cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0513.1
πρὸς τὸν Ζαχαρίαν εἰπεῖν , ὃς ἦν Ἰωάννου πατήρ . « Καὶ ἔσται χαρὰ σοι , καὶ ἀγαλλίασις , καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γενέσει αὐτοῦ χαρήσονται : » καὶ μεθ’ ἑτέραν « Καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν . » Τίνα τοῦνιν εὐηγγελίσετο ἄνὰ πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν ὁ θεοπίστος Βαπτιστής ; Ἄρ’ οὐχὶ τὸν Ἰησοῦν , ὃν διδάσκων λέγων · « Ἴδε Ἄμνος τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου ; » Τίνας ἐπιστρέψαι ὡς πρὸς Κύριον τὸν Θεόν ; Ἄρ’ οὐχὶ πρὸς αὐτὸν λέγων ὅτι « Ἐγὼ ἔωραχα , καὶ μεμαρτύρηχα , ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ; » Καὶ μὴν καὶ αὐτὸν τὸν Ζαχαρίαν προφητεύοντά φησιν ἐπὶ τῷ ἰδίῳ παιδί · « Καὶ σὺ , παιδίον , προφήτης Ὑψίστου κληθήση · προπορεύση γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου , ἐτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ τοῦ δῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ , ἐν ἄφεσι ἁμαρτιῶν αὐτῶν . » « Ἐφη δὲ πάλιν , ἅγιον ἄγγελον πρὸς τὴν ἁγίαν Παρθένον εἰπεῖν περὶ τοῦ Χριστοῦ · « Οὗτος ἔσται μέγας , καὶ Υἱὸς Ὑψίστου κληθήσεται . » Προφητεύσῶ ὁ πατήρ , Ὑψίστου λέγων εἶναι τὸν Ἰησοῦν , Ὑψίστου δὲ αὐτὸν Υἱὸν καὶ ὁ θεοπίστος ἄγγελος ὀνομάζει . Τσοπλεῖς γὰρ τῇ φύσει , καὶ κατὰ πᾶν ὁμοῖον Ἰωμέτρωψ ἔχων ὁ ἐξ αὐτοῦ πεπηγὼς Υἱὸς νοοῦτ’ ἂν εἴχτως . Οὐ γὰρ ὅτι γέγονεν ἀνθρώπως οἰκονομικῶς , μειονεκτοῦτο ἂν κατὰ τι τοῦ ὁμοῦ αὐτοῦ , ἀλλ’ ὁ μὲν τῆς οἰκονομίας τρόπος ἐν ἰδίαις ἐστὶ λόγοις . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἀπαράλλακτός τε καὶ ἀτρεπτος κατὰ φύσιν ἐκεῖν ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , οὐδὲν εἰς ἰδίαν ἡδικήθη φύσιν ἀπὸ γε τοῦ καθ’ ἡμᾶς γενέσθαι δι’ ἡμᾶς , ἀλλ’ ὡς ὁ Παῦλος φησιν , « Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας . » Οἶμαι δὲ δεῖν καὶ ταῖς Ἰωάννου φωναῖς οὐχ ὁλίως μαχρημένον ἀπαλλᾶγειν αὐτόν . Οὐ γὰρ τοι , καθά φησιν αὐτός , θεραπεύσας τινὰς τὰ τῶν ἁγίων μνήματα τεθραμμένος , Παύλου τε φῆμι καὶ Πέτρου , προἤλθεν λέγειν ὡς εἴη Θεὸς Ἰησοῦς Χριστός . Ἀπίθαννον γὰρ τὸ ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας παραρμήσθαι νομίζειν αὐτὸν ἐπὶ τὸ χρήναι δεηγορεῖν , διανιστάντος δὲ αὐτὸν τοῦ ἁγίου Πνεύματος . « Ἐφη γὰρ πού Χριστὸς τοῖς ἁγίοις μυσταγωγοῖς · « Οὐχ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν . » Ἄλλ’ οὐδὲ πρῶτος ἔφη Θεὸν εἶναι τὸν Ἰησοῦν . Ἄλλὰ γὰρ οἱ πρὸ αὐτοῦ γεγραφότες , Λουκᾶς τε , φημί , καὶ Ματθαῖος , καὶ μὲν τοι καὶ Μάρκος , Κύριόν τε καὶ Θεὸν ὀνομάζον αὐτόν , τὴν ὑπεράτατον δόξαν ἀπονέμοντες πανταχοῦ . Ὁ δὲ τὸ χρήναι ψευδοπεῖν ἐν ἰσῷ τάχα που τίθεσι τοῖς ἐξαιρέτοις τῶν ἀνδραγαθημάτων , διατείνεται μὲν εἰπεῖν τὸν θεοπίστον εὐαγγελιστήν · « Καὶ ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο · » οὐ μὴν ἐτι καὶ ὅπως , αἰσχυνόμενον , οἶμαι πού · οὐδαμοῦ δὲ φησιν αὐτὸν οὔτε Ἰησοῦν , οὔτε Χριστόν , ἄχρις οὗ Θεὸν Λόγον ἀποκαλεῖ . Καὶ τοι πῶς οὐ λίαν λεπτὸς καὶ ἰσχὺς ἄγαν ἀπέξεσμένος εἰς ἀλήθειαν ὁ περὶ γε τοῦτον αὐτῷ πεποίηται λόγος ; Τίνα γὰρ μὴ τῆς σαρκὸς γενέσεως σύγχρονον εἶναι τις ὑποστήσει τὸν ἐνανθρωπήσαντα Λόγον , ἢ ἀρτιφανὴ καὶ πρόσφατον , εἶναι λέγω Θεόν , προδι -
Lemmas: πρός ὁ Ζαχαρίας εἶπον , ὅς εἰμί Ἰωάννης πατήρ . « καί εἰμί χαρά σύ , καί ἀγαλλίασις , καί πολύς ἐπί ὁ γένεσις αὐτός χαίρω : » καί μετά ἕτερος « καί πολύς ὁ υἱός Ἰσραήλ ἐπιστρέφω ἐπί κύριος ὁ θεός αὐτός . » τίς Τούνιν εὐαγγελίζω ἀνά πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ὁ θεόπιστος Βαπτιστής ; ἄρα οὐ ὁ Ἰησοῦς , ὅς διδάσκω λέγω · « εἶδον Ἄμνος ὁ Θεός ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος ; » τίς ἐπιστρέφω ὡς πρός κύριος ὁ Θεός ; ἄρα οὐ πρός αὐτός λέγω ὅτι « ἐγώ ὁράω , καί μαρτυρέω , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ; » καί μήv καί αὐτός ὁ Ζαχαρίας προφητεύω φημί ἐπί ὁ ἴδιος παῖς · « καί σύ , παιδίον , προφήτης ὕψιστος καλέω · προπόρευση γάρ πρό πρόσωπον κύριος , ἑτοιμάζω ὁδός αὐτός ὁ δύο γνῶσις σωτηρία ὁ λαός αὐτός , ἐν ἄφεσις ἁμαρτία αὐτός . » « φημί δέ πάλιν , ἅγιος ἄγγελος πρός ὁ ἅγιος παρθένος εἶπον περί ὁ Χριστός · « οὗτος εἰμί μέγας , καί υἱός ὕψιστος καλέω . » προφητεύω ὁ πατήρ , ὕψιστος λέγω εἰμί ὁ Ἰησοῦς , ὕψιστος δέ αὐτός υἱός καί ὁ θεόπιστος ἄγγελος ὀνομάζω . τσοπλεω γάρ ὁ φύσις , καί κατά πᾶς ὅμοιος Ἰωμέτρωψ ἔχω ὁ ἐκ αὐτός πήγνυμι υἱός νοόω εἄν ἔρχομαι . οὖον γάρ ὅτι γίγνομαι ἄνθρωπος οἰκονομικός , μειονεκτέω εἄν κατά τίς ὁ ὁμοῦ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν ὁ οἰκονομία τρόπος ἐν ἴδιος εἰμί λόγος . ἐπεί δέ καί ἀπαράλλακτος τε καί ἄτρεπτος κατά φύσις ἐκεῖνος ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , οὐδείς εἰς ἴδιος ἡδικήθη φύσις ἀπό γε ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι διά ἐγώ , ἀλλά ὡς ὁ Παῦλος φημί , « Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός , καί εἰς ὁ αἰών . » οἴμη δέ δήω καί ὁ Ἰωάννης φωνή οὐ ὁλίως μαχρημένον απαλλάσσω αὐτός . οὖον γάρ ὅς , καθά φημί αὐτός , θεραπεύω τις ὁ ὁ ἅγιος μνῆμα τρέφω , Παῦλος τε φῆμις καί Πέτρος , προέρχομαι λέγω ὡς εἰμί θεός Ἰησοῦς Χριστός . Ἀπίθανος γάρ ὁ οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος παραρμήσθαι νομίζω αὐτός ἐπί ὁ χρή δεηγορεω , διανίστημι δέ αὐτός ὁ ἅγιος πνεῦμα . « φημί γάρ πού Χριστός ὁ ἅγιος μυσταγωγός · « οὐχ σύ εἰμί ὁ λαλέω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ πατήρ σύ ὁ λαλέω ἐν σύ . » ἄλλος οὐδέ πρῶτος φημί θεός εἰμί ὁ Ἰησοῦς . ἀλλά γάρ ὁ πρό αὐτός γράφω , Λουκᾶς τε , φημί , καί Ματθαῖος , καί μέν ὅς καί Μάρκος , κύριος τε καί θεός ὀνομάζω αὐτός , ὁ ὑπεράτατον δόξα ἀπονέμω πανταχοῦ . ὁ δέ ὁ χρή ψευδοπεῖν ἐν Ἰσώ τάχα ποῦ τίθος ὁ ἐξαίρετος ὁ ἀνδραγάθημα , διατείνω μέν εἶπον ὁ θεοπιστος εὐαγγελιστής · « καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι · » οὖον μήv ἔτι καί ὅπως , αἰσχύνω , οἴομαι πού · οὐδαμοῦ δέ φημί αὐτός οὔτε Ἰησοῦς , οὔτε Χριστός , ἄχρι ὅς θεός Λόγος ἀποκαλέω . καί ὅς πῶς οὖον λίαν λεπτός καί ἰσχύς ἄγαν ἀπέξω εἰς ἀλήθεια ὁ περί γε οὗτος αὐτός ποιέω λόγος ; τίς γάρ μή ὁ σάρξ γένεσις σύγχρονος εἰμί τις ὑφίστημι ὁ ἐνανθρωπέω Λόγος , ἢ αρτιφανής καί πρόσφατος , εἰμί λέγω Θεός , προδίδω -