cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0413.1
λοιχότα χαριζέσθαι · τὴν δὲ γε τῶν ὅλων κρατοῦντα καὶ βασιλεύουσα , φύσει τε καὶ ἀληθῶς ὄντα Θεόν , τοὺς τὰ αὐτοῦ σέβοντας κράτη , καὶ οἷον γνησίους ὑπασπιστάς , ἀκετάς ψυχῶν καὶ σωμάτων χειροτονήσαι τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , Ἑλίαν ἐκείνους τὸν Θεοδίτην . Ἐλίσσαϊον , τοὺς ἄλλους , οἱ κατ’ ἐκείνου καιροῦ διαπρεπεστάτην ἐν ἀρεταῖς τὴν δόξαν ἀπικληρώσαντο · τοὺς κατὰ Χριστὸν γενομένους , Πέτρον δὲ λέγω , καὶ Ἰωάννην , καὶ τοὺς ἑτέρους , ὧν καὶ μόναι τῶν σωμάτων αἱ σκίαι τοὺς ἀρρώστοις ἐπήρκεσαν εἰς ἀπότριψιν τοῦ κακοῦ · τὸν ἔκχριστον Παῦλον , τοὺς μετ’ αὐτὸν γενομένους , καὶ παρὸψων μὲν τοὺς καθ’ ἕκαστον λέγειν . Ἔξεστι δὲ καὶ εἰς δεῦρο τοὺς βουλομένοις ὁρᾶν ἄνδρας σεπτοὺς καὶ ἁγίους ἐν δυνάμει Χριστοῦ διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος πονηρούς ἐπτιμῶντας · δαιμόνια , καὶ οὓς ἐκεῖνοι θεοὺς καὶ σωτῆρας εἶναι πιστεύουσι , τῇ τῆς προσευχῆς δυνάμει συντρίβοντας , καὶ τῇ τῆς χειρὸς ἀφῃ κατακαίζοντας , καὶ μὴν καὶ ποικίλων ἀρρώστημάτων ἐλευθεροῦν ἰσχύοντας τοὺς ἐνισχυμένους . Ἐπεὶδὴ δὲ τοὺς τοῦ ψεύδους κατεγνωκὼς καὶ τῆς Ἑλλήνων ἀπάτης μονοσυχὴ κατακεκραγὼς καὶ ἀνθρημμένος ἐμφρόνων τὸ ἀληθὲς , ἐπεγνωκὼς δὲ τὸν φύσει Θεὸν καὶ τὸν ὅλων Δημιουργόν , ἐπιφέεται λέγων , ὅτι Τοὺς Χριστιανῶν προσεσχηκότες λόγους πλάττησθε · καὶ οὐχ ἕνα μὲν ἐπὶ σέβεσθε ὄντα , ἄνθρωπον δὲ μᾶλλον καὶ πολλοὺς ἑτέρους δυστυχῆς , καὶ νόμῳ σκληρῷ καὶ ἀγρίῳ καὶ βαρβάρῳ κατεδευγμένους · ἀναγκαῖον οὖν καὶ πρὸς γε ταύτη τοὺς ἐπικουρεῖν ἰσχύοντας ἀνταναστήσαι λόγους . Ἄνθρωπον μὲν οὖν ὀνομάζει Χριστόν · πολλοὺς δὲ καὶ δυστυχῆς τοὺς ἁγίους μάρτυρας , οὓς καὶ ὑπὸ νόμου φησὶ γενέσθαι σκληροῦ , διὰ τοῦ φάναι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν · « Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι · φοβηθῆτε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολῦσαι ἐν γέεννჃ . » Ἡμεῖς δὲ , ὦ κράτιστε , φαίμεν ἄν , οὐχ , ὡς σὺ νενομίχας , τεθεοποίηκαμεν ἄνθρωπον , καὶ τὸν οὐχ ὄντα φύσει Θεὸν ἀξιοῦμεν προσκυνεῖν , αὐτὸν δὲ ἤ μᾶλλον τὸν ἐκ Θεοῦ προσπεφυγότα Λόγον , τὸν δι’ οὗ τὰ πάντα παρήχθη πρὸς ὑπαρξιν , διασῶσαι κριναντα τὸ ἀνθρώπινον γένος , σαρκωθῆναι τε καὶ ἐνανθρωπήσαι φαμεν , καὶ προελθεῖν ὡς ἄνθρωπον ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου , Ἰν , ἐπειδὴπερ ἀπρόσδηλος τὲ ἦν καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον οἷσθ , μᾶλλον δὲ καὶ ἀποπτος παντελῶς ἡ θεία τε καὶ ἀπάρρητος αὐτοῦ δόξα , χρόνους τινὰς ὡρισμένους , ὡς εἰς ἐξ ἡμῶν , καθὼ πέφηνεν ἄνθρωπος , οἰκονομικῶς συνδιατρίβων τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , τὶς μὲν ὁ φύσει καὶ μόνος τῶν ὅλων ἐστὶ Θεός , ἀναπεῖση φρονεῖν , ἀρετῆς δὲ ἀπάσης ἀποῦσα ἐπιστήμονας , ἑαυτῷ συνάψῃ δι’ ἁγιασμοῦ , καταργήσας πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν πονηρὴν , καὶ τῶν ψευδυνύμων ἀπαλλάξας θεῶν . Οὐκοῦν οὖ , καθάπερ σὲ καὶ λέγεις καὶ φρονεῖν ἀξίως , ἀνθρωπολατρία τὸ χρήμα ποθεν · ἀνθρώπων δὲ παρηνύτα τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐπιγινώσκοντες προσύμεν ὡς Θεῷ , καθὼ καὶ
Lemmas: λοιχότα χαρίζομαι · ὁ δέ γε ὁ ὅλος κράτος καί βασιλεύω , φύσις τε καί ἀληθής εἰμί Θεός , ὁ ὁ αὐτός σέβω κράτος , καί οἷος γνήσιος ὑπασπιστής , ἀκετάς Ψυχή καί σῶμα χειροτονέω ὁ ἐπί ὁ γῆ , Ελιάν ἐκεῖνος ὁ θεοδιος . Ἐλισσαῖος , ὁ ἄλλος , ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός διαπρεπής ἐν ἀρετή ὁ δόξα ἀποκληρόω · ὁ κατά Χριστός γίγνομαι , Πέτρος δέ λέγω , καί Ἰωάννης , καί ὁ ἕτερος , ὅς καί μόνος ὁ σῶμα ὁ σκιά ὁ ἄρρωστος ἐπαρκέω εἰς ἀπότριψις ὁ κακός · ὁ ἔκχριστον Παῦλος , ὁ μετά αὐτός γίγνομαι , καί παροράω μέν ὁ κατά ἕκαστος λέγω . ἔξεστι δέ καί εἰς δεῦρο ὁ βούλομαι ὁράω ἀνήρ σεπτός καί ἅγιος ἐν δύναμις Χριστός διά ὁ ἅγιος πνεῦμα πονηρός ἐπιτιμάω · δαιμόνιος , καί ὅς ἐκεῖνος θεός καί σωτήρ εἰμί πιστεύω , ὁ ὁ προσευχή δύναμις συντρίβω , καί ὁ ὁ χείρ ἁφή κατακαίζοντας , καί μήv καί ποικίλος ἀρρώστημα ἐλευθερόω ἰσχύω ὁ ενισχυμένος . ἐπειδή δέ ὁ ὁ ψεῦδος καταγιγνώσκω καί ὁ Ἕλλην ἀπάτη μονοσυχὴ κατακράζω καί ἀνθρημμένος ἔμφρων ὁ ἀληθής , ἐπιγιγνώσκω δέ ὁ φύσις θεός καί ὁ ὅλος Δημιουργός , ἐπιφέρω λέγω , ὅτι ὁ Χριστιανός προσέχω λόγος πλάσσω · καί οὐ εἷς μέν ἐπί σέβομαι εἰμί , ἄνθρωπος δέ μᾶλλον καί πολύς ἕτερος δυστυχής , καί νόμος σκληρός καί ἄγριος καί βάρβαρος κατεδευγμένους · ἀναγκαῖος οὖν καί πρός γε οὗτος ὁ ἐπικουρέω ἰσχύω ἀντανίστημι λόγος . Ἄνθρωπος μέν οὖν ὀνομάζω Χριστός · πολύς δέ καί δυστυχής ὁ ἅγιος μάρτυς , ὅς καί ὑπό νόμος φημί γίγνομαι σκληρός , διά ὁ φαίνω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός · « μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω · φοβέω δέ μᾶλλον ὁ δύναμαι ψυχή καί σῶμα ἀπολύω ἐν γίγνομαι . » ἐγώ δέ , εἰμί ἀγαθός , φημί ἄν , οὐ , ὡς σύ νενομιχαω , θεοποιέω ἄνθρωπος , καί ὁ οὐ εἰμί φύσις θεός ἀξιόω προσκυνέω , αὐτός δέ ἤ μᾶλλον ὁ ἐκ Θεός προσφεύγω Λόγος , ὁ διά ὅς ὁ πᾶς παράγω πρός ὕπαρξις , διασῴζω κρίνω ὁ ἀνθρώπινος γένος , σαρκόω τε καί ἐνανθρωπέω φημί , καί προέρχομαι ὡς ἄνθρωπος ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος , ἐν , ἐπεί ἀπρόσδηλος τε εἰμί καί κατά οὐδείς τρόπος οἷ , μᾶλλον δέ καί ἀποπτάω παντελῶς ὁ θεῖος τε καί ἀπάρρητος αὐτός δόξα , χρόνος τις ὁρίζω , ὡς εἰς ἐκ ἐγώ , καθίημι φαίνω ἄνθρωπος , οἰκονομικός συνδιατρίβω ὁ ἐπί ὁ γῆ , τις μέν ὁ φύσις καί μόνος ὁ ὅλος εἰμί Θεός , ἀναπείθω φρονέω , ἀρετή δέ ἀπασάω ἄπειμι ἐπιστήμων , ἑαυτοῦ συνάπτω διά ἁγιασμός , καταργέω πᾶς ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις πονηρός , καί ὁ ψευδυνύμων ἀπαλλάσσω θεός . οὐκοῦν οὖον , καθάπερ σύ καί λέγω καί φρονέω ἀξίως , ανθρωπολατρεία ὁ χρήμα πόθεν · ἄνθρωπος δέ παρηνύτα ὁ ὁ Θεός Λόγος ἐπιγιγνώσκω προσύω ὡς Θεός , καθίημι καί