cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0373.1
ἠγαπάκει δὲ πρὸς τοῦτο Θεός , ἔφη τε πρὸς τὸν ἱεραφάντην Μωϋσέα · Πορεύου , κατάβηθι ἐντεύθεν σὺ καὶ ὁ λαὸς σου , οὓς ἀνήγαγες ἐκ τῆς Αἰγύπτου , εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τῷ Ἀβραὰμ , καὶ τῷ Ἰσαὰκ , καὶ τῷ Ἰακώβ , λέγων · Τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν , καὶ συναποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου · οὐ μὴ ἀναβῶ μετὰ σοῦ , διὰ τὸ λαὸν σκληροτράχηλόν σε εἶναι . Καὶ ἀκούσας , φησίν , ὁ λαὸς τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο , ἐπένθησεν ἐν πανδίοικος . Καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Μωϋσῆς · Εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ , μὴ ἀναγάγῃς με ἐντεύθεν · καὶ πῶς γνωσθήσεται ἀληθῶς , ὅτι εὗρηκα χάριν παρὰ σοί , ἐγὼ τε καὶ ὁ λαὸς σου , ἀλλ’ ἡ συμπορευομένου σου μεθ’ ἡμῶν ; Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν · Καὶ τοῦτόν σοι τὸν λόγον ὃν εἴρηκας , ποιήσω . B Ἀθροεὶ δὴ οὖν , ἄθρει πράττοντα μὲν ὑπὸ Θεοῦ τὸν Ἰσραήλ , καὶ τῆς εἰς ἄχρον εὐημερίας ἔχοντα τὸ χρήσιμον καρπόν . Ἐπειδὴ δὲ οὐ ἀπλῶς προσέκρουκε διανενοηκώς εἰς ἀπόστασιν , ὡς ἐν τάξει δίκης τὸ ὑπ’ ἀγγέλων γενέσθαι δεχόμενον . Φαίνη δ’ ἂν δτι καὶ ἄγιον αὐτοῖς τὸν ἐπιστάτην ἄγγελον ὑπισχνεῖται Θεός , ἢ ἀσυγκρίτως . Ἄμεινον οὖν τὸ ὑπ’ αὐτῷ μέλλον τῷ τῶν ὅλων εἶναι Θεῷ , καὶ οὐχὶ τισιν ὑπακεῖνθαι παρ’ αὐτὸν ἑτέροις , ὁ δὴ καὶ ἀπώσατο , λιπαρούντος ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως Ἄλλ’ εἴπερ ἦν εἰ τῶν ἀναγκαίων καὶ ὠφελιφόρων , τὸ ὑπ’ ἀγγέλῳ Ἰσραὴλ γενέσθαι , οὐτ’ ἂν ὁ Μωϋσῆς παρητήσατο , οὐτ’ ἂν αὐτὸς ὁ τῶν ὅλων Θεός , παραιτουμένῳ τὸ ἀγαθὸν κατένευσεν . Ἐπεὶ δὲ κατέληξεν ὀργῆς , αὐτὸς δ’ ἑαυτοῦ λέγων συνείσεσθαι καὶτοι πεπλημμεληκὼς τῷ Ἰσραήλ , δῆλον ἂν εἴη δτι οὐθεν , ὡς οὔτε ἀδούλιτον , ἢ ἀκαλλὲς τῷ Θεῷ τὸ καταρχεῖν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , οὐ διὰ μεσιτοῦ τινός , προσεχῶς δέ , καὶ , ἵν’ οὕτως εἴπωμεν , αὐτουργικῶς · οὔτε μὴν ἀξίμιον ἀνθρώποις , τὸ ὑφ’ ἑτέρους τισὶν εἶναι , ἢ ἐθνάρχαις , ἢ ἀγγέλοις , τῶν ἀγαθοὶ τινες εἰεν , ἄγιοι τε καὶ ὑπὸ ζυγὰ τοῦ ἐπὶ πάντας Θεοῦ . Προσεστω δὲ τι καὶ ἕτερον οὐχ ἀσυμτελές , εἰς δηνον τοῖς ἐντευξομένοις . Διεμοίρησαντο μὲν γὰρ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς οἱ πονηροὶ τε καὶ ἀποστάται δαίμονες · ἐνθρώπησεν δὲ ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἡ παναλκατάτη τοῦ Πατρὸς δεξιὰ , ἡ τῶν ὅλων κατεχουσιάζουσα χεὶρ , ἵνα τῆς ἐκείνων πλεονεξίας ἀπαλλάξας τοὺς ἐνειλημένους προσκομίσαι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ . Καὶ πιστώσει γράφων D τῶν αὐτοῦ μυστηρίων ἱερωτάτων ὁ πάνσοφος Παῦλος · Ὡσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν , οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζωοποιηθήσονται . Ἓκαστος δὲ καὶ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι · ἀπαρχὴ Χριστός , ἐπεῖτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ , εἶτα τὸ τέλος , ὅταν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὅταν καταργῇ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν . Ἀκούεις δτι καταργημένης ἀπάσης ἐξουσίας καὶ δυνάμεως , καὶ ἀνηρημένης εἰς ἅπαν τῆς τοῦ διαβόλου πλεονεξίας , παραδίδωσι τὴν βασιλείαν ὁ Υἱὸς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , οἷον ὑπὸ τυράννου δηρησασμένην ἐξελόν , καὶ προσάγων
Lemmas: ἀγαπάω δέ πρός οὗτος Θεός , φημί τε πρός ὁ ἱεραφάντην Μωϋσῆς · Πόρευος , καταβαίνω ἐντεῦθεν σύ καί ὁ λαός σύ , ὅς ἀνάγω ἐκ ὁ Αἴγυπτος , εἰς ὁ γῆ ὅς ὄμνυμι ὁ Ἀβραάμ , καί ὁ Ἰσαάκ , καί ὁ Ἰακώβ , λέγω · ὁ σπέρμα σύ δίδωμι αὐτός , καί συναποστέλλω ὁ ἄγγελος ἐγώ πρό πρόσωπον σύ · οὖον μή ἀναβαίνω μετά σύ , διά ὁ λαός σκληροτράχηλος σύ εἰμί . καί ἀκούω , φημί , ὁ λαός ὁ ῥῆμα ὁ πονηρός οὗτος , πενθέω ἐν πανδίοικος . καί λέγω πρός αὐτός ὁ Μωϋσῆς · εἰμί μή αὐτός σύ συμπορεύομαι , μή ἀνάγω ἐγώ ἐντεῦθεν · καί πῶς γιγνώσκω ἀληθής , ὅτι εὑρίσκω χάρις παρά σύ , ἐγώ τε καί ὁ λαός σύ , ἀλλά ὁ συμπορεύομαι σύ μετά ἐγώ ; καί εἶπον Κύριος πρός Μωϋσῆς · καί οὗτος σύ ὁ λόγος ὅς εἴρω , ποιέω . B Ἀθροεὶ δή οὖν , ἀθρέω πράσσω μέν ὑπό Θεός ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ εἰς ἄχροος εὐημερία ἔχω ὁ χρήσιμος καρπός . ἐπεί δέ οὖον ἀπλόος προσκρούω διανοέομαι εἰς ἀπόστασις , ὡς ἐν τάξις δίκη ὁ ὑπό ἄγγελος γίγνομαι δέχομαι . Φαίνη δέ εἄν δ καί ἀγάω αὐτός ὁ ἐπιστάτης ἄγγελος ὑπισχνέομαι Θεός , ἢ ἀσύγκριτος . ἄμεινον οὖν ὁ ὑπό αὐτός μέλλω ὁ ὁ ὅλος εἰμί Θεός , καί οὐ τις ὑπακεῖνθαι παρά αὐτός ἕτερος , ὁ δή καί ἀπωθέω , λιπαρέω ὑπέρ αὐτός ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς ἄλλος εἴπερ εἰμί εἰμί ὁ ἀναγκαῖος καί ωφελιφορος , ὁ ὑπό ἄγγελος Ἰσραήλ γίγνομαι , οὐ εἄν ὁ Μωϋσῆς παραιτέομαι , οὐ εἄν αὐτός ὁ ὁ ὅλος Θεός , παραιτέομαι ὁ ἀγαθός κατανεύω . ἐπεί δέ καταλήγω ὀργή , αὐτός δέ ἑαυτοῦ λέγω σύνοιδα καίτοι πλημμελέω ὁ Ἰσραήλ , δῆλος εἄν εἰμί δ οὐδείς , ὡς οὔτε αδουλιτος , ἢ ἀκαλλής ὁ Θεός ὁ κατάρχω ὁ ἐπί ὁ γῆ , οὖον διά μεσίτης τις , προσεχῶς δέ , καί , ἵνα οὕτως εἶπον , αὐτουργικῶς · οὔτε μήv ἀξίμιον ἄνθρωπος , ὁ ὑπό ἕτερος τις εἰμί , ἢ ἐθνάρχης , ἢ ἄγγελος , ὁ ἀγαθός τις ἄγω , ἅγιος τε καί ὑπό ζυγόν ὁ ἐπί πᾶς Θεός . πρόσειμι δέ τίς καί ἕτερος οὐ ἀσυμτελές , εἰς δηνον ὁ ἐντυγχάνω . Διεμοίρησαντο μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ πονηρός τε καί ἀποστάτης δαίμων · ἐνθρώπησεν δέ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ παναλκατάτη ὁ πατήρ δεξιός , ὁ ὁ ὅλος κατεχουσιαζω χείρ , ἵνα ὁ ἐκεῖνος πλεονεξία ἀπαλλάσσω ὁ ἐνείλλω προσκομίζω ὁ Θεός καί πατήρ . καί πίστωσις γράφω D ὁ αὐτός μυστήριον ἱερός ὁ πάνσοφος Παῦλος · ὡς γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως ἐν ὁ Χριστός ζῳοποιέω . ἕκαστος δέ καί ἐν ὁ ἴδιος τάγμα · ἀπαρχή Χριστός , ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός , εἶτα ὁ τέλος , ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ , ὅταν καταργέω πᾶς ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις . ἀκούω δ καταργημένος ἀπασάω ἐξουσία καί δύναμις , καί ανηρημένος εἰς ἅπας ὁ ὁ διάβολος πλεονεξία , παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ υἱός ὁ Θεός καί πατήρ , οἷος ὑπό τύραννος δέρω ἐξαιρέω , καί προσάγω