cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0473.1
ἐπέκεινα γεγονότας κακοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐστιν ἀπρεπτὸς τε καὶ ἀναλλοίωτος κατὰ φύσιν ὡς Θεός , ὁ ζῶν τε καὶ ἐνυπόστατος τοῦ Πατρὸς Λόγος , οὐκ ἐκ τῆς ἰδίας φύσεως τὸ ἐνωθὲν αὐτῷ πεπλαστούργησε σῶμα , δεξάμενος δὲ μᾶλλον παρ' ἡμῶν ἀπλῶς , καὶ οὐκ ἐξ ὑπνου καὶ ἡδονῆς ἀνδρὸς ἐνεργήσαντος , ἀλλ' ἐξ ἁγίας Παρθένου , καινοπρεπῶς τε καὶ ξένως , καὶ πέρα τῶν τῆς φύσεως νόμων . Ἔδει γάρ , ἔδει τοιαύτῳ αὐτοῦ γενέσθαι τὴν ἀπόταξιν , τὴν κατὰ σάρκα φημὶ καὶ καὶ γυναῖκα , ἵν' ἐχὴ τὸ θεοπρεπὲς ἢ εἰς τὸν κόσμον αὐτοῦ πάροδος καὶ ἀνάδειξις . Δυσκατόρθωτον δέ , ὡς ἔφη , παντελῶς οὐδὲν τῶν πάντα ἰσχύοντι , καὶ τὸ ἀπιστεῖν οὐκ ἀξίμων , οἷς ἂν λέγοιτο δράν , κἂν εἴπερ τῇ δοκῇ μὴ εὐθὺ φέρεσθαι τοῦ εἰκότος . Ἔχει γὰρ ὧδε τῶν παραδόξων τὸ χῆμα . Οὐχὼν κἂν εἰ τῆς τῶν δρωμένων ὑπερβολή , ἧτιςτὸ τυγχὼν τῆς ἐν ἡμῖν διανοίας τὸ μέτριον , οὐκ ἀτιμαστέον διὰ τοῦτο τὴν ὑπερφυσκαὶ ἀμόρφητον φύσιν , τὸ ἀδρανὲς αὐτῆς καθορίζουτας · πρᾶτοι δ' ἂν μᾶλλον , ὅπερ ἂν λέγοιτο κατορθοῦν , ἀβασανίστως τιμασθαι ψήφοις · ἢ τάχα που καὶ ἀπιστεῖν τὸ ἀπαισχὸς οὐδὲν , ὅτι καὶ διὰς ἐστὶ τῶν ὅλων Δημιουργῶν . Τίς γὰρ ἐν ἡμῖν ὁ συνιέναι τε καὶ φράσαι δυνάμενος , κατὰ τίνα τρόπον ὁ παρμεγέθης οὗτος ἐγρηγορται τε καὶ πέφυκεν οὐρανός · καὶ ἥλιος δὲ ὅπως , καὶ σελήνη , καὶ τὰ λοιπά ; Οὐκοῦν ἐξ ἁγίας Παρθένου τὸ πᾶνγενον σῶμα λαβὼν , ψυχῶδη ψυχῇ νοερᾷ , προῆλθεν . Ἄνθρωπος , οὐκ ἀπολέσας τὸ εἶναι Θεός , οὔτε μὴν τοῦ τῆς ἰδίας ὑπεροχῆς ἀποβαλὼν ἀξίωμα · καὶ γὰρ ἐστιν , ὡς ἔφη , τροπὴν οὐκ εἰδώς . Ὦς γὰρ Πλωτίνος φησι · Τί γὰρ ζητεῖν λαβεῖν σὺ ἔχων ; ποῦ δὲ μετελθεῖν πάντα παρ' ἑαυτῷ ἔχων ; ἀλλ' οὐδὲ αὐτὴν ζητεῖ τελειώτατος ὢν . Διὸ τὰ παρ' αὐτῷ πάντα τέλεια , ἵνα πᾶντ' ἦν τέλειος , οὐδὲν ἔχων , ὁ μὴ τοιοῦτον · οὐδὲν ἔχων ἐν ἑαυτῷ ὁ μὴ νοεῖ . Νοεῖ δὲ οὐ ζητῶν · ἀλλ' ἔχων · καὶ τὸ μακάριον οὐκ ἐπικτήτον , ἀλλ' αἰώνι · παντί . Ἐνηνθρώπησε τοίνυν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἀλλ' εἶναι Θεὸς οὐ μεθεῖς . Παράδοξος δὲ καὶ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ὁ τρόπος . Καὶ τὸ μέγα τοῦτο καὶ σεπτὸν ἀληθῶς μυστήριον , οὐκ ἀρτιφανὲς , οὐ νέον , οὔτε μὴν ἐκ φιλονειχοῦ γνώμης ἐξευρημένον · ἀρχαιότατον δέ , καὶ πρὸ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς , ἐν Θεῷ κατὰ πρόγνωσιν . Καταδηρήσαίμεν ἂν αὐτὸ διὰ γε τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς . Οὐ γάρτοι φαμεν οὐκ εἰδέναι τὸν δεῦν τε καὶ ἀχρήστον νοῦν , Ἐνὼ πάντες εἰσιν οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι , » καθὰ γέγραπται , ὡς ἔσται μὲν ὑπὸ δίκην καὶ ἁρὰν τὸ ἀνθρώπινον γένος · διολισθὲν εἰς τὴν πλῆμμελκς , ὑπεκνεγήσεται δὲ θανάτῳ καὶ φθορᾷ , οὐ μὴν ἀναπόστρεπτον καὶ ἀτελευτήτως ἐμπεφυκὸς τὸ ἐπ' αὐτῷ διὰ τοῦτο φορεῖν βλάδος · συναποθύσει δὲ τῷ θανάτῳ τὴν ἁμαρτίαν , ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως , καὶ παλινδρομήσει πρὸς τὸν ἐν ἀρχαῖς , καὶ πρὸς ἀδήλουν τε καὶ καθαρὰν ὑπονοστήσει ζωὴν . Δεδηδηται τοίνυν φαμεν τοῦ μυστηρίου τὴν γνώσιν καὶ πρὸ γε τῶν ἄλλων τῷ Ἀβραάμ . Προσεφώνηκε γοῦν αὐτὸς ὁ Υἱὸς τοῖς Ἰουδαίων δήμοις ·
Lemmas: ἐπέκεινα γίγνομαι κακός . ἐπεί γάρ εἰμί ἀπρεπτὸς τε καί ἀναλλοίωτος κατά φύσις ὡς Θεός , ὁ ζῶ τε καί ἐνυπόστατος ὁ πατήρ Λόγος , οὐ ἐκ ὁ ἴδιος φύσις ὁ νοέω αὐτός πλαστουργώ σῶμα , δέχομαι δέ μᾶλλον παρά ἐγώ ἀπλόος , καί οὐ ἐκ ὕπνος καί ἡδονή ἀνήρ ἐνεργέω , ἀλλά ἐκ ἅγιος παρθένος , καινοπρεπῶς τε καί ξένος , καί πέρα ὁ ὁ φύσις νόμος . δέω γάρ , ἐσθίω τοΐαυτος αὐτός γίγνομαι ὁ ἀπόταξις , ὁ κατά σάρξ φημί καί καί γυνή , ἵνα ἔχω ὁ θεοπρεπής ἢ εἰς ὁ κόσμος αὐτός πάροδος καί ἀνάδειξις . δυσκατόρθωτος δέ , ὡς φημί , παντελῶς οὐδείς ὁ πᾶς ἰσχύω , καί ὁ ἀπιστέω οὐ ἀξίμων , ὅς εἄν λέγω δράω , κἀν εἴπερ ὁ δοκέω μή εὐθύς2 φέρω ὁ εἰκός . ἔχις γάρ ὧδε ὁ παράδοξος ὁ Χῆμα . Οὐχὼν κἀν εἰμί ὁ ὁ δράω ὑπερβολή , ὅστις τυγχάνω ὁ ἐν ἐγώ διάνοια ὁ μέτριος , οὐ ἀτιμάζω διά οὗτος ὁ ὑπερφυσκαὶ ἀμόρφητον φύσις , ὁ ἀδρανής αὐτός καθορίζω · πρῶτος δέ εἄν μᾶλλον , ὅσπερ εἄν λέγω κατορθόω , ἀβασανίστως τιμάω ψῆφος · ἢ τάχα ποῦ καί ἀπιστέω ὁ ἀπαισχὸς οὐδείς , ὅτι καί Διᾶς εἰμί ὁ ὅλος Δημιουργός . Τῖς γάρ ἐν ἐγώ ὁ συνίημι τε καί φράζω δύναμαι , κατά τίς τρόπος ὁ παρμεγέθης οὗτος ἐγείρω τε καί φύω οὐρανός · καί ἥλιος δέ ὅπως , καί σελήνη , καί ὁ λοιπός ; οὐκοῦν ἐκ ἅγιος παρθένος ὁ πᾶνος σῶμα λαμβάνω , ψυχῶδη Ψυχή νοερός , προέρχομαι . Ἄνθρωπος , οὐ ἀπόλλυμι ὁ εἰμί Θεός , οὔτε μήv ὁ ὁ ἴδιος ὑπεροχή ἀποβάλλω ἀξίωμα · καί γάρ εἰμί , ὡς φημί , τροπή οὐ οἶδα . οὖς γάρ Πλωτίνος φημί · τις γάρ ζητέω λαμβάνω σύ ἔχω ; ποῦ δέ μετέρχομαι πᾶς παρά ἑαυτοῦ ἔχω ; ἀλλά οὐδέ αὐτός ζητέω τέλειος εἰμί . Διὸ ὁ παρά αὐτός πᾶς τέλειος , ἵνα πᾶς εἰμί τέλειος , οὐδείς ἔχω , ὁ μή τοιοῦτος · οὐδείς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ μή νοέω . νοέω δέ οὖον ζητέω · ἀλλά ἔχω · καί ὁ μακάριος οὐ Ἐπίκτητος , ἀλλά αἰών · πᾶς . ἐνανθρωπέω τοίνυν ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἀλλά εἰμί θεός οὖον μεθίημι . Παράδοξος δέ καί ὑπέρ νόος καί λόγος ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ τρόπος . καί ὁ μέγας οὗτος καί σεπτός ἀληθής μυστήριον , οὐ ἀρτιφανής , οὖον νέος , οὔτε μήv ἐκ φιλονειχοω γνώμη ἐξευρίσκω · ἀρχαῖος δέ , καί πρό ὁ ὁ κόσμος καταβολή , ἐν Θεός κατά πρόγνωσις . Καταδηρήσαίμεν εἄν αὐτός διά γε ὁ θεόπνευστος γραφή . οὖον γάρ φημί οὐ οἶδα ὁ δεῦν τε καί ἄχρηστος νόος , νάω πᾶς εἰμί ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ἀπόκρυφος , » καθά γράφω , ὡς εἰμί μέν ὑπό δίκη καί ἀρά ὁ ἀνθρώπινος γένος · διολισθάνω εἰς ὁ πλῆμμελκς , ὑπεκφέρω δέ θάνατος καί φθορά , οὖον μήv ἀναπόστρεπτος καί ἀτελεύτητος ἐμφύω ὁ ἐπί αὐτός διά οὗτος φορέω Βλάδος · συναποθυω δέ ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία , ἐν Χριστός διά πίστις , καί παλινδρόμησις πρός ὁ ἐν ἀρχή , καί πρός ἀδηλόω τε καί καθαρός ὑπονόστησις ζωή . Δεδηδηται τοίνυν φημί ὁ μυστήριον ὁ γνῶσις καί πρό γε ὁ ἄλλος ὁ Ἀβραάμ . Προσεφώνηκε γοῦν αὐτός ὁ υἱός ὁ Ἰουδαῖος δῆμος ·