cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0482.1
Α ντὶ διαδιαβοῦν . Σκοπὸς μὲν οὖν , ὡς ἔφη , αὐτῷ θεοὺς ἀποφήναι πολλούς . Οἴεται δὲ ἴσως , ἐπικουρημάτων ἀρίστων αὐτῷ τὸ χρέμα γενήσεσθαι , καὶ μὴν καὶ ἐλπίδος οὐ μακρὰν , τὸ ἀπελγχεῖν δύνασθαι , καὶ μάλισα σαφῶς , ἓνα μὲν καὶ μόνον ὀνομάσθαι Θεὸν διὰ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως , ἡκιστὰ γε μὴν τὸν περὶ γε τοῦ Υἱοῦ συνεισαποκρίσθαι λόγον . Καὶ ὁ σύμπας αὐτὸς τῆς δυστροπίας σκοπὸς πρὸς αὐτὸ δή τούτῳ συντείνεται . Καὶ διὰ μακροῦ μὲν ἤδη ἐδείκνται λόγου τοῦ πρὸς ἡμῶν γενομένου , ὡς καὶ συνυφῆσθην ὁ Υἱὸς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ οὐχ ἂν δίχα ποτὲ τοῦ ἰδίου νοοῦτο Λόγου . Δειχθήσεται δὲ καὶ νῦν καὶ δι’ ὧν αὐτὸς ἔφη Μωϋσῆς . Ἱσχυρίζεται μὲν γὰρ ἀμνημονῆσαι τοῦ Λόγου παντελῶς αὐτόν , καὶ οὐκ εἰδέναι τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ συνυπάρχοντα τὸν Υἱόν , διαμεμνησθαι δὲ μᾶλλον πολλῶν ἑτέρων θεῶν , ἤτοι πολιούχων ἀγγέλων τῶν τὰ ἔθνη κατανειμεμένων , καθά φησιν αὐτός . Ὅταν τοίνυν , ὦ κράτιστε , τῶν ἱερῶν ἀκούσῃς Γραμμάτων θεοὺς ὀνομάζειν τῶν ἐν γεννητοῖς τελούντων τινὰς , μὴ ἀγνοήσῃς ὅτι τὴν λογικὴν ἅπασαν κτίσιν τῇ τοιᾷδε κλήσει τετίμηκεν ὁ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεός . Καὶ γοῦν ὁ θεοφόρος Παῦλος εἰδέναι φησίν , ὅτι πολλοὶ μὲν θεοὶ καὶ κύριοι ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς οὐκ εἰσὶ μᾶλλον , ἀλλ’ ὀνομάζονται , > πλὴν ἕνα τὸν φύσει τε καὶ ἐπὶ πάντας τὸν Πατέρα καὶ Θεόν , σύν αὐτῷ τὸν ἴδιον αὐτοῦ καὶ ἀμερίστως ἐμπεφυκότα τε καὶ συνυπάρχοντα Λόγον , ὃν δὲ καὶ πρωτότοκον πάσης κτίσεως ὀνομάζομεν , ὡς λαβόντα πρὸς ἀδελφότητα τὴν ἐν χάριτι νοουμένην , τὴν λογικὴν κτίσιν , ὡς καθ’ ὁμοίωσιν αὐτοῦ καὶ εἰκόνα γεγενημένην . Ὡς οὖν εἰκόνες τοῦ κατ’ ἀλήθειαν ὄντος Υἱοῦ καὶ Θεοῦ , θεοὶ καὶ υἱοὶ χρηματίζουσιν , οὐχ ἄγγελοι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς αὐτοί . « Ἐγὼ εἶπα , φησὶ γάρ · Θεοὶ ἐστε , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες . » Οὐκοῦν κἂν ἐπιφημισθῇ τισὶ τῶν εἰς γένεσιν παραγεννημένων τὴ τῆς υἱότητος ὄνομα , ἀλλ’ εἰς ὁ φύσει καὶ ἀληθῶς , πρὸς ὃν μεμορφώμεθα , τὴν οὕτως εὐκλεῆ καὶ περιφανεστάτην ἐπωνυμίαν ἐν χάριτος μοίρᾳ παρ’ αὐτοῦ κερδαίνοντες . Ὅτι δὲ Μωϋσῆς οὐχ ἄγονον οἶδε τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν , διαμηνυμεῦεὶ δὲ πανταχοῦ καὶ τοῦ ἐξ αὐτοῦ φύντος Λόγου , καὶ διαφόρως αὐτὸν ὀνόμασι καλεῖ , καὶ οἱ μετ’ αὐτὸν γεγονότες ἅγιοι προφῆται , καταδείξαι πειράσομαι . Εἰκόνα τοίνυν αὐτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡπίστατο , καὶ , καθά φησιν ὁ ἱερώτατος Παῦλος , « Χαρακτῆρα τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ . » Γέγραφε γὰρ ἐναργῶς ἐν τῷ τῆς Γενέσεως βιβλίῳ · « Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . » Ἀκούεις ἐν τούτοις ἐξ μάλᾳ διερχότως ὅτι περὶ Θεὸς κατ’ εἰκόνα Θεοῦ τὸν ἄνθρωπον ἐκτετίνατο ; Μεμορφώμεθα γάρ , ὡς ἔφη , πρὸς τὸν Υἱόν , ἐνσημαίνοντος τοῦ Πνεύματος δι’ ἀγιασμοῦ τὸ θεοειδὲς ἡμῖν καὶ ἐξαίρετον κάλλος , νοητῇ δηλονότι καὶ πνευματικῶς . Ὅτι δὲ εἰκὼν ἐστὶ καὶ ὁμοίωσις τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱός , καθεῖσι τις ἂν καὶ δι’ ὧν αὐτὸς οὕτω ποῦ φησι · « Καὶ πᾶς ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου , ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται , ὅτι
Lemmas: Α ἐντί διαδιαβοῦν . Σκοπός μέν οὖν , ὡς φημί , αὐτός θεός ἀποφαίνω πολύς . οἴομαι δέ ἴσως , ἐπικούρημα Ἀρίστων αὐτός ὁ χρέμας γίγνομαι , καί μήv καί ἐλπίς οὖον μακράν , ὁ ἀπολέγω δύναμαι , καί μαλίζω σαφῶς , εἷς μέν καί μόνος ὀνομάζω θεός διά ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς , ἥκιστος γε μήv ὁ περί γε ὁ υἱός συνεισαποκριεπομαι λόγος . καί ὁ σύμπας αὐτός ὁ δυστροπία σκοπός πρός αὐτός δή οὗτος συντείνω . καί διά μακρός μέν ἤδη δείκνυμι λόγος ὁ πρός ἐγώ γίγνομαι , ὡς καί συμφύω ὁ υἱός ὁ Θεός καί πατήρ , καί οὐ εἄν δίχα ποτέ ὁ ἴδιος νοέω Λόγος . δείκνυμι δέ καί νῦν καί διά ὅς αὐτός φημί Μωϋσῆς . ισχυρίζομαι μέν γάρ ἀμνημονέω ὁ Λόγος παντελῶς αὐτός , καί οὐ οἶδα ὁ Θεός καί πατήρ συνυπάρχω ὁ υἱός , διαμένω δέ μᾶλλον πολύς ἕτερος θεός , ἤτοι πολιούχος ἄγγελος ὁ ὁ ἔθνος κατανέμω , καθά φημί αὐτός . ὅταν τοίνυν , εἰμί ἀγαθός , ὁ ἱερός ἀκούω Γράμμα θεός ὀνομάζω ὁ ἐν γεννητός τελέω τις , μή ἀγνοέω ὅτι ὁ λογικός ἅπας κτίσις ὁ τοιόσδε κλῆσις τιμάω ὁ φύσις τε καί ἀληθής Θεός . καί γοῦν ὁ θεοφόρος Παῦλος οἶδα φημί , ὅτι πολύς μέν θεός καί κύριος ἐν ὁ οὐρανός καί ἐπί γῆ οὐ εἰμί μᾶλλον , ἀλλά ὀνομάζω , > πλήν εἷς ὁ φύσις τε καί ἐπί πᾶς ὁ πατήρ καί Θεός , σῦς αὐτός ὁ ἴδιος αὐτός καί ἀμέριστος ἐμφύω τε καί συνυπάρχω Λόγος , ὅς δέ καί πρωτότοκος πᾶς κτίσις ὀνομάζω , ὡς λαμβάνω πρός ἀδελφότης ὁ ἐν χάρις νοέω , ὁ λογικός κτίσις , ὡς κατά ὁμοίωσις αὐτός καί εἰκών γίγνομαι . ὡς οὖν εἰκών ὁ κατά ἀλήθεια εἰμί υἱός καί Θεός , θεός καί υἱός χρηματίζω , οὐ ἄγγελος μόνος , ἀλλά καί ἐγώ αὐτός . « ἐγώ εἶπον , φημί γάρ · θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς . » οὐκοῦν κἀν ἐπιφημίζω τις ὁ εἰς γένεσις παραγίγνομαι ὅς ὁ υἱότης ὄνομα , ἀλλά εἰς ὁ φύσις καί ἀληθής , πρός ὅς μορφόω , ὁ οὕτως εὐκλεής καί περιφανής ἐπωνυμία ἐν χάρις μοῖρα παρά αὐτός κερδαίνω . ὅτι2 δέ Μωϋσῆς οὐ ἄγονος οἶδα ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός , διαμηνύω δέ πανταχοῦ καί ὁ ἐκ αὐτός φύς Λόγος , καί διάφορος αὐτός ὄνομα καλέω , καί ὁ μετά αὐτός γίγνομαι ἅγιος προφήτης , καταδείκνυμι πειράζω . Εἰκών τοίνυν αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ ἐπίσταμαι , καί , καθά φημί ὁ ἱερός Παῦλος , « χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός . » γράφω γάρ ἐναργής ἐν ὁ ὁ Γένεσις βιβλίον · « καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , κατά εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . » ἀκούω ἐν οὗτος ἐκ μάλα διέρχομαι ὅτι περί θεός κατά εἰκών Θεός ὁ ἄνθρωπος ἐκτείνω ; μορφόω γάρ , ὡς φημί , πρός ὁ υἱός , ἐνσημαίνω ὁ πνεῦμα διά ἁγιασμός ὁ θεοειδής ἐγώ καί ἐξαίρω κάλλος , νοητός δηλονότι καί πνευματικός . ὅτι2 δέ εἰκών εἰμί καί ὁμοίωσις ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός , καθίημι τις εἄν καί διά ὅς αὐτός οὗτος ποῦ φημί · « καί πᾶς ὁ ἐκχέω αἷμα ἄνθρωπος , ἀντί ὁ αἷμα αὐτός ἐκχέω , ὅτι