cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0367.3
Οὐκοῦν ἐπειδὴπερ ἐξ ὧν γέγραφε δὲ Μωϋσῆς , καὶ οἱ μετ᾽ αὐτὸν γεγονότες ἄγιοι · προφῆται , πειράται · δείκνυσιν , ὅτι καὶ μόνῃ τῆς ᾿Ιουδαίας ἐχράτη Θεός · φέρε δή , φέρε χρείωδέστατα καὶ ἀναγκαίως ὡσπερ ἀνὴρ τὸν λόγον ἀνασείραζόμενος ψευδοσύντῳ δεῖκνύμεν . Ὁ γὰρ τοῦ Μωϋσῆ , ἕνα μὲν τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς διεχρῆσε Θεόν , τὸν ἀνωτάτω , καὶ ὑπὲρ πάντας , καὶ παντὸς ἐπέκεινα γεννητοῦ . Καὶ τοῦδε τὸ σύμπαν διατεκτῆναι φησιν αὐτὸν , δι᾽ Ἰοῦ ἐν · Πνεύματι , καὶ τοῦτο ἡμῖν διὰ μακρῶν ἤδη σεσαφήνισται λόγων . Ὁ δὲ χρηστὸς οὕτωσι τὸν ἀνωτάτω τε καὶ ὑπὲρ πάντας καὶ παντὸς ἐπέκεινα γεννητοῦ , καὶ τῆς κατὰ πάντων κυριότητος οὐδαμῶς λαχόντα τὴν δόξαν , τοῖς ἀκαθάρτοις δαίμοσι τιθεὶς ἐναρμόνιον · Ὀράτε , φησι , μήποτε καὶ ἡμῖν ἔδωκεν ὁ Θεός , οὓς ὑμεῖς ἠγνοῆκατε θεοὺς τε καὶ προστάτας ἀγαθούς , οὐδὲν ἐλάττονας τοῦ παρὰ τοῖς ᾿Εβραίοις τιμωμένου . ᾿Αγαθούς , εἶπέ μοι , προστάτας καὶ θεοὺς σαυτῷ τε καὶ τοῖς ὁμογνώμοσι δεδοῦσθαι φῆς ; Ποίους ἄρα τίσιν ἐφεστήχκτας τῶν ἔθνων ; Τοῖς μὲν Ταυρικῶν οἰκοῦσι Χερασόνῃ , Σκύθας ἄρα , καὶ τοῖς τῶν βαρβάρων ἀπανθρωπότατοις , οἷς καὶ παρ᾽ οὐδὲν λελύγισται τὸ τιθασσόν τε καὶ πρᾶον · ἐκτετιμηται δὲ τὸ δύστρογον καὶ ἀκρατὲς εἰς τρόπων ἀνοσιότητα , οἷς ἐν δόξῃ τὸ μαινομένῃ · Ἄλλὰ τοῖς Πέρσαις ἐπιτροπεύοντας , οἷς ἐν λόγῳ καὶ περισπούδαστον τὸ μητρογαμεῖν ; Ἄλλ᾽ ναι , φησίν , Ἕλληνας τε καὶ Ῥωμαίους , χρηστοὺς τε καὶ ἀνθρωποπρεπεστάς νόμοις διοικούσιν , καὶ ἀρίστους ἔχουσι τοὺς ἐπὶ πάντας θεοὺς ἢ δαίμονας . Εἶτα , ὦ χρητίστε , πῶς οὐχ ἄπεισαν ἀγαθούς παιδαγωγούς ἐφεστάναι ἀμεῖνον ἢν δήπου καὶ σοφόν , χρηστοὺς τε , καὶ πρᾶους , καὶ ἀγαθουργούς ; Πρὸς εὐκλείας γὰρ ἦν τὸ χρήμα Ὦψ · καὶ ἐπειπερ ἐστὶν ἀγαθός , πῶς οὐχ ἀναγκαῖον εἶναι φῆς , παντὸς
Lemmas: οὐκοῦν ἐπεί ἐκ ὅς γράφω δέ Μωϋσῆς , καί ὁ μετά αὐτός γίγνομαι ἅγιος · προφήτης , πειράω · δείκνυμι , ὅτι καί μόνος ὁ Ἰουδαῖος χράω Θεός · φέρω δή , φέρω χρειώδης καί ἀναγκαῖος ὡς ἀνήρ ὁ λόγος ἀνασειράζω ψευδοσύντῳ δείκνυμι . ὁ γάρ ὁ Μωϋσῆς , εἷς μέν ὁ φύσις καί ἀληθής διαχράω Θεός , ὁ ἄνω2 , καί ὑπέρ πᾶς , καί πᾶς ἐπέκεινα γεννητής . καί ὅδε ὁ σύμπας διατήκω φημί αὐτός , διά ἰόν ἐν · πνεῦμα , καί οὗτος ἐγώ διά μακρός ἤδη σαφηνίζω λόγος . ὁ δέ χρηστός οὕτως ὁ ἄνω2 τε καί ὑπέρ πᾶς καί πᾶς ἐπέκεινα γεννητής , καί ὁ κατά πᾶς κυριότης οὐδαμῶς λαγχάνω ὁ δόξα , ὁ ἀκάθαρτος δαίμων τίθημι ἐναρμόνιος · ὁράω , φημί , μήποτε καί ἐγώ δίδωμι ὁ Θεός , ὅς σύ ἀγνοέω θεός τε καί προστάτης ἀγαθός , οὐδείς μικρός ὁ παρά ὁ Ἐβραῖος τιμάω . Ἀγαθοῦς , εἶπον ἐγώ , προστάτης καί θεός σεαυτοῦ τε καί ὁ ὁμογνώμων δίδωμι φημί ; ποῖος ἄρα τίσις ἐφίστημι ὁ ἔθνος ; ὁ μέν Ταυρικός οἰκέω Χερασόνῃ , Σκύθης ἄρα , καί ὁ ὁ βάρβαρος ἀπάνθρωπος , ὅς καί παρά οὐδείς λυγίζομαι ὁ τιταχυς τε καί πρᾶος · ἐκτιμάω δέ ὁ δυστρογος καί ἀκρατής εἰς τρόπος ἀνοσιότης , ὅς ἐν δόξα ὁ μαίνομαι · ἀλλά ὁ Πέρσης ἐπιτροπεύω , ὅς ἐν λόγος καί περισπούδαστος ὁ μητρογαμέω ; ἄλλος ναι , φημί , Ἕλλην τε καί Ῥωμαῖος , χρηστός τε καί ἀνθρωποπρεπής νόμος διοικέω , καί ἀγαθός ἔχω ὁ ἐπί πᾶς θεός ἢ δαίμων . εἶτα , εἰμί χρητίστε , πῶς οὐ ἄπειμι ἀγαθός παιδαγωγός ἐφίστημι ἀγαθός εἄν δήπου καί σοφός , χρηστός τε , καί πρᾶος , καί ἀγαθουργός ; πρός εὔκλεια γάρ εἰμί ὁ χρήμα Ὦψ · καί ἐπεί εἰμί ἀγαθός , πῶς οὐ ἀναγκαῖος εἰμί φημί , πᾶς