cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0461.1
αὐτῷ κατὰ φύσιν Υἱόν . Εἰ γὰρ ἐστιν οὐ κατισχυσμένον ὡς οὐκ ἐν χρόνῳ γέγονε Πατήρ ( συμβέβηκε γὰρ αὐτῷ παντελῶς οὐδέν , ἀλλ' ἐστιν αὐτοτελῆς ) , πῶς ἄν ἄνθρωπος συνυφεσθαι λέγειν αὐτῷ τὸ ἴδιον , ὅ ἐστι Πατήρ . Καὶ εἴπερ ἐστὶ δημιουργγὸς ἀεὶ , καὶ οὐκ ἐν χρόνῳ τὸ χρήμα προσεσχήσατο , συνεστὶ πού πάντως ὁ δι' οὗ τὰ πάντα δημιουργεῖ , τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης αὐτοῦ , καὶ ὁ τῆς ὑποστάσεως χαρακτήρ . Ὑπόστασις γὰρ οὐτω διὰ τῆς τῶν θεηγόρων φωνῆς . Πότε τοίνυν ἀπαύγασμα ; διχὰ νοεῖται τὸ φῶς ; Πότε δὲ οὐκ ἦν ὁ χαρακτήρ τῆς ὑποστάσεως τοῦ Πατρός ; Οὐκοῦν ἕνα μὲν καὶ ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν ὑπάρχειν τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν καὶ Κύριον · ἴσμεν δὲ αὐτῷ συνυφεσθαι τὸν ἴδιον ἀδτοῦ Θεοῦ Λόγον , τὸν ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν ἀπορρήτως γεγεννημένον , καὶ οἷον φωτὸς ἀπαστραφῆν φῶς , ἤγουν ὡς ἐκ νοῦ τε καὶ ἐκ νοῦ λόγον . Ἱσχνὴ γὰρ λίαν ἡ γέννησις καὶ θεοπρεπής , καὶ πέρα σωματικῆς εἰκόνος . Ὁ τοίνυν ἀρούμενος τὸν Υἱόν , ἀπαίρει τοῦ φωτὸς τὸ ἀπαύγασμα αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἔχοντα λόγον διηρῆται νοῦν . Καὶ μικρὰ μὲν λίαν τῶν παραδειγμάτων ἡ παράθεσις · ἰκανὴ δ' οὖν ὅμως ἀναβιβάσαι τὸν νοῦν , εἰς τὰ ἐπέκεινα λόγου τοῦ καθ' ἡμᾶς . Ἐπεὶδὴ γὰρ εἰ τι παρήκει πρὸς γένεσιν τὴν τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας ὑποκάθηται δόξαν , καὶ οὐδὲν ἐστιν ὁλοκλῶνος προτεινὸν αὐτή , καὶ ἀπαλλάκτους ἔχον ταύτην · καὶ μάλ' εἰκῶς τὴν ἐκ τῶν παραδειγμάτων ἐρανιζόμεθα χρείαν , ἐκ πολλῶν ἐν τι καὶ μόλις βραχὺ συναγείρομεν εἰς ἀμυδρὰν καὶ ματρὰν τῶν ζητουμένων παράστασιν . Καὶ γοῦν ὁ πάνσοφος Παῦλος · « Βλέπομεν ἄρτι , φησίν , ἐν ἐσόπτρῳ καὶ ἐν αἰγμᾶτι . » « Οτι δὲ ἐστιν ἀνέριπτον παντελῶς , διχὰ τοῦ Υἱοῦ πρὸς ἡμῶν νοεῖσθαι τὸν Πατέρα , καὶ αὐτὸς ἡμᾶς προσαπευδοὶ λέγων ὁ Υἱός · « Ὁ ἀρνούμενος τὸν Υἱόν , οὐδὲ τὸν Πατέρα ἔχει . » Καὶ μὴν καὶ τοῖς Ἰουδαίοις δήμοις · « Οὐτὲ ἐμὲ οἴδατε , οὔτε τὸν Πατέρα μου . Εἰ ἐμὲ γινώσκετε , καὶ τὸν Πατέρα μου ἂν γινώσκετε . » Νοηθεῖ γὰρ ἂν ἡσιστὰ γὰ Πατὴρ ἀληθῶς , εἰ μὴ φύσεως ἰδίας καρπὸν ἔχῃ τὸν Υἱόν . Ὑπερ γὰρ κατὰ γε τὴν τῶν πρὸς τι λεγομένων δύναμιν , υἱὸς οὐκ ἂν εἴη πώποτε , μὴ οὐχὶ δι' ὅπου πάντως ἐνοσηθέντος πατρός · κατὰ τὸν ἴσον τοιούτῳ τρέπον οὐδ' ἂν νοοῖτο πατήρ , οὐκ ὄντος υἱοῦ . Ἀφρεται δὲ πάλιν ὑψῶ καὶ τῶν τῆς κτίσεως ἐπέκεινα μέτρων , ἡ θεία τε καὶ ἀπρόητος τοῦ λόγου γέννησις . Οὐδὲ γὰρ ἤν χρόνος , καθ' ὃν οὐκ ὄντα νοοῦμεν , μᾶλλον δὲ αὐτὸς ἐστι τῶν αἰώνων ποιητής , καὶ χρόνου παντὸς ἀνωχιμένην ἔχει τὴν ὑπαρξιν . Καὶ γοῦν ἔφη πρὸς Μωυσῇ · « Ἐγὼ εἰμὶ ὁ ὤν · τοῦτο μοῦ ἐστιν ὄνομα . » Οὐκοῦν ὁ ὤν Λόγος τῷ ὄντι Πατρὶ συνυφεσθηκὼς νοοῖτ' ἂν εἰκῶς , ὡς ἐξ αὐτοῦ τε , καὶ ἐν αὐτῷ , καὶ ὁμοούσιος αὐτῷ . Οὐ γὰρ ἂν γένοιτο καρπὸς τῆς τοῦ ὄντος οὐσίας τὸ οὐκ ὄν . Καίτοι τῶν κτισμάτων τὰ δὴ πάρεστι τὴν τοῦ δύνασθαι γεννᾶν λαχόντα δύναμιν , οὐχ ἑτερούσια γεννᾶν εἰωθότων , εἰκῶτα δὲ μᾶλλον κατὰ πᾶν ὁμοίων τῶν ἐμπεφυκότων οὐσιώδως αὐτοῖς · εἴτα πῶς οὐκ ἂν εἴη τῶν ἐκπονωτάτων τῶν ἰδίων ἡττάσθαι κτισμά -
Lemmas: αὐτός κατά φύσις υἱός . εἰμί γάρ εἰμί οὖον κατισχύω ὡς οὐ ἐν χρόνος γίγνομαι Πατήρ ( συμβαίνω γάρ αὐτός παντελῶς οὐδείς , ἀλλά εἰμί αὐτοτελής ) , πῶς ἄν ἄνθρωπος συμφύω λέγω αὐτός ὁ ἴδιος , ὅς εἰμί Πατήρ . καί εἴπερ εἰμί δημιουργός ἀεί , καί οὐ ἐν χρόνος ὁ χρήμα προσέχω , σύνειμι πού πάντως ὁ διά ὅς ὁ πᾶς δημιουργέω , ὁ ἀπαύγασμα ὁ δόξα αὐτός , καί ὁ ὁ ὑπόστασις χαρακτήρ . ὑπόστασις γάρ οὗτος διά ὁ ὁ θεηγόρος φωνή . πότος τοίνυν ἀπαύγασμα ; διχή νοέω ὁ φάος ; πότος δέ οὐ εἰμί ὁ χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις ὁ πατήρ ; οὐκοῦν εἷς μέν καί ἐγώ ὁμολογέω ὑπάρχω ὁ ὁ ὅλος δημιουργός καί κύριος · οἶδα δέ αὐτός συμφύω ὁ ἴδιος ἀδτοῦ Θεός Λόγος , ὁ ἐκ αὐτός κατά φύσις ἀπόρρητος γεννάω , καί οἷος φάος ἀπαστραφῆν φάος , ἤγουν ὡς ἐκ νόος τε καί ἐκ νόος λόγος . ἰσχνός γάρ λίαν ὁ γέννησις καί θεοπρεπής , καί πέρα σωματικός εἰκών . ὁ τοίνυν ἀρόω ὁ υἱός , ἀπαίρω ὁ φάος ὁ ἀπαύγασμα αὐτός , καί οὐ ἔχω λόγος διαιρέω νόος . καί μικρός μέν λίαν ὁ παράδειγμα ὁ παράθεσις · ἱκανός δέ οὖν ὅμως ἀναβιβάζω ὁ νόος , εἰς ὁ ἐπέκεινα λόγος ὁ κατά ἐγώ . ἐπειδή γάρ εἰμί τίς παρήκω πρός γένεσις ὁ ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία ὑποκάθημαι δόξα , καί οὐδείς εἰμί ολοκλων προτείνω αὐτός , καί ἀπαλλάκτους ἔχω οὗτος · καί μάλα ἵημι ὁ ἐκ ὁ παράδειγμα ἐρανίζω χρεία , ἐκ πολύς ἐν τίς καί μόλις βραχύς συναγείρω εἰς ἀμυδρός καί ματρὰν ὁ ζητέω παράστασις . καί γοῦν ὁ πάνσοφος Παῦλος · « βλέπω ἄρτι , φημί , ἐν εἴσοπτρον καί ἐν αἰγμᾶτι . » « ὅτι δέ εἰμί ἀναρρίπτω παντελῶς , διχή ὁ υἱός πρός ἐγώ νοέω ὁ πατήρ , καί αὐτός ἐγώ προσαπευδηω λέγω ὁ υἱός · « ὁ ἀρνέομαι ὁ υἱός , οὐδέ ὁ πατήρ ἔχω . » καί μήv καί ὁ Ἰουδαῖος δῆμος · « οὔτε ἐγώ οἶδα , οὔτε ὁ πατήρ ἐγώ . εἰμί ἐγώ γιγνώσκω , καί ὁ πατήρ ἐγώ εἄν γιγνώσκω . » νοηθεω γάρ εἄν ἡσιστὰ γε πατήρ ἀληθής , εἰμί μή φύσις ἴδιος καρπός ἔχω ὁ υἱός . ὑπερ γάρ κατά γε ὁ ὁ πρός τίς λέγω δύναμις , υἱός οὐ εἄν εἰμί πώποτε , μή οὐ διά ὅπου πάντως ἐννοσέω πατήρ · κατά ὁ ἴσος τοιοῦτος τρέπω οὐδέ εἄν νοέω πατήρ , οὐ εἰμί υἱός . Ἀφρεται δέ πάλιν ὑψόω καί ὁ ὁ κτίσις ἐπέκεινα μέτρον , ὁ θεῖος τε καί απροαβλης ὁ λόγος γέννησις . οὐδέ γάρ ἐάν χρόνος , κατά ὅς οὐ εἰμί νοέω , μᾶλλον δέ αὐτός εἰμί ὁ αἰών ποιητής , καί χρόνος πᾶς ἀνοίγω ἔχω ὁ ὕπαρξις . καί γοῦν φημί πρός Μωυσῆς · « ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί · οὗτος ἐγώ εἰμί ὄνομα . » οὐκοῦν ὁ εἰμί Λόγος ὁ εἰμί πατήρ συνυφίστημι νοέω εἄν ἵημι , ὡς ἐκ αὐτός τε , καί ἐν αὐτός , καί ὁμοούσιος αὐτός . οὖον γάρ εἄν γίγνομαι καρπός1 ὁ ὁ εἰμί οὐσία ὁ οὐ εἰμί . καίτοι ὁ κτίσμα ὁ δή πάρειμι ὁ ὁ δύναμαι γεννάω λαγχάνω δύναμις , οὐ ἑτερουσία γεννάω εἴωθα , εἴκω δέ μᾶλλον κατά πᾶς ὅμοιος ὁ ἐμφύω ουσιωδώς αὐτός · εἴτα̅ πῶς οὐ εἄν εἰμί ὁ ἐκπονωτάτων ὁ ἴδιος ἡσσάομαι κτίσμα -