cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0464.1
Α πλεῖν τὸν τῶν ὅλων Θεόν · « Δεῦτε , καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἕνεκεν τὰς γλώσσας . » Διζυμηνευσαὶς δὲ τῆς Σοδομοτῶν ἁμαρτίας ἔφη πάλιν · « Καὶ ἔβρεξε Κύριος παρὰ Κυρίου ἐπὶ Σόδομα πῦρ καὶ θεῖον . » Ὀρθαὶ δὲ καὶ ποτὲ φησι τῷ ᾿Αβραὰμ καθήμενῳ ἐπὶ τῇ δρυὶ τῆς Μαρθὼρ τρεῖς ἀνθρώπους , τῆς ἁγίας καὶ ὁμοούσιου Τριάδος ἐπὶ γοντας τύπον · εἶτα πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν τὸν θεσπέσιον ᾿Αβραάμ , οὐχὶ μᾶλλον , Κύριοι , Κύριε δέ , μοναδικῶς , εἰ εὑρον χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου . Καὶ ταυτὶ μὲν ἡμῖν ἐν ἑτέρῳ τέθεται λόγῳ · ἐπιτροχάδην νῦν ἀναγκαίως αὐτῶν διεμηνυνοῦμεν σαμεν . Οἴμαι δὲ δεῖν καὶ ὡς ἀπὸ τῶν παρ᾿ αὐτῷ παραθεθέντων ῥητῶν , ἐναργῶς καταστῆσαι τῆς ἐνούσης αὐτῷ διανοίας τὸ ἀφεγγές . Ἄρτι τοίνυν τῆς ἐν Αἰγύπτῳ πλάνης · ἐκχωρίσαντες τὸν Ἰσραὴλ ( ἠλεατρεύετο γὰρ αὐτοῖς τοῖς ψευδωνύμοις θεοῖς , οὓς αὐτὸς ἑθνάρχας καὶ πολιούχους ἀποκαλεῖ ) πρὸς τὴν τῆς ἀληθείας ἐπίγνωσιν ἀναδιδοὺς Θεός , ταυτὸν αὐτὸς ἐμφανῆ καθίστησι , λέγων · « Ἄκουε , Ἰσραὴλ , Κύριος ὁ Θεός σου , Κύριος εἷς ἐστιν » ⁴ καὶ πάλιν · « Ὦστε εἰδέναι σε ὅτι ἐγὼ εἰμι ὁ Θεός , καὶ οὐκ ἔστι πλὴν ἐμοῦ » ⁵ καὶ μὴν καὶ · « Οὐκ ἔσονται σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ » ⁶ . Ταυτὶ δὲ φασιν εἰρῆσθαι σοφῶς , τῆς Ἑλληνικῆς ἀπάτης εἰς ἀναίρεσιν . Ἕνα γὰρ ἑαυτὸν ὀνομάζοντα Θεὸν πανταχῇ , τοὺς πολλοὺς εἶναι νομίζειν οὐκ ἐξ . Ἄλλ᾽ εἰ καὶ Ἕνα φησιν ἑαυτὸν , οὐκ ἔξω τίθησι τὸν Υἱὸν τοῦ εἶναι τε καὶ ὀνομάζεσθαι Θεόν . Ἐν αὐτῷ γὰρ ἐστιν , ὡς ἔφην , καὶ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν , ὡς ἴδιος αὐτοῦ Λόγος , σοφία τε , καὶ δύναμις , δι᾿ οὗ καὶ ἐν ᾧ κατεξουσιάζει τῶν ὅλων . Διαπύθου γὰρ λέγοντος πανταχῇ · « Κύριος Θεός σου , Κύριος εἷς ἐστιν » ⁷ καὶ πάλιν · « Ὦστε εἰδέναι σε , ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου αὐτὸς Θεὸς ἐν οὐρανῷ , καὶ ἐπὶ τῆς γῆς . » Γέγραφε δὲ ποὺ καὶ Παῦλος · ἡμῖν ὁ νομομαθὴς , καὶ τῶν θείων μυστηρίων ἱερούργος · « Ἡμῖν γὰρ εἷς Θεὸς ὁ Πατήρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς ἐξ αὐτοῦ · καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δι᾿ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἡμεῖς δι᾿ αὐτοῦ . » Σὺν ἐς οὖν ὅπως ἕνα μὲν Θεὸν ὀνομάζει τὸν Πατέρα , ἕνα δὲ Κύριον τὸν Υἱόν . Ἄλλ᾽ ἕνός ὄντος , Κυρίου τοῦ Υἱοῦ , Κύριος ἂν νοοῖτο καὶ αὐτὸς ὁ Πατὴρ ὡς Θεός · καὶ μὴν καὶ ἕνός Θεοῦ λεγομένου τοῦ Πατρός , Θεὸς ἐστιν ὁ Υἱός , ἄτε δὴ καὶ ὑπάρχων κατὰ φύσιν Κύριος . Ἐφεσταὶ γὰρ πάντως θεότητι μὲν τῇ κατὰ φύσιν ἡ κυριότης · κυριότητι δὲ τῇ κατὰ ἀλήθειαν , ἡ τῆς θεότητος δόξα . Οὐκοῦν ἐνδοιάσειεν ἂν οὐδεὶς , ὡς ὁ Λόγος ἦν ἐν ἀρχῇ , Θεὸς τε καὶ πρὸς Θεὸν ἦν ὁ Λόγος . Καὶ τὸ μὲν , ἦν ἐν ἀρχῇ , κατασημαίνειν ἂν τὸ ἀχρόνως . Ὦντος γὰρ , ὡς ἔφην , πατρὸς ἀεὶ τοῦ Πατρός · οὐ γὰρ ἐν χρόνῳ γέγονε · πάλαι πως ἀνάγκη συνυφεστάναι τὸν ἐν αὐτῷ καὶ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν . Τὸ δὲ γε , πρὸς Θεόν , οὐ τοπικῶς · ἐκλιπτέον , ὅτι καὶ πέρα πάσης σωματικῆς φαντασίας ὁ Θεόν , ἀλλ᾽ ὅτι μετὰ τοῦ Θεοῦ , τοῦτ᾽ ἐστίν , ἐν τῇ τῆς θεότητος φύσει . Θεὸν γὰρ εἶναι δεῖ τὸν ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν ἀδήλως γεγεννημένον . Ἀπιστοῦντι δὲ ταῖς τῶν ἁγίων φωναῖς , ἐπισημήσειεν
Lemmas: Α πλέω ὁ ὁ ὅλος Θεός · « δεῦτε , καταβαίνω συγχέω αὐτός ἕνεκα ὁ γλῶσσα . » Διζυμηνευσαὶς δέ ὁ σοδομοτω ἁμαρτία φημί πάλιν · « καί βρέχω Κύριος παρά κύριος ἐπί Σόδομα πῦρ καί θέω . » ὀρθός δέ καί ποτέ φημί ὁ Αβραάμ κάθημαι ἐπί ὁ δρῦς ὁ Μαρθὼρ τρεῖς ἄνθρωπος , ὁ ἅγιος καί ομοούσιος Τριάς ἐπί γοντας τύπος · εἶτα πρός αὐτός εἶπον ὁ θεσπέσιος Αβραάμ , οὐ μᾶλλον , κύριος , κύριος δέ , μοναδικός , εἰμί εὑρίσκω χάρις ἐν ὀφθαλμός σύ . καί οὗτος μέν ἐγώ ἐν ἕτερος τίθημι λόγος · ἐπιτροχάδη νῦν ἀναγκαῖος αὐτός διαμηνύω σω . οἴμη δέ δήω καί ὡς ἀπό ὁ παρά αὐτός παρατίθημι ῥητός , ἐναργής καθίστημι ὁ ἔνειμι αὐτός διάνοια ὁ ἀφεγγής . ἄρτι τοίνυν ὁ ἐν Αἴγυπτος πλάνης · ἐκχωρίζω ὁ Ἰσραήλ ( ηλεατρευαρτυω γάρ αὐτός ὁ ψευδώνυμος θεός , ὅς αὐτός ἐθνάρχης καί πολιοῦχος ἀποκαλέω ) πρός ὁ ὁ ἀλήθεια ἐπίγνωσις ἀναδίδωμι Θεός , τατός αὐτός ἐμφανής καθίστημι , λέγω · « Ἄκουος , Ἰσραήλ , Κύριος ὁ Θεός σύ , Κύριος εἷς εἰμί » ⁴ καί πάλιν · « ὥστε οἶδα σύ ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ Θεός , καί οὐ εἰμί πλήν ἐγώ » ⁵ καί μήv καί · « οὐ εἰμί σύ θεός ἕτερος πλήν ἐγώ » ⁶ . οὗτος δέ φημί εἴρω σοφός , ὁ Ἑλληνικός ἀπάτη εἰς ἀναίρεσις . ἕνος γάρ ἑαυτοῦ ὀνομάζω θεός πανταχῇ , ὁ πολύς εἰμί νομίζω οὐ ἐκ . ἄλλος εἰμί καί ἕνος φημί ἑαυτοῦ , οὐ ἔξω τίθημι ὁ υἱός ὁ εἰμί τε καί ὀνομάζω Θεός . ἐν αὐτός γάρ εἰμί , ὡς φημί , καί ἐκ αὐτός κατά φύσις , ὡς ἴδιος αὐτός Λόγος , σοφία τε , καί δύναμις , διά ὅς καί ἐν ὅς κατεξουσιάζω ὁ ὅλος . διαπυνθάνομαι γάρ λέγω πανταχῇ · « Κύριος Θεός σύ , Κύριος εἷς εἰμί » ⁷ καί πάλιν · « ὥστε οἶδα σύ , ὅτι Κύριος ὁ Θεός σύ αὐτός θεός ἐν οὐρανός , καί ἐπί ὁ γῆ . » γράφω δέ πού καί Παῦλος · ἐγώ ὁ νομομαθής , καί ὁ θεῖον μυστήριον ἱερουργός · « ἡμῖν γάρ εἷς θεός ὁ Πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ ἐκ αὐτός · καί εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐγώ διά αὐτός . » σύν εἰς οὖν ὅπως εἷς μέν θεός ὀνομάζω ὁ πατήρ , εἷς δέ κύριος ὁ υἱός . ἄλλος εἷς εἰμί , κύριος ὁ υἱός , Κύριος εἄν νοέω καί αὐτός ὁ πατήρ ὡς Θεός · καί μήv καί εἷς Θεός λέγω ὁ πατήρ , θεός εἰμί ὁ υἱός , αὔγ-ασμα δή καί ὑπάρχω κατά φύσις Κύριος . ἔπειμι γάρ πάντως θεότης μέν ὁ κατά φύσις ὁ κυριότης · κυριότης δέ ὁ κατά ἀλήθεια , ὁ ὁ θεότης δόξα . οὐκοῦν ἐνδοιάζω εἄν οὐδείς , ὡς ὁ Λόγος εἰμί ἐν ἀρχή , θεός τε καί πρός θεός εἰμί ὁ Λόγος . καί ὁ μέν , εἰμί ἐν ἀρχή , κατασημαίνω εἄν ὁ ἄχρονος . εἰμί γάρ , ὡς φημί , πατήρ ἀεί ὁ πατήρ · οὖον γάρ ἐν χρόνος γίγνομαι · πάλαι πως ἀνάγκη συνυφίστημι ὁ ἐν αὐτός καί ἐκ αὐτός κατά φύσις . ὁ δέ γε , πρός Θεός , οὖον τοπικός · ἐκλείπω , ὅτι καί πέρα πᾶς σωματικός φαντασία ὁ Θεός , ἀλλά ὅτι μετά ὁ Θεός , οὗτος εἰμί , ἐν ὁ ὁ θεότης φύσις . θεός γάρ εἰμί δεῖ ὁ ἐκ Θεός κατά φύσις ἀδήλως γεννάω . ἀπιστέω δέ ὁ ὁ ἅγιος φωνή , ἐπισημήσειεν