cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0303.3
Ἐν δὲ ἐνὶ παραβάλλωμεν μόνον τινὰ καὶ ποδαπὴν ποιείσθαι δημιουργίαν ὁ θεὸς ὁ παρὰ Μωσῇ , καὶ ποδαπὴν ὁ παρὰ Πλάτωνι . « Καὶ εἶπεν ὁ θεός · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ’ ὁμοίωσιν . Καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης , καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ , καὶ τῶν κτηνῶν , καὶ πάσης τῆς γῆς , καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς . Καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον , κατ’ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν , ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς , λέγων · Αὐξάνεσθε , καὶ πληθύνεσθε , καὶ πληρώσατε τὴν γῆν , καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς , καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης , καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ , καὶ πάντων τῶν κτηνῶν , καὶ πάσης τῆς γῆς . » Ἄκουε δὴ οὖν καὶ τῆς Πλατωνικῆς δημιουργίας , ἣν τῷ τῶν δίων περιτίθησι Δημιουργῷ . Θεοὶ θεοί , ὧν ἐγὼ δημιουργός , πασιτὶ τε ἔργων . Ἄλλοι δὲ ἄλλοι ἐμοὶ γε θελόντες . Τὸ μὲν δὴ δοθὲν πᾶν , λυτόν . Τὸ γε μὴν καλῶς ἀρμοσθὲν , καὶ ἔχον εὖ , λύειν ἐθέλειν , κακοῦ . Διὸ ἐπειπερ τετρήσθης , ἀδύνατοι μὲν οὐχ ἔστε , οὐδὲ ἀλυτοὶ τὸ πάμπαρ . Οὐτε μὴν γε λυθήσεσθε , οὐδὲ τειξέσθε θαλάττου μοίρας , τῆς ἡμῖς βουλησάμενος , μεῖζονος ἐτι δεσμοῦ καὶ κυριωτέρου λαχόντες ἐκεῖνον , οἷς , ὅτε ἐτήρεσθε , ἐυνεδείσθε . Νῦν οὖν δὲ λέγω πρὸς ὑμᾶς ἐνδεικνύμενος , μᾶθετε . Θνητὰ ἐτι γένη λοιπὰ τρία ἀτένηται , τοιούτων δὲ μὴ γεννομένων , οὐρανὸς ἀτελὴς ἔσται . Τὰ γὰρ πάντα ἐν αὐτῷ γένη , ζωὴν οὐχ ἔξει . Ὑπ’ ἐμοῦ δὲ ταῦτα τετράμενα , καὶ βίου μετασχόντα , ὁμοῖς ἰσάξωτο ἄν . Ἴν’ οὖν θνητὰ τε ἦ , τὸ τε πᾶν τὸδε ὅπως ἄπαν ἦ , τρέπεσθε κατὰ φύσιν ὑμεῖς ἐπὶ τὴν τῶν ζῴων δημιουργίαν , μιμούμενοι τὴν ἐμὴν δύναμιν περὶ τῆς ὑμετέρας γένεως . Καὶ καθόσον μὲν αὐτοῖς ἀθανάτοις ὁμοιώματ’ εἶναι προσήκει , θεῖον λεγόμενον , ἡγεμονοῖν τε ἐν αὐτοῖς τῶν δει δικὴ καὶ ὑμῖν εὐελόντων ἐπεσθαι , σκέψας καὶ ὑπαρξάμενος ἐπὶ παραδῶσω . Τὸ δὲ λοιπὸν ὑμεῖς , ἀθανάτω θνητὸν προσυζαίνοντες , ἀπεργάζεσθε ζωὰ καὶ γεννᾶτε , τροφὴν τε διδόντες ἀδράτετε , καὶ φθίνοντα πάλιν δέχεσθε .
Lemmas: ἐν δέ ἐν παραβάλλω μόνος τις καί ποδαπός ποιέω δημιουργία ὁ θεός ὁ παρά Μωσῆς , καί ποδαπός ὁ παρά Πλάτων . « καί εἶπον ὁ θεός · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις . καί ἄρχω ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα , καί ὁ πετεινός ὁ οὐρανός , καί ὁ κτῆνος , καί πᾶς ὁ γῆ , καί πᾶς ὁ ἑρπετόν ὁ ἕρπω ἐπί ὁ γῆ . καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , κατά εἰκών θεός ποιέω αὐτός , ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός , λέγω · αὐξάνω , καί πληθύνω , καί πληρόω ὁ γῆ , καί κατακυριεύω αὐτός , καί ἄρχω ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα , καί ὁ πετεινός ὁ οὐρανός , καί πᾶς ὁ κτῆνος , καί πᾶς ὁ γῆ . » Ἄκουος δή οὖν καί ὁ πλατωνικός δημιουργία , ὅς ὁ ὁ Δίων περιτίθημι Δημιουργός . θεός θεός , ὅς ἐγώ δημιουργός , πασίτης τε ἔργον . ἄλλος δέ ἄλλος ἐγώ γε ἐθέλω . ὁ μέν δή δίδωμι πᾶς , λυτός . ὁ γε μήv καλῶς ἁρμόζω , καί ἔχω εὕω , λύω ἐθέλω , κακός . Διὸ ἐπεί τετραίνω , ἀδύνατος μέν οὐ εἰμί , οὐδέ ἄλυτος ὁ πάμπαρ . οὐ μήv γε λύω , οὐδέ τίκτω θαλάσσω μοῖρα , ὁ ἡμεῖς βούλομαι , μείζων ἔτι δεσμός καί κύριος λαγχάνω ἐκεῖνος , ὅς , ὅτε τηρέω , ἐνδέω . νῦν οὖν δέ λέγω πρός σύ ἐνδείκνυμι , μανθάνω . θνητός ἔτι γένος λοιπάς τρεῖς ἀτένηται , τοιοῦτος δέ μή γίγνομαι , οὐρανός ἀτελής εἰμί . ὁ γάρ πᾶς ἐν αὐτός γένος , ζωή οὐ ἔξειμι . ὑπό ἐγώ δέ οὗτος τετραίνω , καί βίος μετέχω , ὁμός ἰσάζω ἄν . ἵνα οὖν θνητός τε εἰμί , ὁ τε πᾶς ὅδε ὅπως ἅπας εἰμί , τρέπω κατά φύσις σύ ἐπί ὁ ὁ ζῷον δημιουργία , μιμέομαι ὁ ἐμός δύναμις περί ὁ ὑμέτερος γένης . καί καθόσον μέν αὐτός ἀθάνατος ὁμοίωμα εἰμί προσήκω , θέω λέγω , ἡγεμών τε ἐν αὐτός ὁ δεῖ δική καί σύ ευαιρεω ἕπω , σκέπτομαι καί ὑπάρχω ἐπί παραδίδωμι . ὁ δέ λοιπός σύ , ἀθάνατος θνητός προσυζαίνοντες , ἀπεργάζομαι ζωός καί γεννάω , τροφή τε δίδωμι ἄδρατος , καί φθίω πάλιν δέχομαι .