cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0458.2
ὡς ἔφη , τὸ χρήσι χρατεῖν , οὐκέτι μόνης τῆς ᾿Ιουδαίας , ἀπάντων δὲ μᾶλλον τῶν ἐθνῶν . Ἐφη γὰρ που καὶ ὁ προφήτης Ζαχαρίας περὶ αὐτοῦ : Καὶ ἔσται Κύριος εἰς , καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ , κυκλούμεν ἐπὶ τὴν γῆν . Ἐν δὲ πᾶσι καὶ ὁ Δαβὶδ : Ὁ Κύριος ἐδωλῆσεν , ἀγαλλιάσω ἡ γῆ . Οὕτω δὲ πάλιν ὁ δεῖνός εἰς λόγους : Ὅτι δὲ τοῦτον οὐδὲν Ἰησοῦ προσήκει , προσηλόν . Οὐδὲ γὰρ ἐστιν ἐκ ᾿Ιουδαῖπῶς γὰρ ὁ καθ᾽ ὑμῖς οὐκ ἐξ ᾿Ιωσὴφ , ἀλλ᾽ ἐξ ἀγίου Πνεύματος γεγονώς ; Ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἐξ ᾿Ιωσὴφ τὸ πᾶνυτον αὐτοῦ γέγονε σῶμα , δεδημιούργηται δὲ διὰ τοῦ ἀγίου Πνεύματος , ἀπασιςοῦν , οἷμαι , τῶν εὖ φρονοῦντων ἐρεῖ : ἀλλ᾽ ἦν καὶ οὕτω καὶ ἐκ τῆς ᾿Ιουδα φυλῆς , καὶ ἐξ αἵματος τοῦ Δαβὶδ . Ἐχων μὲν γὰρ κατὰ σάρκα γέννησιν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου , ἐπιγραφάμενος δὲ πατέρα τὸν ᾿Ιωσὴφ . Ἄμφω δὲ ἦστην τῆς ᾿Ιουδα φυλῆς , ἐξ ἧς ᾿Ισσαὶ καὶ Δαβὶδ . Ἄλλ᾽ οὐκ ἂν ἔχοις , ἴσως ἐρεῖ , τὴν τεκνοῦντα αὐτὸν καταδείξαι Παρθένον ἐξ αἵματος τοῦ Δαβὶδ , ἢγουν ἐκ φυλῆς ᾿Ιουδα ; πείσω δὲ σὺν τὰ ἐξ ἱερῶν εἰς τοῦτο Γραμμάτων . Οὐκ ἀνεπιτήδευτον ἦν τοῖς ἐξ ᾿Ισραὴλ , τὸ ἐξ ἧς ἂν τις ἐλοιτο φυλῆς εἰσινχισθᾶσθαι τινὰ πρὸς γαμικὴν κοινωνίαν , ἀλλ᾽ ἦν ἀνάγκη καὶ οὐχ ἑκούσιον αὐτοῖς , τὰς ἐκ τῆς οἰκείας ἀγοεῖσθαι φυλῆς : καὶ νόμῳ τῷ θεῷ τὸ χρήσιμα κατεκράτυντο . Γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν τοῖς καλουμένοις ᾿Αριθμοῖς : ἐν δὲ καὶ τοῦτο τῶν τοῦ πανσόφου Μωσέως ἐστὶ βιβλίων : Καὶ ἐνετείλατο Μωσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ διὰ προστάγματος Κυρίου , λέγων : Οὐ ἀρέσει ἐκαστῶν αὐτῶν , ἔστωσαν γυναῖκες : πλὴν ἐκ τοῦ δήμου τοῦ πατρὸς αὐτῶν ἔστωσαν γυναῖκες : καὶ οὐχὶ περιστραφήσεται κληρονομία τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ φυλῆς ἐπὶ φυλὴν , ὅτι ἕκαστος ἐν τῇ κληρονομίᾳ τῆς φυλῆς τῆς πατρὸς αὐτοῦ προσκολληθήσονται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ . Καὶ πᾶσα θυγάτηρ ἀγχιστεύουσα κληρονομίαν ἐκ τῶν φυλῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ , ἐν τῷ ἐκ τοῦ δήμου τοῦ πατρὸς αὐτῆς , ἔσονται γυναῖκες , ἵνα ἀγχιστεύσωσιν οἱ ᾿Ισραὴλ ἕκαστος τὴν κληρονομίαν τὴν πατρικὴν αὐτοῦ . Ἄρᾳ σοι δοκεῖ κἂν διὰ τοῦδε τοῦ νόμου συναινεῖσαι λοιπὸν ὡς ἐκ μιᾶς ἦστην ἀμφοῖν φυλῆς , ᾿Ιωσὴφ τε καὶ ἡ Παρθένος , τῆς ᾿Ιουδαῖφησίν : ὑπερβήσεται δὲ τὴν Βάσανον : οὐκοῦν ἐπὶ μὴν εἰς τοῦτο θρασὺς ὁ λόγος αὐτῷ , ὥστε καὶ εἰσάπαν τὸ γε ἦκον ἐπ᾽ αὐτῷ , καὶ τὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως τρόπον τοῦ Μονογενοῦς , κατασείειν ἀποτολμῶν , καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ Λόγου τὴν ὑπαρξιν . Ἐνα γὰρ δὴ καὶ μόνον Θεὸν τὸν Πατέρα , τὸν Ἰεραφάντην Μωσέα διεῖδέναι φησι , καὶ μὴν καὶ τοῦ , μετ᾽ αὐτὸν γενομένας ἁγίους προφήτας , ἐπαριθμεῖν δὲ αὐτῷ
Lemmas: ὡς φημί , ὁ χρῆσις χράω , οὐκέτι μόνος ὁ Ἰουδαῖος , ἀπαντάω δέ μᾶλλον ὁ ἔθνος . φημί γάρ ποῦ καί ὁ προφήτης Ζαχαρίας περί αὐτός : καί εἰμί Κύριος εἰς , καί ὁ ὄνομα αὐτός , κυκλόω ἐπί ὁ γῆ . ἐν δέ πᾶς καί ὁ Δαυίδ : ὁ Κύριος δηλόω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ . οὕτως δέ πάλιν ὁ δεῖνα εἰς λόγος : ὅτι2 δέ οὗτος οὐδείς Ἰησοῦς προσήκω , προσαιρέω . οὐδέ γάρ εἰμί ἐκ ᾿Ιουδαῖπῶς γάρ ὁ κατά ὑμῖς οὐ ἐκ Ιωσήφ , ἀλλά ἐκ ἅγιος πνεῦμα γίγνομαι ; ὅτι2 μέν οὖν οὐ ἐκ Ιωσήφ ὁ πάσσω αὐτός γίγνομαι σῶμα , δημιουργέω δέ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἀπασιςοῦν , οἴομαι , ὁ εὕω φρονέω εἴρω : ἀλλά εἰμί καί οὗτος καί ἐκ ὁ Ιουδα Φυλή , καί ἐκ αἷμα ὁ Δαυίδ . ἔχω μέν γάρ κατά σάρξ γέννησις ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος , ἐπιγράφω δέ πατήρ ὁ Ιωσήφ . ἄμφω δέ εἰμί ὁ Ιουδα Φυλή , ἐκ ὅς ᾿ιεννυω καί Δαυίδ . ἄλλος οὐ εἄν ἔχω , ἴσως εἴρω , ὁ τεκνόω αὐτός καταδείκνυμι παρθένος ἐκ αἷμα ὁ Δαυίδ , ἤγουν ἐκ Φυλή Ιουδα ; πείθω δέ σύν ὁ ἐκ ἱερός εἰς οὗτος Γράμμα . οὐ ἀνεπιτήδευτος εἰμί ὁ ἐκ Ισραήλ , ὁ ἐκ ὅς εἄν τις αἱρέω Φυλή εἰσφέρω τις πρός γαμικός κοινωνία , ἀλλά εἰμί ἀνάγκη καί οὐ ἑκούσιος αὐτός , ὁ ἐκ ὁ οἰκεῖος ἄγω Φυλή : καί νόμος ὁ θεός ὁ χρήσιμος κατακρατύνω . γράφω γάρ οὕτως ἐν ὁ καλέω Ἀριθμός : ἐν δέ καί οὗτος ὁ ὁ πάνσοφος Μωσῆς εἰμί βιβλίον : καί ἐντέλλω Μωσῆς ὁ υἱός Ισραήλ διά πρόσταγμα κύριος , λέγω : οὖον ἀρέσκω ἕκαστος αὐτός , εἰμί γυνή : πλήν ἐκ ὁ δῆμος ὁ πατήρ αὐτός εἰμί γυνή : καί οὐ περιστρέφω κληρονομία ὁ υἱός Ισραήλ ἀπό Φυλή ἐπί φυλή , ὅτι ἕκαστος ἐν ὁ κληρονομία ὁ Φυλή ὁ πατήρ αὐτός προσκολλάω ὁ υἱός Ισραήλ . καί πᾶς θυγάτηρ ἀγχιστεύω κληρονομία ἐκ ὁ Φυλή υἱός Ισραήλ , ἐν ὁ ἐκ ὁ δῆμος ὁ πατήρ αὐτός , εἰμί γυνή , ἵνα ἀγχιστεύω ὁ Ισραήλ ἕκαστος ὁ κληρονομία ὁ πατρικός αὐτός . ἄρα σύ δοκέω κἀν διά ὅδε ὁ νόμος συναινέω λοιπός ὡς ἐκ εἷς εἰμί ἄμφω Φυλή , Ιωσήφ τε καί ὁ Παρθένος , ὁ ᾿ιουδαιφημι : ὑπερβαίνω δέ ὁ βάσανος : οὐκοῦν ἐπί μήv εἰς οὗτος θρασύς ὁ λόγος αὐτός , ὥστε καί εἰσάπαν ὁ γε ἔκω ἐπί αὐτός , καί ὁ ὁ ἐνανθρώπησις τρόπος ὁ Μονογενώ , κατασείω ἀποτολμάω , καί αὐτός δέ ὁ Λόγος ὁ ὕπαρξις . εἷς γάρ δή καί μόνος θεός ὁ πατήρ , ὁ Ἰεραφάντην Μωσῆς διαδέω φημί , καί μήv καί ὁ , μετά αὐτός γίγνομαι ἅγιος προφήτης , ἐπαριθμέω δέ αὐτός