cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0340.3
Ἄλλ’ ὅτι μὲν τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ ἐμέλησε τῷ Θεῷ , καθὰ φησιν αὐτός , πῶς οὐχ ἅπασιν ἐναργές ; Ἔδει γάρ , ἔδει τῷ θείῳ νόμῳ κατεχευμμένους , καὶ τῆς πολυθείου πλάνης ἀπονοστήσαντας τῆς παρ’ αὐτοῦ μὴ ἀμορίσθαι φειδοῦς , παιδαγωγεῖσθαι δὲ μᾶλλον δι’ ὧν ἦν εἰκὸς ἀναφορθεῖν εἰς μᾶλα πρὸς τὰ βελτίω , καὶ κατὰ βραχὺ προελθεῖν ἐπὶ τὸ δύνασθαι μαθεῖν τὸ Χριστοῦ μυστήριον . Τὸν δὲ θεοπέπυστον Παῦλον ἀπατεῶνα εἰπῶν , ὅτι τῶν σαρετέρων καταγυρεύει πατέρων , καὶ οὐχ ἔξω τίθησι τῆς αἰτίας αὐτοῦς , παρατῶν λέγειν ἠγνόησε γὰρ οὐδεὶς . Ἐπειδὴ δὲ πρὸς τὰς τύχας αὐτὸν ἔφη μεταμορφοῦν τὰς μυσταγωγίας , διὰ τοῦ τοι φαίνει καὶ μᾶλα ὀρθῶς · « Ἡ Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνων , οὐχὶ καὶ ἐθνῶν ; καὶ γὰρ ἐθνῶν , ἐπειπερ εἰς ὁ Θεός · » ὡς ἡδίστα ἂν ἐροίμην αὐτόν , ἐφ’ ὅσωπερ ἂν , ὡς οὐχ εὖ γεγονόσιν ἐπιτιμήσειεν ἂν τοῖς τοιούτοις λόγοις . Οὐ γὰρ τοῦ παραίρεσθαι τὸν τῶν ὅλων Θεόν , τῶν προσπεφυκότων αὐτῷ κατὰ φύσιν ἀξιωμάτων , τὸ ἀποσκιρτῆσαι τινὰς τῶν αὐτοῦ ζυγῶν , καὶ τῆς ἐνούσης αὐτῷ δόξης ἀγνοῖσαι τὴν ὑπεροχὴν . Ἄρα γὰρ εἰ τῶν ἐν κοινῇ τε καὶ καθιερωμένων νόμων ὀλιγωροῦσι τινες , καὶ τοῦ εἶναι θεσμοθέτας ἐκπέμψομεν τοὺς , οἵπερ ἐν εἰεν τῷ τοῦ χρήναι θεσμοθετεῖν ἔχοντες ; Κἂν εἰ τις ἐλοῖτο τὸν ὑπὸ σκῆ πτρα τὰ βασιλέως , ἔξω φέρεσθαι τοῦ εἰκῆος , τῶν τῆς βασιλείας ἀπολισθῆσαι θάκων , ὁ τοῦτοὺς ἐνδυμένος , καὶ τοῖς ὑπεράτοις ἀχρήμασιν εἰς μᾶλα κατεστεφανμένος ; κἂν εἰ δῆπου τινές , τῶν ὀμμάτων αὐτοῖς ἐξερρυθκότων , οὐχ εἰδεῖν ἔλω τῆς ἡλιακῆς ἀκτίνος σέλας , ἀνεργὴς ἄρα δι’ αὐτοὺς φαίνη τις ἂν τὸ στοιχεῖον εἶναι , ἢ μᾶλλον αὐτοῖς καταλήσειε τῆς ἀρρώστιας ; Εἴπερ οὖν ἐλοῖτο τὰ εἰκῆτα δρᾶν , ἄνθιστου τὸν οὕτω σπετὸν τε καὶ ἀξιάγαστον , ὑποκριτὴν ὀνομάζειν ἀποτολμᾶ , τὸν Ἰουδαϊκῷ ψυφῆματι καὶ τῶν τινων ἀμαθίας παντὸς μὲν μεμαχημένον ; Ἐπειδὴ
Lemmas: ἄλλος ὅτι μέν ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ μέλω ὁ Θεός , καθά φημί αὐτός , πῶς οὐ ἅπας ἐναργής ; δέω γάρ , ἐσθίω ὁ θεῖον νόμος καταχέω , καί ὁ πολυθειον πλάνης ἀπονοστέω ὁ παρά αὐτός μή αμοριεπομαι φειδώ , παιδαγωγέω δέ μᾶλλον διά ὅς εἰμί εἰκός ἀναφορέω εἰς μῆλον πρός ὁ ἀγαθός , καί κατά βραχύς προέρχομαι ἐπί ὁ δύναμαι μανθάνω ὁ Χριστός μυστήριον . ὁ δέ θεοπέπυστον Παῦλος ἀπατεών εἶπον , ὅτι ὁ σαρετέρων καταγυρεύω πατήρ , καί οὐ ἔξω τίθημι ὁ αἴτιος αὔτεος , παράτα λέγω ἀγνοέω γάρ οὐδείς . ἐπεί δέ πρός ὁ Τύχη αὐτός φημί μεταμορφόω ὁ μυσταγωγία , διά ὁ ὅς φαίνω καί μῆλον ὀρθῶς · « ὁ Ἰουδαῖος ὁ θεός μόνος , οὐ καί ἔθνος ; καί γάρ ἔθνος , ἐπεί εἰς ὁ Θεός · » ὡς Ἡδίστα εἄν εἴρω αὐτός , ἐπί ὅσος εἄν , ὡς οὐ εὕω γίγνομαι ἐπιτιμάω εἄν ὁ τοιοῦτος λόγος . οὖον γάρ ὁ παραίρω ὁ ὁ ὅλος Θεός , ὁ προσφύω αὐτός κατά φύσις ἀξίωμα , ὁ ἀποσκιρτάω τις ὁ αὐτός ζυγόν , καί ὁ ἔνειμι αὐτός δόξα ἀγνοέω ὁ ὑπεροχή . ἄρας γάρ εἰμί ὁ ἐν κοινός τε καί καθιερόω νόμος ὀλιγωρέω τις , καί ὁ εἰμί θεσμοθέτης ἐκπέμπω ὁ , ὅσπερ ἐν ἄγω ὁ ὁ χρή θεσμοθετέω ἔχω ; κἀν εἰμί τις αἱρέω ὁ ὑπό σκῶ πτρα ὁ βασιλεύς , ἔξω φέρω ὁ εἰκή , ὁ ὁ βασίλεια ἀπολισθάνω θᾶκος , ὁ οὗτος ἐνδύω , καί ὁ ὑπεράτοις ἀχρήμασιν εἰς μῆλον καταστέφω ; κἀν εἰμί δήπου τις , ὁ ὄμμα αὐτός ἐκρέω , οὐ εἴδω αἱρέω ὁ ἡλιακός ἀκτίς σέλας , ἀνεργής ἄρα διά αὐτός φαίνω τις εἄν ὁ στοιχεῖον εἰμί , ἢ μᾶλλον αὐτός καταλέω ὁ αρρώστια ; εἴπερ οὖν αἱρέω ὁ εἰκῆτα δράω , ἀνθίστημι ὁ οὗτος σφώ τε καί ἀξιάγαστος , ὑποκριτής ὀνομάζω αποτολμώ , ὁ Ἰουδαϊκός ψυφημα καί ὁ τίνω ἀμαθία πᾶς μέν μάχομαι ; ἐπεί