cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0463.1
Μωϋσῆς , ὃν τεθαύμακας , ἔνδς καὶ μόνου διαμνημο-νεύει Θεοῦ . Ἔφη γάρ · « Ἐμπροσθέν μν οὐχ ὑγέ-νετο ἄλλος Θεός , καὶ μετ’ ἐμὸν οὐκ ἔσται . » Καὶ πάλιν · « Ἄκουε , Ἰσραήλ , Κύριος ὁ Θεὸς σου Κύριος εἰς ἐστιν , Ἐπεράτε τούτους τὰ παραπλήσια . Τίνα δὴ οὖν , ὦ γενναῖε , φαμέν , οὐσι τε καὶ λέγεις διὰ τούτων τῶν λόγων κατασχημαινεσθαι τοὺς εἰς ἁγίαν καὶ ὁμοούσιον πιστευοῦσι Τριάδα ; ἀλλ’ ἐπεὶ πού πάντως τὸν Πα-τέρα . Ἀναίρει γὰρ εἰσάπαξ τὴν ὑπαρξιν τοῦ Υἱοῦ , καὶ ὁ τοῦ λόγου σκοπός · αὐτῷ πρὸς αὐτὸ δη τοῦτ συντείνεται . Οὐχὼν ἐθεηγόρησεν μὴν ὁ Μωϋσῆς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι , καὶ μὴν οὐ μετ’ αὐτὸν γεγονότας ἁγίους προφήτας . Δεῖ δὲ καὶ πάντως τὰς τῶν ἁγίων φωνὰς οὐκ εἶναι κατεφευγμένας . Μωϋσεύς τοιγαροῦν ἑαυτῷ γεγραφήτος · « Ἄκουε , Ἰσραήλ , Κύριος ὁ Θεός σου , Κύριος εἰς ἐστιν · Ἐπερά τε πρὸς τούτους πε-νεργηδντος τὰ παραπλήσια · ἔφη τις καὶ ἕτερος τῶν ἁγίων προφητῶν περὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ · « Οὐτος ὁ Θεὸς ἡμῶν · ὁ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν . Ἔξεῦρε πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης , καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Ἰακώβ , τῷ παιδὶ αὐτοῦ , καὶ Ἰσ-ραήλ , τῷ ἠγαπημένῳ ὑπ’ αὐτοῦ . Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναντεστράφη . » Ἡ οὐχὶ συναντεστράφη τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς γεγονόσι ἀν-θρώποις ὁ Υἱός , καὶτοι πᾶσαν ὁδὸν ἐπιστήμης ἐξευ-ρηκὼς τοῖς πάλαι ; Τεθεωροῦντο γὰρ τὸν διὰ Μωϋσεὺς νόμον . Εἶτα πῶς τοῦτο ἀμφιλογον ; ἐπειδὴ δὲ , ὡς προφήτης φησίν , οὗτός ἐστιν ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν , τὶ δράσο-μεν , ὦ γενναῖε ; Ἄρνησόμεθα τὸν Πατέρα , ὅτι δὴ καὶ ὄντος μόνου Θεοῦ τοῦ Υἱοῦ ; Μὴ παραδεξόμεθα τὸν Υἱόν , ὡς ὄντος ἑνὸς καὶ μόνου Θεοῦ τοῦ Πατρός ; Εἶτα ὅπη ποτὲ λοιπὸν οἰχήσεται τῶν κεκλημένων ἡ πίστις ; Μία τοιγαροῦν Θεο-της·προσφινεῖται φύσις , ἐν τε τῷ Πατρὶ , καὶ τῷ Υἱῷ , καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι .
Lemmas: Μωϋσῆς , ὅς θαυμάζω , ἐνδίδωμι καί μόνος διαμνημονεύω Θεός . φημί γάρ · « ἔμπροσθεν μν οὐ ὑγέ-νετο ἄλλος Θεός , καί μετά ἐμός οὐ εἰμί . » καί πάλιν · « Ἄκουος , Ἰσραήλ , Κύριος ὁ θεός σύ Κύριος εἰς εἰμί , περάω οὗτος ὁ παραπλήσιος . τίς δή οὖν , εἰμί γενναῖος , φημί , οὐ τε καί λέγω διά οὗτος ὁ λόγος κατέχω ὁ εἰς ἅγιος καί ὁμοούσιος πιστεύω Τριάς ; ἀλλά ἐπεί πού πάντως ὁ Πατέρας . ἀναιρέω γάρ εἰσάπαξ ὁ ὕπαρξις ὁ υἱός , καί ὁ ὁ λόγος σκοπός · αὐτός πρός αὐτός δη οὗτος συντείνω . Οὐχὼν θεηγορέω μήv ὁ Μωϋσῆς ἐν ἅγιος πνεῦμα , καί μήv οὖον μετά αὐτός γίγνομαι ἅγιος προφήτης . Δεύς δέ καί πάντως ὁ ὁ ἅγιος φωνή οὐ εἰμί καταφεύγω . Μωϋσεύς τοιγάρ ἑαυτοῦ γράφω · « Ἄκουος , Ἰσραήλ , Κύριος ὁ Θεός σύ , Κύριος εἰς εἰμί · περάω τε πρός οὗτος πε-νεργηδντος ὁ παραπλήσιος · φημί τις καί ἕτερος ὁ ἅγιος προφήτης περί ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός · « οὐτος ὁ θεός ἐγώ · ὁ λογίζομαι ἕτερος πρός αὐτός . ἐξευρίσκω πᾶς ὁδός ἐπιστήμη , καί δίδωμι αὐτός Ἰακώβ , ὁ παῖς αὐτός , καί Ἰσραήλ , ὁ ἀγαπάω ὑπό αὐτός . καί μετά οὗτος ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναντιστρέφω . » ὁ οὐ συναντιστρέφω ὁ ἐπί ὁ γῆ γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ υἱός , καίτοι πᾶς ὁδός ἐπιστήμη ἐξευρίσκω ὁ πάλαι ; Τεθεωροῦντο γάρ ὁ διά Μωϋσεὺς νόμος . εἶτα πῶς οὗτος ἀμφιλογέω ; ἐπεί δέ , ὡς προφήτης φημί , οὗτος εἰμί ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον λογίζομαι ἕτερος πρός αὐτός , τίς δράω , εἰμί γενναῖος ; ἀρνέομαι ὁ πατήρ , ὅτι δή καί εἰμί μόνος Θεός ὁ υἱός ; μή παραδέχομαι ὁ υἱός , ὡς εἰμί εἷς καί μόνος Θεός ὁ πατήρ ; εἶτα ὅπῃ ποτέ λοιπός οἴχομαι ὁ καλέω ὁ πίστις ; Μία τοιγάρ θεο-της·προσφινεομαι φύσις , ἐν τε ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα .