cyrillus-theology.contra-julianum-lib-1-2 pg076_0310.1
A ἀχραιμὼν εἰς θεοπλαν τοῦ μηδὲνς ἀξιώσας λόγου . Φαίη δ' ἂν τις αὐτῷ τὸ τῶν πολλῶν παραχούμενον γλῶσσοις · Χαίρε δὲ Μυσῶν καὶ Φρυγῶν ὁρισματα . Ἀπαγε τῆς σῆς ψυχρᾶς εἰκαιομιθίας , ἄνθρωπε . Περί Θεοῦ σοι λόγος τοῦ πάντων ἐπέκεινα , καὶ σμικρὰ κομιδῇ περὶ τῆς αὐτοῦ δόξης ἄλιση πεφεροντῶς . Εἶτα γενεσουργὸν αὐτὸν ἀποφήνας τῶν ὅλων , καὶ μόνον ἀρκεῖναι πρὸς τὸ οὕτω λαμπρὰ καὶ ἀξιοθαύμαστα τῶν κτισμάτων , ἐπὶ τοῖς ἀπάντων μειοστ , συλλαβίσθαι φησὶ θεοὺς ἑτέρους αὐτῷ , καὶ συνεργάσασθαι πρὸς δημιουργίαν , οἱ καὶ φαίεν ἂν ἴσως τῷ ἐπὶ πάντας Θεῷ , Παρ' ἡμῶν ἔρανον συνάγαγε , καὶ τὰ τρία θνητά , λείποντά τε τῷ παντὶ , παρακόμισε γήν . Σοὺ γὰρ διδόντος ψυχήν , ἡμεῖς τὸ σῶμα προσθήσομεν , ἀθάνατον θνητῷ προσφαινοῦντες . Ἀλλ' ἔρει τάχα πού καὶ συνασπίσει τοὺς οἰκείους δόγμασιν , ἐκείνῳ παρανεύσας , ὅτι τῶν ἐπιγείων σωμάτων τὴν φύσιν ἡ τῶν στοιχείων σύνοδος ἀπεργάζεται · Ἐπεὶτα μὲν οὖν χὰν τούτῳ τοὺς ἑαυτοῦ καθηγηταὶς . Φασὶ γὰρ δὴ καὶ Ἐμπεδοκλῆν τὸν Μέτωνος οὕτω τε δοξάσαι , καὶ μὴν καὶ ἐλεῖσθαι φρονεῖν . Ἀρχὰς γὰρ εἶναι φησὶ τῶν ὄντων , πῦρ , ἀέρα , καὶ ὕδωρ , καὶ γήν . Προσεπάγει δὲ τούτοις φιλίαν τε καὶ νεῖκος · μέμνηται δὲ τούτων καὶ ὁ Πλωτῖνος ἐν τῷ Περί τριῶν ἀρχικῶν ὑποστάσεων , οὕτω τε φησὶ · Τῷ Ἐμπεδοκλεῖ τὸ μὲν νεῖκος διαιρεῖ · ἡ δὲ φιλία ἐνοῖ . Ἀσώματον δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο . Τὰ δὲ στοιχεῖα ὡς ὕλη . Ὥστε χὰν εἰ τινα συνεισφέρει τοὺς ἐπιγείους σώμασι τὴν παρ' ἑαυτῶν δυνάμιν τῶν στοιχείων ἡ σύνοδος , οὐχ ἀδιασάντως τὸ χρέμα παραδεξόμεθα . Πολυπραγμονήσομεν γὰρ ἀναγκαίως , τίνος αὐτοῖς τὸ συμβῆναι βραδεύντος , καὶ τὰ τῇ φύσει μαχομένα συναγυηκέντος εἰς ἐν , καὶ οἷον τι βασσαύντος , ὥστε τὴν ἑκάστου δύναμιν οὐχ ἀσυμμιχῇ γενέσθαι ταῖς ἄλλαις , συννεῦσαι δὲ ὥσπερ ἄλληλαις ἀπάσαις εἰς ἑνὸς ὁποιοῦν ὑπαρξὶν τε καὶ γένεσιν . Ἄρ' οὖν οὐχὶ τοῦ πάντων ἀριστοτέχνου Θεοῦ καὶ τοῦτο σαφῶς ἐκμηχανωμένου τοὺς ἐπιγείους σώμασιν , ἵνα μηδενὸς τῶν στοιχείων ἡμοιρηκέντα , τὴν ἀπ' αὐτῶν δυνάμιν ἔχοι ; Φίλον γὰρ πῶς τὸ συγγενές . Οὐκοῦν εἰεν ἂν οὐχ ἕτεροί τινες τῶν τριῶν γενῶν οἱ δημιουργοί . Ἀπάντων δὲ μάλλον γενεσιουργὸς νοεῖτ' ὁ εἰκότως ὁ ἀνωτάτω , καὶ μόνος , καὶ πάντων ἀρχή · μεθ' ὃν ἐπέκεινα παντελῶς οὐδέν , πάντα δὲ μᾶλλον ὑπ' αὐτὸν τε καὶ δι' αὐτοῦ , καὶ ὑπὸ πόδας , ὡς ἐκτισμένα . Χαίρειν δὲ αὐτὸν ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καὶ οἱ τῶν Ἑλλήνων ἰσχυρίζονται λόγοι · καὶ ἡμεῖς δὲ φαμεν , ὁμολογοῦντος τούτο καὶ αὐτῆς τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς . Ἡ γὰρ τὸ Σοφία φησιν · « Ἐγὼ ἦμην ἡ προσήχαρε , καθ' ἡμέραν δὲ ἡφραινόμην ἐν προσώπῳ αὐτοῦ , ἐν παντὶ καιρῷ ὅτε ἐφραίνετο τὴν οἰκουμένην συντελέσας , καὶ ἡσυφραίνετο ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων . » Εἶτα πῶς οὐχ ἀμείνον τοὺς ἰδίους αὐτὸν μᾶλλον ἐπιγάνυσθαι , καὶ οὐχὶ τοῖς ἑτέρων κτίσμασιν ; Ἄλλ' ὅκυν τάχα πού φησιν αὐτὸν κεχρατισθαι Πλάτων , ἤγουν , ὡς ἔφη , διεφθαρμέναι τοῦ χρείττοντος τοῦ ἐπὶ τῆς γῆς . Καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν , ὅτε καὶ αὐτοῦ τοῦ δημιουργούντος Θεοῦ προανα -
Lemmas: A ἀχραιμὼν εἰς θεοπλην ὁ μηδὲνς ἀξιόω λόγος . Φαίη δέ εἄν τις αὐτός ὁ ὁ πολύς παραχέω γλωσσάς · χαίρω δέ Μυσός καί Φρύξ όρισμα . ἀπάγω ὁ σός ψυχρός εἰκαιομυθία , ἄνθρωπος . Περί Θεός σύ λόγος ὁ πᾶς ἐπέκεινα , καί μικρός κομιδή περί ὁ αὐτός δόξα ἁλίζω φρονέω . εἶτα γενεσουργὸν αὐτός ἀποφαίνω ὁ ὅλος , καί μόνος ἀρκέω πρός ὁ οὗτος λαμπρός καί ἀξιοθαύμαστος ὁ κτίσμα , ἐπί ὁ ἀπαντάω μειός , συλλαβίζω φημί θεός ἕτερος αὐτός , καί συνεργάζομαι πρός δημιουργία , ὁ καί φημί εἄν ἴσως ὁ ἐπί πᾶς Θεός , Παρά ἐγώ ἔρανος συνάγω , καί ὁ τρεῖς θνητός , λείπω τε ὁ πᾶς , παρακομίζω γῆ . σύ γάρ δίδωμι Ψυχή , ἐγώ ὁ σῶμα προστίθημι , ἀθάνατος θνητός προσφαινοῦντες . ἀλλά ἔρομαι τάχα πού καί συνασπίζω ὁ οἰκεῖος δόγμα , ἐκεῖνος παρανεύω , ὅτι ὁ ἐπίγειος σῶμα ὁ φύσις ὁ ὁ στοιχεῖον σύνοδος ἀπεργάζομαι · ἔπειτα μέν οὖν χήν οὗτος ὁ ἑαυτοῦ καθηγητής . φημί γάρ δή καί Ἐμπεδοκλῆς ὁ Μέτων οὗτος τε δοξάζω , καί μήv καί ἐλεέω φρονέω . Ἀρχή γάρ εἰμί φημί ὁ εἰμί , πῦρ , ἀήρ , καί ὕδωρ , καί γῆ . προσεπάγω δέ οὗτος φίλιος τε καί νεῖκος · μιμνήσκω δέ οὗτος καί ὁ Πλωτῖνος ἐν ὁ Περί τρεῖς ἀρχικός ὑπόστασις , οὗτος τε φημί · ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ μέν νεῖκος διαιρέω · ὁ δέ φίλιος ἕνος . ἀσώματος δέ καί αὐτός οὗτος . ὁ δέ στοιχεῖον ὡς ὕλη . ὥστε χήν εἰμί τις συνεισφέρω ὁ ἐπίγειος σῶμα ὁ παρά ἑαυτοῦ δυνάμις ὁ στοιχεῖον ὁ σύνοδος , οὐ ἀδιασάντως ὁ χρέμας παραδέχομαι . πολυπραγμονεος γάρ ἀναγκαῖος , τίς αὐτός ὁ συμβαίνω βραδεύω , καί ὁ ὁ φύσις μαχόμενος συναγυηκέντος εἰς ἐν , καί οἷος τίς βασσαύντος , ὥστε ὁ ἕκαστος δύναμις οὐ ἀσυμμιχῇ γίγνομαι ὁ ἄλλος , συννεύω δέ ὥσπερ ἀλλήλων ἀπάω εἰς εἷς ὁποιοῦν ὕπαρξις τε καί γένεσις . ἄρα οὖν οὐ ὁ πᾶς ἀριστοτέχνης Θεός καί οὗτος σαφῶς ἐκμηχανάομαι ὁ ἐπίγειος σῶμα , ἵνα μηδείς ὁ στοιχεῖον ἀμοιρέω , ὁ ἀπό αὐτός δυνάμις ἔχω ; Φίλον γάρ πῶς ὁ συγγενής . οὐκοῦν ἄγω εἄν οὐ ἕτερος τις ὁ τρεῖς γένος ὁ δημιουργός . ἀπαντάω δέ μάλλον γενεσιουργός νοέω ὁ εἰκότως ὁ ἄνω2 , καί μόνος , καί πᾶς ἀρχή · μετά ὅς ἐπέκεινα παντελῶς οὐδείς , πᾶς δέ μᾶλλον ὑπό αὐτός τε καί διά αὐτός , καί ὑπό πούς , ὡς κτίζω . Χαίρειν δέ αὐτός ἐπί ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ ὁ Ἕλλην ἰσχυρίζομαι λόγος · καί ἐγώ δέ φημί , ὁμολογέω οὗτος καί αὐτός ὁ θεόπνευστος γραφή . ὁ γάρ ὁ Σοφία φημί · « ἐγώ εἶμαι ὁ προσάγω , κατά ἡμέρα δέ ἀφραίνω ἐν πρόσωπον αὐτός , ἐν πᾶς καιρός ὅτε ἐφραίνετο ὁ οἰκέω συντελέω , καί ἡσυφραίνετο ἐν υἱός ἄνθρωπος . » εἶτα πῶς οὐ ἀμείνων ὁ ἴδιος αὐτός μᾶλλον ἐπιγάνυμαι , καί οὐ ὁ ἕτερος κτίσμα ; ἄλλος ὅς τάχα πού φημί αὐτός κρατίζω Πλάτων , ἤγουν , ὡς φημί , διαφθείρω ὁ χρείττοντος ὁ ἐπί ὁ γῆ . καί θαυμαστός οὐδείς , ὅτε καί αὐτός ὁ δημιουργέω Θεός προανα -