cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0319.1
καρπὸν ἄποις ἦναι , τὸν ἐν ἔργοις ἀγαθοὺς δεξίον . Ἐδόκει δὲ εἶναι . καὶ τοῖς αὐτοῦ διδασκάλους , ἐπαίνου παντὸς ἄξια ταυτί . Πορφύριος γοῦν ἐν τῷ Πρὸς Νημέρειον λόγῳ φησὶν οὕτως · Βουληθῆναι μὲν γὰρ τὸν θεόν , καὶ τῆς θείας μετόχους εἶναι τοὺς ἀνθρώπους τῆς περὶ τῶν πραγμάτων · δὲν καὶ λογικούς ποιῆσαι , ὡς ἂν δὴ τοῦ λόγου ἰκανοὺς ὄντας ἀντιχεῖν τῇ ἀλήθειαν · δωρούστα δὲ καὶ τὴν ἐλευθερον καὶ αὐτεξούσιον ἑκάστῳ · ἵν' ἢ ἐκ' αὐτοῖς τὸ καλόν , τῷ τοῦ ἑκοῦσιον κοσμούμενον ἐπαίνῳ · τοὺς δὲ πολλοὺς ἀποκλίναντας πρὸς τὴν ἐκ τῆς βραδυμίας ἀλογίαν τε καὶ ἀλογισίαν , διὰ τὸν κτηνοδὴ βίον ἐκπεσεῖν , καὶ διαφενσθῆναι ἐν τοῖς πράγμασιν , ὧν τὴν ἀλήθειαν φιλοσοφίας ἀρετὴ μόλις ἤν ἑνεῖν τῷ νήφοντι . Καὶ μὴν καὶ ἑτέρωθι · Τῆς γὰρ ψυχῆς τὸ αὐτεξούσιον , εἰς ἐλευθερίστητος κτῆσιν ἀρετῆς ἐλληχίας , ἢ κακίας τὴν ἐκούσιον αἰρεσιν , ἵν' ἐκ' αὐτῇ ἑκάστη , καὶ τὸ ἐπαίνου εἶναι δέον δοκιμασθῆ , καὶ τὸ ψόγων , καὶ ἔχωσι χώραν ἐν ἀνθρώποις ἀποδοχαί , καὶ ἐπαῖνοι , καὶ γερόν γεμῖσεις , ψόγοι τε καὶ ἀτιμίαι , καὶ κολάσεις , τοῖς τὰ τῆς ἀδικίας ἐκτελεῖν ἔργα ἐνοίσι . Λέγωσι δὲ οἱ σοφοί , Τὰς ψυχὰς βίον κλῆσθαι , ὃν θόλεῖ ἑκάστη , τὴν ἐξουσίαν παρὰ τῆς προνοίας λαβοῦσα . Ἄρὰ σοι δοκεῖ τῆς ἀληθείας ἀφαμαρτεῖν ὁ παρ' ἡμῶν λόγος , ἢ συναγορεύσεις τοῖς σοῖς , ὡδὲ τε ταῦτ' ἔχειν καὶ αὐτὸς ἔρεις ; Εἰ δὲ δεῖν ὀεταί , καὶ ἑτέρων αὐτῷ πρὸς τοῦτο μαρτυριῶν , Ἀλεξάνδρου παροίσω λόγους , ἀνδρὸς γεγονότος τῶν ὅτι μάλιστα παρ' αὐτοῖς ἰσχνού τε καὶ ἀκριβοῦς . Ἔφη γὰρ οὕτως ἐν τῷ Περὶ Προνοίας λόγῳ · Ἴδοι δ' ἂν τις καὶ ἐκ' αὐτῶν τούτων , τὸ τῆς θείας φύσεως πρὸς ἡμᾶς εὐμενές . Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ οἷόν τε ἦν ἐν ἡμῖν φύσει τὰς ἀρετὰς ὑπάρχειν , δοῦσα τὴν δύναμιν , ἣν ἤν αὐτὴ αὐτῆ , τὴν κτῆσιν αὐτῶν , οὐχ ἐκ' ἄλλοις τισιν , ἀλλ' ἐφ' ἡμῖν αὐτοῖς ἐποιήσατο , ἵνα ὅπερ παρ' ἐκείνης ἡμῖν ἔχειν ἀδύνατον ἦν , τοῦτο δι' ἑαυτῶν λαμβάνειν ὡς παρ' ἐκείνης ἔχωμεν . Εἰ μὲν οὖν τὰς ἀρετὰς ἐκ φύσεως ἔχειν ἐδυνάμεθα , οὐδεμία ἂν χώμα τῇ κικλᾷ καταλειπετο . Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἀδύνατον ( μέχρι γὰρ τοῦ δεκτικοὺς ἡμῖς τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ φύσις πρόεισι μόνον ) , ἀναγκαίως πᾶν τὸ δεκτικὸν τινος , ὅστι τι ἐναντίον , καὶ τοῦ ἐναντίου δεκτικὸν ἐστιν . Ἐν δὲ γε τῷ Περὶ εἱμαρμένης , ἑφη πάλιν · Οὐ γὰρ τοὺς πάντας , οὐδὲ τοὺς πλειστοὺς ὁρῶμεν τὰς ἀρετὰς ἔχοντας · ὃ τῶν κατὰ φύσιν τινωνομένων ἐστὶ σημεῖον · ἀλλ' ἀγαπητόν , ἕνα πον λαβεῖν τοιοῦτον , ὃς δι' ἀσκήσεως καὶ διδασκαλίας δεικνύει τὸν τῶν ἀνθρώπων , πρὸς τὰ ἄλλα ζῷα , φυσικὴν πλεονεξίαν · δι' αὐτοῦ προστιθεὶς τὸ ἀναγκαίως ἄνδρον ἡμῖν τῇ φύσει · διὰ τοῦτο ἐφ' ἡμῖν ἐστι τῶν ἀρετῶν ἢ κτῆσις , καὶ οὐχ ἀχρεῖοι , οὐδὲ μάταιοι , οὔτε οἱ ἐπαῖνοι , οὔτε οἱ ψόγοι , οὔτε αἱ πρὸς τὰ βελτίω προτροχαί , οὔτε αἱ διὰ τῶν βελτιῶν ὧν κατὰ τοὺς νόμους ἀγωγαί . Οὐκοῦν ἐνδοῦσαι τις ἂν , ἑκιστα γε τῶν ὀρθῶ φρονεῖν ἑρημένων , ὡς ἀναίτιος παντάπασιν ἑστὶν ὁ τῶν ὅλων θεός , τοῦ μὴ εὖ βεβουλεύθαι περὶ τὴν τοῦ ἀνθρώπου κατασκευὴν , ἂν εἰ γεγονάσιν ἐν παρακοῇ τινες , λαχόντες , ὡς ἑφη , τῆς ἐφ' ὅποιον βολῆς τε καὶ ἐξουσίας τοὺς οἴακας , καὶ ἑκοντὶ νευενυχότες ἐπὶ τι τῶν ἐξὼ νόμου , καὶ ἀντιδόντων αὐτῷ . Εἰ γὰρ τὸν δοθέντα νόμον τετήρηκε , προσῆν ὅπου πάντως αὐτῷ τὸ ἀκαταλήκτως εὐημερεῖν . Ἐπειδὴ δὲ παρεκκινήθη
Lemmas: καρπός ἄπων ἦναι , ὁ ἐν ἔργον ἀγαθός δείκνυμι . Ἐδόκης δέ εἰμί . καί ὁ αὐτός διδάσκαλος , ἔπαινος πᾶς ἄξιος οὗτος . Πορφύριος γοῦν ἐν ὁ πρός Νημέρειον λόγος φημί οὕτως · βούλομαι μέν γάρ ὁ θεός , καί ὁ θεῖος μέτοχος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ περί ὁ πρᾶγμα · δέν καί λογικός ποιέω , ὡς εἄν δή ὁ λόγος ἱκανός εἰμί ἀντέχω ὁ ἀλήθεια · δωρώ δέ καί ὁ ἐλεύθερος καί αὐτεξούσιος ἕκαστος · ἵνα ἢ ἐπίτεξ αὐτός ὁ καλός , ὁ ὁ ἑκούσιος κοσμέω ἔπαινος · ὁ δέ πολύς ἀποκλίνω πρός ὁ ἐκ ὁ βραδυεις ἀλογία τε καί ἀλογίσιος , διά ὁ κτηνώδης βίος ἐκπίπτω , καί διαφέρω ἐν ὁ πρᾶγμα , ὅς ὁ ἀλήθεια φιλοσοφία ἀρετή μόλις ἐάν νέος ὁ νήφω . καί μήv καί ἑτέρωθι · ὁ γάρ Ψυχή ὁ αὐτεξούσιος , εἰς ἐλευθερίστητος κτῆσις ἀρετή ἐλληχίας , ἢ κακία ὁ ἑκούσιος ἀρις , ἵνα ἐπίτεξ αὐτός ἕκαστος , καί ὁ ἔπαινος εἰμί δήω δοκιμάζω , καί ὁ ψόγος , καί ἔχω χώρα ἐν ἄνθρωπος ἀποδοχή , καί ἐπαινέω , καί γέρων γέμιση , ψόγος τε καί ἀτιμία , καί κολάζω , ὁ ὁ ὁ ἀδικία ἐκτελέω ἔργον ἔνος . λέγω δέ ὁ σοφός , ὁ ψυχή βίος κλάω , ὅς θόλος ἕκαστος , ὁ ἐξουσία παρά ὁ πρόνοια λαμβάνω . ἄρα σύ δοκέω ὁ ἀλήθεια ἀφαμαρτάνω ὁ παρά ἐγώ λόγος , ἢ συναγόρευσις ὁ σός , ὧδε τε αὐτός ἔχω καί αὐτός εἴρω ; εἰμί δέ δήω ὀεταί , καί ἕτερος αὐτός πρός οὗτος μαρτυρία , Ἀλέξανδρος παραφέρω λόγος , ἀνήρ γίγνομαι ὁ ὅτι μάλιστα παρά αὐτός ἰσχνός τε καί ἀκριβής . φημί γάρ οὕτως ἐν ὁ περι Πρόνοια λόγος · εἶδον δέ εἄν τις καί ἐπίτεξ αὐτός οὗτος , ὁ ὁ θεῖος φύσις πρός ἐγώ εὐμενής . ἐπεί γάρ οὐ οἷος τε εἰμί ἐν ἐγώ φύσις ὁ ἀρετή ὑπάρχω , δήω ὁ δύναμις , ὅς ἐάν αὐτός αὐτῆ , ὁ κτῆσις αὐτός , οὐ ἐπίτεξ ἄλλος τις , ἀλλά ἐπί ἐγώ αὐτός ποιέω , ἵνα ὅσπερ παρά ἐκεῖνος ἐγώ ἔχω ἀδύνατος εἰμί , οὗτος διά ἑαυτοῦ λαμβάνω ὡς παρά ἐκεῖνος ἔχω . εἰμί μέν οὖν ὁ ἀρετή ἐκ φύσις ἔχω δύναμαι , οὐδείς εἄν χώμα ὁ κικλᾷ καταλείπω . ἐπεί δέ οὗτος ἀδύνατος ( μέχρι γάρ ὁ δεκτικός ἡμεῖς ὁ ἀρετή εἰμί ὁ φύσις πρόειμι μόνος ) , ἀναγκαῖος πᾶς ὁ δεκτικός τις , ὅστις τίς ἐναντίος , καί ὁ ἐναντίος δεκτικός εἰμί . ἐν δέ γε ὁ περι μείρομαι , φημί πάλιν · οὖον γάρ ὁ πᾶς , οὐδέ ὁ πλεῖστος ὁράω ὁ ἀρετή ἔχω · ὅς ὁ κατά φύσις τινωνομένων εἰμί σημεῖον · ἀλλά ἀγαπητός , εἷς πως λαμβάνω τοιοῦτος , ὅς διά ἄσκησις καί διδασκαλία δείκνυμι ὁ ὁ ἄνθρωπος , πρός ὁ ἄλλος ζῷον , φυσικός πλεονεξία · διά αὐτός προστίθημι ὁ ἀναγκαῖος Ἄνδρος ἐγώ ὁ φύσις · διά οὗτος ἐπί ἐγώ εἰμί ὁ ἀρετή ἢ κτῆσις , καί οὐ ἀχρεῖος , οὐδέ μάταιος , οὔτε ὁ ἐπαινέω , οὔτε ὁ ψόγος , οὔτε ὁ πρός ὁ ἀγαθός προτροχη , οὔτε ὁ διά ὁ βελτιόω ὅς κατά ὁ νόμος ἀγωγή . οὐκοῦν ἐνδέω τις εἄν , κίστη γε ὁ ὄρνυμι φρονέω ράω , ὡς ἀναίτιος παντάπασι εἰμί ὁ ὁ ὅλος θεός , ὁ μή εὕω βουλεύω περί ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκευή , εἄν εἰμί γίγνομαι ἐν παρακοή τις , λαγχάνω , ὡς φημί , ὁ ἐπί ὁποῖος βολή τε καί ἐξουσία ὁ Οἴαξ , καί ἑκοντί νεύω ἐπί τίς ὁ ἐξίημι νόμος , καί ἀντιδίδωμι αὐτός . εἰμί γάρ ὁ δίδωμι νόμος τηρέω , πρόσειμι ὅπου πάντως αὐτός ὁ ἀκατάληκτος εὐημερέω . ἐπεί δέ παρακινέω