cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0305.1
παρχρωσμένη . Τῶν γε μὴν ἐτέρων πτισμάτων , οὐδὲ ὁ παράπαν ἀνόμαστε θεός . Ὅτι γὰρ οὔτε ζῶν ἐστιν ὁ οὐρανός , ἤγουν ὁ κόσμος ἀπλῶς , οὔτε μὴν ἐμψυχος ὅλος · κἂν εἰ μὴ τις ἔλοιτο λέγειν τῶν τελούντων ἐν ἡμῖν , ἀπόχρη πρὸς ἕκαστον , καὶ δίχα τῶν ἄλλων , οὓς φασι εἶναι σοφοὺς , ὁ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος φωστήρ , Ἀριστοτέλης . Ἐφη γὰρ , ὡς ἤδη φθάσαντες διςχωρισάμεθα , οὔτε ἐμψυχον ὅλον δι' ὅλου εἶν κόσμον , οὔτε λογικόν , οὔτε νοερὸν . Ὅτι μὲν τοινυν ὅλον δι' ὅλου τὸν κόσμον , ἢ ἢ τί ποτὲ ἐστι τοῦτο τὸ πᾶν ( ἐφη γὰρ οὕτως αὐτός ) , οὔτε ἐμψυχον , οὔτε μὴν νοερὸν εἶναι λέγειν ἀρίσιν τῆς ἀληθείας ἡ δύναμις , οἴκοθεν , ὡς ἐφη , καὶ παρὰ γε τῶν οἰκειοτάτων δεῖ μάλιστα αὐτῷ , διαρραυστάτην ἔχει τὴν ἀντίστασιν . Τοὺς γε μὴν οὐκ οὐσὶν ὅλους θεοὺς ἐμψύχους , ἢ νοερούς , ὡς οὐκ ἂν ἐφη θεὸς τὸ χρήναι δημιουργεῖν , ἐκθεῖσιν ἂν ἡμῖν ἢ αὐτοῦ τοῦ πράγματος φύσις , διὰ βασάνων ἰοῦσα συμμέτρων . Τί γὰρ ὅλος καθ' ἑαυτὸν εἶναι λέγειν ἀρίσιν τῶν ὅλων Δημιουργός , ἑτέρους θεοὺς ἐνχειρίους τὸ χρήναι ποιεῖν περὶ τὴν τῶν εἰδῶν γεννῶν δημιουργίαν ; Ὀκνήσας ἄρα , φαλεν ἂν , ἢ λόγου τὰ καθ' ἡμᾶς ἀξιώσας οὐδενός , εἰεν ἢ ὧν , ὡς γε οἶμαί , ταυτὶ τῆς ἀνωτάτω πᾶσιν οὐσίας ἀλλοτρίαν παντελῶς . Εἰ γὰρ ἐστιν ἀγαθὸς ὁ Δημιουργός , πῶς ἂν αὐτῷ καὶ δικαίως ἐγγενόιτο τις περὶ τινος ὅλος ; Οὐτω γὰρ , αὐτὸς ποὺ φροῖν ὁ Πλάτων , ἀγαθὸς ἢν · ἀγαθῷ δὲ φθόνος οὐδὲς περὶ οὐδενὸς ἐγγίνεται . Τὸ γε μὴν ἀπαξιώσαι λέγειν αὐτὸν , εἴη ἂν ἕτερον οὐδὲν , ἢ τῶν αὐτῷ προσόντων , καὶ ὑπεροχῶν καθορίσαι γραφήν . Πῶς δ' ἂν ἔλοιτο κρατεῖν , ὧν ἀτιμάζει τὴν γένεσιν ; τίνα δὴ τρόπον ταῖς παρ' ἡμῶν λσπρείαις ἐπιγνώσεται , εἰ μὴδὲ κείσεθι ἡμᾶς ὅλως ἐξέωσε τὴν ἀρχήν ; διὸ καὶ τιμᾶσθαι βούλεται παρ' ἡμῶν , καὶ τὸ εὐήνιον ἀπαιτεῖ , καὶ διὰ πάσης ἀρετῆς ἀφομοιοῦσθαι ἐαυτῷ τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἐθέλει . Παραδεῖξιν μὲν νῦν , καὶ μάλᾳ ῥαδίως , πλειστάς τε ὅσας καὶ ἀληθεῖς μαρτυρίας τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς . Ἐπεὶδὴ δὲ μᾶλλον εἰσιν Ἰουλιανῷ πιστὰ τὰ αὐτοῦ , γεγραμμένα σφιλ Περφύριον ἐν βιβλίῳ δευτέρῳ Περὶ ἀποχῆς ἐμψύχων , οὕτω · Θύσωμεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς , ἀλλὰ οὐσωμεν , ὡς προσήκει · θεῷ μὲν , τῷ ἐπὶ πᾶσιν , ὡς τις ἀνὴρ σοφὸς ἐφη , μηδὲν αἰσθητὸν μηδὲ θυμώδες , μήτε ἐπονομαζόντες . Οὐδὲν γὰρ ἐστιν ἐνυλον , ὁ μὴ τῇ ἀνύλῳ εὐθὺς ἐστιν ἀκάθαρτον . Διὸ οὐδὲ λόγος τοῦτο ὁ κατὰ φωνὴν οἰκείος , οὐδὲ ὁ ἕνων , ὅταν πάθει ψυχῆς ἢ μεμισμένος ( 1 ) , διὰ δὲ σιγῆς καθαρὰς καὶ τῶν περὶ αὐτοῦ καθαρῶν ἐνοιῶν θρησκεύσωμεν αὐτόν . Δεῖ δὴ ἄρα συναφέντας καὶ ὁμοιοθέντας αὐτῷ , τὴν ἐαυτῶν ἀγωγήν [ ἀναγωγήν ] θυσίαν ἱερὰν προσάγειν τῷ Θεῷ , τὴν αὐτὴν δὲ καὶ ὑμνοῦσαν ( 2 ) καὶ ἡμῶν σωτηρίαν · ἐν ἀπαθεῖ ἄρα τῆς ψυχῆς τοῦτο Θεοῦ θεωρίᾳ ἢ θυσία αὕτη τελεῖται . Τιμᾶσθαι δὴ οὖν πρὸς ἡμῶν ἐθέλει Θεός , καὶ δι' εὐαγούς πολιτείας ἀποσμηγνᾶσθαι πρὸς αὐτὸν νοερώς , ταῖς ἰδίαις ψυχαῖς τὸ αὐτοῦ κάλλος ἐγγράφοντας . Εἰτα πῶς , εἴπε μοι , ταυτὶ παρ' ἡμῶν αἰτεῖ , μονο -
Lemmas: παρχρωσμένη . ὁ γε μήv ἕτερος πτίσμα , οὐδέ ὁ παράπαν ἄνομαι θεός . ὅτι2 γάρ οὔτε ζῶ εἰμί ὁ οὐρανός , ἤγουν ὁ κόσμος ἀπλόος , οὔτε μήv έμψυχος ὅλος · κἀν εἰμί μή τις αἱρέω λέγω ὁ τελέω ἐν ἐγώ , ἀποχράω πρός ἕκαστος , καί δίχα ὁ ἄλλος , ὅς φημί εἰμί σοφός , ὁ αὐτός ὁ Πλάτων φωστήρ , Ἀριστοτέλης . φημί γάρ , ὡς ἤδη φθάνω διαχωρίζω , οὔτε ἐμψύχω ὅλος διά ὅλος εἶμαι κόσμος , οὔτε λογικός , οὔτε νοερός . ὅτι2 μέν τοίνυν ὅλος διά ὅλος ὁ κόσμος , ἢ ἢ τίς ποτέ εἰμί οὗτος ὁ πᾶς ( φημί γάρ οὕτως αὐτός ) , οὔτε ἐμψύχω , οὔτε μήv νοερός εἰμί λέγω ἀρίς ὁ ἀλήθεια ὁ δύναμις , οἴκοθεν , ὡς φημί , καί παρά γε ὁ οἰκεῖος δεῖ μάλιστα αὐτός , διαρραυστατος ἔχω ὁ ἀντίστασις . ὁ γε μήv οὐ εἰμί ὅλος θεός ἔμψυχος , ἢ νοερός , ὡς οὐ εἄν φημί θεός ὁ χρή δημιουργέω , ἐκτίθημι εἄν ἐγώ ἢ αὐτός ὁ πρᾶγμα φύσις , διά βάσανος εἶμι σύμμετρος . τις γάρ ὅλος κατά ἑαυτοῦ εἰμί λέγω ἀρίς ὁ ὅλος Δημιουργός , ἕτερος θεός ἐγχείριος ὁ χρή ποιέω περί ὁ ὁ εἶδος γεννάω δημιουργία ; ὀκνέω ἄρα , φαλός εἄν , ἢ λόγος ὁ κατά ἐγώ ἀξιόω οὐδείς , ἄγω ἢ ὅς , ὡς γε οἴομαι , οὗτος ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία ἀλλότριος παντελῶς . εἰμί γάρ εἰμί ἀγαθός ὁ Δημιουργός , πῶς εἄν αὐτός καί δικαίως ἐγγίγνομαι τις περί τις ὅλος ; οὗτος γάρ , αὐτός πού φρέω ὁ Πλάτων , ἀγαθός εἄν · ἀγαθός δέ φθόνος οὐδή περί οὐδείς ἐγγίγνομαι . ὁ γε μήv ἀπαξιόω λέγω αὐτός , εἰμί εἄν ἕτερος οὐδείς , ἢ ὁ αὐτός πρόσειμι , καί ὑπεροχή καθορίζω γραφεύς . Πῶς δέ εἄν αἱρέω κρατέω , ὅς ἀτιμάζω ὁ γένεσις ; τίς δή τρόπος ὁ παρά ἐγώ λσπρειος ἐπιγιγνώσκω , εἰμί μηδέ κεῖμαι ἐγώ ὅλως ἐξωθέω ὁ ἀρχή ; διό καί τιμάω βούλομαι παρά ἐγώ , καί ὁ εὐήνιος ἀπαιτέω , καί διά πᾶς ἀρετή ἀφομοιόω αὐτός ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐθέλω . παράδειξις μέν νῦν , καί μάλα ῥᾳδίως , πλεῖστος τε ὅσος καί ἀληθής μαρτυρία ὁ θεόπνευστος γραφή . ἐπειδή δέ μᾶλλον εἰμί Ἰουλιανός πιστόν ὁ αὐτός , γράφω σφιλ Περφύριον ἐν βιβλίον δύο περι ἀποχή ἔμψυχος , οὗτος · θύω τοίνυν καί ἐγώ , ἀλλά ουσαω , ὡς προσήκω · θεός μέν , ὁ ἐπί πᾶς , ὡς τις ἀνήρ σοφός φημί , μηδείς αἰσθητός μηδέ θυμώδης , μήτε ἐπονομάζω . οὐδείς γάρ εἰμί ένυλος , ὁ μή ὁ ἀνύλῳ εὐθύς εἰμί ἀκάθαρτος . Διὸ οὐδέ λόγος οὗτος ὁ κατά φωνή οἰκεῖος , οὐδέ ὁ ἕνος , ὅταν πάθος Ψυχή ἢ μεμισμένος ( 1 ) , διά δέ σιγή καθαρός καί ὁ περί αὐτός καθαρός ἕνος θρησκεύω αὐτός . Δεύς δή ἄρα συνάπτω καί ὁμοιόω αὐτός , ὁ ἑαυτοῦ ἀγωγή [ ἀναγωγή ] θυσία ἱερά προσάγω ὁ Θεός , ὁ αὐτός δέ καί ὑμνέω ( 2 ) καί ἐγώ σωτηρία · ἐν ἀπαθής ἄρα ὁ Ψυχή οὗτος Θεός θεωρία ἢ θυσία οὗτος τελέω . τιμάω δή οὖν πρός ἐγώ ἐθέλω Θεός , καί διά ευαγής πολιτεία ἀποσμηγνᾶσθαι πρός αὐτός νοερώς , ὁ ἴδιος Ψυχή ὁ αὐτός κάλλος εγγράφω . εἶτα πῶς , εἶπον ἐγώ , οὗτος παρά ἐγώ αἰτέω , μόνος -