cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0423.1
Πεπλανηται μεν γαρ τ ζύμματα γῆ , καὶ τὸ ἐκάστων δοκοῦν , καὶ θεὸς ἦν καὶ σέβας . Οἱ μὲν γὰρ τῇ κτίσει προσκεκνηκασιν , καὶ τοῖς τοῦ κόσμου στοιχείοις προσεκόμιζον τὰς λατρείας · οἱ δὲ τεχνουργοὶ τῶν ἰδίων γεγόναι θεῶν . Ἐπέφανε τοίνυν ἐξ οὐρανῶν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἵν εἰδε τῷ καλ᾽ ἡμᾶς , ἵνα πάντας ἀναπέση μεθικεῖσθαι πρὸς ἀλήθειαν , καὶ ὡσπερ ἐξ ἀχλὺος καὶ σχοῦνος τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ἀμαρτίας , εἰς τὸ τῆς ἀκριφους θεοπίας ἐλάσαι φῶς . Ἐπεὶδὴ δὲ ὁ τῶν ὅλων Δημιουργὸς αὐτοκράτη τὸν ἄνθρωπον εἶναι βούλεται , καὶ θελήματιν ἰδίους πηδαλιουχεῖσθαι πρὸς τὰ πρακτέα ταύτης καὶ μᾶλα ὀρθῶς ἔχειν εὐδόκει τῷ πάντων Σωτῆρι Χριστῷ , πειθὼ μᾶλλον καὶ οὐκ ἀνάγκης ἐπρηγμένης , ἀπαλλάττεσθαι μεν τῶν ἀσκήρων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἀνδελεῖσθαι δὲ μᾶλλον τὰ ἀμεῖνα , καὶ τὰ δι᾽ ὧν ἦν εἰκὸς ἀποτελεῖσθαι βελτίους . Εἰ μὲν οὖν τῇ βασιλέως δόξῃ κατεσχεμένος , καὶ ἀναστατώντων ἔχων τὴν ἐξουσίαν , ἐχέλειας πιστεύειν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γῆς , πληροφορίας μὲν οὐκ ἔτι καρπὸς τὸ πιστεύειν ἦν , ἀναγκαίων δὲ μᾶλλον καὶ ἀξύντων ἐπιταγμάτων · καὶ ἦν τάχα πον καθ᾽ ἕνα τῶν ἀνθρωπίνοις δόγμασι τῆς θεότητος δόξῃ παραλόγως τετιμημένων . Ἐπειδὴ δὲ ὡς εἰς ἐξ ἡμῶν μετρίῳ τε καὶ ὑφεῖμένῳ ψυχρημένος φρονεῖν , καὶ τῆς ἐν ἀνθρώποις εὐχλείας ἠρειδῆκος , τοῦτο μεν πανσόφους διδασκαλίαις , τοῦτο δὲ ταῖς ὑπὲρ λόγον θεοσημεῖαις ἐχόντας , καὶ πληροφορουμένους μεθίστη πρὸς τὰ βελτίω , γράφεται οἰκονομεῖν οὐκ ἐν κόσμῳ λοιπῶν · ἤλιν δὲ μᾶλλον , εἰκῆ πεγλυαραχῶς κατὰ τοῦ πάντων κρατοῦντος Χριστοῦ . Μὴ γὰρ δὴ ποιεῖσθω πρὸς ἀνείδους ἡμῖν τὴν ἀπογραφὴν , διενθυμεῖσθω δὲ , μετὰ τούτου κάκεινο · ὁ γάρτοι τὴν ὑπὸ Καίσαρι μεθ᾽ ἡμῶν ἀπογραφὴν ἀνασχόμενος , πραγμάτων γέγονεν ἀποτελεστὴς τῶν ὑπὲρ χεῖρα τὴν Καίσαρος , μᾶλλον δὲ καὶ τῆς ἀνθρώπου παντός . Ἐγήρεχε γὰρ ἐκ μνημάτων νεκρούς , βαθαίοις πνεύμασιν ἐπετίμησε , συνέτριψε λόγῳ τὸν Σατανᾶν , εἰργασται δὲ καὶ τὰ ἔργα τῶν θαυμάτων . Καίσαρ μεν τοίνυν τοῖς τῆς ἐπικείου βασιλείας συνθήμασι , καὶ τοῖς θύραθεν αὐτῷ καὶ οὐσιώδως οὐκ ἐμπεφυκόσιν ἀγαθοῖς ἐγνωρίζετο . Χριστὸς δὲ , ὁ πάντων Δεσπότης , ὀκωδεν ἔχων καὶ οὐκ ἐξωθεν ἐπαχθὴν τὴν δόξαν , διὰ τῆς τῶν κατορθωμάτων ὑπεροχῆς ἐγνωρίζετο , νοοῖτο δ᾽ ἄν καὶ αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος ὑπάρχον Θεός . Παραρήσεται γὰρ οὐδαμῶς τοῦ χρήναι κρατεῖν τῶν ὅλων τὸν ἀπάντων βασιλέα καὶ Κύριον , τὸ ἀποσχητήσαι τινὰς τῶν αὐτοῦ ζωῶν , καὶ μὴν καὶ ἀγέρωχον ἀνατεῖναι τὸν αὐχένα , ἀλλὰ τοῦτο μεν ἐγκλημα τὸ ἐξήνιον . ὁ δὲ τοῖς ἰδίοις ἐναδυνάμενος πλεονεκτῆσαι , καὶ τῆς κατὰ πάντων ὑπεροχῆς ἀξιῶντων ἂν ἔχοι τὴν δόξαν . Μειρακιώδες δὲ σφόδρα τὸ , Οὐκ ἐδύνατο , φησί , τῶν ἑαυτοῦ φίλων καὶ συγγενῶν μεταστῆσαι τὰς προαιρέσεις · ἐπιλαληθῆσαι γὰρ μοι δοκεῖ , καὶτοὶ πλειστάκις ἀκούσας , ὡς ἐστιν αὐτοῦλητος , ἔχοντ᾽ τε ἰὼν πρὸς πᾶν οἷόν τῶν αὐτῷ δοκοῦντων ὁ ἄνθρωπος , δόξαν οὕτως εὖ ἔχειν τῷ πάντων Δημιουργῷ .
Lemmas: πλανάω μέν γαρ τ ζύμματα γῆ , καί ὁ ἕκαστος δοκέω , καί θεός εἰμί καί σέβας . ὁ μέν γάρ ὁ κτίζω προσκαίω , καί ὁ ὁ κόσμος στοιχεῖον προσκομίζω ὁ λατρεία · ὁ δέ τεχνουργός ὁ ἴδιος γονεύς θεός . φαίνω τοίνυν ἐκ οὐρανός ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἵνα ὁράω ὁ καλός ἐγώ , ἵνα πᾶς ἀναπίπτω μεθίημι πρός ἀλήθεια , καί ὡς ἐκ ἀχλύς καί σχομοσσυν ὁ ἔνειμι αὐτός ἁμαρτία , εἰς ὁ ὁ ἀκριφους θεοπία ἐλαύνω φάος . ἐπειδή δέ ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός Αὐτοκράτη ὁ ἄνθρωπος εἰμί βούλομαι , καί θέλημα ἴδιος πηδαλιουχέω πρός ὁ πρακτέος οὗτος καί μῆλον ὀρθῶς ἔχω εὐδοκέω ὁ πᾶς Σωτήρ Χριστός , πειθώ μᾶλλον καί οὐ ἀνάγκη πράσσω , ἀπαλλάσσω μέν ὁ ἀσκήρων ὁ ἐπί ὁ γῆ , ανδελειεπομαι δέ μᾶλλον ὁ ἀμεῖνα , καί ὁ διά ὅς εἰμί εἰκός ἀποτελέω ἀγαθός . εἰμί μέν οὖν ὁ βασιλεύς δόξα κατέχω , καί ἀνίστημι ἔχω ὁ ἐξουσία , ἐχέλειας πιστεύω αὐτός ἐπί ὁ γῆ , πληροφορία μέν οὐ ἔτι καρπός1 ὁ πιστεύω εἰμί , ἀναγκαῖος δέ μᾶλλον καί ἄγω ἐπίταγμα · καί εἰμί τάχα πως κατά εἷς ὁ ἀνθρώπινος δόγμα ὁ θεότης δόξα παράλογος τιμάω . ἐπεί δέ ὡς εἰς ἐκ ἐγώ μέτριος τε καί ὑφίημι ψυχρημένος φρονέω , καί ὁ ἐν ἄνθρωπος εὔκλεια ηρειδηξ , οὗτος μέν πάνσοφος διδασκαλία , οὗτος δέ ὁ ὑπέρ λόγος θεοσημεία ἔχω , καί πληροφορώ μεθίστημι πρός ὁ ἀγαθός , γράφω οἰκονομέω οὐ ἐν κόσμος λοιπός · Ἦλις δέ μᾶλλον , εἰκῇ πεγλυαραχῶς κατά ὁ πᾶς κράτος Χριστός . μή γάρ δή ποιέω πρός ανειδιδωμι ἐγώ ὁ ἀπογραφή , διενθυμέομαι δέ , μετά οὗτος ἐκεῖνος · ὁ γάρ ὁ ὑπό Καῖσαρ μετά ἐγώ ἀπογραφή ἀνέχω , πρᾶγμα γίγνομαι ἀποτελεστής ὁ ὑπέρ χείρ ὁ Καῖσαρ , μᾶλλον δέ καί ὁ ἄνθρωπος πᾶς . Ἐγήρεχε γάρ ἐκ μνῆμα νεκρός , βαθαίοις πνεῦμα ἐπιτιμάω , συντρίβω λόγος ὁ Σατανᾶς , ἐργάζομαι δέ καί ὁ ἔργον ὁ θαῦμα . Καίσαρ μέν τοίνυν ὁ ὁ ἐπίκειμαι βασίλεια σύνθημα , καί ὁ θύραθεν αὐτός καί ουσιωδώς οὐ ἐμφύω ἀγαθός γνωρίζω . Χριστός δέ , ὁ πᾶς Δεσπότης , ὀκωδεν ἔχω καί οὐ ἐξωθεν πήγνυμι ὁ δόξα , διά ὁ ὁ κατόρθωμα ὑπεροχή γνωρίζω , νοέω δέ ἄν καί αὐτός ὁ Καῖσαρ ὑπάρχω Θεός . Παραρρέω γάρ οὐδαμῶς ὁ χρή κρατέω ὁ ὅλος ὁ ἀπαντάω βασιλεύς καί κύριος , ὁ ἀπέχω τις ὁ αὐτός ζωή , καί μήv καί ἀγέρωχος ἀνατείνω ὁ αὐχήν , ἀλλά οὗτος μέν ἔγκλημα ὁ ἐξήνιος . ὁ δέ ὁ ἴδιος ἐνηδύνω πλεονεκτέω , καί ὁ κατά πᾶς ὑπεροχή ἀξιάω εἄν ἔχω ὁ δόξα . Μειρακιώδης δέ σφόδρα ὁ , οὐ δύναμαι , φημί , ὁ ἑαυτοῦ Φίλων καί συγγενής μεθίστημι ὁ προαίρεσις · ἐπιλαλέω γάρ ἐγώ δοκέω , καίτοι πλειστάκις ἀκούω , ὡς εἰμί αὐτοῦλητος , ἔχω τε εἶμι πρός πᾶς οἷος ὁ αὐτός δοκέω ὁ ἄνθρωπος , δόξα οὕτως εὕω ἔχω ὁ πᾶς Δημιουργός .