cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0408.1
καλῶμεν ζωγράφον , ε.τα λέγωμεν αὐτῷ · Τὰ τῶν μειρακίων ἐν ὥρᾳ σώματος σκοπῶς ἡμῖν , ὦ ζωγράφε , βούλεσθαι μαθεῖν , ὡς ἀλλότρον πράξενον αὐτοῖς τὸ ἀκολασταίνειν ἐστίν · γυναῖκα δὲ τὰ κατὰ τὴν ἑστίαν , ὅτι τὸ ἀκοσμεῖν αὐταῖς οὐκ ἀζήμιον , ἀναπλάσει προσηγήματα . Ἄλλ' ὅμως αὐταῖς οὐκ ἀπήχη λόγος τῶν παιδαγωγῶν εἰωθότων ἐπὶ γε το δεῖν ὀρθῶς καὶ ἀδιαβλήτως ἐλαθεῖν βίον . Εἰσθὼν τις αὐτὸς καὶ ἐν ὧραι γραφῇ , τοῖς τῶν ἀρμοστῶν συνασπίζουσα λόγοις . Γεγράφω δὲ οὖν τοῖς πίναξι , καὶ πρὸ γε τῶν ἄλλων , ὁ τῶν θεῶν Ὑπατος Ζεὺς , περιεῤῥύθω δὲ , εἰ δοκεῖ , καὶ τὸ ἐκ Φρυγίας αὐτῷ μειράκιον , τὸν Γανυμήδην λέγω , τὸ σεμνὸν αὐτῷ καὶ ἀξιάγαστον ἄθυρμα , καὶ τῆς ἀκρατοῦς ἀσελγείας ὁ Ἐλεγχος . Γεγράφω δὲ καὶ Ἀλκμήνην , μὴ τὰς ἐννέα διατετέλεχε νύκτας , ὁ καὶ ἐν τοῖς ἄγαν αἰσχροῖς χώροι πείραν οὐκ ἔχων . Ἔστω δὲ Σεμέλη , καὶ ὁ πολυτῶν γυναικῶν δῆλος . Ὁρᾶσθω πρὸς τοῦτο καὶ Ποσειδῶν , συμπρεστώσας ἔχων ἂς ἀνοσίως διέφθαρκε , τὴν Ἀμυμώνην , τὴν Ἄλοπην , τὴν Ἱπποθόην , καὶ τὰς ἑτέρας . Καὶ μὴν τὸν Λυδὸν αὐτῷ συγγεγράφω μειράκιον , σφιλ δὲ τὸν Πέλσπα . Ἐμπρεπῶ τοῖς πίναξιν ἡ φιλομελδὴς Ἄφροδίτη , πολλοῖς ὁμιλοῦσα τῶν ἐραστών . Μικροῦ με παρήλθε , ζωγράφε , τὸν εὐώδιστον ἐκεῖνο φυτόν , τὴν Δάφνην λέγω , καὶ τὰ ἐπ' αὐτῇ θρυλούμενα . Γράφε μοι τὸν Ἀπόλλωνα , παῖδός ἐπικειοῦς εἰς εὐσχημίαν ἠττώμενον · καὶ φευγέτω μὴ ἡ νεάνις , μισοῦσα τὸν μολυσμόν · διωκέτω δὲ ὁ Φοῖβος , κἂν μὴ τύχοι τῆς ἐρωμένης , στεφανοῦσθω τοῖς κλάδοις , ἵνα μὴ λάθῃ τὸ ἔγκλημα . Βούλει δὴ οὖν , γενναῖε , τὸ εἰς ἀνάμνησιν ἡμᾶς ἀρετῆς ἀπάσης ἀποκωμίζον ξύλον παρέντες καὶ διωσάμενοι , παισὶ καὶ γυναιξὶ παραθῶμεν τὰ σά ; Ἡ τάχα που μαχλόντες θεοὶ καὶ θεαί , καὶ μὴν καὶ γυναῖκων καὶ μειρακίων καταφοραὶ ( 1 ) , γένοιτο ἂν τοῖς ὁρώσιν αὐτὰ πρὸς ὀνησιν οὐκ ἀσυντελῆ ; Ἄρ' οὖν οὐ γελοῦς ἤδη ταυτί , καὶ τῆς εἰς λῆξιν ἀποπληξίας ἀπαθείας ἐναργής ; Ὀλθόρου γε μὴν εἰς ἅπαν ἡμῖς ἀπεχθόσθαι φησι , διὰ τοὺ το θεῶν μὲν ἀπαναστήναι τῶν αἰωνίων , τὸν δὲ τῶν Ἰουδαίων ἀνελίσθαι νεκρόν . Εἶτα πῶς , εἴπέ μοι , τοὺς γεννητὸν καὶ ἐν χρόνῳ πρὸς ὑπαρξιν παρεννεγμενούς , αἰωνίους εἶναι φῆς ; Οὐ γὰρ ὁ σὸς ἔφη Πλάτων τοὺς ἀφανεστέρους καὶ νοητοὺς δεδημιουργηθῆναι θεούς ; Πῶς οὖν αἰώνιον τὸ ἐν χρόνῳ παρενεχθὲν καὶ κεινημένον εἰς γένεσιν , ὑποπίπτον δὲ καὶ φθορᾷ κατὰ γε τοὺς ἐνόντας τῇ φύσει λόγους , εἴπερ ἐστὶν οὐ καταθεωρημένον , ὡς ἅπαν τὸ ἐν γενέσει , πᾶντὴ ὑποκείτο ἀν καὶ τῇ καταφθείρεσθαι δεῖν ; Νεκρὸν δὲ Χριστὸν ὀνομάζει · καὶ θαυμαστὸν οὐδέν · πειπλάνται γάρ , καὶ τὸ σεπτὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως οὐχ ὀρᾷ μυστήριον . Οὐ γὰρ ἂν ἔφη νεκρόν , τὸν ἐπὶ λύσει θανάτου , θανάτῳ γευσάμενον κατὰ σάρκα . Πῶς γὰρ ἂν ἠττῶτο φθορᾶς , ὁ πολλοὺς ἐκτεῖρος τὸ ἀναζῶσαι δούς ; Ἔφηκε μὲν γὰρ οἰκονομικῶς ὁμι -
Lemmas: καλέω ζωγράφος , ε.τα λέγω αὐτός · ὁ ὁ μειράκιον ἐν ὥρα σῶμα σκοπάω ἐγώ , εἰμί ζωγράφος , βούλομαι μανθάνω , ὡς αλλοτρος πράσσω αὐτός ὁ ἀκολασταίνω εἰμί · γυνή δέ ὁ κατά ὁ ἑστία , ὅτι ὁ ἀκοσμέω αὐτός οὐ ἀζήμιος , ἀνάπλασις προσηγήματα . ἄλλος ὅμως αὐτός οὐ ἀπάγω λόγος ὁ παιδαγωγός εἴωθα ἐπί γε ὁ δήω ὀρθῶς καί ἀδιάβλητος λανθάνω βίος . ἵημι τις αὐτός καί ἐν ὥρα γράφω , ὁ ὁ αρμοστής συνασπίζω λόγος . γράφω δέ οὖν ὁ πίναξ , καί πρό γε ὁ ἄλλος , ὁ ὁ θεός Ὕπατος Ζεύς , περιλύω δέ , εἰμί δοκέω , καί ὁ ἐκ Φρυγία αὐτός μειράκιον , ὁ Γανυμήδης λέγω , ὁ σεμνός αὐτός καί ἀξιάγαστος ἄθυρμα , καί ὁ ἀκρατής ἀσέλγεια ὁ Ἔλεγχος . γράφω δέ καί Ἀλκμήνη , μή ὁ ἐννέα διατελέω νύξ , ὁ καί ἐν ὁ ἄγαν αἰσχρός χῶρος πείρω οὐ ἔχω . ἔστω δέ Σεμέλη , καί ὁ πολυτος γυνή δῆλος . ὁράω πρός οὗτος καί Ποσειδῶν , συμπρεστώσας ἔχω ὅς ἀνόσιος διαφθείρω , ὁ Ἀμυμώνη , ὁ Ἀλόπη , ὁ Ἱπποθόη , καί ὁ ἕτερος . καί μήv ὁ Λυδός αὐτός συγγράφω μειράκιον , σφιλ δέ ὁ Πέλσπα . ἐμπρέπω ὁ πίναξ ὁ φιλομελδω Ἀφροδίτη , πολύς ὁμιλέω ὁ ἐραστής . μικρός ἐγώ παρέρχομαι , ζωγράφος , ὁ εὐώδης ἐκεῖνος φυτός , ὁ Δάφνη λέγω , καί ὁ ἐπί αὐτός θρυλέω . γράφω ἐγώ ὁ Ἀπόλλων , παῖς επικειος εἰς εὔσχημος ἀτάω · καί φεύγω μή ὁ νεᾶνις , μισέω ὁ μολυσμός · διώκω δέ ὁ Φοῖβος , κἀν μή τυγχάνω ὁ ἐράω , στεφανόω ὁ κλάδος , ἵνα μή λανθάνω ὁ ἔγκλημα . βούλομαι δή οὖν , γενναῖος , ὁ εἰς ἀνάμνησις ἐγώ ἀρετή ἀπασάω ἀποκομίζω ξύλον παρίημι καί διωθέω , παῖς καί γυνή παρατίθημι ὁ σός ; ὁ τάχα ποῦ μαχλόντες θεός καί θεός , καί μήv καί γυνή καί μειράκιον καταφορά ( 1 ) , γίγνομαι εἄν ὁ ὁράω αὐτός πρός ὄνησις οὐ ἀσυντελής ; ἄρα οὖν οὖον γέλως ἤδη οὗτος , καί ὁ εἰς λῆξις ἀποπληξία ἀπάθεια ἐναργής ; ολθοροος γε μήv εἰς ἅπας ἡμεῖς ἀπεχθάνομαι φημί , διά ὅς ὁ θεός μέν ἀπανίστημι ὁ αἰώνιος , ὁ δέ ὁ Ἰουδαῖος ἀναιρέω νεκρός . εἶτα πῶς , εἶπον ἐγώ , ὁ γεννητός καί ἐν χρόνος πρός ὕπαρξις παρεννεγμενούς , αἰώνιος εἰμί φημί ; οὖον γάρ ὁ σός φημί Πλάτων ὁ ἀφανής καί νοητός δημιουργέω θεός ; Πῶς οὖν αἰώνιος ὁ ἐν χρόνος παραφέρω καί κινέω εἰς γένεσις , ὑποπίπτω δέ καί φθορά κατά γε ὁ ἔνειμι ὁ φύσις λόγος , εἴπερ εἰμί οὖον καταθεωρέω , ὡς ἅπας ὁ ἐν γένεσις , πάντῃ ὑπόκειμαι εἰς καί ὁ καταφθείρω δήω ; νεκρός δέ Χριστός ὀνομάζω · καί θαυμαστός οὐδείς · πειπλάνται γάρ , καί ὁ σεπτός ὁ ἐνανθρώπησις οὐ ὁράω μυστήριον . οὖον γάρ εἄν φημί νεκρός , ὁ ἐπί λύω θάνατος , θάνατος γεύω κατά σάρξ . Πῶς γάρ εἄν ἀτάω φθορά , ὁ πολύς ἐκτεῖρος ὁ ἀναζώννυμι δίδωμι ; ἐφήκω μέν γάρ οἰκονομικός ὁμι -