cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0564.1
A τέρα ; Πῶς δὲ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ καὶ λόγος αὐτοῦ καὶ δύναμις , νοοῦτ' ἄν ποτὲ δίχα τοῦ Πατρός ; ἢ πῶς οὐκ ἐνυπάρχει αὐτῷ ποτὲ ὁ χαρακτὴρ αὐτοῦ ; πῶς δὲ καὶ ὁ χαρακτὴρ δίχα τοῦ Πατρός ; Ἄλλ' οὐκ ἔστι χαρακτὴρ , φασί , δι' οὐ συναπτεῖν ὑποστάσιν ὑποστάσει , οὔτε τὰς ἐν μιᾷ οὐσίᾳ ὑπάρχουσας · καὶ τάχα που τὰ καθ' ἡμᾶς παρακομίζουσι εἰς ἀποδείξιν τῶν αὐτοῖς περιλαχρημένων . Ἐπεὶ πῶς οὐκ ἔδει νοεῖν αὐτούς , ὅτι τὰ τῆς θείας φύσεως ἴδια καὶ ἑξαίρετα οὐ διὰ τῶν καθ' ἡμᾶς · μᾶλλον κανονίζεται , ἀλλ' ἐν ἰδίοις ἐστὶ λόγοις , καὶ πίστει λαμβάνεται , καὶ περιεργοτέρων λογισμῶν οὐκ ἀνέχεται ; Μία γὰρ φύσις ἐστὶ τῆς ἀρρήτου Θεότητος ἐν ὑποστάσει τρισὶ τε καὶ ἰδίαις , ἕως δὲ τῶν καθ' ἡμᾶς ἐστὶ λόγων , καὶ τοῖς τῶν κτισμάτων ἕθεσι οὐκ ἀκολουθεῖ . Καὶ τοῦτο ἰδίως ἐστὶν ἐκ πολλῶν . Ἡμεῖς μὲν γὰρ τῶν ἰδίων τέκνων πατέρες ἐσμὲν κατὰ ἀπόρροίαν καὶ κατὰ μερισμόν . Ἀναχωρεῖ γὰρ τὸ γεννώμενον εἰς ἰδίαν ἑτερότητα τὴν εἰς ἅπαν ὁλοσχερῶς . Ἄλλ' οὐχ οὕτως ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς γεννηθῆναι φάμεν τὸν Υἱόν · ἐξἐλαμψεν μὲν γὰρ τῆς οὐσίας αὐτοῦ , καὶ δίχην ἐξηγάσθη φωτός . Ἄλλ' οὐκ ἕως γέγονεν αὐτοῦ , Ἄλλ' ἐξ αὐτοῦ τέ ἐστι , καὶ ἐν αὐτῷ . Καὶ πρεσβύτεροι μὲν οἱ παρ' ἡμῖν πατέρες τῶν ἰδίων τέκνων · ἄκιστα δὲ τοῦτο ἐπὶ Θεοῦ ἀληθές · συνυφέστηκε γὰρ ἀεὶ τῷ Πατρὶ , καὶ συνάνταρχον ἔχει τὴν ὑπαρξιν τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι , ἵνα καὶ ἀεὶ πατὴρ φαίνηται . Οὐ γὰρ ἦν ὥστε τοῦτο οὐκ ἦν . Ἔστι τοίνυν τῷ μὲν Πατρὶ τὴν φύσιν ταυτὸν τὸ θεῖον καὶ τὸ ὑπεράστρον Γέννημα , μόνον δὲ ἐν ἑτερότητι τῇ κατὰ υἱότητα . Οὐ γὰρ ἐστὶ πατὴρ , ὅτι μηδ' ἐκεῖνος υἱός . Τοίνυν , ὡς ἔφην , πάντα τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας πληρούσης , ὅτι καὶ διὰρ κτίσιν καὶ νοῦν καὶ λόγον ἐστὶ , μὴ βαταριζέτωσάν τινες , λαλοῦντες ἀπὸ καρδίας αὐτῶν , καὶ οὐκ ἀπὸ στόματος Κυρίου , καθὰ γέγραπται · ἵνα μὴ τὴν ἀλήθειαν παραλύσαντες ταῖς ταυτῶν ψυχαῖς ἐπανελθῶσι τὴν τοῖς τοῦτο ὀφῆν εἰωθόσι πρέπουσαν δίκην .
Lemmas: A τέρας ; Πῶς δέ ὁ σοφία ὁ Θεός καί λόγος αὐτός καί δύναμις , νοόω ἄν ποτέ δίχα ὁ πατήρ ; ἢ πῶς οὐ ἐν-ὑπάρχω αὐτός ποτέ ὁ χαρακτήρ αὐτός ; πῶς δέ καί ὁ χαρακτήρ δίχα ὁ πατήρ ; ἄλλος οὐ εἰμί χαρακτήρ , φημί , διά οὖον συνάπτω ὑπόσητ ὑπόστασις , οὔτε ὁ ἐν εἷς οὐσία υπάρχουσα · καί τάχα ποῦ ὁ κατά ἐγώ παρακομίζω εἰς ἀπόδειξις ὁ αὐτός περιλαχρημένων . ἐπεί πῶς οὐ ἐσθίω νοέω αὐτός , ὅτι ὁ ὁ θεῖος φύσις ἴδιος καί ἐξαίρετος οὖον διά ὁ κατά ἐγώ · μᾶλλον κανονίζω , ἀλλά ἐν ἴδιος εἰμί λόγος , καί πίστις λαμβάνω , καί περίεργος λογισμός οὐ ἀνέχω ; Μία γάρ φύσις εἰμί ὁ ἄρρητος θεότης ἐν ὑπόστασις τρεῖς τε καί ἴδιος , ἠώς δέ ὁ κατά ἐγώ εἰμί λόγος , καί ὁ ὁ κτίσμα ἔθος οὐ ἀκολουθέω . καί οὗτος ἰδίως εἰμί ἐκ πολύς . ἐγώ μέν γάρ ὁ ἴδιος τέκνον πατήρ εἰμί κατά ἀπόρροια καί κατά μερισμός . ἀναχωρέω γάρ ὁ γεννάω εἰς ἴδιος ἑτερότης ὁ εἰς ἅπας ὁλοσχερῶς . ἄλλος οὐ οὕτως ἐκ ὁ Θεός καί πατήρ γεννάω φημί ὁ υἱός · ἐκλάμπω μέν γάρ ὁ οὐσία αὐτός , καί διχάω ἐξηγέομαι φάος . ἄλλος οὐ ἠώς γίγνομαι αὐτός , ἄλλος ἐκ αὐτός τε εἰμί , καί ἐν αὐτός . καί πρέσβυς μέν ὁ παρά ἐγώ πατήρ ὁ ἴδιος τέκνον · ἄκιστα δέ οὗτος ἐπί Θεός ἀληθής · συνυφίστημι γάρ ἀεί ὁ πατήρ , καί συνάνταρχον ἔχω ὁ ὕπαρξις ὁ ἴδιος Γεννήτωρ , ἵνα καί ἀεί πατήρ φαίνω . οὖον γάρ εἰμί ὥστε οὗτος οὐ εἰμί . εἰμί τοίνυν ὁ μέν πατήρ ὁ φύσις τατός ὁ θέω καί ὁ ὑπεράστρον Γέννημας , μόνος δέ ἐν ἑτερότης ὁ κατά υἱότης . οὖον γάρ εἰμί πατήρ , ὅτι μηδέ ἐκεῖνος υἱός . τοίνυν , ὡς φημί , πᾶς ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία πληρόω , ὅτι καί διὰρ κτίσις καί νόος καί λόγος εἰμί , μή βαταριζέτωσάν τις , λαλέω ἀπό Καρδία αὐτός , καί οὐ ἀπό στόμα κύριος , καθά γράφω · ἵνα μή ὁ ἀλήθεια παραλύω ὁ αὐτός Ψυχή ἐπανέρχομαι ὁ ὁ οὗτος ὀφῆν εἴωθα πρέπω δίκη .