cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0353.1
φησιν , εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα , διὰ τοὺς μελλόντας κληρονομεῖν βασιλείαν [ γρ . σωτηρίαν ] . Καὶ αὐτὸς δὲ ποῦ φησιν ὁ τῶν ὅλων Κύριος καὶ Σωτήρ · « Ὁρῶντες τὸν οὐρανὸν ἀνεγόμενα , καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . » Οὕτως ἀφιστῶσιν ἡμῶν τοὺς ἀληθινοὺς θύρας , καὶ τῆς ἐκεῖνων ὁμότητος τοὺς ἀλόντας ἐξέληκτοντες , ἀνειμένην τε καὶ ἀρτεν ποιήσαι διδάσκουσι τὴν εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐπαινουμένων ὁδὸν . Οὕτω τὸν ἐπὶ πάντας μεθ’ ἡμῶν δοξολογοῦσι Θεόν · γέγραπται γάρ , ὅτι « Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον , πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ · εὐλογεῖτε τὸν Κύριον , πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ , λειτουργοὶ αὐτοῦ , οἱ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ . » Οὕτω διδάσκουσι τὰς τιμὰς , τὴν προσκύνησιν , οὐχ ἑαυτοῖς , μᾶλλον ἀναχωρίζον μόνῳ τῷ ἐπὶ πάντα Θεῷ . « Ἔφεται δὲ οἱς ἔφη , ἐκ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων ἡ πίστις . » Ἄφη μέν γὰρ τῷ Γεδεὼν ἄγγελος Κυρίου ποτὲ , καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν · « Κύριος ἔσται μετὰ σοῦ , καὶ πιάτῃσεις τὸν Μαδιαν ὡσεὶ ἄνδρα ἕνα . » Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Γεδεών · « Εἰ εὕρον ἔλεος ἐν ὀφθαλμοῖς σου , καὶ ποιήσεις μοι σήμερον πᾶν δ τι ἐλάλησας μετ’ ἐμοῦ , μὴ χωρισθῆς ἐντεῦθεν , ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρὸς σε , καὶ ἐξοῖσω τὴν θυσίαν , καὶ θύσω ἐνώπιόν σου . » Καὶ εἶπεν · « Ἐγὼ εἰμί , καθιῶμαι ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι σε . Καὶ Γεδεὼν εἰσῆλθε , καὶ ἐποίησεν ἔριφον αἰγῶν , καὶ σίτι ἀλεύρου , καὶ ἄζυμα , καὶ τὰ κρέα τέθεικεν ἐν τῷ κοφίνῳ , καὶ τὸν ζωμὸν ἔβαλεν ἐν τῇ χύτρᾳ , καὶ ἐξήνεγκεν αὐτὰ πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τὴν περσίδιον . Καὶ προσέθηκε . Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος Κυρίου · Λάβε τὰ κρέα καὶ τὰ ἄζυμα , καὶ θες πρὸς τὴν πέτραν ἐκείνην , καὶ τὸν ζωμὸν ἐχόμενα ἔχε . Καὶ ἐποίησεν οὕτως . » Ἄλλὰ καὶ τῷ Μανουὲ λελάληκέ ποτε δι’ ἀγγέλου Θεός , καὶ τι τῶν ἔσεσθαι μελλόντων χρησίμως διαμεμήνυκε · γέγραπται δὲ οὕτω πάλιν ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Κριτῶν · « Καὶ εἶπε Μανουὲ πρὸς τὸν ἄγγελον Κυρίου · Κατάσχωμέν σε ὧδε , καὶ ποιήσωμεν ἐνώπιόν σου ἔριφον αἰγῶν . Καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος Κυρίου πρὸς Μανουὲ · Ἐὰν κατασχῃς με , οὐ φάγομαι ἀπὸ τῶν ἄρτων σου · καὶ ἐὰν ποιήσῃς ὁλοκαύτωμα , τῷ Κυρίῳ ἀνοίσεις αὐτό . Καὶ ἔλαβε , φησίν , Μανουὲ τὸν ἔριφον τῶν αἰγῶν , καὶ τὴν θυσίαν ἀνέθηκε τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὴν πέτραν , καὶ διἐχώρισε τοῦ ποιήσαι . » Ἀκούεις πῶς ἐλομένων μὲν εὐσεβεῖν , καὶ τοὺς κατὰ χεῖρα τιμῶν τὸν τῶν ὅλων Δεσπότην , διακαλοῦσι μὲν οὐδαμῶς · διδάσκουσι δὲ ὅτι πρέπουν ἐν αὐτοῖς οὐχὶ ὑπὸ ζυγὰ καὶ τεταμημένους ἐν λειτουργίαις , Κυρίῳ δὲ μᾶλλον ἀνατιθέναι τὰ γέρα . Τὸ γάρ , « Θεὸς ὑπὸ τὴν πέτραν ἐκεῖνην , » οὐδὲν ἕτερον ἦν , ἢ , ὡς γε οἴμαι , λέγοντος ἐναργῶς , ὅτι Πρόσχα τῷ Χριστῷ . « Ἡ πέτρα γὰρ ἦν ὁ Χριστός , » καθὰ φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος . « Ἄλλὰ καὶ ἐὰν ποιήσῃς ἔριφον , φησίν , Κυρίῳ ποιήσεις αὐτόν . » Ὁ δὲ καὶ τοῦτο δεδιδαγμένος , πάλιν τῇ πέτρᾳ προσεκάμψα τὸ θύμα , πέτραν εἰδὼς ὀνομάσθαι Χριστόν , διὰ τοῦ τὸ ἀκλινῆτος τοῖς αὐτῇ πρέπουσιν ἀξιώμασιν τὴν θελᾶν ἐνεργεῖσθαι φύσιν . Εἴταρ σὺν κατὰ ἀλήθης , πολιοχῶσις θεοῖς ὑπετίθει
Lemmas: φημί , εἰς διακονία ἀποστέλλω , διά ὁ μέλλω κληρονομέω βασίλειος [ γρ . σωτηρία ] . καί αὐτός δέ ποῦ φημί ὁ ὁ ὅλος Κύριος καί Σωτήρ · « ὁράω ὁ οὐρανός ἀνίημι , καί ὁ ἄγγελος ὁ Θεός ἀναβαίνω καί καταβαίνω ἐπί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » οὕτως ἀφίστημι ἐγώ ὁ ἀληθινός θύρα , καί ὁ ἐκεῖνος ομοτητη ὁ ἀλέω ἐξέλκω , ἀνίημι τε καί ἄρτος ποιέω διδάσκω ὁ εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἐπαινέω ὁδός . οὕτως ὁ ἐπί πᾶς μετά ἐγώ δοξολογέω Θεός · γράφω γάρ , ὅτι « εὐλογέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ ἄγγελος αὐτός · εὐλογέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ δύναμις αὐτός , λειτουργός αὐτός , ὁ ποιέω ὁ θέλημα αὐτός . » οὕτως διδάσκω ὁ τιμή , ὁ προσκύνησις , οὐ ἑαυτοῦ , μᾶλλον ἀναχωρίζω μόνος ὁ ἐπί πᾶς Θεός . « ἐφέτης δέ οἱςστις φημί , ἐκ ὁ ἱερός Γράμμα ὁ πίστις . » Ἄφη μέν γάρ ὁ Γεδεών ἄγγελος κύριος ποτέ , καί εἶπον πρός αὐτός · « Κύριος εἰμί μετά σύ , καί πιάτῃσεις ὁ Μαδιανός ὡσεί ἀνήρ εἷς . » καί εἶπον πρός αὐτός Γεδεών · « εἰμί εὑρίσκω ἔλεος ἐν ὀφθαλμός σύ , καί ποιέω ἐγώ σήμερον πᾶς δ τίς λαλέω μετά ἐγώ , μή χωρίζω ἐντεῦθεν , ἠώς ὁ ἔρχομαι ἐγώ πρός σύ , καί ἐκφέρω ὁ θυσία , καί θύω ἐνώπιον σύ . » καί εἶπον · « ἐγώ εἰμί , καθίημι ἠώς ὁ ἐπιστρέφω σύ . καί Γεδεών εἰσέρχομαι , καί ποιέω ἔριφος αἴξ , καί σίτι ἄλευρον , καί ἄζυμος , καί ὁ κρέας τίθημι ἐν ὁ κόφινος , καί ὁ ζωμός βάλλω ἐν ὁ χύτρα , καί ἐκφέρω αὐτός πρός αὐτός ὑπό ὁ περσίδιον . καί προστίθημι . καί εἶπον πρός αὐτός ὁ ἄγγελος κύριος · Λάβος ὁ κρέας καί ὁ ἄζυμος , καί τίθημι πρός ὁ πέτρα ἐκεῖνος , καί ὁ ζωμός ἔχω ἔχω . καί ποιέω οὕτως . » ἀλλά καί ὁ Μανουὲ λαλέω ποτός διά ἄγγελος Θεός , καί τίς ὁ εἰμί μέλλω χρήσιμος διαμηνύω · γράφω δέ οὗτος πάλιν ἐν ὁ Βίβλος ὁ κριτής · « καί εἶπον Μανουὲ πρός ὁ ἄγγελος κύριος · κατέχω σύ ὧδε , καί ποιέω ἐνώπιον σύ ἔριφος αἴξ . καί εἶπον ὁ ἄγγελος κύριος πρός Μανουὲ · ἐάν κατέχω ἐγώ , οὖον ἐσθίω ἀπό ὁ ἄρτος σύ · καί ἐάν ποιέω ὁλοκαύτωμα , ὁ κύριος ἄνοισις αὐτός . καί λαμβάνω , φημί , Μανουὲ ὁ ἔριφος ὁ αἴξ , καί ὁ θυσία ἀνατίθημι ὁ κύριος ἐπί ὁ πέτρα , καί διαχωρίζω ὁ ποιέω . » ἀκούω πῶς αἱρέω μέν εὐσεβέω , καί ὁ κατά χείρ τιμή ὁ ὁ ὅλος δεσπότης , διακαλους μέν οὐδαμῶς · διδάσκω δέ ὅτι πρέπει ἐν αὐτός οὐ ὑπό ζυγόν καί τέμνω ἐν λειτουργία , κύριος δέ μᾶλλον ἀνατίθημι ὁ γέρας . ὁ γάρ , « θεός ὑπό ὁ πέτρα ἐκεῖνος , » οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἢ , ὡς γε οἴμη , λέγω ἐναργής , ὅτι προσχαζω ὁ Χριστός . « ὁ πέτρα γάρ εἰμί ὁ Χριστός , » καθά φημί ὁ πάνσοφος Παῦλος . « ἀλλά καί ἐάν ποιέω ἔριφος , φημί , κύριος ποιέω αὐτός . » ὁ δέ καί οὗτος διδάσκω , πάλιν ὁ πέτρα προσκάμπτω ὁ θύμα , πέτρα εἰδοί ὀνομάζω Χριστός , διά ὁ ὁ ἀκλινής ὁ αὐτός πρέπω ἀξίωμα ὁ θέλω ἐνεργέω φύσις . Εἴταρ σύν κατά ἀλάομαι , πολιοχῶσις θεός ὑποτίθημι