cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0400.1
A ἐντυχόντων · τούτων λέγειν , ὅτι οὐ πολλοῖς αὐτὸς γε παιδευθεὶς ἐνταυτῇ ἐστιν , τοιαύτην εἶναι τὴν τε φωνὴν καὶ τὸ στόμα καὶ τὸ ἐκφαινόμενον ἦθος , καὶ πρὸς πᾶσι τοῖς εἰρημένοις τὴν τοῦ εἴδους ἰδέαν · γινώσκει δὲ πῶς τοῦτο , ὅτε μὴ ὀργίζοιτο · ὅτε δὲ φιλεῖσθαι ὑπὸ τοῦ κάθους τούτου , δεῖν·ν εἶναι τὴν ὀψιμοσύνην · οὐδὲν δὲ γὰρ οὔτε ὀνόματος ἀποσχεσθαι , οὔτε πράγματος . Εἶτα εἰ τὸ αἰσχὸν ὀργὴς ; ἢ πῶς οὐ χειρίστου ἀρβώστημα νοῦ , θυμὸς ἀκρατὴς , καὶ ἀτάσθαλον κίνημα , καὶ πικρία δεινή ; Οὐ γὰρ οὕτως πνευμάτων λαύρου κατασπλάγχνως ἀργιαίνεται θάλασσα , καὶ ἀποβρῆτοις κυμάτων ὄρμαις χέρσω τε καὶ πέτραις ἐνρήγνυται , ὡς ἀνδρὸς ψυχὴ παιδοῦσα τὸ δύσοργον καὶ τὸ ἀχάλινον εἰς θυμοῦ . Ταύτην τοι καὶ ἡ θεία Γραφὴ παρ - B ἐγγὺς λέγουσα · « Παύσαι ἀπὸ ὀργῆς , καὶ ἀγκατάλιπε θυμόν . » Ὄργη γὰρ ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους . Καὶ μήν , ὅτι Ἄνθρωπος δὲ θυμώδης οὐκ εὐσχήμων . Πῶς γὰρ ὁ τοιοῦτος ἀφείσεται τολμηράτεων ; ἢ πῶς οὐ πᾶσαν ἡνίαν ἀνήσει τῇ γλώσσῃ , μᾶλλον δὲ καὶ ἀδουλήτως κατακερατομησεται λόγους , καὶ αὐτοὺς τάχα πον τοὺς ἀδικοῦντας οὐδέν ; Ὑπερ γὰρ τρόπον εἰ λίθος λοι κατὰ πρανοῦς , ἀρχέτοις ὄρμαις κατὰ παντός , ὁμοίως , τοῦ παρεμπιπτόντος καὶ οἷπερ ἂν τύχοι φέρεται · τὸν αὐτόν , ὁμοίως , τρόπον καὶ ἡ θρασύς εἴη τις καὶ πικρὴς , θηριωδέστατα τὸν θυμὸν τυραννοῦμενος , φείσεται μὲν οὐδενὸς λόγου τυχόν , οὐδὲ πράγματος , καταπαρήσει δὲ καὶ Θεῷ ὡσεὶ ἀνθρώπῳ παντὶ τῆς ἑαυτοῦ γλώσσης τῇ ἀκρατίας , καὶ τῶν ἐξ ὀργῆς τὴν ἔφοδον . Ποῦ τοιγαροῦν τὸν Σωκράτην θησομεν , τὸ πάντων αἰσχίστον ἡρρώστηκότα τῶν κακῶν ; Ἄλλ’ ὅ τε θεοφόσιος Μωϋσῆς πραότατος ἦν σφόδρα παρὰ πάντας ἀνθρώπους · γέγραπται γὰρ οὕτως περὶ αὐτοῦ . Ἐφη δὲ πῶς καὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ τῶν ὅλων Σωτὴρ καὶ Κύριος · « Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ , καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν . » Καὶ μὴν ὅτι καὶ « Μακάριοι οἱ πραεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν . » Οὐκοῦν εἰ τοῦ παντὸς ἀξίου εἶναι φησι τὸ καθεστηκέναι τὸ ἦθος , καὶ τῇ τῆς πραότητος εὐδίᾳ κατακαλύπτεσθαι , καὶ μὴ τὸ ἐπικεινὲς εἰς λόγους οὐχ ἀνεπισκέπτως ἔχειν , γραφώμεθα τὸν Σωκράτην , καὶ μᾶλα ἐν δικῇ διημάρτηκε γὰρ ἀμφω . Εἰ δὲ τις τὸ δύσοργον ἐπαινέει , καὶ τῆς γλώττης τὸ ἀσελγές , D διαβέβηται παρ’ αὐτῷ τὸ τῆς πραότητος χρήμα , καταφύγει μὲν τὸ ἐπαίνου μεσόν , τοῖς γε μὴν αἰσχίοις τὴν ἀμείνω νεμέψης ψήφον , τελῶν δ’ ἂν ὁ τοιοῦτος καὶ μᾶλα εἰκότως . Ἄρ’ οὖν ἡρρώστησε μὲν ὁ Σωκράτης τὸ δριμὺ πρὸς ὀργάς , ἡμωρήκαστα δὲ τῶν ἑτέρων εὐρήσομεν , αἱ ταῖς ἑσχάταις αὐτὸν ἐνῆσι διαβολαῖς ; Οὐμὲν οὖν . Γέγονε γὰρ οὕτως γυναικομανής , καὶ ταῖς εἰς τοῦτο βουλαῖς διολύγως συνηπασμένος , ὡς οὐδὲν ἡγεῖσθαι τὸ ἀμείνων αὐτοῦ . Γέγραφε γὰρ ὡς πάλιν περὶ αὐτοῦ Πορφύριος · Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν βίον τὰ μὲν ἄλλα εὐκολῶς , καὶ μικρὰς δεδόμενον παρασκευῆς εἰς τὰ καθ’ ἡμέραν γεγενήσθαι · πρὸς δὲ τὴν τῶν ἀφροδισίων χρήσιν ,
Lemmas: A ἐντυγχάνω · οὗτος λέγω , ὅτι οὖον πολύς αὐτός γε παιδεύω ἐνταυτῇ εἰμί , τοιοῦτος εἰμί ὁ τε φωνή καί ὁ στόμα καί ὁ ἐκφαίνω ἦθος , καί πρός πᾶς ὁ εἴρω ὁ ὁ εἶδος ἰδέα · γιγνώσκω δέ πῶς οὗτος , ὅτε μή ὀργίζω · ὅτε δέ φιλέω ὑπό ὁ κάθω οὗτος , δεῖν·ν εἰμί ὁ οψιμοσυνειμι · οὐδείς δέ γάρ οὔτε ὄνομα ἀπέχω , οὔτε πρᾶγμα . εἶτα εἰμί ὁ αιεχω ὀργή ; ἢ πῶς οὖον κακός ἀρβώστημα νόος , θυμός ἀκρατής , καί ἀτάσθαλος κίνημα , καί πικρία δεινός ; οὖον γάρ οὕτως πνεῦμα λάβρος κατασπλάγχνως αργιαινετος θάλασσα , καί ἀποβρῆτοις κῦμα ὁρμή χέρσος τε καί πέτρα ἐνρήγνυμι , ὡς ἀνήρ ψυχή παιδοῦσα ὁ δύσοργος καί ὁ ἀχάλινος εἰς θυμός . οὗτος ὅς καί ὁ θεῖος γραφή παρά - B ἐγγύς λέγω · « παύω ἀπό ὀργή , καί ἀγκατάλιπε θυμός . » Ὀργή γάρ ἀπόλλυμι καί φρόνιμος . καί μείς , ὅτι Ἄνθρωπος δέ θυμώδης οὐ Εὐσχήμων . Πῶς γάρ ὁ τοιοῦτος ἀφίημι τολμηράτεων ; ἢ πῶς οὖον πᾶς ἡνία ἀνίημι ὁ γλῶσσα , μᾶλλον δέ καί αδουλητω κατακερατομηδομαι λόγος , καί αὐτός τάχα πως ὁ ἀδικέω οὐδείς ; ὑπερ γάρ τρόπος εἰμί λίθος Λόι κατά πρανής , ἄρχετος ὁρμή κατά πᾶς , ὁμοίως , ὁ παρεμπίπτω καί οἷπερ εἄν τυγχάνω φέρω · ὁ αὐτός , ὁμοίως , τρόπος καί ὁ θρασύς εἰμί τις καί πικρός , θηριώδης ὁ θυμός τυραννέω , φείδομαι μέν οὐδείς λόγος τυγχάνω , οὐδέ πρᾶγμα , καταπαρήσει δέ καί Θεός ὡσεί ἄνθρωπος πᾶς ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα ὁ ἀκρατία , καί ὁ ἐκ ὀργή ὁ ἔφοδος . πός τοιγάρ ὁ Σωκράτης τίθημι , ὁ πᾶς αισχιστος ἡρρώστηκότα ὁ κακός ; ἄλλος ὅς τε θεοφοθεος Μωϋσῆς πρᾶος εἰμί σφόδρα παρά πᾶς ἄνθρωπος · γράφω γάρ οὕτως περί αὐτός . φημί δέ πῶς καί πρός ἐγώ ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ καί Κύριος · « μανθάνω ἀπό ἐγώ ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία , καί εὑρίσκω ἀνάπαυσις ὁ Ψυχή σύ . » καί μήv ὅτι καί « Μακάριος ὁ πρᾶος , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ . » οὐκοῦν εἰμί ὁ πᾶς ἄξιος εἰμί φημί ὁ καθίστημι ὁ ἦθος , καί ὁ ὁ πραότης εὐδία κατακαλύπτω , καί μή ὁ επίκοινος εἰς λόγος οὐ ἀνεπίσκεπτος ἔχω , γράφω ὁ Σωκράτης , καί μῆλον ἐν δική διαμαρτάνω γάρ ἄμφω . εἰμί δέ τις ὁ δύσοργος ἐπαινέω , καί ὁ γλῶσσα ὁ ἀσελγής , D διαβαίνω παρά αὐτός ὁ ὁ πραότης χρήμα , καταφεύγω μέν ὁ ἔπαινος μέσος , ὁ γε μήv αισχιον ὁ ἀγαθός νεμέψης ψῆφος , τέλος δέ εἄν ὁ τοιοῦτος καί μῆλον εἰκότως . ἄρα οὖν αρρωσταίνω μέν ὁ Σωκράτης ὁ δριμύς πρός ὀργή , ἡμωρήκαστα δέ ὁ ἕτερος εὑρίσκω , ὁ ὁ ἔσχατος αὐτός νη διαβολή ; Ούμε οὖν . γίγνομαι γάρ οὕτως γυναικομανής , καί ὁ εἰς οὗτος βουλή διολύγως συναφίστημι , ὡς οὐδείς ἡγέομαι ὁ ἀγαθός αὐτός . γράφω γάρ ὡς πάλιν περί αὐτός Πορφύριος · ἐν δέ ὁ περί ὁ βίος ὁ μέν ἄλλος εὐκόλως , καί μικρός δίδωμι παρασκευή εἰς ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι · πρός δέ ὁ ὁ Ἀφροδίσιος χρῆσις ,