cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0469.2
Ἡμεῖς μὲν οὖν ἀχριβεί διανοίας ὄμματι τὰ τοιάδε λεπτῶς περιμαθεῖν εἰθισμένα . Οἱ δὲ τῶν Ἑλλήνων λογιάδες ἀντὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος τρίτον , ὡς ἔφην , εἰσποιοῦσι Φυχήν , ὑφ’ ἧς καὶ ἄπαν ψυχοῦται ζῶον , ἐνεῖσθαι αὐτοῖς τὴν ζωὴν , καὶ τὰς τοῦ ἁγίου Πνεύματος δυνάμεις τε καὶ ἐνεργείας προσνεμησασιν αὐτῇ . Γράφει γοῦν ὁ Πλωτῖνος ὡδὶ περὶ αὐτῆς · Ἐνθυμεῖσθω τολνῶν πρῶτον ἐκεῖνο πῶσα ψυχή , ὡς αὐτὴ ζωὰ μὲν ἐποίησε πάντα , ἐμπνεύσασα αὐτοῖς ζωὴν , ἀ τε τῇ τρέφει , ἀ τε θάλασσα , ἀ τε ἐν ἀέρι , ἀ τε ἐν οὐρανῷ ἄστρα θεῖα . Αὐτὴ δὲ ἥλιον , μισθὴ τὸν μέγαν τοῦτον οὐρανόν , αὐτὴ δὲ ἐκκόσμησεν , αὐτὴ δὲ ἐν τάξει περιάγει , φύσις οὖσα ἑτέρα ὡν κοσμεῖ καὶ ὡν κινεῖ καὶ ἥν ποιεῖ . Καὶ τούτων δι’ ἑαυτὴν εἶναι τιμιωτέραν , γνωμοῦν μὲρ τούτων καὶ φθινομένων , ὅταν αὐτὰ ψυχὴ ἀπολείσῃ ἢ χοιγὴ τῇ ζωῇ , αὐτὴ δὲ οὐδα ἀεὶ τῷ μὴ ἀπολείπειν ἑαυτήν . Ἐνεργεῖ γὰρ , ὡς ἔφην , τὰ περὶ τὴν κτίσιν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ δι’ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι , καὶ κινεῖ μὲν εἰς γένεσιν τὰ οὐκ ὄντα ποτὲ , εὐ δὲ καὶ γεγονότα συνέχει , τάξει τε αὐτοῖς τὴν παγκάλον , καὶ μέν τοι καὶ εὐρυθμίαν , καὶ νόμους ὡρίσατο , καθ’ οὓς ἂν εἰεν ἕκαστα . Καὶ γοῦν Ἥλιον μὲν εἰς ἀρχὰς τέθεικε τῆς ἡμέρας , σελήνην δὲ τῆς νυκτός . Ἄραγε δὲ ὅτι καὶ ἑτέρα φύσις , παρὰ πᾶντα ἐστὶ δι’ αὐτοῦ κινούμενα , τὸ θεῖόν τε καὶ ζωοποιόν , καὶ ἅγιον Πνεῦμα . Καὶ γὰρ ἔστιν ἀγεννήτου Θεοῦ Πνεῦμα , ἴδιον αὐτοῦ , καὶ ἐξ αὐτοῦ προῖον , ἐνυπόστατόν τε καὶ ζῶν , καὶ ἀεὶ δν , ὅτι τοῦ Ὀντος ἐστὶ , καὶ αὐτὸ τὰ πάντα πληροῖ , καὶ τῶν ὅλων ἐστὶ περιεκτικόν , ἐπεὶ τοι καὶ ὁμοούσιον τῷ πληροῦντι τὰ πάντα , καὶ ἀμερίστως δντι πανταχοῦ . Πάντα γὰρ αὐτοῦ μεστά . Γέγραπται γὰρ , ὅτι « Πνεῦμα Κυρίου πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην . » Καὶ γοῦν ὁ Πλωτῖνος οὕτω πάλιν φησὶ περὶ τῆς τοῦ κόσμου ψυχῆς , ἥν ἀντὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος οἱμα λέγειν αὐτόν · Γέγονετο δ’ ἄν φανερώτερα καὶ ἐναργεστέρα αὐτῆς ἡ δύναμις , καὶ ἡ φύσις , εἰ τις ἐνθυμηθεῖς ὅπως
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν ἀκριβής διάνοια ὄμμα ὁ τοιόσδε λεπτός περιμανθάνω ἐθίζω . ὁ δέ ὁ Ἕλλην λογιάδης ἀντί ὁ ἅγιος πνεῦμα τρίτος , ὡς φημί , εἰσποιέω Φυχήν , ὑπό ὅς καί ἅπας ψυχόω ζῷον , νέομαι αὐτός ὁ ζωή , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις τε καί ἐνέργεια προσνέμω αὐτός . γράφος γοῦν ὁ Πλωτῖνος ὡδί περί αὐτός · ἐνθυμέομαι τόλος πρῶτος ἐκεῖνος πάω ψυχή , ὡς αὐτός ζωός μέν ποιέω πᾶς , ἐμπνέω αὐτός ζωή , ὅς τε ὁ τρέφω , ὅς τε θάλασσα , ὅς τε ἐν ἀήρ , ὅς τε ἐν οὐρανός ἄστρον θεῖον . αὐτός δέ ἥλιος , μισθός ὁ μέγας οὗτος οὐρανός , αὐτός δέ ἐκκοσμέω , αὐτός δέ ἐν τάξις περιάγω , φύσις εἰμί ἕτερος ὡς κοσμέω καί ὡς κινέω καί ὅς ποιέω . καί οὗτος διά ἑαυτοῦ εἰμί τίμιος , γνωμοῦν ΜΕΡ οὗτος καί φθίω , ὅταν αὐτός ψυχή ἀπόλλυμι ἢ χοιγὴ ὁ ζωή , αὐτός δέ οὐδή ἀεί ὁ μή ἀπολείπω ἑαυτοῦ . ἐνεργέω γάρ , ὡς φημί , ὁ περί ὁ κτίσις ὁ θεός καί πατήρ διά υἱός ἐν πνεῦμα , καί κινέω μέν εἰς γένεσις ὁ οὐ εἰμί ποτέ , εὕω δέ καί γίγνομαι συγχέω , τάξις τε αὐτός ὁ πάγκαλος , καί μέν ὅς καί εὐρυθμία , καί νόμος ὁρίζω , κατά ὅς εἄν ἄγω ἕκαστος . καί γοῦν Ἥλιος μέν εἰς ἀρχή τίθημι ὁ ἡμέρα , σελήνη δέ ὁ νύξ . ἄρα δέ ὅτι καί ἕτερος φύσις , παρά λήγω εἰμί διά αὐτός κινέω , ὁ θεῖος1 τε καί ζωοποιός , καί ἅγιος πνεῦμα . καί γάρ εἰμί ἀγέννητος Θεός πνεῦμα , ἴδιος αὐτός , καί ἐκ αὐτός πρόειμι , ἐνυπόστατος τε καί ζῶ , καί ἀεί δν , ὅτι ὁ εἰμί εἰμί , καί αὐτός ὁ πᾶς πληρόω , καί ὁ ὅλος εἰμί περιεκτικός , ἐπεί ὅς καί ὁμοούσιος ὁ πληρόω ὁ πᾶς , καί ἀμέριστος δντι πανταχοῦ . Πάν γάρ αὐτός μεστός . γράφω γάρ , ὅτι « πνεῦμα κύριος πληρόω ὁ οἰκέω . » καί γοῦν ὁ Πλωτῖνος οὗτος πάλιν φημί περί ὁ ὁ κόσμος Ψυχή , ὅς ἀντί ὁ ἅγιος πνεῦμα οἶμα λέγω αὐτός · γίγνομαι δέ ἄν φανερός καί ἐναργής αὐτός ὁ δύναμις , καί ὁ φύσις , εἰμί τις ἐνθυμέομαι ὅπως