cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0478.1
Ἀ γένονεν ἐν ἀρχαῖς , ὑστεροβουλήσας δὲ ὡςπερ ἀνεκόνιζε μάλισ ἐπὶ τὸ σώζων εἶδος , καὶ μεθίστησιν οὐχ ἐλευθέρως , ἠγαχασμένων δὲ μᾶλλον ἐπὶ τὸ δεῖν δράσθαι πιστούς ; “ Ἀρ’ οὖν ἐνδιασταν ἐτι , μᾶλλον δὲ οὐχ ἅπασις ἐναργής , ὡς τῆς θείας τε καὶ ἀπόρρητον βουλῆς πάντην τε καὶ πάντως καταγορεύσομεν , ὡς οὐχ εὐ τιθέσις τὰ καθ’ ἡμᾶς , ἀλλ’ ἔξω που εἰκότως οἷον πᾶς ἐκπεχομενῆς , καὶ τὸ ἀμωμήτως ἔχων οὐχ ὁρώσης ἐν ἀρχαῖς ; “ Ἀπαγε τῆς δυσδουλαίας . Ὀκνεῖν γὰρ εἰς λόγους τοὺς ἐπὶ γε τούτους εὐσεβῆς . “ Ἔδει δὲ οὐν οὐχ ἠγαχασμένων , πειθοῖ δὲ μᾶλλον , μεταθιδάσαι πρὸς τὸ εὐήνιον τοὺς τῶν ἱερῶν σπουδασιμάτων ὀλιγωρήσαντας , καὶ μονοσυγλ σκληρόν καὶ ἀτέρμονον ἀντιστάντας Θεῷ τὸν τῶν ταυτῶν διανοίας αὐχένα . Ταύτην τὸν προήλθεν ἀνθρώπῳ παρὰ βραδύως , καὶ ὑπὲρ νοῦν ἀνθρώπινον , ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ συνεστράφη τοῖς ἐπὶ γῆς , τοῦτο μὲν σημείοις τε καὶ τέρασιν τοὺς ὑπὲρ ἀνθρώπου φύσιν τε καὶ δύναμιν , ἀναπείθων ἐννοεῖν ὅτι Θεὸς ἦν , ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς χρεωδέστατα γεγονώς , ὡς ἔφη · τοῦτο δὲ ταῖς ὑπὲρ νόμον εἰσηγήσεσι τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας ὀποφαινὼν τρόποις , καὶ τεθραλεῖας Ἰουδαϊκῆς ἐπέκεινα τιθείς , καὶ τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας ταῖς τῶν πιστεύοντων καρδίαις ἐπαναστράπτων τὴν γνώσιν . “ Ἔστι γὰρ αὐτὸς ἡ ἀλήθεια , τοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς γνήσιον γέννημα . Εἰ μὲν οὖν ἀνθρώπου ὄντα κοινὸν τεθωποισθῆναι φάμεν , καὶ τῇ ἁγίᾳ τε καὶ ὁμοούσιᾳ Τριάδι ἕτερον Θεὸν ἐπεσκηρίψωμεν , ἀνθρωπολατρεία τὰ χρήματα , καὶ ἕτερον οὐδέν . Εἰ δὲ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Υἱόν , καὶ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναλάμποντα Λόγον , τὸν τῶν ὅλων γενεσιουργὸν καὶ τεχνίτην , ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων , αἰσθητῶν τε καὶ ἐπιστητῶν , τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν ὑπέλειν ἀρρήτως τε καὶ ὑπὲρ νοῦν αἱ θεόπνευστοι χρησιμώδους Γραφαί , μεμανθῆναι γε μὴν καὶ οὕτως Θεόν ( ἀτρέπτως γὰρ κατὰ φύσιν ἐστι ) , τὴ τὸ ἀπείθανον , ἢ κατεφύγμενον ἢ καὶ ἀνέφικτον ὅλως ἐν τοῖς παρ’ ἡμῖν ὁράται δόγμασιν ; “ Ἄλλα γὰρ βραχύ φασι τὸ σῶμα τὸ ἀνθρώπινον , καὶ ρύπου μεστόν . “ Ἀληθὲς τοῦτο , καὶ οὐχ ἀρνήσομαι . Πλὴν ἐκεῖνο ἄθρει . Γέγονε μὲν γὰρ , ὡς ἔφη , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς ἀληθῶς . Πλὴν οὐ συνεστάληναι φάμεν τὸν ἀχώρητον , οὔτε μὴν τῷ τοῦ σώματος ἐμπειριληφθῆναι μέτρῳ . Κομιδῇ γὰρ εὐθὺς καὶ ἀσύνοπτον ὀλοτρόπως τοιούτων τὸ φάναι περὶ Θεοῦ τοῦ κατὰ φύσιν καὶ ἀληθῶς . Εἰς μὲν γὰρ ὅν καὶ μόνος Υἱὸς καὶ σωματικῆς φαντασίας ἐπέκεινα παντελῶς , ὅλος ἐστὶ κατὰ μεθεξιν ἐν παντὶ τε καὶ πανταχῇ , καὶ ἐν τοῖς καθ’ ἕνα σχετικῶς , μὴ μεριζόμενος , μὴ τεμνόμενος , ἀλλ’ ἔξω πάντων τῇ φύσει , καὶ ἐν πᾶσιν ὁ Θεός . “ Ἐν ἐκεῖνῳ δὲ τῷ πανάγνῳ καὶ ἁγίῳ σώματι κατῴκησε μὲν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς , καθὼς γέγραπται , καὶ ἦν ὡς ἐν ἰδίᾳ σαρκί , πλὴν ἐπλήρου καὶ οὕτως τὰ πάντα . Ὄσπερ δὲ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος ἡ τέλμαντι ἐμβαλοῦσα ἢγουν ἐτράφει ἀκαθαρσίαις , περὶ αὐτὴν ἔσται τὸ βλάδος οὐδέν · οὕτως καὶ ἡ
Lemmas: ὅς γίγνομαι ἐν ἀρχή , υστεροβουλανθανω δέ ὡς ανεκονιζω Μάλις ἐπί ὁ σῴζω εἶδος , καί μεθίστημι οὐ ἐλεύθερος , ἠγαχασμένων δέ μᾶλλον ἐπί ὁ δήω δράω πιστός ; “ ἀρά οὖν ενδιαστα ἔτι , μᾶλλον δέ οὐ ἅπας ἐναργής , ὡς ὁ θεῖος τε καί ἀπόρρητος βουλή πάντη τε καί πάντως καταγορεύω , ὡς οὐ εὕω τίθημι ὁ κατά ἐγώ , ἀλλά ἔξω ποῦ εἰκότως οἷος πᾶς εκπεχομενω , καί ὁ ἀμώμητος ἔχω οὐ ὁράω ἐν ἀρχή ; “ ἀπάγω ὁ δυσδουλαιος . ὀκνέω γάρ εἰς λόγος ὁ ἐπί γε οὗτος εὐσεβής . “ δέω δέ ὀν οὐ ἠγαχασμένων , πειθώ δέ μᾶλλον , μεταθιδάσαι πρός ὁ εὐήνιος ὁ ὁ ἱερός σπουδασιματη ὀλιγωρέω , καί μονοσυγλ σκληρός καί ἀτέρμων ἀνθίστημι Θεός ὁ ὁ αὐτός διάνοια αὐχήν . οὗτος ὁ προέρχομαι ἄνθρωπος παρά βραδύως , καί ὑπέρ νόος ἀνθρώπινος , ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , καί συστρέφω ὁ ἐπί γῆ , οὗτος μέν σημεῖον τε καί τέρας ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος φύσις τε καί δύναμις , ἀναπείθω ἐννοέω ὅτι θεός εἰμί , ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ χρεώδης γίγνομαι , ὡς φημί · οὗτος δέ ὁ ὑπέρ νόμος εἰσήγησις ὁ ἀληθής εὐσέβεια οποφαιναω τρόπος , καί τεθραλεῖας Ἰουδαϊκός ἐπέκεινα τίθημι , καί ὁ ἀληθής θεογνωσία ὁ ὁ πιστεύω Καρδία ἐπαναστράπτω ὁ γνῶσις . “ εἰμί γάρ αὐτός ὁ ἀλήθεια , ὁ ὁ Θεός καί πατήρ γνήσιος γέννημα . εἰμί μέν οὖν ἄνθρωπος εἰμί κοινός τεθωποισθῆναι φημί , καί ὁ ἅγιος τε καί ὁμοούσιος Τριάς ἕτερος θεός ἐπισκηρίπτω , ανθρωπολατρεία ὁ χρῆμα , καί ἕτερος οὐδείς . εἰμί δέ φύσις τε καί ἀληθής υἱός , καί ἐκ ὁ οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ ἀναλάμπω Λόγος , ὁ ὁ ὅλος γενεσιουργός καί τεχνίτης , ὁρατής τε καί ἀόρατος , αἰσθητής τε καί ἐπιστητός , ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις ὑπέρχομαι ἄρρητος τε καί ὑπέρ νόος ὁ θεόπνευστος χρησιμώδους γραφή , μαίνομαι γε μήv καί οὕτως Θεός ( ἄτρεπτος γάρ κατά φύσις εἰμί ) , ὅς ὁ απειθνησκω , ἢ καταφεύγω ἢ καί ἀνέφικτος ὅλως ἐν ὁ παρά ἐγώ ὁράω δόγμα ; “ ἄλλος γάρ βραχύς φημί ὁ σῶμα ὁ ἀνθρώπινος , καί ῥύπος μεστός . “ ἀληθής οὗτος , καί οὐ ἀρνέομαι . πλήν ἐκεῖνος ἀθρέω . γίγνομαι μέν γάρ , ὡς φημί , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος , κατά ὁ γράφω , καί ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ ἀληθής . πλήν οὖον συστέλλω φημί ὁ ἀχώρητος , οὔτε μήv ὁ ὁ σῶμα ἐμπεριλαμβάνω μέτρον . κομιδή γάρ εὐθύς καί ἀσύνοπτος ὀλοτρόπως τοιοῦτος ὁ φαίνω περί Θεός ὁ κατά φύσις καί ἀληθής . εἰς μέν γάρ ὅς καί μόνος υἱός καί σωματικός φαντασία ἐπέκεινα παντελῶς , ὅλος εἰμί κατά μέθεξις ἐν πᾶς τε καί πανταχῇ , καί ἐν ὁ κατά εἷς σχετικός , μή μερίζω , μή τέμνω , ἀλλά ἔξω πᾶς ὁ φύσις , καί ἐν πᾶς ὁ Θεός . “ ἐν ἐκεῖνος δέ ὁ πάναγνος καί ἅγιος σῶμα κατοικέω μέν ὁ πλήρωμα ὁ θεότης σωματικός , καθώς γράφω , καί εἰμί ὡς ἐν ἴδιος σάρξ , πλήν πληρόω καί οὕτως ὁ πᾶς . ὅσπερ δέ ὁ ἡλιακός ἀκτίς ὁ τέλμα ἐμβάλλω ἤγουν τρέφω ἀκαθαρσία , περί αὐτός εἰμί ὁ Βλάδος οὐδείς · οὕτως καί ὁ