cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0363.1
τους ἦν , οὐχ αὐτομολήσει μᾶλλον , πρὸς τοὺς ἀντιφέρεσθαι προτεθυμημένους , ἀπανίστασθαι δὲ καὶ χωρεῖν ἀπωτάτω . Καὶ οὐχ ἠγνόηκα μὲν ἀσυνέτως ἐμαυτὸν ἐνὶ τῶν περὶ τούτων λόγων . Πανταλῆς γὰρ τὸ θεῖον , καὶ οὐδὲν ἀνθρώπων αὐτῷ , χῶν ἢ κατανεύσειμων . Ἐν δὲ ἀναγκαίῳ ἀποφύγειν τὸν δ' ἐναντίας ἐκ πολλῆς ἤγαν ἀφιλομαθίας καὶ φιλοσοφεῖν εἰωθότα , καὶ νοῦ παραπλήγιος , καὶ φρενῶν ἐκπεσούσης τοῦ εἰκότως ἀποδράντος λόγου . Σκέπτεται δὲ πῶς καὶ τὸ γε δὴ δεῖν πιθανὸς εἶναι δοκεῖν , μὴ ἂν ἰσχύσαι λέγων τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , χῶν εἰ πᾶσαν αὐτὴν ἐκπλινθεύσειαν , μέχρι τῶν τῆς σελήνης ἐφικασθὲ κύκλων . Ἄνθρωπον δὲ καὶ ἡμεῖς εἶναι φαμεν τὸ ἐγχείρημα τοῖς τὸ τῆς γῆς . Τὴν δὲ γε τοῦ πράγματος αἰτίαν ἀναγκαῖον εἶπεῖν . Οὐ γὰρ πρὸ περιπολῆς , καθάπερ οὖν οὗτοι , τῶν τῶν ὅλων θεὸν κατατεμεῖν εἰς πολυγλωσσίαν τοὺς τὴν πόλιν οἰκοδομοῦντας , ἥτοι τὸν ἐν αὐτῇ πύργον ἀνιστάσας φαμὲν , ἐδύρετοῦντα δὲ μᾶλλον καὶ εἰκῆς αὐτοῖς ἀναχθῆναι πᾶσιν . Ἐπειδὴ γὰρ οἱ βραχὺ πρὸ αὐτῶν γεγονότες ἄνθρωποι , διὰ πλείστην ὅσην τὴν ἐνοῦσαν αὐτοῖς δυσσεβείαν ἀρδὴν ἅπαντες διολύλασι , τὸν κατακλυσμὸν αὐτοῖς ἐπαφέντος θεοῦ , ταύτῃ τοι δεδιότες μὴ ἄρα πῶς τοῦτο παθόντες τὸν αὐτὸν ἐκεῖνοις ἐλεθρον ὑπομείνωσιν εἰςαὐδῆς , αἰσχρῶν τε καὶ ἀνοήτων ἤπουντο σπουδασμάτων . Μονονοῦχί γὰρ τοῖς θείοις σκέμμασι τὸ οἰκτον ἀντανιστάντες φρόνημα , πύργον ἐαυτοῖς ὑπερνέφελον ἐγείρειν ἐσπουδάζον , ἀσυνεύτοντες οἱ δειλαῖοι ὅντο γὰρ ἴσως ἡμεῖνος γενέσθαι τοῦ παθεῖν τὸν κατακλυσμὸν , εἰ δὴ γένοιτο πῶς καὶ εἰσαυδῆς αὐτοῖς , ὡς ἔφη , ἀναδραμόντες ὑψοῦ . Ὅρῃς τὸ πλημμελῆμα τῶν τῆς γῆς , τὰς ἀνθρώπων βουλάς , τὸ εἰκῆ ἐγχείρημα , τὴς ἐπὶ θεῷ δόξης , τὸ κατημελημένον . Ἀμήχανον μὲν γὰρ ἦν ψευδοεῖν πώποτε , κατακλυσμὸν μὴ ἐπαφέναι δεύτερον τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς τὸν ἐπηγγελμένον . Ἐφη γὰρ οὕτως πρὸς τὸν θεσπίσιον Νῶε : Οὐ προσθήσω ἐπὶ καταράσασθαι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων , ὅτι ἐγχειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος . Ἀμήχανον δὲ καὶ ἕτερος τὴν καναλὴν θεοῦ χεῖρα διαδράναι τινὰς , εἰ κολάζειν τοὺς ἀλιτηρίους ἐλοῦτο . Ἴνα τοίνυν μὴ τῶν ἀναγκαίων εἰς δυνάμιν σπουδασμάτων ἐφέμενοι ἰδρῶν ἔλοιτο κενά , διασχιζόντων θεός , καὶ πολυγλῶχον αὐτοῖς ἐνέχεν ἦχον , ἀντὶ ποινῆς καὶ δίκης τὸ τῆς ἐτερογλωσσίας φάρμακον ἐπινοήσας . Εἰ δὲ δὴ λέγοι τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν , βεβουλήσθαι τοὺς τὸ τῆς γῆς μέχρις οὐρανοῦ τὸν πύργον ὑψοῦν , οὐχὶ δὴ πάντως εἰς αὐτὸν ἄρει τὸν οὐρανὸν τὸ κατασκευάσμα διασκέδαι φαμὲν αὐτοῖς : ἀμήχανον γάρ . Ἔθος δὲ μᾶλλον τῇ δεσποτύτῳ Γραφῇ , κατὰ τὸν κοινὸν δὴ τοῦτον καὶ καθ' ἡμᾶς λόγον , ἀντὶ τοῦ ὑψοῦ δέχεσθαι τὸ εἰς οὐρανόν . Ἄλλοι γοῦν ὁ θεσπίσιος Δαβὶδ , καὶ ὑπερβολικῶς χρήται λόγῳ περὶ τῶν ἐν τῇ θαλάσσῳ ναυτιλλομένων : Οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις , ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα Κυρίου , καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ . Ἀναβαίνουσιν ἕως τῶν οὐρανῶν , καὶ καταβαί -
Lemmas: ὁ εἰμί , οὐ αὐτομόλησις μᾶλλον , πρός ὁ ἀντιφέρω προθυμέομαι , ἀπανίστημι δέ καί χωρέω ἀπωτάτω . καί οὐ ἀγνοέω μέν ἀσύνετος ἐμαυτοῦ ἐν ὁ περί οὗτος λόγος . Πανταλής γάρ ὁ θέω , καί οὐδείς ἄνθρωπος αὐτός , χόω ἢ κατανεύω . ἐν δέ ἀναγκαῖος αποφεύγω ὁ δέ ἐναντίος ἐκ πολύς ἄγω ἀφιλομαθία καί φιλοσοφέω εἴωθα , καί νόος παραπλήσιος , καί φρήν ἐκπίπτω ὁ εἰκότως ἀποδιδράσκω λόγος . σκέπτομαι δέ πῶς καί ὁ γε δή δήω πιθανός εἰμί δοκέω , μή εἄν ἰσχύω λέγω ὁ ἐπί ὁ γῆ , χόω εἰμί πᾶς αὐτός ἐκπλινθεύω , μέχρι ὁ ὁ σελήνη εφικαω κύκλος . Ἄνθρωπος δέ καί ἐγώ εἰμί φημί ὁ ἐγχείρημα ὁ ὁ ὁ γῆ . ὁ δέ γε ὁ πρᾶγμα αἴτιος ἀναγκαῖος εἶίπω . οὖον γάρ πρό περιπολέω , καθάπερ οὖν οὗτος , ὁ ὁ ὅλος θεός κατατέμνω εἰς πολυγλωσσία ὁ ὁ πόλις οἰκοδομέω , ἤτοι ὁ ἐν αὐτός πύργος ἀνίστημι φημί , εδυρετουειντα δέ μᾶλλον καί ἵημι αὐτός ἀνάγω πᾶς . ἐπεί γάρ ὁ βραχύς πρό αὐτός γίγνομαι ἄνθρωπος , διά πλεῖστος ὅσος ὁ ἔνειμι αὐτός δυσσέβεια ἄρδην ἅπας διόλλυμι , ὁ κατακλυσμός αὐτός ἐπαφέντος θεός , οὗτος ὅς δείδω μή ἄρα πῶς οὗτος πάθος ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἐλεθρον ὑπομένω εὐαής , αἰσχρός τε καί ἀνόητος ἤπουντο σπούδασμα . μονονουχί γάρ ὁ θεῖον σκέμμα ὁ οἶκτος ἀντανίστημι φρόνημα , πύργος ἑαυτοῦ ὑπερνέφελος ἐγείρω σπουδάζω , ἀσυνεύτοντες ὁ δείλαιος ἀρτύω γάρ ἴσως ἡμεῖνος γίγνομαι ὁ πάσχω ὁ κατακλυσμός , εἰμί δή γίγνομαι πῶς καί εισαυδηω αὐτός , ὡς φημί , ἀνατρέχω ὑψόω . ὄρνυμι ὁ πλημμέλημα ὁ ὁ γῆ , ὁ ἄνθρωπος βουλή , ὁ εἰκῇ ἐγχείρημα , σής ἐπί θεός δόξα , ὁ καταμελέω . ἀμήχανος μέν γάρ εἰμί ψεύδομαι πώποτε , κατακλυσμός μή ἐπαφέναι δύο ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ ἐπαγγέλλω . φημί γάρ οὕτως πρός ὁ θεσπίσιον Νῶε : οὖον προστίθημι ἐπί καταράομαι ὁ γῆ διά ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἐγχέω ὁ διάνοια ὁ ἄνθρωπος ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός ἐκ νεότης . ἀμήχανος δέ καί ἕτερος ὁ κανάλης θεός χείρ διαδρημί τις , εἰμί κολάζω ὁ ἀλιτήριος λούω . ἵνα τοίνυν μή ὁ ἀναγκαῖος εἰς δυνάμις σπούδασμα ἐφίημι ἱδρόω αἱρέω κενός , διασχίζω θεός , καί πολυγλῶχον αὐτός ἐνέχω ἦχος , ἀντί ποινή καί δίκη ὁ ὁ ἐτερογλωσσίας φάρμακον ἐπινοέω . εἰμί δέ δή λέγω ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν , βούλομαι ὁ ὁ ὁ γῆ μέχρι οὐρανός ὁ πύργος ὑψόω , οὐ δή πάντως εἰς αὐτός Ἄρης ὁ οὐρανός ὁ κατασκεύασμα διασκεδάννυμι φημί αὐτός : ἀμήχανος γάρ . ἔθος δέ μᾶλλον ὁ δεσποτύτῳ γραφή , κατά ὁ κοινός δή οὗτος καί κατά ἐγώ λόγος , ἀντί ὁ ὑψόω δέχομαι ὁ εἰς οὐρανός . ἄλλος γοῦν ὁ θεσπιθεος Δαυίδ , καί ὑπερβολικός χράω λόγος περί ὁ ἐν ὁ Θαλάσσω ναυτίλλομαι : ὁ καταβαίνω εἰς θάλασσα ἐν πλοῖον , ποιέω ἐργασία ἐν ὕδωρ πολύς αὐτός εἶδον ὁ ἔργον κύριος , καί ὁ θαυμάσιος αὐτός ἐν ὁ βυθός . ἀναβαίνω ἠώς ὁ οὐρανός , καί καταβαίνω -