cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0457.1
θεοπρεπεστάτω , ε ἑωῖπα γάρ , ἔφη , πεφίμωσο . » Τούτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ : « Διώσω τὸ ῥῆμά μου ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . » Ὥς γὰρ ὁ πάνσοφος γράφει Παῦλος : « Θέλει τὰ πάντα ἐν τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , » τοῦ Πατρός . « Ὁ δὲ καὶ μάλιστα διαδείξαινον , οὐκ ἐφ' ἕνα τῶν προφητῶν τὴν τῆς προφῆσεως ἰούσαν δύναμιν , ἀλλ' ἐπ' αὐτὸν ἐναργῶς τὸν ἐκ θεοῦ μὲν Πατρὸς κατὰ φύσιν , ὡς θεὸν ἀπορρήτως γεγεννημένον , οὐκ ἀπαξιώσαντα δὲ καὶ τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου . Περιστατὰς δὲ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ τάχα που καὶ μόνην καὶ ἀθεαντίστον δοκοῦν τὸ « Οὐκ ἐκλείψει ἄρχον ἐξ Ἰούδα , καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ ἀπεκδεκται , » ἤγουν , « τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ · καὶ αὐτὸς ἔσται προσδοκία ἔθνων · » οὐ περὶ γε τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ ταυτὶ γεγράφθαι φησιν , ἀλλὰ περὶ τῆς τοῦ Δαβὶδ βασιλείας , ἣν δὴ καὶ καταληξάι φησιν εἰς τὸν βασιλέα Σεδεκίαν . « Ὅτι μὲν οὖν τῶν ἐκ φυλῆς Ἰούδα δεδασλευκότων ἐπὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ προφητικὸς ἡμῖν ἐν τούτοις διαμνημονεύει λόγος , φαίνν ἂν καὶ αὐτὸς ἐγώ . « Ὅτι δὲ ψευδοἐναι καταλήξει λόγων εἰς Ἐζεκίαν τὴν τοῦ Δαβὶδ βασιλείαν , καὶ τοῦ Ζοροβάβελ , ὡς ἔφη , μετὰ τὸν τῆς αἰχμαλωσίας καιρὸν τοῖς τῆς βασιλείας θάκοις ἐνδρυμένου , εἰδείη τις ἂν ἐντεῦθεν . Πρῶτον μὲν γὰρ δεδασλεύσαν τὸν Σαοὺλ · εἶτα χρόνον διελάσαντος μακροῦ , κατήντησε μὲν εἰς Σεδεκίαν τὰ τῆς ἀρχῆς . Ἐπειδὴ δὲ ἤλω Ἱεροσόλυμα , καὶ πεπόρθηται τῶν Ἰουδαίων ἡ χώρα καταστρατευσάντων αὐτοῖς τῶν Βαβυλωνίων , ἀπεκομίσθη μὲν αἰχμάλωτος Ἰσραὴλ ὁμοῦ τῷ οἰκεῖῳ βασιλεῖ , φημὶ δὴ τῷ Σεδεκία . Ἐβδομηκοστοῦ δὲ παραγενομένου ἔτους , ἀνῆκε μὲν τὴς αἰχμαλωσίας αὐτοὺς διὰ Κύρου θεός . Ἐπειδὴ δὲ πρὸς τὴν ἐνεχούσαν ἀνεχορίζοντο , καὶ νόμῳ τῷ διὰ Μωϋσέως παιδαγωγείσθαι πάλιν ἐσπουδάζον , τότε δὴ , τότε τὸ παρ' αὐτοῖς ἰδέεσθαι σκήπτρον Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλαθιὴλ ἐκ φυλῆς Ἰούδα . Πῶς οὖν καταληξάι φησιν εἰς Σεδεκίαν τὴν τοῦ Δαβὶδ βασιλείαν , καίτοι τοῦ Ζοροβάβελ , ὡς ἔφη , μετὰ τὸν τῆς αἰχμαλωσίας καιρὸν τοῖς τῆς βασιλείας θάκοις ἐνδρυμένου , καὶ ὅντος · μὲν ἐκ φυλῆς Ἰούδα καὶ Δαβὶδ , παραπεμπάμενος δὲ διὰ τῶν ἐφεξῆς τοῦ σκήπτρου μέχρι τῆς Ἡρώδου βασιλείας , ὃς μητρὸς μὲν γέγονεν Ἰουδαίας , ἀλλογενούς δὲ πατρός ; Ἐκλειποτόντων γὰρ οὕτως τῶν ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς τὸ ἄρχειν λαχόντων , ἐγεννήθη Χριστός , ὃς καὶ γέγονεν ἔθνων προσδοκία · κέκληνται γὰρ καὶ αὐτὰ διὰ τῆς πίστεως . Καὶ τοῦτο ἦν δρὰ τὸ παρ' αὐτῶν εἰρημένον διὰ φωνῆς τοῦ πάντων ἡμῶν [ Σωτῆρος ] Ἰησοῦ Χριστοῦ · « Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης , κάκεινά με δεῖ ἀγαγεῖν · καὶ γενήσονται μία ποίμνη , εἰς ποιμῆνα . » Γεγένηνται τοίνυν , ὡς ἔφη , ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , ἐκλειποτόντων εἰσάπαν τῶν ἐξ Ἰούδα βασιλέων , καὶ γέγονεν ἔθνων ἐλπίς · ἀπέκειτο γὰρ τοῦτο αὐτῷ . Οὐ γάρ δι' ἑνὸς τῶν ἁγίων ἐσεκλήνγεται προφητῶν , οὔτε μὴν διὰ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως , ἤγουν ἑτέρου τινὸς τὸ παράπαν · ἀπέκειτο δὲ μᾶλλον αὐτῷ ,
Lemmas: θεοπρεπής , ε ἑωῖπα γάρ , φημί , φιμόω . » Τούτος , οἴομαι , εἰμί ὁ : « διωθέω ὁ ῥῆμα ἐγώ ἐν ὁ στόμα αὐτός . » ὥ γάρ ὁ πάνσοφος γράφω Παῦλος : « ἐθέλω ὁ πᾶς ἐν ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , » ὁ πατήρ . « ὁ δέ καί μάλιστα διαδείκνυμι , οὐ ἐπί εἷς ὁ προφήτης ὁ ὁ προφῆσεως εἶμι δύναμις , ἀλλά ἐπί αὐτός ἐναργής ὁ ἐκ θεός μέν πατήρ κατά φύσις , ὡς θεός ἀπόρρητος γεννάω , οὐ ἀπαξιόω δέ καί ὁ κατά σάρξ γέννησις ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος . περιστατος δέ πάλιν ἐπί ὁ αὐτός τάχα ποῦ καί μόνος καί ἀθεαντίστον δοκέω ὁ « οὐ ἔκλειψις ἄρχω ἐκ Ἰούδας , καί ἡγέομαι ἐκ ὁ μηρός αὐτός , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ ἀπεκδεκται , » ἤγουν , « ὁ ἀπόκειμαι αὐτός · καί αὐτός εἰμί προσδοκία ἔθνος · » οὖον περί γε ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός οὗτος γράφω φημί , ἀλλά περί ὁ ὁ Δαυίδ βασίλεια , ὅς δή καί καταλήγω φημί εἰς ὁ βασιλεύς Σεδεκίας . « ὅτι2 μέν οὖν ὁ ἐκ Φυλή Ἰούδας δεδασλευκοτος ἐπί ὁ Ἰσραήλ ὁ προφητικός ἐγώ ἐν οὗτος διαμνημονεύω λόγος , φαίνω εἄν καί αὐτός ἐγώ . « ὅτι2 δέ ψευδοἐναι κατάληξις λόγος εἰς Ἐζεκίας ὁ ὁ Δαυίδ βασίλειος , καί ὁ Ζοροβάβελ , ὡς φημί , μετά ὁ ὁ αἰχμαλωσία καιρός ὁ ὁ βασίλεια θᾶκος ενδρυμενω , οἶδα τις εἄν ἐντεῦθεν . Πρῶτος μέν γάρ δεδασλευσαω ὁ Σαῦλος · εἶτα χρόνος διαιρέω μακρός , κατά-ἀντάω μέν εἰς Σεδεκίας ὁ ὁ ἀρχή . ἐπεί δέ ἦλον Ἱερουσαλήμ , καί πορθέω ὁ Ἰουδαῖος ὁ χώρα καταστρατεύω αὐτός ὁ Βαβυλώνιος , ἀποκομίζω μέν αἰχμάλωτος Ἰσραήλ ὁμοῦ ὁ οἰκέω βασιλεύς , φημί δή ὁ Σεδεκίας . εβδομηκοστός δέ παραγίγνομαι ἔτος , ἀνίημι μέν σής αἰχμαλωσία αὐτός διά Κῦρος θεός . ἐπεί δέ πρός ὁ ἐνέχω ἀνεχορίζοντο , καί νόμος ὁ διά Μωϋσῆς παιδαγωγέω πάλιν σπουδάζω , τότε δή , τότε ὁ παρά αὐτός ἰδέω σκῆπτρον Ζοροβάβελ ὁ ὁ Σαλαθιήλ ἐκ Φυλή Ἰούδας . Πῶς οὖν καταλήγω φημί εἰς Σεδεκίας ὁ ὁ Δαυίδ βασίλειος , καίτοι ὁ Ζοροβάβελ , ὡς φημί , μετά ὁ ὁ αἰχμαλωσία καιρός ὁ ὁ βασίλεια θᾶκος ενδρυμενω , καί εἰμί · μέν ἐκ Φυλή Ἰούδας καί Δαυίδ , παραπέμπω δέ διά ὁ ἐφεξῆς ὁ σκῆπτρον μέχρι ὁ Ἡρώδης βασίλεια , ὅς μήτηρ μέν γίγνομαι Ἰουδαῖος , αλλογενής δέ πατήρ ; Ἐκλειποτόντων γάρ οὕτως ὁ ἐκ ὁ Ἰούδας Φυλή ὁ ἄρχω λαγχάνω , γεννάω Χριστός , ὅς καί γίγνομαι ἔθνος προσδοκία · καλέω γάρ καί αὐτός διά ὁ πίστις . καί οὗτος εἰμί δράω ὁ παρά αὐτός εἴρω διά φωνή ὁ πᾶς ἐγώ [ Σωτήρ ] Ἰησοῦς Χριστός · « καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , ὁ οὐ εἰμί ἐκ ὁ αὐλή οὗτος , ἐκεῖνος ἐγώ δεῖ ἄγω · καί γίγνομαι εἷς ποίμνη , εἰς ποιμήν . » γίγνομαι τοίνυν , ὡς φημί , ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐκλείπω εἰσάπαν ὁ ἐκ Ἰούδας βασιλεύς , καί γίγνομαι ἔθνος ἐλπίς · ἀπόκειμαι γάρ οὗτος αὐτός . οὖον γάρ διά εἷς ὁ ἅγιος ἐσεκλήνγεται προφήτης , οὔτε μήv διά ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς , ἤγουν ἕτερος τις ὁ παράπαν · ἀπόκειμαι δέ μᾶλλον αὐτός ,