cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0443.1
καταχαριζμένην ἔχει τὴν ζωήν ; Καὶ τίς ὁ φάνας τοῦτο τολμῶν , καὶ οὐκ ἂν δρῶσι γέλωτα παρὰ γε τοῖς εὐ φρονεῖν εἰωθόσιν ; Εἶτα πρὸς τοῦτο κάκεινο φράζεις · τίς ὁ τῶν ὅλων ἐστὶ δημιουργός , ζωᾷ τε χερσαία , νηκτὰ τε καὶ ἐνδύρα παρενεχούσιν εἰς ὑπαρχιν ; Ἡμεῖς μὲν γὰρ τὸν ζῶντα καὶ ἐνεργὴ καὶ ἐνὑπόστατον τοῦ Θεοῦ Λόγον , ποιητὴν γενέσθαι φάμεν τῶν ὅλων , καὶ οὐκ ἂν ὁρῶ τί τῶν παρ’ αὐτοῦ γεγονότων , ἢ καταμολύνειν εἴδως ἤγουν τὴν φύσιν κατεγεγμένον , καθὼ πέφυκεν εἶναι ὁ ἐστιν . « Εἶδε γὰρ , φησίν , ὁ Θεός πάντα δσα ἐποίησεν , καὶ ἰδοὺ πάντα καλὰ λίαν . » Αὐτοὶ γε μὴν ἴσως τὴν προσεχὴ τοῦ κόσμου Δημιουργοῦ , ἐντελίσασθαι φασιν ἄν τοῖς παρ’ αὐτοῦ γεγενοῖσι θεοῖς τὰ τρία θνητὰ προσεργάζεσθαι γέννη · δοκεῖ γὰρ ὧδε τοῖς’ ἐχεῖν τοῖς Ἑλλήνων σοφοῖς . Εἶτα πῶς τὰ οὕτως ἀπηχθημένα , καὶ τὰ δι’ ὧν τὴν εἰκὼς τοὺς ἐσομένους αὐτοῖς γνησίως καταμολύνεσθαι , παρεκχώρουν ὅλως εἰς τὸ εἶναι τε καὶ ὑφεστάναι ; Χρὴν γὰρ δὴ που μᾶλλον ἀναχῶσαι τὴν γένεσιν τῶν ἐπ’ οὐδεὶν μὲν τῶν ὠνησιφόρων ἐπομένων τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , πρὸς κακοῦ δὲ μᾶλλον καὶ μολυσμοῦ καὶ βλάβης . Καὶ τὸ ἐπὶ τούτων ἀσυνέτιστον · οἱ γὰρ τοὺς τὰς τῶν δατρῶν πολυπραγμονήσας θέσεις , καθάπερ οὖν οἰονταὶ καὶ τολμῶσι λέγειν , αἰγύχερόν τινα καὶ ἰχθὺς γράφουσιν ἐν οὐρανῷ καὶ τὰ ἕτερα τῶν ζῴων , ἄ βδελυρὰ τέ ἐστι παρ’ αὐτοῖς , καὶ τὴν ἐπὶ ταῖς ἐσχαταῖς ἀκαθαρσίαις κατάρρησιν ἔχει . Ἄριστα δὴ οὖν ἐμφρονεστάτα τε δρῶντες ἡμεῖς , ἐν παντὶ μὲν λόγῳ πεποιθότες τὸ χρήναι βιοῦν ὀρθῶς καὶ ἀκαταλύκτως , καταδικάζομεν δὲ τὸν τῆς φαυλότητος τρόπον · ἠγοῦμεθα δὲ τὰ συγγντὰ , μοιχείαν , πορνείαν , ψευδοργρίαν , καταλαλῖαν , καὶ πλεονεξίαν , καὶ πρὸς γε τούτοις τὰ ἕτερα τῶν κακῶν · ταυτὶ δὲ καὶ καταμαίνειν εἴδους τοὺς ἀλόγους · αὐτοῖς . Ὡς βέβηλον δὲ παραιτούμεθα τῶν ὅλων οὐδὲν , κατευνάζοντες δὲ ταῖς ἐπιεικείαις τὰς σωματικὰς ἡδονάς ; καὶ τὸ τῆς φιλοσαρκίας ἀπαμείλυντες κέντρον ὀλιγωτεῖν εἰθισμένα , καὶ τὸ τρυφὴν ὅλως οὐ τῶν ἀρίστων εἶναι φάμεν . Οὕτω δὲ καπηλίας , καὶ ὀρχησταίας , καὶ μὴν καὶ τελωνίας παρεικάζειν ἡμᾶς ἀξιοῖ , τῆς Χρισιανῶν Ὀρχησταίας ἠγνωστικῶς τὸ ἐλεύθερον , καὶ τὸ εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν πρακτέων ἠκριβωμένον . Οὐ γὰρ παραδώσειν ἀνθρώπων εἰκασμοῖσιν εἰωθότων ἀνοῦστατα χειρηνμένοι γέλωτος ἀξίαν ἐπανηρήμεθα πολιτεῖαν , θεοῖς δὲ μᾶλλον καὶ ἱεροῖς παιδαγωγούμενοι νόμοις , τοὺς τῆς ἀληθοῦς εὐζωίας ἐκτετιμήχαμεν τρόπους . Μερμνῆμεθα δὲ Παύλου γράφοντος · « Βρώμα ἡμᾶς οὐ παραστήσει τῷ Θεῷ , οὔτε ἐὰν φάγωμεν περισσεύσομεν , οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα . » Καὶ μὴν καὶ ἐτέρωθι · « Πᾶν βρώμα καθόν , καὶ οὐδὲν ἀπόβλητον · ἀγιάζεται γὰρ διὰ λόγου Θεοῦ καὶ ἐντεύξεως . » Αὐτοῦ δὲ τοῦ πάντων Δεσπότου καὶ νομοθέτου Χριστοῦ ἀκούετε , καὶ συνίετε · « Οὐ δὲ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος , τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον . Ἀπὸ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί , φόνου , μοιχαί , κλοπαί , πορνείαι .
Lemmas: καταχαρίζομαι ἔχω ὁ ζωή ; καί τίς ὁ φαίνω οὗτος τολμάω , καί οὐ εἄν δράω γέλως παρά γε ὁ εὕω φρονέω εἴωθα ; εἶτα πρός οὗτος ἐκεῖνος φράζω · τίς ὁ ὁ ὅλος εἰμί δημιουργός , ζωή τε χερσαῖος , νηκτός τε καί ἐνδύρα παραφέρω εἰς ὑπάρχω ; ἐγώ μέν γάρ ὁ ζῶ καί ἐνεργέω καί ενυποστατος ὁ Θεός Λόγος , ποιητής γίγνομαι φημί ὁ ὅλος , καί οὐ εἄν ὁράω τίς ὁ παρά αὐτός γίγνομαι , ἢ καταμολύνω οἶδα ἤγουν ὁ φύσις καταγίγνομαι , καθίημι φύω εἰμί ὁ εἰμί . « εἶδον γάρ , φημί , ὁ Θεός πᾶς δσοι ποιέω , καί ἰδού πᾶς καλός λίαν . » αὐτός γε μήv ἴσως ὁ προσεχής ὁ κόσμος Δημιουργός , ἐντελίζω φημί ἄν ὁ παρά αὐτός γίγνομαι θεός ὁ τρεῖς θνητός προσεργάζομαι γέννα · δοκέω γάρ ὧδε τοῖος ἔχω ὁ Ἕλλην σοφός . εἶτα πῶς ὁ οὕτως ἀπεχθάνομαι , καί ὁ διά ὅς ὁ ἔοικα ὁ εἰμί αὐτός γνήσιος καταμολύνω , παραχωρέω ὅλως εἰς ὁ εἰμί τε καί ὑφίστημι ; χράω γάρ δή ποῦ μᾶλλον ἀναχώννυμι ὁ γένεσις ὁ ἐπί οὖδας μέν ὁ ὠνησιφόρος επομένη ὁ ἐπί ὁ γῆ , πρός κακός δέ μᾶλλον καί μολυσμός καί βλάβη . καί ὁ ἐπί οὗτος ἀσύνετος · ὁ γάρ ὁ ὁ ὁ δατρῶν πολυπραγμονέω θέσις , καθάπερ οὖν οἴομαι καί τολμάω λέγω , αἰγύχερόν τις καί ἰχθύς γράφω ἐν οὐρανός καί ὁ ἕτερος ὁ ζῷον , ὅς βδελυρός τε εἰμί παρά αὐτός , καί ὁ ἐπί ὁ ἔσχατος ἀκαθαρσία κατάρρησις ἔχω . Ἀγαθός δή οὖν ἔμφρων τε δράω ἐγώ , ἐν πᾶς μέν λόγος πείθω ὁ χρή βιόω ὀρθῶς καί ἀκαταλύκτως , καταδικάζω δέ ὁ ὁ φαυλότης τρόπος · ἡγέομαι δέ ὁ συγγντὰ , μοιχεία , πορνεία , ψευδοργρίαν , καταλαλιά , καί πλεονεξία , καί πρός γε οὗτος ὁ ἕτερος ὁ κακός · οὗτος δέ καί καταμαίνομαι εἶδος ὁ ἄλογος · αὐτός . ὡς βέβηλος δέ παραιτέομαι ὁ ὅλος οὐδείς , κατευνάζω δέ ὁ ἐπιείκεια ὁ σωματικός ἡδονή ; καί ὁ ὁ φιλοσαρκία ἀπαμείλυντες κέντρον ὀλιγωτεῖν ἐθίζω , καί ὁ τρυφή ὅλως οὖον ὁ Ἀρίστων εἰμί φημί . οὕτως δέ καπηλίας , καί ὀρχησταίας , καί μήv καί τελωνία παρεικάζω ἐγώ ἀξιόω , ὁ χρυσιανός Ὀρχησταίας ἠγνωστικῶς ὁ ἐλεύθερος , καί ὁ εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ πρακτέος ἀκριβόω . οὖον γάρ παραδίδωμι ἄνθρωπος εἰκασμός εἴωθα ανουστερος χειρηνμένοι γέλως ἄξιος ἐπαναιρέω πολιτεία , θεός δέ μᾶλλον καί ἱερός παιδαγωγέω νόμος , ὁ ὁ ἀληθής εὐζωΐα ἐκτετιμήχαμεν τρόπος . Μερμνῆμεθα δέ Παῦλος γράφω · « βρῶμα ἐγώ οὖον παρίστημι ὁ Θεός , οὔτε ἐάν ἐσθίω περισσεύω , οὔτε ἐάν μή ἐσθίω ὑστερέω . » καί μήv καί ἑτέρωθι · « Πᾶν βρῶμα κάθω , καί οὐδείς ἀπόβλητος · ἁγίζω γάρ διά λόγος Θεός καί ἔντευξις . » αὐτός δέ ὁ πᾶς δεσπότης καί νομοθέτης Χριστός ἀκούω , καί συνίημι · « οὖον δέ εἰσπορεύω εἰς ὁ στόμα κοινόω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ἐκπορεύω ἐκ ὁ στόμα , οὗτος κοινόω ὁ ἄνθρωπος . ἀπό γάρ ὁ Καρδία ἐξέρχομαι διαλογισμός πονηρός , φόνος , μοιχή , κλοπή , πορνεία .