cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0277.2
Ἄραρεν οὖν ὅτι καὶ μοι λίαν δέδεικται σαφῶς , οὐκ ἐκ μόνων τῶν παρ' ἡμῖν ἱερῶν Γραμμάτων , ἀλλὰ καὶ δι' ὧν αὐτοὶ καὶ φρονεῖν καὶ λέγειν ἐγνώκασιν , ὅτι πάντα παρήχθη παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸ εἶναι , καὶ ἀσυμφυῆ τοῖς γενομένοις αὐτὸς τὴν φύσιν ἀπεχληρώσατο · ὑποκάθεται γὰρ καὶ ἵστι που πάντως · ἐν μείσει φυσικῶς τοῦ ποιούντος τὸ ποιημένον . Ἔχοντες δὲ οὕτως ἡμεῖς τοῦ περὶ τούτων λόγου , τί δὴ ἄρα φασὶν οἱ θεοὶ ἑτέρους ὑποτιθέμενοι τῶν ἄλλων φάναι Θεόν ; · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν , καὶ καθ' ὁμοίωσιν ; » Εἰ μὲν γὰρ ὡς πρὸς τὴν τῶν κτισμάτων εἰκόνα τὸ λογικὸν ἐπὶ γῆς ζῷον ἠθέλησε πλαστουργεῖν , τί τὸ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς συνευχωμεῖν πρὸσωπον , « Ποιήσωμεν , λέγων , καὶ , Κατ' εἰκόνα ἡμετέραν ; » εἰ δὲ δὴ πρὸς τὸ ἑαυτοῦ καὶ μόνου θεοπρεπέστατον κάλλος διαμορφωθῆναι δεῖν ἐδοκίμαζε , τί συνεισδέχεται τὴν ἑτέραν μνήμην , ἣτοι τὸ εἶδος , ἢ ὁπωσπερ ἂν τις τὰ περὶ τούτων εὖ λέγοι ; Οὐ γὰρ ἐν ταυτότητι φύσεως καὶ ὑπαρχῆς καὶ ἀξίας καταλογισθείην ἂν Δημιουργός τε καὶ κτίσις , γενετὴς καὶ ἀγέννητος φύσις , ἀφθαρτὸς καὶ ὑπὸ φθορᾶν , εἰπαρ ἐστιν οὐ διαφευδόμενός εἰπαι , ὅτι πάντα τε καὶ πάντες οἱ ἐν γενέσει νοούμενοι ὑποκείμετο ἂν καὶ τῇ καταφθεῖραιθαι δεῖν . Μισθὸς μὲν γὰρ ὁ θεοπέσιος ταῖς τοῦ ἁγίου Πνεύματος μυσταγωγίαις πρὸς τὰ ἰσόμωνα βλέπων , προσέθηκε τῶν καθ' ἡμᾶς , καὶ τῖνα τρόπον , ἐρῶ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι , τουτέστιν , ἐν ὁμοούσῳ νοεῖται Τριάδι ἡ μία καὶ ἀρραστός καὶ ἀπερινόητος τοῦ Θεοῦ φύσις · ἵνα μὴ τις ἐκ τῆς πολλῆς ἄγαν ἀδειληρίας , ἄρ' ἂ μὴ προσέχῃ παρανηγμένος , κατ' εἰκόνα μὲν λέγω καὶ ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ , τὸν ἄνθρωπον πεποιησθαι , οὐ μὴν ἐτι καὶ τοῦ Υἱοῦ · ἢν δὲ δήπου καὶ τὸ ἑμπαλιν ὑπονοεῖν εἰκός , καὶ φάναι μὲν καθ' ὁμοίωσιν τοῦ Υἱοῦ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον , οὐ μὴν ἐτι καὶ τοῦ Πατρός · προαναθράσας , ὡς ἔφη , τὰς ἑαυτῆς παρὰ τινων ἐσομένας εὐρεσιλογίας , αὐτὴν ἔφη τὴν ἁγίαν Τριάδα πρὸς ἑαυτὴν εἶπεν · « Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ' ὁμοίωσιν . » ἵνα πρὸς ἅλην γε νοήσαι μεμορφωμένος , δηλονότι νοῦς , τὴν ἀπόρρητον τῆς θεότητος φύσιν · οἱ δὲ καλοῦν δοκησιοφροῦντες ἦσαν , ὁλούς εἶναι τινὰς οἰνοῦνται ταυτὴν , καὶ διὰ πλείστην ὀσην ἐμβροντησίαν , ἀπρόσληπτον τῆς ἀληθείας ἔχοντες τὸ φῶς , ψευδωνύμοις τισὶ καὶ νόθους θεοὺς εἶπαι αὐτὸν Ἰωὺς διατείνονται τὴν φωνήν . Καίτοι πῶς οὐ περινοεῖν δέοιν ὡς οὐκ ἂν ὁ φύσει Δημιουργός , τῆς ἑαυτοῦ δόξης καὶ ὑπεροχῆς τὸ ὑπερφερές δέλωμα τῇ τῶν γεννητῶν ἐχαρίσατο φύσει ,
Lemmas: ἀραρίσκω οὖν ὅτι καί ἐγώ λίαν δείκνυμι σαφῶς , οὐ ἐκ μόνος ὁ παρά ἐγώ ἱερός Γράμμα , ἀλλά καί διά ὅς αὐτός καί φρονέω καί λέγω γιγνώσκω , ὅτι πᾶς παράγω παρά Θεός πρός ὁ εἰμί , καί ἀσυμφυής ὁ γίγνομαι αὐτός ὁ φύσις ἀποκληρόω · ὑποκάθετος γάρ καί ἵστημι ποῦ πάντως · ἐν μένω φυσικός ὁ ποιέω ὁ ποιέω . ἔχω δέ οὕτως ἐγώ ὁ περί οὗτος λόγος , τίς δή ἄρα φημί ὁ θεός ἕτερος ὑποτίθημι ὁ ἄλλος φαίνω Θεός ; · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος , καί κατά ὁμοίωσις ; » εἰμί μέν γάρ ὡς πρός ὁ ὁ κτίσμα εἰκών ὁ λογικός ἐπί γῆ ζῷον ἐθέλω πλαστουργέω , τίς ὁ οὐ εἰμί αὐτός συνεύχομαι πρόσωπον , « ποιέω , λέγω , καί , κατά εἰκών ἡμέτερος ; » εἰμί δέ δή πρός ὁ ἑαυτοῦ καί μόνος θεοπρεπής κάλλος διαμορφόω δήω δοκιμάζω , τίς συνεισδέχομαι ὁ ἕτερος μνήμη , ἤτοι ὁ εἶδος , ἢ ὅπως εἄν τις ὁ περί οὗτος εὕω λέγω ; οὖον γάρ ἐν ταυτότης φύσις καί ὑπαρχή καί ἄξιος καταλογίζομαι εἄν Δημιουργός τε καί κτίσις , γενέτης καί ἀγέννητος φύσις , ἄφθαρτος καί ὑπό φθορά , εἶπον εἰμί οὖον διαφευδιδωμι εἶπον , ὅτι πᾶς τε καί πᾶς ὁ ἐν γένεσις νοέω ὑπόκειμαι εἄν καί ὁ καταφθείρω δήω . μισθός μέν γάρ ὁ θεοπέσιος ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα μυσταγωγία πρός ὁ ἰσόμωνα βλέπω , προστίθημι ὁ κατά ἐγώ , καί τίς τρόπος , εἴρω . ἐπεί γάρ ἐν πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , τουτέστιν , ἐν ὁμόω νοέω Τριάς ὁ εἷς καί ἀρραστός καί ἀπερινόητος ὁ Θεός φύσις · ἵνα μή τις ἐκ ὁ πολύς ἄγαν αδειληρια , ἄρα ὅς μή προσέχω παρανάγω , κατά εἰκών μέν λέγω καί ὁμοίωσις ὁ Θεός , ὁ ἄνθρωπος ποιέω , οὖον μήv ἔτι καί ὁ υἱός · εἄν δέ δήπου καί ὁ ἐμπαλῶ ὑπονοέω εἰκός , καί φαίνω μέν κατά ὁμοίωσις ὁ υἱός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , οὖον μήv ἔτι καί ὁ πατήρ · προαναθράσας , ὡς φημί , ὁ ἑαυτοῦ παρά τίνω εἰμί εὑρεσιλογία , αὐτός φημί ὁ ἅγιος Τριάς πρός ἑαυτοῦ εἶπον · « ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί κατά ὁμοίωσις . » ἵνα πρός ἄλη γε νοέω μορφόω , δηλονότι νόος , ὁ ἀπόρρητος ὁ θεότης φύσις · ὁ δέ καλέω δοκησιοφροῦντες εἰμί , ὀλός εἰμί τις οἰνόω αὐτός , καί διά πλεῖστος ὅσος ἐμβροντησία , ἀπρόσληπτος ὁ ἀλήθεια ἔχω ὁ φάος , ψευδώνυμος τις καί νόθος θεός εἶπον αὐτός Ἰωὺς διατείνω ὁ φωνή . καίτοι πῶς οὖον περινοέω δέος ὡς οὐ εἄν ὁ φύσις Δημιουργός , ὁ ἑαυτοῦ δόξα καί ὑπεροχή ὁ ὑπερφερής δέλωμα ὁ ὁ γεννητής χαρίζομαι φύσις ,