασία παρεικαστέον ὁ ἐν ψιλός ὁ ἐπιθυμία κεῖμαι ἔτι , καί οὔπω πρός ἔργον ἥκω λογισμός . ἤ οὐ δή φημί ὑπάρχω ἀληθής , ὡς προαναθρῴσκω ἐν ἐγώ καί οἱονεί προανίσχω ὁ ἀποτέλεσμα ὁ ἡδονά καί λογισμός , καλέω ἐπί τίς ὁ διαβάλλω ἐκ νόμος ; φημί · μιμνήσκω γάρ ὁ μακάριος Δαυίδ λέγω · πρό ὁ ἐγώ ταπεινόω , ἐγώ πλημμελέω . ὀρθός φημί · πρό γάρ ὅς ὁ ἀποτέλεσμα , γίγνομαι δή πάντως ἐν πλημμέλεια ὁ νόος , προωδινεος ὁ ἡδονά , πλήν ἐν μόνος ἔτι ὁ ἐπιθυμία ὁ ἁμαρτία κεῖμαι , ἵστημι ἐν μεταίχμιον , πρός ἄμφω βλέπω ὁ νόος · καί ἐλεύθερος ἔχω ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω ὁ ῥοπή , καί πάσχω οὔπω ὁ νέκρωσις , ἀγχοῦ δέ δή σφόδρα γίγνομαι ὁ κακός , καί ἐν ὠδίς ἔχω ὁ πάθος . τοιοῦτος τίς σαφῶς καί ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ὑποφωνέω μαθητής . μηδείς γάρ , φημί , πειράζω λέγω , ὅτι ἀπό Θεός πειράζω . ὁ γάρ θεός ἀπείραστος εἰμί κακός , πειράζω δέ αὐτός οὐδείς . ἕκαστος δέ πειράζω ὑπό ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἐξέλκω καί δελεάζω . εἶτα ὁ ἐπιθυμία συλλαμβάνω , τίκτω ἁμαρτία . ὁ δέ ἁμαρτία ἀποτελέω , ἀποκυέω θάνατος . ἀληθής . οὐκοῦν ὁ ἐκθνῄσκω τυγχάνω , ὡς ἐν λέπρα , φημί ὁ νοητός , καί ὡς ἐν πάθος ὁ κατά νέκρωσις ὁ ἐκ ἁμαρτία , οὐ ἐν μόνος εἄν γίγνομαι ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά ἐν ὁ ἔκβασις ὁ ἀποτέλεσμα , καί ἠώς μέν εἰμί ἐν ὠδίς ἔτι ὁ νόος ὁ κακός , οὔπω νέκρωσις , οὔπω θάνατος , οὖον γάρ πᾶς ἁμαρτία πρός θάνατος , ὡς ὁ ὁ Σωτήρ εἴρω μαθητής , ἀλλά ἐν ὑποψία ἔτι ὁ πάσχω ὁ νεκρόω οἶδα . ἐν δοκέω δέ πως ἢ ἀγχοῦ ὁ λέπρα , ὁ λεύκη λέγω . ὁράω , φημί , ὁ ἱερεύς , ὁ ὁ πάθος κάτοχος , φημί δή ὁ λεύκη , καί εἰμί μέν ὁράω μή μεταβάλλω πρός λέπρα , οὖον καταμιαίνω αὐτός , ἀφορίζω δέ μᾶλλον · οὖον γάρ ἀνεπίπληκτος παρά Θεός , κἀν γοῦν ἐν ἐπιθυμία καί ἀγχοῦ γίγνομαι ὁ κακός . εἰμί δέ παραιτέομαι , φημί , ὁ πάθος ὁ μεταβολή , οὐ εἰς ὁ χείρων ἐκνέω , καθαρός ἵστημι , φημί . Ἄριστον δή οὖν καί σωτήριος ἀληθής ὁ , παραιτέομαι ὁ νέκρωσις , ὁ ὡς ἐν ἔργον φημί , καί αὐτός ἤδη πως ὁ ἀποτέλεσμα ὁ νόος ἀποψύχω . Σοφός δέ πρός οὗτος , ὁ ἀπονεύω εὕω μάλα πειράω ὁ πάθος , καί εἰμί ἐν ψιλός ἔτι ὁ ἐπιθυμία ὁράω συμβαίνω · οὗτος γάρ , οἴομαι , εἰμί ὁ λέπρα αὐτός καί λεύκη ἀποφοιτάω . διαπυνθάνομαι γάρ ὅτι πλεῖστος ὅσος ὁ κατά ἐγώ ἐποπτεία ἀξιόω θεός κατά φύσις ὑπάρχω ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ μέγας ἐγώ Ἀρχιερεύς , καί προσίημι μέν ὁ φαῦλος ἐκνίζω , ἐκπέμπω δέ δή ὁ ὁ ἅγιος παρεμβολή , εἰμί κατατίθημι μολύνω . ἀληθής ὁ λόγος . Ἅγιος γάρ εἰμί , φημί , ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί . ἐπιτηρέω δέ , ὅτι πλύνω ὁ ἱμάτιον ὁ ὁ αἴτιος ἀπαλλάσσω , καθαρός εἰμί φημί , ὁ διά ὕδωρ κάθαρσις προαναφωνέω ὁ νόμος , καί ὡς ἐν τύπος ἐγώ ὁ ἐν αἴσθησις σωματικός , ὁ ὁ ἅγιος βάπτισμα καταγράφω μυστήριον . συνίημι . Θέα δή οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ πολύς λίαν ἐντενής ὁ νόμος . Μετατάσσω γάρ ὥσπερ ὁ ἔννοια ἐγώ ἐπί ὁ ἐναντίος ἔχω , καί ὁ τελέω εἰς ὄνησις διά πᾶς ὥσπερ ὑποφαίνω τρόπος . Πῶς δή φημί ; φημί γάρ πάλιν · καί ἁφή λέπρα , ἐάν γίγνομαι ἐν ἄνθρωπος , καί ἥκω πρός ὁ ἱερεύς , καί ὁράω ὁ ἱερεύς , καί ἰδού οὐλή λευκός ἐν ὁ δέρμα , καί οὗτος μεταβάλλω θρίξ λευκός , καί ἀπό ὁ ὑγιής ὁ σάρξ ὁ ζώννυμι ἐν ὁ οὐλή , λέπρα παλαιόω εἰμί ἐν ὁ δέρμα ὁ χρώς αὐτός , καί μιαίνω αὐτός ὁ ἱερεύς , καί ἀφορίζω αὐτός , ὅτι ἀκάθαρτος εἰμί . ἐάν δέ ἀνθέω ἐξανθέω λέπρα ἐν ὁ δέρμα ὁ χρώς αὐτός , καί καλύπτω ὁ λέπρα πᾶς ὁ δέρμα ὁ ἁφή ἀπό κεφαλή ἠώς πούς αὐτός , κατά ὅλος ὁ ὅρασις ὁ ἱερεύς , καί ὁράω ὁ ἱερεύς , καί ἰδού καλύπτω ὁ λέπρα πᾶς ὁ δέρμα ὁ χρώς αὐτός , καί καθαρίζω αὐτός ὁ ἱερεύς ὁ ἁφή , ὅτι πᾶς μεταβάλλω λευκός , καί καθαρός εἰμί . καί ὅς εἄν ἡμέρα ὁράω ἐν αὐτός χρώς ζῶ , μιαίνω · καί ὁράω ὁ ἱερεύς ὁ χρώς ὁ ὑγιής , καί μιαίνω αὐτός . ὁ χρώς ὁ ὑγιής , ἀκάθαρτος εἰμί · λέπρα εἰμί . ἐάν δέ ἀποκαθίστημι ὁ χρώς ὁ ὑγιής , καί μεταβάλλω λευκός , καί ἔρχομαι πρός ὁ ἱερεύς · καί ὁράω ὁ ἱερεύς , καί ἰδού μεταβάλλω ὁ ἁφή εἰς ὁ λευκός , καί καθαρίζω ὁ ἱερεύς ὁ ἁφή , καί καθαρός εἰμί . καί τίς εἄν νοέω πρός ἐγώ ἐν γε οὗτος ὁ ἀντιστροφή ὁ τρόπος ; οὖον γάρ δή συνίημι ὅτι λέπρα μέν εἰμί διαβεβαιόομαι , ὁ ἐκ μέρος νέκρωσις ἐν ζώννυμι σάρξ , καί ἀπόβλητος εἰμί ὁ ὁ νόσος κάτοχος , ὡς μολύνω ; συνίημι . ἀθρέω δή οὖν , ὅτι περιτρέπω πως ἐγώ ὁ χρῆμα δή πάλιν εἰς ὁ ἐναντίος ἔχω . εἰμί γάρ δή γίγνομαι , φημί , ὅλος διόλου λεπρός , καί νέκρωσις κάτοχος , οὐδείς ἔχω ὑγιής , ἀνίημι δή τότε ὁ εἰς μολυσμός ἔγκλημα , καθαρός εἰμί . χρώς δέ δή ζῶ εἰμί μέν εἰμί τίς λείψανον ἐν αὐτός , καταγράφω , φημί , ὁ ἱερεύς αὐτός ὁ ἀκαθαρσία · μιαίνω γάρ αὐτός ὁ χρώς ὁ ζῶ , καί λεπρός εἰμί · ἰσομοιρέω καί ὅδε ὁ εἰς λέπρα αἰτίαμα . οὐ εἄν ἔχω νοέω ὅς τίς ποτός εἰμί , ὅς φημί . εἰμί γάρ ὁ ἐκ μέρος λέπρα καταμιαίνω τις , πῶς ἀποφαίνω καθαρός ὁ εἰσάπαν καί ὁλοτελής ; ἰσχνομυθία μέν οὖν , εἰμί Παλλάδιος , ὁ χρῆμα εἰμί , οἴομαι δέ οὔτις ποῦ μάχομαι ὥσπερ καί ἀντεξάγω ἐγώ ὁ θεωρία , εἰσφέρειν ὁ νόμος ὁ ἀκριβής . ἐφαρμόζω δέ τις ἕκαστος λόγος σοφός τε καί ἀναγκαῖος , καί ἀδιάβλητος ἔχω · καί φέρω λέγω , εἰμί δοκέω . πάνυ μέν οὖν · εἴρω γάρ ὡς ἡδύς διψάω ἐγώ . κατά δισσός , οἴομαι , τρόπος ὁ εὔνομος παρά γε ὁ φιλάρετος Θεός κατορθόω βίος . ἤ γάρ , ζῶ αὐτός ὁ ἐκ πάθος τε καί ἁμαρτία παραιτέομαι νέκρωσις , καί οὗτος εἰμί ὁ μή πάσχω ὁ λέπρα · ζῶ γάρ σῶμα νεκρότης ἐπισυμβαίνω μερικός , ὁ λέπρα ἀποτελέω · ἤγουν κατά ἕτερος τρόπος διά νέκρωσις ἀγαθός , καί ὁ μηκέτι ζάω ἀνέχω κοσμικός , καθάπερ τις στέφανος , ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀγαθός ἀναδέω ψῆφος . γράφος γάρ ὧδε τις ὁ θεσπέσιος Παῦλος · οὕτως καί σύ λογίζομαι ἑαυτοῦ εἰμί νεκρός μέν ὁ ἁμαρτία , ζῶ δέ ὁ Θεός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς . οὐκοῦν ζῶ μέν ἐν Χριστός , διά γε ὁ κατορθόω ἐπείγω ὁ αὐτός δοκέω , ὁ κατανεκρόω μισέω , δῆλος δέ , ὅτι πρός πάθος καί ἁμαρτία · ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἁμαρτία , κατά ὁ γράφω , ὁ ζάω ἐν αὐτός διωθέω , φρονέω ὀρθῶς . Φράζε δή ἐγώ οὗτος καί ἔτι σαφῶς · συνίημι γάρ οὖον λίαν . οὖον γάρ , εἰμί Παλλάδιος , ταύτῃτοί φημί , ὁ ὑπέρ ἐγώ θάνατος ἀνατλῆναι Χριστός , ἵνα ὁ ζῶ , μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω καί ἐγείρω , τουτέστι Χριστός ; φημί ὁμολογουμένως . ζάω οὖν ἄρα Χριστός , πολιτεύω μέν εὐαγγελικός , καταμύω δέ ὁ ἐκ ἁμαρτία νέκρωσις , ἤτοι ὁ ἐκ πάθος θάνατος . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Πέτρος ἐπιστέλλω περί Χριστός · ὅς ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀναφέρω ἐν ὁ σῶμα αὐτός ἐπί ὁ ξύλον , ἵνα ὁ ἁμαρτία ἀπογίγνομαι , ὁ δικαιοσύνη ζῶ . οἴμη γάρ δήω , ὁ ὅς εἄν εἰμί λόγος ὁ διαβιόω λαμπρῶς , πᾶς ὁ κατανεκρόω οἶδα εἶμι μακράν , καί κατορθόω εὕω μάλα ὁ ἀπαλλάσσω μολυσμός . εὕω λέγω . οὐκοῦν , πάσχω εἄν ἥκιστος γε ὁ ὡς ἐν λέπρα πάθος , ὁ Χριστός μέν ζάω αἱρέω , καί ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα κατακολουθέω , διωθέω δέ ὁ ἐκ ἁμαρτία νέκρωσις . πείθω . καί εἷς μέν οὗτος τρόπος , εὐαρεστέω ἐγώ δύναμαι ὁ Θεός , ἕτερος γε μήv ἐπιτελέω εἄν ὀρθῶς ὁράω πάλιν . χρή γάρ ἐγώ νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός , καί ὁ πλεονεξία , δοκέω πως ἤδη καί ἐκθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , καί οὗτος εἰσάπαν , οὐκέτι ζῶ ἐν αὐτός . καί πληροφορέω λέγω ὁ θεσπέσιος Παῦλος · τις οὖν εἴρω ; ἐπιμένω ὁ ἁμαρτία , ἵνα ὁ χάρις πλεονάζω ; μή γίγνομαι , ὅστις ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , πῶς ἔτι ζῶ ἐν αὐτός ; ὥσπερ οὖν ἐν γε ὁ ζάω αἱρέω Χριστός , ὁ νεκρόω μερικός ὑποτίθημι ὁ δίκη ὁ νόμος , οὗτος καί ἐν ὁ θνήσκω ὁ ἁμαρτία , ὁ ζάω ἐν αὐτός , μολυσμός εἄν εἰμί πάλιν , καί ὁ ἐκ νόμος γραφεύς οὐ ἀπαλλάσσω . Ταύτῃτοί φημί , ὡς εἰμί γίγνομαι λέπρα καθόλου ὁ σῶμα , καί οἱονεί νέκρωσις κατά πᾶς εἶμι μέλος , κατασημαίνω εἄν , ὁ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία · καί μολυσμός οὐκέτι ὁ σῶμα . καθαρός γάρ εἰμί , φημί , ὅλος διόλου θνήσκω ὁ ἁμαρτία , καί τόπος οὐδείς παραχωρέω αὐτός , καί οἱονεί πως ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐναυλίζω δίδωμι · εἰμί δέ δή , φημί , χρώς ἐν αὐτός ζῶ ὁράω πάλιν , μιαίνω αὐτός ὁ χρώς ὁ ζῶ . ὁ γάρ ὅς ζάω ὅλως ὁ ἁμαρτία κἀν γοῦν ἐκ μέρος , βδελυρός ἀποφαίνω ὁ ἠῤῥωστηκότα · μικρός γάρ , φημί , ζύμη ὅλος ὁ φύραμα ζυμόω · καί ἀληθής ὁ λόγος . εἰμί δέ ἀποκαθίστημι , φημί , ὁ χρώς ὁ ζῶ , καί μεταχοροος πρός λέπρα , λύω ὁ ἔγκλημα , καθαρός εἰμί . ἀπαλλάσσω γάρ καί ὁ μερικός ἔτι ζάω ὁ ἁμαρτία , πρός νέκρωσις ὁ ἐπαινέω μετοίχομαι ὁ νόος , καί πάγκαλος ἀληθής ἔχω ὁ μετάστασις . οὐκοῦν , ἀνακεφαλαιόω γάρ ὅσπερ φημί , εἰμί ζῶ Θεός , μηδείς ἵστημι νεκρός ἐν ἐγώ , εἰμί ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , μηδείς αὐτός ἵστημι ζῶ ἐν ἐγώ . Οἶμος γάρ ὅδε λαμπρός πολιτεία ἐγώ ἁγιοπρεπής , καί οὐδείς ἔχω ὅς διαβάλλω . εὕω φημί . ἰσχνός δέ διαιρέω ὁ νόμος ὁ τοιόσδε ὁ πάθος · κἀν εἰμί γίγνομαι , φημί , ὑποψία καί δόκησις , ὁ λεπρόομαι τυγχάνω , ἢ ἐναπολύω τραῦμα , ἤγουν ἐν μόριον σῶμα κατακαίω ποτέ , ὁ αὐτός ἀκρίβεια τε καί ἐπίσκεψις χράομαι πάλιν ὁ ἱερεύς . κἀν εἰμί ὁ δοκέω ἐξανθέω λευκός , μή μετατίθημι πρός λέπρα , καθαρός ἵστημι , φημί · εἰμί δέ δή γίγνομαι σαφής μετάστασις ὁ λευκός εἰς λέπρα , ἀκάθαρτος εἰμί καί βδελυρός . ὑπαινίσσομαι δέ πως καί διά οὗτος ἐγώ ὁ νόμος , ὅτι ὁ ἐν Ψυχή ἀῤῥωστήματα , μυρίος δέ ὅσος οὗτος , θεραπεύω ὁ ἐπιείκεια , καί κατά καιρός οἱονεί πρός ἀπούλωσις ἀναφέρω , ὁ πρός ἐγώ ῥᾳθυμία εἰμί ἀνασκαλεύω πως , ἐποπτεύω μέν ὁ Χριστός , ὁ μέγας ἐγώ ἀρχιερεύς , ὀρθός δέ δή λίαν ἐκφέρω ὁ κρίμα . εἰμί γάρ δή μέχρι μόνος προήκω , φημί , λογισμός ὁ νόσος , ἀνεπιτίμητος μέν ὁ πάσχω οὐδαμῶς , ἀφορίζω γάρ , πλήν οὐ ἀπόβλητος παντελῶς , οὔτε μήv εἰσάπαν νεκρόω . εἰμί δέ δή λογισμός καί ἐπιθυμία αὐτός δίαττος ὁ πάθος , πάσχω ἤδη πως ὁ εἰσάπαν εἰς γε ὁ χείρων μεταβολή , ὁ ἐκ μολυσμός ὑποτίθημι δίκη ὁ αὖθις ἠῤῥωστηκότα . παραφυλακτέον δή οὖν ὅτι μάλα γε ὁ ἤδη κατευνάζω μή ἀφυπνίζω ὁ πάθος , μήτε μήv ἀνανεόομαι ὁ εἰς νόος τραῦμα , καί παλινδρομέω εἰς ὁ ἐν ἀρχή . εἰμί δέ μή , καί ἐγώ ἀκούω διακράζω ἅγιος · γίγνομαι αὐτός ὁ ὁ ἀληθής παροιμία , Κύων ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἴδιος ἐξέραμα , καί ὗς λούω εἰς κύλισμα βόρβορος . ὀρθῶς ἐγώ δοκέω καί σφόδρα εἰκός λέγω . λέπρα μέν οὖν περί καί ὁ ἐν οὐλαί τε καί τραῦμα , οὗτος πρός ἐγώ ὁ νόμος . προσεπάγω δέ δή καί φημί · καί ἀνήρ ἢ γυνή ἐάν γίγνομαι ἐν αὐτός ἁφή λέπρα ἐν ὁ κεφαλή , ἢ ἐν ὁ πώγων , καί ὁράω ὁ ἱερεύς ὁ κεφαλή . καί εἰμί μέν τις εἰμί κοιλότης , φημί , ἐν αὐτός , ὁ δέρμα τήκω καί ὑφιζάνω , καί μήv καί θρίξ εἰς λευκότης μεταβολή , λεπρός ὁ τοιόσδε καί ἀκάθαρτος εἰμί , φημί , ὁμολογουμένως . εἰμί δέ δή ὁ τοιοῦτος γίγνομαι μηδείς , ξυρέω ὁ κεφαλή ἤτοι ὁ πώγων , φημί , ὁ ὁ λεύκη ὑπομένω . ψιλόω δέ οὗτος ὁ θρίξ , πρόσειμι ὁ ἱερεύς , καί δοκιμάζω τότε . ὁ μέν γάρ σημασία ἤτοι ὁ λευκός οὖον διηχέω εἰς ὁ εὐρύς , Μένων δέ ὥσπερ κατά χώρα , ἤγουν εἰς ὁ μείων ὑποφέρω , καθαρός ἵστημι πάλιν . οὖον γάρ ὅς λέπρα ὁ πάθος , ὑποψία δέ μᾶλλον καί δόκησις . Τῖς οὖν εἄν εἰμί καί οὗτος ὁ νόος ; δισσός ἐν ἐγώ ὁ μολυσμός , εἰμί Παλλάδιος , σάρξ τε καί πνεῦμα . καί κατασπιλέω μέν ὁ σάρξ ὁ οὗτος έκτοπος τε καί ἀνόσιος πάθος , Ψυχή τε καί νόος · μάλιστα μέν οὖν ὁ ἄλλος ὁ ἐκ ὀρθότης ὁ δογματικός ἐπί ὁ χείρων παραφορά , καί ὁ ὑγιής πίστις ὁ παραφθορά · καί προσέτι δέ δόλος καί ἀπάτη , ψευδορκία , ψιθυρισμός , φυσίωσις , Ἔρις , ζῆλος , καί ὅσος οὗτος ἀγχοῦ τε καί ἀδελφή , καί ἰσομοιρέω ἔχω ὁ ἐπί φαυλότης καταβοή . ἔοικα τοίνυν ὁ νόμος ἐγώ ἐν οὗτος ψυχικός τάχα ποῦ διαμιμνήσκομαι πάθος , καί ὅσος συμβαίνω ἔθος κατά νόος ἀῤῥωστήματα , οὗτος βούλομαι δηλόω · ὁ κεφαλή τε γάρ , νόος τύπος · καί μήv καί πώγων , διάνοια ἔμφρων . τελειότης γάρ καί αὐτός σημεῖον . ἐποπτεύω τοίνυν ὁ κατά ἐγώ καί περιεργάζομαι λεπτός ὁ πᾶς ἀρχιερεύς , τουτέστι Χριστός , καί εἰς αὐτός ἐμβλέπω ὁ νόος , καί ὁ εἴδομαι τε , καί κρύπτω δοκιμάζω φρήν · κἀν εἰμί μέν τις γίγνομαι καταφθορά τε καί μεταποίησις , ἢ ἀπό γε ὁ πιστεύω ὀρθῶς ἐπί ὁ μή οὕτως ἔχω , ἤγουν εἰς ἠθέω φαυλότης καί κακοβουλία ὁ αὐτός μάλιστα καταστυγέω , ἀποσόβησις δή πάλιν . ὡς μολύνω , καί ὁ εἰσάπαν καταμιαίνω ἐπιφέρω ψῆφος . οὗτος εἰμί φημί , ὁ πάσχω ὁ λέπρα εἰς κεφαλή , ἢ πώγων . εἰμί δέ δή γίγνομαι μέν ὡς ἐν ἀρχή ὁ πάσχω ὁ νόος , οὖον μήv ἀπονεύω ὁράω παντελῶς , εἰς ὁ νοσέω ὅσπερ φημί , ἀφορίζω μέν σύμμετρος ἐπιτίμησις ὑποφέρω , εἰμί δέ οὐ παντελῶς ἀκάθαρτος , οὔτε μήv ἀλλότριος Θεός , πλύνω δέ ὁ ἱμάτιον , καθαρός εἰμί , τουτέστι , δέχομαι πρός ἐπικουρία , ὁ ἐν Χριστός δικαίωσις . ὁ δέ γε ὁ θρίξ ξύρησις , παρατίθημι ὁ ἱερεύς ὁ τραῦμα γυμνός , ὑποσημαίνω εἄν ὁ οἱονεί πᾶς ἐκ μέσος χωρέω , καί γυμνός καί ἀπαραπόδιστος ὁ ὁ θεότης ὀφθαλμός , ὁ ὅς εἄν βούλομαι καθοράω παράκειμαι θέα . οὖον γάρ εἰμί κτίσις ἀφανής ἐνώπιος αὐτός , πᾶς δέ γυμνός καί τραχηλίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , κατά ὁ γράφω . ἀληθής . φημί γάρ ποῦ διά φωνή ἅγιος · θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί , καί οὐ θεός πόρρωθεν , μή ἀπό ἐγώ κρύπτω τίς ; ἀθρέω δή , εἰμί Παλλάδιος , πολύς δή μᾶλλον ἰσχνολογέω ὁ νόμος · καί ὁ ἀναγκαῖος εἰς εἴδησις μεθίημι μηδείς , ὅς μή ὁ ἴδιος κανών ὑποτίθημι , ὀνίνημι ὁ ἀκροάζομαι . παράπτωμα μέν γάρ οὐδείς συνίημι , κατά ὁ γράφω , πολύς δέ πταίω ἅπας . νοσέω γάρ ὁ φύσις ὁ ἄναλκις , καί ὁ εὐόλισθος εἰς ὁ πλημμελής · καί , καθαρός οὐδείς ἀπό ῥύπος , καί , καθά Γράμμα φημί ἱερόν , οὐδέ εἄν εἷς ἡμέρα ὁ βίος αὐτός ἐπί ὁ γῆ . Ταύτῃτοι καί ὁ θεσπέσιος ἐγώ ἀναμέλπω Δαβίδ · ἐάν ἀνομία παρατηρέω , κύριος , κύριος , τίς ὑφίστημι ; ὅτι2 παρά σύ ὁ ἱλασμός εἰμί . Ὅρας τοίνυν ὁ νόμος ἀνίημι χρηστός ὁ τοιοῦτος παράπτωμα ἐγώ ὁ γραφή , καί ἐκ ἡμερότης καθαρίζω ὁ ἐκ ὀλίσθημα ἀνθρώπινος πικρός μονονού καί ἀνεθέλητος ὑποφέρω πταῖσμα . φημί γάρ ὧδε · καί ἀνήρ ἢ γυνή ἐάν γίγνομαι ἐν δέρμα σάρξ αὐτός αὔγασμα αὐγάζω λευκανθίζω , καί ὁράω ὁ ἱερεύς , καί ἰδού ἐν δέρμα ὁ σάρξ αὐτός αὔγασμα αὐγάζω λευκανθίζω , ἀλφός εἰμί , ἐξάνθησις ἐν ὁ δέρμα ὁ σάρξ αὐτός , καθαρός εἰμί . καίτοι ὁ ἀκρίβεια ἐρευνάω , πάθος εἄν εἰμί σάρξ , καί λέπρα ἀγχοῦ , ὁ πάσχω ἀλφός . ἀλλά οὖον νοσέω ὁ νέκρωσις , οὔτε μήv ὁ ἄγαν ἀπογιγνώσκω . τοιοῦτος δέ πως εἰμί καί ὁ ἐν ἐγώ παράπτωμα , πάθος μέν οὖν ὁμολογουμένως , πλήν , οὐ εἰς θάνατος καί Ψυχή καταφθορά . ἀκριβολογέομαι δέ οὖον λίαν ὁ κριτής , ὅτι αὐτός γιγνώσκω ὁ πλάσμα ἐγώ , καί ὁ ὁ ἡμέτερος φύσις οὐ ἀγνοέω ἀσθενής . κατανεύω δή οὖν ὁ ἄφεσις ἐκ ἔμφυτος φιλανθρωπία . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ , ἀλφός καθαρός εἰμί . ἀλλά καί εἰς νόος ἔστω ὅτε συμβαίνω καί ὁ ἀγαθός ὁ μικρός ὁ αἰτίαμα , οἷος φέρω εἶπον , παροξυσμός βραχύς , σύμμετρος κινέω ὁ πρός ὀργή , ὀλιγοψυχία πρός ἀδελφός , καί κενός ἔστω ὅτε δόξα ἔφεσις , καί ὁ τοιόσδε ὁ πάθος , καί αὐτός ἔστω ὅτε ὁ ἀδιάβλητος ἔχω ὁ ζωή , καί καθαρός ἀληθής , συμβαίνω ἔθος . ἀνθρώπινος γάρ , καί οἱονείπως πᾶς κοινός , ὁ ὁ ἐν σάρξ καί αἷμα διαζῶ βίος . ὑπογράφω δή οὖν ὁ νόμος καί οὗτος πάλιν αἰνιγματωδῶς , οὗτος τε φημί · ἐάν δέ τις μαδίζω ὁ κεφαλή αὐτός , φαλακρός εἰμί , καθαρός εἰμί . ἐάν δέ κατά πρόσωπον μαδίζω ὁ κεφαλή αὐτός , ἀναφάλαντος εἰμί , καθαρός εἰμί . ὁ θρίξ ἀνεθέλητος ἀποβολή , κεφαλή εἄν εἰμί πάθος , νόος δέ εἰς τύπος ὀνομάζω ὁ κεφαλή , ἄρτιος λέγω · νόος γάρ ἐνδιαίτημα κεφαλή , κατά γε ὁ τις δοκέω . μιμνήσκω . οὐκοῦν ὁ κεφαλή πάθος σωματικός , ἐμφαίνω εἄν εἰκότως ὁ εἰς νόος ἀῤῥωστήματα , μικρός δέ δή πάλιν , καί ὁ ὅς εἄν ἕπω ἀνίημι πρέπω . ἀπαλλάσσω δή οὖν ὁ νόμος πᾶς ἐγώ ἀνθρώπινος πάθος , καί μολυσμός ἀνέρχομαι , ὅσπερ εἄν ἐγώ ἐπισυμβαίνω , ἐπεί ὅς ὁ ἄναλκις νοσέω ἀνάγκη ὁ φύσις , καί ἀπαλλάσσω πάθος εἰσάπαν οὖον ὁ πάρειμι καιρός , πρέπω δέ εἄν αἰών ὁ μέλλω , κατά ὅς ἐκ βάθρον ὁ ἁμαρτία κατασείω , καί εἰς ἀλώβητος παντελῶς μεταχωρέω βίος . πλήν εἰμί γίγνομαι , φημί , οὐλή σημασία πυρρίζω ἐν ὁ φαλάκρωμα , ἢ ἐν ὁ ἀναφαλάντωμα , λεπρός εἰμί , καί μιαρός εἰμί . μετατρέχω γάρ ἔστω ὅτε καί ὁ μικρός ὁ πάθος εἰς ἔγκλημα δύναμις , καί καταμιαίνω δεινῶς μή ἀνακόπτω πρός ἐγώ , ἀνίημι δέ ὥσπερ καί ἀνεπίπληκτος παντελῶς ὁ εἰς γε ὁ χείρων λαγχάνω πάροδος , οἷος τίς φημί · ὀργίζω τις ἔστω ὅτε μικρός , καί ῥώννυμι ἐν ἄνθρωπος ὁ πάθος , ἀνακόπτω ὁ ἐπιείκεια , ἵνα μή ὁ μικρός παράπτωμα εἰς αὔξη εἶμι , κατά βραχύς γραφή πρός θάνατος ὁ πάθος εὑρίσκω . οὗτος εἰμί ὁ ἐν φαλάκρωμα τυγχάνω ἐξανθέω λέπρα , ὁ ἐκ ὁ μηδείς ἐπί ὁ χείρων ῥοπή , ὡς ἐν τύπος συμβαίνω . ὀρθῶς δή οὖν εἴρω φημί ὁ μακάριος Δαυίδ ὁ , ὀργίζω , καί μή ἁμαρτάνω . ὡς βαθύς ὁ λόγος . πάνυ μέν οὖν . Ὑπαισθάνῃ γάρ ἐγώ , καθάπερ ἐγώ , λεπτοεπέω λίαν , καί ἀνιδρωτί ὁ τοιοῦτος ὁ θεώρημα ἢ νοέω ἢ φράζω οὐ ἔχω . ὅτι2 δέ οὐ ἔνειμι ὁ ὁ ἐκφανής ὁ πλημμέλημα ἀνόσιος ηρρωστηκοος δύναμαι λανθάνω , ἀγνοέω ἔστω ὅτε ὁ μικρός , καί κρύπτω , ἐντεῦθεν εἶμι ὅς . ὁ μέν ὅς φαλάκρωμα πάσχω , καθαρός εἰμί , φημί , ἀναμιμνήσκω , καλῶς ἐγώ ἀνίημι ὁ ὁ πταῖσμα μικρός , καθάπερ λέγω ἄρτιος . ἀλλά εἰμί γίγνομαι τις ἐν φαλάκρωμα λέπρα , τουτέστιν , ὅταν ἐκ μικρός ἐπί ὁ χείρων φέρω ὁ πάθος , τότε δή , τότε καταφανής καί ἀσχήμων γίγνομαι λέγω , καί λόγος οὐ ἔχω ὁ ὁ ἔγκλημα συνεῖπον δύναμαι Ζεύς οὗτος φημί · καί ὁ λεπρός , ἐν ᾡ εἰμί ὁ ἁφή , ὁ ἱμάτιον αὐτός ἵστημι παραλύω καί ὁ κεφαλή αὐτός ἀκατακάλυπτος , καί περί ὁ στόμα αὐτός περιβάλλω , καί ἀκάθαρτος καλέω πᾶς ὁ ἡμέρα , ὅσος ἐάν εἰμί ἐπί αὐτός ὁ ἁφή , ἀκάθαρτος εἰμί ἀκάθαρτος εἰμί , χωρίζω καθίημι , ἔξω ὁ παρεμβολή αὐτός εἰμί ὁ διατριβή . ὁ μέν γάρ παραλύω ὁ ἱμάτιον , καί ἀκατακάλυπτος εἰμί ὁ κεφαλή , ὑπεμφαίνω εἄν καί μάλα σαφῶς . ὁ ἀκρυπτος ἀσχημονέω . ὁ δέ γε περιβάλλω περί ὁ στόμα , ὁ , οἱονείπως ἀπολογία οὐ ἔχω , καί εἶπον δύναμαι μηδείς , ἐγκαλέω Θεός ὁ ἀκαθαρσία . ὁ δέ γε ὁ παρεμβολή ἐξοίχομαι δήω , τύπος εἄν εἰμί πάλιν , ὁ μηκέτι ὁ ὁ ἅγιος αὐτός συναυλίζομαι χορός , πλῆθος δέ ὥσπερ ὁ ἱερός ἐξοστρακίζω , ἀμέτοχος εἰμί πᾶς ἀγαθός . ὡς δεινός ὁ χρῆμα καί ἀπευκτός . παντάπασι μέν οὖν , εἰμί Παλλάδιος , τοιγάρ καί φάσκω ὁ θεῖος ἐγώ Δαβίδ · ἁμαρτία νεότης ἐγώ , καί ἄγνοια ἐγώ , μή μιμνήσκω , κατά ὁ ἔλεος σύ μιμνῄσκω ἐγώ , ἕνεκα ὁ χρηστότης σύ , κύριος . Ζεύς πᾶς δέ ὥσπερ ἵημι ὁ νόμος , ὁ ἔνειμι ἀκρίβεια αὐτός ὁ ἔνδειξις , καί μέχρι σκεῦος , ἔριον δή λέγω , καί κρόκη , καί στήμων , καί δερμάτινος σκεῦος · εἰμί λέπρα γίγνομαι , φημί , καί οὗτος εἷς συμβαίνω ὁ πάθος , καταθρέω πάλιν ὁ ἱερεύς , καί ἀφορίζω ὁ ἁφή · καί εἰμί μή τις γίγνομαι μεταδρομή ὁ σημασία ἐπί ὁ ἀγαθός , δαπανάω πῦρ . λέπρα γάρ ἔμμονος εἰμί , φημί . πλήν , ἀποπλύνω δήω ἐπιτάσσω ὁ πάσχω · καί εἰμί μετά οὗτος φαίνω ὁ πάθος ἐμφύω , πῦρ δίδωμι λοιπός , ὡς ἀχρεῖος παντελῶς , ἔριον ποῦ πάλιν τάχα καί κρόκη , στήμων τε καί δέρμα παρεικάζω ὁ κατά ἐγώ . ὅτι2 γάρ ἔριον ἢ κρόκη , ἤγουν ὁ ἕτερος , οὐδείς εἄν γίγνομαι παρά Θεός λόγος , πῶς εἄν ἢ πόθεν ἐνδοιάζω τις ; παγχάλεπος οὖν ἔγκλημα εἰμί δίδωμι , ὁ μετά κάθαρσις καί ἀπόνιψις , ὅς εἄν ὁ Χριστός ἐν ἐγώ ἐργάζομαι , μή ἀποφέρω μολυσμός , ἀλλά ἔμμονος εἰς αὐτός ποιέω ὁ στάσις . εἰμί γάρ μηδείς ὀνίνημι ἀπονίζω ἐγώ ὁ Χριστός , πῦρ παραδίδωμι κολάζω , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ κατά νόμος ἱερεύς , οὐδείς ὠφελέω ὁ κρόκη , ἤτοι ὁ στήμων , διά ὁ ἔκπλυσις , καταπίμπρημι λοιπός . ὧδε ἔχω . λέπρα δή οὖν ὁ νόμος , ὁ ὡς ἐν ἔργον νέκρωσις ὑποφαίνω καλῶς , ἀπό ὅς ἄν τις ὁράω σαφῶς τε καί αἰσθητός ὁ ὁ ἀφανής ἔννοια ἀνακομίζω ἀστεῖος , καί σαρκικός παράδειγμα καταλεύκαινω ὁ νοητός . Πλούσιος δέ ὥσπερ ἐγώ ὁ ἐν Ψυχή μολυσμός παρατίθημι ὁ γνῶσις , καί καθίστημι ἐναργής , καθάπερ ἐν ἀῤῥωστήμασι σῶμα ὁ νοητός συμβαίνω , προσφωνέω πάλιν ἐν ὁ Λευϊτικός · ἀνδρίς , ἀνήρ , ὅς εἄν γίγνομαι ῥύσις ἐκ ὁ σῶμα αὐτός , ὁ ῥύσις αὐτός ἀκάθαρτος εἰμί . καί οὗτος ὁ νόμος ὁ ἀκαθαρσία αὐτός , ῥέω γόνος ἐκ σῶμα αὐτός , ἐκ ὁ ῥύσις ὅς συνίστημι ὁ σῶμα αὐτός , διά ὁ ῥύσις , οὗτος ὁ ἀκαθαρσία αὐτός ἐν αὐτός , πᾶς ὁ ἡμέρα ῥύσις σῶμα αὐτός ὅς συνίστημι ὁ σῶμα αὐτός διά ὁ ῥύσις , ἀκαθαρσία αὐτός εἰμί . πᾶσα κοίτη ἐπί ὅς εἄν κοιμάω ἐπί αὐτός ὁ γονορρυής , ἀκάθαρτος εἰμί , καί πᾶς σκεῦος ἐπί ὅς εἄν καθίζω ἐπί αὐτός ὁ γονορρυής , ἀκάθαρτος εἰμί . καί ἄνθρωπος , ὅς ἐάν ἅπτω ὁ κοίτη αὐτός , πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . καί ὁ κάθημαι ἐπί ὁ σκεῦος , ἐπί ὅς εἄν καθίζω ὁ γονορρυής , πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . καί ὁ ἅπτω ὁ χρώς ὁ γονοῤῥυοῦς , πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . ἐάν δέ προσέγγιση ὁ γονορρυής ἐπί ὁ καθαρός , πλύνω ὁ ἱμάτιον καί λούω ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . καί πρός γε δή οὗτος φημί βδελυρός εἰμί καί ἀπεχθάνομαι πᾶς σκεῦος ὅσπερ εἄν ἐνίζω ὁ γονορρυής , κἀν εἰμί ἀπονίπτω ὁ χείρ ὕδωρ , καί οὗτος εἰμί μολύνω . κἀν εἰμί ἅπτω τις ὁ χρώς αὐτός , συμμέθεξις πάντως ὁ ἀκαθαρσία ὁ γραφή , κἀν εἰμί προσεγγίζω τις ὁ οὔπω μολυσμένος , ὑπομένω δή πάντως ὁ ἀκαθαρσία ὁ γραφεύς . τοιγάρ καί ἀναμίξ ὁ λεπρός ἐκτίθημι τε καί ἐξοικίζω ὁ παρεμβολή , ἀπρόσιτος εἰμί καί ἄμικτος καί αὐτός καταμιαίνω ὁ χείρ ἁφή ὁ προστυγχάνω ἀπλόος . καί ποῖος εἄν εἰμί ὁ ἐν Ψυχή πάθος , ὁ σωματικός γονόρροια προσέοικα ; πνευματικός γάρ ὁ νόμος · ἢ οὐ ὧδε ἔχω ; πάνυ μέν οὖν · φημί γάρ ὀρθῶς . πλήν ἐκεῖνος διανοέομαι , ὁ ὁ σῶμα ῥύσις , ὁ ὁ φύσις ἐπιτηδειότης πρός καρπογονία ἀδικέω τρόπος τις , καθίημι πρός ὁ μηδείς ὁ σπέρμα ὁ χορηγία , καί ὁ ἐν ὁ μόριον χαλάω τόνος , ἀνεθέλητος ἤδη πως ἐργάζομαι ὁ καταφθορά , ὡς ἐν μολυσμός εἰμί μακρός καί διηνεκής ὁ ὁ πάθος καταλαμβάνω . εἰμί δή οὖν ὡς ἐκ ἀρρωστία σωματικός καί ἐναργής , εἰκών ἐπί ὁ εἰς νόος συμβαίνω · καταφθείρω γάρ καί αὐτός ἐπί ὁ μή προσήκω ὁ νόος ἄσωτος διαπονέω , καί ἐπί οὐδείς ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἴδιος ἐνέργεια ἐνίημι ὁ σπούδασμα , ὡς καρπός μέν οὐδείς γνήσιος ἔχω , ὑποφέρω δέ ἀεί πως πρός ὁ ἀδικέω , καί ἀκάθεκτος νοσέω ὁ εἰς ὁ αἰσχρός κάθοδος . οἷος δή τίς φημί ; οὖον γάρ , εἰμί φιλότης , κτίζω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ἔργον ἀγαθός ὁ θεῖος ἐγώ φημί Παῦλος ; καί μάλα . Φύσις οὖν ἄρα διακληρόω πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἐπαινέω ὀρθῶς ἔχω καί ἐπιτηδείως · ἢ γάρ , οὐ σοφία μέν δεκτικός , καί ἅπας ἐπιστήμη ὁ ζῷον εἰμί φημί ; Σωφροσύνη δέ καί ἀνδρεία , καί μήv καί δικαιοσύνη κατορθόω εἄν εὐκόλως , εἰμί διαπεραίνω αἱρέω ὁ εἰκός καί ὁ θεῖον ἕπω νόμος ; σύμφημι . εἰμί δέ ὁ τοιόσδε μεθίημι , σοφός μέν οὐκέτι , μωρός δέ εἄν γίγνομαι καί ἀκάρδιος , οὖον ὁ εἰς ἀλήθεια παιδαγωγέω εἴωθα ὁ οἰκέω θέλημα ἐπιδίδωμι ὁ ῥοπή , ἐκτιμάω δέ μᾶλλον ὁ ἔξω φέρω ὁ εἰκός , καί ὁ ὁ ὀρθός διαστρέφω μελετάω συγκαταθρώσκειν πρός ὄλεθρος , οὔτε ὁ ἀγαθός καί ἀμώμητος ἔχω περί Θεός δόξα ἔχω , οὔτε μήv ἀδιάβλητος ὁ ὁ πρακτέος διαίσσω ὁδός , ἆρα οὐ ἀτρεκής ἤδη πως γονοῤῥυᾶ νοητός ὁ τοιόσδε λέγω , ὡς ὁ διά ὅς εἰμί εἰκός καρποφορέω δύναμαι ὁ Θεός , δαπανάω πρός ὁ μηδείς ; φημί εἄν , εἰμί ὅς . τις δέ , εἰμί ὁ ἐργάζομαι ὁ δικαιοσύνη ἀφίημι , καί ὁ ὁ ἀνδρεῖος ἐναβρύνομαι καλός , ἄδικος τε καί παρίημι εἰς ἡδονά ὁράω δή πάλιν , ἆρα οὐ εἄν οἴομαι ὁ γονορρυέω ὁ ἴσος νοσέω , ὁ ἐπιτηδειότης ὁ φύσις , ὅς εἄν ἔχω πρός ὁ ἀγαθός , δαπανάω πρός ὁ αἰσχρός , καί πνευματικός εὐκαρπία ὁ ἐπί οὐδείς ὁ χρήσιμος ζημία ἀναλέγω ; οἴομαι ἄν . εἶμι δή οὖν ὁ νόμος ἀπωτάτω προστάσσω ὁ γονοῤῥυοῦς , ὡς ἀποφοιτάω ὅτι μάλιστα διδάσκω ἐγώ ὁ εἰς φαυλότης νέω , καί ἀποσείω γεννικός ὅς εἄν καί αὐτός καταμύω θεός , ὡς διηνεκής νοσέω ὁ μολυσμός . χρῆμα γάρ ἀληθής οὐ ἀζήμιος ὁ κολλάω πονηρός . ἀτρεκής γάρ ὅτι , κατά ὁ γράφω · ὁ ἅπτω πίσσα , μολύνω . καταμιαίνω γε μήv πᾶς σκεῦος , ὅσπερ εἄν ἅπτω τυγχάνω ὁ γονορρυής , καί κοίτη αὐτός , καί χρώς καί ἀγγεῖον , καί ὕδωρ καί σκεῦος ξύλινος · διά αἴνιγμα ὑποδηλόω , ὅτι ὁ ἔνειμι ἀκαθαρσία αὐτός μετέχω τις εἄν , κἀν εἰμί μόνος ἀγχοῦ κατά διάθεσις γίγνομαι ὁ πνευματικός . γράφω γάρ , ὅτι σαυτοῦ ἁγνός τηρέω , καί μή κοινωνέω ἁμαρτία ἀλλότριος . πλήν , καί ὁ ὁ πάθος ἀπογιγνώσκω , καί ὁ ἐν ὁ βάθος κρύπτω ὁ ἡμέτερος διάνοια ἀῤῥωστήματα , καί πᾶς ἁπλόος ὁ ἐν ἐγώ μαλακία , ἐξίστημι ὁ Χριστός , καί ὁ διά αὐτός κάθαρσις , οὐ οἰόω εἰμί ὁ νόμος οὗτος δράω . Δικαιούτης γάρ οὐδείς ἐν νόμος , κατά ὁ γράφω , ὁράω δέ ὅτι καί οὗτος εἰμί οὖον διαψεύδω ὁ ἐφεξῆς γράφω προσβάλλω · φημί γάρ πάλιν · ἐάν δέ καθαρίζω ὁ γονορρυής ἐκ ὁ ῥύσις αὐτός , καί ἐξαριθμέω αὐτός ἑπτά ἡμέρα εἰς ὁ καθαρισμός αὐτός , καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὁ σῶμα ὕδωρ , καί καθαρός εἰμί . καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος λαμβάνω ἑαυτοῦ δύο τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά , καί φέρω αὐτός ἔναντι κύριος ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί δίδωμι αὐτός ὁ ἱερεύς , καί ποιέω αὐτός ὁ ἱερεύς , εἷς περί ἁμαρτία , καί εἷς εἰς ὁλοκαύτωμα , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς ἔναντι κύριος ἀπό ὁ ῥύσις αὐτός . καθαίρω μέν οὖν ὁ γονοῤῥυᾶ , καί ἀπαλλάσσω ὁ πάθος , πλήν ἐν Χριστός , διά ὕδωρ τε καί αἷμα . ἐξαριθμέω γάρ ἑαυτοῦ , φημί , ἑπτά ἡμέρα εἰς ὁ καθαρισμός αὐτός , καί πλύνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί λούω ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ , καί καθαρός εἰμί . καί ὁ μέν εἰς ἕβδομος ἡμέρα παρατείνω ὁ καθαρισμός , σημαίνω ποῦ πάντως , ὁ διά πᾶς ὁ βίος , καί ἐν πᾶς ὁ ὁ ζωή χρόνος διασμήχω δήω ὁ ἐπιείκεια ὁ ἐκ φαυλότης κοσμικός μεταφοιτάω αἱρέω ἐπί ὁ δράω αἱρέω ὁ πρεπώδης . τοιγάρ ὁ ἑβδομάς μέτρον χρόνος πλήρωσις ἔχω καί ἀνακύκλησις εἰς ὁ ἀπό ἀρχή , ὡς εἰς πέρας ἤδη καταίρω ὁ καιρός . πρόσειμι δέ δήω καί ἀναγκαῖος ἐπάγω ὁ πρός ἐγώ ἐπιείκεια εὕω μάλα φημί , ὁ διά Χριστός κάθαρσις , καί ὁ διά ὕδωρ ἁγνισμός , ὡς ἐν ἀπόνιψις σῶμα τε καί ἱμάτιον νοέω λοιπός ὁ ἅγιος βάπτισμα , συνθέω δηλονότι καί ὁ διά αἷμα ἁγνισμός . ὁ γάρ ἡμέρα , φημί , ὁ ὄγδοος , λαμβάνω ἑαυτοῦ δύο τρυγών , ἢ δύο νεοσσός περιστερά . κατασημαίνω δέ εἄν ὁ ἡμέρα πάλιν ὄγδοος ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ἐγώ ὁ καιρός , ὅτε ὁ ὑπέρ ἐγώ ὑπομένω σφαγή ὁ Ἐμμανουήλ , ὁ εὔγλωσσος ἀληθής καί εὐηχής τρυγών , ἢ καί ὁ αἷμα ὁ ἴδιος τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω . ὅτι2 δέ ὁ εὐώδης ἅπας ὁ Χριστός θάνατος ἔχω ( πράσσω γάρ ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή , καί εἰς ἀναίρεσις ἁμαρτία ) , ἐμφαίνω εἄν ὁ δύο μέν εἰμί ὁ τρυγών , καταθύω δέ εἷς μέν ὑπέρ ἁμαρτία , εἰς ὁλοκαύτωμα δέ ὁ ἕτερος · ὅτι δέ καί ἱλασμός ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ γίγνομαι ὁ Χριστός , κατά ὁ γραφή , παραδείκνυμι εἶπον · καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς ἔναντι κύριος ἀπό ὁ ῥύσις αὐτός . εὕω φημί . ὧδε μέν οὖν ὁ γονορρυέω διακαθαίρω δήω , ὁ θεῖος ἐγώ καταχρησμῳδέω νόμος . καταμιαίνω δέ αὐτός , ὅσπερ εἄν γίγνομαι καί ἀνεθέλητος ῥύσις , ἤγουν θελητός , καί πηγή ἔχω ὁ ἔμφυτος κίνησις . καί θελητός μέν , ὡς ἐν ὁμιλία ὁ πρός γυνή , φημί , καί κατά νόμος ὁ γάμος · ἀνεθέλητος δέ αὖος , ὡς ἐν φαντασία τάχα ποῦ νυκτερινός . φημί γάρ πάλιν ὧδε · καί ἄνθρωπος , ὅς εἄν ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός κοίτη σπέρμα , καί λούω πᾶς ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . καί γυνή , ὅς ἐάν κοιμάω ἀνήρ μετά αὐτός κοίτη σπέρμα , καί λούω ὁ σῶμα ὕδωρ , καί ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . Ἴσος γάρ ἐπί ἄμφω ὁ ἔγκλημα , καί ὁ παραλλάσσω οὐδείς . ἐν μέν οὖν ὁ γονόρροια , ὁ οἱονεί μακρός πως ἐγώ καί διηνεκής γράφω πάθος · ἐν δέ ὁ πρόκειμαι , καταδηλόω ἔοικα ὁ ὁ νόμος σκοπός , ὡς εἰμί μολύνω καί εἰμί μή τις τυγχάνω ὁ εἰσάπαν καί ὁλόκληρος ἀρρωστέω καταφθορά , ὁράω δέ πάσχω , κἀν γοῦν ἐκ μέρος καί σπανιάκις . τοιοῦτος τίς καί ὁ ὁ Σωτήρ ὑποφαίνω μαθητής · ὅταν γάρ , φημί , ὅλος ὁ νόμος τελέω τις , πταίω δέ ἐν εἷς , γίγνομαι πᾶς ἔνοχος . ὁ γάρ εἶπον , μή μοιχεύω , εἶπον καί , μή φονεύω . εἰμί δέ οὖον μοιχεύω , φονεύω δέ , γίγνομαι παραβάτης νόμος . πλημμελέω γάρ ἅπαξ , ἤγουν ὅτι παρανομέω ὅλως , κἀν γοῦν ἐπί εἷς καί ἐκ μέρος , ἕπομαι ποῦ πάντως αὐτός ὁ ἐγκαλέω δήω . μιαρός οὖν ἄρα κατά ὁ νόμος , κἀν εἰμί μή τις ἔρχομαι πρός ἔσχατος μολυσμός , καταφωράω δέ πάσχω κἀν γοῦν ἐκ μέρος αὐτός . πλήν , οὐ ἀπόβλητος παντελῶς , καθαίρω δέ καί αὐτός διά ὕδωρ ἐν Χριστός . τοιγάρ ὁ ἐπιδημία καιρός , ὑπεμφαίνω εἄν εὕω μάλα , ὁ μέχρι ἑσπέρα ἀκάθαρτος εἰμί λέγω ὁ μολύνω . ἐπί συντέλεια γάρ , μόνος δέ οὐ καί ἐπί αὐτός ἥκω ἤδη δυσμή ὁ αἰών οὗτος , παραγίγνομαι ὁ Χριστός , διά ὅς καί ἐν ὅς πᾶς μέν ῥύπος ἐκνέμω ὁ ἐκ ἁμαρτία , ἀπαλλάσσω δέ μικρός καί μέγας αἰτίαμα ὁ ὁ πλημμέλεια ἐνέχω . ὅτι2 δέ πρό ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός οὐ εἰμί ἀπονίζω μολυσμός ( δικαιόω γάρ οὐδείς ἐν νόμος , κατά ὁ γραφή ) , ἀναμανθάνω εἄν διά ὁ φαίνω σαφῶς , ὅτι ἀκάθαρτος εἰμί ἠώς ἑσπέρα . συνίημι ὅς φημί , καί ἀληθής ὁ λόγος . προσεπάγω δέ οὗτος ὁ νόμος ὁ περί γυνή , ὁ ῥέω αἷμα , καί ἄσχετος καταφορά ὁ καταμιαίνω δήω νοσέω ἐπί ἑαυτοῦ · καί ὥσπερ ἐπί ὁ γονοῤῥυοῦς πᾶς σκεῦος καταμολύνω , καί κοίτη πᾶς , καί πᾶς ἱμάτιον , καί πᾶς ὁ ἅπτω ἀγχοῦ τε εἶμι · οὗτος καί ἐπί αὐτός . ἀπαλλάσσω δέ καί αὐτός κατά ὁ ἴσος ἐκεῖνος τρόπος , ὕδωρ διανίζω , καί τρυγών καταθύω , καί μέντοι καί ἱλασμός ὁ μεσιτεύω ἱερεύς . ἀνακομίζω δέ ὥσπερ εἰς ἔννοια ἐγώ ὁ πνευματικός ὁ νόμος , καί ὁ ὁ σάρξ ἀῤῥωστήμασιν ἐμφιλοχωρέω οὐ ἐάω ( παραλαμβάνω γάρ εἰς τύπος ὁ εἰς νόος εἴδομαι καί νοητός ) , ἐπάγω σαφῶς · καί εὐλαβής ποιέω ὁ υἱός Ἰσραήλ ἀπό ὁ ἀκαθαρσία αὐτός , καί οὐ ἀποθνῄσκω διά ὁ ἀκαθαρσία αὐτός , ἐν ὁ μιαίνω αὐτός ὁ σκηνή ἐγώ ὁ ἐν αὐτός · καθαρμένος γάρ δή καί ἁγίζω διά Χριστός , τότε δή , τότε λαμπρός προσίημι ἀληθής , καί οὖον μιαίνω ἔτι ὁ ἅγιος σκηνή · προσκυνέω δέ καθαρός καθαρός ὁ πανάγιος θεάομαι φοιτάω ἐν ἐκκλησία . Ἀγαθός φημί . ὅτι2 ὅς προκατηῤῥώστησε μέν ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ μολυσμός , διασμήχω δέ εἄν οὐ ἑτέρως , πλήν ὅτι διά Χριστός ὁ κατά ἀλήθεια ἱερός καί ἅγιος θῦμα , εἶμι ὅς , καί μάλα σαφῶς , καί ἕτερος ἐπί ὅδε ὁ νόμος χρησμῴδημα πολυπραγμονέω . γράφω γάρ πάλιν ἐν ὁ Λευϊτικός · καί λαλέω Κύριος πρός Μωσῆς , λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ , καί εἴρω πρός αὐτός · γυνή ἐάν τις σπερματίζω , καί τίκτω ἄρσην , ἀκάθαρτος εἰμί ἑπτά ἡμέρα , κατά ὁ ἡμέρα ὁ χωρισμός ὁ ἄφεδρος αὐτός , ἀκάθαρτος εἰμί · καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος περιτέμνω ὁ σάρξ ὁ ἀκροβυστία αὐτός · καί τριάκοντα καί τρεῖς ἡμέρα καθίημι ἐν αἷμα ἀκάθαρτος αὐτός . Παντὸς ἅγιος οὐ ἅπτω , καί εἰς ὁ ἁγιαστήριον οὐ εἰσέρχομαι , ἠώς εἄν πληρόω ὁ ἡμέρα κάθαρσις αὐτός . ἐάν δέ θῆλυς τίκτω , καί ἀκάθαρτος εἰμί δίς ἑπτά ἡμέρα , κατά ὁ ἄφεδρος αὐτός , καί ἑξήκοντα ἡμέρα καί ἓξ καθέζομαι ἐν αἷμα ἀκάθαρτος αὐτός . καί ὅταν ἀναπληρόω ὁ ἡμέρα κάθαρσις αὐτός ἐπί υἱός ἢ ἐπί θυγάτηρ , προσφέρω ἀμνός ἐνιαύσιος ἄμωμον εἰς ὁλοκαύτωμα , καί νεοσσός περιστερά ἢ τρυγών περί ἁμαρτία , ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον πρός ὁ ἱερεύς , καί προσφέρω αὐτός ἔναντι κύριος , καί ἐξιλάσκομαι περί αὐτός ὁ ἱερεύς , καί καθαρίζω αὐτός ἀπό ὁ πηγή ὁ αἷμα αὐτός . Τῖς οὖν ἄρα εἰμί ὁ τίκτω γυνή ; καί τίς εἄν εἰμί πάλιν ὅσγε ἐπί αὐτός ὁ νόμος σκοπός ; ἰσχνομυθέω , ὡς ἔοικα , ἀναγκαῖος ἐγώ . Δριμύς γάρ λίαν ὁ ἐντολή ὁ χρῆμα , καί οὐ ἑτοῖμος αἱρέω , πλήν ὡς ἐν διερευνάω . ἐκεῖνος γε μείς · εἰμί Παλλάδιος , καί πρό γε ὁ ἄλλος καταθήπω ὅς . ὁ τίς δή φημί , εἶμι γάρ δή ὁ νόμος κατά γυνή ἅπας τίκτω ἄρσην ἢ θῆλυς , καί γενικός ἐγώ ποιέω ὁ κατάρρησις , ὑπεξαιρέω ὁ δυσφημία ὁ ἅγιος Παρθένος , ὅς ἐκφύω φημί ὁ κατά σάρξ Χριστός . Θέα γάρ , εἰμί ὅς δοκέω , ὁ νόμος ὁ ἀκριβής . γυνή γάρ , φημί , καί οὖον πᾶς τυγχάνω ἀδιάκριτος , ἀλλά εἰμί τις ἐάν σπερματίζω καί τίκτω ἄρσην , ἀκάθαρτος ἵστημι . ἀλλά ἐκ πνεῦμα ἅγιος ὁ θέω συνίστημι σῶμα , πλαστουργέω ἄρρητος ἐν ὁ ἅγιος παρθένος , καί ὁ ὁ φύσις νόμος ὀλίγος φροντίζω . ἥκιστος γάρ δή σπερματικός δήω καταβολή ὁ ὁ ἅγιος πρωτότοκος , ὁ ἀπαρχή ὁ λαγχάνω ὁ ἐκ Θεός διά πνεῦμα ἀναγέννησις . περι ὅς εἴρω σαφῶς · ὅς οὐ ἐκ αἷμα , οὐδέ ἐκ θέλημα σάρξ , ἀλλά ἐκ Θεός γεννάω . διαδιδράσκω δή οὖν ὁ ἐκ νόμος καταβοή ὁ ἅγιος Παρθένος , σπερματίζω μέν οὐδαμῶς , ἐνέργεια δέ ὁ διά ἅγιος πνεῦμα ὁ θέω ἀποκυέω βρέφος . ὁ δέ τίκτω καί ἀκάθαρτος διά οὗτος γυνή , εἰμί εἄν , κατά γε ὁ εἰκός καί ὁ ἀμώμητος ἔχω νόος , ὁ ἄνθρωπος φύσις . ὁ γάρ ὅς ὁ γυνή πρόσωπον αὐτός περιτίθημι εἰς γε ὁ πάρειμι ὁ φύσις . κατηγορέω δέ νόμος , καί μολυσμός ἔνοχος ὀνομάζω , διά ὅς ὁ τίκτω εἰς φθορά , καί οὐ εἰμί μέν ἐν ὅς εἰμί εὐθύς ὁ εἰμί λαγχάνω παρά Θεός ( γίγνομαι γάρ ἐπί ἀφθαρσία ) · παραφέρω δέ μᾶλλον εἰς ὁ καταφθείρω δήω , καταγιγνώσκω διά ὁ παράβασις , καί ὁ ἐκ θεῖος ἀρά ἀνατλῆναι δίκη παρά φύσις ὁ φύσις . ὁ γάρ θεός θάνατος οὐ ποιέω , κατά ὁ γράφω , οὐδέ τέρπω ἐπί ἀπώλεια ζῶ , καί οὐ εἰμί ἀείδω βασίλειος ἐπί γῆ . κτίζω γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς , καί σωτήριος ὁ γένεσις ὁ κόσμος · φθόνος δέ διάβολος , θάνατος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος . καταμολύνω δή οὖν ὁ φύσις ὁ ἐπείσακτος φθορά , καί ὁ φθόνος διαβολικός κατακρατέω θάνατος , ῥίζα ἔχω ὁ ἁμαρτία . καταμιαίνω δέ καί ἑτέρως , ὁ ὡς ἐν φιληδονία σαρκικός σπείρω ὁ γεννάω . καί δή τίς τοιοῦτος ὑποδηλόω ἔοικα ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ψάλλω τε καί λέγω · ἰδέ γάρ ἐν ἀνομία συλλαμβάνω , καί ἐν ἁμαρτία κισσάω ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ . ἀκάθαρτος οὖν ὁ φύσις , ὡς ἐκ παράβασις τε καί ἐκ ἀρά ὑπομένω ὁ φθορά , παρά γε ὁ Θεός δοκέω . κτίζω γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς , ὁ ( sic ) ἀληθής ὁ λόγος . τίς δή οὖν τρόπος ἀπαλλάσσω ἄν τις ἀκαθαρσία , προστίθημι λοιπός . αὐτός ἐγώ , εἰμί Παλλάδιος , καταδείκνυμι ὁ ὁδός καταδικάζω ὁ νόμος . ἀφορίζω γάρ , φημί , ὡς ἀκάθαρτος , ἑπτά ἡμέρα . ἀπαριθμέω δέ καί ἕτερος τρεῖς καί τριάκοντα , καί καθίζω ἐν αἷμα ἀκάθαρτος αὐτός , ἐπί ἄρσην δέ δηλονότι ὁ γέννημα · εἰμί δέ δή θῆλυς τίκτω , φημί , διπλόος ὁ ἀφορισμός , διπλόος καί ὁ ὁ ἕτερος ἡμέρα ἀπαρίθμησις . οὐκοῦν εἰμί μέν ἄρσην εἰμί ὁ ἀποτίκτω , ἀκάθαρτος ὁ τίκτω , καί ἐν μολυσμός ἑπτά καί τριάκοντα καί τρεῖς ἡμέρα , τουτέστι , τεσσαράκοντα · εἰμί δέ θῆλυς , δίς ἑπτά , καί ἑξήκοντα καί ἓξ , τουτέστιν , ὀγδοήκοντα . καί τίς εἄν εἰμί λοιπός καί ὁ ὅδε λόγος ; ἐκ παράδειγμα ἐγώ σαρκικός ἀνακομίζω πάλιν ὁ νόμος εἰς κατάληψις ὁ ἀφανής , καί ὥσπερ τις πίναξ πνευματικός θεωρία ἀναγράφω ὁ αἰσθητής . φημί τοιγάρ ὁ οὗτος σοφός , ὡς εἰμί μέν ἄρσην εἰμί ὁ ἐν μήτρα καταβάλλω , εἰδοποιέω μόλις ἡμέρα αὐτός τεσσαράκοντα δαπανάω · εἰμί δέ γε θῆλυς , βραδύς ἔχω ὁ εἰς οὗτος πάροδος , ὡς ἀσθενής τε καί ἄναλκις . δέομαι δέ δή καί αὐτός φημί , εἰς εἰδοποίησις ἐναργής , ὁ δίς τεσσαράκοντα ἡμέρα , τουτέστιν , ὀγδοήκοντα . ἀκάθαρτος οὖν ὁ ἀρρενοτόκος ἐν ἡμέρα τεσσαράκοντα · ὁ δέ γε θῆλυς μήτηρ , ἐν ὅλος εἰμί ὀγδοήκοντα ὁ ἀριθμός ἡμέρα ἐν μολυσμός καί ἀκαθαρσία , τουτέστιν , ἄχρι μόρφωσις ἀκριβής ὁ ἐν μήτρα , καί μήv καί ἄφιξις ὁ εἰς εἶδος ὁ ἀνθρώπινος . ἐπί δέ γε ὁ καθαρισμός , κατά γε ὁ ὁ νόμος δοκέω , ἀμνός καί τρυγών σφάζω παρά ὁ θύρα ὁ ἅγιος σκηνή , μεσιτεύω ἱερεύς καί τελέω ὁ ἱερός · περιτέμνω δέ δήω καί ὁ ἄρσην φημί κατά ὁ ὁ νόμος δοκέω , τουτέστι , κατά ὁ ὄγδοος . τοιόσδε μέν οὖν ὁ ὁ γράμμα νόος . ἐγώ δέ πρός θεωρία ἀνατίθημι ὁ πνευματικός , φέρω δή λέγω τίς δή τρόπος ὁ εἰς φθορά ἐγώ καί ἀκαθαρσία τίκτω φύσις διακρούω μολυσμός , καί διαδιδράσκω ὁ ἀκαθαρσία καί ὁ ἐκ ὁ νόμος κατάρρησις · μακρός μέν γάρ ἤδη διατελέω χρόνος ἐν ἀφορισμός , τουτέστιν , ἐκ πρόσωπον Θεός . Χρόνος δέ εἰμί ὁ πρό ὁ ἐπιδημία , κατά ὅς βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ καί μέχρι Μωσῆς , κατακρατέω δέ ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ πολύμορφος ἁμαρτία . ἐπεί δέ κατά ὁ ὄγδοος , τουτέστι , μετά ὁ ὁ νόμος καιρός καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος Σαββατισμός , ἀχειροποίητος περιτομή περιτέμνω διά πνεῦμα , μορφόω δέ καί εἰς Χριστός , ὁ θεῖος αὐτός φύσις γίγνομαι κοινωνός · διακρούω δή ὁ ἔγκλημα , καταφανίζω δέ καί ὁ ῥύπος , καί ἅπας ἐγώ οἴχομαι μολυσμός · τίκτω γάρ οὐ εἰς φθορά ἔτι , διά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , ἀλλά εἰς ζωή τε καί ἀφθαρσία , διά ὁ ἐν Χριστός δικαίωσις , ὁ ὑπέρ ἐγώ ὑπομένω σφαγή , ὡς ἀμνός ἄμωμον καί ἀληθινός , ὡς τρυγών θεῖος καί νοητός · σῴζω γάρ οὐ ἑτέρως . ἦς γάρ οὐ ὧδε ἔχω ; παντάπασι μέν οὖν · σαφής γάρ λίαν ὁ αἴνιγμα .