cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0476.1
δοῦμοι γεγόντες , ἀξιοχλήτων δὲ παρ' αὐτοῖς τὴν δόξαν ἀράμενοι , τεθαυμάκασι τὸ μυστήριον , πάντως δὲν εἰσάμεθα . Ἀμέλιος γοῦν ὁ Πλατωνικός , Πλωτῖνω τε καὶ Γεντιλιανῷ συναχμάσας κατὰ τὴν Ῥώμην ( ἧν γὰρ οὕτω Πορφύριος περὶ αὐτῶν ) , οὕτω γεγραφήναι λέγεται . Καὶ οὗτος ἄρα ἦν ὁ Λόγος , καθ' ὃν διὰ τὰ ὄντα γεγονότα ἐγένετο , ὡς ἂν καὶ ὁ Ἡράκλειτος ἀξιώσασθαι εἶναι , καὶ τὴν Διὰ τὸ Βάρβαρος ἀξιοῖ ἐν τῇ τῆς ἀρχῆς τάξει τε καὶ δόξῃ καθεστηκότα πρὸς Θεὸν εἶναι , δι' οὗ τὰ πάντα ἀπλῶς γεγενήσθαι · ἐν ᾧ τὸ περὶ μανον ζωὸν καὶ ζωὴν εἶναι , καὶ ἐν κερυκλῶν . Εἶτα εἰς τὰ σώματα πίπτειν , καὶ σάρκα ἐνδυσάμενον , παντελῶς δὲν ἀνθρώπου , μετὰ τοῦ σχηματίζει δεῖξαι τὴν φύσεως τὴν μεγαλείαν · ἁμάλει καὶ ἀναλυθὲν πάλιν ἀποδεύσθαι , καὶ Θεὸν εἶναι , οἷος ἦν πρὸ τοῦ εἰς τὸ σῶμα , καὶ τὴν σάρκα , καὶ τὸν ἄνθρωπον κατεσχεχθῆναι . Βάρβαρον οὖν , ὡς γε οἶμαι , τὸν θεοπτόρον Ἰωάννην ἀποκαλεῖ , διὰ τὴν γλῶττης τάχα πον τὸ ἐτερόθουν . Ἑβραῖος γὰρ ἦν ἐξ Ἑβραίων , καὶ οὐκ ἀπὸ γε τῆς Ἑλλήνων χώρας τε καὶ τῆς . Πλὴν οὕτως ἐνανθρωπήσαντα Λόγον , καὶ τοῦτο ὁμολογεῖ , καὶ οὐκ ἀπόβλητον ποιεῖται τὸν τοῦ δαίου χρησμοῦ λόγον . Προκηρυχθὲν ἦτο · τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ πλήθους ἀγίων ἐποιεῖτο τὴν προανάρρησιν , καὶ οὐ καθ' ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν γεγονότων καιρόν . Συμπεδηκόντων δὴ οὖν τῶν πραγμάτων ταῖς πάντων φωναῖς , καὶ αὐτὴς δὲ τοῦ βρώσεως τῆς πείρας , ἀπίθανον , ὡς γε οἶμαι , παντελῶς τὸ ἀπειθῆν ἐλάσθαι τινὰς , καὶ τοῖς ἀληθεῖν ἀντεχειρομένους , τοὺς τὴν φρόνα παρακεχωρημένους ὀλίγα παραχωρεῖν , καὶτοι καὶ αὐτοῖς τοῖς Ἑλλήνων λογάσις ἀπὶ ἀνεν εἶναι πως τὸ χρήμα δοκεῖ . Καὶ γοῦν ἐφη Πλάτων περὶ γε τῶν παρὰ αὐτοῖς θεῶν · Περὶ δὲ τῶν ἄλλων δαιμονίων εἰπεῖν , ἢ γνώσαι τὴν γένεσιν , μεῖζον ἢ καθ' ἡμᾶς . Πιστευτέον δὲ τοῖς εἰρηκόσιν ἐμπροσθεν , ἐγγόνους μὲν οὖσι θεῶν , ὡς ἐκαστον , ὡς τοὺς ἐαυτῶν προγόνους εἰδόσιν . Ἀδύνατον οὖν θεῶν παισὶν ἀπιστεῖν , καὶπερ ἄνευ εἰκόνων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων λέγουσιν · ἀλλ' ὡς οἰκεία φασκόντων ἀπαγγέλλειν ἐπομένους τῷ νόμῳ πιστευτέον . Εἶτα , ὡ βέλτιστοι , τεθαυμάκατε μὲν τὸν Ἀριστονος , καὶ περ ἄνευ εἰκόνων καὶ ἀναγκαίων ἀποδείξεων , χρήναι λέγοντα στεφανοῦν τῇ πίστει τοὺς τῶν θεῶν ἐγγόνους ἀπαγγέλλοντας τὰ περὶ αὐτῶν · ἐν δὲχὴ δὲ τῶν ἁγίων προφητῶν παραγράφεσθαι τὰς φωνάς , καὶ κατενευσμένους εἶναι φασε τοὺς διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος γενομένας λόγους ; Καὶτοι τοῖς μὲν τῶν ψευδωνύμων θεῶν ἐγγόνοις κατ' οὐδένα τρόπον ἐποιν' ἂν εἰκὼς τὸ ἀξιοῖσθαι · πατρῴας γὰρ τῶν παραδεξίων οὐδὲν · τοῖς γε μὴν ἁγίοις προφήταις προσεμμεμαρτύρηκεν αὐτὸ τῆς εὐζωίας τὸ κάλλος , καὶ τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειότητος τὸ περιφανές , καὶ μὴν δτι τῆς παρ' αὐτοῦ δυνάμεως τὴν καθ' ἡμᾶς γεγονάσιν ἀποτελεσται .
Lemmas: δοῦμος γίγνομαι , ἀξιοχλήτων δέ παρά αὐτός ὁ δόξα ἀείρω , θαυμάζω ὁ μυστήριον , πάντως δέν εἶμι . Ἀμέλιος γοῦν ὁ Πλατωνικός , Πλωτῖνος τε καί Γεντιλιανός συνακμάζω κατά ὁ Ῥώμη ( ἧμαι γάρ οὗτος Πορφύριος περί αὐτός ) , οὗτος γράφω λέγω . καί οὗτος ἄρα εἰμί ὁ Λόγος , κατά ὅς διά ὁ εἰμί γίγνομαι γίγνομαι , ὡς εἄν καί ὁ Ἡράκλειτος ἀξιόω εἰμί , καί ὁ Ζεύς ὁ Βάρβαρος ἀξιόω ἐν ὁ ὁ ἀρχή τάξις τε καί δόξα καθίστημι πρός θεός εἰμί , διά ὅς ὁ πᾶς ἀπλόος γίγνομαι · ἐν ὅς ὁ περί μανός ζωός καί ζωή εἰμί , καί ἐν κερυκλῶν . εἶτα εἰς ὁ σῶμα πίπτω , καί σάρξ ἐνδύω , παντελῶς δέν ἄνθρωπος , μετά ὁ σχηματίζω δείκνυμι ὁ φύσις ὁ μέγαλος · ἀμαλός καί ἀναλύω πάλιν ἀποδύω , καί θεός εἰμί , οἷος εἰμί πρό ὁ εἰς ὁ σῶμα , καί ὁ σάρξ , καί ὁ ἄνθρωπος κατέχω . βάρβαρος οὖν , ὡς γε οἴομαι , ὁ θεοπτορος Ἰωάννης ἀποκαλέω , διά ὁ γλῶσσα τάχα πως ὁ ετεροθεω . Ἑβραῖος γάρ εἰμί ἐκ Ἑβραῖος , καί οὐ ἀπό γε ὁ Ἕλλην χώρα τε καί ὁ . πλήν οὕτως ἐνανθρωπέω Λόγος , καί οὗτος ὁμολογέω , καί οὐ ἀπόβλητος ποιέω ὁ ὁ δαίω χρησμός λόγος . προκηρύσσω ἦτο · ὁ ὁ Χριστός μυστήριον , καί πλῆθος Ἀγίων ποιέω ὁ προανάρρησις , καί οὖον κατά εἷς καί ὁ αὐτός γίγνομαι καιρός . Συμπεδηκόντων δή οὖν ὁ πρᾶγμα ὁ πᾶς φωνή , καί αὐτός δέ ὁ βρῶσις ὁ πείρω , ἀπίθανος , ὡς γε οἴομαι , παντελῶς ὁ ἀφίημι ἐλαύνω τις , καί ὁ ἀλήθω αντεχειρομενος , ὁ ὁ Φρόνα παραχωρέω ὀλίγος παραχωρέω , καίτοι καί αὐτός ὁ Ἕλλην λογάσις ἀπύ ἀνίημι εἰμί πως ὁ χρήμα δοκέω . καί γοῦν φημί Πλάτων περί γε ὁ παρά αὐτός θεός · περι δέ ὁ ἄλλος δαιμόνιος εἶπον , ἢ γιγνώσκω ὁ γένεσις , μείζων ἢ κατά ἐγώ . πιστευτέον δέ ὁ ἐρῶ ἔμπροσθεν , ἔγγονος μέν εἰμί θεός , ὡς ἕκαστος , ὡς ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος οἶδα . ἀδύνατος οὖν θεός παῖς ἀπιστέω , καίπερ ἄνευ εἰκών καί ἀναγκαῖος ἀπόδειξις λέγω · ἀλλά ὡς οἰκεῖος φάσκω ἀπαγγέλλω επόμενος ὁ νόμος πιστευτέον . εἶτα , εἰμί ἀγαθός , θαυμάζω μέν ὁ Ἀρίστων , καί περ ἄνευ εἰκών καί ἀναγκαῖος ἀπόδειξις , χρή λέγω στεφανόω ὁ πίστις ὁ ὁ θεός ἔγγονος ἀπαγγέλλω ὁ περί αὐτός · ἐν δέχομαι δέ ὁ ἅγιος προφήτης παραγράφω ὁ φωνή , καί κατανεύω εἰμί φάσω ὁ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα γίγνομαι λόγος ; καίτοι ὁ μέν ὁ ψευδώνυμος θεός ἔγγονος κατά οὐδείς τρόπος ἐποιν' εἄν ἔοικα ὁ ἀξιόω · πατρῷος γάρ ὁ παραδεξίων οὐδείς · ὁ γε μήv ἅγιος προφήτης προσεμμεμαρτύρηκεν αὐτός ὁ εὐζωΐα ὁ κάλλος , καί ὁ πρός θεός οἰκειότης ὁ περιφανής , καί μήv δ ὁ παρά αὐτός δύναμις ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι ἀποτελεστής .