cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0472.1
τοὺς διωλωλότες , καὶ ἀπρακτον μὲν ἀποθῆναι τοῦ διαβόλου τὸν φόβον , μεταποιεῖσθαι δὲ ὡςπερ καὶ ἀναγαλεῦσαι πρὸς ἀφθαρσίαν κατηφανισμένον ἐπὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων , καὶ πέρα μὲν ἀποθῆναι παθῶν , τῶν πάλαι διεπαυσίμων λαβόντα τὴν ἀμνηστίαν , ἀρετῆς δὲ καὶ ἀγαθουργίας ἀπόσης ἀποδείξαι μελεδόνων . « Οὐ γὰρ ἦν ὁ ποιῶν χρηστότητα , οὐκ ἦν ἕως ἑνός , » κατὰ γε τὴν πῦ Ψάλλοντος φωνήν . Ἕλληνοι μὲν γὰρ ἡ πλῆθος οὐκ εἰδότες ὅλως τὸν Δημιουργόν , καὶ θεοῦ μὲν τοῦ κατὰ φύσιν ἁμαρτηκότες , τραπόμενοι δὲ καὶ τῆς εὐθείας ἀνέντες παρεχοίμωτο πρὸς · γε τοὺς δειν τοὺς οὐκ οὐσιν ὅλως λατρεύειν θεοῖς , κτηνοπρεπεστέραν δὲ καὶ φιλήδονον διεβίου ζωὴν . Ἰουδαῖοι γε μὴν τῷ κατακρινόντι νόμῳ παρορισμένοι , καὶ τῆς διά Μωϋσέως ἐντολῆς οὐ μετρίως ὀλιγωρήσαντες , ἐνοχοὶ μὲν ταῖς τῶν παραβάσεων ἦσαν δίκαις , ἀμείνους δὲ ἥκιστα γε τοῦ δυνασαὶ πλημμελεῖν . Ἀπάντων τοίνυν τῶν ἐπὶ τῆς ἐν ταῖς ἀταξίαις ἐχόντων ἐνηγμένων ταλαιπωρίας , καὶ Μωϋσῆς μὲν διαρρήδην ὁμολογηκότος ὡς οὐκ ἀρκέσειε πρὸς σωτηρίαν αὐτοῖς , λέγοντος τε σαφῶς · « Ἄδομαι , Κύριε , προχειρίσαι ἄλλον δυναμένον , ὃν ἀποστείλεις · » ἀπειρηκότων δὲ καὶ αὐτῶν πρὸς τοῦτο τῶν ἁγίων προφητῶν , καὶ τοῦ μὲν θεσπεσίου Δαβὶδ ἀνακινχρογώτος · « Ὁ καθημένος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ , ἐμφανθῆ , ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου , καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς · » Ἡσαίου δὲ πάλιν · « Κύριε , τὶς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; » Ἰερεμίου γε μὴν ἀσχαλλόντος , ὅτι τῶν πηρυμάτων ὁ σκοπὸς οὐ κατ’ ἐλπίδα καὶ ροὺν ἐκδέδωκεν αὐτοῦ , μετανοοῦντος οὐδενός · ταύτῃτοι βοῶντος · « Οἶμοι ἐγώ , μήτερ , ὡς τίνα με τέκτονος ἀνδρα δικαστάς , καὶ διακρινόμενον ἐν πάσῃ τῇ γῇ ; Οὔτε ὠφέλησα , οὔτε ὠφελήσθ με οὐδεὶς . » Τί δὴ ἄρα λοιπὸν ἔδει δράειν τὸν τῶν ὅλων Δημιουργόν ; Παραχωρήσαι κρατεῖν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς τοῖς ἀκαθάρτοις δαιμόσι ; κατισχύσαι τῶν αὐτοῦ θελημάτων τοῦ διαβόλου τὸν φόβον ; μὴ διασῶσαι τοὺς κινδυνεύοντας ; μὴ προτείνειν τοὺς κειμένους χεῖρα σωτηρίων ; μὴ μεταστῆσαι πρὸς τὰ βελτίω τοὺς τοὺς αἰσχίστους ἐνειλημένους ; μὴ καταφωτίσαι τῶν ἐν σκότῳ νούν ; μὴ ἐπιστρέφαι τοὺς πλανώμενον ; Ἔτιε πῶς ἦν ἀγαθός , εἰ , μετὰν ἀμογῇ καὶ λίαν τοῦ · ταῦτα δράειν , οὐδενὸς ἡμᾶς ἠξίωσε λόγου ; Ἀνθ’ οὗν γὰρ δὴ καὶ ὅλως παρεχοίμωτο ἐν ἀρχαῖς εἰς τὸ εἶναι καὶ ζῆν , εἰ μὴ κατοικτείρει παθόντες τὰ παρ’ ἀλπίδα , καὶ ἀπεργάσθαι οὐ δεδιώς ; Ἀπειρηκότος τοίνυν ἁγίου παντὸς πρὸς ἐπιχουρίαν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ μὴν καὶ εὐάφορον ἐχόντων τὴν παραίτησιν · ἦν γὰρ αὐτοῦ καὶ μόνου τὸ δυσάντητον τοῦ θανάτου καταστῆσαι κράτος , καὶ ἀνεῖναι δίκης , καὶ ἀπαλλάξαι πλημμελημάτων , καὶ καταπαρδύναι καρδίας , καὶ θῆρα δαμάσει τὸν ἀλιτήριον , καὶ τὸ μυσάρων τῶν δαιμόνων ἀπονευρίσαι στῖφος , καὶ ταῖς τῆς εὐζωίας ἐπιστήσει τρίβος ἐκκαλεῖσθαι τὸν ἄνθρωπον · πέπορφε χρειωδὸς ἐξ οὐρανοῦ τὸν ἴδιον Υἱὸν ὁ Πατήρ , ὅς δὴ καὶ ἄνθρωπείας ὑπέδυ μορφὴν , ἵν’ ἡμῖν συνδιατρίψας ὡς ἄνθρωπος , καὶ τρισμακαρίους ἀπορῆναι , καὶ παντὸς
Lemmas: ὁ διόλλυμι , καί ἄπρακτος μέν ἀποτίθημι ὁ διάβολος ὁ φόβος , μεταποιέω δέ ὡς καί αναγαλευσος πρός ἀφθαρσία καταφανίζω ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος , καί πέρα μέν ἀποτίθημι πάθος , ὁ πάλαι διεπαυσιμος λαμβάνω ὁ ἀμνηστία , ἀρετή δέ καί αγαθουργία ἀφίημι ἀποδείκνυμι μελεδών . « οὖον γάρ εἰμί ὁ ποιέω χρηστότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς , » κατά γε ὁ ΠΥ Ψάλλων φωνή . Ἕλλην μέν γάρ ὁ πλῆθος οὐ οἶδα ὅλως ὁ Δημιουργός , καί θεός μέν ὁ κατά φύσις ἁμαρτάνω , τρέπω δέ καί ὁ εὐθύς ἀνίημι παρεχοιμαω πρός · γε ὁ δήω ὁ οὐ εἰμί ὅλως λατρεύω θεός , κτηνοπρεπής δέ καί φιλήδονος διαβιόω ζωή . Ἰουδαῖος γε μήv ὁ κατακρίνω νόμος παρορίζω , καί ὁ διά Μωϋσῆς ἐντολή οὖον μέτριος ὀλιγωρέω , ἔνοχος μέν ὁ ὁ παράβασις εἰμί δίκη , ἀγαθός δέ ἥκιστος γε ὁ δύναμαι πλημμελέω . ἀπαντάω τοίνυν ὁ ἐπί ὁ ἐν ὁ ἀταξία ἔχω φέρω ταλαιπωρία , καί Μωϋσῆς μέν διαρρήδην ὁμολογέω ὡς οὐ ἀρκέω πρός σωτηρία αὐτός , λέγω τε σαφῶς · « ἥδομαι , κύριος , προχειρίζω ἄλλος δύναμαι , ὅς αποστέλλω · » ἀπολέγω δέ καί αὐτός πρός οὗτος ὁ ἅγιος προφήτης , καί ὁ μέν θεσπέσιος Δαυίδ ἀνακινχρογώτος · « ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν , ἐμφαίνω , ἐξεγείρω ὁ δυναστεία σύ , καί ἔρχομαι εἰς ὁ σῴζω ἐγώ · » Ἠσαΐας δέ πάλιν · « κύριος , τις πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; » Ἰερεμίας γε μήv ἀσχαλλόντος , ὅτι ὁ πηρυματη ὁ σκοπός οὖον κατά ἐλπίς καί ῥόος ἐκδίδωμι αὐτός , μετανοέω οὐδείς · ταύτῃτοι βοῦς · « Οἶμος ἐγώ , μήτηρ , ὡς τίς ἐγώ τέκτων ἀνήρ δικαστής , καί διακρίνω ἐν πᾶς ὁ γῆ ; οὔτε ὠφελέω , οὔτε ὠφελέω ἐγώ οὐδείς . » τις δή ἄρα λοιπός ἐσθίω δράω ὁ ὁ ὅλος Δημιουργός ; Παραχωρέω κρατέω ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ ἀκάθαρτος δαίμων ; κατισχύω ὁ αὐτός θέλημα ὁ διάβολος ὁ φόβος ; μή διασῴζω ὁ κινδυνεύω ; μή προτείνω ὁ κεῖμαι χείρ Σωτηρίων ; μή μεθίστημι πρός ὁ ἀγαθός ὁ ὁ αἰσχρός ἐνείλλω ; μή καταφωτίζω ὁ ἐν σκότος νόος ; μή ἐπιστρέφω ὁ πλανάω ; τίω πῶς εἰμί ἀγαθός , εἰμί , μετά ἀμόγῳ καί λίαν ὁ · οὗτος δράω , οὐδείς ἐγώ ἀξιόω λόγος ; ἀντί ἐν γάρ δή καί ὅλως παρεχοιμαω ἐν ἀρχή εἰς ὁ εἰμί καί ζῶ , εἰμί μή κατοικτείρω πάθος ὁ παρά ἄλπις , καί ἀπεργάζομαι οὖον δείδω ; ἀπολέγω τοίνυν ἅγιος πᾶς πρός επιχουρια ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί μήv καί εὐάφορον ἔχω ὁ παραίτησις · εἰμί γάρ αὐτός καί μόνος ὁ δυσάντητος ὁ θάνατος καθίστημι κράτος , καί ἀνίημι δίκη , καί ἀπαλλάσσω πλημμέλημα , καί καταπέρδομαι Καρδία , καί θήρ δαμάζω ὁ ἀλιτήριος , καί ὁ μυσαρός ὁ δαίμων απονευρισης στῖφος , καί ὁ ὁ εὐζωΐα ἐφίστημι τρίβος ἐκκαλέω ὁ ἄνθρωπος · πέπορφε χρειώδης ἐκ οὐρανός ὁ ἴδιος υἱός ὁ Πατήρ , ὅς δή καί ἀνθρώπειος ὑποδύομαι μορφή , ἵνα ἐγώ συνδιατρίβω ὡς ἄνθρωπος , καί τρισμακάριος ἀπορέω , καί πᾶς