cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0447.1
εἰ σέσωκας τοὺς ἀπολωλότας , καὶ χεῖρα προτείνας αὐτοῖς τὴν σωτηρίον , ἄχμαι κειμένους ἀνέστησε , καὶ ἀδρωστούντας ἴασατο , καὶ τῶν ἐν καρδίᾳ παθῶν δωρεῖται τὴν ἄφεσιν . Ἐφη γάρ , ὅτι « Οὐχ ἤλθον καλέσαι δικαίους , ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . » Καὶ πάλιν « Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ , ἀλλ᾽ οἱ κακῶς ἔχοντες . » Τίνας γάρ ἂν καὶ ἀκεῖσθαι πρέπῃ ; τοὺς ἰατρικῆς εὐτεχνίας ἐπιμελητάς , πότερα δὴ , τοὺς ὀντας ἐν ἀρρωστίαις , ἢ τοὺς ἐπέκεινα τοῦ νοσεῖν ; Τίνας δὲ τῶν ἐν πόλεσιν , ἢ χώραις ἐλευθερῶν ἔθος τοῖς ἀρίστοις τῶν στρατηγῶν ; Τοὺς ἀλόντας ἤδη καὶ ἐν δουρεκτητῶν τάξει κειμένους , ἢ τοὺς τεῖχεσιν ἐξωμεμένους , οὐπω τε βαρβαρικῆς ὠμότητος γεγονότας θήραμα ; Ἄρμόσειε δ᾽ ἂν τίσιν ἄρα τὸ ἀπονησθαι δεῖν ; Πότερα τοῖς οὖσιν ἐν μολυσμοῖς , ἢ τοῖς τοὺς μὲν ἁχιστὰ γε , φαίν δ᾽ ἂν ὅτι τοῖς καθαροῖς ; καίτοι πῶς οὐχ ἂν γελῶτο δικαίως , εἰ μὴ τις τοῖς παπονθόσι προπεποστέρας εἶναι φησι τὰς ἐπιχορίας , ἀλλὰ μὴ τοῖς ἔξω τοῦ παθεῖν ; Ἄνθ᾽ ὅτου δὴ οὖν , ὡς ἔφη , τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἡμερότητος καταγορεύειν ἀποτολμᾷ , καὶ γράφεται τὴν φιλανθρωπίαν ; Ἄρρωστιῶν τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς ἀπήλλαξεν , ἤλευθέρωσε παθῶν , διαδολικὴν ἐξ αὐτῶν ἀπέσπασε τυραννίδα , ῥυπνώτας ἐκτόπως , καθαροὺς ἀπέφηνε καὶ διεσημείωσεν . Τίμησον ὦσαις ταῖς χαριστηρίοις , εἴπε καὶ αὐτὸς κατὰ τὸν προφήτην Ἄμβαδαχοῦ . « Κύριε , εἰσακήκοας τὴν ἀκοὴν σου , καὶ ἐφοβήθην · Κύριε , κατενόησα τὰ ἔργα σου , καὶ ἐξέστην . » Ἄλλ᾽ ὁ σοφὸς οὕτωσὶ γέλωτος ποιεῖται πρῆφασιν τὰ οἷς ἂν ἡμεῖνον ἐπιγνώσθαι καὶ μάλ᾽ ἐμφρόνως . Ἦγονηκὼς δὲ εἰσάπαν τὴν τοῦ ἁγίου βαπτίσματος δύναμιν , καταρινοῦνται μέν τῶν ἁγαν σεπτῶν πραγμάτων , διεσημῆθαι δὲ φησι τοὺς πιστεύοντας εἰς Χριστὸν , ῥύπτειν ἰκανοῦ τυχόντας ὕδατος . Προσεπάγει τοῦτοῖς ἕτερα ἄττα ψυχρὰ καὶ γραοπρεπῆ μυθάρια . Φησὶ γὰρ ἀνδντον εἶναι παντελῶς τοῖς ἐν ἀρρωστίαις σωματικαῖς τὸ τοῦ βαπτίσματος ὕδωρ ἡμᾶς δὲ ληροῦντας οἴεσθαι τε καὶ λέγειν , ὡς τῶν ἐν ψυχαῖς ἀπαλλάττει ῥύπων . Ἄλλ᾽ , ὦ κράτιστε , φαίνην ἂν , οὐχ εἰς ἄκεσιν τῶν τοῦ σώματος παθῶν πᾶντη τε καὶ πάντως παραλαμβάνεται πρὸς ἡμῶν τὸ σωτήριον βάπτισμα , οὔτε μὴν , καθάπερ οἷς καὶ φρονεῖν ἀξίοις , μέχρι τῶν αἰσθήσει καὶ ὁρατῶν πραγμάτων ἐστὶ τὸ Χριστοῦ μυστήριον · ἰσχυὸς δὲ λίαν ἐστὶ καὶ βαθὺς ὁ ἐπ᾽ αὐτῷ λόγος , καὶ ταῖς τῶν πλανωμένων διανοίαις οὐχ ἀλώσιμος . Καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἠσαίας , « Ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδ᾽ οὐ μὴ συνήτε , » φησιν . Ἄρχὴ γὰρ συνέσεως ἡ πίστις . Καὶ ταύτην ἔχει τὴν εἴσβολὴν τὸ θεῖον ἡμῶν καὶ σεπτὸν μυστήριον ἵνα τοίνυν μὴ εἰς τὰς τῶν ἀμύητων ἐκφέρων ἀκοὰς τὰ κεχρυμμένα , προσκρούσαμι λέγοι τῷ Χριστῷ « Μὴ δῶτε τὰ ἅγια τοῖς κυσί , μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων . » Τῶν βαθυτέρων ἀφέντος , τετραβόμαι μᾶλλον ἐπ᾽ ἐκεῖνα νυνί , τὰ δι᾽ ὧν ἐστιν εἰδὴ εἰκὴ βαδίζοντα τὴν δι᾽ ἐναντίας , καὶ φιλοψυγοῦντα μᾶλλον , ἤγουν εἰδότα τὸ ἀληθές . Οὐ τῶν ἐν
Lemmas: εἰμί σῴζω ὁ ἀπόλλυμι , καί χείρ προτείνω αὐτός ὁ σωτήρ , ἄχνυμαι κεῖμαι ἀνίστημι , καί ἀδρωστούντας ἰάομαι , καί ὁ ἐν Καρδία πάθος δωρέω ὁ ἄφεσις . φημί γάρ , ὅτι « οὐχ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . » καί πάλιν « οὖον χρεία ἔχω ὁ ὑγιαίνω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω . » τίς γάρ εἄν καί ἀκέομαι πρέπω ; ὁ ἰατρικός εὐτεχνία ἐπιμελητής , πότερος δή , ὁ εἰμί ἐν ἀρρωστία , ἢ ὁ ἐπέκεινα ὁ νοσέω ; τίς δέ ὁ ἐν πόλις , ἢ χώρα ἐλευθερόω ἔθος ὁ ἀγαθός ὁ στρατηγός ; ὁ ἀλέω ἤδη καί ἐν δουρεκτητῶν τάξις κεῖμαι , ἢ ὁ τεῖχος ἐξωμεμένους , οὔπω τε βαρβαρικός ὠμότης γίγνομαι θήραμα ; ἁρμόζω δέ εἄν τίσις ἄρα ὁ ἀπονέομαι δήω ; πότερος ὁ εἰμί ἐν μολυσμός , ἢ ὁ ὁ μέν ἁχιστὰ γε , Φάιν δέ εἄν ὅτι ὁ καθαρός ; καίτοι πῶς οὐ εἄν γελάω δικαίως , εἰμί μή τις ὁ πάσχω προπεποστέρας εἰμί φημί ὁ ἐπιχώριος , ἀλλά μή ὁ ἔξω ὁ πάσχω ; ἀντί ὅστις δή οὖν , ὡς φημί , ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἡμερότης καταγορεύω ἀποτολμάω , καί γράφω ὁ φιλανθρωπία ; ἀρρωστία ὁ ἐπί ὁ γῆ ἀπαλλάσσω , ἐλευθερόω πάθος , διαδολικὴν ἐκ αὐτός ἀποσπάω τυραννίς , ῥυπνώτας ἔκτοπος , καθαρός ἀποφαίνω καί διασημειόω . τιμάω ὠθέω ὁ χαριστήριος , εἶπον καί αὐτός κατά ὁ προφήτης Ἄμβαδαχοῦ . « κύριος , εἰσακούω ὁ ἀκοή σύ , καί φοβέω · κύριος , κατανοέω ὁ ἔργον σύ , καί ἐξίστημι . » ἄλλος ὁ σοφός οὕτως γέλως ποιέω πρῆφασιν ὁ ὅς εἄν ἀγαθός ἐπιγιγνώσκω καί μάλα ἔμφρων . Ἦγονηκὼς δέ εἰσάπαν ὁ ὁ ἅγιος βάπτισμα δύναμις , καταρινεομαι μέν ὁ ἄγαν σεπτός πρᾶγμα , διασημαίνω δέ φημί ὁ πιστεύω εἰς Χριστός , ῥύπτω ἱκανός τυγχάνω ὕδωρ . προσεπάγω οὗτος ἕτερος τις ψυχρός καί γραοπρεπής μυθάριον . φημί γάρ ἀνδίδωμι εἰμί παντελῶς ὁ ἐν ἀρρωστία σωματικός ὁ ὁ βάπτισμα ὕδωρ ἐγώ δέ ληρέω οἴομαι τε καί λέγω , ὡς ὁ ἐν Ψυχή ἀπαλλάσσω ῥύπος . ἄλλος , εἰμί ἀγαθός , φαίνη εἄν , οὐ εἰς ἄκος ὁ ὁ σῶμα πάθος πάντῃ τε καί πάντως παραλαμβάνω πρός ἐγώ ὁ σωτήριος βάπτισμα , οὔτε μήv , καθάπερ ὅς καί φρονέω ἄξιος , μέχρι ὁ αἴσθησις καί ὁρατής πρᾶγμα εἰμί ὁ Χριστός μυστήριον · ἰσχύς δέ λίαν εἰμί καί βαθύς ὁ ἐπί αὐτός λόγος , καί ὁ ὁ πλανάω διάνοια οὐ αλώσιμος . καί γοῦν ὁ προφήτης Ἠσαίας , « ἐάν μή πιστεύω , οὐδέ οὖον μή συνίημι , » φημί . Ἀρχή γάρ σύνεσις ὁ πίστις . καί οὗτος ἔχω ὁ εἰσβολή ὁ θέω ἐγώ καί σεπτός μυστήριον ἵνα τοίνυν μή εἰς ὁ ὁ αμύητος ἐκφέρω ἀκοή ὁ κρύπτω , προσκρούω λέγω ὁ Χριστός « μή δίδωμι ὁ ἅγιος ὁ κύω , μηδέ βάλλω ὁ μαργαρίτης σύ ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος . » ὁ βαθύς ἀφίημι , τρέπω μᾶλλον ἐπί ἐκεῖνος νυνί , ὁ διά ὅς εἰμί εἰδή εἰκῇ βαδίζω ὁ διά ἐναντίος , καί φιλοψυγουειντα μᾶλλον , ἤγουν οἶδα ὁ ἀληθής . οὖον ὁ ἐν