cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0437.2
Ἐνισταφῶν δὲ μετὰ τοῦτο , καὶ τὴν ἁγίαν τε καὶ θεόπνευστον κατασώπτοντι Γραφήν , ἐπεὶ τοι τῇ Ἑβραίων συντείνεται γλώττῃ , φαῖν ἂν , οἶμαι , τὸς Ἄρ’ οὖν , ὦ κράτιστε , συγκαταφέξεις αὐτῇ καὶ τὰς ἑτέρας τῶν γλωσσῶν , αἵπερ ἂν εἰεν τῆς Ἑλλήνων ἐξομοιοῦνται , καὶ ταύταις ἐναριθήσεις πάντως πού τὴν σὴν , ἣν δὴ καὶ παποίησαι περὶ πολλοῦ · τὴν τῶν Ἀυσονίων φημί · Καίτοι πῶς οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν , ὡς εὐστοχῶν μὲν ὁρσεῖας τὴν Ἑλλάδα φωνὴν καταλο - B γισαίμεθα ἂν ἡμίστα γε , ὀρθὰ καὶ εἰκότα φρονεῖν ἡρμένοι · Μίαν δὲ καὶ αὐτὴν γενέσθαι γλωσσῶν , ἀρρήτων δυνάμεως Θεοῦ κατατεμνομένων κατὰ καιροὺς εἰς πολὺδρον τὴν , τῶν τὸν οὐρανομηκὲ πύργον ἐγυησαμένων . Ἥφθησαν μὲν γὰρ , κατὰ τὸ εἰκός , οἱ Ἕλληνες λογιάδες , εὐρεταὶ γενέσθαι τῆς καλλιεπείας αὐτοῦ , καὶ τὰ ἀφράστου δυνάμεως ἔργα ταῖς σφῶν αὐτῶν ἐκνενομηκασί κεφαλαίς . Ἐπαρᾶται δὲ αὐτοῖς λέγων ὁ μακάριος Δαβὶδ · « Ἐξολοθεύσει Κύριος πάντα τὰ χεῖλη τὰ δόλια , καὶ γλώσσας μεγαλορρήμονα , τοὺς εἰπόντας · Τὴν γλῶσσαν ἡμῶν μεγαλυνώμεν , τὰ χεῖλη ἡμῶν παρ’ ἡμῖν ἐστι · οὗ τούτεστιν , Ἥμεις εὐρεταὶ γεγόναμεν τῆς καλλιεπείας . Οὐκοῦν θεόδοτοι μὲν αἱ γλῶσσαι · καὶ τάχα πού τὸ ἑκάστης κάλλος ἐξαιρετον τὸ γε ἦχον ἐπ’ αὐτῇ · δεῖσθαι μαστον δὲ παρ’ ἑκαίνης εἰς ἥχῳ γενέσθαι τὴν Ἀτθίδα φαγμὸν . Ὀνησατο δ’ ἐν οὐδὲν αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ μέτρον τοὺς κεχρημένους εἰς γε τὸ εἶναι σεπτούς , καὶ τὴν τῆς εὐφίας εἶναι τρίβον Ἡ οὐχ ὅρᾳ ; τούτουσι , τοὺς ἐν ταῖς σκηναῖς ἀλοῦντας τε καὶ κιθαρίζοντας τοὺς ταῖς εὐφημίαις κατακληλὶν εἰωθότας τοὺς τῶν ἀδομένων φιλακροάμενας , ἀλλ’ εἰσὶν ἔσθ’ ὅτε τῶν κατεφεγμένων καὶ ταῖς ἐκ νόμων αἰτίαις ἔνοχον διαβιούντες ζωήν · οὐκοῦν ὅτι μὲν καλλιεπείας εἰσάπαν ἤκουσι μέτρον ἐπαινέσαι τις ἂν αὐτούς · ὅτι δὲ μὴ τῶν ἀρίστων ἀπηρτηνται σπουδασμάτων , καταμυμήσατο καὶ εἰκῶς . Παιδία γε μὴν τοῖς ἱεροῖς ἀντεγραμμένα Γράμμασι γένοιτο ἂν εὐθὺς τῶν ὅτι μάλιστα θεωριλεστάτων , κἂν εἰ μὴ ὀρθῶν προσὼν αὐτοῖς τὸ ἐν λόγῳ ἐντερίδες . Ἄνδραπόδων δὲ αὐτὰ φησι κατ’ οὐδὲνα τρόπον διενεγκεῖν , ὅτι μὴ ἔχει τὸ εὐλγῶτον , ἐν τούτῳ τάχα πού καὶ μόνον τινὲς τὸ χρήναι θαυμάζοντας , τῆς γε μὴν ἑτέρας ἀπάσης ἀλογίας ἀρετῆς , δι’ ἧς ἂν γένοιτο τις καὶ Θεῷ γνώριμος , καὶ τῆς εἰς ἄκρον εὐχλείας ἐν καλῷ . Οὐκοῦν διδασκᾶτο , πότερα δὴ θαυμάζεις , τὸν εὐφῆ τε καὶ ἐπιτίστατον , κἂν ἐπερ τις εἴη βελυρὸς τοὺς τρόπους , ἤχουν τὸν ἐπικεῖ καὶ κόσμιον , κἂν εἰ μὴ τις εἴη λαμπρὸς τοὺς λόγους . Ἀπὸ μὲν τοίνυν τῶν ἱερῶν γραμμάτων τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , πάντα τρόπου ἀρετῆς πεπαιδεύμεθα χρώμεθα δὲ τοῖς Ἑλλήνων λόγοις , οἷον τι προγύμνα -
Lemmas: Ἐνισταφῶν δέ μετά οὗτος , καί ὁ ἅγιος τε καί θεόπνευστος κατασώπτοντι γραφή , ἐπεί ὅς ὁ Ἑβραῖος συντείνω γλῶσσα , φαίνω εἄν , οἴομαι , τός ἄρα οὖν , εἰμί ἀγαθός , συγκαταφεύγω αὐτός καί ὁ ἕτερος ὁ γλῶσσα , ὅσπερ εἄν ἄγω ὁ Ἕλλην ἐξομοιόω , καί οὗτος ἐναρίζω πάντως πού ὁ σός , ὅς δή καί ποιέω περί πολύς · ὁ ὁ Αὐσονία φημί · καίτοι πῶς οὐ ἀληθής εἶπον , ὡς εὔστοχος μέν ὄρνυμι ὁ Ἑλλάς φωνή καταλέω - B γισαιμεθη εἄν ἡμίστα γε , ὀρθός καί εἰκός φρονέω ἀείρω · μία δέ καί αὐτός γίγνομαι γλῶσσα , ἄρρητος δύναμις Θεός κατατέμνω κατά καιρός εἰς πολὺδρον ὁ , ὁ ὁ οὐρανομηκὲ πύργος ἐγγυάω . ἅπτω μέν γάρ , κατά ὁ εἰκός , ὁ Ἕλλην λογιάδης , εὑρετής γίγνομαι ὁ καλλιέπεια αὐτός , καί ὁ ἄφραστος δύναμις ἔργον ὁ σφεῖς αὐτός ἐκνενομηκασί κεφαλή . ἐπαράομαι δέ αὐτός λέγω ὁ μακάριος Δαυίδ · « εξολοθεω Κύριος πᾶς ὁ χεῖλος ὁ δόλιος , καί γλῶσσα μεγαλορρήμων , ὁ εἶπον · ὁ γλῶσσα ἐγώ μεγαλύνω , ὁ χεῖλος ἐγώ παρά ἐγώ εἰμί · ὅς τουτέστιν , ἐμέω εὑρετής γίγνομαι ὁ καλλιέπεια . οὐκοῦν θεόδοτος μέν ὁ γλῶσσα · καί τάχα πού ὁ ἕκαστος κάλλος ἐξαίρω ὁ γε ἦχος ἐπί αὐτός · δήω μαστός δέ παρά καίνω εἰς ἄγω γίγνομαι ὁ Ἀτθίς φαγμὸν . ὀνίνημι δέ ἐν οὐδείς αὐτός δή οὗτος καί μέτρον ὁ χράομαι εἰς γε ὁ εἰμί σεπτός , καί ὁ ὁ εὐφία εἰμί τρίβω ὁ οὐ ὁράω ; τοῦτος , ὁ ἐν ὁ σκηνή ἀλέω τε καί κιθαρίζω ὁ ὁ εὐφημία κατακληλὶν εἴωθα ὁ ὁ ἀείδω φιλακροάμενας , ἀλλά εἰμί ἔστω ὅτε ὁ καταφέρω καί ὁ ἐκ νόμος αἴτιος ἔνοχος διαβιόω ζωή · οὐκοῦν ὅτι μέν καλλιέπεια εἰσάπαν ἥκω μέτρον ἐπαινέω τις εἄν αὐτός · ὅτι δέ μή ὁ Ἀρίστων ἀπαρτάω σπούδασμα , καταμύω καί ἵημι . παιδία γε μήv ὁ ἱερός ἀντιγράφω Γράμμα γίγνομαι εἄν εὐθύς ὁ ὅτι μάλιστα θεωριλεστάτων , κἀν εἰμί μή ὀρθός πρόσειμι αὐτός ὁ ἐν λόγος ἐντερίς . ἀνδράποδον δέ αὐτός φημί κατά οὐδείς τρόπος διαφέρω , ὅτι μή ἔχω ὁ εὐλγῶτον , ἐν οὗτος τάχα πού καί μόνος τις ὁ χρή θαυμάζω , ὁ γε μήv ἕτερος ἀπασάω ἀλογία ἀρετή , διά ὅς εἄν γίγνομαι τις καί Θεός γνώριμος , καί ὁ εἰς ἄκρος εὔκλεια ἐν καλός . οὐκοῦν διδάσκω , πότερος δή θαυμάζω , ὁ Εύφη τε καί επιτιστατος , κἀν ἐπιρρέω τις εἰμί βελυρὸς ὁ τρόπος , ἠχέω ὁ ἐπίκειμαι καί κόσμιος , κἀν εἰμί μή τις εἰμί λαμπρός ὁ λόγος . ἀπό μέν τοίνυν ὁ ἱερός γράμμα ὁ θεόπνευστος γραφή , πᾶς τρόπος ἀρετή παιδεύω χράω δέ ὁ Ἕλλην λόγος , οἷος τίς προγυμνος -