cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0441.1
προσθῆκασθαι γε μὴν τὰ διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν χρηγύγματα . Ἄνετω δὴ οὖν , καὶ ταῖς τοῦ Μωϋσέως συγγραφαῖς ἀπαθόντως ἐξενεγκμένας δεῖξαι τὰς προφητῶν . Εἰ δ’ οὕτως ἡμῖν ἔγχαλεῖτε τὴν ἀπόστασιν , καὶ τὸν τῶν Ἰεραῶν ἀπορροῖσθαι νόμων ποιεῖσθω γραφήν . Εἰ δὲ ἀσύμβατον μὴν αὐτοῖς πανταχῶς οὐδὲν , ταυτοποιεῖ δὲ μᾶλλον οὗτοι τὰ ἐκεῖνοι , καὶ ἀλλήλαις συνενηγμένους καθεῖσι τις ἂν πανταχοῦ , μὴ διωχέτω μάτην , μᾶλλον δὲ μᾶλλον ἀπαλλάττετω καὶ γραφῆς ὁ φιλοσόφωμεν οὗτοῖ τοὺς ἐπ’ οὐδενὶ τῶν ἀπάντων κατεγνωσμένους . Καὶ τοὺς ἁγίους προφήτας ἐνεστὶν ἰδεῖν διὰ πλειόνων ὅσον ἰόντας λόγων ἄνω τε καὶ κάτω κατασχεραγῶτας τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , ὡς ἀγερωχίας εἰς ἅπαν προηχόντων μέτρον , ὡς καὶ ποιεῖσθαι μὲν παρ’ οὐδὲν τὴν διὰ Μωϋσέως αὐτοῖς ὁρισθεῖσαν νόμον · τραπεῖν δὲ πρὸς διδασκαλίας ἄνταματα ἀνθρώπων . Ἀπίθανον δὲ κομιδῇ τὸ τοὺς αὐτοὺς οἰδεῖν καὶ κατατιμᾶσθαι τινὰς , ὅτι τῶν Μωϋσέως ὀλιγυρωροῦ νόμων , καὶ τοῦτο δρῶντας ἀλισκεσθαι . Οὐοὖν , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , συμφέρονται μὲν ἀλλήλαις προφήται καὶ νόμος . Ἐπεὶ δὲ , καθά φησιν ἡ θεόπνευστος Γραφή , τέλος ἐστὶ καὶ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστός , ἐκ τῶν περὶ αὐτοῦ γεγραμμένων , ἐν τε τῷ νόμῳ καὶ τοῖς ἁγίοις προφήταις , εἰς τὴν ἐπ’ αὐτῷ πίστιν παροδηγήμεθα . Καὶ γοῦν τὴν τοιάνδε τοῦ νόμου καὶ προφητῶν προσαγορεύειν εἰς δεῦρο τιμῶντες διατελοῦμεν ἡμεῖς , καὶ διὰ τῆς ἐν τύποις λατρείας ἐπ’ αὐτὸ τὸ τῆς ἀληθείας ἄγοντες κάλλος , εὐθὺ τε ἤμεν σκοποῦ , καὶ τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα καὶ Αὐτερωτὴν ἐγνώκαμεν . Ὁ δὲ τοῦ χρήναι φιλοσοφεῖν προτιθείς , ὡς ἔοικε , τὸ σύμπαν οὐδὲν , Ὀρθώσομεν , φησί , τὴν παρ’ ἡμῖν ἀσέβειαν ἐκ τε τῆς Ἰουδαϊκῆς τολμῆς καὶ τῆς Ἑλληνικῆς χυδαϊότητος . Εἰ μὲν οὖν οἷστα τῶν τεθαυμασμένων εἶναι τι τὸ φιλοσοφεῖν , καὶ τότε δὴ δεῖν κατατιμᾶσθαι μάτην , οὐς ἤν δήπου μᾶλλον εἰκὸς ἐπαίνοι παντὸς ἀξίων , καταφρονωμένα τοῦτο φημι μάλιστα αὐτόν . Εἰ δὲ οἷς ἂν τις πωλοῦτο λόγος εὖ ἔχειν ὑπέληφε τὸ χρήναι δὴ πάντως τοὺς ἐλέγχους ἀκολουθεῖν , πῶθεν αὐτῷ παρέστη τὴν Χριστιανῶν ὀρθοκαλῶν ἀσέβειαν εἰπεῖν , οὐχ ἔχω νοεῖν · ἢ τίνα τρόπον ἡμεῖς τῆς Ἰουδαίων τολμῆς γεγονάμεν ζηλωταί , καὶ τῆς παρ’ Ἕλλησι χυδαιότητος ἐρασταί . Ναί , φησίν · ἀκριβῶς μὲν γὰρ τὰ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις ἐστὶ νόμιμα καὶ φυλάγματα , καὶ μὴν καὶ ἱερωτάτης δέδωκα ζωῆς . Ἀποφάσκοντος δὲ τοῦ νόμου , τὸ θεοῖς ἑτέρους προσκυνεῖν πλὴν ἐνὶ τε καὶ μόνῳ , παρασταμένοι τε καὶ διαπτύσαντες τὸ χρήναι βίου ἐνδόμως ὑμεῖς , μόνον ἡρπάσατε τὸ θύρειν εἰς θεούς , καὶ τοῦ τοῦ νόμου λέγοντος ἐναργῶς · « Θεοὺς οὐ κακολογήσεις » · ὅτι μὲν τοίνυν ἐννομὸς τε καὶ ἀκριβὴς ὁ βίος ἡμῖν , καὶ ἀπεξεμένους εἰς τὸ εὖθὺ , καὶ μὴν καὶ ἀπάσης ἐμπλεως ἀρετῆς , κἂν εἰ μὴ τελείῳ τυχόν Ἰουδαϊκῆς διὰ τῆς ἐν τύποις λατρείας , προείδομεν · ἐπεὶδὰν αὐτῷ περὶ τούτων διαλεγώμεθα . Πλὴν ἴσως τὸν νόμον , μᾶλλον δὲ τὸν τοῦ νόμου Κύριον , ἐπισκήπτοντα τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ , ἀναδοθρεύειν
Lemmas: προστίθημι γε μήv ὁ διά ὁ ἅγιος προφήτης χρηγύγματα . ἀνίημι δή οὖν , καί ὁ ὁ Μωϋσῆς συγγραφή ἀπαθόντως ἐκφέρω δείκνυμι ὁ προφήτης . εἰμί δέ οὕτως ἐγώ ἐγχαλάω ὁ ἀπόστασις , καί ὁ ὁ Ἱερός ἀπορρέω νόμος ποιέω γραφεύς . εἰμί δέ ἀσύμβατος μήv αὐτός πανταχῶς οὐδείς , ταυτοποιώ δέ μᾶλλον οὗτος ὁ ἐκεῖνος , καί ἀλλήλων συμφέρω καθίημι τις εἄν πανταχοῦ , μή διώκω μάτην , μᾶλλον δέ μᾶλλον ἀπαλλάσσω καί γραφεύς ὁ φιλοσοφέω οὗτος ὁ ἐπί οὐδείς ὁ ἀπαντάω καταγιγνώσκω . καί ὁ ἅγιος προφήτης ἔνειμι ὁράω διά πλείων ὅσος εἶμι λόγος ἄνω τε καί κάτω κατασχεραγῶτας ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὡς ἀγερωχία εἰς ἅπας προάγω μέτρον , ὡς καί ποιέω μέν παρά οὐδείς ὁ διά Μωϋσῆς αὐτός ὁρίζω νόμος · τρέπω δέ πρός διδασκαλία ἄνταματα ἄνθρωπος . ἀπίθανος δέ κομιδή ὁ ὁ αὐτός οἰδέω καί κατατιμαω τις , ὅτι ὁ Μωϋσῆς ὀλιγυρωροῦ νόμος , καί οὗτος δράω ἁλίσκομαι . Οὐοὖν , καθάπερ φημί ἄρτιος , συμφέρω μέν ἀλλήλων προφήτης καί νόμος . ἐπεί δέ , καθά φημί ὁ θεόπνευστος γραφή , τέλος εἰμί καί νόμος καί προφήτης ὁ Χριστός , ἐκ ὁ περί αὐτός γράφω , ἐν τε ὁ νόμος καί ὁ ἅγιος προφήτης , εἰς ὁ ἐπί αὐτός πίστις παροδηγήμεθα . καί γοῦν ὁ τοιόσδε ὁ νόμος καί προφήτης προσαγορεύω εἰς δεῦρο τιμή διατελέω ἐγώ , καί διά ὁ ἐν τύπος λατρεία ἐπί αὐτός ὁ ὁ ἀλήθεια ἄγω κάλλος , εὐθύς2 τε εἰμί σκοπός , καί ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ καί Αὐτερωτὴν γιγνώσκω . ὁ δέ ὁ χρή φιλοσοφέω προτίθημι , ὡς ἔοικα , ὁ σύμπας οὐδείς , ὀρθόω , φημί , ὁ παρά ἐγώ ἀσέβεια ἐκ τε ὁ Ἰουδαϊκός τόλμα καί ὁ Ἑλληνικός χυδαιότης . εἰμί μέν οὖν οἷστα ὁ θαυμάζω εἰμί τίς ὁ φιλοσοφέω , καί τότε δή δήω κατατιμαω μάτην , οὖς ἐάν δήπου μᾶλλον εἰκός ἐπαινέω πᾶς ἄξιος , καταφρονωμένα οὗτος φημί μάλιστα αὐτός . εἰμί δέ ὅς εἄν τις πωλέω λόγος εὕω ἔχω ὑπολαμβάνω ὁ χρή δή πάντως ὁ ἔλεγχος ἀκολουθέω , πίνω αὐτός παρίστημι ὁ Χριστιανός ορθοκαλος ἀσέβεια εἶπον , οὐ ἔχω νοέω · ἢ τίς τρόπος ἐγώ ὁ Ἰουδαῖος τόλμα γίγνομαι ζηλωτής , καί ὁ παρά Ἕλλην χυδαιότης ἐραστής . Ναίς , φημί · ἀκριβῶς μέν γάρ ὁ παρά ὁ Ἑβραῖος εἰμί νόμιμος καί φύλαγμα , καί μήv καί ἱερός δίδωμι ζωή . Ἀποφάσκων δέ ὁ νόμος , ὁ θεός ἕτερος προσκυνέω πλήν ἐν τε καί μόνος , παρίστημι τε καί διαπτύω ὁ χρή βίος ενδομαω σύ , μόνος ἁρπάζω ὁ θῦρος εἰς θεός , καί ὁ ὁ νόμος λέγω ἐναργής · « θεός οὖον κακολογέω » · ὅτι μέν τοίνυν Ἔννομος τε καί ἀκριβής ὁ βίος ἐγώ , καί ἀπέχω εἰς ὁ εὐθύς , καί μήv καί ἀπασάω ἔμπλεος ἀρετή , κἀν εἰμί μή τέλειος τυγχάνω Ἰουδαϊκός διά ὁ ἐν τύπος λατρεία , προοράω · ἐπειδάν αὐτός περί οὗτος διαλέγω . πλήν ἴσως ὁ νόμος , μᾶλλον δέ ὁ ὁ νόμος κύριος , ἐπισκήπτω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , αναδοθρευεν