cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0328.1
οὔ . Οὐ γὰρ δ θέλω ποιῶ ἀγαθὸν , ἀλλ' ὁ οὐ θέλω κακόν , τοῦτο πράττω . Εἰ δὲ , ὁ οὐ θέλω , τοῦτο ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ ἐργάζομαι αὐτό , ἀλλ' ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . » Εἰ γὰρ δὴ τις ἔοιστο λεπτικῶς καταθεῖναι τὴς σαρκὸς ἐμπροσιν κίνημα , τὸ πρὸς γέ φημι τὰ τῶν παθῶν ἐκπονούμενα , οὐκ οἶκει ἐν ἡμῖν τὸ ἀγαθόν · καταβιάζεται γὰρ τὸν νοῦν ἀνθρώπινον , ἐπὶ γε τὸ δεῖν καὶ τοῦτο ἀκατασκεύπτως ἐλεύσει δράν · ἂ μὴ θέμεν , καὶ τοὺς δορυκτήτορας ἐν ἰσὺ δουλείας ὑπάγειν ζυγῷ , κατατολμᾶ τὸν ἐλεύθερον . Ἀφρόνητον δὲ τὴν ἀντίτασιν καὶ Παῦλος ὁ πάνσοφος ἀποφαίνει λέγων · « Συνήθωμα · γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον . Βλέπω δὲ ἕτερον νόμον , ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς μου , καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τὸν νόμον τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου . » Τίς δὴ οὖν ἄρα τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἀδθενείας ὁμοῦ καὶ ἀδελιότητος εἰς τοῦτο κατέγαγεν ; Ὁ παμπόνηρος δηλονότι δράκων , τὴν ἀπλὴν ἔτι καὶ ἀκάκουργον τοῦ γυναικοῦ διάνοιαν ὑπελάβε , καὶ τὴς ἀφρότου καταγορεύσας δόξης . Καίτοι γὰρ λεγούσης τῆς Ἑὔας , ὡς ἀπέφηνε μὲν ὁ πᾶν ὅλων Θεός , ἐξοδίμενον αὐτοῖς ποιεῖσθαι τὸ ξύλον τὸ ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς , καὶ θάνατον δὲ προσηπείλησε τοῦ νόμου κατημεληκότι , παραπανάκιθεν εἶπεν · « Οὐ θανήσε ἀποθανεῖσθε · ἴδει γὰρ ὁ Θεός , ὅτι ἡ ἐν ἡμέρᾳ φάγης ἀπ' αὐτοῦ , ἔσεσθε ὡς θεοὶ τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ . » Ἄδρει δὴ οὖν ὅπως μαθημάτων διαβληρίων γέγονεν εὐρετής . Οὐ γὰρ εἰπὴν τὸ ἀληθὲς αὐτοῖς τὸν τῶν ὅλων Θεόν , ψευδοπόησαι δὲ μάλλον , ἀπαίρειν τε φθόνῳ τοῦ φαγεῖν , ὡς εὖ εἰδὼτα θεοὺς ἔσεσθαι κατεθδοκότας διαβέβληκεν τοῖνιν καὶ αὐτὴν τὴν ἀνωτάτω καὶ ἀπρόφητον φύσιν , καὶ τῆς πολυθείας ἀληρίων μάθημα ταῖς τῶν πρώτων ἐνίχας ψυχαῖς · καὶ διάβολος μὲν ὀνόμασται ταύτῃ , καὶ σφόδρα εἰχθρός . Εἰσηλθε δὲ , ὡς ἔφην , διὰ τῆς παραβάσεως τὴν αὐτοῦ φύσιν ἡ φθορά , καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς πολυτρόπα συνεῖσῆρξε πάθη , τοῦτο , οἶμαι , γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ , [ οὐχ ] ἀπλὴν ὡς ἄν τις εἴποι , τὴν τοῦ κακοῦ γνῶσιν λαβόντος εἰς νοῦν τοῦ προπάτορος Ἀδὰμ , ἤτοι τῶν γεγονότων ἐν ἀρχαῖς , ἀλλ' ἐν τῇ τοῦ κακοῦ γνῶσει , καὶ διὰ πραγμάτων αὐτῶν καὶ πείρας γεγεννημένῳ . Γέγραπται γοῦν , ὅτι · « Ἀδὰμ δὲ ἔγνω Ἑὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ . » Καὶ οὐ δήπου φαῖν τις ἄν περὶ ἀπλῆς , καὶ ὡς ἐν γε τῇ κατὰ μόνην τὴν εἰδὴσιν τεθεῖσθαι νυνὶ τὴν γνῶσιν , ἀλλ' ὅτι τὸ χρήμα τῆς συνόδου , γνῶσιν ἔφη τὸ Ἱερὸν τὸ λέξον . Ἔθος τοίνυν τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ , τὴν διὰ πείρας αὐτῆς εἰδὴσιν , τὴν ἐφ' ὧν οὖν τῶν πρακτέων , ἐφ' ὅτε τῷ τῆς γνώσεως ὀνόματι δηλοῦν . Καὶ γοῦν ὁ μονογενὴς λόγος τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν ἀρχαίαν ἀναμορφῶν τὴν ἀνθρώπου φύσιν , κατηργηκα μὲν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ γενόμενος · ἄνθρωπος · μετισταὼς δὴ ἡμᾶς , ὡς ἔφην , εἰς καινότητα ζωῆς , παλινάρεστον ποιεῖσθαι κελεύει τὸ ἀρχαῖον τῆς φύσεως ἀξίωμα , καὶ ἐκεῖνο πάλιν ἀναφοιτὴν ἀναπεθεῖ γενικῶς τὸ ἀξιάγαστον κάλλος · ἔφη γοῦν · « Ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις · Οὐ μοιχεύσεις . Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , Οὐκ
Lemmas: οὖον . οὖον γάρ δ ἐθέλω ποιέω ἀγαθός , ἀλλά ὁ οὖον ἐθέλω κακός , οὗτος πράσσω . εἰμί δέ , ὁ οὖον ἐθέλω , οὗτος ποιέω , οὐκέτι ἐγώ ἐργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . » εἰμί γάρ δή τις φέρω λεπτικός κατατίθημι σής σάρξ ἐμπρός κίνημα , ὁ πρός γε φημί ὁ ὁ πάθος ἐκπονέω , οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ ὁ ἀγαθός · καταβιάζω γάρ ὁ νόος ἀνθρώπινος , ἐπί γε ὁ δήω καί οὗτος ἀκατασκεύπτως ἔρχομαι δράω · ὅς μή θέω , καί ὁ δορυκτητωρ ἐν ἰσὺ δουλεία ὑπάγω ζυγόν , κατατολμάω ὁ ἐλεύθερος . ἀφρονέω δέ ὁ ἀντίτασις καί Παῦλος ὁ πάνσοφος ἀποφαίνω λέγω · « Συνήθωμα · γάρ ὁ νόμος ὁ Θεός , κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος . βλέπω δέ ἕτερος νόμος , ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ , καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλος ἐγώ . » Τῖς δή οὖν ἄρα ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀδθενείας ὁμοῦ καί αδελιοτητη εἰς οὗτος καταγίγνομαι ; ὁ παμπόνηρος δηλονότι δράκων , ὁ ἁπλόος ἔτι καί ἀκάκουργος ὁ γυναικόω διάνοια ὑπολαμβάνω , καί σής ἄφρος καταγορεύω δόξα . καίτοι γάρ λέγω ὁ Εὔα , ὡς ἀποφαίνω μέν ὁ πᾶς ὅλος Θεός , ἐξοράω αὐτός ποιέω ὁ ξύλον ὁ ἐν μέσος ὁ παράδεισος ὁ τρυφή , καί θάνατος δέ προσαπειλέω ὁ νόμος καταμελέω , παραπανάκιθεν εἶπον · « οὖον θνῄσκω ἀποθνῄσκω · ἶδος γάρ ὁ Θεός , ὅτι ὁ ἐν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός , εἰμί ὡς θεός ὁ οἶδα γνωστός καλός καί πονηρός . » ἁδρέω δή οὖν ὅπως μάθημα διαβληρίων γίγνομαι εὑρετής . οὖον γάρ εἶπον ὁ ἀληθής αὐτός ὁ ὁ ὅλος Θεός , ψευδοποιεω δέ μάλλον , ἀπαίρω τε φθόνος ὁ ἐσθίω , ὡς εὕω οἶδα θεός εἰμί κατεσθίω διαβάλλω τοιος καί αὐτός ὁ ἄνω2 καί απροφημι φύσις , καί ὁ πολυθεΐα ἀληρίων μάθημα ὁ ὁ πρῶτος φέρω Ψυχή · καί διάβολος μέν ὀνομάζω οὗτος , καί σφόδρα ἔργω . εἰσέρχομαι δέ , ὡς φημί , διά ὁ παράβασις ὁ αὐτός φύσις ὁ φθορά , καί ὁ ἐκ αὐτός πολύτροπος συνεξέρχομαι πάθος , οὗτος , οἴομαι , γνωστός καλός καί πονηρός , [ οὐ ] ἁπλόος ὡς ἄν τις εἶπον , ὁ ὁ κακός γνῶσις λαμβάνω εἰς νόος ὁ προπάτωρ Ἀδάμ , ἤτοι ὁ γίγνομαι ἐν ἀρχή , ἀλλά ἐν ὁ ὁ κακός γνῶσις , καί διά πρᾶγμα αὐτός καί πείρω γεννάω . γράφω γοῦν , ὅτι · « Ἀδάμ δέ γιγνώσκω Εὔα ὁ γυνή αὐτός . » καί οὖον δήπου φαίνω τις ἄν περί ἁπλόος , καί ὡς ἐν γε ὁ κατά μόνος ὁ εἴδησις τίθημι νυνί ὁ γνῶσις , ἀλλά ὅτι ὁ χρήμα ὁ σύνοδος , γνῶσις φημί ὁ ἱερόν ὁ λέγω . ἔθος τοίνυν ὁ θεόπνευστος γραφή , ὁ διά πείρω αὐτός εἴδησις , ὁ ἐπί ὅς οὖν ὁ πρακτέος , ἐπί ὅτε ὁ ὁ γνῶσις ὄνομα δηλόω . καί γοῦν ὁ μονογενής λόγος ὁ Θεός εἰς ὁ ἀρχαῖος ἀναμορφόω ὁ ἄνθρωπος φύσις , καταργέω μέν ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ γίγνομαι · ἄνθρωπος · μεθίστημι δή ἐγώ , ὡς φημί , εἰς καινότης ζωή , παλινάρεστον ποιέω κελεύω ὁ ἀρχαῖος ὁ φύσις ἀξίωμα , καί ἐκεῖνος πάλιν αναφοειμι ἀναπείθω γενικός ὁ ἀξιάγαστος κάλλος · φημί γοῦν · « εἶπον ὁ ἀρχαῖος · οὖον μοιχεύω . ἐγώ δέ λέγω σύ , οὐ