cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0512.1
τιῶν δύνασθαι τινὰς , πρῆπον ἂν ἑτέρῳ μέλλων , πλὴν ὅτι καὶ μόνῳ τῷ κατ' ἀλήθειαν ὄντι Θεῷ · Κύριος γὰρ τῶν νόμων εἰσιν ἄν οἱ θέντες αὐτούς , καὶ οὐχ ἑτεροὶ παρ' αὐτούς . Τίνα δὲ τρόπον καὶ τὸ ἑαυτοῦ λαὸν σῴζειν λέγεται , καὶ τοῦ μόνου κατεξουσιαζόντος Θεοῦ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ; Εἶναι δὲ μᾶλλον καὶ ὑπὲρ ἀνθρώπου μέτρον τε καὶ χεῖρα , τὸν ἅγιον Πνεύματι βαπτίζειν δύνασθαι τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας · καὶ μὴν καὶ τὸ ἴδιον ἔχειν τὴν ἄλω , τοῦτέστιν , τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς ὡς ἐν ἀστάχων νοουμένους , ἀνάρμοστον μὲν ἀνθρώπῳ παντί , πρέπον δ' ἂν μόνῳ Χριστῷ . Θεὸς γὰρ ἦν γενόμενος σάρξ , τοῦτέστιν ἄνθρωπος . Τίνος δέ , εἴπέ μοι , τὸν ζυγὸν ἔχουσι ἂν οἱ ἐπὶ τῆς γῆς ; ἀρ' οὐχὶ μόνῳ καταζευδᾶται Θεῷ φαῖν τὴν ἐικόνας αὐτῶς ; Εἶτα πῶς προέταξεν ὁ Χριστὸς ἀρεῖν ἡμᾶς ἐπ' ἑαυτοὺς τὸν αὐτοῦ ζυγόν , εἰ μὴ Θεὸς καὶ ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν ἐστι ; Πῶς δ' ἂν εἶεν αὐτοῦ οἱ κατὰ τὸν οὐρανὸν ὄντες ἄγγελοι ; « Ἀποστελεῖ γάρ , φησι , τοὺς ἁγγέλους αὐτοῦ . » Καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν ὁ Ματθαῖος , πλείστων ὄντων ἑτέρων σεσημμένων , διὰ τοῦ τὸ μὴ δοκεῖν ἐνασπερισθᾶσαι τοὺς λόγους μαρτυρίων ἄχλυν ἡμῶν βεβιότων χοροῦ . Μάρκος δὲ μὴν διὰ τῶν αὐτῶν ἔννοιῶν εἰσι πανταχοῦ , καὶ τοῖς τοῦ Ματθαίου συμφέρεται λόγοις . Γράφει γοῦν · « Ἀρχὴ τοῦ Εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . » Οὐ δὲ Θεοῦ κατὰ φύσιν καὶ ἀληθῶς Υἱός , ἐπὶ πάντως , ὅτι καὶ Θεὸς ἐστι , πῶς οὐχ ἄπαντι ἐναργές ; Ἐφη δὲ πάλιν τὸν μὲν Κύριον τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις εἰπεῖν , ὅτι « Παραδοθήσεται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν , καὶ ἐμπαίζουσι αὐτῷ , καὶ σταυρώσουσιν αὐτόν » τὸν γε μὴν θεσπέσιον Πέτρον ἀναφώνησαι οἱ , τῷ · « Δεῦρὸ σοι , Κύριε · οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο » καὶ πρὸς γε τοῦτο φάναι Χριστόν · « Ὑπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ , σκάνδαλόν μου εἶ , ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων . » Οὐ γὰρ παρέρνηκε τὰ τοῦ Χριστοῦ τὰ τάναντία λέγων ὁ Πέτρος . Θεὸν οὖν ἄρα Χριστὸν ὀνόμασε καὶ αὐτός , φρονήσαι ὡςπερ ἔφη τὸν Πέτρον οὐ τὰ αὐτοῦ μᾶλλον ὡς Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων . Ἐφη δὲ πάλιν εἰπεῖν · « Ὁς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους , τοῦτον ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου αἰσχυνηθήσεται , ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἁγίων ἁγγέλων . » Ἄλλ' εἰ μὴ Θεὸν οἴδε , πῶς ἐν δόξῃ τοῦ Πατρὸς ἀφίξεσθαι λέγει , δορυφορούμενος ἔχοντα τοὺς ἁγίους ἁγγέλους ; πῶς ἐν εὐκλείᾳ θεότητος Υἱὸς ἀνθρώπου ; πῶς ἐν ταῖς ὑψωτάταις καὶ ταῖς κατὰ πάσης κτίσεως ὑπεροχαῖς Ἰησοῦς ὁ Χριστός , τοῦτ' ἐστίν , ἐκ γυναικὸς κατὰ σάρκα ; Ἄρ' οὖν ἐνδιαστέων τοῖς γε ὀλίως ἐθέλουσι φιλοθρῆσαι ἐν μάλᾳ ὅτι ἀληθῆς , ὅτι Θεὸν ὄντα κατὰ ἀλήθειαν εἰδότες τὸν Κύριον , τοῖς τῆς θεότητος ἀξιώμασιν ἐναδρύνεσθαι φασιν αὐτόν , παραλάσαντες τοῦ καιροῦ τῆς οἰκονομίας , καθ' ὃν ἦν ἀκόλουθον ἐν ὁμοιώσει τῇ καθ' ἡμᾶς γενόμενον , ὡςπερ τὸ τῆς ἀνθρωπότητος μέτρον οὐχ ἀτιμάσαντα ἔχειν ; Ὅτι δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος ὁ Λουκᾶς παρόρμησεν ὀλίως παρ' αὐτοῦ , σαφὲς ἂν γένοιτο καὶ μάλᾳ ῥαδίως ἀπὸ τῶν παρ' αὐτοῦ γεγραμμένων . Ἄγγελοι γὰρ ἔφη Θεοῦ
Lemmas: τίω δύναμαι τις , πρῆπον εἄν ἕτερος μέλλω , πλήν ὅτι καί μόνος ὁ κατά ἀλήθεια εἰμί Θεός · Κύριος γάρ ὁ νόμος εἰμί ἄν ὁ θέω αὐτός , καί οὐ ἕτερος παρά αὐτός . τίς δέ τρόπος καί ὁ ἑαυτοῦ λαός σῴζω λέγω , καί ὁ μόνος κατεξουσιάζω Θεός ὁ ἐπί ὁ γῆ ; εἰμί δέ μᾶλλον καί ὑπέρ ἄνθρωπος μέτρον τε καί χείρ , ὁ ἅγιος πνεῦμα βαπτίζω δύναμαι ὁ εἰς αὐτός πιστεύω · καί μήv καί ὁ ἴδιος ἔχω ὁ ἀλόω , τουτέστιν , ὁ ἐπί ὁ γῆ ὡς ἐν ἀστακός νοέω , ἀνάρμοστος μέν ἄνθρωπος πᾶς , πρέπω δέ εἄν μόνος Χριστός . θεός γάρ εἰμί γίγνομαι σάρξ , τουτέστιν ἄνθρωπος . τίς δέ , εἶπον ἐγώ , ὁ ζυγόν ἔχω εἄν ὁ ἐπί ὁ γῆ ; ἀρά οὐ μόνος καταζευδαω Θεός φαίνω ὁ εἰκών αὔτως ; εἶτα πῶς προτάσσω ὁ Χριστός ἀείρω ἐγώ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ αὐτός ζυγόν , εἰμί μή θεός καί ἐκ Θεός κατά φύσις εἰμί ; Πῶς δέ εἄν ἄγω αὐτός ὁ κατά ὁ οὐρανός εἰμί ἄγγελος ; « ἀποστέλλω γάρ , φημί , ὁ ἄγγελος αὐτός . » καί οὗτος μέν ἐγώ ὁ Ματθαῖος , πλεῖστος εἰμί ἕτερος σήπω , διά ὁ ὁ μή δοκέω ἐνασπερισθᾶσαι ὁ λόγος μαρτύριον ἀχλύς ἐγώ βίοτος χορός . Μάρκος δέ μήv διά ὁ αὐτός ἔννοια εἰμί πανταχοῦ , καί ὁ ὁ Ματθαῖος συμφέρω λόγος . γράφος γοῦν · « Ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος Ἰησοῦς Χριστός υἱός ὁ Θεός . » οὖον δέ Θεός κατά φύσις καί ἀληθής υἱός , ἐπί πάντως , ὅτι καί θεός εἰμί , πῶς οὐ ἅπας ἐναργής ; φημί δέ πάλιν ὁ μέν κύριος ὁ ἅγιος ἀπόστολος εἶπον , ὅτι « παραδίδωμι εἰς χείρ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός , καί ἐμπαίζω αὐτός , καί σταυρόω αὐτός » ὁ γε μήv θεσπέσιος Πέτρος ἀναφωνέω ὁ , ὁ · « δεῦρο σύ , κύριος · οὖον μή εἰμί σύ οὗτος » καί πρός γε οὗτος φαίνω Χριστός · « ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς , σκάνδαλον ἐγώ εἰμί , ὅτι οὖον φρονέω ὁ ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος . » οὖον γάρ παρέρνηκε ὁ ὁ Χριστός ὁ τἀναντία λέγω ὁ Πέτρος . θεός οὖν ἄρα Χριστός ονομάζω καί αὐτός , φρονέω ὡς φημί ὁ Πέτρος οὖον ὁ αὐτός μᾶλλον ὡς Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος . φημί δέ πάλιν εἶπον · « ὅς γάρ εἄν ἐπαισχύνομαι ἐγώ καί ὁ ἐμός λόγος , οὗτος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος αἰσχύνω , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός μετά ὁ ἅγιος ἄγγελος . » ἄλλος εἰμί μή θεός οἶδα , πῶς ἐν δόξα ὁ πατήρ ἀφικνέομαι λέγω , δορυφορέω ἔχω ὁ ἅγιος ἄγγελος ; πῶς ἐν εὔκλεια θεότης υἱός ἄνθρωπος ; πῶς ἐν ὁ ὑψωτάταις καί ὁ κατά πᾶς κτίσις ὑπεροχή Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὗτος εἰμί , ἐκ γυνή κατά σάρξ ; ἄρα οὖν ενδιαστυ ὁ γε ὀλίος ἐθέλω φιλοθρῆσαι ἐν μάλα ὅτι ἀληθής , ὅτι θεός εἰμί κατά ἀλήθεια οἶδα ὁ κύριος , ὁ ὁ θεότης ἀξίωμα εναδρυνω φημί αὐτός , παραλάσαντες ὁ καιρός ὁ οἰκονομία , κατά ὅς εἰμί ἀκόλουθος ἐν ὁμοιόω ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι , ὡς ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον οὐ ἀτιμάζω ἔχω ; ὅτι2 δέ καί ὁ θεσπέσιος ὁ Λουκᾶς παρορμώ ὀλίος παρά αὐτός , σαφής εἄν γίγνομαι καί μάλα ῥᾳδίως ἀπό ὁ παρά αὐτός γράφω . Ἄγγελος γάρ φημί Θεός