cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0514.1
ἀξείων ἀναγκαίως , ὡς καὶ τὴν ἐν ἀρχῇ Θεὸς ὢν ὁ Λόγος , καὶ ὅτι συναίδιος τῷ Πατρὶ , καὶ πρὸς Θεὸν ἦν . « Ἐν γὰρ ἐστὶ πρὸς τὸν αὐτοῦ Γεννήτορα ταυτότητι ψυχῆς , καὶτοι καθ’ ὑπόστασιν ἰδίαν ὑπάρχων καὶ νοούμενος . « Γέγονε δὲ καὶ πάντα δι’ αὐτοῦ » ταντὶ σύμματα προειμᾶν ἀτέχνως , καθάπερ οὕτω τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐπὶ γε τὸ δεῖν τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ἀρξήσασθαι τὸ μυστήριον . « Ἐφη γὰρ ἡ σάρκα γενέσθαι τὸν Λόγον , » τοῦτ’ ἐστίν , ἄνθρωπον , οὐ τὴν εἰς ὅπερ οὐκ ἦν ἀλλοίωσιν ὑπομείναντα · τροπῆς γὰρ ἐλεύθερον τὸ Θεῖον , καὶ τὸ ἀχλόντον ἐν τούτοις οὐ θύραθεν αὐτῷ , ἐμπεφυκὸς δὲ μᾶλλον οὐσιωδῶς . Ὅτι δὲ τὴν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου πᾶναγον σάρκα λαβὼν προῆλθεν ἄνθρωπος , καὶ μεμῆνηκεν ὅπερ ἦν , πεπληροφορήκεν , εἰπών · « Καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν · » ὅ οὐκ ἐξ ἀλλοιώσεως καὶ τροπῆς τῆς σαρκὸς μεταφοιτήσαντα φύσιν ὑπέμφηνεν ἂν αὐτόν , ἀλλ’ ὅτι κατῴκησεν , ἤτοι γεγονὼς εὖ ἐν ἀγίῳ ναῷ τῷ ἰδίῳ σώματι . Ὁ δὲ συνιὲς τῶν εἰρημένων οὐδὲν , προαλεσάτην τοῦ θεηγοροῦ ποιεῖται τὴν κατάρρησιν , καὶ πρὸς γε τοῦτο φησίν , τὸν Ἰωάννου ψωνίας ἀβασανίστως ἐπιθαρήσασιν , τὸν ἐπὶ γε τοῦ Μονογενοῦς ποιήσασθαι λόγον , οὐ μὴν ἐτι καὶ Χριστὸν αὐτὸν ἤγουν Ἰησοῦν ὀνόμασεν . Βατταρίζει δὲ ὅτι καὶ νῦν εἴχη , καὶ ἀκατάσκεπτον παντελῶς ποιεῖται τὴν κατηγορίαν , ἐξ αὐτῶν ἔνεστι τῶν ἱερῶν Γραμμάτων ἰδεῖν . Δέχεται μὲν γὰρ ὡς ἀληθῶς τὰς τοῦ ἁγίου Βαπτιστοῦ φωνάς , αἳ γεγονόται αὐτῷ περὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , « Σάρκα γε μὴν γενέσθαι τὸν Λόγον » εἰπών , τότε δή , τότε καὶ λίαν ἐπὶ καιροῦ καὶ Χριστὸν ὀνομάζει καὶ Ἰησοῦν , καὶ ἐν τοῖς τῆς θεότητος ἀξιώμασιν εἶναι φησι , καὶτοι καθ’ ἡμᾶς γεγονότα οἰκονομικῶς . Γέγραπται τοίνυν ὡδὲ καὶ αὐτός · « Ὡς δὲ ἦν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐν τῷ Πάσχα ἐν τῇ ἑορτῇ , πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ , θεωροῦντες αὐτὸ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων . Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἐπίστευσεν ἑαυτὸν αὐτοῖς διὰ τὸ αὐτὸν γινώσκειν πᾶν . » Καὶ πάλιν · « Οὕσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων , καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων , ὃ ἦσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ συνημμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων , ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον , καὶ λέγει αὐτοῖς · Εἰρήνη ὑμῖν . » Ὦφη δὲ που καὶ αὐτὸν τὸν Κύριον πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν εἰπεῖν · « Αὕτη δὲ ἐστὶν ἡ αἰώνιος ζωή , ἵνα γινώσκωσι σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν , καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . » Ὅτι δὲ καὶ καθ’ ἡμᾶς γεγονὼς τετήρηκε τὰ θεοπρεπῆ , διὰ τῶν αὐτοῦ διδαχθήσεται λόγων . Πλεισταχῶ γὰρ αὐτὸν καὶ Ζωὴν καὶ Φῶς ὀνομάζει , καὶ μέντοι καὶ ἰσοῦργον καὶ ἰσοχλεᾶ τῷ Πατρὶ , καὶ ταῖς κατὰ πάντων ἀσυγ -
Lemmas: ἀξείων ἀναγκαῖος , ὡς καί ὁ ἐν ἀρχή θεός εἰμί ὁ Λόγος , καί ὅτι συναίδιος ὁ πατήρ , καί πρός θεός εἰμί . « ἐν γάρ εἰμί πρός ὁ αὐτός Γεννήτωρ ταυτότης Ψυχή , καίτοι κατά ὑπόστασις ἴδιος ὑπάρχω καί νοέω . « γίγνομαι δέ καί πᾶς διά αὐτός » Τάντι σύμματα προΐημι ἄτεχνος , καθάπερ οὗτος ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐπί γε ὁ δήω ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ἄρχω ὁ μυστήριον . « φημί γάρ ὁ σάρξ γίγνομαι ὁ Λόγος , » οὗτος εἰμί , ἄνθρωπος , οὖον ὁ εἰς ὅσπερ οὐ εἰμί ἀλλοίωσις ὑπομένω · τροπή γάρ ἐλεύθερος ὁ θεῖον , καί ὁ ἀχλόντον ἐν οὗτος οὖον θύραθεν αὐτός , ἐμφύω δέ μᾶλλον οὐσιωδῶς . ὅτι2 δέ ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος πᾶναγον σάρξ λαμβάνω προέρχομαι ἄνθρωπος , καί μιμνῄσκω ὅσπερ εἰμί , πληροφορέω , εἶπον · « καί σκηνόω ἐν ἐγώ · » ὅς οὐ ἐκ ἀλλοίωσις καί τροπή ὁ σάρξ μεταφοιτάω φύσις ὑπεμφαίνω εἄν αὐτός , ἀλλά ὅτι κατοικέω , ἤτοι γίγνομαι εὕω ἐν ἅγιος ναός ὁ ἴδιος σῶμα . ὁ δέ συνια ὁ εἴρω οὐδείς , προαλεσάτην ὁ θεηγόρος ποιέω ὁ κατάρρησις , καί πρός γε οὗτος φημί , ὁ Ἰωάννης ψωνίας ἀβασανίστως ἐπιθαρσέω , ὁ ἐπί γε ὁ Μονογενώ ποιέω λόγος , οὖον μήv ἔτι καί Χριστός αὐτός ἤγουν Ἰησοῦς ονομάζω . βατταρίζω δέ ὅτι καί νῦν ἔοικα , καί ἀκατάσκεπτος παντελῶς ποιέω ὁ κατηγορία , ἐκ αὐτός ἔνειμι ὁ ἱερός Γράμμα ὁράω . δέχομαι μέν γάρ ὡς ἀληθής ὁ ὁ ἅγιος βαπτιστής φωνή , ὅς γίγνομαι αὐτός περί ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , « Σάρκα γε μήv γίγνομαι ὁ Λόγος » εἶπον , τότε δή , τότε καί λίαν ἐπί καιρός καί Χριστός ὀνομάζω καί Ἰησοῦς , καί ἐν ὁ ὁ θεότης ἀξίωμα εἰμί φημί , καίτοι κατά ἐγώ γίγνομαι οἰκονομικός . γράφω τοίνυν ὧδε καί αὐτός · « ὡς δέ εἰμί ὁ Ἱερουσαλήμ ἐν ὁ Πάσχα ἐν ὁ ἑορτή , πολύς πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα αὐτός , θεωρέω αὐτός ὁ σημεῖον ὁ ποιέω ἐπί ὁ ἀσθενέω . αὐτός δέ ὁ Ἰησοῦς οὐ πιστεύω ἑαυτοῦ αὐτός διά ὁ αὐτός γιγνώσκω πᾶς . » καί πάλιν · « ὗσις οὖν ὄψιος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ εἷς ὁ σάββατον , καί ὁ θύρα καλέω , ὅς εἰμί ὁ μαθητής αὐτός συνάπτω διά ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος , ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς καί ἵστημι εἰς ὁ μέσος , καί λέγω αὐτός · Εἰρήνη σύ . » Ὦφη δέ ποῦ καί αὐτός ὁ κύριος πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί θεός εἶπον · « ἄτη δέ εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός Θεός , καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . » ὅτι2 δέ καί κατά ἐγώ γίγνομαι τηρέω ὁ θεοπρεπής , διά ὁ αὐτός διδάσκω λόγος . Πλεισταχῶς γάρ αὐτός καί Ζωή καί Φάος ὀνομάζω , καί μέντοι καί ἰσουργέω καί ἰσοχλεᾶ ὁ πατήρ , καί ὁ κατά πᾶς ἀσυγ -