cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0323.1
μηδὲ ἐκεῖνο παραλιπεῖν , τὸ καὶ αὐτὸ παρὰ τῆς Δελίας Προνοίας τοῖς ἀνθρώποις δεδοσμένον ἐπ’ ἄλλην ἀμνημονεύσαμεν . “ Ἐστὶ δὲ τοῦτο ἐν τῇ πρὸς τὸ θεῖον εὐσέβειᾳ , τῇ ἀκροτάτῃ ἡμῖν εὐδαιμονίᾳ κειμένῳ , ὡς μὴ μισθὸν ἐκδιδὼν τινὰς παρ’ αὐτοῦ , διὰ τοῦτο περιμέναι , ἀλλ’ ἐν τῇ θεασίᾳ τῇ πρὸς τοῦτο , τοῦ μεγίστου τῶν ἀγαθῶν τυγχάνειν . Ὁμολογεῖται μὲν οὖν τὸ εὐδαιμονεῖν τοῖς ἀνθρώποις ἔχειν τὸ κεφάλαιον ἐν θεωρίᾳ . Τῆς γὰρ τιμιωτάτης τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων , ἥτις ἐστὶν ἡ κατὰ τὸν νοῦν , ἥδε ἐνέργεια . Θεωρία γὰρ ἐστιν ἡ τῶν ἐν τοῖς οὖσιν ἀρίστων ἀληθὴς γνώσις . Ἄριστα δὲ τῶν ὄντων ἀνάγνωτον τὰ θεία . Ἐν τῇ τῶν θείων ἄρα γνώσει τὸ εὐδαιμονεῖν ἡμῖν . “ Ὅτε τοίνυν , καθὰ καὶ αὐτοὶ φασιν οἱ ἰσογνώμονές τε αὐτῶν καὶ συνδεισιδαιμονές , τὸ εὐδαιμονεῖν ἐστὶν ἐν τῇ τῶν θείων θεωρίᾳ , πῶς οὐκ ἂν τις ὑπεραγάσαιο τὸν τῶν ὅλων θεόν , θεοπίας ἀφορμὴν τοῖς πρώτοις δεδοχότα τὸν ἐπὶ τῷ ξύλῳ νόμον ; “ Ὁ καὶ ἐν μέσῳ τῷ παραδείσῳ περιέτευτο , διὰ τοῦτο χρήναι καὶ μάλ’α συχνῶς εἰς ἀνάμνησιν τοῦ νόμου καλεῖσθαι τοὺς θεωμένους · καὶ διὰ γε τοῦ νόμου τοῦ δεμένου τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὰ ἐξαιρέτως κάλλος δεῖ πως διαφαντάζεσθαι . Οὐκοῦν τὸ γε ἦχον εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ δημιουργῆσαντος , οὐ πρὸς ζημίαν τινός , ἢ βλάβην , γεγονὸς τῷ ἀνδρὶ τὸ γύναιον καταβῆσαι τις ἂν . Οὐτε μὴν φαμεν ἠγνοῆναι τὰ ἰσόμενα τὸν ἀκήρατόν τε καὶ ὑπὲρ πάντα νοῦν · ἀλλ’ οὔτε μὲν τὰ πάντα πρὶν γενέσθαι αὐτῶν , λέγει δὲ ὥσπερ κατὰ ροὺν ἐξίσει τὰ ἀνθρώπινα , μᾶλἰσθ’ ὅτι τὰς ἑκάστου προαιρέσεως ἀπρητημένον ὁρᾷται τὸ δράσαι τι τὸ τυχόν , ἢ μή . Εἰ δὲ ἐπειπερ ἐστὶν ἀγαθός , καὶ ἀπηχημένον ἀεὶ , ποιεισθαι φιλεῖ τὸ ἡμοιρηχὸς τοῦ πρέποντος , καὶ τὸ ρέθιμον εἰς τὸ χρεών , ὡς ἂν ἄμεινον , διορίσαιο τις · οὐδὲ παρελθεῖν εἰς γένεσιν τὴν ἀρχὴν ἐρεῖναι τισιν , οὐ περὶ μόνων , ὡς γε ὁμαι , τῶν πρώτων ἐγκαλέσομεν αὐτῷ , περὶ πλειόνων δὲ ὅσων ἑτέρων · μᾶλλον δὲ περὶ πάντων τῶν ὅσοι καὶ μετ’ ἐκείνους γεγόνασι , καὶ εἰσὶν εἰς δεῦρο , ρέθιμοι τε καὶ ἀληθῆριοι , καὶ τῶν θείων νόμων ἀλογεῖν εἰωθότες · ἀλλ’ , ὁμαι , σοφὸν εἶν ἂν τῷ αὐτῷ μὲν καὶ μόνῳ τὸ εἰδέναι τὰ πάντα μένειν , διοικεῖν δὲ τὰ καθ’ ἡμᾶς , καθ’ ὃν ἂν ἔλειτο τρόπον . Πεπληροφορήσθαι δέ , ὅτι πάντα ὀρθῶς τε καὶ ἀνεπιπλήκτως ἔχει , καὶ τὸ ἐπιτιμᾶν αὐτῷ περὶ στοῦνὸν ἄνως , τῆς ἀνωτάτω δυσσεβείας ἔχει τὴν γραφήν · ὡς γὰρ ὁ προφήτης Ἠσαΐας φησι · « Τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου , ἢ τὸς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο ; » Εὖ δὲ δὴ σφόδρα ὁ προφήτης Δαβὶδ ἀναφθέγγεται , καὶ φησι πρὸς αὐτόν · « Ἐν τῇ θαλάσσῃ αἰὐδοί σου , καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς , καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται . » Δυσκάτοπτος γὰρ ἀνθρώποις , μᾶλλον δὲ καὶ ἀποπτος παντελῶς εἴη ἂν , ἢ ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν καθ’ ἡμᾶς βουλὴ τε καὶ θέλησις , καὶ αὐτὴ δὲ τῶν ποιουμένων ἡ ὁδός , τοῦ πάντων κρατοῦντος Θεοῦ . Προσεποιῶν δὲ οἱ ἐφην καὶ τῶν αὐτοῦ διδασκάλων τὴν ἐν γε δὴ τούτῳ συναίνεσιν . “ Ἐφη γὰρ ὁ Πορφύριος οὕτω πάλιν · Νοῦ γὰρ ὄντος
Lemmas: μηδέ ἐκεῖνος παραλείπω , ὁ καί αὐτός παρά ὁ Δελιάς Πρόνοια ὁ ἄνθρωπος δίδωμι ἐπί ἄλλος ἀμνημονέω . “ εἰμί δέ οὗτος ἐν ὁ πρός ὁ θέω εὐσέβεια , ὁ ἄκρος ἐγώ εὐδαιμονία κεῖμαι , ὡς μή μισθός ἐκδίδωμι τις παρά αὐτός , διά οὗτος περιμένη , ἀλλά ἐν ὁ θεασίᾳ ὁ πρός οὗτος , ὁ μέγας ὁ ἀγαθός τυγχάνω . ὁμολογέω μέν οὖν ὁ εὐδαιμονέω ὁ ἄνθρωπος ἔχω ὁ κεφάλαιος ἐν θεωρία . ὁ γάρ τίμιος ὁ ὁ Ψυχή δύναμις , ὅστις εἰμί ὁ κατά ὁ νόος , ὅδε ἐνέργεια . Θεωρία γάρ εἰμί ὁ ὁ ἐν ὁ εἰμί Ἀρίστων ἀληθής γνῶσις . Ἀγαθός δέ ὁ εἰμί ἀναγιγνώσκω ὁ θεῖος . ἐν ὁ ὁ θεῖον ἄρα γνῶσις ὁ εὐδαιμονέω ἐγώ . “ ὅτε τοίνυν , καθά καί αὐτός φημί ὁ ἰσογνώμων τε αὐτός καί συνδεισιδαιμων , ὁ εὐδαιμονέω εἰμί ἐν ὁ ὁ θεῖον θεωρία , πῶς οὐ εἄν τις ὑπεράγω ὁ ὁ ὅλος θεός , θεοπία ἀφορμή ὁ πρῶτος δοκέω ὁ ἐπί ὁ ξύλον νόμος ; “ ὁ καί ἐν μέσος ὁ παράδεισος περιέτευτο , διά οὗτος χρή καί μάλα συχνός εἰς ἀνάμνησις ὁ νόμος καλέω ὁ θεάομαι · καί διά γε ὁ νόμος ὁ δεμένος ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἐξαίρετος κάλλος δεῖ πως διαφαντάζεσθαι . οὐκοῦν ὁ γε ἦχος εἰς ὁ σκοπός ὁ δημιουργέω , οὖον πρός ζημία τις , ἢ βλάβη , γίγνομαι ὁ ἀνήρ ὁ γύναιον καταβαίνω τις εἄν . οὐ μήv φημί ἀγνοέω ὁ ἰσόμενα ὁ ἀκήρατος τε καί ὑπέρ πᾶς νόος · ἀλλά οὔτε μέν ὁ πᾶς πρίν γίγνομαι αὐτός , λέγω δέ ὥσπερ κατά ῥόος ἐξισόω ὁ ἀνθρώπινος , μάλιστα ὅτι ὁ ἕκαστος προαίρεσις ἀπαρτάω ὁράω ὁ δράω τίς ὁ τυγχάνω , ἢ μή . εἰμί δέ ἐπεί εἰμί ἀγαθός , καί ἀπηχέω ἀεί , ποιέω φιλέω ὁ ημοιραχος ὁ πρέπω , καί ὁ ρέθιμον εἰς ὁ χρέος , ὡς εἄν ἀγαθός , διορίζω τις · οὐδέ παρέρχομαι εἰς γένεσις ὁ ἀρχή ἐρεῖναι τις , οὖον περί μόνος , ὡς γε ὁμός , ὁ πρῶτος ἐγκαλέω αὐτός , περί πλείων δέ ὅσος ἕτερος · μᾶλλον δέ περί πᾶς ὁ ὅσος καί μετά ἐκεῖνος γίγνομαι , καί εἰμί εἰς δεῦρο , ρεθιεγω τε καί ἀληθῆριοι , καί ὁ θεῖον νόμος ἀλογέω εἴωθα · ἀλλά , ὁμός , σοφός εἶμαι εἄν ὁ αὐτός μέν καί μόνος ὁ οἶδα ὁ πᾶς μένω , διοικέω δέ ὁ κατά ἐγώ , κατά ὅς εἄν ἔρχομαι τρόπος . πληροφορέω δέ , ὅτι πᾶς ὀρθῶς τε καί ἀνεπίπληκτος ἔχω , καί ὁ ἐπιτιμάω αὐτός περί στοῦνὸν Ἁνῶς , ὁ ἄνω2 δυσσέβεια ἔχω ὁ γραφεύς · ὡς γάρ ὁ προφήτης Ἠσαΐας φημί · « Τῖς γιγνώσκω νόος κύριος , ἢ τός σύμβουλος αὐτός γίγνομαι ; » εὕω δέ δή σφόδρα ὁ προφήτης Δαυίδ ἀναφθέγγομαι , καί φημί πρός αὐτός · « ἐν ὁ θάλασσα αιυδεω σύ , καί ὁ τρίβω σύ ἐν ὕδωρ πολύς , καί ὁ ἴχνος σύ οὖον γιγνώσκω . » δυσκάτοπτος γάρ ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ καί ἀποπτάω παντελῶς εἰμί εἄν , ἢ ἐπί ἕκαστος ὁ κατά ἐγώ βουλή τε καί θέλησις , καί αὐτός δέ ὁ ποιέω ὁ ὁδός , ὁ πᾶς κράτος Θεός . Προσεποιῶν δέ ὁ φημί καί ὁ αὐτός διδάσκαλος ὁ ἐν γε δή οὗτος συναίνεσις . “ φημί γάρ ὁ Πορφύριος οὗτος πάλιν · νῆ γάρ εἰμί