cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0327.1
ἡμῖν , σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς δεῖχθήσεται . Ἐκεῖνο δὲ ὁρμᾶ χρήσιμον εἶπεν , ὡς ἔκτισε μὲν τὸν ἄνθρωπον ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἐπὶ ἔργῳ ἀγαθῷ , καθὰ γέγραπται , ἀπρόσδεξ παντὸς καλοῦ , καὶ ἀρτίως ἔχοντα , κατὰ τοὺς ἔνδον λόγους τῇ φύσει , τοὺς ἐν ψυχῇ τε , φημί , καὶ σώματι . Ἐπαισθήτο μὲν γὰρ ὁ νοῦς τοιούτος αὐτῷ , ὡς οὕς τε εἶναι καθορᾶν Θεὸν τε καὶ τὰ αὐτοῦ , κατὰ γε , φημί , τὸ ἐκνεμηθὲν τῇ φύσει μέτρον . Βλέπομεν γὰρ δι’ ἰσότροπον καὶ δι’ αὐλινάματος , ο κατὰ τὸ γεγραμμένον · ἐφέσεως δὲ τῆς εἰς οἷοὺν τῶν τεθαυμασμένων ἐπίμεστος ὤν , καὶ οἰοειπῶς ἀπλῆν ἔτι καὶ μονοειδὴ τὴν ἀγαθὸν παντὸς λαχὼν ἐπιστήμην , καὶ εἰς αὐτὸ βλέπων ἀπερισπάστως , ὡς μόνον ὁρῶν αὐτὸ καὶ ὁλοκλήρως θελημάτων ῥοπαῖς , ἀπονενευκὼς καὶ ἰθελουργὸς εὐ μάλισ πρὸς τοῦτο ἰών . Σομὰ γε μὴν αὐτῷ πεποίηται μὲν ἐκ γῆς , ἀμεῖνον δὲ θανάτου καὶ φθορᾶς ( χἤν γελᾶν τινες τῶν ἀπίστων τὸ εἰρημένον ἀκούοντες ) , ὅτι Θεοῦ γε θελοντος ἦν , οὕ τοὺς νεύμασιν ἢ τῶν πραγμάτων ἐπεταὶ φύσι · πάντα τε καὶ πάντως , τὸ αὐτῇ δοκοῦν , ἀρρήτοις τιναὶ ἐνεργείαις , ἐρικτὸν ἀποκαίροντες · διὸ τὸ κατὰ γνῶμην αὐτῷ , τοῦτο κλὶ τῶν γεγονότων ἐκάστῳ φύσις . Οὐ γὰρ δήπου Πλάτωνι μὲν λέξεται λέγειν , ὡς ἐκ προσώπου Θεοῦ , τοὺς παρ’ αὐτοῦ γενομένους , ἔχουν οὐρανὸν , καὶ ἥλιον , καὶ ἀστρας , ἢ δὲ καὶ αὐδητοῦς ὁμοίως Θεοῦς . Διό , ἀείπερ γεγένησο , οὐχ ἀδάνατοι μὲν ἐστέ , οὐδὲ ἄλυτοι τὸ πάμπαν · οὔτε γε μὴ λυθήσεσθε , οὐδὲ τεύξεσθε θανάτου μοίρας , τῆς ἡμῖς βουλήσεως , μεῖζονος ἔτι δεσμοῦ καὶ κυριωτέρου λαχόντες ἀελίνων , οὓς ὅτε ἐτίναξθε ἐυνεδείσθε . Ἀπιστῶμεν δὲ τοῖς Μωσίοις γράμμασιν , εἰ πέρα τοῦ φθεῖρεσθαι τεθεῖσθαι λέγοι , Θεοῦ γε θελοντος , τὸ φθεῖρεσθαι πεφυκὸς . Ἦν δρα θανάτου τὸ σῶμα κρεῖττον · ἐνεφύτευσε γὰρ αὐτῷ τὴν ζωὴν ὁ πάντων Δημιουργός . Ἐπεὶδὴ δὴ ἦν τοῦ φθεῖρεσθαι πέρα , ἐμφύτους μὲν τὰς ἐφέσεις διελχρήσωτο , τὰς ἐπὶ γε τοῖς ἐδωδήμοις καὶ παιδογονίαις · ἀτυράντευτον δὲ ταῖς εἰς τοῦτο ῥοπαῖς , τὸν νοῦν ἔχων , ἐθαυμάζετο . Ἔδρα γὰρ ἐλευθέρας τὸ δοκοῦν , οὕτω τῆς σαρκός , τοῖς ἐκ τῆς φθορᾶς πάθεσιν ὑπανενεγκμένς . Ἐπεὶδὴ δὲ προσέχρουκε τῷ τεκνημαμένῳ Θεῷ τῆς δοθείσης ἀλογίας ἐντολῆς , καὶ ἀρχὴ γέγονεν ἀκρασίας αὐτῷ τῶν ἀπειρημένων τῇ βρώσει , νενίκηται τὸ ἐντεῦθεν , ταῖς εἰς τὸ φαῦλον ἡδοναῖς , καὶ τὴν φύσιν τοῦ σώματος , ὁ τῆς ἁμαρτίας νόμος εἰσδύ , καὶ καθάπερ ἐξ ἀνοσίου ρίζης τῆς φύρας τὰ τῶν ἐκτόπων ἐπιθυμιῶν διλάστερα κάθη , καὶ οἷά τι τῶν ἀτιδάστων θηρίων , ἀγριαίνει λοιπὸν ἐν ἡμῖν τὸ φιλήδονον ταῖς εἰς πᾶν οἷοὺν τῶν ἀρίστων προθυμίαις ἀνταυστάζον . Καὶ γοῦν Παῦλος ὁ θεοσπίδιος τοῖς ἀρρώστημασι τῆς φύσεως μονοῦνχι καὶ ἐπιστυγνάζων φησίν · « Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν · ἐγὼ δὲ σάρκινός εἰμι , πεπρα[γ]μένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν · ὁ γὰρ κατεργάζεται οὐ γινώσκω . » Καὶ πάλιν · « Οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἶκεί ἐν ἐμοί , τοῦτέστιν , ἐν τῇ σαρκί μου , τὸ ἀγαθόν . Τὸ γὰρ θέλειν παράκειται μοι , τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλόν ,
Lemmas: ἐγώ , σαφῶς τε καί ἐναργής δείκνυμι . ἐκεῖνος δέ ὁρμάω χρήσιμος εἶπον , ὡς κτίζω μέν ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ὅλος θεός ἐπί ἔργον ἀγαθός , καθά γράφω , ἀπρόσδεξ πᾶς καλός , καί ἄρτιος ἔχω , κατά ὁ ἔνδον λόγος ὁ φύσις , ὁ ἐν Ψυχή τε , φημί , καί σῶμα . παίω μέν γάρ ὁ νόος τοιούτος αὐτός , ὡς ὅς τε εἰμί καθοράω θεός τε καί ὁ αὐτός , κατά γε , φημί , ὁ ἐκνέμω ὁ φύσις μέτρον . βλέπω γάρ διά ἰσότροπος καί διά αυλιναμα , ὁ κατά ὁ γράφω · ἔφεσις δέ ὁ εἰς οἰόω ὁ θαυμάζω ἐπίμεστος εἰμί , καί οἰοειπῶς ἀπολάω ἔτι καί μονοειδής ὁ ἀγαθός πᾶς λαγχάνω ἐπιστήμη , καί εἰς αὐτός βλέπω ἀπερίσπαστος , ὡς μόνος ὁράω αὐτός καί ὁλόκληρος θέλημα ῥοπή , ἀπονεύω καί ἰθελουργὸς εὕω Μάλις πρός οὗτος εἶμι . Σομά γε μήv αὐτός ποιέω μέν ἐκ γῆ , ἀγαθός δέ θάνατος καί φθορά ( χήν γελάω τις ὁ ἄπιστος ὁ εἴρω ἀκούω ) , ὅτι Θεός γε ἐθέλω εἰμί , ἕ ὁ νεῦμα ἢ ὁ πρᾶγμα ἕπω φύσις · πᾶς τε καί πάντως , ὁ αὐτός δοκέω , ἄρρητος τιναὶ ἐνέργεια , ῥίκτω ἀποκαίροντες · διό ὁ κατά γνώμη αὐτός , οὗτος κλὶ ὁ γίγνομαι ἕκαστος φύσις . οὖον γάρ δήπου Πλάτων μέν λέγω λέγω , ὡς ἐκ πρόσωπον Θεός , ὁ παρά αὐτός γίγνομαι , χόω οὐρανός , καί ἥλιος , καί Αστράς , ἢ δέ καί αυδητος ὁμοίως θεός . διό , ἀεί γίγνομαι , οὐ ἄδανος μέν εἰμί , οὐδέ ἄλυτος ὁ πάμπαν · οὔτε γε μή λύω , οὐδέ τυγχάνω θάνατος μοῖρα , ὁ ἡμεῖς βούλησις , μείζων ἔτι δεσμός καί κύριος λαγχάνω αελιναω , ὅς ὅτε τινάσσω ἐνδέω . ἀπιστέω δέ ὁ Μωσίον γράμμα , εἰμί πέρα ὁ φθείρω τίθημι λέγω , Θεός γε ἐθέλω , ὁ φθείρω φύω . ἦς δράω θάνατος ὁ σῶμα ἀγαθός · ἐμφυτεύω γάρ αὐτός ὁ ζωή ὁ πᾶς Δημιουργός . ἐπειδή δή εἰμί ὁ φθείρω πέρα , ἔμφυτος μέν ὁ ἔφεσις διελχρήσωτο , ὁ ἐπί γε ὁ ἐδωδήμοις καί παιδογονία · ατυραντευος δέ ὁ εἰς οὗτος ῥοπή , ὁ νόος ἔχω , θαυμάζω . δράω γάρ ἐλεύθερος ὁ δοκέω , οὗτος ὁ σάρξ , ὁ ἐκ ὁ φθορά πάθος ὑπαναφέρω . ἐπειδή δέ προσέχω ὁ τεκνημαμένῳ Θεός ὁ δίδωμι ἀλογία ἐντολή , καί ἀρχή γίγνομαι ἀκράτεια αὐτός ὁ ἀπεῖπον ὁ βρῶσις , νικάω ὁ ἐντεῦθεν , ὁ εἰς ὁ φαῦλος ἡδονή , καί ὁ φύσις ὁ σῶμα , ὁ ὁ ἁμαρτία νόμος εἰσοράω , καί καθάπερ ἐκ ἀνόσιος ῥίζα ὁ φύρω ὁ ὁ ἔκτοπος ἐπιθυμία διλάστερα κάθαμι , καί οἷος τίς ὁ ἀτιδάστων θηρίον , ἀγριαίνω λοιπός ἐν ἐγώ ὁ φιλήδονος ὁ εἰς πᾶς οἰόω ὁ Ἀρίστων προθυμία ανταυσταζω . καί γοῦν Παῦλος ὁ θεοσπίδιος ὁ ἀρρώστημα ὁ φύσις μονοῦς καί ἐπιστυγνάζω φημί · « οἶδα δέ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί · ἐγώ δέ σάρκινος εἰμί , πράσσω ὑπό ὁ ἁμαρτία · ὁ γάρ κατεργάζομαι οὖον γιγνώσκω . » καί πάλιν · « οἶδα γάρ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ ἐθέλω παράκειμαι ἐγώ , ὁ δέ κατεργάζομαι ὁ καλός ,