cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0304.1
A λόγους τοὺς καθ' ἡμῶν , τὴν ἀνθρωπίνην γένεσιν , τὴν διὰ γε , φημί , τοῦ παναρίστου Μωϋσέως ἐξηγγελμένην , καὶ σμικρὸν οἴεται , τῇ ἀνθρώπου φύσει δεδοθῆναι παρὰ Θεοῦ , τὸ κατ' εἰκόνα τὴν πρὸς αὐτὸν καὶ ὁμοίωσιν γενέσθαι παρ' αὐτοῦ . Καὶ πῶς οὐχ ἀπατοῦσιν τὸν εὐ φρονοῦν εἰωθότων συμφορᾶσιν ἄν , ὡς τῶν ὅτι μάλιστα κατακαλλύνειν εἰδότων τὸ χρήμα ἐστι ; Τί γὰρ ἀρειον , εἴπε μοι , τοῦ τὴν θείαν ἡμῖν ὁμοίωσιν ἐπισημάναι λέγειν ; Ἡ γὰρ οὐχὶ τὸ πάντων ἀκρότατόν τε καὶ ἀνωτάτω τὴν θείαν εἶναι φασιν οὐσίαν , ἀφρότω δόξῃ περιστράπτουσαν , καὶ αὐτόχρημα πᾶν εἶδος τε καὶ κάλλος ὑπάρχειν ἀρετῆς ; Εἶτα πῶς οὐχ ἀπαίνιν ἐναργὲς ὅπερ ἔφη ; Οὐ τοίνυν διαγελᾷ τὰ οὕτως ἐξαιρετα ; Κατασκώπτει δὲ ἀνθ' ὅτου καὶ τὸ γε ὅν δεῖν ἀρχὴν τετιμήσθαι τῇ κατὰ B πάντων , τὸν ἔννοιον τε καὶ λογικὸν καὶ θεοειδέστατον τῶν ἐπὶ γῆς ζῴων , φημὶ ὅν τὸν ἄνθρωπον ; Καὶ μὴν τοῖς διὰ Μωϋσέως λόγοις ἡ φύσις αὕτη τῶν πραγμάτων ὁμολογεῖ . Ἄλλ' οὐδεὶς μὴν τοῦ εἰκότος ποιεῖται λόγον , ἀπονένευκε δὲ καὶ τοῦτο ἀσχέτως , ἐπὶ τὸ χρήναι μόναις ταῖς τοῦ Πλάτωνος προσκείσθαι φωναῖς . Καὶ δὴ καὶ θαυμάσας ἔχει , καὶ τοῦτο ἀκατασκέπτως , τὴν , οὐχ οἶδ' ὅπως , αὐτῷ πεπλασμένην δημηγορίαν , ἣν δὴ πεποιήσθαι φησὶ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν πρὸς γεννητοὺς τινὰς καὶ ψευδυνόμους θεούς . Οἴμαι δὲ δεῖν τοῖς ἡμᾶς αὐτῷ πρὸς τοῦτο εἰπεῖν · Εἰ μὲν γὰρ ἐν τούτοις ἠθοποιεῖ Πλάτων , καὶ κατὰ νόμους τῶν ποιητῶν , τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ περιτίθησι λόγους , οὕσπερ ἂν σήπαι πρέπεν αὐτῷ , διημάρτηκεν οὐ μετρίως τοῦ σκοποῦ , καὶ καταμωμήσαιτ' ἂν τις αὐτόν , προσωποποιεῖν οὐχ εἰδότα καθ' ὃν ἔδει τρόπον . Εἰ δὲ σχήπτεται τὸ θεολυτεῖν , χαίρετω ληρῶν · οὐ γὰρ τὴν δέμις εἰπεῖν , θεοὺς τοὺς οὐχ ἀληθεῖς , τῆς ἰδικῶς αὐτῷ τε καὶ μόνῳ πρεπούσης εὐχλείας ; ἐκεῖναι μεταλαχεῖν τὴν τῶν ὅλων κατεχοῦσιάζοντα Θεόν . Ἔφη γὰρ , ὅτι : « Τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω , οὐδὲ τὰς ἀρετάς μου τοῖς γλυπτοῖς . » Καὶ φέρε , διὰ βραχέων τοῖς Πλάτωνος λόγοις ἀντεξάγοντες τὴν ἀλήθειαν , ἐκεῖνο λέγωμεν . Συγχχωρηθῶ γάρ , εἰ δοκεῖ , τὰς ἄνω τε καὶ νοερὰς δυνάμεις παρὰ Θεοῦ γενομένας τῇ τοῦ Θεοῦ τετιμήσθαι κλήσει . Φασὶν γὰρ εἶναι τινὰς ἐν οὐρανῷ , καὶ θεοὺς καὶ κυρίους ὠνομασμένους . Ἄλλ' ἥ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ τῇ τοιᾷδε κλήσει κατεστέμμεθα , Θεοῦ λέγοντος πρὸς ἡμᾶς : « Ἐγὼ C εἶπα , Θεοὶ ἐστε , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες . » Ἄλλ' ἔστι τις ἐν τούτοις ἀναγκασιότης τοῦ πράγματος αἰτία καὶ τῆς παρὰ Θεοῦ φιλοτιμίας ὁ εἰς ἡμᾶς λόγος ἔχει ἂν ὀρθῶς ὅτι μάλιστα γε . Ὁ γὰρ τοῦ τῶν ὅλων δημιουργός , ἐπεὶ τοι κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἑαυτοῦ , τὴν νοερὰν τε καὶ λογικὴν ἐργάσατο κτίσιν , ὡς δὴ καὶ ἀγαθὸς ὑπάρχων , καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ τετίμηκε κλήσει · καὶ τὸ ἀπεῖχος οὐδέν . Εἰθίσμεθα γὰρ καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ , τὴν ἀνθρώπου φέρε εἰπεῖν εἰκόνα , ὁμωνύμως ἄνθρωπον ὀνομάζειν . Οὐκοῦν ἡ μὲν νοερὰ καὶ λογικὴ κτῖσις , ὡς δὴ καὶ ἐν λόγῳ μειζόνι κειμένη παρὰ Θεῷ τῆς οὐχ οὕσης λογικῆς τε καὶ νοερᾶς , τὴν ἀμείνω δόξαν λαχοῦσα φαίνεται , τῇ τοῦ Θεοῦ κλήσει
Lemmas: A λόγος ὁ κατά ἐγώ , ὁ ἀνθρώπινος γένεσις , ὁ διά γε , φημί , ὁ πανάριστος Μωϋσῆς ἐξαγγέλλω , καί μικρός οἴομαι , ὁ ἄνθρωπος φύσις δίδωμι παρά Θεός , ὁ κατά εἰκών ὁ πρός αὐτός καί ὁμοίωσις γίγνομαι παρά αὐτός . καί πῶς οὐ ἀπατάω ὁ εὕω φρονέω εἴωθα συμφορά ἄν , ὡς ὁ ὅτι μάλιστα κατακαλλύνω οἶδα ὁ χρήμα εἰμί ; τις γάρ ἄρειος , εἶπον ἐγώ , ὁ ὁ θεῖος ἐγώ ὁμοίωσις ἐπισημαίνω λέγω ; ὁ γάρ οὐ ὁ πᾶς ἄκρος τε καί ἄνω2 ὁ θεῖος εἰμί φημί οὐσία , ἀφρότω δόξα περιστρέφω , καί αὐτόχρημα πᾶς εἶδος τε καί κάλλος ὑπάρχω ἀρετή ; εἶτα πῶς οὐ απαιος ἐναργής ὅσπερ φημί ; οὖον τοίνυν διαγελάω ὁ οὕτως ἐξαίρετος ; κατασκώπτω δέ ἀντί ὅστις καί ὁ γε ὅς δήω ἀρχή τιμάω ὁ κατά B πᾶς , ὁ ἔννος τε καί λογικός καί θεοειδής ὁ ἐπί γῆ ζῷον , φημί ὅς ὁ ἄνθρωπος ; καί μήv ὁ διά Μωϋσῆς λόγος ὁ φύσις οὗτος ὁ πρᾶγμα ὁμολογέω . ἄλλος οὐδείς μήv ὁ εἰκός ποιέω λόγος , ἀπονεύω δέ καί οὗτος ἄσχετος , ἐπί ὁ χρή μόνος ὁ ὁ Πλάτων προσκειεπομαι φωνή . καί δή καί θαυμάζω ἔχω , καί οὗτος ἀκατάσκεπτος , ὁ , οὐ οἶδα ὅπως , αὐτός πλάσσω δημηγορία , ὅς δή ποιέω φημί ὁ ὁ ὅλος θεός πρός γεννητός τις καί ψευδυνομος θεός . οἴμη δέ δήω ὁ ἐγώ αὐτός πρός οὗτος εἶπον · εἰμί μέν γάρ ἐν οὗτος ἠθοποιέω Πλάτων , καί κατά νόμος ὁ ποιητής , ὁ πρόσωπον ὁ Θεός περιτίθημι λόγος , ὅσπερ εἄν σήπη πρέπω αὐτός , διαμαρτάνω οὖον μέτριος ὁ σκοπός , καί καταμωμέομαι εἄν τις αὐτός , προσωποποιέω οὐ οἶδα κατά ὅς ἐσθίω τρόπος . εἰμί δέ σχάζω ὁ θεολυσυς , χαίρω ληρέω · οὖον γάρ ὁ Δεμίς εἶπον , θεός ὁ οὐ ἀληθής , ὁ ἰδικός αὐτός τε καί μόνος πρέπω εὔκλεια ; ἐκεῖνος μεταλαγχάνω ὁ ὁ ὅλος κατεχουσιαζοειντα Θεός . φημί γάρ , ὅτι : « ὁ δόξα ἐγώ ἕτερος οὖον δίδωμι , οὐδέ ὁ ἀρετή ἐγώ ὁ γλυπτός . » καί φέρω , διά βραχύς ὁ Πλάτων λόγος ἀντεξάγω ὁ ἀλήθεια , ἐκεῖνος λέγω . Συγχωρέω γάρ , εἰμί δοκέω , ὁ ἄνω τε καί νοερός δύναμις παρά Θεός γίγνομαι ὁ ὁ Θεός τιμάω κλῆσις . φημί γάρ εἰμί τις ἐν οὐρανός , καί θεός καί κύριος ὀνομάζω . ἄλλος ὅς καί ἐγώ αὐτός ὁ τοιόσδε κλῆσις καθίστημι , Θεός λέγω πρός ἐγώ : « ἐγώ C εἶπον , θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς . » ἄλλος εἰμί τις ἐν οὗτος αναγκασιοτω ὁ πρᾶγμα αἰτία καί ὁ παρά Θεός φιλοτιμία ὁ εἰς ἐγώ λόγος ἔχω εἄν ὀρθῶς ὅτι μάλιστα γε . ὁ γάρ ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , ἐπεί ὅς κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἑαυτοῦ , ὁ νοερός τε καί λογικός ἐργάζομαι κτίσις , ὡς δή καί ἀγαθός ὑπάρχω , καί ὁ ὁ Θεός τιμάω κλῆσις · καί ὁ ἀπέχω οὐδείς . ἐθίζω γάρ καί ἐγώ αὐτός , ὁ ἄνθρωπος φέρω εἶπον εἰκών , ὁμώνυμος ἄνθρωπος ὀνομάζω . οὐκοῦν ὁ μέν νοερός καί λογικός κτίσις , ὡς δή καί ἐν λόγος μείζων κεῖμαι παρά Θεός ὁ οὐ ὗσις λογικός τε καί νοερός , ὁ ἀγαθός δόξα λαγχάνω φαίνω , ὁ ὁ Θεός κλῆσις