cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0422.1
τῆς θείας δόξης ἀνυψισμένον , καὶ τῆς ἐν ἡμῖν διανοίας τὸ συμικροπρεπές . Εἰ γὰρ ὅλως ἴδει Θεὸν ὄντα τὸν Ἰησοῦν , φροντίδα θάλασιν τινὰ τοῦ μὴ δοκεῖν τῆς ἀνθρωπίνης εὐχλείας εἶναι κατόπιν , ἐφίστατο δὲ σὺν ἡμῖν τῶν προσκαιρῶν τούτων δοξῶν , καὶ μεμετρημένης εὐημερίας , καὶ κόμπων εἰκῶν · πῶς οὐκ ἀξίων αὐτῷ παρέλαβε τὴν οἰκονομίαν , καὶ μὴ γενέσθαι καθ’ ἡμᾶς ἀνθρώπων τῶν ὁμοδόρων τῷ Πατρὶ , τὸν ταῖς ἀνωτάτω δόξαις ὡραισμένον , καὶ θειοπρεπεσὶν ἀξιώμασιν ἐμπρεπῆ ; Οὐκοῦν εἴπαρ τῷ δοκεῖ κατατιθεῖσθαι καὶ λέγειν · Ἄνδ’ ὅτου μὴ μᾶλλον βασιλέως τινὸς τῶν ἐπὶ τῆς γῆς κεχρηματίκεν υἱός , καὶ μέντοι καὶ βασιλίδος ; ἐξέφυ μὲν , κατὰ σάρκα δηλονότι ; ἐγκαλεῖτω παρελθὼν , ὅτι καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ κεκένωσεν ἑαυτόν , μορφὴν δούλου λαβὼν . Εἰ γὰρ ἦν ὅλως τὸ δυσχερές , δύσοιστόν τε καὶ φορτικὸν αὐτῷ , καιροῦ καὶ πραγμάτων καλοῦντων εἰς τοῦτο , ἀξίων ἦν ἄρα καὶ τὸ μὴ ἀναχθῆναι τὴν οἰκονομίαν . Ἄλλ’ ἦν ὡς Θεὸς τὰ ἀνθρώπινα παντελῶς οὐδὲν , σμικρὸν αὐτῷ καὶ τὸ ἐπὶ γῆς βασιλείας τὸ μέτρον , καίτοι παρ’ ἡμῖν ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς εὖ μάλ’ στεφανούμενης . Καὶ γοῦν ὅτε Πιλᾶτῳ προσδιελέγετο , τῆς ἑαυτοῦ δόξης τὴν ὑπεράστυν ὑπερ-οχὴν διεσάφη , λέγων · « Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἐστὶν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου . » Τίμ τοίνυν ἐμὲ ἀνθάρ-γοντες κατὰ φύσιν , ἐλοιμέν γε μὴν παθεῖν οἰκονομικῶς τὴν κένωσιν , ἐπειτ’ ἐμὲ ἀνδ’ ὅτου ; Καίτοι πῶς ἀναχθῆναι τις , ὡς τῆς ἐν Θεῷ σοφίας τοσοῦτον ἡττη-μάθα , ὅσον καὶ φύσει μειονεκτοῦμεθα ; Καὶ τοῦτο φησιν αὐτὸς διὰ φωνῆς Ἰσαίου · « Οὐ γὰρ εἰσιν αἱ βουλαὶ μου ὡσπερ αἱ βουλαὶ ὑμῶν , οὐδ’ ὡσπερ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν αἱ ὁδοὶ μου · ἀλλ’ ὡς ἀπέχει τὸ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς , οὕτως ἀπέχουσιν αἱ ὁδοὶ μου ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν , καὶ τὰ διανοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῶς διανοίας μου . » Ἄλλὰ γενόμενος , φησίν , τινὸς ἀγαθοῦ αἴτιος κατέστη τοῖς ἑαυτοῦ συγγενέσι ; Ἀπάντων μὲν οὖν , εἰ καὶ ἀπισθοῦσι τινες . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , ἵνα καὶ γένος αὐτοῦ χρηματίσωμεν . Εἴτα τί τῷ τοῦθὲ τὸ ἰσοστατοῦν εἰς εὐχλείας δύναμιν τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ; Θείας φύσεως ἀναδεικνύμεθα κοινωνοί , ἁγίου Πνεύματος ἐμπεπλησμεθα τὴν πρὸς Θεὸν οἰκειότητα νοητὴν δι’ αὐτοῦ κερδαίνοντες , καθῆκεν ἑαυτὸν εἰς τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀδελφότητα , καὶ-τὸν ὄν Θεὸς φύσει , καὶ τῶν ἁλῶν Δημιουργὸς καὶ Κύριος , υἱοὶ χρηματίζομεν τοῦ ἐπὶ πάντων Θεοῦ . Εἴτα τινὸς ἡμῖν ἀγαθοῦ γέγονεν αἴτιος ; καὶ μετὰ τοῦτο ζητεῖς ; « Ἡ τάχα πού σμικρὸν καὶ λόγου τοῦ μηδενὸς ; δεῖον τὸ οὕτως ἐξαιρετον τέθαι παρὰ σοί ; Καὶ εἰ μὲν τις εἴη βασιλέως τινὸς τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἢ τέκνοις , ἢ ἀδελφοῖς ἐναριθμιος , οὗτος ἄν σοι δόξειε τῆς ἀνωτάτω πασῶν εὐχλείας εἰς λῆξιν ἐλθεῖν · οὐθὲν δ’ ἄν ἡμῖς τὸ σύμμαχον οὐδὲν , τὸ καὶ θεοὺς ὀνομάσθαι καὶ Θεοῦ τέκνα καὶ ἀδελφοὺς ; Ἄλλὰ γὰρ ἀνδ’ ὅτου , φησὶ τοῖς ἐπὶ γῆς βασιλείας θάλας ἐνδιδόμενος , μὴτε μὴν τοὺς ἄγαν ὑψοῦ καὶ ὑπεράτας ; αὐχήμασιν ἐμπρεπὴς ὁφθῆ τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ; Σπεῦδε δὴ οὖν τῆς οἰκονομίας ὡς ἐνὶ τῶν σκοπῶν .
Lemmas: ὁ θεῖος δόξα ἀνυψισμένον , καί ὁ ἐν ἐγώ διάνοια ὁ συμικροπρεπης . εἰμί γάρ ὅλως ἶδος θεός εἰμί ὁ Ἰησοῦς , φροντίς θάλλω τις ὁ μή δοκέω ὁ ἀνθρώπινος εὔκλεια εἰμί κατόπιν , ἐφίστημι δέ σύν ἐγώ ὁ πρόσκαιρος οὗτος δόξα , καί μετρέω εὐημερία , καί κόμπος εἰκών · πῶς οὐ ἄξιος αὐτός παραλαμβάνω ὁ οἰκονομία , καί μή γίγνομαι κατά ἐγώ ἄνθρωπος ὁ ομοδορυ ὁ πατήρ , ὁ ὁ ἄνω2 δόξα ὁράω , καί θειοπρεπεσὶν ἀξίωμα ἐμπρεπής ; οὐκοῦν εἶπον ὁ δοκέω κατατιθέω καί λέγω · ΑΝΔΩ ὅστις μή μᾶλλον βασιλεύς τις ὁ ἐπί ὁ γῆ χρηματίζω υἱός , καί μέντοι καί βασιλίς ; ἐκφύω μέν , κατά σάρξ δηλονότι ; ἐγκαλέω παρέρχομαι , ὅτι καί γίγνομαι ἄνθρωπος , καί κενόω ἑαυτοῦ , μορφή δοῦλος λαμβάνω . εἰμί γάρ εἰμί ὅλως ὁ δυσχερής , δύσοιστος τε καί φορτικός αὐτός , καιρός καί πρᾶγμα καλε͂ω εἰς οὗτος , ἄξιος εἰμί ἄρα καί ὁ μή ἀνάγω ὁ οἰκονομία . ἄλλος εἰμί ὡς θεός ὁ ἀνθρώπινος παντελῶς οὐδείς , μικρός αὐτός καί ὁ ἐπί γῆ βασίλεια ὁ μέτρον , καίτοι παρά ἐγώ ὁ ἄνω2 τιμή εὕω μάλα στεφανόω . καί γοῦν ὅτε Πιλᾶτος προσδιαλέγομαι , ὁ ἑαυτοῦ δόξα ὁ ὑπεράστυν ὑπεροχή διασαφέω , λέγω · « ὁ βασίλειος ὁ ἐμός οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος . » Τιμ τοίνυν ἐγώ ἀνθάρ-γοντες κατά φύσις , αἱρέω γε μήv πάσχω οἰκονομικός ὁ κένωσις , ἔπειτα ἐγώ ΑΝΔΩ ὅστις ; καίτοι πῶς ἀνάγω τις , ὡς ὁ ἐν Θεός σοφία τοσοῦτος ἡσσάομαι , ὅσος καί φύσις μειονεκτέω ; καί οὗτος φημί αὐτός διά φωνή Ἰσαῖος · « οὖον γάρ εἰμί ὁ βουλή ἐγώ ὡς ὁ βουλή σύ , οὐδέ ὡς ὁ ὁδός σύ ὁ ὁδός ἐγώ · ἀλλά ὡς ἀπέχω ὁ οὐρανός ἀπό ὁ γῆ , οὕτως ἀπέχω ὁ ὁδός ἐγώ ἀπό ὁ ὁδός σύ , καί ὁ διανόημα σύ ἀπό Τῶς διάνοια ἐγώ . » ἀλλά γίγνομαι , φημί , τις ἀγαθός αἴτιος καθίστημι ὁ ἑαυτοῦ συγγενής ; ἀπαντάω μέν οὖν , εἰμί καί απισθους τις . Ζεύς γάρ οὗτος καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἵνα καί γένος αὐτός χρηματίζω . εἴτα̅ τίς ὁ τοῦτος ὁ ἰσοστατέω εἰς εὔκλεια δύναμις ὁ ἐπί ὁ γῆ ; Θείας φύσις ἀναδείκνυμι κοινωνός , ἅγιος πνεῦμα ἐμπίμπλημι ὁ πρός θεός οἰκειότης νοητός διά αὐτός κερδαίνω , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς ὁ πρός ἐγώ ἀδελφότης , καίω εἰμί θεός φύσις , καί ὁ ἅλς Δημιουργός καί Κύριος , υἱός χρηματίζω ὁ ἐπί πᾶς Θεός . εἴτα̅ τις ἐγώ ἀγαθός γίγνομαι αἴτιος ; καί μετά οὗτος ζητέω ; « ὁ τάχα πού μικρός καί λόγος ὁ μηδείς ; δείδω ὁ οὕτως ἐξαίρω τίθημι παρά σύ ; καί εἰμί μέν τις εἰμί βασιλεύς τις ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἢ τέκνον , ἢ ἀδελφός ἐναρίθμιος , οὗτος ἄν σύ δοκέω ὁ ἄνω2 πᾶς εὔκλεια εἰς λῆξις ἔρχομαι · οὐδείς δέ ἄν ἡμεῖς ὁ σύμμαχος οὐδείς , ὁ καί θεός ὀνομάζω καί Θεός τέκνον καί ἀδελφός ; ἀλλά γάρ ΑΝΔΩ ὅστις , φημί ὁ ἐπί γῆ βασίλεια Θαλῆς ἐνδίδομαι , μήτε μήv ὁ ἄγαν ὑψόω καί ὑπεράτας ; αὔχημα ἐμπρεπής ὁράω ὁ ἐπί ὁ γῆ ; σπεύδω δή οὖν ὁ οἰκονομία ὡς ἐν ὁ σκοπός .