cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0401.1
σφοδρότερον μὴν εἶναι , ἀδίκων δὲ μὴ προσ-εἶναι . Ἡ γὰρ ταῖς γαματαῖς , ἢ ταῖς κοιναῖς χρή-σθαι μύθαις . Ἄνδὸ δὲ σχεῖν γυναῖκας ὅμα , Σανθ-ίᾳπην μὲν πολιτέαν καὶ κοινοτέραν πως , Μυρτώδὲ Ἀριστειδῶν θυγατέριδην τοῦ Ἀναξιμάχου . Καὶτὴν μὲν Σανθίᾳπην περιπλακείσαν λαθεῖν , μὴ ἡςἑαυτῷ Δαμαρολίης ἐγένετο · τὴν δὲ Μυρτώ , γάμῳ,ἐξ ἧς Σωφρόνισκος καὶ Μερίδερσος . Εἶτα τί πρὸςτοῦτο φαῖν ἄν ὁ τὸν Σωκράτην τεθαυμακώς ; Καθὰ μὲνγὰρ αὐτοὶ φασιν , σφοδρότερος ἦν περὶ τὰ ἀφροδίσια,καταφερόμενος δὲ δι’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων , ὡς εἰςτις ἄγαν λῆνους τε καὶ ἀκρατής , καὶ χόρον εἰδὼςοὐδὲν ἄν ἐπὶ γε ταῖς οὕτω βδελυρωταῖς ἡδοναῖς·ὅς γε , δυοῖν αὐτῷ γαμεταῖν , οὐδ’ ἐν κόσμῳ τάχα πουσυνηρμοσμέναιν , συνεπλέκετο καὶ ἄλλαις , αἰσχρῶς δη-λονότι καὶ μισοθαυνοῦσι γυναιξί , καὶ τὴν τοῦ σώματοςὑπάρ ὧνιν προθεῖσι τοῖς ἐρασταῖς . Καίτοι πῶς οὐχἀλλότριον ταυτὶ πολιτείας τῆς ἐμπειοσώφου καὶ πρα-κτικῆς ἀρετῆς ; Ἄρ’ οὖν ἐπιτίμα τοῖς νέοις , εἰ ζηνἔλοιτο παρὰ τὸ εἰκός ; Εἶτα ποῖος ἄν αὐτῷ πρὸςἐκείνους εἴ ἐπεκοίτο λόγος , ὅτε λευκὴ πολίᾳ κατ-ηθισμένος , τοὺς οὕτω μυσσοῦντάτους ἐγχειρίσασινοὐχ ἁλίσαν μόνον , ἀλλὰ γὰρ ἤδη καὶ τυραννοῦμενοννοῦν ἔχων ἀκοντὶ διεφαινέτο ; Ἐπιθυμὴν δὲ πουκαὶ διὰ τῆς τοῦ Πλάτωνος συγγραφῆς , τὸν ἐπιτη-δεῖων τινὰ πρὸς αὐτὸν εἶπαι · Πόθεν , ὦ Σώκρατες ; μῶν ἀπὸ πυνηρησίου τῆς Ἀλκιβιάδου ὥρας ; Εἰὲν τὰ μέν δὴ Σωκράτους ἐν τούτοις . Πολυπραγμο-νιῶν δὲ τὰ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος , εἰ μὴ τεθαύμακεκαὶ αὐτὸς τὰ Σωκράτους , καὶ τὸ ἀκρατὲς εἰς ὁρέξειςσυμπεπονθὸς αὐτῷ διὰ τῶν ἰδίων ἀλισεται λόγων.Ἐν μὲν γὰρ τῷ Φιλίδῳ φησιν · Ἡδονὴ μὲν γὰρπάντων ἀλαζονέστατον . Ὅς δὲ λόγος , καὶ ἐν ταῖςἡδοναῖς ταῖς περὶ τὰ ἀφροδίσια , αἱ δὴ μέγισται δο-κοῦσιν εἶναι , καὶ ἡ ἐπιπορεῖν συγγνώμην εἴληφεπαρὰ θεῶν , ὡς καθάπερ παίδων τῶν ἡβούν , νοῦνοὐδὲ τὸν ὀλίγιστον κεκτημένων . Ἐν δὲ γε τῷ Συμ-ποσίῳ · Ὁ δὲ δεινότατον , ὡς λέγουσιν οἱ πολ-λοὶ , ὅτι καὶ ὁμνόντι μόνῳ συγγνῶμην παρὰ θεῶνἐχέτω τὸν ὄρκον . Ἀφροδίσιον γὰρ ὄρκον οὐγασιν εἶναι . Οὕτω καὶ θεοὶ καὶ ἄνθρωποι πεποιή-κασι πᾶσαν ἐξουσίαν τῷ ἔρωτι . Αἰσχύνεται μὲνοὖν , κατὰ τὸ εἰκός , καὶ τοὺς ἑαυτοῦ λόγους ἐπερυ-θριζ , καὶ ἑτέρων εἶναι φησιν αὐτούς , ἐπαινεῖ δὲ ὅτιτὸ χρήμα πῶς ἐστιν ἀμφιβαλεῖν ; Ἐπετίμησε γὰρτοῖς ὧδε φρονεῖν ἐλομένοις οὐδαμῶς . Ὁ φιλοσόφωνμαθημάτων ! Ὅς πολὺ λίαν ἐνεστὶν αὐτοῖς τὸ ὀνησι-φόρον , ἀνακόπτουσι τῶν νέων τὰς ἡδονάς , τὸν σώ-φρονα καὶ ἐπιστηλὴ διαζὴν ἀναπαίδοισι βίον . Εἰ δὴσυνεῖν , ὅτι καὶ θεοὶ συγγνῶμονες τοῖς ἐρωσὶν εἰσι,κἂν εἰ γένοιτο πως ἢ γυναικῶν ἢ παίδων ἀδοῖοι τεκαὶ ἀκρατεῖς ἐρασταί , πᾶν τε καὶ πάντως ἀνεῖταισφισι τὸ ἐξεῖναι μέν’ ἐξουσίας , εἴπερ ἔλοιτο , καὶψευδομεν . Καίτοι τῆς εἰς θεὸν εὐσεβείας οὐδὲς ἄνγένοιτο καιρός , καθ’ ὃν ἄν εἴη τὸ ῥᾳθυμεῖν ἀξίμιον.Εἶτα πῶς ἔδει τὸν οὕτω λαμπρὰν ] καὶ διαβόητονλαγχάνειν τὴν δόξαν ἐπὶ γε τῷ δύνασθαι , καὶ μὴ καὶεἰδέναι φιλοσοφεῖν , παραβήματι κατόπιν αἰσχρὰς καὶμεμωμημένης ἡδονῆς τὴν εἰς τὸ Θεῖον αἰδῶ ; Κλ -
Lemmas: σφοδρός μήv εἰμί , ἄδικος δέ μή προΐημι . ὁ γάρ ὁ γαματαῖς , ἢ ὁ κοινός χράω μύθη . Ἄνδὸ δέ ἔχω γυνή Όμα , σανθ-ιαπειμι μέν πολιτις καί κοινός πως , Μυρτώ Ἀριστείδης θυγατέριδην ὁ αναξιμαχομαι . Καΐτης μέν σανθιαπειμι περιπλέκω λανθάνω , μή ἑαυτός Δαμαρολίης γίγνομαι · ὁ δέ Μυρτώ , γάμῳ,ἐξ ὅς Σωφρονίσκος καί Μερίδερσος . εἶτα τίς πρόσειμι φαίνω ἄν ὁ ὁ Σωκράτης θαυμάζω ; καθά μὲνγὰρ αὐτός φημί , σφοδρός εἰμί περί ὁ ἀφροδίσια,καταφερόμενος δέ διά αὐτός ὁ πρᾶγμα , ὡς εἰμί ἄγαν λῆνος τε καί ἀκρατής , καί χόρος εἰδὼςοὐδὲν ἄν ἐπί γε ὁ οὗτος βδελυρωταῖς ἡδονή γε , δύο αὐτός γαμετή , οὐδέ ἐν κόσμος τάχα πουσυνηρμοσμέναιν , συμπλέκω καί ἄλλος , αἰσχρῶς δηλονότι καί μισοθαυνους γυνή , καί ὁ ὁ σωματοςυπαρα Ἄβρων προτίθημι ὁ ἐραστής . καίτοι πῶς οὐχἀλλότριον οὗτος πολιτεία ὁ ἐμπειοσώφου καί πρακτικός ἀρετή ; ἄρα οὖν ἐπιτιμάω ὁ νέος , εἰμί ζηλόω παρά ὁ εἰκός ; εἶτα ποῖος ἄν αὐτός προςεκεινοος εἰμί πέκω λόγος , ὅτε λευκός πολιός κατοικέω , ὁ οὗτος μυσσοῦντάτους ἐγχειρίζω ἁλίζω μόνος , ἀλλά γάρ ἤδη καί τυραννέω ἔχω ἀκοντί διαφαίνω ; επιθυμεις δέ πουκή διά ὁ ὁ Πλάτων συγγραφεύς , ὁ ἐπιτήδειος τις πρός αὐτός εἶπον · πόθεν , εἰμί Σωκράτης ; μῶν ἀπό πυνηρησίου ὁ Ἀλκιβιάδης ὥρα ; ἄγω ὁ μέν δή Σωκράτης ἐν οὗτος . Πολυπραγμονία δέ ὁ αὐτός ὁ Πλάτων , εἰμί μή θαυμάζω αὐτός ὁ Σωκράτης , καί ὁ ἀκρατής εἰς ὁρέξειςσυμπεπονθὸς αὐτός διά ὁ ἴδιος αλισετα λόγων.Ἐν μέν γάρ ὁ Φιλίδης φημί · Ἡδονή μέν γράπας ἀλαζών . ὅς δέ λόγος , καί ἐν ταιςηδοναιας ὁ περί ὁ Ἀφροδίσιος , ὁ δή μέγας δοκέω εἰμί , καί ὁ επιεπορον συγγνώμη εἴληφεπαρὰ θεός , ὡς καθάπερ παῖς ὁ ἡβάω , Νουνού ὁ ὀλίγιστος κτάομαι . ἐν δέ γε ὁ Συμπόσιος · ὁ δέ δεινός , ὡς λέγω ὁ πολύς , ὅτι καί ὁμνόντι μόνος συγγνώμη παρά θεῶνἐχέτω ὁ Ὅρκος . Ἀφροδίσιος γάρ Ὅρκος οὐγασιν εἰμί . οὕτως καί θεός καί ἄνθρωπος ποιέω πᾶς ἐξουσία ὁ Ἔρως . αἰσχύνω μένω , κατά ὁ εἰκός , καί ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐπερυ-θριζ , καί ἕτερος εἰμί φημί αὐτός , ἐπαινέω δέ ὅστις χρήμα πῶς εἰμί ἀμφιβάλλω ; ἐπιτιμάω γράτος ὧδε φρονέω αἱρέω οὐδαμῶς . ὁ φιλοσόφωνμαθημάτων ! ὅς πολύς λίαν ἔνειμι αὐτός ὁ ὀνησιφόρος , ἀνακόπτω ὁ νέος ὁ ἡδονή , ὁ σώφρων καί ἐπιστέλλω διαζῶ αναπαιδοις βίος . εἰμί δασύνω , ὅτι καί θεός συγγνώμων ὁ Ἔρως εἰσέρχομαι εἰμί γίγνομαι πως ἢ γυνή ἢ παῖς ἀδέω τεκαὶ ἀκρατής ἐραστής , πᾶς τε καί πάντως ανειταιος ὁ ἔξεστι μένω ἐξουσία , εἴπερ αἱρέω , καιψευδω . καίτοι ὁ εἰς θεός εὐσέβεια οὐδή ἀνάγω καιρός , κατά ὅς ἄν εἰμί ὁ ῥᾳθυμέω ἀξίμιον.Εἶτα πῶς ἐσθίω ὁ οὗτος λαμπρός ] καί διαβόητονλαγχάνειν ὁ δόξα ἐπί γε ὁ δύναμαι , καί μή καιοιδα φιλοσοφέω , παράβημα κατόπιν αἰσχρός καὶμεμωμημένης ἡδονή ὁ εἰς ὁ θεῖον αἰδώς ; Κλ -