cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0295.1
οι μὲν ἐμψυχῶσαι φασιν αὐτόν , οἱ δὲ , οὔτε ἐμψυχον οὔτε νοερὸν · καὶ ἀπαξιαλῶς καθεῖσι τις ἂν , οἷονεὶ μισθόντα , τῆδε τε χάζειν διαρρίπτομένους τὸν ἐφ’ ἑκάστου λόγον αὐτοῖς . Ἐπειδὴ δὲ Πλάτων τῶν Ἀλλων ἐκπεφύκως , ταῖς αὐτοῦ μάλιστα δόξαις ἐμφιλόχωρεῖ , φαίην ἂν ὅτι Πλάτων τε καὶ Πυθαγόρας δοξάζουσι μὲν πως ἐπικαιρότερον περὶ τοῦ θεοῦ καὶ κόσμου . Συνειδότες δὲ τὴν εἰς τοῦτο παιδευσιν εἰτῶν ἐπιστήμην , Αἰγυπτίοις ἐμδεδοῆχότατες , παρ’ οἷς δὴ πολὺς ὁ περὶ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως λόγος ἦν , καὶ τῶν παρ’ αὐτῷ δογμάτων τὸ θαῦμα ἐτετίμητο . Πλὴν αὐτὸν τὲ φασιν ἐαυτῷ τὸν Πλάτωνα τάναντία δοξάσαι , καὶ τὸν αὐτῷ φοιτήσαντα τὸν Ἀριστοτέλη , μὴ τὸ αὐτοῦ μᾶλλον ἐλθόντα φρονεῖν , ἀντιφέρεσθαι δὲ καὶ ἀντεχέσθαι αὐτῷ . Φησὶ μὲν γὰρ ὁ Πορφύριος , δοξάσαι τὸν Πλάτωνα περὶ οὐρανοῦ , φάναι τε ὅτι τὸ σωματωδέες αὐτοῦ συνίστη ἀπὸ τῶν τεσσάρων στοιχείων , ἀλλήλοις ὑπὸ ψυχῆς συμπεφυρμένων . Διὸ , φησὶ , καὶ νῦν συνημμένος μὲν , ἢ καὶ κατὰ τὸ πλεονάχον ὁρῶμεσται . Ὁμολογεῖ δὲ , οἶμαι , τοῦνομα , καὶ κεκλήσθαι φησιν οὐρανόν , οἷον ὁρατὸν ὄντα τινὰ , ἐν’ ἐκ τοῦ ὁρᾶσθαι νοεῖν τις οὐρανότ . Ἀριστοτέλει γε μὴν οὐχ ὧδε ταῦτ’ ἔχειν ἐδίδαξ . Πόθεν ; Οὐ γὰρ τοῖ φησι συντεθεῖσθαι τὸν οὐρανόν , οὔτε μὴν ἐκ τεσσάρων εἶναι στοιχείων , ἐπινοεῖ δὲ πέμπτον τι σῶμα τῶν τεσσάρων ἀμίτοχον , καὶ ὁλοτρόπως ἡμοιρηθός . Καὶ ὁ μὲν Πλάτων ἐμψυχὸν τε τὸν κόσμον φησὶ , καὶ ζῶον νοερὸν . Ἐφίστησι δὲ καὶ πρόνοιαν αὐτῷ , γεννητὸν τε καὶ φθαρτόν , τὸ γε ἤκον εἶναι τὴν αὐτοῦ φύσιν , διορίζει . Πεφρόνηκε δὲ οὐχ ὧδε πάλιν ὁ αὐτοῦ φοιτητής . Οὔτε γὰρ ἐμψυχὸν ὅλον δι’ ὅλον , οὔτε νοερὸν , οὔτε Πρόνοιαν διοικούμενον , ἀλλ’ οὐδὲ γεννητὸν εἶναι δίδωσιν αὐτόν , ἀλλ’ ὡς ἀφθαρτον , καὶ ἀγέννητον . Καὶ πάλιν ὁ μὲν θεὸς δεῖν , καὶ διαθότης Πλάτων , τρεῖς ἀρχὰς εἶναι τὴν παντὸς διορίζεται , θεόν , καὶ ὕλην , καὶ εἶδος · καὶ θεὸν μὲν εἶναι φησι τὸν ποιητήν , ὕλην δὲ τὸ ὑποκείμενον , εἶδος δὲ τὸ ἕκαστον τῶν γινομένων παράδειγμα . Ἀνταντισταται δὲ πάλιν Ἀριστοτέλης αὐτῷ , καὶ οὐ συμβαίνει καθάπαξ . Τὸ γὰρ εἶδος , ἀρχὴν ἢ φρονεῖν ἢ λέγειν οὐκ ἀξιοῖ . Δυὸ δὲ εἶναι φησι τὰς ἀρχὰς , θεὸν καὶ ὕλην . Τρεῖς δὲ πάλιν ὁ Πλάτων τὰς τῶν ὅλων ἀρχὰς εἶναι λέγων , θεὸν τε καὶ ὕλην , καὶ εἶδος , προσπαράγει καὶ τετάρτην , ἣν θεὸ καὶ ὅλου ψυχὴν ὀνομάζει . Καὶ πρὸς γε δὴ τοῦτο τὴν ὕλην ἀγέννητον εἶπαι , καὶ γεννητὴν αὐτῆς εἶναι φησι . Εἶτα τὸ εἶδος δ’ τί ποτὲ ἐστιν , ὑποστάναι δοὺς αὐτὸ καθ’ ἑαυτό , μάχεται τοῖς ἰδίοις αὐτοῦ εὐρήμασι . Ἐφ’ γὰρ ἐν τοῖς τοῦ θεοῦ νοήμασιν ὑπάρχειν αὐτό , καὶ οὐκ ἰδίαν ὑπαρξιν ἔχειν , ἤγουσιν οὐσίαν . Τίαν οὖν ἄρα προσηνευκότες οἱ τῆς ἀληθείας ἐρευνηταί , τὴν ἀμύμητον καὶ ἀπλανεστάτην διέτοιον τριβόν ; τίνὰ τῶν ὀνομασμένων , τοῦ ψευδοπεῖν ἀπαλλάξομεν ; τίνι τὴν ψῆφον τοῦ κατὰ μηδὲνα διαπταίσαι τρόπου ἀπονεμεῖν ἀξίον ; μᾶλλον δὲ , πῶς ἂν εἰεν ἀξιώσεως πρὸς γε τὸ δεῖν ἀπαντεῖναι τινὰς , οἱ γε τοσούτων δημηρτηχάσι τολήθους , ὡς μὴ μόνον ἀλλήλων , ἀλλὰ καὶ ταῖς σφῶν αὐτῶν ἀντιφέρεσθαι δόξαις ; Ἐπειδὴ ταῦτα καὶ καταστήσιν ὁ πάνσοφος Ἰουλιανός , καὶ κατασκώπτει
Lemmas: ὁ μέν ἐμψυχόω φημί αὐτός , ὁ δέ , οὔτε ἐμψύχω οὔτε νοερός · καί ἀπαξιαλῶς καθίημι τις εἄν , οἱονεί μισθόω , τῆδε τε χάζω διαρρίπτω ὁ ἐπί ἕκαστος λόγος αὐτός . ἐπεί δέ Πλάτων ὁ ἀλλος ἐκφύω , ὁ αὐτός μάλιστα δόξα ἐμφιλοχωρέω , φημί εἄν ὅτι Πλάτων τε καί Πυθαγόρας δοξάζω μέν πως ἐπίκαιρος περί ὁ θεός καί κόσμος . σύνοιδα δέ ὁ εἰς οὗτος παίδευσις ἴτης ἐπιστήμη , Αἰγύπτιος ἐμδεδοῆχότατες , παρά ὅς δή πολύς ὁ περί ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς λόγος εἰμί , καί ὁ παρά αὐτός δόγμα ὁ θαῦμα τιμάω . πλήν αὐτός τε φημί αὐτός ὁ Πλάτων τἀναντία δοξάζω , καί ὁ αὐτός φοιτάω ὁ Ἀριστοτέλης , μή ὁ αὐτός μᾶλλον ἔρχομαι φρονέω , ἀντιφέρω δέ καί ἀντέχω αὐτός . φημί μέν γάρ ὁ Πορφύριος , δοξάζω ὁ Πλάτων περί οὐρανός , φαίνω τε ὅτι ὁ σωματώδης αὐτός συνίστημι ἀπό ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ἀλλήλων ὑπό Ψυχή συμφύρω . Διὸ , φημί , καί νῦν συνάπτω μέν , ἢ καί κατά ὁ πλεονάχον ὁρμέω . ὁμολογέω δέ , οἴομαι , τοὔνομα , καί καλέω φημί οὐρανός , οἷος ὁρατός εἰμί τις , ἐν ἐκ ὁ ὁράω νοέω τις οὐρανός . Ἀριστοτέλης γε μήv οὐ ὧδε αὐτός ἔχω διδάσκω . πόθεν ; οὖον γάρ τοῖ φημί συντίθημι ὁ οὐρανός , οὔτε μήv ἐκ τέσσαρες εἰμί στοιχεῖον , ἐπινοέω δέ πέμπτος τίς σῶμα ὁ τέσσαρες ἀμίτοχον , καί ὁλοτρόπως ἀμοιρέω . καί ὁ μέν Πλάτων ἐμψύχω τε ὁ κόσμος φημί , καί ζῷον νοερός . ἐφίστημι δέ καί πρόνοια αὐτός , γεννητός τε καί φθαρτός , ὁ γε ἥκω εἰμί ὁ αὐτός φύσις , διορίζω . φρονέω δέ οὐ ὧδε πάλιν ὁ αὐτός φοιτητής . οὔτε γάρ ἐμψύχω ὅλος διά ὅλος , οὔτε νοερός , οὔτε Πρόνοια διοικέω , ἀλλά οὐδέ γεννητός εἰμί δίδωμι αὐτός , ἀλλά ὡς ἄφθαρτος , καί ἀγέννητος . καί πάλιν ὁ μέν θεός δήω , καί διαθοος Πλάτων , τρεῖς ἀρχή εἰμί ὁ πᾶς διορίζω , θεός , καί ὕλη , καί εἶδος · καί θεός μέν εἰμί φημί ὁ ποιητής , ὕλη δέ ὁ ὑπόκειμαι , εἶδος δέ ὁ ἕκαστος ὁ γίγνομαι παράδειγμα . ανταντιστατος δέ πάλιν Ἀριστοτέλης αὐτός , καί οὖον συμβαίνω καθάπαξ . ὁ γάρ εἶδος , ἀρχή ἢ φρονέω ἢ λέγω οὐ ἀξιόω . δύο δέ εἰμί φημί ὁ ἀρχή , θεός καί ὕλη . τρεῖς δέ πάλιν ὁ Πλάτων ὁ ὁ ὅλος ἀρχή εἰμί λέγω , θεός τε καί ὕλη , καί εἶδος , προσπαράγω καί τέταρτος , ὅς θεός καί ὅλος ψυχή ὀνομάζω . καί πρός γε δή οὗτος ὁ ὕλη ἀγέννητος εἶπον , καί γεννητής αὐτός εἰμί φημί . εἶτα ὁ εἶδος δέ τίς ποτέ εἰμί , ὑφίστημι δίδωμι αὐτός κατά ἑαυτοῦ , μάχομαι ὁ ἴδιος αὐτός εὕρημα . ἐπί γάρ ἐν ὁ ὁ θεός νόημα ὑπάρχω αὐτός , καί οὐ ἴδιος ὕπαρξις ἔχω , ἄγω οὐσία . Τίας οὖν ἄρα προσφέρω ὁ ὁ ἀλήθεια ἐρευνητής , ὁ ἄμυμος καί ἀπλανής διαιτάω τρίβω ; τις ὁ ονομασμένος , ὁ ψευδοπεῖν ἀπαλλάσσω ; τίς ὁ ψῆφος ὁ κατά μηδείς διαπταίω τρόπος ἀπονέμω ἄξιος ; μᾶλλον δέ , πῶς εἄν ἄγω ἀξίωσις πρός γε ὁ δήω ἀπαντάω τις , ὁ γε τοσοῦτος δημηρτηχάσι τοληθος , ὡς μή μόνος ἀλλήλων , ἀλλά καί ὁ σφεῖς αὐτός ἀντιφέρω δόξα ; ἐπεί οὗτος καί καθίστημι ὁ πάνσοφος Ἰουλιανός , καί κατασκώπτω