cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0289.1
Γαλιλαία τῶν ἔθνων · ὁ λαὸς ὁ καθημένος ἐν σκότει φῶς εἶδε μέγα . › Γαλιλαῖοι δὴ οὐν οὐχὶ ἄτοπον μόνον νοηθεῖσιν ἂν , οἱ κατὰ γε τὴν Ἰουδαίαν , ἀλλὰ γὰρ καὶ πάντα τὰ ἔθνη . Γαλιλαία γάρ , φησί , τῶν ἔθνων . Ἄσυμφανές οὖν ἄρα , καὶ οὐτὸς σαφῶς , κατὰ τινῶν ἂν ἔοι περιπλοδότερον τε καὶ ἀληθεστέρον ὁ λόγος αὐτῷ · πότερον καθ’ ἡμῶν , ἤγουν κατ’ αὐτοῦ , καὶ τῶν τὴν ἀπόκλητον καὶ φιλίαν αὐτῷ δεσποδαμονίαν τετιμηκότων · Γαλιλαῖοι γὰρ καὶ αὐτοί , μᾶλλον δὲ κατ’ οὐδένα τρόπον ἔνδοξοι τις ἂν , ἐπὶ ταῖς Ἑλλήνων ἐμβρυνησίαις ἀρμόσειαν ἂν τῶν εἰρημένων ἡ δυνάμεις . Ποῦ γὰρ τὸ μυθῶδες πολὺ , καὶ ἀσύφηρον , καὶ παιδαριώδες , ψυχρόν τε καὶ εἰκασόδουλον , καὶ ἀσυνείσας ἀπάσης ἐμπλεῶν · πλὴν ὅτι παρὰ μόνοις αὐτοῖς , οἱ πολυτρόπως τερατεύμενοι , καὶ εἰς πίστιν ἀληθείας ἀγαγεῖν ἐπιχειροῦσι τὸ ψευδές ; Ἀκαλλιὴς δὲ οὕτω παρ’ αὐτοῖς ἐστι καὶ πολὺ , ὡς καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐξειλεγμένους , δριστὰ τε φιλοσοφεῖν τὰ παρ’ ἑαυτοῖς εὐθιδίας , τῆς τῶν ποιητῶν οὐκ ἐνθέου μᾶλλον , ἀλλ’ ἐκτόπου μανίας , πλεῖστην μὲν ὅσην ποιήσασθαι τὴν καταβολήν · πρέπει δὲ ὅτι τῆς παρ’ αὐτοῖς εὐθιδίας ἀποροῦνται , ἀναφανδὸν εἰπαίν . Οὐ γὰρ τοι προσέσει τὰ Ὁμήρου Πλάτων θεοὺς καὶ θεὰς εἰκασκομηχίτους , τοῦτο μὴ ἐπ’ ἀσέλγειας κατεγνωσμένους , καὶ ταῖς ἐξ ἀνθρώπων πλεονεξίας ἡδισμένους · τοῦτο δὲ κλαίοντας , καὶ τεθνάναι αὐτοὺς τῶν ἐκ γένους ἀσχολίας , καὶ τὸ , Ὦ μοι ἄγω , λέγοντας γυναιχοπερπῶς , διὰ τὸ τὸ βούλεσθαι μὲν ἐξαρθῆναι θανάτου τινὰ , μὴ μὴν ἐκὶ δύνασθαι τοῦτο ὁρᾶν , ἀλλ’ ἠττᾶσθαι Μοιρῶν , καὶ Πεπρωμένη παραχωρεῖν , ὡς ἀλκιμιώτερά δηλοῦν καὶ αὐτοῦ τοῦ προοιχοῦντος τῶν ἄλλων θεῶν , ἐν δὴ καὶ ὕπατον καὶ λούσι Δία . Ἄλλὰ γὰρ τὸ καὶ ἐπὶ δύνασθαι πλεῖστα λέγειν ἐν γε δὴ τοῦτο παρεῖς διὰ τοῦ τὸ μὴ δοκεῖν σαφὲς εἶναι τοῦ εἰκός , ἐπὶ τῶν προκειμένων ἐπανήλω σκοποῦ . Ἑλλήνων ἐστὶ τὸ μυθῶδες · καὶ αὐτοὶ τὴν τερατολογίαν εἰς πίστιν ἀληθείας , οὐκ ἐξ ἀπλῶν ἐννοιῶν , ἀνοσίως δὲ μᾶλλον καὶ φιλοκαχοῦργως ἐξευρημένων , ἐπενεχέιν ἐσπουδασαν , καὶ κατὰ τῆς ἀρρήτου δόξης τοῦ πάντων κρατοῦντος Θεοῦ , τὸ κακὸς ἦς πλάσμα συντεθεῖσαι , καὶ ὡσπερ τινὰ κάθην ταῖς τῶν ἀπλουστέραν ψυχὰς τὴν σκευωρίαν ἐστήσαντο . Ἐπλάνησαν γὰρ τοὺς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν , θεὸν εἶναι λέγοντες τὸν οὐρανόν , καὶ τὰ ἕτερα τῶν στοιχείων · καὶ ὡς ὁ πάνσοφος γράφει Παῦλος , › Φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν , καὶ ἠλλάξαντο τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου , καὶ πετεινῶν , καὶ τετραπόδων , καὶ ἑρπετῶν . › Ἴνα δὲ καὶ ταῖς αὐτοῦ παραχωρώμεν ἐννοίαις , οὐχ ἑτέρους μᾶλλον ἐπαρίπεντες τὸ εἰρημένον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ὁντες ἐπιπτήδην , ἤγουν καθάπαξ αὐτῷ τε τῷ πανσόφῳ Μωσῇ καὶ τοῖς ἁγίοις προφήταις , ἡμέτω , δεικνύτω σαφῶς , πῶ τὸ πλάσμα τὸ κακοῦργως συντεθεῖν , ποίαν δὲ εἶναι φησι τὴν τερατολογίαν , καὶ τί τὸ φιλόμυθον καὶ παιδαριώδες τῆς τῶν Χριστιανῶν θρησκείας . Ἄρα μυθῶδες ἡμῖν συνέγραψεν ὁ Μωϋσῆς , ἵνα τὴν φύσει καὶ ἀληθῶς
Lemmas: Γαλιλαία ὁ ἔθνος · ὁ λαός ὁ κάθημαι ἐν σκότος φάος ὁράω μέγας . › Γαλιλαῖος δή ὀν οὐ ἄτοπος μόνος νοέω εἄν , ὁ κατά γε ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά γάρ καί πᾶς ὁ ἔθνος . Γαλιλαία γάρ , φημί , ὁ ἔθνος . Ἄσυμφανές οὖν ἄρα , καί οὗτος σαφῶς , κατά τις εἄν εἰμί περιπλοδοτερος τε καί ἀληθής ὁ λόγος αὐτός · πότερος κατά ἐγώ , ἤγουν κατά αὐτός , καί ὁ ὁ ἀπόκλητος καί φίλιος αὐτός δεσποδαμονίαν τιμάω · Γαλιλαῖος γάρ καί αὐτός , μᾶλλον δέ κατά οὐδείς τρόπος ἔνδοξος τις εἄν , ἐπί ὁ Ἕλλην εμβρυνησιος ἁρμόζω εἄν ὁ εἴρω ὁ δύναμις . πός γάρ ὁ μυθώδης πολύς , καί ἀσύφηρον , καί παιδαριώδης , ψυχρός τε καί εικασοδουλος , καί ασυνεισος ἀπασάω ἐμπλέω · πλήν ὅτι παρά μόνος αὐτός , ὁ πολύτροπος τερατεύω , καί εἰς πίστις ἀλήθεια ἄγω ἐπιχειρέω ὁ ψευδής ; Ἀκαλλιὴς δέ οὗτος παρά αὐτός εἰμί καί πολύς , ὡς καί αὐτός ὁ ἐκλέγω , Δριστά τε φιλοσοφέω ὁ παρά ἑαυτοῦ ευθιδιος , ὁ ὁ ποιητής οὐ ἔνθεος μᾶλλον , ἀλλά ἔκτοπος μανία , πλεῖστος μέν ὅσος ποιέω ὁ καταβολή · πρέπω δέ ὅτι ὁ παρά αὐτός ευθιδιος ἀπορέω , ἀναφανδά εἶπον . οὖον γάρ ὅς πρόσειμι ὁ Ὅμηρος Πλάτων θεός καί θεά εικασκομηχιος , οὗτος μή ἐπί ασέλγεια καταγιγνώσκω , καί ὁ ἐκ ἄνθρωπος πλεονεξία ἡδύνω · οὗτος δέ καλέω , καί θνήσκω αὐτός ὁ ἐκ γένος ἀσχολία , καί ὁ , ὦ ἐγώ ἄγω , λέγω γυναιχοπερπῶς , διά ὁ ὁ βούλομαι μέν ἐξαίρω θάνατος τις , μή μήv ἐπίτεξ δύναμαι οὗτος ὁράω , ἀλλά ἀτάω Μοῖρα , καί πεπρωμένη παραχωρέω , ὡς ἄλκιμος δηλόω καί αὐτός ὁ προοιχοῦντος ὁ ἄλλος θεός , ἐν δή καί ὕπατος καί λοῦσις Ζεύς . ἀλλά γάρ ὁ καί ἐπί δύναμαι πλεῖστος λέγω ἐν γε δή οὗτος πάρειμι διά ὁ ὁ μή δοκέω σαφής εἰμί ὁ εἰκός , ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπαναλίσκω σκοπός . Ἕλλην εἰμί ὁ μυθώδης · καί αὐτός ὁ τερατολογία εἰς πίστις ἀλήθεια , οὐ ἐκ ἀπολάω ἔννοια , ἀνόσιος δέ μᾶλλον καί φιλοκαχοῦργως ἐξευρίσκω , ἐπιφέρω σπουδάζω , καί κατά ὁ ἄρρητος δόξα ὁ πᾶς κράτος Θεός , ὁ κακός εἰμί πλάσμα συντίθημι , καί ὡς τις καθίημι ὁ ὁ απλουστερος ψυχή ὁ σκευωρία ἵστημι . πλανάω γάρ ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ , θεός εἰμί λέγω ὁ οὐρανός , καί ὁ ἕτερος ὁ στοιχεῖον · καί ὡς ὁ πάνσοφος γράφω Παῦλος , › φάσκω εἰμί σοφός μωραίνω , καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος Θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος , καί πετεινός , καί τετράπους , καί ἑρπετόν . › ἵνα δέ καί ὁ αὐτός παραχωρέω ἔννοια , οὐ ἕτερος μᾶλλον ἐπαρίπεντες ὁ εἴρω , ἀλλά καί ὁ ἅγιος ἀπόστολος εἰμί ἐπιπτήδην , ἤγουν καθάπαξ αὐτός τε ὁ πάνσοφος Μωσῆς καί ὁ ἅγιος προφήτης , ἧμμαι , δείκνυμι σαφῶς , πῶ ὁ πλάσμα ὁ κακοῦργος συνθέτω , ποῖος δέ εἰμί φημί ὁ τερατολογία , καί τίς ὁ φιλόμυθος καί παιδαριώδης ὁ ὁ Χριστιανός θρησκεία . ἄρας μυθώδης ἐγώ συγγράφω ὁ Μωϋσῆς , ἵνα ὁ φύσις καί ἀληθής