cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0333.1
ομιον διατεκμηραιωθην , οἶμαι , τις , κατὰ γε τὸν ἐγχωροῦντα τρόπον , ἐξ ὧν εὐ ἔχει τὰ γεννητά , καὶ μὴν καὶ ἐν κόσμῳ τῷ διοντι παρενεχθέντα πρὸς ὑπαρξιν ἀλογητὴ διαφαίνεται . « Τὰ γὰρ ἀόρατα , φησίν , αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου , τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθοράται , ἡ τε ἀδὶος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης . » Συμβῆναι δὲ τούτοις φαμέν , καὶ τὸν αὐτοῦ τοῦ Μάτινος λόγον . Ἐφη γάρ , ὅτι Ἄπὸ τοῦ κάλλους τῶν αἰσθητῶν , ἐπὶ τὸ νοητὸν τοῦ Θεοῦ κάλλος ἀναγοιήσαι δεήσει · ἀπὸ δὲ τοῦ ἐν τοῖς νόμοις καὶ τοῖς ἐπιστηδεύμοις , τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ δεῖ θεωρεῖν . Ἐπαινῶντες τοίνυν ἡμεῖς καὶ τῆς δὲ τοῦτου θεοπίας τὴν ὁδὸν ( διακέχραγε γὰρ ἡ κτίσις τὸν Δημιουργόν ) , οὐκ ἐκ μόνων ὧν ἀρτίως διεμνημονεύσαμεν τὸν Πατέρα θαυμάζομεν , ἀλλὰ γὰρ ὡς ἐξ εἰκόνος ἀρχιδοῦς τοῦ Υἱοῦ , μειζόνως κατεπείθαμεν . Β Γράφει γὰρ ἡμῖν νοητῶς τὸν ἑαυτοῦ γεννήτορα ἐν ἰδίᾳ φύσει . Ὅτι δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Πλάτων , καὶτοι Θεὸν τὸν πρῶτον , ὡς ποῦ φησιν αὐτὸς , τὸν ἀτρέμετᾶ τε καὶ ἀκινήτῳ τιθεῖς , καθ' ἕτερον τρόπον διὰ τοῦ δευτέρου κατὰ τὸ αὐτὸ πάλιν δοκοῦν δημιουργικῶς κινοῦμενον , οὐκ ἠγνόησε , διὰ τῶν αὐτοῦ λόγων ἀναμαθοῦ τις ἄν . Ἐφη γὰρ οὕτως : Εἰσὶ δὲ οὗτοι οἱ βίοι , ὁ μὲν πρῶτον , ὁ δὲ δευτέρου Θεοῦ · δῆλον δὲ ὅτι ὁ μὲν πρῶτος Θεὸς ἐστὶν ἕνως , ὁ δὲ δεύτερος ἐμπλαλὶν ἐστὶ κινούμενος . Ὁ μὲν οὖν πρῶτος , περὶ τὰ νοητά · ὁ δὲ δεύτερος , περὶ τὰ νοητὰ καὶ αἰσθητά . Μὴ θαυμάσῃς δὲ πάλιν εἰ τοῦτο ἐφη · πολλῷ γὰρ ἐτι θαυμαστότερον ἀκούση . Ἄντὶ γὰρ προσούσης τῷ δευτέρῳ κινήσεως , τὴν προσούσαν τῷ πρώτῳ στάσιν , φημὶ εἶναι κίνησιν σύμ - C φυτον · ἀρ' ἥς ἡ τε τάξις τοῦ κόσμου , καὶ ἡ μὴν ἄδιος καὶ σωτηρία ἀναχέεται εἰς τὰ ὅλα . Ὅταν τοίνυν ἡ τοῦ κατ' αὐτὸν πρώτου στάσις σύμφυτος ἄν νοοῖτο , καὶ μάλᾳ ὁρθῶς , τῆς προσούσης τῷ δευτέρῳ κινήσεως ( συνυφίσταται γὰρ οὕτως τὰ γεννητά , τάξιν τε καὶ διαμονὴν ἐκάστῳ νέμει ) , κατεβράζωψθε μάτην τῆς τοῦ Μωσέως συγγραφῆς ὁ ταύτης κατήγορος , οὐδὲν τὸ παράπαν λέγων ἀπορήνασθαι περὶ τοῦ πρώτου τε καὶ ἀνωτάτω Θεοῦ · καὶτοὶ γεγραφότα σαφῶς , ὡς τὰ πάντα παρήχθη παρὰ Πατρὸς δι' Υἱοῦ ἐν Πνεύματι , πρὸς τὸ εἶναι τε καὶ ὑπεστάναι . Ἄλλ' οὐδὲν , φησὶ , περὶ τῆς τῶν ἀγγέλων γενέσεως γεγραφὼς εὑρίσκεται . Οὐ γὰρ ἐκεῖ λέγειν , ἀ νοεῖν οὐχ ὁδόν τε . Εἰ γὰρ ἐστὶν ἀλήθες , ὡς τὰ ἐν χειρσὶν εὑρίσκομεν μετὰ βίας , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ αὐτὴ δὲ τῶν ἐν αἰσθήσει καὶ δοξαστῶν ἡ ζήτησις δυσπρόσδελητος κομιδῇ ταῖς ἡμετέραις ἐστὶ διανοίαις · πῶς ἄν τις λέγοι τὰ ὑπὲρ αἰσθήσεως , καὶ ἀνωκισμένον λαχόντα τὴν ὁδὸν τοῦ παρ' ἡμῖν ὄντος λόγου ; Ὅτι γὰρ γεννητοὶ , πῶς ἄν ἐνδοιασεῖς τις λειτουργοὺς αὐτοῦς ὀνομάζοντας , καὶ τοῖς ἑτέροις νεύμασιν , ὡς ἐξ ἀνάγκης κατεξευγμένους ; Δοῦλον γὰρ ἅπαν τὸ ὑπὸ ζυγῶν · ἐλευθερον δὲ τῇ φύσει παντελῶς οὐδὲν , ὅπερ ἄν λέγοιτο λειτουργεῖν . Φάλλει δὲ που καὶ ὁ Δαβὶδ · « Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα , καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα . » Ἐπεὶδὴ
Lemmas: ομιον διατεκμηραιωθην , οἴομαι , τις , κατά γε ὁ ἐγχωρέω τρόπος , ἐκ ὅς εὕω ἔχω ὁ γεννητής , καί μήv καί ἐν κόσμος ὁ δίειμι παραφέρω πρός ὕπαρξις αλογητης διαφαίνω . « ὁ γάρ ἀόρατος , φημί , αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος , ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ὁ τε α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ αὐτός δύναμις καί θεότης . » συμβαίνω δέ οὗτος φημί , καί ὁ αὐτός ὁ Ματίνος λόγος . φημί γάρ , ὅτι ἀπό ὁ κάλλος ὁ αἰσθητής , ἐπί ὁ νοητός ὁ Θεός κάλλος αναγοιαομαι δήω · ἀπό δέ ὁ ἐν ὁ νόμος καί ὁ ἐπιστηδεύμοις , ὁ ἀρετή αὐτός δεῖ θεωρέω . Ἐπαινῶντες τοίνυν ἐγώ καί ὁ δέ οὗτος θεοπία ὁ ὁδός ( διαχράω γάρ ὁ κτίσις ὁ Δημιουργός ) , οὐ ἐκ μόνος ὅς ἄρτιος διαμνημονεύω ὁ πατήρ θαυμάζω , ἀλλά γάρ ὡς ἐκ εἰκών αρχιδιδωμι ὁ υἱός , μέγας καταπείθω . Β γράφος γάρ ἐγώ νοητός ὁ ἑαυτοῦ γεννήτωρ ἐν ἴδιος φύσις . ὅτι2 δέ καί αὐτός ὁ Πλάτων , καίτοι θεός ὁ πρῶτος , ὡς ποῦ φημί αὐτός , ὁ ἀτρεμέω τε καί ἀκίνητος τιθεῖς , κατά ἕτερος τρόπος διά ὁ δύο κατά ὁ αὐτός πάλιν δοκέω δημιουργικός κινέω , οὐ ἀγνοέω , διά ὁ αὐτός λόγος ἀναμανθάνω τις ἄν . φημί γάρ οὕτως : εἰσί δέ οὗτος ὁ βίος , ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δύο Θεός · δῆλος δέ ὅτι ὁ μέν πρῶτος θεός εἰμί ἕνος , ὁ δέ δύο ἐμπλαλὶν εἰμί κινέω . ὁ μέν οὖν πρῶτος , περί ὁ νοητός · ὁ δέ δύο , περί ὁ νοητός καί αἰσθητής . μή θαυμάζω δέ πάλιν εἰμί οὗτος φημί · πολύς γάρ ἔτι θαυμαστός ἀκούω . ἀντί γάρ πρόσειμι ὁ δύο κίνησις , ὁ πρόσειμι ὁ πρῶτος στάσις , φημί εἰμί κίνησις σύν - C φυτός · ἀρά ἥς ὁ τε τάξις ὁ κόσμος , καί ὁ μήv α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ καί σωτηρία ἀναχέω εἰς ὁ ὅλος . ὅταν τοίνυν ὁ ὁ κατά αὐτός πρῶτος στάσις σύμφυτος ἄν νοέω , καί μάλα ὀρθῶς , ὁ πρόσειμι ὁ δύο κίνησις ( συνυφίστημι γάρ οὕτως ὁ γεννητής , τάξις τε καί διαμονή ἕκαστος νέμω ) , κατεβράζωψθε μάτην ὁ ὁ Μωσῆς συγγραφεύς ὁ οὗτος κατήγορος , οὐδείς ὁ παράπαν λέγω αποραινω περί ὁ πρῶτος τε καί ἄνω2 Θεός · καίτοι γράφω σαφῶς , ὡς ὁ πᾶς παράγω παρά πατήρ διά υἱός ἐν πνεῦμα , πρός ὁ εἰμί τε καί ὑφίστημι . ἄλλος οὐδείς , φημί , περί ὁ ὁ ἄγγελος γένεσις γράφω εὑρίσκω . οὖον γάρ ἐκεῖ λέγω , ὅς νοέω οὐ ὁδός τε . εἰμί γάρ εἰμί ἀληθής , ὡς ὁ ἐν χείρ εὑρίσκω μετά Βίας , κατά ὁ γράφω , καί αὐτός δέ ὁ ἐν αἴσθησις καί δοξαστής ὁ ζήτησις δυσπρόσδελητος κομιδή ὁ ἡμέτερος εἰμί διάνοια · πῶς ἄν τις λέγω ὁ ὑπέρ αἴσθησις , καί ἀνοικίζω λαγχάνω ὁ ὁδός ὁ παρά ἐγώ εἰμί λόγος ; ὅτι2 γάρ γεννητός , πῶς ἄν ἐνδοίασις τις λειτουργός αὔτεος ὀνομάζω , καί ὁ ἕτερος νεῦμα , ὡς ἐκ ἀνάγκη κατεξευγμένους ; Δοῦλος γάρ ἅπας ὁ ὑπό ζυγόν · ἐλεύθερος δέ ὁ φύσις παντελῶς οὐδείς , ὅσπερ ἄν λέγω λειτουργέω . φαλλός δέ ποῦ καί ὁ Δαυίδ · « ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος αὐτός πνεῦμα , καί ὁ λειτουργός αὐτός πυρός φλόξ . » ἐπειδή