cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0403.2
B Ἐπειδὴ δὲ φησι , τοὺς βδελυρωτάτους τῶν παρ' Ἀ Ἑλλήνῳ στρατηγῶν ἐπιεικεστάτους χρήσασθαι τοῖς τὰ μέγιστα ἀδικήσασιν , ἡ Μωσὰς τοὺς οὐδὲν ἡμαρτηκότας , ἀκούετω καὶ πρὸς ἡμῶν . Δι' οὐδενός , ὦ κράτιστε , πατοῖσαι λόγου , τῆς εἰς Θεὸν δυσσεβείας τὸ Ἐγχαλμα · σμικρόν , ὡς ἔφη , εἶναι σοὶ δοκεῖ τὸ ἀπορριφθῆναι μὲν τῆς ὑπ' αὐτῷ λατρείας , καὶ τῶν μὲν αὐτοῦ σκήπτρων ἀτιμάσαι τὸν ζυγὸν , ἀνθελέσθαι δὲ μᾶλλον οἷς τὰ τῶν ἀμεινόντων ὑπεξεῦχθαι θέλαιν τοὺς ἀκαθάρτους πνεύμασιν . Ἄλλ' εἰ μὴ ταῖς τοιαύταις αἰτίαις ἐνεληπτο καὶ αὐτὸς τοῖς ἀποστάταις ὁμοῦ , ἔδοξεν ἂν τὸ χρήμα αὐτῷ παγχάλπον ἀληθῶς εἶναι τε , καὶ τῆς ἀπασῶν ἰσχάτης ἔξειν δίκης . Ἐπειδὴ δὲ πάγης εἰσὼν γέγονε διαβολικῆς , καὶ τὴν ἀπόρρητον τοῦ Θεοῦ δόξαν ἀτιμάζας ἔχει , ὄψῃ τάχα πού συναπαλλάττειν δύνασαι · τὰ καὶ ἄνδων ἐτέρους , οὐδὲν ἀδικήσαι λέγων τοὺς εἰς τὴν θείαν αὐτοῦ δόξαν ἀνοσίως παπαργηκότας . Καίτοι τοῖς Ἑλλήνων δόκει νόμους μηδὲ χρήναι θεοὺς τοὺς οὐκ εἰ γνωσμένους ἐπ[ε]ισχρῖνεν ἑτέρους , μήτε μὴν αἰσχρὸν τι καὶ ἀπηχὲς φάναι περὶ αὐτῶν · καὶ τῶν τοῦτο δρῶν εἰωθότων , οὐ χρημάτων ἐκτίνειν , ἀλλ' αὐτὴν τὴν εἰς αἴμα καταρτήσασιν δίκην , ἐνόμιζον εὔσεδεῖν . Καὶ γοῦν λίβον εἶναι διάπυρον τὸν ἥλιον κύκλον Ἀναξιγόρου λέγοντος , κατεψήφισαν αὐτοῦ τὸν θάνατον Ἀθηναῖοι οἱ δικάζοντες . Διαγόρα δὲ γεγραφὼτι περὶ θεῶν , ὅ μὴ τοῖς ἀκροωμένοις εὖ ἔχειν ἐδόκει , δυσσεβείας ἐπῆγον γραφήν · μικροῦ καὶ διώλων , εἰ μὴ φθάσας ἄρχει πρὸς ἑτέρους , τὴν Ἑλλήνων ἀφεῖς . Καὶ μὴν καὶ αὐτῷ φασὶ Διαγόρᾳ ποτὲ τῷ Μηλίῳ κατασκώψαντι τελετάς , πανηγύρεις τε τὰς παρ' αὐτοῖς καὶ μυστήρια , τοσοῦτον ἐπιμητῶσαι τοὺς τοῖς νόμοις προστηκέναι , ὥστε τοὺς ἀπροσώτους αὐτὸν καὶ ἀργυρίῳ τάλαντον ἐπεκύρωσαν ἐν τάξει γέρας . Καὶ παρήν τινι τῶν Σωκράτη , χρῆν αὐτῷ τινὰ τὸν δαιμόνιον λέγοντα , καὶ νὴ δρῶν δυνάμιν καὶ κύνα · ταύτης τε ἕνεκα τῆς αἰτίας , καθὰ καὶ φθάσας ἔφη , ταῖς τῶν κατηγόρων ὁλόντα γραφαῖς . Εἶτα τῶν ψευδωνύμων θεῶν τοσοῦτος μὲν ἦν παρ' Ἕλλησι λόγος , ὡς καὶ αὐτοὺς ἐπακρίνειν τοῖς σοφοῖς τὰ ἐξ ἀκράτου θυμοῦ , καὶ ἅπαντας ὥσπερ καταθῆκας τοὺς παρὰ σφίσι νόμους . Ἀλλὰ δὲ τὸν Μωσᾶν καὶ ἀτεχνῶν εἶναι φῆς , ἐπὶ σωφροσινμῷ πληθῶς , ἢ καὶ ἀριθμοῦ κρείττων ἦν , ὀλίγους ἐφέστα παιδαῖν , οἱ τῆς εἰς Θεὸν αἰδοῦς ὀλοτρόπως ἠρεῖδηνότες , ἐτελέσθησαν τῷ Βεελφεγώρ . Καίτοι πῶς οὐ μᾶλλον ἔχρῃν ὡς εὐσεβὴ καὶ φιλόθεον ἐπαίνοις αὐτὸν τοῖς εἰς λῆξιν στεφανοῦν ; Ὁ δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἔδρα ποθέν · διασύρων δὲ τοὺς Ἑβραίων στρατηγοὺς , ἤγουν
Lemmas: B ἐπεί δέ φημί , ὁ βδελυρός ὁ παρά ὅς Ἑλλήνῳ στρατηγός ἐπιεικής χράω ὁ ὁ μέγας ἀδικέω , ὁ Μωσὰς ὁ οὐδείς ἁμαρτάνω , ἀκούω καί πρός ἐγώ . διά οὐδείς , εἰμί ἀγαθός , πατέω λόγος , ὁ εἰς θεός δυσσέβεια ὁ Ἐγχαλμα · μικρός , ὡς φημί , εἰμί σύ δοκέω ὁ ἀπορρίπτω μέν ὁ ὑπό αὐτός λατρεία , καί ὁ μέν αὐτός σκῆπτρον ἀτιμάζω ὁ ζυγόν , ἀνθαιρέομαι δέ μᾶλλον ὅς ὁ ὁ ἀμείνων ὑπεκχέω θέλα ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα . ἄλλος εἰμί μή ὁ τοιοῦτος αἴτιος ἐλλαμβάνω καί αὐτός ὁ ἀποστάτης ὁμοῦ , δοκέω εἄν ὁ χρήμα αὐτός παγχάλπον ἀληθής εἰμί τε , καί ὁ ἀπασάω ἰσχάτης ἔχω δίκη . ἐπεί δέ πήγνυμι ἴσος γίγνομαι διαβολικός , καί ὁ ἀπόρρητος ὁ Θεός δόξα ἀτιμάζω ἔχω , ὁράω τάχα πού συναπαλλάττω δύναμαι · ὁ καί Ἄνδων ἕτερος , οὐδείς ἀδικέω λέγω ὁ εἰς ὁ θεῖος αὐτός δόξα ἀνόσιος παπαργηκοος . καίτοι ὁ Ἕλλην δοκέω νόμος μηδέ χρή θεός ὁ οὐ εἰμί γιγνώσκω ἐπιχρίω ἕτερος , μήτε μήv αἰσχρός τίς καί ἀπηχής φαίνω περί αὐτός · καί ὁ οὗτος δράω εἴωθα , οὖον χρῆμα ἐκτίνω , ἀλλά αὐτός ὁ εἰς αἷμα καταρτάω δίκη , νομίζω εὔσεδεῖν . καί γοῦν λίβος εἰμί διάπυρος ὁ ἥλιος κύκλος αναξιγοροος λέγω , καταψηφίζω αὐτός ὁ θάνατος Ἀθηναῖος ὁ δικάζω . Διαγόρας δέ γράφω περί θεός , ὅς μή ὁ ἀκροάομαι εὕω ἔχω δοκέω , δυσσέβεια ἐπάγω γραφεύς · μικρός καί διώλων , εἰμί μή φθάνω ἄρχω πρός ἕτερος , ὁ Ἕλλην ἀφίημι . καί μήv καί αὐτός φημί Διαγόρας ποτέ ὁ Μήλιος κατασκώπτω τελετή , πανήγυρις τε ὁ παρά αὐτός καί μυστήριον , τοσοῦτος ἐπιμητῶσαι ὁ ὁ νόμος προΐστημι , ὥστε ὁ ἀπροσώτους αὐτός καί ἀργύριον τάλαντον ἐπικυρόω ἐν τάξις γέρας . καί πάρειμι τις ὁ Σωκράτης , χράω αὐτός τις ὁ δαιμόνιον λέγω , καί νή δράω δυνάμις καί κύω · οὗτος τε ἕνεκα ὁ αἴτιος , καθά καί φθάνω φημί , ὁ ὁ κατήγορος ὅλος γραφεύς . εἶτα ὁ ψευδώνυμος θεός τοσοῦτος μέν εἰμί παρά Ἕλλην λόγος , ὡς καί αὐτός επακρινεος ὁ σοφός ὁ ἐκ ἄκρατος θυμός , καί ἅπας ὥσπερ καταθήκη ὁ παρά ὅς νόμος . ἀλλά δέ ὁ Μωσᾶν καί ἀτεχνέω εἰμί φημί , ἐπί σωφροσινμῷ πλήθω , ἢ καί ἀριθμός ἀγαθός εἰμί , ὀλίγος ἐφέστα παίδας , ὁ ὁ εἰς θεός αἰδώς ὀλοτρόπως ἐρείδω , τελέω ὁ Βεελφεγώρ . καίτοι πῶς οὖον μᾶλλον χρή ὡς Εὐσεβή καί φιλόθεος ἔπαινος αὐτός ὁ εἰς λῆξις στεφανόω ; ὁ δέ οὗτος μέν οὐ δράω πίνω · διασύρω δέ ὁ Ἑβραῖος στρατηγός , ἤγουν