cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0316.2
'Απιστεῖ μὲν οὖν ὅτι παρῦνεται τις παράδεισος παρὰ Θεοῦ · ἢ τάχα που , καὶ τοῦτο μὴ δύνασθαι τοῦτο δρᾶν , τῆς ἀρρήτου δυνάμεως ἀσυνέτως καταψηφίζεται . Γέλως δὲ ποιεῖται πρόφασιν , τὸ διαπεπλασθαι τὸν Ἄδαμ , καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ γυναῖκα · καὶ ἀτοχῆσαι φησὶ βουλῆς καὶ σκεμμάτων τὸν οὐδὲν ἀμαρτεῖν εἰδότα . Οὐ γὰρ τοῦ , φησὶ , πρὸς καλοῦ γέγονε τῷ Ἄδαμ , πρὸς ἀπάτης δὲ μᾶλλον , καὶ ἀπεμπολῆς καὶ παραδείσου καὶ τρυφῆς . Βούλει δὲ σὺν , ὦ τάν , ταῦτα μεθέντες ὡς ἑωλα , κατὰ γε τοῦ αὐτοῦ σοι δοκοῦντος τῶν σῶν διδασκάλων ἐπώμαθα λόγους ; Βούλει τῇ Μωϋσέως σοφωμένῃ τὴν Ἡσίοδου συμβαλόντες ἐρευνήσωμεν , ἃ τεθαύμακας ὁμοῦ πατρῴοις σοῖς ; Ἐπευδάμενος γὰρ ταῖς Μούσαις καὶ παρ' αὐτῶν αἰτήσας τὴν , ὡς αὐτὸς φησιν , ἱμερόεσσαν ᾠδήν , ὀβλών ἡμῖν ὀβώθουν συναγήρεκα διηγήματα . Γῆς γὰρ γενέσθαι καὶ Οὐρανοῦ φησὶ Κοῖον τε καὶ Ὑπερίονα , καὶ πρὸς γε τοῦτο τὸν Ἰαπετόν , Προμηθεὺν δὲ τινα τὸν ἐκ τοῦτο , ὃς εἰ μὴ κλέψοι παρὰ τοῦ Διὸς τὸ πῦρ , οὐδ' ἂν εἰς τὸ εἶναι παρήλθεν ὡς ἡ γυνή , ἣν ἐπεκτίνατο μὲν ὁ ἀμφυτύμενος , τοῦτ' ἔστιν ὁ Ἥφαιστος · κόσμῳ δὲ ποικίλῳ καθωρᾶσαι φασὶ τὴν ὀμβρίοπατριν , φησὶ δὲ τὴν Ἀθηνᾶν , δοῦναι τε ἀνθρώποις κακὸν κακόν · εἰτα γυναικὸς οὐκ ὄντος , ἣν ἐξ ὀργῆς ἐσχάσαμεν τοῦ Διός , ὡς αὐτοὶ φασί , πῶς ἂν συνέστη τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον ; Ἡ πῶς ἂν ἕτερος δημιουργοὶ γεγόναισιν οἱ θεοὶ τῶν θεῶν , ἀθανάτω θνητὸν προσαφαινόμεν , καλὰ τῷ Πλάτωνι δοκεῖ ; Ταῦτα τοῖς τῷ πανσόφῳ Μωϋσέως γράμμασιν ἀντεζάγοντες οὐ καταπεφρίκασιν , καίτοι πῶς οὐ μᾶλλον ἐχρὴν ταῖς ἐκ νοῦ τοῦ σώφρονος καταχρεοτεῖν εὐφημίαις ; Ἄλλ' ἄρ' ἴσως ἐκεῖνο φαίεν ἂν , ὡς ἐφρήσι ποιηταῖς τῆς ἐπιστήμης ὁ νόμος , ἀνεκπληκτως μυθολογεῖν . Οὐκοῦν , εἰ μηδὲν τῶν ἀναγκαίων ἐξήνεγκαν εἰς ἡμᾶς , ἀπιστεῖσθω πάντα τὰ παρ' αὐτῶν , μῦθοι · καὶ φλυαρίαι , καὶ γραοπερητὴ λεγέσθω ψελλίσματα · καὶ εἰ γένοιτό τις αὐτοῖς περὶ Θεῶν λόγος , οὐχὶσθω καὶ οὗτος , καὶ κομψολογία ποιητική . Ἄλλ' οὐχ ὧδε ταῦτ' ἔχειν δόξειεν ἂν αὐτοῖς , πολλοῦ γε καὶ δεῖ · διατεθεῖναι γὰρ ἕτερως , οὐ κομψοποιεῖν καὶ μύθους τὰ περὶ θεῶν εἶναι λέγοντες , ἀλλ' ὡς ἀληθεῖς καὶ δοκιμωτάτας δεχόμενοι τὰς φωνὰς , καὶ τοῦτο οἱ συνετώτατοι . Ἡρόδοτος γοῦν ὁ διαβόητον ἱστορίαν συνθεῖς , οὕτω ποῦ φησι · Ἡσιόδου δὲ καὶ Ὁμήρου ἡλικίην τετρακοσίους εἶναι ἔτη δοκῶμεν προειδέναι γενέσθαι , καὶ οὐ πλέον . Οὗτοι δὲ εἰσιν οἱ κοίσαντες θεογονίην Ἑλλησι , καὶ θεοῖς τὰς ἐπωνυμίας δόντες , καὶ τιμὰς καὶ τέχνας διελόντες , καὶ ἰδέας αὐτῶν σημήσαντες . Οἱ δὲ πρότεροι ποιηταὶ λεγόμενοι τούτων τῶν ἀνδρῶν γενέσθαι , ὕστεροι , ἔμοιγε δοκέειν , ἦντοντο . Οὐκοῦν οἱ θεοὺς ὀνομάσαντες , τιμὰς τε αὐτοῖς καὶ δυνάμεις θέντες , καὶ ἰδέας κατασημάντες , εἰ μὲν μύθους αὐτοῖς συγγεγράφασι , καὶ ἕτερον οὐδέν , γελάσθωσαν εἰκῶς , καὶ τὰ περὶ
Lemmas: 'Απιστεῖ μέν οὖν ὅτι παρανεύω τις παράδεισος παρά Θεός · ἢ τάχα ποῦ , καί οὗτος μή δύναμαι οὗτος δράω , ὁ ἄρρητος δύναμις ἀσύνετος καταψηφίζομαι . Γέλως δέ ποιέω πρόφασις , ὁ διαπλάσσω ὁ Άδαμ , καί ὁ ἐκ αὐτός γυνή · καί ἀτοκέω φημί βουλή καί σκέμμα ὁ οὐδείς ἁμαρτάνω οἶδα . οὖον γάρ ὁ , φημί , πρός καλός γίγνομαι ὁ Άδαμ , πρός ἀπάτη δέ μᾶλλον , καί απεμπολή καί παράδεισος καί τρυφή . βούλομαι δέ σύν , εἰμί ὅς , οὗτος μεθίημι ὡς ἕωλος , κατά γε ὁ αὐτός σύ δοκέω ὁ σός διδάσκαλος πίνω λόγος ; βούλομαι ὁ Μωϋσῆς σοφόω ὁ Ἡσίοδος συμβάλλω ἐρευνάω , ὁ θαυμάζω ὁμοῦ πατρῷος σός ; Ἐπευδάμενος γάρ ὁ Μοῦσα καί παρά αὐτός αἰτέω ὁ , ὡς αὐτός φημί , ἱμερόεις ᾠδή , ὀβλών ἐγώ ὀβώθουν συναγείρω διήγημα . Γῆ γάρ γίγνομαι καί Οὐρανός φημί Κοῖος τε καί Ὑπερίων , καί πρός γε οὗτος ὁ Ἰαπετός , Προμηθεύς δέ τις ὁ ἐκ οὗτος , ὅς εἰμί μή κλέπτω παρά ὁ Ζεύς ὁ πῦρ , οὐδέ εἄν εἰς ὁ εἰμί παρέρχομαι ὡς ὁ γυνή , ὅς ἐπικτείνω μέν ὁ ἀμφυτύμενος , οὗτος εἰμί ὁ Ἥφαιστος · κόσμος δέ ποικίλος καθοράω φημί ὁ ὀμβρίοπατριν , φημί δέ ὁ Ἀθηνᾶ , δίδωμι τε ἄνθρωπος κακός κακός · εἶτα γυνή οὐ εἰμί , ὅς ἐκ ὀργή σχάζω ὁ Ζεύς , ὡς αὐτός φημί , πῶς εἄν συνίστημι ὁ γένος ὁ ἀνθρώπινος ; ὁ πῶς εἄν ἕτερος δημιουργός γονεύς ὁ θεός ὁ θεός , ἀθάνατος θνητός προσαφαινόμεν , καλός ὁ Πλάτων δοκέω ; οὗτος ὁ ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς γράμμα ἀντεζάγοντες οὖον καταφρίσσω , καίτοι πῶς οὖον μᾶλλον χρή ὁ ἐκ νόος ὁ σώφρων καταχρεοσυς εὐφημία ; ἄλλος ἄρα ἴσως ἐκεῖνος φημί εἄν , ὡς ἐφρήσι ποιητής ὁ ἐπιστήμη ὁ νόμος , ἀνεκπληκτως μυθολογέω . οὐκοῦν , εἰμί μηδείς ὁ ἀναγκαῖος ἐκφέρω εἰς ἐγώ , ἀπιστέω πᾶς ὁ παρά αὐτός , μῦθος · καί φλυαρία , καί γραοπερητὴ λέγω ψέλλισμα · καί εἰμί γίγνομαι τις αὐτός περί θεός λόγος , οὐχὶσθω καί οὗτος , καί κομψολογία ποιητικός . ἄλλος οὐ ὧδε αὐτός ἔχω δοκέω εἄν αὐτός , πολύς γε καί δεῖ · διατίθημι γάρ ἑτέρως , οὖον κομψοποιέω καί μῦθος ὁ περί θεός εἰμί λέγω , ἀλλά ὡς ἀληθής καί δόκιμος δέχομαι ὁ φωνή , καί οὗτος ὁ συνετός . Ἡρόδοτος γοῦν ὁ διαβόητος ἱστορία συντίθημι , οὗτος ποῦ φημί · Ἡσίοδος δέ καί Ὅμηρος ἡλικία τετρακόσιοι εἰμί ἔτος δοκέω πρόοιδα γίγνομαι , καί οὖον πλέω . οὗτος δέ εἰμί ὁ κοιατιμοω θεογονία Ἕλλην , καί θεός ὁ ἐπωνυμία δίδωμι , καί τιμή καί τέχνη διαιρέω , καί ἰδέα αὐτός σημαίνω . ὁ δέ πρότερος ποιητής λέγω οὗτος ὁ ἀνήρ γίγνομαι , ὕστερος , ἐγώ δοκέω , ἀντάω . οὐκοῦν ὁ θεός ὀνομάζω , τιμή τε αὐτός καί δύναμις θέω , καί ἰδέα κατασημαίνω , εἰμί μέν μῦθος αὐτός συγγράφω , καί ἕτερος οὐδείς , γελάω ἵημι , καί ὁ περί