cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0532.1
Α ἑπτάμενοι , τῶν ἀπὸ τῆς τέχνης διημαρτηκασιν ἀγαθῶν . Αἰτῶ τοιγαροῦν ἀνθ᾽ ὧτου τὴν θεόδοτον ἐν πνεύματι περιτομήν , εἴπερ τινὲς ὅλως τῶν τεσσιόντων ἐν ἡμῖν , τὴς εὐαγίας πολυτελείας τὴν οὐ τοιαύτην ἀνθρωπίνως , ταῖς σφῶν αὐτῶν κεφαλαῖς ἀνόντην ἀποφαίνουσι τὸ οὖτω τριπλόχον καὶ πολύευκτον καὶ τῆς ἀνωθεν μεγαλοδωρεᾶς ἀξίον ; Τεθύκασιν τὸν ἁμῶν οἱ ἐξ Ἰσραήλ , ἄρτους ἄζύμους κατεσθιόδαςιν ἐπ᾽ αὐτόν , κατὰ γε τὸ πάλαι τῷ νομίμῳ δοκοῦν · ἀλλ᾽ ἐν σκιάς , ὡς ἔφη , ἐγράφετο τοῖς ἀρχαιότεροις τὰ νοητά · ἐπέλαμψεν ἡ ἀλήθεια . Τέθυσται γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς ὁ ἁμῶν ὁ ἀληθινός , τὸ ἀδέρηλον ἀληθῶς καὶ ἀχραντον ἱερεῖον . Ἀπεσχήμεθα τῶν τύ-πων , καιροῦ ἴσως καλοῦντος εἰς τοῦτο . Τροφήν πε-ποιήκαμεν τὴν καθαρωτάτην , τὴν διὰ γέ τῶν τῶν Β εὐαγγελικῶν θεσπισμάτων , ζύμης τε ἀπάσης , τουτἐστι κακίας , διαβολικῆς , ἀποφερεσθαι νοητῶς , ἐν σπουδῇ καὶ λόγῳ τέθειται παρ᾽ ἡμῖν . Οὐκοῦν , ὡς ἔφη , τῶν μὲν ἐν τύποις ἀποσταπείαμεθα , τὴν δὲ ἀληθῆ πληροῦμεν λατρείαν . Ἐτέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χριστός , ὃς οὐκ ἐν διαφεύσεται λέγων · Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον , ἀλλ᾽ ἀποπληρω-σαι . Καὶ πάλιν · Λέγω ὑμῖν ᾿Ιῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται . Ὦστερ γὰρ τὰς ἐν τοῖς πίναξι προσαυτυπωμένας σκιάς , τὸν χρωμάτων πολυειδὲς ἐν καιρῷ προσ-ενγεγμένον ἡκιστα μὲν ἀναιρεῖ , μεθίστησι δὲ μᾶλ-λον εἰς ὁμὴν ἐναργεστέραν · κατὰ τὸν ἴσον τουτοῦ τρόπον οὐκ ἀνατετράφθαι φαμεν τὰς τοῦ νόμου σκιάς , ἐκπεπεράνθαι δὲ μᾶλλον ὡς ἐν προόδῳ τῇ πρὸς ἀλή-θειαν , εἰ τὸ ταύτης ὁδύνουσι κάλλος , ἐπὶ καιροῦ πρὸς τοῦτο διεληλακέναι , καθ᾽ ὃν ἐπέλαμψεν ὁ Χριστός . Ἀπαλλάττεται τοίνυν ἡμᾶς αἰτίας καὶ γραφῆς , εἰ μὴ τοῖς τύποις προσεργαζόμεθα , μὴτε μὴν ἑορτάζειν Ἰουδαϊκῶς εἰδόμεθα , ἐπιβεβηκότων ἡμῖν τῶν πρα-γμάτων ἐπὶ τὸ ἀμείνον · εἰ δὲ ἀσχαλεῖ πρὸς τοῦτο , καὶ τῶν πραγμάτων τὴν ἐπίδοσιν , τὴν εἰς γέ φημι τὰ βελτία , διαβολῆς ἀξίος , ὅρα πού τῶχα καὶ ἀπαντι-αὐτὸν τοῖς κατὰ τὸν βίον πράγμασιν οὐχ ὁσίως ἐπι-τιμᾶν , τὴν ἐπὶ τὰ κρεῖττω λαχοῦσι πρόσοδον · καὶ τοῦτο ὑπάρχον ἀληθὲς ἐκδείξειεν ἂν ἡ ἐφ᾽ ἐκάστῳ βάσανος . Ὑπολάττεται δὲ τὸ δοκεῖν εἶναι τις εὐσε-βής , καὶ φησι σέβειν μὲν τὸν Θεὸν ᾿Αβραάμ , εἶναι τε μέγαν καὶ δυνατὸν , ἕνα πού τῶχα καὶ αὐτὸν εἶναι λέγων τῶν μικριδνὸν κατὰ γε τόπους ἢ χώρας τιμω-μένων θεῶν , οὓς δὴ πολιοῦχους καὶ μὴν καὶ ἐθνῶ-χας ὀνομάζει πλεισταχῶς . Πανουργότατα τοίνυν καὶ ὑποτρέχει μοι δοκεῖ τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας τὴν δόκησιν , οὐ Θεὸν εἶναι πιστευοῦς ἕνα καὶ φύσει καὶ μόνον , καὶ ἐπὶ πάντας αὐτόν , ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις θεοῖς τιθεὶς ἐναριθμοῦν . Ὅτι δὲ βωμοῖς οὐχ ἱγείρον-τες ἱερουργοῦμεν τῷ Θεῷ κατὰ τὸν θεσπισθέν ᾿Αβραάμ , αἰτιάζεται πάλιν ἡμᾶς . Οὐ γὰρ δὴ μεμιμή-σθαι φησιν αὐτόν , οὐχ ἐννοῶν ὅτι τὴν ἀληθῆ τε καὶ ἀναγκαίαν τῶν ἐκείνου τρόπων ὁμοίωσιν πεπλούτη-καμεν · ἐν ἀχρόδυστι γὰρ ὄντες , καθάπερ ἀμείλει κακείνος , πεπιστεύχαμεν τῷ Θεῷ , καὶ δεδικαιώμεθα .
Lemmas: Α ἑπτάμενοι , ὁ ἀπό ὁ τέχνη διαμαρτάνω ἀγαθός . αἰτέω τοιγάρ ἀντί ὦτος ὁ θεόδοτος ἐν πνεῦμα περιτομή , εἴπερ τις ὅλως ὁ τίνω ἐν ἐγώ , σής εὐαγία πολυτέλεια ὁ οὖον τοιοῦτος ἀνθρώπινος , ὁ σφεῖς αὐτός κεφαλή ἄνω ἀποφαίνω ὁ οὗτος τριπλόχον καί πολύευκτος καί ὁ ἄνωθεν μεγαλοδωρεα ἄξιος ; θύω ὁ ἡμεῖς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ἄρτος ἄζυμος κατεσθιόδαςιν ἐπί αὐτός , κατά γε ὁ πάλαι ὁ νόμιμος δοκέω · ἀλλά ἐν σκιά , ὡς φημί , γράφω ὁ ἀρχαῖος ὁ νοητός · ἐπιλάμπω ὁ ἀλήθεια . τεθυειμι γάρ ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός ὁ ἡμεῖς ὁ ἀληθινός , ὁ ἀδέρηλον ἀληθής καί ἄχραντος ἱερεῖον . ἀπέχω ὁ τύπων , καιρός ἴσως καλέω εἰς οὗτος . τροφή ποιέω ὁ καθαρός , ὁ διά γε ὁ ὁ Β εὐαγγελικός θέσπισμα , ζύμη τε ἀπασάω , τουτέστι κακία , διαβολικός , ἀποφέρω νοητός , ἐν σπουδή καί λόγος τίθημι παρά ἐγώ . οὐκοῦν , ὡς φημί , ὁ μέν ἐν τύπος αποσταπειαμι , ὁ δέ ἀληθής πληρόω λατρεία . Ἐτέλος γάρ νόμος καί προφήτης ὁ Χριστός , ὅς οὐ ἐν διαφευσετα λέγω · οὐ ἔρχομαι καταλύω ὁ νόμος , ἀλλά ἀποπληρόω . καί πάλιν · λέγω σύ Ἰῶτα εἷς ἢ εἷς κεραία οὖον μή παρέρχομαι ἀπό ὁ νόμος ἠώς εἄν πᾶς γίγνομαι . Ὅστερ γάρ ὁ ἐν ὁ πίναξ προσαυτυπωμένας σκιά , ὁ χρῶμα πολυειδής ἐν καιρός προσφέρω ἥκιστος μέν ἀναιρέω , μεθίστημι δέ μᾶλλος εἰς ὁμός ἐναργής · κατά ὁ ἴσος τουτού τρόπος οὐ ἀνατρέπω φημί ὁ ὁ νόμος σκιά , ἐκπεραίνω δέ μᾶλλον ὡς ἐν πρόοδος ὁ πρός ἀλήθεια , εἰμί ὁ οὗτος οδυνους κάλλος , ἐπί καιρός πρός οὗτος διαιρέω , κατά ὅς ἐπιλάμπω ὁ Χριστός . ἀπαλλάσσω τοίνυν ἐγώ αἴτιος καί γραφεύς , εἰμί μή ὁ τύπος προσεργάζομαι , μήτε μήv ἑορτάζω Ἰουδαϊκῶς ὁράω , ἐπιβαίνω ἐγώ ὁ πράγμα ἐπί ὁ ἀμείνων · εἰμί δέ ἀσχαλάω πρός οὗτος , καί ὁ πρᾶγμα ὁ ἐπίδοσις , ὁ εἰς γε φημί ὁ βελτία , διαβολή Ἀξιός , ὁράω πού τῶγα καί απαντι-αυος ὁ κατά ὁ βίος πρᾶγμα οὐ ὅσιος ἐπιτιμάω , ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός λαγχάνω πρόσοδος · καί οὗτος ὑπάρχω ἀληθής ἐκδείκνυμι εἄν ὁ ἐπί ἕκαστος βάσανος . Ὑπολάττεται δέ ὁ δοκέω εἰμί τις εὐσεβής , καί φημί σέβω μέν ὁ θεός Αβραάμ , εἰμί τε μέγας καί δυνατός , εἷς πού τῶγα καί αὐτός εἰμί λέγω ὁ μικριδνὸν κατά γε τόπος ἢ χώρα τιμάω θεός , ὅς δή πολιοῦχος καί μήv καί ἐθνῶ-χας ὀνομάζω πλεισταχῶς . πανοῦργος τοίνυν καί ὑποτρέχω ἐγώ δοκέω ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια ὁ δόκησις , οὖον θεός εἰμί πιστεύς εἷς καί φύσις καί μόνος , καί ἐπί πᾶς αὐτός , ἀλλά ὁ ἴδιος θεός τίθημι ἐναριθμέω . ὅτι2 δέ βωμός οὐ ἱγείρον-τες ἱερουργέω ὁ Θεός κατά ὁ θεσπίζω Αβραάμ , αἰτιάζομαι πάλιν ἐγώ . οὖον γάρ δή μιμέομαι φημί αὐτός , οὐ ἐννοέω ὅτι ὁ ἀληθής τε καί ἀναγκαῖος ὁ ἐκεῖνος τρόπος ὁμοίωσις πλουτέω · ἐν αχροδυειμι γάρ εἰμί , καθάπερ ἀμείλει κενός , πιστεύω ὁ Θεός , καί δικαιόω .