cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0489.1
ἀλλάσθαι δύνασθαι φύσιν , ἐσπάναι δὲ ὥσπερ ἀεὶ καὶ ὡς οἷον ἀνέχειν τε καὶ ἀνερεῖδειν τὰ πάντα . Ἔχει δὲ ὁ λόγος , ἀναγράφειν αὐτοὺς ἀοπίδα μὲν εἰς οὐρανοῦ τύπον , διὰ τοῦ κυκλοφορεῖν . Ὑφὶν γὰρ μὴν εἰς χρόνον , ὡς μακρὸν τε καὶ πολυελικτόν , διέρποντα δὲ ἀφόρητον . Καὶ μὴν καὶ θυμὸν αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνοντες ἐνκεφάλιον ἐσχάραν , ἐναυθύντος αὐτῇ καὶ πυρός , εἶτα καρδίας ἐπιτηδεύειν . Πυθαγόρας δὲ τὴν αἰνιγματοῦδη δήλωσιν οὐκ ἀτιμάζας ἔχει , ἀλλ’ ἤν ἐν λόγῳ τὸ χρήμα αὐτῷ . Γέγραφε γὰρ ὡδὶ περὶ αὐτοῦ Πορφύριος ἐν βιβλίῳ πρώτῳ Φιλοσόφου ἱστορίας · Ἦν δὲ καὶ ἄλλο εἶδος τῶν συμβόλων τοιούτων καὶ τὰ περὶ Πυθαγορικῶν αἰνιγμάτων · Ὀρθὸν μὴ ὑπερβαίνειν , τοῦτέστι , μὴ πλεονεκτεῖν · μὴ τὸ πῦρ τῇ μαχαίρᾳ σάλειν , ὅπερ ἦν , μὴ τὸν ἀνοσίωτον καὶ τὸν ὀργιζόμενον θυμὸν κινεῖν λόγοις παρατεθημένοις · στέφανόν τε μὴ τίλλειν , τοῦτέστι , τοὺς ὁμοίους μὴ λυμαίνεσθαι · στέφανοι γὰρ πόλεων οἶκοι . Ἄλλα δὲ πρὸς τοὺς ἕτερα · μὴ καρδίαν ἐσθίειν , ὅλον , μὴ λυπεῖν δαιμόν’ ἀνίαις · μηδὲ ἐπὶ χοινοῦς καθίζεσθαι , ὅλον , μὴ ἀρῆν ζῆν · μηδὲ χειλῶδας οἰκίας δέχεσθαι , τοῦτέστι , λάλους ἀνθρώπους καὶ γλῶσσαν ἀκρατεῖς ὁμοφροσύνας μὴ ποιέσθαι · φορτίον δὲ συνανατιθέναι μὲν τοῖς βασιλῶσι , συγκαθίζειν δὲ μή , δι’ οὐ παρήκει · μηδενὶ πρὸς βαρυστόνην , ἀλλὰ πρὸς ἀρετὴν καὶ πόνους συμπράττειν . Θεὸν τε εἰκόνας ἐν δακτυλίοις μὴ φορεῖν , τοῦτέστι , τὴν περὶ θεῶν δόξαν καὶ λόγον μὴ προχείρον , μηδὲ φανερὸν ἔχειν , μηδὲ εἰς πολλοὺς περιφέρεσθαι . Ἄρ’ οὖν εἰ τοῖς ἱερογλυφικοῖς ἐνορμὴ τις γράμμασιν , ἤγουν τοῖς Πυθαγορείοις αἰνίγμασιν , εἶτα τῶν ἐμφανεστέρων οὐδὲν εἶναι λέγοι τὸ παριππεῖν ἐν αὐτοῖς , οὐκ ἂν ἔφη πρὸς τοῦτο ἀσχάλων εὐθὺς ὁ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον μέχρι δὴ μόνων ἡμῖν γραμμάτων ἰστάς · Τί δράς , ὦ οὗτος ; Μὴ γὰρ τὸν μόνον ἐνὶς τοῖς ἐμφανεστέροις τὸν νοῦν , μηδὲ οὐσάν τοῖς τοῦ βίου πράγμασι , πολυπραγμονεῖ δὲ μᾶλλον τὰ πλῆγως ὑποδηλούμενα . Ἴστω δὲ οὖν ἀδίκων τὸν νόμον , εἰ μὴ τὰ ἴσα φρονεῖν ἑποῦδακέν ἐπ’ αὐτῷ .
Lemmas: ἀλλάσσω δύναμαι φύσις , σπανός δέ ὥσπερ ἀεί καί ὡς οἷος ἀνέχω τε καί ἀνερείδω ὁ πᾶς . ἔχις δέ ὁ λόγος , ἀναγράφω αὐτός αοπιδαω μέν εἰς οὐρανός τύπος , διά ὁ κυκλοφορέω . Ὑφὶν γάρ μήv εἰς χρόνος , ὡς μακρός τε καί πολυελικτω , διέρπω δέ ἀφόρητος . καί μήv καί θυμός αἰνιγματωδῶς ὑποφαίνω ἐγκεφάλιον ἐσχάρα , ἐναύω αὐτός καί πῦρ , εἶτα Καρδία ἐπιτηδεύω . Πυθαγόρας δέ ὁ αἰνιγματοῦδη δήλωσις οὐ ἀτιμάζω ἔχω , ἀλλά ἐάν ἐν λόγος ὁ χρήμα αὐτός . γράφω γάρ ὡδί περί αὐτός Πορφύριος ἐν βιβλίον πρῶτος φιλόσοφος ἱστορία · ἦς δέ καί ἄλλος εἶδος ὁ σύμβολον τοιοῦτος καί ὁ περί Πυθαγορικός αἴνιγμα · ὀρθός μή ὑπερβαίνω , τουτέστι , μή πλεονεκτέω · μή ὁ πῦρ ὁ μάχαιρα σάλω , ὅσπερ εἰμί , μή ὁ ἀνόσιος καί ὁ ὀργίζω θυμός κινέω λόγος παρατίθημι · στέφανος τε μή τίλλω , τουτέστι , ὁ ὅμοιος μή λυμαίνομαι · στέφανος γάρ πόλις οἶκος . ἄλλος δέ πρός ὁ ἕτερος · μή Καρδία ἐσθίω , ὅλος , μή λυπέω δαίμων ἀνία · μηδέ ἐπί χοινω καθίζω , ὅλος , μή ἀμνός ζῶ · μηδέ χειλῶδας οἰκίον δέχομαι , τουτέστι , λάλος ἄνθρωπος καί γλῶσσα ἀκρατής ὁμοφροσύνη μή ποιέω · φορτίον δέ συνανατίθημι μέν ὁ βασιλός , συγκαθίζω δέ μή , διά οὖον παρήκω · μηδείς πρός βαρύστονος , ἀλλά πρός ἀρετή καί πόνος συμπράσσω . Θεός τε εἰκών ἐν δακτύλιος μή φορέω , τουτέστι , ὁ περί θεός δόξα καί λόγος μή πρόχειρον , μηδέ φανερός ἔχω , μηδέ εἰς πολύς περιφέρω . ἄρα οὖν εἰμί ὁ ἱερογλυφικός ἐνορμέω τις γράμμα , ἤγουν ὁ Πυθαγόρειος αἴνιγμα , εἶτα ὁ ἐμφανής οὐδείς εἰμί λέγω ὁ παριππεῖν ἐν αὐτός , οὐ εἄν φημί πρός οὗτος ἀσχαλάω εὐθύς ὁ ὁ Μωσαϊκός νόμος μέχρι δή μόνος ἐγώ γράμμα ἵστημι · τις δράω , εἰμί οὗτος ; μή γάρ ὁ μόνος ἔνειμι ὁ ἐμφανής ὁ νόος , μηδέ εἰμί ὁ ὁ βίος πρᾶγμα , πολυπραγμονέω δέ μᾶλλον ὁ πλήξ ὑποδηλόω . οἶδα δέ οὖν ἄδικος ὁ νόμος , εἰμί μή ὁ ἴσος φρονέω ἑποῦδακέν ἐπί αὐτός .