cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0407.3
Ὅτι μὲν οὖν οὕτως ταῦτ᾽ ἔχειν ὑπελήφως , καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ὑπεροχῆς τε καὶ δόξης τὸ ἀκρατὲς καὶ βάθλον κατευρώνων στόμα , τῷ πονηρῷ καὶ θεομάχῳ πνεύματι κάτοχος ἦν , ἀποφθασαίμ᾽ ἂν οὐδαμῶς . Λέγει γὰρ οὐδὲς ἀνάθεμα Ἰησοῦν , εἰ μὴ ἐν Βεελζεβοῦλ , » καθὰ φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος . Ἀσπίδα δὲ τὴν Διοπετῆ , καὶ μέντοι καὶ κράνος , ἤγουν κεφαλήν , οὐχ οὕτ᾽ ὅπως εὑρίσθαι λέγων , ὁλοὶ ἂν , οἱ-μαί , γέλωτα καὶ μᾶλα εἰκῶς · τετράπερα γὰρ τοῦτο , καὶ μαρακίνῳ τερετίσματα , καὶ ἕτερον οὐδέν . Πλὴν ὡς σφόδρα πολὺς ἡμῖν τῶν τοιούτων ὁ λόγος . Ἐπεὶδὴ δὲ δυστυχεῖς εἶναι φησι τοὺς ἐν φροντίδι Θεοῦ , καὶ ἐν τοῖς διὰ μάλιστα κατεσπουδασμένοις , τὸ χρή-ναι διὰ πάντως ἐγχαρτάτειν ἀεὶ καὶ οἰκίας καὶ μετ-ώπους · τὸ σημεῖον τοῦ τιμίου σταυροῦ , διὰ τῆς ἐσχά-της ἀμαθίας ἐξέδοντας λόγους ἐκ μοχθηρῶν ἀνίσινον λογισμῶν , ἀχοντιλ καταδείξαμεν . Ὁ μὲν γὰρ τῶν ὅλων Σωτὴρ καὶ Κύριος , καὶτοι μετὰν αὐτῷ τὸ ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τῇ κατὰ πᾶν ὁτιοῦν ὁρᾶσθαι πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ τοὺς τῆς θεότητος ἐναρμόνεσθαι ὁά-κοις , οὐχ ἄρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ᾽ ἐαυτὸν ἐκένωσας μορφὴν δούλου λαβών . Ἐπ-είμενε δὲ καὶ σταυρὸν , αἰσχύνης καταφρονεῖν , ἵνα τὸ τῆς φθορᾶς καταργήσῃ κράτος · εἰς ὑπὲρ πάντων ἀποθανὼν καὶ ἐγερμένος , ἵνα τῶν τοῦ θανάτου βρόχων τὸ ἀνθρώπινον ἐξελύται γένος · ἵνα τῆς κατα-ρατουσίας ἡμῶν ἁμαρτίας καθελὼν τὴν τυραννίδα · ἵνα τὸν τοῖς μέλεσι τῆς σαρκὸς ἀγριαίνοντα τιθασ-σέσθω νόμον , καὶ πνευματικὸὺς ἀποφύην προσαυνη-τάς , καὶ κατανεκρώσας ἐν ἡμῖν τὸ φρόνημα τῆς σαρκός , υἱοὺς ἀποφύην Θεοῦ τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύ-σαντας , καὶ ἀγιάσῃ διὰ τοῦ Πνεύματος · ἵνα τῆς κατὰ πάντων πλεονεξίας ἀποσώσῃ τὸν Σατανᾶν , τὸν ἀρ-χέκακόν τε καὶ ἀλιτάριον ὄθρα , καὶ τὰς ὑπ᾽ αὐτὸν δυνάμεις πονηρὰς , οὓς διὰ καὶ ἐθνάρχας καὶ πολιοῦ-χους ὀνομάζει Θεούς , οἳ τὰς καὶ᾽ ἡμῶν συκοφαντείας ἐντρέφουν . Τούτων ἀπάντων ἡμᾶς εἰς ἀνάγκην τὸ D συντήριον ἀποφέρει ξύλον , ἀναπείθει τε πρὸς τούτοις ἐνναι ὅτι , καθὰ φησιν ὁ θεσπίσιος Παῦλος , εἰς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι · καὶ ἀναστάντι . Ὅτι δὲ τῷ Θεῷ ζῇν , τοῦτ᾽ ἔστι τὸ ἀσπετῶς τε καὶ εὐάγως πολ-ιτεύεσθαι , τρισμακαρίους ἀποφαίνει τοὺς τοῦτο δρᾶν ἡρτημένους , παντὶ τῷ σαφεῖ . Ἡμεῖς μὲν οὖν , ὡς ἔοιχεν , παντὸς ἀγαθοῦ καὶ πάσης ἀρετῆς εἰς ἀνάμνησιν , τὸ τοῦ τιμίου σταυροῦ ποιούμεθα ξύλον . Ἐπεὶδὴ δὲ τὸ χρῆμα αὐτῷ διαβολὴς καὶ ψόγου ὡς δοκεῖ ἀπηλλάχθαι , φραζέτω διὰ πάλιν · ἐρήσωμεν γάρ · Βούλεται τοῖς τῶν δω-ματίων ἐρκίοις ἐπαρτήσαντες πίνακας , ἀριστοχείρα
Lemmas: ὅτι2 μέν οὖν οὕτως αὐτός ἔχω ὑπολαμβάνω , καί ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ὑπεροχή τε καί δόξα ὁ ἀκρατής καί βάθλον κατευρώνων στόμα , ὁ πονηρός καί θεομάχος πνεῦμα κάτοχος εἰμί , ἀποφθασαίμ᾽ εἄν οὐδαμῶς . Λέγος γάρ οὐδή ἀνάθεμα Ἰησοῦς , εἰμί μή ἐν Βεελζεβούλ , » καθά φημί ὁ πάνσοφος Παῦλος . Ἀσπίς δέ ὁ διοπετής , καί μέντοι καί κράνος , ἤγουν κεφαλή , οὐ οὔτε ὅπως εὑρίσκω λέγω , ὄλλυμι εἄν , οἷμα , γέλως καί μῆλον ἵημι · τετράπερα γάρ οὗτος , καί μαρακίνῳ τερέτισμα , καί ἕτερος οὐδείς . πλήν ὡς σφόδρα πολύς ἐγώ ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος . ἐπειδή δέ δυστυχέω εἰμί φημί ὁ ἐν φροντίς Θεός , καί ἐν ὁ διά μάλιστα κατασπουδάζομαι , ὁ χράω διά πάντως ἐγχαράσσω ἀεί καί οἰκίον καί μέτωπος · ὁ σημεῖον ὁ τίμιος σταυρός , διά ὁ σχάζω ἀμαθία ἐκδίδωμι λόγος ἐκ μοχθηρός ανισινομαι λογισμός , ἀχοντιλ καταδεικνύω . ὁ μέν γάρ ὁ ὅλος Σωτήρ καί Κύριος , καίτοι μετά αὐτός ὁ ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ κατά πᾶς ὁστισοῦν ὁράω πρός ὁ πατήρ , καί ὁ ὁ θεότης εναρμονω ὁράω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω . επ-ειμενω δέ καί σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω , ἵνα ὁ ὁ φθορά καταργέω κράτος · εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνήσκω καί εγείρω , ἵνα ὁ ὁ θάνατος βρόχος ὁ ἀνθρώπινος ἐξέρχομαι γένος · ἵνα ὁ κατα-ρατουσιαι ἐγώ ἁμαρτία καθαιρέω ὁ τυραννίς · ἵνα ὁ ὁ μέλος ὁ σάρξ ἀγριαίνω τιθασ-σέσθω νόμος , καί πνευματικός ἀποφύω προσαυνη-τάς , καί κατανεκρόω ἐν ἐγώ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , υἱός ἀποφύω Θεός ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , καί ἁγίζω διά ὁ πνεῦμα · ἵνα ὁ κατά πᾶς πλεονεξία ἀποσῴζω ὁ Σατανᾶς , ὁ ἀρχέκακος τε καί Ἀλιτάριον ὄθρα , καί ὁ ὑπό αὐτός δύναμις πονηρός , ὅς διά καί ἐθνάρχης καί πολιοῦχος ὀνομάζω θεός , ἕ ὁ καὶι ἐγώ συκοφαντείας ἐντρέφω . οὗτος ἀπαντάω ἐγώ εἰς ἀνάγκη ὁ D συντηρία ἀποφέρω ξύλον , ἀναπείθω τε πρός οὗτος ἐνναίω ὅτι , καθά φημί ὁ θεσπιθεος Παῦλος , εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω · καί ἀνίστημι . ὅτι2 δέ ὁ Θεός ζάω , οὗτος εἰμί ὁ ἄσπετος τε καί ευαγώς πολιτεύω , τρισμακάριος ἀποφαίνω ὁ οὗτος δράω ἀρτάω , πᾶς ὁ σαφής . ἐγώ μέν οὖν , ὡς ἔοικα , πᾶς ἀγαθός καί πᾶς ἀρετή εἰς ἀνάμνησις , ὁ ὁ τίμιος σταυρός ποιέω ξύλον . ἐπειδή δέ ὁ χρῆμα αὐτός διαβολή καί ψόγος ὡς δοκέω ἀπαλλάσσω , φράζω διά πάλιν · ἐράω γάρ · βούλομαι ὁ ὁ δωμάτιον ἑρκίον ἐπαρτάω πίναξ , αριστοχειρ