cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0370.1
A ὑποφέρεσθαι ; Καὶ ποῖος αὐτῷ λόγος ἀρκέσει πρὸς ἐπικουρίαν εὐθυνομένην πρὸς τινὸς τῶν ὀρθὰ φρονεῖν εἰωθότων ; Πῶς γὰρ τὸν τῶν ὅλων Δημιουργὸν ἀπαλλαγὴν τοῦ κατεσκιωθῆναι δεῖν , καὶ μᾶλα εἰκότως , εἰ δὴ φαύλων ἐστὶ φύσεων ποιητής ; Εἰ μὲν γὰρ ἀνεθελήτως εἰς τοῦτο παρήχθαι φησιν αὐτόν , ζητᾶται τὰγα πού τινος ἀνεπιπτότος τε καὶ προύχοντος , καὶ καταδικάζεσθαι δυναμένου , καὶ ἔστι τὸ ἄμεινον αὐτοῦ · εἰ δὲ ἡκιστα μὲν ἀβουλήτως , ἐθελουργὸν δὲ πρὸς τοῦτο ἐλθεῖν διατείνεται , πῶς ἀγαθὸς ἐστι , καὶ ἐκ τἀγαθοῦ ; Φησὶ γὰρ οὕτως Πλωτῖνος περὶ αὐτοῦ , καὶ οὐχ ἰδίαν μᾶλλον , ἀλλὰ τὴν Πλάτωνος διερμηνεύει δόξαν . Τοῦ δὲ αἰτίου νοῦ ὄντος , πατέρα φησὶ τ’ Ἀγαθόν , καὶ τὸ ἐπέκεινα νοῦ , καὶ ἐπέκεινα οὐσίας · πολλοχῶ δὲ τὸ Ὄν , καὶ τὸν Νοῦν , τὴν Ἰδέαν λέγει · ὥστε Πλάτωνα εἰδέναι ἐκ μὲν τ’ Ἀγαθοῦ τὸν νοῦν · ἐκ δὲ τοῦ νοῦ , τὴν ψυχήν . Καὶ εἶναι τοὺς λόγους τούτους μὴ καινούς , μηδὲ νῦν , ἀλλὰ πάλαι μὲν εἰρηθᾶσαι μὴ ἀναπεπταμένους · τοὺς δὲ νῦν λόγους , ἐξηγητὰς ἐκείνων γεγονέναι μαρτυρεῖ . Εἰ τοίνυν Πατέρα φησὶ γενέσθαι τ’ Ἀγαθὸν τῷ Δημιουργῷ , δεδημιούργησε δὲ φύσεις οὐχ ἀγαθὰς , ἀνείσι τὸ μῶμος ἐπ’ αὐτὸ τ’ Ἀγαθόν , ὡς διὰ μεσιτοῦ λέγω , τοῦ προσεχούσι τῷ κόσμῳ Δημιουργοῦ . Δοκεῖ γὰρ οὕτω λέγειν αὐτός . Θαυμάζω δὲ ὅτι καὶ τῶν σωμάτων τὰ χρώματα πρὸς ἀπόδειξιν δέχεται τοῦ χρήναι κατανοεῖν , ὡς διάφορος τοῖς ἔθνεσι φύσις ὑπῆστιν . Εἰ δὲ οὕτως εἰ τῶν ἀληθῶν ἂν γε δὴ τοῦτω φρονεῖν καὶ λέγειν , οὐκ αἰσθάνεται πλημμελεῖν · ἔχρη γὰρ δήπου , καθάπερ ἐγώμαι , τοὺς ἑνὸς ὄντας χρώματος , ὁμογνωμονεῖν ἀλλήλοις ἅπαντας , καὶ συμφέρεσθαι τοῖς φρονήμασι · καὶ εἰ μὲν τις εἴη λευκόχρους , καὶ οὕτος ἀγαθός · μηδεὶς ἀγαθὸς τῶν μὴ τοιούτων · εἰ δὲ δὴ φαιὸς τε καὶ μέλας , ἀγαθὸς ὁμοίως · μηδεὶς ἀγαθὸς τῶν ἐν λευκότητι σώματος . Ἄρ’ οὖν οὐ γέλως ἦσαν ταῦτα ; Οὐ πεπληφύκασιν εἰκῇ , καὶ γυδαζόμενοι τῆς
Lemmas: A ὑποφέρω ; καί ποῖος αὐτός λόγος ἀρκέω πρός ἐπικουρία εὐθύνω πρός τις ὁ ὀρθός φρονέω εἴωθα ; Πῶς γάρ ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός ἀπαλλαγή ὁ κατασκιόω δήω , καί μῆλον εἰκότως , εἰμί δή φαῦλος εἰμί φύσις ποιητής ; εἰμί μέν γάρ ἀνεθέλητος εἰς οὗτος παράγω φημί αὐτός , ζητάω τάσσω πού τις ἀναπίπτω τε καί προέχω , καί καταδικάζω δύναμαι , καί εἰμί ὁ ἀγαθός αὐτός · εἰμί δέ ἥκιστος μέν ἀβούλητος , ἐθελουργός δέ πρός οὗτος ἔρχομαι διατείνω , πῶς ἀγαθός εἰμί , καί ἐκ ἀγαθός ; φημί γάρ οὕτως Πλωτῖνος περί αὐτός , καί οὐ ἴδιος μᾶλλον , ἀλλά ὁ Πλάτων διερμηνεύω δόξα . ὁ δέ αἴτιος νόος εἰμί , πατήρ φημί τε Ἀγαθός , καί ὁ ἐπέκεινα νόος , καί ἐπέκεινα οὐσία · πολλοχῶ δέ ὁ εἰμί , καί ὁ Νοῦς , ὁ ἰδέα λέγω · ὥστε Πλάτων οἶδα ἐκ μέν τε Ἀγαθός ὁ νόος · ἐκ δέ ὁ νόος , ὁ Ψυχή . καί εἰμί ὁ λόγος οὗτος μή καινός , μηδέ νῦν , ἀλλά πάλαι μέν λέγω μή ἀναπετάννυμι · ὁ δέ νῦν λόγος , ἐξηγητής ἐκεῖνος γίγνομαι μαρτυρέω . εἰμί τοίνυν πατήρ φημί γίγνομαι τε Ἀγαθός ὁ Δημιουργός , δημιουργώ δέ φύσις οὐ ἀγαθός , ἀνίημι ὁ μῶμος ἐπί αὐτός τε Ἀγαθός , ὡς διά μεσίτης λέγω , ὁ προσέχω ὁ κόσμος Δημιουργός . δοκέω γάρ οὗτος λέγω αὐτός . θαυμάζω δέ ὅτι καί ὁ σῶμα ὁ χρῶμα πρός ἀπόδειξις δέχομαι ὁ χρή κατανοέω , ὡς διάφορος ὁ ἔθνος φύσις ὑπίστημι . εἰμί δέ οὕτως εἰμί ὁ ἀληθής εἄν γε δή οὗτος φρονέω καί λέγω , οὐ αἰσθάνομαι πλημμελέω · χράω γάρ δήπου , καθάπερ ἐγώ , ὁ εἷς εἰμί χρῶμα , ὁμογνωμονέω ἀλλήλων ἅπας , καί συμφέρω ὁ φρόνημα · καί εἰμί μέν τις εἰμί λευκόχρους , καί οὗτος ἀγαθός · μηδείς ἀγαθός ὁ μή τοιοῦτος · εἰμί δέ δή φαιός τε καί μέλας , ἀγαθός ὁμοίως · μηδείς ἀγαθός ὁ ἐν λευκότης σῶμα . ἄρα οὖν οὖον γέλως εἰμί οὗτος ; οὖον πλήσσω εἰκῇ , καί γυδαζομενω ὁ