cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0275.1
ἡ γυνὴ σου · ; καὶ τὸ · Ἐπαναστρέψω ν ἥσω , κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὑμᾶς . » Ἄδρει δὴ σύ , ἄδρει τοὺς ὀφθέντας αὐτῷ , τρεῖς μὲν ὄντας καὶ ἰδιουστάτως ἑκάστον ὑφεστῶκτας , τῷ γε μὴν λόγῳ τῆς ὁμοουσιότητος , εἰς ἕνα συνυλημένους , καὶ τὰς διαλέξεις , οὕτω ποιείσθαι σπουδάζοντας . Ἄλλ’ αἱ μὲν τῶν τοιούτων εἰκόνες ἀμυδραὶ πῶς εἰσι , καὶ πολὺ τῆς ἀληθείας ἠττώμεναι · πλὴν τὸ χρειώδες ἔχουσι εἰς χρησγοργίαν , τὴν ἐπὶ γε , φημί , τὰ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον · διανοίας γε μὴν ταῖς καθαρωτάταις τὸ φῶς τῆς θεοπίας εἰσδύεται , καὶ ὡς ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἀνιπτάμαθὰ πως πρὸς τὰ αἰσθήσεως ἄνωτέρα , καὶ λόγων τῶν ἐν ἡμῖν τὴν δύναμιν ὑπερκειμένα . Μία μὲν γὰρ ἐστιν ὁμολογουμένως φύσις θεότητος , ἡ ἐπὶ πάντας τε καὶ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσι , κατευρύνεται δὲ νοητῶς εἰς ἀγίαν Τριάδα σκεπὴν τε καὶ ὁμοούσιον , εἰς τε Πατέρα , φημί , καὶ μένουσι καὶ τὸν Υἱόν , καὶ εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα · πλὴν εἰ καὶ ὑφεστῶκασιν ἰδίως τῶν ὁνομαζομένων ἑκάστον , τοῦτο ὑπάρχειν κατὰ ἀλήθειαν , ὅπερ εἶναι καὶ λέγεται , ἀλλ’ ὁ γε τῆς ὁμοουσιότητος λόγος , εἰς ἀπαράλλακτον αὐτὰ συναγείρει φύσιν . Γεγέννηται μὲν γὰρ Υἱὸς ἐκ τοῦ Πατρός , καὶ ἔστιν ἐν αὐτῷ ὁ Θεὸς καὶ ἐξ αὐτοῦ φυσικῶς , ἐκπορεύεται δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα , ἴδιον ἄν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καὶ ὁμοίως τοῦ Υἱοῦ · ἀγιάζει γὰρ δι’ αὐτοῦ τὸ ἀγιάζεσθαι παρὰ τῶν Θεῷ καὶ Πατρὶ . Οὐχ ἡγνόησα τοίνυν ὁ προπάτωρ Ἀβραὰμ τὸν ἐν ἁγίᾳ Τριάδι προσκυνοῦμενον , τὸν γῆς τε καὶ οὐρανοῦ καὶ τῶν ὅλων Δημιουργόν , καὶ τὸ κατὰ πάντων ἔχοντα κράτος · οἱ γε μὴν ἐξ αὐτοῦ γεγονότες , Ἰσαὰκ τε , φημί , καὶ Ἰακώβ , πεφρονήκασιν οὐχ ἑτέρως · ἀλλὰ τῆς πατρῴας ἀρετῆς κατ’ ἴχνος ἰόντες , τῆς αὐτοῦ πίστεως γεγονάσι ζηλωταί . Καὶ γοῦν Μωσῆς ὁ μακάριος , ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς Κосмоγονίας τὰ περὶ αὐτῶν ἡμῖν ἐξηγούμενος , ὡςθαι μὲν , φησί , τῷ Ἰακώβ καὶ τῶν ὅλων Θεόν , ἐμπαθόντα δὲ πρὸς ἐλπίδας αὐτῶν ἀγαθὰς εἰπεῖν · « Ἐγὼ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς σου καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ . » Ὁμολογεῖ δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Ἰακώβ λέγων · « Ἐὰν δὴ μοι Κύριος ἄρτον φαγεῖν , καὶ ἱμάτιον περιβαλεσθαι , καὶ ἔσται μοι Κύριος εἰς Θεόν . » Καὶ ταυτὶ μὲν ἀπόχρη περὶ αὐτῶν . Χρήναι δὲ φημὶ καὶ αὐτῷ λοιπὸν ἐπαινεῖν τὸν λόγον τῷ θεοποιῷ Μωσέι . Ἐνα γὰρ καὶ αὐτὸς τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς διακρύπτει Θεόν , οὐχ ἡγνοηκὼς τὸν δι’ οὗ τὰ πάντα παρήκται πρὸς γένεσιν , τὸν ζῶντὰ τε φημὶ καὶ ἐνυπόστατον Λόγον αὐτοῦ , καὶ τὸ ἐν Θεῷ τε καὶ ἐξ αὐτοῦ Πνεῦμα ζωοποιόν , τὸ δι’ Υἱοῦ τῇ κτίσει περιμόνον . Ἐση γὰρ , ὅτι « Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · » κεφαλαιωδεστέρον δὲ καὶ ὡς ἐν βραχεῖ τῷ λόγῳ γενεσιουργὸν τῶν ὅλων ἀποφήνας αὐτόν , ἐπεξεργάζεται τὸ διήγημα , καὶ δέδειχεν ὅτι διὰ ζῶντος Λόγου τοῦ κρατοῦντος πάντων Θεοῦ παρήκται πρὸς ὑπάρχειν τὰ οὐχ ὄντα ποτὲ , ζωογονεῖται δὲ καὶ ἐν Πνεύματι . « Εἶπε , φησίν , ὁ Θεὸς · Γενήτω φως , καὶ ἐγένετο φῶς · Γενήτω στερεώμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος , καὶ ἐγένετο οὕτως · » καὶ ἐφ’ ἑκάστου τῶν γεγονότων κατ’ ἴδιον τις ἂν , λέγοντα
Lemmas: ὁ γυνή σύ · ; καί ὁ · Ἐπαναστρέφω Ν ἵημι , κατά ὁ καιρός οὗτος εἰς σύ . » ἁδρέω δή σῦς , ἁδρέω ὁ ὁράω αὐτός , τρεῖς μέν εἰμί καί ἰδιόω ἕκαστος ὑφίστημι , ὁ γε μήv λόγος ὁ ὁμοουσιότης , εἰς εἷς συνυλημένους , καί ὁ διαλέγω , οὗτος ποιέω σπουδάζω . ἄλλος ὁ μέν ὁ τοιοῦτος εἰκών ἀμυδρός πῶς εἰμί , καί πολύς ὁ ἀλήθεια ἀτάω · πλήν ὁ χρειώδης ἔχω εἰς χρησγοργίαν , ὁ ἐπί γε , φημί , ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος · διάνοια γε μήv ὁ καθαρός ὁ φάος ὁ θεοπία εἰσδύνω , καί ὡς ἀπό ὁ αἰσθητής ἀνιπτάμαθὰ πως πρός ὁ αἴσθησις ανώτερος , καί λόγος ὁ ἐν ἐγώ ὁ δύναμις υπερκείμενο . Μία μέν γάρ εἰμί ὁμολογουμένως φύσις θεότης , ὁ ἐπί πᾶς τε καί διά πᾶς καί ἐν πᾶς , κατευρύνω δέ νοητός εἰς ἅγιος Τριάς σκέπη τε καί ὁμοούσιος , εἰς τε πατήρ , φημί , καί μένω καί ὁ υἱός , καί εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα · πλήν εἰμί καί ὑφίστημι ἰδίως ὁ ονομάζω ἕκαστος , οὗτος ὑπάρχω κατά ἀλήθεια , ὅσπερ εἰμί καί λέγω , ἀλλά ὁ γε ὁ ὁμοουσιότης λόγος , εἰς ἀπαράλλακτος αὐτός συναγείρω φύσις . γεννάω μέν γάρ υἱός ἐκ ὁ πατήρ , καί εἰμί ἐν αὐτός ὁ θεός καί ἐκ αὐτός φυσικός , ἐκπορεύω δέ καί ὁ πνεῦμα , ἴδιος ἄν ὁ Θεός καί πατήρ καί ὁμοίως ὁ υἱός · ἁγίζω γάρ διά αὐτός ὁ ἁγίζω παρά ὁ Θεός καί πατήρ . οὐχ ἀγνοέω τοίνυν ὁ προπάτωρ Ἀβραάμ ὁ ἐν ἅγιος Τριάς προσκυνέω , ὁ γῆ τε καί οὐρανός καί ὁ ὅλος Δημιουργός , καί ὁ κατά πᾶς ἔχω κράτος · ὁ γε μήv ἐκ αὐτός γίγνομαι , Ἰσαάκ τε , φημί , καί Ἰακώβ , φρονέω οὐ ἑτέρως · ἀλλά ὁ πατρῷος ἀρετή κατά ἴχνος εἶμι , ὁ αὐτός πίστις γίγνομαι ζηλωτής . καί γοῦν Μωσῆς ὁ μακάριος , ἐν ὁ βιβλίον ὁ Κосмоγονίας ὁ περί αὐτός ἐγώ ἐξηγέομαι , ὠθέω μέν , φημί , ὁ Ἰακώβ καί ὁ ὅλος Θεός , εμπαθοειντα δέ πρός ἐλπίς αὐτός ἀγαθός εἶπον · « ἐγώ εἰμί ὁ θεός Ἀβραάμ ὁ πατήρ σύ καί ὁ θεός Ἰσαάκ . » ὁμολογέω δέ καί αὐτός ὁ Ἰακώβ λέγω · « ἐάν δή ἐγώ Κύριος ἄρτος ἐσθίω , καί ἱμάτιον περιβάλλω , καί εἰμί ἐγώ Κύριος εἰς Θεός . » καί οὗτος μέν ἀποχράω περί αὐτός . χρή δέ φημί καί αὐτός λοιπός ἐπαινέω ὁ λόγος ὁ θεοποιός Μωσῆς . εἷς γάρ καί αὐτός ὁ φύσις τε καί ἀληθής διακρύπτω Θεός , οὐ ἀγνοέω ὁ διά ὅς ὁ πᾶς παρήκτης πρός γένεσις , ὁ ζάω τε φημί καί ἐνυπόστατος Λόγος αὐτός , καί ὁ ἐν Θεός τε καί ἐκ αὐτός πνεῦμα ζωοποιός , ὁ διά υἱός ὁ κτίζω περιμονος . εἰμί γάρ , ὅτι « ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · » κεφαλαιώδης δέ καί ὡς ἐν βραχύς ὁ λόγος γενεσιουργός ὁ ὅλος ἀποφαίνω αὐτός , επεξεργάζομαι ὁ διήγημα , καί δείκνυμι ὅτι διά ζῶ Λόγος ὁ κράτος πᾶς Θεός παρήκτης πρός ὑπάρχω ὁ οὐ εἰμί ποτέ , ζωογονέω δέ καί ἐν πνεῦμα . « εἶπον , φημί , ὁ θεός · γίγνομαι φάος , καί γίγνομαι φάος · γίγνομαι στερέωμα ἐν μέσος ὁ ὕδωρ , καί γίγνομαι οὕτως · » καί ἐπί ἕκαστος ὁ γίγνομαι κατά ἴδιος τις εἄν , λέγω