cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0405.2
Δαρδάνου μὲν οὖν περὶ , γενναῖον οὐδὲν ἢ καὶ μνήμης ἀξίων ἰσχύσεν εἰπεῖν · καὶ τοῦ ψευδομύθου ἐνόν αὐτῷ , καὶ ἐν τάξει λαμπρῶν ἀνδραγαθημάτων τὸ χρήμα τισέως . Ὀλίγους γε μὴν σεσαγηνευκότας λέγων παρὰ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , κατασιμκρύνει τὴν οἰκουμένην , καὶ εὐαριθμητέους εἶναι νεμόμινες τοὺς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν . Εἶτα ὅποι ποτὲ τοὺς πολλοὺς εὑρήσομεν , εἰ πάντες εἰσὶν ὀλίγοι ; Ὅτι δὲ οὐκ ἡπάτηνται μᾶλλον , ἀλλ’ ἐκ τῆς Ἑλλήνων ἀπάτης ἀποκαλῦντες μεθορμίζονται πρὸς ἀλήθειαν , οἱ τῶν τῶν Εὐαγγελίων προστέμενοι λόγον , αὐτὰ βοήσει τὰ πράγματα , κἂν ἡμεῖς σιγῶμεν . Τὰς δὲ γε θεοσημείας , τὰς διὰ Χριστοῦ δηλουμένας , κακῶντες ἀποτολμῶν , θαυμάζειν οὐκ οἴδεν , ἢ δὲ θαυμάζεσθαι πρέπει . Πῶς γὰρ ἦν ἕτερος ; Θεὸν ὄντα γινώσκεσθαι , καὶ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος μεμενηκὼς ἑαυτῷ ἦν ; ἄρα τοιούτῳ τὸν ὑπερμεγέθη καὶ ἀτέκμαρτον ἐλίξας οὐρανόν , καὶ γῆν ἑτέραν παρὰ τὴν οὖσαν ἐξ ὑδάτων ἀνασχεῖν ἐπιτάξας ἡμῖν ; ἄρα καινοργήσας τι περὶ τὸν ἥλιον καὶ σελήνην , καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἀστρῶν ; Ἄλλ’ ἢν οὐχ οὕτως αὐτῷ τῆς ἐνανθρωπήσεως ὁ σκοπός · ἤλθεν δὲ μᾶλλον τοῖς τῶν δαιμονίων φαντασμοῖς εἰς ἀθλιότητα τὴν ἐσχάτην κατακομισάμενος τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἠγνοηκὼτα μὲν ὑμοτρόπως , τὶς ὁ φύσει καὶ ἀληθῶς ἐστὶ Θεὸς καὶ ὁ τῶν ὅλων δημιουργός , ἀπεπηνεγμένον δὲ πρὸς ἁμαρτίῃ καὶ κίβδηλον νοῦν , διὰ τοῦ τοῦ προσκυνεῖν ἐλθεῖν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα , ξύλος τε καὶ λίθος ἀνάφαι · τὸ σέβας . Ἵνα τοίνυν μετα[τε]θεῖν τὸν νοῦν ἐπὶ τε τὸ δεῖν εἰδέναι τὴν ἀλήθειαν , ἐπέρανεν ὁ Χριστὸς ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς , Ἵδιον ἑαυτὸν εἶναι λέγων τοῦ τοῦ τὸ σῶμα τὸ αὐτοῦ συμπήξαντος . Ἐπειδὴ δὲ ἔλκον ἐστὶ πῶς δεῖ τὸ θαῦμα πρὸς πίστιν , ἵστο μὲν τοὺς ἐν ἀρρωστίας , τυφλοὺς ἐνὶ τῷ φῶς · ἐπέτασσε τοῖς ἀκαθάρτοις δαιμοσὶ σφὰς αὐτοὺς ἐνὶναι τοῖς τῆς ἀδύσου μυχός , καὶ δράν ἢν ἀνάγκη τὸ κελεευόμενον · ὀχλουμένους δὲ παρ’ αὐτῶν ἠλευθέρρου . Θαλάσσαις καὶ πνύμασιν ἐπιτιμῶν , ἐχέλευεν ἡρεμεῖν . Οὐκ ἠγνόησε δὲ ἢ κτίσις τὴν τοῦ ταῦτάδε προστάσσοντος ἐξουσίαν . Ἐκάλεῖ νεκροὺς ἐκ μνημᾶτων , δωδῶτας τε ἤδη καὶ ἐσθαρμένους . Παλινάιρετον ποιεῖσθαι τὴν ζωὴν θεοπρεπεστάτοις νεύμασι κατεσκαύζε . Τί τούτων , εἴπέ μοι , λαμπρότερον ; τί δὲ οὕτω μεγαλοφροῦς ; Εἰ μὲν οὖν ἰατρικῆς ἐμπειρίας ἐπιθεῖς ἢν ἢ τερατουργία , μὴδὲ ποιεῖσθαι σκεπτήν , ἀνεπίπληκτον ἔχειν τὸ μὴ θαυμάζειν αὐτήν . Ἐπειδὴ δὲ δυνάμεως τῆς δεῖ μάλιστα θεωρητεστάτης σαφῆ τὴν ( 1 ) πῶς οὐκ ἀληθῆς ὅπερ ἔφη ; Ἄμελέτητον γὰρ αὐτῷ καὶ , ὡς ἔοικεν , ἀπεσπουδαμένον τὸ χρήναι θαυμάζειν , ἢ χρήν ὅπη τοῦ παντὸς ἀξιοῦσθαι λόγου . Καὶ τοῦ οὖν , ὦ τὰν , Ὑπατον Δία καὶ σὺν αὐτῷ δὲ τοὺς τας εὐρήσομεν τῶν τοῦ θανάτου βρόχων τοὺς ἀλλόντας ποιητῶν ἄριστος ·
Lemmas: Δάρδανος μέν οὖν περί , γενναῖος οὐδείς ἢ καί μνήμη ἄξιος ἰσχύω εἶπον · καί ὁ ψευδομυθέω ἔνειμι αὐτός , καί ἐν τάξις λαμπρός ἀνδραγάθημα ὁ χρήμα τίσις . ὀλίγος γε μήv σαγηνεύω λέγω παρά ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , κατασιμκρύνει ὁ οἰκέω , καί εὐαρίθμητος εἰμί νέμω ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ . εἶτα ὅποι ποτέ ὁ πολύς εὑρίσκω , εἰμί πᾶς εἰμί ὀλίγος ; ὅτι2 δέ οὐ ἀπατάω μᾶλλον , ἀλλά ἐκ ὁ Ἕλλην ἀπάτη ἀποκαλέω μεθορμίζω πρός ἀλήθεια , ὁ ὁ ὁ Εὐαγγελίων προστέμνω λόγος , αὐτός βοάω ὁ πρᾶγμα , κἀν ἐγώ σιγάω . ὁ δέ γε θεοσημεία , ὁ διά Χριστός δηλέομαι , κακάω ἀποτολμάω , θαυμάζω οὐ οἶδα , ἢ δέ θαυμάζω πρέπω . Πῶς γάρ εἰμί ἕτερος ; θεός εἰμί γιγνώσκω , καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος μένω ἑαυτοῦ εἰμί ; ἄρα τοιοῦτος ὁ ὑπερμεγέθης καί ἀτέκμαρτος ἑλίσσω οὐρανός , καί γῆ ἕτερος παρά ὁ εἰμί ἐκ ὕδωρ ἀνέχω ἐπιτάσσω ἐγώ ; ἄρα καινοργήσας τίς περί ὁ ἥλιος καί σελήνη , καί ὁ λοιπάς ὁ ἄστρον ; ἄλλος εἄν οὐ οὕτως αὐτός ὁ ἐνανθρώπησις ὁ σκοπός · ἔρχομαι δέ μᾶλλον ὁ ὁ δαιμόνιος φαντασμός εἰς ἀθλιότης ὁ ἔσχατος κατακομίζω ὁ ἄνθρωπος , καί ἀγνοέω μέν ὑμοτρόπως , τις ὁ φύσις καί ἀληθής εἰμί θεός καί ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , ἀποφέρω δέ πρός ἁμαρτία καί κίβδηλος νόος , διά ὁ ὁ προσκυνέω ἔρχομαι ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω , Ξύλος τε καί λίθος ἀνάφη · ὁ σέβας . ἵνα τοίνυν μετατίθημι ὁ νόος ἐπί τε ὁ δήω οἶδα ὁ ἀλήθεια , περαίνω ὁ Χριστός ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , Ἴδιος ἑαυτοῦ εἰμί λέγω ὁ ὁ ὁ σῶμα ὁ αὐτός συμπήγνυμι . ἐπεί δέ ἕλκω εἰμί πῶς δεῖ ὁ θαῦμα πρός πίστις , ιστός μέν ὁ ἐν ἀρρωστία , τυφλός ἐν ὁ φάος · ἐπιτάσσω ὁ ἀκάθαρτος δαίμων σφός αὐτός ἔνειμι ὁ ὁ αδυσυς μυχός , καί δράω εἄν ἀνάγκη ὁ κελεύω · ὀχλέω δέ παρά αὐτός ἐλευθερόω . Θάλασσα καί πνύμασιν ἐπιτιμάω , κελεύω ἠρεμέω . οὐ ἀγνοέω δέ ἢ κτίσις ὁ ὁ οὗτος προστάσσω ἐξουσία . καλέω νεκρός ἐκ μνῆμα , δωδῶτας τε ἤδη καί ἐσθαρμένους . Παλινάιρετον ποιέω ὁ ζωή θεοπρεπής νεῦμα κατεσκαύζε . τις οὗτος , εἶπον ἐγώ , λαμπρός ; τίς δέ οὗτος μεγαλοφροῦς ; εἰμί μέν οὖν ἰατρικός ἐμπειρία ἐπιτίθημι εἄν ἢ τερατουργία , μηδέ ποιέω σκεπτός , ἀνεπίπληκτος ἔχω ὁ μή θαυμάζω αὐτός . ἐπεί δέ δύναμις ὁ δεῖ μάλιστα θεωρητής σαφής ὁ ( 1 ) πῶς οὐ ἀληθής ὅσπερ φημί ; αμελέτητος γάρ αὐτός καί , ὡς ἔοικα , ἀποσπουδάζω ὁ χρή θαυμάζω , ἢ χράω ὅπῃ ὁ πᾶς ἀξιόω λόγος . καί ὁ οὖν , εἰμί ὁ , Ὕπατος Ζεύς καί σύν αὐτός δέ ὁ ὅς εὑρίσκω ὁ ὁ θάνατος βρόχος ὁ ἀλέω ποιητής ἀγαθός ·