cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0309.2
C Ἄλλ' ἐν γε δὴ τούτοις ὅτι τὰ πάντα συγχέει , φύρει τε ἀλλήλαις τῶν πραγμάτων τὰς φύσεις , κατιδεῖν ἐστι τοῖς ἐθελούσι , καὶ μάλᾳ ῥάδιως . Πρῶτον μὲν γὰρ τοὺς ἐμφανεστέρους τῶν θεῶν , εἰκόνας εἶναι φησι τῶν ἀφανεστέρων , ἃ καὶ νοητὰ καὶ αἰσθητὰ καλεῖ τὸν Πλάτωνι , δοξαστὰ μετ' αἰσθήσεως ὀνομάζοντι τὰ ὁρώμενα . Ἔοικε δὲ διὰ τούτων ὁ γενναῖος ἡμῖν Ἰουλιανὸς τὰς ἰδέας βούλεσθαι καταδηλῶν , ἃς ποτὲ μὲν οὐσίας , καὶ ὑφιστάσας καθ' ἑαυτὰς διςχρῆζεται Πλάτων , ποτὲ δὲ καὶ ἐνοίας εἶναι Θεοῦ διορίζει . Μᾶν ὅπωςπερ ἂν ἔχοι , καὶ τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς ἀπαράδεκτον εἶναι φασιν ἐπὶ τῇ τῶνδε λόγῳ οἱ ταῦτα τεχνῖται . Τὰ γὰρ εἴδη χαίρετω , φησίν ὁ Ἀριστοτέλης · τερπείσματα γάρ ἐστι , καὶ εἰ ἔστιν , οὐδὲν πρὸς τὸν λόγον . Ἄνθ' ὧτου δὴ οὖν αὐτὸς ἐμπαθοῦν ἀξιοῖ , καὶ ὡς ἀκατάληπτον δόξαν εἰσχωμίζειν ἐπιχειρεῖ , τὸ καὶ τοῖς αὐτοῦ διδασκάλους οὐχ εὖ ἔχειν ὀνειλισμένον ; Εἶτα πρὸς τούτῳ καὶ ἕτερον αὐτοῦ λόγον οὐ μετρίως κατηρώτωσθότα τὸ ἀμαλὸς εὐρήσομεν . Ἔφη γάρ , ὅτι Τοὺς νοητοὺς καὶ ἀφανεστέρους τῶν θεῶν ὑπάρχοντας τε καὶ συνυπάρχοντας , καὶ ἐξ αὐτοῦ γεννηθέντας τοῦ Δημιουργοῦ , καὶ προσιδόντας οἷδεν ὁ Πλάτων . Προσπάγει δὲ , ὅτι καὶ τῶν ἐμφανῶν καὶ τῶν νοητῶν δημιουργὸς ἐστιν ὁ τῶν ὅλων Θεός , ὁ γῆν καὶ οὐρανὸν τεχνησάμενος . Ὅτε τοῖνυν , καθὰ καὶ αὐτὸς διωμολόγηκεν ἐναργῶς , τούτων τε καὶ τῶν γενεσιουργῶν ἐστιν ὁ ἀγέννητος Θεός , πῶς ἐξ αὐτοῦ γεγενῆσθαι φησιν αὐτούς , συνυπάρχειν τε καὶ ὑπάρχειν αὐτῷ ; Πῶς , εἴπε μοι , τῷ ἀγέννητῳ Θεῷ συνυπάρχει τὸ γεννητόν ; Ἐνυπάρχει δὲ κατὰ πῶν τρόπον ; Ἡμεῖς μὲν γὰρ ἀγέννητον ὄντα τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον συνυπάρχειν ἀναγκαίως τῷ φῶσαντι διςχωριζόμεθα , καὶ ἐνυπάρχειν μὲν αὐτῷ , προελθεῖν δὲ γεννητῶς ἐξ αὐτοῦ . Ὁ δὲ γε τῆς Πλάτωνος εὐρεσιασίας συνήγορος ἀκριβῶς , ἀγέννητον μὲν εἶναι φησι τὸν ἀνωτάτω Θεόν · ἐνυπάρχειν δὲ , καὶ ἐξ αὐτοῦ γεννηθῆναι καὶ προελθεῖν τοὺς παρ' αὐτοῦ γεγονότας , τὰ πάντα κυκλῶν καὶ συγχέων , καὶ τὸ
Lemmas: C ἄλλος ἐν γε δή οὗτος ὅτι ὁ πᾶς συγχέω , φύρω τε ἀλλήλων ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , καθοράω εἰμί ὁ ἐθέλω , καί μάλα ῥᾳδίως . Πρῶτος μέν γάρ ὁ ἐμφανής ὁ θεός , εἰκών εἰμί φημί ὁ ἀφανής , ὁ καί νοητός καί αἰσθητός καλέω ὁ Πλάτων , δοξαστός μετά αἴσθησις ὀνομάζω ὁ ὁράω . ἔοικα δέ διά οὗτος ὁ γενναῖος ἐγώ Ἰουλιανός ὁ ἰδέα βούλομαι κατάδηλος , ὅς ποτέ μέν οὐσία , καί ὑφίστημι κατά ἑαυτοῦ διαχράω Πλάτων , ποτέ δέ καί ενοια εἰμί Θεός διορίζω . τιμή ὅπως εἄν ἔχω , καί ὁ αὐτός μαθητής ἀπαράδεκτος εἰμί φημί ἐπί ὁ ὅδε λόγος ὁ οὗτος τεχνίτης . ὁ γάρ εἶδος χαίρω , φημί ὁ Ἀριστοτέλης · τερπείσματα γάρ εἰμί , καί εἰμί εἰμί , οὐδείς πρός ὁ λόγος . ἀντί ὦτος δή οὖν αὐτός ἐμπατέω ἀξιόω , καί ὡς ἀκατάληπτος δόξα εισχωμιζεω ἐπιχειρέω , ὁ καί ὁ αὐτός διδάσκαλος οὐ εὕω ἔχω ὀνειλισμένον ; εἶτα πρός οὗτος καί ἕτερος αὐτός λόγος οὖον μέτριος καταρόω ὁ ἀμαλός εὑρίσκω . φημί γάρ , ὅτι ὁ νοητός καί ἀφανής ὁ θεός ὑπάρχω τε καί συνυπάρχω , καί ἐκ αὐτός γεννάω ὁ Δημιουργός , καί προσοράω οἶδα ὁ Πλάτων . Προσπάγει δέ , ὅτι καί ὁ ἐμφαίνω καί ὁ νοητός δημιουργός εἰμί ὁ ὁ ὅλος Θεός , ὁ γῆ καί οὐρανός τεχνάομαι . ὅτε τοίνυν , καθά καί αὐτός διομολογέω ἐναργής , οὗτος τε καί ὁ γενεσιουργός εἰμί ὁ ἀγέννητος Θεός , πῶς ἐκ αὐτός γίγνομαι φημί αὐτός , συνυπάρχω τε καί ὑπάρχω αὐτός ; Πῶς , εἶπον ἐγώ , ὁ ἀγέννητος Θεός συνυπάρχω ὁ γεννητός ; ἐν-ὑπάρχω δέ κατά ποῦ τρόπος ; ἐγώ μέν γάρ ἀγέννητος εἰμί ὁ ὁ Θεός Λόγος συνυπάρχω ἀναγκαῖος ὁ φημί διαχωρίζω , καί ἐν-ὑπάρχω μέν αὐτός , προέρχομαι δέ γεννητός ἐκ αὐτός . ὁ δέ γε ὁ Πλάτων ευρεσιασις συνήγορος ἀκριβῶς , ἀγέννητος μέν εἰμί φημί ὁ ἄνω2 Θεός · ἐν-ὑπάρχω δέ , καί ἐκ αὐτός γεννάω καί προέρχομαι ὁ παρά αὐτός γίγνομαι , ὁ πᾶς κυκλόω καί συγχέω , καί ὁ