cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0515.3
Ἴσως μὲν οὖν οἴησαιτ᾽ ἂν τις αὐτὸν ἐξ εὐμαθοῦς διανοίας τοῖς ἐξ ὀρθότητος συμφέρεσθαι λογισμοῖς , ὡς αὐτὸν εἶναι λέγειν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν ἐνανθρωπήσαντα τοῦ Θεοῦ Λόγον . Ὅτι δὲ πανοῦργον αὐτὸ καὶ νῦν τὸ ἔγχειρημα , δι᾽ αὐτῶν ἐστιν ἰδεῖν ὧν ἔφην . Ὡθὴν γὰρ διαβεβῆναι δύνασθαι τὸν πανδράστον ἀθαγελιστὴν ταῖς ἑαυτοῦ φωναῖς ἀντεξάγοντα , καὶ οἷς αὐτὸς ἔφη μαρτυρημένον . « Ἀλλ᾽ οὐχ ἐπιτεῦξεται ὁδὸς ὧρας , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἔφη γὰρ καὶ μᾶλα ἐμφρόνως , ὅτι « Θεὸν οὐδεὶς εἶδρακε πώποτε . » Ἀποτον γὰρ ὁμολογουμένως τὸ Θεῷ ἐστι · τεθεάμεθα δὲ τὸν Υἱὸν τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι , τῇ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐμπριπόντα δόξῃ , καὶ τὸ τοῦ τεκόντος αὐτὸν ἀπαστραπτόντα κάλλος . Καὶ δι᾽ αὐτῶν τοῦτο διδάσκεται ἀποτελεσμάτων · ἐστὶ μὲν γὰρ χαρακτὴρ καὶ ἀπαύγασμα τῆς δόξης αὐτοῦ , καὶ οὐ κατὰ γε τὴν καθ᾽ ἡμᾶς εἰκόνα προσεικὼς αὐτῷ · τὸ γάρτοι Θεῖον , ὡς ἔφη , ἀσώματον , ἀνεῖδόν τε καὶ ἄποσον , καὶ ἀμέγεθες , καὶ ἀπαξιαλῶς , ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον · ἀλλὰ καθὸ νοεῖται Θεός , πάντα ὑπάρχων ὅσα ὁ Πατήρ , διχὰ μόνου τοῦ εἶναι Πατήρ . Καὶ τῶν ἑνὸς ποῦ λέγοντος τῶν ἁγίων ἀποστόλων · « Κύριε , δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα , καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν , » ἀπεκρίνατο λέγων · « Τοσοῦτον χρόνον μεθ᾽ ὑμῶν εἰμί , καὶ οὐχ ἔγνωκάς με , Φίλιππε ; Ὁ ἑωράκας με , εἶδρακε τὸν Πατέρα . » Καίτοι πῶς οὐχ ἂν , οἶμαι , τῇς εὐ μάλως διατεκμηθραῖτο , ὡς εἴτερ ἦν ὁ σκοπὸς αὐτῷ τῷ τοῦ σώματος εἴδει προσεικόναι λέγειν τὸν φύσαντα , τί μᾶλλον ἔφασκεν ; « Εἰ οὐ ποῖα τὰ ἔργα τοῦ Πατρὸς μου , μὴ πιστεύετέ μοι · εἰ δὲ ποῖα , πλὴν ἐμοὶ μὴ πιστεύετε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε ; » Ὅν γὰρ εἴη τὸ ἐνεργὲς ἔχων ἀπαραλλάκτως ἴσον , τοῦτον ἂν εἴη διπτοῦν ἴσον , καὶ αὐτὸς ὁ τῆς φύσεως λόγος . Οὐκοῦν , ὦ κράτιστε , φάνην ἂν , οὐ ταῖς
Lemmas: ἴσος μέν οὖν οἴομαι εἄν τις αὐτός ἐκ εὐμαθής διάνοια ὁ ἐκ ὀρθότης συμφέρω λογισμός , ὡς αὐτός εἰμί λέγω Χριστός Ἰησοῦς ὁ ἐνανθρωπέω ὁ Θεός Λόγος . ὅτι2 δέ πανοῦργος αὐτός καί νῦν ὁ ἐγχείρημα , διά αὐτός εἰμί ὁράω ὅς φημί . Ὡθὴν γάρ διαβαίνω δύναμαι ὁ πανδράστον αθαγελιιστημι ὁ ἑαυτοῦ φωνή ἀντεξάγω , καί ὅς αὐτός φημί μαρτυρημένος . « ἀλλά οὐ ἐπιτυγχάνω ὁδός ἀείρω , » κατά ὁ γράφω . φημί γάρ καί μῆλον ἔμφρων , ὅτι « θεός οὐδείς δέρκομαι πώποτε . » αποος γάρ ὁμολογουμένως ὁ Θεός εἰμί · θεάομαι δέ ὁ υἱός ὁ ὁ διάνοια ὄμμα , ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ἐμπίμπρημι δόξα , καί ὁ ὁ τίκτω αὐτός απαστράπτων κάλλος . καί διά αὐτός οὗτος διδάσκω ἀποτέλεσμα · εἰμί μέν γάρ χαρακτήρ καί ἀπαύγασμα ὁ δόξα αὐτός , καί οὖον κατά γε ὁ κατά ἐγώ εἰκών προσεικώς αὐτός · ὁ γάρ θεῖον , ὡς φημί , ἀσώματος , ἀναδίδωμι τε καί ἄποσος , καί ἀμεγέθης , καί ἀπαξιαλῶς , ὑπέρ νόος καί λόγος · ἀλλά καθό νοέω Θεός , πᾶς ὑπάρχω ὅσος ὁ Πατήρ , διχή μόνος ὁ εἰμί Πατήρ . καί ὁ εἷς ποῦ λέγω ὁ ἅγιος ἀπόστολος · « κύριος , δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἀρκέω ἐγώ , » ἀποκρίνω λέγω · « τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , καί οὐ γιγνώσκω ἐγώ , Φίλιππος ; ὁ ὁράω ἐγώ , δέρκομαι ὁ πατήρ . » καίτοι πῶς οὐ εἄν , οἴομαι , ὅς εὕω μῆλον διατεκμηθραῖτο , ὡς εἴτερ εἰμί ὁ σκοπός αὐτός ὁ ὁ σῶμα εἶδος προσφέρω λέγω ὁ φύς , τίς μᾶλλον φάσκω ; « εἰμί οὖον ποῖος ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ · εἰμί δέ ποῖος , πλήν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω ; » ὅς γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός ἔχω ἀπαραλλάκτως ἴσος , οὗτος εἄν εἰμί διπτοῦν ἴσος , καί αὐτός ὁ ὁ φύσις λόγος . οὐκοῦν , εἰμί ἀγαθός , φαίνω εἄν , οὖον ὁ