cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0322.2
Οὐκοῦν τὸ δεδοθὲν τοῖς γενάρχαις τὸν παρὰ Θεοῦ νόμον , γέγονεν αὐτοῖς ὁμολογουμένως πρὸς ἡμᾶς μὲν ἡττιοτά γε , πολλοῦ γε καὶ δεῖ , πρὸς ὠφελείας δὲ μᾶλλον τῆς ἀνωτάτω , καὶ τῶν ἐξαιρέτων αὐτοῖς πρὸξενον ἀγαθῶν . Καὶ εἰ μὴ τῇ δοκῇ πρεσβεύειν τὸ ἀληθὲς , ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ὁρᾶτω τὸ χρήσιμον · πλεῖστα μὲν γὰρ ἦν ἐν τῇ παραδείσῳ τὰ ὄυλα , προστέταχέ πάντα μὲν ἔχειν ἐδώδιμα , τὸ γε μὴν ἐν μέσῳ μόνον παραλίπεσθαι . Καίτοι φαῖν τις ἄν , ὡς ἦν τάχα πον λυσιτελέστερον , ἐν ἰσοχαισίαι τοῦ παραδείσου , καὶ οἷον ἐν τόποις οὐχ ἄγνωστοῖς τὸ ἀποπεφασμένον εἰς βρωσὶν ἀποτεθεῖσθαι ἕλον , ἵνα μὴ πῶς φαίνεσθαι διὰ παντὸς κατατέθη πρὸς ἔφεσιν τὴν ἐφ’ ἑαυτὸ τὰς τῶν ὁρώντων ἐπιθυμίαν . Καὶ τί πρὸς τοῦτο ἐροῖμεν ; Οἰκονομία τις ἦν προμηγεστάτη τε καὶ εὐτεχνεστάτη · μὴδὲ χρήναι λαθεῖν αὐτὴν , πεπιστηκότος Θεοῦ . Ἔδει γὰρ , ἔδει τοὺς θεσμίνοὺς αὐτὸ δι’ αὐτοῦ δη τοῦτου πρὸς ἀνάμνησιν ἀεὶ καλεῖσθαι τοῦ νόμου , καὶ τὴν τοῦ κρατοῦντος ὑπερεῖναι εἰδέναι , καὶ νομοθέτην αὐτὸν καὶ Κύριον ὄντα μὴ ἀγνοεῖν . Ἦν δὲ καὶ ἑτέρως οὐχ ἀσυντελὲς εἰς θησίαν , τὸ δὴ χρήναι τούς τοῖς οὕτω μικροῖς ἐμμελεῖν τὸ εὐήθιον , καὶ διαγυμνάζεσθαι πρὸς ἐγκράτειαν . Καὶ πρὸς γε δη τοῦτο κάκεινο , οἶμαι πον , δεῖξαι λέγειν . Ἦν γὰρ δὴ καὶ μᾶλα εἰκὸς , δεῖ τὸ φυτὸν ὁρῶντας αὐτὰς , καὶ τὸν ἐφ’ αὐτῷ νόμον οὐχ ἠγνωσκότας , εἰς ἀνάμνησιν ἀεὶ καλεῖσθαι τοῦ παρεγγυήσαντος Θεοῦ , οὕτω τε ἀναπληθὴ εἰς τὴν ἐπ’ αὐτῷ θεοπτιαν , καὶ τῶν ἐπιγείων ἀνακομιζόντας τὴν διάνοιαν , τὶς τε καὶ ὅσος ἐστὶν ὁ προστεταχὼς ἐμφρόνως διαλογίζεσθαι . Γένοιτο δ’ ἂν οὐδὲν τῆς ἀληθοῦς ἐπὶ Θεοῦ θεωρίας τιμαλφέστερον , ἐπεὶπερ ἡμῖν τῆς εἰς λῆψιν μακαριότητος ἐμποιοῖ τὸ χρήμα τὴν μέθεσιν . Καὶ γοῦν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , τὰς πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν διαλέξεις ποιούμενος , « Αὕτη , φησίν , ἐστὶν ἡ αἰώνιος ζωή , ἵνα γινώσκωσι σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν , καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . » Καὶ μὴν καὶ ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς τοῦ τοιούδε τυχεῖν γλυκόνους ἐλπίζεσι λέγων · « Εἰ εὕρηκα χάριν παρὰ σοί , ἐμφανίσον μοι σεαυτόν · γνωστὸς ἴδω σε . » Τεθλάται μὲν γὰρ ὁ Ἰσραὴλ αὐτόν , καὶ σὺν αὐτοῖς ὁ Μωϋσῆς , ἀλλ’ οὕτω γνωσθῆναι , αἰσθητῶς δὲ μᾶλλον . Καταδεδεῖχεν γὰρ ἂν εἴδει πυρός , ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινά . Ὅτι δὲ ἡ θεία τε καὶ ἀπόρρητος φύσις , οὔτε αὐτόχρημα νοεῖται πῦρ , οὔτε μὴν ὑποφέρετοι ἐν ὅλως ὁράσει καὶ ὀφθαλμοῖς , πεπληροφορηκεν ὁ Χριστὸς ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων περὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς · « Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε , οὔτε εἶδος αὐτοῦ εἰωράκατε . » Ἐπλάτεστο γὰρ οἰκονομικῶς ἐν πυρὶ τὸ Θεῖον . Ὅτι δὲ τὰς ἀνωτάτω πασῶν εὐημερίας πρὸξενον τοῖς ἐλεῖν ἀξίοις εἶν ἂν τῆς ἀκρι-βοῦς θεοπτίας τὸ χρήμα , καὶ τῶν πρὸς ἡμᾶς ἐτερογωνόμων , ἐνδείξανται οἱ λόγοι . Ἔφη γὰρ πάλιν ὁ μνημονευθεὶς ἡμῖν ἀρτιῶς Ἀλέξανδρος · Ἄξιον δὲ
Lemmas: οὐκοῦν ὁ δίδωμι ὁ γενάρχης ὁ παρά Θεός νόμος , γίγνομαι αὐτός ὁμολογουμένως πρός ἐγώ μέν ἡσσός γε , πολύς γε καί δεῖ , πρός ὠφέλεια δέ μᾶλλον ὁ ἄνω2 , καί ὁ ἐξαίρω αὐτός Πρόξενος ἀγαθός . καί εἰμί μή ὁ δοκέω πρεσβεύω ὁ ἀληθής , ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁράω ὁ χρήσιμος · πλεῖστος μέν γάρ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος ὁ ὅλος , προστάσσω πᾶς μέν ἔχω ἐδώδιμος , ὁ γε μήv ἐν μέσος μόνος παραλείπω . καίτοι φαίνω τις ἄν , ὡς εἰμί τάχα πως λυσιτελής , ἐν ἰσοχαισίαι ὁ παράδεισος , καί οἷος ἐν τόπος οὐ ἄγνωστος ὁ ἀποφαίνω εἰς βρῶσις ἀποτίθημι αἱρέω , ἵνα μή πῶς φαίνω διά πᾶς κατατίθημι πρός ἔφεσις ὁ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὁράω ἐπιθυμία . καί τίς πρός οὗτος εἴρω ; Οἰκονομία τις εἰμί προμηγεστάτη τε καί εὐτεχνής · μηδέ χρή λανθάνω αὐτός , πιστέω Θεός . δέω γάρ , ἐσθίω ὁ θεσμινοος αὐτός διά αὐτός δη οὗτος πρός ἀνάμνησις ἀεί καλέω ὁ νόμος , καί ὁ ὁ κράτος ὑπερίημι οἶδα , καί νομοθέτης αὐτός καί κύριος εἰμί μή ἀγνοέω . ἦς δέ καί ἑτέρως οὐ ἀσυντελής εἰς θησίαν , ὁ δή χρή ὁ ὁ οὗτος μικρός ἐμμελής ὁ Εὐηθίον , καί διαγυμνάζω πρός ἐγκράτεια . καί πρός γε δη οὗτος ἐκεῖνος , οἴομαι πως , δείκνυμι λέγω . ἦς γάρ δή καί μῆλον εἰκός , δεῖ ὁ φυτόν ὁράω αὐτός , καί ὁ ἐπί αὐτός νόμος οὐ ἀγνοέω , εἰς ἀνάμνησις ἀεί καλέω ὁ παρεγγυάω Θεός , οὗτος τε ἀναπλήθω εἰς ὁ ἐπί αὐτός θεοπτία , καί ὁ ἐπίγειος ανακομίζω ὁ διάνοια , τις τε καί ὅσος εἰμί ὁ προστάσσω ἔμφρων διαλογίζομαι . γίγνομαι δέ εἄν οὐδείς ὁ ἀληθής ἐπί Θεός θεωρία τιμαλφής , ἐπεί ἐγώ ὁ εἰς λῆψις μακαριότης ἐμποιέω ὁ χρήμα ὁ μέθεσις . καί γοῦν ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί θεός διαλέγω ποιέω , « ἄτη , φημί , εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός Θεός , καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . » καί μήv καί ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς ὁ τοιόσδε τυγχάνω γλύκων ἐλπίζω λέγω · « εἰμί εὑρίσκω χάρις παρά σύ , ἐμφανίζω ἐγώ σεαυτοῦ · γνωστός ὁράω σύ . » θλάω μέν γάρ ὁ Ἰσραήλ αὐτός , καί σύν αὐτός ὁ Μωϋσῆς , ἀλλά οὗτος γιγνώσκω , αἰσθητός δέ μᾶλλον . Καταδείκνυμι γάρ εἄν εἶδος πῦρ , ἐπί ὁ ὄρος ὁ Σινά . ὅτι2 δέ ὁ θεῖος τε καί ἀπόρρητος φύσις , οὔτε αὐτόχρημα νοέω πῦρ , οὔτε μήv ὑποφέρω ἐν ὅλως ὅρασις καί ὀφθαλμός , πληροφορέω ὁ Χριστός ἐπί ὁ Ἰουδαῖος περί ὁ Θεός καί πατήρ · « οὔτε φωνή αὐτός ἀκούω , οὔτε εἶδος αὐτός ὁράω . » Ἐπλάτεστο γάρ οἰκονομικός ἐν πῦρ ὁ θεῖον . ὅτι2 δέ ὁ ἄνω2 πᾶς εὐημερία Πρόξενος ὁ αἱρέω ἄξιος εἶμαι εἄν ὁ ἀκριβός θεοπτία ὁ χρήμα , καί ὁ πρός ἐγώ ἐτερογωνόμων , ἐνδείκνυμι ὁ λόγος . φημί γάρ πάλιν ὁ μνημονεύω ἐγώ ἄρτιος Ἀλέξανδρος · Ἄξιος δέ