cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0331.1
συνεστέλλετο , τῆς ἐπ’ αὐτῇ γαληνότητος καὶ φιλαν-θρωμίας τὴν τοιούτα πατρὸν οὐκ ἠγνοήσας Θεοῦ καὶ τοῦτο διδάσκει γεγραφὼς ὁ θεσπίσιος Παῦλος , « προεγνωσθαι μὲν τῷ Θεῷ τὰ μυστήριον πρὸ κατα-βολῆς κόσμου , πεφανερῶσθαι δὲ μὴν ἐπ’ ἐσχάτοις τοῦ αἰῶνος καιροῖς , καθ’ ὃν ἔδει τὸν τῇ ἀνθρώπῳ φύσει συμβεβηκότων γενέσθαι τὴν ἐπανόρθωσιν . » Οὐκοῦν μυθολογία μὲν ἡκιστα γε ταυτί , λόγοι δὲ μέλλον σοφοὶ τε καὶ ἀναγκαῖοι , καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον τῆς ἀληθείας ἁμαρτηκότες . “ Ὡς γὰρ οἰκονο-μικώτατα λᾶν ὁ τῶν ὅλων Δημιουργὸς ὑπέθηκε θανάτῳ , ταῖς ἁμαρτίαις εὐραχῶς τυραννουμένην τὴν ἀνθρώπου φύσιν , ὃς ἐν γε πρώτοις , φημί , τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἀδὰμ , ἀπόχρη μὲν , ὡς γε οἶμαι , πρὸς ἔνδειξιν τάλανθους , καὶ αὐτὴ τῶν πραγμάτων ἡ πείρα . Πιστώ-σεται δὲ πρὸς τοῦτο καὶ ὁ τῶν αὐτοῦ προφητῶν κοινῶς Πορφύριος . “ Ἐφη γὰρ οὕτως ἐν τῷ Πρὸς Νημερτίων λόγῳ · Θεὸς δὲ εἰδὼς τὸ μέλλον , φάναι πολλὰς , τοὺς μὲν δι’ εὐσέβειαν ἐκ νέους τοῦ βίου προδιελέγην , τοὺς δὲ διὰ τὰς μελλούσας ἀπ’ αὐτῶν ἐσσομένας βλάβας τοῖς οἰκειοτάτοις τούς δὲ ἐλεῶν , μελλουσῶν ἐνεκα ἀνηκέστων συμφορῶν προεφάριον . Καὶ μὴν καὶ ἐντεῦθι πάλιν ὡδὶ · Χρύσιππος δὲ , ὁ Σωκράτει ἐπόμενος , οὐδὲ τοῖς γινομένοις ἐπιλέγειν ἤθελον το , Τίς οἶδεν ; ἀλλ’ ἔτι πάντως · Τοῦτο ἤρ ἡμεῖρον . Εἰ γὰρ μὴ ἔστι διοίκησιν βελτίονα τῆς ὁσίας ὑπογράψαι , πάν-τως τὰ γινόμενα χρὴ νομίζειν , ὅτι οὕτως ἦν ἀμείνον ἔχειν , ὡς ἔχει . Οὐ γὰρ δὴ σοὶ μὲν μέρος τις τῆς ἐν ἀνθρώποις ἀρχῆς προνοεῖν λαχόντι παρὰ τοῦ τῆδε βασιλέως , ἐπὶ γε τῷ συμφέροντι τῆς πολιτείας τοῖς νόμοις πειθαρχοῦντι , ἄλλως οὐκ ἐνὴν τὴν πολιτείαν φυλάττειν νόμιμον , ἢ τοὺς μὲν τῶν ἀρχομένων μετοικίζοντι , τοὺς δὲ δημεύοντι , ἄλλους δὲ καὶ ἀποκτινύντι , οὐδὲ πᾶσι τὸ ζῆν ἐφύλαξας , ὅτι μὴ τοῖς πᾶσι τοῦτο συνέφερε · τῷ δὲ τῶν τοσούτων διοι-κοῦντι κόσμον οὐκ ἐπιτρέφομεν διοικεῖν ἀμωμήτως τὰ ἑαυτοῦ , ὡς καλῶς ἔχειν αὐτῷ τὰ ὅλα ἐδικαιώθη , καὶ διὰ θανάτου χωροῦντι , καὶ διὰ μεταβολῶν , καὶ διὰ τῆς τῶν ἡλικιῶν ἀοριστηίας . Κατηγόρευσ δὲ οὖν καὶ τῶν ἑαυτοῦ διδασκάλων , οἱ γράφονται μὲν παν-τελῶς ἐπ’ οὐδενὶ τῶν ἐκτόπων τὰς ἀπορρήτους οἰκονο-μίας , τοῦ τῶν ὅλων κατεξουσιαζόντος Θεοῦ , ἀπολυ-πραγμονήτους δὲ μᾶλλον νέμοντες αὐτάς , τῇ παγ-καλῇ τεστιμάσει ψήφῳ . Τῇ γὰρ ὑπεράτῃ νεμερ-κασὶ γνώσει τὸ ὅπερ ἂν εἰδείη καλῶς , καὶ ἐπιστημό-νως , καὶ ὡς αὐτῇ τε καὶ μόνη φίλον ἦ . τὰ καθ’ ἡμᾶς πηδαλιουχεῖν · κατ’ οὐδένα γὰρ ἂν τρόπον ἀμάρτοι τοῦ ὡς ἀριστα τε καὶ ἀμωμήτως ἔχοντος , ἢ λόγου τυγχῶ , ἢ πράγματος , ὁ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν γεγο-νὼς σοφίας τε καὶ συνέσεως ἀρχὴ καὶ δοτήρ καὶ πρύτανις . Οὐκοῦν οὐκ ἐφθόνεσε Θεός . Ἄλλ’ οὐδὲ ζηλοῦ κέντρον ἠτᾶτο ἂν καθ’ ἡμᾶς , εὐμηνάνας δὲ μᾶλλον συνειπεῖν τὸ συμβεβηκός . “ Ὅτι γὰρ τοῖς τοῦ δράκοντος φεναισμοῖς εἰς ἐλπίδα ματαίαν συνηρπά-ζετο , τάχα που καὶ οἴησαι ἔσεσθαι Θεὸς ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ἐμφαγὼν τοῦ ξύλου , δέδειχεν ὁ Μωϋσῆς .
Lemmas: συστέλλω , ὁ ἐπί αὐτός γαληνότης καί φιλαν-θρωμίας ὁ τοιουταω πατρόν οὐ ἀγνοέω Θεός καί οὗτος διδάσκω γράφω ὁ θεσπιθεος Παῦλος , « προγιγνώσκω μέν ὁ Θεός ὁ μυστήριον πρό καταβολή κόσμος , φανερόω δέ μήv ἐπί ἔσχατος ὁ αἰών καιρός , κατά ὅς ἐσθίω ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις συμβεβηκός γίγνομαι ὁ ἐπανόρθωσις . » οὐκοῦν μυθολογία μέν ἥκιστος γε οὗτος , λόγος δέ μέλλω σοφός τε καί ἀναγκαῖος , καί κατά οὐδείς τρόπος ὁ ἀλήθεια ἁμαρτάνω . “ ὡς γάρ οἰκονομικός λᾶν ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός ὑποτίθημι θάνατος , ὁ ἁμαρτία εὐραχῶς τυραννεύω ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὅς ἐν γε πρῶτος , φημί , ὁ ἀμφί ὁ Ἀδάμ , ἀποχράω μέν , ὡς γε οἴομαι , πρός ἔνδειξις τάλανθους , καί αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ πείρω . Πιστώνω δέ πρός οὗτος καί ὁ ὁ αὐτός προφήτης κοινῶς Πορφύριος . “ φημί γάρ οὕτως ἐν ὁ πρός Νημερτίων λόγος · θεός δέ εἰδοί ὁ μέλλω , φαίνω πολύς , ὁ μέν διά εὐσέβεια ἐκ νέος ὁ βίος προδιαλέγω , ὁ δέ διά ὁ μέλλω ἀπό αὐτός εἰμί βλάβη ὁ οἰκεῖος ὁ δέ ἐλεέω , μέλλω ἕνεκα ἀνήκεστος συμφορά προεφάριον . καί μήv καί ἐντίθημι πάλιν ὡδί · Χρύσιππος δέ , ὁ Σωκράτης ἔπω , οὐδέ ὁ γίγνομαι ἐπιλέγω ἐθέλω ὁ , Τῖς οἶδα ; ἀλλά ἔτι πάντως · οὗτος ἤρ ἀμείρω . εἰμί γάρ μή εἰμί διοίκησις ἀγαθός ὁ ὅσιος ὑπογράφω , πάντως ὁ γίγνομαι χρή νομίζω , ὅτι οὕτως εἰμί ἀμείνων ἔχω , ὡς ἔχω . οὖον γάρ δή σύ μέν μέρος τις ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀρχή προνοέω λαγχάνω παρά ὁ τῆδε βασιλεύς , ἐπί γε ὁ συμφέρω ὁ πολιτεία ὁ νόμος πειθαρχέω , ἄλλως οὐ ἕνος ὁ πολιτεία φυλάσσω νόμιμος , ἢ ὁ μέν ὁ ἄρχω μετοικίζω , ὁ δέ δημεύω , ἄλλος δέ καί ἀποκτείνω , οὐδέ πᾶς ὁ ζῶ φυλάσσω , ὅτι μή ὁ πᾶς οὗτος συμφέρω · ὁ δέ ὁ τοσοῦτος διοικέω κόσμος οὐ ἐπιτρέφω διοικέω ἀμώμητος ὁ ἑαυτοῦ , ὡς καλῶς ἔχω αὐτός ὁ ὅλος δικαιόω , καί διά θάνατος χωρέω , καί διά μεταβολή , καί διά ὁ ὁ ἡλικία ἀοριστηίας . κατηγορέω δέ οὖν καί ὁ ἑαυτοῦ διδάσκαλος , ὁ γράφω μέν παντελής ἐπί οὐδείς ὁ ἔκτοπος ὁ ἀπόρρητος οἰκονομία , ὁ ὁ ὅλος κατεξουσιάζω Θεός , ἀπολυπράγμων δέ μᾶλλον νέμω αὐτός , ὁ πάγκαλος τεστιμάσει ψῆφος . ὁ γάρ ὑπεράτῃ νεμερ-κασὶ γνῶσις ὁ ὅσπερ εἄν οἶδα καλῶς , καί ἐπιστήμων , καί ὡς αὐτός τε καί μόνος φίλος εἰμί . ὁ κατά ἐγώ πηδαλιουχέω · κατά οὐδείς γάρ εἄν τρόπος ἁμαρτάνω ὁ ὡς ἀγαθός τε καί ἀμώμητος ἔχω , ἢ λόγος τυγχάνω , ἢ πρᾶγμα , ὁ καί ὁ ἄλλος ἅπας γίγνομαι σοφία τε καί σύνεσις ἀρχή καί δοτήρ καί πρύτανις . οὐκοῦν οὐ φθονέω Θεός . ἄλλος οὐδέ ζηλόω κέντρον ἀτάω εἄν κατά ἐγώ , εὐμηνάνας δέ μᾶλλον συνεῖπον ὁ συμβεβηκός . “ ὅτι2 γάρ ὁ ὁ δράκων φεναισμοω εἰς ἐλπίς μάταιος συναρπάζω , τάχα ποῦ καί οἴομαι εἰμί θεός ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ἐνεσθίω ὁ ξύλον , δείκνυμι ὁ Μωϋσῆς .