cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0335.2
Συνέρει δὲ τούτοις καὶ ἑτέρα χρήσις ἐκ τῶν ἱερῶν Γραμματῶν συνειλεγμένης , ἐπιδεῖξον ἐπιχειρῶν , ὅτι διὰ μόνου τοῦ Ἰσραὴλ ὀνόμασται Θεός , καὶ πλήρως ἰδικὸς αὐτῷ τὸ ἐξ Ἀβραὰμ γενέσθαι γένος · ἐκτα τῶν ἑαυτοῦ λόγων ποιεῖται συμπέρασμα · τῷ , ὅτι προσῆκε τὸν τῶν Ἑβραίων Θεόν , οὐχὶ διὰ τοῦ κόσμου παντὸς γενεσιουργὸν ὑπάρχειν οἴεσθαι , καὶ τῶν ὅλων κατεχοῦσι δέων , συνιστᾶσθαι δὲ , ὡς ἔφη , καὶ πεπαραμένην ἔχουσα τὴν ἀρχήν , ἀναμὲν τοῖς ἄλλοις νοεῖσθαι θεός . Οὕτως μὲν οὖν τῆς ἐνοῦσης αὐτῷ σκαιότητος ὁ σκοπός . Ἀντεποιοῦμεν δὲ καὶ ἡμεῖς τοὺς ἐπ’ ἑκάστῳ λόγους , ταῖς ἐκείνων πανουργίαις ἀντινιστάντες τὴν ἀλήθειαν , ὡς ἂν εἴδειεν οἱ τὰ αὐτοῦ θαυμάζοντες , ἀπειροκάλως αὐτόν , ταῖς τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς κεχρήσθαι φωνάς , ἵνα τις εἴναι δοκοῖ σοφός , καὶ ἐν τοῖς Χριστιανῶν δόγμασι κατεσπουδακέναι . Ὅτι δὲ συνήντα μὲν παντελῶς οὐδὲν , περιαντιζέται δὲ καὶ περὶ φρόνησε μέγα , καὶ ἀχαλίνως ψευδογρησι , δι’ αὐτῶν εἰσάγω τῶν πραγμάτων . Παρενέγκει μὲν οὖν τὸν τῶν ὅλων Θεόν , ἀπειδήσει μὲν ὀλοστρώπως αὐτὸν τῶν ἄλλων ἐθνῶν , οὐκ οἶδ’ ὅπως διατεινόμενος · ἀπονέμεσθαι δὲ τὴν Ἰουδαίαν , καὶ μόνους τοὺς ἐξ αὐτοῦ Ἰσραὴλ τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας εἶναι τὸν ζυγόν . Ὅθεν ἂν , οἶμαι , τις εὐμάλα διασκεμῆναι , τῆς ἐνοῦσης Ἰουλιανῷ διανοίας τὸ ἀδρανές · ὅτι γὰρ ὑπὸ ποδὸς ἅπασαν ἔχει τὴν κτίσιν ἢ ἀνωτάτω φύσις , καὶ προνοεῖ τῶν ὅλων , παντελῶς ἠγνόηκε . Μάλιστα μὲν ἔγνωσθῆσθαι τῇ ἀνθρώπου φύσει , τὴν θεογνωσίαν , καὶ παντὸς τοῦ χρησίμου καὶ ἀναγκαίου πρὸς σωτηρίαν αὐτοφυῶς τὴν εἴδησιν ἐνεῖναι οἱ τὸν Δημιουργόν . Ἡν δὲ ἀπευχὼς οὐδὲν , τοιαύτης λαχόντα κατασκευῆς , καὶ ὡς ἀπὸ γε τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως , εὐταξίας τε καὶ κάλλους , καὶ τῆς ἐν τούτοις διαμονῆς , κατεῖδυ τῆς ἀληθείας ἰόντα , βλέπειν δὴ τις ἔστι τοῦ τεκνηναμένου καὶ παρενεγκόντος εἰς ὑπαρξίν , ἢ παντὸς ἐπικειμένου νοῦ σοφία καὶ δύναμις . Πεισταιδὴν ἂν πρὸς τοῦτο καλῶς καὶ ὁ πανάριστος Μωϋσῆς , τὸν ἐν τῇ φύσει κείμενον ἀνακρυπτήσας νόμον . Συντιθεὶς γὰρ ἡμῖν τοὺς περὶ Θεοῦ λόγους , γενεσιουργὸν αὐτὸν εἶναι φησι τοῦ κόσμου παντός , οὐδενὸς τὸ σύμπαν ἐξαιρουμένου · « Ἐν ἀρχῇ γάρ , φησίν , ἐποίησεν ὁ Θεὸς
Lemmas: συνερέω δέ οὗτος καί ἕτερος χρῆσις ἐκ ὁ ἱερός Γράμμα συλλέγω , ἐπιδείκνυμι ἐπιχειρέω , ὅτι διά μόνος ὁ Ἰσραήλ ὀνομάζω Θεός , καί πλήρης ἰδικός αὐτός ὁ ἐκ Ἀβραάμ γίγνομαι γένος · κτείνω ὁ ἑαυτοῦ λόγος ποιέω συμπέρασμα · ὁ , ὅτι προσήκω ὁ ὁ Ἑβραῖος Θεός , οὐ διά ὁ κόσμος πᾶς γενεσιουργός ὑπάρχω οἴομαι , καί ὁ ὅλος κατέχω δήω , συνίστημι δέ , ὡς φημί , καί πείρω ἔχω ὁ ἀρχή , ἀναμένω ὁ ἄλλος νοέω θεός . οὕτως μέν οὖν ὁ ἔνειμι αὐτός σκαιότης ὁ σκοπός . ἀντιποιέω δέ καί ἐγώ ὁ ἐπί ἕκαστος λόγος , ὁ ἐκεῖνος πανουργία αντινιιστημι ὁ ἀλήθεια , ὡς εἄν οἶδα ὁ ὁ αὐτός θαυμάζω , ἀπειρόκαλος αὐτός , ὁ ὁ θεόπνευστος γραφή χράομαι φωνή , ἵνα τις εἶμι δοκέω σοφός , καί ἐν ὁ Χριστιανός δόγμα κατεσπουδακέναι . ὅτι2 δέ συναντάω μέν παντελῶς οὐδείς , περιαντιζω δέ καί περί φρονέω μέγας , καί ἀχαλίνως ψευδογρησι , διά αὐτός εἰσάγω ὁ πρᾶγμα . Παρενέγκει μέν οὖν ὁ ὁ ὅλος Θεός , ἀπολέγω μέν ὀλοστρώπως αὐτός ὁ ἄλλος ἔθνος , οὐ οἶδα ὅπως διατείνω · ἀπονέμω δέ ὁ Ἰουδαῖος , καί μόνος ὁ ἐκ αὐτός Ἰσραήλ ὁ ἑαυτοῦ βασίλεια εἰμί ὁ ζυγόν . ὅθεν εἄν , οἴομαι , τις εὔμαλος διασκέω , ὁ ἔνειμι Ἰουλιανός διάνοια ὁ αδρανής · ὅτι γάρ ὑπό πούς ἅπας ἔχω ὁ κτίσις ἢ ἄνω2 φύσις , καί προνοέω ὁ ὅλος , παντελῶς ἀγνοέω . μάλιστα μέν γιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὁ θεογνωσία , καί πᾶς ὁ χρήσιμος καί ἀναγκαῖος πρός σωτηρία αὐτοφυής ὁ εἴδησις ἔνειμι ὁ ὁ Δημιουργός . ἐάν δέ ἀπεύχομαι οὐδείς , τοιοῦτος λαγχάνω κατασκευή , καί ὡς ἀπό γε ὁ ὁ κόσμος γένεσις , εὐταξία τε καί κάλλος , καί ὁ ἐν οὗτος διαμονή , καταδύω ὁ ἀλήθεια εἶμι , βλέπω δή τις εἰμί ὁ τεκνηναμένου καί παραφέρω εἰς ὕπαρξις , ἢ πᾶς ἐπίκειμαι νόος σοφία καί δύναμις . Πεισταιδὴν εἄν πρός οὗτος καλῶς καί ὁ Πανάριστος Μωϋσῆς , ὁ ἐν ὁ φύσις κεῖμαι ἀνακρύπτω νόμος . συντίθημι γάρ ἐγώ ὁ περί Θεός λόγος , γενεσιουργός αὐτός εἰμί φημί ὁ κόσμος πᾶς , οὐδείς ὁ σύμπας ἐξαιρέω · « ἐν ἀρχή γάρ , φημί , ποιέω ὁ θεός