cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0466.2
Γράφει τοίνυν Πορφύριος ἐν βιβλίῳ τετάρτῳ Φιλοσοφίας ἱστορίας · Ἄχρι γὰρ τριῶν ὑποστάσεων ἐξη Πλάτων τὴν τοῦ Θεοῦ προελθεῖν οὐσίαν · εἶναι δὲ τὸν μὲν ἀνώτατον Θεόν τ' Ἀγαθόν · μετ' αὐτὸν δὲ καὶ δεύτερον τὸν Δημιουργόν , τρίτην δὲ τὴν τοῦ κόσμου Ψυχὴν , ἄχρι γὰρ ψυχῆς τὴν θεότητα προελθεῖν . Λοιπὸν δὲ τὸ ἄδεον ἀπὸ τῆς σωματικῆς ἐντρίβης διαφέρειν . Ἀλλ' οἱ γε προειρημένοι καὶ πρὸς τοῦτο ἀντιλέγουσι , φάσκοντες , μὴ δεῖν τ' Ἀγαθὸν συναριθμεῖν τοῖς ἀπ' αὐτοῦ · ἐξῃρημένον γὰρ ἀπὸ πάσης κοινωνίας διὰ τὸ εἶναι ἁπλοῦν πάντα , καὶ ἀδεκτὸν τινὸς συμβάσεως · ἀπὸ δὲ τοῦ Νοῦ ( ἀρχὴ γὰρ οὖτος ) , τὴν Τριάδα μίαν σωθῆναι . Οὐχὺν τρεῖς μὲν ἡκιστα θεοὺς ὁμολογοῦμεν ἡμεῖς , ἀρνοῦμεθα δὲ τὸ πολὺ θεῶν ὁλοσχερῶς . Εἰς μίαν γε μὴν καὶ ὁμοούστον Τριάδα πιστεύομεν , τὴν ἐν Πατρὶ , καὶ Υἱῷ , καὶ ἁγίῳ Πνεύματι · καὶ μὴν καὶ εἰς μίαν θεότητος συναγείροντες φύσιν τὰ ὀνομασμένα τὴν εἰς εὐθὺς τε καὶ ἁπλάνην διάτομον τρίβον . Οὐδὲ δὴ τοῦ Πατρὸς ἐν μείζονι κατὰ τι γοῦν ὑπελήφραμεν τὸν Υἱόν , οὔτε μὴν τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , εἶναι δὲ καλλίων ἐν ἰσότητι τε καὶ ὁμοιώτητι κατὰ πᾶν ὁτιοῦν αὐτά . Μία γὰρ φύσις ; πῶς ἂν εἰσδέξαιτο τὸ διάφορον ἐφ' ἑαυτῇ ; Ἡμῖν δὲ ἅπαξ ἀπόρρη τὸ ἀψευδεῖν , εἰ λέγομεν καὶ αὐτοὺς τῶν Ἑλλήνων λογάδας διακεῖσθαι καὶ φρονεῖν , ὡς μέχρι τριῶν ὑποστάσεων προβέβληκεν ἡ θεότης , ἤγουν ἡ θεία τε καὶ ἀπόρρητος φύσις , διαμεμνηναι δὲ καὶ Τριάδος . Ὡς δὲ καὶ Θεοῦ Λόγον εἶναι πεπιστεύκασιν , καὶ Πατέρα καλοῦσι τὸν Θεόν , εὐ δὴ μάλ'α καταφράσομεν . Ἔφη γὰρ οὕτως ἐν τῇ Ἐπινομίδι Πλάτων · Καὶ τιμὰς ἀποδιδόμεν , μὴ τῷ μὲν ἐνιαυτόν , τῷ δὴ μῆνα , τοῖς δὲ μὴ τινα μοῖραν τῆς τῶν χρόνων , ἐν ᾧ διεξέρχεται τὸν αὐτοῦ κύκλον , συναποτελῶν κόσμον , ὃν ἐκασ Ἄνθρωπος πάντων θεοειδέστατος δράσθαι . Ὁν ὁ μὴν εὐδαιμων πρῶτον μὲν θαυμάσας , ἔπειτα ἔρωτα ἔσχε τοῦ καταμαθεῖν ὅποσα ὀνητὴ φύσει δυνατά . Ἔγραφε δὲ καὶ ἐν τῇ ἐπιστολῇ τῇ πρὸς Ἑρμιάδ , καὶ Ἐραστου , καὶ Κορίσκου · Ταύτην τὴν ἐπιστολὴν πάντως ὑμῖς τρεῖς ὄντας ἀναγνῶναι χρή , μάλιστα μὲν ἄθροους · εἰ δὲ μὴ , κατὰ δύο , κοινῇ κατὰ δύναμιν , ὡς σὺν τῇ πλειστάτῃ , καὶ χρήσθαι
Lemmas: γράφος τοίνυν Πορφύριος ἐν βιβλίον τέταρτος Φιλοσοφία ἱστορία · ἄχρι γάρ τρεῖς ὑπόστασις ἐξη Πλάτων ὁ ὁ Θεός προέρχομαι οὐσία · εἰμί δέ ὁ μέν ἀνώτατος Θεός τε ἀγαθός · μετά αὐτός δέ καί δύο ὁ Δημιουργός , τρίτος δέ ὁ ὁ κόσμος Ψυχή , ἄχρι γάρ Ψυχή ὁ θεότης προέρχομαι . λοιπός δέ ὁ ἀδέω ἀπό ὁ σωματικός ἐντριβής διαφέρω . ἀλλά ὁ γε προερέω καί πρός οὗτος ἀντιλέγω , φάσκω , μή δήω τε Ἀγαθός συναριθμέω ὁ ἀπό αὐτός · ἐξαιρέω γάρ ἀπό πᾶς κοινωνία διά ὁ εἰμί ἁπλόος πᾶς , καί ἄδεκτος τις σύμβασις · ἀπό δέ ὁ νῆ ( ἀρχή γάρ οὗτος ) , ὁ Τριάς εἷς σῴζω . Οὐχὺν τρεῖς μέν ἥκιστος θεός ὁμολογέω ἐγώ , ἀρνέομαι δέ ὁ πολύς θεός ὁλοσχερῶς . εἰς εἷς γε μήv καί ὁμοούστον Τριάς πιστεύω , ὁ ἐν πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα · καί μήv καί εἰς εἷς θεότης συναγείρω φύσις ὁ ονομασμένος ὁ εἰς εὐθύς τε καί ἁπλάνην διάτομος τρίβω . οὐδέ δή ὁ πατήρ ἐν μείζων κατά τίς γοῦν ὑπολαμβάνω ὁ υἱός , οὔτε μήv ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , εἰμί δέ καλός ἐν ἰσότης τε καί ὁμοιόω κατά πᾶς ὁστισοῦν αὐτός . Μία γάρ φύσις ; πῶς εἄν εἰσδέχομαι ὁ διάφορος ἐπί ἑαυτοῦ ; ἡμῖν δέ ἅπαξ ἀπορρέω ὁ ἀψευδέω , εἰμί λέγω καί αὐτός ὁ Ἕλλην λογάς διάκειμαι καί φρονέω , ὡς μέχρι τρεῖς ὑπόστασις προβάλλω ὁ θεότης , ἤγουν ὁ θεῖος τε καί ἀπόρρητος φύσις , διαμένω δέ καί Τριάς . ὡς δέ καί Θεός Λόγος εἰμί πιστεύω , καί πατήρ καλέω ὁ Θεός , εὕω δή μάλα καταφράζω . φημί γάρ οὕτως ἐν ὁ Ἐπινομίς Πλάτων · καί τιμή ἀποδίδωμι , μή ὁ μέν ἐνιαυτός , ὁ δή μείς , ὁ δέ μή τις μοῖρα ὁ ὁ χρόνος , ἐν ὅς διεξέρχομαι ὁ αὐτός κύκλος , συναποτελέω κόσμος , ὅς ἑκάς Ἄνθρωπος πᾶς θεοειδής δράω . εἰμί ὁ μήv εὐδαίμων πρῶτος μέν θαυμάζω , ἔπειτα Ἔρως ἔχω ὁ καταμανθάνω ὁπόσος ὀνητός φύσις δυνατός . γράφω δέ καί ἐν ὁ ἐπιστολή ὁ πρός Ἑρμιάς , καί Ἐραστής , καί Κορίσκος · οὗτος ὁ ἐπιστολή πάντως ὑμῖς τρεῖς εἰμί ἀναγιγνώσκω χρή , μάλιστα μέν ἀθρόος · εἰμί δέ μή , κατά δύο , κοινός κατά δύναμις , ὡς σύν ὁ πλεῖστος , καί χράω