cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0301.1
Πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος . Ζωογονεῖ γὰρ τὰ πάντα τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα , ζωὴ καὶ αὐτὸ κατὰ φύσιν ὑπάρχον , ἐκ ζωῆς τοῦ Πατρός . Δεῖται δὲ τὰ πάντα αὐτοῦ , καὶ οὐχ ἂν ἕτερος ἔχει τὸ ἀκατάσειστον , εἰς γε τὸ εἶναι τοῦθ’ ὅπερ εἶναι . Ὅρα δὴ σὺν , ὡς ἔφη , λόγῳ πηγνύμενον τὸ στερεῶμα , καὶ ἀνἰσχύουσαν τὴν ἡρᾶν συναγχερμένων τῶν ὑδάτων εἰς ἕν ὅρα πῶσις τε καὶ ξύλοις χλοηφοροῦσαν τὴν γῆν , καὶ σπερματικούς αὐτὸς ἐνυπάρχοντας λόγους , ἵνα δι’ αὐτῶν τὰ πρόσκαιρα τὴν τοῦ αἰδίως εἶναι παρακλεπτόντα δύναμιν , διαμείνῃ καὶ σώζηται . Ἄθρει τοὺς ἐν τῷ στερεώματι φωστήρας οὐχ ἐφ’ ἕτερόν τινι παρὰ Θεοῦ γενομένους , πλὴν ὅτι μόνον ἵνα φαίνωσι τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , κατασημαίνωσι δὲ καὶ καιρούς , καὶ ἡμέρας , καὶ ἐνιαυτούς . Προστατάζει δὲ φησι καὶ τὴν γῆν ζῷοις ἀλόγοις ἐκδοῦναι φύσιν , εἴδους ἑκάστῳ , καὶ τὸ ποσόν , καὶ τὸ ἐφ’ ὅπερ ἂν γένοιτο , διανέμειν τοῦ Δημιουργοῦ . Ἐπειδὴ δὲ ἐπαισίῳ λοιπὸν ἐν κόσμῳ τὸ πᾶν , ἐλείπετο δὲ ὅλως ταῖς ἀνθρώπου χρείαις οὐδέν , τότε δὴ , τότε , τὶνα καὶ αὐτὴς ἔσται τρόπον , ὁ Δημιουργὸς ἐνενόει . Οὐ γὰρ τοὺς ἄλλοις ἐν ἴσῳ κτίσμασι καὶ ἡ αὐτὴ γένεσις ἀπεσχεδιάζετο . Ἐπειδὴ δὲ μέγα καὶ ἐξαιρετον , μᾶλλον δὲ τοῦ παντὸς ἐπέκεινα καὶ νοῦ , καὶ λόγου , καὶ θαύματος , ἡ ὑπεράτη νοεῖται τε καὶ ἐστὶ φύσις , ἐαυτὴ τὸ ζῶον ἀφομοιοῦν , ὡς ἂν , ἑαυτὴν ταιτήτου καὶ μᾶλα εἰκότως , ἵνα μὴ τι μικρὸν εἶναι δοκῇ , καὶ κατεξήμμενον , ἢ καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ὀλίγα διενεχὲν τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν αὐτοῦ μέλλον ἔσεσθαι ζῶον , τοῦτέστιν ὁ ἄνθρωπος , οὐχ ἀκατάσκαπτον αὐτὸ ποιεῖται τὴν γένεσιν . Καὶ τοι φαῖν τις ἂν , καὶ οὐχ ἂν ἀμάρτοι τἀληθές , ὡς οὐχ ἂν τι τὸν θεῖον διελύθοι νοῦν · οὐδε δὴ , οὐδὲ τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν . Τί οὖν ἐκκώφετο , καὶ τοῖς προεγνωκόσι · τὴν ἀνθρώπου φύσιν ; Οἰκονομικῶς , ὡς ἔφη , ὁ πανδάριος Μωυσῆς οἶνει καὶ πρῶτονλῶς φησι τετιμήσθαι τὸν ἄνθρωπον · οὐχ ἀπλῆν , ὡς ἂν εἴποι τις , καὶ κατ’ οὐδὲν τῶν ἄλλων ἐξηλλαγμένην , τὴν αὐτοῦ γένεσιν εἰσφέρων · ἀλλ’ οἶνει πῶς καὶ ἐν φροντίδι θεμένου τὸ χρήμα τοῦ Θεοῦ . Καὶ ὑπερβολικὸς μὲν ὁ λόγος , ἔχει δ’ ἂν , οἶμαι , τὸ εὖ παποιήσθαι δοκεῖν , εἰ πάντων ἀρίστον τῶν ἐπὶ τῆς ζῴων φαμέν τε τὸν ἄνθρωπον εἶναι , πεποιηθᾶι τε , καὶ καθ’ ὁμοίωσιν καὶ κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος .
Lemmas: πνεῦμα Θεός ἐπιφέρω ἐπάνω ὁ ὕδωρ . ζωογονέω γάρ ὁ πᾶς ὁ ὁ Θεός πνεῦμα , ζωή καί αὐτός κατά φύσις ὑπάρχω , ἐκ ζωή ὁ πατήρ . δέομαι δέ ὁ πᾶς αὐτός , καί οὐ εἄν ἕτερος ἔχω ὁ ἀκατάσειστος , εἰς γε ὁ εἰμί οὗτος ὅσπερ εἰμί . Ὅρας δή σύν , ὡς φημί , λόγος πήγνυμι ὁ στερέωμα , καί ἀνέχω ὁ ἀείρω συναγχερμένων ὁ ὕδωρ εἰς εἷς ὁράω Πῶσις τε καί ξύλον χλοηφορέω ὁ γῆ , καί σπερματικός αὐτός ἐνυπάρχω λόγος , ἵνα διά αὐτός ὁ πρόσκαιρος ὁ ὁ ἀΐδιος εἰμί παρακλέπτω δύναμις , διαμένω καί σῴζω . ἀθρέω ὁ ἐν ὁ στερέωμα φωστήρ οὐ ἐπί ἕτερος τις παρά Θεός γίγνομαι , πλήν ὅτι μόνος ἵνα φαίνω ὁ ἐπί ὁ γῆ , κατασημαίνω δέ καί καιρός , καί ἡμέρα , καί ἐνιαυτός . Προστατάζει δέ φημί καί ὁ γῆ ζῷον ἄλογος ἐκδίδωμι φύσις , εἶδος ἕκαστος , καί ὁ ποσός , καί ὁ ἐπί ὅσπερ εἄν γίγνομαι , διανέμω ὁ Δημιουργός . ἐπεί δέ επαισειω λοιπός ἐν κόσμος ὁ πᾶς , λείπω δέ ὅλως ὁ ἄνθρωπος χρεία οὐδείς , τότε δή , τότε , τίς καί αὐτός εἰμί τρόπος , ὁ Δημιουργός ἐννοέω . οὖον γάρ ὁ ἄλλος ἐν ἴσος κτίσμα καί ὁ αὐτός γένεσις ἀποσχεδιάζω . ἐπεί δέ μέγας καί ἐξαίρω , μᾶλλον δέ ὁ πᾶς ἐπέκεινα καί νόος , καί λόγος , καί θαῦμα , ὁ ὑπεράτη νοέω τε καί εἰμί φύσις , ἑαυτοῦ ὁ ζῷον ἀφομοιόω , ὡς εἄν , ἑαυτοῦ ταιτήτου καί μῆλον εἰκότως , ἵνα μή τίς μικρός εἰμί δοκέω , καί κατάγνυμι , ἢ καί ὁ ἄλλος ζῷον ὀλίγος διαφέρω ὁ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις αὐτός μέλλω εἰμί ζῷον , τουτέστιν ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἀκατάσκαπτος αὐτός ποιέω ὁ γένεσις . καί ὅς φαίνω τις εἄν , καί οὐ εἄν ἁμαρτάνω ἀληθής , ὡς οὐ εἄν τίς ὁ θέω διέρχομαι νόος · οὐ δή , οὐδέ ὁ πᾶς πρίν γένεσις αὐτός . τις οὖν ἐκκόπτω , καί ὁ προγιγνώσκω · ὁ ἄνθρωπος φύσις ; οἰκονομικός , ὡς φημί , ὁ πάνδαρος Μωυσῆς Οἰνεύς καί πρῶτος φημί τιμάω ὁ ἄνθρωπος · οὐ ἀπολάω , ὡς εἄν εἶπον τις , καί κατά οὐδείς ὁ ἄλλος ἐξαλλάσσω , ὁ αὐτός γένεσις εἰσφέρω · ἀλλά Οἰνεύς πῶς καί ἐν φροντίς τίθημι ὁ χρήμα ὁ Θεός . καί ὑπερβολικός μέν ὁ λόγος , ἔχω δέ εἄν , οἴομαι , ὁ εὕω παποιαειδω δοκέω , εἰμί πᾶς ἀριστάω ὁ ἐπί ὁ ζῷον φημί τε ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω τε , καί κατά ὁμοίωσις καί κατά εἰκών ὁ κτίζω .