cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0436.2
Ἐπειδὴ δὲ , φησίν , ἤν ἀμείνων ἡμᾶς μαθημάτων ἐργεῖν Ἑλληνικῶν τοὺς πιστεύοντας , ἤγουν τῶν ἱερουθῶν , ἀκούτω δὴ πάλιν , ὅτι τῆς μὲν τῶν ἱερουθῶν ἰδιώτης ἀποσυνθεῖ εἰσίσεσθαι τοὺς πιστεύσαντας , καὶ μᾶλα εἰκῶς , ἐργόμεν δὲ ἥκιστα τοῖς Ἑλλήνων γράμμασιν ὁμιλεῖν . Κἂν εἰ βούλοιτο τις τὴν αἰτίαν ἀναμαθεῖν , φαμὲν δτι ἕνος ὄντος καὶ μόνου τοῦ κατὰ ἀλήθειαν Θεοῦ , καὶ τὸ εἰδέναι μόνον τὸ ἑτέρων ὄνομα πεποιήμεθα συγχθην , καὶ βεβληρίας ἀπάσης ἐμπονητικὸν εἶναι πεπιστευκάμεν . Καὶ τοῦτο διδάσκει γεγραφὼς ὁ πάνσοφος Παῦλος · « ᾿Οίδαμεν γὰρ ὅτι οὐδὲν Θεός , εἰ μὴ εἷς , καὶ ὅτι οὐδὲν εἰδὼν ἐν κόσμῳ . » Οὐ γὰρ εἰ ἀθύρουσι τινες , μᾶλλον δὲ καὶ μεμηγνῶσι τὸν νοῦν παρακεχωρισμένοι , καὶ κατὰ γε τὸ αὐτοῖς δοκοῦν οὐς ἂν ἑλόντο τυχὸν ὀνομάζουσι θεούς , καὶ ἐν τοῖς τεμένεσιν ἰστάντες ἴδη πεπλαγῆται , συναφραίνειν · αὐτοῖς καὶ ἡμᾶς ἀναγκαῖον , διακεῖσθαι τε καὶ φρονεῖν ὡς εἰεν ἕτεροι κατὰ ἀλήθειαν θεοὶ παρὰ τὸν ἕνα , καὶ φύσει , καὶ τῶν ὅλων Δημιουργῶν . Ἀπαίροντες τοίνυν καὶ τοῦτο εἰσάπαν τὴν εἰδώλων ὑπαρξίν , οὐδὲ ἱερουθὸν εἶναι τι φαμεν · ἐσθίομεν δὲ συνειδὸτι καθαρῷ , Θεῷ τὴν δόξαν ἀναπνοντες , ὡς ἀπάντων ἡμῖν τῶν ἐδωδίων ἐλευθέραν τε καὶ ἀχρήσιον χαρισάμενον τὴν χρήσιν . Εἰ δὲ ἀσθενεῖ τις ἐν τούτοις , ὅτι δὲ οὐπω καὶ ὑδρωτον ἔχει τὸν νοῦν , οἶσται δὲ εἶναι τι καὶ ἱερουθὸν ἀληθῶς , οὐπω βεβηκότι περὶ τὸ γνῶναι εἰς πίστιν συγκαθιστάμεθα , ὥσπερ τινὲς παιδοτρίβαι διαγυμνάζοντες τὰ μειράκια , ἀναβιδαζόντες τε , κατὰ βραχύ πρὸς τελειωτάτην τοῦ πράγματος ἐμπειρίαν . Οἰκονομικώτατα γοῦν ὁ Παῦλος φησίν · « Εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω , τί βλασφημούμαι ὅπερ οὐ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; » Ὀδκοῦν διέχεται μὲν παντελῶς οὐδὲν τοὺς ἱδρυμένους ἐν πίστει τὸ καὶ αὐτῶν ἀπτεσθαι τῶν ἱερουθῶν , εἰ τύχῃ . Εἰδὼν γὰρ ὅλων οὐχ ὄντος , οὐδὲ ἱερουθὸν ἔσται τι . Περιεργάζόμενοι δὲ τὰς Ἑλλήνων συγγραφάς , τὴν μὲν τῶν λέξεων ἐπαινοῦμεν συνθέτην , καὶ τὸ εὐρυθμον εἰς
Lemmas: ἐπεί δέ , φημί , ἐάν ἀγαθός ἐγώ μάθημα ἔργω Ἑλληνικός ὁ πιστεύω , ἤγουν ὁ ἱερόω , ἀκούω δή πάλιν , ὅτι ὁ μέν ὁ ἱερόω ἰδιώτης αποσυνθεω εἰσέρχομαι ὁ πιστεύω , καί μῆλον ἵημι , ἔργω δέ ἥκιστος ὁ Ἕλλην γράμμα ὁμιλέω . κἀν εἰμί βούλομαι τις ὁ αἴτιος ἀναμανθάνω , φημί δ ἕνος εἰμί καί μόνος ὁ κατά ἀλήθεια Θεός , καί ὁ οἶδα μόνος ὁ ἕτερος ὄνομα ποιέω συγχθην , καί βεβληρίας ἀπασάω ἐμπονητικὸν εἰμί πιστεύω . καί οὗτος διδάσκω γράφω ὁ πάνσοφος Παῦλος · « ᾿οιδαμαζω γάρ ὅτι οὐδείς Θεός , εἰμί μή εἷς , καί ὅτι οὐδείς ἀνάκλεις ἐν κόσμος . » οὖον γάρ εἰμί ἀθύρω τις , μᾶλλον δέ καί μεμηγνῶσι ὁ νόος παραχωρίζω , καί κατά γε ὁ αὐτός δοκέω οὖς εἄν αἱρέω τυγχάνω ὀνομάζω θεός , καί ἐν ὁ τέμενος ἵστημι ἴδη πλήσσω , συναφραίνω · αὐτός καί ἐγώ ἀναγκαῖος , διάκειμαι τε καί φρονέω ὡς ἄγω ἕτερος κατά ἀλήθεια θεός παρά ὁ εἷς , καί φύσις , καί ὁ ὅλος Δημιουργός . ἀπαίρω τοίνυν καί οὗτος εἰσάπαν ὁ εἴδωλον ὕπαρξις , οὐδέ ἱερόω εἰμί τίς φημί · ἐσθίω δέ σύνοιδα καθαρός , Θεός ὁ δόξα ἀναπνέω , ὡς ἀπαντάω ἐγώ ὁ ἐδωδίων ἐλεύθερος τε καί ἀχρησία χαρίζομαι ὁ χρῆσις . εἰμί δέ ἀσθενής τις ἐν οὗτος , ὅτι δέ οὔπω καί ὑδρωτον ἔχω ὁ νόος , οἶδα δέ εἰμί τίς καί ἱερόω ἀληθής , οὔπω βαίνω περί ὁ γιγνώσκω εἰς πίστις συγκαθίστημι , ὥσπερ τις παιδοτρίβης διαγυμνάζω ὁ μειράκιον , ἀναβιδαζόντες τε , κατά βραχύς πρός τέλειος ὁ πρᾶγμα ἐμπειρία . οἰκονομικός γοῦν ὁ Παῦλος φημί · « εἰμί ἐγώ χάρις μετέχω , τίς βλασφημέω ὅσπερ οὖον ἐγώ εὐχαριστέω ; » Ὀδκοῦν διέχω μέν παντελῶς οὐδείς ὁ ἱδρύω ἐν πίστις ὁ καί αὐτός ἅπτω ὁ ἱερόω , εἰμί τυγχάνω . ἀνάκλεις γάρ ὅλος οὐ εἰμί , οὐδέ ἱερόω εἰμί τίς . Περιεργάζομαι δέ ὁ Ἕλλην συγγραφή , ὁ μέν ὁ λέξις ἐπαινέω συνθέτης , καί ὁ εὐρύθμος εἰς