cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0388.1
ἀναλόγως ἔχούσας ὁρισάμενοι διχας , συμφρονεῖν ἀπέπειθον μικροὺς καὶ μεγάλους κοσμιωτέρας τε καὶ ἐπιεικείας ἐπιμελεῖσθας ἀπετείλουν · Εἰ μὲν οὖν αὐτοὶ τῶν τοιούτων οὐ πολὺς γέγονε λόγος , ὁμολογεῖτε , καὶ παύσομαι . Εἰ δὲ γέγονεν αὐτοῖς ἐν σπουδῇ τῇ προδρογνισάτῃ , τὸ κατακωλύειν τὰ πονηρά , καὶ τοὺς τρόπους ἐπιτιμᾶν τῶς φαυλότερους · οὐ γὰρ ἕτερος ἦν τῶν τὴν ἀρίστην ἐτιμαζόντων ζωὴν νικᾶσθαι τὸ ῥάδιον · ἄρ’ οὐχὲτι ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας πρᾶοι τε καὶ ἀνδρείοι νοηθεῖν ἄν ; Καὶ τοὺς Δράκοντος αὐτοὶ περιελόντες νόμους , τὸ χρήναι κρατεῖν ἐδοκίμαζον τοὺς ἐπὶ γε τοῖς φονευταῖς , ἐπανοῦντες , οἶμαι πού , καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον δυσπρεπούμενοι . Ἀδεῖν γὰρ ἐδόν , σώζεσθαι τε καὶ μένειν ἐκέλευον . Ἄλλ’ εἰ μὲ τὴν καὶ ὑπὲρ τῶν νομοθετῶν εἴπειν , εἰσὶ μὲν πρὸς τε καὶ ἀνείκαστοι , προστάται δὲ δεῖ αὐτοὺς φαῖν τὸν ἄν , οἶμαι πού , καὶ τὸ μισόχαρον . Οὐκοῦν , χἂν εἰ καθορῆσιν τῶν πονηρῶν καὶ ἀλητηρίων , καὶ τὴν πέρα νόμων ἡρτημένων ζωὴν , μοχθηρὰς ἔσθ’ ἑτε δικας , οὐχ ὡς ὀργῇ μελαίναν τετραννευμένους εἰς τοῦτο γνώμης ἄλδειν φαῖν ἄν τις αὐτοὺς , ἀλλ’ ὡς τοῦ δικαίου προσεστηκότας , καὶ ἐκ πλείστου ἄγαν μισοπονηρίας τῶν αἰσχύνων καταδικάζοντας , ἀπευθύνοντας τε καὶ πρὸς τὰ βελτίω , καὶ ἀποκρίνοντας μὲν τῶν εἰωθότων ὠφελεῖν τὸ ἀδικεῖν πασχούς , ἐπικοῦσμα δὲ χρειωδέστατον τοῖς ῥαθυμεῖν θελοῦσιν ἐπανιστάντας τὸ δεῖμα , καὶ οἷά τινα ῥάβδον αὐτοῖς τὴν δίκην ἐπανατείνοντας . Οἶμαι δέ , τις ἐννενοηκὼς τὴν ἑφ’ ἑκάστῳ τῶν νόμων τῶν τεθεικότων αὐτοῖς διάθεσιν τε καὶ σκέψιν , ὅταν μὲν λόγῳ λαμπρὰ τοῖς ἐπαινεσίον ἐπιμετροῦντας τὰ γέρα , καὶ τοὺς ἑκάστῳ πρέποντας ἐπαίνοις ἐπάγοντας , οὐχ ἂν διαφεύσοιτο λέγων ἡσθῆναι τε λλάν εἰ’ αὐτοὺς , καὶ λόγῳ παντὸς λείουν τὸ ἀνεπιπλήκτως χρήναι διαβιῶν . Ὑπὸν δὲ ἰδὴ τοῖς ἔργοις ἐπὶ τῆς φαυλότητος καταμηνύσαι λέγων αὐτοὺς , οὐχ ἂν ἀμάρτοι τοῦ πρέποντος . Ἐν γὰρ τῇ ποιότητι τῶν νόμων , τὰς ἐν ψυχῇ διαθέσεις τῶν νομοθετῶν μονογυλὶ γραφομένας ἀταλαιπύρον ἰδεῖν . Οὐκοῦν τὸ μὲν τῶν αἰσχρῶν καὶ πέρα τοῦ πρέποντος καταρῆσαι δικας , ἔχει ἄν εἰκῶς ἐφ’ ἑαυτῷ τὰς τῆς ὀργῆς ὑποψίας , καὶ τοὺς γεγονότων τῶν θεσμοθετῶν οὐχ ἐν τῇ παιδείν τὴν ὀργήν . Οὕτω πως συνήσεις καὶ ἐπὶ Θεοῦ , μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ τοῦτο λλάν , ἀνώχιστοι γὰρ τῶν καθ’ ἡμᾶς τὰ αὐτοῦ , καὶ ἐπέκεινα παντὸς ἔργεσται γεννημένα . Εἰτα , ὦ κράτιστε , τοὺς μὲν Σόλωνός τε καὶ Λυκούργου νόμους , προσθεῖν δ’ ἄν δτι καὶ Δράκοντος , εἰ τις ἔλοιτο λύειν , ἐνθέσει πηλῷ τὸν πόδα τὸ δη λεγόμενον , καὶ τὴν διωρισμένην τοῖς παραβαλοῦσιν πᾶντη τε καὶ πάντως ὑποστήσει ζημίαν · οὐ δὲ γε τῆς θείας ῥαθυμίας ἐντολῆς εἰ αἰτοῖτο δικας , πάθοι ἄν οὐχ ἐν δίκῃ τὴν ἐπιπλήξιν ; Θεοὶ τοίνυν λέγοντος · « Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις » · καὶ μὴν · « Οὐκ ἔσονται σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ » · πῶς οὐχ ἔδει τιμᾶσθαι θανάτῳ τοὺς τετελεσμένους τῷ Βεελφεγῶρ , καὶ βεσλυραῖς οὕτως ἡδοναῖς γυναικῶν αἰσχρῶν , εἰς ἀπόστασιν μονογ -
Lemmas: ἀνάλογος ἔχω ὁρίζω διχή , συμφρονέω ἀποπείθω μικρός καί μέγας κόσμιος τε καί ἐπιείκεια ἐπιμελέομαι ἀπετείλουν · εἰμί μέν οὖν αὐτός ὁ τοιοῦτος οὖον πολύς γίγνομαι λόγος , ὁμολογέω , καί παύω . εἰμί δέ γίγνομαι αὐτός ἐν σπουδή ὁ προδρογνισάτῃ , ὁ κατακωλύω ὁ πονηρός , καί ὁ τρόπος ἐπιτιμάω Τῶς φαῦλος · οὖον γάρ ἕτερος εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός τιμάζω ζωή νικάω ὁ ῥούδιον · ἄρα οὐχὲτι οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος πρᾶος τε καί ἀνδρεῖος νοέω ἄν ; καί ὁ Δράκων αὐτός περιαιρέω νόμος , ὁ χρή κρατέω δοκιμάζω ὁ ἐπί γε ὁ φονευτής , ἐπανίημι , οἴομαι πού , καί κατά οὐδείς τρόπος δυσπρεπουμενοω . ἀδέω γάρ ἐσθίω , σῴζω τε καί μένω κελεύω . ἄλλος εἰμί ἐγώ ὁ καί ὑπέρ ὁ νομοθέτης εἶπον , εἰμί μέν πρός τε καί ἀνείκαστος , προστάτης δέ δεῖ αὐτός φαίνω ὁ ἄν , οἴομαι πού , καί ὁ μισοχαρων . οὐκοῦν , εἷς εἰμί καθοράω ὁ πονηρός καί ἀλιτήριος , καί ὁ πέρα νόμος ἀρτάω ζωή , μοχθηρός ἔστω ἵημι δίκη , οὐ ὡς ὀργή μέλας τρανεύω εἰς οὗτος γνώμη ἄλδω φαίνω ἄν τις αὐτός , ἀλλά ὡς ὁ Δίκαιος προσίστημι , καί ἐκ πλεῖστος ἄγαν μισοπονηρία ὁ αἰσχύνω καταδικάζω , ἀπευθύνω τε καί πρός ὁ ἀγαθός , καί αποκρίνω μέν ὁ εἴωθα ὠφελέω ὁ ἀδικέω πάσχος , επικουσμαω δέ χρειώδης ὁ ῥαθυμέω ἐθέλω ἐπανίστημι ὁ δεῖμα , καί οἷος τις ῥάβδος αὐτός ὁ δίκη ἐπανατείνω . οἴμη δέ , τις ἐννοέω ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ νόμος ὁ τίθημι αὐτός διάθεσις τε καί σκέψις , ὅταν μέν λόγος λαμπρός ὁ ἐπαινέω ἐπιμετρέω ὁ γέρας , καί ὁ ἕκαστος πρέπω ἔπαινος ἐπάγω , οὐ εἄν διαφεύγω λέγω ἥδομαι τε λάω εἰμί αὐτός , καί λόγος πᾶς λειόω ὁ ἀνεπίπληκτος χρή διαβιόω . ὕπειμι δέ ἴδη ὁ ἔργον ἐπί ὁ φαυλότης καταμηνύω λέγω αὐτός , οὐ εἄν ἁμαρτάνω ὁ πρέπω . ἐν γάρ ὁ ποιότης ὁ νόμος , ὁ ἐν Ψυχή διάθεσις ὁ νομοθέτης μονογυλὶ γράφω αταλαιπυρ ὁράω . οὐκοῦν ὁ μέν ὁ αἰσχρός καί πέρα ὁ πρέπω καταίρω δίκη , ἔχω ἄν ἵημι ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὀργή ὑποψία , καί ὁ γίγνομαι ὁ θεσμοθέτης οὐ ἐν ὁ παιδηω ὁ ὀργή . οὕτως πως συνίημι καί ἐπί Θεός , μᾶλλον δέ καί ὑπέρ οὗτος λάω , ἄνωχος γάρ ὁ κατά ἐγώ ὁ αὐτός , καί ἐπέκεινα πᾶς ἔργω γεννημένος . εἶτα , εἰμί ἀγαθός , ὁ μέν Σόλων τε καί Λυκοῦργος νόμος , προσθέω δέ ἄν δ καί Δράκων , εἰμί τις αἱρέω λύω , ἔνθεσις πηλός ὁ πούς ὁ δη λέγω , καί ὁ διορίζω ὁ παραβάλλω πάντῃ τε καί πάντως ὑφίστημι ζημία · οὖον δέ γε ὁ θεῖος ῥᾳθυμία ἐντολή εἰμί αἰτέω δίκη , πάσχω ἄν οὐ ἐν δίκη ὁ ἐπίπληξις ; Θεός τοίνυν λέγω · « κύριος ὁ Θεός σύ προσκυνέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω » · καί μήv · « οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ » · πῶς οὐ ἐσθίω τιμάω θάνατος ὁ τελέω ὁ Βεελφεγώρ , καί βεσλυραῖς οὕτως ἡδονή γυνή αἰσχρός , εἰς ἀπόστασις μονογ -