cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0391.1
οὐχ ὡς ἂν ἔχοι φύσεως ἐν τοῖς κατ' αὐτὸ διαλέγεται , ἀλλ' ὡς ἂν οἷοί τε ὦμεν συνιέναι τε καὶ λέγειν ἡμεῖς · οὕτω γὰρ τοῖς καθ' ἡμᾶς ὀνόμασι καὶ ταῖς ἐφ' ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων φωναῖς χεχρημέναι , φαντασίας ἡμᾶς ἐφίστασιν ἰσχνάς , καὶ ἀναβαίνειν πρὸς ἐννοίας τῶν τῶν λαλουμένων ἐπέκεινα · ὥστε καὶ τὰ τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων μόρια προστάττει πλειστάκις αὐτὴ μᾶλλον καταχρησμένῃ , καὶ ὡς ἀπὸ γε τῶν καθ' ἡμᾶς · οἷον ἐκ παραδειγμάτων ἀστεῖως ἀναβιδαζοῦσα πρὸς θεωρίαν ἰσχνήν . Ὦσπερ οὖν τὸ ἀσώματον , ἀμύηθές τε καὶ οὐχ ἂν ἐν ποσῷ , ἀπλοῦν καὶ ἀσύνθετον ἐκ μελῶν συντεθῆσιν Ἑσθ' ὅτε οἷον ἐκάστου μορίου τῶν ἐμψυχῶτων αὐτὴ τι πλαγίως ὑποσημαίνοντος · ὀφθαλμοῦ μὲν τὸ πανδερκές , ὄτων δὲ τὸ παντήχουν , χειρὸς γε μὴν δημουργικήν ἐνέργειαν , καὶ μέντοι καὶ ποδῶν τὴν ἐφ' ἑκάστῳ τῶν ποιουμένων οἷοναί πως λείαν ὀδὸν καὶ εὐήλατον · οὕτω κἂν εἰ ὀρθῇ λέγοιτο τυχὼν ἐπὶ Θεοῦ , ἐκ τῶν καθ' ἡμᾶς ἐφίσταί νοεῖν , ὡς ἐπερ ἂν οἴησιν ὑπομείναι τὸ πᾶθος , ὑπέστη ἂν τῇ τῶν δρωμένων ποιότητι πρὸς τοῦτο ἡγμένον . Φυσικὴ μὲν γὰρ ἰδιότης τῷ θεῖον ἀπαθές . Πλὴν οὐχὶ ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ἀνυπαίτιον γένοιτ' ἂν τὸ ὑπὸ χειρὰ καὶ ζυγὸν κατημληχὸς τοῦ πρέποντος · οὔτε μὴν ἀξήμιον τοῖς χειμῶσι ὑπὸ σχήπτρα τοῖς εἰς ἀπόστασιν σκίρνημα , χρήναι δὲ φημι κατακλίζεσθαι καὶ μᾶλα ἐν δίχῃ · καὶ γὰρ ἐστὶ τοῖς πονηροῖς ἀλυσιτελὲς τὸ ἀνεπιστάτητον , καθάπερ ἀμείλει τὸ μὴ ἐπιπλάττεσθαι τοῖς μὴ εὐχομένοις εἰωθόσι τῶν παίδων . Ὅταν οὖν τῇ τῶν δρωμένων παροτιούσιν ποιότητι καὶ δυνάμει , τὰ ἐξ ὀρθῆς ὀφειλῆται παρὰ Θεοῦ · εἰ δὴ φαίνοντο λοιπὸν ἐπενεγμένα , τότε καὶ ὀργίζεσθαι λέγεται , φωνὴν τῇ καθ' ἡμᾶς χειρημένων τῶν ἁγίων , ἵνα συνώμην ἡμεῖς , ὡς ἐπερ ἂν δύναισθαι τὰ περὶ Θεοῦ τοῖς ὑπὲρ ἀνθρώπων διατρανοῦσθαι λόγοις , οὐδ' ἂν ἀνομασθῆ θυμὸς ἐπ' αὐτοῦ . Ἔδει τοίνυν τῆς ἐν ἡμῖν διαβολᾶς τὸ μέτρον ἀναλογίσασθαι καὶ τῆς γλώττης τὸ ἀδρανές . Καὶτοι φαῖν τις ἂν αὐτῷ · Τί ὁρᾷς , ὦ οὗτος ; Αἰτιᾷ τοὺς θεηγόρους , ὡς μεῖον , ἢ χρήν , τὰ περὶ Θεοῦ λαλεῖν εἰωθότας . Οὐκοῦν τὴν σεαυτοῦ φύσιν γράφου , ὅτι τοῖς θείας ὑπεροχῆς νοητοῖς ὑψώμασι φιλονεικεῖν οὐχ οἶδε , καὶ δεσποτικῶν ἀξιωμάτων κατόπιν ἔρχεται , λόγους οὐχ ἔχουσα τοὺς ἀποχρώντας αὐτῇ , πρὸς τὴν τῶν ἐπέκεινα νοῦ διασάφηνσιν . Ἐρωμὲν δέ μοι φραζέτω καὶ τοῦτο . Ἄρα γάρ , εἴπερ τὸ γένοιτο σκοπός , τὸ τῖνας βίου πρῶμα τε καὶ ὑφεμένας , τίνος ἂν γένοιτο μιμητὴς τῶν αὐτοῦ θεῶν , καὶ οὐχ ἂν ἀμάρτοι σκοποῦ ; Ἡ τάχα που φαῖεν ἂν , Ἄρειος ἀνδραφόνοιο , κατὰ τὸν Ὀμήρου λόγον ( 1 ) , ὅς δὴ καὶ βροτολογῆς , καὶ τειχεσιπλήτης , καὶ μέντοι καὶ μαιμώνος ὀνόμασται παρ' αὐτοῦ , μαινόμενός τε , ὡς ἔφη , καὶ τυκτὸν κακόν ; Ἄλλὰ τοῦτον μὲν ἐώμεν , εἰ δοκεῖ δοκιμάσωμεν Ἀθηνᾶν , τὴν δβριπολέτην , τὴν ἀναϊδῆ , καὶ κυνῶμιαν , τὴν δὲ θεοὺς Ἐριδι ξυνελαύνουσαν · καὶ γὰρ καὶ αὐτὴ τῶν τακτικῶν ἐμέλησε , καὶ μαχιμωτάτην αὐτὴν καλοῦσι · δαιμόνων , κατασεμνύνουσι δὲ τὸν ἐπ' αὐτῇ λόγον . Οὐ γάρτοι
Lemmas: οὐ ὡς εἄν ἔχω φύσις ἐν ὁ κατά αὐτός διαλέγω , ἀλλά ὡς εἄν οἷος τε εἰμί συνίημι τε καί λέγω ἐγώ · οὗτος γάρ ὁ κατά ἐγώ ὄνομα καί ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ πρᾶγμα φωνή χράω , φαντασία ἐγώ ἐφίστημι ἰσχνός , καί ἀναβαίνω πρός ἔννοια ὁ ὁ λαλέω ἐπέκεινα · ὥστε καί ὁ ὁ ἀνθρώπινος σῶμα μόριον προστάσσω πλειστάκις αὐτός μᾶλλον καταχράομαι , καί ὡς ἀπό γε ὁ κατά ἐγώ · οἷος ἐκ παράδειγμα ἀστεῖος αναβιδαζουω πρός θεωρία ἰσχνός . ὥσπερ οὖν ὁ ἀσώματος , ἀμύω τε καί οὐ εἄν ἐν ποσός , ἀπολόω καί ἀσύνθετος ἐκ μέλος συντίθημι εἰμί ὅτε οἷος ἕκαστος μόριον ὁ εμψυχωτής αὐτός τίς πλάγιος ὑποσημαίνω · ὀφθαλμός μέν ὁ πανδερκής , Ὄτων δέ ὁ παντέχω , χείρ γε μήv δημουργικήν ἐνέργεια , καί μέντοι καί πούς ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ ποιέω οἷος πως λεῖος ὁδός καί εὐήλατος · οὗτος κἀν εἰμί ὀρθός λέγω τυγχάνω ἐπί Θεός , ἐκ ὁ κατά ἐγώ ἐφίστημι νοέω , ὡς ἐπιρρέω εἄν οἴησις ὑπομένω ὁ πάθος , ὑφίστημι εἄν ὁ ὁ δράω ποιότης πρός οὗτος ἄγω . φυσικός μέν γάρ ἰδιότης ὁ θέω ἀπαθής . πλήν οὐ οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ἀνυπαίτιος γίγνομαι εἄν ὁ ὑπό χείρ καί ζυγόν κατημληχὸς ὁ πρέπω · οὔτε μήv ἀξήμιον ὁ χειμών ὑπό σκῆπτρον ὁ εἰς ἀπόστασις σκίρνημα , χρή δέ φημί κατακλίνω καί μῆλον ἐν διχή · καί γάρ εἰμί ὁ πονηρός ἀλυσιτελής ὁ ἀνεπιστάτητος , καθάπερ ἀμείλει ὁ μή ἐπιπλήσσω ὁ μή εὔχομαι εἴωθα ὁ παῖς . ὅταν οὖν ὁ ὁ δράω παρότι ποιότης καί δύναμις , ὁ ἐκ ὀρθός ὀφείλω παρά Θεός · εἰμί δή φαίνω λοιπός ἐπιφέρω , τότε καί ὀργίζω λέγω , φωνή ὁ κατά ἐγώ χειρημένων ὁ ἅγιος , ἵνα συνίημι ἐγώ , ὡς ἐπιρρέω εἄν δύναμαι ὁ περί Θεός ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος διατρανόω λόγος , οὐδέ εἄν ἀνομασθῆ θυμός ἐπί αὐτός . δέω τοίνυν ὁ ἐν ἐγώ διαβολή ὁ μέτρον ἀναλογίζομαι καί ὁ γλῶσσα ὁ αδρανής . καίτοι φαίνω τις εἄν αὐτός · τις ὁράω , εἰμί οὗτος ; αἰτιάομαι ὁ θεηγόρος , ὡς μείων , ἢ χράω , ὁ περί Θεός λαλέω εἴωθα . οὐκοῦν ὁ σεαυτοῦ φύσις γράφω , ὅτι ὁ θεῖος ὑπεροχή νοητός ὕψωμα φιλονεικέω οὐ οἶδα , καί δεσποτικός ἀξίωμα κατόπιν ἔρχομαι , λόγος οὐ ἔχω ὁ αποχρών αὐτός , πρός ὁ ὁ ἐπέκεινα νόος διασάφησις . ἐράω δέ ἐγώ φράζω καί οὗτος . ἄρας γάρ , εἴπερ ὁ γίγνομαι σκοπός , ὁ τίς βίος πρώϊμος τε καί ὑφίημι , τίς εἄν γίγνομαι μιμητής ὁ αὐτός θεός , καί οὐ εἄν ἁμαρτάνω σκοπός ; ὁ τάχα ποῦ φημί εἄν , Ἄρειος ἀνδραφόνος , κατά ὁ Ὄμηρος λόγος ( 1 ) , ὅς δή καί βροτολογευς , καί τειχεσιπλήτης , καί μέντοι καί μαιμονος ὀνομάζω παρά αὐτός , μαίνομαι τε , ὡς φημί , καί τυκτός κακός ; ἀλλά οὗτος μέν ἐάω , εἰμί δοκέω δοκιμάζω Ἀθηνᾶ , ὁ δβριπολέτην , ὁ ἀναιδής , καί κυνέω , ὁ δέ θεός Ἔρις συνελαύνω · καί γάρ καί αὐτός ὁ τακτικός μέλω , καί μάχιμος αὐτός καλέω · δαίμων , κατασεμνύνω δέ ὁ ἐπί αὐτός λόγος . οὖον γάρ