cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0409.1
A λήσει θανάτῳ τὴν γενομένην αὐτῷ σάρκα κατ' οἰκειωσιν οἰκονομικῇ . Ἄνευ δὲ αὐ , καὶ πεπάρτηκε τὴν φθορὰν , ἵν' ἐν αὐτῷ καὶ πρώτῳ βάσιμόν τε καὶ εὐλάτοιν τῇ τοῦ ἀνθρώπου γένου φύσει , καὶ τὸ δύνασθαι κατευμεγεθεῖν θανάτου καὶ φθορᾶς . Ἄνάλμαστα γὰρ διὰ τοῦτο πρωτότοκός ἐκ νεκρῶν , καὶ ἀπαρχὴ τῶν ἐκοιμημένων . Ὡς γὰρ ὁ θεοπίστως Παῦλος φησιν : « Ὄσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσι , οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . » Ποιεῖ γε μὴν εἰς τοῦτο ἀγνοίας καὶ τῆς δοχάτης ἀρρωστίας ὁ νοῦς αὐτῷ , ὥστε καὶ ἐφ' οἷς ἤν αὐτῷ τὰς μεγίστας τῶν διαβολῶν ἐσεσθαι προσδοχᾶν , αὐτοῖς δὴ τούτοις ἐπισκευόμενος . Παρῆμα γὰρ , φησί , τὰ τῆς μητρὸς τῶν θεῶν μυστήρια , καὶ ζηλῶ τὸν Μάριον . Καλὸν γε · οὐ γὰρ Δαρδάνου τεῖσμαβοήσασιν αὐτὸς τὰς τῶν Κορυβάντων μανίας , καὶ τὰς ἐν ἄντροις τῆς Ἰδης σκοπίας τελετὰς , καὶ ἀσελγῆ μυστήρια . Καίτοι πῶς οὐ πάντας τε καὶ πάντως καταψηφιεῖται ἐν τοῖς ἀχροωμένοις , ἐξίτηλων γέμοντα καὶ ἀνοσίων διηγημάτων ; Ἐπαρβέμι δὲ αὐτὸ τοῖς ἐκ θεῶν ἀγαθοῖς , καὶ τὸ δεδοῦναι Ῥωμαίοις τὸν Μάριον , βασιλεύσασα μὲν κατὰ καιροὺς , δεισδαμονέστατον δὲ καὶ ἀπηγὴ γεγονὸς , καὶ μὴν καὶ ἀγρίου φρονήματος καθήμενον εἰς τοῦτο , ὥστε τὸ εὐ τεθραμμένον αὐτῇ χόριον , καὶ τὸ ὅτι μάλιστα τῶν φιλετάτων , ἐπιχαρὶ τε καὶ γλυκεῖ , τοῖς τῶν δαιμονίων ἐγκατασφάξει βωμοῖς . Οὕτω γὰρ , οὕτω τιμᾶσαι θέλοντας τοὺς ἀγαθοὺς ἱππίστους θεούς , ἐπιγνῶνθαι δὲ τοὺς ἰδίους θεραπευτάς , τὰ παντὸς ἐπέκεινα χακοῦ φρονεῖν ἡμηνόας , ὡς οὐδὲν ἡγεῖσθαι τὸ ἄμεινον τοῦ καὶ αὐτοὺς τοὺς τεχνοῦντας τῶν ἰδίων φιλετάτων γίνεσθαι φονευτάς . Οὐκοῦν εἰ τὸν Μάριον ἐπαίνει καὶ τεθαύμακεν , ἐν αὐτῇ ποιείσθω τοὺς μὴ τὰ ἴσα δρᾶν ἐλομένους αὐτῷ · ἀνατιθέτω τοὺς τῶν ἐθνάρχων καὶ πολιούχων προσκυνητῶν , τέκνων ἐφίσθαι γονάς , οὐχ ἵνα παππάζοιν κατὰ τὴν ἑστίαν αὐτῶν οἱ γεγεννημένοι , καὶ εἰς παίδας παίδων ἐκτείνηται τὸ γένος αὐτοῖς , ἀλλ' ἵνα τοὺς αὐτῶν αἴμασι τοὺς ἡμερώτατους καταθλῦσι θεούς · ταῦτα γὰρ ἴσως αὐτοῖς τὰ τῶν θυμάτων ἐξαιρετα · καὶ ἀπηλλάχθω γραφῆς , καὶ εἰ γένοιτό τις τῶν ἑαυτοῦ τέκνων σφαγεύς . Ἐπεὶδὴ δὲ τὸν τοιούτων ἀτίβασόν τε , καὶ ἀγριόθυμον , καὶ θηρίων αὐτῶν ἀπηνέστερον φαῖν ἄν , οἶμαι , τις , καὶ μᾶλα εἰκότως , καὶ μὴν καὶ αὐτὸς ὁ κοινὸς τῆς φύσεως γράφεται ἀνθ' ἑτοῦ τεθαιμάκε , καὶ ὅνρων εἶναι φησι τοῦ ἀνδρὸς ἐσταῖ καὶ ἀπεχθὴς ἀνθρώπῳ παντί · Τοῦτο θεῶν , εἴπέ μοι , τὸ δῶρον , ἢ τάχα πού καὶ συναίνειν ἀξίων οἷς ἔφη ; Ἡοῖκας γὰρ αὐτοῖς τὸ ξένιον , καὶ χαρίζονται τοῖς σφετέροις , & καὶ τιμὴν ἐγνῶκασιν . Καὶ γοῦν οὐχὶ μόνον παρ' αὐτῶν δεδοῦναι φησι τὸν Μάριον , ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ πρὸς τούτῳ καὶ τοὺς τῶν ψευδομαντείων ἀνευρησθαι τρόπους . Γράφει δὲ ὡς
Lemmas: A λανθάνω θάνατος ὁ γίγνομαι αὐτός σάρξ κατά οἰκέω οἰκονομικός . ἄνευ δέ αὖος , καί πεπάρτηκε ὁ φθορά , ἵνα ἐν αὐτός καί πρῶτος βάσιμος τε καί ευλατος ὁ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι φύσις , καί ὁ δύναμαι κατευμεγεθέω θάνατος καί φθορά . Ἄνάλμαστα γάρ διά οὗτος πρωτότοκος ἐκ νεκρός , καί ἀπαρχή ὁ κοιμάω . ὡς γάρ ὁ θεόπιστος Παῦλος φημί : « ὅσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὗτος καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . » ποιός γε μήv εἰς οὗτος ἄγνοια καί ὁ δοχατεω ἀρρωστία ὁ νόος αὐτός , ὥστε καί ἐπί ὅς ἐάν αὐτός ὁ μέγας ὁ διαβολή εἰμί προσδοχή , αὐτός δή οὗτος ἐπισκευάζω . Παρῆμα γάρ , φημί , ὁ ὁ μήτηρ ὁ θεός μυστήριον , καί ζηλόω ὁ Μάριον . κηλόν γε · οὖον γάρ Δάρδανος τεῖσμαβοήσασιν αὐτός ὁ ὁ Κορύβας μανία , καί ὁ ἐν ἄντρον ὁ ὁράω σκοπιά τελετή , καί ἀσελγής μυστήριον . καίτοι πῶς οὖον πᾶς τε καί πάντως καταψηφίζομαι ἐν ὁ ἀχρόομαι , εξίτηλος γέμω καί ἀνόσιος διήγημα ; Ἐπαρβέμι δέ αὐτός ὁ ἐκ θεός ἀγαθός , καί ὁ δίδωμι Ῥωμαῖος ὁ Μάριον , βασιλεύω μέν κατά καιρός , δεισδαμονέστατον δέ καί ἀπηγὴ γίγνομαι , καί μήv καί ἄγριος φρόνημα κάθημαι εἰς οὗτος , ὥστε ὁ εὕω τρέφω αὐτός χόριον , καί ὁ ὅτι μάλιστα ὁ φίλος , ἐπιχαρίς τε καί γλυκύς , ὁ ὁ δαιμόνιος ἐγκατασφάζω βωμός . οὕτως γάρ , οὗτος τιμάω ἐθέλω ὁ ἀγαθός ιππιστος θεός , ἐπιγιγνώσκω δέ ὁ ἴδιος θεραπευτής , ὁ πᾶς ἐπέκεινα Χάκου φρονέω ἡμηνόας , ὡς οὐδείς ἡγέομαι ὁ ἀγαθός ὁ καί αὐτός ὁ τεχνόω ὁ ἴδιος φίλος γίγνομαι φονευτής . οὐκοῦν εἰμί ὁ Μάριον ἐπαινέω καί θαυμάζω , ἐν αὐτός ποιέω ὁ μή ὁ ἴσος δράω αἱρέω αὐτός · ἀνατίθημι ὁ ὁ ἐθνάρχης καί πολιούχος προσκυνητής , τέκνον ἐφίημι γονεύς , οὐ ἵνα παππάζω κατά ὁ ἑστία αὐτός ὁ γεννάω , καί εἰς παῖς παῖς ἐκτείνω ὁ γένος αὐτός , ἀλλά ἵνα ὁ αὐτός αἷμα ὁ ἥμερος καταθλέω θεός · οὗτος γάρ ἴσως αὐτός ὁ ὁ θῦμα ἐξαίρετος · καί ἀπαλλάσσω γραφεύς , καί εἰμί γίγνομαι τις ὁ ἑαυτοῦ τέκνον σφαγεύς . ἐπειδή δέ ὁ τοιοῦτος ἀτίβασόν τε , καί ἀγριόθυμος , καί θηρίον αὐτός ἀπηνής φαίνω ἄν , οἴομαι , τις , καί μῆλον εἰκότως , καί μήv καί αὐτός ὁ κοινός ὁ φύσις γράφω ἀντί ἐτός θαυμάζω , καί ὅρος εἰμί φημί ὁ ἀνήρ εἰμί καί ἀπεχθής ἄνθρωπος πᾶς · οὗτος θεός , εἶπον ἐγώ , ὁ δῶρον , ἢ τάχα πού καί συναινέω ἄξιος ὅς φημί ; ἔοικα γάρ αὐτός ὁ ξένιος , καί χαρίζομαι ὁ σφέτερος , & καί τιμή γιγνώσκω . καί γοῦν οὐ μόνος παρά αὐτός δίδωμι φημί ὁ Μάριον , ἀλλά γάρ ἐπί πρός οὗτος καί ὁ ὁ ψευδομαντεία ἀνευρίσκω τρόπος . γράφος δέ ὡς