cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0471.2
Δεῖ δὴ σὺν ἄρα βραχυλογούντας , ὡς ἐνι , τὸν περὶ γε τῆς ἐνανθρωπήσεως ἡμῶς τοῦ Μονογενοῦς πολυπραγμονήσει τρόπον . Ἐπειδὴ δὲ ταῖς Ἑλλήνων ἀκοαῖς ἐνιέναι τὸ μυστήριον , ἤτοι τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὴν ἀφήγησιν , τῶν μὲν ἀπορρητοτέρων τὴν βάσανον ἀποστήσομεν , ὀλίγα δὲ ἂττα διαλεξόμεθα πρὸς αὐτοὺς τὰ ἐξ εἰκόνων ἀθροίσαντες λογισμῶν , συλλαμβανούσης εἰς τοῦτο τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς . Χρήναι δὲ οἶμαι , καὶ μᾶλα ἐμφρόνως , προσαγγησασθαι τὰς αἰτίας , ἐφ’ αἷς ἀναγκαίας πεπράχθαι φαμέν τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ μυστήριον . Οὐκοῦν οὖρανὸν ἀλὰ καὶ γῆς , συλλήθδην ἀπάντων τῶν ἐν αὐτοῖς B παριγεννημένων εἰς γένεσιν , πεπλαστούργηται μὲν ἐκ γῆς τὸ ἀνθρώπινον σῶμα , ἀρρήτῳ γε μὴν εὐσθενείᾳ τοῦ πάντων Δημιουργοῦ ψυχωθέντος , ζῷον ἤν εὐθὺς λογικὸν καὶ θεοειδέστατον . Πεποίηται γὰρ κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν . Ἐνδιασσει δ’ ἄν οὐδεὶς , ὡς ἐπειπερ ἐστὶν ἀγαθοῦ τέχνημα Θεοῦ , οὐχ ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις τῶν ἔργων , ἀλλ’ ἐφ’ ἅπασι τοῖς ἐπαινουμένοις παρήχθη πρὸς ὑπαρξιν . Πεποίηται γε μὴν αὐτοκράτης καὶ ἐλεύθερος , καὶ ταῖς τῶν ἰδίων διλημάτων ῥοπαῖς διέττων ἐπ’ ἑξουσία · ἐφ’ ὅπερ ἂν ἔλοιτο τυχόν , εἴτ’ οὖν ἀγαθὸν , εἴτε φαῦλον . Εἶτα γυμνάσματά τι πρὸς εὐπειθείαν καὶ μελέτην ἀρετῆς , παρὰ Θεοῦ δεξάμενος ἐντολὴν , τὸ δὴ μὴ χρήναι φαγεῖν ἀπὸ τοῦ ξύλου τοῦ ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου , ῥάθωμάς τε καὶ εὐπράφορος ἦν . Ἦλιν γὰρ οὐ τετηρη - C κὸς τὸ κεκελευσμένον , καὶ τῆς οὐὐν βραχεῖας ἡδονῆς ἡττημένος , καὶ τὸ ἀναλαῖ παθῶν εἰς ἐγκράτειαν . Οἰηθεὶς δὲ πρὸς τούτῳ καὶ Θεὸς ἔσεσθαι · περὶνᾶνιχε γὰρ τοῦτο λέγων ὁ Σατανᾶς · ἐπάρσατο ἤν , ἄτε δὴ καὶ θείον ἀνὴχῆσας νόμον , καὶ φρονήσας τὰ ὑπὲρ τὴν φύσιν . Εἶτα θανάτῳ κατεδικάζετο , καὶ τὶς κατὰ φύσιν ἐστὶν ἠλέγχετο · καὶτοι γεγωνὸς οὐχ ἵνα τοῖς τοῦ θανάτου δεσμοῖς ὑποκείτο καὶ ἀλώσιμος ἤ , ἀλλ’ ἵνα καὶ παρὰ φύσιν ὑπερφέροιτο τοῦ κακοῦ . Ἄνθρωπον δὲ παντελῶς οὐδὲν τῷ πάντων Δημιουργῷ , οὐδ’ ἂν γένοιτο χαλεπὸν αὐτῷ , καὶ τὸ φθορᾷ τυραννουμένον τὸ γε ἤκον εἰς τοὺς τῆς ἰδίας φύσεως λόγους χρειττον ἀποφῆναι φθορᾶς , καὶ εἰς μακραινῶνα τηρησαὶ βίον . Καὶ γὰρ ἐστὶν αὐτὸς ὁ καὶ αὐταῖς ταῖς φύσεσι διορισάμενος νόμους , καθ’ οὓς εἰεν τοιαῦς τυχόν , ἤ μή , κατὰ γε τὸ αὐτῷ μὲν μόνῳ δοκοῦν . Ἄναντες δὲ καὶ ἀμήχανον αὐτῷ παντελῶς οὐδέν . Ἄλντος δὴ οὖν τὸ πρῶτον , τοῦτ’ ἐστὶν Ἄδαμ , τῆς τῆς ἀπειθείας γραφῇ , καὶ τοῖς τοῦ θανάτου βρόχοις ἀδόκητος ἐνισχημένου , καὶ μὴν καὶ πεσόντος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν ἐξ ἀνοιλίων σκεμμάτων τοῦ μαυροῦ καὶ ἀρχεκάκου δράκοντος , φημὶ δὴ τοῦ Σατανᾶ · ὁ γὰρ τοῖς πάγναι αὐτῷ συμπήξας ὅλην ἐκεῖνος ἤν · κατανεμηθέντος δὲ τοῦ κακοῦ τῷ Ἄδαμ σύμπαν γένος , βασιλεύοντος τε τοῦ θανάτου καὶ μέχρι Μωσέως , ἤτοι τῶν τοῦ νόμου καιρῶν , κατένευσεν ὁ Δημιουργὸς ἡμῖν τὴν ἐπιχωρίαν , κατηλθε δὲ πεπραχθὼς D ἀλλίως . Ἔδει γὰρ , ἐδεὶ Θεὸν ὄντα καὶ ἀγαθὸν ἐπἀμῦναι
Lemmas: Δεύς δή σύν ἄρα βραχυλογώ , ὡς ἐνι , ὁ περί γε ὁ ἐνανθρώπησις μου ὁ Μονογενώ πολυπραγμόνησις τρόπος . ἐπεί δέ ὁ Ἕλλην ἀκοή ἐνίημι ὁ μυστήριον , ἤτοι ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ ἀφήγησις , ὁ μέν ἀπόρρητος ὁ βάσανος ἀφίστημι , ὀλίγος δέ τις διαλέγω πρός αὐτός ὁ ἐκ εἰκών ἀθροίζω λογισμός , συλλαμβάνω εἰς οὗτος ὁ θεόπνευστος γραφή . χρή δέ οἴομαι , καί μῆλον ἔμφρων , προσάγω ὁ αἴτιος , ἐπί ὅς ἀναγκαῖος πράσσω φημί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μυστήριον . οὐκοῦν οὐρανός ἀλάομαι καί γῆ , συλλανθάνω ἀπαντάω ὁ ἐν αὐτός B παριγεννημενος εἰς γένεσις , πλαστουργέω μέν ἐκ γῆ ὁ ἀνθρώπινος σῶμα , ἄρρητος γε μήv εὐσθένεια ὁ πᾶς Δημιουργός ψύχω , ζῷον ἐάν εὐθύς λογικός καί θεοειδής . ποιέω γάρ κατά εἰκών ὁ κτίζω αὐτός . ενδιασσω δέ ἄν οὐδείς , ὡς ἐπεί εἰμί ἀγαθός τέχνημα Θεός , οὐ ἐπί ὁ αἰσχρός ὁ ἔργον , ἀλλά ἐπί ἅπας ὁ ἐπαινέω παράγω πρός ὕπαρξις . ποιέω γε μήv Αὐτοκράτης καί ἐλεύθερος , καί ὁ ὁ ἴδιος διλημαω ῥοπή δείδω ἐπί ἐξουσία · ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω τυγχάνω , ἔτι οὖν ἀγαθός , εἴτε φαῦλος . εἶτα γύμνασμα τίς πρός εὐπείθεια καί μέλω ἀρετή , παρά Θεός δέχομαι ἐντολή , ὁ δή μή χρή ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὁ ἐν μέσος ὁ παράδεισος , ῥάθωμάς τε καί εὐπράφορος εἰμί . Ἦλις γάρ οὖον τηρέω - C γυνή ὁ κελεύω , καί ὁ οὐ βραχῦς ἡδονή ἡσσάομαι , καί ὁ ἀναλαῖ πάθος εἰς ἐγκράτεια . οἴομαι δέ πρός οὗτος καί θεός εἰμί · περνάω γάρ οὗτος λέγω ὁ Σατανᾶς · παρίστημι ἐάν , αὔγ-ασμα δή καί θεῖον ἀνηχέω νόμος , καί φρονέω ὁ ὑπέρ ὁ φύσις . εἶτα θάνατος καταδικάζω , καί τις κατά φύσις εἰμί ἐλέγχω · καίτοι γεγωνός οὐ ἵνα ὁ ὁ θάνατος δεσμός ὑπόκειμαι καί αλώσιμος ἤ , ἀλλά ἵνα καί παρά φύσις ὑπερφέρω ὁ κακός . Ἄνθρωπος δέ παντελῶς οὐδείς ὁ πᾶς Δημιουργός , οὐδέ εἄν γίγνομαι χαλεπός αὐτός , καί ὁ φθορά τυραννέω ὁ γε ἥκω εἰς ὁ ὁ ἴδιος φύσις λόγος ἀγαθός ἀποφαίνω φθορά , καί εἰς μακραινῶνα τηρέω βίος . καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ καί αὐτός ὁ φύσις διορίζω νόμος , κατά ὅς ἄγω τοιαῦς τυγχάνω , ἤ μή , κατά γε ὁ αὐτός μέν μόνος δοκέω . ἀνάντης δέ καί ἀμήχανος αὐτός παντελῶς οὐδείς . Ἄλντος δή οὖν ὁ πρῶτος , οὗτος εἰμί Άδαμ , ὁ ὁ ἀπείθεια γράφω , καί ὁ ὁ θάνατος βρόχος ἀδόκητος ἐνέχω , καί μήv καί πίπτω ὑπό ὁ ἁμαρτία ἐκ ανοιλιος σκέμμα ὁ μαυρός καί ἀρχέκακος δράκων , φημί δή ὁ Σατανᾶς · ὁ γάρ ὁ πάγναι αὐτός συμπήγνυμι ὅλος ἐκεῖνος ἐάν · κατανέμω δέ ὁ κακός ὁ Άδαμ σύμπας γένος , βασιλεύω τε ὁ θάνατος καί μέχρι Μωσῆς , ἤτοι ὁ ὁ νόμος καιρός , κατανεύω ὁ Δημιουργός ἐγώ ὁ ἐπιχώριος , κατέρχομαι δέ πράσσω D αλλιώς . δέω γάρ , ἐσθίω θεός εἰμί καί ἀγαθός ἐπαμύνω