cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0484.1
καὶ οὐ προσκυνήσετε αὐτοῖς , καὶ οὐ λατρεύσετε αὐτοῖς ἐτι , ἀλλ' ἡ τῷ Κυρίῳ , ὃς ἀνήγαγεν ὑμᾶς ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ τῇ μεγάλῃ , καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ . » Οὐς δὲ ἔφη Μωϋσῆς , συμβαλεῖν καὶ πατρογονίας καὶ λαχῶν , ὁ θεὸς ψάλλει Δαβὶδ · « Ἐξἀπέστειλε τὸν λόγον αὐτοῦ , καὶ ἴασατο αὐτούς . » Οὐκοῦν διὰ τοῦ θείου λεληθῶται λόγου , καὶ ἀρρωστημάτων ἀπελήλακται ψυχικῶν ὁ ἀρχαῖος Ἰσραήλ . Ὅτι δὲ καὶ Κύριον ὀνομάζει τὸν Υἱὸν ὁ Μωϋσῆς , Κύριον εἰδὼς ὑπάρχειν καὶ αὐτὸν τὸν Πατέρα , καταθρήσει τις ἐκ ἀπὸ γε τῶν γεγραμμένων ἐν τῇ Ἑξόδῳ . Ἔχει γὰρ οὕτως : « Καὶ ὀρθρίσας Μωϋσῆς , ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος τὸ Σινά , καθὼς συνέταξεν αὐτῷ · καὶ ἔλαβε Μωϋσῆς τὰς πλάκας τὰς λίθινας , καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ , καὶ παρέστη ἐκεῖ , καὶ ἐλάλησεν τῷ ὀνόματι Κυρίου · καὶ παρῆλθε Κύριος ἀπὸ προσώπου Κυρίου . » Ποῖος οὖν ἄρα ἐλάλησεν Κύριος ἐν ὀνόματι Κυρίου ; καὶ ποῖος παρῆλθε Κύριος ἀπὸ προσώπου Κυρίου ; Ἡ ὅηλον ὅτι πάντως πού πιστεύσομεν ἐν Υἱῷ φαίνεσθαι τε καὶ λαλεῖν τὸν Πατέρα ; Ἄρ' οὖν δύο Κύριοι , καὶ τοῦτο διηρημένα , ὡς ἐν νοηθεῖν καὶ ἄνθρωποι δύο ; Ἡκιστὰ γε . Κυριότης γὰρ καὶ θεότης μία Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἁγίου Πνεύματος · πλὴν ὅτι τῶν ὀνομασμένων ἑκάστου ἐν ὑποστάσει νοεῖται τῇ καθ' ἑαυτό , καταδεικνύει πανταχῇ τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , τὰ τῆς μιᾶς φύσεως ἴδια καὶ ἰδιαίτερα , καὶ ἑκάστῳ τελείως προστεφυκέναι διδάσκον . Καὶ γοῦν ὁ Υἱὸς ὡς ὅλην ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ Πατρὸς ἰδιότητα φυσικήν , καὶ αὐτὸς δὲ ὑπάρχων ἐν Πατρὶ μεθ' ὧν ἔχειν νοεῖται , φησὶν ἐναργῶς πρὸς αὐτόν , ὅτι « Πάντα τὰ ἐμὰ , σά ἐστι , καὶ τὰ σά , ἐμὰ . » Καὶ πάλιν · « Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ , ἐμὰ ἐστι . » Ὡλεισταχοῦ τοιγαροῦν , καὶ οὐ καθ' ἕνα τρόπον , τοῦ πανσοφου Μωϋσέως κατασημαίνοντος τὸν Υἱόν , παυσάσθω λέγων · Ὁ δὲ υἱὸς πολλοὺς ὀνομάζων Θεοῦ , καὶ τούτους οὐχ ἀνθρώπους , ἀγγέλους δέ , τὸν Μονογενῆ λέγω Θεοῦ , ἢ Υἱὸν Θεοῦ , ἢ ὅπως καλεῖται , εἰπερ ἔγινωσκεν , οὐχ ἂν εἰς ἀνθρώπους ἐμήνυσεν ; Διαμεμήνυκεν , ὦ σοφέ , καὶ μάλᾳ πλειστάκισ , καὶ σαφῶς · σὺνιγ γε μὴν αὐτὸς ἡκιστὰ γε , καὶ τοῦ γεγραπὸτος καὶ μάλᾳ ὀρθῶς · « Κύριον τὸν Θεὸν σου προσκυνήσεις , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις , » καὶ ὅσα τούτοις ἐστὶ συμβαίνοντα . Εἶτα πρὸς ἀναίρεσιν τοῦ Υἱοῦ , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον πρὸς ἀνατροπὴν τῶν σῶν εἰρησθαι θεῶν τὰ τοιαῦτα νομίσας , οὐ κατέδειξας εἰπεῖν · Ὁ οὖν Μωϋσῆς πολλὰ τοιαῦτα καὶ πολλοχῶ λέγει · « Κύριον τὸν Θεὸν σου φοβηθήση , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . » Πῶς οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς Εὐαγγέλοις παραδίδωται προστάττων · « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ; » Πειθὼ τούτων καὶ πρὸς γε ἡμῶν αὐτός . Πῶς , εἴπ᾿ μοι , Μωϋσέως καὶ προφητῶν τὴν ἁγίαν καὶ ὁμοούσιον ὁμολογούντων Τριάδα , καὶ τῶν σῶν λογάδων οὐχ ἠγνοηκότων τὸ χρήμα , σκληρὰν τε καὶ ἀνούθητον τὴν ἀγερωχίαν οὐχ ὁῖσθα παθῶν ; ἀρχι -
Lemmas: καί οὖον προσκυνέω αὐτός , καί οὖον λατρεύω αὐτός ἔτι , ἀλλά ὁ ὁ κύριος , ὅς ἀνάγω σύ ἐκ ὁ Αἴγυπτος ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός ὁ μέγας , καί ἐν βραχύς ὑψηλός . » οὖς δέ φημί Μωϋσῆς , συμβάλλω καί πατρογονίας καί λαγχάνω , ὁ θεός ψάλλω Δαυίδ · « ξαποστέλνω ὁ λόγος αὐτός , καί ἰάομαι αὐτός . » οὐκοῦν διά ὁ θεῖον λανθάνω λόγος , καί ἀρρώστημα ἀπέρχομαι ψυχικός ὁ ἀρχαῖος Ἰσραήλ . ὅτι2 δέ καί κύριος ὀνομάζω ὁ υἱός ὁ Μωϋσῆς , κύριος εἰδοί ὑπάρχω καί αὐτός ὁ πατήρ , κατάτρησις τις ἐκ ἀπό γε ὁ γράφω ἐν ὁ Ἔξοδος . ἔχις γάρ οὕτως : « καί ὀρθρίζω Μωϋσῆς , ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος ὁ Σινά , καθώς συντάσσω αὐτός · καί λαμβάνω Μωϋσῆς ὁ πλάξ ὁ λίθινος , καί καταβαίνω Κύριος ἐν νεφέλη , καί παρίστημι ἐκεῖ , καί λαλέω ὁ ὄνομα κύριος · καί παρέρχομαι Κύριος ἀπό πρόσωπον κύριος . » ποῖος οὖν ἄρα λαλέω Κύριος ἐν ὄνομα κύριος ; καί ποῖος παρέρχομαι Κύριος ἀπό πρόσωπον κύριος ; ὁ ὅλος ὅτι πάντως πού πιστεύω ἐν υἱός φαίνω τε καί λαλέω ὁ πατήρ ; ἄρα οὖν δύο κύριος , καί οὗτος διαιρεμένος , ὡς ἐν νοέω καί ἄνθρωπος δύο ; ἥκιστος γε . κυριότης γάρ καί θεότης εἷς πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα · πλήν ὅτι ὁ ονομασμένος ἕκαστος ἐν ὑπόστασις νοέω ὁ κατά ἑαυτοῦ , καταδεικνύω πανταχῇ ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , ὁ ὁ εἷς φύσις ἴδιος καί ἴδιος , καί ἕκαστος τέλειος προστύφω διδάσκω . καί γοῦν ὁ υἱός ὡς ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ πατήρ ἰδιότης φυσικός , καί αὐτός δέ ὑπάρχω ἐν πατήρ μετά ὅς ἔχω νοέω , φημί ἐναργής πρός αὐτός , ὅτι « Πάν ὁ ἐμός , σός εἰμί , καί ὁ σός , ἐμός . » καί πάλιν · « Πάν ὅσος ἔχω ὁ Πατήρ , ἐμός εἰμί . » Ὡλεισταχοῦ τοιγάρ , καί οὖον κατά εἷς τρόπος , ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς κατασημαίνω ὁ υἱός , παύω λέγω · ὁ δέ υἱός πολύς ὀνομάζω Θεός , καί οὗτος οὐ ἄνθρωπος , ἄγγελος δέ , ὁ Μονογενεύς λέγω Θεός , ἢ υἱός Θεός , ἢ ὅπως καλέω , εἰ γιγνώσκω , οὐ εἄν εἰς ἄνθρωπος μηνύω ; διαμηνύω , εἰμί σοφός , καί μάλα πλειστάκις , καί σαφῶς · σὺνιγ γε μήv αὐτός ἥκιστος γε , καί ὁ γράφω καί μάλα ὀρθῶς · « κύριος ὁ θεός σύ προσκυνέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω , » καί ὅσος οὗτος εἰμί συμβαίνω . εἶτα πρός ἀναίρεσις ὁ υἱός , καί οὐ δή μᾶλλον πρός ἀνατροπή ὁ σός εἴρω θεός ὁ τοιοῦτος νομίζω , οὖον καταδείκνυμι εἶπον · ὁ οὖν Μωϋσῆς πολύς τοιοῦτος καί πολλοχῶ λέγω · « κύριος ὁ θεός σύ φοβέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω . » Πῶς οὖν ὁ Ἰησοῦς ὁ εὐαγγελέω παραδίδωμι προστάσσω · « πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ; » Πειθώ οὗτος καί πρός γε ἐγώ αὐτός . Πῶς , εἶπον ἐγώ , Μωϋσῆς καί προφήτης ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος ὁμολογέω Τριάς , καί ὁ σός λογάς οὐ ἀγνοέω ὁ χρήμα , σκληρός τε καί ἀνοέω ὁ ἀγερωχία οὐ οἶδα πάθος ; ἀρχι -